Գործ ԵԿԴ/0003/01/16



ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան )`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«

քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի,
Վլադիմիր Շահինյանի և
Դարինա Բեգլարյանի,
մասնակցությամբ`

մեղադրող« Երևանի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ` Տիգրան Պողոսյանի,

տուժողներ` Լիլիթ Փաշինյանի և
Սասուն Կիրակոսյանի,

պաշտպաններ` Լյուդվիգ Ավետիսյանի և
Արմենուհի Առաքելյանի,


նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստում« քննեց և 2016թ. նոյեմբերի 1-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Սամվել Զաքարի Հովհաննիսյանի` (ծնված 1986թ. սեպտեմբերի 22-ին« Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ութամյա կրթությամբ, վատառողջ է, ամուսնացած, խնամքին՝ մինչև տասնչորս տարեկան երեխան, կինը և մայրը, վատառողջ է, մինչև սույն դատական ակտի կա¬յացումը դատապարտված՝ 1. Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հուլիսի 26-ի դատավճռով« ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. օգոստոսի 13-ի որոշմամբ տուգանքի վճարումը հետաձգվել է մինչև 2014թ. օգոստոսի 18-ը։ 2014թ. օգոստոսի 19-ին «ՀՀ անկախության հռչակ¬ման 22-րդ տարե¬դարձի կապակ¬ցությամբ հա¬մաներում հայտա¬րարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի որոշման կիրառմամբ Ս.Հովհան¬նիսյանը տու¬գանքի վճա¬րումից ազատ¬վել է, 2. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատա¬րանի 2015թ. հուլիսի 15-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (7 դրվագով), 34-177-78-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (1 դրվագով) և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագով), նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատա¬պարտվել է ազատազրկման 7 տարի ժամկետով, սակայն ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016թ. մարտի 1-ի որոշմամբ դատավճիռը բե¬կանվել ու փո¬փոխ¬վել է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 2-րդ կետերով (ներառված 2 դրվագ 177-րդ հոդվածի 1-ին մասը, 5 դրվագ 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը և 1 դրվագ 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը), նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով Ս.Հովհաննիսյանը դատա¬պարտվել է ազատազրկման 5 տարի 3 ամիս ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվարկվել է 2014թ. մայիսի 30-ից, սույն դատական ակտը կա¬յացնելու օրվա դրությամբ՝ դատապարտ¬յալ, հաշվառված և փաստացի բնակվել է Երևանի Մյասնիկյան պողո¬տայի «Բիլաջիո» համալիրի հարակից տնակում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, խափանման միջոց չի ընտրվել),
2. Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի` (ծնված 1985թ. հուլիսի 13-ին, Կոտայքի մարզի Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ է, ամուս¬նացած, խնամ¬քին՝ մինչև 14 տարեկան երեք երեխաները, մինչև սույն դատական ակտի կայացումը դա¬տա¬¬պարտված` 1. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. մայիսի 19-ի դատավճռով« ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, նույն դատարանի 2011թ. հուլիսի 12-ի որոշմամբ 2010թ. մայիսի 19-ի դատավճիռը վերանայվել է« Էդ.Շահնազարյանի կատարած հանցանքը համապա¬տասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին« պատիժը թողնվել է անփոփոխ։ 2011թ. դեկտեմբերի 28-ին Էդ.Շահնա¬զարյանի նկատմամբ կիրառվել է «ՀՀ անկախության հռչակման 21-րդ տարեդարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտա¬րարելու մա¬սին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի որոշումը, որով նա պատժի կրումից ազատվել է« 2. Երևա¬նի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հուլիսի 15-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (4 դրվագով) նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառ¬մամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեա¬կան դատարանի 2016թ. մարտի 1-ի որոշմամբ դատավճիռը բեկանվել և փոփոխվել է, Էդվարդ Շահնա¬զար¬յանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագով), նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով դատա¬պարտ¬վել է ազատազրկման 3 տարի 3 ամիս ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվարկվել է 2014թ. հոկ¬տեմբերի 20-ից, սույն դատավճիռը կայացնելու օրվա դրությամբ՝ դատա¬պարտյալ, հաշ¬վառ¬ված և փաս¬տացի բնակ¬վել է Կո¬տայ¬քի մարզի Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան 94-րդ շենքի 27-րդ բնակարանում, սույն գոր¬¬ծով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հան¬¬ցավոր արարքի կատարում, խափանման միջոց չի ընտրվել) և
3. Մանուշակ Սարգսի Սունգուլյանի` (ծնված 1994թ. հուլիսի 18-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայուհի« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին՝ վատառողջ մայրը, աշխատում է որպես մատուցողուհի, նախկինում չդատապարտված, փաստացի բնակ¬վում է Երևանի Ավա¬նի Թումանյան թաղամասի 7/2 շենքի 1-ին բնակարանում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցավոր արարքի կա¬տարում (սույն գոր¬ծի շրջանակներում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ հարուցված քրեա¬¬կան հետապնդումը Դատարանում դադարեցվել է քրեական պատասխանատվության ենթար¬կե¬լու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ), որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհե¬ռանալու մասին ստորագրություն)։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13136514 քրեական գործը հարուցվել է 2014թ. ապրիլի 10-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոստիկանութ¬յան ՔԳՎ Կենտրոնականի քննչական (ներկայիս ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների քննչա¬կան) բաժնում ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Սա¬յադ¬յանի զեկուցագրի հիման վրա նախապատրաստված նյու¬թերի քննարկման արդյունքներով։
2014թ. ապրիլի 15-ին ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ և Կենտրոնականի բաժնի ոստիկանների կողմից ծեծի ենթարկելու վերաբերյալ Սերգեյ Կարապետյանի հաղորդման հիման վրա քրեական գործն ուղարկ¬վել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն։
2014թ. օգոստոսի 5-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որո¬շում է կայացվել ՀՀ ոստի¬կանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկանների և Կենտ¬րո¬նականի բաժնի ծառայողների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեա¬կան հետապնդում չիրակա¬նաց¬նելու մասին` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության հիմ¬քով։
2014թ. օգոստոսի 21-ին թիվ 13136514 քրեական գործը վերադարձվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնականի բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար։
2015թ. մարտի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 13136514 քրեական գործի վարույթը կարճելու և Սամ¬վել Հովհաննիսյանի, Էդվարդ Շահնազարյանի, Սերգեյ Կարապետյանի, Արման Գևորգյանի, Մա¬նուշակ Սունգուլյանի և Գայանե Իսպիրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Մանուշակ Սունգուլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Սերգեյ Հովհաննիսյանի ու Էդվարդ Շահնազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 186-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրակա¬նաց¬նելու մասին` վերջիններիս արարքներում վերոնշյալ հոդվածներով նա¬խա¬տեսված հանցա¬կազմերի բացակայության հիմքով։ Նույն որոշմամբ Սերգեյ Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմողի բողոքի բա¬ցակայության հիմքով։
2015թ. հունիսի 3-ին ՀՀ գլխավոր դատախազը որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին նախաքննական մարմնի 2015թ. մարտի 10-ի վերոնշյալ որոշումը վերացնելու և քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության վերադարձնելու մա¬սին։
2015թ. հունիսի 9-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացվել քրեական գործով կարճված վարույթը վերսկսելու և նախաքննությունը շարունակելու մասին։
2015թ. հոկտեմբերի 14-ին Սամվել Հովհաննիսյանին և Էդվարդ Շահնազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Մանուշակ Սուն¬գուլյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2015թ. հոկտեմբերի 14-ին նախաքննական մարմնի համապատասխան որոշումներով Սերգեյ Կարապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, 2015թ. հոկտեմբերի 27-ին վերջինիս նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստորագրություն և հայտարարվել է հետա¬խու¬զում։
2015թ. նոյեմբերի 5-ին հետախուզվող Սերգեյ Կարապետյանն ինքնակամ ներկայացել է իրա¬վապահ մարմնին, նույն օրը նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2015թ. նոյեմբերի 17-ին մեղադրյալ Սերգեյ Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2016թ. հունվարի 11-ին քրեական գործը Սամվել Զաքարի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սերգեյ Զաքարի Կարա¬պետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մանուշակ Սարգսի Սուն¬գուլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2016թ. հունվարի 13-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։
2016թ. օգոստոսի 9-ին Դատարանը, քննարկելով պաշտպանական կողմի միջնորդությունները, որոշում է կայացրել Սերգեյ Կարապետյանի և Մանուշակ Սունգուլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումները դադարեցնելու վե¬րա¬բեր¬¬յալ` նրանց այդ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղե¬մութ¬յան ժամկետ¬ներն անցնելու հիմքով։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ Էդվարդ Շահնազարյանը 2014թ. ապրիլի 8-ին՝ ժամը 03։00-ի սահ¬մաններում, հասարակական վայր հանդիսացող՝ Երևանի Խանջյան թիվ 31Ա հասցեում գործող «ՎՎ» կարաոկե ակումբում պարելու շուրջ արված դիտողության համար վիճաբանության մեջ է մտել ակումբի անվտանգության աշխատակից Սևադա Վարդանյանի և տնօրեն Լիլիթ Փաշինյանի հետ, որի ընթաց¬քում ընկերոջ՝ Սամվել Հովհաննիսյանի հետ խմբի կազմում, կոպիտ կերպով խախտելով հասարա¬կական կարգը, հասարակության նկատմամբ դրսևորել են բացահայտ անհարգալից վերա¬բերմունք՝ իրենց անկախությունը` հասարակության մեջ ընդունված վարքագծի կանոններից շեղվելու, ինչպես նաև իրենց անձը հասարակությանը հակադրելու, գերակայությունն ի ցույց դնելու մղումով ակումբի սրահում հաճախորդների ներկայությամբ բարձրաձայն անհասցե հայհոյանքներ են հնչեցրել, Ս.Հովհաննիսյանը բռնություն գործադրելով` ձեռքով հարվածել է Լ.Փաշինյանի կրծքա¬վանդակին՝ պատ¬ճառելով առող¬ջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ՝ ձախ ուսային հոդի, կրծքա¬վանդակի ձախ կեսի արյունազեղումների ձևով, ապա Ս.Վարդանյանի և Լ.Փաշինյանի ուղեկցությամբ մտնելով ակումբի առանձնասենյակ` շարունակել են խուլիգանական գործողությունները, այն է` Ս.Հովհաննիս¬յանը հայհոյանքներ է հնչեցրել ներկաների հասցեին, իսկ Է.Շահնազարյանը բռնության գործադրմամբ քաշքշել է Լ.Փաշինյանին։ Այնուհետև ոստիկանական ուժերի ներգրավմամբ բերման ենթարկվելով Երևան Վրացյան 90 հասցեում գտնվող՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրո¬նականի բաժնի վարչական շենք` Էդ.Շահնազարյանը և Ս.Հովհաննիսյանը շարու¬նակել են իրենց հանցավոր վարքագիծը՝ ոստիկանության ծառայողների, բաժին ժամանած վերոնշյալ ակումբի աշխա¬տակից¬ների, ինչպես նաև բուժօգնություն ցուցաբերող «Շտապբուժօգնություն» ՓԲ ընկերության աշխատակիցների ներկայությամբ հնչեցնելով ոստիկաններին ուղղված հայհոյանք¬ներ՝ իրենց այդ դիտավորյալ գործողութ¬յուններով շուրջ 2 ժամ տևողությամբ խաթարել են նախ՝ ակումբի, ապա՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտ¬րոնականի բաժնի վարչական շենքում ծառայություն իրականացնող ոստիկան¬ների աշխատանքը, այ¬սինքն` Էդվարդ Շահնազարյանը և Սամվել Հովհաննիսյանը խմբի կազմում առանց նախնական համա¬ձայնության կատարել են հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Իր հերթին Մանուշակ Սունգուլյանը 2014թ. ապրիլի 8-ին՝ ժամը 03։30-ի սահմաններում, գտնվելով Երևանի Վրացյան 90 հասցեում գտնվող՝ հա¬սարակական վայր հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի վարչական շենքում և ընդվզելով իր ծառայողական պարտակա¬նությունները կատարող, այն է` բաժնի շենք նրա մուտքը խա¬փանող իշխանության ներկա¬յացուցչի` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի հրա¬մա¬նատար Սասուն Կիրակոսյանի գործողություններին, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գոր¬ծադրել նրա նկատմամբ, այն է` ձեռքով հարվածել է Կիրակոսյանի գլխին, այսինքն` Մանուշակ Սունգուլյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճա¬նա¬չեց, օգտվելով լռելու իրավունքից` հրաժարվեց Դատարանում ցուցմունք տալուց, սակայն հար¬ցերին պա¬տաս¬խանելիս` հայտնեց, որ դեպքի օրն իր հետ ակումբ են գնացել Էդուարդը, Մանուշակը, Սերգեյը, Ար¬մանը և Գայանեն, բոլոր սեղանները զբաղված էին. շուրջ 15 րոպե նստել են միջանցքում, գա¬րեջուր են պատվիրել, սակայն չեն հասցրել դեռ խմել, երբ տեղ է ազատվել ու արդեն տեղավորվել են ներ¬սի սրահում` սեղանի մոտ։ Ակումբ մուտք գործելիս երկու բերետավոր ոստիկան է նկատել աշխա¬տա¬սեն¬յակում, ում Դատարանում տեսել է, սակայն անունները չի հիշում։ Ակումբում բազմաթիվ հաճախորդ¬ներ են եղել։ Պատվիրել են պիցցա, հյութ, գարեջուր այլևս չեն պատվիրել, Սերգեյը ընդհանրապես ոգելից խմիչք չի գործածում, գարեջուրն ինքը տարել է իր հետ առանձնասենյակ։ Էդվարդի 1-ին պարը տեսել է անծանոթ աղջկա հետ, վերջիններս նաև զրուցել են։ Առանձնասենյակի համար վճար է սահմանված, որը ներառվում է ընդհանուր հաշվում, վճարել է եղբայրը` Սերգեյ Կարապետյանը։ Մի¬ջանցքից ձայներ է լսել, դուրս է եկել առանձնասենյակից, գնացել է դեպի ակումբ, տեսել է Էդվարդին` սենյակ մտնելիս, այլևս իրենց սեղանի մոտ չի գնացել, այն երևում էր բարի մոտից։ Այդ պահին բարի մոտ կանգնած էին Լիլիթը և այլ աշխատող, ով Դատարանում հարցաքննվեց որպես մատուցող, սակայն վերջինս իրականում անվտանգության աշխատակից էր, այդ մասին տեղյակ է Սևադայի խոսքերից։ Լիլիթի հետ որևէ միջադեպ չի եղել, ի պատասխան իր հարցին, թե Էդվարդի հետ ինչ է եղել, Լիլիթի հետ գտնվող տղան ասել է, թե «արի, կտեսնես», որից հետո մտել են աշխատասենյակ, որտեղ և իրեն հարվածել են։ Ինքը Լիլիթին չի հարվածել, միջադեպի ընթացքում և դրանից հետո Լիլիթին չի տեսել։ Բարի մոտ Լիլիթն ասել է, թե` հաշիվը փակի, Էդվարդը լավ չի պահում իրեն։ Մտնելով աշխատասենյակ` տեսել է Էդվարդին գետնին ընկած վիճակում։ Մտնելուն պես բարի մոտ կանգնած նշված տղան է կողքից հարվածել իրեն, ինքը նույնպես փորձել է հարվածել, սակայն չի հիշում` հարվածը նրան դիպչել է, թե` ոչ։
Քաշքշուկի ժամանակ այդ տղան է եղել, երկու ոստիկան և Սևադան, վերջինս է Էդվարդին հարվածել, իսկ երկու ոստիկան իրեն էին հարվածում, ինքը նրանց ևս հարվածել է։ Նրանք քաշել և պատռել են իր հագուստը, կանգնել է բազմոցին, որ բարձր դիրքում չկարողանան իրեն հարվածել։ Իրեն ձեռնաշղթա են հագցրել, ոտքերից բռնած` հանել են դուրս, այդ ընթացքում հայհոյել են, ինքն էլ նրանց է հայհոյել, իրեն հարվածել են նաև մահակներով։ Դրսում տեսնելով ընկած եղբորը` գոռացել է, որ թողնեն մնալ նրա մոտ, սակայն չեն թողել, ներսում եղբորը մի պահ տեսել է դռան մոտ, վերջինս փորձել է իրեն մոտ գալ, սակայն թույլ չեն տվել։
Ոստիկանությունում գտնվելու ժամանակ երկու աղջիկ են ներս մտել, որոնցից մեկը, հնարավոր է, Լիլիթը, ասել է, թե իբր ինքն է նրան հարվածել։ Ոստիկանության հերթապահ մասում տեսել է, թե ինչպես են ոստիկանները Մանուշակին քաշքշում, ասել է մի արեք, որից հետո իրեն են բրթել, այդ ընթացքում ինքնավնասման փորձ չի կատարել ու չի հայտարարել, որ դիտավորյալ է անում, ընդամենը մեկ անգամ աստիճաններից է իրեն վայր նետել, որ իրեն ներս չտանեն մինչ եղբոր մասին տեղեկություն ստանա։ Ոստիկանության բաժին տարել են իրեն և Էդվարդին, իսկ մյուսներն առանձին են եկել։ Բերման ենթարկելուց հետո իրենց հետ որևէ գործողություն չեն կատարել, այդ թվում` առերեսում, սթափությունը ստուգելու ոստիկանների առաջարկից հրաժարվել է, այդ գիշեր ինքը բացատրութ¬յուն չի տվել, որևէ պարտավորագիր չեն վերցրել, քննիչը ցուցմունք չի վերցրել, ասել են գնա, կզանգենք, կգաս, որից հետո գնացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն` իրենց ծեծելու մասին հա¬ղորդում տալու։ Երբ քննիչն ուղարկել է դատական բժշկի, իր կապտուկներն արդեն համարյա լավացած էին։ Հետագայում ցուցմունքները փոխել է` նպատակ ունենալով օգնել ոստիկաններին, իսկ նրանք էլ` օգնեն իրեն, նշել է, թե ոստիկաններն իբր իրենց չեն հարվածել, քննիչն է ասել է, թե ինչպես գրի, որ գործը կարճվի, սակայն ամիսներ անց գործը վերաբացվել է։ Հատուկ քննչական ծառայության որոշումը կարդացել է, որը պատռել է։ Քրեակատարողական հիմնարկում է ցուցմունք տվել այն մասին, որ իրեն իբր չեն հարվածել։
Հարցերին ի պատասխան նշեց նաև, որ խմել է չորս շիշ գարեջուր, մեկ բաժակ օղի, թեև պատվիրել էին մեկ շիշ օղի, որը մնացել էր սեղանին։ Տեղյակ չէր, թե ով, որքան էր ոգելից խմել, քանի որ Մանուշակի հետ արդեն առանձնասենյակում էր։ Նշեց, որ Լիլիթին միջադեպի ընթացքում չի տեսել, քանի որ նա բարի հետնամասում էր կանգնած, եղել է ձեռնաշղթաներով, ուստի հնարավոր չէր Լիլիթին հարվածել։ Բացի այդ խառնաշփոթ իրավիճակ էր, բազմամարդ էր, եթե անգամ նրան պատահաբար խփած էլ լիներ, որևէ մեկը չէր տեսնի։ Ընդունեց, որ մինչ քննվող դեպքը ինքնավնասումներ կատարել է, սակայն դրանք մեկնաբանեց իր հոգեկան խնդիրներով։ Չի նկատել` արդյոք Սևադան իրեն հարվածել է, թե` ոչ, Էդվարդը հետագայում է պատմել իրեն, որ խոսակցության ընթացքում Սևադան է նրան հարվածել, ինքն Էդվարդից հայհոյանք չի լսել։
Ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվե¬լիս իրեն մեղավոր չճա¬նա¬չեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2014թ. ապրիլի 7-ին՝ կեսգի¬շերին մոտ, ընկերներ Սամվել Հովհաննիսյանի, վերջինիս եղբայր Սերգեյ Կարապետյանի, Ար¬ման Գևորգյանի, վերջինիս ընկերուհի Գայանե Իսպիրյանի և Սամվել Հովհաննիսյանի ընկերուհի Մանուշակ Սուն¬գուլ¬յանի հետ գնացել են Երևանի Խանջյան փողոցում գտնվող «Վ.Վ.» կարաոկե ակումբ և զվար¬ճացել։ Ակումբում սկսել է պարել, որի ընթացքում կողքին պարել է նաև մի աղջիկ, ում ակումբում հաճախ էր տեսնում, սակայն անունը չի հիշում։ Իր նախաձեռնությամբ պարել են միասին, սակայն ոչ տանգո։ Ընթացքում ակումբի անվտանգության աշխատակից Սևադա Վարդանյանը մոտեցել է իրեն և առա¬ջարկել է, որ այդ աղջկա հետ գործ չունենա, նշել, որ նա իր հետ է, իր ընկերոջ ընկերուհին է։ Դրանից հետո մոտեցել է իրենց սեղանին, ուր քիչ անց մոտեցել է նաև հիշյալ աղջիկը և պարի հրավիրել։ Վերջինս, գրկելով իրեն, ասել է, թե` «կյանքս երգ եմ պատվիրել, միասին տանգո պարենք»։ Աղջկա հետ պարելու ժամանակ իրեն կրկին մոտեցել է անվտանգության աշխատակից Սևադան և ձեռքն ուսին գցելով` կանչել է ակումբի մի առանձնասենյակ, որտեղ, ինչպես ինքն էր նկատել, գլխավորապես լինում են ակումբի աշխատակիցները, ինչպես նաև ոստիկանները։ Սևադայի ուղեկցությամբ մտել են նշված սենյակ, որտեղ եղել է մի անձ, ում չէր ճանաչում։ Աղջկա հետ պարելու շուրջ առանձնասենյակում Սևադայի հետ խոսակցություն են ունեցել, այդ ընթացքում անծանոթը բռունցքով հարվածել է իր ծնոտին, որից գիտակցությունը կորցրել է։ Սևադան չի հարվածել, վերջինս իր դիմացն էր կանգնած։ Ուշքի գալով` տեսել է Սամվելին առանց վերնազգեստի, պատառոտված հագուստով։ Ինքը սենյակի գույքը դիտա¬վորյալ չի վնասել, հնարավոր է այն վնասվել է քաշքշուկից։ Որևէ մեկին չի հարվածել, իսկ թե Սամվելը հարվածել է, թե՝ ոչ, տեղյակ չէ։ Ուշքի գալուց հետո, արդեն դրսում ոստիկանները հարվածել են իրեն` ձեռնաշղթաներով կապած վիճակում, Սերգեյին տեսել է ուշագնաց վիճակում, սակայն չեն թողել, որ նրան մոտենա` ասելով, թե բան չկա, հիմա նա էլ է գալու։ Իրեն հայտնի չէ, թե Լիլիթ Փաշին¬յանի մարմնական վնասվածքներն ինչ պայմաններում են առա¬ջացել, քանի որ նա բարի հետ¬նամասում էր կանգնած, նույնիսկ ձեռքը երկարացնելու պարագայում նրան վնասել չէր կարող։
Հարցերին պատասխանելիս նշեց նաև, որ ակումբ մտնելիս ակումբի անվտանգության աշխա¬տակիցների համար նախատեսված սենյակում տեսած ոստիկաններին Դատարանում ևս տեսել է։ Գի¬տակցության գալուց հետո է նկատել այդ երկու ոստիկաններին, ինչպես նաև այլ ոստիկանների։ Սևա¬դա¬յի հետ աշխատասենյակ մտել է միայնակ, իսկ ուշքի գալուց հետո նույն սենյակում տեսել է Սամ¬վելին` առանց վերնազգեստի և Սերգեյին` գետնին ընկած վիճակում։ Իրեն հարվածող անծանոթ անձին ներկայացրել է Սևադան` որպես իրենց անվտանգության աշխատակցի, ում դեպքի օրը տեսնում էր առաջին անգամ։ Ակումբում բազմաթիվ հաճախորդներ կային, սակայն խառնաշփոթի պատճառով չի նկա¬տել նրանց միջամտությունը։ Իր հիշելով` Սամվելն ու Մանուշակը ներկա են եղել իրենց պարելուն։ Անծանոթ աղջկան հյութ է հյուրասիրել մատուցողուհու միջոցով, նա նստած էր միայնակ, այնուհետև` մինչև երկրորդ անգամ պարելը իրենց սեղանի մոտ է նրան հյուրասիրել։ Չի կարող ասել` Սևադան դա նկատել է, թե` ոչ։ Սևադային օղի է հյուրասիրել և' բարի և իրենց սեղանի մոտ։ Սերգեյին մարմնական վնասվածք պատճառելուն ականատես չի եղել, վերջինս է պատմել իրեն, որ մահակով հարվածել և վնա¬սել են նրա կողոսկրը, որից ուշագնաց է եղել։
Ոստիկանության բաժնում կատարված գործողությունները նկարագրելիս մանրամասնեց նաև, որ ձեռնաշղթաները ցավացրել են իր ձեռքերը, ոստիկանության բաժնում գլուխը գետնին տալու միջոցով պա¬հանջել է, որ ձեռնաշղթաները հանեն, պարզաբանել, որ դրանք իր ձեռքերը սեղմում և ցավ են պատ¬ճառում։ Ոստիկանը հայհոյել է իրեն, որից հետո բռնելով իր ուսից` գցել է գետնին։ Մանուշակն իրեն պատ¬¬մել է, որ ոստիկանության բաժնում փորձել է հեռախոսով նկարել ոստիկանների գործո¬ղութ¬յուն¬նե¬րը, սակայն վերջիններս թույլ չեն տվել։ Նշեց, որ Մանուշակի գործողություններն ընդհանրապես չի նկատել։
Անծանոթ աղջկա հետ պարել է մի քանի անգամ, ուստի հնարավոր է Մանուշակի երգի տակ նույնպես պարած լինի։ Լիլիթի հետ վիճաբանություն չի եղել, նա իրենց կարգի չի հրավիրել, անծանոթ աղջկա կողմից իրեն պարի հրավիրելու պահը Լիլիթը չի նկատել։ Իր ծնոտին են հարվածել, Սամվելի` աշխատասենյակ մտնելու պահը ինքը չի տեսել, քանի որ արդեն ուշագնաց էր եղել։ Իրենց հասցեին հայհոյել են, ինքը նույնպես հայհոյել է, որևէ վիճաբանություն չեն հրահրել, այն չեն սկսել։ Քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին որոշումն իրեն հանձնել է քննիչ Նավասարդյանը, իսկ ՀՀ հատուկ քննչա¬կան ծառայության կողմից կայացված նույնանման որոշում իրեն չի հանձնվել։ Չի կարող բացատ¬րել, թե Լիլիթ Փաշինյանն ինչ պայմաններում է ստացել դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնա¬բեր¬ված մարմնական վնասվածքները, նշեց, որ քաշքշուկի ժամանակ Լիլիթ Փաշինյանը ներկա չի եղել։ Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պնդեց, որ դեպքի օրը Լիլիթին տեսել է բարում, նա է իրենց ակումբում տեղավորել, նրան աշխատասենյակում չի տեսել։
Ամբաստանյալ Մանուշակ Սունգուլյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն ըստ էության մե¬ղավոր չճա¬նա¬չեց, օգտվելով լռելու իրավունքից` հրաժարվեց Դատարանում ցուցմունք տալուց և հար¬ցերին պատաս¬խանելուց։ Մինչդեռ վերջինիս հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուց¬մուն¬քների համաձայն` ընդունել էր, որ մեկ անգամ հարվածել է ոստիկաններից մեկին, քանի որ նա թույլ չէր տալիս, որ ինքը մտնի ոստիկանության բաժնի շենք։ Հայտնել էր նաև, որ ինքը որևէ հայհոյանք չի հնչեցրել, բացի այդ, դրանից որոշ ժամանակ առաջ, երբ իր ընկեր Սամվել Հովհաննիսյանի և Էդվարդ Շահնազարյանի ինք¬նազգա¬ցո¬ղութ¬յունը վատացել է, ինքը պահանջել է «Շտապօգնություն» կանչել, սակայն ոստի¬կանները չեն կանչել։ Նշել էր նաև, որ ակումբի անվտանգության աշխատակիցների սենյակ չի մտել և ակումբի աշխա¬տակից¬ների կողմից իր ընկերներին հարվածելուն ականատես չի եղել, վիճա¬բանության պատ¬ճառների մասին տեղեկացել է ընկերներից, որոնց խոսքերի համաձայն՝ վիճաբա¬նության պատճառը եղել է Էդվարդ Շահ¬նազարյանի և ակումբում եղած մի անծանոթ աղջկա պարը։
Որպես մեղադրյալ հարցաքննված Սերգեյ Կարապետյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. ապրիլի 7-ին՝ կեսգիշերին մոտ, եղբոր՝ Սերգեյ Կարապետյանի, ընկերներ Սամվել Հովհաննիսյանի, Արման Գևորգյանի, վերջինիս ընկերուհի Գայանե Իսպիրյանի և Սամվելի ընկերուհի Մանուշակ Սունգուլյանի հետ գնացել են Երևանի Խանջյան փողոցում գտնվող «Վ.Վ.» կարաոկե ա¬կումբ և զվարճացել։ Շուրջ 3 ժամ այդտեղ գտնվելուց հետո՝ արդեն տուն գնալուց առաջ, փակել է սեղանի հա¬շիվը, որը կազմել է 26.000 ՀՀ դրամ, սակայն առանձնասենյակի վճարը` 3.000 ՀՀ դրամը, պակասել է, մտա¬ծել է, թե Սամվելը դուրս կգա և այն կվճարի։ Սամվելն առանձնասենյակում էր, Էդուարդը մի աղջկա հետ պարում էր։ Հեռախոսով զրուցելով դուրս է եկել, մոտ 10 րոպե անց վերադարձել է և Արմանից տեղե¬կացել, որ իր եղբայրը և Էդուարդը ակումբի աշխատակցի հետ մտել են աշխատասենյակ։ Ան¬միջապես գնացել է այդտեղ ու ներսում տեսել է Սերգեյին ու Էդվարդ Շահնազարյանին, եղբայրը բազ¬մոցի վրա էր կանգնած, վերնազգեստը և կոշիկները հագին չէին, իսկ Էդվարդ Շահնազարյանն ընկած է եղել հատակին։ Ներսում էին նաև երկու ոստիկան և ակումբի անվտանգության աշխատակից Սևադան։ Իր հար¬ցին, թե այս ի՞նչ եք անում, մեջքի հատվածից հարված է ստացել, որից հետո ուշագնաց է եղել ու ընկել գետնին։ Այնուհետև վեր է կացել, փորձել է միջամտել և բաժանել, բայց հետևի կողմից դարձյալ հարված է ստացել, գիտակցությունը նորից կորցրել ու ընկել է։ Ուշքի գալով գնացել է դուրս, ակումբի բակում՝ փողոցում, դարձյալ գիտակցությունը կորցրել է, Արման Գևորգյանը ջուր է լցրել իր վրա, որ գիտակցությունը վերականգնվի։ Հագուստը թրջված էր, երբ արթնացել է, եղբորը չի տեսել, հայտնել են, որ նրան և Էդվարդ Շահնազարյանին տարել են ոստիկանության բաժին։ Իրենցից որևէ մեկին չի տեսել, Մանուշակին` ևս, բոլորին տեսել է արդեն ոստիկանության բաժնում։ Ոտքի կանգնելով՝ նստել է մի պատա¬հական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին՝ եղբոր ու ընկերոջ հետևից։ Որոշ ժամանակ մնալով բաժնի բակում՝ մտել է ներս ու տեսել, որ Սամվելը և Էդվարդը ձեռ¬նաշղթա¬ներով շղթայված վիճակում նստած են հատակին։
Բաժնի ներսում արդեն խառնաշփոթ էր, քաշքշոց, եղբայրն ասում էր, որ ձեռնաշղթաներից նրա ձեռքերը ցավում են, Էդուարդը գիտակցությունը կորցրել էր, սակայն որևէ մեկը շտապօգնություն չէր կան¬չում և նրանց վրա ուշադրություն չէր դարձնում։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ Էդուարդը պարում էր իրեն անծանոթ մի աղջկա հետ, իր կարծիքով` Էդուարդը ճանաչում էր նրան, քանի որ անծանոթ աղջիկը չէր կարող Էդուարդի հետ պարել, երկար զրուցել, անգամ հյութ են այդ աղջկան հյուրասիրել, նա նաև նստել է իրենց հետ նույն սեղանի շուրջ։ Այդ աղջիկն է իրենց սեղանին մոտեցել ու Էդուարդին առաջարկել պարել։ Սևադան առաջին անգամ մոտեցել և Էդուարդին և հայտնել, որ այդ աղջիկը նրա հետ է, նրանք են «տիրություն անում»։ Երկու անգամ է Էդուարդն այդ աղջկա հետ պարել։ Մինչև հեռախոսով ակումբից դուրս գալը որևէ վիճա¬բա¬նություն չի եղել, մինչ իրենց գալն ոստիկանության աշխատակիցներն արդեն նստած էին ակում¬բի ներսում, դեպքի ժամանակ էլ են այնտեղ եղել։ Հերքեց դատական նիստերի դահլիճում հնչեցրած այն հայ¬տարարությունը, թե իբր մատուցողն է դրսից, մոտակա տարածքից ոստիկանության աշխատակից¬ների հրավիրել։
Մինչ իր դուրս գալը Սամվելն ու Մանուշակն առանձնացել էին առանձնասենյակում, շուրջ 40 րոպեի համար վճարել են 3000 ՀՀ դրամ։ Պնդեց, որ իրեն հարվածել է ոստիկանության աշխատակիցը, քանի որ մահակ ուներ միայն նա, իսկ իր կողոսկրը վնասվել է հենց մահակով հարվածելու հետևանքով, ընդ որում՝ ըստ դատաբժշկի եզրակացության` այդ մարմնական վնասվածքը ինքնավնասմամբ չէր կա¬րող առաջանալ։ Լիլիթը բարն էր սպասարկում։ Սևադան իրենց սեղանի շուրջ օղի է օգտագործել, վեր¬ջինս Էդուարդին շատ լավ ճանաչում էր։
Դատական նիստերի դահլիճում զննված տեսաձայնագրման հետ կապված նշեց, որ ոստի¬կանութ¬յան բաժնում ընդամենը մեկ տեսախցիկ էր տեղադրված, որը նկարահանում էր միայն մեջտեղի հատվածը, Սամվելին ու Էդուարդին ծեծել են աջ հատվածում, որից հետո բերել են մեջտեղի հատված, որ նրանց ծեծելու պահը չնկարահանվի։ Սերգեյը և Էդուարդը քննության սկզբում այլ ցուցմունք են տվել, հետա¬գա¬յում ոստիկանների հորդորով ցուցմունքները փոխել են, քանի որ իրենց վերաբերյալ գործը կարճվել էր։ Ինքը ցուցմունքը չի փոխել ու մինչև վերջ պնդել է, որ իրեն ծեծել են, քանի որ ոստիկանների հետ պայ¬ման ուներ, որ վերջիններիս կողմից ցուցմունքները փոխելու դեպքում միայն ինքը ցուցմունքը կփոխի, այնինչ ոստիկաններն այդ խոստումը չեն կատարել։ Մանուշակի գործողությունները չի նկատել։ Շուրջ մեկ տարի ու կես կամ երկու տարի հետո ցուցմունք տալու նպատակով բաժին հրավիրելուց հետո է քննի¬չից տեղեկացել, որ իրենց նկատմամբ նոր գործ է հարուցվել։ Այն, որ ոստիկանների նկատմամբ քրեա¬կան հետապնդումը դադարեցվել է, իրեն հայտնի է դարձել միայն Դատարանում հար¬ցաքննվե¬լիս։
Նշեց նաև, որ պատվիրել էր հյութ, ալկոհոլ չի օգտագործել, Էդուարդը պատվիրել է օղի, իրենց սեղանին գարեջուր չի եղել։ Էդուարդը, Սևադան, Սամվելը և Արմանն են խմել օղի գործածել։ Լիլիթ Փա¬շին¬յանն ամբողջ ընթացքում բարում է եղել, հաշիվը նրա մոտ է փակել։ Վիճաբանության պատճառը, ըստ հետագա խոսակցությունների, եղել է աղջկա շուրջ Էդուարդի ու Սևադայի խոսակցությունը։ Պնդեց, որ երկրորդ անգամ այդ աղջիկն է մոտեցել Էդուարդին և նրան տանգո պարելու հրավիրել։ Էդուարդն իրեն պատմել է, թե վեճը սկսվել է այն բանից հետո, երբ սենյակում առանձնանալուց հետո Սևադան Էդուար¬դին ասել է, թե ինչու է զգուշացնելուց հետո նորից պարել այդ աղջկա հետ, իսկ Էդուարդն ասել է, թե տվյալ աղջիկն է իրեն հրավիրել։ Պատմել են նաև, որ երբ մտել են սենյակ, Սևադայի հետ միասին այնտեղ ոստիկաններ են եղել, երեքով սկսել են ծեծել իրենց, կոտրված գույք չի նկատել։ Մտնելով սեն¬յակ` ինքը չի հայհոյել։ Ոստիկանության բաժնում գոռոցներ լսել է` «ձեռնաշղթաները սեղմում են, հանեք, մի խփեք», սակայն հայհոյանքներ չի լսել։ Մանուշակի գործողությունները չի նկատել, քանի որ ինքը ներսը՝ եղբոր մոտ է եղել, բացի այդ, իրեն լավ չէր զգում։ Մանուշակի ծնկներին քերծվածքներ է տեսել, բայց չի հարցրել, թե ինչ պայմաններում են դրանք առաջացել։ Բացի ոստիկաններից բակում հավաք¬ված են եղել բազմաթիվ այլ մարդիկ, խառնաշփոթ էր։ Լիլիթի հետ իրենցից որևէ մեկն առնչություն չի ունեցել, բացի հաշիվ փակելուց։
Հստակեցրեց, որ Սևադայի և Էդուարդի առաջին խոսակցությանը, թե այդ աղջիկը Սևադայի հետ է, ինքը ներկա է գտնվել, սակայն երկրորդ խոսակցությանը ներկա չի եղել։ Խոսակցություն չի եղել այն մասին, որ աղջիկը դեմ լիներ Էդուարդի հետ պարելուն, քանի որ հենց այդ աղջիկն է երկրորդ անգամ մոտեցել Էդուարդին։ Պնդեց, որ ոստիկաններն ի սկզբանե նստած են եղել սենյակում, որի դուռը բաց էր, նրանց տեսել է սուրճ խմելիս, այնուհետև ոստիկաններին տեսել է բարի մոտ` Վահեի հետ զրուցելիս։
Դեպքից անմիջապես հետո բաժին գնացել է ինքնակամ, դուռը բաց էր, մտել է վարչական շենք, ներսում՝ հերթապահ մասի աջ կողմում, ընկած էին Էդուարդն ու Սերգեյը, իրեն հայտնի է, որ Մանուշակը, Արմանը և Գայանեն առանձին են եկել բաժին` իրենց մեքենայով։
Ամբաստանյալներ Սամվել Հովհաննիսյանի, Էդվարդ Շահնազարյանի և Մանուշակ Սունգուլյանի վերոնշյալ պատճառա¬բա¬նութ¬յունները՝ չհայհոյելու և տուժողներին չհարվածելու վերաբերյալ, անհիմն են, հե¬տապնդում են քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից և պատժի խուսափելու նպա¬տակ։ Առա¬ջադրված մեղադրանքներում նրանց մեղա¬վո¬րութ¬¬յունը հաս¬տատվել, իսկ վերոնշյալ պատ¬ճառաբանութ¬յուն¬ները հերք¬վել են պատշաճ իրա¬վական ըն¬թա¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով.
Տուժող Լիլիթ Մելիքի Փաշինյանի ցուց¬մունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քննվող դեպքի ժամանակահատվածում աշխատել է Երևան քաղաքի Խանջյան 31Ա հասցեում գործող «ՎՎ» կա¬րաոկե ակումբում որպես տնօրեն։ 2014թ. ապրիլի 7-ի երեկոյան, ժամը 22։30-ի սահմաններում, մի քանի տղաների ու երկու աղջիկների հետ, ընդ¬հա¬նուր 5-6 հոգով, ակումբ է այցելել Էդուարդ Շահնա¬զար¬յանը, նրանց հայտնել է, որ ազատ տեղ չունեն, ուրիշ տեղ գնան, որից հետո նրանք նստել, սուրճ և հյութ են խմել, ապա հեռացել են` վերադառնալու մասին որևէ բան չասելով։ Արդեն կեսգիշերն անց, ակումբի մաքրություն էին անում, երբ Էդուարդը նույն անձանց հետ վերադարձել է իրենց ակումբ։ Ինքն ասել է, որ ակումբն արդեն փակ է, սակայն Էդուարդը հակադարձել է, թե մշտական հաճախորդ է, ինչպես կարող են իրեն չընդունել, սկսել է հայհոյել։ Ցանկացել է նրանց դուրս հանել ակումբից ու կարգի հրավիրել, քանի որ խմած էին, սակայն այդ հրմշտոցի ընթացքում նրա հետ եկած Սամվելը ձեռքով հարվածել է իրեն։ Հաս¬կանալով, որ չեն կարող նրանց հանգստացնել` մատուցողն իր նախաձեռ¬նութ¬յամբ բարձրացել է վերև` ոստիկաններ հրավիրելու։ Անվտանգության աշխատող չունեն, իր հորաքրոջ որդին` Սևադան ներ¬քին կարգով ուղղակի օգնում է իրեն, տեղյակ չէ, որ վերջինս սպորտով է զբաղվել։ Ոստիկանները եկել են, վերջիններս փորձել են կարգի հրավիրել տղաներին, սակայն նրանք չէին ենթարկվում, հայհոյում էին, անգամ իր հիշելով հարվածել են ոստիկանին, ամբողջ սենյակը ջարդուխուրդ էին անում, իրենց «տապա¬լում» էին մի տեղից մյուսը։ Ոստիկաններն ի վերջո նրանց հանել են դուրս, այնուհետև բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Իրեն նույնպես հրավիրել են բաժին` բացատրություն տալու նպատակով, ուր ամբաստանյալներից մեկն իրեն գցել է եղևնու վրա։
Հարցերին պատասխանելիս` մանրամասնեց նաև, որ երբ առաջին անգամ եկել են ակումբ, այնտեղ տեղ չի եղել, հաճախորդները բազմաթիվ էին, ոգելից խմիչք չեն պատվիրել, պիցցա ևս պատ¬վիրել են, սակայն քանի որ շուտ էին դուրս գալու, նստելու տեղ չկար, այն այլևս չի մատուցվել, հիշում է, քանի որ ինքն է նրանց սպասարկել։ Ակումբ վերադառնալուց հետո իրենց ակումբում արդեն այլ հաճա¬խորդ չի եղել, միայն անձնակազմն էր, ակումբը փակել էին, ուղղակի դուռն էին բացել օդափոխելու հա¬մար։ Վիճաբանությունը սկսվել է սրահից` կապված այդ տղաներին ներս չթողնելու հետ, այնուհետև` տեղափոխվել բարի նման վայրում` «կուպեատիպ» նստատեղի մոտ, վիճաբանությանը մասնակցում էին ինքը, մայրը, ամբաստանյալները, այլ տղաներ ևս ու մեկ աղջիկ։ Ինքը Էդուարդի հետ նորմալ է խոսել, վերջինս քաշքշում էր թե' իրեն, թե' մյուս տղային, չի կարող բացատրել, բաժանելու, թե` վիճաբա¬նությանը մասնակցելու նպատակով, ընկերոջը քաշում էր, ասելով` «մի արա»։ Իր հետ վիճաբանել է կապույտ վերնազգեստով տղան։ Ոստիկանների գալու պահին իրենք բոլորով եղել են արդեն սենյակում։ Հստակեցրեց, որ այդ նույն տղան իրեն հարվածել է երկու անգամ, նախ` սրահում, այնուհետև` «կու¬պեում», որը նաև իր աշխատասենյակն է։ Այդտեղ հարվածել է նաև իր ոտքերին, որից ընկել է բազ¬կաթոռին, կրծքավանդակի շրջանում նույնպես հարված է ստացել։
Ոստիկանության բաժնում այդ տղաները հայհոյում էին, իրենց հասցեին սպառնալիքներ էին տալիս` ասելով, թե «վառելու» են։ Վիճաբանողներից աղջիկը առաջ էր գալիս դեպի ոստիկանները, սա¬կայն չի նկատել արդյոք նրանց հարվածել է, թե`ոչ։ Ակումբի տնօրենն իրավաբանորեն մայրն է, սակայն փաստացի` ինքը։ Նշեց, որ անվտանգության աշխատակիցների հետ գրավոր պայմանագիր չեն կնքել, նման ցուցմուքն տված մայրը լավ չի հիշում, քանի որ վիրահատություններ է տարել։ Նշեց, որ դեպքի վայրում մինչև վիճաբա¬նությունը ոստիկաններ չեն եղել, նրանց ընթացքում են կանչել։ Կեսգիշերից հետո բարձր երաժշտություն չեն միացնում, թույլ երաժշտություն է հնչում մինչև ակումբի վերջնական փակելը և իրենց դուրս գալը։
Երբ վիճաբանողները վերադարձել են ակումբ, այդտեղ ներկա են գտնվել ինքը, մայրը, երկու մատուցողները, Սևադան, ով գնացել էր աղջիկների համար «սալյուտ» բերելու, սակայն դեպքի պահին արդեն վերադարձել էր։ Գույքը կոտրում էին Սամվելը և Էդուարդը, Մանուշակը դրան չի մասնակցել, Սևադային ինքը թույլ չի տվել, որ դռան շեմից ներս մտնի, վերջինս որևէ մեկին չի հարվածել։ Քննիչին ասել է, որ ոտքին նույնպես հարվածել են, սակայն դա չի արձանագրվել։ Նշեց, որ ուսի և կրծքա¬վան¬դակի շրջանում Սամվելը հարվածել է դիտավորյալ և ոչ թե այդ հարվածները պատահա¬կանորեն են իրեն դիպչել։ Պնդեց, որ վիճաբանությունից անմիջապես առաջ ակումբում պարող աղջիկ չի եղել։ Մինչ քննվող դեպքը Էդուարդը երբևէ նման վարքագիծ չի դրսևորել։ Ակումբում առանձնասենյակ չունեն, իր աշ¬խատասենյակն է և պահեստասենյակը, որը հաճախորդի ընդունելու տեղ չէ, բացառեց, որ ամբաստանյալ Սամվելն առանձնասենյակում նստած լիներ։
Հայտնեց, որ հնարավոր է` քննիչի մոտ ցուցմունք տալիս իր հորաքրոջ որդի Սևադային նշած լինի որպես անվտանգության աշխատակից, հնարավոր է նաև իր մայրը վերջինիս չճանաչի, քանի որ իր ծնողները ամուսնալուծված են, շփում չունեն և իր մայրը վերջերս է եկել Հայաստան։ Ոստիկանության բաժանմունքում գտնվել է միջանցքում։ Մանուշակին սկզբում տեսել է միջանցքում` հանգիստ նստած վիճակում, այնուհետև Սամվելը, լսելով Մանուշակի ձայնը, բորբոքվել է։ Ոստիկանական բաժանմուն¬քում Մանուշակի գործողությունները նկարագրելիս տուժողը մանրամասնեց, որ ոստիկանները ցան¬կա¬ցել են առանձնացնել ամբաստանյալներին, մի կողմում Մանուշակն էր կանգնած մեկ այլ աղջկա հետ, վեր¬ջիններս ամբաստանյալների գոռգոռոցներից ավելի էմոցիոնալ են դարձել։ Բերետավոր ոստիկանը դուրս է եկել, Մանուշակը հարձակվել է նրա վրա, ձեռքերից հետ է բրթել, հետո ճաղավանդակները փա¬կել են։ Տեսել է, որ Մանուշակը փորձում էր մոտենալ ամբաստանյալներին, սակայն ոստիկանները թույլ չեն տվել, որից հետո Մանուշակը հարձակվել է ոստիկանի վրա, սակայն հարվածելու պահն ինքը չի նկա¬տել։
Ակումբում պարող հաճախորդ աղջկա հետ Էդուարդի պարելու շուրջ ծագած վիճաբանության հետ կապված հայտնեց, որ հնարավոր է նրանց` ակումբ առաջին անգամ գալու ժամանակ է դա տեղի ունեցել։ Ժամը 22։00-ին հաճախորդներին զգուշացնում են, որ կեսգիշերին ակումբը փակվում է, այդ ժամին հաշիվը փակում են, երաժշտության ձայնն իջեցնում են, բացառեց միջադեպը գիշերվա ժամը 2-ից հետո տեղի ունենալու հանգամանքը։ Մատուցողներից Էլմիրային է հանձնարարել, որ ոստիկան հրա¬վիրի։
Նախաքննական հակասական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո խնդրեց հիմք ընդունել իրեն հարվածելու վերաբերյալ այդ ցուցմունքը։ Նշեց, որ ամբաստանյալները բաժնում ինքնավնասում էին կա¬¬տարում, իրենց պատերին էին հարվածում։ Նրանք աղջիկների ձայներից ոտքի ելան և դրանից ոգևոր¬վեցին, աղջիկները պահանջում էին նրանց բաց թողնել։ Սունգուլյանին բաժնից դուրս հանելու պահը չի նկատել, Մանուշակի ու ոստիկանի հրմշտոցից հետո այլև չի նկատել, թե ինչ եղավ, քանի որ ինքը ոստիկանի հետ էր զրուցում` մատուցողին բերելու հարցի շուրջ։ Բաժին մտնելիս մուտքի դուռը բաց էր, վանդակաճաղերը փակել են Մանուշակի հետ կապված միջադեպից հետո։ Մոտ 10 րոպե անց մի պահ դուրս է եկել բաժնից անձնագիրը բերելու, արդեն տղաներին բարձրացրել էին վերև, իսկ աղջիկ¬նե¬րին այլևս չի տեսել։
Իրեն հարվածները դիտավորյալ հասցնելու, ոստիկանության բաժնում Մանուշակի գործո¬ղությունների, ինչպես նաև Սևադայի` որպես ակումբի անվտանգության աշխատակից աշխատելու հան¬գամանքների շուրջ նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո դրանք պնդեց, հստա¬կեցրեց, որ նախ` Էդուարդն է այցելել ակումբ, նրան ասել է, որ տեղ չունեն, կազատվի, դեռ սուրճ չի հյուրասիրել, մոտ 2-3 ժամ անց եկել են արդեն մի քանի հոգով, այս անգամ մինչ սեղան ազատվելը նրանց տեղավորել է նախասրահում` միջանցքային հատվածում տեղադրված սեղանի մոտ, որտեղից կարող էին մոտենալ սրահ` պարելու, այնուհետև` վերադառնալ նախասրահ` սեղանի մոտ։ Առաջին անգամ գալու ժամանակ այդ նա¬խասրահի սեղանը նույնպես ազատ չէր, այդ պատճառով երկրորդ անգամ գալուց հետո նրանց ժա¬մա¬նակավոր տեղավորել է նախասրահում։ Վիճաբանության պատճառի հետ կապ¬ված պնդեց նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ վիճաբանությունը ծագել է աղջկա հետ պարելու, ինչպես նաև որպես մշտական հաճախորդի Էդուարդենց սեղան չտրամադրելու հարցերի շուրջ։ Այդ պարող աղջկա տվյալները չգիտի, Էդուարդի հետ վերջինիս մտերմության կամ ծանոթ լինելու մասին իրեն հայտնի չէ, տեղյակ չէ նաև արդյոք Սևադան այդ աղջկա հետ կապված դիտողություն Էդուարդին արել է, թե` ոչ։ Վերհիշեց, որ ոստիկանության բաժնում Մա¬նուշակը բռունցքով հարվածել է ոստիկանին։ Նշեց, որ ակումբում վեճը սկսվելու ժամանակ բացի պարող աղջկանից այլ հաճախորդներ ևս եղել են, ովքեր միջադեպի պատճառով են հեռացել, քննիչին այդ մասին ևս հայտնել է։ Հստակեցրեց նաև, որ Սամվելն իրեն հարվածել է բռունցքով, երկու անգամ, ձախ կրծքավանդակի և թևի շրջանում, նշեց, որ նա դիտա¬վորյալ չի հարվածել, ցավ չի ցանկացել պատճառեր, հնարավոր է դուրս գալու նպատակով է իրեն դիպ¬չել, պատահաբար։
Ամբաստանյալների դեմ որևէ պահանջ չներկայացրեց, խնդրեց նրանց նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. ապրիլի 14-ի թիվ 969 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ գործով տուժող Լիլիթ Փաշինյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ ուսային հոդի, կրծքա¬վան¬դակի ձախ կեսի, աջ ազդրի շրջանների արյունազեղումների ձևով, պատճառվել են բութ առար¬կա¬նե¬րով, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատ¬կա¬նիշներ չեն պարունակում։
Տուժող Սասուն Սլավիկի Կիրակոսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. ապրիլի 8-ին`ժամը 03։00-ի սահմաններում, երբ ծառայություն է իրականացրել Կենտրոն վարչա¬կան տա¬¬րած¬քում, ռադիո¬կա¬պի միջոցով լսել է, որ ոստիկանության այլ աշխատակիցներ օգնության նպա¬¬¬տա¬կով խնդրում են մոտենալ Խանջյան փողոցում գտնվող «ՎՎ» կարաոկե ակումբ։ Հասնելով այն¬տեղ` մուտքի մոտ նկատել է Լիլիթ Փաշինյանի և ոստիկանության աշխատակիցների հետ վիճաբանող տղաների։ Այդ տղաներից երկուսին ակումբում տեսել է գետնին ընկած վիճակում։ Ինքը ներս չի մտել, մուտքի մոտից արդեն այդ տղաները հայհոյում էին, որի հետևանքով բազմաթիվ անձինք էին հավաքվել։ Վիճաբանության պատճառը տվյալ պահին դեռ չէր պարզել, իրենցից առաջ այլ ոստիկաններ ևս մոտեցել էին։ Քանի որ ուշ ժամ էր, իսկ ակումբը բնակելի շենքի տակ է, բնակիչների հանգիստը չխանգարելու նպատակով չեն թողել, որ նրանք երկար աղմկեն և երեք անձանց անմիջապես բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Նրանց տարբեր մեքենաներով են բերման ենթարկել, ձեռնաշղթաներ էին հագցրել, քանի որ հակադրվում և չէին ցանկանում մեքենա նստել, իր մեքենայի մեջ նրանք հայհոյանքներ չեն հնչեցրել։ Բաժնում երեք երիտասարդներից երկուսը իրենց նորմալ չեն պահել, նրանցից մեկը հայտնվել էր գետին, փորձում էր գլխով հարվածել գետնին, ոչ ադեկվատ էր պահում, բերանից փրփուր էր գալիս, անգամ նրա համար շտապօգնություն են հրավիրել։ Հիշում է, որ իրեն հարվածել է մի աղջիկ, ինչպես հետագայում է պարզվել՝ Մանուշակ Սունգուլյանը, վերջինս այդ տղաների հետ էր և ինչպես հետագայում է պարզել, նա ակումբից էր ոստիկանության բաժին եկել։ Նա քաշքշել է դռները, ցանկացել է մուտքի դռնով բաժին մտնել, ինքը հրահանգել է նրան ներս չթողնել, քանի որ խանգարել է աշխատանքը։ Նրա հարվածը չի զգացել, միայն հետագայում տեսագրությունը դիտելիս է հասկացել, որ նա հարվածել է իրեն, սակայն չի հիշում, թե ինչ հանգամանքներում։ Նշեց նաև, որ բաժնում այդ տղաները հայհոյել են։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ երբ մոտեցել է ակումբի մոտ, միջադեպն արդեն ավարտվել էր։ Մինչ իր գալը ոստիկանները վիճաբանողներին ծեծի չեն ենթարկել, բերման են¬թարկված¬¬ներից ալկոհոլի գործածման հոտ էր գալիս։ Ինքը հաղորդում չի տվել Մանուշակ Սունգուլյանի կողմից մարմնական վնասվածք ստանալու վերաբերյալ, վերջինս բաժնում չէր ենթարկվում ոստիկանության աշխատակից¬ներին, բղավում էր, փորձում էր մոտենալ բերման ենթարկվածներին, առաջինը ինքն է փորձել նրան դուրս հրավիրել, ըստ տեսագրության` այդ պահին էլ նրանից հարված է ստացել, չի հիշում, թե ի վերջո ով է նրան դուրս հրավիրել։ Հայտնեց նաև, որ իրեն տուժող չի համարում, որևէ բողոք կամ պահանջ չունի, հարվածից մարմնական վնասվածք չի ստացել, ֆիզիկական ցավ չի զգացել։
Նախաքննական հակասական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո դրանք ամբողջությամբ պնդեց՝ վերահաստատելով, որ բաժ¬նում Մ.Սունգուլյանը հայհոյանքներ է հնչեցրել իրենց հասցեին և խոչընդոտել ոստիկանների աշխատանքը, որի ժամանակ նրան դուրս են հանել բաժնից և փակել մուտ¬քի դռները։ Քիչ անց Մ. Սունգուլյանը ներխուժել է բաժին և մուտքի դռների մոտ դիտավորյալ հարվածել է իր գլխի հատվածին, որից ինքը ֆիզիկական ցավ է զգացել։ Դատարանում վերոնշյալ հանգամանքի շուրջ հակասական ցուցմունքներ տալը մեկնաբանեց դեպքից երկար ժամանակ անցնելու պատճառով որոշ դրվագներ լավ չվերհիշելու հանգամանքով։ Պնդեց, որ հարվածելը չի տեսել, բայց ցավ զգացել է։ Նշեց նաև, որ Մանուշակ Սունգուլյանի կողմից իրեն հարվածելուն ոստիկանների որևէ անօրի¬նական գործողություն չի նախորդել, այն ուղղված չի եղել իր անձի դեմ, ըստ էության, կապված էր իր ծառայողական պարտականությունների իրականացման հետ։
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացրեց, խնդրեց Մանուշակ Սունգուլյանի նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշա¬նակել։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթի առկայությամբ, մասնավորապես՝ ՀՀ ոստի¬կանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնից ստացված մագնիսական կրիչով (լազերային սկավառակով), ինչպես դրա վրա առկա ձայնագրությունը զննելու և վերարտադրելու մասին 2014թ. մայիսի 29-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Մանուշակ Սունգուլ¬յանը ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում քաշքշում է ոստիկանության աշխատակից¬ներին, ապա բաժնի մուտքի դռնից դուրս է գալիս։ Այնու¬հետև, բաժնի մուտքի դուռն անսպասելի բացվում է, և Մ.Սուն¬գուլյանը վազքով մտնում է վարչական շենք։ Այդ պահին ոստի¬կան¬ներից մեկը (ըստ դա¬տաքննության տվյալների՝ Սա¬սուն Կիրակոսյանի)՝ բռնում է նրան, որի ժամանակ Մ.Սունգուլյանը թռնում և աջ ձեռքով հար¬վածում է տվյալ ոստիկանի գլխին։
Վկա Սևադա Մերուժանի Վարդանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. ապրիլի 7-ին՝ գիշերային ժամի, ակումբ են այցելել մշտական հաճախորդներից Էդվարդ Շահնա¬զարյանը մի քանի երիտասարդների և երկու աղջիկների հետ։ Դեպքը տեղի է ունեցել Խանջյան փողոցի վրա գտնվող «ՎՎ» ակումբում։ Դատարանի կողմից վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները հրապա¬րա¬կու¬մից հետո ըստ էության դրանք պնդեց, այնուհետև պատասխանելով կողմերի հարցերին՝ նշեց, որ դեպքի օրը ակումբում եղել են ինքը, տնօրենը՝ Լիլիթ Փաշինյանը, վերջինիս մայրը, երկու մատուցող, դի¬ջեյը և բարմենը։ Ակումբում, բացի իրենից, մյուս աշխատակիցները անվտանգությունն ապահովելու պար¬¬տականություն չեն ունեցել։ Ակումբը սովորա¬բար բացվել է ժամը 12։00-ին և փակվել է 02։00-ից 03։00-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Դեպքի օրը Էդվարդի հետ ակումբում եղել են երկու տղա և երեք աղջիկներ։ Երբ ինքը նկատել է, որ ակումբի հաճախորդը (աղջիկը) իրեն լավ չի զգում, նեղվում է, ինչը հասկացել է նրա դեմքի արտահայ¬տությունից, մոտեցել է Էդուարդին և նրան զգուշացրել, որ չշարունակի իրեն նման ձևով պա¬հել։ Ամսվա կտրվածքով այդ աղջիկը, որի տվյալները չգիտի, ակումբ է հաճախել մոտ 4 անգամ։ Նրա հետ ինքը ոչ մի անձնական կապ չի ունեցել։ Երբ Էդուարդը երկրորդ անգամ է մոտեցել աղջկան ու հրավիրել պարի, վեր¬ջինս նրան մերժել է, ինքը նորից մոտեցել Էդուարդին, որպեսզի զգուշացնի, որ նա այդ աղջկան չան¬հանգստացնի։ Լիլիթն Էդուարդին հրավիրել է անվտանգության աշխատակիցների սենյակ, որպեսզի ակումբի մյուս հաճախորդների անդորրը չխախտվի։ Էդուարդն իրեն հարվածել է, իսկ ինքը նրան միայն հրել է։ Էդուարդը փորձել է կոտրել սենյակի հայելիները, սակայն ինքը չի թողել ու նրան հաջողվել է կոտրել միայն հայելու անկյունը։ Մատուցող Կարենը միջամտել է դեպքին, սակայն որևէ մեկի չի հարվածել, փորձել է բաժանել։ Այնուհետև իրենք զանգահարել են ոստիկանություն, իսկ ոստիկաններին կանչելու նպատակն այն է եղել, որ կանխեն Էդուարդի և իր ընկերների կողմից ակումբի գույքն և անձնակազմին վնասելը։ Ինքը չի հանդիմանել նրանց, քանի որ չի ցանկացել ընկնել «պատ¬մության» մեջ։ Մինչև ոստիկանների գալը նրանք քաշքշել են Լիլիթին։ Երբ ոստիկանները մտել են ներս, փորձել են խոսքով հանգստացնել նրանց, սակայն չկարողանալով՝ ակումբից դուրս են հանել ուժի կի¬րառմամբ։ Նրանցից մեկը ակումբում գլուխը գետնին էր հարվածում, իսկ մյուսը դրսում գլուխը ծառին էր հար¬վածում։
Վկա Անահիտ Նորայրի Փաշինյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. ապրիլի 8-ին՝ ժամը 02։30-ի սահմաններում, ակումբում գտնվող որոշ հաճախորդներ իրենց նորմալ չեն պահել, վնասել են ակումբի գույքը, հարվածել են իր դստերը` Լիլիթ Փաշինյանին։ Վիճաբանողները 7-8 հոգի էին, որոնցից 1-2-ն աղջիկ էին։ Անվտանգությունն ապահովում էին ոստիկանության աշխատա¬կիցները, ներքևից աղմուկ է լսել և տեսել, որ վիճաբանող տղաները ծեծում էին ոստիկաններին։ Լիլիթը բաժանում էր նրանց, վիճաբանողները 7-8 հոգի էին, իսկ ոստիկաններն ընդամենը` 2 հոգի, իրենք են խնդրել կապ տալ այլ ոստիկանների, ինքն անգամ դուրս է եկել ակումբ և օգնություն կանչել, խառ¬նաշփոթ էր, այդ տղաները վնասում էին իրենք իրենց։ Ինքը ոստիկանության բաժին չի գնացել։ Ոստի¬կանության կարմիր բերետավոր աշխատակիցները իրենց մոտ վճարովի ծառայություն են իրականացրել, վերջիններս են կանչել այլ ոստիկանների, թեև իրենք են օգնել, որ նրանք կապ տան, քանի որ նրանց ձեռքերը զբաղված էին։ Ներսից տղաներին ինքն է կանչել, որ վիճաբանողներին դեպի պատը հրեն։ Այլ հաճախորդներ չեն միջամտել, քանի որ վիճաբանությունը սկսվելուց հետո նրանք լքել են ակումբը։ Այդ տղաների կողմից հնչել են հայհոյանքներ։ Չի հիշում` դեպքի ժամանակ ինքն էր ակումբի տնօրենը, թե` դուստրը։ Չի հիշում, թե Սևադա անունով աշխատակից կամ բարեկամ ունեցել են, թե՝ ոչ։
Վիճաբանությունը սկսվել է աղջկա հետ պարելու շուրջ, սկսվել է սրահում, ուղեկցվել է լեզվակռվով, քաշքշուկով, ինքը կանգնել է նրանց միջև, բերել աշխատասենյակ, չի հիշում արդյոք այդտեղ քաշքշուկ եղել է, թե` ոչ։ Վիճաբանող տղաներից ճանաչել է «Կյաժ» մականունով Էդուարդին, ով իրենց մշտական հաճախորդներից էր։ Տնօրենի աշխատասենյակի գույքն էր վնասվել, այն վեճի ընթաց¬քում է վնասվել, ոչ դիտավորյալ, դուստրը բողոքում էր թևի ցավից, որի կապակցությամբ հետա¬գայում դիմել է բժշկի։ Լիլիթին նաև քաշքշել են, չի հիշում, թե ով է հարվածել։ Ոստիկանության բաժնում կա¬տարվածից տեղյակ չէ։ Սովորաբար աշխատում են մինչև գիշերվա ժամը 1-ը դրանից հետո խու¬սափում են այլ հաճախորդների սպասարկել, քանի որ խմած են լինում, մինչ այդ նստած հաճա¬խորդ¬ներից հետո այլ անձանց չեն ընդունում։
Նշեց նաև, որ դստեր խոսքերից գիտի, որ ակումբի սրահում մի քանի անգամ հարվածել են նրա ուսին, իսկ աշխատասենյակում քաշքշուկին ինքը նույնպես ականատես է եղել, թեև ներս չի մտել, բայց դուռը բաց էր և դրսից էր հետևում, բոլորն էին մտել աշխատասենյակ, այդ թվում` Լիլիթը։
Նախաքննական հակասական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո՝ պնդեց դրանք։ Համաձայն այդ ցուցմունքների՝ նկատել էր, որ ակումբի անվտանգության աշխատակից Սևադա Վարդանյանը մոտեցել է մի հաճախորդի, ով պարում էր մեկ այլ հաճախորդի հետ և ինչ-որ բան ասել։ Րոպեներ անց լսել է վիճաբանության ձայներ և նկատել, որ այդ հաճախորդը, ում «Կյաժ» են անվանել, և նրա հետ գտնվող մյուս տղան՝ մինչ այդ անծանոթ Սամվել Հովհաննիսյանը, բարձրաձայն խոսում են Ս.Վար¬դան¬յանի և իր դստեր՝ Լիլիթ Փաշինյանի հետ ու հայհոյում են։ Այդ ժամանակ մոտեցել ու փորձել է հանդար¬տեց¬նել նրանց, սակայն նրանք շարունակել են հայհոյանքներ տալ։ Այդ պահին Լ.Փաշինյանը մատու¬ցո¬ղուհի Էլմիրա Հակոբյանին խնդրել է դուրս գալ և ոստիկան կանչել։ Մի քանի րոպե պարասրա¬հում վիճաբանելուց հետո նրանք մտել են ակումբի առանձնասենյակներից մեկը, որից վայրկյաններ անց եկել են ոստիկանության երկու աշխատակից ու փորձել պարզել եղելությունը։ Ոստիկաններին տեսնելուց հե¬տո «Կյաժն» ու Սամվելն ավելի ագրեսիվ են դարձել և սկսել են հայհոյել նաև ոստիկաններին։
Վկա Էլմիրա Սուրենի Հակոբյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուց¬մունքով՝ այն մասին, որ 2014թ. ապրիլի 1-ից աշխատանքի է անցել Երևանի Խանջյան 31Ա հասցեում գտնվող «ՎՎ» կարաոկե ակումբում` որպես մատուցող։ 2014թ. ապրիլի 7-ի գիշերը միասին ակումբ են այ¬ցե¬լել չորս տղաներ ու երկու աղջիկներ և զվարճացել այնտեղ։ Ակումբում պարելու ընթացքում հիշյալ տղաներից նախկինում իրեն անծանոթ Էդվարդ Շահնազարյանը մոտեցել է այնտեղ պարող, անծանոթ մի աղջկա և սկսել պարել նրա հետ։ Այդ ընթացքում ինքը կատարել է իր աշխատանքը։ Րոպեներ անց նկատել է, որ ակումբի աշխատակից Սևադա Վարդանյանն ու տնօրեն Լիլիթ Փաշինյանը զրուցում են Էդվարդ Շահնազարյանի հետ, որի ընթացքում վերջինիս է մոտեցել նաև նրա ընկեր, նախկինում իրեն անծանոթ Սամվել Հովհաննիսյանը և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցրել։ Զգալով, որ մթնոլորտը լարված է՝ փորձել է միջամտել, որի ընթացքում Լ.Փաշինյանն իրեն խնդրել է դուրս գալ և դրսից ոստիկան կան¬չել։ Նույն պահին դուրս գալով և մի քանի քայլ այն կողմ նկատելով տարածքում ծառայություն իրա¬կա¬նացնող ոստիկանների՝ նրանց հայտնել է ակումբում տիրող իրավիճակի մասին ու ոստի¬կանների հետ շտապ մտել են ակումբ, որտեղ Ս.Հովհաննիսյանն ու Է.Շահնազարյանը, արդեն ակումբի առանձնասեն¬յակում, շարունակել են հայհոյել։ Նույն ժամանակ Լ.Փաշինյանն իրեն հայտնել է, որ Ս.Հովհաննիսյանը երկու անգամ բռունցքով հարվածել է իր կրծքավանդակին։ Ակումբ վերադառնալով` տեսել է նաև, որ կոտրված է առանձնասենյակի սեղանը, սպասքը և հայելին։ Մտնելով ակումբ` ոստի¬կան¬ները փորձել են հարցուփորձ անել, սակայն Ս.Հովհաննիսյանն ու Է.Շահնազարյանը, տեսնե¬լով ոստիկաններին, ավելի ագրեսիվ են դարձել ու սկսել են հայհոյել նաև ոստիկաններին։ Վերջիններս փորձել են նրանց դուրս հանել, սակայն տղաները ոստիկանների պահանջներին չեն ենթարկվել։ Այդ ընթացքում Սերգեյ Հով¬հան¬նիսյանն ու Էդվարդ Շահնազարյանը գլխով ու մարմնի այլ մասերով իրենց հարվածել են պա¬տե¬րին ու պատին ամրացված ձողերին։ Այնուհետև, առանձնասենյակ է մտել նաև նրանց հետ ակումբ այ¬ցելած մյուս երիտասարդներից մեկը։ Րոպեներ անց տեսել է, որ ոստիկանները Ս.Հովհան¬նիսյանին ու Է.Շահնա¬զարյանին, թևերն ոլորած, ակումբից դուրս են հանում, որի ընթացքում նրանք ընդվզել են և ոտ¬քե¬րով հարվածել պատերին։ Նրանց դուրս հանելուց որոշ ժամանակ անց՝ ժամը 03։00-ի սահման¬ներում, ինքը և Լիլիթ Փաշինյանը գնացել են ոստիկանության բաժին, որտեղ միջանցքում Ս.Հովհաննիսյանն ու Է.Շահնազարյանը գլխով և մարմնի այլ մասերով հարվածել են պատին ու հերթա¬պահ մասի ապակի¬նե¬րին։ Այնուհետև, նրանց հետ ակումբ այցելած աղջիկներից մեկը, ով նույնպես գտնվել է ոստիկանության բաժնում, լկտի վարքագիծ է դրսևորել և վիրավորել ոստիկաններին։
Վկա Սաշա Շիրակի Սայադյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ իր ծա¬ռայության հատվածը Երևանի Խանջյան փողոցն է։ 2014թ. Խանջյան փողոցում ծառայության ընթաց¬քում կանչով իրենց հրավիրել են «ՎՎ» կարաոկե ակումբից ներս։ Մտնելով ակումբ` հասկացել է, որ այնտեղ ինչ-որ վիճաբանություն է, «ՎՎ» կարաոկե ակումբից վիճաբանողներին տարել են բաժին։ Հար¬ցերին պատասխանելիս նշեց, որ ծառայության ընթացքում իրենց մոտ լինում են ձեռնաշղթաներ և մա¬հակներ, սակայն դեպքի օրը ինքը մահակ չի օգտագործել, ամբաստանյալներից ոչ մեկին նախկինում չի ճանաչել, նշված ակումբ առաջին անգամ դեպքի օրն է այցելել։ Դժվարացավ դեպքի մասին այլ հան¬գա¬մանքներ վերհիշել, որի կապակցությամբ հրապարակվեցին և հետազոտվեցին վկայի նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Վ.Անդրիասովի հետ մտել է ակումբի սենյակ, ականատես է եղել, որ Սամվել Հովհաննիսյանն ու Էդվարդ Շահնազարյանը վիճաբանում են Լիլիթ Փաշինյանի հետ, քաշքշում են նրան և հայհոյում։ Վիճաբանությունն ընթացել է սենյակում, որտեղ դրված սեղանի ոտքերը կոտրված են եղել, կոտրված է եղել նաև սպասքը և հայելին։ Փորձել են հանդարտեցնել երիտասարդ¬ներին ու դուրս հրա¬վիրել նրանց, սակայն դրանից վերջիններս ավելի ագրեսիվ են դարձել և սկսել հայհո¬յել նաև իրենց։ Նույն ժամանակ Սամվել Հովհաննիսյանն ու Էդվարդ Շահնազարյանն անկանոն շար¬ժումներ են կա¬տա¬րել՝ չենթարկվելով իրենց։ Այդ ընթացքում Ս.Հովհաննիսյանը կանգնել է բազմոցի վրա և շարունակել ան¬կանոն շարժումներ կատարել։ Հայհո¬յողների թվում է եղել նաև Սերգեյ Կարապետ¬յանը, սակայն ավելի ագրեսիվ են իրենց պահել Ս.Հովհան¬նիսյանն ու Է.Շահնազարյանը։ Այդ ընթացքում սենյակ է մտել Արման Գևորգյանը, ով հորդորել է թողնել իր ընկերներին։ Ամբողջ ընթացքում Ս.Հովհան¬նիսյանը, Է.Շահ¬¬նազարյանն ու Ս.Կարապետյանը լկտի պահվածք են դրսևորել և հայհո¬յանքներ հնչեցրել իրենց հասցեին։ Ի վերջո, երիտասարդներին հանել են դուրս, իսկ մինչ այդ ռադիո¬կապի միջոցով օժանդակ ուժեր են խնդրել։ Դրսում Սամվել Հովհաննիսյանը նստել է գետնին և սկսել գլխով, բռունցքով և ոտքերով հարվածել հատակին՝ պահանջելով բաց թողնել իրենց՝ այլապես սպառ¬նալով ինքնավնասում կատարել։ Սերգեյ Կարապետյանը, նյարդայնանալով այն հանգամանքից, որ եղբորն ու ընկերոջը չեն թողնում, պառկել է գետնին ու բռունցքով հարվածել հատակին։ Այդ ընթացքում Սամվել Հովհաննիսյանին և Էդվարդ Շահնազարյանին ձեռնաշղթաներ են հագցրել ու տեղավորել ոստի¬կա¬նա¬կան ավտոմեքենա¬նե¬րի մեջ, որի ժամանակ իրենց է մոտեցել մի աղջիկ և ասել, որ Սամվել Հով¬հան¬նիս¬յանն իր ընկերն է, բաց թողնեն նրան` միաժամանակ հայհոյելով ոստիկաններին։ Ոստիկա¬նական առանձին ավտոմեքենա¬ներով Սամվել Հովհաննիսյանին, Էդվարդ Շահնազարյանին և Սերգեյ Կարա¬պետյանին տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Բաժնում Մանուշակ Սունգուլյանը շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել իրենց հասցեին և խոչ¬¬ընդոտել աշխատանքին, որի ժամանակ նրան դուրս են հանել բաժնից և փակել մուտքի դռները, սա¬կայն Մ.Սունգուլյանը կարճ ժամանակ անց ներխուժել է բաժնի շենք և հարվածել ոստիկաններից մեկի գլխին։
Վկա Վիլյամ Վրեժի Անդրիասովի ցուցմունքով. Վերջինս Դատա¬րանում հայտնեց, որ դեպքի օրն ինքը և Սաշան ծառայություն են իրականացրել Երևանի Խանջյան փողոցում։ «ՎՎ» կարաոկե ակումբից իրեն ներս են կանչել, մտնելով ակումբ` հասկացել է, որ այնտեղ վիճաբանություն է, ակումբից 3 անձի բերման են ենթարկել բաժին։ Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ ծառայության ընթացքում իրենց մոտ մահակ և ձեռնաշղթա են ունենում, սակայն դեպքի օրը մահակ չեն օգտագործել, իսկ ձեռնաշղթա օգտագործել են։ Ավելացրեց նաև, որ ակումբում ոչ մի անձի չեն հարվածել, սակայն հայհոյանքներ են լսել։ Դեպքի մասին այլ հանգամանքներ չհիշեց` երկար ժամանակ անցնելու պատճառաբանությամբ, սակայն նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո, պնդեց դրանք։
Այսպես, դեռևս նախաքննության ընթացքում հայտնել էր ակումբի սենյակում ականատես է եղել, որ Սամվել Հովհաննիսյանն ու Էդվարդ Շահնազարյանը վիճաբանում են Լիլիթ Փաշինյանի հետ, քաշքշում են նրան և հայհոյում։ Վիճաբանությունն ընթացել է առանձնասենյակում։ Փորձել են հանդար¬տեցնել Ս.Հովհաննիսյանին և Է.Շահնազարյանին ու դուրս հրավիրել նրանց, սակայն դրանից վերջին¬ներս սկսել են ավելի ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորել և հայհոյել նաև իրենց։ Հայհոյողների թվում է եղել նաև Սերգեյ Կարապետյանը։ Այդ ընթացքում սենյակ է մտել Արման Գևորգյանը, ով հորդորել է թողնել իր ընկերներին՝ խոստանալով միասին հեռանալ, ինչը, սակայն, չեն արել։ Ի վերջո, երիտասարդներին հանել են դուրս, իսկ մինչ այդ ռադիոկապի միջոցով օժանդակ ուժեր են խնդրել։ Արդեն դրսում Ս.Հով¬հան¬¬նիս¬յանը նստել է գետնին և սկսել մարմնի տարբեր հատվածներով հարվածել գետնին՝ պա¬հան¬ջելով բաց թողնել իրենց՝ սպառնալով վնասել ինքն իրեն։ Սերգեյ Կարապետյանը ևս պառկել է գետնին ու բռունցքով հարվածել հատակին։ Այդ ընթացքում Սամվել Հովհաննիսյանին և Էդվարդ Շահ¬նա¬զարյանին ձեռնաշղթաներ են հագցրել և տեղավորել ոստիկանական ավտոմեքենաների մեջ, որի ժա¬մանակ իրենց է մոտեցել մի աղջիկ և ասել, որ Սամվել Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, բաց թողնեն նրան, ապա հայհոյել է ոստիկաններին։ Ոստիկանական առանձին ավտոմեքենաներով ոստիկանութ¬յան Կենտ¬րոնական բա¬ժին են տարել Սամվել Հովհաննիսյանին, Էդվարդ Շահնազարյանին և Սերգեյ Կարա¬պետյանին։
Բաժնում Մանուշակ Սունգուլյանը կրկին հայհոյանքներ է հնչեցրել իրենց հասցին և խոչընդոտել իրենց աշխատանքին, որի ժամանակ նրան դուրս են հանել բաժնից և փակել մուտքի դռները, սակայն կարճ ժամանակ անց Մանուշակ Սունգուլյանը ներխուժել է բաժնի շենք և հարվածել ոստիկաններից մեկի գլխին։
Վկա Արման Բորիսի Դանիելյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատա¬րանում հայտնեց, որ դեպքից երկար ժամանակ անցնելու պատճառով դրա հանգամանքները չի հիշում, սա¬կայն նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո դրանք ամբողջությամբ պնդեց։ Մասնա¬վո¬րապես, վկան հայտնել էր, որ 2014թ ապրիլի 8-ին ծառայություն է իրականացրել Կենտրոն վարչական տարածքում։ Ժամը 03։00-ի սահմաններում ռադիոկապի միջոցով հաղորդել են, որպեսզի մոտենան Խանջյան փողոցում գտնվող «ՎՎ» կարաոկե ակումբին։ Անմիջապես մեկնելով այնտեղ` ակա¬նատես են եղել, որ մի քանի ան¬¬ձինք չեն ենթարկվում ոստիկանության ծառայողներ Սաշա Սա¬յադյանի և Վիլյամ Անդրիասովի օրի¬նա¬կան պահանջներին և գետնին պառկած` բարձրաձայն հնչեց¬նում են հայ¬հո¬յանքներ։ Այնուհետև, նրանց տեղավորել են առանձին ավտոմեքենաների մեջ և ինքը նրան¬ցից Սամվել Հովհաննիսյանին նստեց¬նելով ավտոմեքենան, բերման է ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բա¬ժին։ Նախքան Ս.Հովհաննիսյանին բերման ենթարկելը ակումբի մոտ իրենց է մոտեցել մի աղջիկ և լկտի հայհոյանքներ հնչեցրել։ Երբ Ս.Հովհաննիսյանին բերման է ենթարկել բաժին, արդեն այնտեղ է եղել Էդվարդ Շահնա¬զարյանը։ Բաժին է գնացել նաև հիշյալ աղջիկը, ով շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել։ Այդ աղջկան դուրս են հանել բաժնից և փակել մուտքի դռները, սակայն քիչ անց նա ներխուժել է բաժին և հարվածել դասակի հրամանատար Սասուն Կիրակոսյանի գլխի հատ¬վածին։ Բաժնում գտնվելու ընթացքում բեր¬ման ենթարկված անձինք դրսևորել են ագրեսիվ վարքագիծ և հայ¬հոյել իրենց։
Վկա Վարուժան Հակոբի Գասկասյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. ապրիլի 8-ին ընդգրկված էր ծառայության Կենտրոն վարչական տարածքում։ Ժամը 03։00-ի սահմաններում ռադիո¬կապի միջոցով հաղորդել են, որ մոտենան Խանջյան փողոցում գտնվող «ՎՎ» կարաոկե ա¬կում¬բին։ Հասնելով այնտեղ` իրենց ծառայողական մեքենայով բերման են ենթարկել Էդ¬վարդ Շահնա¬զար¬յանին։ Վկան հայտնեց, որ դեպքից երկար ժամանակ անցնելու պատճառով այլ հան¬գամանքներ չի հիշում, իսկ նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո դրանք ամբող¬ջութ¬յամբ պնդեց։ Վկան նախաքննության ընթացքում ցուցմունք էր տվել նաև այն մասին, որ քիչ անց բաժին է բերման ենթարկվել նաև Սամվել Հովհաննիսյանը։ Արդեն բաժնում Ս.Հովհաննիսյանն ու Է.Շահ¬նազարյանը մարմնի տարբեր մասերով հարվածել են պատերին և գլխով հարվածել հատակին։ Բերման ենթարկվածները չեն ենթարկվել իրենց պահանջներին և հայհոյել են իրենց։ Այնտեղ գտնվող Ս.Հով¬հաննիսյանի ընկերուհին իրենց հասցեին հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ և բռունցքով հարվածել է Սասուն Կիրակոսյանի գլխին։
Վկա Արսեն Նորիկի Սարգսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, իսկ նա¬խաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո պնդեց, որ 2014թ. ապրիլի 8-ին ծառայության է ընդգրկված եղել Կենտրոն վարչական տարածքում։ Ժամը 03։00-ի սահ¬մաններում ռադիոկապի միջոցով հաղորդել են, որ մոտենան Խանջյան փողոցում գտնվող «ՎՎ» կա¬րաոկե ակումբին։ Հասնելով այնտեղ` ականատես է եղել, որ երեք անձինք, գետնին պառկած, գլխով հարվածում են հատակին։ Անմիջապես մոտեցել է նրանցից Էդվարդ Շահնազարյանին և ոտքի կանգնեցնելով նրան` նստեցրել է մեքենան և տեղափոխել ոստիկանության բաժին։ Րոպեներ անց բեր¬ման են ենթարկվել նաև Սամվել Հովհան¬նիս¬յանն ու նրա եղբայրը։ Բաժնում գտնվելու ընթացքում նրանք ոստիկանների հասցեին հնչեցրել են հայհոյանքներ՝ չենթարկվելով իրենց օրինական պահանջներին։ Այդ ընթացքում բաժին է մուտք գործել նաև Ս.Հովհաննիսյանի ընկերուհին, ով սեռական բնույթի հայհո¬յանքներ է հնչեցրել իրենց հասցեին։ Ոստիկանները նրան դուրս են հանել բաժնից և փակել մուտքի դռները, որից հետո ինչ-որ խառնաշփոթ է ստեղծվել, ու երբ հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իրեն հայտնել են, որ այդ աղջիկը վազելով մուտք է գործել բաժին և ցատկել ու բռունցքով հարվածել է Սասուն Կիրա¬կոսյանի գլխին։
Վկա Էդգար Խաչատուրի Պետրոսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2013թ. ծառայության է անցել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնում` որպես համայնքային ոստիկանության բաժանմունքի պետ։ 2014թ. ապրիլի 7-ին ընդգրկված է եղել ծառա¬յության՝ որպես հերթապահ վերակարգի պատասխանատու։ Ժամը 03։00-ի սահմաններում տեղե¬կացել է, որ խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստի¬կանության ՊՊԾ աշխատակիցները մի քանի անձանց բերման են ենթարկել բաժին։ Մոտե¬նալով հերթապահ մասին՝ այնտեղ տեսել է Սամվել Հովհաննիսյանին և Էդվարդ Շահնազարյանին, որոնց ճանաչել է վաղուց։ Ընթացքում բաժին է բերման ենթարկվել նաև Սերգեյ Կարապետյանը։ Բաժնի շենքում Ս.Հովհաննիսյանն ու Է.Շահնազարյանը դրսևորել են ագրեսիվ վարքագիծ, գլխով և մարմնի այլ հատվածներով հարվածել են հատակին, պատին և հերթապահ մասի ապակիներին։ Սերգեյը համե¬մա¬տաբար ավելի հանգիստ վարքագիծ է դրսևորել։ Նրա կողմից հայհոյանքներ հնչել են, սակայն ոչ պար¬բե¬րաբար, նա փորձել է Սամվելին հանգստացնել։ Բաժնում գտնվելու ընթացքում բերման են¬թարկված անձանց նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել, նրանց վրա նկատել է միայն ձեռ¬նաշղթա¬ների հետքեր, իսկ դեմքի հատվածին վնասվածքներ չեն եղել։ Էդվարդը ճակատով հարվածել է գետնին, սակայն ինքը նրա ճակատին վնասվածք չի նկատել։ Ճանաչելով Սամվելին` փորձել է հանգստացնել, սակայն նրանք շարու¬նակել են իրենց վարքագիծը՝ հնչեցնելով անհասցե հայ¬հո¬յանքներ։ Բաժնում գտնվել է նաև նրանց համար բաժին եկած Մանուշակ Սունգուլյանը, ով բղավել և վիրավորել է ոստիկաններին։ Տեսնելով, որ Մ.Սունգուլյանը խանգարում է ոստիկաններին՝ ինքը ոստի¬կաններից մեկի հետ նրան դուրս է հանել շենքից ու փակել մոտքի դռները, սակայն Մ.Սունգուլյանն անսպասելի բացել է դռները և ցատկելով` փորձել է հարվածել ՊՊԾ աշխա¬տա¬կիցներից մեկի գլխի հատվածին, սակայն չի նկատել, թե արդյոք հարվածը դիպել է ոստիկանին, թե` ոչ։
Վկա Արման Կառլենի Ղազեյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքով՝ այն մասին, որ 2012 թվականից սկսած աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտ¬րոնականի բաժնի հերթապահ մասում։ 2014թ. ապրիլի 7-ին ընդգրկված է եղել ծառայության` որպես հերթապահի օգնական։ Ժամը 03։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է բաժնում, ոստիկանության ՊՊԾ աշ¬խատակիցները հաջորդաբար բաժին են բերել երեք անձանց, ովքեր, ըստ խոսակցությունների, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում գտնվող «ՎՎ» կարաոկե ակումբում վիճաբանել են աշխատակից¬ների հետ։ Բերման ենթարկվածներից Ս.Հովհաննիսյանը և նրա հետ եղած մյուս երիտասարդն ագրեսիվ վար¬քագիծ են դրսևորել, անհասցե հայհոյանքներ են հնչեցրել և վիրավորել ներկաներին։ Նրանց համար բաժին եկած երկու աղջիկներից մեկը ևս դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ և վիրավորել ոստիկաններին։ Երբ այդ աղջիկը սկսել է խանգարել ոստիկաններին, վերջիններս նրան բաժնի շենքից դուրս են հանել և փա¬կել մուտքի դռները, սակայն վայրկյաններ անց այդ աղջիկը հարվածով բացել է բաժնի դռներն ու ներս մտել՝ փորձելով հարվածել ոստիկաններին, սակայն չի նկատել, թե արդյոք հարվածել է, թե` ոչ։
Վկա Ավետիք Վահանի Նիկողոսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ երկար ժամանակ անցնելու պատճառով դեպքի հանգամանքները չի հիշում, սակայն նախաքննական ցուց¬մունք¬ները հրապարակելուց հետո ամբողջությամբ պնդեց դրանք։ Այսպես, ըստ վերջինիս նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքի` 2009 թվականից ծառայում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քա¬ղաքի վարչության Կենտ¬րոնական բաժնում որպես ավագ օպերլիազոր։ 2014թ. ապրիլի 8-ին` ժամը 03։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է բաժնի վարչական շենքում, ոստիկանության ՊՊԾ գնդի հատուկ գու¬¬մարտակի աշխա¬տա¬կից¬ները խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով բաժին են բերման ենթարկել մի քանի քաղա¬քա¬ցի¬ների։ Քանի որ այդ ընթացքում ինքը պարբերաբար ելումուտ է արել բաժին, սակայն ականատես է եղել, որ բերման ենթարկված անձանցից երկուսը հայհոյանքներ էին հնչեցնում և փորձում վիճաբա¬նության հրահրել ոստիկանների հետ։
Վկա Գևորգ Վարուժանի Սարգսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. ապրիլի 8-ին ընդգրկված էր ծառայության Կենտրոն վարչական տարածքում, որի ժամանակ ռադիո¬կա¬պի միջոցով ՊՊԾ գնդի մեկ այլ գումարտակի աշխատակիցներն օգնություն են խնդրել՝ առա¬ջարկելով մոտենալ Խանջյան փողոցում գտնվող «ՎՎ» կարաոկե ակումբին։ Րոպեներ անց մոտե¬նալով ակումբին` այնտեղից ոստիկանության Կենտրոնական բաժին են տարել մի երիտասարդի։ Նույն ժամա¬նակ բաժին են բերված եղել նրա հետ եղած այլ անձինք ևս, և բաժնում գտնվելու ընթացքում նրանք հայհոյանքներ են հնչեցրել ոստիկանների հասցեին։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հավելեց, որ բաժնում երիտասարդներից մեկը փորձել է գլխով հարվածել գետնին, սակայն ինքը մոտեցել ու պահել է նրան, որ նա իրեն չվնասի։ Երիտա¬սարդ¬ներից մյուսը փորձել է կծել ուսը։
Վկա Էդվարդ Ռուբենի Աղամալյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխա¬տում է «Շտապբուժօգնություն» ՓԲ ընկերությունում` որպես վարորդ։ 2014թ. ապրիլի 8-ին` ժամը 03։00-ի սահմաններում, կանչով մեկնել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին։ Բժշկական պայուսակը փոխանցելով աշխատակիցներին` դուրս է եկել շենքից և սպասել դրսում՝ մեքենայի մոտ, որտեղից լսել է բաժնի շենքից հնչող հայհոյանքներն ու բղավոցները։ Իրենք մոտ 30 րոպե մնացել են այնտեղ։ Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկայի նախաքննական հակասական ցուց¬մունքն այն մասին, որ բժիշկն ու բուժքույրը փորձել են օգնություն ցուցաբերել բերման ենթարկված ան¬ձանցից մեկին, ում ինքնազգացողությունը վատացել էր, սակայն վերջինս սկզբում հրաժարվել է բուժ¬օգնությունից, այնուհետև, բուժքրոջ համոզելուց հետո թույլատրել է զննել նրան, որի կապակ¬ցությամբ վկան հստակեցրեց, որ նման ցուցմունք է տվել բժշկի պատմածի հիման վրա, իրականում այդ հան¬գա¬մանքներին ականատես չի եղել։
Վկա Հասմիկ Ապրեսի Խամփարյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշ¬խատում է «Շտապբուժօգնություն» ՓԲ ընկերությունում` որպես բուժքույր։ 2014թ. ապրիլի 8-ին` ժամը 03։00-ի սահմաններում, կանչով մեկնել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրո¬նականի բաժին, որտեղ գտնվել են բերման ենթարկված անձինք, ովքեր դրսևորել են ագրեսիվ վար¬քագիծ։ Բաժնում տեղեկանալով, որ վատացել է բերման ենթարկված անձանցից մեկի ինքնազգա-ցողութ¬յունը՝ բժշկի հետ մոտեցել են նրան, որ նրան զննեն, սակայն նա հրաժարվել է բուժօգնությունից՝ ասելով, որ խնդիր չունի։ Ի վերջո, համոզելուց հետո զննել է նրան և պարզել, որ նա առողջական խնդիր չունի։ Երբ իրենք գտնվել են բաժնում, բերման ենթարկված անձինք ոստիկանների հասցեին հնչեցրել են հայհոյանքներ և ասել, որ բողոքելու են ոստիկանների դեմ։ Հարցերին պատասխանելիս վկան ավե¬լաց¬րեց նաև, որ ոստիկանական համազգեստով անձինք հայհոյանքներ չեն տվել։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալներ Սամվել Հովհաննիսյանը և Էդվարդ Շահնազարյանը առանց նախնական համաձայնության խմբի կազմում դիտա¬վորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կար¬գը, որը դրսևորվել է հասարա¬կության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերա¬բերմունքով և զու¬գորդվել է տուժող Լիլիթ Փաշին¬յանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այսինքն` կատարել են հան¬ցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին։
Ամբաստանյալ Մանուշակ Սունգուլյանը իշխանության ներկայացուցիչ Սասուն Կիրակոսյանի նկատմամբ գործադրել է կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն, որը կապված է եղել վերջինիս ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ, այսինքն` կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին։
Ամբաստանյալները քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա են վերոնշյալ հոդ¬վածների համապա¬տասխան մասերով և կետով։

4. Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալներ Սամվել Հովհաննիսյանի, Էդվարդ Շահնազարյանի և Մանուշակ Սուն¬գուլ¬յա¬նի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« հա¬¬մա¬պա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձ¬նա¬¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մա¬սի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬նե¬րից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նա¬խա¬տես¬ված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմաց¬նող հան¬գա¬մանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող տվյալ է գնահա¬տում երիտասարդ լինելը (համաձայն 2010թ. դեկտեմբերի 10-ին տրված «AK» սերիայի 0674086 համարի անձ¬նագրի` ծնվել է 1986թ. սեպտեմբերի 22-ին), ամուսնացած լինելը, վատառողջ լինելը, ինչի կապակ¬ցութ¬յամբ ազատվել է պարտադիր զինվորական ծառայությունից (համաձայն «Ավան» հոգեկան առող¬ջութ¬յան կենտրոն ՓԲ ընկերության տրամադրած 2014թ. ապրիլի 10-ի գրության` նույն կենտրոնում հաշ¬վառ¬ված է «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարում» ախտորոշմամբ, ինչպես նաև ՀՀ ՊՆ Նոր Նորքի զին¬վո¬րական կոմիսար Ռ.Զախարյանի հաստատած թիվ 2/276 գրության), իսկ որպես պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանք¬` խնամքին 2011թ. հունիսի 8-ին ծնված Հարություն Սամ¬վե¬լի Հովհաննիսյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 071957 համարի ծննդյան վկայականի պատ¬ճենի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը (պարզ)։
Հանցագործությունների պարզ ռեցիդիվի առկայության վերաբերյալ հետևության Դատա¬րանը հան¬¬¬գեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների ռեցի¬դիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախ¬կի¬նում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ա¬վարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
Այսպես, համաձայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների` ամբաստանյալ Սամվել Հով¬¬հաննիսյանի դատվածության մասին տեղեկանքի, ինչպես նաև վերջինիս նկատմամբ կայացված դա¬տական ակտերի` նա
1. Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հուլիսի 26-ի դատավճռով« ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է տուգանքի 500.000 ՀՀ դրամի չափով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատարանի 2013թ. օգոստոսի 13-ի որոշմամբ տուգանքի վճա¬րումը հետաձգվել է մեկ տարի ժամկետով՝ մինչև 2014թ. օգոստոսի 18-ը։ 2014թ. օգոստոսի 19-ին «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակ¬ցութ¬յամբ համա¬ներում հայ¬տա¬¬րարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի որոշման կիրառմամբ Ս.Հով¬հաննիսյանն ազատ¬¬վել է պատժի կրու¬մից«
2. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դա¬տա¬րանի 2015թ. հուլիսի 15-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (7 դրվագ), 34-177-78-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (1 դրվագ) և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ), նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազա¬տազրկման 7 տարի ժամ¬կետով, սակայն ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016թ. մարտի 1-ի որոշ¬մամբ դա¬տավճիռը բե¬կան¬վել և փոփոխվել է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 2-րդ կետերով (ներառված 2 դրվագ 177-րդ հոդվածի 1-ին մասը, 5 դրվագ 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը և 1 դրվագ 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը), նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու եղանակով դատապարտվել է ազա¬տազրկման 5 տարի 3 ամիս ժամկետով։
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարք¬ը գործով ամբաստանյալ Ս.Հովհաննիսյանը կատարել է 2014թ. ապրիլին, այսինքն՝ Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հուլիսի 26-ի դատավճռի կայա¬ցումից հետո` մինչև դատվածության վարումը կամ վերացումը։
Միևնույն ժամանակ, նկատի ունենալով, որ գործով ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանը սույն քրեական գործով մեղսագրված արարքը կատարել է նախքան Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հուլիսի 15-ի դատավճռով դատա¬պարտվելը՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշա¬նակված պատժին լրիվ կամ մասնակի գումարելով առաջին դատավճռով Սամվել Հովհաննիսյանի նկատ¬մամբ նշանակված և չկրած ազատազրկման ձևով պատիժը։ Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ տվյալ իրավիճակում սույն գործով նրան վերագրված արարքը կատարելիս գործով ամ¬բաս¬տան¬յալ Սամվել Հով¬հաննիսյանը Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով դատապարտված չէր, հետևաբար` այդ դատավճռի հիման վրա դատ¬վա¬ծության հանգամանքով պայմանավոր¬ված քրեաիրավական հետևանքները նրա վրա չեն կարող տա¬րած¬վել։ Դատարանը միաժամանակ փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Ս.Հովհաննիս¬յանը Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հու¬լիսի 26-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար դատապարտվել է տուգանքի՝ 500.000 ՀՀ դրամի չափով, Երևանի Կենտրոն և Նորք - Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատարանի 2013թ. օգոստոսի 13-ի որոշմամբ տուգանքի վճարումը հետաձգվել է մինչև 2014թ. օգոստոսի 18-ը։ 2014թ. օգոստոսի 19-ին Ս.Հով¬հաննիսյանի նկատ¬մամբ կիրառվել է «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակ¬ցութ¬յամբ համա¬ներում հայ¬տա¬¬րարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի որոշումը և ազատ¬վել է պատժի կրու¬մից։ Տվյալ դեպքում դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվել է 2013թ. օգոստոսի 13-ին և պետք է ավարտվեր 2014թ. օգոստոսի 13-ին, սակայն դատվածության մարման ժամկետն ընդ¬հատվել է սույն գործով Ս.Հովհաննիսյանին վերագրված դիտավորյալ հանցագործության կատար¬մամբ։ Նման պայմաններում Ս.Հովհաննիսյանի պարագայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քանի որ վերջինս նախկինում չափահաս տա¬րիքում դիտավորյալ միջին ծանրության հանցանք կատա¬րելու համար ազա¬¬¬տազրկման դատա¬պարտ¬վելով և նշանակված պատժից միայն 2014թ. օգոստոսի 19-ին համաներմամբ ազատվելով՝ ուներ չմարված և չվե¬րացված դատվածություն, որի պայմաններում կա¬տարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստի¬¬ճանի՝ միջին ծանրության դիտավորյալ հան¬ցագոր¬ծութ¬յունը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում՝ երիտասարդ լինելը (համաձայն 2008թ. նոյեմբերի 12-ին տրված «AH» սերիայի թիվ 0693050 անձնագրային տվյալների` ծնվել է 1985թ. հուլիսի 13-ին), ամուսնացած լինելը, իսկ որպես պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանք¬` խնամքին մինչև 14 տարեկան երեք երե¬խաների` 2006թ. օգոստոսի 16-ին ծնված Անահիտ Շահնազարյանի, 2008թ. նոյեմբերի 22-ին ծնված Հով¬հան¬¬նես Շահնազարյանի և 2014թ. հուլիսի 4-ին ծնված Վիկտորիա Շահնազարյանի առկայությունը (ըստ 2012թ. սեպտեմբերի 19-ին տրված ԱԲ սերիայի 217310 և 217311 համարների, 2014թ. հուլիսի 9-ին տրված ԱԲ սերիայի 357560 համարի ծննդյան և ԱԲ սերիայի 067930 համարի հայրության ճանաչման վկայականների պատ¬ճեն¬ների)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը (պարզ)։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների` Էդվարդ Շահնազարյանի դատվածության մա¬սին տեղեկանքի, ինչպես նաև նրա նկատմամբ կայացված դատավճիռների համաձայն`
1. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դա¬տա¬րա¬նի 2010թ. մայիսի 19-ի դատավճռով« ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կե¬տե¬րով նա դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով։ Նույն դատարանի 2011թ. հու¬լիսի 12-ի որոշմամբ 2010թ. մայիսի 19-ի դատավճիռը վերանայվել է« Է.Շահնազարյանի կատարած հան¬ցանքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին« իսկ պա¬տիժը թողնվել է անփոփոխ։ 2011թ. դեկտեմբերի 28-ին Է.Շահնազարյանի նկատմամբ կիրառվել է «ՀՀ անկախության հռչակման 21-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մա¬սին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի որոշումը, որի ուժով նա ազատվել է պատժի կրումից։
2. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դա¬տարանի 2015թ. հուլիսի 15-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (4 դրվագ) նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նա դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամ¬¬կետով, սակայն ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016թ. մարտի 1-ի որոշմամբ դա¬տավճիռը բեկանվել և փոփոխվել է, Էդվարդ Շահնազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագ), նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել է ա¬¬զա¬տազրկման 3 տարի 3 ամիս ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվարկվել է 2014թ. հոկտեմբերի 20-ից։
Նկատի ունենալով, որ գործով ամբաստանյալ Էդուարդ Շահնազարյանը սույն քրեական գործով նրան մեղսագրված արարքը կատարել է նախքան Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հուլիսի 15-ի դատավճռով դատապարտվելը՝ Դա¬տա¬րանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դա¬տավճռով նշա¬նակ¬ված պատժին լրիվ կամ մասնակի գումարելով առաջին դատավճռով Էդուարդ Շահ¬¬նազարյանի նկատ¬մամբ նշանակված և չկրած ազատազրկման ձևով պատիժը։ Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ տվյալ իրա¬վիճակում սույն գործով նրան վերագրված արարքը կատարելիս գործով ամբաս¬տանյալ Էդուարդ Շահ¬նազարյանը դատապարտված չէր, հետևաբար` Երևանի Աջափնյակ և Դավթա¬շեն վար¬չա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռի և այն մասնակիորեն բեկանած և փոփոխած ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշման հիման վրա դատվա¬ծութ¬յան հան¬գա¬¬մանքով պայմանավոր¬ված քրեաիրավական հետևանքները նրա վրա չեն կարող տա¬րած¬¬¬վել։
Դատարանը միաժամանակ փաստում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու օրվա դրությամբ Էդ¬վարդ Շահնազարյանը չմարված և չվերացված դատվածություն է ունեցել Երևանի Կենտրոն և Նորք - Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեռևս 2010թ. մայիսի 19-ին կա¬յաց¬ված դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատես¬ված հանցանք կատարելու հա¬մար, իսկ սույն քրեական գործով մեղսագրվող դիտավորյալ հանցա¬գոր¬ծութ¬յու¬նը վերջինս կա¬տարել է 2014թ. ապրիլի 8-ին (դատվածությունը մարվելու էր 2014թ. դեկտեմբերի 28-ին)։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` ամբաս¬տան¬¬յալ Էդվարդ Շահնազարյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների պարզ ռեցիդիվ, քա¬նի որ վերջինս նախկինում չափահաս տարիքում դիտավորյալ միջին ծանրության հանցանք կատա¬րելու հա¬մար ազա¬¬¬տազրկման դատա¬պարտվելով և նշանակված պատժից 2011թ. դեկտեմբերի 28-ին համա¬ներ¬մամբ ազատվելով՝ ունի չմարված և չվերացված դատվածություն, որի պայմաններում կատարել է նոր, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի՝ միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագոր¬ծութ¬յուն։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցի` սթափության վիճակի զննման վերա¬բերյալ 2014թ. ապրիլի 8-ի թիվ 101196 արձա¬նագրութ¬յան համաձայն` հանցանքը կատարելիս ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանը գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։
Ալկոհոլի ազդեցության տակ հանցանք կատարելը սույն գործով որպես ծանրացնող հան¬գա¬մանք գնահատելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը կիրառելի է համարում Դ.Հով¬հաննիսյա¬նի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման մեջ արտահայ¬տած մեկ¬նաբանությունը, համաձայն որի` այն որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան¬գամանք գնահատելու համար դա¬¬տա¬¬րանը պարտավոր է հանգա¬մա¬նորեն պարզել և հաշվի առնել, թե հան¬ցավոր արարքն իր բնույ¬թով կապվա՞ծ է արդյոք հանցանք կատարած անձի՝ ալկոհոլ օգտա¬գոր¬ծած լինելու հետ, այսինքն` ալկոհոլի օգտագոր¬ծումն հան¬ցանքը կատարելուն նպաստող պայման հան¬դիսա¬ցել է, թե` ոչ։
Թեև վերոնշյալ հանգամանքը նախատեսված է պատասխանատվությունը և պատիժը ծան¬րացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասում սպառիչ թվարկված հանգա¬մանքների ցան¬կում, սակայն նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ելնելով հանցագործության բնույթից Դատա¬րանը կարող է վերոնշյալ հանգամանքը ծանրացնող չհա¬մարել։
Ելնելով ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանին մեղսագրվող արարքի բնույթից, քննվող դեպքի հանգաման¬քներից` Դատարանը գտնում է, որ ալկոհոլի օգտա¬գործումը նախորդել և նպաստել է Էդվարդ Շահնազարյանի կողմից խուլիգանություն կատարելուն, ուստի ալկոհոլի օգտագործումը ևս գնահա¬տում է որպես ամբաս¬տանյալ Էդ.Շահնազարյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրացնող հանգա¬մանք։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մանուշակ Սունգուլյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն Դա¬տա¬րանի կողմից 2016թ. հուլիսի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), սեռը և երիտա¬սարդ լինելը (համաձայն 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին տրված «AM» սերիայի թիվ 0916734 անձ¬նագրի` ծնվել է 1994թ. հուլիսի 18-ին), խնամքին «Մնացորդայի շիզոֆրենիա» ախտորոշմամբ տառապող մոր առկայությունը (համաձայն հոր մահվան 2016թ. հուլիսի 28-ին տրված թիվ ԱԲ սերիայի 251089 համարի վկա¬յականի և ՀՀ ԱՆ «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն ՓԲԸ տնօրեն Ա.Հակոբյանի 2016թ. փետրվարի 18-ին հաստատած թիվ 01-89-645 տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬¬գամանք` մինչդատական վարույթի ընթացքում խոստովանական ցուցմունք տալն ու անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանն ամբաստանյալ Մանուշակ Սունգուլյանի պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ չարձանագրեց։
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող վերոնշյալ հան¬գամանքները հաս¬¬¬տատվել են գոր¬ծով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերա¬բե¬րելիության չա¬փա¬նիշներին համապատասխանող ապացույց¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն համապատասխա¬նա¬բար նվազեցնում և բարձրացնում են ամբաս¬տանյալների հանրային վտան¬գավո¬րութ¬յունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներ Սամվել Հովհաննիսյանի, Էդվարդ Շահնազարյանի և Մանուշակ Սունգուլյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ Սամվել Հովհաննիսյանին և Էդվարդ Շահնազարյանին մեղ¬սագրվող ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված է այլընտ¬րան¬քային պատժատեսակներ` տու¬գանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, իսկ Մանուշակ Սունգուլյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տու¬գանքի, կալանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատ¬ժատեսակի ընտրության, նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածներով նախատես¬ված ազա¬տազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ամ¬բաստանյալներ Ս.Հով¬¬¬¬հաննիսյանի և Էդ.Շահնազարյանի դեպքում նաև` հանցագործությունների հա¬մակցությամբ վերջ¬նական պատիժ նշանակելու, նշա¬նակվող պատիժները (Ս.Հովհաննիսյանի և Էդ.Շահ¬նազարյանի դեպ¬քում՝ վերջնական պատիժները) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Դատարանը, հաշվի առ¬նե¬լով ամբաստանյալ Մանուշակ Սունգուլյանի անձը բնութագրող տվյալ¬ները, հատկապես` նախկինում դատապարտ¬ված չլինելը, սեռը, երիտասարդ լինելը, խնամ¬քին վատա¬ռողջ մոր առկայությունը, նրան հնարավորինս մեղմ պատժելու վերաբերյալ տու¬ժող Սասուն Կիրա¬կոսյանի դիրքո¬րոշումը, կատարած արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստի¬ճանը (միջին ծան¬րության հանցագործություն է), պատաս¬խանատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքի առկա¬յությունը և ծան¬րաց¬նող հան¬գա¬մանք¬ների բա¬ցա¬կա¬յութ¬յունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նա¬խա¬տեսված պատ¬ժատեսակ¬ներից ամբաս¬տանյալ Մա¬նուշակ Սունգուլյանի նկատմամբ կարող է նշա¬նակվել նաև նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակը` տուգանքը։ Վե¬րոնշյալ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մա¬նակ անհրա¬ժեշտ ամ¬բաս¬¬տան¬յալ Մանուշակ Սունգուլ¬յանին ուղղելու և հնա¬րավոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬¬¬լական արդարութ¬յունը վերա¬կանգնելու հա¬մար։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի անձը, հանցանք¬ների ռեցիդիվի (պարզ) առկայությունը, նախկինում միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության կա¬տարման համար դատա¬պարտ¬վե¬լու, սակայն պատ¬շաճ հետևութ¬յունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, կատարած հանցա¬գործության բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը (միջին ծանրության հանցագործություն է), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ` հանցագործությունների հա¬մակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը` Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպա¬տակ¬ներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով նախա¬տեսված նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշա¬նակելու կանոնը կիրա¬ռելի չէ։ Ամբաս¬տան¬յալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատ¬մամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացա¬ռա¬պես ազա¬¬տազրկման ձևով։ Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի կի¬րառ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պա¬տիժն ամբաստանյալ Սամվել Հով¬հան¬նիսյանը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգ¬նելու համար։ Դատա¬րանը փաստում է նաև, որ երկու դա¬տավճիռներով, սակայն հան¬ցանք¬նե¬րի հա¬մակցութ¬յամբ նշա¬նակվող վերջնական պատիժն ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ այն պայմա¬նակա¬նորեն չկիրա¬ռելու հիմնավոր և բավարար փաստարկ է։ Միաժամանակ ամբաս¬տանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգա¬մանքները Դատարանը հաշվի է առնում նրա նկատմամբ սույն գործով պատժաչափ, ինչպես նաև հանցանքների հա¬մակցությամբ վերջնական պատիժ սահմա¬նելիս։
Միևնույն ժամանակ, անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգն ամբաստանյալ Սամվել Հով¬հան¬¬նիսյանի նկատմամբ կիրառելու հարցին՝ Դատարանը փաստում է« որ նշված հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու կանոններն ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելի են« քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածն ընդունվել է 2011թ. մայիսի 23-ին« իսկ նա դիտա¬վոր¬յալ հանցանքներ կատարելու համար Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից դատապարտվել է 2013թ. հուլիսի 26-ին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտան¬¬գա¬վոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծան¬րության աստի¬ճանը, այն հան¬գա¬¬մանք¬¬նե¬րը, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչ¬պես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին պարբերության համաձայն` հանցագործության ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համա¬պա¬տաս¬խան հոդ¬վածի սանկցիա¬յով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գոր¬ծությունների ռեցիդիվը Դատարանը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգա¬մանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հա¬տուկ կար¬գի կիրա¬ռումն հիմ¬նա¬¬վորող փաս¬¬տարկ։ Ընդ որում` Դատարանը փաստում է, որ հանցանքների ռեցիդիվի առ¬կայության պայման¬ներում օրենսդիրը պատժատեսակի և դրա պատժաչափի նվազագույն շեմի հարցն արդեն որոշա¬կիաց¬¬րել է, այսինքն՝ գործով ամբաս¬տանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ սույն գործով պատիժ կա¬րող է նշանակվել բացա¬ռա¬պես ազա¬տազրկման ձևով, որի չափը չի կարող պակաս լինել 2 տարի 6 ամսից։
Ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանը հաշվի է առ¬նում այն, որ վերջինս սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարք¬ը կատարել է 2014թ. ապրիլի 8-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի դատավճիռ կայացնելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն` հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գու¬մարելու միջոցով, իսկ նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ վերջնական պա¬¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագոր¬ծութ¬յունների համակցությամբ` ամբաստանյալի պատժի կրման սկիզբը հաշվարկելով Երևանի Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի և այն մաս¬նակիորեն բեկանած և փոփոխած ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական ակտերով սահ¬ման¬ված կարգով՝ սույն դատավճռով նշա¬նակված պատժին լրիվ գումարելով վերոնշյալ գործով կայաց¬ված դատական ակ¬տերով Սամվել Հովհաննիսյանի նկատ¬մամբ նշա¬նակված 5 տարի 3 ամիս ժամկետով ազա¬¬¬տազրկումը։ Դատա¬րանը փաստում է նաև, որ երկու դա¬տավճիռներով, սակայն հան¬ցանքների հա¬մակցությամբ նշա¬նակվող վերջնական պատիժը ամբաստանյալ Ս.Հովհաննիսյանի նկատմամբ այն պայ¬մա¬նակա¬նորեն չկիրա¬ռելու հիմնավոր և բավարար փաստարկ է։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները՝ հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, հանցանք¬ների ռեցիդիվի (պարզ) առկայությունը, նախկինում միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության կա¬տարման համար դատա¬պարտ¬վե¬լու, սակայն պատ¬շաճ հետևութ¬յունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, կատա¬րած հանցագործության բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը (միջին ծանրության հանցագոր¬ծութ¬յուն է), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացա¬կա¬¬յութ¬յունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ` հանցանքների համակցութ¬յամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշ¬տութ¬յունը` Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով նախա¬տեսված նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշա¬նակելու կա¬նոնը կիրա¬ռելի չէ։ Ամբաս¬տանյալ Էդվարդ Շահնազարյանի նկատ¬մամբ պատիժ կարող է և պետք է նշա¬նակվի բացա¬ռապես ազա¬¬¬տազրկման ձևով։ Դատարանը փաստում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի կիրառմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջ¬նական պա¬տիժն ամբաս¬տանյալ Էդվարդ Շահ¬նազարյանը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծություն¬ների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգ¬նելու համար։ Միաժամանակ ամ¬բաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգա¬մանքները Դատարանը հաշվի է առնում նրա նկատմամբ սույն գործով պատժաչափ, ինչպես նաև հանցանքների հա¬մակցությամբ վերջնական պատիժ սահմա¬նելիս։
Միևնույն ժամանակ, անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգն ամբաստանյալ Էդվարդ Շահ¬նազարյանի նկատմամբ կիրառելու հարցին՝ Դատարանը փաստում է« որ նշված հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու կանոնները ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանի նկատմամբ կիրառելի չեն« քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածն ընդունվել է 2011թ. մայիսի 23-ին« մինչդեռ դի¬տավորյալ հանցանքներ կատարելու համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով Էդ.Շահնազարյանը դատապարտվել է 2010թ. մա¬յիսի 19-ին« այսինքն` նախքան ամբաստանյալի վիճակը վատթարացնող, պատիժը խստացնող վե¬րոնշյալ քրեական օրենքի ընդունվելն ու օրինական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ արարքի հանցավորությունը սահմանող« պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի։
Տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով նախատեսված օրենքը անձի վիճակը վատթարացնող է« քանի որ ի տարբերություն մինչ այդ գործող կարգավորումների` ռեցիդիվը միայն պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք էր։ Այսպիսով, հանցագործությունների ռեցիդիվն ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնա¬զար¬յանի պարագայում պետք է հաշվի առնել միայն որպես նրա պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք։
Ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանը հաշվի է առ¬նում նաև այն, որ վերջինս սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարք¬ը կատա¬րել է 2014թ. ապ¬րիլի 8-ին, այսինքն՝ մինչև ԵԱԴԴ/0061/01/14 քրեական գործով վերջնական դատական ակտեր կայացվելը։
Դատարանը փաստում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Էդվարդ Շահնազարյանի նկատ¬մամբ վերջնական պա¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագոր¬ծութ¬յունների համակցությամբ` ամբաստանյալի պատժի կրման սկիզբը հաշ¬վարկելով Երևանի Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատա¬րանի և այն մասնակիորեն բեկանած և փոփոխած ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական ակ¬տերով սահ¬մանված կարգով՝ սույն դատավճռով նշա¬նակված պատժին մասնակիորեն գումարելով վե¬րոնշյալ դա¬տական ակ¬տերով Էդվարդ Շահնազարյանի նկատ¬մամբ նշա¬նակված 3 տարի 3 ամիս ժամ¬կետով ազա¬տազրկումը։ Դատա¬րանը փաստում է նաև, որ երկու դա¬տավճիռներով, սակայն հան¬ցանք¬նե¬րի հա¬մակցութ¬յամբ նշա¬նակվող վերջնական պատիժն ամբաստանյալ Էդ.Շահնազարյանի նկատմամբ այն պայմա¬նակա¬նորեն չկիրա¬ռելու հիմնավոր և բավարար փաստարկ է։
Դատարանն արձանագրում է, որ բացակայում են գործով ամբաստանյալներ Սամվել Հովհան¬նիսյանի և Էդվարդ Շահնազարյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով խափանման միջոց ընտրելու քրեադատավարական հիմքերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջիններս մեկ այլ գործով դատապարտվել են տևական ժամկետով ազատազրկման և սույն դատական ակտի կայացման պահին պատիժ են կրում հա¬մա¬պատասխան քրեակատարողական հիմ¬նարկ¬ում (ունեն մեկ այլ գործով դատապարտյալի կարգավի¬ճակ)։ Անդրա¬դառ¬նալով սույն գործով ամբաս¬տանյալներ Սամվել Հովհաննիսյանի և Էդվարդ Շահնա¬զար¬յանի պատժի կրման սկիզբն հաշվարկելու հարցին` Դատարանը փաստում է, որ վեր¬ջին¬ներիս նկատմամբ նշանակվող վերջնա¬կան պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվարկել Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱԴԴ/0061/01/14 քրեա¬կան գործով 2015թ. հուլիսի 15-ի դատավճռով սահմանված կարգով՝ Սամվել Հովհաննիսյանի պարագայում` 2014թ. մայիսի 30-ից, իսկ Էդվարդ Շահնազարյանի պարագայում` 2014թ. հոկտեմբերի 20-ից, որի դեպքում ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետները սույն գործով նշա¬նակվող պատիժներին հաշվակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունն ինքնըստինքյան վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետներն ինքնին ընդգրկվում են համապատասխանաբար` 2014թ. մայիսի 30-ից և 2014թ. հոկտեմբերի 20-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամա¬նակա¬հատվածներում։ Պատիժները գումարելու նման կարգի ընտրությունը և պատժի կրման սկզբի հաշվարկը պայ¬մանավորված է ամբաստանյալների համար նախընտրելի, այն է՝ նրանց իրավա¬կան վիճակը բարե¬լա¬վող քրեաիրավական և քրեակատարողական օրենքներին նախապատվություն տա¬լու անհրաժեշ¬տութ¬¬յամբ (Իրավական ակտերի մասին ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 7-րդ մաս, նույն փաստական հան¬գամանքներով ԵԷԴ/0124/01/09 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2010թ. օգոստոսի 27-ի որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշում)։
Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Մանուշակ Սուն¬գուլյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրությունը փոփո¬խելու կամ վե¬րաց¬¬նելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղաքացիական հայցի հարցերին։
Դատարանը« պարզելով« որ ամբաստանյալների գույքի վրա արգելանք մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում չի կիրառվել, տուժողներ Լիլիթ Փաշինյանն ու Սասուն Կիրակոսյանն ամբաստանյալների դեմ քաղաքացիական հայց չեն ներկայացրել, սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
1. Սամվել Զաքարի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով ԵԱԴԴ/0061/01/14 քրեական գործով Երևանի Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով և այն մասնակիորեն բեկանելու և փոփոխելու վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016թ. մարտի 1-ի որոշմամբ նշանակված 5 (հինգ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Սամվել Զաքարի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Սամվել Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 2014թ. մայիսի 30-ից։

2. Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով ԵԱԴԴ/0061/01/14 քրեական գործով Երևանի Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով և այն մասնակիորեն բեկանելու և փոփոխելու վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016թ. մարտի 1-ի որոշմամբ նշանակված 3 (երեք) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով։
Էդվարդ Շահնազարյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նախորդ դատավճռով սահմանված կարգով` 2014թ. հոկտեմբերի 20-ից։

3. Մանուշակ Սարգսի Սունգուլյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի՝ 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Մանուշակ Սունգուլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժողներ Լիլիթ Փաշինյանին և Սասուն Կիրակոսյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցն համարել լուծված` նյութաիրավական պահանջ ներկայացնելուց հրաժարվելու պատճառաբանությամբ։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ