Գործ
ԵԿԴ/0319/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,26,, հունվարի 2017թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ.Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ.Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Հ.Խաչատրյանի
Տուժող Ա.Խուդավերդյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Վ.Զուռնաչյանի
Հանրային պաշտպաններ Ա.Հոբոսյանի
Ա.Ֆանյանի
Ա.Ղազարյանի
Լ.Գասպարյանի
դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1.Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանի` ծնված 30.08.1990թ.-ին,
Արագածոտնի մարզի Կարբի գյուղում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած միջնակարգ կրթությամբ,
չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և
բնակվում է՝ Արագածոտնի մարզ, գ.Կարբի, 3-րդ փողոց 41
տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որպես
կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց է
ընտրված գրավը,

2. Հայկ Սմբատի Ավագյանի` ծնված 06.03.1989թ.,
Արագածոտնի մարզի Կարբի գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ,
չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և
բնակվում է՝ Արագածոտնի մարզ, գ.Կարբի 1-ին փողոց 13-րդ
նրբանցք 5-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,
որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին
ստորագրությունը,

3. Արտյոմ Սմբատի Ավագյանի` ծնված 14.11.1991թ.,
Արագածոտնի մարզի Կարբի գյուղում, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ,
չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված
և բնակվում է՝ Արագածոտնի մարզ, գ.Կարբի 1-ին փողոց
13-րդ նրբանցք 5-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի
1-ին կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված
չհեռանալու մասին ստորագրությունը,

4.Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանի` ծնված` 04.08.1985թ.,
Արագածոտնի մարզի Կարբի գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս
երեխա, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում
չդատված, հաշվառված և բնակվում է Արագածոտնի
մարզ գ.Կարբի, 4-րդ փողոց 29-րդ տուն հասցեում,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որպես խափանման
միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության`
« (...) Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա, Անուշ Արայի Խուդավերդյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր ազգականներ Արտյոմ և Հայկ Ավագյանների, Արմեն Ազիզյանի հետ, 2015 թվականի հունիսի 25-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թաղամասի 5-րդ փողոցի 49/2 հասցեի մոտակայքից կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով, այն է` բռնելու, քաշքշելու եղանակով Հայկ Ավագյանի հետ միասին Անուշ Խուդավերդյանին, վերջինիս կամքին հակառակ, նստեցրել է Արմեն Ազիզյանի վարած «Լադա Պրիորա» մակնիշի «30VV555» համարանիշի ավտոմեքենան և Ա.Խուդավերդյանի կամքն անտեսելով` ուղևորվել են դեպի Չարենցավան քաղաք` ճանապարհին սահմանափակելով վերջինիս ազատ տեղաշարժման հնարավորությունը։ Հասնելով Չարենցավան քաղաքի 4-րդ թաղամասի 10-րդ շենքի մուտք` Ա.Խուդավերդյանին մտցրել են այնտեղ և աստիճանահարթակի հետադարձի ուղին փակելով` մյուսների հետ միասին խոչընդոտել է նրա ազատ տեղաշարժը և ուղղորդելով՝ տարել իրենց ազգականի թիվ 42 բնակարան»։

«Հայկ Սմբատի Ավագյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա Գևորգ Սիմոնյանի հետ ամուսնության նպատակով Անուշ Արայի Խուդավերդյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր եղբոր` Արտյոմ Ավագյանի, և ազգականներ` Գևորգ Սիմոնյանի ու Արմեն Ազիզյանի հետ, 2015 թվականի հունիսի 25-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թաղամասի 5-րդ փողոցի 49/2 հասցեի մոտակայքից, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով, այն է` բռնելու, քաշքշելու եղանակով Գևորգ Սիմոնյանի հետ միասին Անուշ Խուդավերդյանին, վերջինիս կամքին հակառակ, նստեցրել է Արմեն Ազիզյանի վարած «Լադա Պրիորա» մակնիշի «30VV555» համարանիշի ավտոմեքենան և Ա.Խուդավերդյանի կամքն անտեսելով` ուղևորվել են դեպի Չարենցավան քաղաք` ճանապարհին սահմանափակելով վերջինիս ազատ տեղաշարժման հնարավորությունը։ Հասնելով Չարենցավան քաղաքի 4-րդ թաղամասի 10-րդ շենքի մուտք` Ա.Խուդավերդյանին մտցրել են այնտեղ և աստիճանահարթակի հետադարձի ուղին փակելով` մյուսների հետ միասին խոչընդոտել է նրա ազատ տեղաշարժը և ուղղորդելով` տարել իրենց ազգականի թիվ 42 բնակարան»։

«Արտյոմ Սմբատի Ավագյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա, Գևորգ Սիմոնյանի հետ ամուսնության նպատակով Անուշ Արայի Խուդավերդյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր եղբոր` Հայկ Ավագյանի, և ազգականներ` Գևորգ Սիմոնյանի ու Արմեն Ազիզյանի հետ, 2015 թվականի հունիսի 25-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թաղամասի 5-րդ փողոցի 49/2 հասցեի մոտակայքից, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով, այն է` Անուշ Խուդավերդյանի ձեռքից բռնելով և քաշելով, վերջինիս կամքին հակառակ նստեցրել է Արմեն Ազիզյանի վարած «Լադա Պրիորա» մակնիշի «30VV555» համարանիշի ավտոմեքենան և Ա.Խուդավերդյանի կամքն անտեսելով` ուղևորվել են դեպի Չարենցավան քաղաք` ճանապարհին սահմանափակելով վերջինիս ազատ տեղաշարժման հնարավորությունը։ Հասնելով Չարենցավան քաղաքի 4-րդ թաղամասի 10-րդ շենքի մուտք` Ա.Խուդավերդյանին մտցրել են այնտեղ և աստիճանահարթակի հետադարձի ուղին փակելով` մյուսների հետ միասին խոչընդոտել է նրա ազատ տեղաշարժը և ուղղորդելով` տարել իրենց ազգականի թիվ 42 բնակարան»։

«Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա, Գևորգ Սիմոնյանի հետ ամուսնության նպատակով Անուշ Արայի Խուդավերդյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր ազգականներ Հայկ և Արտյոմ Ավագյանների, Գևորգ Սիմոնյանի հետ, 2015 թվականի հունիսի 25-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թաղամասի 5-րդ փողոցի 49/2 հասցեի մոտակայքից, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով և այդպիսի բռնություն գործադրելու սպառնալիքով Հայկ և Արտյոմ Ավագյանների, Գևորգ Սիմոնյանի կողմից Անուշ Խուդավերդյանին վերջինիս կամքին հակառակ իր վարած «Լադա Պրիորա» մակնիշի «30VV555» համարանիշի ավտոմեքենան նստեցնելուց հետո, Ա.Խուդավերդյանի կամքն անտեսելով` վարել է դեպի Չարենցավան քաղաք, որի ընթացքում Ա.Խուդավերդյանի ազատ տեղաշարժման հնարավորությունը սահմանափակելու և կամքը կոտրելու նպատակով, երբ վերջինս փորձել է բացել ավտոմեքենայի դուռը, ավտոմատ կառավարման վահանակի միջոցով փակել է դրանք։ Հասնելով Չարենցավան քաղաքի 4-րդ թաղամասի 10-րդ շենքի մուտք` Ա.Խուդավերդյանին մտցրել են այնտեղ և աստիճանահարթակին` վերջինիս ձեռքի պայուսակից քաշելու միջոցով ֆիզիկական բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ և ուղղորդելով՝ տարել իրենց ազգականի թիվ 42 բնակարան (...) »։

Դեպքի առթիվ 2015 թվականի հուլիսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
04.07.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։

05.07.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին։

25.08.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանին կալանավորման տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու և այն գրավով փոխարինելու մասին։
02.09.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` մեղադրյալ Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանին կալանքից ազատելու մասին։
19.12.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հայկ Սմբատի Ավագյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

19.12.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Արտյոմ Սմբատի Ավագյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

19.12.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
20.12.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանում, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում, ամբաստանյալ Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ.-ի հունիսի 25-ին իրեն պատկանող «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով Նարեկ Ավետիսյանի հետ Կարբի գյուղից եկել են Երևան, որտեղ «Կվարտալ» կոչվող թաղամասում իր ավտոմեքենան խափանվել է։ Այնուհետև, Ն.Ավետիսյանի հետ, պատահական տաքսի ավտոմեքենաով, գնացել են Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում գտնվող Վ.Բրյուսովի անվան համալսարան՝ Անուշ Խուդավերդյանին տեսնելու նպատակով։ Մինչ այդ, Ն.Ավետիսյանի հետ գնացել են Մալաթիա թաղամասում գտնվող գեղեցկության սրահ։ Քանի որ Վ.Բրյուսովի անվան համալսարանում Անուշ Խուդավերդյանին տեսել է հեռվից, ուստի չի կարողացել զրուցել նրա հետ։ Այդուամենայնիվ, Ա.Խուդավերդյանին տեսնելու և նրա հետ զրուցելու նպատակով Արմեն Ազիզյանի վարած՝ «Պրիորա» մակնշի ավտոմեքնայով ինքը, Հայկ և Արտյոմ Ավագյանները գնացել են Մարաշ թաղամաս, որտեղ գտնվել է Անուշի տատիկի տունը։ Մեքենայի մեջ ինքը նստած է եղել առջևի հատվածում՝ վարորդ Արմեն Ազիզյանի կողքը, իսկ Հայկ և Արտյոմ Ավագյանները նստած են եղել մեքենայի ետևի նստատեղերին։ Վերջիններս իր հետ Մարաշ թաղամաս են եկել իր իսկ խնդրանքով։ Այդ ժամանակ, բացի «Պրիորա» մակնշի ավտոմեքենայից, իրենց հետ այլ ավտոմեքենա դեպի Մարաշ թաղամաս չի ուղևորվել։ Մարաշում գտնվելու ընթացքում իրեն են զանգահարել իր ծանոթներ Նարեկ և Մերուժան Ավետիսյանները, որից հետո Մերուժանին պատկանող «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով նրանք ևս եկել են Մարաշ թաղամասի այն հատվածը, որտեղ արդեն իսկ գտնվել են իրենք։ Հանդիպել են միմյանց, որոշ ժամանակ զրուցել, որից հետո Նարեկը և Մերուժանը հեռացել են։ Այդ ժամանակ տեսել է, թե ինչպես է Անուշ Խուդավերդյանն իջնում երթուղային ավտոբուսից։ Մոտեցել է Ա.Խուդավերդյանին, փորձել զրուցել նրա հետ, սակայն վերջինս չի լսել իրեն, ուստի, երբ արդեն քայլելով մոտեցած են եղել Ա.Ազիզյանի ավտոմեքենային, ինքը բռնել է Անուշի ձեռքից և նստեցրել ավտոմեքենայի ետևի նստատեղին։ Այդ ժամանակ ավտոմեքենայի ետևի մասից իջել է Հայկ Ավագյանը, որպեսզի նստի վարորդի կողքը, իսկ Արտյոմ Ավագյանը մնացել է ետևի նստատեղին ստած։ Փաստորեն, Ա.Խուդավերդյանին իրենք նստեցրել են ավտոմեքենայի ետևի մասում՝ իր և Արտյոմ Ավագյանի մեջտեղի հատվածում։ Անուշին ավտոմեքենա նստեցրել է ինքը, իսկ Հայկ և Արտյոմ Ավագյաններն Անուշի կամքին հակառակ որևէ գործողություն չեն կատարել, ավելին, որևէ մեկը նրա նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։ Ավտոմեքենան վարել է Արմեն Ազիզյանը և միասին գնացել են Չարենցավան քաղաքում գտնվող նրա քրոջ՝ Արփինե Ազիզյանի, բնակարան, որը գտնվել է շենքի 6-րդ հարկում։ Աստիճաններով բարձրացել են վերև, տան դուռը բացել է Արփինեն և մտել են ներս։ Այդ պահին Արփինեն եղել է միայնակ։ Որոշ ժամանակ անց, աշխատանքն ավարտելուց հետո տուն է եկել նաև նրա ամուսինը։ Բնակարանում գտնվելու ընթացքում միասին սուրճ են խմել, սակայն Անուշն իր ընտանիքի անդամների հետ չի խոսել, նրանց չի զանգահարել։ Արփինե Ազիզյանը նախապես տեղեկացված չի եղել, որ իրենք պետք է գնային վերջինիս բնակարան։ Չի մտաբերում, արդյոք այդ ժամանակ Նարեկ և Մերուժան Ավետիսյանները զանգահարել են իրեն, թե ոչ։ Չարենցավանից դուրս գալով, Անուշի հետ գնացել են քաղաք Գավառ։ Այնտեղ մնացել են մոտ 2 ժամ, որից հետո եկել են քաղաք Հրազդան։ Հաջորդ օրը գնացել են Ծաղկաձոր, որտեղ մնացել են 1 օր, այնուհետև գնացել են Կիրովական և այնտեղ մնացել մոտ 3 օր։ Դրանց հետո ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Այդ օերին, Ա.Խուդավերդյանի հետ գտնվելու ընթացքում, վերջինիս նկատմամբ բռնություն չի գործադրել, նրա կամքին հակառակ որևէ գործողություն չի կատարել։ Ավելին, Ա.Խուդավերդյանը ցանկության դեպքում կարող էր պարզապես հեռանալ ինչը չի արել, քանի որ այդ քաղաքներում գտնվելու ժամանակ բնարականներում դռները բանալիով կողպված չեն եղել և նա ուբշնեցել է ազատ տեղաշարժվելու իրավունք։ Այդուամենայնիվ, Անուշն այդ օրերի ընթացքում ասել է, որ չի ցանկանում իր հետ ապրել և ցանկանում է տուն վերադառնալ։
Ամբաստանյալը պնդել է, որ ինչպես Հայկ և Արտյոմ Ավագյանները, այնպես էլ՝ Արմեն Ազիզյանը տեղյակ չեն եղել իր որոշման՝ Ա.Խուդավերդյանին ավտոմեքենա նստեցնելու, վերաբերյալ։ Անուշ Խուդավերդյանին ավտոմեքենա նստեցրել է ինքը, այն էլ՝ միայնակ, իսկ Հայկ և Արտյոմ Ավագյանները ու Արմեն Ազիզյանը որևէ գործողություն չեն կատարել։ Երբ Անուշի հետ գտնվել են տարբեր քաղաքներում, վերջինս ընտանիքի անդամներից որևէ մեկի հետ կապ չի հաստատել։ Պարզաբանել է նաև, որ թեև Անուշի ձեռքից բռնել և նրան նստեցրել է ավտոմեքենան, սակայն չի գիտակցել, որ նրան ավտոմեքենա նստեցնելու համար կարող է ենթարկվել քրեական պատասխանատվության, չի հասկացել է, որ հանցանք է կատարում։
Ամբաստանյալը դատարանին հավաստիացրել է, որ նախապես որևէ դիտավորություն չի ունեցել Անուշին իր կամքին հակառակ ավտոմեքնա նստեցնելու վերաբերյալ, պարզապես սիրել է նրան և ցանկացել է Անուշի հետ կապել իր կյանքը՝ ամուսնանալ նրա հետ։ Իրենք համագյուղացիներ են և տվյալ դեպքից մեկ-երկու տարի առաջ նորմալ շփվել են միմյանց հետ։
Ամբաստանյալ Սիմոնյանը դատարանում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով մեղսագրված արարքում՝ հայցել է տուժողի և նրա ընտանիքի ներողամտությունը ու հայտնել, որ զղջում է կատարած արարքի համար և դատարանից խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերել հնարավորինս մեղմ, դարձյալ հավաստիացնելով, որ սիրել է տուժող Խուդավերդյանին և ունեցել ազնիվ նպատակներ՝ ամուսնանալ նրա հետ ու ընտանիք կազմել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում, ամբաստանյալ Հայկ Սմբատի Ավագյանը՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, սակայն օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
Հայցելով տուժողի ներողամտությունը, հավաստիացրել է, որ զղջում է կատարած արարքի համար և դատարանից խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերել հնարավորինս մեղմ։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում, ամբաստանյալ Արտյոմ Սմբատի Ավագյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, սակայն օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
Հայտնել է, որ Գևորգ Սիմոնյանը հանդիսանում է իր ոչ հարազատ եղբայրը։ Հայցելով տուժողի ներողամտությունը, հավաստիացրել է, որ զղջում է կատարած արարքի համար և դատարանից խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերել հնարավորինս մեղմ։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում ամբաստանյալ Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, սակայն օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
Հայտնել է, որ Գևորգ Սիմոնյանը հանդիսանում է իր ոչ հարազատ եղբայրը։ Հայցելով տուժողի ներողամտությունը, ամբաստանյալը հավաստիացրել է, որ զղջում է կատարած արարքի համար և դատարանից խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերել հնարավորինս մեղմ։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Անուշ Արայի Խուդավերդյանը դատարանում ցումունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Սիմոնյանի հետ հանդիսանում են համագյուղացիներ, վերջինս ճանաչում է դեռևս դպրոցական տարիներից։
Ուսման նպատակով մշտապես բնակվում է Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թաղամասի 5-րդ փողոցի 49/2 հասցեում գտնվող՝ մայրական տատիկի տանը։
2015թ.-ի հունիսի 25-ին գնացել է Վ.Բրյուսովի անվան ԵՊԼ համալսարան՝ քննություն հանձնելու նպատակով, որից հետո, պայմանավորվածության համաձայն, պետք է հանդիպեր հորը՝ Արա Խուդավերդյանին։ Նույն օրը ժամը 16։00-ի սահմաններում նստել է 45 համարի երթուղային ավտոբուսը և երթևեկել դեպի տուն։ Ավտոբուսից իջել է Նորք-Մարաշ թաղամասի կանգառում, անցել փողոցը և նկատել սպիտակ գույնի «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենա։ Բացի այդ, նկատել է նաև մեկ այլ՝ կապույտ գույնի ավտոմեքենա։ Երբ հասել է Նորք-Մարաշ թաղամասի 5-րդ փողոցի 47 հասցեի մոտ, անսպասելիորեն այդ մեքենաներից դուրս են եկել 6-8 տղաներ, ովքեր հարձակվել իր վրա, քաշքշել իրեն, գցել գետնին, ապա ձեռքերից բռնելով, իր կամքին հակառակ մտցերել են ամբաստանյալ Արմեն Ազիզյանին պատկանող մոխրագույն ավտոմեքենան։ Քանի որ ընկած է եղել գետնին և տեսադաշտը եղել է փակ, չի բացառում, որ հենց Հայկ Ավագյանն է իրեն հրելով ու քաշքշելով նստեցրել տվյալ ավտոմեքենան։ Ինքը նստել է մեքենայի ետևի նստատեղում։ Բացի իրենից, մեքենայում գտնվել են վարորդը՝ Արմեն Ազիզյանը, դիմացի հատվածից դեպի աջ՝ Հայկ Ավագյանը, ով առաջինն է դուրս եկել մեքենայից և հարձակվել իր վրա, ետևի նստատեղի ձախ կողմում՝ Արտյոմ Ավագյանը, իսկ աջ կողմում՝ Գևորգ Սիմոնյանը։ Մեքենայում գտնվելու ընթացքում Ա.Ազիզյանը նկատել է, որ ինքը դիմադրում է, ուստի վահանակով անմիջապես փակել է մեքենայի դռները՝ սահմանափակելով իր տեղաշարժի իրավունքը։ Պահանջել է բաց թողնել իրեն, սակայն Ա.Ազիզյանն ասել է՝ «ձայնդ կտրի, դու դեռ գլխիդ գալիքը չգիտես»։ Ավտոմեքենայում գտնվելու ընթացքում Գ.Սիմոնյանը վերցրել է իր պայուսակը, այնուհետև, փոխանցել Հայկ Ավագյանին։ Բացի այդ, Գ.Սիմոնյանը պայուսակից վերցրել է իր բջջային հեռախոսը և հանել մարտկոցը։ Պահանջել է ետ վերադարձնել պայուսակը, սակայն վերջինս ետ չի վերադարձրել այն։ Այդ ընթացքում շարունակել է դիմադրել, նույնիսկ հարվածել է Ա.Ազիզյանի գլխի հատվածին։ Ճանապարհին իրեն չեն ասել, թե ուր են տանում։ Այդ ժամանակ Ա.Ազիզյանը զանգահարել է քրոջը՝ Արփինեին, ով բնակվում է Չարենցավան քաղաքում, ասել, որ գալիս են նրա բնակարան։ Չարենցավան քաղաք երթևեկելու ընթացքում Ա.Ազիզյանի ավտոմեքենայի կողքից երթևեկել են «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան և կապույտ գույնի ինչ-որ ավտոմեքենա, ավելին, այդ ավտոմեքենաներից անընդհատ զանգահարել և հետաքրքրվել են , թե ինչ պետք է անել։ Չարենցավան քաղաք գնալու ճանապարհին Արմեն Ազիզյանը ներկայացել է որպես՝ «Գագիկ ձյաձյա», իսկ այնուհետև՝ ասել է, որ ինքն իրականում Արմեն Ազիզյանն է՝ իր հոր ընկերոջ որդին։ Վերջինս անընդհատ կրկնել է՝ «տես քո գլխին ինչ է գալու»։
Սպառնալիքների և վիճաբանության ներքո իրեն տարել են Չարենցավան քաղաքում գտնվող Արփինե Ազիզյանի բնակարան, որը գտնվել շենքի 6-րդ կամ 7-րդ հարկում։ Մեքենաները շրջափակել էին տարածքը, ուստի հնարավորություն չի ունեցել փախչելու։ Արփինե Ազիզյանը, ով, իր կարծիքով նախապես տեղյակ է եղել այդ ամենից, բնակարանում սուրճի սեղան է գցել և փորձել է խոսել իր հետ, համոզել, սակայն ինքը թույլ չի տվել խառնվել այդ ամենին։ Այդ ընթացքում բնակարանում են գտնվել Արփինեն և նրա ամուսինը, Գևորգ Սիմոնյանը, Հայկ Ավագյանը, Արմեն Ազիզյանը, բացի այդ, եկել են նաև տարբեր անձինք, այդ թվում նաև՝ Գևորգ Սիմոնյանի ազգականները՝ Աննան և Հայկազ Սիմոնյանը։
Այնուհետև, «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով իրեն տարել են քաղաք Գավառ։ Դրանից հետո իրեն տարել են ինչ-որ առանձնատուն, որից հետո Ա.Ազիզյանն ուղևորվել է դեպի Հրազդան քաղաք՝ ասելով, որ պետք է ավտոմեքենան գազ լցնեն, որից հետո իրեն կտանեն տուն։ Արմեն Ազիզյանը մշտապես սպառնացել է նաև, որ իրեն տանելու են այլ երկիր։ Հրազդան քաղաքում գտնվելու ժամանակ այդ տանը բնակվող ամուսինները՝ Գ.Սիմոնյանի ազգականները /անունները չի մտաբերում/, իրեն համոզել են մի երկտող գրել՝ իբրև ինքն իր կամքով է գնացել Գևորգի հետ, թեև իրականում այդպես չի եղել։ Հաջորդ օրը Գ.Սիմոնյանն ասել է, որ Արմեն Ազիզյանն իրեն պետք է տուն տանի, սակայն տարել են քաղաք Ծաղկաձոր։ Ծաղկաձոր քաղաքում ինքը գրել է երկտող, այն բովանդակությամբ՝ իբրև ինքն իր կամքով է գնացել Գևորգի հետ։ Ծաղկաձորում գտնվելու ընթացքում եկել են հարակից գյուղի բնակիչներ Լիլիթը և նրա ամուսինը, որպեսզի այդ նամակը տանեին իրենց գյուղ։ Երրորդ օրը Գևորգն իրեն տարել է Վանաձոր քաղաք՝ Նարեկ Ավետիսյանի ընկերոջ բնակարան։
2015թ.-ի հուլիսի 2-ին Գևորգը միացրել է իր բջջային հեռախոսը, զրուցել է հոր հետ, հայրը Գևորգից պահանջել է վերադարձնել իրեն, սակայն Գևորգն իրեն տարել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Մարաշի բաժանմունք։ Ծաղկաձորում գտնվելու ժամանակ մի քանի վայրկյան տևողությամբ մեկ անգամ խոսել է հոր հետ, որից հետո Գևորգը կրկին անջատել է հեռախոսը, հանել մարտկոցն ու այն պահել իր մոտ։
Պնդել է, որ իր վրա հարձակված 6-8 անձանց արտաքին տվյալները չի մտաբերում, քանի որ եղել է խառնված, շփոթված իրավիճակում, չի կարող տարանջատել նրանցին յուրաքանչյուրի գործողությունները։ Պարզապես հիշում է Հայկ Ավագյանի ակտիվ գործողությունները, նրա դրսևորած վարքագիծը։ Մասնավորապես, նա լայն ժպիտով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, մի խումբ երիտասարդների հետ հարձակվել իր վրա և թևերից քաշելով, նստեցրել ավտոմեքենան։ Արտյոմ Ավագյանին դրսում չի տեսել, նրան տեսել է ավտոմեքենայի մեջ։ Գևորգ Սիմոնյանը հայտնվել է վերջում, կարծում է, որ հարձակվող անձանց մեջ նա էլ է եղել։ Երբ իրեն ցանկացել են նստեցնել ավտոմեքենան, այդ ժամանակ ինքն աղմկել է և իր ճիչը նույնիսկ լսել է այդ պահին տատիկի տանը գտնվող մայրը։
Չի եղել դեպք, որ Գ.Սիմոյանն իրեն ամուսնության առաջարկ արած լինի, սակայն, իրականում, նախկինում, մինչ տվյալ միջադեպը նա մոտեցել է իրեն և փորձել է զրուցել իր հետ, ընկերություն անելու առաջարկ է արել։ Ավելին, նախքան միջադեպը, Գ.Սիմոնյանն ընկերոջ հետ եկել է համալսարան, որի մասին ինքը տեղեկացրել էր ծնողներին։ Գևորգի հետ գտնվող անձանց նախկինում՝ մինչ միջադեպը, չի ճանաչել, նրանց արտաքանապես տեսել է առաջին անգամ դեպքի օրը մեքենայում և անվանապես ճանաչել է տեղի ունեցած խոսակցություններից։ Չգիտի, թե որն է եղել առևանգման նպատակը, չի բացառում, որ ցանկացել են իրեն տանել Անգլիա կամ ՀՀ-ից դուրս այլ վայր։
Այն բոլոր օրերի ընթացքում, երբ իրեն առևանգել էին, Գևորգը մշտապես խոստացել է, որ իրեն տուն է տանելու, սակայն վերջում որոշել է իր հետ միասին գնալ ոստիկանություն։


/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Սաթենիկ Երջանիկի Հակոբյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Անուշ Խուդավերդյանի մայրը։
25.06.2015թ.-ին ինքը և ամուսինը եկել էին քաղաք Երևան, որպեսզի դստեր քննության ավարտից հետո միասին վերադառնային Արագածոտնի մարզի Կարբի գյուղ։ Մինչ դստեր քննություն հանձնելը, իրենք գտնվել է իր հայրական տանը։ Տեսնելով, որ բավական ժամանակ է անցել և Անուշն ուշանում է, անհանգստացել է, զանգահարել նրա բջջային հեռախոսին, սակայն համարը եղել է անհասանելի։ Ժամը 20։00-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել ամուսնու եղբոր որդին՝ Հայկը, և տեղեկացրել, որ Հայկազը՝, Գևորգի եղբայրը, ասել է թե՝ Անուշը Գևորգ Սիմոնյանի հետ գնացել է։ Լսելով այդ ամենը, նախ անակնկալի է եկել, չի հավատացել վերջինիս խոսքերին, ապա զանգահարել է ամուսնուն և տեղեկացրել այդ ամենի վերաբերյալ։
Այնուհետև, ամուսնու՝ Արա Խուդավերդյանի, հետ միասին գնացել են Կարբի գյուղ՝ Գևորգ Սիմոնյանի բնակարան։ Վերջինիս բնակարանում գտնվել է միայն նրա մայրը, ով պնդել է, որ ոչնչից տեղյակ չէ։ Այդուամենայնիվ, Գևորգի մորն ասել է, որպեսզի միջոցներ ձեռնարկի՝ դստերը վերադարձնելու համար։ Հետագայում, այդ նպատակով ամուսինը ևս մեկ անգամ գնացել է նրանց տուն։ Բացի այդ, մինչ դստեր վերադարձը, գնացել է Գ.Սիմոնյանի ընկերոջ՝ Արմեն Ազիզյանի, բնակարան, կրկին խնդրել վերադարձնել դստերը, սակայն նա որևէ գործողություն չի ձեռնարկել։ Գնացել է Հայկազ Սիմոնյանի զոքանչի բնակության վայր, բացատրել իրավիճակը, խնդրել միջոցներ ձեռնարկել՝ դստերը ետ վերադարձնելու նպատակով։
Ինքը նախկինում տեղյակ է եղել, որ Գևորգ Սիմոնյանը համակրել է Անուշին, ավելին, մի քանի անգամ մոտեցել և զրուցել է նրա հետ, սակայն դուստրը դեմ է եղել վերջինիս հետ շփմանը։ Ավելին, դստեր պատմելով տեղեկացել է, որ մեկ անգամ Գևորգը խաբեությամբ հանդիպել է նրա հետ, ասելով, իբրևէ պետք է ինչ-որ անձնաց հաշտեցեն։
Հետագայում, երբ Անուշը վերադարձել է տուն, պատմել է իրեն, որ նրան տարել են քաղաքներ Հրազդան, Չարենցավան, Ծաղկաձոր, Գեղարքունիքի մարզ, իսկ վերջում՝ Ստեփանավան։ Ինչ վերաբերում է Անուշի կամքին հակառակ նրան մեկ այլ վայր տեղափոխելուն, ապա դուստրը պատմել է, որ նրան ավտոմեքենա են նստեցրել իր կամքին հակառակ՝ քաշքշելով։ Մեքենայում ճանաչել է Գ.Սիմոնյանին, իսկ մյուս անձանց նախկինում չի ճանաչել, սակայն մեքենայում գտնվող անձանց միջև տեղի ունեցած զրույցից տեղեկացել է նաև նրանց մասին։ Անուշն իրեն ասել է, որ այն օրերի ընթացքում, երբ իրեն առևանգել էին, իր նկատմամաբ վատ չեն վերաբերվել, տվել են ուտելիք, ջուր, սակայն նա հրաժարվել է օգտվել այդ ամենից։ Նրա նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն չեն գործադրել, սակայն առևանգելուց հետո՝ մեքենայում հնչել են սպառնալիքներ՝ «ձայնդ կտրի, թե չէ երկրից կհանենք» կամ «ձայնդ կտրի, թե չէ ուրիշ ձևով կլինի» և այլն։ Չգիտի, թե այդ արտահայտությունները ինչ նպատակ են հետապնդել։
Դեպքի ութերորդ օրը ամուսինուն հաջողվել է զրուցել Գևորգ Սիմոնյանի հետ և նա վերջինիս հորդորել է վերադարձնել աղջկան։
Չգիտի առևանգելու նպատակը, սակայն կարծում է, որ նման կերպ չի կարելի ամուսնանալ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Արա Վարուժանի Խուդավերդյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Անուշ Խուդավերդյանը հանդիսանում է իր դուստրը։
25.06.2015թ.-ին կնոջ հետ միասին եկել էին Երևան, քանի որ Անուշ Խուդավերդյանի քննության ավարտից հետո միասին պետք է վերադառնային գյուղ Կարբի։ Այն ժամանակ, երբ գտնվել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում, իրեն է զանգահարել կինը և ասել, որ դստերն առևանգել են։ Լսելով այդ, անմիջապես գնացել է կնոջ հայրական տուն, որտեղ արդեն իսկ գտնվել է վերջինս։ Տեղեկացել է, որ այդ ընթացքում Գևորգ Սիմոնյան անունով անձնավորության եղբայրը զանգահարել է իր եղբոր որդուն և ասել՝ «Անուշիկը փախել է»։ Նախապես զարմացել է, չի հավատացել այդ ամենին, ուստի անմիջապես գնացել է Կարբի գյուղ, միջոցներ ձեռնարկելու՝ դստերը վերադարձնելու ուղղությամբ։ Մինչ գյուղ գնալը, հանդիպել է կնոջ հայրական տան հարևանությամբ գտնվող խանութի աշխատակից կանանց, ովքեր ներկայացրել են Անուշիկի առևանգման ընթացքը։ Մասնավորապես, ասել են, որ եկել են երեք ավտոմեքենա՝ մետալիկ «Պրիորա», «Նիվա» և կապույտ գույնի «Ֆորդ» մակնիշների։ «Պրիորա» և «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենաներից դուրս են եկել մի քանի անձ և նրան բռնի կերպով տեղափոխել ավտոմեքենա։ Հետագայում իմացել է, որ այդ գործողություններում ակտիվ դերակատարում է ունեցել Հայկ Ավագյանը։
Արդեն Կարբի գյուղում, նախ՝ գնացել է Գ.Սիմոնյանի բնակարան, որտեղ գտնվել են բազում տղամարդիկ և պահանջել է երեք ժամվա ընթացքում վերադարձնել դստերը։ Սակայն իրեն հայտնել են, որ Հայկազն ասել է՝ «ոստիկանության հետ գործ չունեք, այդ հարցերը կլուծեն»։
Առևանգման վերջին՝ ութերորդ, օրը խոսել է Գ.Սիմոնյանի հետ, հորդորել վերադարձնել դստերը։ Այնուհետև, տվյալ օրն իրեն են զանգահարել ոստիկանությունից և տեղեկացրել, որ դուստրը գտնվում է իրենց մոտ։ Անմիջապես գնացել է ոստիկանություն, հանդիպել դստերը, ով իրեն ասել է. «…պապ, մազիս չեն կպել, նրանք քո դեմ են ինչ-որ բան ունեցել…»։ Այնուհետև, տեղեկացել է, որ դուստրն այդ օրերի ընթացքում չի կերել և չի խմել այն ամենը, ինչն իրեն հյուրասիրել են տղաները։ Ասել է նաև, որ ավտոմեքենան վարել է ոմն Գագիկը, ով անընդհատ սպառնացել է իրեն՝ սահմանն անցկացնելու վերաբերյալ։ Բացի այդ, Գևորգ Սիմոնյանը դստեր ձեռքից վերցրել է հեռախոսը և այդ օրերի ընթաքում մշտապես պահել իր մոտ։
Պնդել է, որ որպես ծնող մշտապես տեղեկացված է իր երեխաներից։ Իմացել է, որ Անուշը չի համակրել Գ.Սիմոնյանին, վերջինիս հետ ամուսնության նպատակ չի ունեցել։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Կատինա Գրիգորյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Նորքի 5-րդ փողոցում գտնվող ծաղկի սրահում՝ որպես ծաղկավաճառ։
Դեպքի օրը ընկերուհու հետ նստած են եղել վաճառակետի դիմաց, երբ մոտակա խանութի աշխատակցուհի Փիրուզը դուրս է եկել խանութից և իրեն ասել է՝ «աղջիկ են տարել»։ Այլ մանրամասներ Փիրուզը չի ասել, ինքը նույնպես չի հետաքրքրվել դեպքի հանգամանքների մասին։ Պարզապես, հաջորդ օրն իմացել է, որ այդ աղջիկը հանդիսացել է Անուշ Խուդավերդյանը՝ հարևան Շուշիկի թոռնուհին։
Պնդել է, որ ինքն անձամբ որևէ բան չի տեսել, ավելին, աղմուկ չի լսել։ Նախաքննության ժամանակ հարցաքննվել է, որի ժամանակ նույնպես պնդել է, որ որևէ բան չի տեսել։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկա Գրիգորյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություներ որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքները։
« (…) 2015թ.-ի հունիսի 25-ին ժամը 15։30-16։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ գտնվել է ծաղկի կրպակում, եկել է մոտակա խանութի վաճառողուհի Փիրուզը և ասել, որ ինչ-որ մեկը վատացել է, նրան նստեցրել են ավտոմեքենան և տարել։ Փիրուզի ներկայացնելով, դեպքը տեղի է ունեցել նրանց խանութի դիմացի մայթեզրին։ Այդ հատվածից դեպի իր կրպակը տեսադաշտ չկա, ուստի ոչինիչ չէր կարող տեսնել։ Հաջորդ օրը Փիրուզն իրեն ասել է, որ երկու երիտասարդներ, գրկելով նստեցրել են ավտոմեքենա և փախցրել խանութին հարակից բնակվող՝ Մարինեի քրոջ աղջկան՝ Անուշիկին (…) »։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկա Գրիորյանն ամբողջությամբ պնդել է այն։ Հավելել է, որ առաջին օրը Փիրուզն ասել է, որ ինչ-որ մեկը վատացել է և նրան տարել են։ Հաջորդ օրն արդեն, Փիրուզն իրեն ասել է, որ Անուշիկին առևանգել են։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Փիրուզ Սաֆարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է մթերային խանութում՝ որպես վաճառողուհի։
25.06.2015թ.-ին գտնվել է աշխատավայրում, երբ նկատել է, որ դրսում մի աղջկա ձեռքից բռնած նստեցնում են ինչ-որ ավտոմեքենա։ Տեսնելով այդ ամենը, կարծել է, որ նրան ավտոմեքենա են նստեցնում, հավանաբար այն պատճառով, որ ինքնազգացողությունը վատացել է։ Հաջորդ օրը խանութ է եկել Անուշ Խուդավերդյանի մորաքույրը և ասել՝ «մեր Անուշիկին են առևանգել», այնուհետև հետաքրքրվել է, արդյոք ինքը որևէ տեղեկություն ունի տվյալ դեպքի վերաբերյալ, թե ոչ։
Քանի որ խանութը գտնվել է բավական հեռավորության վրա, պարզապես տեսել է, թե ինչպես են ինչ-որ անձի նստեցնում ավտոմեքենա։ Ավելին, չի կարող հստակ ասել, թե այդ անձը հանդիսացել աղջիկ, թե տղա։ Պարզապես կարծել է, որ վերջինիս ինքնազգացողությունը վատացել է և նրան նստեցնում են ավտոմեքենան։ Պնդել է, որ անձը, ում նստեցրել են հիշյալ մեքենան, դիմադրություն ցույց չի տվել։ Չի մտաբերում, թե այդ անձնավորությանը քանի հոգով են տեղափոխել դեպի ավտոմեքենա։
Տուժող Խուդավերդյանին ճանաչում է որպես խանութի հաճախորդուհի, չգիտի, արդյոք վերջինս որևէ տղայի հետ ընկերություն անում՝ հանդիպում է, թե ոչ։ Վերջինիս հայրիկին չի ճանաչում։
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքի մանրամասները չի մտաբերում, քանի որ անցել է բավականին ժամանակ։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկա Սաֆարյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություներ որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքները։
«Շուրջ 5 տարի է, ինչ աշխատում է խանութում՝ որպես վաճառողուհի։ 25.06.2015թ.-ին ժամը մոտավոր 14։00-ին 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է խանութում և սպասարկել հաճախորդների, երբ նկատել է, որ երկու երիտասարդներ ինչ-որ անձի գրկած նստեցնում են ավտոմեքենա։ Տեսնելով այդ ամենը, հասկացել է, որ այդ աղջկան նրա կամքին հակառակ են նստեցնում այդ ավտոմեքենան։ Մտածել է նաև, որ հնարավոր է տվյալ անձը վատացել է, այդ պատճառով են նրան նստեցնում ավտոմեքենա։ Քանի որ զբաղված է եղել հաճախորդներին սպասարկելով, ուշադրություն չի դարձրել, թե հետագայում ինչ է եղել, բացի այդ, չի լսել բացականչություններ։ Ուշադրություն չի դարձրել, թե դրսում ինչ ավտոմեքենաներ են կանգնած եղել։
Նշել է, որ երկու երիտասարդներ գրկած ինչ-որ անձի նստեցրել են ավտոմեքենա։ Չի կարող ասել, թե ինչ մակնիշի և գույնի ավտոմեքենա են նստեցրել այդ անձնավորությանը։ Այդ երիտասարդների արտաքինը չի տեսել, տեսնելու դեպքում չի կարող ճանաչել։ Հաջորդ օրը խանութի մոտակայքում բնակվող Մարինեից տեղեկացել է, որ նախորդ օրը նրա քրոջ աղջկան՝ Անուշիկին, առևանգել են ինչ-որ երիտասարդներ և հասկացել է, որ նախորդ օրվա իր տեսածը վերաբերում է դրան»։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ իրականում տեսել է, թե ինչպես են ինչ-որ անձի նստեցնում ավտոմեքենա, սակայն չի տեսել այդ անձը եղել է աղջիկ, թե տղա։ Ավելին, երբ տեսել է ավտոմեքենա նստեցնելու պահը, խանութի տնօրենին ասել է՝ «Նանո մարդ է վատացել»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել են նաև`
05.08.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Հերիքնազ Նանյանի՝ որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
« (…) Գևորգ Սիմոնյանը հանդիսանում է ամուսնու եղբորորդին։
2015թ-ի հունիսի 26-ին, իր ծննդյան տարեդարձի օրը, ուշ երեկոյան ամուսինն իրեն ասել է, որ Գևորգը նրա ընկերուհու հետ գալու են իրենց տուն։ Այնուհետև, քիչ անց իրենց տուն են եկել Գևորգը և Անուշիկը։ Տվյալ օրը որդին գտնվել է տատիկի տանը և տուն է եկել հաջորդ օրը, երբ Գևորգը և Անուշիկը տան չեն եղել։ Դուստրը՝ Նաիրա Նանյանը, գտնվել է ննջասենյակում և իրենց է միացել ավելի ուշ։ Այն ժամանակ, երբ ննջասենյակում են գտվել Գևորգը, Անուշիկը, ինքը և ամուսինը, Անուշիկը պատմել է, որ Գևորգն իր կամքին հակառակ առևանգել է նրան, սակայն չի ասել, թե ում հետ և որտեղից։ Գևորգը լսել է այդ ամենը, սակայն ոչինիչ չի ասել, ուստի կարծել է, որ նրանք հաշտվել են միմյանց հետ։ Բնակարանում գտնվելու ընթացքում Անուշը դրսևորել է հանգիստ, ոչ ագրեսիվ վարքագիծ։ Պարզապես ասել է, որ ցանկանում է տեսնել հայրիկին՝ հարցերը կարգավորելու նպատակով։ Վերջինս ցանկություն է հայտնել վերադառնալ տուն, սակայն այնպես չի եղել, որ որևէ մեկը սահմանափակել էր նրա իրավունքը և փակել դուռը։ Այդ ժամանակ ամուսինն Անուշիկին ասել է, որպեսզի թղթի վրա գրի, որ նա իր կամքով է փախել Գևորգի հետ, որից հետո ամուսինն ավտոմեքենայով կտաներ Անուշիկին տուն և այդպես հարազատների հետ որևէ խնդիր չէր առաջանա։ Անուշիկը հրաժարվել է նման գրառում կատարել, քանի որ ասել էր, որ Գևորգն առևանգել է նրան։ Տեսնելով, որ Անուշիկը չի գրում, իրենք պառկել են քնելու տարբեր սենյակներում՝ մի սենյակում Գևորգը և ամուսինը, մյուս սենյակում՝ Անուշը Նաիրայի հետ, իսկ երրորդ սենյակում՝ ինքը։ Մուտքի տան դուռը գտնվել է փակ վիճակում, սակայն բանալին եղել է դռան փականի վրա և ցանկացողը կարող էր բացել դուռը ու հեռանալ։ Ժամը 04։00-ի սահմաններում ամուսինը դուրս է եկել տանից, որից հետո, մոտ 30 րոպե անց ինքն է դուրս եկել, միասին գնացել են բանջարեղեն առաքելու։ Առավոտյան զանգահարել է դստերը, վերջինս ասել է, որ նա, Գևորգը և Անուշիկը տանից դուրս են եկել և հեռացել։ Կեսօրին, երբ վերադարձել է տուն, նկատել է, որ դուստրը տանը չէ, զանգահարել է նրան, վերջինս պատասխանել է, որ Գևորգի և Անուշի հետ միասին գտնվում է Ծաղկաձոր քաղաքում։ Երբ դուստրը վերադարձել է տուն, հայտնել է, որ Ծաղկաձորում որևէ վիճաբանություն չի եղել, իսկ Գևորգն ու Անուշիկը գնացել են, սակայն չի իմացել, թե ուր։ Մի քանի օր անց իմացել է, որ Անուշին առևանգելու համար Գևորգին կալանավորել են։
Պնդել է, որ Անուշիկն իրենց տանը գտնվելու ժամանակ հայտնել է, որ Գևորգն առևանգել է նրան, սակայն, քանի որ Անուշը դրսևորել է հանգիստ վարքագիծ, մտածել է, որ Անուշը և Գևորգը, նույնիսկ առևանգման դեպքում, հաշտվել են միմյանց հետ։ Անուշին ասել են, որ գրի իբրև իր կամքով է փախել Գևորգի հետ, որպեսզի Գևորգը խնդիրներ չունենար իրավապահ մարմինների հետ։ Միայն գրառում կատարելուց հետո ամուսինն Անուշին խոստացել էր ավտոմեքենայով տանել տուն։ Չնայած այն բանի, որ տան դուռը գտնվել է փակ վիճակում, սակայն բանալին եղել է փականի վրա և ցանկացողը կարող էր դուրս գալ։ Անուշիկի վրա մարմնական վնասվածքներ չի նկատել, հագուստները պատռված չեն եղել, նա չի օգտնվել ինչպես քաղաքային, այնպես էլ՝ բջջային հեռախոսից։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
17.08.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Նարեկ Ավետիսյանի՝ որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
« (…) Գևորգ Սիմոնյանը հանդիսանում է իր մանկության ընկերը, բացի այդ, ճանաչում է նրա ավագ եղբորը՝ Հայկազ Սիմոնյանին։ Հայկ և Արտյոմ Ավագյաններին, Արմեն Ազիզյանին, Մերուժան Ավետիսյանին, Արման և Արտյոմ Նազարեթյաններին, ինչպես նաև՝ Ռաֆիկ Ջոմարդյանին չի ճանաչում։
2015թ.-ի հունիսի 25-ին այցելել է Օհանավան գյուղ։ Հիմնականում բնակվում է Երևան քաղաքում, սակայն բերքահավաքի ժամանակ այցելում է Օհանավան։ Տվյալ օրը ժամը 20։00-ի սահմաններում այցելել է ընկերոջ՝ Գևորգի տուն, որտեղ ընտանիքի անդամներից տեղեկացել է, որ Գևորգն Անուշիկի հետ փախել է։ Անուշիկի հետ շփում չի ունեցել, սակայն իմացել է, որ Գևորգը շփվում է Անուշ անունով մի աղջկա հետ։ Իրեն չի հետաքրքրել, թե Գևորգն ու Անուշիկն ինչպես են փախել և որտեղից։ Հունիսի 30-ից մինչև հուլիսի 01-ը կապ չի ունեցել Գևորգի հետ։ Մտաբերում է, որ Գևորգը խառը համարից ժամը 14։00-ից 15։00-ն ժամանակահատվածում զանգահարել է իր՝ 096-08-81-82 հեռախոսահամարին, հայտնել, որ Անուշիկի հետ գտնվում են Կիրովական կամ Ստեփանավան քաղաքում։ Դրանից հետո ժամը 18։00-ի սահմաններում, նստելով պատահական տաքսի ավտոմեքենա, որի պետհամարանիշերը չի մտաբերում, գնացել է Կիրովական կամ Ստեփանավան քաղաք։ Հասնելով նշված քաղաք, զանգահարել է Գևորգի կողմից իրեն զանգահարած հեռախոսահամարին, վերջինս բացատրել է վայրը, որտեղ նրանք գտնվել են, որից հետո շենքից 50 մետր հեռավորությամբ Գևորգը դիմավորել է իրեն և գնացել են տուն։ Տանը, որտեղ գտնվել է նաև Անուշիկը, մնացել է մոտ 1 ժամ, զրուցել Գևորգի ու Անուշիկի հետ։ Անուշիկն իրեն չի ասել, որ նրան առևանգել են, տանը դրսևորել է ազատ վարքագիծ։ Տան դուռը չի եղել կողպված։ Այդ մեկ ժամվա ընթացքում ունեցել են ընդհանուր խոսակցություններ, Անուշիկը միայն հարցրել է, թե հայրը շատ է զայրացած, թե ոչ, պատասխանել է, որ չի ճանաչում նրա հորը, ուստի չի կարող պատասխանել այդ հարցին։ Այնուհետև, դուրս է եկել տանից և հեռացել։ Անուշիկի և Գևորգի տուն գնացել էր միայնակ։ Մի քանի օր անց տեղեկացել է, որ Գ.Սիմոնյանին կալանավորել են՝ Անուշին առևանգելու համար։ Զարմացել է, քանի որ վերջիններիս տանը գտնվելու ժամանակ իր մոտ նման տպավորություն չի եղել։ Տվյալ տունը չի կարող մատնանշել, նույնիսկ չի մտաբերում, թե այն գտնվել է Ստեփանավան քաղաքում, թե Կիրովականում։ Անուշիկի առևանգման վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի։
2015թ.-ի հունիսի 18-ին ժամը 15։00-ից մինչև ժամը 19։00-ն ինքը գտնվել է Օհանավան գյուղում։ 2015թ.-ի հունիսի 25-ի դրությամբ և դրանց հետո շահագործել է 094-08-81-82 հեռախոսահամարը։ Օհանավան գյուղի բնակիչ Սարգսին, ով հանդիսանում է Գևորգի ընկերը, չի ճանաչում, ինչպես նաև չի ճանաչում վերջինիս կնոջը՝ Լիլիթին։ Չգիտի, թե 2015թ.-ի հունիսի 25-ից հետո մինչև 2015թ.-ի հուլիսի 01-ը Գևորգը և Անուշիկը որտեղ են գտնվել։ «Պասատ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Լյուդվիգին չի ճանաչում։ Գևորգի հեռախոսահամարն է՝ 098-81-99-30, իսկն Հայկազինը՝ 093-51-31-67։ Դեպքի օրը Գևորգի հետ խեռախոսազանգեր կատարել է իրեն անծանոթ համարից»։
23.11.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Նարեկ Ավետիսյանի՝ որպես վկա տրված լրացուցիչ ցուցմունքն այն մասին, որ՝
« (…) Նախկին ցուցմունքում մի շարք հանգամանքներ ճիշտ չի ասել, քանի որ եղել է խառնված, վախեցած վիճակում։ Իրականությունը կհայտնի սույն ցուցմուքնով։ 2015թ.-ի հունիսի 25-ին վաղ առավոտյան ինքը և Գ.Սիմոնյանը, վերջինիս պատկանող «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով, ինքը Օհանավան գյուղից, իսկ Գևորգը՝ Կողբ գյուղից, եկել են քաղաք Երևան։ Հասնելով «Կվարտալ» թաղամաս, Գևորգին պատկանող «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան խափանվել է, ուստի այն թողել են այնտեղ։ Գևորգի հետ գնացել են Բանգլադեշ թաղամասում գտնվող գեղեցկության սրահ, որից հետո պատահական տաքսի ավտոմեքենայով միասին գնացել են Վ.Բրյուսովի անվան համալսարան, որտեղ ուսանում էր Գևորգի համակրած աղջիկը՝ Անուշիկը։ Նշված վայր է եկել նաև հեռավոր բարեկամ Մերուժան Ավետիսյանը՝ նրան պատկանող «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով։ Այդ պահին Գևորգն իրենց հետ չի գտնվել, վերջինս գնացել էր Արմեն Ազիզյանի մոտ, այդ ընթացքում նրանք իր տեսադաշտում չեն եղել։ Ժամը եղել է մոտավորապես 13։00-ից 14։00-ի կողմերը։ Այնուհետև, զանգահարել է Գևորգին, որից հետո Մերուժանի մեքենայով նրա հետ գնացել է Նորք թաղամաս։ Գևորգն Արմենի հետ նույնպես եկել են Նորք թաղամաս։ Մերուժանի վարած ավտոմեքենայում գտնվել են ինքը և Մերուժանը, իսկ Արմենի մեքենայում՝ Արմենը և Գևորգը, չգիտի, նրանց հետ այլ մարդիկ եղել են, թե ոչ։ Հասնելով Նորք թաղամաս, Մերուժանի հետ կանգնել են ինչ-որ հյուրանոցատիպ շինության մոտ, իսկ Արմենի վարած մոխրագույն «Պրիորա» մակնիշիշի ավտոմեքենան գտնվել է իրենցից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա։ Այդ ժամանակ նշված վայր է եկել երթուղային ավտոբուս, որից իջել է Անուշիկը։ Երբ Անուշն իջել է երթուղային ավտոբուսից, քայլել է, իսկ Գևորգը դուրս է եկել «Պրիորա» մակնիշիշի ավտոմեքենայից, մոտեցել նրան, որպեսզի խոսի վերջինիս հետ։ Մոտենալով նրան, Գևորգը բռնել է Անուշի ձեռքից, որպեսզի վերջինս մնար և խոսեր նրա հետ։ Այդ ժամանակ «Պրիորա» մակնիշիշի ավտոմեքենայից միայնակ իջել է ինչ-որ մի անձ, մոտեցել Գևորգին ու Անուշիկին։ Մեքենայից իջնող անձն Արմենը չի եղել, չգիտի, թե ով է հանդիսացել վերջինս։ Ինքը և Մերուժանը մեքենայով շարժվել են ներքև՝ Գևորգենց գտնվելու վայրին հակառակ և նրանց հետագա գործողություններն այլևս չեն տեսել։ Զանգահարել է Արմենին և տեղեկացել, որ նա Գևորգի և Անուշիկի հետ գնում են քաղաք Չարենցավան՝ նրա քրոջ տուն։ Արմենից ճշտելով նրա քրոջ բնակության հասցեն, գնացել են նշված վայր, որի հասցեն չի մտաբերում և չի կարող մատնացույց անել։ Երբ Մերուժանի հետ գնացել են Արմենի քրոջ բնակության բակ, այնտեղ կայանված է եղել Արմենին պատկանող «Պրիորա» մակնիշի ավտոմեքենան, այնտեղ են մնացել 10 րոպե, որից հետո Մերուժանի հետ գնացել են Կարբի գյուղ։ Մերուժանը գնացել է նրա գործերով, իսկ ինքը ժամը 20։00-ի սահմաններում գնացել է Գ.Սիմոնյանի տուն։ Չարենցավանում գտնվելու ժամանակ զանգահարել է Արմենին, վերջինս ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է։ Դրանից հետո խոսել է Գևորգի հետ, չի մտաբերում, թե նրան մոտ ինչ համար է եղել, Գևորգն իրեն նույնպես ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է։ Իր մտաբերմամբ՝ հունիսի 30-ին հեռախոսազրույց է ունեցել Գևորգի հետ, վերջինս ասել, որ Անուշիկի հետ գտնվում են Կիրովականում, ինքը ցանկություն է հայտնել գնալ և տեսնել նրանց։ Նույն օրը սնունդ է գնել, գնացել է Վանաձոր քաղաք, զանգել Գևորգին, վերջինս բացատրել է բնակարանի գտնվելու տեղը և ինքը այցելել է նրանց։ Բնակարանը գտնվել է շենքի 2-րդ հարկում, որտեղ գտնվել են Գևորգն ու Անուշիկը՝ լավ տրամադրությամբ։ Բնակարանում միասին հաց են կերել, որից հետո մեկ ժամ անց դուրս է եկել այնտեղից և իր գործերի համար եկել քաղաք Երևան։
Դեպքի վայրում եղել են միայն Մերուժանի վարած՝ «Նիվա» և Արմենի վարած՝ «Պրիորա» մակնիշի ավտոմեքենաները։ Նախապես Անուշիկին առևանգելու վերաբերյալ Գևորգի հետ չի խոսել, սակայն Գևորգն ասել է, եթե Անուշիկը նրա հետ չզբոսնի, նրա կամքին հակառակ կնստեցնի ավտոմեքենա։ Հայկ և Արտյոմ Ավագյաններին չի ճանաչում, չգիտի, թե նրանք են եղել դեպքի վայրում, թե ոչ։ Դեպքի վայրում բղավոց կամ բռնություն չի նկատել, քանի որ ինքը և Մերուժանը հեռացել էին։ Մերուժանի հետ մշտապես գտնվել են «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայում։ Չարենցավանում և Վանաձորում գտնվող շենքերը և հարակից տարածքները նկարագրել չի կարող, քանի որ այնտեղ գտնվել է առաջին անգամ։ Ինքը դեպքի օրն Անուշիկին առաջին անգամ տեսել է Նորք քաղամասուն։ Վանաձոր քաղաքում գտնվող բնակարանը, որտեղ մի քանի օր մնացել են Գևորգն ու Անուշիկը, չի պատկանում իր ընկերոջը։ Ավելին, չի ճանաչում Տիգրան Նիկողոսյան անունով անձի, ով հաշվառված է Վանաձոր քաղաքում, շահագործում է 077-87-82-68 հեռախոսահամարը։ Ճանաչում է Օհանավան գյուղի բնակիչ Սարգսին, ով հանդիսանում է Գևորգի ընկերը, և նրա կոնջը՝ Լիլիթին, իսկ Աննա անունով կնոջը, Լյուդվիգ անունով տղամարդուն, Արփի և Ռաֆիկ անունով ամուսինների չի ճանաչում։ Չի ճանաչում նաև Լևոն Մանուկյան, Արմեն Ղասաբյան, Լիլիթ Հակոբյան անուններով անձնավորությունների։
25.06.2015թ.-ից մինչև 28.06.2015-նն ընկած ժամանակահատվածում չի գտնվել Գավառ, Հրազդան և Ծաղկաձոր քաղաքներում։ Միայն գտնվել է Չարենցավանում և Վանաձորում, մյուս քաղաքներում տեղի ունեցած իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկություններ չունի (…) »։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի վերոգրյալից, դատարանում հետազոտվել և ուսումնասիրվել են նաև հետևյալ ապացույցներն ու փաստաթղթերը՝
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1842 եզրակացությունը, համաձայն որի` «Ա.Խուդավերդյանի մոտ փորձաքննության պահին հայտնաբերվել են արյունազեղումներ ձախ բազկի, աջ ծնկան հոդի շրջաններում և վերք` ներկայիս սպի, ձախ նախաբազկի շրջանում, դրանք պատճառվել են բութ, կոշտ առարկայով, ունեն 7-9 օրվա վաղեմություն և առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Հարկ է նշել, որ տուժող Ա.Խուդավերդյանը դատաբժշկական փորձաքննության է ենթարկվել 2015թ.-ի հուլիսի 03-ին` դեպքից 9 օր անց, հետևաբար հայտնաբերված վնասվածքները համընկնում են դեպքի վաղեմությանը և իրենց տեղակայմամբ ու բնույթով համապատասխանում են Ա.Խուդավերդյանի նկարագրած հանգամանքներին»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 137-138, դատական նիստի արձանագրությունը/

Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի` «տուժող Ա.Խուդավերդյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թաղամասի 5-րդ փողոցի 41 հասցեում գտնվող շինության կողքի մայթեզրը և հայտարարել, որ իրեն նշված վայրից են 2015թ.-ի հունիսի 25-ին` ժամը 15։00-ից 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածում առևանգել և նստեցրել «Պրիորա» մակնիշի «30 VV 555» համարանիշի ավտոմեքենան։ Հայտարարել է նաև, որ Գևորգ Սիմոնյանը, Հայկ և Արտյոմ Ավագյանները, Արմեն Ազիզյանը և մյուսները բռնի ուժով իրեն հրել և նստեցրել են այդ ավտոմեքենան։ Դեպքի վայրի դիմաց առկա է մթերային խանութ»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 115-116, դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթղթի կարոգվ ապացույց ճանաչված՝ «ԱրմենՏել» և «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումները և դրանք զննելու մասին կազմված արձանագրությունները, համաձայն որոնց` «գործով մեղադրյալներ Գևորգ Սիմոնյանը, Արմեն Ազիզյանը, Հայկ Ավագյանը, ինչպես նաև գործով վկաներ Նարեկ Ավետիսյանն ու Հայկազ Սիմոնյանը և այլոք, դեպքի ժամանակահատվածում, դրանից առաջ և հետո միմյանց հետ ունեցել և պահպանել են ակտիվ հեռախոսակապ։ Մասնավորապես, վերծանումների և գործով ձեռք բերված տվյալների համալիր վերլուծությամբ պարզ է դառնում, որ Հայկ և Արտյոմ Ավագյանները, Արմեն Ազիզյանը և Գևորգ Սիմոնյանը, ինչպես դեպքի օրը, այնպես էլ դրան հաջորդող օրերին միմյանց հետ գտնվել են ակտիվ հեռախոսակապի մեջ։ Վերջիններիս հեռախոսազանգերի վերծանումներով ու նրանց տեղակայումներով հաստատվում են գործի փաստական հանգամանքները, դրանք համապատասխանում են ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ տուժողի ու վկաների կողմից տրված ցուցմունքներին։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 142-171, 186, հատոր 2, գ.թ. 10-11, 60, 68-69,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Գ.Սիմոնյանի, Հ.Ավագյանի, Ա.Ավագյանի և Ա.Ազիզյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը, Արմեն Ազիզյանի երեխաների վերաբերյալ փաստաթղթերը։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 61, հատոր 2, գ.թ. 122, 131, 144
դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ` գործով տուժող Անուշ Արայի Խուդավերդյանը և գործող ամբաստանյալներ Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանը, Հայկ և Արտյոմ Սմբատի Ավագյաններն ու Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանը համագյուղացիներ են, բնակվում են Արագածոտնի մարզի Կարբի գյուղում։ Բացի այդ, ամբաստանյալների միջև առկա են ազգակցական կապեր։ Աբաստանյալ Գևորգ Սիմոնյանը երկար տարիներ համակրել է տուժող Անուշ Խուդավերդյանին։ Դեպքից շուրջ 3 տարի առաջ, որոշ ժամանակ Գ.Սիմոնյանն ու Ա.Խուդավերդյանը ընկերություն են արել, սակայն հասկանալով, որ իրենց շփումն ինչ-ինչ պատճառներով չի կարող շարունակվել` Ա.Խուդավերդյանը դադարեցրել է հարաբերությունները։ Գ.Սիմոնյանը չի ընկրկել և շարունակել է հեռախոսազանգերի, կարճ հաղորդագրությունների միջոցով կրկին շփում փնտրել Ա.Խուդավերդյանի հետ, սակայն ապարդյուն։ Իր զգացմունքներն Ա.Խուդավերդյանին վերստին հայտնելու ցանկությամբ Գ.Սիմոնյանը դեպքից օրեր առաջ կրկին փողոցում հանդիպել և զրուցել է վերջինիս հետ, սակայն հերթական անգամ հաջողության չի հասել և ստացել է տուժողի մերժումը։ Անարդյունք փորձերից և Ա.Խուդավերդյանի հետ ամուսնանալու ցանկությունից դրդված` ամբաստանյալ Գևորգ Սիմոնյանը, Ա.Խուդավերդյանին առևանգելու վերաբերյալ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել իր ազգականների և ընկերների, մասնավորապես գործով մեղադրյալներ Հայկ և Արտյոմ Ավագյանների, ինչպես նաև՝ Արմեն Ազիզյանի հետ։
Նշված մտահղացումն իրականացնելու նպատակով, ամբաստանյալները, 2015թ.-ի հունիսի 25-ին եկել են Երևան և ժամը 16։00-ի սահմաններում, երբ Ա.Խուդավերդյանը «45» համարի երթուղային ավտոբուսով ԵՊԼՀ-ից ժամանել է Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թաղամասի 5-րդ փողոց և իջնելով երթուղայինից` քայլել է դեպի իր տատիկի` նույն փողոցի վրա գտնվող թիվ 49/2 տան ուղղությամբ, այդ ժամանակ դեպքի վայրում սպասող «Լադա Պրիորա» մակնիշի «30 VV 555» համարանիշի ավտոմեքենայից իջել է Գևորգ Սիմոնյանը և մոտեցել Անուշ Խուդավերդյանին։ Նույն ժամանակ նրանց են միացել նաև նույն ավտոմեքենայից իջած Հայկ Ավագյանը և Գևորգ Սիմոնյանի հետ միասին բռնություն գործադրելով` բռնելով, քաշելով և հրելով Ա.Խուդավերդյանին մոտեցրել են Արմեն Ազիզյանի վարած «Լադա Պրիորա» մակնիշի «30VV555» համարանիշի ավտոմեքենային և Արտյոմ Ավագյանի միջամտությամբ, այն է` Ա.Խուդավերդյանի ձեռքից քաշելու միջոցով՝ վերջինիս կամքին հակառակ, նստեցրել են ավտոմեքենան ու հեռացել այդտեղից։
Մի քանի օր տուժողի հետ գտնվելով հանրապետության տարբեր քաղաքներում և հասկանալով որ վերջինս կտրականապես դեմ է իր հետ ամուսնանալուն, 2015թ.-ի հուլիսի 02-ին, ամբաստանյալ Գևորգ Սիմոնյանը տուժող Անուշ Խուդավերդյանի հետ վերադարձել են Երևան քաղաք և ինքնակամ ներկայացել ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։
Այլ կերպ, դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Սիմոնյանը, Հայկ Ավագյանը, Արտյոմ Ավագյանը և Արմեն Ազիզյանը կատարել են հանցավոր արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ուստի վերջիններս իրենց կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա են պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել։

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ հանցագործությունը կատարելուց հետո ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք ինքնակամ ներկայանալը, դատարանում մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, տուժողի ներողամտությունը հայցելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` հատոր 1-ին գ-թ 16, 21, քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Հայկ Սմբատի Ավագյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Հայկ Սմբատի Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ դատարանում մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, տուժողի ներողամտությունը հայցելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Հայկ Սմբատի Ավագյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Սմբատի Ավագյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Սմբատի Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ դատարանում մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, տուժողի ներողամտությունը հայցելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Սմբատի Ավագյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մանկահասակ երեխաների՝ 26.05.2009թ.-ին ծնված՝ Հայկուշ Արմենի Ազիզյանի և 25.10.2007թ.-ին ծնված՝ Լեռնիկ Արմենի Ազիզյանի, առկայությունը։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում նաև՝ դատարանում մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, տուժողի ներողամտությունը հայցելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գ.Սիմոնյանի, Հ.Ավագյանի, Ա.Ավագյանի և Ա.Ազիզյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է նշանակվեն պատիժներ՝ ազատազրկման ձևով, սակայն հաշվի առնելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող միայն դրական տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքերի առկայությունը, ինչպես նաև նրանց մեղսագրված արարքներում պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների ի սպառ բացակայությունը, հաշվի առնելով, որ դրանք նախ վկայում են ամբաստանյալների՝ որպես հանցավորի, անձերի հասարակական ցածր վտանգավորության մասին, ապա հաստատում՝ վերջիններիս՝ ուղղման ճանապարհին կանգնած լինելու իրական փաստը, գտնում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները հնարավոր է պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գ.Սիմոնյանի, Հ.Ավագյանի, Ա.Ավագյանի և Ա.Ազիզյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված ազատազրկում պատժատեսակը նշանակվելու պարագայում հնարավոր է այն պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակված պատիժները նրանց կողմից փաստացի կրելու անհրաժեշտության բացակայության հիմնավորմամբ, ինչը պատճառաբանվում է հետևյալով.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 18.12.2015թ-ին կայացված ԵԱՔԴ 0091/01/14 քրեական գործով նախադեպային որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը`

«...11. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝

«1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)։
Սույն քրեաիրավական նորմը Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքում բազմիցս վերլուծության է ենթարկվել, և մշտապես վերահաստատվել դիրքորոշումն առ այն, որ առանց պատիժը փաստացի կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության վերաբերյալ դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների, հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի համակողմանի ու ամբողջական գնահատման վրա։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանն այն կիրառելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` նպատակ ունենալով ապահովելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված պատժի նպատակների իրացվելիությունը (տես, ի թիվ այլնի, Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13 որոշումները)։
12. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս հաշվի առնվող հանգամանքներից հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանը հետևյալ իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել.« (...) «հանցավորի անձնավորություն եզրույթն ի տարբերություն «հանցագործության սուբյեկտ» եզրույթի, ավելի ընդարձակ է, և օժտված է սոցիալ-ժողովրդագրական, բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագրերով։ ՀՀ գործող քրեական օրենսդրության իմաստով «հանցավորի անձնավորություն»‰ եզրույթը դիտարկվում է որպես քրեական պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք, հանցավորի անձը բնութագրող առանձին հատկանիշները և վարքագիծը օրենքում նախատեսված են որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ, ինչպես նաև դատապարտյալին պատժից ազատելու նախապայման։
Հիմք ընդունելով (...) ՀՀ Սահմանադրության մեջ ամրագրված դրույթն այն մասին, որ մարդը, նրա արժանապատվությունը, հիմնական իրավունքները և ազատությունները բարձրագույն արժեքներ են (հոդված 3), մարդու արժանապատվությունը՝ որպես նրա իրավունքների և ազատությունների անքակտելի հիմք, հարգվում և պաշտպանվում է պետության կողմից (հոդված 14)՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ պատժի անհատականացման ժամանակ հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները հաշվի առնելու անհրաժեշտությունը պայմանավորված է ինչպես պատժի նպատակների իրականացման, այնպես էլ անձի արժանապատվության հարգման սահմանադրական պահանջի առկայությամբ‰ (տե՛ս Սերոբ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 36-37-րդ կետերը)։

Ս.Աղախանյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է.

«(…) Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատում է իր դիրքորոշումն առ այն, որ յուրաքանչյուր գործով նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների (կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցագործության կատարման եղանակ և այլն), պետք է բազմակողմանի վերլուծության ու գնահատման ենթարկի հանցավորի անձը։
Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատասխանատվության և պատժի անհատականացման և հետևաբար նաև նշանակված պատժի կրման հարցի լուծման համար էական նշանակություն ունեն հանցավորի անձի ոչ միայն ֆիզիկական ու հոգեկան, այլև սոցիալական առանձնահատկությունների վերաբերյալ փաստական տվյալները։
Հետևաբար, հանցավորի պատասխանատվությունն ու պատիժն անհատականացնելիս և նշանակված պատիժը փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է ուսումնասիրի հանցավորի ընտանեկան դրության, նրա խնամքին այլ անձանց առկայության, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղի ու դիրքի, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագրի և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի նաև այն հանգամանքը, թե նշանակված պատիժն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ ամբաստանյալի ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա։ (…)‰ (տե՛ս Սեյրան Աղախանյանի գործով 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԱՎԴ/0082/01/12 որոշման 19-րդ կետը)։
13. Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատում է նախորդ կետում մեջբերված` Սերոբ Սարգսյանի և Սեյրան Աղախանյանի գործերով որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներն այն մասին, որ յուրաքանչյուր դեպքում պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը որոշելիս հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի համատեքստում կարևոր նշանակություն ունի հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների ամբողջական վերլուծությունը։ Մասնավորապես, հանցավորի անձը դրականորեն բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկանիշները, հանցագործությունից հետո դրսևորած դրական վարքագիծը (կատարվածի համար զղջալը, ճշմարտացի ցուցմունքներ տալը, քննությանը չխոչընդոտելը, պատճառված վնասը հատուցելը և այլն) կարող են վկայել, որ պատժի նպատակների իրագործման տեսանկյունից բացակայում է պատիժը փաստացի կրելու անհրաժեշտությունը։ Այլ խոսքով` հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները բացահայտելու և օբյեկտիվորեն հաշվի առնելու դատարանի պարտականությունն ուղղակիորեն բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի տրամաբանությունից, որի համաձայն՝ պատժի նպատակը, սոցիալական արդարությունը վերականգնելուց բացի, դատապարտյալի ուղղումն է և նոր հանցագործությունների կանխումը (տե՛ս, mutatis mutandis, Արտաշ Շաքարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵԿԴ/0163/01/13 որոշման 13-րդ կետը)։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը (…)»»։

Քննվող քրեական գործով ձեռք բերված տվյալները դիտարկելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից կայացված, վերը շարադրված նախադեպային որոշման լույսի ներքո, դատարանը ցանկանում է ընդգծել, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Սիմոնյանի, Հայկ Ավագյանի, Արտյոմ Ավագյանի և Արմեն Ազիզյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժների անհատականացման ժամանակ վերջիններիս անձը բնութագրող տվյալները հաշվի առնելու անհրաժեշտությունը պայմանավորված է ինչպես պատժի նպատակների իրականացման, այնպես էլ՝ արժանապատվության հարգման սահմանադրական պահանջի առկայությամբ։

Դատարանը, գնահատելով Գևորգ Սիմոնյանի, Հայկ Ավագյանի, Արտյոմ Ավագյանի և Արմեն Ազիզյանի` որպես հանցավորների անձը բնութագրող տվյալները, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս վերջիններիս դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարողների, որոնք պետք է պատասխանատվություն կրեն, այլ նաև որպես կոնկրետ անձի՝ իրենց անհատական հատկանիշներով, փաստում է հետևյալը`
ինչպես նշվեց վերևում, ամբաստանյալներ Գևորգ Սիմոնյանը, Հայկ Ավագյանը, Արտյոմ Ավագյանը և Արմեն Ազիզյանը բնութագրվում են բացառապես դրական կողմերով, վերջիններս նախկինում դատապարտված չեն եղել։ Ավելին, ամբաստանյալ Ա.Ազիզյանը ամուսնացած է, ունի երկու մանկահասակ երեխա, որոնք գտնվում են վերջինիս խնամքին։

Դատարանում տրված ցուցմունքով ամբաստանյալ Գևորգ Սիմոնյանը հայտնեց, որ ինքը չի գիտակցել, որ հանցանք է կատարում և, փաստորեն, ունեցել է ազնիվ մղումներ՝ ամուսնանալ ու ընտանիք կազմել տուժող Անուշ Խուդավերդյանի հետ։ Որոշակի ժամանակ շփվելով վերջինիս հետ, ստանալով նրա մերժումն ու հետագայում չկարողանալով որևէ կերպ շփման հնարավորություն գտնել, որոշել է, ըստ էության, հարցին լուծում տալ այս տարբերակով։
Միևնույն ժամանակ, հասկանալով, որ գործով մյուս ամբաստանյալները քրեական պատասխանատվության են ենթարկվում իր մտահղացման, իրեն օգնելու համար և իր պատճառով, ամբաստանյալը դատարանում փորձեց կատարվածն ամբողջությամբ վերցնել իր վրա, ինչը սակայն հերքվեց գործով ձեռք բերված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։

Այլ խոսքով, թեև ամբաստանյալները կատարել են ծանր հանցագործություն, այդուամենայնիվ դատարանը հաշվի է առնում դրա շարժառիթը, վերջիններիս անձը, հանցանքի կատարման նպատակը, այն որ կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի հետևանքով տուժողի նկատմամբ անհամաչափ բռնություն չի կիրառվել, առևանգումից հետո նրա նկատմամբ եղել է բացառապես նորմալ վերաբերմունք և հանցանքի կատարումը չի զուգորդվել նույն հոդվածի նույն մասի այլ ծանրացուցիչ հանգամանքներով։ Բացի այդ, դատարանը ոչ պակաս կարևոր է համարում նաև գործով հաստատաված այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Սիմոնյանը հանցանքը կատարելուց հետո, գիտակցելով, որ այլևս չկա հեռանկար տուժողի՝ ամուսնության հետ կապված համաձայնությունը ստանալու ուղղությամբ, ինքնակամ ներկայացել է իրավապահ մարմիններին։

Այլ կերպ, դատարանը, սույն գործով որպես ամբաստանյալների` հետագայում նմանատիպ կամ այլ հանցավոր արարքներ չկատարելու, հետևաբար և նրանց նկատմամբ նշանակվելիք պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու փաստարկված հիմք է դիտում այն, որ նրանք, ի վերջո, գիտակցել են իրենց կողմից կատարած արարքների բնույթը, դրանց վտանգավորության աստիճանը և դատարանում խորապես զղջալով իրենց կողմից կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքների համար ու հայցելով տուժողի ներողամտությունը, դատարանին խնդրել են իրենց նկատմամբ վերաբերվել հնարավորիմս մեղմ։

Դատարանն արձանագրում է, որ նման պայմաններում չի իրագործվի, ավելին, կխաթարվի պատժի նշանակման օրենսդրական նպատակների առնվազն մեկ բաղադրիչի՝ պատժի արդարացիության, էությունը, որն իր հերթին կբերի նաև արդարության և արդարադատության իմաստազրկմանը՝ նկատի ունենալով, որ արդարադատությունը ոչ միայն պետք է իրականացվի այլ այն պետք է իրականացվի և հանրության կողմից լինի տեսանելի և ընկալելի։

Այսպիսով, հաշվի առնելով ամբաստանյալնեի անձը բնութագրող վերը շարադրված տվյալները, ինչպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, այնպես էլ` պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալների ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց նշանակված պատիժները փաստացի կրելու, ուստի գտնում է, որ նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվելիք պատիժները պետք է պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան։

Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա ամբաստանյալներ Գ.Սիմոնյանի, Հ.Ավագյանի, Ա.Ավագյանի և Ա.Ազիզյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժներ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը և նմանատիպ հանցագործությունների կանխմանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)

3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց։

(...)»։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ նախաքննության ընթացքում Գևորգ Սիմոնյանը մինչև գրավի դիմաց ազատ արձակվելը 2 /երկու/ ամիս գտնվել է կալանավորման տակ, ուստի նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս այն պետք է հաշվակցվի նշանակվող պատժին։

Նման պայմաններում, անդրադառնալով Գ.Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցի` գրավի, հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո օրինական հիմքերի առկայության դեպքում, գրավի գումարը պետք է վերադարձնել գրավատուին։

Ինչ վերաբերում է Հ.Ավագյանի, Ա.Ավագյանի և Ա.Ազիզյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների՝ չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կարգով, նշանակված պատժում հաշվակցել նախաքննության ընթացքում Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանի` 2 /երկու/ ամիս կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը և վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի 10 /տասը/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով՝ Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոցը ընտրված գրավը՝ թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո՝ օրինական հիմքերի առկայության դեպքում՝ «Կոնվերս բանկ» ՓԲԸ-ում 27.08.2015թ.-ին թիվ 000102 /32171613/ անդորրագրով վճարված գրավի գումարը վերադարձնել գրավատու Հայկազ Վարդանի Սիմոնյանին։
2. Հայկ Սմբատի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով՝ Հայկ Սմբատի Ավագյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Հայկ Սմբատի Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Արտյոմ Սմբատի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով՝ Արտյոմ Սմբատի Ավագյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Արտյոմ Սմբատի Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով՝ Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Արմեն Լեռնիկի Ազիզյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակման օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն