Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0302/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
6.7
Պատասխանող
Էդիտա Ալիխանյան
Գոհար Գաբրիելյան
Մնացական Սարգսյան
Վահե Ստեփանյան
Տիգրան Հովհաննիսյան Էդուարդի
Մնացական Սարգսյան Կամոյի
Էդիտա Ալիխանյան Արծրունի
Գոհար Գաբրիելյան Արամի
Վահե Ստեփանյան Վլադիմիրի
Մառլեն Մուրադյան Պարույրի
Վահե Ստեփանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Կարինե Ղազարյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Կարինե Ղազարյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2016-06-21 | 11:50 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-23 | 15:00 | 7 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-16 | 15:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-01-29 | 15:30 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-01-15 | 13:00 | 5 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ԵԿԴ/0302/01/15
21 հունիսի 2016թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ԿԱՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ռ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՄԻՐԽԱՆՅԱՆԻ
ԷԴ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
Ռ.ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Է.ԱԼԻԽԱՆՅԱՆԻ
Գ.ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆԻ
Վ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
Մ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ` Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի և ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան` Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցված թիվ 11101413 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
2013 թվականի հունիսի 14-ին որոշում է կայացվել Կարեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի հունիսի 15-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործին է միացվել անհայտ անձանց կողմից զենքի գործադրմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու դեպքի առթիվ դեռևս 2012 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցված թիվ 15108312 քրեական գործը։
2013 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել Ռաֆայել Հարոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել Հայկ Կոջոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի հունիսի 18-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործին է միացվել նաև Էդիտա Ալիխանյանի կողմից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 740.000 ԱՄՆ դոլար հափշտակելու դեպքի առթիվ դեռևս 2013 թվականի մայիսի 6-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցված թիվ 59101513 քրեական գործը։
2013 թվականի մայիսի 6-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք կատարելու կասկածանքով ձեռբակալվել է Էդիտա Ալիխանյանը:
2013 թվականի մայիսի 8-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը մեղադրյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խաափփանման միջոց է ընտրել կալանավոորումը, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է:
2013 թվականի մայիսի 18-ին որոշում է կայացվել Տիգրան Հովհանիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով. որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
2013 թվականի մայիսի 25-ին Տիգրան Հովհաննիսյանն ինքնակամ ներկայացել է իրավապահներին, նույն օրը նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2013 թվականի օգոստոսի 12-ին ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու կասկածանքով ձեռբակալվել է Մնացական Սարգսյանը:
2013 թվականի օգոստոսի 14-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը մեղադրյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խաափփանման միջոց է ընտրել կալանավոորումը, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է:
2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին թիվ 11101413 քրեական գործի նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59103413 քրեական գործը` այլ անձի /անձանց/ կողմից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առանձնապես խոշոր չափի` 200.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու դեպքի առթիվ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2014 թվականի մարտի 13-ին որոշում է կայացվել Վահե Ստեփանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Գոհար Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել Մառլեն Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Ռաֆայել Հարոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Հայկ Կոջոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Կարեն Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
2014 թվականի մարտի 25-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2014 թվականի մարտի 28-ին որոշում է կայացվել Տիգրան Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշումներ են կայացվել ենթադրաբար հափշտակված գումարները կանխիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս մահանալու հիմքով /մահվան թիվ 147520 վկայական/։
2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանի կողմից Ռաֆայել Հարոյանին <Վինչեստր> տեսակի որսորդական ողորկափող հրազեն, իսկ Տիգրան Հովհաննիսյանին <Կալաշնիկով> տեսակի ինքնաձիգ ու փամփուշտներ իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` Մնացական Սարգսյանի վերոնշյալ արարքներում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2014 թվականի ապրիլի 3-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59101014 քրեական գործը` անհայտ անձի կողմից Մնացական Սարգսյանին հրազեն հանդիսացող 7.62մմ տրամաչափի <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7.62 մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտներ ապօրինի իրացնելու դեպքի առթիվ։
2014 թվականի ապրիլի 3-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59101114 քրեական գործը` <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ծառայողների կողմից լիազորությունների չարաշահման դեպքի առթիվ։
2014 թվականի ապրիլի 28-ին թիվ 11101413 քրեական գործը Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, Հայկ Սամվելի Կոջոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մառլեն Պարույրի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի դեկտեմբերի 17-ին կայացած հերթական դատական նիստի ընթացքում` դատաքննության ավարտական փուլում, դատարանը որոշում է կայացրել ԵԿԴ/0062/01/14 /նախաքննական թիվ 11101413/ քրեական գործից թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 համարով նոր /սույն/ քրեական գործ անջատելու մասին` հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ.
ա. համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առանձնապես խոշոր չափերի գումար ենթադրաբար հափշտակելու համար ամբաստանյալներ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին և Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ենթադրյալ այդ հափշտակությանն օժանդակելու համար Մնացական Կամոյի Սարգսյանին, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին և Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով,
բ. ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրված հանցագործության դրվագով և
գ. ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի կողմից ապօրինաբար հրազեն և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված հանցագործության դրվագով։
Նույն որոշման համաձայն` <Մայր> (ԵԿԴ/0062/01/14) գործի դատաքննությունը շարունակվել է հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ` Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հայկ Սամվելի Կոջոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով։
Վերոնշյալ որոշման համաձայն` անջատված քրեական գործի քննությունը շարունակվել է այդ որոշման կայացմանը նախորդած հատվածից, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները և/կամ դատական սանկցիաները պահպանվել են, տուժող <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ներկայացուցչի մասնակցությունն ապահովվել է անջատված (սույն) գործի, իսկ տուժող Բաբկեն Հովհաննիսյանի, տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Մկրտչյանի և վերջինիս ներկայացուցիչ Սոնա Գուլքանյանի մասնակցությունը` <մայր> գործի շրջանակներում։ Դատարանը նաև փաստել է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և դատարանում զննված <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առգրավված փաստաթղթերը տնօրինվելու են սույն քրեական գործի, իսկ Դատարան ուղարկված այլ իրեղեն ապացույցները` ԵԿԴ/0062/01/14 քրեական գործի շրջանակներում։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով.
Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և սույն դատավճռով նշանակված 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տիգրան Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել 2013թ. հունիսի 25-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը՝ նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված վերջնական պատիժը` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացնել և դատական նիստերի դահլիճում նրան անհապաղ ազատ արձակել։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Վճռվել է նաև.
Կիրառել <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մնացական Կամոյի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Մնացական Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. օգոստոսի 12-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մառլեն Պարույրի Մուրադյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Վճռվել է նաև.
Կիրառելով <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև
Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբրյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առգրավված, գործին կցված և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը՝ քաղաքացիական պատասխանողներ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 (չորս հազար չորս հարյուր քսանութ) ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, Գոհար Գաբրիելյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից համապարտությամբ 6.024 (վեց հազար քսանչորս) ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, ինչպես նաև Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից 3.000 (երեք հազար) ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու մասով, համարել լուծված` Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի կողմից ամբողջությամբ, իսկ Էդիտա Ալիխանյանի կողմից մասամբ փոխհատուցվելու պատճառաբանությամբ, իսկ մնացած մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` քաղաքացիական հայցվորին պարզաբանելով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները, մասնավորապես` ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ համատեղ սեփականության իրավունքով Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակա¬րանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <GMC JIMMY 4.3.> մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող, վերջինիս եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչա¬կան վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Էրեբունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքները պահպանել` մինչև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի լրիվ փոխհատուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատկանող <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգելանքները` նույնիսկ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանին պատկանող և դատարանում պահվող գույքերը՝ <Կելին> Կ-95 տեսակի էլեկտրոնային պարպիչը, <Լումիքս> տեսակի <Պանասոնիկ DMC-FX 500> ապրանքանիշի թվային ֆոտոխցիկը, <Նոկիա Ցե 3> ապրանքանիշի 359761097625672 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը և հեռախոսաքարտը, <Էյջ Պի> ապրանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը, դրա էլեկտրոնային սնուցման լարը և պատյանը վերադարձնել վերջինիս` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
<Մերսեդես Բենց Տ-550> մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման <WDDNG71X27A095144> նույնականացման համարի ավտոմոբիլի վրա ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ դրված արգելանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան Լ.Գրիգորյանը, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ Լ.Գրիգորյանը և Ռ.Գաբրիելյանը և մեղադրող Հ.Հակոբյանը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ՝ դատարան/ հաստատված է համարել հետևյալը.
Էդիտա Ալիխանյանը, հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության ծառայող` <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության /այսուհետ` նաև Բանկ/ գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, իր կարգադրիչ և այլ լիազորություններն օգտագործել է Բանկի շահերին հակառակ և հօգուտ իրեն ու ամուսնու, որի հետևանքով համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ Բանկից հափշտակվել է առանձնապես խոշոր չափի` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարներ, որով Բանկի համար առաջացել են ծանր հետևանքներ.
Այսպես, Էդիտա Ալիխանյանը, Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ ձեռք բերած նախնական համաձայնության շրջանակներում, իր ծառայողական լիազորությունների չարաշահմամբ, Տ.Հովհաննիսյանի ու նրա կողմից մատնանշած անձանց՝ Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Վարդուհի Գաբրիելյանի, Էլանորա Հարությունյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալներով բացել է հաշվեհամարներ, ինչը կատարել է Բանկի <Բանկային և առարկայազուրկ մետաղական հաշիվների բացման, սպասարկման և փակման> կարգի 5.3.1 կետի խախտմամբ։
Այնուհետև, ի պաշտոնե հասանելիություն ունենալով բանկի ավանդատուների տվյալներին` Էդ.Ալիխանյանը ընտրել է երկարաժամկետ պայմանագրեր կնքած Բանկի հաճախորդների և օգտվելով ծրագրային հնարավորությունից` <Բանկի ավանդային գործառնությունների իրականացման> կարգի խախտմամբ, իր ծառայողական համակարգչով պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում տվել է <դադարեցում>, ապա՝ <պարտքերի մարում> հրահանգները, որոնց հետևանքով ավանդային պայմանագրերում նշված գումարները փոխանցել է ավանդատուների ցպահանջ հաշիվներին։ Այդ հաշիվներից, որոնցից, ըստ հիշյալ կարգի 4.1.1 կետով սահմանված պահանջների, չի թույլատրվում կատարել ընթացիկ բանկային գործառնություններ, այդ թվում` այլ անձանց հաշվին փոխանցումներ և որոնց վրա չեն տարածվել <Բանկային հաշվի մասին> կանոնները, Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է վճարման կեղծ հանձնարարականներ, ստորագրել ավանդատուների փոխարեն, ապա էլեկտրոնային և թղթային տարբերակներով դրանք ուղարկել է բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի հաստատմանը, ինչից հետո ավանդային գումարները փոխանցվել են վերը հիշատակված անձանց անուններով բացված հաշվեհամարներին։ Փոխանցումները կատարելուց հետո Տիգրան Հովհաննիսյանի հորդորով Բանկ ներկայացած և/կամ ուղեկցված նշված անձանց կողմից այդ գումարները կանխիկացվել, ապա հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, այդ կերպ հափշտակվել։
Բացի այդ, Էդիտա Ալիխանյանը, օգտվելով ի պաշտոնե իրեն վերապահված ծրագրային հասանելիությունից, նախապես կնքված ու հաստատված ավանդային պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում ծառայողական համակարգչի միջոցով, որպես ավանդային պայմանագրերով նախատեսված գումարի տնօրինման ինքնուրույն լիազորություններով օժտված <Երրորդ անձ>, ձևակերպել է նույն անձանց, ում տվյալներով արդեն իսկ բանկում բացել էր համապատասխան հաշվեհամարներ։ Այնուհետև, պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում նույն եղանակով տվել է <պայմանագրի դադարեցում>, ապա` <պայմանագրի մարում> հրահանգները, իբրև մարման հաշիվ նշել որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպված անձնավորության հաշվեհամարը։ Այդ գործողությունից հետո իր իսկ ձևավորած և սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի կողմից հաստատված վճարման հանձնարարագրերի հիման վրա գումարները փոխանցել է <Երրորդ անձանց> հաշվեհամարներին, ովքեր դրանք Բանկից կանխիկ ստացել և գրեթե անմիջապես փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, որպիսի գումարները դարձյալ հափշտակվել են։
Այն դեպքերում, երբ Բանկի ավանդատուները ցանկացել են վերակնքել կամ լուծել ավանդային պայմանագրերը, Էդիտա Ալիխանյանը, նրանց հաշիվներին առկա գումարների հափշտակության փաստը թաքցնելու նպատակով օգտվելով ծրագրային հասանելիությունից, <Բանկի ավանդային գործառնությունների իրականացման> կարգի խախտմամբ կազմել է կեղծ պայմանագրեր` էլեկտրոնային տվյալներում նշելով ավանդային գումարի թույլատրվող նվազագույն շեմը, իսկ ավանդատուին տրամադրած պայմանագրի թղթային տարբերակում` իրական ավանդային գումարի չափը, որոնք նշված կարգի 5.3.2 կետի 4-րդ քայլով սահմանված պահանջների խախտմամբ (համաձայն որի` ավանդային հաշվին գումարը մուտքագրվելուց հետո պատասխանատու աշխատակիցը դրոշմակնքում և ստորագրում է ավանդային պայմանագրի երկու օրինակները և դրանք ներկայացնում է իր անմիջական ղեկավարի նշագրմանն ու գործառնական վարչության պետի ստորագրմանն ու կնքմանը), առանց էլեկտրոնային համապատասխան բազայի ստուգման` հաստատման է ներկայացրել սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանին, ով, ինչպես նաև գործառնական վարչության պետ Վահե Հարությունյանը ստորագրություններով հաստատել են դրանք։ Միաժամանակ, գումարների հափշտակության փաստը քողարկելու նպատակով Էդիտա Ալիխանյանը, չարաշահելով իր ծառայողական լիազորությունները, նույն եղանակով ընտրած բանկի ավանդատուների հաշվեհամարներից փոխանցումներ է կատարել ժամկետային առումով լրացող և հափշտակության բացահայտման համար վտանգ ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհամարներին:
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Էդիտա Ալիխանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Միաժամանակ, Էդիտա Ալիխանյանը համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի գումարներ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, անմիջականորեն վերոնշյալ խմբի անդամներով, երբեմն նաև Գոհար Գաբրիելյանի, Մնացական Սարգսյանի, Վահե Ստեփանյանի կամ Մառլեն Մուրադյանի օժանդակությամբ (աջակցությամբ) հափշտակել են Էդիտա Ալիխանյանի վերոնշյալ կարգադրիչ և այլ լիազորությունների չարաշահմամբ Բանկից կանխիկացված և ի վերջո Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնված առանձնապես խոշոր չափի գույքը` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարները։
Այսպես, նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում գործող խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կատարած հափշտակություններին վերոնշյալ անձինք աջակցել են կոնկրետ (ստորև ներկայացվող) դրվագներով դրա իրականացման խոչընդոտները վերացնելու միջոցով, մասնավորապես`
Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր կողմից վարվող ավտոմեքենաներով գումարների կանխիկացման համար ներգրավված անձանց Բանկ տեղափոխելու կամ Բանկի հարակից տարածքում նրանց դիմավորելու, հաճախորդների սպասարկման սրահ ուղեկցելու, Էդիտա Ալիխանյանի աշխատանքային տաղավարին մոտենալու, գումարի ստացման համար պահանջվող գործողությունները կատարելու վերաբերյալ ցուցումներ տալու, որոշ դեպքերում` բանկից ստացված գումարները ստանալու և Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնելու, հափշտակության հետքերը պարտակելու համար Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով ժամկետային առումով լրացող և հափշտակության բացահայտման համար վտանգի ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհամարներին Տ.Հովհաննիսյանից նախապես ստացած գումարները մուտքագրելու եղանակներով,
Գոհար Գաբրիելյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր անձնագրային տվյալները տրամադրելու (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Տ.Հովհաննիսյանի հորդորով բանկ այցելելու, իր անվամբ փոխանցված գումարները ստանալու և դրանք ավելի ուշ Տ.Հովհաննիսյանին հանձնելու եղանակներով, իսկ
Վահե Ստեփանյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր հոր` Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալները տրամադրելուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Վլադիմիր Ստեփանյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և իրեն փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Վահե Ստեփանյանը ստացել և փոխանցվել Տ.Հովհաննիսյանին, Մնացական Սարգսյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անձնագրային տվյալները տրամադրելուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Արտակ Սարգսյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և Տ.Հովհաննիսյանին փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Արտակ Սարգսյանը ստացել և փոխանցվել Տ.Հովհաննիսյանին։
Այսպես, 2012թ. հունվարի 17-ին Արթուր Գոռիկի Գրիգորյանի անունով թիվ 031369 ավանդային պայմանագրով ներդրվել են 40.000 ԱՄՆ դոլարի, իսկ թիվ 031370 ավանդային պայմանագրով 36.796 ԱՄՆ դոլարի ավանդներ, որոնք այնուհետև կանխիկ համալրվել են համապատասխանաբար` 2.500 և 570 ԱՄՆ դոլարով։ 2012թ. դեկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031369 ավանդային պայմանագիրը, 42.500 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. մարտի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի 12.000.000 ՀՀ դրամի ավանդային պայմանագիրը, արդյունքում 88.471,30 ՀՀ դրամը գանձվել է որպես դադարեցման տույժ ավանդի գումարից, իսկ մնացած 11.911.528,70 ՀՀ դրամից 11.910.000 ՀՀ դրամն ավանդատուի բանկային հաշվից փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, որը հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հուլիսի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Անահիտ Մարատի Գնունու թիվ 038190 ավանդային պայմանագիրը, 8.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն ամբողջ գումարը կանխիկ ստացել է բանկից։
2012թ. օգոստոսի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հասմիկ Լյուդվիկի Աբրահամյանի թիվ 038141 ավանդային պայմանագիրը, որից 1.030.000 ՀՀ դրամ նույն օրն ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Մարտին Վահագնի Շիրակյանի բանկային հաշվին, իսկ 570.000 ՀՀ դրամը 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին փոխանցել է Անահիտ Սերժիկի Միրզոյանի բանկային հաշվին։ Վերջիններս իրենց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարները նույն օրը կանխիկ ստացել և փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. սեպտեմբերի 13-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վիգեն Սարգսի Վարդանյանի թիվ 041554 ավանդային պայմանագիրը, 5.000.000 ՀՀ դրամ գումարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 3.505.000 ՀՀ դրամը նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին։ Նույն օրը Մառլեն Մուրադյանը Գոհար Գաբրիելյանին տեղափոխել է Բանկ, որտեղ վերջինս, համաձայն Մ.Մուրադյանից ստացած ցուցումների, իր հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը կանխիկ ստացել է, այնուհետև փոխանցել Մառլեն Մուրադյանին, ով իր հերթին այն տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 1.495.000 ՀՀ դրամը Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին է փոխանցել 2012թ. սեպտեմբերի 18-ին, որը նույն օրը Գ.Գաբրիելյանը բանկում ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. սեպտեմբերի 24-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի թիվ 041645 ավանդային պայմանագիրը, 4.400 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.500 ԱՄՆ դոլար նույն օրը, իսկ 2.900 ԱՄՆ դոլար 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2013թ. մարտի 5-ին 75.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի բանկային հաշվեհամարին։
2012թ. սեպտեմբերի 27-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Մանուկ Հակոբի Սումպուլյանի թիվ 041865 ավանդային պայմանագիրը, 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար ավանդատուի բանկային հաշվից փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Աղասի Զալիբեկի Սարգսյանի թիվ 041963 ավանդային պայմանագիրը, 16.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից նույն օրը 8.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին ևս 8.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 9-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սարգիս Սմբատի Լալայանի թիվ 041869 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ գումար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարը մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սոնյա Կարապետի Փաշայանի թիվ 039873 ավանդային պայմանագիրը, 3.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին 3.500.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Սոնյա Կարապետի Փաշայանի բանկային հաշվեհամարին
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Գարեգին Բարսեղի Մովսեսյանի թիվ 040086 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով գումարի մուտքագրման օրը բանկից այն կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 031928 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Լ.Հովհաննիսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 15-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հեղինե Վաչագանի Մարտիրոսյանի թիվ 040176 ավանդային պայմանագիրը, 3.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ այն ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Վահանի Սարգսյանի թիվ 0406654 ավանդային պայմանագիրը, 41.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 30.000 ԱՄՆ դոլար նույն օրը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Ա.Սարգսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 23-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վերա Անուշավանի Սարգսյանի թիվ 040658 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի թիվ 040101 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աստղիկ Շավարշի Գրիգորյանի թիվ 028876 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 20.000 ԱՄՆ դոլարը կանխիկ ելքագրվել է ավանդատուի բանկային հաշվից, նույն օրը 20.000 ԱՄՆ դոլար է մուտքագրվել ավանդատուի մեկ այլ բանկային հաշվին, որտեղից 20.000 ԱՄՆ դոլար Էդիտա Ալիխանյանը փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Բացի այդ, ավանդատուի հաշվից ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար արդեն 2012թ. նոյեմբերի 14-ին փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, որը մուտքագրման օրը կրկին նույն եղանակով կանխիկացվել ու հափշտակվել է։ 2012թ. նոյեմբերի 20-ին Էդիտա Ալիխանյանը նույն ավանդատուի բանկային հաշվին մուտքագրել է 100 ԱՄՆ դոլար, որը ձևակերպել է որպես ժամկետային ավանդ՝ թիվ 040732 ավանդային պայմանագրի տեսքով, սակայն ավանդի պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափը արձանագրել է 30.000 ԱՄՆ դոլարի չափով։
2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ռուբեն Ստեփանի Մեսչյանի թիվ 031771 ավանդային պայմանագիրը, 2.300.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.970.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը հիշյալ անձի անունով ձևակերպել է 30.000 ՀՀ դրամի ավանդ, սակայն պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափն արձանագրել է 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով։
2012թ. դեկտեմբերի 7-ին ավանդատու Բաբկեն Լևոնի Թաղիանոսյանի կողմից ներդրվել է 10.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդ, որի վերաբերյալ կազմվել է թիվ 042587 ավանդային պայմանագիրը։ Նույն օրը Էդիտա Ալիխանյանը խզել է նշված ավանդային պայմանագիրը և փոխարենը կնքել է 100 ԱՄՆ դոլարի թիվ 042595 պայմանագիրը։ Ավանդատուի ցպահանջ հաշվից 9.900 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ամբողջությամբ կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. դեկտեմբերի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Մնացականի Խաչատրյանի թիվ 042528 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. դեկտեմբերի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սիրվարդ Վասիլիի Ռուստամյանի թիվ 031347 ավանդային պայմանագիրը, 2.850.335 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.843.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. հունվարի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031370 ավանդային պայմանագիրը, 37.366 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 22.500 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի փոխանցման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վահրամ Խաչիկի Մաթևոսյանի թիվ 045618 ավանդային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյա¬նին։
2013թ. փետրվարի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Լիլիա Վեմիրի Ղարիբյանի թիվ 044848 ավանդային պայմանագիրը, 31.100 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 28.140 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 11-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հասմիկ Հարությունի Խաչատրյանի թիվ 042598 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի թիվ 032663 ավանդային պայմանագիրը, 49.600 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին։ Վերջինիս հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Այնուհետև` Էդիտա Ալիխանյանը 2013թ. փետրվարի 21-ին նույն ավանդատուի դոլարային հաշվին բանկի մեկ այլ ավանդատու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի դոլարային հաշվից փոխանցել է 49.600 ԱՄՆ դոլար։
2013թ. փետրվարի 21-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի թիվ 035665 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 49.600 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է բանկի ավանդատու Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի հաշվին։ Այնուհետև` 2013թ. ապրիլի 15-ին ավանդատուի բանկային հաշվին կանխիկ մուտք է եղել 14.000 ԱՄՆ դոլար, որը ավանդի խզումից մնացած 400 ԱՄՆ դոլարի հետ ներդրվել է որպես ավանդ՝ կազմվելով թիվ 047583 ավանդային պայմանագիրը։ Ապա, պայմանագրում Վարդուհի Գաբրիելյանին ձևակերպել է որպես <Երրորդ անձ> և 2013թ. ապրիլի 16-ին նրա անունից խզել է հիշյալ ավանդային պայմանագիրը։ Վարդուհի Գաբրիելյանը նույն օրն այդ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աշոտ Թեմուրի Մաթևոսյանի թիվ 032991 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամը և ավանդի տոկոսները՝ 444.920 ՀՀ դրամն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.220.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 15-ին նույն անձի անունով Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է 4.000.000 ՀՀ դրամի կեղծ ավանդային պայմանագիր, որի իրական չափը, ըստ ծրագրային ձևակերպման, կազմել է 36.000 ՀՀ դրամ։
2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Լեոնիդ Միքայելի Հայրապետյանի թիվ 045194 ավանդային պայմանագիրը, 8.050.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 11.314 ՀՀ դրամ տոկոսներն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 8.060.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Թամարա Բաբկենի Անտոնյանի թիվ 037671 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի թիվ 032569 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Սյուզի Ռոբերտի Հախինյանի թիվ 036426 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արա Սուրիկի Կարապետյանի թիվ 032970 ավանդային պայմանագիրը, 6.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ազնիվ Կառլենի Մխիթարյանի թիվ 035529 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Հայկ Միրզաջանի Ղազարյանի թիվ 044729 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վլադիմիր Ստեփանյանի բանկային հաշվին, ով, գործելով որդու` Վահե Ստեփանյանի հորդորով, գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Վլադիմիր Ստեփանյան գումարը ստացել, այնուհետև` որդու և Մառլեն Մուրադյանի միջոցով փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հերմինե Ռաֆայելի Միքայելյանի թիվ 037791 ավանդային պայմանագիրը, 7.700.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Գուրգենի Խաչատրյանի թիվ 046513 ավանդային պայմանագիրը, 6.087.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 6.000.000 ՀՀ դրամը փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 045762 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամ և տոկոսները անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.005.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է բանկի հաճախորդ Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպած Գոհար Գաբրիելյանի անունից խզել է ավանդատու Արթուր Օնիկի Սիրունցի թիվ 038655 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպված Գոհար Գաբրիելյանի անունից խզել է ավանդատու Անահիտ Կարենի Ավետիսյանի թիվ 037850 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 341.063 ՀՀ դրամ տոկոսները փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպած Լևոն Հովհաննիսյանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Մարդիրոս Կարաբեթի Բոզյակալյանի թիվ 041923 ավանդային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, որը հաշվե¬համարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպած Լևոն Հովհաննիսյանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Էլիզաբեթ Սիմոնի Նահապետյանի թիվ 039902 ավանդային պայմանագիրը, 43.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 30-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպված Շողիկ Պետրոսյանի անունից խզել է ավանդատու Գայանե Ռազմիկի Հայրապետյանի թիվ 042701 ավանդային պայմա¬նագիրը, 10.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մայիսի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Դերենիկի Սիմոնյանի թիվ 038666 ավանդային պայմանագիրը, 27.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդի մայր գումարը և 19.732 դրամ հաշվարկված տոկոսագումարը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մայիսի 6-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Վիկտորիա Էդուարդի Աթանեսյանի թիվ 040203 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, առանց ավանդատուի բանկային հաշվին անցնելու, փոխանցել է բանկի ավանդատու Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի բանկային հաշվին, որի ավանդային պայմանագիրը խզել էր դեռևս 2013թ. մարտի 1-ին։
Վերոնշյալ հափշտակությունների դրվագներով օժանդակողներից յուրաքանչյուրին վերագրված գործողությունների կատարմամբ` Մառլեն Մուրադյանը օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 65.858.153 ՀՀ դրամին համարժեք 147.740 ԱՄՆ դոլարի և 5.505.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը,
Վահե Ստեփանյանը օժանդակել է 2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 12.428.400 ՀՀ դրամին համարժեք 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակությանը,Մնացական Սարգսյանն օժանդակել է 2012թ. նոյեմբերի 19-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը, իսկ
Գոհար Գաբրիելյանն օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 73.169.992 ՀՀ դրամին համարժեք 119.900 ԱՄՆ դոլար և 23.923.795 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը։
Այսպիսով` հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ շրջանակներում, խմբի կազմում Էդիտա Ալիխանյանը և Տիգրան Հովհաննիսյանը կատարել են հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց համապատասխան դրվագներով օժանդակած անձանցից յուրաքանչյուրը` Մառլեն Մուրադյանը, Մնացական Սարգսյանը, Վահե Ստեփանյանը և Գոհար Գաբրիելյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Հափշտակված գումարները կանխիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ դեռևս 2014թ. ապրիլի 2-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս մահանալու հիմքով։
Բացի այդ, Մնացական Սարգսյանը 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ապօրինաբար ձեռք է բերել և պահել, ապա Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում այլ անձի է իրացրել հրազեն հանդիսացող 7,62 մմ տրամաչափի <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ, այդ ատրճանակի պահունակի տարողությամբ, ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7,62 մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտներ, որոնց դիմաց գնորդից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն` Մնացական Սարգսյանը կատարել է նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դատարանը հաստատված է համարել, որ.
Ամբաստանյալները մեղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին`
- Տիգրան Հովհաննիսյանը և Էդիտա Ալիխանյանը խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ կատարել են հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Էդիտա Ալիխանյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
- խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակություն կատարած Տիգրան Հովհաննիսյանին և Էդիտա Ալիխանյանին օժանդակած անձանցից յուրաքանչյուրը` Վահե Ստեփանյանը, Մառլեն Մուրադյանը, Գոհար Գաբրիելյանը և Մնացական Սարգսյանը կատարել են հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Մնացական Սարգսյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռը։
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանել ազատազրկում 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ սահմանել ազատազրկում 1 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, 4 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժին մասնակիորեն գումարելով 1 տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից 6 ամիսը, վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտել է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.02.2016թ. վերոնշյալ դատավճռով Էդիտա Ալիխանյանին և Գոհար Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատժի կրումից պայմանականորեն ազատելը չի կարող նպաստել պատժի նպատակների իրականացմանը, և խախտվել են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ուստի նշված դատավճիռը ենթակա է բեկանման հետևյալ հիմնավորումներով.
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը։
Ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժները պայմանականորեն չկիրառելով՝ դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի, ինչպես նաև ընդհանուր մասի մյուս դրույթների վերը հիշատակված պահանջները, որի արդյունքում նշանակել է ոչ արդարացի պատիժ՝ հաշվի չառնելով նրաց կատարած հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև նրա պատիժն ու պատասխանատվությունն անհատականացնող հանգամանքների ողջ ծավալն ու հարաբերակցությունը։
Դատարանն իր դատավճռով հետևության է հանգել, որ էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի ուղղվելը հնարավոր է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի կրումից ազատելով՝ հաշվի չառնելով այն հանգամանքը, որ պատժի նպատակը միայն անձին ուղղելը չէ, այլ նաև սոցիալական արդարության վերականգնումը և հանցագործությունների կանխումը։ Ուստի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-֊րդ հոդվածի կիրառումը չի վերլուծել պատժի բոլոր նպատակների իրականացման համատեքստում։
Այս առումով դատարանի դատավճիռը հակասում է նույն դատավճռով հիշատակված Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշմամբ և Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇՊ-/0029/01/08 գործով որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած հետևյալ դիրքորոշումներին: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լուծելիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։ Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ (...) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
գ) հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (...) (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշմամբ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտված նախադեպային իրավական դիրքորոշման համաձայն՝ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-֊րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։
Սույն քրեական գործով դատարանը փաստել է, որ Գոհար Գաբրիելյանը նախկինում դատապարտված չէ, քննվող դեպքերին մասնակցել է օժանդակողի կարգավիճակով, զղջացել և տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքին է 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված դուստրը՝ Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանը, բնութագրվում է դրականորեն, դատարանում կամովին և ամբողջությամբ (6.024 ԱՍՆ դոլարի չափով) փոխհատուցել է նրան վերագրված դրվագներով քաղաքացիական հայցվոր ճանաչված Հայբիզնեսբանկ ՓԲ ընկերության հայցը։
Ամբաստանյալ էդիտա Ալիխանյանի մասով դատարանը փաստել է, որ նա նախկինում դատապարտված չէ, ամուսնացած է, սույն գործով ամբաստանյալ, անազատության մեջ գտնվող Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, քրեական գործով դեռևս 2013թ. մայիսի 6-ից, այսինքն՝ 2 տարի 9 ամիս 17 օր տևողությամբ գտնվում է կալանքի տակ, խնամքին է փոքրահասակ երեխան՝ 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված էդուարդ Հովհաննիսյանը, ով վատառողջ է, դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջացել և տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, կամովին, սակայն մասնակիորեն՝ 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցել է հանցագործությամբ պատճառված վնասը, ուսման և բնակության վայրերում բնութագրվում է դրականորեն, հանցագործությունները կատարել է պարտքեր կուտակելու հետևանքով ծանր կացության մեջ հայտնված ամուսնուն՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին օգնելու մղումներով։
Վերոնշյալ հանգամանքների հիման վրա՝ անձը բնութագրող տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդյունքներով դատարանը հանգել է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդարության վերականգնելը, ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի ուղղվելը և նոր հանցագործությունների կանխելը հնարավոր է նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու պայմաններում։
Պետք է նկատի ունենալ, որ նշված ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղամացնող հանգամանքերը յուրաքանչյուրը որպես առանձին հանգամանք համարելով՝ դատարանն արհեստականորեն ընդլայնել է այդպիսի հանգամանքների շրջանակը, որոնց բացակայությամբ առավել ակնհայտ է դառնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհամապատասխանությունն ամբաստանյալների անձին։ Նույնիսկ այս պայմաններում, դատարանի մատնանշած՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները չեն նվազեցնում ամբաստանյալների, ինչպես նաև նրանց կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման օբյեկտիվ հիմքեր չեն համարվում, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են կատարված հանցագործության վտանգավորության աստիճանը։
Խոստովանական ցուցմունք տալը, անկեղծորեն զղջալը, առաջին անգամ հանցավոր արարք կատարելը, ամուսնու հետ նույն քրեական գործով դատապարտվելը չեն կարող վկայել արարքի հասարակական վտանգավորության էական նվազման մասին։ Դրանք չեն նվազեցնում կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և չեն կարող ծառայել որպես ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք։ Դրանք չեն կարող բխել օրենքից, քանզի դրանով կխաթարվի արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի, որպես արդարադատության ակտի իմաստը։
Այս պարագայում պետք է փաստել, որ ամբաստանյալները գործել են ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով ինչպես իրենց գործողությունների հանրության համար վտանգավոր բնույթը, այնպես էլ նախատեսել են հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել դրանց վրա հասնելը։
Քրեական գործի տվյալներով Էդիտա Ալիխանյանը ներկայացել է մեղայականով, տվել խոստովանական ցուցմունքներ։ Եթե նշվածը քննարկենք քրական գործի համատեքստում, դրա քննության և բացահայտման պրոցեսի մեջ, ապա՝ հարկ է նշել, որ հանցանքի բնույթից ելնելով, այն ի սկզբանե <դատապարտված> է եղել բացահայտման և հանցավորին թերևս այլ բան չէր մնում, քան խոստովանելը և իրեն մերկացնող ցուցմունքներ տալը։ Դա ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի ցուցմունքներից զատ մեծապես պայմանավորված է քրեական գործում առկա այն մեծածավալ ապացուցողական բազայով, որը կարելի է ասել ինքնին արդեն բավարար է արարքն ապացուցված համարելու համար։ Նշվածից զատ ամբաստանյալի այն ցուցմունքները, որոնք առնչվում են գործով մյուս հանցակիցներին, ըստ էույթան ուղղված են սեփական արարքն արդարացնելուն։ Դրանք են՝ ամուսնու պարտքերի պատճառով, մյուս հանցակիցների հորդորով, վախի ազդեցության տակ հանցավոր քայլը կատարելը։
Նույն փաստարկները վերաբերելի են նաև ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի պարագայում։ Խոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարած արարքի համար զղջալը էապես պայմանավորված է ինչպես իր անվամբ բացված հաշվեհամարի առկայությամբ, այնպես էլ կանխիկացման գործարքներով։ Նախաքննության ընթացքում նա իրոք տվել է խոստովանական ցուցմունքներ և ամբողջությամբ ընդունել առաջադրված մեղադրանքը։ Ինչ վերաբերում է դատարանում խոստովանական ցուցմունքներ տալուն՝ դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ տեղյակ չի եղել, որ իր անվամբ բացված հաշվեհամարից իր կողմից ստացված 119.900 ԱՄՆ դոլարը և 23.923.795 ՀՀ դրամը հափշտակված են։ Այդ քայլին դիմել է ընկերոջը՝ Տիգրան Հովհաննիսյանին օգնելու մղումներով։ Գոհար Գաբրիելյանն առաջադրված մեղադրանքն ամբողջ ծավալով ընդունել է միայն դատական վիճաբանությունների փուլում։
Ամփոփելով վերոնշյալը՝ բանկից կատարված հափշտակության մասով պետք է փաստել, որ ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներ տալը պայմանավորված է սեփական ճակատագիրը մեղմելու մղումներով։ Դատավճռի պատճառաբանական մասում հավուր պատշաճի չի քննարկվում բանկից հափշտակված ընդհանուր 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարի ճակատագրի հանգամանքը։ Թեև տուժող կողմը քաղաքացիական հայց է ներկայացրել միայն 23.896 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու պահանջով, որը պայմանավորված է բանկային կապիտալի ապահովագրված լինելու հանգամանքով, հափշտակված գումարի աննախադեպ չափը չի փոփոխվել և դրված է մեղադրանքների հիմքում։ Քրեական գործի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալներից որևէ մեկը չի ներկայացրել այնպիսի տեղեկություն, ինչը լրացուցիչ հնարավորություն կընձեռներ վարույթն իրականացնող մարմնին բացահայտել հանցագործությունը ողջ ծավալով:
Գոհար Գաբրիելյանի և Էդիտա Ալիխանյանի կողմից հատուցված հափշտակվածի համեմատությամբ փոքր գումարները (համապատասխանաբար 6.024 և 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ) չեն կարող գնահատվել նաև հանցագործությամբ պատճառված վնասի վերականգնում։
Վերոնշյալի համատեքստում քրեական գործով Գոհար Գաբրիելյանի և Էդիտա Ալիխանյանի անձը բնութագրող հանգամանքները հիմք չեն տալիս ենթադրելու, որ վերջիններիս ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, կատարված արարքի վտանգավորության աստիճանը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները գտել է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատժը պայմանականորեն չկիրառելով թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում՝ որը կարող է ազդել գործի ելքի վրա։ Խախտվել են պատժի նպատակների իրականցման հիմնարար դրույթները, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, կատարած արարքների և նշանակված պատժների համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի և Վճռաբեկ դատարանի հիշատակված որոշումների պահանջները, ինչի հետևանքով էլ խախտվել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի շահերի պաշտպան Լիանա Գրիգորյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված իր իսկ պատճառաբանությունները, խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.02.2016թ. կայացրած դատավճիռը, Վահե Ստեփանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րղ հողվածի 3-րդ մասով սահմանված 4 /չորս/ տարի ժամկետով սահմանված պատիժը ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտել է, որ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր պաշտպանյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ կայացրել է հանցանքի ծանրությանը և բնույթին չհամապատասխանող ակնհայտ խիստ դատավճիռ, որոշումը կայացնելիս դատարանը գտել է, որ Վ.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ-ի կիրառումը թույլատրելի չէ։ Նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս՝ ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում։ Ընդ որում, դատարանը նման հետևության է հանգել ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, հիմնվելով կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա։
Թեև դատարանը դատական ակտում նշել է պատասխանատվությունը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքները, սակայն դրանք իրականում կրել են ֆորմալ բնույթ։ Քանի որ, եթե դատարանն իրականում հաշվի առներ նշված նորմերը, ապա պաշտպանյալի նկատմամբ կկիրառեր մեղմ պատիժ, որի համար կային բոլոր հիմքերը և հիմնավորումները։ Առաջադրված մեղադրանքում Վահե Ստեփանյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և հայտնել, որ հանդիսացել է Լուիզա Ալիխանյանի նախկին ընկերը, մտերիմ հարաբերությունների մեջ գտնվելով Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ։ Վերջինիս խնդրանքով բանկից գումար պետք է դուրս գրվեր։ Ինչ նպատակին պետք է ծառայեին այդ գումարները Վ.Ստեփանյանը տեղեկացված չի եղել։ Քանի որ անձնագրի հետ կապված խնդիրներ են եղել, հետևապես նկարագրված արարքը կատարելու համար Վահե Ստեփանյանը հորը՝ Վլադիմիր Ստեփանյանին խնդրել է իր հետ գնալ բանկ, կանխիկ ստանալ նրա հաշվեհամարին փոխանցված գումարը և այն տրամադրել իրեն։ Պայմանավորվածության համաձայն Վլադիմիր Ստեփանյանը բանկից կանխիկ ստացել է մի շարք ֆինանսական զեղծարարություններով զուգորդված բանկային փոխանցումների արդյունքում նրա հաշվեհամարին փոխանցված գումարը, այն հանձնել Վահե Ստեփանյանին, որն ամբողջությամբ նույն օրը վերջինս տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Վկայակոչել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը:
Պաշտպանական կողմը սույն վերաքննիչ բողոքի քննության համար կարևորում է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի՝ Տիրան Վոլոդյայի Բուդաղյանի գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, որում մասնավորապես նշվել է՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդ-ի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը ՝ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած արարքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։ Նշված իրադրությունից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր։ Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև ՝ դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգքրի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները /տես Թամարա Իշխանի Տեր– Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 որոշումը/։
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48–րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։
Վահե Ստեփանյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին է գտնվում անչափահաս դուստրը 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանը, վատառողջ է, տառապում է հետտրավմատիկ էնցեֆալոպատիայով, հիպերտոնիկ համախտանիշով։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի առնելով կատարած հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, չգտնելով պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, նպատակահարմար չի համարել ՀՀ քր. օր-ի 70– րդ հոդով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը։
Հարկ է համարել նշել, որ Վահե Ստեփանյանը մասնակի վճարել է քաղաքացիական հայցով համապարտության կարգով սահմանված 772 ՀՀ ղրամին համարժեք գումարից 280 ԱՍՆ դոլարի համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
Ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան՝ Ռ.Գաբրիելյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով կայացրած 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճիռը, կայացնել նոր դատական ակտ՝ ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի փետրվարի 23-ի դատավճռով Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Վահե Ստեփանյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա օժանդակել է 2013 թվականի մարտի 14-ին <Հայբիզնեսբանկ> փբ ընկերության գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ Էդիտա Ալիխանյանի և նրա ամուսնու Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ բանկի հետ երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների հաշվեհամարներից առանձնապես խոշոր չափերի 12428400 ՀՀ դրամին համարժեք 30000 /երեսուն հազար/ ԱՄՆ դոլարի հափշտակությանը։
Նախաքննական մարմինը վերը նշված արարքի համար Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում մեղադրյալ Վահե Ստեփանյանը ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել։ Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ Վահե Ստեփանյանը կատարել է ՀՀ քր. օր-ի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք և նշված հոդվածի սանկցիայի սահմաններում նրան դատապարտել `է 4 /չորս/ տարի ազատազրկման։
Դատական ակտ կայացնելիս, դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է գնահատել նախկինում դատված չլինելը, ամուսնացած լինելը, վատառողջ լինելը /մի շարք հիվանդություններով տառապելու վերաբերյալ փաստաթղթերը ներկայացվել են դատարանին և գտնվում են քրեական գործում/, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին դստեր՝ 2014թ.-ի փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանի առկայությունը, բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, այնուհանդերձ գտել է, որ դատարանը սահմանել է խիստ պատիժ։ Չվիճարկելով դատավճռի օրինակությունը այնուամենայնիվ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից խնդրել է հաշվի առնելով վերը նշված դրականորեն բնութագրող տվյալները և այն, որ Վ.Ստեփանյանը անկեղծորեն զղջացել է կատարվածի համար, տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, կամովին և ամբողջությամբ պատրաստ է 772 (յոթհարյուր յոթանասուն երկու) ԱՄՆ դոլարի չափով փոխհատուցել իրեն վերագրված դրվագով, որպես քաղաքացիական հայցվոր ճանաչված <Հայբիզնեսբանկ> փբ ընկերությանը պատճառած վնասը, որպիսիք հիմք են տալիս հանգելու այն հետևությանը, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը։
Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի շահերի պաշտպան Լ.Գրիգորյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է սույն վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ։
Ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոնն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընղհանուր իրավասության դատարանի 23.02.2016թ. կայացրած դատավճիռը, հոչակել Մնացական Սարգսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր-ի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 235-րդ հողվածներով առաջադրված մեղադրանքներում և արդարացնել.
-Եթե դատարանը գտնի, որ Մնացական Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հաշվածի 3-րդ մասով և 235-րդ հոդվածներով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավոր են, իսկ կայացված դատավճիռը օրինական, ուստի խնդրել է նրա նկատմամբ սահմանված պատիժը ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան։ Միաժամանակ ՝ կիրառել Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
-Եթե դատարանը գտնի, որ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ի կիրառումը նպատակահարմար չէ և պատիժ պետք է սահմանել ազատազրկման ձևով, ուստի խնդրել է կիրառել Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետը և Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտել է, որ Կենտրոն և Նռրք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր պաշտպանյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ կայացրել է հանցանքի ծանրությանը և բնույթին չհամապատասխանող ակնհայտ խիստ դատավճիռ։
Նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս՝ ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում։ Ընդ որում, դատարանը նման հետևության է հանգել ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, հիմնվելով կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա։
Թեև դատարանը դատական ակտում նշել է պատասխանատվությունը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքները, սակայն դրանք իրականում կրել են ֆորմալ բնույթ։ Քանի որ, եթե դատարանն իրականում հաշվի առներ նշված նորմերը, ապա պաշտպանյալի նկատմամբ կկիրառեր մեղմ պատիժ, որի համար կային բոլոր հիմքերը և հիմնավորումները։
Վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները ներկայացրել է հերթականությամբ.
Այսպես ՝ համաձայն մեղադրական եզրակացության ՝ Մնացական Սարգսյանը օժանդակել է 2012թ. նոյեմբերի 19-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը: Մասնավորապես Մ.Սարգսյանը նշված հանցագործությունը կատարել է Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր եղբոր՝ Արտակ Սարգսյանի անձնագրային տվյալները տրամադրելով (որի հիման վրա բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Արտակ Սարգսյանին բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և Տ.Հովհաննիսյանին փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Արտակ Սարգսյանը ստացել և փոխանցվել Տ.Հովհաննիսյանին։ Այսինքն՝ Մնացական Սարգսյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 38–181-֊րդ հող֊-ի 3-րդ մասով։
Բացի այդ, Մնացական Սարգսյանը 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ապօրինաբար ձեռք է բերել և պահել, ապա Երևան քաղաքի էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում այլ անձի է իրացրել հրազեն հանդիսացող 7,62 մմ տրամաչափի ՏՏ տեսակի ատրճանակ, այդ ատրճանակի պահունակի տարողությամբ, ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7,62 մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտներ, որոնց դիմաց գնորդից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն՝ Մնացական Սարգսյանը կատարել է նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքներում Մ.Սարգսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է հետևյալը, որ Տիգրան Հովհաննիսյանին ճանաչում է մոտավորապես 3 տարի։
Նրա հետ ծանոթացել է մեքենաների առուվաճառքի հետ կապված։ Այդ գործարքից հետո իրենց միջև մտերմություն է առաջացել, սկսել են ընկերություն անել։ Մոտավորապես 2011 թվականին վերջինս կնոջ՝ Էդիտա Ալիխանյանի հետ բնակարան է ձեռք բերել իրենց թաղամասում։ Տիգրանը զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվաճառքով, որոշ ժամանակ անց, ըստ նրա խոսքերի, ընկել է պարտքերի մեջ։ 2012 թվականի կեսերին, Տիգրանն իրեն խնդրել է, որ իր անունով <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումար հանի։ Իր այն հարցին, թե ինչ գումարի մասին է խոսքը գնում, Տիգրանը պատասխանել է, որ այլ անձանց ավանդներ են դուրս գալիս բանկից, փոխանցվում հաշվեհամարի, որը պետք է ուղղակի գնալ և ստանալ բանկի մասնաճյուղից։ Հետաքրքրվել է, արդյոք վտանգավոր չէ այդ, որին Տիգրանը կրկին պատասխանել է, որ ոչ-մի խնդիր չի կարող լինել, քանի որ կինը բանկի աշխատակից է։ Նա իրեն նույն ժամանակ պարզաբանել է նաև, որ այդ գումարային փոխանցումները կատարում է կինն անձամբ։ Ավելացրել է նաև, որ այդ գումաները իրենք ժամանակավորապես են հանում, դրանք հետագայում ինքը պետք է դնի տեղը։ Իր անձնագրի ժամկետը լրացած լինելու պատճառաբանությամբ, առաջարկել է գումար հանել եղբոր անունով։ Խնդրել է եղբորը Տիգրանին աջակցել այդ հարցում։ Տեղյակ է եղել, որ այդ նույն ժամանակահատվածում եղբայրը Արտակ Սարգսյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ երկու անգամ գնացել է <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող գլխամասային մասնաճյուղ և ստացել մոտավորապես 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Այդ գումարները եղբայրը փոխանցել է Տիգրանին։
Ինչ վերաբերվում է զենք իրացնելու դրվագին, ապա Մ.Սարգսյանը հայտնել է, որ դրա հետ ընդհանրապես որևէ կապ չունի։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը բավական հանգամանորեն ներկայացրել է ՀՀ քր. օր-ի 181-րդ հոդ-ի, մասնավորապես հանցագործությանը օժանդակելու հանցակազմը։ Մասնավորապես, նշել է հետևյալը....<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես՝ մինչև հանցագործությունը սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին։
Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնարավոր է դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավորությամբ մասնակցելու, տվյալ դեպքում՝ դրան օժանդակելու պարագայում>։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանը նախապես գիտակցել է խմբի անդամներ էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից բանկից անհիմն կարգով գումարներ ելքագրելու և հափշտակելու հանգամանքը, այդ հարցում համապատասխան գործողությունների կատարմամբ օժանդակել են նրանց, մասնավորապես՝ ստացել և Տիգրան Հովհաննիսյանին է փոխանցել յուրաքանչյուր անգամ կանխիկացրած գումարները, այդ կերպ գիտակցել և նախատեսել է այդ գումարները Տ.Հովհաննիսյանի տնօրինության տակ անհիմն կերպով անցնելու, խմբի անդամների կողմից հափշտակելու փաստը, գիտակցաբար թույլ է տվել դա։
Հարկ է նշել, որ դատարանի նման եզրահանգումը չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից։ Նախ, ինչպես արդեն վերը նշվել է Մ.Սարգսյանը տեղյակ չի եղել թե ինչ գումարների մասին է խոսքը։ Ավելին, նա Տ.Հովհաննիսյանից փորձել է պարզել, արդյոք վտանգավոր չէ այդ, ինչին ի պատասխան վերջինս հայտնել է, որ ամենևին էլ վտանգավոր չէ, դրանք դրսից ստացվող գումարներ են։ Հաստատապես իմանալով, որ որևէ վտանգ չկա Մ.Սարգսյանը նոր միայն գնացել է այդ քայլին խնդրելով եղբորը այդ հարցում օգտակար լինել Տիգրանին։ Հասկանայի է, եթե Մ.Սարգսյանը գիտակցեր, որ խոսքը հանցագործություն կատարելու մասին է, նա չէր դիմի այդ քայլին, առավել ես եղբորը զերծ կպահեր նման քայլից։ Հետևապես որևէ հանցակցության մասին խոսք լինել չի կարող ոչ ուղղակի և ոչ էլ անուղղակի մասնակցությամբ։
Հետաքրքիրն այն է, որ նման <օժանդակություն> կատարվել են նաև այլ անձանց կողմից, որոնց մասին վերը հիշատակվել է, սակայն թե ինչ սկզբունքով է նախաքննական մարմինը մեղադրանք աոաջադրել միայն որոշ անձանց, այղ թվում և Մ.Սարգսյանին՝ հայտնի չէ։
Նույն ոճով Մ.Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել նաև ՀՀ քր. օր-ի 235-րդ հոդ. նախատեսված արարքում։ Զավեշտ այն է, որ գործում բացակայում է իրեղեն ապացույց հանդիսացող զենքը։ Իսկ ապացույց հանդիսացել է Գ.Ավետիսյանի ցուցմունքն առ այն, որ ինքը անձամբ է լսել Մ.Սարգսյանի և Տ.Հովհաննիսյանի հեռախոսային խոսակցությունը զենք գնելու մասին, որը պետք է վաճառել Մ.Սարգսյանը։ Հետագայում, Գ.Ավետիսյանը դատարանում հրաժարվել է իր այս ցուցմունքից նշելով, որ նախաքննության ընթացքում իրենից ցուցմունքները կորզել են, դրանք տրվել են սպառնալիքի և հոգեբանական ճնշման տակ, նման խոսակցության ինքը ներկա չի եղել։ Թերևս մեղադրանքի կողմը համեստորեն լռել է Գ.Ավետիսյանի արված հայտարարության կապակցությամբ քայլեր չի ձեռնարկվել որևէ կերպ հաստատելու կամ ժխտելու վերջինիս հայտարարությունը։
Գործում բացակայում է իրեղեն ապացույց հանդիսացող զենքր, բնավ չի կարող խոսակցություն գնալ նաև դատաձզաբանական փորձաքննություն նշանակելու մասին։ Ի վերջո, խոսքը զենքի մասին է, թե սովորական խաղալիքի չապացուցված չէ։ Հետևապես նման պայմաններում:
Չնայած այս ամենին, դատարանը գտել է, որ առաջադրված մեղադրանքները հիմնավոր են և կայացրել է մեղադրական դատավճիռ։
Պաշտպանական կողմը դատարանին խնդրանք է ներկայացրել նաև քննարկել Մ.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը։ Անդրադառնալով դրան, դատարանը գտել է, որ Մ.Սարգսյանի նկատմամբ նշված հոդվածը կիրառելի չէ, քանի որ վերջինս չի ընդունել իր մեղքը, դեռևս լուծված չէ քաղ. հայցի խնդիրը։
Հարկ է նշել, որ ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նորմը պարտադիր պայմաններ չի սահմանում այն կիրառելու համար։ Հետևապես այն հնարավոր էր կիրառել, նամանավանդ, որ Մ.Սարգսյանը շուրջ 2 տարի 7 ամիս է, ինչ գտնվում է կալանքի տակ և թերևս կրել է նշանակված պատժի ուղիղ կեսը։
Վկայակոչել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը:
Պաշտպանական կողմը սույն վերաքննիչ բողոքի քննության համար կարևորում է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի՝ Տիրան Վոլոդյայի Բուդաղյանի գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, որում մասնավորապես նշվել է ՝ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդ-ի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը ՝ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած արարքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված իրադրությունից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր։ Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի՝ պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև՝ դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները /տես Թամարա Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 որոշումը/։
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48–րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՝ եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի առնելով կատարած հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը հանցավորի անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, չգտնելով պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, նպատակահարմար չի համարել ՀՀ քր. օ-֊ի 70-րդ հոդվածով ֊սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը։
Հարկ է համարել նշել, որ Մնացական Սարգսյանը վճարել է քաղաքացիական հայցով համապարտության կարգով սահմանված 3,747 ՀՀ դրամին համարժեք գումարը: Հայբիզեեսբանկ ՓԲԸ-ն Մ. Սարգսյանի նկատմամբ այլևս քաղ. հայցի պահանջ չունի։
Վերաքննիչ բողոքի առնչությամբ ներկայացված պատասխանները.
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան է ներկայացվել <Հայբիզնեսբանկ>ՓԲԸ-ի կողմից հետևյալ հիմնավորմանբ.
էդիտա Ալիխանյանը, հանդիսանալով <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, իր կարգադրիչ և այլ լիազորություններն օգտագործել է Բանկի շահերին հակառակ՝ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի գումարներ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Հովհաննիսյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Մնացական Սարգսյանի, Վահե Ստեփանյանի, Մառլեն Մուրադյանի և այլ անձանց հետ, հափշտակել են էդիտա Ալիխանյանի վերոնշյալ կարգադրիչ և այլ լիազորությունների չարաշահմամբ Բանկից կանխիկացված և ի վերջո Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնված առանձնապես խոշոր չափի գույքը՝ 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարները։
Հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ շրջանակներում, խմբի կազմում Էդիտա Ալիխանյանը և Տիգրան Հովհաննիսյանը կատարել են հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց համապատասխան դրվագներով օժանդակած անձանցից յուրաքանչյուրը՝ Մառլեն Մուրադյանը, Մնացական Սարգսյանը, Վահե Ստեփանյանը և Գոհար Գաբրիելյանը՝ հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Հափշտակված գումարները կանխիկացրած անձանց՝ Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լ.Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ դեռևս 2014թ. ապրիլի 2-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ վերջինիս մահանալու հիմքով:
2014թ. հունիսի 24-ին կայացած դատական նիստում <ՀԱՅԲԻԶՆԵՍԲԱՆԿ> ՓԲԸ-ի կողմից ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանողներ ճանաչված էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից, Գոհար Գաբրիելյանից, Մնացական Սարգսյանից, Վահե Ստեփանյանից և Մառլեն Մուրադյանից հօգուտ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի համապարտությամբ 23.896 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու պահանջ /սկզբնական հայց)։
2014թ. օգոստոսի 26-ին կայացած դատական նիստում, հաշվի առնելով բազմադրվագ հանցավոր արարքի կատարմանը, վերոնշյալ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մասնակցության չափը, <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ն՝ որպես քաղաքացիական հայցվոր, հայցադիմումը լրացրել է, մասնավորապես՝ լրացուցիչ հայցադիմումով խնդրել հօգուտ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի բռնագանձել 20,000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, որից քաղաքացիական պատասխանողներ էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից՝ համապարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Գոհար Գաբրիելյանից՝ համապարտությամբ 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մնացական Սարգսյանից՝ համապարտությամբ 3.274 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Վահե Ստեփանյանից՝ համապարտությամբ 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մառլեն Մուրադյանից՝ համապարտությամբ 4.428 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարներ՝
բռնագանձումը տարածելով Էդիտա Ալիխանյանին, Տիգրան Հովհաննիսյանին, Գոհար Գաբրիելյանին, Մնացական Սարգսյանին, Վահե Ստեփանյանին և Մառլեն Մուրադյանին սեփականության իրավունքով պատկանող գույքի վրա։
Բանկին հասցված վնասի հաշվարկը, ինչպես նաև այն հիմնավորող ՀՀ կենտրոնական բանկի աուդիտի եզրակացությունը ներկայացվել են <Ռոսգոսստրախ-Արմենիա> ԱՓԲ ընկերությանը, որի կողմից էլ հաշվարկը համարվել է հիմնավոր, և կատարվել է համապատասխան փոխհատուցում։ Քրեական գործի քննության ընթացքում Բանկը պնդել է քաղաքացիական հայցը, խնդրել է այն ամբողջությամբ բավարարել։
2016թ. փետրվարի 16-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում քաղաքացիական պատասխանող Մառլեն Մուրադյանը դատարանին է ներկայացրել կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ ԱԱԱ 035792 և թիվ 000256 անդորրագրերի, ինչպես նաև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ 1023-02 նամակի պատճենները, համաձայն որոնց՝ Մառլեն Մուրադյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, Բանկը Մ.Մուրադյանի մասով հրաժարվել է Դատարան ներկայացրած հայցից։
2016թ. փետրվարի 23-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում ներկայացվել են նաև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակը, համաձայն որի՝ բանկին պատճառված և դեռևս չփոխհատուցված 15.572 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամից փոխհատուցվել է 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, որի կապակցությամբ խնդրել է ամբաստանյալներ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանից և Տիգրան էդուարդի Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձնելու դրվագով այլևս բռնագանձել 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, իսկ մնացած մասով բանկի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը թողնել անփոփոխ։
Նույն օրը դատարան ներկայացված՝ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի հերթական՝ 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1219-02 նամակի համաձայն՝ Գոհար Գաբրիելյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, բանկը հրաժարվել է դատարան Գ.Գաբրիելյանի մասով ներկայացրած հայցից։
2016թ. փետրվարի 26-ին <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ է ներկայացել Մնացական Սարգսյանի եղբայր Արտակ Սարգսյանը և Մնացական Սարգսյանին վերագրված դրվագով ամբողջությամբ փոխհատուցել է Բանկին պատճառված վնասը, ինչի կապակցությամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի կողմից 2016թ. փետրվարի 26-ի թիվ 1357-02 գրությամբ հայտնվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին Մնացական Սարգսյանից գումարի կամ այլ պահանջ չունենալու և նրա մասով քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու մասին։
2016թ. մարտի 9-ին <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ է ներկայացել Վահե Ստեփանյանը և բանկին պատճառված վնասից իրեն վերագրված 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարից կատարել է 280 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի փոխհատուցում, ինչի կապակցությամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ն փոխհատուցված մասով հրաժարվում է հայցից, իսկ մնացած 492 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի մասով քաղաքացիական հայցը թողնում է անփոփոխ։
Այսպիսով, բանկը Մառլեն Մուրադյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Մնացական Ստեփանյանի վերաբերյալ գումարային որևէ պահանջ չունի և նրանց մասով քաղաքացիական հայցից հրաժարվում է։
Որպես քաղաքացիական պատասխանողներ ճանաչված էդիտա Ալիխանյանի, Տիգրան Հովհաննիսյանի և Վահե Ստեփանյանի վերաբերյալ, նշել է, որ էդիտա Ալիխանյանը 3.000 ԱՍՆ դոլարի չափով փոխհատուցել է 5.502 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջանակներում վերջինիս և Տիգրան Հովհաննիսյանի դեմ ներկայացված և համապարտությամբ հայցվող պահանջը, հետևաբար՝ այդ դրվագով Է.Ալիխանյանից և Տ.Հովհաննիսյանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա է 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար, իսկ Վահե Ստեփանյանից, էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից 772 ԱՄՆ դոլարին պահանջի դրվագով Վահե Ստեփանյանը փոխհատուցել է 280 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ հետևաբար՝ այդ դրվագով Վ.Ստեփանյանից, Է.Ալիխանյանից և Տ.Հովհաննիսյանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա է 492 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար, որպիսի չափով էլ Բանկը պնդում է քաղ. Հայցը և չի առարկում էդիտա Ալիխանյանի մասով ներկայացված վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ և առարկում է Վահե Ստեփանյանի պաշտպաններ Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքների դեմ։
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան են ներկայացրել նաև ամբաստանյալ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը և վերջինիս շահերի պաշտպան Ս.Ամիրխանյանը, խնդրելով թիվ ԵԿԴ/0302/0/15 քրեական գործով մերժել մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ներկայացված պատասխանում մասնավորապես պատճառաբանվել է, որ.
Թիվ ԵԿԴ/0302/0/15 քրեական գործով ամբաստանյալ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով նշանակված պատիժը հիմնավոր Է և օրինական, իսկ նշված դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու և Է.Ալիխանյանի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժ նշանակելու վերաբերյալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պառճառաբանությամբ։
Բողոքաբերը նշել է, որ ամբաստանյալ էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայամանականորեն չկիրառելով առաջին ատյանի դատարանը իբրև թե թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, որը կարող է ազդել գործի ելքի վրա, որ իբրև թե խախտվել են պատժի նպատակների իրականացման հիմնարար դրույթները, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, կատարված արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի և Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների պահանջները, ինչի հետևանքով էլ խախտվել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Բողոքաբերի ներկայացրած գեղեցիկ բառակապակցություններով հիշյալ դատողությունները կրում են դեկլարատիվ, տարածական բնույթ, քանի որ բողոքաբերը վերաքննիչ բողոքում այդպես Էլ չի կարողացել պատճառաբանել թե կոնկրետ ինչից ելնելով Է գտել, որ էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով չի կարելի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին, ինչու՞ չի կարող քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը նպաստել սոցիալական արդարության վերականգնմանը և ի՞նչ հիմնավորմամբ է, որ նույն սոցիալական արդարությունը հնարավոր կլինի վերականգնել ամբաստանյալի նկատմամբ հատկապես ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պարտադիր կրելու պարագայում։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը շուրջ մեկ տարի 9 ամիս տևողությամբ կատարելով բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ դատաքննություն, սույն քրեական գործով կայացրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջից բխող օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված արդարացի դատավճիռ։
Սույն քրեական գործով առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի <նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր> վերտառությամբ հերթական 4-րդ բաժնում 10 տպագիր էջերում հանգամանորեն անդրադարձել է պատժի նշանակման և անհատականացման վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48 և 61-րդ հոդվածների պահանջին, հղում կատարելով Վահան Բեկյանի,Դավիթ Հովհաննիսյանի, Հասմիկ Պետրոսյանի, Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին, առաջին ատյանի դատարանը նախադեպային այդ որոշումների լույսի ներքո քննության առնելով ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը միանգամայն ճիշտ հանգել է այն հետևության, որ իր պաշտպանյալի ուղղվելը և սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է առանց պատժի մնացած մասը՝ ազատազրկման ձևով նշանակված՝ 2 տարի 2 ամիս 13 օր պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով:
Նման հետևության հանգելիս դատարանը որպես ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի անձը դրականորեն բնութարող տվյալներ է գնահատել նախկինում դատված, որևէ բանով արատավորված չլինելը, սույն գործով ազատազրկման դատապարտված ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ ամուսնացած լինելը, մանկահասակ որդու Էդուարդ Հովհաննիսյանի վատառողջ լինելը /տառապում Է զարգացման պերվազիվ ընդհանուր խանգարում, <Ասպերգերիեշ> համախտանիշ, տագնապային խանգարում հիվանդություններով/, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել մինչդատական վարույթից սկսած անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ որդու 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը, ուսման և բնակության վայրերում դրական բնութագրվելը, հանցագործությունները պարտքեր կուտակելու հետևանքով ծանր կացության մեջ հայտնված ամուսնուն Տիգրան Հովհաննիսյանին օգնելու կարեկցանքից ելնելով կատարելը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին, սակայն մասնակիորեն 3000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցելը, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը 2 տարի 9 ամիս 17 օր փաստացի գտնվել է կալանքի տակ և, որ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները գործից բացակայում են:
Քրեական գործով հաստատված է, որ Էդիտա Ալիխանյանը հանցանքը կատարել է հոգեճնշող հանգամանքների ազդեցության տակ անելանելի իրավիճակում հայտվելու, այն է՝ ամուսնու պարտքատեր մի շարք անձանց ու նրանց ներկայացուցիչների, անգամ գիշերային ժամերին հնչեցրած սպառնալիքի ու հարկադրանքի ազդեցության ներքո։ Գործով հաստատված է նաև, որ Էդիտա Ալիխանյանը այդ քայլին գնացել է վախի, սարսափի, սպառնալիքների զուգորդման հետևանքով անելանելի իրավիճակում հայտնվելու և այդ ամենի պատճառ հանդիսացող ամուսնու պարտքերը փակելու կարեկցանքի շարժառիթից ելնելով։ Բանը հասել է նրան, որ պարտքատերերի սպառնալիքներից ազատվելու, իրեն ու երեխային փրկելու համար պաշտպանյալը հարկադրված երեխայի հետ տևական ժամանակ բնակություն է հաստատել վարձակալած այլ բնակարանում։ Ամբաստանյալը հափշտակված գումարներից որևէ անձնական շահ չի ստացել, դրանք ըստ ամուսնու հորդորի բանկից գումարները ստացող անձինք ամբողջությամբ հանձնել են Տիգրան Հովհաննիսյանին՝ վերջինիս պարտքերը փակելու համար։ Այդ փաստը, հաստատված է ինչպես գործով հարցաքննված վկաների, այնպես էլ ամբաստանյալների ցուցմունքներով։
Գործում առկա ապացույցների համաձայն ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը փաստացի օգտվում է քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի թվով հինգ կետերով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներից, այդ թվում՝ 62-րդ հոդվածի 4-րդ /հանցավորի խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխայի առկայությունը/, 5-րդ /հանցանքը կարեկցանքի շարժառիթով կատարելը/, 8-րդ /հանցանքը սպառնալիքի կամ հարկադրանքի ազդեցության տակ կատարելը/, 9-րդ /մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը/, 10-րդ /պատճառված վնասը թեկուզ մասնակի կամովին հատուցելը/ կետերով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներից, ինչպես նաև նույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող այլ հանգամանքներից /գործում եղած Է.Ալիխանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների առկայությունը/։
Քրեկան գործում առկա <Սուրբ Գրիգոր լուսավորիչ բժշկական կենտրոն> ՓԲԸ մանկական հոգեբուժական դիսպանսերից, <Արաբկիր> մանկական պոլիկլինիկայից, <Արաբկիր> բժշկական համալիրի երեխաների և դեռահասների առողջության ինսիտուտից տրված բժշկական փաստաթղթերից ակնհայտ է դառնում, որ մանկահասակ էդուարդ Հովհաննիսյանի մոտ ի հայտ եկած վերոնշյալ հիվանդությունների ու զարգացման խորը տագնապային խանգարումների պատճառը եղել է մոր, այսինքն՝ պաշտպանյալիս երկարատև բացակայությունը, մայրական գուրգուրանքի ու հոգացության պակասը։ Ըստ <Արաբկիր> բժշկական համալիրի երեխաների և դեռահասների առողջության ինսիտուտի թիվ 017137 բժշկական տեղեկանքի՝ Էդուարդ Հովհաննիսյանն ունի կորստի վախ, անընդհատ վախենում է, որ տատիկը կթողնի և այլևս չի գա, այնպես ինչպես մայրը։ Ասում է, որ տխրում է և ուզում է մայրը վերադառնա։ Ըստ հետազոտությունը կատարած մասնագետի՝ երեխայի հետ հարկավոր է տանել հոգեթերապևտիկ աշխատանք, նա մշտապես հոգեբանի կարիք ունի: Էդիտա Ալիխանյանի մանկահասակ երեխան այս պահին նույնպես բարոյական աջակցության, ինչու չէ՝ նաև ամենօրյա խնամքի կարիք ունի և Էդիտա Ալիխանյանին վերստին ազատագրվելով երեխան շարունակաբար կզրկվի այդքան կարևոր մայրական խնամքից ու գուրգուրանքից, իսկ դա էլ իր հերթին էլ ավելի կխորացնի մոր երկարատև բացակայության պատճառով երեխայի մոտ արդեն իսկ ձևավորված ձեռքբերովի վերոնշյալ հիվանդությունը։ Չեմ կարծում, որ դա է մարդասիրության սկզբունքի վերաբերյալ քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի պահանջը և խորապես համոզված է, որ ներքուստ դրան չի ձգտում նաև ինքը հարգարժան մեղադրողը։
Հարկ է նշել, որ բողոքաբերը տուրք տալով միակողմանիության բարդույթին վերաքննիչ բողոքում ներկայացրել է ընդհանուր փաստարկներ, որոնք դուրս են իրավագիտության կանոններից։
Բողոքաբերը վերաքննիչ բողոքում փաստել է, որ ամբաստանյալների /նկատի ունի էդիտա Ալիխանյանին և Գոհար Գաբրիելյանին/ խոստովանական ցուցմունքներ տալը պայմանավորված է սեփական ճակատագիրը մեղմելու մղումով և որ խոստովանական ցուցմունքներ տալը, անկեղծորեն զղջալը, առաջին անգամ հանցավոր արարք կատարելը և մյուս մեղմացնող հանգամանքները իբրև թե չեն կարող ծառայել որպես ամբաստանյալի նկատմամբ սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք։ Ավելին, բողոքաբերը անգամ փաստել է, որ ամբաստանյալները գործել են ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով ինչպես իրենց գործողությունների հանրության համար վտանգավոր բնույթը, այնպես էլ նախատեսել են հանրության համար դրանց վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել դրանց վրա հասնելը։
Բողոքաբերի այսբովանդակ դատողությունները ծայրահեղության դրսևորում է։ Բողոքաբերը պարզապես մոռացել է, որ ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցավոր արարքները պարտադիր պետք է կատարվեին ուղղակի դիտավորությամբ և հետևաբար բացասական առումով այդ մասին շեշտադրում կատարելու անհրաժեշտությունն ընդհանրապես չկար։ Ամբաստանյալները պաշպանության իրավունք ունեն և նրանք օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրավունք ունեն իրականացնելու իրենց պաշտպանության իրավունքը, այդ թվում օգտվել լռելու իրավունքից, տալ խոստովանական ցուցմունքներ, հրաժարվել ցուցմունք տալուց և այլն։ Ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և հանցագործության բացահայտմանն աջակցելը համարվում է մեղմացնող հանգամանք, հետևաբար թեկուզ սեփական ճակատագիրը մեղմելու մղումով խոստովանական ցուցմունքներ տալը ցանկալի է ու խրախուսելի և դրանում ոչ մի վատ բան չկա։ Ինչ վերաբերվում է բողոքաբերի այն փաստարկին, որ վերևում թվարկված մեղմացնող հանգամանքները իբրև թե չեն կարող ծառայել որպես ամբաստանյալի նկատմամբ սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք, ապա այս դատողությունն էլ ամբողջությամբ հակասում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառության հետ կապված քրեական օրենսգրքի նորմերին ու Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքին։
Վերը նշված դատողություններով բողոքաբերը հակասել է նաև ինքն իրեն։ Հարգելի մեղադրողը մեղադրական ճառի 26-րդ էջում նշել է<Պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ համապատասխան միջնորդություն ներկայացնելիս հաշվի է առնում էդիտա Ալիխանյանի կողմից խոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության բացահայտմանը աջակցելը>, մինչդեռ վերաքննիչ բողոքում անգամ կասկածի տակ դնելով կամովին ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալու հանգամանքը նույն մեղադրողը գտել է, որ Էդիտա Ալիխանյանի մեղայականով ներկայանալը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը ուղղված են եղել սեփական արարքն արդարացնելուն և թերևս Էդիտային այլ բան չէր մնում քան խոստովանելը, քանի, որ նրա հանցավոր արարքը ի սկզբանե <դատապարտված> է եղել բացահայտման քրեական գործում առկա մեծածավալ ապացուցողական բազայով։
Ակնհայտ է, որ բողոքաբերը այլ հիմնավորումներ չգտնելով ընկել է պատրանքային ենթադրությունների գիրկը, փորձելով ցույց տալ, որ Էդիտայի ինքնախոստովանական ցուցմունքները՝ այնքան էլ ինքնախոստովանական չեն։
Տուժող կողմը՝ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունը վերջնական քաղաքացիական հայց է ներկայացրել 20.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու պահանջով և ոչ թե՝ 23.896 ԱՄՆ դոլար, ինչպես նշված է վերաքննիչ բողոքում։ 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց հափշտակությանը մասնակցություն ունեցող թվով 6 ամբաստանյալներից 5-ը դատաքննության ավարտական փուլում կամովին վերականգնել են 17.502 ԱՄՆ դոլար գումար, տարբերությունը կազմում է 2.498 ԱՄն դոլար։ Գումարի հատուցում չի կատարել միայն ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը։ Դատարանը միանգամայն ճիշտ, այդ մասով քաղաքացիական հայցի քննարկումը թողել է առանց քննության այն հիմնավորմամբ, որ հայցադիմումի պատասխանի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցչի գրավոր դիրքորոշումը և հակափաստարկները բավարար չեն քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ քաղաքացիական պատասխանող Էդիտա Ալիխանյանի փաստարկները հերքելու համար, հայցագնի իրավաչափության մասով հայցը կասկած է հարուցում, ինչը չի փարատվել դատական նիստերին տուժողի ներկայացուցչի շարունակաբար չներկայանալու հետևանքով։ Դատավճռով դատարանը նաև տուժող կողմին պարզաբանել է քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Այսպիսով, քրեական գործում առկա օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծությունը, որոնք բնութագրում են Էդիտա Ալիխանյանի արարքը, նրա անձը, վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին, այսինքն դրանք կարող էին և պետք է դատարանի մոտ համոզվածություն առաջացնեին առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, ինչն էլ առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն կատարել է, կայացնելով օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված վերջնական դատական ակտ։
ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÇ å³ï׳鳵³ÝáõÃÛáõÝÝ»ñÁ ¨ »½ñ³Ñ³Ý•áõÙÁ.
ì»ñ³ùÝÝÇã µáÕáùներáõÙ Ýßí³Í ÑÇÙù»ñÇ ¨ ÑÇÙݳíáñáõÙÝ»ñÇ ë³ÑÙ³ÝÝ»ñáõÙ í»ñÉáõÍ»Éáí •áñÍÇ ÝÛáõûñÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳݕáõÙ ¿ ³ÛÝ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան` Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ` Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է բավարարել:
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանը օգտվել է լռելու իրավունքից, նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից և հետազոտումից հետո նշել է, որ տեղյակ չի եղել այն մասին, որ եղբոր հաշվեհամարին փոխանցված և նրա կողմից կանխիկացված գումարները, որոնք գրեթե անմիջապես հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, ձեռք էին բերվում հանցավոր ճանապարհով։ Չի հաստատել գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին <Վինչեստր> տեսակի հրացան իրացնելու վերաբերյալ վերջինիս պնդումը /նրա մեղադրանքի սահմաններից դուրս է/, ինչպես նաև չի ընդունել ապօրինաբար հրազեն հանդիսացող <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը։
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` վերջինս Տիգրան Հովհաննիսյանին ճանաչում է մոտավորապես 3 տարի։ Նրա հետ ծանոթացել է մեքենայի առուվաճառքի հետ կապված գործարքից, որից հետո իրենց միջև մտերմություն է առաջացել, սկսել են ընկերություն անել։ Մոտավորապես 2011 թվականին Տիգրանը կնոջ՝ Էդիտա Ալիխանյանի հետ բնակարան են գնել իրենց թաղամասում։ Տիգրանը զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվաճառքով, որոշ ժամանակ անց, ըստ նրա խոսքերի, ընկել է պարտքերի մեջ։ 2012 թվականի կեսերին, Տիգրանը խնդրել է իր անվամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալ։ Իր այն հարցին, թե ինչ գումարի մասին է խոսքը, Տիգրանը պատասխանել է, որ այլ անձանց ավանդներ են դուրս գալիս բանկից, փոխանցվում հաշվեհամարի, որը պետք է գնալ բանկի մասնաճյուղ և ստանալ։ Հետաքրքրվել է, թե արդյոք դա վտանգավոր չէ, որին Տիգրանը պատասխանել է, որ ոչ-մի խնդիր չի կարող լինել, քանի որ նրա կինը նույն բանկում է աշխատում։ Նա իրեն պարզաբանել է նաև, որ այդ գումարային փոխանցումները կատարում է կինն անձամբ։ Ավելացրել է նաև, որ այդ գումարները նրանք ժամանակավորապես են հանում, դրանք հետագայում պետք է տեղը դրվեն։ Ի պատասխան` նշել է, որ իր անձնագրի ժամկետը լրացել է, առաջարկել է գումար հանել իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անվամբ։ Դիմել է եղբորը` Տիգրանին աջակցելու խնդրանքով։ Տեղյակ է եղել, որ այդ նույն ժամանակահատվածում եղբայրը՝ Արտակը Տիգրանի հետ երկու անգամ այցելել են <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող գլխամասային մասնաճյուղ և ստացել մոտավորապես 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որոնք փոխանցվել է Տիգրանին։ Վերջինս այդ գումարներից որպես ձեռքի ծախս իրեն առաջին անգամ տվել է 200 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկրորդ անգամ` 500 ԱՄՆ դոլար։ Այդ գումարներից եղբորը որևէ մասնաբաժին չի հատկացրել։ Տեղյակ է նաև, որ Տիգրանն այդ ընթացքում շարունակել է կնոջ միջոցով նույն ճանապարհով բանկից գումարներ հանել։ Ստույգ տեղյակ չէ, թե գումարներն այնտեղից ինչ եղանակով են դուրս հանվել, որքան է ընդհանուր հանվել ու ում անուններով։ Փաստացի գիտակցել է, որ այդ գումարները Տիգրանը բանկից ուղղակի հափշտակում է, շարունակ հարցրել է նրան` կարող է խնդիր առաջանա, սակայն նա վստահեցրել է, որ` ոչ։
Գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում հայտնել է նաև, որ 2013թ. հունվարի 12-ին` երեկոյան, իր 091-506040 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Տիգրանին` դեռևս իրեն պարտք մնացած 2.000 ԱՄՆ դոլարը վճարելու խնդրով։ Տիգրանին հանդիպել է <Ծղոտներ> հյուրանոցում, որտեղ վերջինս եղել է միայնակ։ Տիգրանն առաջարկել է զանգահարել կեսգիշերից հետո։ Այնտեղից իր <Օպել Աստրա> մակնիշի, կապույտ ավտոմեքենայով ուղևորվել է տուն։ Պայմանավորված ժամին զանգահարել է նրան, վերջինս ասել է, որ գտնվում է Վ.Համբարձումյան փողոցի վրա Գոհարի համար վարձակալած բնակարանում, որտեղ ինքն էլ նախկինում եղել։ Գնալով այնտեղ` տեսել է, որ տանն են Տիգրանը, Գոհարը, վերջինիս մայրը, Տիգրանի ընկերներ Ռաֆայելը, Հայկը ու Կարենը։ Ռաֆայելի հետ ծանոթացել էր այդ հանդիպումից մոտավորապես 1 տարի առաջ, նրա հետ գտնվել է ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ Կարենին ու Հայկոյին մի քանի անգամ հանդիպել էր Տիգրանի ու Ռաֆայելի հետ, նրանց հետ առանձնակի շփում չի ունեցել։ Նկատել է, որ Հայկի ձեռքի նախաբազկի հատվածը վնասված է, արնահոսում է, իսկ Գոհարի մայրը վիրակապ է դնում նրա ձեռքին։ Ռաֆայելն ու Կարենը նստած են եղել։ Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել, Հայկը պատասխանել է, որ ձեռքի վրա կրակված է, այլ մանրամասներ չի ասել։ Օրեր անց Տիգրանին հարցրել է, թե ինչ դեպքի ընթացքում է Հայկի ձեռքին կրակվել, նա պատասխանել է, որ վերոնշյալ օրը Կարենը, Ռաֆայելն ու Հայկոն գնացել էին գողության, որի ընթացքում պատահական կրակվել է նրա ձեռքին։
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները հիմնավորվում են գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ` 2006 թվականից զբաղվել ավտոմեքենաների առուվաճառքով, հիմնականում մեքենաները վերցրել է ապառիկ կարգով՝ վաճառելու և հետագայում գումարը մեքենայի սեփականատիրոջը վճարելու պայմանով։ Նախատեսված ժամկետների մեջ մեքենաները չկարողանալով իրացնել, սակայն խոստացած օրերին գումարները վճարելու խոստումը կատարելու համար ժամանակ առ ժամանակ մեքենաները վաճառել է ինքնարժեքից ցածր գներով, ինչի հետևանքով տարբեր մարդկանց նկատմամբ գոյացել են պարտքեր։ Այդ ժամանակ կինը՝ Էդիտա Ալիխանյանը, աշխատում էր <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունում` որպես սպասարկման բաժնի առաջատար մասնագետ։ Գումարային հարցերով օգնելու նպատակով դիմել է Էդիտային, ապա պայմանավորվածություն է ձեռք բերել նրա հետ՝ բանկում երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների գումարները հափշտակելու վերաբերյալ։ Այսպես, Էդիտան իր կողմից ներկայացվող անձանց անուններով բանկում պետք է հաշվեհամարներ բացեր, այնուհետև, այդ անձինք բանկից կանխիկ ստանային նրանց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարներն ու հանձնեին իրեն։ Այդ ընթացքում հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ համաձայնության է եկել նաև սիրուհու՝ Գոհար Գաբրիելյանի և վերջինիս մոր՝ Վարդուհի Գաբրիելյանի հետ, բացի այդ, նույն ժամանակահատվածում, բանկից կատարվող հափշտակություններին աջակցելու համար դիմել է ընկերներից Մնացական Սարգսյանին ու Մառլեն Մուրադյանին, որոնցից առաջինն իրեն օգնելու նպատակով բանկից գումարների ստացման գործընթացին ներգրավել է եղբորը՝ Արտակ Սարգսյանին։ Մառլենը կանխիկ գումարներ ստացող անձանց տեղափոխել է բանկ, այնտեղ նրանց տվել անհրաժեշտ այլ հրահանգներ, բանկ մուտքագրել ժամկետային առումով լրացող ու հափշտակությունների բացահայտման համար վտանգի սպառնալիք ստեղծող որոշ ավանդատուների գումարներ։ Նույն նպատակով դիմել է նաև կնոջ քույր Լուիզա Ալիխանյանի նախկին ընկերոջը՝ Վահե Ստեփանյանին, ով իր խնդրանքով Էդիտայի մոտ շտապ գումարի անհրաժեշտ լինելու վերաբերյալ պատրանք է ստեղծել, բացի այդ, բանկից կանխիկ գումարի ստացման գործընթացին ներգրավել է հորը՝ Վլադիմիր Ստեփանյանին, ինչով և օգնել է իրեն բանկից հափշտակել լրացուցիչ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Էդիտան նշված մեխանիզմով իր եղբոր` Լևոն Հովհաննիսյանի, մոր` Շողիկ Պետրոսյանի, սիրուհու՝ Գոհար Գաբրիելյանի, նրա մոր` Վարդուհի Գաբրիելյանի, հարևանուհու՝ Էլանորա Հարությունյանի, ծանոթ տաքսու վարորդ` Մարտին Շիրակյանի, վերջինիս կնոջ` Անահիտ Միրզոյանի, Մնացական Սարգսյանի եղբոր՝ Արտակ Սարգսյանի, Ռաֆայել Հարոյանի կնոջ` Զարուհի Պետրոսյանի, Վահե Ստեփանյանի հոր՝ Վլադիմիր Ստեփանյանի տվյալներով բանկում բացել է հաշվեհամարներ, այդ հաշվեհամարներին փոխանցել է շուրջ 750.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որն ամբողջությամբ կանխիկացվել և տրամադրվել է իրեն։ Այդ գումարներն օգտագործել է իր հայեցողությամբ` մասամբ փակելով նախկինում կուտակված պարտքերը։
Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանը նաև նշել է, որ ժամկետային առումով լրացող ու հափշտակությունների բացահայտման համար վտանգ ստեղծող ավանդատուների գումարները ժամանակ առ ժամանակ բանկ վերադարձնելու, ինչպես նաև հավելյալ գումար վաստակելու համար 2012 թվականի սեպտեմբերից մասնակցել է Երևան քաղաքում գտնվող կազմակերպությունների՝ տարադրամի փոխանակման կետերի և դրանցում աշխատող անձանց վրա հարձակվելու նպատակով Ռաֆայել Հարոյանի ստեղծած զինված խմբին։ Վերջինիս հանձնարարությամբ սկսել է միջոցներ ձեռնարկել զենք ձեռք բերելու ուղղությամբ, այդ հարցով դիմել է Մնացական Սարգսյանին, ով խոստացել է օգնել։ 2012 թվականի սեպտեմբերի տևական կապ է պահպանել Մնացականի հետ և ի վերջո սեպտեմբերի 23-ին ստացել է դրական պատասխան։ Մնացականը հայտնել է, որ առկա է միայն <Վինչեստր> տեսակի որսորդական հրացան, որը Ռաֆայելը համաձայնել է գնել, այնուհետև, իր ձեռք բերած պայմանավորվածության շրջանակներում, նույն օրը 200.000 ՀՀ դրամ գումարով Մնացականից վերոնշյալ հրացանը գնել է։ Առաջացել է նաև նույն խմբի նոր անդամներին զինելու անհրաժեշտություն, ուստի Ռաֆայել Հարոյանի հանձնարարությամբ ձեռնամուխ է եղել <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ ձեռք բերելուն, այդ խնդրով դիմել է Մնացական Սարգսյանին, նրանից տեղեկացել, որ 2.200 ԱՄՆ դոլարով նման զենք կա։ 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին Մնացականից գնել է այդ զենքը և մեկ պահունակի տարողությամբ փամփուշտներ, որոնք տրամադրել է խմբի անդամներից Կարեն Վարդանյանին։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանը նաև հատնել է, որ վերոնշյալ <Վինչեստր> տեսակի հրացանն ու <ՏՏ> տեսակի ատրճանակն են օգտագործվել փոխանակման կետի վրա 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված զինված հարձակման ժամանակ, իսկ <Վինչեստր> տեսակի հրացանը` նաև Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ կատարված զինված հարձակման ժամանակ։
Մնացական Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը պնդել և վերահաստատել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին 160.000 ՀՀ դրամով Մնացական Սարգսյանից գնել է <Վինչեստր> տեսակի որսորդական հրացան, իսկ 2012թ. դեկտեմբերին 2.200 ԱՄՆ դոլարով գնել է <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ և փամփուշտներ։
Ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանը դատարանում օգտվել է լռելու իրավունքից, պնդել է հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` 2011 թվականին ծանոթացել է Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ։ 2011 թվականի վերջերին ծանոթացել է Տիգրանի ընկերուհի Գոհար Գաբրիելյանի հետ։ Վերջիններս մեծամասամբ բնակվել են համատեղ, Երևան քաղաքի տարբեր թաղամասերում վարձակալած բնակարաններում։ Իրենց շփման ընթացքում Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է նրա ընկերներ Ռաֆայելի, Հայկի և Կարենի հետ։ 2012 թվականի աշնանը՝ երեկոյան ժամի, ընկերոջից տեղեկացել է, որ նույն օրն երկու հոգի փորձել են հափշտակել իրենց բակի բնակչի մոտ եղած գումարները, ով տարադրամի փոխանակման կետ է ունեցել Երևանի Գնունի փողոցի վրա։ Այդ ընթացքում կրակել են նրա ոտքին, սակայն գումարները հափշտակելը ձախողվել է։ Այդ դեպքից մի քանի օր անց Տիգրանի ու Գոհարի հետ կայացած հերթական հանդիպման ժամանակ նրանց պատմել է վերոնշյալ դեպքի մասին։ Տիգրանը հայտնել է, որ այդ հարձակումը գործել են նա` ընկերոջ Ռաֆայելի հետ, ավելացրել, որ եղել են սպիտակ <Նիվա> մակնիշի ավտոմեքենայով, Ռաֆայելի մոտ եղել է <Վինչեստր> տեսակի զենք։ Տիգրանից նաև տեղեկացել է, որ դեպքի օրը հետևել են այդ անձին մինչև Քաջազնունի փողոց, բակում Ռաֆայելը <Վինչեստր> տեսակի զենքով կրակել է նրա ոտքին, սակայն գումարը չի հաջողվել հափշտակել։ Նշել է նաև, որ Էդիտա Ալիխանյանի բռնվելու օրը՝ երեկոյան, Տիգրանը զանգահարել է իրեն, խնդրել, որ գնա Գոհարի՝ Թբիլիսյան խճուղում գտնվող բնակարան, վերցնի այնտեղ գտնվող ինչ-որ զենք և փոխանցի իրեն։ Գնացել է այնտեղ, տան դիմաց հանդիպել է Գոհարի մորը, ով տան մուտքի դռան կողքի քարերի տակից հանել է սպիտակ շորով փաթաթված մի հրացանատիպ զենք և տվել իրեն։ Զենքը առհասարակ չի նայել, շորը չի էլ բացել։ Նախապես պայմանավորված վայրում` ՀՀ պաշտպանության նախարարության հարևանությամբ գտնվող բնակելի շենքերի մոտ, հանդիպել է Տիգրանին, զենքն` իր վարած ավտոմեքենան հանդերձ, փոխանցել է նրան և ոտքով հեռացել։
Նշել է նաև, որ մոտավորապես 2012 թվականի դեկտեմբերին, Տիգրանի հետ լինելով և վերջինիս և նրա ընկեր, Էրեբունի թաղամասի բնակիչ Մնացական Սարգսյանի ընդհանուր հեռախոսային մի քանի խոսակցություններից հասկացել է, որ Տիգրանը նրանից զենք ձեռք բերելու մտադրություն ունի, քանի որ հեռախոսազրույցների ընթացքում օգտագործել է հետևյալ արտահայտությունները` <ինչ եղավ խաղալիքը>, <մեծ խաղալիք>, <փոքր խաղալիք>, որոնց տակ, հավանաբար, ակնարկում էր ինքնաձիգի և ատրճանակի մասին։
Ինչ վերաբերում է <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ կատարված հափշտակություններին, ապա նախաքննության ավարտական փուլում հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանը ընդունել է Տիգրանի խնդրանքով նրա աջակցելու փաստը` մանրամասնելով, որ Տիգրանի նշած անձանց, այդ թվում` Գոհար Գաբրիելյանի մորը, Վահե Ստեփանյանին և այլոց, գումարների կանխիկացնելու համար ժամանակ առ ժամանակ տեղափոխել է բանկ, որտեղ Էդիտան էր աշխատում, ավելին` Տիգրանի հանձնարարությամբ նրանից ստացած գումարներ է մուտքագրել բանկ։ Նշել է, որ Տիգրանին օգնել է զուտ ընկերական մղումներից ելնելով` առանց նյութական որևէ շահ հետապնդելու, առավել ևս՝ ստանալու։
Ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանն իր նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները` զենք գնելու վերաբերյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Սարգսյանի միջև կայացած հեռախոսազանգերի բովանդակությանն ունկնդիր լինելու վերաբերյալ, պնդել և վերահաստատել է գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի հետ առերեսվելիս։
Վկա Արտակ Կամոյի Սարգսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել են եղբայրը` Մնացական Սարգսյանը և վերջինիս ընկեր Տիգրան Հովհաննիսյանը` պարզաբանելով, որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ Տիգրանի համար արտասահմանից փոխանցվող գումարներ։ Ավելորդ հետաքրքրասիրություն չի ցուցաբերել։ Առաջին անգամ Մառլեն Մուրադյանի հետ ներկայացել է բանկ, դրամարկղից կանխիկ ստացել գումար և այն փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Մնացած դեպքերում բանկ է այցելել միայնակ։ Դժվարացել է վերհիշել գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը, նշել է նաև, որ մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, ուղղակի Տիգրան Հովհաննիսյանին է տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի` դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով.
Վերջինս, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածով վերապահված իրավունքից, դատարանում հրաժարվել է մերձավոր ազգականի՝ ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով ցուցմունք տալուց, թեև, նույն իրավունքի վերաբերյալ դեռևս նախաքննության փուլում պարզաբանում ստանալու պարագայում, հայտնել էր, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել է եղբայրը՝ Տիգրան Հովհաննիսյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահմանից նրա համար փոխանվող գումարներ, մինչդեռ անձնագիրը մոտը չէ։ Մանրամասնություններով չի հետաքրքրվել։ Հավատալով Տիգրանին` առաջին անգամ վերջինիս ընկեր Մառլեն Մուրադյանի ուղեկցությամբ ներկայացել է բանկ, Մառլենից ստացել անհրաժեշտ ուղղորդում, այնուհետև ստանալով հաշվեհամարին փոխանցված գումարը` բանկից դուրս է եկել և գումարը փոխանցել Տիգրանին։ Մյուս դեպքերում բանկ գնացել է միայնակ։ Նշել է, որ գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, Տիգրանին նախապես տրամադրել էր իր անձնագրի պատճենը։
Այնուամենայնիվ, դատարանում որոշ հարցերի պատասխանելիս վկա Լևոն Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանին ճանաչում է որպես եղբոր` Տիգրան Հովհաննիսյանի ընկերոջ և նրա հետ գտնվում է լավ փոխհարաբերությունների մեջ։ Մնացականը զանգահարել է իրեն, խոսել են տարբեր թեմաներով։ Մեկ անգամ Մնացականը զանգահարել է իրեն և ցանկություն հայտնել հանդիպել իր հետ` ասելով, որ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ խոսելու բան ունի։ Հրաժարվել է Մնացականի հետ հանդիպել, քանի որ վերջինիս կողմից տևական ժամանակ իրեն չզանգահարելը և միայն Տիգրանի բռնվելուց հետո զանգելը, ինչպես նաև նման ցանկություն հայտնելն իրեն տարօրինակ է թվացել։ Մնացական Սարգսյանի այդ ցանկության մասին տեղեկացրել է իր մայր Շողիկ Պետրոսյանին, վերջինս առաջարկել է, որ Մնացականը գա իրենց տուն և այնտեղ հանդիպեն, սակայն այդ հանդիպումը չի կայացել` Մնացական Սարգսյանին ձերբակալելու պատճառով։ Մինչ այդ դեպքերը Մնացականը բազմիցս այցելել է իրենց տուն։
1. բջջային օպերատորներից, այդ թվում` <Արմենտել> ՓԲ ընկերությունից ստացված հեռախոսային վերծանումների էլեկտրոնային կրիչների առկայությամբ և դրանք զննելու մասին արձանագրություններով, որոնցով հիմնավորվում է գործով ամբաստանյալների միջև փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։ Ավելին, համաձայն գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի շահագործած 091-506040 հեռախոսահամարի վերծանումների` ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի շահագործած 096-420654 հեռախոսահամարի և նրա վերոնշյալ (091-506040) հեռախոսահամարների միջև 2012թ. դեկտեմբերին, այսինքն` <ՏՏ> տեսակի ատրճանակը և դրա փամփուշտներն իրացնելու ժամանակահատվածում, կատարվել են թվով երեք հեռախոսազանգեր, այն էլ` 2012թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 12.02-ին, 475 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Արին Բերդի փողոց 17 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, ժամը 12.47-ին` 21 վայրկյան տևողությամբ, իսկ ժամը 12.50-ին` 9 վայրկյան տևողությամբ, որոնց ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգերը սպասարկվել են արդեն Տիտոգրադյան 14 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ Վերոնշյալ ոլոր ալեհավաքները տեղակայված են Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում։ Մինչդեռ դրան նախորդած ամսին` 2012թ. նոյեմբերի 27-ից մինչև նոյեմբերի վերջն ընկած ժամանակահատվածում, վերոնշյալ հեռախոսահամարներով կատարվել էին 58 փոխադարձ զանգեր։
2012թ. սեպտեմբերի 1-ից սկսած` գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի շահագործած մեկ այլ, 091-898038 հեռախոսահամարի և ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի 091-506040 հեռախոսահամարների միջև առաջին զանգը կատարվել է 2012թ. դեկտեմբերի 2-ին, իսկ 2012թ. դեկտեմբեր ամսվա ընթացքում նույն հեռախոսահամարներով կատարվել են ընդհանուր 208 փոխադարձ զանգեր, որոնց կատարման ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգերը սպասարկվել են գլխավորապես Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում գտնվող Արին Բերդի 17, Տիտոգրադյան 14, Նոր Արեշ 45 փողոց 77 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքներով։
2. Էդիտա Ալիխանյանի կազմած և 2013թ. մայիսի 6-ին վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայացրած ձեռագիր, մասամբ տպագիր ցուցակի ( Բանկի ավանդատուների ցանկ, որոնց գումարները հափշտակվել էին), ինչպես նաև ի կատարումն ֆինանսատնտեսական ստուգում նշանակելու մասին նախաքննական մարմնի 2013թ. մայիսի 29-ի որոշման` ՀՀ կենտրոնական բանկի աշխատակիցների կողմից <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունում իրականացրած ստուգման տեղեկանքի առկայությամբ (պարզվել է բանկից հափշտակված գումարի ընդհանուր չափը, հափշտակության ողջ ժամանակահատվածը, դրվագների քանակը, որն այնուհետև իր արտացոլումն է գտել ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներում)։
Ապօրինի կերպով <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ, 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը, դատարանը գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Մուրադյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, այդ թվում՝ Մ.Սարգսյանի հետ առերես, ցուցմունքներից բացի, հաստատված է համարել դրանց արժանահավատությունը հաստատող այլ, ստորև ներկայացվող անուղղակի ապացույցներով, որոնք հիմնավորում են <ՏՏ> տեսակի ատրճանակի, դրա փամփուշտների, ինչպես նաև որսորդական ողորկափող հրացանի (վերջինս Մ.Սարգսյանի մեղադրանքի հիմքում դրված չէ) գործադրման, հետևաբար` նաև կրակվելու համար պիտանի լինելու, հրազեն և ռազմամթերք հանդիսանալու հանգամանքները (բացառությամբ ողորկափող հրացանի).
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում զննվել է Հակոբ Մկրտչյանի աշխատացրած, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի թիվ 18 շենքի 1-ին հարկում գործող տարադրամի փոխանակման կետի տարածքն ու շրջակայքը, որի արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 7,62մմ տրամաչափի պարկուճներ։
Դատաձգաբանական փորձաքննության 2013թ. հունվարի 16-ի թիվ 44 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված վերոնշյալ երկու պարկուճները հանդիսանում են <ՏՏ> տեսակի ատրճանակի, <ՊՊՍ>, <ՊՊՇ> և <ՊՊԴ> տեսակի ատրճանակ-գնդացիրների համար նախատեսված գործարանային արտադրության 7,62մմ /7,62X25/ տրամաչափի մարտական փամփուշտների մասեր՝ կրակված պարկուճներ, կրակվել են միևնույն զենքից։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 4-ի թիվ 119 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ տուժող Հակոբ Մկրտչյանի մարմնին հեռացված դեֆորմացված-տափակած գնդակը, ինչպես նաև դիակում հայտնաբերված գնդակ հանդիսանում են համապատասխանաբար 7,62մմ տրամաչափի /7,62X25 մմ/ մարտական փամփուշտների (նախատեսված՝ <ՏՏ> տեսակի ատրճանակներից, <ՊՊՇ>, <ՊՊԴ>, <ՊՊՍ> տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող զենքերից կրակելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված և դեֆորմացված-տափակած գնդակ, ինչպես նաև կրակված գնդակ, դրանց վրա առկա կրակման հետքերով առավել բնորոշ են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի <ՏՏ> տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։
Հակոբ Մկրտչյանի՝ փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա հայտնաբերված վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի կույր վնասվածքներ՝ պատճառված պղինձ պարունակով, հավանաբար 7,62մմ տրամաչափի գնդակների (չի բացառվում նաև փորձաքննությանը ներկայացված երկու գնդակների ներգործության հետևանքով։
Էրեբունի բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 23-ին՝ ժամը 2000-ի սահմաններում բժշկական կենտրոն է ընդունվել քաղաքացի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանը՝ աջ ազդրի հրազենային վնասվածքով։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012 թ. սեպտեմբերի 23-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում Բաբկեն Հովհաննիսյանի բնակության վայրի մոտակայքում՝ Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 3-րդ և 5-րդ շենքերի առջևի հատվածում, հայտնաբերվել և առգրավվել են արնանման հեղուկի հետքեր, 1 հատ փամփուշտ, 1 հատ փամփուշտի թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթ։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 10- թիվ 1895 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված վերոնշյալ փամփուշտը գործարանային արտադրության է, 12 տրամաչափի, նախատեսված է 12 տրամաչափի որսորդական ողորկափող զենքերից կրակվելու համար, պիտանի է կրակվելու համար և հանդիսանում է որսորդական ողորկափող զենքերի համար նախատեսված ռազմամթերք։ Ներկայացած 4 մետաղաբեկորները հանդիսանում են որսորդական ողորկափող զենքերի համար նախատեսված որսորդական փամփուշտներ լիցքավորելու համար օգտագործվող կարտեչների մետաղաբեկորներ։ Ներկայացված պոլիէթիլենային թաղանթը հանդիսանում է 12 տրամաչափի որսորդական փամփուշտներ լիցքավորելու համար օգտագործվող թաղանթ, որով փակվում է փամփուշտի առաջամասը։
Թեև <Վինչեստր» տեսակի ողորկափող որսորդական հրացան ապօրինաբար ձեռք բերելը, պահելն ու իրացնելը քրեորեն պատժելի արարք չէ, որի կապակցությամբ նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նկատմամբ 2014թ. ապրիլի 2-ի որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, սակայն դատարանը տվյալ հրացանի վերաբերյալ վերոնշյալ ապացույցները հետազոտելով և սույն դատական ակտում ներկայացնելով (հիմք ընդունելով)՝ հետապնդում է գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքները ստուգելու և գնահատելու նպատակ։ Դրանց արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի իրացրած զենքերի տեսակների՝ որսորդական հրացանի և <ՏՏ> տեսակի ատրճանակի, այդ ատրճանակից կրակելու համար անհրաժեշտ 7.62 մմ տրամաչափի փամփուշտների տրամաչափի վերաբերյալ ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի նախաքննական ուղղակի ցուցմունքները հաստատվում են նույնատեսակ որսորդական ողորկափող հրացանի, նույնասեռ ատրճանակի և 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտների կիրառման փաստն հաստատող դեպքի վայրերի զննության արձանագրությունների տվյալներով և վերոնշյալ փորձագիտական եզրակացությունների հետևություններով։
Գնահատելով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ, վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավահատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանությունները՝ հանցանքների կատարումն իր իսկ կողմից բացառելու և այլնի վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները որակված են ճիշտ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի արարքների քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է ճիշտ հետևության, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով բեկանելու և վերջինիս նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները՝ պաշտպանյալի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն այդ մասով բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Անդրադառնալով նաև ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ համաներման կիրառման հնարավորությանը, հարկ է նշել հետևյալը.
Սույն գործով վիճարկվող դատական ակտով՝ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Հարկ է արձանագրել նաև, որ.
<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 2016 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ 1357-02 գրության համաձայն հայտնվել է, որ.
<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության նախկին աշխատակցուհի Էդիտա Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում քննված թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի կողմից Բանկին պատճառված 3,274.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ վնասը ամբողջությամբ փոխատուցվել է, հետևաբար Բանկը նրանից գումարի կամ այլ պահանջ չունի և Մնացական Կամոյի Սարգսյանի մասով հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից:
Բացի այդ, ներկայացվել է /<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության/ համապատասխան կանխիկ մուտքի 26.02.2016թ. թվագրմամբ թիվ 000033 անդորագիրը` 3,274.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.617.356.00 /մեկ միլիոն վեց հարյուր տասնյոթ հազար երեք հարյուր հիսունվեց/ ՀՀ դրամ որպես Բանկին պատճառված վնասի փոխատուցում վճարված լինելու վերաբերյալ:
Ներկայացված ԱԲ-թիվ 171566 ծննդյան վկայականի համաձայն Մնացական Կամոյի Սարգսյանը հանդիսանում է 2011 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ծնված՝ Արման Մնացական Սարգսյանի հայրը:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Աժ-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն.
<Պատժից ազատել այն անձանց, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի, որոնց նկատմամբ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում է նշանակվել՝
/…/
4/ սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելու օվա դրությամբ հղի կանանց կամ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձանց.
/…/:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Աժ-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պետք է ազատել ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 5 /հինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկումից, ինչը հիմք է սույն գործով վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով փոփոխելու համար:
Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին /…/>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝մեկից հինգ տարի ժամկետով>:
</…/ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝սոցիալական արդարության վերականգնման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/:
</…/ Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: /…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/:
</…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.հոկտեմբերի 26-ի` Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործովՎԲ-192/07 որոշումը/:
Անդրադառնալով նաև մեղադրողի և ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի շահերի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներին, հարկ է նշել հետևյալը.
ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÝ ³ñӳݳ•ñáõÙ ¿, áñ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի Ýϳïٳٵ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë, ÇÝãå»ë ݳ¨ ³ÛÝ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ù³ëÇÝ áñáßáõ٠ϳ۳óÝ»ÉÇë, ÁݹѳÝáõñ Çñ³í³ëáõÃÛ³Ý ³é³çÇÝ ³ïÛ³ÝÇ ¹³ï³ñ³Ýը /այսուհետ՝ դատարան/ հաշվի է առել áñå»ë ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñÝ ³ÛÝ, áñ նախկինում դատապարտված չէ /ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. մայիսի 7-ին կատարված ստուգման արդյունքների/, ամուսնացած է սույն գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ /ըստ ԱԲ սերիայի 061883 ամուսնության վկայականի/, մանկահասակ որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը վատառողջ է /ըստ <Արաբկիր> մանկական պոլիկլինիկայի տնօրեն Ա.Նարգիզյանի 2014թ. հոկտեմբերի 10-ի թիվ 1958 նամակի` զարգացման պերվազիվ ընդհանուր խանգարում, <Ասպերգերի> համախտանիշ, տագնապային խանգարում/, իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջացել է և խոստովանական ցուցմունքներ է տվել, խնամքին փոքրահասակ որդու` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը /ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 000292 վկայականի և AM սերիայի 0820220 համարի անձնագրի/, ուսման /ըստ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալարանի բիզնեսի կազմակերպման ամբիոնի վարիչ Ա.Հովհաննիսյանի 2013թ. մայիսի 29-ի բնութագրի/ և բնակության /ըստ <Ուրարտու> համատիրության կառավարիչ Ս.Սիմոնյանի բնութագրի/ վայրերում դրականորեն է բնութագրվել, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին, սակայն մասնակիորեն` 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցել է /ըստ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակի և կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 000493 անդորրագրի/, ինչպես նաև
պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը։
гñÏ ¿ Ýß»É, áñ ëáõÛÝ գáñÍáí, íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³Ïïáí ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի Ýϳïٳٵ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 5 /հինգ/ ïարի ժամկետով:
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը՝ նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված վերջնական պատիժը` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքներն /այդ թվում նաև, վերջինիս մեղադրանքի ծավալում ներառված մեկից ավելի դրվագների քանակը/, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
àñåÇëÇ å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳݕáõÙ ¿ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, áñ ùÝݳñÏíáÕ å³ñ³•³ÛáõÙ, ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ³ñ¹»Ý ÇëÏ Ý߳ݳÏí»É ¿ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí ѳٳã³÷ å³ïÇÅ:
гñÏ ¿ Ýß»É, áñ ëáõÛÝ •áñÍáí íÇ׳ñÏíáÕ դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ³é³ÝÓÇÝ í»ñóí³Í, ³ÛÝå»ë ¿É Çñ»Ýó ѳٳÏóáõÃÛ³Ùµ, ùÝݳñÏíáÕ ¹»åùáõÙ, í»ñçÇÝÇë Ýϳïٳٵ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»Ýë•ñùÇ 70-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ ÏÇñ³éÙ³Ý ³éáõÙáí µ³í³ñ³ñ ¹Çï³ñÏí»É ã»Ý ϳñáÕ:
Անդրադառնալով նաև, ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությանը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, ùÝݳñÏíáÕ å³ñ³•³ÛáõÙ, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»ÉÁ ãÇ Ï³ñáÕ ³å³Ñáí»É å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇ Çñ³•áñÍÙ³Ý Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝÁ:
ՀÇÙù ÁݹáõÝ»Éáí í»ñá•ñÛ³ÉÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ •ïÝáõÙ ¿, áñ ÁݹѳÝáõñ Çñ³í³ëáõÃÛ³Ý ³é³çÇÝ ³ïÛ³ÝÇ ¹³ï³ñ³ÝÁ û¨ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի Ýϳïٳٵ արդեն իսկ Ýß³Ý³Ï»É ¿ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí ѳٳã³÷ å³ïÇÅ, ë³Ï³ÛÝ ³ÛÝ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ѳñóáõ٠ѳݕ»É ¿ áã ×Çßï »½ñ³Ï³óáõÃÛ³Ý, ÇÝãÁ ѳݕ»óñ»É ¿ ÝÛáõÃ³Ï³Ý Çñ³íáõÝùÇ ³ÛÝåÇëÇ Ë³ËïÙ³Ý, áñÁ ÑÇÙù ¿ íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³ÏïÝ ³Û¹ Ù³ëáí µ»Ï³Ý»Éáõ ¨ ÷á÷áË»Éáõ ѳٳñ:
ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÝ ³ñӳݳ•ñáõÙ ¿, áñ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë, ÇÝãå»ë ݳ¨ ³ÛÝ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ù³ëÇÝ áñáßáõ٠ϳ۳óÝ»ÉÇë, ¹³ï³ñ³Ýը áñå»ë ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñ áõ å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛáõÝÁ ¨ å³ïÇÅÁ Ù»ÕÙ³óÝáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñ ѳßíÇ ¿ ³é»É ³ÛÝ, որ` նախկինում դատապարտված չի եղել /ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. հունիսի 17-ին կատարված ստուգման արդյունքների/, զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին դստեր` 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանի առկայությունը /ըստ ԱԲ սերիայի 024868 համարի ծննդյան վկայականի/, դրականորեն բնութագրվելը /ըստ աշխատանքային ռեզերվներ մարզական հասարակական կազմակերպության տնօրեն Ս.Հարությունյանի բնութագրի/, նրան վերագրված դրվագներով հանցագործությամբ պատճառված վնասը դատարանում կամովին և ամբողջությամբ փոխհատուցելը /ըստ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 23-ի թիվ 1219-02 նամակի` քաղաքացիական հայցվոր ճանաչված այդ ընկերությունը հրաժարվել է նրա մասով դատարան ներկայացված քաղաքացիական հայցից/, ինչպես նաև
պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը։
гñÏ ¿ Ýß»É Ý³¨, áñ ëáõÛÝ գáñÍáí, íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³Ïïáí, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման ¨ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգñùÇ 70-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ ÏÇñ³éٳٵ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÇ ÏÇñ³éí»É ¨ ë³ÑÙ³Ýí»É ¿ ÷áñÓ³ßñç³Ý 3 /»ñեք/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
ÜÙ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳÝգ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳÝգáõÙ ¿ ³ÛÝ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, áñ ÏáÝÏñ»ï ¹»åùáõÙ, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³լ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ë³ÝÏódzÛÇ ßñç³Ý³ÏÝ»ñáõÙ Ý߳ݳÏí»É ¿ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí ѳٳã³÷ å³ïÇÅ:
²Ý¹ñ³¹³éݳÉáí ݳ¨, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ñݳñ³íáñáõÃÛ³ÝÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳÝգáõÙ ¿ ³ÛÝ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, áñ í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳÝգ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, քննարկվող դեպքում, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ¨ 3 /»ñեք/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí ÷áñÓ³ßñç³Ý ë³ÑٳݻÉáõ å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, ïվյալ դեպքում, Ñݳñ³íáñ ¿ ³å³Ñáí»É å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇ Çñ³գáñÍÙ³Ý Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝÁ:
ÐÇÙù ÁݹáõÝ»Éáí í»ñáգñÛ³ÉÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ գïÝáõÙ ¿, áñ ïíÛ³É ¹»åùáõÙ, ÁݹѳÝáõñ Çñ³í³ëáõÃÛ³Ý ³é³çÇÝ ³ïÛ³ÝÇ ¹³ï³ñ³ÝÝ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³լ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ Ý߳ݳÏí³Í å³ïųï»ë³ÏÇ ¨ ã³÷Ç, ÇÝãå»ë ݳ¨ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ѳñóáõ٠ѳÝգ»É ¿ ×Çßï »½ñ³Ï³óáõÃÛ³Ý, ѻ勉µ³ñ ëáõÛÝ գáñÍáí íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³Ïïն ³Û¹ Ù³ëáí µ»Ï³Ý»Éáõ ¨ ÷á÷áË»Éáõ ÑÇÙù»ñ ãϳÝ:
ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÝ ³ñӳݳ•ñáõÙ ¿ Ýաև, áñ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë, ¹³ï³ñ³ÝÁ, áñå»ë ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñ áõ å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛáõÝÁ ¨ å³ïÇÅÁ Ù»ÕÙ³óÝáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñ ѳßíÇ ¿ ³é»É ³ÛÝ, որ նախկինում դատապարտված չի եղել /ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. ապրիլի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների/, ամուսնացած է /ըստ ԱԲ սերիայի 111852 համարի վկայականի), վատառողջ է /ըստ Երևան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Ա.Ղարիբյանի 2015թ. հոկտեմբերի 7-ի թիվ 2375 տեղեկանքի` տառապում է հետտրավմատիկ էնցեֆալոպատիայով, հիպերտոնիկ համախտանիշով, ինչպես նաև <Մեդլայն կլինիկ> ՍՊ ընկերության բժիշկ Ա.Միրախորյանի 2014թ. հունիսի 23-ի տեղեկանքի` ընդունվել է կլինիկա քթի միջնապատի նորագոյացություն ձախից, մնացորդային երևույթներ` տարած օպտիկոխիազմալ արախնոիդիտից հետո, ռևմովասկուլյար տիպի, ենթակեղևային հանգույցների ախտահարմամբ ձախից, ցնցումային սինդրոմ ախտորոշմամբ/ խնամքին է դուստրը` 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանը /ըստ ԱԲ սերիայի 314534 համարի ծննդյան վկայականի/, բնակության վայրում դրականորեն է բնութագրվում /ըստ <Գավառ> համատիրության նախագահի 2014թ. մարտի 21-ի բնութագրի/, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը։
Հարկ է արձանագրել նաև, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 21.04.2016թ. թիվ 2558-02 գրության համաձայն հայտնվել է նաև, որ.
< /…/ -Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Վահե Ստեփանյանից՝ համապարտությամբ 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, որից 272 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը Վահե Ստեփանյանի կողմից փոխհատուցվել է և բռնագանձման է ենթակա 500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
/…/:>
Քննության առնելով ամբաստանյալ Վահե Սատեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Վերաքննիչ դատարանը áñå»ë պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³Ýù հաշվի է առնում նաև, որ ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի գործի հետագա քննության ընթացքում դրսևորած վարքագիծը՝ պատճառված վնասը մասնակիորեն փոխհատուցելու հանգամանքը:
Որպիսի պայմաններում, քÝÝáõÃÛ³Ý ³éÝ»Éáí ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Վահե Ստեփանյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգñùÇ 70-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ ÏÇñ³éٳٵ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ñݳñ³íáñáõÃÛ³Ý Ñ³ñóÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ գïÝáõÙ ¿, áñ վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի áõÕÕí»ÉÁ Ñݳñ³íáñ ¿ ³é³Ýó ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ é»³É Ïñ»Éáõ ¨ Ýñ³ Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ÙÇçáóáí Ñݳñ³íáñ ¿ ѳëÝ»É ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգñùÇ 48-ñ¹ Ñá¹í³Íáí ³Ùñ³գñí³Í å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇÝ` ëáóÇ³É³Ï³Ý ³ñ¹³ñáõÃÛ³Ý í»ñ³Ï³ÝգÝÙ³ÝÁ, å³ïÅÇ »ÝóñÏí³Í ³ÝÓÇ áõÕÕÙ³ÝÁ ¨ ѳÝó³գáñÍáõÃÛáõÝÝ»ñÇ Ï³ÝËÙ³ÝÁ:
²ÛÝ µËáõÙ ¿ ݳ¨ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգրùÇ 10-ñ¹ ¨ 61-ñ¹ Ñá¹í³ÍÝ»ñáí ë³ÑÙ³Ýí³Í` ³ñ¹³ñáõÃÛ³Ý, å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛ³Ý ³Ýѳï³Ï³Ý³óÙ³Ý ¨ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉáõ ÁݹѳÝáõñ ëϽµáõÝùÝ»ñÇó:
Ինչը հիմք է, առկա պայմաններում, ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի í»ñ³µ»ñÛ³É սույն գործով վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով ևս ÷á÷áË»Éու ¨ վերջինիս Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ` 4 /չորս/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí ³½³ï³½ñÏáõÙÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éու և 3 /երեք/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí ÷áñÓ³ßñç³Ý սահմանելու համար:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-395-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան` Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ` Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը բեկանել և փոփոխել:
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցել /հանել/ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվել Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի փաստացի կալանքի վերցնելու պահից:
Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ այդ մասով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը փոփոխել:
Մնացական Կամոյի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության ԱԺ 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ազատել նշանակված պատժից:
Ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստերի դահլիճում:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 01-ի որոշմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքը վերացնել:
Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը փոփոխել:
Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի վարքագծի հսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարաման բաժնի համապատասխան ստորաբաժանմանն ըստ բնակության վայրի:
Ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ԵԿԴ/0302/01/15
21 հունիսի 2016թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ԿԱՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ռ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՄԻՐԽԱՆՅԱՆԻ
ԷԴ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
Ռ.ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Է.ԱԼԻԽԱՆՅԱՆԻ
Գ.ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆԻ
Վ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
Մ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ` Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի և ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան` Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցված թիվ 11101413 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
2013 թվականի հունիսի 14-ին որոշում է կայացվել Կարեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի հունիսի 15-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործին է միացվել անհայտ անձանց կողմից զենքի գործադրմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու դեպքի առթիվ դեռևս 2012 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցված թիվ 15108312 քրեական գործը։
2013 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել Ռաֆայել Հարոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել Հայկ Կոջոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի հունիսի 18-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործին է միացվել նաև Էդիտա Ալիխանյանի կողմից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 740.000 ԱՄՆ դոլար հափշտակելու դեպքի առթիվ դեռևս 2013 թվականի մայիսի 6-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցված թիվ 59101513 քրեական գործը։
2013 թվականի մայիսի 6-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք կատարելու կասկածանքով ձեռբակալվել է Էդիտա Ալիխանյանը:
2013 թվականի մայիսի 8-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը մեղադրյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խաափփանման միջոց է ընտրել կալանավոորումը, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է:
2013 թվականի մայիսի 18-ին որոշում է կայացվել Տիգրան Հովհանիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով. որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
2013 թվականի մայիսի 25-ին Տիգրան Հովհաննիսյանն ինքնակամ ներկայացել է իրավապահներին, նույն օրը նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2013 թվականի օգոստոսի 12-ին ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու կասկածանքով ձեռբակալվել է Մնացական Սարգսյանը:
2013 թվականի օգոստոսի 14-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը մեղադրյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խաափփանման միջոց է ընտրել կալանավոորումը, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է:
2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին թիվ 11101413 քրեական գործի նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59103413 քրեական գործը` այլ անձի /անձանց/ կողմից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առանձնապես խոշոր չափի` 200.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու դեպքի առթիվ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2014 թվականի մարտի 13-ին որոշում է կայացվել Վահե Ստեփանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Գոհար Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել Մառլեն Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Ռաֆայել Հարոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Հայկ Կոջոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Կարեն Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
2014 թվականի մարտի 25-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2014 թվականի մարտի 28-ին որոշում է կայացվել Տիգրան Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշումներ են կայացվել ենթադրաբար հափշտակված գումարները կանխիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս մահանալու հիմքով /մահվան թիվ 147520 վկայական/։
2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանի կողմից Ռաֆայել Հարոյանին <Վինչեստր> տեսակի որսորդական ողորկափող հրազեն, իսկ Տիգրան Հովհաննիսյանին <Կալաշնիկով> տեսակի ինքնաձիգ ու փամփուշտներ իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` Մնացական Սարգսյանի վերոնշյալ արարքներում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2014 թվականի ապրիլի 3-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59101014 քրեական գործը` անհայտ անձի կողմից Մնացական Սարգսյանին հրազեն հանդիսացող 7.62մմ տրամաչափի <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7.62 մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտներ ապօրինի իրացնելու դեպքի առթիվ։
2014 թվականի ապրիլի 3-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59101114 քրեական գործը` <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ծառայողների կողմից լիազորությունների չարաշահման դեպքի առթիվ։
2014 թվականի ապրիլի 28-ին թիվ 11101413 քրեական գործը Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, Հայկ Սամվելի Կոջոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մառլեն Պարույրի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի դեկտեմբերի 17-ին կայացած հերթական դատական նիստի ընթացքում` դատաքննության ավարտական փուլում, դատարանը որոշում է կայացրել ԵԿԴ/0062/01/14 /նախաքննական թիվ 11101413/ քրեական գործից թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 համարով նոր /սույն/ քրեական գործ անջատելու մասին` հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ.
ա. համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առանձնապես խոշոր չափերի գումար ենթադրաբար հափշտակելու համար ամբաստանյալներ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին և Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ենթադրյալ այդ հափշտակությանն օժանդակելու համար Մնացական Կամոյի Սարգսյանին, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին և Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով,
բ. ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրված հանցագործության դրվագով և
գ. ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի կողմից ապօրինաբար հրազեն և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված հանցագործության դրվագով։
Նույն որոշման համաձայն` <Մայր> (ԵԿԴ/0062/01/14) գործի դատաքննությունը շարունակվել է հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ` Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հայկ Սամվելի Կոջոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով։
Վերոնշյալ որոշման համաձայն` անջատված քրեական գործի քննությունը շարունակվել է այդ որոշման կայացմանը նախորդած հատվածից, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները և/կամ դատական սանկցիաները պահպանվել են, տուժող <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ներկայացուցչի մասնակցությունն ապահովվել է անջատված (սույն) գործի, իսկ տուժող Բաբկեն Հովհաննիսյանի, տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Մկրտչյանի և վերջինիս ներկայացուցիչ Սոնա Գուլքանյանի մասնակցությունը` <մայր> գործի շրջանակներում։ Դատարանը նաև փաստել է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և դատարանում զննված <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առգրավված փաստաթղթերը տնօրինվելու են սույն քրեական գործի, իսկ Դատարան ուղարկված այլ իրեղեն ապացույցները` ԵԿԴ/0062/01/14 քրեական գործի շրջանակներում։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով.
Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և սույն դատավճռով նշանակված 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տիգրան Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել 2013թ. հունիսի 25-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը՝ նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված վերջնական պատիժը` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացնել և դատական նիստերի դահլիճում նրան անհապաղ ազատ արձակել։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Վճռվել է նաև.
Կիրառել <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մնացական Կամոյի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Մնացական Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. օգոստոսի 12-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մառլեն Պարույրի Մուրադյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Վճռվել է նաև.
Կիրառելով <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև
Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբրյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առգրավված, գործին կցված և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը՝ քաղաքացիական պատասխանողներ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 (չորս հազար չորս հարյուր քսանութ) ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, Գոհար Գաբրիելյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից համապարտությամբ 6.024 (վեց հազար քսանչորս) ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, ինչպես նաև Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից 3.000 (երեք հազար) ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու մասով, համարել լուծված` Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի կողմից ամբողջությամբ, իսկ Էդիտա Ալիխանյանի կողմից մասամբ փոխհատուցվելու պատճառաբանությամբ, իսկ մնացած մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` քաղաքացիական հայցվորին պարզաբանելով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները, մասնավորապես` ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ համատեղ սեփականության իրավունքով Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակա¬րանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <GMC JIMMY 4.3.> մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող, վերջինիս եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչա¬կան վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Էրեբունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքները պահպանել` մինչև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի լրիվ փոխհատուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատկանող <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգելանքները` նույնիսկ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանին պատկանող և դատարանում պահվող գույքերը՝ <Կելին> Կ-95 տեսակի էլեկտրոնային պարպիչը, <Լումիքս> տեսակի <Պանասոնիկ DMC-FX 500> ապրանքանիշի թվային ֆոտոխցիկը, <Նոկիա Ցե 3> ապրանքանիշի 359761097625672 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը և հեռախոսաքարտը, <Էյջ Պի> ապրանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը, դրա էլեկտրոնային սնուցման լարը և պատյանը վերադարձնել վերջինիս` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
<Մերսեդես Բենց Տ-550> մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման <WDDNG71X27A095144> նույնականացման համարի ավտոմոբիլի վրա ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ դրված արգելանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան Լ.Գրիգորյանը, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ Լ.Գրիգորյանը և Ռ.Գաբրիելյանը և մեղադրող Հ.Հակոբյանը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ՝ դատարան/ հաստատված է համարել հետևյալը.
Էդիտա Ալիխանյանը, հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության ծառայող` <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության /այսուհետ` նաև Բանկ/ գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, իր կարգադրիչ և այլ լիազորություններն օգտագործել է Բանկի շահերին հակառակ և հօգուտ իրեն ու ամուսնու, որի հետևանքով համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ Բանկից հափշտակվել է առանձնապես խոշոր չափի` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարներ, որով Բանկի համար առաջացել են ծանր հետևանքներ.
Այսպես, Էդիտա Ալիխանյանը, Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ ձեռք բերած նախնական համաձայնության շրջանակներում, իր ծառայողական լիազորությունների չարաշահմամբ, Տ.Հովհաննիսյանի ու նրա կողմից մատնանշած անձանց՝ Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Վարդուհի Գաբրիելյանի, Էլանորա Հարությունյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալներով բացել է հաշվեհամարներ, ինչը կատարել է Բանկի <Բանկային և առարկայազուրկ մետաղական հաշիվների բացման, սպասարկման և փակման> կարգի 5.3.1 կետի խախտմամբ։
Այնուհետև, ի պաշտոնե հասանելիություն ունենալով բանկի ավանդատուների տվյալներին` Էդ.Ալիխանյանը ընտրել է երկարաժամկետ պայմանագրեր կնքած Բանկի հաճախորդների և օգտվելով ծրագրային հնարավորությունից` <Բանկի ավանդային գործառնությունների իրականացման> կարգի խախտմամբ, իր ծառայողական համակարգչով պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում տվել է <դադարեցում>, ապա՝ <պարտքերի մարում> հրահանգները, որոնց հետևանքով ավանդային պայմանագրերում նշված գումարները փոխանցել է ավանդատուների ցպահանջ հաշիվներին։ Այդ հաշիվներից, որոնցից, ըստ հիշյալ կարգի 4.1.1 կետով սահմանված պահանջների, չի թույլատրվում կատարել ընթացիկ բանկային գործառնություններ, այդ թվում` այլ անձանց հաշվին փոխանցումներ և որոնց վրա չեն տարածվել <Բանկային հաշվի մասին> կանոնները, Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է վճարման կեղծ հանձնարարականներ, ստորագրել ավանդատուների փոխարեն, ապա էլեկտրոնային և թղթային տարբերակներով դրանք ուղարկել է բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի հաստատմանը, ինչից հետո ավանդային գումարները փոխանցվել են վերը հիշատակված անձանց անուններով բացված հաշվեհամարներին։ Փոխանցումները կատարելուց հետո Տիգրան Հովհաննիսյանի հորդորով Բանկ ներկայացած և/կամ ուղեկցված նշված անձանց կողմից այդ գումարները կանխիկացվել, ապա հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, այդ կերպ հափշտակվել։
Բացի այդ, Էդիտա Ալիխանյանը, օգտվելով ի պաշտոնե իրեն վերապահված ծրագրային հասանելիությունից, նախապես կնքված ու հաստատված ավանդային պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում ծառայողական համակարգչի միջոցով, որպես ավանդային պայմանագրերով նախատեսված գումարի տնօրինման ինքնուրույն լիազորություններով օժտված <Երրորդ անձ>, ձևակերպել է նույն անձանց, ում տվյալներով արդեն իսկ բանկում բացել էր համապատասխան հաշվեհամարներ։ Այնուհետև, պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում նույն եղանակով տվել է <պայմանագրի դադարեցում>, ապա` <պայմանագրի մարում> հրահանգները, իբրև մարման հաշիվ նշել որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպված անձնավորության հաշվեհամարը։ Այդ գործողությունից հետո իր իսկ ձևավորած և սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի կողմից հաստատված վճարման հանձնարարագրերի հիման վրա գումարները փոխանցել է <Երրորդ անձանց> հաշվեհամարներին, ովքեր դրանք Բանկից կանխիկ ստացել և գրեթե անմիջապես փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, որպիսի գումարները դարձյալ հափշտակվել են։
Այն դեպքերում, երբ Բանկի ավանդատուները ցանկացել են վերակնքել կամ լուծել ավանդային պայմանագրերը, Էդիտա Ալիխանյանը, նրանց հաշիվներին առկա գումարների հափշտակության փաստը թաքցնելու նպատակով օգտվելով ծրագրային հասանելիությունից, <Բանկի ավանդային գործառնությունների իրականացման> կարգի խախտմամբ կազմել է կեղծ պայմանագրեր` էլեկտրոնային տվյալներում նշելով ավանդային գումարի թույլատրվող նվազագույն շեմը, իսկ ավանդատուին տրամադրած պայմանագրի թղթային տարբերակում` իրական ավանդային գումարի չափը, որոնք նշված կարգի 5.3.2 կետի 4-րդ քայլով սահմանված պահանջների խախտմամբ (համաձայն որի` ավանդային հաշվին գումարը մուտքագրվելուց հետո պատասխանատու աշխատակիցը դրոշմակնքում և ստորագրում է ավանդային պայմանագրի երկու օրինակները և դրանք ներկայացնում է իր անմիջական ղեկավարի նշագրմանն ու գործառնական վարչության պետի ստորագրմանն ու կնքմանը), առանց էլեկտրոնային համապատասխան բազայի ստուգման` հաստատման է ներկայացրել սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանին, ով, ինչպես նաև գործառնական վարչության պետ Վահե Հարությունյանը ստորագրություններով հաստատել են դրանք։ Միաժամանակ, գումարների հափշտակության փաստը քողարկելու նպատակով Էդիտա Ալիխանյանը, չարաշահելով իր ծառայողական լիազորությունները, նույն եղանակով ընտրած բանկի ավանդատուների հաշվեհամարներից փոխանցումներ է կատարել ժամկետային առումով լրացող և հափշտակության բացահայտման համար վտանգ ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհամարներին:
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Էդիտա Ալիխանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Միաժամանակ, Էդիտա Ալիխանյանը համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի գումարներ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, անմիջականորեն վերոնշյալ խմբի անդամներով, երբեմն նաև Գոհար Գաբրիելյանի, Մնացական Սարգսյանի, Վահե Ստեփանյանի կամ Մառլեն Մուրադյանի օժանդակությամբ (աջակցությամբ) հափշտակել են Էդիտա Ալիխանյանի վերոնշյալ կարգադրիչ և այլ լիազորությունների չարաշահմամբ Բանկից կանխիկացված և ի վերջո Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնված առանձնապես խոշոր չափի գույքը` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարները։
Այսպես, նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում գործող խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կատարած հափշտակություններին վերոնշյալ անձինք աջակցել են կոնկրետ (ստորև ներկայացվող) դրվագներով դրա իրականացման խոչընդոտները վերացնելու միջոցով, մասնավորապես`
Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր կողմից վարվող ավտոմեքենաներով գումարների կանխիկացման համար ներգրավված անձանց Բանկ տեղափոխելու կամ Բանկի հարակից տարածքում նրանց դիմավորելու, հաճախորդների սպասարկման սրահ ուղեկցելու, Էդիտա Ալիխանյանի աշխատանքային տաղավարին մոտենալու, գումարի ստացման համար պահանջվող գործողությունները կատարելու վերաբերյալ ցուցումներ տալու, որոշ դեպքերում` բանկից ստացված գումարները ստանալու և Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնելու, հափշտակության հետքերը պարտակելու համար Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով ժամկետային առումով լրացող և հափշտակության բացահայտման համար վտանգի ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհամարներին Տ.Հովհաննիսյանից նախապես ստացած գումարները մուտքագրելու եղանակներով,
Գոհար Գաբրիելյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր անձնագրային տվյալները տրամադրելու (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Տ.Հովհաննիսյանի հորդորով բանկ այցելելու, իր անվամբ փոխանցված գումարները ստանալու և դրանք ավելի ուշ Տ.Հովհաննիսյանին հանձնելու եղանակներով, իսկ
Վահե Ստեփանյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր հոր` Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալները տրամադրելուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Վլադիմիր Ստեփանյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և իրեն փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Վահե Ստեփանյանը ստացել և փոխանցվել Տ.Հովհաննիսյանին, Մնացական Սարգսյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անձնագրային տվյալները տրամադրելուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Արտակ Սարգսյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և Տ.Հովհաննիսյանին փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Արտակ Սարգսյանը ստացել և փոխանցվել Տ.Հովհաննիսյանին։
Այսպես, 2012թ. հունվարի 17-ին Արթուր Գոռիկի Գրիգորյանի անունով թիվ 031369 ավանդային պայմանագրով ներդրվել են 40.000 ԱՄՆ դոլարի, իսկ թիվ 031370 ավանդային պայմանագրով 36.796 ԱՄՆ դոլարի ավանդներ, որոնք այնուհետև կանխիկ համալրվել են համապատասխանաբար` 2.500 և 570 ԱՄՆ դոլարով։ 2012թ. դեկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031369 ավանդային պայմանագիրը, 42.500 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. մարտի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի 12.000.000 ՀՀ դրամի ավանդային պայմանագիրը, արդյունքում 88.471,30 ՀՀ դրամը գանձվել է որպես դադարեցման տույժ ավանդի գումարից, իսկ մնացած 11.911.528,70 ՀՀ դրամից 11.910.000 ՀՀ դրամն ավանդատուի բանկային հաշվից փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, որը հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հուլիսի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Անահիտ Մարատի Գնունու թիվ 038190 ավանդային պայմանագիրը, 8.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն ամբողջ գումարը կանխիկ ստացել է բանկից։
2012թ. օգոստոսի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հասմիկ Լյուդվիկի Աբրահամյանի թիվ 038141 ավանդային պայմանագիրը, որից 1.030.000 ՀՀ դրամ նույն օրն ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Մարտին Վահագնի Շիրակյանի բանկային հաշվին, իսկ 570.000 ՀՀ դրամը 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին փոխանցել է Անահիտ Սերժիկի Միրզոյանի բանկային հաշվին։ Վերջիններս իրենց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարները նույն օրը կանխիկ ստացել և փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. սեպտեմբերի 13-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վիգեն Սարգսի Վարդանյանի թիվ 041554 ավանդային պայմանագիրը, 5.000.000 ՀՀ դրամ գումարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 3.505.000 ՀՀ դրամը նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին։ Նույն օրը Մառլեն Մուրադյանը Գոհար Գաբրիելյանին տեղափոխել է Բանկ, որտեղ վերջինս, համաձայն Մ.Մուրադյանից ստացած ցուցումների, իր հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը կանխիկ ստացել է, այնուհետև փոխանցել Մառլեն Մուրադյանին, ով իր հերթին այն տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 1.495.000 ՀՀ դրամը Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին է փոխանցել 2012թ. սեպտեմբերի 18-ին, որը նույն օրը Գ.Գաբրիելյանը բանկում ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. սեպտեմբերի 24-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի թիվ 041645 ավանդային պայմանագիրը, 4.400 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.500 ԱՄՆ դոլար նույն օրը, իսկ 2.900 ԱՄՆ դոլար 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2013թ. մարտի 5-ին 75.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի բանկային հաշվեհամարին։
2012թ. սեպտեմբերի 27-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Մանուկ Հակոբի Սումպուլյանի թիվ 041865 ավանդային պայմանագիրը, 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար ավանդատուի բանկային հաշվից փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Աղասի Զալիբեկի Սարգսյանի թիվ 041963 ավանդային պայմանագիրը, 16.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից նույն օրը 8.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին ևս 8.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 9-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սարգիս Սմբատի Լալայանի թիվ 041869 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ գումար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարը մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սոնյա Կարապետի Փաշայանի թիվ 039873 ավանդային պայմանագիրը, 3.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին 3.500.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Սոնյա Կարապետի Փաշայանի բանկային հաշվեհամարին
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Գարեգին Բարսեղի Մովսեսյանի թիվ 040086 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով գումարի մուտքագրման օրը բանկից այն կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 031928 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Լ.Հովհաննիսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 15-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հեղինե Վաչագանի Մարտիրոսյանի թիվ 040176 ավանդային պայմանագիրը, 3.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ այն ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Վահանի Սարգսյանի թիվ 0406654 ավանդային պայմանագիրը, 41.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 30.000 ԱՄՆ դոլար նույն օրը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Ա.Սարգսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 23-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վերա Անուշավանի Սարգսյանի թիվ 040658 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի թիվ 040101 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աստղիկ Շավարշի Գրիգորյանի թիվ 028876 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 20.000 ԱՄՆ դոլարը կանխիկ ելքագրվել է ավանդատուի բանկային հաշվից, նույն օրը 20.000 ԱՄՆ դոլար է մուտքագրվել ավանդատուի մեկ այլ բանկային հաշվին, որտեղից 20.000 ԱՄՆ դոլար Էդիտա Ալիխանյանը փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Բացի այդ, ավանդատուի հաշվից ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար արդեն 2012թ. նոյեմբերի 14-ին փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, որը մուտքագրման օրը կրկին նույն եղանակով կանխիկացվել ու հափշտակվել է։ 2012թ. նոյեմբերի 20-ին Էդիտա Ալիխանյանը նույն ավանդատուի բանկային հաշվին մուտքագրել է 100 ԱՄՆ դոլար, որը ձևակերպել է որպես ժամկետային ավանդ՝ թիվ 040732 ավանդային պայմանագրի տեսքով, սակայն ավանդի պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափը արձանագրել է 30.000 ԱՄՆ դոլարի չափով։
2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ռուբեն Ստեփանի Մեսչյանի թիվ 031771 ավանդային պայմանագիրը, 2.300.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.970.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը հիշյալ անձի անունով ձևակերպել է 30.000 ՀՀ դրամի ավանդ, սակայն պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափն արձանագրել է 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով։
2012թ. դեկտեմբերի 7-ին ավանդատու Բաբկեն Լևոնի Թաղիանոսյանի կողմից ներդրվել է 10.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդ, որի վերաբերյալ կազմվել է թիվ 042587 ավանդային պայմանագիրը։ Նույն օրը Էդիտա Ալիխանյանը խզել է նշված ավանդային պայմանագիրը և փոխարենը կնքել է 100 ԱՄՆ դոլարի թիվ 042595 պայմանագիրը։ Ավանդատուի ցպահանջ հաշվից 9.900 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ամբողջությամբ կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. դեկտեմբերի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Մնացականի Խաչատրյանի թիվ 042528 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. դեկտեմբերի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սիրվարդ Վասիլիի Ռուստամյանի թիվ 031347 ավանդային պայմանագիրը, 2.850.335 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.843.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. հունվարի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031370 ավանդային պայմանագիրը, 37.366 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 22.500 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի փոխանցման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վահրամ Խաչիկի Մաթևոսյանի թիվ 045618 ավանդային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյա¬նին։
2013թ. փետրվարի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Լիլիա Վեմիրի Ղարիբյանի թիվ 044848 ավանդային պայմանագիրը, 31.100 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 28.140 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 11-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հասմիկ Հարությունի Խաչատրյանի թիվ 042598 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի թիվ 032663 ավանդային պայմանագիրը, 49.600 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին։ Վերջինիս հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Այնուհետև` Էդիտա Ալիխանյանը 2013թ. փետրվարի 21-ին նույն ավանդատուի դոլարային հաշվին բանկի մեկ այլ ավանդատու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի դոլարային հաշվից փոխանցել է 49.600 ԱՄՆ դոլար։
2013թ. փետրվարի 21-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի թիվ 035665 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 49.600 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է բանկի ավանդատու Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի հաշվին։ Այնուհետև` 2013թ. ապրիլի 15-ին ավանդատուի բանկային հաշվին կանխիկ մուտք է եղել 14.000 ԱՄՆ դոլար, որը ավանդի խզումից մնացած 400 ԱՄՆ դոլարի հետ ներդրվել է որպես ավանդ՝ կազմվելով թիվ 047583 ավանդային պայմանագիրը։ Ապա, պայմանագրում Վարդուհի Գաբրիելյանին ձևակերպել է որպես <Երրորդ անձ> և 2013թ. ապրիլի 16-ին նրա անունից խզել է հիշյալ ավանդային պայմանագիրը։ Վարդուհի Գաբրիելյանը նույն օրն այդ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աշոտ Թեմուրի Մաթևոսյանի թիվ 032991 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամը և ավանդի տոկոսները՝ 444.920 ՀՀ դրամն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.220.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 15-ին նույն անձի անունով Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է 4.000.000 ՀՀ դրամի կեղծ ավանդային պայմանագիր, որի իրական չափը, ըստ ծրագրային ձևակերպման, կազմել է 36.000 ՀՀ դրամ։
2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Լեոնիդ Միքայելի Հայրապետյանի թիվ 045194 ավանդային պայմանագիրը, 8.050.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 11.314 ՀՀ դրամ տոկոսներն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 8.060.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Թամարա Բաբկենի Անտոնյանի թիվ 037671 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի թիվ 032569 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Սյուզի Ռոբերտի Հախինյանի թիվ 036426 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արա Սուրիկի Կարապետյանի թիվ 032970 ավանդային պայմանագիրը, 6.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ազնիվ Կառլենի Մխիթարյանի թիվ 035529 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Հայկ Միրզաջանի Ղազարյանի թիվ 044729 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վլադիմիր Ստեփանյանի բանկային հաշվին, ով, գործելով որդու` Վահե Ստեփանյանի հորդորով, գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Վլադիմիր Ստեփանյան գումարը ստացել, այնուհետև` որդու և Մառլեն Մուրադյանի միջոցով փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հերմինե Ռաֆայելի Միքայելյանի թիվ 037791 ավանդային պայմանագիրը, 7.700.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Գուրգենի Խաչատրյանի թիվ 046513 ավանդային պայմանագիրը, 6.087.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 6.000.000 ՀՀ դրամը փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 045762 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամ և տոկոսները անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.005.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է բանկի հաճախորդ Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպած Գոհար Գաբրիելյանի անունից խզել է ավանդատու Արթուր Օնիկի Սիրունցի թիվ 038655 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպված Գոհար Գաբրիելյանի անունից խզել է ավանդատու Անահիտ Կարենի Ավետիսյանի թիվ 037850 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 341.063 ՀՀ դրամ տոկոսները փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպած Լևոն Հովհաննիսյանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Մարդիրոս Կարաբեթի Բոզյակալյանի թիվ 041923 ավանդային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, որը հաշվե¬համարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպած Լևոն Հովհաննիսյանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Էլիզաբեթ Սիմոնի Նահապետյանի թիվ 039902 ավանդային պայմանագիրը, 43.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 30-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպված Շողիկ Պետրոսյանի անունից խզել է ավանդատու Գայանե Ռազմիկի Հայրապետյանի թիվ 042701 ավանդային պայմա¬նագիրը, 10.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մայիսի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Դերենիկի Սիմոնյանի թիվ 038666 ավանդային պայմանագիրը, 27.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդի մայր գումարը և 19.732 դրամ հաշվարկված տոկոսագումարը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մայիսի 6-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Վիկտորիա Էդուարդի Աթանեսյանի թիվ 040203 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, առանց ավանդատուի բանկային հաշվին անցնելու, փոխանցել է բանկի ավանդատու Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի բանկային հաշվին, որի ավանդային պայմանագիրը խզել էր դեռևս 2013թ. մարտի 1-ին։
Վերոնշյալ հափշտակությունների դրվագներով օժանդակողներից յուրաքանչյուրին վերագրված գործողությունների կատարմամբ` Մառլեն Մուրադյանը օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 65.858.153 ՀՀ դրամին համարժեք 147.740 ԱՄՆ դոլարի և 5.505.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը,
Վահե Ստեփանյանը օժանդակել է 2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 12.428.400 ՀՀ դրամին համարժեք 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակությանը,Մնացական Սարգսյանն օժանդակել է 2012թ. նոյեմբերի 19-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը, իսկ
Գոհար Գաբրիելյանն օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 73.169.992 ՀՀ դրամին համարժեք 119.900 ԱՄՆ դոլար և 23.923.795 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը։
Այսպիսով` հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ շրջանակներում, խմբի կազմում Էդիտա Ալիխանյանը և Տիգրան Հովհաննիսյանը կատարել են հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց համապատասխան դրվագներով օժանդակած անձանցից յուրաքանչյուրը` Մառլեն Մուրադյանը, Մնացական Սարգսյանը, Վահե Ստեփանյանը և Գոհար Գաբրիելյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Հափշտակված գումարները կանխիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ դեռևս 2014թ. ապրիլի 2-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս մահանալու հիմքով։
Բացի այդ, Մնացական Սարգսյանը 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ապօրինաբար ձեռք է բերել և պահել, ապա Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում այլ անձի է իրացրել հրազեն հանդիսացող 7,62 մմ տրամաչափի <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ, այդ ատրճանակի պահունակի տարողությամբ, ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7,62 մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտներ, որոնց դիմաց գնորդից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն` Մնացական Սարգսյանը կատարել է նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դատարանը հաստատված է համարել, որ.
Ամբաստանյալները մեղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին`
- Տիգրան Հովհաննիսյանը և Էդիտա Ալիխանյանը խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ կատարել են հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Էդիտա Ալիխանյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
- խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակություն կատարած Տիգրան Հովհաննիսյանին և Էդիտա Ալիխանյանին օժանդակած անձանցից յուրաքանչյուրը` Վահե Ստեփանյանը, Մառլեն Մուրադյանը, Գոհար Գաբրիելյանը և Մնացական Սարգսյանը կատարել են հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Մնացական Սարգսյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռը։
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանել ազատազրկում 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ սահմանել ազատազրկում 1 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, 4 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժին մասնակիորեն գումարելով 1 տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից 6 ամիսը, վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտել է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.02.2016թ. վերոնշյալ դատավճռով Էդիտա Ալիխանյանին և Գոհար Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատժի կրումից պայմանականորեն ազատելը չի կարող նպաստել պատժի նպատակների իրականացմանը, և խախտվել են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ուստի նշված դատավճիռը ենթակա է բեկանման հետևյալ հիմնավորումներով.
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը։
Ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժները պայմանականորեն չկիրառելով՝ դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի, ինչպես նաև ընդհանուր մասի մյուս դրույթների վերը հիշատակված պահանջները, որի արդյունքում նշանակել է ոչ արդարացի պատիժ՝ հաշվի չառնելով նրաց կատարած հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև նրա պատիժն ու պատասխանատվությունն անհատականացնող հանգամանքների ողջ ծավալն ու հարաբերակցությունը։
Դատարանն իր դատավճռով հետևության է հանգել, որ էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի ուղղվելը հնարավոր է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի կրումից ազատելով՝ հաշվի չառնելով այն հանգամանքը, որ պատժի նպատակը միայն անձին ուղղելը չէ, այլ նաև սոցիալական արդարության վերականգնումը և հանցագործությունների կանխումը։ Ուստի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-֊րդ հոդվածի կիրառումը չի վերլուծել պատժի բոլոր նպատակների իրականացման համատեքստում։
Այս առումով դատարանի դատավճիռը հակասում է նույն դատավճռով հիշատակված Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշմամբ և Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇՊ-/0029/01/08 գործով որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած հետևյալ դիրքորոշումներին: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լուծելիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։ Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ (...) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
գ) հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (...) (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշմամբ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտված նախադեպային իրավական դիրքորոշման համաձայն՝ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-֊րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։
Սույն քրեական գործով դատարանը փաստել է, որ Գոհար Գաբրիելյանը նախկինում դատապարտված չէ, քննվող դեպքերին մասնակցել է օժանդակողի կարգավիճակով, զղջացել և տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքին է 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված դուստրը՝ Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանը, բնութագրվում է դրականորեն, դատարանում կամովին և ամբողջությամբ (6.024 ԱՍՆ դոլարի չափով) փոխհատուցել է նրան վերագրված դրվագներով քաղաքացիական հայցվոր ճանաչված Հայբիզնեսբանկ ՓԲ ընկերության հայցը։
Ամբաստանյալ էդիտա Ալիխանյանի մասով դատարանը փաստել է, որ նա նախկինում դատապարտված չէ, ամուսնացած է, սույն գործով ամբաստանյալ, անազատության մեջ գտնվող Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, քրեական գործով դեռևս 2013թ. մայիսի 6-ից, այսինքն՝ 2 տարի 9 ամիս 17 օր տևողությամբ գտնվում է կալանքի տակ, խնամքին է փոքրահասակ երեխան՝ 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված էդուարդ Հովհաննիսյանը, ով վատառողջ է, դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջացել և տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, կամովին, սակայն մասնակիորեն՝ 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցել է հանցագործությամբ պատճառված վնասը, ուսման և բնակության վայրերում բնութագրվում է դրականորեն, հանցագործությունները կատարել է պարտքեր կուտակելու հետևանքով ծանր կացության մեջ հայտնված ամուսնուն՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին օգնելու մղումներով։
Վերոնշյալ հանգամանքների հիման վրա՝ անձը բնութագրող տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդյունքներով դատարանը հանգել է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդարության վերականգնելը, ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի ուղղվելը և նոր հանցագործությունների կանխելը հնարավոր է նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու պայմաններում։
Պետք է նկատի ունենալ, որ նշված ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղամացնող հանգամանքերը յուրաքանչյուրը որպես առանձին հանգամանք համարելով՝ դատարանն արհեստականորեն ընդլայնել է այդպիսի հանգամանքների շրջանակը, որոնց բացակայությամբ առավել ակնհայտ է դառնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհամապատասխանությունն ամբաստանյալների անձին։ Նույնիսկ այս պայմաններում, դատարանի մատնանշած՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները չեն նվազեցնում ամբաստանյալների, ինչպես նաև նրանց կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման օբյեկտիվ հիմքեր չեն համարվում, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են կատարված հանցագործության վտանգավորության աստիճանը։
Խոստովանական ցուցմունք տալը, անկեղծորեն զղջալը, առաջին անգամ հանցավոր արարք կատարելը, ամուսնու հետ նույն քրեական գործով դատապարտվելը չեն կարող վկայել արարքի հասարակական վտանգավորության էական նվազման մասին։ Դրանք չեն նվազեցնում կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և չեն կարող ծառայել որպես ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք։ Դրանք չեն կարող բխել օրենքից, քանզի դրանով կխաթարվի արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի, որպես արդարադատության ակտի իմաստը։
Այս պարագայում պետք է փաստել, որ ամբաստանյալները գործել են ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով ինչպես իրենց գործողությունների հանրության համար վտանգավոր բնույթը, այնպես էլ նախատեսել են հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել դրանց վրա հասնելը։
Քրեական գործի տվյալներով Էդիտա Ալիխանյանը ներկայացել է մեղայականով, տվել խոստովանական ցուցմունքներ։ Եթե նշվածը քննարկենք քրական գործի համատեքստում, դրա քննության և բացահայտման պրոցեսի մեջ, ապա՝ հարկ է նշել, որ հանցանքի բնույթից ելնելով, այն ի սկզբանե <դատապարտված> է եղել բացահայտման և հանցավորին թերևս այլ բան չէր մնում, քան խոստովանելը և իրեն մերկացնող ցուցմունքներ տալը։ Դա ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի ցուցմունքներից զատ մեծապես պայմանավորված է քրեական գործում առկա այն մեծածավալ ապացուցողական բազայով, որը կարելի է ասել ինքնին արդեն բավարար է արարքն ապացուցված համարելու համար։ Նշվածից զատ ամբաստանյալի այն ցուցմունքները, որոնք առնչվում են գործով մյուս հանցակիցներին, ըստ էույթան ուղղված են սեփական արարքն արդարացնելուն։ Դրանք են՝ ամուսնու պարտքերի պատճառով, մյուս հանցակիցների հորդորով, վախի ազդեցության տակ հանցավոր քայլը կատարելը։
Նույն փաստարկները վերաբերելի են նաև ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի պարագայում։ Խոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարած արարքի համար զղջալը էապես պայմանավորված է ինչպես իր անվամբ բացված հաշվեհամարի առկայությամբ, այնպես էլ կանխիկացման գործարքներով։ Նախաքննության ընթացքում նա իրոք տվել է խոստովանական ցուցմունքներ և ամբողջությամբ ընդունել առաջադրված մեղադրանքը։ Ինչ վերաբերում է դատարանում խոստովանական ցուցմունքներ տալուն՝ դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ տեղյակ չի եղել, որ իր անվամբ բացված հաշվեհամարից իր կողմից ստացված 119.900 ԱՄՆ դոլարը և 23.923.795 ՀՀ դրամը հափշտակված են։ Այդ քայլին դիմել է ընկերոջը՝ Տիգրան Հովհաննիսյանին օգնելու մղումներով։ Գոհար Գաբրիելյանն առաջադրված մեղադրանքն ամբողջ ծավալով ընդունել է միայն դատական վիճաբանությունների փուլում։
Ամփոփելով վերոնշյալը՝ բանկից կատարված հափշտակության մասով պետք է փաստել, որ ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներ տալը պայմանավորված է սեփական ճակատագիրը մեղմելու մղումներով։ Դատավճռի պատճառաբանական մասում հավուր պատշաճի չի քննարկվում բանկից հափշտակված ընդհանուր 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարի ճակատագրի հանգամանքը։ Թեև տուժող կողմը քաղաքացիական հայց է ներկայացրել միայն 23.896 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու պահանջով, որը պայմանավորված է բանկային կապիտալի ապահովագրված լինելու հանգամանքով, հափշտակված գումարի աննախադեպ չափը չի փոփոխվել և դրված է մեղադրանքների հիմքում։ Քրեական գործի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալներից որևէ մեկը չի ներկայացրել այնպիսի տեղեկություն, ինչը լրացուցիչ հնարավորություն կընձեռներ վարույթն իրականացնող մարմնին բացահայտել հանցագործությունը ողջ ծավալով:
Գոհար Գաբրիելյանի և Էդիտա Ալիխանյանի կողմից հատուցված հափշտակվածի համեմատությամբ փոքր գումարները (համապատասխանաբար 6.024 և 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ) չեն կարող գնահատվել նաև հանցագործությամբ պատճառված վնասի վերականգնում։
Վերոնշյալի համատեքստում քրեական գործով Գոհար Գաբրիելյանի և Էդիտա Ալիխանյանի անձը բնութագրող հանգամանքները հիմք չեն տալիս ենթադրելու, որ վերջիններիս ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, կատարված արարքի վտանգավորության աստիճանը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները գտել է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատժը պայմանականորեն չկիրառելով թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում՝ որը կարող է ազդել գործի ելքի վրա։ Խախտվել են պատժի նպատակների իրականցման հիմնարար դրույթները, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, կատարած արարքների և նշանակված պատժների համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի և Վճռաբեկ դատարանի հիշատակված որոշումների պահանջները, ինչի հետևանքով էլ խախտվել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի շահերի պաշտպան Լիանա Գրիգորյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված իր իսկ պատճառաբանությունները, խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.02.2016թ. կայացրած դատավճիռը, Վահե Ստեփանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րղ հողվածի 3-րդ մասով սահմանված 4 /չորս/ տարի ժամկետով սահմանված պատիժը ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտել է, որ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր պաշտպանյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ կայացրել է հանցանքի ծանրությանը և բնույթին չհամապատասխանող ակնհայտ խիստ դատավճիռ, որոշումը կայացնելիս դատարանը գտել է, որ Վ.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ-ի կիրառումը թույլատրելի չէ։ Նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս՝ ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում։ Ընդ որում, դատարանը նման հետևության է հանգել ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, հիմնվելով կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա։
Թեև դատարանը դատական ակտում նշել է պատասխանատվությունը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքները, սակայն դրանք իրականում կրել են ֆորմալ բնույթ։ Քանի որ, եթե դատարանն իրականում հաշվի առներ նշված նորմերը, ապա պաշտպանյալի նկատմամբ կկիրառեր մեղմ պատիժ, որի համար կային բոլոր հիմքերը և հիմնավորումները։ Առաջադրված մեղադրանքում Վահե Ստեփանյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և հայտնել, որ հանդիսացել է Լուիզա Ալիխանյանի նախկին ընկերը, մտերիմ հարաբերությունների մեջ գտնվելով Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ։ Վերջինիս խնդրանքով բանկից գումար պետք է դուրս գրվեր։ Ինչ նպատակին պետք է ծառայեին այդ գումարները Վ.Ստեփանյանը տեղեկացված չի եղել։ Քանի որ անձնագրի հետ կապված խնդիրներ են եղել, հետևապես նկարագրված արարքը կատարելու համար Վահե Ստեփանյանը հորը՝ Վլադիմիր Ստեփանյանին խնդրել է իր հետ գնալ բանկ, կանխիկ ստանալ նրա հաշվեհամարին փոխանցված գումարը և այն տրամադրել իրեն։ Պայմանավորվածության համաձայն Վլադիմիր Ստեփանյանը բանկից կանխիկ ստացել է մի շարք ֆինանսական զեղծարարություններով զուգորդված բանկային փոխանցումների արդյունքում նրա հաշվեհամարին փոխանցված գումարը, այն հանձնել Վահե Ստեփանյանին, որն ամբողջությամբ նույն օրը վերջինս տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Վկայակոչել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը:
Պաշտպանական կողմը սույն վերաքննիչ բողոքի քննության համար կարևորում է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի՝ Տիրան Վոլոդյայի Բուդաղյանի գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, որում մասնավորապես նշվել է՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդ-ի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը ՝ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած արարքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։ Նշված իրադրությունից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր։ Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև ՝ դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգքրի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները /տես Թամարա Իշխանի Տեր– Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 որոշումը/։
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48–րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։
Վահե Ստեփանյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին է գտնվում անչափահաս դուստրը 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանը, վատառողջ է, տառապում է հետտրավմատիկ էնցեֆալոպատիայով, հիպերտոնիկ համախտանիշով։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի առնելով կատարած հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, չգտնելով պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, նպատակահարմար չի համարել ՀՀ քր. օր-ի 70– րդ հոդով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը։
Հարկ է համարել նշել, որ Վահե Ստեփանյանը մասնակի վճարել է քաղաքացիական հայցով համապարտության կարգով սահմանված 772 ՀՀ ղրամին համարժեք գումարից 280 ԱՍՆ դոլարի համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
Ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան՝ Ռ.Գաբրիելյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով կայացրած 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճիռը, կայացնել նոր դատական ակտ՝ ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի փետրվարի 23-ի դատավճռով Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Վահե Ստեփանյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա օժանդակել է 2013 թվականի մարտի 14-ին <Հայբիզնեսբանկ> փբ ընկերության գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ Էդիտա Ալիխանյանի և նրա ամուսնու Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ բանկի հետ երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների հաշվեհամարներից առանձնապես խոշոր չափերի 12428400 ՀՀ դրամին համարժեք 30000 /երեսուն հազար/ ԱՄՆ դոլարի հափշտակությանը։
Նախաքննական մարմինը վերը նշված արարքի համար Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում մեղադրյալ Վահե Ստեփանյանը ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել։ Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ Վահե Ստեփանյանը կատարել է ՀՀ քր. օր-ի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք և նշված հոդվածի սանկցիայի սահմաններում նրան դատապարտել `է 4 /չորս/ տարի ազատազրկման։
Դատական ակտ կայացնելիս, դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է գնահատել նախկինում դատված չլինելը, ամուսնացած լինելը, վատառողջ լինելը /մի շարք հիվանդություններով տառապելու վերաբերյալ փաստաթղթերը ներկայացվել են դատարանին և գտնվում են քրեական գործում/, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին դստեր՝ 2014թ.-ի փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանի առկայությունը, բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, այնուհանդերձ գտել է, որ դատարանը սահմանել է խիստ պատիժ։ Չվիճարկելով դատավճռի օրինակությունը այնուամենայնիվ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից խնդրել է հաշվի առնելով վերը նշված դրականորեն բնութագրող տվյալները և այն, որ Վ.Ստեփանյանը անկեղծորեն զղջացել է կատարվածի համար, տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, կամովին և ամբողջությամբ պատրաստ է 772 (յոթհարյուր յոթանասուն երկու) ԱՄՆ դոլարի չափով փոխհատուցել իրեն վերագրված դրվագով, որպես քաղաքացիական հայցվոր ճանաչված <Հայբիզնեսբանկ> փբ ընկերությանը պատճառած վնասը, որպիսիք հիմք են տալիս հանգելու այն հետևությանը, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը։
Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի շահերի պաշտպան Լ.Գրիգորյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է սույն վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ։
Ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոնն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընղհանուր իրավասության դատարանի 23.02.2016թ. կայացրած դատավճիռը, հոչակել Մնացական Սարգսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր-ի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 235-րդ հողվածներով առաջադրված մեղադրանքներում և արդարացնել.
-Եթե դատարանը գտնի, որ Մնացական Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հաշվածի 3-րդ մասով և 235-րդ հոդվածներով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավոր են, իսկ կայացված դատավճիռը օրինական, ուստի խնդրել է նրա նկատմամբ սահմանված պատիժը ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան։ Միաժամանակ ՝ կիրառել Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
-Եթե դատարանը գտնի, որ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ի կիրառումը նպատակահարմար չէ և պատիժ պետք է սահմանել ազատազրկման ձևով, ուստի խնդրել է կիրառել Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետը և Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտել է, որ Կենտրոն և Նռրք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր պաշտպանյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ կայացրել է հանցանքի ծանրությանը և բնույթին չհամապատասխանող ակնհայտ խիստ դատավճիռ։
Նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս՝ ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում։ Ընդ որում, դատարանը նման հետևության է հանգել ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, հիմնվելով կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա։
Թեև դատարանը դատական ակտում նշել է պատասխանատվությունը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքները, սակայն դրանք իրականում կրել են ֆորմալ բնույթ։ Քանի որ, եթե դատարանն իրականում հաշվի առներ նշված նորմերը, ապա պաշտպանյալի նկատմամբ կկիրառեր մեղմ պատիժ, որի համար կային բոլոր հիմքերը և հիմնավորումները։
Վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները ներկայացրել է հերթականությամբ.
Այսպես ՝ համաձայն մեղադրական եզրակացության ՝ Մնացական Սարգսյանը օժանդակել է 2012թ. նոյեմբերի 19-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը: Մասնավորապես Մ.Սարգսյանը նշված հանցագործությունը կատարել է Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր եղբոր՝ Արտակ Սարգսյանի անձնագրային տվյալները տրամադրելով (որի հիման վրա բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Արտակ Սարգսյանին բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և Տ.Հովհաննիսյանին փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Արտակ Սարգսյանը ստացել և փոխանցվել Տ.Հովհաննիսյանին։ Այսինքն՝ Մնացական Սարգսյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 38–181-֊րդ հող֊-ի 3-րդ մասով։
Բացի այդ, Մնացական Սարգսյանը 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ապօրինաբար ձեռք է բերել և պահել, ապա Երևան քաղաքի էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում այլ անձի է իրացրել հրազեն հանդիսացող 7,62 մմ տրամաչափի ՏՏ տեսակի ատրճանակ, այդ ատրճանակի պահունակի տարողությամբ, ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7,62 մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտներ, որոնց դիմաց գնորդից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն՝ Մնացական Սարգսյանը կատարել է նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքներում Մ.Սարգսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է հետևյալը, որ Տիգրան Հովհաննիսյանին ճանաչում է մոտավորապես 3 տարի։
Նրա հետ ծանոթացել է մեքենաների առուվաճառքի հետ կապված։ Այդ գործարքից հետո իրենց միջև մտերմություն է առաջացել, սկսել են ընկերություն անել։ Մոտավորապես 2011 թվականին վերջինս կնոջ՝ Էդիտա Ալիխանյանի հետ բնակարան է ձեռք բերել իրենց թաղամասում։ Տիգրանը զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվաճառքով, որոշ ժամանակ անց, ըստ նրա խոսքերի, ընկել է պարտքերի մեջ։ 2012 թվականի կեսերին, Տիգրանն իրեն խնդրել է, որ իր անունով <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումար հանի։ Իր այն հարցին, թե ինչ գումարի մասին է խոսքը գնում, Տիգրանը պատասխանել է, որ այլ անձանց ավանդներ են դուրս գալիս բանկից, փոխանցվում հաշվեհամարի, որը պետք է ուղղակի գնալ և ստանալ բանկի մասնաճյուղից։ Հետաքրքրվել է, արդյոք վտանգավոր չէ այդ, որին Տիգրանը կրկին պատասխանել է, որ ոչ-մի խնդիր չի կարող լինել, քանի որ կինը բանկի աշխատակից է։ Նա իրեն նույն ժամանակ պարզաբանել է նաև, որ այդ գումարային փոխանցումները կատարում է կինն անձամբ։ Ավելացրել է նաև, որ այդ գումաները իրենք ժամանակավորապես են հանում, դրանք հետագայում ինքը պետք է դնի տեղը։ Իր անձնագրի ժամկետը լրացած լինելու պատճառաբանությամբ, առաջարկել է գումար հանել եղբոր անունով։ Խնդրել է եղբորը Տիգրանին աջակցել այդ հարցում։ Տեղյակ է եղել, որ այդ նույն ժամանակահատվածում եղբայրը Արտակ Սարգսյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ երկու անգամ գնացել է <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող գլխամասային մասնաճյուղ և ստացել մոտավորապես 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Այդ գումարները եղբայրը փոխանցել է Տիգրանին։
Ինչ վերաբերվում է զենք իրացնելու դրվագին, ապա Մ.Սարգսյանը հայտնել է, որ դրա հետ ընդհանրապես որևէ կապ չունի։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը բավական հանգամանորեն ներկայացրել է ՀՀ քր. օր-ի 181-րդ հոդ-ի, մասնավորապես հանցագործությանը օժանդակելու հանցակազմը։ Մասնավորապես, նշել է հետևյալը....<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես՝ մինչև հանցագործությունը սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին։
Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնարավոր է դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավորությամբ մասնակցելու, տվյալ դեպքում՝ դրան օժանդակելու պարագայում>։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանը նախապես գիտակցել է խմբի անդամներ էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից բանկից անհիմն կարգով գումարներ ելքագրելու և հափշտակելու հանգամանքը, այդ հարցում համապատասխան գործողությունների կատարմամբ օժանդակել են նրանց, մասնավորապես՝ ստացել և Տիգրան Հովհաննիսյանին է փոխանցել յուրաքանչյուր անգամ կանխիկացրած գումարները, այդ կերպ գիտակցել և նախատեսել է այդ գումարները Տ.Հովհաննիսյանի տնօրինության տակ անհիմն կերպով անցնելու, խմբի անդամների կողմից հափշտակելու փաստը, գիտակցաբար թույլ է տվել դա։
Հարկ է նշել, որ դատարանի նման եզրահանգումը չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից։ Նախ, ինչպես արդեն վերը նշվել է Մ.Սարգսյանը տեղյակ չի եղել թե ինչ գումարների մասին է խոսքը։ Ավելին, նա Տ.Հովհաննիսյանից փորձել է պարզել, արդյոք վտանգավոր չէ այդ, ինչին ի պատասխան վերջինս հայտնել է, որ ամենևին էլ վտանգավոր չէ, դրանք դրսից ստացվող գումարներ են։ Հաստատապես իմանալով, որ որևէ վտանգ չկա Մ.Սարգսյանը նոր միայն գնացել է այդ քայլին խնդրելով եղբորը այդ հարցում օգտակար լինել Տիգրանին։ Հասկանայի է, եթե Մ.Սարգսյանը գիտակցեր, որ խոսքը հանցագործություն կատարելու մասին է, նա չէր դիմի այդ քայլին, առավել ես եղբորը զերծ կպահեր նման քայլից։ Հետևապես որևէ հանցակցության մասին խոսք լինել չի կարող ոչ ուղղակի և ոչ էլ անուղղակի մասնակցությամբ։
Հետաքրքիրն այն է, որ նման <օժանդակություն> կատարվել են նաև այլ անձանց կողմից, որոնց մասին վերը հիշատակվել է, սակայն թե ինչ սկզբունքով է նախաքննական մարմինը մեղադրանք աոաջադրել միայն որոշ անձանց, այղ թվում և Մ.Սարգսյանին՝ հայտնի չէ։
Նույն ոճով Մ.Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել նաև ՀՀ քր. օր-ի 235-րդ հոդ. նախատեսված արարքում։ Զավեշտ այն է, որ գործում բացակայում է իրեղեն ապացույց հանդիսացող զենքը։ Իսկ ապացույց հանդիսացել է Գ.Ավետիսյանի ցուցմունքն առ այն, որ ինքը անձամբ է լսել Մ.Սարգսյանի և Տ.Հովհաննիսյանի հեռախոսային խոսակցությունը զենք գնելու մասին, որը պետք է վաճառել Մ.Սարգսյանը։ Հետագայում, Գ.Ավետիսյանը դատարանում հրաժարվել է իր այս ցուցմունքից նշելով, որ նախաքննության ընթացքում իրենից ցուցմունքները կորզել են, դրանք տրվել են սպառնալիքի և հոգեբանական ճնշման տակ, նման խոսակցության ինքը ներկա չի եղել։ Թերևս մեղադրանքի կողմը համեստորեն լռել է Գ.Ավետիսյանի արված հայտարարության կապակցությամբ քայլեր չի ձեռնարկվել որևէ կերպ հաստատելու կամ ժխտելու վերջինիս հայտարարությունը։
Գործում բացակայում է իրեղեն ապացույց հանդիսացող զենքր, բնավ չի կարող խոսակցություն գնալ նաև դատաձզաբանական փորձաքննություն նշանակելու մասին։ Ի վերջո, խոսքը զենքի մասին է, թե սովորական խաղալիքի չապացուցված չէ։ Հետևապես նման պայմաններում:
Չնայած այս ամենին, դատարանը գտել է, որ առաջադրված մեղադրանքները հիմնավոր են և կայացրել է մեղադրական դատավճիռ։
Պաշտպանական կողմը դատարանին խնդրանք է ներկայացրել նաև քննարկել Մ.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը։ Անդրադառնալով դրան, դատարանը գտել է, որ Մ.Սարգսյանի նկատմամբ նշված հոդվածը կիրառելի չէ, քանի որ վերջինս չի ընդունել իր մեղքը, դեռևս լուծված չէ քաղ. հայցի խնդիրը։
Հարկ է նշել, որ ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նորմը պարտադիր պայմաններ չի սահմանում այն կիրառելու համար։ Հետևապես այն հնարավոր էր կիրառել, նամանավանդ, որ Մ.Սարգսյանը շուրջ 2 տարի 7 ամիս է, ինչ գտնվում է կալանքի տակ և թերևս կրել է նշանակված պատժի ուղիղ կեսը։
Վկայակոչել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը:
Պաշտպանական կողմը սույն վերաքննիչ բողոքի քննության համար կարևորում է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի՝ Տիրան Վոլոդյայի Բուդաղյանի գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, որում մասնավորապես նշվել է ՝ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդ-ի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը ՝ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած արարքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված իրադրությունից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր։ Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի՝ պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև՝ դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները /տես Թամարա Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 որոշումը/։
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48–րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՝ եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի առնելով կատարած հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը հանցավորի անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, չգտնելով պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, նպատակահարմար չի համարել ՀՀ քր. օ-֊ի 70-րդ հոդվածով ֊սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը։
Հարկ է համարել նշել, որ Մնացական Սարգսյանը վճարել է քաղաքացիական հայցով համապարտության կարգով սահմանված 3,747 ՀՀ դրամին համարժեք գումարը: Հայբիզեեսբանկ ՓԲԸ-ն Մ. Սարգսյանի նկատմամբ այլևս քաղ. հայցի պահանջ չունի։
Վերաքննիչ բողոքի առնչությամբ ներկայացված պատասխանները.
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան է ներկայացվել <Հայբիզնեսբանկ>ՓԲԸ-ի կողմից հետևյալ հիմնավորմանբ.
էդիտա Ալիխանյանը, հանդիսանալով <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, իր կարգադրիչ և այլ լիազորություններն օգտագործել է Բանկի շահերին հակառակ՝ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի գումարներ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Հովհաննիսյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Մնացական Սարգսյանի, Վահե Ստեփանյանի, Մառլեն Մուրադյանի և այլ անձանց հետ, հափշտակել են էդիտա Ալիխանյանի վերոնշյալ կարգադրիչ և այլ լիազորությունների չարաշահմամբ Բանկից կանխիկացված և ի վերջո Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնված առանձնապես խոշոր չափի գույքը՝ 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարները։
Հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ շրջանակներում, խմբի կազմում Էդիտա Ալիխանյանը և Տիգրան Հովհաննիսյանը կատարել են հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց համապատասխան դրվագներով օժանդակած անձանցից յուրաքանչյուրը՝ Մառլեն Մուրադյանը, Մնացական Սարգսյանը, Վահե Ստեփանյանը և Գոհար Գաբրիելյանը՝ հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Հափշտակված գումարները կանխիկացրած անձանց՝ Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լ.Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ դեռևս 2014թ. ապրիլի 2-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ վերջինիս մահանալու հիմքով:
2014թ. հունիսի 24-ին կայացած դատական նիստում <ՀԱՅԲԻԶՆԵՍԲԱՆԿ> ՓԲԸ-ի կողմից ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանողներ ճանաչված էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից, Գոհար Գաբրիելյանից, Մնացական Սարգսյանից, Վահե Ստեփանյանից և Մառլեն Մուրադյանից հօգուտ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի համապարտությամբ 23.896 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու պահանջ /սկզբնական հայց)։
2014թ. օգոստոսի 26-ին կայացած դատական նիստում, հաշվի առնելով բազմադրվագ հանցավոր արարքի կատարմանը, վերոնշյալ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մասնակցության չափը, <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ն՝ որպես քաղաքացիական հայցվոր, հայցադիմումը լրացրել է, մասնավորապես՝ լրացուցիչ հայցադիմումով խնդրել հօգուտ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի բռնագանձել 20,000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, որից քաղաքացիական պատասխանողներ էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից՝ համապարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Գոհար Գաբրիելյանից՝ համապարտությամբ 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մնացական Սարգսյանից՝ համապարտությամբ 3.274 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Վահե Ստեփանյանից՝ համապարտությամբ 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մառլեն Մուրադյանից՝ համապարտությամբ 4.428 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարներ՝
բռնագանձումը տարածելով Էդիտա Ալիխանյանին, Տիգրան Հովհաննիսյանին, Գոհար Գաբրիելյանին, Մնացական Սարգսյանին, Վահե Ստեփանյանին և Մառլեն Մուրադյանին սեփականության իրավունքով պատկանող գույքի վրա։
Բանկին հասցված վնասի հաշվարկը, ինչպես նաև այն հիմնավորող ՀՀ կենտրոնական բանկի աուդիտի եզրակացությունը ներկայացվել են <Ռոսգոսստրախ-Արմենիա> ԱՓԲ ընկերությանը, որի կողմից էլ հաշվարկը համարվել է հիմնավոր, և կատարվել է համապատասխան փոխհատուցում։ Քրեական գործի քննության ընթացքում Բանկը պնդել է քաղաքացիական հայցը, խնդրել է այն ամբողջությամբ բավարարել։
2016թ. փետրվարի 16-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում քաղաքացիական պատասխանող Մառլեն Մուրադյանը դատարանին է ներկայացրել կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ ԱԱԱ 035792 և թիվ 000256 անդորրագրերի, ինչպես նաև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ 1023-02 նամակի պատճենները, համաձայն որոնց՝ Մառլեն Մուրադյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, Բանկը Մ.Մուրադյանի մասով հրաժարվել է Դատարան ներկայացրած հայցից։
2016թ. փետրվարի 23-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում ներկայացվել են նաև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակը, համաձայն որի՝ բանկին պատճառված և դեռևս չփոխհատուցված 15.572 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամից փոխհատուցվել է 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, որի կապակցությամբ խնդրել է ամբաստանյալներ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանից և Տիգրան էդուարդի Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձնելու դրվագով այլևս բռնագանձել 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, իսկ մնացած մասով բանկի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը թողնել անփոփոխ։
Նույն օրը դատարան ներկայացված՝ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի հերթական՝ 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1219-02 նամակի համաձայն՝ Գոհար Գաբրիելյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, բանկը հրաժարվել է դատարան Գ.Գաբրիելյանի մասով ներկայացրած հայցից։
2016թ. փետրվարի 26-ին <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ է ներկայացել Մնացական Սարգսյանի եղբայր Արտակ Սարգսյանը և Մնացական Սարգսյանին վերագրված դրվագով ամբողջությամբ փոխհատուցել է Բանկին պատճառված վնասը, ինչի կապակցությամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի կողմից 2016թ. փետրվարի 26-ի թիվ 1357-02 գրությամբ հայտնվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին Մնացական Սարգսյանից գումարի կամ այլ պահանջ չունենալու և նրա մասով քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու մասին։
2016թ. մարտի 9-ին <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ է ներկայացել Վահե Ստեփանյանը և բանկին պատճառված վնասից իրեն վերագրված 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարից կատարել է 280 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի փոխհատուցում, ինչի կապակցությամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ն փոխհատուցված մասով հրաժարվում է հայցից, իսկ մնացած 492 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի մասով քաղաքացիական հայցը թողնում է անփոփոխ։
Այսպիսով, բանկը Մառլեն Մուրադյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Մնացական Ստեփանյանի վերաբերյալ գումարային որևէ պահանջ չունի և նրանց մասով քաղաքացիական հայցից հրաժարվում է։
Որպես քաղաքացիական պատասխանողներ ճանաչված էդիտա Ալիխանյանի, Տիգրան Հովհաննիսյանի և Վահե Ստեփանյանի վերաբերյալ, նշել է, որ էդիտա Ալիխանյանը 3.000 ԱՍՆ դոլարի չափով փոխհատուցել է 5.502 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջանակներում վերջինիս և Տիգրան Հովհաննիսյանի դեմ ներկայացված և համապարտությամբ հայցվող պահանջը, հետևաբար՝ այդ դրվագով Է.Ալիխանյանից և Տ.Հովհաննիսյանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա է 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար, իսկ Վահե Ստեփանյանից, էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից 772 ԱՄՆ դոլարին պահանջի դրվագով Վահե Ստեփանյանը փոխհատուցել է 280 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ հետևաբար՝ այդ դրվագով Վ.Ստեփանյանից, Է.Ալիխանյանից և Տ.Հովհաննիսյանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա է 492 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար, որպիսի չափով էլ Բանկը պնդում է քաղ. Հայցը և չի առարկում էդիտա Ալիխանյանի մասով ներկայացված վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ և առարկում է Վահե Ստեփանյանի պաշտպաններ Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքների դեմ։
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան են ներկայացրել նաև ամբաստանյալ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը և վերջինիս շահերի պաշտպան Ս.Ամիրխանյանը, խնդրելով թիվ ԵԿԴ/0302/0/15 քրեական գործով մերժել մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ներկայացված պատասխանում մասնավորապես պատճառաբանվել է, որ.
Թիվ ԵԿԴ/0302/0/15 քրեական գործով ամբաստանյալ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով նշանակված պատիժը հիմնավոր Է և օրինական, իսկ նշված դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու և Է.Ալիխանյանի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժ նշանակելու վերաբերյալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պառճառաբանությամբ։
Բողոքաբերը նշել է, որ ամբաստանյալ էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայամանականորեն չկիրառելով առաջին ատյանի դատարանը իբրև թե թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, որը կարող է ազդել գործի ելքի վրա, որ իբրև թե խախտվել են պատժի նպատակների իրականացման հիմնարար դրույթները, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, կատարված արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի և Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների պահանջները, ինչի հետևանքով էլ խախտվել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Բողոքաբերի ներկայացրած գեղեցիկ բառակապակցություններով հիշյալ դատողությունները կրում են դեկլարատիվ, տարածական բնույթ, քանի որ բողոքաբերը վերաքննիչ բողոքում այդպես Էլ չի կարողացել պատճառաբանել թե կոնկրետ ինչից ելնելով Է գտել, որ էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով չի կարելի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին, ինչու՞ չի կարող քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը նպաստել սոցիալական արդարության վերականգնմանը և ի՞նչ հիմնավորմամբ է, որ նույն սոցիալական արդարությունը հնարավոր կլինի վերականգնել ամբաստանյալի նկատմամբ հատկապես ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պարտադիր կրելու պարագայում։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը շուրջ մեկ տարի 9 ամիս տևողությամբ կատարելով բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ դատաքննություն, սույն քրեական գործով կայացրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջից բխող օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված արդարացի դատավճիռ։
Սույն քրեական գործով առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի <նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր> վերտառությամբ հերթական 4-րդ բաժնում 10 տպագիր էջերում հանգամանորեն անդրադարձել է պատժի նշանակման և անհատականացման վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48 և 61-րդ հոդվածների պահանջին, հղում կատարելով Վահան Բեկյանի,Դավիթ Հովհաննիսյանի, Հասմիկ Պետրոսյանի, Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին, առաջին ատյանի դատարանը նախադեպային այդ որոշումների լույսի ներքո քննության առնելով ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը միանգամայն ճիշտ հանգել է այն հետևության, որ իր պաշտպանյալի ուղղվելը և սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է առանց պատժի մնացած մասը՝ ազատազրկման ձևով նշանակված՝ 2 տարի 2 ամիս 13 օր պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով:
Նման հետևության հանգելիս դատարանը որպես ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի անձը դրականորեն բնութարող տվյալներ է գնահատել նախկինում դատված, որևէ բանով արատավորված չլինելը, սույն գործով ազատազրկման դատապարտված ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ ամուսնացած լինելը, մանկահասակ որդու Էդուարդ Հովհաննիսյանի վատառողջ լինելը /տառապում Է զարգացման պերվազիվ ընդհանուր խանգարում, <Ասպերգերիեշ> համախտանիշ, տագնապային խանգարում հիվանդություններով/, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել մինչդատական վարույթից սկսած անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ որդու 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը, ուսման և բնակության վայրերում դրական բնութագրվելը, հանցագործությունները պարտքեր կուտակելու հետևանքով ծանր կացության մեջ հայտնված ամուսնուն Տիգրան Հովհաննիսյանին օգնելու կարեկցանքից ելնելով կատարելը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին, սակայն մասնակիորեն 3000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցելը, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը 2 տարի 9 ամիս 17 օր փաստացի գտնվել է կալանքի տակ և, որ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները գործից բացակայում են:
Քրեական գործով հաստատված է, որ Էդիտա Ալիխանյանը հանցանքը կատարել է հոգեճնշող հանգամանքների ազդեցության տակ անելանելի իրավիճակում հայտվելու, այն է՝ ամուսնու պարտքատեր մի շարք անձանց ու նրանց ներկայացուցիչների, անգամ գիշերային ժամերին հնչեցրած սպառնալիքի ու հարկադրանքի ազդեցության ներքո։ Գործով հաստատված է նաև, որ Էդիտա Ալիխանյանը այդ քայլին գնացել է վախի, սարսափի, սպառնալիքների զուգորդման հետևանքով անելանելի իրավիճակում հայտնվելու և այդ ամենի պատճառ հանդիսացող ամուսնու պարտքերը փակելու կարեկցանքի շարժառիթից ելնելով։ Բանը հասել է նրան, որ պարտքատերերի սպառնալիքներից ազատվելու, իրեն ու երեխային փրկելու համար պաշտպանյալը հարկադրված երեխայի հետ տևական ժամանակ բնակություն է հաստատել վարձակալած այլ բնակարանում։ Ամբաստանյալը հափշտակված գումարներից որևէ անձնական շահ չի ստացել, դրանք ըստ ամուսնու հորդորի բանկից գումարները ստացող անձինք ամբողջությամբ հանձնել են Տիգրան Հովհաննիսյանին՝ վերջինիս պարտքերը փակելու համար։ Այդ փաստը, հաստատված է ինչպես գործով հարցաքննված վկաների, այնպես էլ ամբաստանյալների ցուցմունքներով։
Գործում առկա ապացույցների համաձայն ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը փաստացի օգտվում է քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի թվով հինգ կետերով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներից, այդ թվում՝ 62-րդ հոդվածի 4-րդ /հանցավորի խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխայի առկայությունը/, 5-րդ /հանցանքը կարեկցանքի շարժառիթով կատարելը/, 8-րդ /հանցանքը սպառնալիքի կամ հարկադրանքի ազդեցության տակ կատարելը/, 9-րդ /մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը/, 10-րդ /պատճառված վնասը թեկուզ մասնակի կամովին հատուցելը/ կետերով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներից, ինչպես նաև նույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող այլ հանգամանքներից /գործում եղած Է.Ալիխանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների առկայությունը/։
Քրեկան գործում առկա <Սուրբ Գրիգոր լուսավորիչ բժշկական կենտրոն> ՓԲԸ մանկական հոգեբուժական դիսպանսերից, <Արաբկիր> մանկական պոլիկլինիկայից, <Արաբկիր> բժշկական համալիրի երեխաների և դեռահասների առողջության ինսիտուտից տրված բժշկական փաստաթղթերից ակնհայտ է դառնում, որ մանկահասակ էդուարդ Հովհաննիսյանի մոտ ի հայտ եկած վերոնշյալ հիվանդությունների ու զարգացման խորը տագնապային խանգարումների պատճառը եղել է մոր, այսինքն՝ պաշտպանյալիս երկարատև բացակայությունը, մայրական գուրգուրանքի ու հոգացության պակասը։ Ըստ <Արաբկիր> բժշկական համալիրի երեխաների և դեռահասների առողջության ինսիտուտի թիվ 017137 բժշկական տեղեկանքի՝ Էդուարդ Հովհաննիսյանն ունի կորստի վախ, անընդհատ վախենում է, որ տատիկը կթողնի և այլևս չի գա, այնպես ինչպես մայրը։ Ասում է, որ տխրում է և ուզում է մայրը վերադառնա։ Ըստ հետազոտությունը կատարած մասնագետի՝ երեխայի հետ հարկավոր է տանել հոգեթերապևտիկ աշխատանք, նա մշտապես հոգեբանի կարիք ունի: Էդիտա Ալիխանյանի մանկահասակ երեխան այս պահին նույնպես բարոյական աջակցության, ինչու չէ՝ նաև ամենօրյա խնամքի կարիք ունի և Էդիտա Ալիխանյանին վերստին ազատագրվելով երեխան շարունակաբար կզրկվի այդքան կարևոր մայրական խնամքից ու գուրգուրանքից, իսկ դա էլ իր հերթին էլ ավելի կխորացնի մոր երկարատև բացակայության պատճառով երեխայի մոտ արդեն իսկ ձևավորված ձեռքբերովի վերոնշյալ հիվանդությունը։ Չեմ կարծում, որ դա է մարդասիրության սկզբունքի վերաբերյալ քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի պահանջը և խորապես համոզված է, որ ներքուստ դրան չի ձգտում նաև ինքը հարգարժան մեղադրողը։
Հարկ է նշել, որ բողոքաբերը տուրք տալով միակողմանիության բարդույթին վերաքննիչ բողոքում ներկայացրել է ընդհանուր փաստարկներ, որոնք դուրս են իրավագիտության կանոններից։
Բողոքաբերը վերաքննիչ բողոքում փաստել է, որ ամբաստանյալների /նկատի ունի էդիտա Ալիխանյանին և Գոհար Գաբրիելյանին/ խոստովանական ցուցմունքներ տալը պայմանավորված է սեփական ճակատագիրը մեղմելու մղումով և որ խոստովանական ցուցմունքներ տալը, անկեղծորեն զղջալը, առաջին անգամ հանցավոր արարք կատարելը և մյուս մեղմացնող հանգամանքները իբրև թե չեն կարող ծառայել որպես ամբաստանյալի նկատմամբ սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք։ Ավելին, բողոքաբերը անգամ փաստել է, որ ամբաստանյալները գործել են ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով ինչպես իրենց գործողությունների հանրության համար վտանգավոր բնույթը, այնպես էլ նախատեսել են հանրության համար դրանց վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել դրանց վրա հասնելը։
Բողոքաբերի այսբովանդակ դատողությունները ծայրահեղության դրսևորում է։ Բողոքաբերը պարզապես մոռացել է, որ ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցավոր արարքները պարտադիր պետք է կատարվեին ուղղակի դիտավորությամբ և հետևաբար բացասական առումով այդ մասին շեշտադրում կատարելու անհրաժեշտությունն ընդհանրապես չկար։ Ամբաստանյալները պաշպանության իրավունք ունեն և նրանք օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրավունք ունեն իրականացնելու իրենց պաշտպանության իրավունքը, այդ թվում օգտվել լռելու իրավունքից, տալ խոստովանական ցուցմունքներ, հրաժարվել ցուցմունք տալուց և այլն։ Ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և հանցագործության բացահայտմանն աջակցելը համարվում է մեղմացնող հանգամանք, հետևաբար թեկուզ սեփական ճակատագիրը մեղմելու մղումով խոստովանական ցուցմունքներ տալը ցանկալի է ու խրախուսելի և դրանում ոչ մի վատ բան չկա։ Ինչ վերաբերվում է բողոքաբերի այն փաստարկին, որ վերևում թվարկված մեղմացնող հանգամանքները իբրև թե չեն կարող ծառայել որպես ամբաստանյալի նկատմամբ սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք, ապա այս դատողությունն էլ ամբողջությամբ հակասում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառության հետ կապված քրեական օրենսգրքի նորմերին ու Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքին։
Վերը նշված դատողություններով բողոքաբերը հակասել է նաև ինքն իրեն։ Հարգելի մեղադրողը մեղադրական ճառի 26-րդ էջում նշել է<Պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ համապատասխան միջնորդություն ներկայացնելիս հաշվի է առնում էդիտա Ալիխանյանի կողմից խոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության բացահայտմանը աջակցելը>, մինչդեռ վերաքննիչ բողոքում անգամ կասկածի տակ դնելով կամովին ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալու հանգամանքը նույն մեղադրողը գտել է, որ Էդիտա Ալիխանյանի մեղայականով ներկայանալը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը ուղղված են եղել սեփական արարքն արդարացնելուն և թերևս Էդիտային այլ բան չէր մնում քան խոստովանելը, քանի, որ նրա հանցավոր արարքը ի սկզբանե <դատապարտված> է եղել բացահայտման քրեական գործում առկա մեծածավալ ապացուցողական բազայով։
Ակնհայտ է, որ բողոքաբերը այլ հիմնավորումներ չգտնելով ընկել է պատրանքային ենթադրությունների գիրկը, փորձելով ցույց տալ, որ Էդիտայի ինքնախոստովանական ցուցմունքները՝ այնքան էլ ինքնախոստովանական չեն։
Տուժող կողմը՝ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունը վերջնական քաղաքացիական հայց է ներկայացրել 20.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու պահանջով և ոչ թե՝ 23.896 ԱՄՆ դոլար, ինչպես նշված է վերաքննիչ բողոքում։ 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց հափշտակությանը մասնակցություն ունեցող թվով 6 ամբաստանյալներից 5-ը դատաքննության ավարտական փուլում կամովին վերականգնել են 17.502 ԱՄՆ դոլար գումար, տարբերությունը կազմում է 2.498 ԱՄն դոլար։ Գումարի հատուցում չի կատարել միայն ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը։ Դատարանը միանգամայն ճիշտ, այդ մասով քաղաքացիական հայցի քննարկումը թողել է առանց քննության այն հիմնավորմամբ, որ հայցադիմումի պատասխանի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցչի գրավոր դիրքորոշումը և հակափաստարկները բավարար չեն քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ քաղաքացիական պատասխանող Էդիտա Ալիխանյանի փաստարկները հերքելու համար, հայցագնի իրավաչափության մասով հայցը կասկած է հարուցում, ինչը չի փարատվել դատական նիստերին տուժողի ներկայացուցչի շարունակաբար չներկայանալու հետևանքով։ Դատավճռով դատարանը նաև տուժող կողմին պարզաբանել է քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Այսպիսով, քրեական գործում առկա օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծությունը, որոնք բնութագրում են Էդիտա Ալիխանյանի արարքը, նրա անձը, վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին, այսինքն դրանք կարող էին և պետք է դատարանի մոտ համոզվածություն առաջացնեին առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, ինչն էլ առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն կատարել է, կայացնելով օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված վերջնական դատական ակտ։
ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÇ å³ï׳鳵³ÝáõÃÛáõÝÝ»ñÁ ¨ »½ñ³Ñ³Ý•áõÙÁ.
ì»ñ³ùÝÝÇã µáÕáùներáõÙ Ýßí³Í ÑÇÙù»ñÇ ¨ ÑÇÙݳíáñáõÙÝ»ñÇ ë³ÑÙ³ÝÝ»ñáõÙ í»ñÉáõÍ»Éáí •áñÍÇ ÝÛáõûñÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳݕáõÙ ¿ ³ÛÝ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան` Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ` Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է բավարարել:
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանը օգտվել է լռելու իրավունքից, նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից և հետազոտումից հետո նշել է, որ տեղյակ չի եղել այն մասին, որ եղբոր հաշվեհամարին փոխանցված և նրա կողմից կանխիկացված գումարները, որոնք գրեթե անմիջապես հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, ձեռք էին բերվում հանցավոր ճանապարհով։ Չի հաստատել գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին <Վինչեստր> տեսակի հրացան իրացնելու վերաբերյալ վերջինիս պնդումը /նրա մեղադրանքի սահմաններից դուրս է/, ինչպես նաև չի ընդունել ապօրինաբար հրազեն հանդիսացող <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը։
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` վերջինս Տիգրան Հովհաննիսյանին ճանաչում է մոտավորապես 3 տարի։ Նրա հետ ծանոթացել է մեքենայի առուվաճառքի հետ կապված գործարքից, որից հետո իրենց միջև մտերմություն է առաջացել, սկսել են ընկերություն անել։ Մոտավորապես 2011 թվականին Տիգրանը կնոջ՝ Էդիտա Ալիխանյանի հետ բնակարան են գնել իրենց թաղամասում։ Տիգրանը զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվաճառքով, որոշ ժամանակ անց, ըստ նրա խոսքերի, ընկել է պարտքերի մեջ։ 2012 թվականի կեսերին, Տիգրանը խնդրել է իր անվամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալ։ Իր այն հարցին, թե ինչ գումարի մասին է խոսքը, Տիգրանը պատասխանել է, որ այլ անձանց ավանդներ են դուրս գալիս բանկից, փոխանցվում հաշվեհամարի, որը պետք է գնալ բանկի մասնաճյուղ և ստանալ։ Հետաքրքրվել է, թե արդյոք դա վտանգավոր չէ, որին Տիգրանը պատասխանել է, որ ոչ-մի խնդիր չի կարող լինել, քանի որ նրա կինը նույն բանկում է աշխատում։ Նա իրեն պարզաբանել է նաև, որ այդ գումարային փոխանցումները կատարում է կինն անձամբ։ Ավելացրել է նաև, որ այդ գումարները նրանք ժամանակավորապես են հանում, դրանք հետագայում պետք է տեղը դրվեն։ Ի պատասխան` նշել է, որ իր անձնագրի ժամկետը լրացել է, առաջարկել է գումար հանել իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անվամբ։ Դիմել է եղբորը` Տիգրանին աջակցելու խնդրանքով։ Տեղյակ է եղել, որ այդ նույն ժամանակահատվածում եղբայրը՝ Արտակը Տիգրանի հետ երկու անգամ այցելել են <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող գլխամասային մասնաճյուղ և ստացել մոտավորապես 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որոնք փոխանցվել է Տիգրանին։ Վերջինս այդ գումարներից որպես ձեռքի ծախս իրեն առաջին անգամ տվել է 200 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկրորդ անգամ` 500 ԱՄՆ դոլար։ Այդ գումարներից եղբորը որևէ մասնաբաժին չի հատկացրել։ Տեղյակ է նաև, որ Տիգրանն այդ ընթացքում շարունակել է կնոջ միջոցով նույն ճանապարհով բանկից գումարներ հանել։ Ստույգ տեղյակ չէ, թե գումարներն այնտեղից ինչ եղանակով են դուրս հանվել, որքան է ընդհանուր հանվել ու ում անուններով։ Փաստացի գիտակցել է, որ այդ գումարները Տիգրանը բանկից ուղղակի հափշտակում է, շարունակ հարցրել է նրան` կարող է խնդիր առաջանա, սակայն նա վստահեցրել է, որ` ոչ։
Գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում հայտնել է նաև, որ 2013թ. հունվարի 12-ին` երեկոյան, իր 091-506040 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Տիգրանին` դեռևս իրեն պարտք մնացած 2.000 ԱՄՆ դոլարը վճարելու խնդրով։ Տիգրանին հանդիպել է <Ծղոտներ> հյուրանոցում, որտեղ վերջինս եղել է միայնակ։ Տիգրանն առաջարկել է զանգահարել կեսգիշերից հետո։ Այնտեղից իր <Օպել Աստրա> մակնիշի, կապույտ ավտոմեքենայով ուղևորվել է տուն։ Պայմանավորված ժամին զանգահարել է նրան, վերջինս ասել է, որ գտնվում է Վ.Համբարձումյան փողոցի վրա Գոհարի համար վարձակալած բնակարանում, որտեղ ինքն էլ նախկինում եղել։ Գնալով այնտեղ` տեսել է, որ տանն են Տիգրանը, Գոհարը, վերջինիս մայրը, Տիգրանի ընկերներ Ռաֆայելը, Հայկը ու Կարենը։ Ռաֆայելի հետ ծանոթացել էր այդ հանդիպումից մոտավորապես 1 տարի առաջ, նրա հետ գտնվել է ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ Կարենին ու Հայկոյին մի քանի անգամ հանդիպել էր Տիգրանի ու Ռաֆայելի հետ, նրանց հետ առանձնակի շփում չի ունեցել։ Նկատել է, որ Հայկի ձեռքի նախաբազկի հատվածը վնասված է, արնահոսում է, իսկ Գոհարի մայրը վիրակապ է դնում նրա ձեռքին։ Ռաֆայելն ու Կարենը նստած են եղել։ Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել, Հայկը պատասխանել է, որ ձեռքի վրա կրակված է, այլ մանրամասներ չի ասել։ Օրեր անց Տիգրանին հարցրել է, թե ինչ դեպքի ընթացքում է Հայկի ձեռքին կրակվել, նա պատասխանել է, որ վերոնշյալ օրը Կարենը, Ռաֆայելն ու Հայկոն գնացել էին գողության, որի ընթացքում պատահական կրակվել է նրա ձեռքին։
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները հիմնավորվում են գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ` 2006 թվականից զբաղվել ավտոմեքենաների առուվաճառքով, հիմնականում մեքենաները վերցրել է ապառիկ կարգով՝ վաճառելու և հետագայում գումարը մեքենայի սեփականատիրոջը վճարելու պայմանով։ Նախատեսված ժամկետների մեջ մեքենաները չկարողանալով իրացնել, սակայն խոստացած օրերին գումարները վճարելու խոստումը կատարելու համար ժամանակ առ ժամանակ մեքենաները վաճառել է ինքնարժեքից ցածր գներով, ինչի հետևանքով տարբեր մարդկանց նկատմամբ գոյացել են պարտքեր։ Այդ ժամանակ կինը՝ Էդիտա Ալիխանյանը, աշխատում էր <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունում` որպես սպասարկման բաժնի առաջատար մասնագետ։ Գումարային հարցերով օգնելու նպատակով դիմել է Էդիտային, ապա պայմանավորվածություն է ձեռք բերել նրա հետ՝ բանկում երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների գումարները հափշտակելու վերաբերյալ։ Այսպես, Էդիտան իր կողմից ներկայացվող անձանց անուններով բանկում պետք է հաշվեհամարներ բացեր, այնուհետև, այդ անձինք բանկից կանխիկ ստանային նրանց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարներն ու հանձնեին իրեն։ Այդ ընթացքում հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ համաձայնության է եկել նաև սիրուհու՝ Գոհար Գաբրիելյանի և վերջինիս մոր՝ Վարդուհի Գաբրիելյանի հետ, բացի այդ, նույն ժամանակահատվածում, բանկից կատարվող հափշտակություններին աջակցելու համար դիմել է ընկերներից Մնացական Սարգսյանին ու Մառլեն Մուրադյանին, որոնցից առաջինն իրեն օգնելու նպատակով բանկից գումարների ստացման գործընթացին ներգրավել է եղբորը՝ Արտակ Սարգսյանին։ Մառլենը կանխիկ գումարներ ստացող անձանց տեղափոխել է բանկ, այնտեղ նրանց տվել անհրաժեշտ այլ հրահանգներ, բանկ մուտքագրել ժամկետային առումով լրացող ու հափշտակությունների բացահայտման համար վտանգի սպառնալիք ստեղծող որոշ ավանդատուների գումարներ։ Նույն նպատակով դիմել է նաև կնոջ քույր Լուիզա Ալիխանյանի նախկին ընկերոջը՝ Վահե Ստեփանյանին, ով իր խնդրանքով Էդիտայի մոտ շտապ գումարի անհրաժեշտ լինելու վերաբերյալ պատրանք է ստեղծել, բացի այդ, բանկից կանխիկ գումարի ստացման գործընթացին ներգրավել է հորը՝ Վլադիմիր Ստեփանյանին, ինչով և օգնել է իրեն բանկից հափշտակել լրացուցիչ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Էդիտան նշված մեխանիզմով իր եղբոր` Լևոն Հովհաննիսյանի, մոր` Շողիկ Պետրոսյանի, սիրուհու՝ Գոհար Գաբրիելյանի, նրա մոր` Վարդուհի Գաբրիելյանի, հարևանուհու՝ Էլանորա Հարությունյանի, ծանոթ տաքսու վարորդ` Մարտին Շիրակյանի, վերջինիս կնոջ` Անահիտ Միրզոյանի, Մնացական Սարգսյանի եղբոր՝ Արտակ Սարգսյանի, Ռաֆայել Հարոյանի կնոջ` Զարուհի Պետրոսյանի, Վահե Ստեփանյանի հոր՝ Վլադիմիր Ստեփանյանի տվյալներով բանկում բացել է հաշվեհամարներ, այդ հաշվեհամարներին փոխանցել է շուրջ 750.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որն ամբողջությամբ կանխիկացվել և տրամադրվել է իրեն։ Այդ գումարներն օգտագործել է իր հայեցողությամբ` մասամբ փակելով նախկինում կուտակված պարտքերը։
Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանը նաև նշել է, որ ժամկետային առումով լրացող ու հափշտակությունների բացահայտման համար վտանգ ստեղծող ավանդատուների գումարները ժամանակ առ ժամանակ բանկ վերադարձնելու, ինչպես նաև հավելյալ գումար վաստակելու համար 2012 թվականի սեպտեմբերից մասնակցել է Երևան քաղաքում գտնվող կազմակերպությունների՝ տարադրամի փոխանակման կետերի և դրանցում աշխատող անձանց վրա հարձակվելու նպատակով Ռաֆայել Հարոյանի ստեղծած զինված խմբին։ Վերջինիս հանձնարարությամբ սկսել է միջոցներ ձեռնարկել զենք ձեռք բերելու ուղղությամբ, այդ հարցով դիմել է Մնացական Սարգսյանին, ով խոստացել է օգնել։ 2012 թվականի սեպտեմբերի տևական կապ է պահպանել Մնացականի հետ և ի վերջո սեպտեմբերի 23-ին ստացել է դրական պատասխան։ Մնացականը հայտնել է, որ առկա է միայն <Վինչեստր> տեսակի որսորդական հրացան, որը Ռաֆայելը համաձայնել է գնել, այնուհետև, իր ձեռք բերած պայմանավորվածության շրջանակներում, նույն օրը 200.000 ՀՀ դրամ գումարով Մնացականից վերոնշյալ հրացանը գնել է։ Առաջացել է նաև նույն խմբի նոր անդամներին զինելու անհրաժեշտություն, ուստի Ռաֆայել Հարոյանի հանձնարարությամբ ձեռնամուխ է եղել <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ ձեռք բերելուն, այդ խնդրով դիմել է Մնացական Սարգսյանին, նրանից տեղեկացել, որ 2.200 ԱՄՆ դոլարով նման զենք կա։ 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին Մնացականից գնել է այդ զենքը և մեկ պահունակի տարողությամբ փամփուշտներ, որոնք տրամադրել է խմբի անդամներից Կարեն Վարդանյանին։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանը նաև հատնել է, որ վերոնշյալ <Վինչեստր> տեսակի հրացանն ու <ՏՏ> տեսակի ատրճանակն են օգտագործվել փոխանակման կետի վրա 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված զինված հարձակման ժամանակ, իսկ <Վինչեստր> տեսակի հրացանը` նաև Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ կատարված զինված հարձակման ժամանակ։
Մնացական Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը պնդել և վերահաստատել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին 160.000 ՀՀ դրամով Մնացական Սարգսյանից գնել է <Վինչեստր> տեսակի որսորդական հրացան, իսկ 2012թ. դեկտեմբերին 2.200 ԱՄՆ դոլարով գնել է <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ և փամփուշտներ։
Ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանը դատարանում օգտվել է լռելու իրավունքից, պնդել է հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` 2011 թվականին ծանոթացել է Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ։ 2011 թվականի վերջերին ծանոթացել է Տիգրանի ընկերուհի Գոհար Գաբրիելյանի հետ։ Վերջիններս մեծամասամբ բնակվել են համատեղ, Երևան քաղաքի տարբեր թաղամասերում վարձակալած բնակարաններում։ Իրենց շփման ընթացքում Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է նրա ընկերներ Ռաֆայելի, Հայկի և Կարենի հետ։ 2012 թվականի աշնանը՝ երեկոյան ժամի, ընկերոջից տեղեկացել է, որ նույն օրն երկու հոգի փորձել են հափշտակել իրենց բակի բնակչի մոտ եղած գումարները, ով տարադրամի փոխանակման կետ է ունեցել Երևանի Գնունի փողոցի վրա։ Այդ ընթացքում կրակել են նրա ոտքին, սակայն գումարները հափշտակելը ձախողվել է։ Այդ դեպքից մի քանի օր անց Տիգրանի ու Գոհարի հետ կայացած հերթական հանդիպման ժամանակ նրանց պատմել է վերոնշյալ դեպքի մասին։ Տիգրանը հայտնել է, որ այդ հարձակումը գործել են նա` ընկերոջ Ռաֆայելի հետ, ավելացրել, որ եղել են սպիտակ <Նիվա> մակնիշի ավտոմեքենայով, Ռաֆայելի մոտ եղել է <Վինչեստր> տեսակի զենք։ Տիգրանից նաև տեղեկացել է, որ դեպքի օրը հետևել են այդ անձին մինչև Քաջազնունի փողոց, բակում Ռաֆայելը <Վինչեստր> տեսակի զենքով կրակել է նրա ոտքին, սակայն գումարը չի հաջողվել հափշտակել։ Նշել է նաև, որ Էդիտա Ալիխանյանի բռնվելու օրը՝ երեկոյան, Տիգրանը զանգահարել է իրեն, խնդրել, որ գնա Գոհարի՝ Թբիլիսյան խճուղում գտնվող բնակարան, վերցնի այնտեղ գտնվող ինչ-որ զենք և փոխանցի իրեն։ Գնացել է այնտեղ, տան դիմաց հանդիպել է Գոհարի մորը, ով տան մուտքի դռան կողքի քարերի տակից հանել է սպիտակ շորով փաթաթված մի հրացանատիպ զենք և տվել իրեն։ Զենքը առհասարակ չի նայել, շորը չի էլ բացել։ Նախապես պայմանավորված վայրում` ՀՀ պաշտպանության նախարարության հարևանությամբ գտնվող բնակելի շենքերի մոտ, հանդիպել է Տիգրանին, զենքն` իր վարած ավտոմեքենան հանդերձ, փոխանցել է նրան և ոտքով հեռացել։
Նշել է նաև, որ մոտավորապես 2012 թվականի դեկտեմբերին, Տիգրանի հետ լինելով և վերջինիս և նրա ընկեր, Էրեբունի թաղամասի բնակիչ Մնացական Սարգսյանի ընդհանուր հեռախոսային մի քանի խոսակցություններից հասկացել է, որ Տիգրանը նրանից զենք ձեռք բերելու մտադրություն ունի, քանի որ հեռախոսազրույցների ընթացքում օգտագործել է հետևյալ արտահայտությունները` <ինչ եղավ խաղալիքը>, <մեծ խաղալիք>, <փոքր խաղալիք>, որոնց տակ, հավանաբար, ակնարկում էր ինքնաձիգի և ատրճանակի մասին։
Ինչ վերաբերում է <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ կատարված հափշտակություններին, ապա նախաքննության ավարտական փուլում հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանը ընդունել է Տիգրանի խնդրանքով նրա աջակցելու փաստը` մանրամասնելով, որ Տիգրանի նշած անձանց, այդ թվում` Գոհար Գաբրիելյանի մորը, Վահե Ստեփանյանին և այլոց, գումարների կանխիկացնելու համար ժամանակ առ ժամանակ տեղափոխել է բանկ, որտեղ Էդիտան էր աշխատում, ավելին` Տիգրանի հանձնարարությամբ նրանից ստացած գումարներ է մուտքագրել բանկ։ Նշել է, որ Տիգրանին օգնել է զուտ ընկերական մղումներից ելնելով` առանց նյութական որևէ շահ հետապնդելու, առավել ևս՝ ստանալու։
Ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանն իր նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները` զենք գնելու վերաբերյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Սարգսյանի միջև կայացած հեռախոսազանգերի բովանդակությանն ունկնդիր լինելու վերաբերյալ, պնդել և վերահաստատել է գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի հետ առերեսվելիս։
Վկա Արտակ Կամոյի Սարգսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել են եղբայրը` Մնացական Սարգսյանը և վերջինիս ընկեր Տիգրան Հովհաննիսյանը` պարզաբանելով, որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ Տիգրանի համար արտասահմանից փոխանցվող գումարներ։ Ավելորդ հետաքրքրասիրություն չի ցուցաբերել։ Առաջին անգամ Մառլեն Մուրադյանի հետ ներկայացել է բանկ, դրամարկղից կանխիկ ստացել գումար և այն փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Մնացած դեպքերում բանկ է այցելել միայնակ։ Դժվարացել է վերհիշել գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը, նշել է նաև, որ մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, ուղղակի Տիգրան Հովհաննիսյանին է տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի` դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով.
Վերջինս, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածով վերապահված իրավունքից, դատարանում հրաժարվել է մերձավոր ազգականի՝ ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով ցուցմունք տալուց, թեև, նույն իրավունքի վերաբերյալ դեռևս նախաքննության փուլում պարզաբանում ստանալու պարագայում, հայտնել էր, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել է եղբայրը՝ Տիգրան Հովհաննիսյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահմանից նրա համար փոխանվող գումարներ, մինչդեռ անձնագիրը մոտը չէ։ Մանրամասնություններով չի հետաքրքրվել։ Հավատալով Տիգրանին` առաջին անգամ վերջինիս ընկեր Մառլեն Մուրադյանի ուղեկցությամբ ներկայացել է բանկ, Մառլենից ստացել անհրաժեշտ ուղղորդում, այնուհետև ստանալով հաշվեհամարին փոխանցված գումարը` բանկից դուրս է եկել և գումարը փոխանցել Տիգրանին։ Մյուս դեպքերում բանկ գնացել է միայնակ։ Նշել է, որ գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, Տիգրանին նախապես տրամադրել էր իր անձնագրի պատճենը։
Այնուամենայնիվ, դատարանում որոշ հարցերի պատասխանելիս վկա Լևոն Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանին ճանաչում է որպես եղբոր` Տիգրան Հովհաննիսյանի ընկերոջ և նրա հետ գտնվում է լավ փոխհարաբերությունների մեջ։ Մնացականը զանգահարել է իրեն, խոսել են տարբեր թեմաներով։ Մեկ անգամ Մնացականը զանգահարել է իրեն և ցանկություն հայտնել հանդիպել իր հետ` ասելով, որ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ խոսելու բան ունի։ Հրաժարվել է Մնացականի հետ հանդիպել, քանի որ վերջինիս կողմից տևական ժամանակ իրեն չզանգահարելը և միայն Տիգրանի բռնվելուց հետո զանգելը, ինչպես նաև նման ցանկություն հայտնելն իրեն տարօրինակ է թվացել։ Մնացական Սարգսյանի այդ ցանկության մասին տեղեկացրել է իր մայր Շողիկ Պետրոսյանին, վերջինս առաջարկել է, որ Մնացականը գա իրենց տուն և այնտեղ հանդիպեն, սակայն այդ հանդիպումը չի կայացել` Մնացական Սարգսյանին ձերբակալելու պատճառով։ Մինչ այդ դեպքերը Մնացականը բազմիցս այցելել է իրենց տուն։
1. բջջային օպերատորներից, այդ թվում` <Արմենտել> ՓԲ ընկերությունից ստացված հեռախոսային վերծանումների էլեկտրոնային կրիչների առկայությամբ և դրանք զննելու մասին արձանագրություններով, որոնցով հիմնավորվում է գործով ամբաստանյալների միջև փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։ Ավելին, համաձայն գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի շահագործած 091-506040 հեռախոսահամարի վերծանումների` ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի շահագործած 096-420654 հեռախոսահամարի և նրա վերոնշյալ (091-506040) հեռախոսահամարների միջև 2012թ. դեկտեմբերին, այսինքն` <ՏՏ> տեսակի ատրճանակը և դրա փամփուշտներն իրացնելու ժամանակահատվածում, կատարվել են թվով երեք հեռախոսազանգեր, այն էլ` 2012թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 12.02-ին, 475 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Արին Բերդի փողոց 17 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, ժամը 12.47-ին` 21 վայրկյան տևողությամբ, իսկ ժամը 12.50-ին` 9 վայրկյան տևողությամբ, որոնց ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգերը սպասարկվել են արդեն Տիտոգրադյան 14 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ Վերոնշյալ ոլոր ալեհավաքները տեղակայված են Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում։ Մինչդեռ դրան նախորդած ամսին` 2012թ. նոյեմբերի 27-ից մինչև նոյեմբերի վերջն ընկած ժամանակահատվածում, վերոնշյալ հեռախոսահամարներով կատարվել էին 58 փոխադարձ զանգեր։
2012թ. սեպտեմբերի 1-ից սկսած` գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի շահագործած մեկ այլ, 091-898038 հեռախոսահամարի և ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի 091-506040 հեռախոսահամարների միջև առաջին զանգը կատարվել է 2012թ. դեկտեմբերի 2-ին, իսկ 2012թ. դեկտեմբեր ամսվա ընթացքում նույն հեռախոսահամարներով կատարվել են ընդհանուր 208 փոխադարձ զանգեր, որոնց կատարման ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգերը սպասարկվել են գլխավորապես Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում գտնվող Արին Բերդի 17, Տիտոգրադյան 14, Նոր Արեշ 45 փողոց 77 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքներով։
2. Էդիտա Ալիխանյանի կազմած և 2013թ. մայիսի 6-ին վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայացրած ձեռագիր, մասամբ տպագիր ցուցակի ( Բանկի ավանդատուների ցանկ, որոնց գումարները հափշտակվել էին), ինչպես նաև ի կատարումն ֆինանսատնտեսական ստուգում նշանակելու մասին նախաքննական մարմնի 2013թ. մայիսի 29-ի որոշման` ՀՀ կենտրոնական բանկի աշխատակիցների կողմից <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունում իրականացրած ստուգման տեղեկանքի առկայությամբ (պարզվել է բանկից հափշտակված գումարի ընդհանուր չափը, հափշտակության ողջ ժամանակահատվածը, դրվագների քանակը, որն այնուհետև իր արտացոլումն է գտել ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներում)։
Ապօրինի կերպով <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ, 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը, դատարանը գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Մուրադյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, այդ թվում՝ Մ.Սարգսյանի հետ առերես, ցուցմունքներից բացի, հաստատված է համարել դրանց արժանահավատությունը հաստատող այլ, ստորև ներկայացվող անուղղակի ապացույցներով, որոնք հիմնավորում են <ՏՏ> տեսակի ատրճանակի, դրա փամփուշտների, ինչպես նաև որսորդական ողորկափող հրացանի (վերջինս Մ.Սարգսյանի մեղադրանքի հիմքում դրված չէ) գործադրման, հետևաբար` նաև կրակվելու համար պիտանի լինելու, հրազեն և ռազմամթերք հանդիսանալու հանգամանքները (բացառությամբ ողորկափող հրացանի).
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում զննվել է Հակոբ Մկրտչյանի աշխատացրած, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի թիվ 18 շենքի 1-ին հարկում գործող տարադրամի փոխանակման կետի տարածքն ու շրջակայքը, որի արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 7,62մմ տրամաչափի պարկուճներ։
Դատաձգաբանական փորձաքննության 2013թ. հունվարի 16-ի թիվ 44 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված վերոնշյալ երկու պարկուճները հանդիսանում են <ՏՏ> տեսակի ատրճանակի, <ՊՊՍ>, <ՊՊՇ> և <ՊՊԴ> տեսակի ատրճանակ-գնդացիրների համար նախատեսված գործարանային արտադրության 7,62մմ /7,62X25/ տրամաչափի մարտական փամփուշտների մասեր՝ կրակված պարկուճներ, կրակվել են միևնույն զենքից։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 4-ի թիվ 119 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ տուժող Հակոբ Մկրտչյանի մարմնին հեռացված դեֆորմացված-տափակած գնդակը, ինչպես նաև դիակում հայտնաբերված գնդակ հանդիսանում են համապատասխանաբար 7,62մմ տրամաչափի /7,62X25 մմ/ մարտական փամփուշտների (նախատեսված՝ <ՏՏ> տեսակի ատրճանակներից, <ՊՊՇ>, <ՊՊԴ>, <ՊՊՍ> տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող զենքերից կրակելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված և դեֆորմացված-տափակած գնդակ, ինչպես նաև կրակված գնդակ, դրանց վրա առկա կրակման հետքերով առավել բնորոշ են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի <ՏՏ> տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։
Հակոբ Մկրտչյանի՝ փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա հայտնաբերված վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի կույր վնասվածքներ՝ պատճառված պղինձ պարունակով, հավանաբար 7,62մմ տրամաչափի գնդակների (չի բացառվում նաև փորձաքննությանը ներկայացված երկու գնդակների ներգործության հետևանքով։
Էրեբունի բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 23-ին՝ ժամը 2000-ի սահմաններում բժշկական կենտրոն է ընդունվել քաղաքացի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանը՝ աջ ազդրի հրազենային վնասվածքով։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012 թ. սեպտեմբերի 23-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում Բաբկեն Հովհաննիսյանի բնակության վայրի մոտակայքում՝ Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 3-րդ և 5-րդ շենքերի առջևի հատվածում, հայտնաբերվել և առգրավվել են արնանման հեղուկի հետքեր, 1 հատ փամփուշտ, 1 հատ փամփուշտի թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթ։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 10- թիվ 1895 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված վերոնշյալ փամփուշտը գործարանային արտադրության է, 12 տրամաչափի, նախատեսված է 12 տրամաչափի որսորդական ողորկափող զենքերից կրակվելու համար, պիտանի է կրակվելու համար և հանդիսանում է որսորդական ողորկափող զենքերի համար նախատեսված ռազմամթերք։ Ներկայացած 4 մետաղաբեկորները հանդիսանում են որսորդական ողորկափող զենքերի համար նախատեսված որսորդական փամփուշտներ լիցքավորելու համար օգտագործվող կարտեչների մետաղաբեկորներ։ Ներկայացված պոլիէթիլենային թաղանթը հանդիսանում է 12 տրամաչափի որսորդական փամփուշտներ լիցքավորելու համար օգտագործվող թաղանթ, որով փակվում է փամփուշտի առաջամասը։
Թեև <Վինչեստր» տեսակի ողորկափող որսորդական հրացան ապօրինաբար ձեռք բերելը, պահելն ու իրացնելը քրեորեն պատժելի արարք չէ, որի կապակցությամբ նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նկատմամբ 2014թ. ապրիլի 2-ի որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, սակայն դատարանը տվյալ հրացանի վերաբերյալ վերոնշյալ ապացույցները հետազոտելով և սույն դատական ակտում ներկայացնելով (հիմք ընդունելով)՝ հետապնդում է գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքները ստուգելու և գնահատելու նպատակ։ Դրանց արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի իրացրած զենքերի տեսակների՝ որսորդական հրացանի և <ՏՏ> տեսակի ատրճանակի, այդ ատրճանակից կրակելու համար անհրաժեշտ 7.62 մմ տրամաչափի փամփուշտների տրամաչափի վերաբերյալ ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի նախաքննական ուղղակի ցուցմունքները հաստատվում են նույնատեսակ որսորդական ողորկափող հրացանի, նույնասեռ ատրճանակի և 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտների կիրառման փաստն հաստատող դեպքի վայրերի զննության արձանագրությունների տվյալներով և վերոնշյալ փորձագիտական եզրակացությունների հետևություններով։
Գնահատելով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ, վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավահատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանությունները՝ հանցանքների կատարումն իր իսկ կողմից բացառելու և այլնի վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները որակված են ճիշտ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի արարքների քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է ճիշտ հետևության, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով բեկանելու և վերջինիս նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները՝ պաշտպանյալի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն այդ մասով բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Անդրադառնալով նաև ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ համաներման կիրառման հնարավորությանը, հարկ է նշել հետևյալը.
Սույն գործով վիճարկվող դատական ակտով՝ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Հարկ է արձանագրել նաև, որ.
<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 2016 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ 1357-02 գրության համաձայն հայտնվել է, որ.
<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության նախկին աշխատակցուհի Էդիտա Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում քննված թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի կողմից Բանկին պատճառված 3,274.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ վնասը ամբողջությամբ փոխատուցվել է, հետևաբար Բանկը նրանից գումարի կամ այլ պահանջ չունի և Մնացական Կամոյի Սարգսյանի մասով հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից:
Բացի այդ, ներկայացվել է /<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության/ համապատասխան կանխիկ մուտքի 26.02.2016թ. թվագրմամբ թիվ 000033 անդորագիրը` 3,274.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.617.356.00 /մեկ միլիոն վեց հարյուր տասնյոթ հազար երեք հարյուր հիսունվեց/ ՀՀ դրամ որպես Բանկին պատճառված վնասի փոխատուցում վճարված լինելու վերաբերյալ:
Ներկայացված ԱԲ-թիվ 171566 ծննդյան վկայականի համաձայն Մնացական Կամոյի Սարգսյանը հանդիսանում է 2011 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ծնված՝ Արման Մնացական Սարգսյանի հայրը:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Աժ-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն.
<Պատժից ազատել այն անձանց, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի, որոնց նկատմամբ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում է նշանակվել՝
/…/
4/ սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելու օվա դրությամբ հղի կանանց կամ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձանց.
/…/:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Աժ-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պետք է ազատել ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 5 /հինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկումից, ինչը հիմք է սույն գործով վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով փոփոխելու համար:
Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին /…/>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝մեկից հինգ տարի ժամկետով>:
</…/ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝սոցիալական արդարության վերականգնման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/:
</…/ Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: /…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/:
</…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.հոկտեմբերի 26-ի` Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործովՎԲ-192/07 որոշումը/:
Անդրադառնալով նաև մեղադրողի և ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի շահերի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներին, հարկ է նշել հետևյալը.
ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÝ ³ñӳݳ•ñáõÙ ¿, áñ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի Ýϳïٳٵ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë, ÇÝãå»ë ݳ¨ ³ÛÝ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ù³ëÇÝ áñáßáõ٠ϳ۳óÝ»ÉÇë, ÁݹѳÝáõñ Çñ³í³ëáõÃÛ³Ý ³é³çÇÝ ³ïÛ³ÝÇ ¹³ï³ñ³Ýը /այսուհետ՝ դատարան/ հաշվի է առել áñå»ë ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñÝ ³ÛÝ, áñ նախկինում դատապարտված չէ /ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. մայիսի 7-ին կատարված ստուգման արդյունքների/, ամուսնացած է սույն գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ /ըստ ԱԲ սերիայի 061883 ամուսնության վկայականի/, մանկահասակ որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը վատառողջ է /ըստ <Արաբկիր> մանկական պոլիկլինիկայի տնօրեն Ա.Նարգիզյանի 2014թ. հոկտեմբերի 10-ի թիվ 1958 նամակի` զարգացման պերվազիվ ընդհանուր խանգարում, <Ասպերգերի> համախտանիշ, տագնապային խանգարում/, իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջացել է և խոստովանական ցուցմունքներ է տվել, խնամքին փոքրահասակ որդու` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը /ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 000292 վկայականի և AM սերիայի 0820220 համարի անձնագրի/, ուսման /ըստ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալարանի բիզնեսի կազմակերպման ամբիոնի վարիչ Ա.Հովհաննիսյանի 2013թ. մայիսի 29-ի բնութագրի/ և բնակության /ըստ <Ուրարտու> համատիրության կառավարիչ Ս.Սիմոնյանի բնութագրի/ վայրերում դրականորեն է բնութագրվել, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին, սակայն մասնակիորեն` 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցել է /ըստ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակի և կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 000493 անդորրագրի/, ինչպես նաև
պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը։
гñÏ ¿ Ýß»É, áñ ëáõÛÝ գáñÍáí, íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³Ïïáí ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի Ýϳïٳٵ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 5 /հինգ/ ïարի ժամկետով:
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը՝ նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված վերջնական պատիժը` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքներն /այդ թվում նաև, վերջինիս մեղադրանքի ծավալում ներառված մեկից ավելի դրվագների քանակը/, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
àñåÇëÇ å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳݕáõÙ ¿ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, áñ ùÝݳñÏíáÕ å³ñ³•³ÛáõÙ, ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ³ñ¹»Ý ÇëÏ Ý߳ݳÏí»É ¿ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí ѳٳã³÷ å³ïÇÅ:
гñÏ ¿ Ýß»É, áñ ëáõÛÝ •áñÍáí íÇ׳ñÏíáÕ դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ³é³ÝÓÇÝ í»ñóí³Í, ³ÛÝå»ë ¿É Çñ»Ýó ѳٳÏóáõÃÛ³Ùµ, ùÝݳñÏíáÕ ¹»åùáõÙ, í»ñçÇÝÇë Ýϳïٳٵ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»Ýë•ñùÇ 70-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ ÏÇñ³éÙ³Ý ³éáõÙáí µ³í³ñ³ñ ¹Çï³ñÏí»É ã»Ý ϳñáÕ:
Անդրադառնալով նաև, ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությանը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, ùÝݳñÏíáÕ å³ñ³•³ÛáõÙ, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»ÉÁ ãÇ Ï³ñáÕ ³å³Ñáí»É å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇ Çñ³•áñÍÙ³Ý Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝÁ:
ՀÇÙù ÁݹáõÝ»Éáí í»ñá•ñÛ³ÉÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ •ïÝáõÙ ¿, áñ ÁݹѳÝáõñ Çñ³í³ëáõÃÛ³Ý ³é³çÇÝ ³ïÛ³ÝÇ ¹³ï³ñ³ÝÁ û¨ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի Ýϳïٳٵ արդեն իսկ Ýß³Ý³Ï»É ¿ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí ѳٳã³÷ å³ïÇÅ, ë³Ï³ÛÝ ³ÛÝ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ѳñóáõ٠ѳݕ»É ¿ áã ×Çßï »½ñ³Ï³óáõÃÛ³Ý, ÇÝãÁ ѳݕ»óñ»É ¿ ÝÛáõÃ³Ï³Ý Çñ³íáõÝùÇ ³ÛÝåÇëÇ Ë³ËïÙ³Ý, áñÁ ÑÇÙù ¿ íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³ÏïÝ ³Û¹ Ù³ëáí µ»Ï³Ý»Éáõ ¨ ÷á÷áË»Éáõ ѳٳñ:
ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÝ ³ñӳݳ•ñáõÙ ¿, áñ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë, ÇÝãå»ë ݳ¨ ³ÛÝ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ù³ëÇÝ áñáßáõ٠ϳ۳óÝ»ÉÇë, ¹³ï³ñ³Ýը áñå»ë ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñ áõ å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛáõÝÁ ¨ å³ïÇÅÁ Ù»ÕÙ³óÝáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñ ѳßíÇ ¿ ³é»É ³ÛÝ, որ` նախկինում դատապարտված չի եղել /ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. հունիսի 17-ին կատարված ստուգման արդյունքների/, զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին դստեր` 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանի առկայությունը /ըստ ԱԲ սերիայի 024868 համարի ծննդյան վկայականի/, դրականորեն բնութագրվելը /ըստ աշխատանքային ռեզերվներ մարզական հասարակական կազմակերպության տնօրեն Ս.Հարությունյանի բնութագրի/, նրան վերագրված դրվագներով հանցագործությամբ պատճառված վնասը դատարանում կամովին և ամբողջությամբ փոխհատուցելը /ըստ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 23-ի թիվ 1219-02 նամակի` քաղաքացիական հայցվոր ճանաչված այդ ընկերությունը հրաժարվել է նրա մասով դատարան ներկայացված քաղաքացիական հայցից/, ինչպես նաև
պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը։
гñÏ ¿ Ýß»É Ý³¨, áñ ëáõÛÝ գáñÍáí, íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³Ïïáí, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման ¨ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգñùÇ 70-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ ÏÇñ³éٳٵ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÇ ÏÇñ³éí»É ¨ ë³ÑÙ³Ýí»É ¿ ÷áñÓ³ßñç³Ý 3 /»ñեք/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
ÜÙ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳÝգ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳÝգáõÙ ¿ ³ÛÝ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, áñ ÏáÝÏñ»ï ¹»åùáõÙ, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³լ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ë³ÝÏódzÛÇ ßñç³Ý³ÏÝ»ñáõÙ Ý߳ݳÏí»É ¿ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí ѳٳã³÷ å³ïÇÅ:
²Ý¹ñ³¹³éݳÉáí ݳ¨, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ñݳñ³íáñáõÃÛ³ÝÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳÝգáõÙ ¿ ³ÛÝ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, áñ í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳÝգ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, քննարկվող դեպքում, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ¨ 3 /»ñեք/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí ÷áñÓ³ßñç³Ý ë³ÑٳݻÉáõ å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, ïվյալ դեպքում, Ñݳñ³íáñ ¿ ³å³Ñáí»É å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇ Çñ³գáñÍÙ³Ý Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝÁ:
ÐÇÙù ÁݹáõÝ»Éáí í»ñáգñÛ³ÉÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ գïÝáõÙ ¿, áñ ïíÛ³É ¹»åùáõÙ, ÁݹѳÝáõñ Çñ³í³ëáõÃÛ³Ý ³é³çÇÝ ³ïÛ³ÝÇ ¹³ï³ñ³ÝÝ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³լ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ Ý߳ݳÏí³Í å³ïųï»ë³ÏÇ ¨ ã³÷Ç, ÇÝãå»ë ݳ¨ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ѳñóáõ٠ѳÝգ»É ¿ ×Çßï »½ñ³Ï³óáõÃÛ³Ý, ѻ勉µ³ñ ëáõÛÝ գáñÍáí íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³Ïïն ³Û¹ Ù³ëáí µ»Ï³Ý»Éáõ ¨ ÷á÷áË»Éáõ ÑÇÙù»ñ ãϳÝ:
ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÝ ³ñӳݳ•ñáõÙ ¿ Ýաև, áñ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë, ¹³ï³ñ³ÝÁ, áñå»ë ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñ áõ å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛáõÝÁ ¨ å³ïÇÅÁ Ù»ÕÙ³óÝáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñ ѳßíÇ ¿ ³é»É ³ÛÝ, որ նախկինում դատապարտված չի եղել /ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. ապրիլի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների/, ամուսնացած է /ըստ ԱԲ սերիայի 111852 համարի վկայականի), վատառողջ է /ըստ Երևան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Ա.Ղարիբյանի 2015թ. հոկտեմբերի 7-ի թիվ 2375 տեղեկանքի` տառապում է հետտրավմատիկ էնցեֆալոպատիայով, հիպերտոնիկ համախտանիշով, ինչպես նաև <Մեդլայն կլինիկ> ՍՊ ընկերության բժիշկ Ա.Միրախորյանի 2014թ. հունիսի 23-ի տեղեկանքի` ընդունվել է կլինիկա քթի միջնապատի նորագոյացություն ձախից, մնացորդային երևույթներ` տարած օպտիկոխիազմալ արախնոիդիտից հետո, ռևմովասկուլյար տիպի, ենթակեղևային հանգույցների ախտահարմամբ ձախից, ցնցումային սինդրոմ ախտորոշմամբ/ խնամքին է դուստրը` 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանը /ըստ ԱԲ սերիայի 314534 համարի ծննդյան վկայականի/, բնակության վայրում դրականորեն է բնութագրվում /ըստ <Գավառ> համատիրության նախագահի 2014թ. մարտի 21-ի բնութագրի/, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը։
Հարկ է արձանագրել նաև, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 21.04.2016թ. թիվ 2558-02 գրության համաձայն հայտնվել է նաև, որ.
< /…/ -Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Վահե Ստեփանյանից՝ համապարտությամբ 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, որից 272 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը Վահե Ստեփանյանի կողմից փոխհատուցվել է և բռնագանձման է ենթակա 500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
/…/:>
Քննության առնելով ամբաստանյալ Վահե Սատեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Վերաքննիչ դատարանը áñå»ë պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³Ýù հաշվի է առնում նաև, որ ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի գործի հետագա քննության ընթացքում դրսևորած վարքագիծը՝ պատճառված վնասը մասնակիորեն փոխհատուցելու հանգամանքը:
Որպիսի պայմաններում, քÝÝáõÃÛ³Ý ³éÝ»Éáí ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Վահե Ստեփանյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգñùÇ 70-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ ÏÇñ³éٳٵ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ñݳñ³íáñáõÃÛ³Ý Ñ³ñóÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ գïÝáõÙ ¿, áñ վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի áõÕÕí»ÉÁ Ñݳñ³íáñ ¿ ³é³Ýó ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ é»³É Ïñ»Éáõ ¨ Ýñ³ Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ÙÇçáóáí Ñݳñ³íáñ ¿ ѳëÝ»É ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգñùÇ 48-ñ¹ Ñá¹í³Íáí ³Ùñ³գñí³Í å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇÝ` ëáóÇ³É³Ï³Ý ³ñ¹³ñáõÃÛ³Ý í»ñ³Ï³ÝգÝÙ³ÝÁ, å³ïÅÇ »ÝóñÏí³Í ³ÝÓÇ áõÕÕÙ³ÝÁ ¨ ѳÝó³գáñÍáõÃÛáõÝÝ»ñÇ Ï³ÝËÙ³ÝÁ:
²ÛÝ µËáõÙ ¿ ݳ¨ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգրùÇ 10-ñ¹ ¨ 61-ñ¹ Ñá¹í³ÍÝ»ñáí ë³ÑÙ³Ýí³Í` ³ñ¹³ñáõÃÛ³Ý, å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛ³Ý ³Ýѳï³Ï³Ý³óÙ³Ý ¨ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉáõ ÁݹѳÝáõñ ëϽµáõÝùÝ»ñÇó:
Ինչը հիմք է, առկա պայմաններում, ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի í»ñ³µ»ñÛ³É սույն գործով վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով ևս ÷á÷áË»Éու ¨ վերջինիս Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ` 4 /չորս/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí ³½³ï³½ñÏáõÙÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éու և 3 /երեք/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí ÷áñÓ³ßñç³Ý սահմանելու համար:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-395-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան` Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ` Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը բեկանել և փոփոխել:
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցել /հանել/ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվել Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի փաստացի կալանքի վերցնելու պահից:
Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ այդ մասով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը փոփոխել:
Մնացական Կամոյի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության ԱԺ 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ազատել նշանակված պատժից:
Ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստերի դահլիճում:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 01-ի որոշմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքը վերացնել:
Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը փոփոխել:
Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի վարքագծի հսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարաման բաժնի համապատասխան ստորաբաժանմանն ըստ բնակության վայրի:
Ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
ԵԿԴ/0302/01/15
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
20 հուլիսի 2016թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ռ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ռ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Է.ԱԼԻԽԱՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանության կողմի միջնորդությունը` ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ ԱԺ 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը կիրառելու վերաբերյալ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով.
Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և սույն դատավճռով նշանակված 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տիգրան Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել 2013թ. հունիսի 25-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը՝ նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված վերջնական պատիժը` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացնել և դատական նիստերի դահլիճում նրան անհապաղ ազատ արձակել։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Վճռվել է նաև.
Կիրառել <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մնացական Կամոյի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Մնացական Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. օգոստոսի 12-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մառլեն Պարույրի Մուրադյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Վճռվել է նաև.
Կիրառելով <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբրյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առգրավված, գործին կցված և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը՝ քաղաքացիական պատասխանողներ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 (չորս հազար չորս հարյուր քսանութ) ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, Գոհար Գաբրիելյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից համապարտությամբ 6.024 (վեց հազար քսանչորս) ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, ինչպես նաև Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից 3.000 (երեք հազար) ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու մասով, համարել լուծված` Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի կողմից ամբողջությամբ, իսկ Էդիտա Ալիխանյանի կողմից մասամբ փոխհատուցվելու պատճառաբանությամբ, իսկ մնացած մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` քաղաքացիական հայցվորին պարզաբանելով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները, մասնավորապես` ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ համատեղ սեփականության իրավունքով Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակա¬րանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <GMC JIMMY 4.3.> մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող, վերջինիս եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչա¬կան վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Էրեբունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքները պահպանել` մինչև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի լրիվ փոխհատուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատկանող <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգելանքները` նույնիսկ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանին պատկանող և դատարանում պահվող գույքերը՝ <Կելին> Կ-95 տեսակի էլեկտրոնային պարպիչը, <Լումիքս> տեսակի <Պանասոնիկ DMC-FX 500> ապրանքանիշի թվային ֆոտոխցիկը, <Նոկիա Ցե 3> ապրանքանիշի 359761097625672 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը և հեռախոսաքարտը, <Էյջ Պի> ապրանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը, դրա էլեկտրոնային սնուցման լարը և պատյանը վերադարձնել վերջինիս` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
<Մերսեդես Բենց Տ-550> մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման <WDDNG71X27A095144> նույնականացման համարի ավտոմոբիլի վրա ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ դրված արգելանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան Լ.Գրիգորյանը, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ Լ.Գրիգորյանը և Ռ.Գաբրիելյանը և մեղադրող Հ.Հակոբյանը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ`
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն:
/.../
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը բեկանվել և փոփոխվել է:
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցվել է /հանվել/ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի փաստացի կալանքի վերցնելու պահից:
Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
/.../
Այնուհետև, արդեն իսկ 08.07.2016թ. թվագրմամբ պաշտպանության կողմը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ներկայացրել միջնորդություն` ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշումը կիրառելու և նրան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված պատժի հետագա կրումից ազատելու վերաբերյալ:
Հարկ է արձանագրել նաև, որ պաշտպանության կողմը միջնորդությանը կից ներկայացրել է հետևյալը.
- երեխայի` Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանի ծննդյան վկայականի /ԱԲ թիվ 000292/ պատճենը համաձայն որի. Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանը ծնվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին, նշված ծննդյան վկայականի մայրը անվամբ սյունակում գրառված է՝ Էդիտա Արծրուն Ալիխանյան:
- <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 30.06.2016թ. թվագրմամբ կանխիկ մուտքի թիվ 000391 անդորրագիրը համաձայն, որի. Էդիտա Ալիխանյանի կողմից քրեական գործով բանկին պատճառված վնասի փոխատուցում /մուծվել է/ 1.433.455.00 /մեկ միլիոն չորս հարյուր երեսուներեք հազար չորս հարյուր հիսունհինգ/ դրամ:
- <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 08.07.2016թ. թիվ 4550-02 գրությունը համաձայն, որի հայտնվել է, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության նախկին աշխատակցուհի Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կողմից Բանկին պատճառված 3,002.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ վնասը ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, հետևաբար Բանկը նշված քրեական գործով վերջինիցս գումարի կամ այլ պահանջ չունի և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի մասով հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից:
- <Քնար> համատիրության կողմից տրված 07.07.2016թ. թվագրմամբ տեղեկանք համաձայն որի. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը բնակվում է ք.Երևան, Շիրվանզադե 24/1 բն.5 հասցեում և նրա խնամակալության տակ է գտնվում որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի համաձայն.
<13. Սույն որոշման կատարումը վերապահել՝
1. Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին՝
ա. այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարաններում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել, /.../>:
Հարկ է արձանագրել, որ պաշտպանության կողմից 08.07.2016թ. թվագրմամբ վերը նշված միջնորդությունը /ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ համաներում կիրառելու վերաբերյալ/ ներկայացնելու պարագայում, ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից 21.06.2016թ. կայացված դատական ակտը դեռևս օրինական ուժի մեջ չի մտել:
Հետևաբար, <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի համաձայն. կոնկրետ դեպքում, վերը նշված համաներման որոշման կատարումն ու այն ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ կիրառելիության հարցի լուծումը վերապահված է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն.
<2. Պատժից ազատել այն անձանց, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի, որոնց նկատմամբ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում է նշանակվել՝
/.../
4/ սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ հղի կանանց կամ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձանց.
/.../>:
Հարկ է վերստին արձանագրել, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ`
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն:
/.../
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը բեկանվել և փոփոխվել է:
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցվել է /հանվել/ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի փաստացի կալանքի վերցնելու պահից:
Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
/.../
Հարկ է վերստին արձանագրել նաև, որ.
- երեխայի` Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանի ծննդյան վկայականի /ԱԲ թիվ 000292/ պատճենի համաձայն. Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանը ծնվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին, նշված ծննդյան վկայականի մայրը անվամբ սյունակում գրառված է՝ Էդիտա Արծրուն Ալիխանյան:
- <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 30.06.2016թ. թվագրմամբ կանխիկ մուտքի թիվ 000391 անդորագիրը համաձայն. Էդիտա Ալիխանյանի կողմից քրեական գործով բանկին պատճառված վնասի փոխատուցում մուծվել է 1.433.455.00 /մեկ միլիոն չորս հարյուր երեսուներեք հազար չորս հարյուր հիսունհինգ/ դրամ:
- <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 08.07.2016թ. թիվ 4550-02 գրության համաձայն հայտնվել է, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության նախկին աշխատակցուհի Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կողմից Բանկին պատճառված 3,002.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ վնասը ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, հետևաբար Բանկը նշված քրեական գործով վերջինիցս գումարի կամ այլ պահանջ չունի և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի մասով հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից:
Տվյալ դեպքում, պաշտպանության կողմը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ներկայացրել միջնորդություն` ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշումը կիրառելու և նրան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված պատժի հետագա կրումից ազատելու վերաբերյալ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի ընդունված որոշմամբ ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ համաներումը չկիրառելու հիմքեր չկան:
Հիմք ընդունելով վերո•րյալը, վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի ընդունված որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պետք է ազատել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից:
Որպիսի պարագայում, ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Ելնելով վերո•րյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 313-րդ հոդվածով և ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի ընդունված որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետով, վերաքննիչ դատարանը,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպանության կողմի միջնորդությունը բավարարել:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ազատել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից:
Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
ԵԿԴ/0302/01/15
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
20 հուլիսի 2016թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ռ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ռ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Է.ԱԼԻԽԱՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանության կողմի միջնորդությունը` ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ ԱԺ 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը կիրառելու վերաբերյալ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով.
Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և սույն դատավճռով նշանակված 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տիգրան Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել 2013թ. հունիսի 25-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը՝ նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված վերջնական պատիժը` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացնել և դատական նիստերի դահլիճում նրան անհապաղ ազատ արձակել։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Վճռվել է նաև.
Կիրառել <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մնացական Կամոյի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Մնացական Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. օգոստոսի 12-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մառլեն Պարույրի Մուրադյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Վճռվել է նաև.
Կիրառելով <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։
Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վճռվել է նաև.
Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբրյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առգրավված, գործին կցված և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը՝ քաղաքացիական պատասխանողներ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 (չորս հազար չորս հարյուր քսանութ) ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, Գոհար Գաբրիելյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից համապարտությամբ 6.024 (վեց հազար քսանչորս) ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, ինչպես նաև Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից 3.000 (երեք հազար) ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու մասով, համարել լուծված` Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի կողմից ամբողջությամբ, իսկ Էդիտա Ալիխանյանի կողմից մասամբ փոխհատուցվելու պատճառաբանությամբ, իսկ մնացած մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` քաղաքացիական հայցվորին պարզաբանելով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները, մասնավորապես` ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ համատեղ սեփականության իրավունքով Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակա¬րանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <GMC JIMMY 4.3.> մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող, վերջինիս եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչա¬կան վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Էրեբունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքները պահպանել` մինչև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի լրիվ փոխհատուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատկանող <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգելանքները` նույնիսկ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանին պատկանող և դատարանում պահվող գույքերը՝ <Կելին> Կ-95 տեսակի էլեկտրոնային պարպիչը, <Լումիքս> տեսակի <Պանասոնիկ DMC-FX 500> ապրանքանիշի թվային ֆոտոխցիկը, <Նոկիա Ցե 3> ապրանքանիշի 359761097625672 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը և հեռախոսաքարտը, <Էյջ Պի> ապրանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը, դրա էլեկտրոնային սնուցման լարը և պատյանը վերադարձնել վերջինիս` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
<Մերսեդես Բենց Տ-550> մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման <WDDNG71X27A095144> նույնականացման համարի ավտոմոբիլի վրա ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ դրված արգելանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան Լ.Գրիգորյանը, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ Լ.Գրիգորյանը և Ռ.Գաբրիելյանը և մեղադրող Հ.Հակոբյանը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ`
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն:
/.../
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը բեկանվել և փոփոխվել է:
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցվել է /հանվել/ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի փաստացի կալանքի վերցնելու պահից:
Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
/.../
Այնուհետև, արդեն իսկ 08.07.2016թ. թվագրմամբ պաշտպանության կողմը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ներկայացրել միջնորդություն` ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշումը կիրառելու և նրան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված պատժի հետագա կրումից ազատելու վերաբերյալ:
Հարկ է արձանագրել նաև, որ պաշտպանության կողմը միջնորդությանը կից ներկայացրել է հետևյալը.
- երեխայի` Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանի ծննդյան վկայականի /ԱԲ թիվ 000292/ պատճենը համաձայն որի. Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանը ծնվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին, նշված ծննդյան վկայականի մայրը անվամբ սյունակում գրառված է՝ Էդիտա Արծրուն Ալիխանյան:
- <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 30.06.2016թ. թվագրմամբ կանխիկ մուտքի թիվ 000391 անդորրագիրը համաձայն, որի. Էդիտա Ալիխանյանի կողմից քրեական գործով բանկին պատճառված վնասի փոխատուցում /մուծվել է/ 1.433.455.00 /մեկ միլիոն չորս հարյուր երեսուներեք հազար չորս հարյուր հիսունհինգ/ դրամ:
- <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 08.07.2016թ. թիվ 4550-02 գրությունը համաձայն, որի հայտնվել է, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության նախկին աշխատակցուհի Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կողմից Բանկին պատճառված 3,002.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ վնասը ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, հետևաբար Բանկը նշված քրեական գործով վերջինիցս գումարի կամ այլ պահանջ չունի և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի մասով հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից:
- <Քնար> համատիրության կողմից տրված 07.07.2016թ. թվագրմամբ տեղեկանք համաձայն որի. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը բնակվում է ք.Երևան, Շիրվանզադե 24/1 բն.5 հասցեում և նրա խնամակալության տակ է գտնվում որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի համաձայն.
<13. Սույն որոշման կատարումը վերապահել՝
1. Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին՝
ա. այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարաններում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել, /.../>:
Հարկ է արձանագրել, որ պաշտպանության կողմից 08.07.2016թ. թվագրմամբ վերը նշված միջնորդությունը /ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ համաներում կիրառելու վերաբերյալ/ ներկայացնելու պարագայում, ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից 21.06.2016թ. կայացված դատական ակտը դեռևս օրինական ուժի մեջ չի մտել:
Հետևաբար, <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի համաձայն. կոնկրետ դեպքում, վերը նշված համաներման որոշման կատարումն ու այն ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ կիրառելիության հարցի լուծումը վերապահված է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն.
<2. Պատժից ազատել այն անձանց, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի, որոնց նկատմամբ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում է նշանակվել՝
/.../
4/ սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ հղի կանանց կամ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձանց.
/.../>:
Հարկ է վերստին արձանագրել, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ`
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն:
/.../
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը բեկանվել և փոփոխվել է:
Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցվել է /հանվել/ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի փաստացի կալանքի վերցնելու պահից:
Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
/.../
Հարկ է վերստին արձանագրել նաև, որ.
- երեխայի` Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանի ծննդյան վկայականի /ԱԲ թիվ 000292/ պատճենի համաձայն. Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանը ծնվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին, նշված ծննդյան վկայականի մայրը անվամբ սյունակում գրառված է՝ Էդիտա Արծրուն Ալիխանյան:
- <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 30.06.2016թ. թվագրմամբ կանխիկ մուտքի թիվ 000391 անդորագիրը համաձայն. Էդիտա Ալիխանյանի կողմից քրեական գործով բանկին պատճառված վնասի փոխատուցում մուծվել է 1.433.455.00 /մեկ միլիոն չորս հարյուր երեսուներեք հազար չորս հարյուր հիսունհինգ/ դրամ:
- <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 08.07.2016թ. թիվ 4550-02 գրության համաձայն հայտնվել է, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության նախկին աշխատակցուհի Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կողմից Բանկին պատճառված 3,002.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ վնասը ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, հետևաբար Բանկը նշված քրեական գործով վերջինիցս գումարի կամ այլ պահանջ չունի և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի մասով հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից:
Տվյալ դեպքում, պաշտպանության կողմը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ներկայացրել միջնորդություն` ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշումը կիրառելու և նրան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված պատժի հետագա կրումից ազատելու վերաբերյալ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի ընդունված որոշմամբ ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ համաներումը չկիրառելու հիմքեր չկան:
Հիմք ընդունելով վերո•րյալը, վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի ընդունված որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պետք է ազատել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից:
Որպիսի պարագայում, ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Ելնելով վերո•րյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 313-րդ հոդվածով և ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի ընդունված որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետով, վերաքննիչ դատարանը,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպանության կողմի միջնորդությունը բավարարել:
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ազատել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից:
Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Գործ ԵԿԴ/0302/01/15
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«
քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի,
Սուսաննա Պետրոսյանի,
Աննա Փանոսյանի,
Հասմիկ Արտաշեսյանի,
Նաիրա Թումանյանի և
Ժենյա Ավետիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Հայկ Հակոբյանի,
Արամ Արամյանի և
Բագրատ Ղազինյանի,
տուժողի (քաղաքացիական հայցվոր)
«Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության
ներկայացուցիչ` Տիգրան Խաչատրյանի,
պաշտպաններ` Լիաննա Գասպարյանի,
Սուսաննա Սարգսյանի,
Գուրգեն Մադոյանի և
Դավիթ Մնացականյանի (ամբ. Տ.Հովհաննիսյան),
Սիմոն Ամիրխանյանի (ամբ. Էդ. Ալիխանյան),
Էդուարդ Աղաջանյանի,
Մուշեղ Շուշանյանի,
Եղիկ Եփրեմյանի և
Կարինե Խաչատրյանի (ամբ. Գ.Գաբրիելյան),
Ռևիկ Գաբրիելյանի (ամբ. Վ.Ստեփանյան),
Լիաննա Գրիգորյանի (ամբ. Մ.Սարգսյան),
նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2016թ. փետրվարի 23-ին ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի` (ծնված 1985թ. նոյեմբերի 10-ին« Երևանում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված վատառողջ որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը, աշ¬խա¬տել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությունում, նախկի¬նում դատապարտված Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տա¬րանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով, դատվածությունը չմարված, հաշ¬վառ¬ված է Երևանի Խաղաղ Դոնի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվել է Երևանի Արզումանյան փողոցի 13-րդ շենքի 27-րդ բնա¬կարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանա¬վորումը, արգե¬լանքի տակ է 2013թ. հունիսի 25-ից)։
2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի` (ծնված 1985թ. սեպտեմբերի 10-ին« Դիլիջան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայուհի« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված վատառողջ որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը, աշ¬խա¬տել է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬¬¬րությունում` որպես գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, նախ¬կինում չդատա¬պարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվել է Երևանի Խաղաղ Դոնի 23-րդ շենքի 311-րդ բնա¬կարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬վոր արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2013թ. մայիսի 6-ից),
3. Գոհար Արամի Գաբրիելյանի` (ծնված 1988թ. հոկտեմբերի 14-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայուհի« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված է, խնամքին` 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված դուստրը` Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանը, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Թբիլիսյան խճուղու 3/2 շենքի 17-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
4. Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի` (ծնված 1981թ. ապրիլի 30-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին` 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված դուստրը` Էվա Վահեի Ստեփանյանը, աշ¬խա¬տում է «Հույսի քարավան» տաքսի ծառայությունում` որպես հեռախո¬սա¬վար, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Արտաշիսյանի փողոցի 61-րդ շենքի 16-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
5. Մառլեն Պարույրի Մուրադյանի` (ծնված 1986թ. ապրիլի 22-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին` 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին ծնված դուստրը` Մարիա Մառլենի Մուրադյանը, աշ¬խա¬տում է «Պեպսի-Կոլա բոթլեր Ջերմուկ ինտերնեյշնլ» ընկե¬րութ¬յունում` որպես մենեջեր, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 20-րդ շենքի 10-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն) և
6. Մնացական Կամոյի Սարգսյանի` (ծնված 1984թ. դեկտեմբերի 11-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` 2011թ. հոկտեմբերի 29-ին ծնված որդին` Արման Մնացականի Սարգսյանը, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվել է Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬վոր արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2013թ. օգոստոսի 18-ից)։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 11101413 քրեական գործը հարուցվել է 2013թ. հունվարի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի քննչական բաժնում` անհայտ անձանց կողմից ավազակությամբ զուգորդված սպանության փորձի, զենքի գործադրմամբ ավա¬զակություն կատարելու և ապօրինի հրազեն պահելու դեպքերի առթիվ։
2013թ. հունիսի 12-ին վերոնշյալ արարքը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժին բերման ենթարկված Կարեն Վարդանյանը։
2013թ. հունիսի 14-ին Կարեն Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. հունիսի 14-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Կ.Վարդան¬յանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամ¬կետը հետագայում երկարացվել է։
2013թ. հունիսի 15-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործին է միացվել անհայտ անձանց կողմից զենքի գործադրմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու դեպքի առթիվ դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրո¬նականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցված թիվ 15108312 քրեական գործը։
2013թ. հունիսի 17-ին Ռաֆայել Հարոյանին և Հայկ Կոջոյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. հունիսի 18-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործին է միացվել նաև Էդիտա Ալիխանյանի կողմից համա¬կարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 740.000 ԱՄՆ դոլար հափշտակելու դեպքի առթիվ դեռևս 2013թ. մայիսի 6-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցված թիվ 59101513 քրեական գործը։
2013թ. մայիսի 6-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված արարք կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է Էդիտա Ալիխան¬յանը։
2013թ. մայիսի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2013թ. մայիսի 18-ին Տիգրան Հովհանիսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետա¬խուզում։
2013թ. մայիսի 18-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, հետախուզվող Տիգրան Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում։
2013թ. մայիսի 25-ին Տիգրան Հովհաննիսյանն ինքնակամ ներկայացել է իրավապահներին, նույն օրը նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2013թ. մայիսի 26-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանը, մեղադրյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ քննարկելով նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում կիրառելու վերաբերյալ նախաքննական մարմնի միջնոր¬դությունը, բավարարել է այն։ Մեղադրյալ Տ.Հովհաննիսյանի կալանավորման երկամսյա ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2013թ. օգոստոսի 12-ին ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու կասկածանքով ձերբակալվել է Մնացական Սարգսյանը։
2013թ. օգոստոսի 14-ին Մնացական Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2013թ. սեպտեմբերի 3-ին թիվ 11101413 քրեական գործի նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59103413 քրեական գործը` այլ անձի (անձանց) կողմից համակարգչային տեխնի¬կայի օգտագործմամբ «Հայ¬բիզնես¬բանկ» ՓԲ ընկերությունից առանձնապես խոշոր չափի` 200.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու դեպքի առթիվ։
2013թ. հոկտեմբերի 7-ին Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2014թ. մարտի 13-ին Վահե Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. մարտի 14-ին Գոհար Գաբրիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. մարտի 15-ին Մառլեն Մուրադյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. մարտի 20-ին Ռաֆայել Հարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. մարտի 20-ին Հայկ Կոջոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. մարտի 20-ին Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. մարտի 20-ին Կարեն Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. մարտի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2014թ. մարտի 28-ին Տիգրան Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով։
2014թ. ապրիլի 2-ին որոշումներ են կայացվել ենթադրաբար հափշտակված գումարները կան¬խիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետ¬րոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրան¬ցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2014թ. ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս մահանալու հիմքով ( մահվան թիվ 147520 վկայական)։
2014թ. ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանի կողմից Ռաֆայել Հարոյանին «Վինչեստր» տեսակի որսորդական ողորկափող հրազեն, իսկ Տիգրան Հովհաննիսյանին «Կալաշնիկով» տեսակի ինքնաձիգ ու փամփուշտներ իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` Մնացական Սարգսյանի վերոնշյալ արարքներում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցա¬կազմի բացակայության հիմքով։
2014թ. ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցա¬կազմի բացակայության հիմքով։
2014թ. ապրիլի 3-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնաց¬վել նոր, թիվ 59101014 քրեական գործը` անհայտ անձի կողմից Մնացական Սարգսյանին հրազեն հանդիսացող 7.62մմ տրամա¬չափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7.62 մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտներ ապօրինի իրացնելու դեպքի առթիվ։
2014թ. ապրիլի 3-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59101114 քրեական գործը` «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ծառայողների կողմից լիազորությունների չարաշահ¬ման դեպքի առթիվ։
2014թ. ապրիլի 28-ին թիվ 11101413 քրեական գործը Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, Հայկ Սամվելի Կոջոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մառլեն Պարույրի Մուրադյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2014թ. ապրիլի 30-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։
2015թ. դեկտեմբերի 17-ին կայացած հերթական դատական նիստի ընթացքում` դատաքննության ավարտական փուլում, Դատարանը որոշում է կայացրել ԵԿԴ/0062/01/14 (նախաքննական թիվ 11101413) քրեական գործից թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 համարով նոր (սույն) քրեական գործ անջատելու մասին` հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ.
ա. համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առանձ¬նապես խոշոր չափերի գումար ենթադրա¬բար հափշտակելու համար ամբաստանյալներ Տիգրան
Էդուարդի Հովհաննիսյա¬նին, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին և Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ենթադրյալ այդ հափշտակությանն օժանդակելու համար Մնացական Կամոյի Սարգսյանին, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին և Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով,
բ. ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրված հանցագործության դրվագով և
գ. ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի կողմից ապօրինաբար հրազեն և ռազ¬մամթերք ձեռք բե¬րելու, պահելու և իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված հանցա¬գործության դրվագով։
Նույն որոշման համաձայն` «Մայր» (ԵԿԴ/0062/01/14) գործի դատաքննությունը շարունակվել է հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ` Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հայկ Սամ¬վելի Կոջո¬յանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով։ Վերոնշյալ որոշման համա¬ձայն` անջատված քրեական գործի քննությունը շարունակվել է այդ որոշման կայացմանը նա¬խորդած հատվածից, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառված խափանման մի¬ջոց¬¬ները և/կամ դատական սանկցիաները պահպանվել են, տուժող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ներ¬կա¬¬յացուցչի մասնակցությունն ապահովվել է անջատված (սույն) գործի, իսկ տուժող Բաբկեն Հովհաննիս¬յանի, տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Մկրտչյանի և վերջինիս ներկայացուցիչ Սոնա Գուլքանյանի մաս¬նակցությունը` «մայր» գործի շրջանակ¬ներում։ Դատարանը նաև փաստել է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված և Դատարանում զննված «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված փաս¬տաթղթե¬րը տնօրին¬վելու են սույն քրեական գործի, իսկ Դատարան ուղարկված այլ իրեղեն ապացույցները` ԵԿԴ/0062/01/14 քրեական գործի շրջանակներում։
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Էդիտա Ալիխանյանը, հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության ծառայող` «Հայբիզ¬նես¬բանկ» ՓԲ ընկերության (այսուհետ` նաև Բանկ) գործառնական վարչության հաճախորդների սպա¬սարկ¬ման բաժնի մասնագետ, իր կարգադրիչ և այլ լիազորություններն օգտագործել է Բանկի շահերին հակառակ և հօգուտ իրեն ու ամուսնու, որի հետևանքով համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ Բանկից հափշտակ¬վել է առանձնապես խոշոր չափի` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարներ, որով Բանկի համար առաջացել են ծանր հետևանքներ.
Այսպես, Էդիտա Ալիխանյանը, Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ ձեռք բերած նախնական համա¬ձայնության շրջանակներում, իր ծառայողական լիազորությունների չարաշահմամբ, Տ.Հովհաննիս¬յանի ու նրա կողմից մատնանշած անձանց՝ Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Վարդուհի Գաբրիելյանի, Էլանորա Հարությունյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալներով բացել է հաշվեհամարներ, ինչը կատարել է Բանկի «Բանկային և առարկայազուրկ մետաղական հաշիվների բացման, սպասարկման և փակման» կարգի 5.3.1 կետի խախտմամբ։
Այնուհետև, ի պաշտոնե հասանելիություն ունենալով բանկի ավանդա¬տուների տվյալներին` Էդ.Ալիխանյանը ընտրել է երկարաժամկետ պայմանագրեր կնքած Բանկի հաճախորդների և օգտվելով ծրագրային հնարավորությունից` «Բանկի ավանդային գործառնությունների իրականացման» կարգի խախտ¬մամբ, իր ծառայողական համակարգչով պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում տվել է «դադարեցում», ապա՝ «պարտքերի մարում» հրահանգները, որոնց հետևանքով ավանդային պայմա¬նագրե¬րում նշված գումարները փոխանցել է ավանդատուների ցպահանջ հաշիվներին։ Այդ հաշիվներից, որոնցից, ըստ հիշյալ կարգի 4.1.1 կետով սահմանված պահանջների, չի թույլատրվում կատարել ընթացիկ բանկային գործառնություններ, այդ թվում` այլ անձանց հաշվին փոխանցումներ և որոնց վրա չեն տարածվել «Բան¬կա¬յին հաշվի մասին» կանոնները, Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է վճարման կեղծ հանձնա¬րա¬րա¬կան¬ներ, ստո¬րագրել ավանդատուների փոխարեն, ապա էլեկտրոնային և թղթային տարբերակներով դրանք ուղար¬կել է բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի հաստատմանը, ինչից հետո ավանդային գումարները փո¬խանց¬վել են վերը հիշատակված անձանց անուններով բացված հաշվեհա¬մարներին։ Փոխանցումները կա¬տա¬¬րելուց հետո Տիգրան Հովհաննիսյանի հորդորով Բանկ ներկայացած և/կամ ուղեկցված նշված անձանց կողմից այդ գումարները կանխիկացվել, ապա հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, այդ կերպ հափշտակվել։
Բացի այդ, Էդիտա Ալիխանյանը, օգտվելով ի պաշտոնե իրեն վերապահված ծրագրային հասանե¬լիությունից, նախապես կնքված ու հաստատված ավանդային պայմա¬նագրերի էլեկտրոնային տարբե¬րակ¬ներում ծառայողական համակարգչի միջոցով, որպես ավանդային պայմանագրերով նախատես¬ված գումարի տնօրինման ինքնուրույն լիազորություններով օժտված «Երրորդ անձ», ձևակերպել է նույն անձանց, ում տվյալներով արդեն իսկ Բանկում բացել էր համապատասխան հաշվեհամարներ։ Այնուհետև, պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում նույն եղանակով տվել է «պայմանագրի դադա¬րեցում», ապա` «պայմանագրի մարում» հրահանգները, իբրև մարման հաշիվ նշել որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպված անձնավորության հաշվեհամարը։ Այդ գործողությունից հետո իր իսկ ձևավոր¬ած և սպա¬սարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի կողմից հաստատ¬ված վճարման հանձնարա¬րագրերի հիման վրա գումարները փոխանցել է «Երրորդ անձանց» հաշվեհա¬մարներին, ովքեր դրանք Բանկից կանխիկ ստա¬ցել և գրեթե անմիջապես փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, որպիսի գումարները դարձյալ հափշտակ¬¬վել են։
Այն դեպքերում, երբ Բանկի ավանդատուները ցանկացել են վերակնքել կամ լուծել ավանդային պայմանագրերը, Էդիտա Ալիխանյանը, նրանց հաշիվներին առկա գումարների հափշտակության փաստը թաքցնելու նպա¬տակով օգտվելով ծրագրային հասանելիությունից, «Բանկի ավանդային գործառ¬նութ¬յունների իրականացման» կարգի խախտ¬մամբ կազմել է կեղծ պայմանագրեր` էլեկտրոնային տվյալներում նշելով ավանդային գումարի թույլատրվող նվազագույն շեմը, իսկ ավանդատուին տրամադրած պայմանագրի թղթային տարբերակում` իրական ավանդային գումարի չափը, որոնք նշված կարգի 5.3.2 կետի 4-րդ քայլով սահմանված պահանջ¬ների խախտմամբ (համաձայն որի` ավանդային հաշվին գումարը մուտքագրվելուց հետո պատաս¬խա¬նատու աշխատակիցը դրոշմակնքում և ստորագրում է ավանդային պայմանագրի երկու օրինակները և դրանք ներկայացնում է իր անմիջական ղեկավարի նշագրմանն ու գործառնական վարչության պետի ստորագրմանն ու կնքմանը), առանց էլեկտրոնային համապատասխան բազայի ստուգ¬ման` հաստատման է ներկայացրել սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանին, ով, ինչպես նաև գործառնական վարչության պետ Վահե Հա¬րութ¬յունյանը ստորագրություններով հաստատել են դրանք։ Միաժամանակ, գումարների հափշտակության փաստը քողարկելու նպատակով Էդիտա Ալիխան¬յանը, չարաշահելով իր ծառայողական լիազորությունները, նույն եղանակով ընտրած բան¬կի ավան¬¬դատուների հաշվեհամարներից փոխանցումներ է կատարել ժամկետային առումով լրացող և հափշտակության բացահայտման համար վտանգ ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհա¬մար¬ներին։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Էդիտա Ալիխանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Միաժամանակ, Էդիտա Ալիխանյանը համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի գումարներ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Հովհաննիս¬յանի հետ, անմիջականորեն վերոնշյալ խմբի անդամներով, երբեմն նաև Գոհար Գաբրիելյանի, Մնա¬ցական Սարգսյանի, Վահե Ստեփանյանի կամ Մառլեն Մուրադյանի օժան¬դակութ¬յամբ (աջակցությամբ) հափշտակել են Էդիտա Ալիխանյանի վերոնշյալ կարգադրիչ և այլ լիազորութ¬յունների չարաշահմամբ Բանկից կանխիկացված և ի վերջո Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնված առանձնապես խոշոր չափի գույքը` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարները։
Այսպես, նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում գործող խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կատարած հափշտա¬կություններին վերոնշյալ անձինք աջակ¬ցել են կոնկրետ (ստորև ներկայացվող) դրվագներով դրա իրականացման խոչընդոտները վերացնելու միջոցով, մասնա¬վորապես`
Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր կողմից վարվող ավտոմեքե¬նաներով գումարների կանխիկացման համար ներգրավված անձանց Բանկ տեղափոխելու կամ Բանկի հարակից տարածքում նրանց դիմավորելու, հաճախորդների սպասարկման սրահ ուղեկցելու, Էդիտա Ալիխան¬յանի աշխատանքային տաղավարին մոտենալու, գումարի ստաց¬ման համար պահանջվող գործողութ¬յունները կատարելու վերաբերյալ ցուցումներ տալու, որոշ դեպքերում` բանկից ստացված գումարները ստա¬նալու և Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնելու, հափշտակության հետքերը պարտակելու համար Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով ժամկետային առումով լրացող և հափշտա¬կության բացահայտման համար վտանգի ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհամարներին Տ.Հովհան¬նիս¬յանից նախապես ստացած գումարները մուտքագրելու եղանակներով,
Գոհար Գաբրիելյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր անձնագրային տվյալները տրա¬մադրելու (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Տ.Հովհաննիսյանի հոր¬դորով բանկ այցելելու, իր անվամբ փոխանցված գումարները ստանալու և դրանք ավելի ուշ Տ.Հով¬հաննիսյանին հանձնելու եղանակներով, իսկ
Վահե Ստեփանյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր հոր` Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալները տրա¬մադրե¬լուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Վլադիմիր Ստեփանյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստա¬նալուն և իրեն փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Վահե Ստե¬փանյանը ստացել և փո¬խանցվել Տ.Հովհաննիսյանին,
Մնացական Սարգսյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անձնագրային տվյալները տրա¬մադրե¬լուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշ¬վեհամար), Արտակ Սարգսյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և Տ.Հովհաննիսյանին փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Արտակ Սարգսյանը ստացել և փո¬խանցվել Տ.Հովհաննիսյանին։
Այսպես, 2012թ. հունվարի 17-ին Արթուր Գոռիկի Գրիգորյանի անունով թիվ 031369 ավանդային պայմա¬նագրով ներդրվել են 40.000 ԱՄՆ դոլարի, իսկ թիվ 031370 ավանդային պայմանագրով 36.796 ԱՄՆ դո¬լարի ավանդներ, որոնք այնուհետև կանխիկ համալրվել են համապատասխանաբար` 2.500 և 570 ԱՄՆ դոլարով։ 2012թ. դեկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031369 ավանդային պայմանագիրը, 42.500 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. մարտի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի 12.000.000 ՀՀ դրամի ավանդային պայմանագիրը, արդյունքում 88.471,30 ՀՀ դրամը գանձվել է որպես դադարեցման տույժ ավան¬դի գումարից, իսկ մնացած 11.911.528,70 ՀՀ դրամից 11.910.000 ՀՀ դրամն ավանդատուի բանկային հաշվից փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, որը հաշվեհամարին գումարի մուտ¬քագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հուլիսի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Անահիտ Մարատի Գնունու թիվ 038190 ավանդային պայմանագիրը, 8.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն ամբողջ գումարը կանխիկ ստացել է բանկից։
2012թ. օգոստոսի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հասմիկ Լյուդվիկի Աբրահամյանի թիվ 038141 ավանդային պայմանագիրը, որից 1.030.000 ՀՀ դրամ նույն օրն ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխան¬ցել է Մարտին Վահագնի Շիրակյանի բանկային հաշվին, իսկ 570.000 ՀՀ դրամը 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին փոխանցել է Անահիտ Սերժիկի Միրզոյանի բանկային հաշվին։ Վերջիններս իրենց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարները նույն օրը կանխիկ ստացել և փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. սեպտեմբերի 13-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վիգեն Սարգսի Վարդանյանի թիվ 041554 ավանդային պայմանագիրը, 5.000.000 ՀՀ դրամ գումարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 3.505.000 ՀՀ դրամը նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին։ Նույն օրը Մառլեն Մուրադյանը Գոհար Գաբրիելյանին տեղափոխել է Բանկ, որտեղ վերջինս, համաձայն Մ.Մուրադյանից ստացած ցուցումների, իր հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը կանխիկ ստացել է, այնուհետև փոխանցել Մառլեն Մուրադյանին, ով իր հերթին այն տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 1.495.000 ՀՀ դրամը Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին է փոխանցել 2012թ. սեպտեմբերի 18-ին, որը նույն օրը Գ.Գաբրիելյանը բանկում ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիս¬յա¬նին։
2012թ. սեպտեմբերի 24-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի թիվ 041645 ավանդային պայմանագիրը, 4.400 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.500 ԱՄՆ դոլար նույն օրը, իսկ 2.900 ԱՄՆ դոլար 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին փոխանցել է Գոհար Գաբրիել¬յանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2013թ. մարտի 5-ին 75.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի բանկային հաշվեհամարին։
2012թ. սեպտեմբերի 27-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Մանուկ Հակոբի Սում¬պուլյանի թիվ 041865 ավանդային պայմանագիրը, 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար ավանդատուի բան¬կային հաշվից փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Աղասի Զալիբեկի Սարգսյանի թիվ 041963 ավանդային պայմանագիրը, 16.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից նույն օրը 8.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին ևս 8.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 9-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սարգիս Սմբատի Լալայանի թիվ 041869 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ գումար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փո¬խան¬ցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարը մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սոնյա Կարապետի Փաշայանի թիվ 039873 ավանդային պայմանագիրը, 3.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին 3.500.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Սոնյա Կարապետի Փաշայանի բանկային հաշվեհամարին
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Գարեգին Բարսեղի Մովսեսյանի թիվ 040086 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով գումարի մուտքագրման օրը բանկից այն կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 031928 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Լ.Հովհաննիսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 15-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հեղինե Վաչագանի Մարտիրոսյանի թիվ 040176 ավանդային պայմանագիրը, 3.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ այն ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Վահանի Սարգսյանի թիվ 0406654 ավանդային պայմանագիրը, 41.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 30.000 ԱՄՆ դոլար նույն օրը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Ա.Սարգսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 23-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վերա Անուշավանի Սարգսյանի թիվ 040658 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի թիվ 040101 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աստղիկ Շավարշի Գրիգորյանի թիվ 028876 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 20.000 ԱՄՆ դոլարը կանխիկ ելքագրվել է ավանդատուի բանկային հաշվից, նույն օրը 20.000 ԱՄՆ դոլար է մուտքագրվել ավանդատուի մեկ այլ բանկային հաշվին, որտեղից 20.000 ԱՄՆ դոլար Էդիտա Ալիխանյանը փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Բացի այդ, ավանդատուի հաշվից ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար արդեն 2012թ. նոյեմբերի 14-ին փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, որը մուտքագրման օրը կրկին նույն եղանակով կանխիկացվել ու հափշտակվել է։ 2012թ. նոյեմբերի 20-ին Էդիտա Ալիխանյանը նույն ավանդատուի բանկային հաշվին մուտքագրել է 100 ԱՄՆ դոլար, որը ձևակերպել է որպես ժամկետային ավանդ՝ թիվ 040732 ավանդային պայմանագրի տեսքով, սակայն ավանդի պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափը արձա¬նագրել է 30.000 ԱՄՆ դոլարի չափով։
2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ռուբեն Ստեփանի Մեսչյանի թիվ 031771 ավանդային պայմանագիրը, 2.300.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.970.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը հիշյալ անձի անունով ձևակերպել է 30.000 ՀՀ դրամի ավանդ, սակայն պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափն արձանագրել է 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով։
2012թ. դեկտեմբերի 7-ին ավանդատու Բաբկեն Լևոնի Թաղիանոսյանի կողմից ներդրվել է 10.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդ, որի վերաբերյալ կազմվել է թիվ 042587 ավանդային պայմանագիրը։ Նույն օրը Էդիտա Ալիխանյանը խզել է նշված ավանդային պայմանագիրը և փոխարենը կնքել է 100 ԱՄՆ դոլարի թիվ 042595 պայմանագիրը։ Ավանդատուի ցպահանջ հաշվից 9.900 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ամբող¬ջությամբ կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. դեկտեմբերի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Մնացականի Խաչատրյանի թիվ 042528 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. դեկտեմբերի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սիրվարդ Վասիլիի Ռուստամյանի թիվ 031347 ավանդային պայմանագիրը, 2.850.335 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.843.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. հունվարի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031370 ավանդային պայմանագիրը, 37.366 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 22.500 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի փոխանցման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վահրամ Խաչիկի Մաթևոսյանի թիվ 045618 ավանդային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյա¬նին։
2013թ. փետրվարի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Լիլիա Վեմիրի Ղարիբյանի թիվ 044848 ավանդային պայմանագիրը, 31.100 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 28.140 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Ա.Սարգսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 11-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հասմիկ Հարությունի Խա¬չատրյանի թիվ 042598 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիս¬յանին։
2013թ. փետրվարի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի թիվ 032663 ավանդային պայմանագիրը, 49.600 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին։ Վերջինիս հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Այնուհետև` Էդիտա Ալիխանյանը 2013թ. փետրվարի 21-ին նույն ավանդատուի դոլարային հաշվին բանկի մեկ այլ ավանդա¬տու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի դոլարային հաշվից փոխանցել է 49.600 ԱՄՆ դոլար։
2013թ. փետրվարի 21-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոս¬յանի թիվ 035665 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 49.600 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է բանկի ավանդատու Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի հաշվին։ Այնուհետև` 2013թ. ապրիլի 15-ին ավանդատուի բանկային հաշվին կանխիկ մուտք է եղել 14.000 ԱՄՆ դոլար, որը ավանդի խզումից մնացած 400 ԱՄՆ դոլարի հետ ներդրվել է որպես ավանդ՝ կազմվելով թիվ 047583 ավանդային պայմանագիրը։ Ապա, պայմանագրում Վարդուհի Գաբրիելյանին ձևակերպել է որպես «Երրորդ անձ» և 2013թ. ապրիլի 16-ին նրա անունից խզել է հիշյալ ավանդային պայմանագիրը։ Վարդուհի Գաբրիելյանը նույն օրն այդ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհան¬նիս¬յանին։
2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աշոտ Թեմուրի Մաթևոսյանի թիվ 032991 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամը և ավանդի տոկոսները՝ 444.920 ՀՀ դրամն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.220.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 15-ին նույն անձի անունով Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է 4.000.000 ՀՀ դրամի կեղծ ավանդային պայմանագիր, որի իրական չափը, ըստ ծրագրային ձևակերպման, կազմել է 36.000 ՀՀ դրամ։
2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Լեոնիդ Միքայելի Հայրապետյանի թիվ 045194 ավանդային պայմանագիրը, 8.050.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 11.314 ՀՀ դրամ տոկոսներն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 8.060.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Թամարա Բաբկենի Անտոնյանի թիվ 037671 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի թիվ 032569 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Սյուզի Ռոբերտի Հախինյանի թիվ 036426 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արա Սուրիկի Կարապետյանի թիվ 032970 ավանդային պայմանագիրը, 6.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ազնիվ Կառլենի Մխիթարյանի թիվ 035529 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Հայկ Միրզաջանի Ղազարյանի թիվ 044729 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վլադիմիր Ստեփանյանի բանկային հաշվին, ով, գործելով որդու` Վահե Ստեփանյանի հորդորով, գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Վլադիմիր Ստեփանյան գումարը ստացել, այնուհետև` որդու և Մառլեն Մուրադյանի միջոցով փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հերմինե Ռաֆայելի Միքայելյանի թիվ 037791 ավանդային պայմանագիրը, 7.700.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Գուրգենի Խաչատրյանի թիվ 046513 ավանդային պայմանագիրը, 6.087.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 6.000.000 ՀՀ դրամը փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 045762 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամ և տոկոսները անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.005.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է բանկի հաճախորդ Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպած Գոհար Գաբրիել¬յանի անունից խզել է ավանդատու Արթուր Օնիկի Սիրունցի թիվ 038655 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպված Գոհար Գաբ¬րիելյանի անունից խզել է ավանդատու Անահիտ Կարենի Ավետիսյանի թիվ 037850 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 341.063 ՀՀ դրամ տոկոսները փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպած Լևոն Հովհան¬նիսյանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Մարդիրոս Կարաբեթի Բոզյակալյանի թիվ 041923 ավան¬դային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, որը հաշվե¬համարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպած Լևոն Հովհաննիս¬յանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Էլիզաբեթ Սիմոնի Նահապետյանի թիվ 039902 ավանդային պայմանագիրը, 43.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվե¬համարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 30-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպված Շողիկ Պետրոս¬յանի անունից խզել է ավանդատու Գայանե Ռազմիկի Հայրապետյանի թիվ 042701 ավանդային պայմա¬նագիրը, 10.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մայիսի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Դերենիկի Սիմոնյանի թիվ 038666 ավանդային պայմանագիրը, 27.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդի մայր գումարը և 19.732 դրամ հաշվարկված տոկո¬սագումարը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մայիսի 6-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Վիկտորիա Էդուարդի Աթանեսյանի թիվ 040203 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, առանց ավանդատուի բանկային հաշվին անցնելու, փոխանցել է բանկի ավանդատու Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի բան¬կային հաշվին, որի ավանդային պայմանագիրը խզել էր դեռևս 2013թ. մարտի 1-ին։
Վերոնշյալ հափշտակությունների դրվագներով օժանդակողներից յուրաքանչյուրին վերագրված գոր¬ծո¬ղութ¬յունների կատարմամբ`
Մառլեն Մուրադյանը օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համա¬ձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 65.858.153 ՀՀ դրամին համարժեք 147.740 ԱՄՆ դոլարի և 5.505.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակութ¬յանը,
Վահե Ստեփանյանը օժանդակել է 2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհան¬նիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ 12.428.400 ՀՀ դրամին համարժեք 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակությանը,
Մնացական Սարգսյանն օժանդակել է 2012թ. նոյեմբերի 19-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայ¬նությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակութ¬յանը, իսկ
Գոհար Գաբրիելյանն օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 3-ն ընկած ժամանակա¬հատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական հա¬մա¬ձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 73.169.992 ՀՀ դրամին համարժեք 119.900 ԱՄՆ դոլար և 23.923.795 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը։
Այսպիսով` հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ շրջա¬նակներում, խմբի կազմում Էդիտա Ալի¬խանյանը և Տիգրան Հովհաննիսյանը կատարել են հանցագործություն, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց համապա¬տասխան դրվագներով օժան¬դակած անձանցից յուրաքանչյուրը` Մառլեն Մուրադյանը, Մնացական Սարգսյանը, Վահե Ստեփանյանը և Գոհար Գաբրիելյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Հափշտակված գումարները կան¬խիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետ¬րոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ դեռևս 2014թ. ապրիլի 2-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս մահանալու հիմքով։
Բացի այդ, Մնացական Սարգսյանը 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ապօրինաբար ձեռք է բերել և պահել, ապա Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում այլ անձի է իրացրել հրազեն հանդիսացող 7,62 մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ, այդ ատրճանակի պահունակի տարո¬ղությամբ, ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7,62 մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտ¬ներ, որոնց դիմաց գնորդից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն` Մնացական Սարգսյանը կատարել է նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածներով ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով.
Ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանա¬չեց և Դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012թ. ամռանն իր ամուսին Տիգրան Հովհաննիսյանի գործերում լուրջ խնդիրներ են ծագել, մեծ պարտքեր է կուտակել, ավելի մեծ փորձանքի մեջ չընկնելու պատճառով անգամ աշխատանքից է ազատվել։ Որոշ ժամանակ անց սկսել է հաճախակի տուն չգալ, իսկ տուն գալու դեպքում խիստ նյարդային, անհանգիստ վիճակում էր գտնվում, խուճապի մեջ էր։ Իր հար¬ցադրումներին` Տիգրանը խոստովանել է, որ ավտոմեքենաների առքուվաճառքից մեծ պարտքեր է կուտակել, լուրջ մարդկանց, ովքեր շատ վտանգավոր են, գումարներ է պարտք, անգամ չէր թողնում, որ տան լույսերը միացնեն, վախենում էր, որ պարտատերերը, տեսնելով, որ նա տանն է, կգան նրա ետևից։ Արդեն 2 ամիս անց Տիգրանը սկսեց ընդհանրապես տուն չգալ, հեռախոսներն անջատել էր և իրար հան¬դիպել եմ միայն այգիներում։ Պարտատերերը չգտնելով նրան` եկել են իրենց տուն։ Անելանելի վիճակից դրդված` սկսել է միջոցներ փնտրել ամուսնուն օգնելու համար, իր ընկերուհի Փիրուզայից պարտքով 10.000 ԱՄՆ դոլար է վերցրել, սակայն այդ գումարը Տիգրանին որևէ կերպ չի օգնել։ Նշված 10.000 ԱՄՆ դոլարը հետագայում մարել է ծնողների օգնությամբ։
Մի քանի օր անց Տիգրանն իրեն խնդրել է բանկից մի եղանակով գումար վերցնել` հետագայում վերադարձնելու պայմանով։ Այդ ժամանակ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում աշխատում էր որպես երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրերի բաժնի պետ, տեղյակ էր, որ ավանդային պայմանագրերը մեկ տարուց շուտ չէին խզվելու։ Մտադրվել է նշված պայմանագրերի մի մասը խզել, ավանդների գումար¬ները կանխիկացնել և տրամադրել Տիգ¬րանին, որ նա պարտքերը մարի, իսկ գումարը մեկ տարվա ընթացքում վերադարձնել բանկ, վատագույն դեպքում վարկ ձևակերպել և գումարը տեղը դնել։ Չէր կարող պատկե¬րաց¬նել, որ Տիգրանն անձամբ կամ ուրիշների միջոցով «վախեցնելու» է իրեն` ստիպելով բանկից նորանոր գումարներ դուրս գրել։ Երբեմն հրաժարվել է վերստին գումար դուրս գրելուց, սակայն Տիգրանը դիմել է տարբեր մեթոդների, որոնց մասին չի ցանկանում բարձրաձայնել։ Իրենց վեճերին ներկա են եղել Մառլեն Մուրադյանը, Գոհար Գաբրիելյանը, Ռաֆայել Հարոյանը։ Իր հարցին, թե ինչ գումարների հաշվին են վերադարձնելու բանկից դուրս գրած ավանդները` Տիգրանը վստահեցրել է, թե նրան ևս գումարներ են պարտք, ուղղակի ժամանակի մեջ չի տեղավորվում, համոզել է, թե իբր մի քանի ամսից նրա գու¬մարները վերադարձվելու են, բանկից հանած գումարներն ինքը կկարողանա տեղը դնել։
Տիգրանի պարտատերերն անգամ գիշերներն են իրենց տան դուռ ջարդել` պահանջելով Տիգրանին, սակայն ինքը նրա գտնվելու վայրը չգիտեր, միայն ընկերների միջոցով էր նրա հետ տեղեկություն փոխանակում։
Մի օր՝ երեկոյան, Տիգրանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ երեխային շտապ վերցնի և շենքի ետնամասով իջնի բակ` նշելով, որ Մառլենն արդեն իրեն սպասում է, նա իրենց կտեղափոխի քրոջ տուն` մինչև ինչ-որ մի անձնավորության տեսնի և հարցերը կարգավորի։ Մինչև Մառլենը իրեն և երեխային կհասցներ քրոջ տուն, Տիգրանը հեռախոսազանգով հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգավորվել է, տվյալ մարդը գումարը վերադարձնելու համար ժամանակ է տրամադրել։ Հաջորդ օրը Տիգրանն իրեն պատմել է նաև, որ ոմն կոմիտասցի Ռուդո նրան ինչ-որ հյուրանոցում մի քանի օր պահել է, որից հետո միայն համաձայնել է ժամանակ տալ, որ գումարը նա վերադարձնի, հակառակ դեպքում սպառնացել է իրենց ընտա¬նիքը «սետկա դարձնել»։ Տիգրանն իրեն ասել է նաև, որ այդ Ռուդոն ընդունակ է դիմել նման քայլի։ Ստիպված դարձյալ ավանդային գումար է դուրս գրել բանկից, որը փոխանցվել է Տիգրանին։
Մեկ անգամ գիշերը ոմն Վաչո զանգահարել է իրենց տուն և սաստիկ զայրացած տոնով ասել, թե Տիգրանը նրան արդեն շուրջ մեկ տարի է` պարտք է, «չի նայի, որ տանը երեխա կա, ամբողջ շենքն օդ կցնդեցնի»։ Պարտատերերն անգամ իր աշխատավայր են սկսել գալ և իրեն սպառնալ։ Նրանցից Կլարի Գագոյի վարորդն իրեն խիստ սպառնալից տոնով զգուշացրել է, թե` «լավ չես անում, հետո չասես, ինչու էսպես եղավ»։
Որոշ ժամանակ անց Տիգրանը խուճապահար եկել է բանկ և պատմել, որ Մառլենին տարել են այն մարդիկ, որոնցից «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենա էին գնել, սակայն գումարը չէին վճարել, մեքենան էլ պարտքի դիմաց զիջել էին Կլարի Գագոյին։ Նույն օրը` երեկոյան, Մառլենն է զանգահարել և ասել, որ պարտատերերը ծեծի են ենթարկում նրան, գումար են պահանջում։ Տիգրանը, խոսելով նրանց հետ, խոս¬տացել է հաջորդ օրը գումարը տալ, միայն թե Մառլենին չվնասեն։
Միառժամանակ վիճակը կարգավորվել է, սակայն մի օր իրենց տուն է եկել Վահե Ստե¬փանյանը, ներկայացել որպես «գողական աշխարհի» ներկայացուցիչ և պատմել, որ Տիգրանը բանտում նստած մի գողականի մեծ գումար է պարտք, որն իր ծանոթն է, ծանոթ է նաև գումարը ստանալու` նրանց կիրառած մեթոդներին, որից հետո իրեն խորհուրդ է տվել մտածել, քանի որ երեխա ունի։ Վահեն նաև ասել է, որ այլ անձինք Տիգրանին, իրոք, մոտ 300.000 ԱՄՆ դոլար գումար են պարտք, խոստացել է վերցնել այդ գումարները և տրամադրել իրենց բանկի ավանդները փակելու համար, ապա առաջարկել է նրա հոր անվամբ բանկից գումար հանել, ինչը կատարել է։ Բռնվելուց մի քանի օր առաջ Վահեն եկել է բանկ, 10.000 ԱՄՆ դոլար պա¬հանջել` ասելով, թե Տիգրանի պատճառով էրեբունցի Կյաժի հետ մեծ խնդիրներ ունի, վերջինս սպառնում է նրա ընտանիքի անդամներին։ Այդ անգամ Վահեին մերժել է, քանի որ արդեն մտածում էր մեղայականով իրավապահներին ներկայանալու մասին։
Օրեր անց իրեն է զանգահարել Գոհարը և առաջարկել հանդիպել։ Վերջինս արդեն վաղուց նրա, մոր, հարևանուհու և «կեղծ եղբոր», վերջինիս կնոջ անուններով գումարներ էր ստացել բանկից և քաջատեղյակ էր իրավիճակից։ Գոհարը ներկայացել էր որպես Մառլենի ընկերուհի, որոշ ժամանակ նույնիսկ խնամել է իր երեխային։ Գոհարին համարում էր մտերիմ մարդ` անտեղյակ լինելով նրա իրական նպատակից։ Հանդիպ¬ման ժամանակ Գոհարը պատմել է, որ բանկից հանած գումարները Տիգրանը հանձնել է էրեբունցի Կյաժին, սակայն պարտքն ամբողջությամբ չի մարել, իբր Կյաժի կողմից նրան տրված վերջնաժամկետին մնացել է մեկ օր, և գումար չտալու դեպքում Կյաժը սպառնացել էր կոտրել Գոհարի մատերը։ Ինքը զարմա¬ցել է, թե Գոհարն ինչու է խառնվում իր ներընտանեկան խնդիրներին, քանի որ չգիտեր նրա իրական դերակատարության մասին։ Իրենց հանդիպումից 10 րոպե անց իր հեռախոսին Գոհարից հաղոր¬դագրութ¬յուն է ստացել` «Խնդրում եմ, քո ամուսնու պատճառով ինձ ու երեխայիս բան չպիտի պատահի» բովան¬դակությամբ։
Այդ դեպքերից հետո Տիգրանը սկսել է դարձյալ տուն չգալ, իսկ պարտատերերն այս անգամ ավելի դաժան էին դարձել, այդ մասին կարող են վկայել հարևանները, ովքեր գանգատվում էին, քանի որ իր տան դռները ջարդելով` նրանց ևս անհանգստանում էին։ Կլարի Գագոն նույնիսկ ջարդել էր իր սկեսրոջ տան դուռը և ներս մտել` կասկածելով, որ նրանք թաքցնում են որդուն։ Նման իրավիճակների հետևանքով է բանկից գումարներ հանել, իսկ իրավապահ մարմիններին չի դիմել, քանի որ նրանք որևէ քայլ չէին ձեռնարկի քրեական հեղինակությունների դեմ։
Քանի որ այդպես հնարավոր չէր ապրել, ընդունել է Տիգրանի առաջարկը, բնակության նպատակով տեղափոխվել են Երևանի Զեյթուն թաղամասում գտնվող այլ բնակարան։ Այդ բնակարան տեղափոխվելիս, ըստ Տիգրանի խոսքերի, վերջինս դեռևս 250.000 ԱՄՆ դոլարի պարտք ուներ։ Գոհարը կարող է փաստել, որ իրերը տեղափոխելու ժամանակ իրեն հետևում էր նույն արծաթագույն մեքենան, որի մասին նախաքննության ընթացքում հայտնել էր, սակայն քննիչն այն ուշադրության չէր արժանացրել։ Նոր բնակարան տեղափոխվելուց հետո Տիգրանն ասել է, թե Կլարի Գագոն որոշել է մորն ուղարկել իր մոտ` բանկ, քանի որ ըստ Տիգրանի խոսքերի` այդքան գումարներ տալուց հետո վերջինս դեռևս 250.000 ԱՄՆ դոլար պարտք էր Գագոյին։ Տեսնելով, որ ամեն ինչ կործանվում է՝ որոշել է հանձնվել, սակայն Տիգրանը թույլ չի տվել` վստահեցնելով, թե իրեն էլ են գումարներ պարտք։ Քաջություն հավաքելով` հաջորդ առավոտյան որոշել է այնպիսի գործարք կատարել, որ բացահայտվի ու այդպես էլ արել է, որից հետո միայն խոստովանել է։
Տիգրանի մոտ գումար հայտնվելուն պես` այն ուղղել է բանկի ավանդները մարելուն, ընդհանուր առմամբ կանխիկացրած գումարներից վերականգնել է 18.400 ԱՄՆ դոլար և 14.000.000 ՀՀ դրամ։
Նշեց նաև, որ համաձայն չէ մեղադրական եզրակացության մեջ նշված այն դրույթին, թե իբր ինքը շահադիտական նկատառումներով է բանկից գումարները հափշտակել, իրականում ինքն այդ գումարները չի էլ տեսել, քանի որ մինչ աշխատավայրից տուն կվերադառնա, Տիգրանը հանդիպում էր պարտատերերին և այդ գումարները հանձնում նրանց։
Անդրադառնալով Զարուհի Պետրոսյանի ցուցմունքին` ամբաստանյալ Էդիտա Ամիրխանյանը նշեց նաև, որ նրա հետ ծանոթացել է 2012թ. նոյեմբերի 10-ին կայացած իր երեխայի կնունքի արարողությանը, եկեղեցու բակում, բոլորի ներկայութ¬յամբ իրենց ծանոթացրել են Տիգրանը և Ռաֆայելը։ Այնինչ, համաձայն ստուգման ակտի` Զարուհին գու¬մար է ստացել անգամ 2012թ. հոկտեմբերի 31-ին, այն էլ` այլ մասնաճյուղից, ինչը վկայում է այն մասին, որ ինքը չէր նրան դիմել բանկ այցելելու և հափշտակվող գումարները ստանալու հարցով, քանի որ նրան դեռևս չէր ճանաչում։
Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ Տիգրանի առաջարկով և ստեղծված իրավի¬ճակից ելնելով է դիմել նման քայլի, թեև փորձել է դուրս գալ նման իրավիճակից։ Սկզբնական շրջանում Տիգրանը ներկայացրել է, թե իրենց հետ կարող է վատ բան կատարվի, սակայն, քանի որ ինքը չէր հավատում, հետագայում նաև ստիպել է, որն արտահայտվել է ինչպես բառերով, այնպես էլ իրեն հար¬վածելով։ Ավանդային գումարներն ընդհանրապես իրեն չեն հասել, անձամբ չի ստացել, գումարները ստա¬ցող անձինք այն հանձնել են Տիգրանին։ Գումարները ստացող անձանց անվամբ ընթացիկ հաշիվներ բացելու նպատակով նրանց անձնագրերի պատճենները հիմնականում բերել են Մառլենը և Գոհարը, սակայն անհատապես չի հիշում, թե ում անձնագրերն են իրեն ներկայացվել։ Ինքն երբևիցե անձնագրի պատճեններ չի պահանջել։ Այլ անձանց պատմածներից իրեն հետագայում հայտնի է դարձել, որ Տիգրանի հիմնական պարտատերերն էին թոխմախի Կյաժը, Կլարի Գագոն, կոմիտասցի Ռուդոն, սակայն նրանցից յուրա¬քանչյուրի պարտքի չափը չգիտի, միայն հիշում է, որ մոտ 2-3 անգամ 40.000-ից 50.000-ական ԱՄՆ դոլար պետք է փոխանցվեր կոմիտասցի Ռուդոյին, 60.000 ԱՄՆ դոլար և 20.000 ԱՄՆ դոլար` «Թոխմախի Կյաժ»-ին։ Տեղյակ չէ, թե նշված գումարներն ուշացնելու համար Տիգրանն արդյոք հավելավճարներ էլ է տվել, թե` ոչ։ Նրանց հետ ունեցած Տիգրանի հեռախոսազրույցներից հասկացել է, որ նրանք վախեցնում են Տիգրա¬նին։ Տիգրանի խնդիրների և նրան ահաբեկելու մասին տեղյակ էին Գոհարը, Մառլենը, հարևանուհի Վար¬դուհին և այլոք։
Տիգրանն անձամբ ավտոմեքենաներ չէր ներ¬մուծում, զբաղվում էր տեղում գնված մեքենաների առքուվաճառքով։ Վաճառվող մեքենաներից տեսել է, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ քանի մեքենա։ Պարտքի սկզբնա¬կան գումարը կազմել է 300.000 ԱՄՆ դոլար, որը հետագայում անընդհատ աճել է, Տիգրանի մեկնա¬բանմամբ` գումարը աճել է վճարումներն ուշացնելու հետևանքով, ըստ Տիգրանի խոսքերի` 740.000 ԱՄՆ դոլարի պարտքը վերջինս վերադարձրել էր, իսկ 250.000 ԱՄՆ դոլար դեռևս պարտք էր։ Հավատացել է, որ ամբողջ գումարը Տիգրանը ծախսել է մեքենաների վրա, քանի որ նրա մոտ խոշոր գումար երբևէ չի տեսել։
Մանրամասնեց բանկից գումարներ դուրս գրելու գործընթացը, մասնավորապես՝ նշեց, որ այն կատարվել է երկու եղանակով` փոխանցման և 3-րդ անձանց միջոցով։ Թեև պայմա¬նագիրը կնքվելուց և հաստատվելուց հետո չպետք է խմբագրման ենթարկվեր, սակայն Բանկում գործող համակարգչային ծրագիրը թույլ է տվել պայմանագրում ավելացնել 3-րդ անձի։ Ինքն ի պաշտոնե նման ծրագրային բազա մուտք գործելու թույլտվություն է ունեցել։ Ցանկացած աշխատակից չէր կարող այդ գործընթացն անել, ինքն է ավանդներով զբաղվել, բացի այդ, ունեցել է վերստուգողի իրավա¬սություն, վերադասի հետ չի համաձայ¬նեցրել, քանի որ գործընթացն ամբողջությամբ իր իրավասության շրջանակներում էր, գործարքներն իրա¬վասու էր անձամբ հաստատել։ Բաժնի պետը պարտավոր չէր վերահսկել իր գործողութ¬յուն¬ները, սակայն ցանկության դեպքում կարող էր բազա մուտք գործել և ստուգել այն։ Պայմանագիրը դադարեցվում էր, գումարը փոխանցվում էր նախ՝ հաճախորդի հաշվին, այնուհետև` այլ անձանց հաշվին, որոնց տվյալ¬ները նախապես իրեն էին տրամադրվել։ Նշված եղանակով կատարել է շուրջ 400.000 ԱՄՆ դոլարի գոր¬ծարք։ 3-րդ անձի հաշվին գումար փոխանցելը մեկ կոճակ սեղմելու եղանակով իրականացվող ծրագրային գործընթաց էր և պետը կամ որևէ մեկն այն չէր հաստատում։ Անմիջական ստացողներին տեսել է, բոլորն եկել են անձնագրերով, անմիջականորեն չի միջամտել գանձապահի կողմից առձեռն գումարներ տրա¬մադրելուն, քանի որ մանր գումարներ են եղել և միայն 100.000 ԱՄՆ դոլար և ավել գումարներ տրա¬մադրելու դեպքում է միջամտել։
Երկրորդ եղանակի դեպքում գումարի դուրսգրումը կատարվել է փոխանցման տարբերակով, այն է` դարձյալ դադարեցվում էր պայմանագիրը, գումարը նստեցվում էր ավանդատուի հաշվին, որից հետո գումարը փոխանցվում է կոնկրետ անձի հաշվին, այդ դեպքում ավանդատուի համաձայնությունը պարտա¬դիր չէր։ Եթե երկարատև պայմանագիր կնքած ավանդատուն վաղաժամկետ դադարեցնում էր պայ¬մա¬նագիրը և պահանջում ավանդի գումարը, այդ օրվա ավանդատուի հաշվին մարում էր այլ պայմա¬նագիրը։ Այդ պատճառով է դրվագների քանակը շատացել։ Ծրագիրը թույլ է տվել, որ դրանում մուտքագրվի այլ թիվ, թղթային տարբերակում` մեկ այլ։ Այդ կերպ իրականում ավանդատուի հաշվին գրեթե գումար չի եղել, մուտքագրել է մինիմալ գումար, սակայն թղթային տարբերակի վրա նշվել է ավանդի գումարի իրական չափը։ Թղթային տարբերակն է ներկայացրել վարչության պետ Վահե Հարությունյանի ստորագրմանը, ով չի ստուգել` փորձելով գործընթացն արագացնել և հաճախորդին անհարկի չսպա¬սեցնել։
Նշեց նաև, որ միայն 100.000 ԱՄՆ դոլարի չափով ավանդի գումար ստանալու դեպքում ավանդատուն պետք է դիմում գրեր, այն էլ գումարը ստանալուց մեկ օր առաջ, իսկ մյուս դեպքերում դիմումի առկա¬յությունն անհրաժեշտ չէր, ավանդատուները ստորագրում էին միայն անդորրագիրը։ Երրորդ անձ ներգրավելու դեպքում ավանդային պայմանագրի փոփոխության պարագայում որևէ թղթային փաստա¬թուղթ չի կազմվել, կատարվել է միայն ծրագրային փոփոխություն։
Իր անմիջական ղեկավար Մարինե Սվաջյանը կատարել է ելքագրումների ստուգում։ Իր կողմից ելքագրման գործարքը կատարվելուց հետո այն պետք է անցներ վերահաստատման փուլը, որից հետո` դրամարկղ։ Մարինե Սվաջյանը անձնագրային տվյալների միջոցով կատարել է գումարը ստացող անձանց նույնականացումը։ Ավանդատուների պայմանագրերը վաղաժամկետ դադարեցնելու պատճառների վերաբերյալ Մարինե Սվաջյանի կողմից իրեն որևէ հարցադրում չի կատարվել, սակայն հետագայում նման հա¬¬ճա¬խորդների թվա¬քանկի աճի արդյունքում վերադասը որոշել է հաշվետվություն կատարել յուրա¬քանչյուր օրվա կտրվածով։
Մինչ դեպքերը Վահեին ճանաչել է որպես իր քրոջ ընկեր, ով պատմել է, որ շփվում է «գողական» անձանց հետ, իրեն համոզել է բանկից գումարներ հանել և նրան տալ, ներկայացրել է նաև, թե իբր ճանաչում է այն անձանց, ովքեր Տիգրանին գումարներ են պարտք, նրանցից «գողականների» աջակցութ¬յամբ ետ կստա¬նան այդ պարտքերը և կդնեն տեղը, այսինքն` բանկ, իսկ այդ պահին անհրաժեշտ և բանկից հանվող գումարը տալու էր բանտում պատիժ կրող «գո¬ղական» անձնավորությանը, ում Տիգրանը ևս գումար էր պարտք։
Բանկից գումարներ ստացած անձանցից իրեն ծանոթ են Գոհարը, վերջինիս մայրը, հարևանուհին, եղբայրը, տաքսու վարորդը, վերջինիս կինը, Զարուհի Պետրոսյանը, Արտակ Սարգսյանը և Վահեի հայրը։
Նշեց, որ Մնացականի եղբայրը Տիգրանի խնդրանքով նույնպես բանկից գումար էր ստացել, Տիգրանի խոսքերից գիտեր, որ մեքենաների առքուվաճառքին ներգրավված էր նաև Մնացականը։ Բացի այդ, Տիգրանը Մնացականին գումար էր պարտք, սակայն դրա չափից տեղյակ չէ։ Այն անձանց հետ, ում անվամբ գումարներն են հանվել, անձամբ չի շփվել, այդ պատճառով տեղ¬յակ չէ, թե նրանք արդյոք իրա¬զեկված էին, թե ինչ գումար են հանում, սակայն Տիգրանի հեռախո¬սազրույց¬ներից գիտի, որ վերջինս այդ թեմայով նաև Մնացական Սարգսյանի հետ է զրուցել և վերջինս դրա մասին հաստատապես տեղյակ էր։
Հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ համաձայն է ստուգման ակտում նշված հափշտակված գումարի չափի, այդ կերպ` նաև այդ դրվագով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն վիճարկեց քաղաքա¬ցիական հայ¬ցը` պատճառաբանելով, որ քրեական գործի հա¬րուց¬ման պահին նույն բանկի մեկ այլ մաս¬նաճյուղում կա¬տարվել էր 200.000 ԱՄՆ դոլարի չափով այլ հափշտա¬կություն։ Մինչև ստուգման ակտ կազ¬մելը դեռևս չէր ճշտվել արդյո՞ք այդ գումարը նույնպես իր կողմից է հափշտակվել, թե` ոչ, սակայն ստուգ¬ման ակտին ծանոթանալիս պարզել է, որ դրանում առանձին կետով նշված է նաև 200.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հափշտակություն կատարելու մասին, թեև չկա նշում, թե այդ հափշտակությունն ում կողմից է կատարվել։ 4.160 ԱՄՆ դոլարի չափով ներկայացված քաղա¬քա¬¬ցիական հայցի դեմ առարկեց` պատճա¬ռաբանելով, որ այդ գումարը վերաբերում է 200.000 ԱՄՆ դոլարի հափշտա¬կության դրվագին, որն իր մեղադրանքի ծավալում ներառված չէ։
Ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը Դատարանում օգտվեց լռելու իրավունքից, որի կապակ¬ցությամբ հրապարակվեցին և հետազոտվեցին վերջինիս նախաքննական (այդ թվում` առերես) ցուց¬մունք¬ները. Համաձայն այդ ցուցմունքների` 2006 թվականից զբաղվել ավտոմեքենաների առուվաճառքով, հիմ¬նականում մեքենաները վերցրել է ապառիկ կարգով՝ վաճառելու և հետագայում գումարը մեքենայի սեփա¬կանատիրոջը վճարելու պայմանով։ Նախատեսված ժամկետների մեջ մեքենաները չկարողանալով իրաց¬նել, սակայն խոստացած օրերին գումարները վճարելու խոստումը կատարելու համար ժամանակ առ ժա¬մա¬նակ մեքենաները վաճառել է ինքնարժեքից ցածր գներով, ինչի հետևանքով տարբեր մարդկանց նկատ¬մամբ գոյացել են պարտ¬քեր։ Այդ ժամանակ կինը՝ Էդիտա Ալիխան¬յանը, աշխատում էր «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յունում` որպես սպասարկման բաժնի առա¬ջա¬տար մասնա¬գետ։ Գումարային հարցերով օգնե¬լու նպա¬տակով դիմել է Էդիտային, ապա պայմանավորվածութ¬յուն է ձեռք բերել նրա հետ՝ բանկում երկա¬րա¬ժամ¬կետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդա¬տուների գումարները հափշտակելու վերաբերյալ։ Այսպես, Էդիտան իր կողմից ներկայացվող անձանց անուններով բանկում պետք է հաշվեհամարներ բա¬ցեր, այնուհետև, այդ անձինք բանկից կանխիկ ստանային նրանց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարներն ու հանձնեին իրեն։ Այդ ընթացքում հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ համաձայ¬նութ¬յան է եկել նաև սիրուհու՝ Գոհար Գաբրիելյանի և վերջինիս մոր՝ Վարդուհի Գաբրիելյանի հետ, բացի այդ, նույն ժամանակահատվածում, բանկից կատարվող հափշտակություններին աջակցելու համար դիմել է ընկեր¬¬ներից Մնացական Սարգսյանին ու Մառլեն Մուրադյանին, որոնցից առաջինն իրեն օգնելու նպատա¬կով բանկից գումարների ստացման գործընթացին ներգրավել է եղբորը՝ Արտակ Սարգսյանին։ Մառլենը կան¬խիկ գումարներ ստացող անձանց տեղափոխել է բանկ, այնտեղ նրանց տվել անհրաժեշտ այլ հրահանգներ, բանկ մուտքագրել ժամկետային առումով լրացող ու հափշտակությունների բացահայտման համար վտանգի սպառնալիք ստեղծող որոշ ավանդատուների գումարներ։ Նույն նպատակով դիմել է նաև կնոջ քույր Լուիզա Ալիխանյանի նախկին ընկերոջը՝ Վահե Ստեփանյանին, ով իր խնդրանքով Էդիտայի մոտ շտապ գումարի անհրաժեշտ լինելու վերաբերյալ պատրանք է ստեղծել, բացի այդ, բանկից կանխիկ գումարի ստացման գործընթացին ներգրավել է հորը՝ Վլադիմիր Ստեփանյանին, ինչով և օգնել է իրեն բանկից հափշտակել լրացուցիչ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Էդիտան նշված մեխանիզմով իր եղբոր` Լևոն Հովհաննիսյանի, մոր` Շողիկ Պետրոսյանի, սիրու¬հու՝ Գոհար Գաբրիելյանի, նրա մոր` Վարդուհի Գաբրիել¬յանի, հարևանուհու՝ Էլանորա Հարությունյանի, ծա¬նոթ տաքսու վարորդ` Մարտին Շիրակյանի, վերջինիս կնոջ` Անահիտ Միրզոյանի, Մնացական Սարգսյա¬նի եղբոր՝ Արտակ Սարգսյանի, Ռաֆայել Հարոյանի կնոջ` Զարուհի Պետրոսյանի, Վահե Ստե¬փան¬յանի հոր՝ Վլադիմիր Ստեփանյանի տվյալներով բանկում բացել է հաշվեհամարներ, այդ հաշվեհամարներին փոխանցել է շուրջ 750.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որն ամբող¬ջությամբ կանխիկացվել և տրամադրվել է իրեն։ Այդ գումարներն օգտագործել է իր հայե¬ցողությամբ` մասամբ փակելով նախկինում կուտակ¬ված պարտքերը։
Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանը նաև նշել է, որ ժամկետային առումով լրացող ու հափշտա¬կությունների բացահայտման համար վտանգ ստեղծող ավանդատուների գումարները ժամանակ առ ժամանակ բանկ վերադարձ¬նելու, ինչպես նաև հավելյալ գումար վաստակելու համար 2012 թվականի սեպտեմբերից մասնակցել է Երևան քաղաքում գտնվող կազմակերպությունների՝ տարադրամի փոխա¬նակման կետերի և դրանցում աշխատող անձանց վրա հարձակվելու նպատակով Ռաֆայել Հարոյանի ստեղծած զինված խմբին։ Վերջինիս հանձնարարությամբ սկսել է միջոցներ ձեռնարկել զենք ձեռք բերելու ուղղությամբ, այդ հարցով դիմել է Մնացական Սարգսյա¬նին, ով խոստացել է օգնել։ 2012 թվականի սեպտեմբերի տևական կապ է պահպանել Մնացականի հետ և ի վերջո սեպտեմբերի 23-ին ստացել է դրական պա¬տասխան։ Մնացականը հայտնել է, որ առկա է միայն «Վինչեստր» տեսակի որսորդական հրացան, որը Ռաֆայելը համաձայնել է գնել, այնուհետև, իր ձեռք բերած պայմանավորվածության շրջա¬նակներում, նույն օրը 200.000 ՀՀ դրամ գու¬մարով Մնացականից վերոնշյալ հրացանը գնել է։ Առաջացել է նաև նույն խմբի նոր անդամներին զինելու անհրաժեշ¬տութ¬յուն, ուստի Ռաֆայել Հարոյանի հանձնարարությամբ ձեռնամուխ է եղել «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ ձեռք բերելուն, այդ խնդրով դիմել է Մնա¬ցական Սարգսյա¬նին, նրանից տեղեկացել, որ 2.200 ԱՄՆ դոլարով նման զենք կա։ 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին Մնացականից գնել է այդ զենքը և մեկ պահունակի տարողությամբ փամփուշտներ, որոնք տրամադրել է խմբի անդամ¬ներից Կարեն Վարդանյանին։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանը նաև հատնել է, որ վերոնշյալ «Վինչեստր» տեսակի հրացանն ու «ՏՏ» տեսակի ատրճա¬նակն են օգտագործվել փոխանակման կետի վրա 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված զինված հար¬ձակման ժամանակ, իսկ «Վինչեստր» տեսակի հրացանը` նաև Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ կատարված զինված հարձակման ժամանակ։
Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ կատարված առերեսումների ժամանակ վերջինս տված ցուցմունքները։
Այսպես, Մառլեն Մուրադյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հով¬հաննիս¬յանը պնդել և վերահաստատել է, որ նա մանրամասնորեն տեղեկացված է եղել բանկից գումարներ հափշտա¬կելու մասին, գումարները ստացող անձանց բանկ է տեղափոխել իր խնդրանքով, անշա¬հախնդրորեն, նրանց մատնացույց է արել, թե ինչ գործողություններ պետք է կատարեն, ում մոտենան։ Իր խնդրան¬քով Մառլենը նաև գումարներ է մուտքագրել ավանդատուների հաշվեհամարներին, որ նրանց գումարների հափշտակութ¬յան փաստերը չբացահայտվեն։
Վահե Ստեփանյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիս¬յանը պնդել և վերահաստատել է, որ իր խնդրանքով Վահե Ստեփանյանն օգնել է բանկից գումար ստանալուն և հափշտակելուն։ Նշել է նաև, որ Վահեին նախապես ներկայացրել էր հափշտակություն կատարելու մեխա¬նիզմը։ Իր խնդրանքով և ներկայությամբ Վահեն Էդիտային ներկայացրել է, որ ինքը մեծ պարտքեր ունի` այդ կերպ համոզելով բանկից նոր գումարներ հանելուն, ինչին Էդիտան համաձայնել է։ Այդ գումարը փոխանցվել և հանվել է Վահեի հոր անունով, քանի որ Վահեն անձնագիր չուներ և գումարը նրա անվամբ փո¬խանցվելու դեպքում այն չէր կարող կանխիկացվել։ Պայմանավորվածության համաձայն` Մառլեն Մուրադյանը Վահեին և նրա հորը տեղափոխել է բանկ, նրա անվամբ Էդի¬տայի փոխանցած գումարը Վա¬հեի հայրը ստացել է, որից հետո այն Վահեն և Մառլենը հանձնել են իրեն։ Այդ գործողությունները Վահեն կատարել է առանց նյութական շահ ստանալու ակնկա¬լիքի, նրան մասնաբաժին չի տվել։
Մնացական Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիս¬յանը պնդել և վերահաստատել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին 160.000 ՀՀ դրամով Մնացական Սարգսյանից գնել է «Վինչեստր» տեսակի որսորդական հրացան, իսկ 2012թ. դեկտեմբերին 2.200 ԱՄՆ դոլարով գնել է «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ և փամփուշտներ։
Ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանը Դատարանում օգտվեց լռելու իրավունքից, պնդեց հրապա¬րակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` 2011 թվականին ծանոթացել է Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ։ 2011 թվականի վերջերին ծանոթացել է Տիգրանի ընկերուհի Գոհար Գաբ¬րիել¬յանի հետ։ Վերջիններս մեծամասամբ բնակվել են համատեղ, Երևան քաղաքի տարբեր թաղամա¬սերում վարձակալած բնակարաններում։ Իրենց շփման ընթացքում Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է նրա ընկերներ Ռաֆայելի, Հայկի և Կարենի հետ։ 2012 թվականի աշնանը՝ երեկոյան ժամի, ընկերոջից տեղեկացել է, որ նույն օրն երկու հոգի փորձել են հափշտակել իրենց բակի բնակչի մոտ եղած գումարները, ով տարադրամի փոխանակման կետ է ունեցել Երևանի Գնունի փողոցի վրա։ Այդ ընթացքում կրակել են նրա ոտքին, սակայն գումարները հափշտակելը ձախողվել է։ Այդ դեպքից մի քանի օր անց Տիգրանի ու Գոհարի հետ կայացած հերթական հանդիպման ժամանակ նրանց պատմել է վերոնշյալ դեպքի մասին։ Տիգրանը հայտնել է, որ այդ հարձակումը գործել են նա` ընկերոջ Ռաֆայելի հետ, ավելացրել, որ եղել են սպիտակ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով, Ռաֆայելի մոտ եղել է «Վինչեստր» տեսակի զենք։ Տիգրանից նաև տեղեկացել է, որ դեպքի օրը հետևել են այդ անձին մինչև Քաջազնունի փողոց, բակում Ռաֆայելը «Վինչեստր» տեսակի զենքով կրակել է նրա ոտքին, սակայն գումարը չի հաջողվել հափշտա¬կել։
Նշել է նաև, որ Էդիտա Ալիխանյանի բռնվելու օրը՝ երեկոյան, Տիգրանը զանգահարել է իրեն, խնդրել, որ գնա Գոհարի՝ Թբիլիսյան խճուղում գտնվող բնակարան, վերցնի այնտեղ գտնվող ինչ-որ զենք և փոխանցի իրեն։ Գնացել է այնտեղ, տան դիմաց հանդիպել է Գոհարի մորը, ով տան մուտքի դռան կողքի քարերի տակից հանել է սպիտակ շորով փաթաթված մի հրացանատիպ զենք և տվել իրեն։ Զենքը առհա¬սարակ չի նայել, շորը չի էլ բացել։ Նախապես պայմանավորվա¬ծ վայրում` ՀՀ պաշտպանության նախա¬րարության հարևանությամբ գտնվող բնակելի շենքերի մոտ, հանդիպել է Տիգրանին, զենքն` իր վարած ավտոմեքենան հանդերձ, փոխան¬ցել է նրան և ոտքով հեռացել։
Նշել է նաև, որ մոտավորապես 2012 թվականի դեկտեմբերին, Տիգրանի հետ լինելով և վերջինիս և նրա ընկեր, Էրեբունի թա¬ղա¬մասի բնակիչ Մնացական Սարգսյանի ընդհանուր հեռախոսային մի քանի խոսակցություններից հաս¬կա¬ցել է, որ Տիգրանը նրանից զենք ձեռք բերելու մտադրություն ունի, քանի որ հեռախո¬սազրույցների ընթացքում օգտագործել է հետևյալ արտահայտությունները` «ինչ եղավ խաղա¬լիքը», «մեծ խաղալիք», «փոքր խաղալիք», որոնց տակ, հավանաբար, ակնարկում էր ինքնաձիգի և ատրճա¬նակի մասին։
Ինչ վերաբերում է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից համակարգչային տեխնիկայի օգտա¬գործ¬մամբ կատարված հափշտակություններին, ապա նախաքննության ավարտական փուլում հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանը ընդունել է Տիգրանի խնդրանքով նրա աջակցելու փաստը` մանրա¬մասնելով, որ Տիգրանի նշած անձանց, այդ թվում` Գոհար Գաբրիելյանի մորը, Վահե Ստեփանյանին և այլոց, գումարների կանխիկացնելու համար ժամանակ առ ժամանակ տե¬ղափոխել է բանկ, որտեղ Էդիտան էր աշխատում, ավելին` Տիգրանի հանձնարարությամբ նրանից ստացած գումարներ է մուտքագրել բանկ։ Նշել է, որ Տիգրանին օգնել է զուտ ընկերական մղումներից ելնելով` առանց նյութական որևէ շահ հե¬տապնդելու, առավել ևս՝ ստանալու։
Գործով ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանն իր նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները` զենք գնելու վերաբերյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Սարգսյանի միջև կայացած հեռախոսազանգերի բովանդակությանն ունկնդիր լինելու վերաբերյալ, պնդել և վերահաստատել է գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի հետ առերեսվելիս։
Ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մաս¬նակիորեն` նշելով, որ ի սկզբանե բանկից գումարներ կանխիկացնելիս տեղյակ չէր, որ այդ գու¬մար¬ները Տիգրան Հովհաննիսյանը ձեռք է բերում հանցավոր ճանապարհով, այդ մասին տեղեկացել է հետագա կան¬խիկացումների ժամանակ, Տիգրանից։
Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի դատաքննական, ինչպես նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական (այդ թվում` առերես) ցուցմունքների համաձայն` Տիգրանի հետ ծանոթացել է 2011թ. ամռանը։ Որոշ ժամանակ անց բնակվել է Երևանի Թումանյան փողոցում գտնվող բնակարանում, Տիգրանը հաճա¬խակի այցելել է իրեն, ընկերություն են արել։ Տիգրանը զբաղվում էր մեքենաների առքուվաճառքով, այդ ժամանակ պարտքեր չուներ։ Որոշ ժամանակ անց Տիգրանն իրեն խնդրել է խնամել նրա երեխային՝ պատճառաբանելով, որ բանկում աշխատող կինը` Էդիտա Ալիխանյանը, բավարար ժամանակ չունի։ Այցելել է Տիգրանի և Էդիտայի տուն, ուր Տիգրանն իրեն ներկայացրել է որպես ընկեր Մառլենի Մուրադյանի ընկերուհի, այդ տանը աշխատել է որպես դայակ։ Որոշ ժամանակ անց Տիգրանի գործերը վատացել են, շատ պարտքեր են ի հայտ եկել, Տիգրանը բնակություն է հաստատել իր տանը։ Տիգրանը խուսափել է պար¬տա¬տերերի հետ հանդիպումներից, հանդիպել է միայն կնոջ հետ, այգում, այն էլ` շատ կարճ ժամանակով։
Մի օր Տիգրանն իրեն պատմել է, թե Էդիտան համաձայնել է օգնել վերոնշյալ պարտքերը մարելու հարցում, վերա¬դառնում է նրա բնակարան։ Տիգրանն այդ ընթացքում ձերբակալվել է ինչ-որ մեքենայի գումար չտալու պատճառով, որի կապակցությամբ նրա անձնագիրը վերցրել էին, ուստի խնդրել է անձնագրով գնալ բանկ և գումար կանխիկացնել։ Սկզբում տեղյակ չէր, թե խոսքն ինչ գումարների մասին է, ում և ինչ եղանակով են բանկից դրանք դուրս գալիս։ Առաջին անգամ բանկ իրեն ուղեկցել է Մառլենը, Տիգրանն իրենց հետ չի եկել, քանի որ գործեր ուներ։ Բանկում մոտեցել է Էդիտային, վերջինս իրեն թուղթ է ներկայացրել, որը ստորագրել և մոտեցել է գանձապահին, որտեղից գումարը ստացել և վերադարձել է տուն, սպասել է մինչև Տիգրանը եկել և գումարը վերցրել է։ Միայն մի քանի անգամ բանկ այցելելուց հետո Տիգրանն իրեն պատմել է, որ այդ գումարը ստանում է անօրինական ճանապարհով, այդ գումարները պետք է կարճ ժամանակ անց նույն տեղը դնի։ Քանի որ Տիգրանը մեքենաներ է ունեցել, կարծել է, որ դա հնարավոր է մեքենաները վաճառելու և գումարը կվերադարձնելու տարբերակով։ Բանկից կանխիկա¬ցում¬ների թիվն հետզհետե ավելացել է, քանի որ Տիգրանը մեքենաները թանկ գնելու, սակայն էժան վերավա¬ճառելու պատճառով մեծ պարտքեր էր կուտակել, որոնք մարելու անհրա¬ժեշտություն էր առաջացել։
Հաշվի առնելով, որ իր անվամբ բավականին շատ գումար էր կանխիկացվել` Տիգրանն առաջարկել է գումար կանխիկացնել նաև իր մոր՝ Վարդուհի Գաբրիելյանի անվամբ։ Մոր հետ գնացել են բանկ, ընդհանուր առմամբ նրա անվամբ բանկից կանխիկացրել են ևս 250.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Որոշ ժամանակ անց Էդիտան հայտնվել է շատ վատ վիճակում, քանի որ բանկից խոշոր չափերի գումարներ էր հանել, ավելին` պարտատերեր էին հայտնվել, որոնք նրան անհանգստացնում էին։ Իրենց տանը Տիգրանի հետ ժամերով զրուցել են այդ պարտքերի վերադարձման եղանակների շուրջ։ Էդիտան էլ էր նեղվել, պարտ¬քերի պատճառով նրանց տանն անընդհատ վեճեր էին ծագում, վերջինս վախեցել է, որ Բանկում նրա այդ գործունեությունը կբացահայտվի։ Տիգրանն իրեն և Էդիտային անընդհատ հանգստացրել, սակայն խաբել է` խոստանալով մեքենաները վաճառել և այդ գումարները Էդիտայի միջոցով բանկ վերադարձնել։
2011թ. աշնանը Տիգրանը եկել է իրենց տուն և պատմել, որ ինչ-որ ընկերոջ հետ գնացել են փոխա¬նակման կետ` գումար հափշտակելու, սակայն չի ստացվել։ Մանրամասներին չի տեղեկացրել, քանի որ դա իրեն ընդհանրապես չի հետաքրքրել։ Իրենք այդ ընթացքում Տիգրանի պարտատերերից խուսափելու նպատակով մի շատ բնակարաններ են փոխել։ Հետո Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է վերջինիս ընկեր Ռաֆայել Հարոյանի, իսկ ավելի ուշ` Հայկ Կոջոյանի, Կարեն Վարդանյանի հետ։ Նրանք հավաքվել են իրենց տանը, երկար զրուցել, սակայն ինքը նրանց խոսակցություններին ներկա չի եղել, քանի որ իրեն դրանք չեն հետաքրքրել։ 2013թ. տեղափոխվել են Երևանի Վ.Համբարձումյան փողոցում գտնվող բնակարան, կրկին Տիգրանի պարտատերերի պատճառով, մոտ 3 ամիս բնակվել են այդ տանը։ Եղել է դեպք, երբ ինքն ու Տիգրանը վիճել են, մոտ 1 ամսից ավել չեն շփվել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ Տիգրանն անձնագիր չի ունեցել, 2012 թվականին իրեն ասել է, որ նրան ինչ-որ գումար են փոխանցել և խնդրել է, որ ինքը բանկում իր անվամբ հաշվեհամար բացի, գումարը փոխանցեն իր այդ հաշվեհամարին և ինքն էլ գնա և հանի այդ գումարը։ Տիգրանի ասելով` նրան ձերբակալել էին ինչ-որ մեքենայի գումար չտալու պատճառով, անձնագիրն իրավապահները վերցրել էին, որից հետո բաց թողել։ Ինքը Մառլենի ուղեկցությամբ է բանկ գնացել, քանի որ բանկի տեղը չի իմացել, բանկում անձնագիրը տվել է Էդիտային։ Էդիտան ասել է, որ 2 ժամից մոտենան, հավանաբար հաշիվը բացելու համար ժամանակ էր անհրաժեշտ։ Նույն օրը դարձյալ մոտեցել է Էդիտային, վերջինս ինչ-որ թուղթ է տվել ստորագրելու, հետո ինչ-որ կնոջ է մոտեցել, ինքն էլ է ստորագրել, այնուհետև մոտեցել է գանձա¬պահին, այդ փաստաթուղթը ներկայացրել և ստացել է գումարը, որն ավելի ուշ տվել է Տիգրանին։ Ընդհա¬նուր 7-ից 8 անգամ այդ եղանակով բանկից գումարներ է ստացել։ Միայն 2-3-րդ կանխիկացումից հետո է Տիգրանը հայտնել, որ Էդիտայի օգնությամբ կանխիկացվող այդ գումարներով նա պետք է մարի պարտ¬քերը, սակայն մեքենաների վաճ¬առքից գոյացած գումարները պետք է վերադարձնի բանկ, որ Բանկում վերոնշյալ կանխիկացումների փաստը չբացահայտվի։ Խղճա¬հարությունից ելնելով՝ համաձայնել և շարու¬նակել է օգնել նրան, քանի որ Տիգրանի պարտա¬տերերը նրան և նրա ընտանիքին անընդհատ ահաբեկել են։ Որևէ նյութական շահ չի հետապնդել, գումարներն ամբողջությամբ հանձնել է Տիգրանին, երբևէ այդ գումարներից իրեն չի պահել, ոչ էլ Տիգրանն է տվել։
Տիգրանի հետ համատեղ բնակվել են հինգ տարբեր բնակարաններում, Տիգրանը բնակա¬րաններն անընդհատ փոխել է, որ պարտատերերը նրան չգտնեն, վերջիններս միայն Էդիտայի բնակության վայր են այցելել։ Երբ թոխմախի Կյաժ մականվամբ անձի կողմից Տիգրանին տրամադրված ժամանակն ավարտվել է, և Տիգրանը գումարները չի վերադարձրել, Կյաժը զայրացած Տիգրանին է փնտրել։ Այդ ժամանակ Տիգրանը խնդրել է Կյաժին ասել, թե իբր բանկում գումար կա, ինքը կհանի և երկու օրից նրան կտա։ Կյաժը սպառնացել է, որ եթե երկու օրից գումար չտա, նա իր երեխայի տեղն էլ գիտի, նաև սպառնացել է իր մատերը կոտրել։ Էդիտան, իրենից լսելով այդ ամենը, համաձայնել է, որի հետևանքով նրա միջամտությամբ բանկից նորից գումար է կանխիկացվել և տրվել Տիգրանին։ Նշեց նաև, որ իր ստացած գումարներից Էդիտային ընդհանրապես չի տվել, դրանք հանձնել է բացառապես Տիգրանին։
Չի հիշում, թե Տիգրանը ինչ հեռախոսահամարից է իրեն զանգահարել և հաղոր¬դագրութ¬յուն ուղարկել, քանի որ Տիգրան, անընդհատ հեռախոսահամարներ է փոխել, նշեց, որ շահագործել է 096-686706 հեռախո¬սա¬համարը։
Նշեց, որ իր հարևանուհի Էլանորա Հարությունյանին նույնպես խնդրել և նրա անվամբ գումար ստա¬նալ, որը կատարվել է երկու անգամ։
Մառլեն Մուրադյանի հետ առերես հարցաքննվելիս (հրապարակվել և հետազոտվել է) գործով ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանը պնդել և վերահաստատել է, որ վերջինս իրեն և մորը` Վարդուհի Գաբրիելյանին ավտոմեքենայով տեղա¬փո¬խել է բանկ, հրահանգավորել, թե իրենք ում մոտենան, իսկ երբ կատարել են անհրաժեշտ գործո¬ղություն¬ները, բանկից ստացած գումարը հանձնել են Մառլենին` Տիգրան Հովհաննիսյանին փոխան¬ցելու համար։ Նշել է նաև, որ Մառլենը տեղյակ էր, որ դրանք բանկից հափշտակ¬վող գումարներ էին, ավտո¬մեքենայի սրահում, ինչպես նաև այլ իրավիճակներում բազմիցս վստահեցրել է անհոգ մնալ` նշելով, որ իրենք «չեն բռնվի», ամեն ինչ նորմալ կլինի։
Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանը Դատարանում հրաժարվեց Մնացական Սարգսյանի վերաբերյալ տված նախաքննական ցուցմունքից` նշելով, որ Տիգրան Հովհաննիսյանն երբևէ իրեն չի տեղեկացրել, որ զենքերը գնել է Մնացական Սարգսյանից։
Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանը օգտվեց լռելու իրավունքից, նախաքննական ցուց¬մունքների հրապարակումից և հետազոտումից հետո նշեց, որ տեղյակ չէր այն մասին, որ եղբոր հաշվե¬համարին փոխանցված և նրա կողմից կանխիկացված գումարները, որոնք գրեթե անմիջապես հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, ձեռք էին բերվում հանցավոր ճանապարհով։ Չհաստատեց գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին «Վինչեստր» տեսակի հրա¬ցան իրաց¬նելու վերաբերյալ վերջինիս պնդումը (նրա մե¬ղադրանքի սահ¬մաններից դուրս է), ինչպես նաև չընդունեց ապօրի¬նաբար հրազեն հանդիսացող «ՏՏ» տեսակի ատրճա¬նակ և ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրաց¬նելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը։
Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նա¬խաքննա¬կան ցուց¬մունքները, համաձայն որոնց` վերջինս Տիգրան Հովհաննիսյանին ճանաչում է մոտավո¬րապես 3 տարի։ Նրա հետ ծանոթացել է մեքենայի առուվաճառքի հետ կապված գոր¬ծարքից, որից հետո իրենց միջև մտերմություն է առաջացել, սկսել են ընկերություն անել։ Մոտավորապես 2011 թվականին Տիգրանը կնոջ՝ Էդիտա Ալի¬խանյանի հետ բնակարան են գնել իրենց թաղամասում։ Տիգրանը զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվա¬ճառքով, որոշ ժամանակ անց, ըստ նրա խոսքերի, ընկել է պարտքերի մեջ։ 2012 թվականի կեսերին, Տիգրանը խնդրել է իր անվամբ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալ։ Իր այն հարցին, թե ինչ գումարի մասին է խոսքը, Տիգրանը պատասխանել է, որ այլ անձանց ավանդներ են դուրս գալիս բանկից, փոխանցվում հաշվեհամարի, որը պետք է գնալ բանկի մասնաճյուղ և ստանալ։ Հետաքրքրվել է, թե արդյոք դա վտանգավոր չէ, որին Տիգրանը պատասխանել է, որ ոչ-մի խնդիր չի կարող լինել, քանի որ նրա կինը նույն բանկում է աշխատում։ Նա իրեն պարզաբանել է նաև, որ այդ գումարային փոխանցումները կատարում է կինն անձամբ։ Ավելացրել է նաև, որ այդ գումարները նրանք ժամանա¬կավորապես են հանում, դրանք հետագայում պետք է տեղը դրվեն։ Ի պատասխան` նշել է, որ իր անձնագրի ժամկետը լրացել է, առաջարկել է գումար հանել իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անվամբ։ Դիմել է եղբորը` Տիգրանին աջակ¬ցե¬լու խնդրանքով։ Տեղյակ է եղել, որ այդ նույն ժամանակահատվածում եղբայրը՝ Արտակը Տիգրանի հետ երկու անգամ այցելել են «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող գլխամա¬սային մասնաճյուղ և ստացել մոտավորապես 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որոնք փոխանցվել է Տիգրանին։ Վերջինս այդ գումարներից որպես ձեռքի ծախս իրեն առաջին անգամ տվել է 200 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկրորդ անգամ` 500 ԱՄՆ դոլար։ Այդ գումարներից եղբորը որևէ մասնաբաժին չի հատկացրել։ Տեղյակ է նաև, որ Տիգրանն այդ ընթացքում շարունակել է կնոջ միջոցով նույն ճանապարհով բանկից գումարներ հանել։ Ստույգ տեղյակ չէ, թե գումարներն այնտեղից ինչ եղանակով են դուրս հանվել, որքան է ընդհանուր հանվել ու ում անուններով։ Փաստացի գիտակցել է, որ այդ գումարները Տիգրանը բանկից ուղղակի հափշտակում է, շարունակ հարցրել է նրան` կարող է խնդիր առաջանա, սակայն նա վստահեցրել է, որ` ոչ։
Գործով ամբաս¬տանյալ Մ.Սարգսյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում հայտնել է նաև, որ 2013թ. հունվարի 12-ին` երեկոյան, իր 091-506040 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Տիգրանին` դեռևս իրեն պարտք մնացած 2.000 ԱՄՆ դոլարը վճարելու խնդրով։ Տիգրանին հանդիպել է «Ծղոտներ» հյուրանոցում, որտեղ վերջինս եղել է միայնակ։ Տիգրանն առաջարկել է զանգահարել կեսգիշերից հետո։ Այնտեղից իր «Օպել Աստրա» մակնիշի, կապույտ ավտոմեքենայով ուղևորվել է տուն։ Պայմանավորված ժամին զանգահարել է նրան, վերջինս ասել է, որ գտնվում է Վ.Համբարձումյան փողոցի վրա Գոհարի համար վարձակալած բնակարա¬նում, որտեղ ինքն էլ նախկինում եղել։ Գնալով այնտեղ` տեսել է, որ տանն են Տիգրանը, Գոհարը, վերջինիս մայրը, Տիգրանի ընկերներ Ռաֆայելը, Հայկը ու Կարենը։ Ռաֆայելի հետ ծանոթացել էր այդ հանդիպումից մոտավորապես 1 տարի առաջ, նրա հետ գտնվել է ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ Կարենին ու Հայկոյին մի քանի անգամ հանդիպել էր Տիգրանի ու Ռաֆայելի հետ, նրանց հետ առանձնակի շփում չի ունեցել։ Նկատել է, որ Հայկի ձեռքի նախաբազկի հատվածը վնասված է, արնահոսում է, իսկ Գոհարի մայրը վիրակապ է դնում նրա ձեռքին։ Ռաֆայելն ու Կարենը նստած են եղել։ Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել, Հայկը պատասխանել է, որ ձեռքի վրա կրակված է, այլ մանրամասներ չի ասել։ Օրեր անց Տիգրանին հարցրել է, թե ինչ դեպքի ընթացքում է Հայկի ձեռքին կրակվել, նա պատաս¬խա¬նել է, որ վերոնշյալ օրը Կարենը, Ռաֆայելն ու Հայկոն գնացել էին գողության, որի ընթացքում պատա¬հական կրակվել է նրա ձեռքին։
Ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանը Դատարանում օգտվեց լռելու իրավունքից, թեև հայտարարեց, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակիորեն, սակայն ըստ էության չընդու¬նեց նրան առաջադրված մեղադ¬րանքը` պատճառաբանելով, որ բանկից գումար կանխիկացնելու հարցում օգնելու վերա¬բերյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի խնդրանքը կատարել է` նյութական որևէ շահ չհետապնդելով, սակայն նախապես տեղյակ չէր, որ ի հոր անվամբ կանխիկացման ենթակա գումարը Տիգրանը ձեռք էր բերում հանցավոր ճանա¬պարհով, դրան տիրանալու նպատակով։ Ընդունեց Տ.Հով¬հաննիսյանի խնդրանքով հորը` Վլադիմիր Ստե¬փան¬յանին դիմելու, վերջինիս կողմից բանկ այցելելու և գումարը կանխի¬կաց¬նե¬լու հան¬գամանքները, ինչ¬պես նաև այդ գումարն ի վերջո Տ.Հովհան¬նիսյանին ամբողջությամբ հանձնվելու փաս¬տը։
Վկա Սիրվարդ Գուրգենի Կարապետյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխատում է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում, որպես գանձապահ։ Իր աշխատանքային պարտա¬կանությունների մեջ մտնում է բացառապես գումարների մուտքագրումն ու ելքագրումը։ 2013թ. մայիսի 3-ի կեսօրին Էդիտա Ալիխանյանի կողմից կատարված գումարային մուտքի, իսկ րոպեներ անց ելքի գոր¬ծարքներն իր մոտ կասկածի տեղիք են տվել, ինչի մասին հայտնել է իրենց վարչության պետ Լիլյա Խա¬չատրյանին, ով իր հերթին այդ մասին տեղեկացրել է գործառնական վարչության պետ Վահե Հարություն¬յանին՝ տվյալ մուտքի և ելքի օրդերները ցուցադրելով վերջինիս։ Դրա հիման վրա բացահայտվել են բանկից Էդիտայի կատարած հափշտակությունների մի շարք դրվագներ։
Վկա Վահե Թաթուլի Հարությունյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քննվող դեպքի ժամանակ հան¬դիսացել է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության գործառնական վարչության պետը։ 2013թ. մայիսի 3-ին` աշխատանքային օրվա վերջում, բանկի դրամարկղային վարչության պետ Լիլյա Խաչատրյանն եկել է իր մոտ ու հայտնել, որ Էդիտա Ալիխանյանը տարօրինակ գործարքներ է կատարել, մի քանի րոպեի ընթացքում նույն հաճախորդի անվամբ մուտք, ապա ելք է արել գումարներ, իրեն է ցուցադրել գումարների մուտքի և ելքի համապատասխան օրդերները։ Այնտեղ նշված է եղել նույն հաճա¬խորդի անուն ազգանունը, գումարային տարբերություն կարծես չի եղել։ Կանչել է Էդիտային, հարցրել գործարքների վերաբերյալ, նա պատասխանել է, որ հաճախորդը ներկայացել է բանկ, ցանկացել է ավանդ ներդնել, ապա դիրքորոշումը փոխել և գումարը հանել է։ Դա իրեն տարօրինակ է թվացել, սկզբում կասկածել է, որ հաճախորդին բանկի աշխատակիցներից որևէ մեկը նեղացրել է։ Էդիտայից պարզել է այդ հաճախորդի տվյալները, նշել, որ զանգահարելու, նաև նրանից է հետաքրքրվելու կատարվածով։ Հաջորդ աշխատանքային օրը վերցրել է այդ անձնավորության ավանդային պայ¬մանագիրը, համեմատել վերջինիս ստորագրություններն ու հայտնա¬բերել դրանցում ակնհայտ անհա¬մա¬պատաս¬խանություն։ Այնուհետև, ուսումնասիրել է տվյալ ավանդատուի ավանդային թղթապանակը և պար¬զել, որ մի քանի ամիս առաջ նա ժամկետից շուտ դադարեցրել է ավան¬դային պայմանագիրը, կորցրել տոկոս¬ները, սակայն վերջին գործարքի ժամանակ` գումարը ստանալիս, դրա թիվը համապատասխանել է ավանդային գու¬մարին և հավելյալ տոկոսներին։ Էդիտայից պահանջել է նաև հին վճարման հանձնա¬րարագիրը, երբ այդ անձնավորությունը դադարեցրել էր պայմանագիրը ու գումարը փոխանցել մեկ այլ անձի, ուսումնասիրել և պարզել է, որ այդ փաստաթղթի վրա առկա ստո¬րագրությունը կրկին ակնհայտորեն տարբերվում են նույն անձի նախկինում կատարած ստորագրություն¬ներից։ Էդիտայից կրկին փորձել է պարզաբանումներ ստանալ, սակայն ապարդյուն։ Մոտ 10-15 րոպե անց Էդիտան եկել է իր մոտ և խոստովանել, որ այդ գումարները նա է հանել բանկից, հայտնել է նաև, որ, ընդհանուր առմամբ, բանկից մոտ 900.000 ԱՄՆ դոլար է հանել, պատճառաբանել, որ այն իրեն անհրաժեշտ էր որպես փրկագին` նրա երեխային առևանգած անձանց վճարելու։ Խնդրել է քայլեր չձեռնարկել, սակայն ինքն կատարվածի մասին անմիջապես զեկուցել է վերադասին։
Վկա Մարինե Սահակի Սվաջյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հանդի¬սացել է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության գործառնական վարչության սպասարկման բաժնի պետը։ 2013թ. մայիսի 3-ին իրենց գործառնական վարչության պետ Վահե Հարությունյանը հայտնել է, որ Էդիտա Ալիխանյանի մասնակցությամբ կասկածելի գործարքներ է բացահայտել, մասնավորապես՝ բանկի ավանդատուներից մեկը եկել է բանկ՝ ավանդը հանելու համար, սակայն նրա ավանդային գումարի և հա¬վելյալ տոկոսների չափով գումարը Էդիտան է բանկ մուտքագրել։ Կանչել են Էդիտային, հարցրել, թե ինչի համար է այդ գումարը մուտք արել, ապա նույն ավանդատուի անվամբ ելքագրել։ Էդիտան պատասխանել է, որ հաճախորդը բանկն էր շփոթել, պետք է մտներ «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» և քանի որ չի ցանկացել մուտքի փաստաթուղթը ջնջել, գումարը ելքագրել է։ Տվյալ մուտքի և ելքի օրդերների վրա ստորագրութ¬յունները չեն համապատասխանել, որի կապակցությամբ Էդիտան դժվարացել է ստույգ բացատրություն տալ։ Վահեն որոշել է հերթական աշխատանքի օրը բանկ հրավիրել վերոնշյալ ավանդատուին՝ նրանից պարզաբանումներ ստանալու նպատակով։ Նույն օրը` երեկոյան, երբ Էդիտան զանգահարել և հետաքրքրվել է, թե ի վերջո ինչ են որոշել, նրան հայտնել է Վահեի վերոնշյալ մտադրության մասին։ Արդեն երկուշաբթի օրը` առավոտյան, Վահեի պահանջով գրություն է գրել բանկի ծրագրավորման վարչություն՝ Էդիտայի ավանդային իրավասությունները դադարեցնելու համար, ապա, հանդիպելով Վահեին` պարզել, որ Էդիտան բանկից ավանդատուների գումարներ է հափշտակել։
Վկա Էդուարդ Ալեքսանդրի Ամրոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխա¬տում է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում` որպես ներքին դիտարկումների բաժնի գլխավոր մաս¬նագետ։ Աշխատանքային գործունեության ընթացքում ներքին դիտարկումների բաժինը չի առնչվում բանկի հաճախորդների հետ, այլ գործարքները տեսնում է միայն ծրագրային տեսքով։ 2012թ. հոկտեմբերին նկատել է, որ Գոհար Գաբրիելյան անվամբ բանկի հաճախորդը բանկում այլ հաճախորդների անվամբ բացված հաշիվներից փոխանցված գումարներ է ստանում։ Դիտանցման արդյունքներով պարզել է, որ բանկի վերոնշյալ հաճախորդներն ավանդներ են ներգրավում և ակնհայտ կարճ ժամանակահատ¬վածում դրանք ետ են պահանջում, և այդ ավանդների գումարները փոխանցվում են Գոհար Գաբրիելյանի անվամբ բացված հաշվին։ Տվյալ հանգամանքը պարզաբանելու համար դիմել է գործարքների սպասարկ¬ման մասնագետ Էդիտա Ալիխանյանին։ Վերջինս պարզաբանել է, որ ճանաչում է այդ հաճա¬խորդին, այդ գումարները Գոհար Գաբրիելյանին փոխանցվում են իր բարեկամների հաշվեհամարներից, որ նա զբաղվի ինչ-որ տնտեսական գործունեությամբ։ Իրենց բաժնի աշխատակիցները բանկի այլ աշխատակից¬ներին ստուգման ենթարկելու իրավասություն չունեն, ուստի այլ քայլեր չի ձեռնարկել՝ վստա¬հելով Էդիտա Ալի¬խանյանին։ Միայն 2013թ. մայիսին Էդիտայի կողմից բանկից կատարված հափշտա¬կությունների դեպքերի բացահայտումից հետո է հասկացել, որ Էդիտան իրեն խաբել և թաքցրել է իրականությունը։
Վկա Արտակ Կամոյի Սարգսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ «Հայբիզ¬նես¬¬բանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել են եղբայրը` Մնացական Սարգսյանը և վերջինիս ընկեր Տիգրան Հովհաննիսյանը` պարզաբանելով, որ բանկից անհրաժեշտ է ստա¬նալ Տիգրանի համար արտասահմանից փոխանցվող գումարներ։ Ավելորդ հետաքրքրասիրություն չի ցուցաբերել։ Առաջին անգամ Մառլեն Մուրադյանի հետ ներկայացել է բանկ, դրամարկղից կանխիկ ստա¬ցել գումար և այն փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Մնացած դեպքերում բանկ է այցելել միայնակ։ Դժվարացավ վերհիշել գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը, նշեց նաև, որ մինչև գումար¬ներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, ուղղակի Տիգրան Հովհաննիսյանին է տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Զարուհի Լևոնի Պետրոսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստա¬նալու համար իրեն դիմել է Էդիտա Ալիխանյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ վերջինիս համար արտասահմանից ստացվող դրամական փոխանցումներ։ Այլ մանրամասներից տեղյակ չէ։ Հավատալով իր ընտանիքի հետ բարեկամական հարաբե¬րութ¬յունների մեջ գտնվող Էդիտային` ներկայացել է բանկ, ստա¬ցել հիշյալ գումարներն ու փոխանցել վերջինիս կամ նրա ամուսին Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Նշել է նաև, որ գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալը, անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, Տիգրան Հովհաննիսյանին կամ Էդիտա Ալիխան¬յանին միայն տրամադրել է իր անձնագրի պատճենը։
Դատարանը, դատաքննությամբ հետազոտված ապացուցների համադրման և գնահատման արդ¬յունքներով փաստում է, որ անձամբ Էդիտա Ալիխանյանի կողմից գումարներ ստանալու համար Զ.Պետ¬րոս¬յանին դիմելու վերաբերյալ վերջինիս հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքի հատվածը, որն ամբաստանյալ Է.Ալիխանյանը Դատարանում փաստարկված կերպով վիճարկեց, այլ ապացույցով չի հաստատվել, արժանա¬հավատության առումով կասկած է հարուցում (մյուս բոլոր դրվագներում Է.Ալի¬խան¬յանը նման նախաձեռնություն չի ցուցաբերել, կանխիկացողներին կամ նրանց հետ մերձավոր ազ¬գակ¬ցա¬կան կապի մեջ գտնվող (սույն գործով) ամբաստանյալներին դիմել է ոչ թե նա, այլ բացառապես Տիգրան Հովհան¬նիսյանը), ուստի և ապացույցն այդ մասով չի կարող դրվել սույն դատական ակտի հիմքում։
Վկա Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննական ցուցմունքներով. Վեր¬ջինս, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածով վերա¬պահված իրավունքից, Դատարանում հրաժարվեց մեր¬ձավոր ազ¬գականի՝ ամբաստանյալ Տիգրան Հովհան¬նիսյանի վերաբերյալ գործով ցուցմունք տալուց, թեև, նույն իրավունքի վերաբերյալ դեռևս նախաքննության փուլում պարզաբանում ստանալու պարագայում, հայտնել էր, որ «Հայբիզ¬նեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել է եղբայրը՝ Տիգրան Հովհան¬նիսյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահմանից նրա համար փոխանվող գումարներ, մինչդեռ անձնագիրը մոտը չէ։ Մանրամաս¬նություններով չի հետաքրքրվել։ Հավատալով Տիգրանին` առաջին անգամ վերջինիս ընկեր Մառլեն Մու¬րադյանի ուղեկցությամբ ներկայացել է բանկ, Մառլենից ստացել անհրաժեշտ ուղղորդում, այնուհետև ստանալով հաշվեհամարին փոխանցված գումարը` բանկից դուրս է եկել և գումարը փոխանցել Տիգրանին։ Մյուս դեպքերում բանկ գնացել է միայնակ։ Նշել է, որ գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չա¬փերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվե¬համար չի բացել, Տիգրանին նախապես տրամադրել էր իր անձնագրի պատճենը։
Այնուամենայնիվ, Դատարանում որոշ հարցերի պատասխանելիս վկա Լևոն Հովհաննիսյանը հայտնեց, որ ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանին ճանաչում է որպես եղբոր` Տիգրան Հովհաննիսյանի ընկերոջ և նրա հետ գտնվում է լավ փոխհարաբերությունների մեջ։ Մնացականը զանգահարել է իրեն, խոսել են տարբեր թեմաներով։ Մեկ անգամ Մնացականը զանգահարել է իրեն և ցանկություն հայտնել հան¬դիպել իր հետ` ասելով, որ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ խոսելու բան ունի։ Հրաժարվել է Մնացականի հետ հանդիպել, քանի որ վերջինիս կողմից տևական ժամանակ իրեն չզանգահարելը և միայն Տիգրանի բռնվելուց հետո զանգելը, ինչպես նաև նման ցանկություն հայտնելն իրեն տարօրինակ է թվացել։ Մնացա¬կան Սարգսյանի այդ ցանկության մասին տեղեկացրել է իր մայր Շողիկ Պետրոսյանին, վերջինս առա¬ջարկել է, որ Մնացականը գա իրենց տուն և այնտեղ հանդիպեն, սակայն այդ հանդիպումը չի կայացել` Մնացական Սարգսյանին ձերբակալելու պատճառով։ Մինչ այդ դեպքերը Մնացականը բազմիցս այցելել է իրենց տուն։
Վկա Շողիկ Գրիշայի Պետրոսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով. Վեր¬ջինս, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածով վերապահված իրա¬վունքից, Դատարանում հրաժարվեց մեր¬ձավոր ազ¬գականի վերաբերյալ գործով ցուցմունք տալուց` պնդե¬լով նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րութ¬յունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել է որդին՝ Տիգրան Հովհաննիսյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահմանից նրան փոխանցվող գումարներ, որը նա չի կարող ստանալ անձնագիրը մոտը չլինելու պատճառով։ Վստահելով որդուն` վերջինիս և Մառլենի ուղեկցությամբ գնացել է բանկ, Մառլենի ուղղորդմամբ կատարել է համապատասխան գործո¬ղություններ, դրամարկղից ստացել է գումարներն ու փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալը, անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես Տիգրան Հովհաննիսյանին էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Մարտին Վահագնի Շիրակյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬¬կան ցուցմունքներով` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստա¬նալու համար իրեն է դիմել հաճախորդ Տիգրան Հովհաննիսյանը` պարզաբանելով, որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահ¬մանից նրան փոխանցված գումարները, որն անձամբ չի կարող ստանալ անձնագիրը մոտը չլինելու պատ¬ճառով։ Մանրամասներով չի հետաքրքրվել, քանի որ Տիգրանի նկատմամբ վստա¬հություն է տածել, նրան ճանաչել է որպես գործարարի։ Համաձայնել և ներկայացել է բանկ, ստացել հիշյալ գումարն ու փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չէր ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չէր բացել, նախապես Տիգրանին էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Անահիտ Սերժիկի Միրզոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ «Հայբիզ¬նես¬բանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալու համար իրեն դիմել է ամուսինը՝ որպես տաքսու վարորդ աշխատող Մարտին Շիրակյանը` պարզաբանելով, որ իր հաճախորդներից մեկի՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի համար արտասահմանից դրամական փոխանցումներ են կատարվելու, սակայն վերջինիս անձնագիրը մոտ չէ։ Մանրամասներից չի հետաքրքրվել, ամուսնու հետ ներկայացել են բանկ, ստացել է հիշյալ գումարը, ապա այն փոխանցել ամուսնուն, ով իր հերթին տվյալ գումարը տվել է Տիգրան Հովհան¬նիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես ամուսնուն էր տրա¬մադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Վլադիմիր Վարազդատի Ստեփանյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալու համար իրեն դիմել է որդին` Վահե Ստեփանյանը` հայտնելով, թե ընկերներից Տիգրան Հովհաննիսյանի համար արտասահմանից գումար է փոխանցվելու, սակայն վերջինս այն չի կարող ստանալ, քանի որ անձ¬նագիրը մոտ չէ։ Ինքը մանրամասներից չի հետաքրքրվել, Մառլեն Մուրադյանի և որդու հետ ներկա¬յացել է բանկ, ստացել շուրջ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար, ապա այն փոխանցել վերջինիս, ով իր հերթին տվյալ գումարը տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես որդուն էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Էլանորա Սարիբեկի Հարությունյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալու համար իրեն դիմել է հարևանուհին՝ Գոհար Գաբրիելյանը` հայտնելով, թե ընկերոջ՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի համար արտասահմանից գումարներ են փոխանցվելու, սակայն վերջինիս անձնագիրը մոտ չէ։ Մանրամասներից չի հետաքրքրվել և համաձայնել է, Գոհար Գաբրիելյա¬նի հետ ներկայացել են բանկ, ստացել հիշյալ գումարները, ապա դրանք հանձնել է Գոհարին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես Գոհար Գաբրիել¬յանին էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։ Հարցերին պատաս¬խանելիս հայտնեց նաև, որ Տիգրան Հովհաննիսյանին չի ճանաչում։
Ներկայումս հանգուցյալ, սակայն մինչդատական վարույթում որպես վկա հարցաքննված Վարդուհի Մարտիրոսի Գաբրիելյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուց¬մունքներով, համա¬ձայն որոնց` Գոհար Գաբրիելյանի միջոցով ծանոթացել է Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, ով եղել է իր դստեր` Գոհարի սիրեկանը։ Տիգրանը, ըստ նրա խոսքերի, զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվաճառքով, ինչի հետևանքով ժամանակի ընթացքում մեծ պարտքեր էր կուտակել։ 2012 թվականի ընթացքում, ստույգ ժամկետը չի հիշում, Տիգրանից տեղեկացել է, որ նրա կինը, աշխատելով «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րությունում, կարողանում է տարբեր ավանդատուների հաշվեհամարներից գումարներ հանել։ Տվյալ գու¬մարների ստացման համար անհրաժեշտ են եղել մարդիկ՝ նրանց անվամբ գումարներ փոխանցելու, ապա բանկից կանխիկացնելու համար։ Ինքն ու դուստրը համաձայնել են օգնել Տիգրանին և նրա խնդրանքով բազմիցս ներկայացել են բանկ, դրամարկղից ստացել իրենց անվամբ փոխանցված գումար¬ները, որոնք այնուհետև ամբողջությամբ հանձնել են Տիգրանին։ Բանկ են ներկայացել հիմնականում Մառլեն Մուրադ¬յանի ուղեկցությամբ, որտեղ վերջինս իրենց է տվել անհրաժեշտ գործողություններ կատա¬րելու մասին ցուցումներ։ Գիտակցել է, որ փաստացի այդ եղանակով գումարներ է հափշտակում, սակայն նյութական շահ չի հետապնդել, այդ ամենը կատարել է Տիգրանին օգնելու նպատակով։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց վերոնշյալ ցուց¬մունքները հետևյալ ապացույցների հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքներով.
«Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթե¬րի, մասնավորապես` 031928 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,4 վճարման հանձնարարականների, 035635 ավանդային փաթեթի թիվ 3, 4, 5 վճարման հանձնարարականների, 037791 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,6 վճարման հանձնա¬րա¬րականների, 041923 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարա¬րա¬կան¬ների, 046513 ավանդային փաթեթի թիվ 4,5,6 վճարման հանձնարարականների, 038190 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,5,6 վճար¬ման հանձնարարականների, 031347 ավանդային փաթեթի թիվ 2 վճարման հանձնա¬րարականի, 042598 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարարականների, 035529 ավանդային փաթեթի թիվ 3,4,5 վճարման հանձնարարականների, 037671 ավանդային փաթեթի թիվ 3,4,6 վճարման հանձնարա¬րականների, 032970 ավանդային փաթեթի թիվ 4,5,6 վճարման հանձնարա¬րա¬կան¬ների, 036426 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարարականների, 038106 ավանդային փաթեթի թիվ 3,4,6 վճարման հանձ¬նարա¬րականների, 045194 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,4 վճարման հանձնարա¬րականների, 041865 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարա¬րականների, 041645 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարարականների, 044729 ավանդային փաթեթի թիվ 4,5,6 վճարման հանձնարարականների, 035869 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,6 վճարման հանձնարարա¬կանների, 032991 ավանդային փաթեթի թիվ 4 վճարման հանձնարարականի, 041554 ավանդային փաթեթի թիվ 3, 6 վճարման հանձնարարականների, 042000 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,4 վճարման հանձնարա¬րականների, 045688 ավանդային փաթեթի թիվ 1 վճարման հանձնարարականի, թիվ 000256 և 000012 կանխիկ մուտքի հայտարարագրերի, 08.04.2013թ. թիվ 005035, 19.12.2012թ. թիվ 000262, 10.04.2013թ. թիվ 005068, 03.05.2013թ. թիվ 000023, 10.04.2013թ. թիվ 005069, 19.12.2012թ. թիվ 000263, 08.04.2013թ. թիվ 005033, 08.04.2013թ. թիվ 000024 անդորրագրերի, ինչպես նաև 15.01.2013թ. թիվ 000023, 000024 և 18.01.2013թ. թիվ 000015 անդորրագրերի առկայությամբ։
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 29-ի թիվ 2800 եզրակացությամբ, հա¬մաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված վճարման հանձնարարականներում «Վճարողի ստո¬րագրութ¬¬յուն» գրառման դիմաց եղած ստորագրությունները չեն կատարվել համապա¬տաս¬խան ավան¬դա¬տու¬ների կողմից, այլ կատարվել են մեկ այլ անձի կամ անձանց կողմից։ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րության 032970 ավանդային փաթեթի թիվ 000028 և 000255 կանխիկ մուտքի հայտարարագրերում Արա Կարապետյանի անունից «մուծող» գրառման դիմաց եղած ստորագրությունները, հավանաբար, կատարվել են Էդիտա Ալիխանյանի կողմից։
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 10-ի թիվ 2942 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության 10.12.2012թ. թիվ 000265 և 05.03.2013թ. թիվ 000012 կանխիկ մուտքի հայտարարագրերում «մուծող» բառի դիմաց եղած ստորագրությունները կատարվել են Մառլեն Մուրադյանի կողմից։
Էդիտա Ալիխանյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2013թ. մայիսի 6-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և առգրավվել է ավանդատուների և գումարների վերաբերյալ ցուցակը։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերով, մասնավորապես`
1. բջջային օպերատորներից, այդ թվում` «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունից ստացված հեռախոսային վերծա¬նում¬ների էլեկտրոնային կրիչների առկայությամբ և դրանք զննելու մասին արձա¬նագրություն¬ներով, որոնցով հիմնավորվում է գործով ամբաստանյալների միջև փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։ Ավելին, համաձայն գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի շահագործած 091-506040 հեռախո¬սահամարի վերծանումների` ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի շահագործած 096-420654 հեռախոսահամարի և նրա վերոնշյալ (091-506040) հեռախոսահամարների միջև 2012թ. դեկտեմբերին, այսինքն` «ՏՏ» տեսակի ատրճանակը և դրա փամփուշտներն իրացնելու ժամանակահատվածում, կա¬տարվել են թվով երեք հեռախոսազանգեր, այն էլ` 2012թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 12.02-ին, 475 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Արին Բերդի փողոց 17 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, ժամը 12.47-ին` 21 վայրկյան տևողությամբ, իսկ ժամը 12.50-ին` 9 վայրկյան տևողությամբ, որոնց ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգերը սպասարկվել են արդեն Տի¬տոգրադյան 14 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ Վերոնշյալ ոլոր ալեհավաքները տեղակայված են Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում։ Մինչդեռ դրան նախորդած ամսին` 2012թ. նոյեմբերի 27-ից մինչև նոյեմբերի վերջն ընկած ժամանակահատվածում, վերոնշյալ հեռախոսահամար¬ներով կատար¬վել էին 58 փոխադարձ զանգեր։
2012թ. սեպտեմբերի 1-ից սկսած` գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի շահագործած մեկ այլ, 091-898038 հեռախոսահամարի և ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի 091-506040 հեռախոսահամարների միջև առաջին զանգը կատարվել է 2012թ. դեկտեմբերի 2-ին, իսկ 2012թ. դեկտեմբեր ամսվա ընթացքում նույն հեռախոսահամարներով կատարվել են ընդհանուր 208 փոխադարձ զանգեր, որոնց կատարման ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախո¬սազանգերը սպասարկվել են գլխավորապես Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում գտնվող Արին Բերդի 17, Տիտոգրադյան 14, Նոր Արեշ 45 փողոց 77 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքներով։
2. Էդիտա Ալիխանյանի կազմած և 2013թ. մայիսի 6-ին վարույթն իրականացնող մարմնին ներկա¬յացրած ձեռագիր, մասամբ տպագիր ցուցակի ( Բանկի ավանդատուների ցանկ, որոնց գումարները հափշտակվել էին), ինչպես նաև ի կատարումն ֆինանսատնտեսական ստու¬գում նշանակելու մասին նա¬խաքննա¬¬կան մարմնի 2013թ. մայիսի 29-ի որոշման` ՀՀ կենտրոնական բան¬կի աշխատակիցների կողմից «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում իրականացրած ստուգման տեղե¬կանքի առկայությամբ (պարզվել է Բանկից հափշտակված գումարի ընդհանուր չափը, հափշտակության ողջ ժամանակահատվածը, դրվագ¬ների քանակը, որն այնու¬հետև իր արտացոլումն է գտել ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանք¬ներում)։
Ապօրինի կերպով «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ, 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը, Դատարանը գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Մու¬րադյանի հրա¬պա¬րակված և հետա¬զոտված նախաքննա¬կան, այդ թվում՝ Մ.Սարգսյանի հետ առերես, ցուց¬մունքներից բացի, հաս¬տատված համարեց դրանց արժանահավատությունը հաս¬տատող այլ, ստորև ներ¬կայացվող անուղղակի ապացույցներով, որոնք հիմնա¬վորում են «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի, դրա փամ¬փուշտների, ինչպես նաև որսորդական ողորկափող հրացանի (վերջինս Մ.Սարգսյանի մեղադրանքի հիմ¬քում դրված չէ) գործադրման, հետևաբար` նաև կրակվելու համար պիտանի լինելու, հրազեն և ռազմամթերք հանդիսա¬նա¬լու հանգամանքները (բացառությամբ ողորկափող հրացանի).
Դեպքի վայրի զննության արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի՝ 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում զննվել է Հակոբ Մկրտչյանի աշխատացրած, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի թիվ 18 շենքի 1-ին հարկում գործող տարադրամի փոխանակման կետի տարածքն ու շրջակայքը, որի արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 7,62մմ տրամաչափի պար¬կուճներ։
Դատաձգաբանական փորձաքննության 2013թ. հունվարի 16-ի թիվ 44 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված վերոնշյալ երկու պարկուճները հանդի¬սանում են «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի, «ՊՊՍ», «ՊՊՇ» և «ՊՊԴ» տեսակի ատրճանակ-գնդացիրների համար նախատես¬ված գործարանային արտադրության 7,62մմ /7,62X25/ տրամաչափի մարտական փամփուշտների մասեր՝ կրակված պարկուճներ, կրակվել են միևնույն զենքից։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 4-ի թիվ 119 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ տուժող Հակոբ Մկրտչյանի մարմնին հեռացված դեֆորմացված-տա¬փակած գնդակը, ինչպես նաև դիակում հայտնաբերված գնդակ հանդիսանում են համապատասխա¬նաբար 7,62մմ տրամաչափի /7,62X25 մմ/ մարտական փամ¬փուշտ¬ների (նախատեսված՝ «ՏՏ» տեսակի ատրճա¬նակներից, «ՊՊՇ», «ՊՊԴ», «ՊՊՍ» տեսակի ատրճանակ - գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող զենքերից կրակելու համար) բաղ¬կա¬ցուցիչ մասեր՝ կրակված և դեֆորմացված-տափակած գնդակ, ինչպես նաև կրակված գնդակ, դրանց վրա առկա կրակման հետ¬քերով առավել բնորոշ են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։
Հակոբ Մկրտչյանի՝ փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա հայտնաբերված վնաս¬վածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի կույր վնասվածքներ՝ պատճառված պղինձ պարունակով, հավանաբար 7,62մմ տրամաչափի գնդակների (չի բացառվում նաև փորձաքննութ¬յանը ներ¬կայացված երկու գնդակների) ներգործության հետևանքով։
Էրեբունի բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 23-ին՝ ժամը 20։00-ի սահմաններում բժշկական կենտրոն է ընդունվել քաղաքացի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանը՝ աջ ազդրի հրազենային վնասվածքով։
Դեպքի վայրի զննության արձա¬նագրութ¬յամբ, համաձայն որի՝ 2012 թ. սեպտեմբերի 23-ին կատար¬ված քննչական այդ գործողության արդյունքում Բաբկեն Հովհաննիսյանի բնակության վայրի մոտա¬կայքում՝ Երևան քա¬ղաքի Քաջազնունի փողոցի 3-րդ և 5-րդ շենքերի առջևի հատվածում, հայտնաբերվել և առգրավ¬վել են արնանման հեղուկի հետքեր, 1 հատ փամ¬փուշտ, 1 հատ փամփուշտի թափանցիկ պոլիէթի¬լենային թաղանթ։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 10- թիվ 1895 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված վերոնշյալ փամփուշտը գործա¬րանային ար¬տադրության է, 12 տրամաչափի, նախատեսված է 12 տրամաչափի որսորդական ողորկափող զենքերից կրակվելու համար, պիտանի է կրակվելու համար և հանդիսանում է որսորդական ողորկափող զենքերի համար նախատեսված ռազմամթերք։ Ներկայացած 4 մետաղաբեկորները հանդիսանում են որսորդական ողոր¬կափող զենքերի համար նախատեսված որսորդական փամփուշտներ լիցքավորելու համար օգ¬տա¬գործվող կարտեչների մետա¬ղաբեկորներ։ Ներկայացված պոլիէթիլենային թաղանթը հանդի¬սա¬նում է 12 տրամաչափի որսոր¬դական փամ¬փուշտներ լիցքավորելու համար օգտագործվող թաղանթ, որով փակվում է փամփուշտի առաջամասը։
Թեև «Վինչեստր» տեսակի ողորկափող որսորդական հրացան ապօրինաբար ձեռք բերելը, պահելն ու իրացնելը քրեորեն պատժելի արարք չէ, որի կապակցությամբ նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նկատմամբ 2014թ. ապրիլի 2-ի որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, սակայն Դատարանը տվյալ հրացանի վերաբերյալ վերոնշյալ ապացույցները հետազոտելով և սույն դատական ակտում ներկայաց¬նելով (հիմք ընդունելով)՝ հետապնդում է գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքները ստուգելու և գնահատելու նպատակ։ Դրանց արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի իրացրած զենքերի տեսակների՝ որսորդական հրացանի և «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի, այդ ատրճանակից կրակելու համար անհրա¬ժեշտ 7.62 մմ տրամաչափի փամփուշտների տրամաչափի վերաբերյալ ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանի նախաքննական ուղղակի ցուցմունք¬ները հաստատվում են նույնատեսակ որսորդական ողորկափող հրա¬ցանի, նույնասեռ ատրճա¬նակի և 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտների կիրառման փաստն հաստատող դեպքի վայրերի զննության արձա¬նագրությունների տվյալներով և վերոնշյալ փորձագիտական եզրակա¬ցութ¬յունների հետևություններով։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի պահպանմամբ դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետա¬զոտված ապա¬ցույցները համադրելով և գնա¬հատելով` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալները մե¬¬ղավո¬րութ¬յամբ կատարել են արարքներ, որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդ¬վածներին`
- Տիգրան Հովհաննիսյանը և Էդիտա Ալիխանյանը խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ կատարել են հանցագոր¬ծություն, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Էդիտա Ալիխանյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
- խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակութ¬յուն կատարած Տիգրան Հովհաննիսյանին և Էդիտա Ալիխանյանին օժանդակած անձանցից յուրա¬քանչյուրը` Վահե Ստեփանյանը, Մառլեն Մուրադյանը, Գոհար Գաբրիելյանը և Մնա¬ցա¬կան Սարգսյանը կատարել են հանցագործութ¬յուն¬ներ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Մնացական Սարգսյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը քրեական պա¬տասխանատվության և պատժի են¬թակա է վերոնշյալ հոդվածների մասերով և կետերով։
Անդրադառնալով նախնական համաձայնությամբ խմբի կազմում հափշտակություն կատարելու համար ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մե¬ղադրանքի հիմնավորվածությանը՝ Դատարանը փաս¬տում է.
ա. ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի և Էդիտա Ալիխանյանի հետ նախնական համա¬ձայնությամբ խմբի կազմում հանդես գալու վերաբերյալ Գ.Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման և մեղադրական եզրա¬կացության մեջ տված ձևակերպումներով խախտվել է գործով ամբաս¬տանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի և Է.Ալիխանյանի պաշտպանության իրավունքը (դատավարական իրա¬վունքի խախտում),
բ. ամ¬բաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին վերագրված արարքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործո¬ղություններին մեղադրող կողմը մինչդատական և դատական վարույթների ըն¬թացքում ճիշտ գնա¬հա¬տականի և որակման չի արժանացրել, թեև առկա էին նման փաստական և իրավական հիմքեր (նյութական իրավունքի խախտում), որպիսի հետևությունների հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունք¬ներով.
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։
ՀՀ Սահմանադրության 67-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործության համար մեղադրվող յու¬րաքանչյուր ոք ունի`
1) ներկայացված մեղադրանքի բնույթի և հիմքի մասին իրեն հասկանալի լեզվով անհապաղ ու հանգամանորեն տեղեկացվելու իրավունք (...),
3) իր պաշտպանությանը նախապատրաստվելու (...) իրավունք։
ՀՀ քրեական դատավորության օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման նկարագրական-պատճառաբանական մասում նշվում են մեղադրյալի անունը, ազգանունը և նրա անձի մասին այլ տվյալներ, մեղադրանքի ձևակերպումը` նշելով հան¬ցա¬գոր¬ծության տեղը, ժամանակը, եղանակը և մյուս հանգամանքները, որքանով դրանք պարզված են գործի նյու¬թերով։ (...)։
Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման, ինչպես նաև մե¬ղադրա¬կան եզրակացության ձևակերպումներից հետևում է, որ նրան վերագրված հափշտա¬կության դրվագները, ըստ նույն մեղադրական եզրակացության և ստորև թվարկված անձանց որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշումների, վերագրված են նաև ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Սակայն եթե վերջիններիս մեղադրանքների համաձայն՝ նրանք վերոնշյալ դրվագներով հափշտակությունը կատարել են խմբի կազմում, երկուսով նախնական համաձայնության գալու միջոցով (խմբի ենթադրյալ անդամ Գ.Գաբրիելյանի մասին որևէ խոսք հիշատակված չէ), ապա Գ.Գաբրիելյանի վերաբերյալ կազմված վերոնշյալ դատավարական փաստաթղթերից հետևում է, որ վերջինս նրան վերագրված հափշտա¬կությունների դրվագները կատարել է` գործով մյուս ամբաստանյալ¬ներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ խմբի կազմում նախնական համաձայնության շրջանակ¬ներում գործելով։ Ընդ որում, խմբի ենթադրյալ երրորդ անդամի` ամբաստանյալ Գոհար Գաբ¬րիելյանի մասին որևէ հիշա¬տակում չկա նաև վերջինիս Բանկ տեղափոխած և ուղղորդած ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանին առաջադրված մեղադրանքում (թեև տրամաբանորեն պետք է լիներ, քանի որ տվյալ դրվագներով հան¬ցավոր գործողություններ են վերագրված նաև ամբաստանյալ Գ.Գաբ¬րիելյա¬¬նին), նույնիսկ՝ ամբաս¬տան¬յալներ Վահե Ստեփանյանին և Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադ¬րանք¬ների որո¬շում¬ներում (նաև մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասում), որոնցում մեղադրող կողմը փաստել է, որ նրան¬ցից յուրաքանչյուրն օժանդակել է նախնական համաձայնության շրջանակ¬ներում գումարներ հափշտա¬կած Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհաննիսյանին։
Տվյալ պարագայում վերոնշյալ դատավարական փաստաթղթերում առկա է ներքին հա¬կա¬սություն, քանի որ դիտավորյալ այդ հանցագործության միևնույն դրվագներով վերագրված արարքները չեն կարող համատեղությամբ կատարել մի դեպքում խմբի անդամներ Էդ.Ալիխանյանը և Տ.Հովհաննիսյանը՝ երկուսով, մյուս դեպքում` Էդ.Ալիխանյանը և Տ.Հովհաննիսյանը` խմբի երրորդ անդամ Գոհար Գաբրիելյանի հետ։ Դատարանը փաստում է, որ եթե ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի դեպքում նրա պաշտպանության իրա¬վունքը չի խախտվել, վերջինս հնարավորություն է ունեցել պաշտպանվելու գործով մյուս ամբաս¬տանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի և Է.Ալիխանյանի հետ խմբի կազմում նախնական համաձայ¬նութ¬յամբ հափշտակություն կատարելու մեղադրանքից, ապա գործով ամբաստանյալներ Տ.Հովհաննիսյանը և Է.Ալիխանյանը մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում այդ իրավունքից զրկվել են (խոսքը հափշտակության հանցակազմի որակյալ հատկանիշով առաջադրված և ոչ թե առհասարակ առաջադրված մե¬ղադրանքից պաշտպանվելու իրավունքի զրկման մասին է), քանի որ որպես մեղադրյալ նրանց ներգրա¬վելու որոշում¬ներում բացակայում էր գործով Գ.Գաբրիելյանի հետ խմբի կազմում հանդես գալու ձևակերպումը. լավա¬գույն դեպքում նրանք կարող էին ծանոթանալ ըստ էության նաև նրանց վերագրված մեղադրանքներին և կառուցել իրենց պաշտպանությունը ոչ թե իրենց, այլ բացառապես ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքից, ինչը հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված` անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու դա¬տավարական կարգի և գործի դա¬տական քննության սահման¬ների վերաբերյալ կարգավորում¬ներին, հետևաբար՝ խախտել է վերոնշյալ անձանց պաշպանության և ար¬դար դատաքննության իրավուն¬քները։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերոնշյալ երեք ամբաստանյալների մեղավորության կամ անմե¬ղության հարցն ենթակա է պարզման միաժա¬մանակ, սույն գործի դատական քննության արդ¬յունքներով վերջնական դատական ակտ կայացնելու եղանակով, հետևա¬բար` ապացուցո¬ղական բավարար զանգվածի առկայությունը փաստելու պարագայում Դատա¬րանը զրկված է ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` խմբի երրորդ անդամ Գ.Գաբրիելյա¬նի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի որակյալ այդ հատկանիշի առկա¬յությամբ փաստելու նույ¬նիսկ տեսական հնարավորությունից։
Դատարանը, ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին վերագրված արարքի ճիշտ որակման համա¬տեքստում, այնուամենայնիվ, անդրադառնալով նրան առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությանը (ըստ էության` ապացուցողական զանգվածին), փաստում է.
ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մե¬ղա¬վո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հա¬վաս¬տի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լի¬նե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապա¬տաս¬¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյա¬լի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապա¬ցուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղութ¬յան ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտ¬պա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մե¬ղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մե¬ղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննութ¬յան ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփա¬րատ¬ված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկ¬նաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ հանցակցություն է համարվում երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հան¬ցագոր¬ծութ¬յանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` կատարողի հետ մեկտեղ հան¬ցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։ Նույն հոդվածի 2-ր մասի համաձայն` կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցա¬գոր¬ծութ¬յանն օժանդակել է (....) խոչընդոտները վերացնելով (....)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համա¬կատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործությունը սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը հա¬մատեղ կատարելու մասին։
Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնա¬րա¬վոր է դի¬տավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավո¬րութ¬յամբ մաս¬նակցելու, տվյալ դեպքում` դրան օժանդակելու պարագայում։
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանը (ինչպես և Վ.Ստեփանյանը, Մ.Մուրադյանը, Մ.Սարգսյանը) նախապես գիտակցել է խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից Բանկից անհիմն կարգով գու¬մարներ ելքագրելու և հափշտակելու հանգամանքը, այդ հարցում համապատասխան գործողությունների կատարմամբ օժանդակել են նրանց, մասնավորապես` ստացել և Տիգրան Հովհաննիսյանին է փոխանցել յուրաքանչյուր անգամ կանխի¬կացրած գումարները, այդ կերպ գիտակցել և նախատեսել է այդ գումարները Տ.Հովհաննիսյանի տնօրինության տակ անհիմն կերպով անցնելու, խմբի անդամների կողմից հափշտա¬կելու փաստը, գիտակցաբար թույլ է տվել դա։
Արթուր Բադալյանի վերաբերյալ 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի ԼԴ/0227/01/12 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով մի խումբ անձանց կողմից հանցանք կատարելու խնդրին, փաստել է, որ արարքը հանցակցությամբ կատարելու հատկանիշով որակելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ տեղի է ունեցել հանցավոր արարք, որի կատարմանը մասնակցել են երկու և ավելի անձինք, ովքեր գործել են հա¬մատեղ, դիտավորյալ և կատարել են դիտավորյալ հանցագործություն։ Իրավախախտման փաստը պետք է կոնկրետացվի յուրաքանչյուր հանցակցի մասով, իսկ դրա հանգամանքները անհատա¬կանացվեն` հաշվի առնելով անձնական պատասխանատվության, ըստ մեղքի պատասխանատվության և արդա¬րութ¬յան ու պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքները։ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ միայն վերոնշյալ հանգամանքների հստակ պարզման և դատավարական փաստաթղթերում ամ¬րագրման դեպքում է հնարավոր լուծել այդ արարքները կատարած անձանց քրեական պատասխանատ¬վության հարցը։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Գ.Գաբրիել¬յանին վերագրված արարքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններին նույնատիպ գործո¬ղություններ կատարել են նաև ամբաս¬տան¬յալներ Վահե Ստե¬փանյանը, Մնացական Սարգսյանը, որոշակիորեն` նաև Մառլեն Մուրադյանը, սակայն վերջիններիս գործո¬ղությունները մեղադրող կողմն իրավացիորեն որակել է որպես հափշտակության օժանդակություն՝ փաս¬տելով, որ նրանք իրենց գործողություններով վերացրել են հափշտակության խոչընդոտները։ Ամբաս¬տանյալ Գ.Գաբրիել¬յանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշ¬ման համաձայն` « Գ.Գաբրիելյանը, հան¬դի¬սանալով Էդիտա Ալիխանյանի ամուսնու` Տիգրան Հովհան¬նիսյանի սիրուհին և տեղեկացված լինելով նրանց կողմից նախնական համաձայնությամբ Բանկից հափշտա¬կություն կատարելու նպատա¬կադրութ¬յան մասին, վերջին¬ներիս հետ համատեղ մասնակցել է հափշտակության կատարմանը.. »։ Այնուհետև նույն որոշման մեջ թվարկված են կոնկրետ հափշտա¬կության դրվագները, որոնց Գ.Գաբրիելյանի առնչությունը դրսևորվել է նրա անվամբ բացված հաշվե¬համա¬րին փոխանցված գումարները ստանալու նպատակով բանկ գնալու, գումարները ստանալու և Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնելու մեջ։ Արարքի օբյեկտիվ կողմը կազմող այդ նույն գործողություններն այլ դրվագներով վերագրված են ամբաս¬տանյալներ Վահե Ստեփանյանին և Մնացական Սարգսյա¬նին, միայն մեկ բացառությամբ, վերջիններս գումարները կանխիկացրել են նրանց ներազդե¬ցության հետևան¬քով բարեխիղճ մոլորության մեջ հայտնված և հափշտակություններից անտեղյակ մեր¬ձավոր ազգա¬կանների միջոցով, որը Դատարանի համոզմամբ, արարքի որակման հարցում տարբերակված մոտեցում ցուցա¬բերելու բավարար և հիմնավոր փաստարկ չէ. մի կողմից վերոնշյալ ամբաստանյալների, մյուս կողմից Գոհար Գաբրիելյանի արարք¬ների որակ¬ման տարբերակված մոտեցումը չի կարող պատճառաբանվել ամբաս¬տանյալ Գ.Գաբրիելյանին վե¬րագրված դրվագների բազմաթվությամբ, հափշտակված գումարի մե¬ծությամբ կամ գործով ամբաս¬տանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանի հետ ժամանակա¬վորապես համատեղ տնտե¬սություն վարելու, վերջինիս սիրուհին հանդի¬սանալու փաստարկներով, ընդ որում, ինչպես ինքնին, այնպես էլ վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների միաժամանակյա առկա¬յությամբ։ Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ որոշման մեջ օգտագործված «հափշտակության կատարմանը համատեղ մասնակցելու» եզրույթին, ապա դրա բովանդակությունը նույն որոշմամբ, նույնիսկ մեղադրական եզրակացությամբ չի բացահայտվել, իսկ Գ.Գաբրիելյանի գործողություններն օբյեկ¬տիվ կողմից որևէ կերպ չեն առանձնանում կամ տարբերակվում այլ դրվագներով որպես հափշտակության օժանդակողներ ներգրավված վերոնշյալ ամբաստան¬յալների հան¬ցավոր գործո¬ղութ¬յուններից։
Այսպիսով, խմբի կազմում գործած ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհան¬նիսյանին, ենթադրաբար նաև Գոհար Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշումների ձևա¬կեր¬պումներում (նաև մեղադրա¬կան եզրակացության եզրափակիչ մասում) առկա վերոնշյալ ներքին հա¬կասությունները հաշվի առնելով` Դատարանը դատաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված ապացույցների գնա¬հատ¬ման արդյունքներով փաս¬տում է, որ՝
- մեղադրանքի հստակ ձևակերպման քրեադատավարական օրենքի վերոնշյալ պահանջները պետք է պահպանվեին և ամրագրվեին խմբի կազմում ենթադրաբար գործած բոլոր անդամներին, այդ թվում` ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհաննիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումներում, ինչպես նաև նախաքննությունն ամփոփող դատավարական փաս¬տաթղթում` մե¬ղադրական եզրակացութ¬յունում, այդ կերպ ապահովվեր մեղադրանք առաջադրելու պատշաճ դատավարա¬կան կարգը և առաջադրված մեղադրանքից ոչ միայն ամ¬բաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի, այլև ամբաս¬տանյալներ Է.Ալիխանյանի և Տ.Հովհաննիսյանի պաշտ¬պա¬նության իրական հնարա¬վորությունը և արդար դա¬տաքննության իրավունքը։
- Ամբաս¬տանյալ Գ.Գաբրիելյանը չի կարող քրեական պատասխա¬նատ¬վության ենթարկվել ոչ միայն որպես առանձնապես խոշոր չափի գումարների հափշտակության համակատարող, այլև որպես կատարող, նրա հանցավոր գործողությունները բովանդակում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմ, քանի որ նպատակաուղղված էին խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի գու¬մար¬ներ հափշտա¬կելուն խոչընդոտող հանգամանք¬ների վերացմանը, այսինքն՝ առանձնապես խոշոր չափի գումարի հափշտա¬կության կատարմանն օժանդակելուն։
Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին առա¬ջադրված մեղադրանքում վերոնշյալ փո¬փո¬¬խութ¬¬յու¬նը կա¬¬տարելիս և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատելիս` Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարա¬կան օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պա¬հանջը` այն, որ դրանով ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի վիճակը չի վատթա¬րանում, նրա պաշ¬պա¬նութ¬յան իրա¬վուն¬քը մինչդատական և դատական վարույթներում չի խախտվել, սույն դատական ակտը կա¬յաց¬նելու պահին՝ ևս։
4. Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս Դա¬տա¬¬րանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վե¬րա¬¬¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬¬խել հանցագոր¬ծութ¬յունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կա¬տա¬րած անձի նկատմամբ կի¬րառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, հա¬մապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հան¬գա¬մանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րութ¬յան համար վտանգա¬վո¬րութ¬¬¬յան աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬¬ներով, այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգա¬մանք¬ներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնա¬վո¬րումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬տեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հան¬գամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. մայիսի 7-ին կատարված ստուգման արդյունքների), սույն գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհան¬նիսյանի հետ ամուսնացած լինելը (ըստ ԱԲ սերիայի 061883 ամուսնության վկայականի), մանկահասակ որդու` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի վատառողջ լինելը (ըստ «Արաբկիր» մանկական պոլիկլինի¬¬կայի տնօրեն Ա.Նարգիզյանի 2014թ. հոկտեմբերի 10-ի թիվ 1958 նամակի` զարգացման պերվազիվ ընդհա¬նուր խանգարում, «Ասպերգերի» համախտանիշ, տագնապային խանգարում), իսկ որպես պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջալը և խոս¬տովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ որդու` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը (ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 000292 վկայականի և AM սերիայի 0820220 համարի անձնագրի), ուսման (ըստ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալ¬սարանի բիզնեսի կազմակերպման ամբիոնի վարիչ Ա.Հովհաննիսյանի 2013թ. մայիսի 29-ի բնութագրի) և բնակության (ըստ «Ուրարտու» համատիրության կառավարիչ Ս.Սիմոնյանի բնութագրի) վայրերում դրա¬կանորեն բնութագրվելը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին, սակայն մասնակիորեն` 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցելը (ըստ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յան վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակի և կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 000493 անդորրագրի) ։
Ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. օգոստոսի 13-ի կատարված ստուգման արդյունքների), Սյուզաննա Վաչիկի Թումանյանի հետ փաստացի ամուսնացած լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գամանքներ` խնամքին 2011թ. հոկտեմբերի 29-ին ծնված Արման Մնացականի Սարգսյանի առկա¬յությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 171566 ծննդյան և հայրության ճանաչման ԱԲ սերիայի 036546 համարի վկա¬յա¬կան¬ների), բնակության վայրում դրականորեն բնու¬թագրվելը (ըստ «Ուրարտու» համատիրության կառա¬վարիչ Ս.Սիմոնյանի բնութագրի)։
Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում` դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ և վատառողջ որդու` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը (ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 000292 վկայա¬կանի և AM սերիայի 0820220 համարի անձնագրի), նախկին ծառայության վայրում դրականորեն բնու¬թագրվելը (ըստ ՀՀ ԱԱԾ կադրերի վարչության պետ Վ.Գաբրիելյանի 2013թ. մայիսի 20-ի տրամադրած ծա¬ռա¬յողական բնութագրի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դա¬տա¬րանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (ծանր հանցագործություն կատարելու համար) դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամ¬կետով, նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահ¬մանվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով, սակայն մինչև դրա ավարտն ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիս¬յանը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ծանր հանցագործությունը ( համաձայն վերոնշյալ դատավճռի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում նաև հափշտակությունը կատարելու մեջ առանձնապես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով այն, որ նախ՝ վերջինս է պարտքերը ժամանակավորապես մարելու պատրվակով գործով մյուս ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանին համոզել և հորդորել Բանկից գումարներ կանխի¬կացնելու հարցում, նա է գործով ամբաստանյալներ Մառլեն Մուրադյանին, Գոհար Գաբրիելյանին, Մնա¬ցական Սարգսյանին, Վահե Ստեփանյանին, նրանց միջոցով նաև Արտակ Սարգսյանին, Զարուհի Պետ¬րոսյանին, Լևոն Հովհաննիսյանին, Շողիկ Պետ¬րոսյանին, Մարտին Շիրակ¬յանին, Անահիտ Միրզոյանին, Վլադիմիր Ստեփանյանին և Էլանորա Հարությունյանին ներգրավել հափշտակության գործընթացին, մասնավորապես՝ գումարներ կանխիկացնելուն և անձամբ կամ միջնորդավորված իրեն հանձնելուն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. հունիսի 17-ին կատարված ստուգման արդյունքների), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին դստեր` 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 024868 համարի ծննդյան վկայականի), դրականորեն բնութագրվելը (ըստ աշխատանքային ռեզերվներ մարզական հասարակական կազմակերպության տնօրեն Ս.Հարությունյանի բնութագրի), նրան վերագրված դրվագ¬ներով հանցագոր¬ծությամբ պատճառված վնասը Դատարանում կամովին և ամբողջությամբ փոխհա¬տուցելը (ըստ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յան վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 23-ի թիվ 1219-02 նամակի` քաղաքացիական հայցվոր ճա¬նաչված այդ ընկերությունը հրա¬ժարվել է նրա մասով Դատարան ներկայացված քաղա¬քացիա¬կան հայցից)։
Ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. հունիսի 17-ին կատարված ստուգման արդյունքների), բարձրագույն կրթություն ունենալը ( ըստ AD սերիայի 079551 համարի դիպլոմի պատճենի` ավարտել է ՀՀ ֆիզկուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը), Անահիտ Ավետիսի Միքայելյանի հետ ամուսնացած լինելը, իսկ որպես պատաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և դեռևս մինչդա¬տական վարույթից խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ դստեր` 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին ծնված Մարիա Մառլենի Մուրադյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 308011 համարի ծննդյանի վկայականի և հայրության ճանաչման ԱԲ սերիայի 070552 համարի վկայականի, ՀՀ Երևանի «Կենտրոն» վար¬չական շրջանի «Կենտրոն» համատիրության կառավարիչ Ա.Միքայելյանի տրամադրած 2016թ. փետրվա¬րի 2-ի տեղեկանքի), ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՖԿՀՊԻ ռեկտոր Վ.Առա¬քելյանի տրա¬մադրած բնութագրի), նրան վերագրված դրվագներով հանցագոր¬ծությամբ պատճառված վնասը Դատարանում կամովին և ամբողջությամբ փոխհատուցելը (ըստ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յան վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ 1023-02 նամակի և կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ ԱԱԱ 035792 և թիվ 000256 անդորրագրերի` քաղաքացիական հայցվոր ճա¬նաչված այդ ընկերությունը հրաժարվել է նրա մասով Դատարան ներկայացված քաղա¬քացիա¬կան հայցից)։
Ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. ապրիլի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (ըստ ԱԲ սերիայի 111852 համարի վկայականի), վատառողջ լինելը ( ըստ Երևան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Ա.Ղարիբյանի 2015թ. հոկտեմբերի 7-ի թիվ 2375 տեղեկանքի` տառապում է հետտրավմատիկ էնցեֆալոպատիայով, հիպեր¬տո¬նիկ համախտանիշով, ինչպես նաև «Մեդլայն կլինիկ» ՍՊ ընկերության բժիշկ Ա.Միրախորյանի 2014թ. հունիսի 23-ի տեղեկանքի` ընդունվել է կլինիկա քթի միջնապատի նորագոյացություն ձախից, մնա¬ցորդային երևույթներ` տարած օպտիկո-խիազմալ արախնոիդիտից հետո, ռևմովասկուլյար տիպի, ենթա¬կեղևային հան¬գույցների ախտահարմամբ ձախից, ցնցումային սինդրոմ? ախտորոշմամբ) իսկ որպես պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք¬ներ` խնամքին դստեր` 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 314534 համարի ծննդյան վկայականի), բնա¬կության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ «Գավառ» համատի¬րության նախա¬գահի 2014թ. մարտի 21-ի բնութագրի)։
Ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Վերոնշյալ տվյալներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬¬¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են (ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի պարա¬գա¬¬¬յում՝ նաև բարձրացնում են) ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձի և կատարածի հան¬րային վտանգա¬վո¬րութ¬յունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ների նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի, ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Մնացական Սարգսյանի դեպքում՝ վերջ¬նա¬կան պատժի ընտրության և այն կրելու նպատակահարմարության խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬կազ¬¬¬¬մի պատ¬ժա¬¬մա¬սը նախատեսում է պա¬տիժ բա¬ցա¬ռապես որո¬շակի ժամկետով ազա¬տազրկման ձևով՝ գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` տվյալ պարա¬գայում քննարկման ենթակա են` ամ¬բաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬¬¬մամբ նշա¬նակ¬վող պատ¬ժա¬չափի, լրա¬ցու¬ցիչ պատիժ, տվյալ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանա¬կելու, լրացուցիչ պատիժը չնշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրա¬ռում), ամբաս¬տանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Մնա¬ցական Սարգսյանի պարագայում հանցագործությունների հա¬մակ¬ցութ¬յամբ, ամբաստանյալ Տ.Հով¬հաննիս¬յանի նկատմամբ` դատավճիռների համակցությամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նա¬կելու, լրացուցիչ պատիժ նշանակելու կամ չնշանակելու, պատիժները (վերջ¬նական պատիժները) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը, պատճառված վնասի չափը (առանձ¬նապես խոշոր չափը բազ¬միցս գերազանցելու տեսանկյունով), ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի պա¬րա¬գայում` պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկա¬յութ¬յունը, ինչ¬պես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬¬յությունը` Դատա¬րանը գտնում է, որ բացակայում են նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու հիմքերը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանը պատիժը, իսկ ամբաստան¬յալներ Տիգրան Հովհաննիսյանը և Մնացական Սարգսյանը ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պա¬տիժը պետք է կրեն, իսկ նրանց անձը դրակա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները և պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները (Տ.Հովհաննիսյանի դեպ¬քում՝ նաև ծանրացնող հան¬գա¬մանքները) Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչ¬յուրի կատարած հան¬¬ցան¬քի համար պա¬տիժ, իսկ ամբաստանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի, Մ.Սարգսյանի և Է.Ալիխանյանի պարագայում՝ նաև վերջնա¬կան պատ¬իժ սահմա¬նելիս` ղեկավարվե¬լով արդարության և պատասխա¬նատ¬վության անհա¬տա¬կա¬նացման սկզբունք¬¬ներով։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ լրացուցիչ պա¬տիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավ¬ման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հան¬ցա¬վոր ճանա¬պար¬հով ձեռք բեր¬ված օգուտի չափը։
Տվյալ պարագայում գործով ամբաստանյալների նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակելու աննպա¬¬տակա¬հար¬մա¬րության վերաբերյալ Դատա¬րանի հետևությունը պայմա¬նավոր¬ված է հան¬ցա¬¬գոր¬ծութ¬յանը նրանց մաս¬նակցության բնույթով և աստիճանով (ամբաստանյալներ Մ.Մուրադյանը, Գ.Գաբրիել¬յանը, Մ.Սարգսյանը և Վ.Ստեփանյանը հափշտակության օժանդակողներ են, նյութական շահ կամ օգուտ չեն ստացել)։
Լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելու համա¬տեքստում կոնկրետ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակ¬ված պատի¬ժը պայ¬մա¬նա¬կանորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահ¬մանված կանոնը, համաձայն որի` նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի կարող նշա¬նակվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցութ¬յունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը (հիմ¬նական և լրացուցիչ) նշանակ¬վում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումա¬րելու կանոն¬ներով, այսինքն` ամբաս¬տան¬յալ Մնացական Սարգսյանի և Էդիտա Ալիխանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պա¬տիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պա¬տիժները մասնա¬կիո¬րեն գումա¬րելու կանոնը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։ Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի, Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբ¬րիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատ¬ժի (վերջնական պատժի) կրման նպատա¬կա¬հարմարության հար¬ցին՝ Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց ուղղվելը և սոցիալա¬կան արդարության վերականգնումը հնա¬րավոր է նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակ¬ված պատիժը կամ վերջ¬նական պատիժը պայ¬մա¬նա¬կանորեն չկիրառելու պայմաններում, որպիսի հետևության հանգելիս ղեկա¬վարվում է հետևյալ իրա¬վական վերլու¬ծութ¬յուններով և դատողություն¬ներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազա¬տազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծան¬րացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հանցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ ամբաս¬տանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տե¬սակները ռեալ կրե¬լու (Հասմիկ Պետ¬¬րոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնա¬խա¬տես¬¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պատասխա¬նատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։ Սակայն, դա¬տա¬րանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատես¬ված պա¬տիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լու¬ծե¬լիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հան¬ցա¬գործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հան¬ցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն ար¬տա¬հայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվա¬կանի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հան¬րային վտան¬գավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղ¬քի ձևի և տեսակի, հան¬ցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեա¬կան օրենսդրութ¬յամբ պահպանվող հասարա¬կա¬կան հարաբերության` հանցանքի կատարման պա¬հին ունեցած սո¬ցիա¬լական նշանակության վերա¬բերյալ փաս¬տական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հան¬ցա¬գործության կա¬տարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հան¬ցակցության դեպ¬քում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակ¬ցության աստիճանը»։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյա¬նի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու հարցի լուծ¬ման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատար¬ման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մաս¬նակցութ¬յան աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հաստատված հան¬գա¬մանք¬ների վրա տա¬րա¬ծելով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներից յուրա¬քանչյու¬րի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս և պատիժը (ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհան¬նիսյանի, Էդիտա Ալիխանյանի և Մնացական Սարգսյանի պա¬րագայում` վերջ¬նական պատիժը) կրելու նպատակա¬հարմա¬րութ¬յան հարցը պար¬զելիս հանցագոր¬ծության՝ հան¬րության համար վտանգա¬վորության աստիճանի ու բնույթի հետ մեկտեղ անհ¬րա¬ժեշտ է հաշ¬վի է առ¬նել հան¬ցակցության ձևը և տեսակը, կատարված հանցա¬գոր¬¬ծության մեջ յուրա¬քանչյուր ամբաստանյալի մասնակցության աստի¬ճանն ու դերա¬կա¬տա¬¬¬րությունը, հան¬ցանքը կատա¬րելու նպատակը և շարժառիթը, մեղքի տեսակը, հանցա¬գոր¬ծության ավարտից հետո դրսևորած վարքագիծը, յուրա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, պա¬տաս¬խանատվությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գա¬մանքները, ինչպես նաև պատաս¬խա¬նատվութ¬յունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բացակայությունը ( վերջինս՝ բացառությամբ ամբաստան¬յալ Տ.Հովհաննիսյանի)։
Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամ¬բողջական գնա¬հատման պայման¬ներում է հնարավոր պատշաճ հետևության հանգել պատժի նպա¬տակ¬ներն ապա¬հովելու տեսանկյունով ամբաստանյալներից յուրա¬քա¬նչյուրի նկատմամբ նշանակ¬վող պա¬տիժը (ամ¬բաստանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի, Է.Ալիխանյանի և Մ.Սարգսյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և մեջբերումների լույսի ներքո՝ դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի, Մնացական Սարգսյանի և Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը կամ վերջնական պատիժը պայմա¬նականորեն չկիրա¬ռելու քրեաիրավական հիմքերը բացակայում են, ինչը պայմանա¬վորված է նրանց վերագրված հանցագործության բնույթով և վտանգավորության աստիճանով (կատարել են ծանր կամ, այդ թվում ծանր հանցագործություն), ինչպես նաև հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ.
ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանի դեպքում` փորձաշրջանի ընթացքում նոր հանցանք կատարելը, տվյալ հանցանքը խմբի կազմում այլ անձի հետ նախնական համաձայնության շրջանակներում կատա¬րելը, դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, հանցանքը կատարելիս առանձնապես ակտիվ դերը, հանցանքների ռեցիդիվի առկայությունը,
ամբաս¬տանյալ Մնացական Սարգսյանի պարագայում` հանցագործությունների քանակը և հան¬ցանքների հա¬մակցությամբ պատիժ նշանակելու, կատարած հանցանքների համար չզղջալը, նրա դեմ հա¬մա¬պար¬տությամբ բռնագանձ¬նելու պահանջով ներկայացված 3.274 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի քա¬¬ղա¬¬քա¬ցիական հայցի պայմաններում պատճառած վնասը հատուցելու ուղղությամբ որևէ քայլեր չձեռ¬նարկելը, իսկ
ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի պարա¬գայում` կատարած հանցանքի համար ըստ էության չզղջալը, նրա դեմ համապարտությամբ բռնագանձ¬նելու պահանջով ներկայացված 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ քա¬ղա¬¬քա¬ցիական հայցի պայմաններում պատճառած վնասը հատուցելու ուղղությամբ որևէ քայլեր չձեռ¬նարկելը։
Դատարանը ամբաս¬տանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի, Մնացական Սարգսյանի և Վահե Ստե¬փանյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքները, այդ թվում` յուրաքանչյուրի խնամքին փոքրահասակ երեխաների առկայությունը, Վ.Ստե¬փան¬յանի դեպքում՝ նաև նրա վատառողջությունը, հաշվի է առնում ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատժի կամ վերջնական պատժի չափը որոշելիս և անհա¬տա¬կանաց¬նելիս։
Ամբաստանյալներ Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժը, իսկ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակվող վերջնական պատիժը նպա¬տա¬կա¬հարմար է չկիրառել, առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու քրեաիրավական հիմքերը և հետևյալ փաս¬տարկները.
Այսպես, ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանը քննվող դեպքերին մասնակցել է օժանդակողի կարգա¬վիճա¬կով, նախկինում դատապարտված չէ, ունի բարձրագույն կրթություն, ամուսնացած է, խնամքին է 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին ծնված Մարիա Մառլենի Մուրադյանը, ուսման վայրում բնու¬թագրվել է դրա¬կանորեն, անկեղծորեն զղջացել և դեռևս մինչդատական վարույթից տվել է խոստովանա¬կան ցուցմունքներ, ամբող¬ջությամբ (4.428 ԱՄՆ դոլարի չափով) փոխհատուցել է նրան վերագրված դրվագներով որպես քա¬ղաքա¬ցիական հայցվոր ճանաչված «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը պատճառած վնասը, որի կա¬պակ¬ցութ¬յամբ Բանկը նրա մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցից ամբողջությամբ հրա¬ժար¬վել է։
Ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանը նախկինում դատապարտված չէ, քննվող դեպքերին մասնակցել է օժանդակողի կարգա¬վիճա¬կով, զղջացել և տվել է խոս¬տովանական ցուցմունքներ, խնամքին է 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված դուստրը` Դայանա Մկրտչի Գաբրիել¬յանը, բնութագրվում է դրականորեն, Դատարանում կամովին և ամբողջությամբ (6.024 ԱՄՆ դոլարի չա¬փով) փոխհատուցել է նրան վերագրված դրվագ¬ներով որպես քա¬ղաքա¬ցիական հայցվոր ճանաչված «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հան¬ցա¬գոր¬ծությամբ պատճառված վնասը, որի կա¬պակցությամբ Բանկը նրա մասով ներկայացված քաղա¬քացիական հայցից ամբողջությամբ հրա¬¬ժարվել է։
Ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը նախկինում չդատապարտված չէ, ամուսնացած է, սույն գոր¬ծով ամբաս¬տանյալ, անազատության մեջ գտնվող և սույն գործով տևական ժամանակով՝ 6 տարվա ազա¬տազրկման դա¬տա¬պարտվող Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ (Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում քննվող մեկ այլ գործով նրան վերագրվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանր և առանձնապես ծանր հանցա¬գործություն¬ների կատարում), սույն գործով դեռևս 2013թ. մայիսի 6-ից, այսինքն` 2 տարի 9 ամիս 17 օր տևո¬ղութ¬յամբ գտնվում է կալանքի տակ, խնամքին է փոքրահասակ երեխան` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը, ով վատառողջ է և տևական ժամանակ զրկված է երկու ծնողների խնամքից և դաստիա¬րակությունից, դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղ¬ծորեն զղջա¬ցել և տվել է խոստո¬վա¬նական ցուցմունքներ, կամովին, սակայն մասնակիորեն` 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցել է հանցագոր¬ծությամբ պատճառված վնասը, ուսման և բնակության վայրերում բնութագրվում է դրականորեն, հան¬ցագործությունները կատարել է պարտքեր կուտակելու հետևան¬քով ծանր կացության մեջ հայտնված ամուսնուն՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին օգնելու մղումներով։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո՝ յուրաքանչյուր ամբաս¬տանյալի անձը բնութագրող տվյալները և պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդ¬յունք¬¬ներով Դա¬տա¬րանը հան¬գում է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդա¬րության վերա¬կանգնելը, ամ¬բաս¬տանյալներ Էդիտա Ալիխան¬յանի, Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի ուղղվե¬լը և նոր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կան¬խելը հնա¬րավոր է նրանցից յու¬րա¬քանչ¬յուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պա¬տի¬ժը կամ վերջնական պատիժը պայմա¬նա¬կա¬նո¬րեն չկի¬րառելու և ողջամիտ ժամ¬կետով (յուրաքանչյուրին վե¬րագրված արարք(ներ)ի բնույթն ու վտան¬գավո¬րության աստիճանը հաշվի առնելով` 3 տարով) փոր¬ձաշրջան սահմա¬նելու, այլ կերպ` արդա¬¬րացի պա¬տիժ նշանա¬կելու պայման¬նե¬րում։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանի և Գ. Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու որոշումներ կայացնելու պարագայում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ կիրառել է «Հա¬յաս¬տանի Հանրապետության անկա¬խության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կապակ¬ցությամբ հա¬մա¬ներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկ¬տեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշ¬¬ումը (այսուհետ` Համաներման որոշում), որի 1-ին կետի 1-ին ենթակետի ուժով նրանք պատժից ենթակա են ազատ¬ման։ Վերոնշյալ հետևության հան¬գե¬լիս` Դա¬տա¬րանը փաս¬տում է, որ տվյալ պարագայում բացակայում են հա¬մա¬¬ներ¬ման վե¬րոնշյալ որոշման կի¬րառ¬մանը խոչընդոտող, տվյալ իրավական ակտում սպառիչ թվարկված իրա¬վա¬կան արգելք¬¬¬ները, այդ թվում` հանցագործությամբ անմիջականորեն պատ¬ճառված վնասը փոխ¬հատուցելու պայ¬մանը, քանի որ ամբաստանյալներ Մ.Մու¬րադյանը և Գ.Գաբ¬րիել¬յանը մինչև սույն դատական ակտ կայացնելն ամ¬բող¬¬ջութ¬յամբ փոխհատուցել են քաղաքա¬ցիական հայցվոր «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հանցավոր գործողութ¬յուններով պատ¬ճառված գույքային վնասը, Բանկը հրա¬ժարվել է նրանց մասով ներկայացված քաղա¬քացիա¬կան հայցից, հանցագործությամբ պատճառված և հատուցման ենթակա վնասի շուրջ ամբաս¬տան¬յալ Մ.Մու¬րադյանի և Բանկի, ինչպես նաև ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի և Բանկի միջև վեճը բացակայում է։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի և Մնացական Սարգսյանի նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման պահպանման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խա¬փան¬ման միջոցը վե¬րաց¬նելու կամ փո¬փո¬խե¬լու հիմ¬քերը բացա¬կայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրա¬¬կան պատժի` ազա¬¬տազրկման դատա¬պար¬տե¬լու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրա¬¬ժեշ¬տութ¬յամբ։
Միա¬ժա¬¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬¬նալով վերոնշյալ ամ¬բաս¬¬¬տան¬¬յալների պատ¬ժի կրման սկիզբը հաշ¬¬վար¬կելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամ¬կետն հաշ¬վակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամ¬բաս¬տանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատ¬¬¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել սույն գործով նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2013թ. հունիսի 25-ից՝ հաշվի առնելով նաև այն, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով նշա¬նակված ազա¬տազրկումը նրա նկատմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել, վերջինս առհասարակ պատիժ չի կրել։ Մնա¬ցական Սարգսյա¬նի պատ¬¬¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել սույն գործով նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2013թ. օգոստոսի 12-ից։ Վերոնշյալ հաշվարկների պայ¬ման¬ներում ամբաս¬տանյալներ Տ.Հովհաննիսյանին և Մ.Սարգսյանին կա¬լանքի տակ պահելու ժամ¬կետները լրա¬ցուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վե¬րանում է, քանի որ հաշ¬վակցման են¬թակա ժամ¬կետը, առանց ընդհատ¬ման, ընդգրկում է անազա¬տության մեջ նրան¬ցից յու¬րաքանչյուրի հայտնվե¬լու առաջին իսկ օրվա¬նից մինչև սույն դա¬¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ողջ ժամանա¬կա¬¬հատ¬¬վածը։
Կալանքի տակ գտնվող, գործով ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակված պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կա¬¬¬¬յացնելու պայման¬նե¬րում նրա նկատմամբ որ¬պես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալանավոր¬ումն են¬թակա է անհապաղ վերացման։ Տվյալ պարա¬գա¬յում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, ազատազրկման ձևով նշանակված վերջ¬¬¬նական պատ¬¬¬ժից ենթակա է հաշ¬վակցման ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանին 2013թ. մայիսի 6-ից մինչև սույն դատական ակտի կայա¬ցումը անա¬զա¬տութ¬յան մեջ պահելու ողջ ժամանակահատվածը` 2 տարի 9 ամիս 17 օրը։
Դատարանը փաստում է, որ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը բացակայում է ամբաստանյալներ Գոհար Գաբրիելյանի, Վահե Ստեփանյանի և Մառլեն Մուրադ¬յանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը փոփո¬խելու կամ վերացնելու անհրաժեշտությունը։ Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվել սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` նրան փաս¬տացի արգելանքի վերցնելու պահից։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույ¬քի նկատ¬մամբ կի¬րառված (կիրառվելիք) արգելանքների, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի և դատական ծախ¬սերի հարցերին։
Դատարանը փաստում է, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործում՝ դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում է դատական ծախսերի կատարման փաստը հաստատող որևէ ապացույց, հետևաբար` այդ հարցն համարում է լուծված։
Անդրադառնալով սույն գործով ներկայացված սկզբնական և լրացուցիչ հայցերի հիմնա¬վոր¬վա¬ծությանը` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության.
2014թ. հունիսի 24-ին կայացած դատական նիստում ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պա¬տաս¬խանողներ ճանաչված Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից, Գոհար Գաբրիելյանից, Մնացական Սարգսյանից, Վահե Ստեփանյանից և Մառլեն Մուրադյանից հօգուտ քաղաքացիական հայցվոր «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության համապարտությամբ 23.896 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու պահանջ(սկզբնական հայց)։
2014թ. օգոստոսի 26-ին կայացած դատական նիստում, հաշվի առնելով բազ¬մադրվագ հանցավոր արարքի կատարմանը վերոնշյալ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի «մասնակցության չափը», քաղա¬քացիական հայցվորը հայցադիմումը լրացրել է, մասնավորապես` լրացուցիչ հայցադիմումով խնդրել է հօգուտ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության բռնագանձել`
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից` համա¬պարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Գոհար Գաբրիելյանից` համապարտությամբ 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մնացական Սարգսյանից` համապարտությամբ 3.274 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Վահե Ստեփանյանից` համապարտությամբ 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մառլեն Մուրադյանից` համապարտությամբ 4.428 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարներ`
բռնագանձումը տա¬րածելով Էդիտա Ալիխանյանին, Տիգրան Հովհաննիսյանին, Գոհար Գաբրիել¬յանին, Մնացական Սարգսյանին, Վահե Ստեփանյանին և Մառլեն Մուրադյանին սեփականության իրա¬վունքով պատկանող գույքի վրա։
2015թ. ապրիլի 16-ին քաղաքացիական պատասխանող Էդիտա Ալիխանյանը ներկայացրել է հայ¬ցադիմումի պատասխան, որը Դատարանը պատշաճ կարգով ուղարկել էր քաղաքացիական հայցորին` առաջարկելով դրա վերաբերյալ ներկայացնել դիրքորոշում։
Համաձայն վերոնշյալ պատասխանի` ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը վիճարկել էր նաև իր դեմ ներկա¬յաց¬ված քաղաքացիական հայցի գումարի չափը` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Հանցագործության պատճառված վնասի մեծությունը հիմնավորվել է ՀՀ կենտրոնական բանկի իրա¬կանացրած աուդիտի արդյունքում կազմված ստուգման ակտով, մինչդեռ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րությունը, չպասելով Կենտրոնական բանկի վերոնշյալ եզրակացությանը, դեռևս 2013թ. մայիս-հունիս ամիսներին տվել է հաշվապահական բոլոր ձևակերպումները, որի հետևանքով թույլ է տվել էական սխալներ, մասնավորապես` «Հայբիզնես¬բանկ» ՓԲ ընկերությունն իր վրա է ձևակերպել նաև նույն բանկի մեկ այլ մաս¬նաճյու¬ղից 200.000 ԱՄՆ դոլարի չափով կատարված հափշտակությունը, այն դեպքում, երբ տվյալ հափշտակությանն ինքը որևէ առնչություն չի ունեցել։ Դրա մասին է վկայում այն, որ նա¬խաքննության ընթացքում քննիչի կողմից քրեական գործերը տարանջատվել են, սակայն այդ պարագայում անգամ Բան¬կը վերահաշվարկ չի կատարել և տվյալ գումարի փոխհատուցումն անհիմն կերպով, նույնիսկ ներկայումս, պահանջում է իրենից։ Ըստ Էդ.Ալիխանյանի հաշվարկների` հայցագինն անհիմն կերպով ուռճացված է 4.160 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով։
2015թ. հունիսի 4-ին Դատարան է մուտքագրվել քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցիչ Ա.Տե¬պա¬նոսյանի նամակը, համաձայն որի` Էդ.Ալիխանյանի հայցադիմումի պատասխանում նշված առար¬կություններն անհիմն են, հետապնդում են պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ, քանի որ բանկին հասցված վնասի հաշվարկը, ինչպես նաև այն հիմնավորող ՀՀ կենտրոնական բանկի աուդիտի եզրակացությունը ներկայացվել են «Ռոսգոսստրախ-Արմենիա» ԱՓԲ ընկերությանը, որի կողմից էլ հաշվարկը հա¬մարվել է հիմնավոր, և կատարվել է համապատասխան փոխհատուցում։ Պնդել է քաղաքա¬ցիական հայցը, խնդրել է այն ամբողջությամբ բավարարել։
2016թ. փետրվարի 16-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում քաղաքացիական պատասխանող Մառլեն Մուրադյանը Դատարանին է ներկայացրել կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ ԱԱԱ 035792 և թիվ 000256 անդորրագրերի, ինչպես նաև «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության վարչության նախա¬¬¬գահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ 1023-02 նամակի պատճենները, համաձայն որոնց` Մառլեն Մուրադյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխ¬հա¬տուցվել է, Բանկը Մ.Մուրադյանի մասով հրաժարվել է Դատարան ներկայացրած հայցից։
2016թ. փետրվարի 23-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում ներկայացվել են նաև «Հայ¬բիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության վարչության նախա¬գահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակը, համաձայն որի` Բանկին պատճառված և դեռևս չփոխհատուցված 15.572 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամից փոխհատուցվել է 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, որի կապակցությամբ խնդրել է ամբաստանյալներ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանից և Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձնելու դրվագով այլևս բռնագանձել 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, իսկ մնացած մասով Բանկի ներկայացրած քաղա¬քացիական հայցը թողնել անփոփոխ։
Նույն օրը դատարան ներկայացված` «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության վարչության նախա¬գահ Արսեն Միքայելյանի հերթական՝ 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1219-02 նամակի համաձայն` Գոհար Գաբրիելյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով վնասն ամբողջությամբ փոխհա¬տուցվել է, Բանկը հրաժարվել է Դատարան Գ.Գաբրիելյանի մասով ներ¬կայացրած հայցից։
Տվյալ պարագայում քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ խնդրին Դատարանն անդրադառնում և քաղաքացիական հայցը քննարկում է՝ նախապես փաստելով, որ այն այլևս վերաբերելի չէ ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանի, ինչպես նաև Գ.Գաբրիելյանի առնչությամբ հանցագործության դրվագներով նրանց ներկայաց¬ված և համապարտությամբ հայց¬վող նյութաիրավական պահանջներին, քանի որ քաղաքա¬ցիական հայցվորն ամբողջությամբ հրաժարվել է այդ դրվագներով 4.428 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջա¬նակներում ամբաստանյալ Մ.Մու¬րադյանի, Է.Ալիխան¬յանի և Տ.Հովհաննիսյանի դեմ, իսկ 6.024 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջանակներում` ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի, Է.Ալիխան¬յանի և Տ.Հովհաննիսյանի դեմ ներկայացված նյութաիրավական պահանջից, այսինքն՝ ամբաստանյալներ Մառլեն Մուրադյանին և Գո¬հար Գաբրիելյանին վերագրված այդ դրվագներով այլևս քաղաքացիական հայց իրավաբանորեն գոյութ¬յուն չունի, պահանջը, առավել ևս` վերոնշյալ ամբաստանյալների և Բանկի միջև վեճը բացակայում է։ Դատարանը նաև արձանագրում է, որ Էդիտա Ալիխանյանը 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով փոխհատուցել է 5.502 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջանակներում վերջինիս և Տիգրան Հովհաննիսյանի դեմ ներկայացված և համապարտությամբ հայցվող պահանջը, հետևա¬բար` քաղաքացիական հայցը բավարարելու դեպքում այդ դրվագով ամբաստանյալներ Է.Ալիխանյանից և Տ.Հովհաննիս¬յանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա է ընդամենը 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն ար¬ձա¬նագրում է, որ հայցադիմումի պատասխանի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցվորի ներկա¬յա¬ցուցչի գրավոր դիրքո¬րոշումը և հակափաստարկները բավարար չեն քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ քաղա¬քա¬ցիական պատասխանող Էդիտա Ալիխանյանի փաստարկները հերքելու համար, հայցագնի իրավա¬չա¬փութ¬յան մասով հայցը կասկած է հարուցում, ինչը չի փարատվել հանրային տիրույթում սույն քրեական գործը քննելիս և լուծելիս, այդ թվում` դատական նիստերի վայրի և ժամանակ վերաբերյալ մշտապես ծա¬նուցվող քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցիչների չներկայանալու և հստակ պարզա¬բա¬նումներ չներկայացնելու հետևանքով։ Տվյալ պարագայում Դատարանը, քաղաքացիական հայցվորին ամբաս¬տանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի, Տիգրան Հովհաննիսյանի, Գոհար Գասպարյանի, Մառլեն Մուրադյանի, Վահե Ստեփանյանի, Մնացական Սարգսյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով անմիջա¬կա¬նորեն 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարի վնաս պատ¬ճառելու փաստն հաստատված համարելու պարագայում լրացված և փոփոխված վերջնական քաղաքա¬ցիական հայցը (բացառությամբ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, Գոհար Գաբրիելյանից, Էդիտա Ալիխան¬յանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից՝ համապարտությամբ 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, ինչպես նաև Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու պա¬հան¬ջի, որոնց հետ ամբաս¬տանյալներ Մ.Մուրադյանը և Գ.Գաբ¬րիել¬յանը, ըստ էության, համաձայնել և պատ¬ճառված այդ վնասն իրենց և համապարտ պա¬տասխա¬նատ¬վութ¬յուն ենթակա վե¬րոնշյալ անձանց անունից ամբողջությամբ փոխհա¬տուցել են, լուծվել է նաև 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը փոխհատուցելու հարցը, որով ամբաստանյալ Է.Ալի¬խանյանը փոխհատուցել է նրանից և Տ.Հովհաննիսյանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթա¬կա գումարի մի մասը) թողնում է առանց քննութ¬յան` քաղաքա¬ցիա¬կան հայցվորին պարզա¬բա¬նելով քաղաքացիադա¬տա¬վա¬րա¬կան կարգով դատա¬րան դիմելու և փոխհա¬տուցում ստանալու իրա¬վունքը։
Անդրադառնալով մինչդատական վարույթում ամբաստանյալների գույքի նկատմամբ կիրառված արգելանքները պահպանելու կամ վերացնելու հարցին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ արգելանք է կիրառվել Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին համատեղ սեփականության իրավունքով պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակարանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ՝ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված «GMC JIMMY 4.3» մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա, մեկ այլ, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող և նրա եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ գրանցված «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի, «DODGE RAM SRT10» մակնիշի 34 DL 982 համարա¬նիշի և «MERSEDES-BENZ S550» մակնիշի 35 OD 060 համարանիշի ավտոմեքենաների վրա։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցա¬գործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ արգելանք է կիրառվել գործով ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով պատկանող, Երևանի Էրեբունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա։
Դատարանը, հաշվի առնելով քաղաքացիական հայցն առանց քննության թողնելու, միևնույն ժամա¬նակ հանցագործությամբ քաղաքացիական հայցվորին պատճառված վնասն ամբողջությամբ չփոխհա¬տուց¬վելու, ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ սույն գործից անջատ քննվող «Մայր», ԵԿԴ/0062/01/14 քրեա¬կան գործը Դատարանում քննվելու հանգամանքը, գտնում է, որ վերոնշյալ գույքերի վրա (բացա¬ռությամբ այլ անձի գույքային իրավունքներին առնչվող «MERSEDES-BENZ S550» մակնիշի 35 OD 060 համարանիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև դատարանի վճռով արգելանքից ազատված «DODGE RAM SRT10» մակնիշի 34 DL 982 համարա¬նիշի ավտոմեքենայի) կիրառված արգելանքներն անհրաժեշտ է պահպանել` մինչև «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ պատճառված վնասի լրիվ փոխհատուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհան¬նիս¬յանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատ¬կանող «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգե¬լանքները` նույնիսկ այդ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։
Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ԵԿԴ/2938/02/13 քաղա¬քացիական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 11-ի վճռով «Վեմ և Վիգ» ՍՊ ընկերության հայցը բավարարվել է, այդ ընկե¬րությունում գրավադրված, սակայն ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վար¬չության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ արգելանքի վերցված «DODGE RAM SRT10» մակնիշի 34 DL 982 համարա¬նիշի, Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված ավտո¬մեքենայի վրա դրված արգելանքը վերացվել է, այսինքն` սույն դատական ակտը կայացնելու պահին այն այլևս արգելանքի տակ չէ։
2015թ. դեկտեմբերի 25-ին Դատարանի գրասենյակ է մուտքագրվել քաղ. Դավիթ Լենդրոշի Հարութ¬յունյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Լիանա Մանուսաջյանի դիմումը, որին կից ներ¬կայացվել են փաս¬տացի արգելանքի վերցված «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի ավտոմոբիլի սեփականության իրա¬վունքի գրանցման վկայականի, լիազորագրերի և այլ փաստաթղթերի պատճենները։ Համաձայն վերոնշյալ փաստաթղթերի` «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման «WDDNG71X27A095144» նույնականացման համարի ավտո¬մոբիլը 2013թ. ապրիլի 3-ից հաշվառված է սեփականատեր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ (հանդիսանում է սույն գործով ամբաստանյալ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի հարազատ եղբայրը)։ 2013թ. հուլիսի 3-ին տրված (գլխավոր) լիազորագրով Լևոն Հայրապետյանը լիազորել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ 2-րդ փողոց 92 տանը հաշվառված Դավիթ Լենդրոշի Հարությունյանին` լինելու իր ներկայացուցիչը «Հայէկոնոմբանկ» ՓԲ ընկերությունում, նոտա¬րական գրասենյակում, ՀՀ ոստիկանության կողմից տրված հաշվառման վկայագրի հիման վրա վերոնշյալ ավտոմոբիլի վարկի գումարի մասնակի կամ ամբողջական մարում կատարելու բանկում առկա հաշվին` համաձայն բանկի գրավի պայմանագրի, նշված ավտոմեքենան գրավից, արգե¬լանքից հանելու, ստանալու համապատասխան արգելանքից հանելու գրութ¬յուն և տրանսպոր¬տային այդ միջոցի սեփականության իրավունքի վկայագրի բնօրինակը, այնուհետև ապա¬հո¬¬վագրելու, վարելու, հաշվառումից հանելու, վաճառելու, գրավ դնելու, գրավից հանելու նշված ավ¬տոմեքենան, կնքելու պայմանագրեր, ստանալու սեփականության իրավունքի պետական գրանց¬ման վկա¬յականը, սահմանափակումների վերաբերյալ տեղեկանքը, գումարը, վարկը, փոխա¬ռության, ապահո¬վագրա¬կան գումարը, տալու իր անունից դիմումներ, անելու հայտարարություն¬ներ, ստորագրելու իր փոխա¬րեն և կատարելու այն բոլոր գործողությունները, որոնք կապված են սույն հանձնարարության հետ։ Լիա¬զորագիրը տրված է երեք տարի ժամկետով, հաստատված է նոտարական կարգով։
2016թ. հունվարի 15-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ վերոնշյալ ավտոմեքենան փաստացի տիրապետող Դ.Հարությունյանի ներկայացուցիչը, պատճա¬ռաբանելով, որ վերոնշյալ գույքի վրա փաս¬տացի արգելանք կիրառելը և ավտոմոբիլը Ճանա¬պար¬հային ոստիկանության պահպան¬վող հատուկ տա¬րածք 2015թ. դեկտեմբերի 10-ին տեղափոխելն անմի¬ջականորեն առնչվում է իր վստահորդի շահերին, վերջինս հանդիսանում է դրա փաս¬տացի սեփականատերը, դիմել է Դատարանին` այն փաստացի սեփա¬կանատիրոջն ի պահ հանձնելու խնդրանքով, որը քննարկվել և 2016թ. հունվարի 15-ին կայացված որոշ¬մամբ բավա¬րարվել է, «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թո¬ղարկման «WDDNG71X27A095144» նույնականացման համարի ավտոմոբիլի վրա կիրառված արգե¬լանքը պահպանվել, սակայն մինչև սույն (ԵԿԴ/0302/01/15) քրեական գործով վերջնական դատական ակտի օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը վերոնշյալ ավտոմոբիլը պահպանության համար հանձնվել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ 2 փողոց 92 տան բնակիչ Դավիթ Լենդրոշի Հարությունյանին։
Խորհրդակցական սենյակում վերստին անդրադառնալով «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված վերոնշյալ արգելանքի հիմնավորվածությունը` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածով, փաստում է, որ այլևս վերացել է վերոնշյալ գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումները պահպանելու անհրաժեշտությունը, քանի որ այդ գույքը մինչ արգե¬լանքի վերցնելը նախապես գրա¬վադրված է բանկում, իսկ 2013թ. հուլիսի 3-ին տրված (գլխավոր) լիազո¬րագրով փաստացի իրացվել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ 2-րդ փողոց 92 տանը հաշվառված Դավիթ Լենդրոշի Հարությունյանին։ Ավելին, տվյալ ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց չի ճանաչվել, բացա¬կայում են նաև դատաքննության արդյունքներով այն այդպիսին ճանաչելու փաստական և իրավական հիմքերը. դատաքննության ընթացքում հետազոտված որևէ ապացույցով չի հիմնավորվել, որ տվյալ ավտո¬մեքենան ձեռք է բերվել Բանկից հափշտակված գումարների հաշվին կամ ձեռք բերող Դ.Հա¬րութ¬յունյանը բա¬րեխիղճ չի եղել։
2014թ. դեկտեմբերի 11-ին Դատա¬րա¬նի գրասենյակ է մուտք եղել ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի միջնորդությունը` առգրավված իրերը նրան վերադարձ¬նելու վերաբերյալ։ Համաձայն այդ միջնորդության` 2013թ. հունիսի 15-ին խուզարկություն է կատարվել նրա փաստացի բնակության վայրում` Երևանի Թբիլիսյան խճուղի 3/2 շենքի 17-րդ բնա¬կարանում, որի արդյունքներով նախաքննական մարմնի կողմից հայտ¬նաբերվել և առգրավվել են «Կելին» Կ-95 տեսակի էլեկտրոնային պարպիչը, «Լումիքս» տեսակի «Պանա¬սոնիկ DMC-FX 500» ապրանքանիշի թվային ֆոտոխցիկը, «Նոկիա Ցե 3» ապրանքանիշի 359761097625672 գործա¬րանային համարով բջջային հեռախոսը` իր հեռախոսաքարտով, «Էյջ ՊԻ» ապ¬րանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը` իր պատյանով և համա¬կար¬գչի էլեկտրոնային սնուցման լարով։ Վե¬րոնշյալ իրերն իրեղեն ապացույց չեն ճանաչվել, սակայն նրան չեն վերադարձվել, այլ թիվ 11101413 քրեական գործի հետ ուղարկվել են Դատարան։
2015թ. հունվարի 13-ին Դատարանը, քննարկելով ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, այն մերժել է` պատճառաբանելով, որ վերջինիս բնակության վայրի խուզարկությամբ հայտ¬նաբերված գույքի կազմում բացա¬կայում են շուտ փչացող առարկաները, դրանք առգրավվել են խուզար¬կության արդյունք¬ներով, փաթեթա¬վորվել և կնքվել են, գտնվել են նախաքննական մարմնի, իսկ ներ¬կա¬յումս` Դատարանի տրա¬մադրության տակ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 3-րդ մասի տառացի մեկնա¬բանման համաձայն` եթե իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին հնարավոր է անդրա¬դառնալ նախքան քրեական գործով վա¬րույթի ավարտը, ապա առգրավված այլ առարկաների մասով նման հնա¬րավորություն քրեա¬դա¬տավա¬րական օրենքը չի ընձեռում։
Դատարանը փաստել է նաև, որ գործով ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին վերագրվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք, նրա դեմ «Հայբիզ¬նեսբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից ներկայացվել է քաղաքացիական հայց, ինչը նրա միջնորդությունը մերժելու ինքնուրույն փաստարկ է, քանի որ քաղաքացիական հայցը բավարարելու պարա¬գայում գումարի բռնագանձումը կարող է տարածվել նաև այդ գույ¬քային միավորների վրա։
Տվյալ որոշմամբ նաև փաստվել է քրեական գործի վա¬րույթի ավարտական փուլում Դա¬տա¬րանի կողմից այդ հարցին վերստին անդրադառնալու (լուծելու) անհրաժեշտությունը, ուստի` սույն դատական ակտը կայացնելիս Դա¬տա¬րանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի վերոնշյալ շարժա¬կան գույքերն անհրաժեշտ է վերադարձնել նրան` հաշվի առնելով նրա նկատմամբ գույքի բռնագրավում չնշանակելու, գործով դատական ծախսերի բացակայության, հանցագործությամբ պատճառված և Բանկի կողմից նրանից հայցվող գումարն ամբող¬ջութ¬յամբ փոխհատուցվելու հանգամանքները։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդված¬ներով` Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
1. Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելը և սույն դատավճռով նշա¬նակված 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակ¬ված և չկրած պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատ¬մամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տիգրան Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. հունիսի 25-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնա¬կիո¬րեն գումարելով` Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշա¬նակել պատիժ ազա¬տազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 (երկու) տարի 9 (ինը) ամիս 17 (տասնյոթ) օրը՝ նրա նկատ¬մամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 2 (երկու) ամիս 13 (տասներեք) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշա¬նակված վերջնական պատիժը` 2 (երկու) տարի 2 (երկու) ամիս 13 (տասներեք) օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանա¬կանորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել և դա¬տական նիստերի դահլիճում նրան անհապաղ ազատ արձակել։
3. Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պա¬տիժ` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Գոհար Գաբրիելյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազա¬տել վերոնշյալ պատժից։
Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կատար¬ման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1(մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մաս¬նակիորեն գումարելով` Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշա¬նակել ազա¬տազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Մնացական Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. օգոստոսի 12-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
5. Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Մառլեն Մուրադյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազա¬տել վերոնշյալ պատժից։
Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
6. Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տար¬ման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում` 4 (չորս ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստո¬րագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
«Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված, գործին կցված և որպես իրեղեն ապացույց ճա¬նաչված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ նաև դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղա¬քացիա¬կան հայցը՝ քաղաքացիական պատասխանողներ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 (չորս հազար չորս հարյուր քսանութ) ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, Գոհար Գաբրիելյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից համապարտությամբ 6.024 (վեց հազար քսանչորս) ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, ինչպես նաև Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից 3.000 (երեք հազար) ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու մասով, համարել լուծված` Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի կողմից ամբող¬ջութ¬յամբ, իսկ Էդիտա Ալիխան¬յանի կողմից մասամբ փոխհատուցվելու պատճառաբա¬նութ¬յամբ, իսկ մնա¬ցած մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` քաղա¬քացիական հայցվորին պարզա¬բա¬նելով քաղաքացիադատավա¬րական կար¬գով դատա¬րան դիմելու և հանցագործությամբ պատ¬ճառված վնասի փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները, մասնավորապես` ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ համատեղ սեփակա¬նութ¬յան իրավունքով Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակա¬րանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված «GMC JIMMY 4.3» մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշ¬մամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող, վերջինիս եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհան¬նիսյանի անվամբ հաշվառված «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտո¬մեքենայի, ՀՀ ոստի¬կանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչա¬կան վարչության ծանր հանցա¬գործութ¬յունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ընդ¬հանուր բաժնային սեփակա¬նութ¬յան իրավուն¬քով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Էրե¬բունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքները պահպանել` մինչև «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ պատճառ¬ված վնասի լրիվ փոխհա¬տուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհան¬նիս¬յանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատ¬կանող «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգե¬լանքները` նույնիսկ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանին պատկանող և Դատարանում պահվող գույքերը՝ «Կելին» Կ-95 տեսակի էլեկտրո¬նային պարպիչը, «Լումիքս» տեսակի «Պանասոնիկ DMC-FX 500» ապրանքանիշի թվային ֆո¬տոխցիկը, «Նոկիա Ցե 3» ապրանքանիշի 359761097625672 գործա¬րանային համարով բջջային հեռա¬խոսը և հեռախոսաքարտը, «Էյջ Պի» ապ¬րանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը, դրա էլեկտրոնային սնուց¬ման լարը և պատյանը վերադարձնել վերջինիս` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
«Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման «WDDNG71X27A095144» նույնա¬կանացման համարի ավտո¬մոբիլի վրա ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ դրված արգելանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան ստացման օր¬վա¬նից մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«
քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի,
Սուսաննա Պետրոսյանի,
Աննա Փանոսյանի,
Հասմիկ Արտաշեսյանի,
Նաիրա Թումանյանի և
Ժենյա Ավետիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Հայկ Հակոբյանի,
Արամ Արամյանի և
Բագրատ Ղազինյանի,
տուժողի (քաղաքացիական հայցվոր)
«Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության
ներկայացուցիչ` Տիգրան Խաչատրյանի,
պաշտպաններ` Լիաննա Գասպարյանի,
Սուսաննա Սարգսյանի,
Գուրգեն Մադոյանի և
Դավիթ Մնացականյանի (ամբ. Տ.Հովհաննիսյան),
Սիմոն Ամիրխանյանի (ամբ. Էդ. Ալիխանյան),
Էդուարդ Աղաջանյանի,
Մուշեղ Շուշանյանի,
Եղիկ Եփրեմյանի և
Կարինե Խաչատրյանի (ամբ. Գ.Գաբրիելյան),
Ռևիկ Գաբրիելյանի (ամբ. Վ.Ստեփանյան),
Լիաննա Գրիգորյանի (ամբ. Մ.Սարգսյան),
նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2016թ. փետրվարի 23-ին ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի` (ծնված 1985թ. նոյեմբերի 10-ին« Երևանում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված վատառողջ որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը, աշ¬խա¬տել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությունում, նախկի¬նում դատապարտված Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տա¬րանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով, դատվածությունը չմարված, հաշ¬վառ¬ված է Երևանի Խաղաղ Դոնի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվել է Երևանի Արզումանյան փողոցի 13-րդ շենքի 27-րդ բնա¬կարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանա¬վորումը, արգե¬լանքի տակ է 2013թ. հունիսի 25-ից)։
2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի` (ծնված 1985թ. սեպտեմբերի 10-ին« Դիլիջան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայուհի« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված վատառողջ որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը, աշ¬խա¬տել է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬¬¬րությունում` որպես գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, նախ¬կինում չդատա¬պարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվել է Երևանի Խաղաղ Դոնի 23-րդ շենքի 311-րդ բնա¬կարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬վոր արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2013թ. մայիսի 6-ից),
3. Գոհար Արամի Գաբրիելյանի` (ծնված 1988թ. հոկտեմբերի 14-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայուհի« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված է, խնամքին` 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված դուստրը` Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանը, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Թբիլիսյան խճուղու 3/2 շենքի 17-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
4. Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի` (ծնված 1981թ. ապրիլի 30-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին` 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված դուստրը` Էվա Վահեի Ստեփանյանը, աշ¬խա¬տում է «Հույսի քարավան» տաքսի ծառայությունում` որպես հեռախո¬սա¬վար, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Արտաշիսյանի փողոցի 61-րդ շենքի 16-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
5. Մառլեն Պարույրի Մուրադյանի` (ծնված 1986թ. ապրիլի 22-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին` 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին ծնված դուստրը` Մարիա Մառլենի Մուրադյանը, աշ¬խա¬տում է «Պեպսի-Կոլա բոթլեր Ջերմուկ ինտերնեյշնլ» ընկե¬րութ¬յունում` որպես մենեջեր, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 20-րդ շենքի 10-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն) և
6. Մնացական Կամոյի Սարգսյանի` (ծնված 1984թ. դեկտեմբերի 11-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` 2011թ. հոկտեմբերի 29-ին ծնված որդին` Արման Մնացականի Սարգսյանը, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվել է Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬վոր արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2013թ. օգոստոսի 18-ից)։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 11101413 քրեական գործը հարուցվել է 2013թ. հունվարի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի քննչական բաժնում` անհայտ անձանց կողմից ավազակությամբ զուգորդված սպանության փորձի, զենքի գործադրմամբ ավա¬զակություն կատարելու և ապօրինի հրազեն պահելու դեպքերի առթիվ։
2013թ. հունիսի 12-ին վերոնշյալ արարքը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժին բերման ենթարկված Կարեն Վարդանյանը։
2013թ. հունիսի 14-ին Կարեն Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. հունիսի 14-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Կ.Վարդան¬յանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամ¬կետը հետագայում երկարացվել է։
2013թ. հունիսի 15-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործին է միացվել անհայտ անձանց կողմից զենքի գործադրմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու դեպքի առթիվ դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրո¬նականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցված թիվ 15108312 քրեական գործը։
2013թ. հունիսի 17-ին Ռաֆայել Հարոյանին և Հայկ Կոջոյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. հունիսի 18-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործին է միացվել նաև Էդիտա Ալիխանյանի կողմից համա¬կարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 740.000 ԱՄՆ դոլար հափշտակելու դեպքի առթիվ դեռևս 2013թ. մայիսի 6-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցված թիվ 59101513 քրեական գործը։
2013թ. մայիսի 6-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված արարք կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է Էդիտա Ալիխան¬յանը։
2013թ. մայիսի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2013թ. մայիսի 18-ին Տիգրան Հովհանիսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետա¬խուզում։
2013թ. մայիսի 18-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, հետախուզվող Տիգրան Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում։
2013թ. մայիսի 25-ին Տիգրան Հովհաննիսյանն ինքնակամ ներկայացել է իրավապահներին, նույն օրը նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2013թ. մայիսի 26-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանը, մեղադրյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ քննարկելով նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում կիրառելու վերաբերյալ նախաքննական մարմնի միջնոր¬դությունը, բավարարել է այն։ Մեղադրյալ Տ.Հովհաննիսյանի կալանավորման երկամսյա ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2013թ. օգոստոսի 12-ին ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու կասկածանքով ձերբակալվել է Մնացական Սարգսյանը։
2013թ. օգոստոսի 14-ին Մնացական Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2013թ. սեպտեմբերի 3-ին թիվ 11101413 քրեական գործի նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59103413 քրեական գործը` այլ անձի (անձանց) կողմից համակարգչային տեխնի¬կայի օգտագործմամբ «Հայ¬բիզնես¬բանկ» ՓԲ ընկերությունից առանձնապես խոշոր չափի` 200.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու դեպքի առթիվ։
2013թ. հոկտեմբերի 7-ին Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2014թ. մարտի 13-ին Վահե Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. մարտի 14-ին Գոհար Գաբրիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. մարտի 15-ին Մառլեն Մուրադյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. մարտի 20-ին Ռաֆայել Հարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. մարտի 20-ին Հայկ Կոջոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. մարտի 20-ին Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. մարտի 20-ին Կարեն Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. մարտի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2014թ. մարտի 28-ին Տիգրան Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով։
2014թ. ապրիլի 2-ին որոշումներ են կայացվել ենթադրաբար հափշտակված գումարները կան¬խիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետ¬րոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրան¬ցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2014թ. ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս մահանալու հիմքով ( մահվան թիվ 147520 վկայական)։
2014թ. ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանի կողմից Ռաֆայել Հարոյանին «Վինչեստր» տեսակի որսորդական ողորկափող հրազեն, իսկ Տիգրան Հովհաննիսյանին «Կալաշնիկով» տեսակի ինքնաձիգ ու փամփուշտներ իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` Մնացական Սարգսյանի վերոնշյալ արարքներում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցա¬կազմի բացակայության հիմքով։
2014թ. ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցա¬կազմի բացակայության հիմքով։
2014թ. ապրիլի 3-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնաց¬վել նոր, թիվ 59101014 քրեական գործը` անհայտ անձի կողմից Մնացական Սարգսյանին հրազեն հանդիսացող 7.62մմ տրամա¬չափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7.62 մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտներ ապօրինի իրացնելու դեպքի առթիվ։
2014թ. ապրիլի 3-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59101114 քրեական գործը` «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ծառայողների կողմից լիազորությունների չարաշահ¬ման դեպքի առթիվ։
2014թ. ապրիլի 28-ին թիվ 11101413 քրեական գործը Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, Հայկ Սամվելի Կոջոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մառլեն Պարույրի Մուրադյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2014թ. ապրիլի 30-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։
2015թ. դեկտեմբերի 17-ին կայացած հերթական դատական նիստի ընթացքում` դատաքննության ավարտական փուլում, Դատարանը որոշում է կայացրել ԵԿԴ/0062/01/14 (նախաքննական թիվ 11101413) քրեական գործից թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 համարով նոր (սույն) քրեական գործ անջատելու մասին` հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ.
ա. համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առանձ¬նապես խոշոր չափերի գումար ենթադրա¬բար հափշտակելու համար ամբաստանյալներ Տիգրան
Էդուարդի Հովհաննիսյա¬նին, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին և Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ենթադրյալ այդ հափշտակությանն օժանդակելու համար Մնացական Կամոյի Սարգսյանին, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին և Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով,
բ. ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրված հանցագործության դրվագով և
գ. ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի կողմից ապօրինաբար հրազեն և ռազ¬մամթերք ձեռք բե¬րելու, պահելու և իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված հանցա¬գործության դրվագով։
Նույն որոշման համաձայն` «Մայր» (ԵԿԴ/0062/01/14) գործի դատաքննությունը շարունակվել է հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ` Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հայկ Սամ¬վելի Կոջո¬յանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով։ Վերոնշյալ որոշման համա¬ձայն` անջատված քրեական գործի քննությունը շարունակվել է այդ որոշման կայացմանը նա¬խորդած հատվածից, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառված խափանման մի¬ջոց¬¬ները և/կամ դատական սանկցիաները պահպանվել են, տուժող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ներ¬կա¬¬յացուցչի մասնակցությունն ապահովվել է անջատված (սույն) գործի, իսկ տուժող Բաբկեն Հովհաննիս¬յանի, տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Մկրտչյանի և վերջինիս ներկայացուցիչ Սոնա Գուլքանյանի մաս¬նակցությունը` «մայր» գործի շրջանակ¬ներում։ Դատարանը նաև փաստել է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված և Դատարանում զննված «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված փաս¬տաթղթե¬րը տնօրին¬վելու են սույն քրեական գործի, իսկ Դատարան ուղարկված այլ իրեղեն ապացույցները` ԵԿԴ/0062/01/14 քրեական գործի շրջանակներում։
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Էդիտա Ալիխանյանը, հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության ծառայող` «Հայբիզ¬նես¬բանկ» ՓԲ ընկերության (այսուհետ` նաև Բանկ) գործառնական վարչության հաճախորդների սպա¬սարկ¬ման բաժնի մասնագետ, իր կարգադրիչ և այլ լիազորություններն օգտագործել է Բանկի շահերին հակառակ և հօգուտ իրեն ու ամուսնու, որի հետևանքով համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ Բանկից հափշտակ¬վել է առանձնապես խոշոր չափի` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարներ, որով Բանկի համար առաջացել են ծանր հետևանքներ.
Այսպես, Էդիտա Ալիխանյանը, Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ ձեռք բերած նախնական համա¬ձայնության շրջանակներում, իր ծառայողական լիազորությունների չարաշահմամբ, Տ.Հովհաննիս¬յանի ու նրա կողմից մատնանշած անձանց՝ Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Վարդուհի Գաբրիելյանի, Էլանորա Հարությունյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալներով բացել է հաշվեհամարներ, ինչը կատարել է Բանկի «Բանկային և առարկայազուրկ մետաղական հաշիվների բացման, սպասարկման և փակման» կարգի 5.3.1 կետի խախտմամբ։
Այնուհետև, ի պաշտոնե հասանելիություն ունենալով բանկի ավանդա¬տուների տվյալներին` Էդ.Ալիխանյանը ընտրել է երկարաժամկետ պայմանագրեր կնքած Բանկի հաճախորդների և օգտվելով ծրագրային հնարավորությունից` «Բանկի ավանդային գործառնությունների իրականացման» կարգի խախտ¬մամբ, իր ծառայողական համակարգչով պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում տվել է «դադարեցում», ապա՝ «պարտքերի մարում» հրահանգները, որոնց հետևանքով ավանդային պայմա¬նագրե¬րում նշված գումարները փոխանցել է ավանդատուների ցպահանջ հաշիվներին։ Այդ հաշիվներից, որոնցից, ըստ հիշյալ կարգի 4.1.1 կետով սահմանված պահանջների, չի թույլատրվում կատարել ընթացիկ բանկային գործառնություններ, այդ թվում` այլ անձանց հաշվին փոխանցումներ և որոնց վրա չեն տարածվել «Բան¬կա¬յին հաշվի մասին» կանոնները, Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է վճարման կեղծ հանձնա¬րա¬րա¬կան¬ներ, ստո¬րագրել ավանդատուների փոխարեն, ապա էլեկտրոնային և թղթային տարբերակներով դրանք ուղար¬կել է բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի հաստատմանը, ինչից հետո ավանդային գումարները փո¬խանց¬վել են վերը հիշատակված անձանց անուններով բացված հաշվեհա¬մարներին։ Փոխանցումները կա¬տա¬¬րելուց հետո Տիգրան Հովհաննիսյանի հորդորով Բանկ ներկայացած և/կամ ուղեկցված նշված անձանց կողմից այդ գումարները կանխիկացվել, ապա հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, այդ կերպ հափշտակվել։
Բացի այդ, Էդիտա Ալիխանյանը, օգտվելով ի պաշտոնե իրեն վերապահված ծրագրային հասանե¬լիությունից, նախապես կնքված ու հաստատված ավանդային պայմա¬նագրերի էլեկտրոնային տարբե¬րակ¬ներում ծառայողական համակարգչի միջոցով, որպես ավանդային պայմանագրերով նախատես¬ված գումարի տնօրինման ինքնուրույն լիազորություններով օժտված «Երրորդ անձ», ձևակերպել է նույն անձանց, ում տվյալներով արդեն իսկ Բանկում բացել էր համապատասխան հաշվեհամարներ։ Այնուհետև, պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում նույն եղանակով տվել է «պայմանագրի դադա¬րեցում», ապա` «պայմանագրի մարում» հրահանգները, իբրև մարման հաշիվ նշել որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպված անձնավորության հաշվեհամարը։ Այդ գործողությունից հետո իր իսկ ձևավոր¬ած և սպա¬սարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի կողմից հաստատ¬ված վճարման հանձնարա¬րագրերի հիման վրա գումարները փոխանցել է «Երրորդ անձանց» հաշվեհա¬մարներին, ովքեր դրանք Բանկից կանխիկ ստա¬ցել և գրեթե անմիջապես փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, որպիսի գումարները դարձյալ հափշտակ¬¬վել են։
Այն դեպքերում, երբ Բանկի ավանդատուները ցանկացել են վերակնքել կամ լուծել ավանդային պայմանագրերը, Էդիտա Ալիխանյանը, նրանց հաշիվներին առկա գումարների հափշտակության փաստը թաքցնելու նպա¬տակով օգտվելով ծրագրային հասանելիությունից, «Բանկի ավանդային գործառ¬նութ¬յունների իրականացման» կարգի խախտ¬մամբ կազմել է կեղծ պայմանագրեր` էլեկտրոնային տվյալներում նշելով ավանդային գումարի թույլատրվող նվազագույն շեմը, իսկ ավանդատուին տրամադրած պայմանագրի թղթային տարբերակում` իրական ավանդային գումարի չափը, որոնք նշված կարգի 5.3.2 կետի 4-րդ քայլով սահմանված պահանջ¬ների խախտմամբ (համաձայն որի` ավանդային հաշվին գումարը մուտքագրվելուց հետո պատաս¬խա¬նատու աշխատակիցը դրոշմակնքում և ստորագրում է ավանդային պայմանագրի երկու օրինակները և դրանք ներկայացնում է իր անմիջական ղեկավարի նշագրմանն ու գործառնական վարչության պետի ստորագրմանն ու կնքմանը), առանց էլեկտրոնային համապատասխան բազայի ստուգ¬ման` հաստատման է ներկայացրել սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանին, ով, ինչպես նաև գործառնական վարչության պետ Վահե Հա¬րութ¬յունյանը ստորագրություններով հաստատել են դրանք։ Միաժամանակ, գումարների հափշտակության փաստը քողարկելու նպատակով Էդիտա Ալիխան¬յանը, չարաշահելով իր ծառայողական լիազորությունները, նույն եղանակով ընտրած բան¬կի ավան¬¬դատուների հաշվեհամարներից փոխանցումներ է կատարել ժամկետային առումով լրացող և հափշտակության բացահայտման համար վտանգ ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհա¬մար¬ներին։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Էդիտա Ալիխանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Միաժամանակ, Էդիտա Ալիխանյանը համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի գումարներ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Հովհաննիս¬յանի հետ, անմիջականորեն վերոնշյալ խմբի անդամներով, երբեմն նաև Գոհար Գաբրիելյանի, Մնա¬ցական Սարգսյանի, Վահե Ստեփանյանի կամ Մառլեն Մուրադյանի օժան¬դակութ¬յամբ (աջակցությամբ) հափշտակել են Էդիտա Ալիխանյանի վերոնշյալ կարգադրիչ և այլ լիազորութ¬յունների չարաշահմամբ Բանկից կանխիկացված և ի վերջո Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնված առանձնապես խոշոր չափի գույքը` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարները։
Այսպես, նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում գործող խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կատարած հափշտա¬կություններին վերոնշյալ անձինք աջակ¬ցել են կոնկրետ (ստորև ներկայացվող) դրվագներով դրա իրականացման խոչընդոտները վերացնելու միջոցով, մասնա¬վորապես`
Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր կողմից վարվող ավտոմեքե¬նաներով գումարների կանխիկացման համար ներգրավված անձանց Բանկ տեղափոխելու կամ Բանկի հարակից տարածքում նրանց դիմավորելու, հաճախորդների սպասարկման սրահ ուղեկցելու, Էդիտա Ալիխան¬յանի աշխատանքային տաղավարին մոտենալու, գումարի ստաց¬ման համար պահանջվող գործողութ¬յունները կատարելու վերաբերյալ ցուցումներ տալու, որոշ դեպքերում` բանկից ստացված գումարները ստա¬նալու և Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնելու, հափշտակության հետքերը պարտակելու համար Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով ժամկետային առումով լրացող և հափշտա¬կության բացահայտման համար վտանգի ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհամարներին Տ.Հովհան¬նիս¬յանից նախապես ստացած գումարները մուտքագրելու եղանակներով,
Գոհար Գաբրիելյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր անձնագրային տվյալները տրա¬մադրելու (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Տ.Հովհաննիսյանի հոր¬դորով բանկ այցելելու, իր անվամբ փոխանցված գումարները ստանալու և դրանք ավելի ուշ Տ.Հով¬հաննիսյանին հանձնելու եղանակներով, իսկ
Վահե Ստեփանյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր հոր` Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալները տրա¬մադրե¬լուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Վլադիմիր Ստեփանյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստա¬նալուն և իրեն փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Վահե Ստե¬փանյանը ստացել և փո¬խանցվել Տ.Հովհաննիսյանին,
Մնացական Սարգսյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անձնագրային տվյալները տրա¬մադրե¬լուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշ¬վեհամար), Արտակ Սարգսյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և Տ.Հովհաննիսյանին փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Արտակ Սարգսյանը ստացել և փո¬խանցվել Տ.Հովհաննիսյանին։
Այսպես, 2012թ. հունվարի 17-ին Արթուր Գոռիկի Գրիգորյանի անունով թիվ 031369 ավանդային պայմա¬նագրով ներդրվել են 40.000 ԱՄՆ դոլարի, իսկ թիվ 031370 ավանդային պայմանագրով 36.796 ԱՄՆ դո¬լարի ավանդներ, որոնք այնուհետև կանխիկ համալրվել են համապատասխանաբար` 2.500 և 570 ԱՄՆ դոլարով։ 2012թ. դեկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031369 ավանդային պայմանագիրը, 42.500 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. մարտի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի 12.000.000 ՀՀ դրամի ավանդային պայմանագիրը, արդյունքում 88.471,30 ՀՀ դրամը գանձվել է որպես դադարեցման տույժ ավան¬դի գումարից, իսկ մնացած 11.911.528,70 ՀՀ դրամից 11.910.000 ՀՀ դրամն ավանդատուի բանկային հաշվից փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, որը հաշվեհամարին գումարի մուտ¬քագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հուլիսի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Անահիտ Մարատի Գնունու թիվ 038190 ավանդային պայմանագիրը, 8.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն ամբողջ գումարը կանխիկ ստացել է բանկից։
2012թ. օգոստոսի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հասմիկ Լյուդվիկի Աբրահամյանի թիվ 038141 ավանդային պայմանագիրը, որից 1.030.000 ՀՀ դրամ նույն օրն ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխան¬ցել է Մարտին Վահագնի Շիրակյանի բանկային հաշվին, իսկ 570.000 ՀՀ դրամը 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին փոխանցել է Անահիտ Սերժիկի Միրզոյանի բանկային հաշվին։ Վերջիններս իրենց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարները նույն օրը կանխիկ ստացել և փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. սեպտեմբերի 13-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վիգեն Սարգսի Վարդանյանի թիվ 041554 ավանդային պայմանագիրը, 5.000.000 ՀՀ դրամ գումարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 3.505.000 ՀՀ դրամը նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին։ Նույն օրը Մառլեն Մուրադյանը Գոհար Գաբրիելյանին տեղափոխել է Բանկ, որտեղ վերջինս, համաձայն Մ.Մուրադյանից ստացած ցուցումների, իր հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը կանխիկ ստացել է, այնուհետև փոխանցել Մառլեն Մուրադյանին, ով իր հերթին այն տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 1.495.000 ՀՀ դրամը Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին է փոխանցել 2012թ. սեպտեմբերի 18-ին, որը նույն օրը Գ.Գաբրիելյանը բանկում ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիս¬յա¬նին։
2012թ. սեպտեմբերի 24-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի թիվ 041645 ավանդային պայմանագիրը, 4.400 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.500 ԱՄՆ դոլար նույն օրը, իսկ 2.900 ԱՄՆ դոլար 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին փոխանցել է Գոհար Գաբրիել¬յանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2013թ. մարտի 5-ին 75.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի բանկային հաշվեհամարին։
2012թ. սեպտեմբերի 27-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Մանուկ Հակոբի Սում¬պուլյանի թիվ 041865 ավանդային պայմանագիրը, 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար ավանդատուի բան¬կային հաշվից փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Աղասի Զալիբեկի Սարգսյանի թիվ 041963 ավանդային պայմանագիրը, 16.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից նույն օրը 8.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին ևս 8.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 9-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սարգիս Սմբատի Լալայանի թիվ 041869 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ գումար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փո¬խան¬ցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարը մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սոնյա Կարապետի Փաշայանի թիվ 039873 ավանդային պայմանագիրը, 3.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին 3.500.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Սոնյա Կարապետի Փաշայանի բանկային հաշվեհամարին
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Գարեգին Բարսեղի Մովսեսյանի թիվ 040086 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով գումարի մուտքագրման օրը բանկից այն կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 031928 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Լ.Հովհաննիսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 15-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հեղինե Վաչագանի Մարտիրոսյանի թիվ 040176 ավանդային պայմանագիրը, 3.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ այն ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Վահանի Սարգսյանի թիվ 0406654 ավանդային պայմանագիրը, 41.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 30.000 ԱՄՆ դոլար նույն օրը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Ա.Սարգսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 23-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վերա Անուշավանի Սարգսյանի թիվ 040658 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. նոյեմբերի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի թիվ 040101 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աստղիկ Շավարշի Գրիգորյանի թիվ 028876 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 20.000 ԱՄՆ դոլարը կանխիկ ելքագրվել է ավանդատուի բանկային հաշվից, նույն օրը 20.000 ԱՄՆ դոլար է մուտքագրվել ավանդատուի մեկ այլ բանկային հաշվին, որտեղից 20.000 ԱՄՆ դոլար Էդիտա Ալիխանյանը փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Բացի այդ, ավանդատուի հաշվից ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար արդեն 2012թ. նոյեմբերի 14-ին փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, որը մուտքագրման օրը կրկին նույն եղանակով կանխիկացվել ու հափշտակվել է։ 2012թ. նոյեմբերի 20-ին Էդիտա Ալիխանյանը նույն ավանդատուի բանկային հաշվին մուտքագրել է 100 ԱՄՆ դոլար, որը ձևակերպել է որպես ժամկետային ավանդ՝ թիվ 040732 ավանդային պայմանագրի տեսքով, սակայն ավանդի պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափը արձա¬նագրել է 30.000 ԱՄՆ դոլարի չափով։
2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ռուբեն Ստեփանի Մեսչյանի թիվ 031771 ավանդային պայմանագիրը, 2.300.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.970.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը հիշյալ անձի անունով ձևակերպել է 30.000 ՀՀ դրամի ավանդ, սակայն պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափն արձանագրել է 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով։
2012թ. դեկտեմբերի 7-ին ավանդատու Բաբկեն Լևոնի Թաղիանոսյանի կողմից ներդրվել է 10.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդ, որի վերաբերյալ կազմվել է թիվ 042587 ավանդային պայմանագիրը։ Նույն օրը Էդիտա Ալիխանյանը խզել է նշված ավանդային պայմանագիրը և փոխարենը կնքել է 100 ԱՄՆ դոլարի թիվ 042595 պայմանագիրը։ Ավանդատուի ցպահանջ հաշվից 9.900 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ամբող¬ջությամբ կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. դեկտեմբերի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Մնացականի Խաչատրյանի թիվ 042528 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2012թ. դեկտեմբերի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սիրվարդ Վասիլիի Ռուստամյանի թիվ 031347 ավանդային պայմանագիրը, 2.850.335 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.843.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. հունվարի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031370 ավանդային պայմանագիրը, 37.366 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 22.500 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի փոխանցման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վահրամ Խաչիկի Մաթևոսյանի թիվ 045618 ավանդային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյա¬նին։
2013թ. փետրվարի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Լիլիա Վեմիրի Ղարիբյանի թիվ 044848 ավանդային պայմանագիրը, 31.100 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 28.140 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Ա.Սարգսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 11-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հասմիկ Հարությունի Խա¬չատրյանի թիվ 042598 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիս¬յանին։
2013թ. փետրվարի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի թիվ 032663 ավանդային պայմանագիրը, 49.600 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին։ Վերջինիս հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Այնուհետև` Էդիտա Ալիխանյանը 2013թ. փետրվարի 21-ին նույն ավանդատուի դոլարային հաշվին բանկի մեկ այլ ավանդա¬տու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի դոլարային հաշվից փոխանցել է 49.600 ԱՄՆ դոլար։
2013թ. փետրվարի 21-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոս¬յանի թիվ 035665 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 49.600 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է բանկի ավանդատու Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի հաշվին։ Այնուհետև` 2013թ. ապրիլի 15-ին ավանդատուի բանկային հաշվին կանխիկ մուտք է եղել 14.000 ԱՄՆ դոլար, որը ավանդի խզումից մնացած 400 ԱՄՆ դոլարի հետ ներդրվել է որպես ավանդ՝ կազմվելով թիվ 047583 ավանդային պայմանագիրը։ Ապա, պայմանագրում Վարդուհի Գաբրիելյանին ձևակերպել է որպես «Երրորդ անձ» և 2013թ. ապրիլի 16-ին նրա անունից խզել է հիշյալ ավանդային պայմանագիրը։ Վարդուհի Գաբրիելյանը նույն օրն այդ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհան¬նիս¬յանին։
2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աշոտ Թեմուրի Մաթևոսյանի թիվ 032991 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամը և ավանդի տոկոսները՝ 444.920 ՀՀ դրամն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.220.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 15-ին նույն անձի անունով Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է 4.000.000 ՀՀ դրամի կեղծ ավանդային պայմանագիր, որի իրական չափը, ըստ ծրագրային ձևակերպման, կազմել է 36.000 ՀՀ դրամ։
2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Լեոնիդ Միքայելի Հայրապետյանի թիվ 045194 ավանդային պայմանագիրը, 8.050.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 11.314 ՀՀ դրամ տոկոսներն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 8.060.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. փետրվարի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Թամարա Բաբկենի Անտոնյանի թիվ 037671 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի թիվ 032569 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Սյուզի Ռոբերտի Հախինյանի թիվ 036426 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արա Սուրիկի Կարապետյանի թիվ 032970 ավանդային պայմանագիրը, 6.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ազնիվ Կառլենի Մխիթարյանի թիվ 035529 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Հայկ Միրզաջանի Ղազարյանի թիվ 044729 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վլադիմիր Ստեփանյանի բանկային հաշվին, ով, գործելով որդու` Վահե Ստեփանյանի հորդորով, գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Վլադիմիր Ստեփանյան գումարը ստացել, այնուհետև` որդու և Մառլեն Մուրադյանի միջոցով փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հերմինե Ռաֆայելի Միքայելյանի թիվ 037791 ավանդային պայմանագիրը, 7.700.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Գուրգենի Խաչատրյանի թիվ 046513 ավանդային պայմանագիրը, 6.087.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 6.000.000 ՀՀ դրամը փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մարտի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 045762 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամ և տոկոսները անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.005.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է բանկի հաճախորդ Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպած Գոհար Գաբրիել¬յանի անունից խզել է ավանդատու Արթուր Օնիկի Սիրունցի թիվ 038655 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպված Գոհար Գաբ¬րիելյանի անունից խզել է ավանդատու Անահիտ Կարենի Ավետիսյանի թիվ 037850 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 341.063 ՀՀ դրամ տոկոսները փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպած Լևոն Հովհան¬նիսյանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Մարդիրոս Կարաբեթի Բոզյակալյանի թիվ 041923 ավան¬դային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, որը հաշվե¬համարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպած Լևոն Հովհաննիս¬յանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Էլիզաբեթ Սիմոնի Նահապետյանի թիվ 039902 ավանդային պայմանագիրը, 43.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվե¬համարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. ապրիլի 30-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպված Շողիկ Պետրոս¬յանի անունից խզել է ավանդատու Գայանե Ռազմիկի Հայրապետյանի թիվ 042701 ավանդային պայմա¬նագիրը, 10.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մայիսի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Դերենիկի Սիմոնյանի թիվ 038666 ավանդային պայմանագիրը, 27.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդի մայր գումարը և 19.732 դրամ հաշվարկված տոկո¬սագումարը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։
2013թ. մայիսի 6-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Վիկտորիա Էդուարդի Աթանեսյանի թիվ 040203 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, առանց ավանդատուի բանկային հաշվին անցնելու, փոխանցել է բանկի ավանդատու Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի բան¬կային հաշվին, որի ավանդային պայմանագիրը խզել էր դեռևս 2013թ. մարտի 1-ին։
Վերոնշյալ հափշտակությունների դրվագներով օժանդակողներից յուրաքանչյուրին վերագրված գոր¬ծո¬ղութ¬յունների կատարմամբ`
Մառլեն Մուրադյանը օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համա¬ձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 65.858.153 ՀՀ դրամին համարժեք 147.740 ԱՄՆ դոլարի և 5.505.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակութ¬յանը,
Վահե Ստեփանյանը օժանդակել է 2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհան¬նիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ 12.428.400 ՀՀ դրամին համարժեք 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակությանը,
Մնացական Սարգսյանն օժանդակել է 2012թ. նոյեմբերի 19-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայ¬նությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակութ¬յանը, իսկ
Գոհար Գաբրիելյանն օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 3-ն ընկած ժամանակա¬հատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական հա¬մա¬ձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 73.169.992 ՀՀ դրամին համարժեք 119.900 ԱՄՆ դոլար և 23.923.795 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը։
Այսպիսով` հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ շրջա¬նակներում, խմբի կազմում Էդիտա Ալի¬խանյանը և Տիգրան Հովհաննիսյանը կատարել են հանցագործություն, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց համապա¬տասխան դրվագներով օժան¬դակած անձանցից յուրաքանչյուրը` Մառլեն Մուրադյանը, Մնացական Սարգսյանը, Վահե Ստեփանյանը և Գոհար Գաբրիելյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Հափշտակված գումարները կան¬խիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետ¬րոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ դեռևս 2014թ. ապրիլի 2-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս մահանալու հիմքով։
Բացի այդ, Մնացական Սարգսյանը 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ապօրինաբար ձեռք է բերել և պահել, ապա Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում այլ անձի է իրացրել հրազեն հանդիսացող 7,62 մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ, այդ ատրճանակի պահունակի տարո¬ղությամբ, ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7,62 մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտ¬ներ, որոնց դիմաց գնորդից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն` Մնացական Սարգսյանը կատարել է նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածներով ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով.
Ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանա¬չեց և Դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012թ. ամռանն իր ամուսին Տիգրան Հովհաննիսյանի գործերում լուրջ խնդիրներ են ծագել, մեծ պարտքեր է կուտակել, ավելի մեծ փորձանքի մեջ չընկնելու պատճառով անգամ աշխատանքից է ազատվել։ Որոշ ժամանակ անց սկսել է հաճախակի տուն չգալ, իսկ տուն գալու դեպքում խիստ նյարդային, անհանգիստ վիճակում էր գտնվում, խուճապի մեջ էր։ Իր հար¬ցադրումներին` Տիգրանը խոստովանել է, որ ավտոմեքենաների առքուվաճառքից մեծ պարտքեր է կուտակել, լուրջ մարդկանց, ովքեր շատ վտանգավոր են, գումարներ է պարտք, անգամ չէր թողնում, որ տան լույսերը միացնեն, վախենում էր, որ պարտատերերը, տեսնելով, որ նա տանն է, կգան նրա ետևից։ Արդեն 2 ամիս անց Տիգրանը սկսեց ընդհանրապես տուն չգալ, հեռախոսներն անջատել էր և իրար հան¬դիպել եմ միայն այգիներում։ Պարտատերերը չգտնելով նրան` եկել են իրենց տուն։ Անելանելի վիճակից դրդված` սկսել է միջոցներ փնտրել ամուսնուն օգնելու համար, իր ընկերուհի Փիրուզայից պարտքով 10.000 ԱՄՆ դոլար է վերցրել, սակայն այդ գումարը Տիգրանին որևէ կերպ չի օգնել։ Նշված 10.000 ԱՄՆ դոլարը հետագայում մարել է ծնողների օգնությամբ։
Մի քանի օր անց Տիգրանն իրեն խնդրել է բանկից մի եղանակով գումար վերցնել` հետագայում վերադարձնելու պայմանով։ Այդ ժամանակ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում աշխատում էր որպես երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրերի բաժնի պետ, տեղյակ էր, որ ավանդային պայմանագրերը մեկ տարուց շուտ չէին խզվելու։ Մտադրվել է նշված պայմանագրերի մի մասը խզել, ավանդների գումար¬ները կանխիկացնել և տրամադրել Տիգ¬րանին, որ նա պարտքերը մարի, իսկ գումարը մեկ տարվա ընթացքում վերադարձնել բանկ, վատագույն դեպքում վարկ ձևակերպել և գումարը տեղը դնել։ Չէր կարող պատկե¬րաց¬նել, որ Տիգրանն անձամբ կամ ուրիշների միջոցով «վախեցնելու» է իրեն` ստիպելով բանկից նորանոր գումարներ դուրս գրել։ Երբեմն հրաժարվել է վերստին գումար դուրս գրելուց, սակայն Տիգրանը դիմել է տարբեր մեթոդների, որոնց մասին չի ցանկանում բարձրաձայնել։ Իրենց վեճերին ներկա են եղել Մառլեն Մուրադյանը, Գոհար Գաբրիելյանը, Ռաֆայել Հարոյանը։ Իր հարցին, թե ինչ գումարների հաշվին են վերադարձնելու բանկից դուրս գրած ավանդները` Տիգրանը վստահեցրել է, թե նրան ևս գումարներ են պարտք, ուղղակի ժամանակի մեջ չի տեղավորվում, համոզել է, թե իբր մի քանի ամսից նրա գու¬մարները վերադարձվելու են, բանկից հանած գումարներն ինքը կկարողանա տեղը դնել։
Տիգրանի պարտատերերն անգամ գիշերներն են իրենց տան դուռ ջարդել` պահանջելով Տիգրանին, սակայն ինքը նրա գտնվելու վայրը չգիտեր, միայն ընկերների միջոցով էր նրա հետ տեղեկություն փոխանակում։
Մի օր՝ երեկոյան, Տիգրանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ երեխային շտապ վերցնի և շենքի ետնամասով իջնի բակ` նշելով, որ Մառլենն արդեն իրեն սպասում է, նա իրենց կտեղափոխի քրոջ տուն` մինչև ինչ-որ մի անձնավորության տեսնի և հարցերը կարգավորի։ Մինչև Մառլենը իրեն և երեխային կհասցներ քրոջ տուն, Տիգրանը հեռախոսազանգով հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգավորվել է, տվյալ մարդը գումարը վերադարձնելու համար ժամանակ է տրամադրել։ Հաջորդ օրը Տիգրանն իրեն պատմել է նաև, որ ոմն կոմիտասցի Ռուդո նրան ինչ-որ հյուրանոցում մի քանի օր պահել է, որից հետո միայն համաձայնել է ժամանակ տալ, որ գումարը նա վերադարձնի, հակառակ դեպքում սպառնացել է իրենց ընտա¬նիքը «սետկա դարձնել»։ Տիգրանն իրեն ասել է նաև, որ այդ Ռուդոն ընդունակ է դիմել նման քայլի։ Ստիպված դարձյալ ավանդային գումար է դուրս գրել բանկից, որը փոխանցվել է Տիգրանին։
Մեկ անգամ գիշերը ոմն Վաչո զանգահարել է իրենց տուն և սաստիկ զայրացած տոնով ասել, թե Տիգրանը նրան արդեն շուրջ մեկ տարի է` պարտք է, «չի նայի, որ տանը երեխա կա, ամբողջ շենքն օդ կցնդեցնի»։ Պարտատերերն անգամ իր աշխատավայր են սկսել գալ և իրեն սպառնալ։ Նրանցից Կլարի Գագոյի վարորդն իրեն խիստ սպառնալից տոնով զգուշացրել է, թե` «լավ չես անում, հետո չասես, ինչու էսպես եղավ»։
Որոշ ժամանակ անց Տիգրանը խուճապահար եկել է բանկ և պատմել, որ Մառլենին տարել են այն մարդիկ, որոնցից «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենա էին գնել, սակայն գումարը չէին վճարել, մեքենան էլ պարտքի դիմաց զիջել էին Կլարի Գագոյին։ Նույն օրը` երեկոյան, Մառլենն է զանգահարել և ասել, որ պարտատերերը ծեծի են ենթարկում նրան, գումար են պահանջում։ Տիգրանը, խոսելով նրանց հետ, խոս¬տացել է հաջորդ օրը գումարը տալ, միայն թե Մառլենին չվնասեն։
Միառժամանակ վիճակը կարգավորվել է, սակայն մի օր իրենց տուն է եկել Վահե Ստե¬փանյանը, ներկայացել որպես «գողական աշխարհի» ներկայացուցիչ և պատմել, որ Տիգրանը բանտում նստած մի գողականի մեծ գումար է պարտք, որն իր ծանոթն է, ծանոթ է նաև գումարը ստանալու` նրանց կիրառած մեթոդներին, որից հետո իրեն խորհուրդ է տվել մտածել, քանի որ երեխա ունի։ Վահեն նաև ասել է, որ այլ անձինք Տիգրանին, իրոք, մոտ 300.000 ԱՄՆ դոլար գումար են պարտք, խոստացել է վերցնել այդ գումարները և տրամադրել իրենց բանկի ավանդները փակելու համար, ապա առաջարկել է նրա հոր անվամբ բանկից գումար հանել, ինչը կատարել է։ Բռնվելուց մի քանի օր առաջ Վահեն եկել է բանկ, 10.000 ԱՄՆ դոլար պա¬հանջել` ասելով, թե Տիգրանի պատճառով էրեբունցի Կյաժի հետ մեծ խնդիրներ ունի, վերջինս սպառնում է նրա ընտանիքի անդամներին։ Այդ անգամ Վահեին մերժել է, քանի որ արդեն մտածում էր մեղայականով իրավապահներին ներկայանալու մասին։
Օրեր անց իրեն է զանգահարել Գոհարը և առաջարկել հանդիպել։ Վերջինս արդեն վաղուց նրա, մոր, հարևանուհու և «կեղծ եղբոր», վերջինիս կնոջ անուններով գումարներ էր ստացել բանկից և քաջատեղյակ էր իրավիճակից։ Գոհարը ներկայացել էր որպես Մառլենի ընկերուհի, որոշ ժամանակ նույնիսկ խնամել է իր երեխային։ Գոհարին համարում էր մտերիմ մարդ` անտեղյակ լինելով նրա իրական նպատակից։ Հանդիպ¬ման ժամանակ Գոհարը պատմել է, որ բանկից հանած գումարները Տիգրանը հանձնել է էրեբունցի Կյաժին, սակայն պարտքն ամբողջությամբ չի մարել, իբր Կյաժի կողմից նրան տրված վերջնաժամկետին մնացել է մեկ օր, և գումար չտալու դեպքում Կյաժը սպառնացել էր կոտրել Գոհարի մատերը։ Ինքը զարմա¬ցել է, թե Գոհարն ինչու է խառնվում իր ներընտանեկան խնդիրներին, քանի որ չգիտեր նրա իրական դերակատարության մասին։ Իրենց հանդիպումից 10 րոպե անց իր հեռախոսին Գոհարից հաղոր¬դագրութ¬յուն է ստացել` «Խնդրում եմ, քո ամուսնու պատճառով ինձ ու երեխայիս բան չպիտի պատահի» բովան¬դակությամբ։
Այդ դեպքերից հետո Տիգրանը սկսել է դարձյալ տուն չգալ, իսկ պարտատերերն այս անգամ ավելի դաժան էին դարձել, այդ մասին կարող են վկայել հարևանները, ովքեր գանգատվում էին, քանի որ իր տան դռները ջարդելով` նրանց ևս անհանգստանում էին։ Կլարի Գագոն նույնիսկ ջարդել էր իր սկեսրոջ տան դուռը և ներս մտել` կասկածելով, որ նրանք թաքցնում են որդուն։ Նման իրավիճակների հետևանքով է բանկից գումարներ հանել, իսկ իրավապահ մարմիններին չի դիմել, քանի որ նրանք որևէ քայլ չէին ձեռնարկի քրեական հեղինակությունների դեմ։
Քանի որ այդպես հնարավոր չէր ապրել, ընդունել է Տիգրանի առաջարկը, բնակության նպատակով տեղափոխվել են Երևանի Զեյթուն թաղամասում գտնվող այլ բնակարան։ Այդ բնակարան տեղափոխվելիս, ըստ Տիգրանի խոսքերի, վերջինս դեռևս 250.000 ԱՄՆ դոլարի պարտք ուներ։ Գոհարը կարող է փաստել, որ իրերը տեղափոխելու ժամանակ իրեն հետևում էր նույն արծաթագույն մեքենան, որի մասին նախաքննության ընթացքում հայտնել էր, սակայն քննիչն այն ուշադրության չէր արժանացրել։ Նոր բնակարան տեղափոխվելուց հետո Տիգրանն ասել է, թե Կլարի Գագոն որոշել է մորն ուղարկել իր մոտ` բանկ, քանի որ ըստ Տիգրանի խոսքերի` այդքան գումարներ տալուց հետո վերջինս դեռևս 250.000 ԱՄՆ դոլար պարտք էր Գագոյին։ Տեսնելով, որ ամեն ինչ կործանվում է՝ որոշել է հանձնվել, սակայն Տիգրանը թույլ չի տվել` վստահեցնելով, թե իրեն էլ են գումարներ պարտք։ Քաջություն հավաքելով` հաջորդ առավոտյան որոշել է այնպիսի գործարք կատարել, որ բացահայտվի ու այդպես էլ արել է, որից հետո միայն խոստովանել է։
Տիգրանի մոտ գումար հայտնվելուն պես` այն ուղղել է բանկի ավանդները մարելուն, ընդհանուր առմամբ կանխիկացրած գումարներից վերականգնել է 18.400 ԱՄՆ դոլար և 14.000.000 ՀՀ դրամ։
Նշեց նաև, որ համաձայն չէ մեղադրական եզրակացության մեջ նշված այն դրույթին, թե իբր ինքը շահադիտական նկատառումներով է բանկից գումարները հափշտակել, իրականում ինքն այդ գումարները չի էլ տեսել, քանի որ մինչ աշխատավայրից տուն կվերադառնա, Տիգրանը հանդիպում էր պարտատերերին և այդ գումարները հանձնում նրանց։
Անդրադառնալով Զարուհի Պետրոսյանի ցուցմունքին` ամբաստանյալ Էդիտա Ամիրխանյանը նշեց նաև, որ նրա հետ ծանոթացել է 2012թ. նոյեմբերի 10-ին կայացած իր երեխայի կնունքի արարողությանը, եկեղեցու բակում, բոլորի ներկայութ¬յամբ իրենց ծանոթացրել են Տիգրանը և Ռաֆայելը։ Այնինչ, համաձայն ստուգման ակտի` Զարուհին գու¬մար է ստացել անգամ 2012թ. հոկտեմբերի 31-ին, այն էլ` այլ մասնաճյուղից, ինչը վկայում է այն մասին, որ ինքը չէր նրան դիմել բանկ այցելելու և հափշտակվող գումարները ստանալու հարցով, քանի որ նրան դեռևս չէր ճանաչում։
Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ Տիգրանի առաջարկով և ստեղծված իրավի¬ճակից ելնելով է դիմել նման քայլի, թեև փորձել է դուրս գալ նման իրավիճակից։ Սկզբնական շրջանում Տիգրանը ներկայացրել է, թե իրենց հետ կարող է վատ բան կատարվի, սակայն, քանի որ ինքը չէր հավատում, հետագայում նաև ստիպել է, որն արտահայտվել է ինչպես բառերով, այնպես էլ իրեն հար¬վածելով։ Ավանդային գումարներն ընդհանրապես իրեն չեն հասել, անձամբ չի ստացել, գումարները ստա¬ցող անձինք այն հանձնել են Տիգրանին։ Գումարները ստացող անձանց անվամբ ընթացիկ հաշիվներ բացելու նպատակով նրանց անձնագրերի պատճենները հիմնականում բերել են Մառլենը և Գոհարը, սակայն անհատապես չի հիշում, թե ում անձնագրերն են իրեն ներկայացվել։ Ինքն երբևիցե անձնագրի պատճեններ չի պահանջել։ Այլ անձանց պատմածներից իրեն հետագայում հայտնի է դարձել, որ Տիգրանի հիմնական պարտատերերն էին թոխմախի Կյաժը, Կլարի Գագոն, կոմիտասցի Ռուդոն, սակայն նրանցից յուրա¬քանչյուրի պարտքի չափը չգիտի, միայն հիշում է, որ մոտ 2-3 անգամ 40.000-ից 50.000-ական ԱՄՆ դոլար պետք է փոխանցվեր կոմիտասցի Ռուդոյին, 60.000 ԱՄՆ դոլար և 20.000 ԱՄՆ դոլար` «Թոխմախի Կյաժ»-ին։ Տեղյակ չէ, թե նշված գումարներն ուշացնելու համար Տիգրանն արդյոք հավելավճարներ էլ է տվել, թե` ոչ։ Նրանց հետ ունեցած Տիգրանի հեռախոսազրույցներից հասկացել է, որ նրանք վախեցնում են Տիգրա¬նին։ Տիգրանի խնդիրների և նրան ահաբեկելու մասին տեղյակ էին Գոհարը, Մառլենը, հարևանուհի Վար¬դուհին և այլոք։
Տիգրանն անձամբ ավտոմեքենաներ չէր ներ¬մուծում, զբաղվում էր տեղում գնված մեքենաների առքուվաճառքով։ Վաճառվող մեքենաներից տեսել է, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ քանի մեքենա։ Պարտքի սկզբնա¬կան գումարը կազմել է 300.000 ԱՄՆ դոլար, որը հետագայում անընդհատ աճել է, Տիգրանի մեկնա¬բանմամբ` գումարը աճել է վճարումներն ուշացնելու հետևանքով, ըստ Տիգրանի խոսքերի` 740.000 ԱՄՆ դոլարի պարտքը վերջինս վերադարձրել էր, իսկ 250.000 ԱՄՆ դոլար դեռևս պարտք էր։ Հավատացել է, որ ամբողջ գումարը Տիգրանը ծախսել է մեքենաների վրա, քանի որ նրա մոտ խոշոր գումար երբևէ չի տեսել։
Մանրամասնեց բանկից գումարներ դուրս գրելու գործընթացը, մասնավորապես՝ նշեց, որ այն կատարվել է երկու եղանակով` փոխանցման և 3-րդ անձանց միջոցով։ Թեև պայմա¬նագիրը կնքվելուց և հաստատվելուց հետո չպետք է խմբագրման ենթարկվեր, սակայն Բանկում գործող համակարգչային ծրագիրը թույլ է տվել պայմանագրում ավելացնել 3-րդ անձի։ Ինքն ի պաշտոնե նման ծրագրային բազա մուտք գործելու թույլտվություն է ունեցել։ Ցանկացած աշխատակից չէր կարող այդ գործընթացն անել, ինքն է ավանդներով զբաղվել, բացի այդ, ունեցել է վերստուգողի իրավա¬սություն, վերադասի հետ չի համաձայ¬նեցրել, քանի որ գործընթացն ամբողջությամբ իր իրավասության շրջանակներում էր, գործարքներն իրա¬վասու էր անձամբ հաստատել։ Բաժնի պետը պարտավոր չէր վերահսկել իր գործողութ¬յուն¬ները, սակայն ցանկության դեպքում կարող էր բազա մուտք գործել և ստուգել այն։ Պայմանագիրը դադարեցվում էր, գումարը փոխանցվում էր նախ՝ հաճախորդի հաշվին, այնուհետև` այլ անձանց հաշվին, որոնց տվյալ¬ները նախապես իրեն էին տրամադրվել։ Նշված եղանակով կատարել է շուրջ 400.000 ԱՄՆ դոլարի գոր¬ծարք։ 3-րդ անձի հաշվին գումար փոխանցելը մեկ կոճակ սեղմելու եղանակով իրականացվող ծրագրային գործընթաց էր և պետը կամ որևէ մեկն այն չէր հաստատում։ Անմիջական ստացողներին տեսել է, բոլորն եկել են անձնագրերով, անմիջականորեն չի միջամտել գանձապահի կողմից առձեռն գումարներ տրա¬մադրելուն, քանի որ մանր գումարներ են եղել և միայն 100.000 ԱՄՆ դոլար և ավել գումարներ տրա¬մադրելու դեպքում է միջամտել։
Երկրորդ եղանակի դեպքում գումարի դուրսգրումը կատարվել է փոխանցման տարբերակով, այն է` դարձյալ դադարեցվում էր պայմանագիրը, գումարը նստեցվում էր ավանդատուի հաշվին, որից հետո գումարը փոխանցվում է կոնկրետ անձի հաշվին, այդ դեպքում ավանդատուի համաձայնությունը պարտա¬դիր չէր։ Եթե երկարատև պայմանագիր կնքած ավանդատուն վաղաժամկետ դադարեցնում էր պայ¬մա¬նագիրը և պահանջում ավանդի գումարը, այդ օրվա ավանդատուի հաշվին մարում էր այլ պայմա¬նագիրը։ Այդ պատճառով է դրվագների քանակը շատացել։ Ծրագիրը թույլ է տվել, որ դրանում մուտքագրվի այլ թիվ, թղթային տարբերակում` մեկ այլ։ Այդ կերպ իրականում ավանդատուի հաշվին գրեթե գումար չի եղել, մուտքագրել է մինիմալ գումար, սակայն թղթային տարբերակի վրա նշվել է ավանդի գումարի իրական չափը։ Թղթային տարբերակն է ներկայացրել վարչության պետ Վահե Հարությունյանի ստորագրմանը, ով չի ստուգել` փորձելով գործընթացն արագացնել և հաճախորդին անհարկի չսպա¬սեցնել։
Նշեց նաև, որ միայն 100.000 ԱՄՆ դոլարի չափով ավանդի գումար ստանալու դեպքում ավանդատուն պետք է դիմում գրեր, այն էլ գումարը ստանալուց մեկ օր առաջ, իսկ մյուս դեպքերում դիմումի առկա¬յությունն անհրաժեշտ չէր, ավանդատուները ստորագրում էին միայն անդորրագիրը։ Երրորդ անձ ներգրավելու դեպքում ավանդային պայմանագրի փոփոխության պարագայում որևէ թղթային փաստա¬թուղթ չի կազմվել, կատարվել է միայն ծրագրային փոփոխություն։
Իր անմիջական ղեկավար Մարինե Սվաջյանը կատարել է ելքագրումների ստուգում։ Իր կողմից ելքագրման գործարքը կատարվելուց հետո այն պետք է անցներ վերահաստատման փուլը, որից հետո` դրամարկղ։ Մարինե Սվաջյանը անձնագրային տվյալների միջոցով կատարել է գումարը ստացող անձանց նույնականացումը։ Ավանդատուների պայմանագրերը վաղաժամկետ դադարեցնելու պատճառների վերաբերյալ Մարինե Սվաջյանի կողմից իրեն որևէ հարցադրում չի կատարվել, սակայն հետագայում նման հա¬¬ճա¬խորդների թվա¬քանկի աճի արդյունքում վերադասը որոշել է հաշվետվություն կատարել յուրա¬քանչյուր օրվա կտրվածով։
Մինչ դեպքերը Վահեին ճանաչել է որպես իր քրոջ ընկեր, ով պատմել է, որ շփվում է «գողական» անձանց հետ, իրեն համոզել է բանկից գումարներ հանել և նրան տալ, ներկայացրել է նաև, թե իբր ճանաչում է այն անձանց, ովքեր Տիգրանին գումարներ են պարտք, նրանցից «գողականների» աջակցութ¬յամբ ետ կստա¬նան այդ պարտքերը և կդնեն տեղը, այսինքն` բանկ, իսկ այդ պահին անհրաժեշտ և բանկից հանվող գումարը տալու էր բանտում պատիժ կրող «գո¬ղական» անձնավորությանը, ում Տիգրանը ևս գումար էր պարտք։
Բանկից գումարներ ստացած անձանցից իրեն ծանոթ են Գոհարը, վերջինիս մայրը, հարևանուհին, եղբայրը, տաքսու վարորդը, վերջինիս կինը, Զարուհի Պետրոսյանը, Արտակ Սարգսյանը և Վահեի հայրը։
Նշեց, որ Մնացականի եղբայրը Տիգրանի խնդրանքով նույնպես բանկից գումար էր ստացել, Տիգրանի խոսքերից գիտեր, որ մեքենաների առքուվաճառքին ներգրավված էր նաև Մնացականը։ Բացի այդ, Տիգրանը Մնացականին գումար էր պարտք, սակայն դրա չափից տեղյակ չէ։ Այն անձանց հետ, ում անվամբ գումարներն են հանվել, անձամբ չի շփվել, այդ պատճառով տեղ¬յակ չէ, թե նրանք արդյոք իրա¬զեկված էին, թե ինչ գումար են հանում, սակայն Տիգրանի հեռախո¬սազրույց¬ներից գիտի, որ վերջինս այդ թեմայով նաև Մնացական Սարգսյանի հետ է զրուցել և վերջինս դրա մասին հաստատապես տեղյակ էր։
Հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ համաձայն է ստուգման ակտում նշված հափշտակված գումարի չափի, այդ կերպ` նաև այդ դրվագով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն վիճարկեց քաղաքա¬ցիական հայ¬ցը` պատճառաբանելով, որ քրեական գործի հա¬րուց¬ման պահին նույն բանկի մեկ այլ մաս¬նաճյուղում կա¬տարվել էր 200.000 ԱՄՆ դոլարի չափով այլ հափշտա¬կություն։ Մինչև ստուգման ակտ կազ¬մելը դեռևս չէր ճշտվել արդյո՞ք այդ գումարը նույնպես իր կողմից է հափշտակվել, թե` ոչ, սակայն ստուգ¬ման ակտին ծանոթանալիս պարզել է, որ դրանում առանձին կետով նշված է նաև 200.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հափշտակություն կատարելու մասին, թեև չկա նշում, թե այդ հափշտակությունն ում կողմից է կատարվել։ 4.160 ԱՄՆ դոլարի չափով ներկայացված քաղա¬քա¬¬ցիական հայցի դեմ առարկեց` պատճա¬ռաբանելով, որ այդ գումարը վերաբերում է 200.000 ԱՄՆ դոլարի հափշտա¬կության դրվագին, որն իր մեղադրանքի ծավալում ներառված չէ։
Ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը Դատարանում օգտվեց լռելու իրավունքից, որի կապակ¬ցությամբ հրապարակվեցին և հետազոտվեցին վերջինիս նախաքննական (այդ թվում` առերես) ցուց¬մունք¬ները. Համաձայն այդ ցուցմունքների` 2006 թվականից զբաղվել ավտոմեքենաների առուվաճառքով, հիմ¬նականում մեքենաները վերցրել է ապառիկ կարգով՝ վաճառելու և հետագայում գումարը մեքենայի սեփա¬կանատիրոջը վճարելու պայմանով։ Նախատեսված ժամկետների մեջ մեքենաները չկարողանալով իրաց¬նել, սակայն խոստացած օրերին գումարները վճարելու խոստումը կատարելու համար ժամանակ առ ժա¬մա¬նակ մեքենաները վաճառել է ինքնարժեքից ցածր գներով, ինչի հետևանքով տարբեր մարդկանց նկատ¬մամբ գոյացել են պարտ¬քեր։ Այդ ժամանակ կինը՝ Էդիտա Ալիխան¬յանը, աշխատում էր «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յունում` որպես սպասարկման բաժնի առա¬ջա¬տար մասնա¬գետ։ Գումարային հարցերով օգնե¬լու նպա¬տակով դիմել է Էդիտային, ապա պայմանավորվածութ¬յուն է ձեռք բերել նրա հետ՝ բանկում երկա¬րա¬ժամ¬կետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդա¬տուների գումարները հափշտակելու վերաբերյալ։ Այսպես, Էդիտան իր կողմից ներկայացվող անձանց անուններով բանկում պետք է հաշվեհամարներ բա¬ցեր, այնուհետև, այդ անձինք բանկից կանխիկ ստանային նրանց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարներն ու հանձնեին իրեն։ Այդ ընթացքում հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ համաձայ¬նութ¬յան է եկել նաև սիրուհու՝ Գոհար Գաբրիելյանի և վերջինիս մոր՝ Վարդուհի Գաբրիելյանի հետ, բացի այդ, նույն ժամանակահատվածում, բանկից կատարվող հափշտակություններին աջակցելու համար դիմել է ընկեր¬¬ներից Մնացական Սարգսյանին ու Մառլեն Մուրադյանին, որոնցից առաջինն իրեն օգնելու նպատա¬կով բանկից գումարների ստացման գործընթացին ներգրավել է եղբորը՝ Արտակ Սարգսյանին։ Մառլենը կան¬խիկ գումարներ ստացող անձանց տեղափոխել է բանկ, այնտեղ նրանց տվել անհրաժեշտ այլ հրահանգներ, բանկ մուտքագրել ժամկետային առումով լրացող ու հափշտակությունների բացահայտման համար վտանգի սպառնալիք ստեղծող որոշ ավանդատուների գումարներ։ Նույն նպատակով դիմել է նաև կնոջ քույր Լուիզա Ալիխանյանի նախկին ընկերոջը՝ Վահե Ստեփանյանին, ով իր խնդրանքով Էդիտայի մոտ շտապ գումարի անհրաժեշտ լինելու վերաբերյալ պատրանք է ստեղծել, բացի այդ, բանկից կանխիկ գումարի ստացման գործընթացին ներգրավել է հորը՝ Վլադիմիր Ստեփանյանին, ինչով և օգնել է իրեն բանկից հափշտակել լրացուցիչ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Էդիտան նշված մեխանիզմով իր եղբոր` Լևոն Հովհաննիսյանի, մոր` Շողիկ Պետրոսյանի, սիրու¬հու՝ Գոհար Գաբրիելյանի, նրա մոր` Վարդուհի Գաբրիել¬յանի, հարևանուհու՝ Էլանորա Հարությունյանի, ծա¬նոթ տաքսու վարորդ` Մարտին Շիրակյանի, վերջինիս կնոջ` Անահիտ Միրզոյանի, Մնացական Սարգսյա¬նի եղբոր՝ Արտակ Սարգսյանի, Ռաֆայել Հարոյանի կնոջ` Զարուհի Պետրոսյանի, Վահե Ստե¬փան¬յանի հոր՝ Վլադիմիր Ստեփանյանի տվյալներով բանկում բացել է հաշվեհամարներ, այդ հաշվեհամարներին փոխանցել է շուրջ 750.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որն ամբող¬ջությամբ կանխիկացվել և տրամադրվել է իրեն։ Այդ գումարներն օգտագործել է իր հայե¬ցողությամբ` մասամբ փակելով նախկինում կուտակ¬ված պարտքերը։
Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանը նաև նշել է, որ ժամկետային առումով լրացող ու հափշտա¬կությունների բացահայտման համար վտանգ ստեղծող ավանդատուների գումարները ժամանակ առ ժամանակ բանկ վերադարձ¬նելու, ինչպես նաև հավելյալ գումար վաստակելու համար 2012 թվականի սեպտեմբերից մասնակցել է Երևան քաղաքում գտնվող կազմակերպությունների՝ տարադրամի փոխա¬նակման կետերի և դրանցում աշխատող անձանց վրա հարձակվելու նպատակով Ռաֆայել Հարոյանի ստեղծած զինված խմբին։ Վերջինիս հանձնարարությամբ սկսել է միջոցներ ձեռնարկել զենք ձեռք բերելու ուղղությամբ, այդ հարցով դիմել է Մնացական Սարգսյա¬նին, ով խոստացել է օգնել։ 2012 թվականի սեպտեմբերի տևական կապ է պահպանել Մնացականի հետ և ի վերջո սեպտեմբերի 23-ին ստացել է դրական պա¬տասխան։ Մնացականը հայտնել է, որ առկա է միայն «Վինչեստր» տեսակի որսորդական հրացան, որը Ռաֆայելը համաձայնել է գնել, այնուհետև, իր ձեռք բերած պայմանավորվածության շրջա¬նակներում, նույն օրը 200.000 ՀՀ դրամ գու¬մարով Մնացականից վերոնշյալ հրացանը գնել է։ Առաջացել է նաև նույն խմբի նոր անդամներին զինելու անհրաժեշ¬տութ¬յուն, ուստի Ռաֆայել Հարոյանի հանձնարարությամբ ձեռնամուխ է եղել «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ ձեռք բերելուն, այդ խնդրով դիմել է Մնա¬ցական Սարգսյա¬նին, նրանից տեղեկացել, որ 2.200 ԱՄՆ դոլարով նման զենք կա։ 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին Մնացականից գնել է այդ զենքը և մեկ պահունակի տարողությամբ փամփուշտներ, որոնք տրամադրել է խմբի անդամ¬ներից Կարեն Վարդանյանին։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանը նաև հատնել է, որ վերոնշյալ «Վինչեստր» տեսակի հրացանն ու «ՏՏ» տեսակի ատրճա¬նակն են օգտագործվել փոխանակման կետի վրա 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված զինված հար¬ձակման ժամանակ, իսկ «Վինչեստր» տեսակի հրացանը` նաև Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ կատարված զինված հարձակման ժամանակ։
Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ կատարված առերեսումների ժամանակ վերջինս տված ցուցմունքները։
Այսպես, Մառլեն Մուրադյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հով¬հաննիս¬յանը պնդել և վերահաստատել է, որ նա մանրամասնորեն տեղեկացված է եղել բանկից գումարներ հափշտա¬կելու մասին, գումարները ստացող անձանց բանկ է տեղափոխել իր խնդրանքով, անշա¬հախնդրորեն, նրանց մատնացույց է արել, թե ինչ գործողություններ պետք է կատարեն, ում մոտենան։ Իր խնդրան¬քով Մառլենը նաև գումարներ է մուտքագրել ավանդատուների հաշվեհամարներին, որ նրանց գումարների հափշտակութ¬յան փաստերը չբացահայտվեն։
Վահե Ստեփանյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիս¬յանը պնդել և վերահաստատել է, որ իր խնդրանքով Վահե Ստեփանյանն օգնել է բանկից գումար ստանալուն և հափշտակելուն։ Նշել է նաև, որ Վահեին նախապես ներկայացրել էր հափշտակություն կատարելու մեխա¬նիզմը։ Իր խնդրանքով և ներկայությամբ Վահեն Էդիտային ներկայացրել է, որ ինքը մեծ պարտքեր ունի` այդ կերպ համոզելով բանկից նոր գումարներ հանելուն, ինչին Էդիտան համաձայնել է։ Այդ գումարը փոխանցվել և հանվել է Վահեի հոր անունով, քանի որ Վահեն անձնագիր չուներ և գումարը նրա անվամբ փո¬խանցվելու դեպքում այն չէր կարող կանխիկացվել։ Պայմանավորվածության համաձայն` Մառլեն Մուրադյանը Վահեին և նրա հորը տեղափոխել է բանկ, նրա անվամբ Էդի¬տայի փոխանցած գումարը Վա¬հեի հայրը ստացել է, որից հետո այն Վահեն և Մառլենը հանձնել են իրեն։ Այդ գործողությունները Վահեն կատարել է առանց նյութական շահ ստանալու ակնկա¬լիքի, նրան մասնաբաժին չի տվել։
Մնացական Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիս¬յանը պնդել և վերահաստատել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին 160.000 ՀՀ դրամով Մնացական Սարգսյանից գնել է «Վինչեստր» տեսակի որսորդական հրացան, իսկ 2012թ. դեկտեմբերին 2.200 ԱՄՆ դոլարով գնել է «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ և փամփուշտներ։
Ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանը Դատարանում օգտվեց լռելու իրավունքից, պնդեց հրապա¬րակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` 2011 թվականին ծանոթացել է Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ։ 2011 թվականի վերջերին ծանոթացել է Տիգրանի ընկերուհի Գոհար Գաբ¬րիել¬յանի հետ։ Վերջիններս մեծամասամբ բնակվել են համատեղ, Երևան քաղաքի տարբեր թաղամա¬սերում վարձակալած բնակարաններում։ Իրենց շփման ընթացքում Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է նրա ընկերներ Ռաֆայելի, Հայկի և Կարենի հետ։ 2012 թվականի աշնանը՝ երեկոյան ժամի, ընկերոջից տեղեկացել է, որ նույն օրն երկու հոգի փորձել են հափշտակել իրենց բակի բնակչի մոտ եղած գումարները, ով տարադրամի փոխանակման կետ է ունեցել Երևանի Գնունի փողոցի վրա։ Այդ ընթացքում կրակել են նրա ոտքին, սակայն գումարները հափշտակելը ձախողվել է։ Այդ դեպքից մի քանի օր անց Տիգրանի ու Գոհարի հետ կայացած հերթական հանդիպման ժամանակ նրանց պատմել է վերոնշյալ դեպքի մասին։ Տիգրանը հայտնել է, որ այդ հարձակումը գործել են նա` ընկերոջ Ռաֆայելի հետ, ավելացրել, որ եղել են սպիտակ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով, Ռաֆայելի մոտ եղել է «Վինչեստր» տեսակի զենք։ Տիգրանից նաև տեղեկացել է, որ դեպքի օրը հետևել են այդ անձին մինչև Քաջազնունի փողոց, բակում Ռաֆայելը «Վինչեստր» տեսակի զենքով կրակել է նրա ոտքին, սակայն գումարը չի հաջողվել հափշտա¬կել։
Նշել է նաև, որ Էդիտա Ալիխանյանի բռնվելու օրը՝ երեկոյան, Տիգրանը զանգահարել է իրեն, խնդրել, որ գնա Գոհարի՝ Թբիլիսյան խճուղում գտնվող բնակարան, վերցնի այնտեղ գտնվող ինչ-որ զենք և փոխանցի իրեն։ Գնացել է այնտեղ, տան դիմաց հանդիպել է Գոհարի մորը, ով տան մուտքի դռան կողքի քարերի տակից հանել է սպիտակ շորով փաթաթված մի հրացանատիպ զենք և տվել իրեն։ Զենքը առհա¬սարակ չի նայել, շորը չի էլ բացել։ Նախապես պայմանավորվա¬ծ վայրում` ՀՀ պաշտպանության նախա¬րարության հարևանությամբ գտնվող բնակելի շենքերի մոտ, հանդիպել է Տիգրանին, զենքն` իր վարած ավտոմեքենան հանդերձ, փոխան¬ցել է նրան և ոտքով հեռացել։
Նշել է նաև, որ մոտավորապես 2012 թվականի դեկտեմբերին, Տիգրանի հետ լինելով և վերջինիս և նրա ընկեր, Էրեբունի թա¬ղա¬մասի բնակիչ Մնացական Սարգսյանի ընդհանուր հեռախոսային մի քանի խոսակցություններից հաս¬կա¬ցել է, որ Տիգրանը նրանից զենք ձեռք բերելու մտադրություն ունի, քանի որ հեռախո¬սազրույցների ընթացքում օգտագործել է հետևյալ արտահայտությունները` «ինչ եղավ խաղա¬լիքը», «մեծ խաղալիք», «փոքր խաղալիք», որոնց տակ, հավանաբար, ակնարկում էր ինքնաձիգի և ատրճա¬նակի մասին։
Ինչ վերաբերում է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից համակարգչային տեխնիկայի օգտա¬գործ¬մամբ կատարված հափշտակություններին, ապա նախաքննության ավարտական փուլում հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանը ընդունել է Տիգրանի խնդրանքով նրա աջակցելու փաստը` մանրա¬մասնելով, որ Տիգրանի նշած անձանց, այդ թվում` Գոհար Գաբրիելյանի մորը, Վահե Ստեփանյանին և այլոց, գումարների կանխիկացնելու համար ժամանակ առ ժամանակ տե¬ղափոխել է բանկ, որտեղ Էդիտան էր աշխատում, ավելին` Տիգրանի հանձնարարությամբ նրանից ստացած գումարներ է մուտքագրել բանկ։ Նշել է, որ Տիգրանին օգնել է զուտ ընկերական մղումներից ելնելով` առանց նյութական որևէ շահ հե¬տապնդելու, առավել ևս՝ ստանալու։
Գործով ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանն իր նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները` զենք գնելու վերաբերյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Սարգսյանի միջև կայացած հեռախոսազանգերի բովանդակությանն ունկնդիր լինելու վերաբերյալ, պնդել և վերահաստատել է գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի հետ առերեսվելիս։
Ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մաս¬նակիորեն` նշելով, որ ի սկզբանե բանկից գումարներ կանխիկացնելիս տեղյակ չէր, որ այդ գու¬մար¬ները Տիգրան Հովհաննիսյանը ձեռք է բերում հանցավոր ճանապարհով, այդ մասին տեղեկացել է հետագա կան¬խիկացումների ժամանակ, Տիգրանից։
Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի դատաքննական, ինչպես նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական (այդ թվում` առերես) ցուցմունքների համաձայն` Տիգրանի հետ ծանոթացել է 2011թ. ամռանը։ Որոշ ժամանակ անց բնակվել է Երևանի Թումանյան փողոցում գտնվող բնակարանում, Տիգրանը հաճա¬խակի այցելել է իրեն, ընկերություն են արել։ Տիգրանը զբաղվում էր մեքենաների առքուվաճառքով, այդ ժամանակ պարտքեր չուներ։ Որոշ ժամանակ անց Տիգրանն իրեն խնդրել է խնամել նրա երեխային՝ պատճառաբանելով, որ բանկում աշխատող կինը` Էդիտա Ալիխանյանը, բավարար ժամանակ չունի։ Այցելել է Տիգրանի և Էդիտայի տուն, ուր Տիգրանն իրեն ներկայացրել է որպես ընկեր Մառլենի Մուրադյանի ընկերուհի, այդ տանը աշխատել է որպես դայակ։ Որոշ ժամանակ անց Տիգրանի գործերը վատացել են, շատ պարտքեր են ի հայտ եկել, Տիգրանը բնակություն է հաստատել իր տանը։ Տիգրանը խուսափել է պար¬տա¬տերերի հետ հանդիպումներից, հանդիպել է միայն կնոջ հետ, այգում, այն էլ` շատ կարճ ժամանակով։
Մի օր Տիգրանն իրեն պատմել է, թե Էդիտան համաձայնել է օգնել վերոնշյալ պարտքերը մարելու հարցում, վերա¬դառնում է նրա բնակարան։ Տիգրանն այդ ընթացքում ձերբակալվել է ինչ-որ մեքենայի գումար չտալու պատճառով, որի կապակցությամբ նրա անձնագիրը վերցրել էին, ուստի խնդրել է անձնագրով գնալ բանկ և գումար կանխիկացնել։ Սկզբում տեղյակ չէր, թե խոսքն ինչ գումարների մասին է, ում և ինչ եղանակով են բանկից դրանք դուրս գալիս։ Առաջին անգամ բանկ իրեն ուղեկցել է Մառլենը, Տիգրանն իրենց հետ չի եկել, քանի որ գործեր ուներ։ Բանկում մոտեցել է Էդիտային, վերջինս իրեն թուղթ է ներկայացրել, որը ստորագրել և մոտեցել է գանձապահին, որտեղից գումարը ստացել և վերադարձել է տուն, սպասել է մինչև Տիգրանը եկել և գումարը վերցրել է։ Միայն մի քանի անգամ բանկ այցելելուց հետո Տիգրանն իրեն պատմել է, որ այդ գումարը ստանում է անօրինական ճանապարհով, այդ գումարները պետք է կարճ ժամանակ անց նույն տեղը դնի։ Քանի որ Տիգրանը մեքենաներ է ունեցել, կարծել է, որ դա հնարավոր է մեքենաները վաճառելու և գումարը կվերադարձնելու տարբերակով։ Բանկից կանխիկա¬ցում¬ների թիվն հետզհետե ավելացել է, քանի որ Տիգրանը մեքենաները թանկ գնելու, սակայն էժան վերավա¬ճառելու պատճառով մեծ պարտքեր էր կուտակել, որոնք մարելու անհրա¬ժեշտություն էր առաջացել։
Հաշվի առնելով, որ իր անվամբ բավականին շատ գումար էր կանխիկացվել` Տիգրանն առաջարկել է գումար կանխիկացնել նաև իր մոր՝ Վարդուհի Գաբրիելյանի անվամբ։ Մոր հետ գնացել են բանկ, ընդհանուր առմամբ նրա անվամբ բանկից կանխիկացրել են ևս 250.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Որոշ ժամանակ անց Էդիտան հայտնվել է շատ վատ վիճակում, քանի որ բանկից խոշոր չափերի գումարներ էր հանել, ավելին` պարտատերեր էին հայտնվել, որոնք նրան անհանգստացնում էին։ Իրենց տանը Տիգրանի հետ ժամերով զրուցել են այդ պարտքերի վերադարձման եղանակների շուրջ։ Էդիտան էլ էր նեղվել, պարտ¬քերի պատճառով նրանց տանն անընդհատ վեճեր էին ծագում, վերջինս վախեցել է, որ Բանկում նրա այդ գործունեությունը կբացահայտվի։ Տիգրանն իրեն և Էդիտային անընդհատ հանգստացրել, սակայն խաբել է` խոստանալով մեքենաները վաճառել և այդ գումարները Էդիտայի միջոցով բանկ վերադարձնել։
2011թ. աշնանը Տիգրանը եկել է իրենց տուն և պատմել, որ ինչ-որ ընկերոջ հետ գնացել են փոխա¬նակման կետ` գումար հափշտակելու, սակայն չի ստացվել։ Մանրամասներին չի տեղեկացրել, քանի որ դա իրեն ընդհանրապես չի հետաքրքրել։ Իրենք այդ ընթացքում Տիգրանի պարտատերերից խուսափելու նպատակով մի շատ բնակարաններ են փոխել։ Հետո Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է վերջինիս ընկեր Ռաֆայել Հարոյանի, իսկ ավելի ուշ` Հայկ Կոջոյանի, Կարեն Վարդանյանի հետ։ Նրանք հավաքվել են իրենց տանը, երկար զրուցել, սակայն ինքը նրանց խոսակցություններին ներկա չի եղել, քանի որ իրեն դրանք չեն հետաքրքրել։ 2013թ. տեղափոխվել են Երևանի Վ.Համբարձումյան փողոցում գտնվող բնակարան, կրկին Տիգրանի պարտատերերի պատճառով, մոտ 3 ամիս բնակվել են այդ տանը։ Եղել է դեպք, երբ ինքն ու Տիգրանը վիճել են, մոտ 1 ամսից ավել չեն շփվել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ Տիգրանն անձնագիր չի ունեցել, 2012 թվականին իրեն ասել է, որ նրան ինչ-որ գումար են փոխանցել և խնդրել է, որ ինքը բանկում իր անվամբ հաշվեհամար բացի, գումարը փոխանցեն իր այդ հաշվեհամարին և ինքն էլ գնա և հանի այդ գումարը։ Տիգրանի ասելով` նրան ձերբակալել էին ինչ-որ մեքենայի գումար չտալու պատճառով, անձնագիրն իրավապահները վերցրել էին, որից հետո բաց թողել։ Ինքը Մառլենի ուղեկցությամբ է բանկ գնացել, քանի որ բանկի տեղը չի իմացել, բանկում անձնագիրը տվել է Էդիտային։ Էդիտան ասել է, որ 2 ժամից մոտենան, հավանաբար հաշիվը բացելու համար ժամանակ էր անհրաժեշտ։ Նույն օրը դարձյալ մոտեցել է Էդիտային, վերջինս ինչ-որ թուղթ է տվել ստորագրելու, հետո ինչ-որ կնոջ է մոտեցել, ինքն էլ է ստորագրել, այնուհետև մոտեցել է գանձա¬պահին, այդ փաստաթուղթը ներկայացրել և ստացել է գումարը, որն ավելի ուշ տվել է Տիգրանին։ Ընդհա¬նուր 7-ից 8 անգամ այդ եղանակով բանկից գումարներ է ստացել։ Միայն 2-3-րդ կանխիկացումից հետո է Տիգրանը հայտնել, որ Էդիտայի օգնությամբ կանխիկացվող այդ գումարներով նա պետք է մարի պարտ¬քերը, սակայն մեքենաների վաճ¬առքից գոյացած գումարները պետք է վերադարձնի բանկ, որ Բանկում վերոնշյալ կանխիկացումների փաստը չբացահայտվի։ Խղճա¬հարությունից ելնելով՝ համաձայնել և շարու¬նակել է օգնել նրան, քանի որ Տիգրանի պարտա¬տերերը նրան և նրա ընտանիքին անընդհատ ահաբեկել են։ Որևէ նյութական շահ չի հետապնդել, գումարներն ամբողջությամբ հանձնել է Տիգրանին, երբևէ այդ գումարներից իրեն չի պահել, ոչ էլ Տիգրանն է տվել։
Տիգրանի հետ համատեղ բնակվել են հինգ տարբեր բնակարաններում, Տիգրանը բնակա¬րաններն անընդհատ փոխել է, որ պարտատերերը նրան չգտնեն, վերջիններս միայն Էդիտայի բնակության վայր են այցելել։ Երբ թոխմախի Կյաժ մականվամբ անձի կողմից Տիգրանին տրամադրված ժամանակն ավարտվել է, և Տիգրանը գումարները չի վերադարձրել, Կյաժը զայրացած Տիգրանին է փնտրել։ Այդ ժամանակ Տիգրանը խնդրել է Կյաժին ասել, թե իբր բանկում գումար կա, ինքը կհանի և երկու օրից նրան կտա։ Կյաժը սպառնացել է, որ եթե երկու օրից գումար չտա, նա իր երեխայի տեղն էլ գիտի, նաև սպառնացել է իր մատերը կոտրել։ Էդիտան, իրենից լսելով այդ ամենը, համաձայնել է, որի հետևանքով նրա միջամտությամբ բանկից նորից գումար է կանխիկացվել և տրվել Տիգրանին։ Նշեց նաև, որ իր ստացած գումարներից Էդիտային ընդհանրապես չի տվել, դրանք հանձնել է բացառապես Տիգրանին։
Չի հիշում, թե Տիգրանը ինչ հեռախոսահամարից է իրեն զանգահարել և հաղոր¬դագրութ¬յուն ուղարկել, քանի որ Տիգրան, անընդհատ հեռախոսահամարներ է փոխել, նշեց, որ շահագործել է 096-686706 հեռախո¬սա¬համարը։
Նշեց, որ իր հարևանուհի Էլանորա Հարությունյանին նույնպես խնդրել և նրա անվամբ գումար ստա¬նալ, որը կատարվել է երկու անգամ։
Մառլեն Մուրադյանի հետ առերես հարցաքննվելիս (հրապարակվել և հետազոտվել է) գործով ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանը պնդել և վերահաստատել է, որ վերջինս իրեն և մորը` Վարդուհի Գաբրիելյանին ավտոմեքենայով տեղա¬փո¬խել է բանկ, հրահանգավորել, թե իրենք ում մոտենան, իսկ երբ կատարել են անհրաժեշտ գործո¬ղություն¬ները, բանկից ստացած գումարը հանձնել են Մառլենին` Տիգրան Հովհաննիսյանին փոխան¬ցելու համար։ Նշել է նաև, որ Մառլենը տեղյակ էր, որ դրանք բանկից հափշտակ¬վող գումարներ էին, ավտո¬մեքենայի սրահում, ինչպես նաև այլ իրավիճակներում բազմիցս վստահեցրել է անհոգ մնալ` նշելով, որ իրենք «չեն բռնվի», ամեն ինչ նորմալ կլինի։
Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանը Դատարանում հրաժարվեց Մնացական Սարգսյանի վերաբերյալ տված նախաքննական ցուցմունքից` նշելով, որ Տիգրան Հովհաննիսյանն երբևէ իրեն չի տեղեկացրել, որ զենքերը գնել է Մնացական Սարգսյանից։
Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանը օգտվեց լռելու իրավունքից, նախաքննական ցուց¬մունքների հրապարակումից և հետազոտումից հետո նշեց, որ տեղյակ չէր այն մասին, որ եղբոր հաշվե¬համարին փոխանցված և նրա կողմից կանխիկացված գումարները, որոնք գրեթե անմիջապես հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, ձեռք էին բերվում հանցավոր ճանապարհով։ Չհաստատեց գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին «Վինչեստր» տեսակի հրա¬ցան իրաց¬նելու վերաբերյալ վերջինիս պնդումը (նրա մե¬ղադրանքի սահ¬մաններից դուրս է), ինչպես նաև չընդունեց ապօրի¬նաբար հրազեն հանդիսացող «ՏՏ» տեսակի ատրճա¬նակ և ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրաց¬նելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը։
Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նա¬խաքննա¬կան ցուց¬մունքները, համաձայն որոնց` վերջինս Տիգրան Հովհաննիսյանին ճանաչում է մոտավո¬րապես 3 տարի։ Նրա հետ ծանոթացել է մեքենայի առուվաճառքի հետ կապված գոր¬ծարքից, որից հետո իրենց միջև մտերմություն է առաջացել, սկսել են ընկերություն անել։ Մոտավորապես 2011 թվականին Տիգրանը կնոջ՝ Էդիտա Ալի¬խանյանի հետ բնակարան են գնել իրենց թաղամասում։ Տիգրանը զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվա¬ճառքով, որոշ ժամանակ անց, ըստ նրա խոսքերի, ընկել է պարտքերի մեջ։ 2012 թվականի կեսերին, Տիգրանը խնդրել է իր անվամբ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալ։ Իր այն հարցին, թե ինչ գումարի մասին է խոսքը, Տիգրանը պատասխանել է, որ այլ անձանց ավանդներ են դուրս գալիս բանկից, փոխանցվում հաշվեհամարի, որը պետք է գնալ բանկի մասնաճյուղ և ստանալ։ Հետաքրքրվել է, թե արդյոք դա վտանգավոր չէ, որին Տիգրանը պատասխանել է, որ ոչ-մի խնդիր չի կարող լինել, քանի որ նրա կինը նույն բանկում է աշխատում։ Նա իրեն պարզաբանել է նաև, որ այդ գումարային փոխանցումները կատարում է կինն անձամբ։ Ավելացրել է նաև, որ այդ գումարները նրանք ժամանա¬կավորապես են հանում, դրանք հետագայում պետք է տեղը դրվեն։ Ի պատասխան` նշել է, որ իր անձնագրի ժամկետը լրացել է, առաջարկել է գումար հանել իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անվամբ։ Դիմել է եղբորը` Տիգրանին աջակ¬ցե¬լու խնդրանքով։ Տեղյակ է եղել, որ այդ նույն ժամանակահատվածում եղբայրը՝ Արտակը Տիգրանի հետ երկու անգամ այցելել են «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող գլխամա¬սային մասնաճյուղ և ստացել մոտավորապես 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որոնք փոխանցվել է Տիգրանին։ Վերջինս այդ գումարներից որպես ձեռքի ծախս իրեն առաջին անգամ տվել է 200 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկրորդ անգամ` 500 ԱՄՆ դոլար։ Այդ գումարներից եղբորը որևէ մասնաբաժին չի հատկացրել։ Տեղյակ է նաև, որ Տիգրանն այդ ընթացքում շարունակել է կնոջ միջոցով նույն ճանապարհով բանկից գումարներ հանել։ Ստույգ տեղյակ չէ, թե գումարներն այնտեղից ինչ եղանակով են դուրս հանվել, որքան է ընդհանուր հանվել ու ում անուններով։ Փաստացի գիտակցել է, որ այդ գումարները Տիգրանը բանկից ուղղակի հափշտակում է, շարունակ հարցրել է նրան` կարող է խնդիր առաջանա, սակայն նա վստահեցրել է, որ` ոչ։
Գործով ամբաս¬տանյալ Մ.Սարգսյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում հայտնել է նաև, որ 2013թ. հունվարի 12-ին` երեկոյան, իր 091-506040 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Տիգրանին` դեռևս իրեն պարտք մնացած 2.000 ԱՄՆ դոլարը վճարելու խնդրով։ Տիգրանին հանդիպել է «Ծղոտներ» հյուրանոցում, որտեղ վերջինս եղել է միայնակ։ Տիգրանն առաջարկել է զանգահարել կեսգիշերից հետո։ Այնտեղից իր «Օպել Աստրա» մակնիշի, կապույտ ավտոմեքենայով ուղևորվել է տուն։ Պայմանավորված ժամին զանգահարել է նրան, վերջինս ասել է, որ գտնվում է Վ.Համբարձումյան փողոցի վրա Գոհարի համար վարձակալած բնակարա¬նում, որտեղ ինքն էլ նախկինում եղել։ Գնալով այնտեղ` տեսել է, որ տանն են Տիգրանը, Գոհարը, վերջինիս մայրը, Տիգրանի ընկերներ Ռաֆայելը, Հայկը ու Կարենը։ Ռաֆայելի հետ ծանոթացել էր այդ հանդիպումից մոտավորապես 1 տարի առաջ, նրա հետ գտնվել է ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ Կարենին ու Հայկոյին մի քանի անգամ հանդիպել էր Տիգրանի ու Ռաֆայելի հետ, նրանց հետ առանձնակի շփում չի ունեցել։ Նկատել է, որ Հայկի ձեռքի նախաբազկի հատվածը վնասված է, արնահոսում է, իսկ Գոհարի մայրը վիրակապ է դնում նրա ձեռքին։ Ռաֆայելն ու Կարենը նստած են եղել։ Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել, Հայկը պատասխանել է, որ ձեռքի վրա կրակված է, այլ մանրամասներ չի ասել։ Օրեր անց Տիգրանին հարցրել է, թե ինչ դեպքի ընթացքում է Հայկի ձեռքին կրակվել, նա պատաս¬խա¬նել է, որ վերոնշյալ օրը Կարենը, Ռաֆայելն ու Հայկոն գնացել էին գողության, որի ընթացքում պատա¬հական կրակվել է նրա ձեռքին։
Ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանը Դատարանում օգտվեց լռելու իրավունքից, թեև հայտարարեց, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակիորեն, սակայն ըստ էության չընդու¬նեց նրան առաջադրված մեղադ¬րանքը` պատճառաբանելով, որ բանկից գումար կանխիկացնելու հարցում օգնելու վերա¬բերյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի խնդրանքը կատարել է` նյութական որևէ շահ չհետապնդելով, սակայն նախապես տեղյակ չէր, որ ի հոր անվամբ կանխիկացման ենթակա գումարը Տիգրանը ձեռք էր բերում հանցավոր ճանա¬պարհով, դրան տիրանալու նպատակով։ Ընդունեց Տ.Հով¬հաննիսյանի խնդրանքով հորը` Վլադիմիր Ստե¬փան¬յանին դիմելու, վերջինիս կողմից բանկ այցելելու և գումարը կանխի¬կաց¬նե¬լու հան¬գամանքները, ինչ¬պես նաև այդ գումարն ի վերջո Տ.Հովհան¬նիսյանին ամբողջությամբ հանձնվելու փաս¬տը։
Վկա Սիրվարդ Գուրգենի Կարապետյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխատում է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում, որպես գանձապահ։ Իր աշխատանքային պարտա¬կանությունների մեջ մտնում է բացառապես գումարների մուտքագրումն ու ելքագրումը։ 2013թ. մայիսի 3-ի կեսօրին Էդիտա Ալիխանյանի կողմից կատարված գումարային մուտքի, իսկ րոպեներ անց ելքի գոր¬ծարքներն իր մոտ կասկածի տեղիք են տվել, ինչի մասին հայտնել է իրենց վարչության պետ Լիլյա Խա¬չատրյանին, ով իր հերթին այդ մասին տեղեկացրել է գործառնական վարչության պետ Վահե Հարություն¬յանին՝ տվյալ մուտքի և ելքի օրդերները ցուցադրելով վերջինիս։ Դրա հիման վրա բացահայտվել են բանկից Էդիտայի կատարած հափշտակությունների մի շարք դրվագներ։
Վկա Վահե Թաթուլի Հարությունյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քննվող դեպքի ժամանակ հան¬դիսացել է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության գործառնական վարչության պետը։ 2013թ. մայիսի 3-ին` աշխատանքային օրվա վերջում, բանկի դրամարկղային վարչության պետ Լիլյա Խաչատրյանն եկել է իր մոտ ու հայտնել, որ Էդիտա Ալիխանյանը տարօրինակ գործարքներ է կատարել, մի քանի րոպեի ընթացքում նույն հաճախորդի անվամբ մուտք, ապա ելք է արել գումարներ, իրեն է ցուցադրել գումարների մուտքի և ելքի համապատասխան օրդերները։ Այնտեղ նշված է եղել նույն հաճա¬խորդի անուն ազգանունը, գումարային տարբերություն կարծես չի եղել։ Կանչել է Էդիտային, հարցրել գործարքների վերաբերյալ, նա պատասխանել է, որ հաճախորդը ներկայացել է բանկ, ցանկացել է ավանդ ներդնել, ապա դիրքորոշումը փոխել և գումարը հանել է։ Դա իրեն տարօրինակ է թվացել, սկզբում կասկածել է, որ հաճախորդին բանկի աշխատակիցներից որևէ մեկը նեղացրել է։ Էդիտայից պարզել է այդ հաճախորդի տվյալները, նշել, որ զանգահարելու, նաև նրանից է հետաքրքրվելու կատարվածով։ Հաջորդ աշխատանքային օրը վերցրել է այդ անձնավորության ավանդային պայ¬մանագիրը, համեմատել վերջինիս ստորագրություններն ու հայտնա¬բերել դրանցում ակնհայտ անհա¬մա¬պատաս¬խանություն։ Այնուհետև, ուսումնասիրել է տվյալ ավանդատուի ավանդային թղթապանակը և պար¬զել, որ մի քանի ամիս առաջ նա ժամկետից շուտ դադարեցրել է ավան¬դային պայմանագիրը, կորցրել տոկոս¬ները, սակայն վերջին գործարքի ժամանակ` գումարը ստանալիս, դրա թիվը համապատասխանել է ավանդային գու¬մարին և հավելյալ տոկոսներին։ Էդիտայից պահանջել է նաև հին վճարման հանձնա¬րարագիրը, երբ այդ անձնավորությունը դադարեցրել էր պայմանագիրը ու գումարը փոխանցել մեկ այլ անձի, ուսումնասիրել և պարզել է, որ այդ փաստաթղթի վրա առկա ստո¬րագրությունը կրկին ակնհայտորեն տարբերվում են նույն անձի նախկինում կատարած ստորագրություն¬ներից։ Էդիտայից կրկին փորձել է պարզաբանումներ ստանալ, սակայն ապարդյուն։ Մոտ 10-15 րոպե անց Էդիտան եկել է իր մոտ և խոստովանել, որ այդ գումարները նա է հանել բանկից, հայտնել է նաև, որ, ընդհանուր առմամբ, բանկից մոտ 900.000 ԱՄՆ դոլար է հանել, պատճառաբանել, որ այն իրեն անհրաժեշտ էր որպես փրկագին` նրա երեխային առևանգած անձանց վճարելու։ Խնդրել է քայլեր չձեռնարկել, սակայն ինքն կատարվածի մասին անմիջապես զեկուցել է վերադասին։
Վկա Մարինե Սահակի Սվաջյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հանդի¬սացել է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության գործառնական վարչության սպասարկման բաժնի պետը։ 2013թ. մայիսի 3-ին իրենց գործառնական վարչության պետ Վահե Հարությունյանը հայտնել է, որ Էդիտա Ալիխանյանի մասնակցությամբ կասկածելի գործարքներ է բացահայտել, մասնավորապես՝ բանկի ավանդատուներից մեկը եկել է բանկ՝ ավանդը հանելու համար, սակայն նրա ավանդային գումարի և հա¬վելյալ տոկոսների չափով գումարը Էդիտան է բանկ մուտքագրել։ Կանչել են Էդիտային, հարցրել, թե ինչի համար է այդ գումարը մուտք արել, ապա նույն ավանդատուի անվամբ ելքագրել։ Էդիտան պատասխանել է, որ հաճախորդը բանկն էր շփոթել, պետք է մտներ «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» և քանի որ չի ցանկացել մուտքի փաստաթուղթը ջնջել, գումարը ելքագրել է։ Տվյալ մուտքի և ելքի օրդերների վրա ստորագրութ¬յունները չեն համապատասխանել, որի կապակցությամբ Էդիտան դժվարացել է ստույգ բացատրություն տալ։ Վահեն որոշել է հերթական աշխատանքի օրը բանկ հրավիրել վերոնշյալ ավանդատուին՝ նրանից պարզաբանումներ ստանալու նպատակով։ Նույն օրը` երեկոյան, երբ Էդիտան զանգահարել և հետաքրքրվել է, թե ի վերջո ինչ են որոշել, նրան հայտնել է Վահեի վերոնշյալ մտադրության մասին։ Արդեն երկուշաբթի օրը` առավոտյան, Վահեի պահանջով գրություն է գրել բանկի ծրագրավորման վարչություն՝ Էդիտայի ավանդային իրավասությունները դադարեցնելու համար, ապա, հանդիպելով Վահեին` պարզել, որ Էդիտան բանկից ավանդատուների գումարներ է հափշտակել։
Վկա Էդուարդ Ալեքսանդրի Ամրոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխա¬տում է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում` որպես ներքին դիտարկումների բաժնի գլխավոր մաս¬նագետ։ Աշխատանքային գործունեության ընթացքում ներքին դիտարկումների բաժինը չի առնչվում բանկի հաճախորդների հետ, այլ գործարքները տեսնում է միայն ծրագրային տեսքով։ 2012թ. հոկտեմբերին նկատել է, որ Գոհար Գաբրիելյան անվամբ բանկի հաճախորդը բանկում այլ հաճախորդների անվամբ բացված հաշիվներից փոխանցված գումարներ է ստանում։ Դիտանցման արդյունքներով պարզել է, որ բանկի վերոնշյալ հաճախորդներն ավանդներ են ներգրավում և ակնհայտ կարճ ժամանակահատ¬վածում դրանք ետ են պահանջում, և այդ ավանդների գումարները փոխանցվում են Գոհար Գաբրիելյանի անվամբ բացված հաշվին։ Տվյալ հանգամանքը պարզաբանելու համար դիմել է գործարքների սպասարկ¬ման մասնագետ Էդիտա Ալիխանյանին։ Վերջինս պարզաբանել է, որ ճանաչում է այդ հաճա¬խորդին, այդ գումարները Գոհար Գաբրիելյանին փոխանցվում են իր բարեկամների հաշվեհամարներից, որ նա զբաղվի ինչ-որ տնտեսական գործունեությամբ։ Իրենց բաժնի աշխատակիցները բանկի այլ աշխատակից¬ներին ստուգման ենթարկելու իրավասություն չունեն, ուստի այլ քայլեր չի ձեռնարկել՝ վստա¬հելով Էդիտա Ալի¬խանյանին։ Միայն 2013թ. մայիսին Էդիտայի կողմից բանկից կատարված հափշտա¬կությունների դեպքերի բացահայտումից հետո է հասկացել, որ Էդիտան իրեն խաբել և թաքցրել է իրականությունը։
Վկա Արտակ Կամոյի Սարգսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ «Հայբիզ¬նես¬¬բանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել են եղբայրը` Մնացական Սարգսյանը և վերջինիս ընկեր Տիգրան Հովհաննիսյանը` պարզաբանելով, որ բանկից անհրաժեշտ է ստա¬նալ Տիգրանի համար արտասահմանից փոխանցվող գումարներ։ Ավելորդ հետաքրքրասիրություն չի ցուցաբերել։ Առաջին անգամ Մառլեն Մուրադյանի հետ ներկայացել է բանկ, դրամարկղից կանխիկ ստա¬ցել գումար և այն փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Մնացած դեպքերում բանկ է այցելել միայնակ։ Դժվարացավ վերհիշել գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը, նշեց նաև, որ մինչև գումար¬ներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, ուղղակի Տիգրան Հովհաննիսյանին է տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Զարուհի Լևոնի Պետրոսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստա¬նալու համար իրեն դիմել է Էդիտա Ալիխանյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ վերջինիս համար արտասահմանից ստացվող դրամական փոխանցումներ։ Այլ մանրամասներից տեղյակ չէ։ Հավատալով իր ընտանիքի հետ բարեկամական հարաբե¬րութ¬յունների մեջ գտնվող Էդիտային` ներկայացել է բանկ, ստա¬ցել հիշյալ գումարներն ու փոխանցել վերջինիս կամ նրա ամուսին Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Նշել է նաև, որ գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալը, անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, Տիգրան Հովհաննիսյանին կամ Էդիտա Ալիխան¬յանին միայն տրամադրել է իր անձնագրի պատճենը։
Դատարանը, դատաքննությամբ հետազոտված ապացուցների համադրման և գնահատման արդ¬յունքներով փաստում է, որ անձամբ Էդիտա Ալիխանյանի կողմից գումարներ ստանալու համար Զ.Պետ¬րոս¬յանին դիմելու վերաբերյալ վերջինիս հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքի հատվածը, որն ամբաստանյալ Է.Ալիխանյանը Դատարանում փաստարկված կերպով վիճարկեց, այլ ապացույցով չի հաստատվել, արժանա¬հավատության առումով կասկած է հարուցում (մյուս բոլոր դրվագներում Է.Ալի¬խան¬յանը նման նախաձեռնություն չի ցուցաբերել, կանխիկացողներին կամ նրանց հետ մերձավոր ազ¬գակ¬ցա¬կան կապի մեջ գտնվող (սույն գործով) ամբաստանյալներին դիմել է ոչ թե նա, այլ բացառապես Տիգրան Հովհան¬նիսյանը), ուստի և ապացույցն այդ մասով չի կարող դրվել սույն դատական ակտի հիմքում։
Վկա Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննական ցուցմունքներով. Վեր¬ջինս, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածով վերա¬պահված իրավունքից, Դատարանում հրաժարվեց մեր¬ձավոր ազ¬գականի՝ ամբաստանյալ Տիգրան Հովհան¬նիսյանի վերաբերյալ գործով ցուցմունք տալուց, թեև, նույն իրավունքի վերաբերյալ դեռևս նախաքննության փուլում պարզաբանում ստանալու պարագայում, հայտնել էր, որ «Հայբիզ¬նեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել է եղբայրը՝ Տիգրան Հովհան¬նիսյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահմանից նրա համար փոխանվող գումարներ, մինչդեռ անձնագիրը մոտը չէ։ Մանրամաս¬նություններով չի հետաքրքրվել։ Հավատալով Տիգրանին` առաջին անգամ վերջինիս ընկեր Մառլեն Մու¬րադյանի ուղեկցությամբ ներկայացել է բանկ, Մառլենից ստացել անհրաժեշտ ուղղորդում, այնուհետև ստանալով հաշվեհամարին փոխանցված գումարը` բանկից դուրս է եկել և գումարը փոխանցել Տիգրանին։ Մյուս դեպքերում բանկ գնացել է միայնակ։ Նշել է, որ գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չա¬փերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվե¬համար չի բացել, Տիգրանին նախապես տրամադրել էր իր անձնագրի պատճենը։
Այնուամենայնիվ, Դատարանում որոշ հարցերի պատասխանելիս վկա Լևոն Հովհաննիսյանը հայտնեց, որ ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանին ճանաչում է որպես եղբոր` Տիգրան Հովհաննիսյանի ընկերոջ և նրա հետ գտնվում է լավ փոխհարաբերությունների մեջ։ Մնացականը զանգահարել է իրեն, խոսել են տարբեր թեմաներով։ Մեկ անգամ Մնացականը զանգահարել է իրեն և ցանկություն հայտնել հան¬դիպել իր հետ` ասելով, որ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ խոսելու բան ունի։ Հրաժարվել է Մնացականի հետ հանդիպել, քանի որ վերջինիս կողմից տևական ժամանակ իրեն չզանգահարելը և միայն Տիգրանի բռնվելուց հետո զանգելը, ինչպես նաև նման ցանկություն հայտնելն իրեն տարօրինակ է թվացել։ Մնացա¬կան Սարգսյանի այդ ցանկության մասին տեղեկացրել է իր մայր Շողիկ Պետրոսյանին, վերջինս առա¬ջարկել է, որ Մնացականը գա իրենց տուն և այնտեղ հանդիպեն, սակայն այդ հանդիպումը չի կայացել` Մնացական Սարգսյանին ձերբակալելու պատճառով։ Մինչ այդ դեպքերը Մնացականը բազմիցս այցելել է իրենց տուն։
Վկա Շողիկ Գրիշայի Պետրոսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով. Վեր¬ջինս, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածով վերապահված իրա¬վունքից, Դատարանում հրաժարվեց մեր¬ձավոր ազ¬գականի վերաբերյալ գործով ցուցմունք տալուց` պնդե¬լով նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րութ¬յունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել է որդին՝ Տիգրան Հովհաննիսյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահմանից նրան փոխանցվող գումարներ, որը նա չի կարող ստանալ անձնագիրը մոտը չլինելու պատճառով։ Վստահելով որդուն` վերջինիս և Մառլենի ուղեկցությամբ գնացել է բանկ, Մառլենի ուղղորդմամբ կատարել է համապատասխան գործո¬ղություններ, դրամարկղից ստացել է գումարներն ու փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալը, անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես Տիգրան Հովհաննիսյանին էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Մարտին Վահագնի Շիրակյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬¬կան ցուցմունքներով` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստա¬նալու համար իրեն է դիմել հաճախորդ Տիգրան Հովհաննիսյանը` պարզաբանելով, որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահ¬մանից նրան փոխանցված գումարները, որն անձամբ չի կարող ստանալ անձնագիրը մոտը չլինելու պատ¬ճառով։ Մանրամասներով չի հետաքրքրվել, քանի որ Տիգրանի նկատմամբ վստա¬հություն է տածել, նրան ճանաչել է որպես գործարարի։ Համաձայնել և ներկայացել է բանկ, ստացել հիշյալ գումարն ու փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չէր ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չէր բացել, նախապես Տիգրանին էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Անահիտ Սերժիկի Միրզոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ «Հայբիզ¬նես¬բանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալու համար իրեն դիմել է ամուսինը՝ որպես տաքսու վարորդ աշխատող Մարտին Շիրակյանը` պարզաբանելով, որ իր հաճախորդներից մեկի՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի համար արտասահմանից դրամական փոխանցումներ են կատարվելու, սակայն վերջինիս անձնագիրը մոտ չէ։ Մանրամասներից չի հետաքրքրվել, ամուսնու հետ ներկայացել են բանկ, ստացել է հիշյալ գումարը, ապա այն փոխանցել ամուսնուն, ով իր հերթին տվյալ գումարը տվել է Տիգրան Հովհան¬նիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես ամուսնուն էր տրա¬մադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Վլադիմիր Վարազդատի Ստեփանյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալու համար իրեն դիմել է որդին` Վահե Ստեփանյանը` հայտնելով, թե ընկերներից Տիգրան Հովհաննիսյանի համար արտասահմանից գումար է փոխանցվելու, սակայն վերջինս այն չի կարող ստանալ, քանի որ անձ¬նագիրը մոտ չէ։ Ինքը մանրամասներից չի հետաքրքրվել, Մառլեն Մուրադյանի և որդու հետ ներկա¬յացել է բանկ, ստացել շուրջ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար, ապա այն փոխանցել վերջինիս, ով իր հերթին տվյալ գումարը տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես որդուն էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։
Վկա Էլանորա Սարիբեկի Հարությունյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալու համար իրեն դիմել է հարևանուհին՝ Գոհար Գաբրիելյանը` հայտնելով, թե ընկերոջ՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի համար արտասահմանից գումարներ են փոխանցվելու, սակայն վերջինիս անձնագիրը մոտ չէ։ Մանրամասներից չի հետաքրքրվել և համաձայնել է, Գոհար Գաբրիելյա¬նի հետ ներկայացել են բանկ, ստացել հիշյալ գումարները, ապա դրանք հանձնել է Գոհարին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես Գոհար Գաբրիել¬յանին էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։ Հարցերին պատաս¬խանելիս հայտնեց նաև, որ Տիգրան Հովհաննիսյանին չի ճանաչում։
Ներկայումս հանգուցյալ, սակայն մինչդատական վարույթում որպես վկա հարցաքննված Վարդուհի Մարտիրոսի Գաբրիելյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուց¬մունքներով, համա¬ձայն որոնց` Գոհար Գաբրիելյանի միջոցով ծանոթացել է Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, ով եղել է իր դստեր` Գոհարի սիրեկանը։ Տիգրանը, ըստ նրա խոսքերի, զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվաճառքով, ինչի հետևանքով ժամանակի ընթացքում մեծ պարտքեր էր կուտակել։ 2012 թվականի ընթացքում, ստույգ ժամկետը չի հիշում, Տիգրանից տեղեկացել է, որ նրա կինը, աշխատելով «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րությունում, կարողանում է տարբեր ավանդատուների հաշվեհամարներից գումարներ հանել։ Տվյալ գու¬մարների ստացման համար անհրաժեշտ են եղել մարդիկ՝ նրանց անվամբ գումարներ փոխանցելու, ապա բանկից կանխիկացնելու համար։ Ինքն ու դուստրը համաձայնել են օգնել Տիգրանին և նրա խնդրանքով բազմիցս ներկայացել են բանկ, դրամարկղից ստացել իրենց անվամբ փոխանցված գումար¬ները, որոնք այնուհետև ամբողջությամբ հանձնել են Տիգրանին։ Բանկ են ներկայացել հիմնականում Մառլեն Մուրադ¬յանի ուղեկցությամբ, որտեղ վերջինս իրենց է տվել անհրաժեշտ գործողություններ կատա¬րելու մասին ցուցումներ։ Գիտակցել է, որ փաստացի այդ եղանակով գումարներ է հափշտակում, սակայն նյութական շահ չի հետապնդել, այդ ամենը կատարել է Տիգրանին օգնելու նպատակով։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց վերոնշյալ ցուց¬մունքները հետևյալ ապացույցների հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքներով.
«Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթե¬րի, մասնավորապես` 031928 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,4 վճարման հանձնարարականների, 035635 ավանդային փաթեթի թիվ 3, 4, 5 վճարման հանձնարարականների, 037791 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,6 վճարման հանձնա¬րա¬րականների, 041923 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարա¬րա¬կան¬ների, 046513 ավանդային փաթեթի թիվ 4,5,6 վճարման հանձնարարականների, 038190 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,5,6 վճար¬ման հանձնարարականների, 031347 ավանդային փաթեթի թիվ 2 վճարման հանձնա¬րարականի, 042598 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարարականների, 035529 ավանդային փաթեթի թիվ 3,4,5 վճարման հանձնարարականների, 037671 ավանդային փաթեթի թիվ 3,4,6 վճարման հանձնարա¬րականների, 032970 ավանդային փաթեթի թիվ 4,5,6 վճարման հանձնարա¬րա¬կան¬ների, 036426 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարարականների, 038106 ավանդային փաթեթի թիվ 3,4,6 վճարման հանձ¬նարա¬րականների, 045194 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,4 վճարման հանձնարա¬րականների, 041865 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարա¬րականների, 041645 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարարականների, 044729 ավանդային փաթեթի թիվ 4,5,6 վճարման հանձնարարականների, 035869 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,6 վճարման հանձնարարա¬կանների, 032991 ավանդային փաթեթի թիվ 4 վճարման հանձնարարականի, 041554 ավանդային փաթեթի թիվ 3, 6 վճարման հանձնարարականների, 042000 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,4 վճարման հանձնարա¬րականների, 045688 ավանդային փաթեթի թիվ 1 վճարման հանձնարարականի, թիվ 000256 և 000012 կանխիկ մուտքի հայտարարագրերի, 08.04.2013թ. թիվ 005035, 19.12.2012թ. թիվ 000262, 10.04.2013թ. թիվ 005068, 03.05.2013թ. թիվ 000023, 10.04.2013թ. թիվ 005069, 19.12.2012թ. թիվ 000263, 08.04.2013թ. թիվ 005033, 08.04.2013թ. թիվ 000024 անդորրագրերի, ինչպես նաև 15.01.2013թ. թիվ 000023, 000024 և 18.01.2013թ. թիվ 000015 անդորրագրերի առկայությամբ։
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 29-ի թիվ 2800 եզրակացությամբ, հա¬մաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված վճարման հանձնարարականներում «Վճարողի ստո¬րագրութ¬¬յուն» գրառման դիմաց եղած ստորագրությունները չեն կատարվել համապա¬տաս¬խան ավան¬դա¬տու¬ների կողմից, այլ կատարվել են մեկ այլ անձի կամ անձանց կողմից։ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րության 032970 ավանդային փաթեթի թիվ 000028 և 000255 կանխիկ մուտքի հայտարարագրերում Արա Կարապետյանի անունից «մուծող» գրառման դիմաց եղած ստորագրությունները, հավանաբար, կատարվել են Էդիտա Ալիխանյանի կողմից։
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 10-ի թիվ 2942 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության 10.12.2012թ. թիվ 000265 և 05.03.2013թ. թիվ 000012 կանխիկ մուտքի հայտարարագրերում «մուծող» բառի դիմաց եղած ստորագրությունները կատարվել են Մառլեն Մուրադյանի կողմից։
Էդիտա Ալիխանյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2013թ. մայիսի 6-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և առգրավվել է ավանդատուների և գումարների վերաբերյալ ցուցակը։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերով, մասնավորապես`
1. բջջային օպերատորներից, այդ թվում` «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունից ստացված հեռախոսային վերծա¬նում¬ների էլեկտրոնային կրիչների առկայությամբ և դրանք զննելու մասին արձա¬նագրություն¬ներով, որոնցով հիմնավորվում է գործով ամբաստանյալների միջև փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։ Ավելին, համաձայն գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի շահագործած 091-506040 հեռախո¬սահամարի վերծանումների` ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի շահագործած 096-420654 հեռախոսահամարի և նրա վերոնշյալ (091-506040) հեռախոսահամարների միջև 2012թ. դեկտեմբերին, այսինքն` «ՏՏ» տեսակի ատրճանակը և դրա փամփուշտներն իրացնելու ժամանակահատվածում, կա¬տարվել են թվով երեք հեռախոսազանգեր, այն էլ` 2012թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 12.02-ին, 475 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Արին Բերդի փողոց 17 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, ժամը 12.47-ին` 21 վայրկյան տևողությամբ, իսկ ժամը 12.50-ին` 9 վայրկյան տևողությամբ, որոնց ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգերը սպասարկվել են արդեն Տի¬տոգրադյան 14 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ Վերոնշյալ ոլոր ալեհավաքները տեղակայված են Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում։ Մինչդեռ դրան նախորդած ամսին` 2012թ. նոյեմբերի 27-ից մինչև նոյեմբերի վերջն ընկած ժամանակահատվածում, վերոնշյալ հեռախոսահամար¬ներով կատար¬վել էին 58 փոխադարձ զանգեր։
2012թ. սեպտեմբերի 1-ից սկսած` գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի շահագործած մեկ այլ, 091-898038 հեռախոսահամարի և ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի 091-506040 հեռախոսահամարների միջև առաջին զանգը կատարվել է 2012թ. դեկտեմբերի 2-ին, իսկ 2012թ. դեկտեմբեր ամսվա ընթացքում նույն հեռախոսահամարներով կատարվել են ընդհանուր 208 փոխադարձ զանգեր, որոնց կատարման ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախո¬սազանգերը սպասարկվել են գլխավորապես Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում գտնվող Արին Բերդի 17, Տիտոգրադյան 14, Նոր Արեշ 45 փողոց 77 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքներով։
2. Էդիտա Ալիխանյանի կազմած և 2013թ. մայիսի 6-ին վարույթն իրականացնող մարմնին ներկա¬յացրած ձեռագիր, մասամբ տպագիր ցուցակի ( Բանկի ավանդատուների ցանկ, որոնց գումարները հափշտակվել էին), ինչպես նաև ի կատարումն ֆինանսատնտեսական ստու¬գում նշանակելու մասին նա¬խաքննա¬¬կան մարմնի 2013թ. մայիսի 29-ի որոշման` ՀՀ կենտրոնական բան¬կի աշխատակիցների կողմից «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում իրականացրած ստուգման տեղե¬կանքի առկայությամբ (պարզվել է Բանկից հափշտակված գումարի ընդհանուր չափը, հափշտակության ողջ ժամանակահատվածը, դրվագ¬ների քանակը, որն այնու¬հետև իր արտացոլումն է գտել ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանք¬ներում)։
Ապօրինի կերպով «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ, 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը, Դատարանը գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Մու¬րադյանի հրա¬պա¬րակված և հետա¬զոտված նախաքննա¬կան, այդ թվում՝ Մ.Սարգսյանի հետ առերես, ցուց¬մունքներից բացի, հաս¬տատված համարեց դրանց արժանահավատությունը հաս¬տատող այլ, ստորև ներ¬կայացվող անուղղակի ապացույցներով, որոնք հիմնա¬վորում են «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի, դրա փամ¬փուշտների, ինչպես նաև որսորդական ողորկափող հրացանի (վերջինս Մ.Սարգսյանի մեղադրանքի հիմ¬քում դրված չէ) գործադրման, հետևաբար` նաև կրակվելու համար պիտանի լինելու, հրազեն և ռազմամթերք հանդիսա¬նա¬լու հանգամանքները (բացառությամբ ողորկափող հրացանի).
Դեպքի վայրի զննության արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի՝ 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում զննվել է Հակոբ Մկրտչյանի աշխատացրած, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի թիվ 18 շենքի 1-ին հարկում գործող տարադրամի փոխանակման կետի տարածքն ու շրջակայքը, որի արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 7,62մմ տրամաչափի պար¬կուճներ։
Դատաձգաբանական փորձաքննության 2013թ. հունվարի 16-ի թիվ 44 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված վերոնշյալ երկու պարկուճները հանդի¬սանում են «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի, «ՊՊՍ», «ՊՊՇ» և «ՊՊԴ» տեսակի ատրճանակ-գնդացիրների համար նախատես¬ված գործարանային արտադրության 7,62մմ /7,62X25/ տրամաչափի մարտական փամփուշտների մասեր՝ կրակված պարկուճներ, կրակվել են միևնույն զենքից։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 4-ի թիվ 119 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ տուժող Հակոբ Մկրտչյանի մարմնին հեռացված դեֆորմացված-տա¬փակած գնդակը, ինչպես նաև դիակում հայտնաբերված գնդակ հանդիսանում են համապատասխա¬նաբար 7,62մմ տրամաչափի /7,62X25 մմ/ մարտական փամ¬փուշտ¬ների (նախատեսված՝ «ՏՏ» տեսակի ատրճա¬նակներից, «ՊՊՇ», «ՊՊԴ», «ՊՊՍ» տեսակի ատրճանակ - գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող զենքերից կրակելու համար) բաղ¬կա¬ցուցիչ մասեր՝ կրակված և դեֆորմացված-տափակած գնդակ, ինչպես նաև կրակված գնդակ, դրանց վրա առկա կրակման հետ¬քերով առավել բնորոշ են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։
Հակոբ Մկրտչյանի՝ փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա հայտնաբերված վնաս¬վածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի կույր վնասվածքներ՝ պատճառված պղինձ պարունակով, հավանաբար 7,62մմ տրամաչափի գնդակների (չի բացառվում նաև փորձաքննութ¬յանը ներ¬կայացված երկու գնդակների) ներգործության հետևանքով։
Էրեբունի բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 23-ին՝ ժամը 20։00-ի սահմաններում բժշկական կենտրոն է ընդունվել քաղաքացի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանը՝ աջ ազդրի հրազենային վնասվածքով։
Դեպքի վայրի զննության արձա¬նագրութ¬յամբ, համաձայն որի՝ 2012 թ. սեպտեմբերի 23-ին կատար¬ված քննչական այդ գործողության արդյունքում Բաբկեն Հովհաննիսյանի բնակության վայրի մոտա¬կայքում՝ Երևան քա¬ղաքի Քաջազնունի փողոցի 3-րդ և 5-րդ շենքերի առջևի հատվածում, հայտնաբերվել և առգրավ¬վել են արնանման հեղուկի հետքեր, 1 հատ փամ¬փուշտ, 1 հատ փամփուշտի թափանցիկ պոլիէթի¬լենային թաղանթ։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 10- թիվ 1895 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված վերոնշյալ փամփուշտը գործա¬րանային ար¬տադրության է, 12 տրամաչափի, նախատեսված է 12 տրամաչափի որսորդական ողորկափող զենքերից կրակվելու համար, պիտանի է կրակվելու համար և հանդիսանում է որսորդական ողորկափող զենքերի համար նախատեսված ռազմամթերք։ Ներկայացած 4 մետաղաբեկորները հանդիսանում են որսորդական ողոր¬կափող զենքերի համար նախատեսված որսորդական փամփուշտներ լիցքավորելու համար օգ¬տա¬գործվող կարտեչների մետա¬ղաբեկորներ։ Ներկայացված պոլիէթիլենային թաղանթը հանդի¬սա¬նում է 12 տրամաչափի որսոր¬դական փամ¬փուշտներ լիցքավորելու համար օգտագործվող թաղանթ, որով փակվում է փամփուշտի առաջամասը։
Թեև «Վինչեստր» տեսակի ողորկափող որսորդական հրացան ապօրինաբար ձեռք բերելը, պահելն ու իրացնելը քրեորեն պատժելի արարք չէ, որի կապակցությամբ նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նկատմամբ 2014թ. ապրիլի 2-ի որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, սակայն Դատարանը տվյալ հրացանի վերաբերյալ վերոնշյալ ապացույցները հետազոտելով և սույն դատական ակտում ներկայաց¬նելով (հիմք ընդունելով)՝ հետապնդում է գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքները ստուգելու և գնահատելու նպատակ։ Դրանց արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի իրացրած զենքերի տեսակների՝ որսորդական հրացանի և «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի, այդ ատրճանակից կրակելու համար անհրա¬ժեշտ 7.62 մմ տրամաչափի փամփուշտների տրամաչափի վերաբերյալ ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանի նախաքննական ուղղակի ցուցմունք¬ները հաստատվում են նույնատեսակ որսորդական ողորկափող հրա¬ցանի, նույնասեռ ատրճա¬նակի և 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտների կիրառման փաստն հաստատող դեպքի վայրերի զննության արձա¬նագրությունների տվյալներով և վերոնշյալ փորձագիտական եզրակա¬ցութ¬յունների հետևություններով։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի պահպանմամբ դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետա¬զոտված ապա¬ցույցները համադրելով և գնա¬հատելով` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալները մե¬¬ղավո¬րութ¬յամբ կատարել են արարքներ, որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդ¬վածներին`
- Տիգրան Հովհաննիսյանը և Էդիտա Ալիխանյանը խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ կատարել են հանցագոր¬ծություն, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Էդիտա Ալիխանյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
- խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակութ¬յուն կատարած Տիգրան Հովհաննիսյանին և Էդիտա Ալիխանյանին օժանդակած անձանցից յուրա¬քանչյուրը` Վահե Ստեփանյանը, Մառլեն Մուրադյանը, Գոհար Գաբրիելյանը և Մնա¬ցա¬կան Սարգսյանը կատարել են հանցագործութ¬յուն¬ներ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Մնացական Սարգսյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը քրեական պա¬տասխանատվության և պատժի են¬թակա է վերոնշյալ հոդվածների մասերով և կետերով։
Անդրադառնալով նախնական համաձայնությամբ խմբի կազմում հափշտակություն կատարելու համար ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մե¬ղադրանքի հիմնավորվածությանը՝ Դատարանը փաս¬տում է.
ա. ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի և Էդիտա Ալիխանյանի հետ նախնական համա¬ձայնությամբ խմբի կազմում հանդես գալու վերաբերյալ Գ.Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման և մեղադրական եզրա¬կացության մեջ տված ձևակերպումներով խախտվել է գործով ամբաս¬տանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի և Է.Ալիխանյանի պաշտպանության իրավունքը (դատավարական իրա¬վունքի խախտում),
բ. ամ¬բաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին վերագրված արարքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործո¬ղություններին մեղադրող կողմը մինչդատական և դատական վարույթների ըն¬թացքում ճիշտ գնա¬հա¬տականի և որակման չի արժանացրել, թեև առկա էին նման փաստական և իրավական հիմքեր (նյութական իրավունքի խախտում), որպիսի հետևությունների հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունք¬ներով.
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։
ՀՀ Սահմանադրության 67-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործության համար մեղադրվող յու¬րաքանչյուր ոք ունի`
1) ներկայացված մեղադրանքի բնույթի և հիմքի մասին իրեն հասկանալի լեզվով անհապաղ ու հանգամանորեն տեղեկացվելու իրավունք (...),
3) իր պաշտպանությանը նախապատրաստվելու (...) իրավունք։
ՀՀ քրեական դատավորության օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման նկարագրական-պատճառաբանական մասում նշվում են մեղադրյալի անունը, ազգանունը և նրա անձի մասին այլ տվյալներ, մեղադրանքի ձևակերպումը` նշելով հան¬ցա¬գոր¬ծության տեղը, ժամանակը, եղանակը և մյուս հանգամանքները, որքանով դրանք պարզված են գործի նյու¬թերով։ (...)։
Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման, ինչպես նաև մե¬ղադրա¬կան եզրակացության ձևակերպումներից հետևում է, որ նրան վերագրված հափշտա¬կության դրվագները, ըստ նույն մեղադրական եզրակացության և ստորև թվարկված անձանց որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշումների, վերագրված են նաև ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Սակայն եթե վերջիններիս մեղադրանքների համաձայն՝ նրանք վերոնշյալ դրվագներով հափշտակությունը կատարել են խմբի կազմում, երկուսով նախնական համաձայնության գալու միջոցով (խմբի ենթադրյալ անդամ Գ.Գաբրիելյանի մասին որևէ խոսք հիշատակված չէ), ապա Գ.Գաբրիելյանի վերաբերյալ կազմված վերոնշյալ դատավարական փաստաթղթերից հետևում է, որ վերջինս նրան վերագրված հափշտա¬կությունների դրվագները կատարել է` գործով մյուս ամբաստանյալ¬ներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ խմբի կազմում նախնական համաձայնության շրջանակ¬ներում գործելով։ Ընդ որում, խմբի ենթադրյալ երրորդ անդամի` ամբաստանյալ Գոհար Գաբ¬րիելյանի մասին որևէ հիշա¬տակում չկա նաև վերջինիս Բանկ տեղափոխած և ուղղորդած ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանին առաջադրված մեղադրանքում (թեև տրամաբանորեն պետք է լիներ, քանի որ տվյալ դրվագներով հան¬ցավոր գործողություններ են վերագրված նաև ամբաստանյալ Գ.Գաբ¬րիելյա¬¬նին), նույնիսկ՝ ամբաս¬տան¬յալներ Վահե Ստեփանյանին և Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադ¬րանք¬ների որո¬շում¬ներում (նաև մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասում), որոնցում մեղադրող կողմը փաստել է, որ նրան¬ցից յուրաքանչյուրն օժանդակել է նախնական համաձայնության շրջանակ¬ներում գումարներ հափշտա¬կած Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհաննիսյանին։
Տվյալ պարագայում վերոնշյալ դատավարական փաստաթղթերում առկա է ներքին հա¬կա¬սություն, քանի որ դիտավորյալ այդ հանցագործության միևնույն դրվագներով վերագրված արարքները չեն կարող համատեղությամբ կատարել մի դեպքում խմբի անդամներ Էդ.Ալիխանյանը և Տ.Հովհաննիսյանը՝ երկուսով, մյուս դեպքում` Էդ.Ալիխանյանը և Տ.Հովհաննիսյանը` խմբի երրորդ անդամ Գոհար Գաբրիելյանի հետ։ Դատարանը փաստում է, որ եթե ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի դեպքում նրա պաշտպանության իրա¬վունքը չի խախտվել, վերջինս հնարավորություն է ունեցել պաշտպանվելու գործով մյուս ամբաս¬տանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի և Է.Ալիխանյանի հետ խմբի կազմում նախնական համաձայ¬նութ¬յամբ հափշտակություն կատարելու մեղադրանքից, ապա գործով ամբաստանյալներ Տ.Հովհաննիսյանը և Է.Ալիխանյանը մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում այդ իրավունքից զրկվել են (խոսքը հափշտակության հանցակազմի որակյալ հատկանիշով առաջադրված և ոչ թե առհասարակ առաջադրված մե¬ղադրանքից պաշտպանվելու իրավունքի զրկման մասին է), քանի որ որպես մեղադրյալ նրանց ներգրա¬վելու որոշում¬ներում բացակայում էր գործով Գ.Գաբրիելյանի հետ խմբի կազմում հանդես գալու ձևակերպումը. լավա¬գույն դեպքում նրանք կարող էին ծանոթանալ ըստ էության նաև նրանց վերագրված մեղադրանքներին և կառուցել իրենց պաշտպանությունը ոչ թե իրենց, այլ բացառապես ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքից, ինչը հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված` անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու դա¬տավարական կարգի և գործի դա¬տական քննության սահման¬ների վերաբերյալ կարգավորում¬ներին, հետևաբար՝ խախտել է վերոնշյալ անձանց պաշպանության և ար¬դար դատաքննության իրավուն¬քները։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերոնշյալ երեք ամբաստանյալների մեղավորության կամ անմե¬ղության հարցն ենթակա է պարզման միաժա¬մանակ, սույն գործի դատական քննության արդ¬յունքներով վերջնական դատական ակտ կայացնելու եղանակով, հետևա¬բար` ապացուցո¬ղական բավարար զանգվածի առկայությունը փաստելու պարագայում Դատա¬րանը զրկված է ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` խմբի երրորդ անդամ Գ.Գաբրիելյա¬նի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի որակյալ այդ հատկանիշի առկա¬յությամբ փաստելու նույ¬նիսկ տեսական հնարավորությունից։
Դատարանը, ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին վերագրված արարքի ճիշտ որակման համա¬տեքստում, այնուամենայնիվ, անդրադառնալով նրան առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությանը (ըստ էության` ապացուցողական զանգվածին), փաստում է.
ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մե¬ղա¬վո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հա¬վաս¬տի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լի¬նե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապա¬տաս¬¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյա¬լի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապա¬ցուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղութ¬յան ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտ¬պա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մե¬ղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մե¬ղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննութ¬յան ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփա¬րատ¬ված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկ¬նաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ հանցակցություն է համարվում երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հան¬ցագոր¬ծութ¬յանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` կատարողի հետ մեկտեղ հան¬ցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։ Նույն հոդվածի 2-ր մասի համաձայն` կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցա¬գոր¬ծութ¬յանն օժանդակել է (....) խոչընդոտները վերացնելով (....)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համա¬կատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործությունը սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը հա¬մատեղ կատարելու մասին։
Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնա¬րա¬վոր է դի¬տավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավո¬րութ¬յամբ մաս¬նակցելու, տվյալ դեպքում` դրան օժանդակելու պարագայում։
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանը (ինչպես և Վ.Ստեփանյանը, Մ.Մուրադյանը, Մ.Սարգսյանը) նախապես գիտակցել է խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից Բանկից անհիմն կարգով գու¬մարներ ելքագրելու և հափշտակելու հանգամանքը, այդ հարցում համապատասխան գործողությունների կատարմամբ օժանդակել են նրանց, մասնավորապես` ստացել և Տիգրան Հովհաննիսյանին է փոխանցել յուրաքանչյուր անգամ կանխի¬կացրած գումարները, այդ կերպ գիտակցել և նախատեսել է այդ գումարները Տ.Հովհաննիսյանի տնօրինության տակ անհիմն կերպով անցնելու, խմբի անդամների կողմից հափշտա¬կելու փաստը, գիտակցաբար թույլ է տվել դա։
Արթուր Բադալյանի վերաբերյալ 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի ԼԴ/0227/01/12 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով մի խումբ անձանց կողմից հանցանք կատարելու խնդրին, փաստել է, որ արարքը հանցակցությամբ կատարելու հատկանիշով որակելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ տեղի է ունեցել հանցավոր արարք, որի կատարմանը մասնակցել են երկու և ավելի անձինք, ովքեր գործել են հա¬մատեղ, դիտավորյալ և կատարել են դիտավորյալ հանցագործություն։ Իրավախախտման փաստը պետք է կոնկրետացվի յուրաքանչյուր հանցակցի մասով, իսկ դրա հանգամանքները անհատա¬կանացվեն` հաշվի առնելով անձնական պատասխանատվության, ըստ մեղքի պատասխանատվության և արդա¬րութ¬յան ու պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքները։ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ միայն վերոնշյալ հանգամանքների հստակ պարզման և դատավարական փաստաթղթերում ամ¬րագրման դեպքում է հնարավոր լուծել այդ արարքները կատարած անձանց քրեական պատասխանատ¬վության հարցը։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Գ.Գաբրիել¬յանին վերագրված արարքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններին նույնատիպ գործո¬ղություններ կատարել են նաև ամբաս¬տան¬յալներ Վահե Ստե¬փանյանը, Մնացական Սարգսյանը, որոշակիորեն` նաև Մառլեն Մուրադյանը, սակայն վերջիններիս գործո¬ղությունները մեղադրող կողմն իրավացիորեն որակել է որպես հափշտակության օժանդակություն՝ փաս¬տելով, որ նրանք իրենց գործողություններով վերացրել են հափշտակության խոչընդոտները։ Ամբաս¬տանյալ Գ.Գաբրիել¬յանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշ¬ման համաձայն` « Գ.Գաբրիելյանը, հան¬դի¬սանալով Էդիտա Ալիխանյանի ամուսնու` Տիգրան Հովհան¬նիսյանի սիրուհին և տեղեկացված լինելով նրանց կողմից նախնական համաձայնությամբ Բանկից հափշտա¬կություն կատարելու նպատա¬կադրութ¬յան մասին, վերջին¬ներիս հետ համատեղ մասնակցել է հափշտակության կատարմանը.. »։ Այնուհետև նույն որոշման մեջ թվարկված են կոնկրետ հափշտա¬կության դրվագները, որոնց Գ.Գաբրիելյանի առնչությունը դրսևորվել է նրա անվամբ բացված հաշվե¬համա¬րին փոխանցված գումարները ստանալու նպատակով բանկ գնալու, գումարները ստանալու և Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնելու մեջ։ Արարքի օբյեկտիվ կողմը կազմող այդ նույն գործողություններն այլ դրվագներով վերագրված են ամբաս¬տանյալներ Վահե Ստեփանյանին և Մնացական Սարգսյա¬նին, միայն մեկ բացառությամբ, վերջիններս գումարները կանխիկացրել են նրանց ներազդե¬ցության հետևան¬քով բարեխիղճ մոլորության մեջ հայտնված և հափշտակություններից անտեղյակ մեր¬ձավոր ազգա¬կանների միջոցով, որը Դատարանի համոզմամբ, արարքի որակման հարցում տարբերակված մոտեցում ցուցա¬բերելու բավարար և հիմնավոր փաստարկ չէ. մի կողմից վերոնշյալ ամբաստանյալների, մյուս կողմից Գոհար Գաբրիելյանի արարք¬ների որակ¬ման տարբերակված մոտեցումը չի կարող պատճառաբանվել ամբաս¬տանյալ Գ.Գաբրիելյանին վե¬րագրված դրվագների բազմաթվությամբ, հափշտակված գումարի մե¬ծությամբ կամ գործով ամբաս¬տանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանի հետ ժամանակա¬վորապես համատեղ տնտե¬սություն վարելու, վերջինիս սիրուհին հանդի¬սանալու փաստարկներով, ընդ որում, ինչպես ինքնին, այնպես էլ վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների միաժամանակյա առկա¬յությամբ։ Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ որոշման մեջ օգտագործված «հափշտակության կատարմանը համատեղ մասնակցելու» եզրույթին, ապա դրա բովանդակությունը նույն որոշմամբ, նույնիսկ մեղադրական եզրակացությամբ չի բացահայտվել, իսկ Գ.Գաբրիելյանի գործողություններն օբյեկ¬տիվ կողմից որևէ կերպ չեն առանձնանում կամ տարբերակվում այլ դրվագներով որպես հափշտակության օժանդակողներ ներգրավված վերոնշյալ ամբաստան¬յալների հան¬ցավոր գործո¬ղութ¬յուններից։
Այսպիսով, խմբի կազմում գործած ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհան¬նիսյանին, ենթադրաբար նաև Գոհար Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշումների ձևա¬կեր¬պումներում (նաև մեղադրա¬կան եզրակացության եզրափակիչ մասում) առկա վերոնշյալ ներքին հա¬կասությունները հաշվի առնելով` Դատարանը դատաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված ապացույցների գնա¬հատ¬ման արդյունքներով փաս¬տում է, որ՝
- մեղադրանքի հստակ ձևակերպման քրեադատավարական օրենքի վերոնշյալ պահանջները պետք է պահպանվեին և ամրագրվեին խմբի կազմում ենթադրաբար գործած բոլոր անդամներին, այդ թվում` ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհաննիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումներում, ինչպես նաև նախաքննությունն ամփոփող դատավարական փաս¬տաթղթում` մե¬ղադրական եզրակացութ¬յունում, այդ կերպ ապահովվեր մեղադրանք առաջադրելու պատշաճ դատավարա¬կան կարգը և առաջադրված մեղադրանքից ոչ միայն ամ¬բաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի, այլև ամբաս¬տանյալներ Է.Ալիխանյանի և Տ.Հովհաննիսյանի պաշտ¬պա¬նության իրական հնարա¬վորությունը և արդար դա¬տաքննության իրավունքը։
- Ամբաս¬տանյալ Գ.Գաբրիելյանը չի կարող քրեական պատասխա¬նատ¬վության ենթարկվել ոչ միայն որպես առանձնապես խոշոր չափի գումարների հափշտակության համակատարող, այլև որպես կատարող, նրա հանցավոր գործողությունները բովանդակում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմ, քանի որ նպատակաուղղված էին խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի գու¬մար¬ներ հափշտա¬կելուն խոչընդոտող հանգամանք¬ների վերացմանը, այսինքն՝ առանձնապես խոշոր չափի գումարի հափշտա¬կության կատարմանն օժանդակելուն։
Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին առա¬ջադրված մեղադրանքում վերոնշյալ փո¬փո¬¬խութ¬¬յու¬նը կա¬¬տարելիս և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատելիս` Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարա¬կան օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պա¬հանջը` այն, որ դրանով ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի վիճակը չի վատթա¬րանում, նրա պաշ¬պա¬նութ¬յան իրա¬վուն¬քը մինչդատական և դատական վարույթներում չի խախտվել, սույն դատական ակտը կա¬յաց¬նելու պահին՝ ևս։
4. Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս Դա¬տա¬¬րանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վե¬րա¬¬¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬¬խել հանցագոր¬ծութ¬յունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կա¬տա¬րած անձի նկատմամբ կի¬րառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, հա¬մապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հան¬գա¬մանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րութ¬յան համար վտանգա¬վո¬րութ¬¬¬յան աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬¬ներով, այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգա¬մանք¬ներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնա¬վո¬րումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬տեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հան¬գամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. մայիսի 7-ին կատարված ստուգման արդյունքների), սույն գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհան¬նիսյանի հետ ամուսնացած լինելը (ըստ ԱԲ սերիայի 061883 ամուսնության վկայականի), մանկահասակ որդու` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի վատառողջ լինելը (ըստ «Արաբկիր» մանկական պոլիկլինի¬¬կայի տնօրեն Ա.Նարգիզյանի 2014թ. հոկտեմբերի 10-ի թիվ 1958 նամակի` զարգացման պերվազիվ ընդհա¬նուր խանգարում, «Ասպերգերի» համախտանիշ, տագնապային խանգարում), իսկ որպես պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջալը և խոս¬տովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ որդու` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը (ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 000292 վկայականի և AM սերիայի 0820220 համարի անձնագրի), ուսման (ըստ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալ¬սարանի բիզնեսի կազմակերպման ամբիոնի վարիչ Ա.Հովհաննիսյանի 2013թ. մայիսի 29-ի բնութագրի) և բնակության (ըստ «Ուրարտու» համատիրության կառավարիչ Ս.Սիմոնյանի բնութագրի) վայրերում դրա¬կանորեն բնութագրվելը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին, սակայն մասնակիորեն` 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցելը (ըստ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յան վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակի և կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 000493 անդորրագրի) ։
Ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. օգոստոսի 13-ի կատարված ստուգման արդյունքների), Սյուզաննա Վաչիկի Թումանյանի հետ փաստացի ամուսնացած լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գամանքներ` խնամքին 2011թ. հոկտեմբերի 29-ին ծնված Արման Մնացականի Սարգսյանի առկա¬յությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 171566 ծննդյան և հայրության ճանաչման ԱԲ սերիայի 036546 համարի վկա¬յա¬կան¬ների), բնակության վայրում դրականորեն բնու¬թագրվելը (ըստ «Ուրարտու» համատիրության կառա¬վարիչ Ս.Սիմոնյանի բնութագրի)։
Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում` դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ և վատառողջ որդու` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը (ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 000292 վկայա¬կանի և AM սերիայի 0820220 համարի անձնագրի), նախկին ծառայության վայրում դրականորեն բնու¬թագրվելը (ըստ ՀՀ ԱԱԾ կադրերի վարչության պետ Վ.Գաբրիելյանի 2013թ. մայիսի 20-ի տրամադրած ծա¬ռա¬յողական բնութագրի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դա¬տա¬րանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (ծանր հանցագործություն կատարելու համար) դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամ¬կետով, նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահ¬մանվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով, սակայն մինչև դրա ավարտն ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիս¬յանը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ծանր հանցագործությունը ( համաձայն վերոնշյալ դատավճռի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում նաև հափշտակությունը կատարելու մեջ առանձնապես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով այն, որ նախ՝ վերջինս է պարտքերը ժամանակավորապես մարելու պատրվակով գործով մյուս ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանին համոզել և հորդորել Բանկից գումարներ կանխի¬կացնելու հարցում, նա է գործով ամբաստանյալներ Մառլեն Մուրադյանին, Գոհար Գաբրիելյանին, Մնա¬ցական Սարգսյանին, Վահե Ստեփանյանին, նրանց միջոցով նաև Արտակ Սարգսյանին, Զարուհի Պետ¬րոսյանին, Լևոն Հովհաննիսյանին, Շողիկ Պետ¬րոսյանին, Մարտին Շիրակ¬յանին, Անահիտ Միրզոյանին, Վլադիմիր Ստեփանյանին և Էլանորա Հարությունյանին ներգրավել հափշտակության գործընթացին, մասնավորապես՝ գումարներ կանխիկացնելուն և անձամբ կամ միջնորդավորված իրեն հանձնելուն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. հունիսի 17-ին կատարված ստուգման արդյունքների), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին դստեր` 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 024868 համարի ծննդյան վկայականի), դրականորեն բնութագրվելը (ըստ աշխատանքային ռեզերվներ մարզական հասարակական կազմակերպության տնօրեն Ս.Հարությունյանի բնութագրի), նրան վերագրված դրվագ¬ներով հանցագոր¬ծությամբ պատճառված վնասը Դատարանում կամովին և ամբողջությամբ փոխհա¬տուցելը (ըստ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յան վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 23-ի թիվ 1219-02 նամակի` քաղաքացիական հայցվոր ճա¬նաչված այդ ընկերությունը հրա¬ժարվել է նրա մասով Դատարան ներկայացված քաղա¬քացիա¬կան հայցից)։
Ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. հունիսի 17-ին կատարված ստուգման արդյունքների), բարձրագույն կրթություն ունենալը ( ըստ AD սերիայի 079551 համարի դիպլոմի պատճենի` ավարտել է ՀՀ ֆիզկուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը), Անահիտ Ավետիսի Միքայելյանի հետ ամուսնացած լինելը, իսկ որպես պատաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և դեռևս մինչդա¬տական վարույթից խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ դստեր` 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին ծնված Մարիա Մառլենի Մուրադյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 308011 համարի ծննդյանի վկայականի և հայրության ճանաչման ԱԲ սերիայի 070552 համարի վկայականի, ՀՀ Երևանի «Կենտրոն» վար¬չական շրջանի «Կենտրոն» համատիրության կառավարիչ Ա.Միքայելյանի տրամադրած 2016թ. փետրվա¬րի 2-ի տեղեկանքի), ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՖԿՀՊԻ ռեկտոր Վ.Առա¬քելյանի տրա¬մադրած բնութագրի), նրան վերագրված դրվագներով հանցագոր¬ծությամբ պատճառված վնասը Դատարանում կամովին և ամբողջությամբ փոխհատուցելը (ըստ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յան վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ 1023-02 նամակի և կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ ԱԱԱ 035792 և թիվ 000256 անդորրագրերի` քաղաքացիական հայցվոր ճա¬նաչված այդ ընկերությունը հրաժարվել է նրա մասով Դատարան ներկայացված քաղա¬քացիա¬կան հայցից)։
Ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. ապրիլի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (ըստ ԱԲ սերիայի 111852 համարի վկայականի), վատառողջ լինելը ( ըստ Երևան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Ա.Ղարիբյանի 2015թ. հոկտեմբերի 7-ի թիվ 2375 տեղեկանքի` տառապում է հետտրավմատիկ էնցեֆալոպատիայով, հիպեր¬տո¬նիկ համախտանիշով, ինչպես նաև «Մեդլայն կլինիկ» ՍՊ ընկերության բժիշկ Ա.Միրախորյանի 2014թ. հունիսի 23-ի տեղեկանքի` ընդունվել է կլինիկա քթի միջնապատի նորագոյացություն ձախից, մնա¬ցորդային երևույթներ` տարած օպտիկո-խիազմալ արախնոիդիտից հետո, ռևմովասկուլյար տիպի, ենթա¬կեղևային հան¬գույցների ախտահարմամբ ձախից, ցնցումային սինդրոմ? ախտորոշմամբ) իսկ որպես պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք¬ներ` խնամքին դստեր` 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 314534 համարի ծննդյան վկայականի), բնա¬կության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ «Գավառ» համատի¬րության նախա¬գահի 2014թ. մարտի 21-ի բնութագրի)։
Ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Վերոնշյալ տվյալներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬¬¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են (ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի պարա¬գա¬¬¬յում՝ նաև բարձրացնում են) ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձի և կատարածի հան¬րային վտանգա¬վո¬րութ¬յունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ների նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի, ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Մնացական Սարգսյանի դեպքում՝ վերջ¬նա¬կան պատժի ընտրության և այն կրելու նպատակահարմարության խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬կազ¬¬¬¬մի պատ¬ժա¬¬մա¬սը նախատեսում է պա¬տիժ բա¬ցա¬ռապես որո¬շակի ժամկետով ազա¬տազրկման ձևով՝ գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` տվյալ պարա¬գայում քննարկման ենթակա են` ամ¬բաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬¬¬մամբ նշա¬նակ¬վող պատ¬ժա¬չափի, լրա¬ցու¬ցիչ պատիժ, տվյալ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանա¬կելու, լրացուցիչ պատիժը չնշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրա¬ռում), ամբաս¬տանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Մնա¬ցական Սարգսյանի պարագայում հանցագործությունների հա¬մակ¬ցութ¬յամբ, ամբաստանյալ Տ.Հով¬հաննիս¬յանի նկատմամբ` դատավճիռների համակցությամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նա¬կելու, լրացուցիչ պատիժ նշանակելու կամ չնշանակելու, պատիժները (վերջ¬նական պատիժները) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը, պատճառված վնասի չափը (առանձ¬նապես խոշոր չափը բազ¬միցս գերազանցելու տեսանկյունով), ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի պա¬րա¬գայում` պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկա¬յութ¬յունը, ինչ¬պես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬¬յությունը` Դատա¬րանը գտնում է, որ բացակայում են նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու հիմքերը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանը պատիժը, իսկ ամբաստան¬յալներ Տիգրան Հովհաննիսյանը և Մնացական Սարգսյանը ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պա¬տիժը պետք է կրեն, իսկ նրանց անձը դրակա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները և պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները (Տ.Հովհաննիսյանի դեպ¬քում՝ նաև ծանրացնող հան¬գա¬մանքները) Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչ¬յուրի կատարած հան¬¬ցան¬քի համար պա¬տիժ, իսկ ամբաստանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի, Մ.Սարգսյանի և Է.Ալիխանյանի պարագայում՝ նաև վերջնա¬կան պատ¬իժ սահմա¬նելիս` ղեկավարվե¬լով արդարության և պատասխա¬նատ¬վության անհա¬տա¬կա¬նացման սկզբունք¬¬ներով։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ լրացուցիչ պա¬տիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավ¬ման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հան¬ցա¬վոր ճանա¬պար¬հով ձեռք բեր¬ված օգուտի չափը։
Տվյալ պարագայում գործով ամբաստանյալների նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակելու աննպա¬¬տակա¬հար¬մա¬րության վերաբերյալ Դատա¬րանի հետևությունը պայմա¬նավոր¬ված է հան¬ցա¬¬գոր¬ծութ¬յանը նրանց մաս¬նակցության բնույթով և աստիճանով (ամբաստանյալներ Մ.Մուրադյանը, Գ.Գաբրիել¬յանը, Մ.Սարգսյանը և Վ.Ստեփանյանը հափշտակության օժանդակողներ են, նյութական շահ կամ օգուտ չեն ստացել)։
Լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելու համա¬տեքստում կոնկրետ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակ¬ված պատի¬ժը պայ¬մա¬նա¬կանորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահ¬մանված կանոնը, համաձայն որի` նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի կարող նշա¬նակվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցութ¬յունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը (հիմ¬նական և լրացուցիչ) նշանակ¬վում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումա¬րելու կանոն¬ներով, այսինքն` ամբաս¬տան¬յալ Մնացական Սարգսյանի և Էդիտա Ալիխանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պա¬տիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պա¬տիժները մասնա¬կիո¬րեն գումա¬րելու կանոնը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։ Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի, Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբ¬րիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատ¬ժի (վերջնական պատժի) կրման նպատա¬կա¬հարմարության հար¬ցին՝ Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց ուղղվելը և սոցիալա¬կան արդարության վերականգնումը հնա¬րավոր է նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակ¬ված պատիժը կամ վերջ¬նական պատիժը պայ¬մա¬նա¬կանորեն չկիրառելու պայմաններում, որպիսի հետևության հանգելիս ղեկա¬վարվում է հետևյալ իրա¬վական վերլու¬ծութ¬յուններով և դատողություն¬ներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազա¬տազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծան¬րացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հանցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ ամբաս¬տանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տե¬սակները ռեալ կրե¬լու (Հասմիկ Պետ¬¬րոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնա¬խա¬տես¬¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պատասխա¬նատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։ Սակայն, դա¬տա¬րանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատես¬ված պա¬տիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լու¬ծե¬լիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հան¬ցա¬գործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հան¬ցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն ար¬տա¬հայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվա¬կանի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հան¬րային վտան¬գավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղ¬քի ձևի և տեսակի, հան¬ցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեա¬կան օրենսդրութ¬յամբ պահպանվող հասարա¬կա¬կան հարաբերության` հանցանքի կատարման պա¬հին ունեցած սո¬ցիա¬լական նշանակության վերա¬բերյալ փաս¬տական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հան¬ցա¬գործության կա¬տարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հան¬ցակցության դեպ¬քում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակ¬ցության աստիճանը»։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյա¬նի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու հարցի լուծ¬ման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատար¬ման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մաս¬նակցութ¬յան աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հաստատված հան¬գա¬մանք¬ների վրա տա¬րա¬ծելով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներից յուրա¬քանչյու¬րի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս և պատիժը (ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհան¬նիսյանի, Էդիտա Ալիխանյանի և Մնացական Սարգսյանի պա¬րագայում` վերջ¬նական պատիժը) կրելու նպատակա¬հարմա¬րութ¬յան հարցը պար¬զելիս հանցագոր¬ծության՝ հան¬րության համար վտանգա¬վորության աստիճանի ու բնույթի հետ մեկտեղ անհ¬րա¬ժեշտ է հաշ¬վի է առ¬նել հան¬ցակցության ձևը և տեսակը, կատարված հանցա¬գոր¬¬ծության մեջ յուրա¬քանչյուր ամբաստանյալի մասնակցության աստի¬ճանն ու դերա¬կա¬տա¬¬¬րությունը, հան¬ցանքը կատա¬րելու նպատակը և շարժառիթը, մեղքի տեսակը, հանցա¬գոր¬ծության ավարտից հետո դրսևորած վարքագիծը, յուրա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, պա¬տաս¬խանատվությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գա¬մանքները, ինչպես նաև պատաս¬խա¬նատվութ¬յունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բացակայությունը ( վերջինս՝ բացառությամբ ամբաստան¬յալ Տ.Հովհաննիսյանի)։
Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամ¬բողջական գնա¬հատման պայման¬ներում է հնարավոր պատշաճ հետևության հանգել պատժի նպա¬տակ¬ներն ապա¬հովելու տեսանկյունով ամբաստանյալներից յուրա¬քա¬նչյուրի նկատմամբ նշանակ¬վող պա¬տիժը (ամ¬բաստանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի, Է.Ալիխանյանի և Մ.Սարգսյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և մեջբերումների լույսի ներքո՝ դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի, Մնացական Սարգսյանի և Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը կամ վերջնական պատիժը պայմա¬նականորեն չկիրա¬ռելու քրեաիրավական հիմքերը բացակայում են, ինչը պայմանա¬վորված է նրանց վերագրված հանցագործության բնույթով և վտանգավորության աստիճանով (կատարել են ծանր կամ, այդ թվում ծանր հանցագործություն), ինչպես նաև հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ.
ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանի դեպքում` փորձաշրջանի ընթացքում նոր հանցանք կատարելը, տվյալ հանցանքը խմբի կազմում այլ անձի հետ նախնական համաձայնության շրջանակներում կատա¬րելը, դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, հանցանքը կատարելիս առանձնապես ակտիվ դերը, հանցանքների ռեցիդիվի առկայությունը,
ամբաս¬տանյալ Մնացական Սարգսյանի պարագայում` հանցագործությունների քանակը և հան¬ցանքների հա¬մակցությամբ պատիժ նշանակելու, կատարած հանցանքների համար չզղջալը, նրա դեմ հա¬մա¬պար¬տությամբ բռնագանձ¬նելու պահանջով ներկայացված 3.274 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի քա¬¬ղա¬¬քա¬ցիական հայցի պայմաններում պատճառած վնասը հատուցելու ուղղությամբ որևէ քայլեր չձեռ¬նարկելը, իսկ
ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի պարա¬գայում` կատարած հանցանքի համար ըստ էության չզղջալը, նրա դեմ համապարտությամբ բռնագանձ¬նելու պահանջով ներկայացված 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ քա¬ղա¬¬քա¬ցիական հայցի պայմաններում պատճառած վնասը հատուցելու ուղղությամբ որևէ քայլեր չձեռ¬նարկելը։
Դատարանը ամբաս¬տանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի, Մնացական Սարգսյանի և Վահե Ստե¬փանյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքները, այդ թվում` յուրաքանչյուրի խնամքին փոքրահասակ երեխաների առկայությունը, Վ.Ստե¬փան¬յանի դեպքում՝ նաև նրա վատառողջությունը, հաշվի է առնում ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատժի կամ վերջնական պատժի չափը որոշելիս և անհա¬տա¬կանաց¬նելիս։
Ամբաստանյալներ Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժը, իսկ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակվող վերջնական պատիժը նպա¬տա¬կա¬հարմար է չկիրառել, առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու քրեաիրավական հիմքերը և հետևյալ փաս¬տարկները.
Այսպես, ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանը քննվող դեպքերին մասնակցել է օժանդակողի կարգա¬վիճա¬կով, նախկինում դատապարտված չէ, ունի բարձրագույն կրթություն, ամուսնացած է, խնամքին է 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին ծնված Մարիա Մառլենի Մուրադյանը, ուսման վայրում բնու¬թագրվել է դրա¬կանորեն, անկեղծորեն զղջացել և դեռևս մինչդատական վարույթից տվել է խոստովանա¬կան ցուցմունքներ, ամբող¬ջությամբ (4.428 ԱՄՆ դոլարի չափով) փոխհատուցել է նրան վերագրված դրվագներով որպես քա¬ղաքա¬ցիական հայցվոր ճանաչված «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը պատճառած վնասը, որի կա¬պակ¬ցութ¬յամբ Բանկը նրա մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցից ամբողջությամբ հրա¬ժար¬վել է։
Ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանը նախկինում դատապարտված չէ, քննվող դեպքերին մասնակցել է օժանդակողի կարգա¬վիճա¬կով, զղջացել և տվել է խոս¬տովանական ցուցմունքներ, խնամքին է 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված դուստրը` Դայանա Մկրտչի Գաբրիել¬յանը, բնութագրվում է դրականորեն, Դատարանում կամովին և ամբողջությամբ (6.024 ԱՄՆ դոլարի չա¬փով) փոխհատուցել է նրան վերագրված դրվագ¬ներով որպես քա¬ղաքա¬ցիական հայցվոր ճանաչված «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հան¬ցա¬գոր¬ծությամբ պատճառված վնասը, որի կա¬պակցությամբ Բանկը նրա մասով ներկայացված քաղա¬քացիական հայցից ամբողջությամբ հրա¬¬ժարվել է։
Ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը նախկինում չդատապարտված չէ, ամուսնացած է, սույն գոր¬ծով ամբաս¬տանյալ, անազատության մեջ գտնվող և սույն գործով տևական ժամանակով՝ 6 տարվա ազա¬տազրկման դա¬տա¬պարտվող Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ (Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում քննվող մեկ այլ գործով նրան վերագրվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանր և առանձնապես ծանր հանցա¬գործություն¬ների կատարում), սույն գործով դեռևս 2013թ. մայիսի 6-ից, այսինքն` 2 տարի 9 ամիս 17 օր տևո¬ղութ¬յամբ գտնվում է կալանքի տակ, խնամքին է փոքրահասակ երեխան` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը, ով վատառողջ է և տևական ժամանակ զրկված է երկու ծնողների խնամքից և դաստիա¬րակությունից, դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղ¬ծորեն զղջա¬ցել և տվել է խոստո¬վա¬նական ցուցմունքներ, կամովին, սակայն մասնակիորեն` 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցել է հանցագոր¬ծությամբ պատճառված վնասը, ուսման և բնակության վայրերում բնութագրվում է դրականորեն, հան¬ցագործությունները կատարել է պարտքեր կուտակելու հետևան¬քով ծանր կացության մեջ հայտնված ամուսնուն՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին օգնելու մղումներով։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո՝ յուրաքանչյուր ամբաս¬տանյալի անձը բնութագրող տվյալները և պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդ¬յունք¬¬ներով Դա¬տա¬րանը հան¬գում է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդա¬րության վերա¬կանգնելը, ամ¬բաս¬տանյալներ Էդիտա Ալիխան¬յանի, Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի ուղղվե¬լը և նոր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կան¬խելը հնա¬րավոր է նրանցից յու¬րա¬քանչ¬յուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պա¬տի¬ժը կամ վերջնական պատիժը պայմա¬նա¬կա¬նո¬րեն չկի¬րառելու և ողջամիտ ժամ¬կետով (յուրաքանչյուրին վե¬րագրված արարք(ներ)ի բնույթն ու վտան¬գավո¬րության աստիճանը հաշվի առնելով` 3 տարով) փոր¬ձաշրջան սահմա¬նելու, այլ կերպ` արդա¬¬րացի պա¬տիժ նշանա¬կելու պայման¬նե¬րում։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանի և Գ. Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու որոշումներ կայացնելու պարագայում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ կիրառել է «Հա¬յաս¬տանի Հանրապետության անկա¬խության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կապակ¬ցությամբ հա¬մա¬ներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկ¬տեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշ¬¬ումը (այսուհետ` Համաներման որոշում), որի 1-ին կետի 1-ին ենթակետի ուժով նրանք պատժից ենթակա են ազատ¬ման։ Վերոնշյալ հետևության հան¬գե¬լիս` Դա¬տա¬րանը փաս¬տում է, որ տվյալ պարագայում բացակայում են հա¬մա¬¬ներ¬ման վե¬րոնշյալ որոշման կի¬րառ¬մանը խոչընդոտող, տվյալ իրավական ակտում սպառիչ թվարկված իրա¬վա¬կան արգելք¬¬¬ները, այդ թվում` հանցագործությամբ անմիջականորեն պատ¬ճառված վնասը փոխ¬հատուցելու պայ¬մանը, քանի որ ամբաստանյալներ Մ.Մու¬րադյանը և Գ.Գաբ¬րիել¬յանը մինչև սույն դատական ակտ կայացնելն ամ¬բող¬¬ջութ¬յամբ փոխհատուցել են քաղաքա¬ցիական հայցվոր «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հանցավոր գործողութ¬յուններով պատ¬ճառված գույքային վնասը, Բանկը հրա¬ժարվել է նրանց մասով ներկայացված քաղա¬քացիա¬կան հայցից, հանցագործությամբ պատճառված և հատուցման ենթակա վնասի շուրջ ամբաս¬տան¬յալ Մ.Մու¬րադյանի և Բանկի, ինչպես նաև ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի և Բանկի միջև վեճը բացակայում է։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի և Մնացական Սարգսյանի նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման պահպանման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խա¬փան¬ման միջոցը վե¬րաց¬նելու կամ փո¬փո¬խե¬լու հիմ¬քերը բացա¬կայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրա¬¬կան պատժի` ազա¬¬տազրկման դատա¬պար¬տե¬լու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրա¬¬ժեշ¬տութ¬յամբ։
Միա¬ժա¬¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬¬նալով վերոնշյալ ամ¬բաս¬¬¬տան¬¬յալների պատ¬ժի կրման սկիզբը հաշ¬¬վար¬կելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամ¬կետն հաշ¬վակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամ¬բաս¬տանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատ¬¬¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել սույն գործով նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2013թ. հունիսի 25-ից՝ հաշվի առնելով նաև այն, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով նշա¬նակված ազա¬տազրկումը նրա նկատմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել, վերջինս առհասարակ պատիժ չի կրել։ Մնա¬ցական Սարգսյա¬նի պատ¬¬¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել սույն գործով նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2013թ. օգոստոսի 12-ից։ Վերոնշյալ հաշվարկների պայ¬ման¬ներում ամբաս¬տանյալներ Տ.Հովհաննիսյանին և Մ.Սարգսյանին կա¬լանքի տակ պահելու ժամ¬կետները լրա¬ցուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վե¬րանում է, քանի որ հաշ¬վակցման են¬թակա ժամ¬կետը, առանց ընդհատ¬ման, ընդգրկում է անազա¬տության մեջ նրան¬ցից յու¬րաքանչյուրի հայտնվե¬լու առաջին իսկ օրվա¬նից մինչև սույն դա¬¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ողջ ժամանա¬կա¬¬հատ¬¬վածը։
Կալանքի տակ գտնվող, գործով ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակված պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կա¬¬¬¬յացնելու պայման¬նե¬րում նրա նկատմամբ որ¬պես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալանավոր¬ումն են¬թակա է անհապաղ վերացման։ Տվյալ պարա¬գա¬յում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, ազատազրկման ձևով նշանակված վերջ¬¬¬նական պատ¬¬¬ժից ենթակա է հաշ¬վակցման ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանին 2013թ. մայիսի 6-ից մինչև սույն դատական ակտի կայա¬ցումը անա¬զա¬տութ¬յան մեջ պահելու ողջ ժամանակահատվածը` 2 տարի 9 ամիս 17 օրը։
Դատարանը փաստում է, որ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը բացակայում է ամբաստանյալներ Գոհար Գաբրիելյանի, Վահե Ստեփանյանի և Մառլեն Մուրադ¬յանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը փոփո¬խելու կամ վերացնելու անհրաժեշտությունը։ Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվել սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` նրան փաս¬տացի արգելանքի վերցնելու պահից։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույ¬քի նկատ¬մամբ կի¬րառված (կիրառվելիք) արգելանքների, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի և դատական ծախ¬սերի հարցերին։
Դատարանը փաստում է, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործում՝ դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում է դատական ծախսերի կատարման փաստը հաստատող որևէ ապացույց, հետևաբար` այդ հարցն համարում է լուծված։
Անդրադառնալով սույն գործով ներկայացված սկզբնական և լրացուցիչ հայցերի հիմնա¬վոր¬վա¬ծությանը` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության.
2014թ. հունիսի 24-ին կայացած դատական նիստում ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պա¬տաս¬խանողներ ճանաչված Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից, Գոհար Գաբրիելյանից, Մնացական Սարգսյանից, Վահե Ստեփանյանից և Մառլեն Մուրադյանից հօգուտ քաղաքացիական հայցվոր «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության համապարտությամբ 23.896 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու պահանջ(սկզբնական հայց)։
2014թ. օգոստոսի 26-ին կայացած դատական նիստում, հաշվի առնելով բազ¬մադրվագ հանցավոր արարքի կատարմանը վերոնշյալ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի «մասնակցության չափը», քաղա¬քացիական հայցվորը հայցադիմումը լրացրել է, մասնավորապես` լրացուցիչ հայցադիմումով խնդրել է հօգուտ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության բռնագանձել`
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից` համա¬պարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Գոհար Գաբրիելյանից` համապարտությամբ 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մնացական Սարգսյանից` համապարտությամբ 3.274 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Վահե Ստեփանյանից` համապարտությամբ 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ,
- քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մառլեն Մուրադյանից` համապարտությամբ 4.428 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարներ`
բռնագանձումը տա¬րածելով Էդիտա Ալիխանյանին, Տիգրան Հովհաննիսյանին, Գոհար Գաբրիել¬յանին, Մնացական Սարգսյանին, Վահե Ստեփանյանին և Մառլեն Մուրադյանին սեփականության իրա¬վունքով պատկանող գույքի վրա։
2015թ. ապրիլի 16-ին քաղաքացիական պատասխանող Էդիտա Ալիխանյանը ներկայացրել է հայ¬ցադիմումի պատասխան, որը Դատարանը պատշաճ կարգով ուղարկել էր քաղաքացիական հայցորին` առաջարկելով դրա վերաբերյալ ներկայացնել դիրքորոշում։
Համաձայն վերոնշյալ պատասխանի` ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը վիճարկել էր նաև իր դեմ ներկա¬յաց¬ված քաղաքացիական հայցի գումարի չափը` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Հանցագործության պատճառված վնասի մեծությունը հիմնավորվել է ՀՀ կենտրոնական բանկի իրա¬կանացրած աուդիտի արդյունքում կազմված ստուգման ակտով, մինչդեռ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րությունը, չպասելով Կենտրոնական բանկի վերոնշյալ եզրակացությանը, դեռևս 2013թ. մայիս-հունիս ամիսներին տվել է հաշվապահական բոլոր ձևակերպումները, որի հետևանքով թույլ է տվել էական սխալներ, մասնավորապես` «Հայբիզնես¬բանկ» ՓԲ ընկերությունն իր վրա է ձևակերպել նաև նույն բանկի մեկ այլ մաս¬նաճյու¬ղից 200.000 ԱՄՆ դոլարի չափով կատարված հափշտակությունը, այն դեպքում, երբ տվյալ հափշտակությանն ինքը որևէ առնչություն չի ունեցել։ Դրա մասին է վկայում այն, որ նա¬խաքննության ընթացքում քննիչի կողմից քրեական գործերը տարանջատվել են, սակայն այդ պարագայում անգամ Բան¬կը վերահաշվարկ չի կատարել և տվյալ գումարի փոխհատուցումն անհիմն կերպով, նույնիսկ ներկայումս, պահանջում է իրենից։ Ըստ Էդ.Ալիխանյանի հաշվարկների` հայցագինն անհիմն կերպով ուռճացված է 4.160 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով։
2015թ. հունիսի 4-ին Դատարան է մուտքագրվել քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցիչ Ա.Տե¬պա¬նոսյանի նամակը, համաձայն որի` Էդ.Ալիխանյանի հայցադիմումի պատասխանում նշված առար¬կություններն անհիմն են, հետապնդում են պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ, քանի որ բանկին հասցված վնասի հաշվարկը, ինչպես նաև այն հիմնավորող ՀՀ կենտրոնական բանկի աուդիտի եզրակացությունը ներկայացվել են «Ռոսգոսստրախ-Արմենիա» ԱՓԲ ընկերությանը, որի կողմից էլ հաշվարկը հա¬մարվել է հիմնավոր, և կատարվել է համապատասխան փոխհատուցում։ Պնդել է քաղաքա¬ցիական հայցը, խնդրել է այն ամբողջությամբ բավարարել։
2016թ. փետրվարի 16-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում քաղաքացիական պատասխանող Մառլեն Մուրադյանը Դատարանին է ներկայացրել կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ ԱԱԱ 035792 և թիվ 000256 անդորրագրերի, ինչպես նաև «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության վարչության նախա¬¬¬գահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ 1023-02 նամակի պատճենները, համաձայն որոնց` Մառլեն Մուրադյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխ¬հա¬տուցվել է, Բանկը Մ.Մուրադյանի մասով հրաժարվել է Դատարան ներկայացրած հայցից։
2016թ. փետրվարի 23-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում ներկայացվել են նաև «Հայ¬բիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության վարչության նախա¬գահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակը, համաձայն որի` Բանկին պատճառված և դեռևս չփոխհատուցված 15.572 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամից փոխհատուցվել է 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, որի կապակցությամբ խնդրել է ամբաստանյալներ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանից և Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձնելու դրվագով այլևս բռնագանձել 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, իսկ մնացած մասով Բանկի ներկայացրած քաղա¬քացիական հայցը թողնել անփոփոխ։
Նույն օրը դատարան ներկայացված` «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության վարչության նախա¬գահ Արսեն Միքայելյանի հերթական՝ 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1219-02 նամակի համաձայն` Գոհար Գաբրիելյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով վնասն ամբողջությամբ փոխհա¬տուցվել է, Բանկը հրաժարվել է Դատարան Գ.Գաբրիելյանի մասով ներ¬կայացրած հայցից։
Տվյալ պարագայում քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ խնդրին Դատարանն անդրադառնում և քաղաքացիական հայցը քննարկում է՝ նախապես փաստելով, որ այն այլևս վերաբերելի չէ ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանի, ինչպես նաև Գ.Գաբրիելյանի առնչությամբ հանցագործության դրվագներով նրանց ներկայաց¬ված և համապարտությամբ հայց¬վող նյութաիրավական պահանջներին, քանի որ քաղաքա¬ցիական հայցվորն ամբողջությամբ հրաժարվել է այդ դրվագներով 4.428 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջա¬նակներում ամբաստանյալ Մ.Մու¬րադյանի, Է.Ալիխան¬յանի և Տ.Հովհաննիսյանի դեմ, իսկ 6.024 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջանակներում` ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի, Է.Ալիխան¬յանի և Տ.Հովհաննիսյանի դեմ ներկայացված նյութաիրավական պահանջից, այսինքն՝ ամբաստանյալներ Մառլեն Մուրադյանին և Գո¬հար Գաբրիելյանին վերագրված այդ դրվագներով այլևս քաղաքացիական հայց իրավաբանորեն գոյութ¬յուն չունի, պահանջը, առավել ևս` վերոնշյալ ամբաստանյալների և Բանկի միջև վեճը բացակայում է։ Դատարանը նաև արձանագրում է, որ Էդիտա Ալիխանյանը 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով փոխհատուցել է 5.502 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջանակներում վերջինիս և Տիգրան Հովհաննիսյանի դեմ ներկայացված և համապարտությամբ հայցվող պահանջը, հետևա¬բար` քաղաքացիական հայցը բավարարելու դեպքում այդ դրվագով ամբաստանյալներ Է.Ալիխանյանից և Տ.Հովհաննիս¬յանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա է ընդամենը 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն ար¬ձա¬նագրում է, որ հայցադիմումի պատասխանի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցվորի ներկա¬յա¬ցուցչի գրավոր դիրքո¬րոշումը և հակափաստարկները բավարար չեն քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ քաղա¬քա¬ցիական պատասխանող Էդիտա Ալիխանյանի փաստարկները հերքելու համար, հայցագնի իրավա¬չա¬փութ¬յան մասով հայցը կասկած է հարուցում, ինչը չի փարատվել հանրային տիրույթում սույն քրեական գործը քննելիս և լուծելիս, այդ թվում` դատական նիստերի վայրի և ժամանակ վերաբերյալ մշտապես ծա¬նուցվող քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցիչների չներկայանալու և հստակ պարզա¬բա¬նումներ չներկայացնելու հետևանքով։ Տվյալ պարագայում Դատարանը, քաղաքացիական հայցվորին ամբաս¬տանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի, Տիգրան Հովհաննիսյանի, Գոհար Գասպարյանի, Մառլեն Մուրադյանի, Վահե Ստեփանյանի, Մնացական Սարգսյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով անմիջա¬կա¬նորեն 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարի վնաս պատ¬ճառելու փաստն հաստատված համարելու պարագայում լրացված և փոփոխված վերջնական քաղաքա¬ցիական հայցը (բացառությամբ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, Գոհար Գաբրիելյանից, Էդիտա Ալիխան¬յանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից՝ համապարտությամբ 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, ինչպես նաև Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու պա¬հան¬ջի, որոնց հետ ամբաս¬տանյալներ Մ.Մուրադյանը և Գ.Գաբ¬րիել¬յանը, ըստ էության, համաձայնել և պատ¬ճառված այդ վնասն իրենց և համապարտ պա¬տասխա¬նատ¬վութ¬յուն ենթակա վե¬րոնշյալ անձանց անունից ամբողջությամբ փոխհա¬տուցել են, լուծվել է նաև 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը փոխհատուցելու հարցը, որով ամբաստանյալ Է.Ալի¬խանյանը փոխհատուցել է նրանից և Տ.Հովհաննիսյանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթա¬կա գումարի մի մասը) թողնում է առանց քննութ¬յան` քաղաքա¬ցիա¬կան հայցվորին պարզա¬բա¬նելով քաղաքացիադա¬տա¬վա¬րա¬կան կարգով դատա¬րան դիմելու և փոխհա¬տուցում ստանալու իրա¬վունքը։
Անդրադառնալով մինչդատական վարույթում ամբաստանյալների գույքի նկատմամբ կիրառված արգելանքները պահպանելու կամ վերացնելու հարցին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ արգելանք է կիրառվել Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին համատեղ սեփականության իրավունքով պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակարանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ՝ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված «GMC JIMMY 4.3» մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա, մեկ այլ, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող և նրա եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ գրանցված «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի, «DODGE RAM SRT10» մակնիշի 34 DL 982 համարա¬նիշի և «MERSEDES-BENZ S550» մակնիշի 35 OD 060 համարանիշի ավտոմեքենաների վրա։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցա¬գործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ արգելանք է կիրառվել գործով ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով պատկանող, Երևանի Էրեբունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա։
Դատարանը, հաշվի առնելով քաղաքացիական հայցն առանց քննության թողնելու, միևնույն ժամա¬նակ հանցագործությամբ քաղաքացիական հայցվորին պատճառված վնասն ամբողջությամբ չփոխհա¬տուց¬վելու, ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ սույն գործից անջատ քննվող «Մայր», ԵԿԴ/0062/01/14 քրեա¬կան գործը Դատարանում քննվելու հանգամանքը, գտնում է, որ վերոնշյալ գույքերի վրա (բացա¬ռությամբ այլ անձի գույքային իրավունքներին առնչվող «MERSEDES-BENZ S550» մակնիշի 35 OD 060 համարանիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև դատարանի վճռով արգելանքից ազատված «DODGE RAM SRT10» մակնիշի 34 DL 982 համարա¬նիշի ավտոմեքենայի) կիրառված արգելանքներն անհրաժեշտ է պահպանել` մինչև «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ պատճառված վնասի լրիվ փոխհատուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհան¬նիս¬յանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատ¬կանող «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգե¬լանքները` նույնիսկ այդ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։
Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ԵԿԴ/2938/02/13 քաղա¬քացիական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 11-ի վճռով «Վեմ և Վիգ» ՍՊ ընկերության հայցը բավարարվել է, այդ ընկե¬րությունում գրավադրված, սակայն ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վար¬չության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ արգելանքի վերցված «DODGE RAM SRT10» մակնիշի 34 DL 982 համարա¬նիշի, Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված ավտո¬մեքենայի վրա դրված արգելանքը վերացվել է, այսինքն` սույն դատական ակտը կայացնելու պահին այն այլևս արգելանքի տակ չէ։
2015թ. դեկտեմբերի 25-ին Դատարանի գրասենյակ է մուտքագրվել քաղ. Դավիթ Լենդրոշի Հարութ¬յունյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Լիանա Մանուսաջյանի դիմումը, որին կից ներ¬կայացվել են փաս¬տացի արգելանքի վերցված «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի ավտոմոբիլի սեփականության իրա¬վունքի գրանցման վկայականի, լիազորագրերի և այլ փաստաթղթերի պատճենները։ Համաձայն վերոնշյալ փաստաթղթերի` «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման «WDDNG71X27A095144» նույնականացման համարի ավտո¬մոբիլը 2013թ. ապրիլի 3-ից հաշվառված է սեփականատեր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ (հանդիսանում է սույն գործով ամբաստանյալ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի հարազատ եղբայրը)։ 2013թ. հուլիսի 3-ին տրված (գլխավոր) լիազորագրով Լևոն Հայրապետյանը լիազորել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ 2-րդ փողոց 92 տանը հաշվառված Դավիթ Լենդրոշի Հարությունյանին` լինելու իր ներկայացուցիչը «Հայէկոնոմբանկ» ՓԲ ընկերությունում, նոտա¬րական գրասենյակում, ՀՀ ոստիկանության կողմից տրված հաշվառման վկայագրի հիման վրա վերոնշյալ ավտոմոբիլի վարկի գումարի մասնակի կամ ամբողջական մարում կատարելու բանկում առկա հաշվին` համաձայն բանկի գրավի պայմանագրի, նշված ավտոմեքենան գրավից, արգե¬լանքից հանելու, ստանալու համապատասխան արգելանքից հանելու գրութ¬յուն և տրանսպոր¬տային այդ միջոցի սեփականության իրավունքի վկայագրի բնօրինակը, այնուհետև ապա¬հո¬¬վագրելու, վարելու, հաշվառումից հանելու, վաճառելու, գրավ դնելու, գրավից հանելու նշված ավ¬տոմեքենան, կնքելու պայմանագրեր, ստանալու սեփականության իրավունքի պետական գրանց¬ման վկա¬յականը, սահմանափակումների վերաբերյալ տեղեկանքը, գումարը, վարկը, փոխա¬ռության, ապահո¬վագրա¬կան գումարը, տալու իր անունից դիմումներ, անելու հայտարարություն¬ներ, ստորագրելու իր փոխա¬րեն և կատարելու այն բոլոր գործողությունները, որոնք կապված են սույն հանձնարարության հետ։ Լիա¬զորագիրը տրված է երեք տարի ժամկետով, հաստատված է նոտարական կարգով։
2016թ. հունվարի 15-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ վերոնշյալ ավտոմեքենան փաստացի տիրապետող Դ.Հարությունյանի ներկայացուցիչը, պատճա¬ռաբանելով, որ վերոնշյալ գույքի վրա փաս¬տացի արգելանք կիրառելը և ավտոմոբիլը Ճանա¬պար¬հային ոստիկանության պահպան¬վող հատուկ տա¬րածք 2015թ. դեկտեմբերի 10-ին տեղափոխելն անմի¬ջականորեն առնչվում է իր վստահորդի շահերին, վերջինս հանդիսանում է դրա փաս¬տացի սեփականատերը, դիմել է Դատարանին` այն փաստացի սեփա¬կանատիրոջն ի պահ հանձնելու խնդրանքով, որը քննարկվել և 2016թ. հունվարի 15-ին կայացված որոշ¬մամբ բավա¬րարվել է, «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թո¬ղարկման «WDDNG71X27A095144» նույնականացման համարի ավտոմոբիլի վրա կիրառված արգե¬լանքը պահպանվել, սակայն մինչև սույն (ԵԿԴ/0302/01/15) քրեական գործով վերջնական դատական ակտի օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը վերոնշյալ ավտոմոբիլը պահպանության համար հանձնվել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ 2 փողոց 92 տան բնակիչ Դավիթ Լենդրոշի Հարությունյանին։
Խորհրդակցական սենյակում վերստին անդրադառնալով «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված վերոնշյալ արգելանքի հիմնավորվածությունը` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածով, փաստում է, որ այլևս վերացել է վերոնշյալ գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումները պահպանելու անհրաժեշտությունը, քանի որ այդ գույքը մինչ արգե¬լանքի վերցնելը նախապես գրա¬վադրված է բանկում, իսկ 2013թ. հուլիսի 3-ին տրված (գլխավոր) լիազո¬րագրով փաստացի իրացվել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ 2-րդ փողոց 92 տանը հաշվառված Դավիթ Լենդրոշի Հարությունյանին։ Ավելին, տվյալ ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց չի ճանաչվել, բացա¬կայում են նաև դատաքննության արդյունքներով այն այդպիսին ճանաչելու փաստական և իրավական հիմքերը. դատաքննության ընթացքում հետազոտված որևէ ապացույցով չի հիմնավորվել, որ տվյալ ավտո¬մեքենան ձեռք է բերվել Բանկից հափշտակված գումարների հաշվին կամ ձեռք բերող Դ.Հա¬րութ¬յունյանը բա¬րեխիղճ չի եղել։
2014թ. դեկտեմբերի 11-ին Դատա¬րա¬նի գրասենյակ է մուտք եղել ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի միջնորդությունը` առգրավված իրերը նրան վերադարձ¬նելու վերաբերյալ։ Համաձայն այդ միջնորդության` 2013թ. հունիսի 15-ին խուզարկություն է կատարվել նրա փաստացի բնակության վայրում` Երևանի Թբիլիսյան խճուղի 3/2 շենքի 17-րդ բնա¬կարանում, որի արդյունքներով նախաքննական մարմնի կողմից հայտ¬նաբերվել և առգրավվել են «Կելին» Կ-95 տեսակի էլեկտրոնային պարպիչը, «Լումիքս» տեսակի «Պանա¬սոնիկ DMC-FX 500» ապրանքանիշի թվային ֆոտոխցիկը, «Նոկիա Ցե 3» ապրանքանիշի 359761097625672 գործա¬րանային համարով բջջային հեռախոսը` իր հեռախոսաքարտով, «Էյջ ՊԻ» ապ¬րանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը` իր պատյանով և համա¬կար¬գչի էլեկտրոնային սնուցման լարով։ Վե¬րոնշյալ իրերն իրեղեն ապացույց չեն ճանաչվել, սակայն նրան չեն վերադարձվել, այլ թիվ 11101413 քրեական գործի հետ ուղարկվել են Դատարան։
2015թ. հունվարի 13-ին Դատարանը, քննարկելով ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, այն մերժել է` պատճառաբանելով, որ վերջինիս բնակության վայրի խուզարկությամբ հայտ¬նաբերված գույքի կազմում բացա¬կայում են շուտ փչացող առարկաները, դրանք առգրավվել են խուզար¬կության արդյունք¬ներով, փաթեթա¬վորվել և կնքվել են, գտնվել են նախաքննական մարմնի, իսկ ներ¬կա¬յումս` Դատարանի տրա¬մադրության տակ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 3-րդ մասի տառացի մեկնա¬բանման համաձայն` եթե իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին հնարավոր է անդրա¬դառնալ նախքան քրեական գործով վա¬րույթի ավարտը, ապա առգրավված այլ առարկաների մասով նման հնա¬րավորություն քրեա¬դա¬տավա¬րական օրենքը չի ընձեռում։
Դատարանը փաստել է նաև, որ գործով ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին վերագրվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք, նրա դեմ «Հայբիզ¬նեսբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից ներկայացվել է քաղաքացիական հայց, ինչը նրա միջնորդությունը մերժելու ինքնուրույն փաստարկ է, քանի որ քաղաքացիական հայցը բավարարելու պարա¬գայում գումարի բռնագանձումը կարող է տարածվել նաև այդ գույ¬քային միավորների վրա։
Տվյալ որոշմամբ նաև փաստվել է քրեական գործի վա¬րույթի ավարտական փուլում Դա¬տա¬րանի կողմից այդ հարցին վերստին անդրադառնալու (լուծելու) անհրաժեշտությունը, ուստի` սույն դատական ակտը կայացնելիս Դա¬տա¬րանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի վերոնշյալ շարժա¬կան գույքերն անհրաժեշտ է վերադարձնել նրան` հաշվի առնելով նրա նկատմամբ գույքի բռնագրավում չնշանակելու, գործով դատական ծախսերի բացակայության, հանցագործությամբ պատճառված և Բանկի կողմից նրանից հայցվող գումարն ամբող¬ջութ¬յամբ փոխհատուցվելու հանգամանքները։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդված¬ներով` Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
1. Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելը և սույն դատավճռով նշա¬նակված 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակ¬ված և չկրած պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատ¬մամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տիգրան Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. հունիսի 25-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնա¬կիո¬րեն գումարելով` Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշա¬նակել պատիժ ազա¬տազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 (երկու) տարի 9 (ինը) ամիս 17 (տասնյոթ) օրը՝ նրա նկատ¬մամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 2 (երկու) ամիս 13 (տասներեք) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշա¬նակված վերջնական պատիժը` 2 (երկու) տարի 2 (երկու) ամիս 13 (տասներեք) օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանա¬կանորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել և դա¬տական նիստերի դահլիճում նրան անհապաղ ազատ արձակել։
3. Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պա¬տիժ` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Գոհար Գաբրիելյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազա¬տել վերոնշյալ պատժից։
Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կատար¬ման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1(մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մաս¬նակիորեն գումարելով` Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշա¬նակել ազա¬տազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Մնացական Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. օգոստոսի 12-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
5. Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Մառլեն Մուրադյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազա¬տել վերոնշյալ պատժից։
Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
6. Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տար¬ման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում` 4 (չորս ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստո¬րագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
«Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված, գործին կցված և որպես իրեղեն ապացույց ճա¬նաչված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ նաև դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղա¬քացիա¬կան հայցը՝ քաղաքացիական պատասխանողներ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 (չորս հազար չորս հարյուր քսանութ) ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, Գոհար Գաբրիելյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից համապարտությամբ 6.024 (վեց հազար քսանչորս) ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, ինչպես նաև Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից 3.000 (երեք հազար) ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու մասով, համարել լուծված` Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի կողմից ամբող¬ջութ¬յամբ, իսկ Էդիտա Ալիխան¬յանի կողմից մասամբ փոխհատուցվելու պատճառաբա¬նութ¬յամբ, իսկ մնա¬ցած մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` քաղա¬քացիական հայցվորին պարզա¬բա¬նելով քաղաքացիադատավա¬րական կար¬գով դատա¬րան դիմելու և հանցագործությամբ պատ¬ճառված վնասի փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները, մասնավորապես` ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ համատեղ սեփակա¬նութ¬յան իրավունքով Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակա¬րանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված «GMC JIMMY 4.3» մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշ¬մամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող, վերջինիս եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհան¬նիսյանի անվամբ հաշվառված «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտո¬մեքենայի, ՀՀ ոստի¬կանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչա¬կան վարչության ծանր հանցա¬գործութ¬յունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ընդ¬հանուր բաժնային սեփակա¬նութ¬յան իրավուն¬քով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Էրե¬բունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքները պահպանել` մինչև «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ պատճառ¬ված վնասի լրիվ փոխհա¬տուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհան¬նիս¬յանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատ¬կանող «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգե¬լանքները` նույնիսկ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։
Գոհար Արամի Գաբրիելյանին պատկանող և Դատարանում պահվող գույքերը՝ «Կելին» Կ-95 տեսակի էլեկտրո¬նային պարպիչը, «Լումիքս» տեսակի «Պանասոնիկ DMC-FX 500» ապրանքանիշի թվային ֆո¬տոխցիկը, «Նոկիա Ցե 3» ապրանքանիշի 359761097625672 գործա¬րանային համարով բջջային հեռա¬խոսը և հեռախոսաքարտը, «Էյջ Պի» ապ¬րանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը, դրա էլեկտրոնային սնուց¬ման լարը և պատյանը վերադարձնել վերջինիս` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
«Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման «WDDNG71X27A095144» նույնա¬կանացման համարի ավտո¬մոբիլի վրա ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ դրված արգելանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան ստացման օր¬վա¬նից մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0302/01/15
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գործը ստացվել է անջատումից հետո
| Երբ է գործը ստացվել | 17-12-2015 |
|---|---|
| Գործը որտեղից է ստացվել | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 11101413 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակությունը | Տիգրան Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության /այսուհետ՝ Բանկ/ հետ երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների հաշվեհամարներից գումարներ հափշտակելու նպատակով նախնական համաձայնության է եկել կնոջ՝ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի հետ, ով հանդիսանալով նույն բանկի գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, ի պաշտոնե վերապահված գործառույթներից ելնելով հասանելիություն է ունեցել ավանդատուների բանկային տվյալներին։ Հանցավոր մտադրության համաձայն՝ Տիգրան Հովհաննիսյանն էդիտա Ալեքսանյանի հետ խմբով, նախնական համաձայնությամբ 2012 թվականի հուլիսի 31-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում, համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ։ Մնացական Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, օժանդակել է 2012 թվականի նոյեմբերի 19-ից 2013 թվականի մարտի 7-ն րնկած ժամանակահատվածում «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ րնկերության /այսու-հետ՝ Բանկ/ գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ էդիտա Ալիխանյանի և վերջինիս ամուսնու՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ Բանկի հետ երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների հաշվեհամարներից առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամի հափշտակությանր, ինչպես նաև 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին, ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, իր մոտ պահել, ապա՝ ապօրինի իրացրել է զենք և ռազմամթերք: Էդիտա Ալիխանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության (այւտւհետ՝ Բանկ) գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, ի պաշտոնե իրեն վերապահված գործառույթներից ելնելով հասանելիություն ունենալով ավանդատուների բանկային տվյալներին, իր լիազորությունները հիշյալ ընկերության շահերին հակառակ օգտագործելով, օգտվելով Բանկի գործառնական վարչության պետ Վահե Հարությունյանի և սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի կողմից նույնպես՝ իրենց կարգադրիչ և այլ լիազորություններր ոչ պատշաճ կատարելու, դրանք չարաշահելու, այդ թվում՝ վերջիններիս վերահսկողության բացակայության հանգամանքից ու դրա հետևանքով ստեղծված բարձիթողի վիճակից, երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների հաշվեհամարներից գումարներ հափշտակելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով ամուսնու՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, 2012 թվականի հուլիսի 31-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում, համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ, որի արդյունքում Բանկի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ։ Գոհար Գաբրիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2012 թվականի սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում, «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության /այսուհետ՝ Բանկ/ գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ էդիտա Ալիխանյանի և վերջինիս ամուսնու՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ, Բանկի հետ երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների հաշվեհամարներից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 73.169.992 ՀՀ դրամին համարժեք 119.900 ԱՄՆ դոլար և 23.923.795 ՀՀ դրամ։ Վահե Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, օժանդակել է 2013 թվականի մարտի 14-ին «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության /այսուհետ՝ Բանկ/ գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ էդիտա Ալիխանյանի և վերջինիս ամուսնու՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ Բանկի հետ երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների հաշվեհամարներից առանձնապես խոշոր չափերի՝ 12.428.400 ՀՀ դրամին համարժեք 30.000 ԱՄՆ դոլարի հափշտակությանր։ Մառլեն Մուրադյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, օժանդակել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության /այսուհետ՝ Բանկ/ գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ էդիտա Ալիխանյանի և վերջինիս ամուսնու՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ Բանկի հետ երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների հաշվեհամարներից առանձնապես խոշոր չափերի՝ 65.858.153 ՀՀ դրամին համարժեք 147.740 ԱՄՆ դոլարի և 5.505.000 ՀՀ դրամի հափշտակությանը: |
| Մեղադրյալ, ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Էդուարդի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 181 Մաս 3 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ, ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Կամոյի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 38-181 Մաս 3 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ, ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Էդիտա |
| Ազգանուն | Ալիխանյան |
| Հայրանուն | Արծրունի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 181 Մաս 3 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ, ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հայրանուն | Արամի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 181 Մաս 3 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ, ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հայրանուն | Վլադիմիրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 38-181 Մաս 3 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ, ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մառլեն |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հայրանուն | Պարույրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 38-181 Մաս 3 Կետ 1 |
| Վիճակագրության տողի համարը | 6.7 |
| Առավել թեթև հանցագործության վիճակագրության տողի համարը | 8.21 |
| Մայր գործի համարը | ԵԿԴ/0062/01/14 |
Մակագրել
| Երբ | 17-12-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 17-12-2015 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 17-12-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-01-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լիաննա |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լիաննա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սիմոն |
| Ազգանուն | Ամիրխանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Աղաջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռևիկ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2016թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 23-02-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 23-02-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Էդիտա |
| Ազգանուն | Ալիխանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 23-02-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 23-02-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | Կիրառելով <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մաիսն>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազատել վերոնշյալ պատժից: |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 23-02-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Մառլեն |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 23-02-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | Կիրառելով <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մաիսն>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազատել վերոնշյալ պատժից: |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 23-02-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ/0302/01/15 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի« քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի, Սուսաննա Պետրոսյանի, Աննա Փանոսյանի, Հասմիկ Արտաշեսյանի, Նաիրա Թումանյանի և Ժենյա Ավետիսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրողներ` Հայկ Հակոբյանի, Արամ Արամյանի և Բագրատ Ղազինյանի, տուժողի (քաղաքացիական հայցվոր) «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ` Տիգրան Խաչատրյանի, պաշտպաններ` Լիաննա Գասպարյանի, Սուսաննա Սարգսյանի, Գուրգեն Մադոյանի և Դավիթ Մնացականյանի (ամբ. Տ.Հովհաննիսյան), Սիմոն Ամիրխանյանի (ամբ. Էդ. Ալիխանյան), Էդուարդ Աղաջանյանի, Մուշեղ Շուշանյանի, Եղիկ Եփրեմյանի և Կարինե Խաչատրյանի (ամբ. Գ.Գաբրիելյան), Ռևիկ Գաբրիելյանի (ամբ. Վ.Ստեփանյան), Լիաննա Գրիգորյանի (ամբ. Մ.Սարգսյան), նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2016թ. փետրվարի 23-ին ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի` 1. Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի` (ծնված 1985թ. նոյեմբերի 10-ին« Երևանում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված վատառողջ որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը, աշ¬խա¬տել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությունում, նախկի¬նում դատապարտված Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տա¬րանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով, դատվածությունը չմարված, հաշ¬վառ¬ված է Երևանի Խաղաղ Դոնի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվել է Երևանի Արզումանյան փողոցի 13-րդ շենքի 27-րդ բնա¬կարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանա¬վորումը, արգե¬լանքի տակ է 2013թ. հունիսի 25-ից)։ 2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի` (ծնված 1985թ. սեպտեմբերի 10-ին« Դիլիջան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայուհի« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված վատառողջ որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը, աշ¬խա¬տել է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬¬¬րությունում` որպես գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, նախ¬կինում չդատա¬պարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվել է Երևանի Խաղաղ Դոնի 23-րդ շենքի 311-րդ բնա¬կարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬վոր արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2013թ. մայիսի 6-ից), 3. Գոհար Արամի Գաբրիելյանի` (ծնված 1988թ. հոկտեմբերի 14-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայուհի« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված է, խնամքին` 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված դուստրը` Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանը, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Թբիլիսյան խճուղու 3/2 շենքի 17-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն), 4. Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի` (ծնված 1981թ. ապրիլի 30-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին` 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված դուստրը` Էվա Վահեի Ստեփանյանը, աշ¬խա¬տում է «Հույսի քարավան» տաքսի ծառայությունում` որպես հեռախո¬սա¬վար, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Արտաշիսյանի փողոցի 61-րդ շենքի 16-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն), 5. Մառլեն Պարույրի Մուրադյանի` (ծնված 1986թ. ապրիլի 22-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին` 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին ծնված դուստրը` Մարիա Մառլենի Մուրադյանը, աշ¬խա¬տում է «Պեպսի-Կոլա բոթլեր Ջերմուկ ինտերնեյշնլ» ընկե¬րութ¬յունում` որպես մենեջեր, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 20-րդ շենքի 10-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն) և 6. Մնացական Կամոյի Սարգսյանի` (ծնված 1984թ. դեկտեմբերի 11-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` 2011թ. հոկտեմբերի 29-ին ծնված որդին` Արման Մնացականի Սարգսյանը, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվել է Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬վոր արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2013թ. օգոստոսի 18-ից)։ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 11101413 քրեական գործը հարուցվել է 2013թ. հունվարի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի քննչական բաժնում` անհայտ անձանց կողմից ավազակությամբ զուգորդված սպանության փորձի, զենքի գործադրմամբ ավա¬զակություն կատարելու և ապօրինի հրազեն պահելու դեպքերի առթիվ։ 2013թ. հունիսի 12-ին վերոնշյալ արարքը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժին բերման ենթարկված Կարեն Վարդանյանը։ 2013թ. հունիսի 14-ին Կարեն Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2013թ. հունիսի 14-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Կ.Վարդան¬յանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամ¬կետը հետագայում երկարացվել է։ 2013թ. հունիսի 15-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործին է միացվել անհայտ անձանց կողմից զենքի գործադրմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու դեպքի առթիվ դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրո¬նականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցված թիվ 15108312 քրեական գործը։ 2013թ. հունիսի 17-ին Ռաֆայել Հարոյանին և Հայկ Կոջոյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2013թ. հունիսի 18-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործին է միացվել նաև Էդիտա Ալիխանյանի կողմից համա¬կարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 740.000 ԱՄՆ դոլար հափշտակելու դեպքի առթիվ դեռևս 2013թ. մայիսի 6-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցված թիվ 59101513 քրեական գործը։ 2013թ. մայիսի 6-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված արարք կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է Էդիտա Ալիխան¬յանը։ 2013թ. մայիսի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։ 2013թ. մայիսի 18-ին Տիգրան Հովհանիսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետա¬խուզում։ 2013թ. մայիսի 18-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, հետախուզվող Տիգրան Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում։ 2013թ. մայիսի 25-ին Տիգրան Հովհաննիսյանն ինքնակամ ներկայացել է իրավապահներին, նույն օրը նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 2013թ. մայիսի 26-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանը, մեղադրյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ քննարկելով նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում կիրառելու վերաբերյալ նախաքննական մարմնի միջնոր¬դությունը, բավարարել է այն։ Մեղադրյալ Տ.Հովհաննիսյանի կալանավորման երկամսյա ժամկետը հետագայում երկարացվել է։ 2013թ. օգոստոսի 12-ին ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու կասկածանքով ձերբակալվել է Մնացական Սարգսյանը։ 2013թ. օգոստոսի 14-ին Մնացական Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։ 2013թ. սեպտեմբերի 3-ին թիվ 11101413 քրեական գործի նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59103413 քրեական գործը` այլ անձի (անձանց) կողմից համակարգչային տեխնի¬կայի օգտագործմամբ «Հայ¬բիզնես¬բանկ» ՓԲ ընկերությունից առանձնապես խոշոր չափի` 200.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու դեպքի առթիվ։ 2013թ. հոկտեմբերի 7-ին Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 2014թ. մարտի 13-ին Վահե Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ 2014թ. մարտի 14-ին Գոհար Գաբրիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ 2014թ. մարտի 15-ին Մառլեն Մուրադյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ 2014թ. մարտի 20-ին Ռաֆայել Հարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2014թ. մարտի 20-ին Հայկ Կոջոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2014թ. մարտի 20-ին Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2014թ. մարտի 20-ին Կարեն Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2014թ. մարտի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ 2014թ. մարտի 28-ին Տիգրան Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով։ 2014թ. ապրիլի 2-ին որոշումներ են կայացվել ենթադրաբար հափշտակված գումարները կան¬խիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետ¬րոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրան¬ցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։ 2014թ. ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս մահանալու հիմքով ( մահվան թիվ 147520 վկայական)։ 2014թ. ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանի կողմից Ռաֆայել Հարոյանին «Վինչեստր» տեսակի որսորդական ողորկափող հրազեն, իսկ Տիգրան Հովհաննիսյանին «Կալաշնիկով» տեսակի ինքնաձիգ ու փամփուշտներ իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` Մնացական Սարգսյանի վերոնշյալ արարքներում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցա¬կազմի բացակայության հիմքով։ 2014թ. ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցա¬կազմի բացակայության հիմքով։ 2014թ. ապրիլի 3-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնաց¬վել նոր, թիվ 59101014 քրեական գործը` անհայտ անձի կողմից Մնացական Սարգսյանին հրազեն հանդիսացող 7.62մմ տրամա¬չափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7.62 մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտներ ապօրինի իրացնելու դեպքի առթիվ։ 2014թ. ապրիլի 3-ին սույն (թիվ 11101413) քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59101114 քրեական գործը` «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ծառայողների կողմից լիազորությունների չարաշահ¬ման դեպքի առթիվ։ 2014թ. ապրիլի 28-ին թիվ 11101413 քրեական գործը Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, Հայկ Սամվելի Կոջոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մառլեն Պարույրի Մուրադյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2014թ. ապրիլի 30-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։ 2015թ. դեկտեմբերի 17-ին կայացած հերթական դատական նիստի ընթացքում` դատաքննության ավարտական փուլում, Դատարանը որոշում է կայացրել ԵԿԴ/0062/01/14 (նախաքննական թիվ 11101413) քրեական գործից թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 համարով նոր (սույն) քրեական գործ անջատելու մասին` հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ. ա. համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առանձ¬նապես խոշոր չափերի գումար ենթադրա¬բար հափշտակելու համար ամբաստանյալներ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյա¬նին, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին և Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ենթադրյալ այդ հափշտակությանն օժանդակելու համար Մնացական Կամոյի Սարգսյանին, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին և Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով, բ. ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրված հանցագործության դրվագով և գ. ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի կողմից ապօրինաբար հրազեն և ռազ¬մամթերք ձեռք բե¬րելու, պահելու և իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված հանցա¬գործության դրվագով։ Նույն որոշման համաձայն` «Մայր» (ԵԿԴ/0062/01/14) գործի դատաքննությունը շարունակվել է հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ` Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հայկ Սամ¬վելի Կոջո¬յանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով։ Վերոնշյալ որոշման համա¬ձայն` անջատված քրեական գործի քննությունը շարունակվել է այդ որոշման կայացմանը նա¬խորդած հատվածից, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառված խափանման մի¬ջոց¬¬ները և/կամ դատական սանկցիաները պահպանվել են, տուժող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ներ¬կա¬¬յացուցչի մասնակցությունն ապահովվել է անջատված (սույն) գործի, իսկ տուժող Բաբկեն Հովհաննիս¬յանի, տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Մկրտչյանի և վերջինիս ներկայացուցիչ Սոնա Գուլքանյանի մաս¬նակցությունը` «մայր» գործի շրջանակ¬ներում։ Դատարանը նաև փաստել է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված և Դատարանում զննված «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված փաս¬տաթղթե¬րը տնօրին¬վելու են սույն քրեական գործի, իսկ Դատարան ուղարկված այլ իրեղեն ապացույցները` ԵԿԴ/0062/01/14 քրեական գործի շրջանակներում։ 2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը. Էդիտա Ալիխանյանը, հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության ծառայող` «Հայբիզ¬նես¬բանկ» ՓԲ ընկերության (այսուհետ` նաև Բանկ) գործառնական վարչության հաճախորդների սպա¬սարկ¬ման բաժնի մասնագետ, իր կարգադրիչ և այլ լիազորություններն օգտագործել է Բանկի շահերին հակառակ և հօգուտ իրեն ու ամուսնու, որի հետևանքով համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ Բանկից հափշտակ¬վել է առանձնապես խոշոր չափի` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարներ, որով Բանկի համար առաջացել են ծանր հետևանքներ. Այսպես, Էդիտա Ալիխանյանը, Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ ձեռք բերած նախնական համա¬ձայնության շրջանակներում, իր ծառայողական լիազորությունների չարաշահմամբ, Տ.Հովհաննիս¬յանի ու նրա կողմից մատնանշած անձանց՝ Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Վարդուհի Գաբրիելյանի, Էլանորա Հարությունյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալներով բացել է հաշվեհամարներ, ինչը կատարել է Բանկի «Բանկային և առարկայազուրկ մետաղական հաշիվների բացման, սպասարկման և փակման» կարգի 5.3.1 կետի խախտմամբ։ Այնուհետև, ի պաշտոնե հասանելիություն ունենալով բանկի ավանդա¬տուների տվյալներին` Էդ.Ալիխանյանը ընտրել է երկարաժամկետ պայմանագրեր կնքած Բանկի հաճախորդների և օգտվելով ծրագրային հնարավորությունից` «Բանկի ավանդային գործառնությունների իրականացման» կարգի խախտ¬մամբ, իր ծառայողական համակարգչով պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում տվել է «դադարեցում», ապա՝ «պարտքերի մարում» հրահանգները, որոնց հետևանքով ավանդային պայմա¬նագրե¬րում նշված գումարները փոխանցել է ավանդատուների ցպահանջ հաշիվներին։ Այդ հաշիվներից, որոնցից, ըստ հիշյալ կարգի 4.1.1 կետով սահմանված պահանջների, չի թույլատրվում կատարել ընթացիկ բանկային գործառնություններ, այդ թվում` այլ անձանց հաշվին փոխանցումներ և որոնց վրա չեն տարածվել «Բան¬կա¬յին հաշվի մասին» կանոնները, Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է վճարման կեղծ հանձնա¬րա¬րա¬կան¬ներ, ստո¬րագրել ավանդատուների փոխարեն, ապա էլեկտրոնային և թղթային տարբերակներով դրանք ուղար¬կել է բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի հաստատմանը, ինչից հետո ավանդային գումարները փո¬խանց¬վել են վերը հիշատակված անձանց անուններով բացված հաշվեհա¬մարներին։ Փոխանցումները կա¬տա¬¬րելուց հետո Տիգրան Հովհաննիսյանի հորդորով Բանկ ներկայացած և/կամ ուղեկցված նշված անձանց կողմից այդ գումարները կանխիկացվել, ապա հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, այդ կերպ հափշտակվել։ Բացի այդ, Էդիտա Ալիխանյանը, օգտվելով ի պաշտոնե իրեն վերապահված ծրագրային հասանե¬լիությունից, նախապես կնքված ու հաստատված ավանդային պայմա¬նագրերի էլեկտրոնային տարբե¬րակ¬ներում ծառայողական համակարգչի միջոցով, որպես ավանդային պայմանագրերով նախատես¬ված գումարի տնօրինման ինքնուրույն լիազորություններով օժտված «Երրորդ անձ», ձևակերպել է նույն անձանց, ում տվյալներով արդեն իսկ Բանկում բացել էր համապատասխան հաշվեհամարներ։ Այնուհետև, պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում նույն եղանակով տվել է «պայմանագրի դադա¬րեցում», ապա` «պայմանագրի մարում» հրահանգները, իբրև մարման հաշիվ նշել որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպված անձնավորության հաշվեհամարը։ Այդ գործողությունից հետո իր իսկ ձևավոր¬ած և սպա¬սարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի կողմից հաստատ¬ված վճարման հանձնարա¬րագրերի հիման վրա գումարները փոխանցել է «Երրորդ անձանց» հաշվեհա¬մարներին, ովքեր դրանք Բանկից կանխիկ ստա¬ցել և գրեթե անմիջապես փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, որպիսի գումարները դարձյալ հափշտակ¬¬վել են։ Այն դեպքերում, երբ Բանկի ավանդատուները ցանկացել են վերակնքել կամ լուծել ավանդային պայմանագրերը, Էդիտա Ալիխանյանը, նրանց հաշիվներին առկա գումարների հափշտակության փաստը թաքցնելու նպա¬տակով օգտվելով ծրագրային հասանելիությունից, «Բանկի ավանդային գործառ¬նութ¬յունների իրականացման» կարգի խախտ¬մամբ կազմել է կեղծ պայմանագրեր` էլեկտրոնային տվյալներում նշելով ավանդային գումարի թույլատրվող նվազագույն շեմը, իսկ ավանդատուին տրամադրած պայմանագրի թղթային տարբերակում` իրական ավանդային գումարի չափը, որոնք նշված կարգի 5.3.2 կետի 4-րդ քայլով սահմանված պահանջ¬ների խախտմամբ (համաձայն որի` ավանդային հաշվին գումարը մուտքագրվելուց հետո պատաս¬խա¬նատու աշխատակիցը դրոշմակնքում և ստորագրում է ավանդային պայմանագրի երկու օրինակները և դրանք ներկայացնում է իր անմիջական ղեկավարի նշագրմանն ու գործառնական վարչության պետի ստորագրմանն ու կնքմանը), առանց էլեկտրոնային համապատասխան բազայի ստուգ¬ման` հաստատման է ներկայացրել սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանին, ով, ինչպես նաև գործառնական վարչության պետ Վահե Հա¬րութ¬յունյանը ստորագրություններով հաստատել են դրանք։ Միաժամանակ, գումարների հափշտակության փաստը քողարկելու նպատակով Էդիտա Ալիխան¬յանը, չարաշահելով իր ծառայողական լիազորությունները, նույն եղանակով ընտրած բան¬կի ավան¬¬դատուների հաշվեհամարներից փոխանցումներ է կատարել ժամկետային առումով լրացող և հափշտակության բացահայտման համար վտանգ ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհա¬մար¬ներին։ Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Էդիտա Ալիխանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ Միաժամանակ, Էդիտա Ալիխանյանը համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի գումարներ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Հովհաննիս¬յանի հետ, անմիջականորեն վերոնշյալ խմբի անդամներով, երբեմն նաև Գոհար Գաբրիելյանի, Մնա¬ցական Սարգսյանի, Վահե Ստեփանյանի կամ Մառլեն Մուրադյանի օժան¬դակութ¬յամբ (աջակցությամբ) հափշտակել են Էդիտա Ալիխանյանի վերոնշյալ կարգադրիչ և այլ լիազորութ¬յունների չարաշահմամբ Բանկից կանխիկացված և ի վերջո Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնված առանձնապես խոշոր չափի գույքը` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարները։ Այսպես, նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում գործող խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կատարած հափշտա¬կություններին վերոնշյալ անձինք աջակ¬ցել են կոնկրետ (ստորև ներկայացվող) դրվագներով դրա իրականացման խոչընդոտները վերացնելու միջոցով, մասնա¬վորապես` Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր կողմից վարվող ավտոմեքե¬նաներով գումարների կանխիկացման համար ներգրավված անձանց Բանկ տեղափոխելու կամ Բանկի հարակից տարածքում նրանց դիմավորելու, հաճախորդների սպասարկման սրահ ուղեկցելու, Էդիտա Ալիխան¬յանի աշխատանքային տաղավարին մոտենալու, գումարի ստաց¬ման համար պահանջվող գործողութ¬յունները կատարելու վերաբերյալ ցուցումներ տալու, որոշ դեպքերում` բանկից ստացված գումարները ստա¬նալու և Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնելու, հափշտակության հետքերը պարտակելու համար Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով ժամկետային առումով լրացող և հափշտա¬կության բացահայտման համար վտանգի ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհամարներին Տ.Հովհան¬նիս¬յանից նախապես ստացած գումարները մուտքագրելու եղանակներով, Գոհար Գաբրիելյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր անձնագրային տվյալները տրա¬մադրելու (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Տ.Հովհաննիսյանի հոր¬դորով բանկ այցելելու, իր անվամբ փոխանցված գումարները ստանալու և դրանք ավելի ուշ Տ.Հով¬հաննիսյանին հանձնելու եղանակներով, իսկ Վահե Ստեփանյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր հոր` Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալները տրա¬մադրե¬լուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Վլադիմիր Ստեփանյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստա¬նալուն և իրեն փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Վահե Ստե¬փանյանը ստացել և փո¬խանցվել Տ.Հովհաննիսյանին, Մնացական Սարգսյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անձնագրային տվյալները տրա¬մադրե¬լուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշ¬վեհամար), Արտակ Սարգսյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և Տ.Հովհաննիսյանին փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Արտակ Սարգսյանը ստացել և փո¬խանցվել Տ.Հովհաննիսյանին։ Այսպես, 2012թ. հունվարի 17-ին Արթուր Գոռիկի Գրիգորյանի անունով թիվ 031369 ավանդային պայմա¬նագրով ներդրվել են 40.000 ԱՄՆ դոլարի, իսկ թիվ 031370 ավանդային պայմանագրով 36.796 ԱՄՆ դո¬լարի ավանդներ, որոնք այնուհետև կանխիկ համալրվել են համապատասխանաբար` 2.500 և 570 ԱՄՆ դոլարով։ 2012թ. դեկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031369 ավանդային պայմանագիրը, 42.500 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. մարտի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի 12.000.000 ՀՀ դրամի ավանդային պայմանագիրը, արդյունքում 88.471,30 ՀՀ դրամը գանձվել է որպես դադարեցման տույժ ավան¬դի գումարից, իսկ մնացած 11.911.528,70 ՀՀ դրամից 11.910.000 ՀՀ դրամն ավանդատուի բանկային հաշվից փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, որը հաշվեհամարին գումարի մուտ¬քագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հուլիսի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Անահիտ Մարատի Գնունու թիվ 038190 ավանդային պայմանագիրը, 8.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն ամբողջ գումարը կանխիկ ստացել է բանկից։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հասմիկ Լյուդվիկի Աբրահամյանի թիվ 038141 ավանդային պայմանագիրը, որից 1.030.000 ՀՀ դրամ նույն օրն ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխան¬ցել է Մարտին Վահագնի Շիրակյանի բանկային հաշվին, իսկ 570.000 ՀՀ դրամը 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին փոխանցել է Անահիտ Սերժիկի Միրզոյանի բանկային հաշվին։ Վերջիններս իրենց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարները նույն օրը կանխիկ ստացել և փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. սեպտեմբերի 13-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վիգեն Սարգսի Վարդանյանի թիվ 041554 ավանդային պայմանագիրը, 5.000.000 ՀՀ դրամ գումարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 3.505.000 ՀՀ դրամը նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին։ Նույն օրը Մառլեն Մուրադյանը Գոհար Գաբրիելյանին տեղափոխել է Բանկ, որտեղ վերջինս, համաձայն Մ.Մուրադյանից ստացած ցուցումների, իր հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը կանխիկ ստացել է, այնուհետև փոխանցել Մառլեն Մուրադյանին, ով իր հերթին այն տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 1.495.000 ՀՀ դրամը Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին է փոխանցել 2012թ. սեպտեմբերի 18-ին, որը նույն օրը Գ.Գաբրիելյանը բանկում ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիս¬յա¬նին։ 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի թիվ 041645 ավանդային պայմանագիրը, 4.400 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.500 ԱՄՆ դոլար նույն օրը, իսկ 2.900 ԱՄՆ դոլար 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին փոխանցել է Գոհար Գաբրիել¬յանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2013թ. մարտի 5-ին 75.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի բանկային հաշվեհամարին։ 2012թ. սեպտեմբերի 27-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Մանուկ Հակոբի Սում¬պուլյանի թիվ 041865 ավանդային պայմանագիրը, 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար ավանդատուի բան¬կային հաշվից փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Աղասի Զալիբեկի Սարգսյանի թիվ 041963 ավանդային պայմանագիրը, 16.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից նույն օրը 8.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին ևս 8.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սարգիս Սմբատի Լալայանի թիվ 041869 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ գումար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փո¬խան¬ցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարը մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սոնյա Կարապետի Փաշայանի թիվ 039873 ավանդային պայմանագիրը, 3.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին 3.500.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Սոնյա Կարապետի Փաշայանի բանկային հաշվեհամարին 2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Գարեգին Բարսեղի Մովսեսյանի թիվ 040086 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով գումարի մուտքագրման օրը բանկից այն կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 031928 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Լ.Հովհաննիսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. նոյեմբերի 15-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հեղինե Վաչագանի Մարտիրոսյանի թիվ 040176 ավանդային պայմանագիրը, 3.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ այն ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. նոյեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Վահանի Սարգսյանի թիվ 0406654 ավանդային պայմանագիրը, 41.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 30.000 ԱՄՆ դոլար նույն օրը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Ա.Սարգսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. նոյեմբերի 23-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վերա Անուշավանի Սարգսյանի թիվ 040658 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. նոյեմբերի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի թիվ 040101 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աստղիկ Շավարշի Գրիգորյանի թիվ 028876 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 20.000 ԱՄՆ դոլարը կանխիկ ելքագրվել է ավանդատուի բանկային հաշվից, նույն օրը 20.000 ԱՄՆ դոլար է մուտքագրվել ավանդատուի մեկ այլ բանկային հաշվին, որտեղից 20.000 ԱՄՆ դոլար Էդիտա Ալիխանյանը փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Բացի այդ, ավանդատուի հաշվից ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար արդեն 2012թ. նոյեմբերի 14-ին փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, որը մուտքագրման օրը կրկին նույն եղանակով կանխիկացվել ու հափշտակվել է։ 2012թ. նոյեմբերի 20-ին Էդիտա Ալիխանյանը նույն ավանդատուի բանկային հաշվին մուտքագրել է 100 ԱՄՆ դոլար, որը ձևակերպել է որպես ժամկետային ավանդ՝ թիվ 040732 ավանդային պայմանագրի տեսքով, սակայն ավանդի պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափը արձա¬նագրել է 30.000 ԱՄՆ դոլարի չափով։ 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ռուբեն Ստեփանի Մեսչյանի թիվ 031771 ավանդային պայմանագիրը, 2.300.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.970.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը հիշյալ անձի անունով ձևակերպել է 30.000 ՀՀ դրամի ավանդ, սակայն պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափն արձանագրել է 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով։ 2012թ. դեկտեմբերի 7-ին ավանդատու Բաբկեն Լևոնի Թաղիանոսյանի կողմից ներդրվել է 10.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդ, որի վերաբերյալ կազմվել է թիվ 042587 ավանդային պայմանագիրը։ Նույն օրը Էդիտա Ալիխանյանը խզել է նշված ավանդային պայմանագիրը և փոխարենը կնքել է 100 ԱՄՆ դոլարի թիվ 042595 պայմանագիրը։ Ավանդատուի ցպահանջ հաշվից 9.900 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ամբող¬ջությամբ կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Մնացականի Խաչատրյանի թիվ 042528 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սիրվարդ Վասիլիի Ռուստամյանի թիվ 031347 ավանդային պայմանագիրը, 2.850.335 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.843.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. հունվարի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031370 ավանդային պայմանագիրը, 37.366 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 22.500 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի փոխանցման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. փետրվարի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վահրամ Խաչիկի Մաթևոսյանի թիվ 045618 ավանդային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյա¬նին։ 2013թ. փետրվարի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Լիլիա Վեմիրի Ղարիբյանի թիվ 044848 ավանդային պայմանագիրը, 31.100 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 28.140 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Ա.Սարգսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. փետրվարի 11-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հասմիկ Հարությունի Խա¬չատրյանի թիվ 042598 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիս¬յանին։ 2013թ. փետրվարի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի թիվ 032663 ավանդային պայմանագիրը, 49.600 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին։ Վերջինիս հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Այնուհետև` Էդիտա Ալիխանյանը 2013թ. փետրվարի 21-ին նույն ավանդատուի դոլարային հաշվին բանկի մեկ այլ ավանդա¬տու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի դոլարային հաշվից փոխանցել է 49.600 ԱՄՆ դոլար։ 2013թ. փետրվարի 21-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոս¬յանի թիվ 035665 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 49.600 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է բանկի ավանդատու Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի հաշվին։ Այնուհետև` 2013թ. ապրիլի 15-ին ավանդատուի բանկային հաշվին կանխիկ մուտք է եղել 14.000 ԱՄՆ դոլար, որը ավանդի խզումից մնացած 400 ԱՄՆ դոլարի հետ ներդրվել է որպես ավանդ՝ կազմվելով թիվ 047583 ավանդային պայմանագիրը։ Ապա, պայմանագրում Վարդուհի Գաբրիելյանին ձևակերպել է որպես «Երրորդ անձ» և 2013թ. ապրիլի 16-ին նրա անունից խզել է հիշյալ ավանդային պայմանագիրը։ Վարդուհի Գաբրիելյանը նույն օրն այդ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհան¬նիս¬յանին։ 2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աշոտ Թեմուրի Մաթևոսյանի թիվ 032991 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամը և ավանդի տոկոսները՝ 444.920 ՀՀ դրամն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.220.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 15-ին նույն անձի անունով Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է 4.000.000 ՀՀ դրամի կեղծ ավանդային պայմանագիր, որի իրական չափը, ըստ ծրագրային ձևակերպման, կազմել է 36.000 ՀՀ դրամ։ 2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Լեոնիդ Միքայելի Հայրապետյանի թիվ 045194 ավանդային պայմանագիրը, 8.050.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 11.314 ՀՀ դրամ տոկոսներն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 8.060.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. փետրվարի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Թամարա Բաբկենի Անտոնյանի թիվ 037671 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի թիվ 032569 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Սյուզի Ռոբերտի Հախինյանի թիվ 036426 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արա Սուրիկի Կարապետյանի թիվ 032970 ավանդային պայմանագիրը, 6.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ազնիվ Կառլենի Մխիթարյանի թիվ 035529 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Հայկ Միրզաջանի Ղազարյանի թիվ 044729 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վլադիմիր Ստեփանյանի բանկային հաշվին, ով, գործելով որդու` Վահե Ստեփանյանի հորդորով, գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Վլադիմիր Ստեփանյան գումարը ստացել, այնուհետև` որդու և Մառլեն Մուրադյանի միջոցով փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հերմինե Ռաֆայելի Միքայելյանի թիվ 037791 ավանդային պայմանագիրը, 7.700.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Գուրգենի Խաչատրյանի թիվ 046513 ավանդային պայմանագիրը, 6.087.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 6.000.000 ՀՀ դրամը փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 045762 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամ և տոկոսները անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.005.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է բանկի հաճախորդ Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպած Գոհար Գաբրիել¬յանի անունից խզել է ավանդատու Արթուր Օնիկի Սիրունցի թիվ 038655 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպված Գոհար Գաբ¬րիելյանի անունից խզել է ավանդատու Անահիտ Կարենի Ավետիսյանի թիվ 037850 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 341.063 ՀՀ դրամ տոկոսները փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպած Լևոն Հովհան¬նիսյանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Մարդիրոս Կարաբեթի Բոզյակալյանի թիվ 041923 ավան¬դային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, որը հաշվե¬համարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպած Լևոն Հովհաննիս¬յանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Էլիզաբեթ Սիմոնի Նահապետյանի թիվ 039902 ավանդային պայմանագիրը, 43.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվե¬համարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 30-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես «Երրորդ անձ» ձևակերպված Շողիկ Պետրոս¬յանի անունից խզել է ավանդատու Գայանե Ռազմիկի Հայրապետյանի թիվ 042701 ավանդային պայմա¬նագիրը, 10.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մայիսի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Դերենիկի Սիմոնյանի թիվ 038666 ավանդային պայմանագիրը, 27.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդի մայր գումարը և 19.732 դրամ հաշվարկված տոկո¬սագումարը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մայիսի 6-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Վիկտորիա Էդուարդի Աթանեսյանի թիվ 040203 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, առանց ավանդատուի բանկային հաշվին անցնելու, փոխանցել է բանկի ավանդատու Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի բան¬կային հաշվին, որի ավանդային պայմանագիրը խզել էր դեռևս 2013թ. մարտի 1-ին։ Վերոնշյալ հափշտակությունների դրվագներով օժանդակողներից յուրաքանչյուրին վերագրված գոր¬ծո¬ղութ¬յունների կատարմամբ` Մառլեն Մուրադյանը օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համա¬ձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 65.858.153 ՀՀ դրամին համարժեք 147.740 ԱՄՆ դոլարի և 5.505.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակութ¬յանը, Վահե Ստեփանյանը օժանդակել է 2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհան¬նիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ 12.428.400 ՀՀ դրամին համարժեք 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակությանը, Մնացական Սարգսյանն օժանդակել է 2012թ. նոյեմբերի 19-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայ¬նությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակութ¬յանը, իսկ Գոհար Գաբրիելյանն օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 3-ն ընկած ժամանակա¬հատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական հա¬մա¬ձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 73.169.992 ՀՀ դրամին համարժեք 119.900 ԱՄՆ դոլար և 23.923.795 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը։ Այսպիսով` հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ շրջա¬նակներում, խմբի կազմում Էդիտա Ալի¬խանյանը և Տիգրան Հովհաննիսյանը կատարել են հանցագործություն, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց համապա¬տասխան դրվագներով օժան¬դակած անձանցից յուրաքանչյուրը` Մառլեն Մուրադյանը, Մնացական Սարգսյանը, Վահե Ստեփանյանը և Գոհար Գաբրիելյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Հափշտակված գումարները կան¬խիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետ¬րոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ դեռևս 2014թ. ապրիլի 2-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս մահանալու հիմքով։ Բացի այդ, Մնացական Սարգսյանը 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ապօրինաբար ձեռք է բերել և պահել, ապա Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում այլ անձի է իրացրել հրազեն հանդիսացող 7,62 մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ, այդ ատրճանակի պահունակի տարո¬ղությամբ, ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7,62 մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտ¬ներ, որոնց դիմաց գնորդից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն` Մնացական Սարգսյանը կատարել է նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածներով ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով. Ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանա¬չեց և Դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012թ. ամռանն իր ամուսին Տիգրան Հովհաննիսյանի գործերում լուրջ խնդիրներ են ծագել, մեծ պարտքեր է կուտակել, ավելի մեծ փորձանքի մեջ չընկնելու պատճառով անգամ աշխատանքից է ազատվել։ Որոշ ժամանակ անց սկսել է հաճախակի տուն չգալ, իսկ տուն գալու դեպքում խիստ նյարդային, անհանգիստ վիճակում էր գտնվում, խուճապի մեջ էր։ Իր հար¬ցադրումներին` Տիգրանը խոստովանել է, որ ավտոմեքենաների առքուվաճառքից մեծ պարտքեր է կուտակել, լուրջ մարդկանց, ովքեր շատ վտանգավոր են, գումարներ է պարտք, անգամ չէր թողնում, որ տան լույսերը միացնեն, վախենում էր, որ պարտատերերը, տեսնելով, որ նա տանն է, կգան նրա ետևից։ Արդեն 2 ամիս անց Տիգրանը սկսեց ընդհանրապես տուն չգալ, հեռախոսներն անջատել էր և իրար հան¬դիպել եմ միայն այգիներում։ Պարտատերերը չգտնելով նրան` եկել են իրենց տուն։ Անելանելի վիճակից դրդված` սկսել է միջոցներ փնտրել ամուսնուն օգնելու համար, իր ընկերուհի Փիրուզայից պարտքով 10.000 ԱՄՆ դոլար է վերցրել, սակայն այդ գումարը Տիգրանին որևէ կերպ չի օգնել։ Նշված 10.000 ԱՄՆ դոլարը հետագայում մարել է ծնողների օգնությամբ։ Մի քանի օր անց Տիգրանն իրեն խնդրել է բանկից մի եղանակով գումար վերցնել` հետագայում վերադարձնելու պայմանով։ Այդ ժամանակ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում աշխատում էր որպես երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրերի բաժնի պետ, տեղյակ էր, որ ավանդային պայմանագրերը մեկ տարուց շուտ չէին խզվելու։ Մտադրվել է նշված պայմանագրերի մի մասը խզել, ավանդների գումար¬ները կանխիկացնել և տրամադրել Տիգ¬րանին, որ նա պարտքերը մարի, իսկ գումարը մեկ տարվա ընթացքում վերադարձնել բանկ, վատագույն դեպքում վարկ ձևակերպել և գումարը տեղը դնել։ Չէր կարող պատկե¬րաց¬նել, որ Տիգրանն անձամբ կամ ուրիշների միջոցով «վախեցնելու» է իրեն` ստիպելով բանկից նորանոր գումարներ դուրս գրել։ Երբեմն հրաժարվել է վերստին գումար դուրս գրելուց, սակայն Տիգրանը դիմել է տարբեր մեթոդների, որոնց մասին չի ցանկանում բարձրաձայնել։ Իրենց վեճերին ներկա են եղել Մառլեն Մուրադյանը, Գոհար Գաբրիելյանը, Ռաֆայել Հարոյանը։ Իր հարցին, թե ինչ գումարների հաշվին են վերադարձնելու բանկից դուրս գրած ավանդները` Տիգրանը վստահեցրել է, թե նրան ևս գումարներ են պարտք, ուղղակի ժամանակի մեջ չի տեղավորվում, համոզել է, թե իբր մի քանի ամսից նրա գու¬մարները վերադարձվելու են, բանկից հանած գումարներն ինքը կկարողանա տեղը դնել։ Տիգրանի պարտատերերն անգամ գիշերներն են իրենց տան դուռ ջարդել` պահանջելով Տիգրանին, սակայն ինքը նրա գտնվելու վայրը չգիտեր, միայն ընկերների միջոցով էր նրա հետ տեղեկություն փոխանակում։ Մի օր՝ երեկոյան, Տիգրանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ երեխային շտապ վերցնի և շենքի ետնամասով իջնի բակ` նշելով, որ Մառլենն արդեն իրեն սպասում է, նա իրենց կտեղափոխի քրոջ տուն` մինչև ինչ-որ մի անձնավորության տեսնի և հարցերը կարգավորի։ Մինչև Մառլենը իրեն և երեխային կհասցներ քրոջ տուն, Տիգրանը հեռախոսազանգով հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգավորվել է, տվյալ մարդը գումարը վերադարձնելու համար ժամանակ է տրամադրել։ Հաջորդ օրը Տիգրանն իրեն պատմել է նաև, որ ոմն կոմիտասցի Ռուդո նրան ինչ-որ հյուրանոցում մի քանի օր պահել է, որից հետո միայն համաձայնել է ժամանակ տալ, որ գումարը նա վերադարձնի, հակառակ դեպքում սպառնացել է իրենց ընտա¬նիքը «սետկա դարձնել»։ Տիգրանն իրեն ասել է նաև, որ այդ Ռուդոն ընդունակ է դիմել նման քայլի։ Ստիպված դարձյալ ավանդային գումար է դուրս գրել բանկից, որը փոխանցվել է Տիգրանին։ Մեկ անգամ գիշերը ոմն Վաչո զանգահարել է իրենց տուն և սաստիկ զայրացած տոնով ասել, թե Տիգրանը նրան արդեն շուրջ մեկ տարի է` պարտք է, «չի նայի, որ տանը երեխա կա, ամբողջ շենքն օդ կցնդեցնի»։ Պարտատերերն անգամ իր աշխատավայր են սկսել գալ և իրեն սպառնալ։ Նրանցից Կլարի Գագոյի վարորդն իրեն խիստ սպառնալից տոնով զգուշացրել է, թե` «լավ չես անում, հետո չասես, ինչու էսպես եղավ»։ Որոշ ժամանակ անց Տիգրանը խուճապահար եկել է բանկ և պատմել, որ Մառլենին տարել են այն մարդիկ, որոնցից «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենա էին գնել, սակայն գումարը չէին վճարել, մեքենան էլ պարտքի դիմաց զիջել էին Կլարի Գագոյին։ Նույն օրը` երեկոյան, Մառլենն է զանգահարել և ասել, որ պարտատերերը ծեծի են ենթարկում նրան, գումար են պահանջում։ Տիգրանը, խոսելով նրանց հետ, խոս¬տացել է հաջորդ օրը գումարը տալ, միայն թե Մառլենին չվնասեն։ Միառժամանակ վիճակը կարգավորվել է, սակայն մի օր իրենց տուն է եկել Վահե Ստե¬փանյանը, ներկայացել որպես «գողական աշխարհի» ներկայացուցիչ և պատմել, որ Տիգրանը բանտում նստած մի գողականի մեծ գումար է պարտք, որն իր ծանոթն է, ծանոթ է նաև գումարը ստանալու` նրանց կիրառած մեթոդներին, որից հետո իրեն խորհուրդ է տվել մտածել, քանի որ երեխա ունի։ Վահեն նաև ասել է, որ այլ անձինք Տիգրանին, իրոք, մոտ 300.000 ԱՄՆ դոլար գումար են պարտք, խոստացել է վերցնել այդ գումարները և տրամադրել իրենց բանկի ավանդները փակելու համար, ապա առաջարկել է նրա հոր անվամբ բանկից գումար հանել, ինչը կատարել է։ Բռնվելուց մի քանի օր առաջ Վահեն եկել է բանկ, 10.000 ԱՄՆ դոլար պա¬հանջել` ասելով, թե Տիգրանի պատճառով էրեբունցի Կյաժի հետ մեծ խնդիրներ ունի, վերջինս սպառնում է նրա ընտանիքի անդամներին։ Այդ անգամ Վահեին մերժել է, քանի որ արդեն մտածում էր մեղայականով իրավապահներին ներկայանալու մասին։ Օրեր անց իրեն է զանգահարել Գոհարը և առաջարկել հանդիպել։ Վերջինս արդեն վաղուց նրա, մոր, հարևանուհու և «կեղծ եղբոր», վերջինիս կնոջ անուններով գումարներ էր ստացել բանկից և քաջատեղյակ էր իրավիճակից։ Գոհարը ներկայացել էր որպես Մառլենի ընկերուհի, որոշ ժամանակ նույնիսկ խնամել է իր երեխային։ Գոհարին համարում էր մտերիմ մարդ` անտեղյակ լինելով նրա իրական նպատակից։ Հանդիպ¬ման ժամանակ Գոհարը պատմել է, որ բանկից հանած գումարները Տիգրանը հանձնել է էրեբունցի Կյաժին, սակայն պարտքն ամբողջությամբ չի մարել, իբր Կյաժի կողմից նրան տրված վերջնաժամկետին մնացել է մեկ օր, և գումար չտալու դեպքում Կյաժը սպառնացել էր կոտրել Գոհարի մատերը։ Ինքը զարմա¬ցել է, թե Գոհարն ինչու է խառնվում իր ներընտանեկան խնդիրներին, քանի որ չգիտեր նրա իրական դերակատարության մասին։ Իրենց հանդիպումից 10 րոպե անց իր հեռախոսին Գոհարից հաղոր¬դագրութ¬յուն է ստացել` «Խնդրում եմ, քո ամուսնու պատճառով ինձ ու երեխայիս բան չպիտի պատահի» բովան¬դակությամբ։ Այդ դեպքերից հետո Տիգրանը սկսել է դարձյալ տուն չգալ, իսկ պարտատերերն այս անգամ ավելի դաժան էին դարձել, այդ մասին կարող են վկայել հարևանները, ովքեր գանգատվում էին, քանի որ իր տան դռները ջարդելով` նրանց ևս անհանգստանում էին։ Կլարի Գագոն նույնիսկ ջարդել էր իր սկեսրոջ տան դուռը և ներս մտել` կասկածելով, որ նրանք թաքցնում են որդուն։ Նման իրավիճակների հետևանքով է բանկից գումարներ հանել, իսկ իրավապահ մարմիններին չի դիմել, քանի որ նրանք որևէ քայլ չէին ձեռնարկի քրեական հեղինակությունների դեմ։ Քանի որ այդպես հնարավոր չէր ապրել, ընդունել է Տիգրանի առաջարկը, բնակության նպատակով տեղափոխվել են Երևանի Զեյթուն թաղամասում գտնվող այլ բնակարան։ Այդ բնակարան տեղափոխվելիս, ըստ Տիգրանի խոսքերի, վերջինս դեռևս 250.000 ԱՄՆ դոլարի պարտք ուներ։ Գոհարը կարող է փաստել, որ իրերը տեղափոխելու ժամանակ իրեն հետևում էր նույն արծաթագույն մեքենան, որի մասին նախաքննության ընթացքում հայտնել էր, սակայն քննիչն այն ուշադրության չէր արժանացրել։ Նոր բնակարան տեղափոխվելուց հետո Տիգրանն ասել է, թե Կլարի Գագոն որոշել է մորն ուղարկել իր մոտ` բանկ, քանի որ ըստ Տիգրանի խոսքերի` այդքան գումարներ տալուց հետո վերջինս դեռևս 250.000 ԱՄՆ դոլար պարտք էր Գագոյին։ Տեսնելով, որ ամեն ինչ կործանվում է՝ որոշել է հանձնվել, սակայն Տիգրանը թույլ չի տվել` վստահեցնելով, թե իրեն էլ են գումարներ պարտք։ Քաջություն հավաքելով` հաջորդ առավոտյան որոշել է այնպիսի գործարք կատարել, որ բացահայտվի ու այդպես էլ արել է, որից հետո միայն խոստովանել է։ Տիգրանի մոտ գումար հայտնվելուն պես` այն ուղղել է բանկի ավանդները մարելուն, ընդհանուր առմամբ կանխիկացրած գումարներից վերականգնել է 18.400 ԱՄՆ դոլար և 14.000.000 ՀՀ դրամ։ Նշեց նաև, որ համաձայն չէ մեղադրական եզրակացության մեջ նշված այն դրույթին, թե իբր ինքը շահադիտական նկատառումներով է բանկից գումարները հափշտակել, իրականում ինքն այդ գումարները չի էլ տեսել, քանի որ մինչ աշխատավայրից տուն կվերադառնա, Տիգրանը հանդիպում էր պարտատերերին և այդ գումարները հանձնում նրանց։ Անդրադառնալով Զարուհի Պետրոսյանի ցուցմունքին` ամբաստանյալ Էդիտա Ամիրխանյանը նշեց նաև, որ նրա հետ ծանոթացել է 2012թ. նոյեմբերի 10-ին կայացած իր երեխայի կնունքի արարողությանը, եկեղեցու բակում, բոլորի ներկայութ¬յամբ իրենց ծանոթացրել են Տիգրանը և Ռաֆայելը։ Այնինչ, համաձայն ստուգման ակտի` Զարուհին գու¬մար է ստացել անգամ 2012թ. հոկտեմբերի 31-ին, այն էլ` այլ մասնաճյուղից, ինչը վկայում է այն մասին, որ ինքը չէր նրան դիմել բանկ այցելելու և հափշտակվող գումարները ստանալու հարցով, քանի որ նրան դեռևս չէր ճանաչում։ Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ Տիգրանի առաջարկով և ստեղծված իրավի¬ճակից ելնելով է դիմել նման քայլի, թեև փորձել է դուրս գալ նման իրավիճակից։ Սկզբնական շրջանում Տիգրանը ներկայացրել է, թե իրենց հետ կարող է վատ բան կատարվի, սակայն, քանի որ ինքը չէր հավատում, հետագայում նաև ստիպել է, որն արտահայտվել է ինչպես բառերով, այնպես էլ իրեն հար¬վածելով։ Ավանդային գումարներն ընդհանրապես իրեն չեն հասել, անձամբ չի ստացել, գումարները ստա¬ցող անձինք այն հանձնել են Տիգրանին։ Գումարները ստացող անձանց անվամբ ընթացիկ հաշիվներ բացելու նպատակով նրանց անձնագրերի պատճենները հիմնականում բերել են Մառլենը և Գոհարը, սակայն անհատապես չի հիշում, թե ում անձնագրերն են իրեն ներկայացվել։ Ինքն երբևիցե անձնագրի պատճեններ չի պահանջել։ Այլ անձանց պատմածներից իրեն հետագայում հայտնի է դարձել, որ Տիգրանի հիմնական պարտատերերն էին թոխմախի Կյաժը, Կլարի Գագոն, կոմիտասցի Ռուդոն, սակայն նրանցից յուրա¬քանչյուրի պարտքի չափը չգիտի, միայն հիշում է, որ մոտ 2-3 անգամ 40.000-ից 50.000-ական ԱՄՆ դոլար պետք է փոխանցվեր կոմիտասցի Ռուդոյին, 60.000 ԱՄՆ դոլար և 20.000 ԱՄՆ դոլար` «Թոխմախի Կյաժ»-ին։ Տեղյակ չէ, թե նշված գումարներն ուշացնելու համար Տիգրանն արդյոք հավելավճարներ էլ է տվել, թե` ոչ։ Նրանց հետ ունեցած Տիգրանի հեռախոսազրույցներից հասկացել է, որ նրանք վախեցնում են Տիգրա¬նին։ Տիգրանի խնդիրների և նրան ահաբեկելու մասին տեղյակ էին Գոհարը, Մառլենը, հարևանուհի Վար¬դուհին և այլոք։ Տիգրանն անձամբ ավտոմեքենաներ չէր ներ¬մուծում, զբաղվում էր տեղում գնված մեքենաների առքուվաճառքով։ Վաճառվող մեքենաներից տեսել է, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ քանի մեքենա։ Պարտքի սկզբնա¬կան գումարը կազմել է 300.000 ԱՄՆ դոլար, որը հետագայում անընդհատ աճել է, Տիգրանի մեկնա¬բանմամբ` գումարը աճել է վճարումներն ուշացնելու հետևանքով, ըստ Տիգրանի խոսքերի` 740.000 ԱՄՆ դոլարի պարտքը վերջինս վերադարձրել էր, իսկ 250.000 ԱՄՆ դոլար դեռևս պարտք էր։ Հավատացել է, որ ամբողջ գումարը Տիգրանը ծախսել է մեքենաների վրա, քանի որ նրա մոտ խոշոր գումար երբևէ չի տեսել։ Մանրամասնեց բանկից գումարներ դուրս գրելու գործընթացը, մասնավորապես՝ նշեց, որ այն կատարվել է երկու եղանակով` փոխանցման և 3-րդ անձանց միջոցով։ Թեև պայմա¬նագիրը կնքվելուց և հաստատվելուց հետո չպետք է խմբագրման ենթարկվեր, սակայն Բանկում գործող համակարգչային ծրագիրը թույլ է տվել պայմանագրում ավելացնել 3-րդ անձի։ Ինքն ի պաշտոնե նման ծրագրային բազա մուտք գործելու թույլտվություն է ունեցել։ Ցանկացած աշխատակից չէր կարող այդ գործընթացն անել, ինքն է ավանդներով զբաղվել, բացի այդ, ունեցել է վերստուգողի իրավա¬սություն, վերադասի հետ չի համաձայ¬նեցրել, քանի որ գործընթացն ամբողջությամբ իր իրավասության շրջանակներում էր, գործարքներն իրա¬վասու էր անձամբ հաստատել։ Բաժնի պետը պարտավոր չէր վերահսկել իր գործողութ¬յուն¬ները, սակայն ցանկության դեպքում կարող էր բազա մուտք գործել և ստուգել այն։ Պայմանագիրը դադարեցվում էր, գումարը փոխանցվում էր նախ՝ հաճախորդի հաշվին, այնուհետև` այլ անձանց հաշվին, որոնց տվյալ¬ները նախապես իրեն էին տրամադրվել։ Նշված եղանակով կատարել է շուրջ 400.000 ԱՄՆ դոլարի գոր¬ծարք։ 3-րդ անձի հաշվին գումար փոխանցելը մեկ կոճակ սեղմելու եղանակով իրականացվող ծրագրային գործընթաց էր և պետը կամ որևէ մեկն այն չէր հաստատում։ Անմիջական ստացողներին տեսել է, բոլորն եկել են անձնագրերով, անմիջականորեն չի միջամտել գանձապահի կողմից առձեռն գումարներ տրա¬մադրելուն, քանի որ մանր գումարներ են եղել և միայն 100.000 ԱՄՆ դոլար և ավել գումարներ տրա¬մադրելու դեպքում է միջամտել։ Երկրորդ եղանակի դեպքում գումարի դուրսգրումը կատարվել է փոխանցման տարբերակով, այն է` դարձյալ դադարեցվում էր պայմանագիրը, գումարը նստեցվում էր ավանդատուի հաշվին, որից հետո գումարը փոխանցվում է կոնկրետ անձի հաշվին, այդ դեպքում ավանդատուի համաձայնությունը պարտա¬դիր չէր։ Եթե երկարատև պայմանագիր կնքած ավանդատուն վաղաժամկետ դադարեցնում էր պայ¬մա¬նագիրը և պահանջում ավանդի գումարը, այդ օրվա ավանդատուի հաշվին մարում էր այլ պայմա¬նագիրը։ Այդ պատճառով է դրվագների քանակը շատացել։ Ծրագիրը թույլ է տվել, որ դրանում մուտքագրվի այլ թիվ, թղթային տարբերակում` մեկ այլ։ Այդ կերպ իրականում ավանդատուի հաշվին գրեթե գումար չի եղել, մուտքագրել է մինիմալ գումար, սակայն թղթային տարբերակի վրա նշվել է ավանդի գումարի իրական չափը։ Թղթային տարբերակն է ներկայացրել վարչության պետ Վահե Հարությունյանի ստորագրմանը, ով չի ստուգել` փորձելով գործընթացն արագացնել և հաճախորդին անհարկի չսպա¬սեցնել։ Նշեց նաև, որ միայն 100.000 ԱՄՆ դոլարի չափով ավանդի գումար ստանալու դեպքում ավանդատուն պետք է դիմում գրեր, այն էլ գումարը ստանալուց մեկ օր առաջ, իսկ մյուս դեպքերում դիմումի առկա¬յությունն անհրաժեշտ չէր, ավանդատուները ստորագրում էին միայն անդորրագիրը։ Երրորդ անձ ներգրավելու դեպքում ավանդային պայմանագրի փոփոխության պարագայում որևէ թղթային փաստա¬թուղթ չի կազմվել, կատարվել է միայն ծրագրային փոփոխություն։ Իր անմիջական ղեկավար Մարինե Սվաջյանը կատարել է ելքագրումների ստուգում։ Իր կողմից ելքագրման գործարքը կատարվելուց հետո այն պետք է անցներ վերահաստատման փուլը, որից հետո` դրամարկղ։ Մարինե Սվաջյանը անձնագրային տվյալների միջոցով կատարել է գումարը ստացող անձանց նույնականացումը։ Ավանդատուների պայմանագրերը վաղաժամկետ դադարեցնելու պատճառների վերաբերյալ Մարինե Սվաջյանի կողմից իրեն որևէ հարցադրում չի կատարվել, սակայն հետագայում նման հա¬¬ճա¬խորդների թվա¬քանկի աճի արդյունքում վերադասը որոշել է հաշվետվություն կատարել յուրա¬քանչյուր օրվա կտրվածով։ Մինչ դեպքերը Վահեին ճանաչել է որպես իր քրոջ ընկեր, ով պատմել է, որ շփվում է «գողական» անձանց հետ, իրեն համոզել է բանկից գումարներ հանել և նրան տալ, ներկայացրել է նաև, թե իբր ճանաչում է այն անձանց, ովքեր Տիգրանին գումարներ են պարտք, նրանցից «գողականների» աջակցութ¬յամբ ետ կստա¬նան այդ պարտքերը և կդնեն տեղը, այսինքն` բանկ, իսկ այդ պահին անհրաժեշտ և բանկից հանվող գումարը տալու էր բանտում պատիժ կրող «գո¬ղական» անձնավորությանը, ում Տիգրանը ևս գումար էր պարտք։ Բանկից գումարներ ստացած անձանցից իրեն ծանոթ են Գոհարը, վերջինիս մայրը, հարևանուհին, եղբայրը, տաքսու վարորդը, վերջինիս կինը, Զարուհի Պետրոսյանը, Արտակ Սարգսյանը և Վահեի հայրը։ Նշեց, որ Մնացականի եղբայրը Տիգրանի խնդրանքով նույնպես բանկից գումար էր ստացել, Տիգրանի խոսքերից գիտեր, որ մեքենաների առքուվաճառքին ներգրավված էր նաև Մնացականը։ Բացի այդ, Տիգրանը Մնացականին գումար էր պարտք, սակայն դրա չափից տեղյակ չէ։ Այն անձանց հետ, ում անվամբ գումարներն են հանվել, անձամբ չի շփվել, այդ պատճառով տեղ¬յակ չէ, թե նրանք արդյոք իրա¬զեկված էին, թե ինչ գումար են հանում, սակայն Տիգրանի հեռախո¬սազրույց¬ներից գիտի, որ վերջինս այդ թեմայով նաև Մնացական Սարգսյանի հետ է զրուցել և վերջինս դրա մասին հաստատապես տեղյակ էր։ Հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ համաձայն է ստուգման ակտում նշված հափշտակված գումարի չափի, այդ կերպ` նաև այդ դրվագով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն վիճարկեց քաղաքա¬ցիական հայ¬ցը` պատճառաբանելով, որ քրեական գործի հա¬րուց¬ման պահին նույն բանկի մեկ այլ մաս¬նաճյուղում կա¬տարվել էր 200.000 ԱՄՆ դոլարի չափով այլ հափշտա¬կություն։ Մինչև ստուգման ակտ կազ¬մելը դեռևս չէր ճշտվել արդյո՞ք այդ գումարը նույնպես իր կողմից է հափշտակվել, թե` ոչ, սակայն ստուգ¬ման ակտին ծանոթանալիս պարզել է, որ դրանում առանձին կետով նշված է նաև 200.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հափշտակություն կատարելու մասին, թեև չկա նշում, թե այդ հափշտակությունն ում կողմից է կատարվել։ 4.160 ԱՄՆ դոլարի չափով ներկայացված քաղա¬քա¬¬ցիական հայցի դեմ առարկեց` պատճա¬ռաբանելով, որ այդ գումարը վերաբերում է 200.000 ԱՄՆ դոլարի հափշտա¬կության դրվագին, որն իր մեղադրանքի ծավալում ներառված չէ։ Ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը Դատարանում օգտվեց լռելու իրավունքից, որի կապակ¬ցությամբ հրապարակվեցին և հետազոտվեցին վերջինիս նախաքննական (այդ թվում` առերես) ցուց¬մունք¬ները. Համաձայն այդ ցուցմունքների` 2006 թվականից զբաղվել ավտոմեքենաների առուվաճառքով, հիմ¬նականում մեքենաները վերցրել է ապառիկ կարգով՝ վաճառելու և հետագայում գումարը մեքենայի սեփա¬կանատիրոջը վճարելու պայմանով։ Նախատեսված ժամկետների մեջ մեքենաները չկարողանալով իրաց¬նել, սակայն խոստացած օրերին գումարները վճարելու խոստումը կատարելու համար ժամանակ առ ժա¬մա¬նակ մեքենաները վաճառել է ինքնարժեքից ցածր գներով, ինչի հետևանքով տարբեր մարդկանց նկատ¬մամբ գոյացել են պարտ¬քեր։ Այդ ժամանակ կինը՝ Էդիտա Ալիխան¬յանը, աշխատում էր «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յունում` որպես սպասարկման բաժնի առա¬ջա¬տար մասնա¬գետ։ Գումարային հարցերով օգնե¬լու նպա¬տակով դիմել է Էդիտային, ապա պայմանավորվածութ¬յուն է ձեռք բերել նրա հետ՝ բանկում երկա¬րա¬ժամ¬կետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդա¬տուների գումարները հափշտակելու վերաբերյալ։ Այսպես, Էդիտան իր կողմից ներկայացվող անձանց անուններով բանկում պետք է հաշվեհամարներ բա¬ցեր, այնուհետև, այդ անձինք բանկից կանխիկ ստանային նրանց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարներն ու հանձնեին իրեն։ Այդ ընթացքում հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ համաձայ¬նութ¬յան է եկել նաև սիրուհու՝ Գոհար Գաբրիելյանի և վերջինիս մոր՝ Վարդուհի Գաբրիելյանի հետ, բացի այդ, նույն ժամանակահատվածում, բանկից կատարվող հափշտակություններին աջակցելու համար դիմել է ընկեր¬¬ներից Մնացական Սարգսյանին ու Մառլեն Մուրադյանին, որոնցից առաջինն իրեն օգնելու նպատա¬կով բանկից գումարների ստացման գործընթացին ներգրավել է եղբորը՝ Արտակ Սարգսյանին։ Մառլենը կան¬խիկ գումարներ ստացող անձանց տեղափոխել է բանկ, այնտեղ նրանց տվել անհրաժեշտ այլ հրահանգներ, բանկ մուտքագրել ժամկետային առումով լրացող ու հափշտակությունների բացահայտման համար վտանգի սպառնալիք ստեղծող որոշ ավանդատուների գումարներ։ Նույն նպատակով դիմել է նաև կնոջ քույր Լուիզա Ալիխանյանի նախկին ընկերոջը՝ Վահե Ստեփանյանին, ով իր խնդրանքով Էդիտայի մոտ շտապ գումարի անհրաժեշտ լինելու վերաբերյալ պատրանք է ստեղծել, բացի այդ, բանկից կանխիկ գումարի ստացման գործընթացին ներգրավել է հորը՝ Վլադիմիր Ստեփանյանին, ինչով և օգնել է իրեն բանկից հափշտակել լրացուցիչ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Էդիտան նշված մեխանիզմով իր եղբոր` Լևոն Հովհաննիսյանի, մոր` Շողիկ Պետրոսյանի, սիրու¬հու՝ Գոհար Գաբրիելյանի, նրա մոր` Վարդուհի Գաբրիել¬յանի, հարևանուհու՝ Էլանորա Հարությունյանի, ծա¬նոթ տաքսու վարորդ` Մարտին Շիրակյանի, վերջինիս կնոջ` Անահիտ Միրզոյանի, Մնացական Սարգսյա¬նի եղբոր՝ Արտակ Սարգսյանի, Ռաֆայել Հարոյանի կնոջ` Զարուհի Պետրոսյանի, Վահե Ստե¬փան¬յանի հոր՝ Վլադիմիր Ստեփանյանի տվյալներով բանկում բացել է հաշվեհամարներ, այդ հաշվեհամարներին փոխանցել է շուրջ 750.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որն ամբող¬ջությամբ կանխիկացվել և տրամադրվել է իրեն։ Այդ գումարներն օգտագործել է իր հայե¬ցողությամբ` մասամբ փակելով նախկինում կուտակ¬ված պարտքերը։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանը նաև նշել է, որ ժամկետային առումով լրացող ու հափշտա¬կությունների բացահայտման համար վտանգ ստեղծող ավանդատուների գումարները ժամանակ առ ժամանակ բանկ վերադարձ¬նելու, ինչպես նաև հավելյալ գումար վաստակելու համար 2012 թվականի սեպտեմբերից մասնակցել է Երևան քաղաքում գտնվող կազմակերպությունների՝ տարադրամի փոխա¬նակման կետերի և դրանցում աշխատող անձանց վրա հարձակվելու նպատակով Ռաֆայել Հարոյանի ստեղծած զինված խմբին։ Վերջինիս հանձնարարությամբ սկսել է միջոցներ ձեռնարկել զենք ձեռք բերելու ուղղությամբ, այդ հարցով դիմել է Մնացական Սարգսյա¬նին, ով խոստացել է օգնել։ 2012 թվականի սեպտեմբերի տևական կապ է պահպանել Մնացականի հետ և ի վերջո սեպտեմբերի 23-ին ստացել է դրական պա¬տասխան։ Մնացականը հայտնել է, որ առկա է միայն «Վինչեստր» տեսակի որսորդական հրացան, որը Ռաֆայելը համաձայնել է գնել, այնուհետև, իր ձեռք բերած պայմանավորվածության շրջա¬նակներում, նույն օրը 200.000 ՀՀ դրամ գու¬մարով Մնացականից վերոնշյալ հրացանը գնել է։ Առաջացել է նաև նույն խմբի նոր անդամներին զինելու անհրաժեշ¬տութ¬յուն, ուստի Ռաֆայել Հարոյանի հանձնարարությամբ ձեռնամուխ է եղել «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ ձեռք բերելուն, այդ խնդրով դիմել է Մնա¬ցական Սարգսյա¬նին, նրանից տեղեկացել, որ 2.200 ԱՄՆ դոլարով նման զենք կա։ 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին Մնացականից գնել է այդ զենքը և մեկ պահունակի տարողությամբ փամփուշտներ, որոնք տրամադրել է խմբի անդամ¬ներից Կարեն Վարդանյանին։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանը նաև հատնել է, որ վերոնշյալ «Վինչեստր» տեսակի հրացանն ու «ՏՏ» տեսակի ատրճա¬նակն են օգտագործվել փոխանակման կետի վրա 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված զինված հար¬ձակման ժամանակ, իսկ «Վինչեստր» տեսակի հրացանը` նաև Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ կատարված զինված հարձակման ժամանակ։ Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ կատարված առերեսումների ժամանակ վերջինս տված ցուցմունքները։ Այսպես, Մառլեն Մուրադյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հով¬հաննիս¬յանը պնդել և վերահաստատել է, որ նա մանրամասնորեն տեղեկացված է եղել բանկից գումարներ հափշտա¬կելու մասին, գումարները ստացող անձանց բանկ է տեղափոխել իր խնդրանքով, անշա¬հախնդրորեն, նրանց մատնացույց է արել, թե ինչ գործողություններ պետք է կատարեն, ում մոտենան։ Իր խնդրան¬քով Մառլենը նաև գումարներ է մուտքագրել ավանդատուների հաշվեհամարներին, որ նրանց գումարների հափշտակութ¬յան փաստերը չբացահայտվեն։ Վահե Ստեփանյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիս¬յանը պնդել և վերահաստատել է, որ իր խնդրանքով Վահե Ստեփանյանն օգնել է բանկից գումար ստանալուն և հափշտակելուն։ Նշել է նաև, որ Վահեին նախապես ներկայացրել էր հափշտակություն կատարելու մեխա¬նիզմը։ Իր խնդրանքով և ներկայությամբ Վահեն Էդիտային ներկայացրել է, որ ինքը մեծ պարտքեր ունի` այդ կերպ համոզելով բանկից նոր գումարներ հանելուն, ինչին Էդիտան համաձայնել է։ Այդ գումարը փոխանցվել և հանվել է Վահեի հոր անունով, քանի որ Վահեն անձնագիր չուներ և գումարը նրա անվամբ փո¬խանցվելու դեպքում այն չէր կարող կանխիկացվել։ Պայմանավորվածության համաձայն` Մառլեն Մուրադյանը Վահեին և նրա հորը տեղափոխել է բանկ, նրա անվամբ Էդի¬տայի փոխանցած գումարը Վա¬հեի հայրը ստացել է, որից հետո այն Վահեն և Մառլենը հանձնել են իրեն։ Այդ գործողությունները Վահեն կատարել է առանց նյութական շահ ստանալու ակնկա¬լիքի, նրան մասնաբաժին չի տվել։ Մնացական Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիս¬յանը պնդել և վերահաստատել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին 160.000 ՀՀ դրամով Մնացական Սարգսյանից գնել է «Վինչեստր» տեսակի որսորդական հրացան, իսկ 2012թ. դեկտեմբերին 2.200 ԱՄՆ դոլարով գնել է «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ և փամփուշտներ։ Ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանը Դատարանում օգտվեց լռելու իրավունքից, պնդեց հրապա¬րակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` 2011 թվականին ծանոթացել է Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ։ 2011 թվականի վերջերին ծանոթացել է Տիգրանի ընկերուհի Գոհար Գաբ¬րիել¬յանի հետ։ Վերջիններս մեծամասամբ բնակվել են համատեղ, Երևան քաղաքի տարբեր թաղամա¬սերում վարձակալած բնակարաններում։ Իրենց շփման ընթացքում Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է նրա ընկերներ Ռաֆայելի, Հայկի և Կարենի հետ։ 2012 թվականի աշնանը՝ երեկոյան ժամի, ընկերոջից տեղեկացել է, որ նույն օրն երկու հոգի փորձել են հափշտակել իրենց բակի բնակչի մոտ եղած գումարները, ով տարադրամի փոխանակման կետ է ունեցել Երևանի Գնունի փողոցի վրա։ Այդ ընթացքում կրակել են նրա ոտքին, սակայն գումարները հափշտակելը ձախողվել է։ Այդ դեպքից մի քանի օր անց Տիգրանի ու Գոհարի հետ կայացած հերթական հանդիպման ժամանակ նրանց պատմել է վերոնշյալ դեպքի մասին։ Տիգրանը հայտնել է, որ այդ հարձակումը գործել են նա` ընկերոջ Ռաֆայելի հետ, ավելացրել, որ եղել են սպիտակ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով, Ռաֆայելի մոտ եղել է «Վինչեստր» տեսակի զենք։ Տիգրանից նաև տեղեկացել է, որ դեպքի օրը հետևել են այդ անձին մինչև Քաջազնունի փողոց, բակում Ռաֆայելը «Վինչեստր» տեսակի զենքով կրակել է նրա ոտքին, սակայն գումարը չի հաջողվել հափշտա¬կել։ Նշել է նաև, որ Էդիտա Ալիխանյանի բռնվելու օրը՝ երեկոյան, Տիգրանը զանգահարել է իրեն, խնդրել, որ գնա Գոհարի՝ Թբիլիսյան խճուղում գտնվող բնակարան, վերցնի այնտեղ գտնվող ինչ-որ զենք և փոխանցի իրեն։ Գնացել է այնտեղ, տան դիմաց հանդիպել է Գոհարի մորը, ով տան մուտքի դռան կողքի քարերի տակից հանել է սպիտակ շորով փաթաթված մի հրացանատիպ զենք և տվել իրեն։ Զենքը առհա¬սարակ չի նայել, շորը չի էլ բացել։ Նախապես պայմանավորվա¬ծ վայրում` ՀՀ պաշտպանության նախա¬րարության հարևանությամբ գտնվող բնակելի շենքերի մոտ, հանդիպել է Տիգրանին, զենքն` իր վարած ավտոմեքենան հանդերձ, փոխան¬ցել է նրան և ոտքով հեռացել։ Նշել է նաև, որ մոտավորապես 2012 թվականի դեկտեմբերին, Տիգրանի հետ լինելով և վերջինիս և նրա ընկեր, Էրեբունի թա¬ղա¬մասի բնակիչ Մնացական Սարգսյանի ընդհանուր հեռախոսային մի քանի խոսակցություններից հաս¬կա¬ցել է, որ Տիգրանը նրանից զենք ձեռք բերելու մտադրություն ունի, քանի որ հեռախո¬սազրույցների ընթացքում օգտագործել է հետևյալ արտահայտությունները` «ինչ եղավ խաղա¬լիքը», «մեծ խաղալիք», «փոքր խաղալիք», որոնց տակ, հավանաբար, ակնարկում էր ինքնաձիգի և ատրճա¬նակի մասին։ Ինչ վերաբերում է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից համակարգչային տեխնիկայի օգտա¬գործ¬մամբ կատարված հափշտակություններին, ապա նախաքննության ավարտական փուլում հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանը ընդունել է Տիգրանի խնդրանքով նրա աջակցելու փաստը` մանրա¬մասնելով, որ Տիգրանի նշած անձանց, այդ թվում` Գոհար Գաբրիելյանի մորը, Վահե Ստեփանյանին և այլոց, գումարների կանխիկացնելու համար ժամանակ առ ժամանակ տե¬ղափոխել է բանկ, որտեղ Էդիտան էր աշխատում, ավելին` Տիգրանի հանձնարարությամբ նրանից ստացած գումարներ է մուտքագրել բանկ։ Նշել է, որ Տիգրանին օգնել է զուտ ընկերական մղումներից ելնելով` առանց նյութական որևէ շահ հե¬տապնդելու, առավել ևս՝ ստանալու։ Գործով ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանն իր նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները` զենք գնելու վերաբերյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Սարգսյանի միջև կայացած հեռախոսազանգերի բովանդակությանն ունկնդիր լինելու վերաբերյալ, պնդել և վերահաստատել է գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի հետ առերեսվելիս։ Ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մաս¬նակիորեն` նշելով, որ ի սկզբանե բանկից գումարներ կանխիկացնելիս տեղյակ չէր, որ այդ գու¬մար¬ները Տիգրան Հովհաննիսյանը ձեռք է բերում հանցավոր ճանապարհով, այդ մասին տեղեկացել է հետագա կան¬խիկացումների ժամանակ, Տիգրանից։ Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի դատաքննական, ինչպես նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական (այդ թվում` առերես) ցուցմունքների համաձայն` Տիգրանի հետ ծանոթացել է 2011թ. ամռանը։ Որոշ ժամանակ անց բնակվել է Երևանի Թումանյան փողոցում գտնվող բնակարանում, Տիգրանը հաճա¬խակի այցելել է իրեն, ընկերություն են արել։ Տիգրանը զբաղվում էր մեքենաների առքուվաճառքով, այդ ժամանակ պարտքեր չուներ։ Որոշ ժամանակ անց Տիգրանն իրեն խնդրել է խնամել նրա երեխային՝ պատճառաբանելով, որ բանկում աշխատող կինը` Էդիտա Ալիխանյանը, բավարար ժամանակ չունի։ Այցելել է Տիգրանի և Էդիտայի տուն, ուր Տիգրանն իրեն ներկայացրել է որպես ընկեր Մառլենի Մուրադյանի ընկերուհի, այդ տանը աշխատել է որպես դայակ։ Որոշ ժամանակ անց Տիգրանի գործերը վատացել են, շատ պարտքեր են ի հայտ եկել, Տիգրանը բնակություն է հաստատել իր տանը։ Տիգրանը խուսափել է պար¬տա¬տերերի հետ հանդիպումներից, հանդիպել է միայն կնոջ հետ, այգում, այն էլ` շատ կարճ ժամանակով։ Մի օր Տիգրանն իրեն պատմել է, թե Էդիտան համաձայնել է օգնել վերոնշյալ պարտքերը մարելու հարցում, վերա¬դառնում է նրա բնակարան։ Տիգրանն այդ ընթացքում ձերբակալվել է ինչ-որ մեքենայի գումար չտալու պատճառով, որի կապակցությամբ նրա անձնագիրը վերցրել էին, ուստի խնդրել է անձնագրով գնալ բանկ և գումար կանխիկացնել։ Սկզբում տեղյակ չէր, թե խոսքն ինչ գումարների մասին է, ում և ինչ եղանակով են բանկից դրանք դուրս գալիս։ Առաջին անգամ բանկ իրեն ուղեկցել է Մառլենը, Տիգրանն իրենց հետ չի եկել, քանի որ գործեր ուներ։ Բանկում մոտեցել է Էդիտային, վերջինս իրեն թուղթ է ներկայացրել, որը ստորագրել և մոտեցել է գանձապահին, որտեղից գումարը ստացել և վերադարձել է տուն, սպասել է մինչև Տիգրանը եկել և գումարը վերցրել է։ Միայն մի քանի անգամ բանկ այցելելուց հետո Տիգրանն իրեն պատմել է, որ այդ գումարը ստանում է անօրինական ճանապարհով, այդ գումարները պետք է կարճ ժամանակ անց նույն տեղը դնի։ Քանի որ Տիգրանը մեքենաներ է ունեցել, կարծել է, որ դա հնարավոր է մեքենաները վաճառելու և գումարը կվերադարձնելու տարբերակով։ Բանկից կանխիկա¬ցում¬ների թիվն հետզհետե ավելացել է, քանի որ Տիգրանը մեքենաները թանկ գնելու, սակայն էժան վերավա¬ճառելու պատճառով մեծ պարտքեր էր կուտակել, որոնք մարելու անհրա¬ժեշտություն էր առաջացել։ Հաշվի առնելով, որ իր անվամբ բավականին շատ գումար էր կանխիկացվել` Տիգրանն առաջարկել է գումար կանխիկացնել նաև իր մոր՝ Վարդուհի Գաբրիելյանի անվամբ։ Մոր հետ գնացել են բանկ, ընդհանուր առմամբ նրա անվամբ բանկից կանխիկացրել են ևս 250.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Որոշ ժամանակ անց Էդիտան հայտնվել է շատ վատ վիճակում, քանի որ բանկից խոշոր չափերի գումարներ էր հանել, ավելին` պարտատերեր էին հայտնվել, որոնք նրան անհանգստացնում էին։ Իրենց տանը Տիգրանի հետ ժամերով զրուցել են այդ պարտքերի վերադարձման եղանակների շուրջ։ Էդիտան էլ էր նեղվել, պարտ¬քերի պատճառով նրանց տանն անընդհատ վեճեր էին ծագում, վերջինս վախեցել է, որ Բանկում նրա այդ գործունեությունը կբացահայտվի։ Տիգրանն իրեն և Էդիտային անընդհատ հանգստացրել, սակայն խաբել է` խոստանալով մեքենաները վաճառել և այդ գումարները Էդիտայի միջոցով բանկ վերադարձնել։ 2011թ. աշնանը Տիգրանը եկել է իրենց տուն և պատմել, որ ինչ-որ ընկերոջ հետ գնացել են փոխա¬նակման կետ` գումար հափշտակելու, սակայն չի ստացվել։ Մանրամասներին չի տեղեկացրել, քանի որ դա իրեն ընդհանրապես չի հետաքրքրել։ Իրենք այդ ընթացքում Տիգրանի պարտատերերից խուսափելու նպատակով մի շատ բնակարաններ են փոխել։ Հետո Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է վերջինիս ընկեր Ռաֆայել Հարոյանի, իսկ ավելի ուշ` Հայկ Կոջոյանի, Կարեն Վարդանյանի հետ։ Նրանք հավաքվել են իրենց տանը, երկար զրուցել, սակայն ինքը նրանց խոսակցություններին ներկա չի եղել, քանի որ իրեն դրանք չեն հետաքրքրել։ 2013թ. տեղափոխվել են Երևանի Վ.Համբարձումյան փողոցում գտնվող բնակարան, կրկին Տիգրանի պարտատերերի պատճառով, մոտ 3 ամիս բնակվել են այդ տանը։ Եղել է դեպք, երբ ինքն ու Տիգրանը վիճել են, մոտ 1 ամսից ավել չեն շփվել։ Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ Տիգրանն անձնագիր չի ունեցել, 2012 թվականին իրեն ասել է, որ նրան ինչ-որ գումար են փոխանցել և խնդրել է, որ ինքը բանկում իր անվամբ հաշվեհամար բացի, գումարը փոխանցեն իր այդ հաշվեհամարին և ինքն էլ գնա և հանի այդ գումարը։ Տիգրանի ասելով` նրան ձերբակալել էին ինչ-որ մեքենայի գումար չտալու պատճառով, անձնագիրն իրավապահները վերցրել էին, որից հետո բաց թողել։ Ինքը Մառլենի ուղեկցությամբ է բանկ գնացել, քանի որ բանկի տեղը չի իմացել, բանկում անձնագիրը տվել է Էդիտային։ Էդիտան ասել է, որ 2 ժամից մոտենան, հավանաբար հաշիվը բացելու համար ժամանակ էր անհրաժեշտ։ Նույն օրը դարձյալ մոտեցել է Էդիտային, վերջինս ինչ-որ թուղթ է տվել ստորագրելու, հետո ինչ-որ կնոջ է մոտեցել, ինքն էլ է ստորագրել, այնուհետև մոտեցել է գանձա¬պահին, այդ փաստաթուղթը ներկայացրել և ստացել է գումարը, որն ավելի ուշ տվել է Տիգրանին։ Ընդհա¬նուր 7-ից 8 անգամ այդ եղանակով բանկից գումարներ է ստացել։ Միայն 2-3-րդ կանխիկացումից հետո է Տիգրանը հայտնել, որ Էդիտայի օգնությամբ կանխիկացվող այդ գումարներով նա պետք է մարի պարտ¬քերը, սակայն մեքենաների վաճ¬առքից գոյացած գումարները պետք է վերադարձնի բանկ, որ Բանկում վերոնշյալ կանխիկացումների փաստը չբացահայտվի։ Խղճա¬հարությունից ելնելով՝ համաձայնել և շարու¬նակել է օգնել նրան, քանի որ Տիգրանի պարտա¬տերերը նրան և նրա ընտանիքին անընդհատ ահաբեկել են։ Որևէ նյութական շահ չի հետապնդել, գումարներն ամբողջությամբ հանձնել է Տիգրանին, երբևէ այդ գումարներից իրեն չի պահել, ոչ էլ Տիգրանն է տվել։ Տիգրանի հետ համատեղ բնակվել են հինգ տարբեր բնակարաններում, Տիգրանը բնակա¬րաններն անընդհատ փոխել է, որ պարտատերերը նրան չգտնեն, վերջիններս միայն Էդիտայի բնակության վայր են այցելել։ Երբ թոխմախի Կյաժ մականվամբ անձի կողմից Տիգրանին տրամադրված ժամանակն ավարտվել է, և Տիգրանը գումարները չի վերադարձրել, Կյաժը զայրացած Տիգրանին է փնտրել։ Այդ ժամանակ Տիգրանը խնդրել է Կյաժին ասել, թե իբր բանկում գումար կա, ինքը կհանի և երկու օրից նրան կտա։ Կյաժը սպառնացել է, որ եթե երկու օրից գումար չտա, նա իր երեխայի տեղն էլ գիտի, նաև սպառնացել է իր մատերը կոտրել։ Էդիտան, իրենից լսելով այդ ամենը, համաձայնել է, որի հետևանքով նրա միջամտությամբ բանկից նորից գումար է կանխիկացվել և տրվել Տիգրանին։ Նշեց նաև, որ իր ստացած գումարներից Էդիտային ընդհանրապես չի տվել, դրանք հանձնել է բացառապես Տիգրանին։ Չի հիշում, թե Տիգրանը ինչ հեռախոսահամարից է իրեն զանգահարել և հաղոր¬դագրութ¬յուն ուղարկել, քանի որ Տիգրան, անընդհատ հեռախոսահամարներ է փոխել, նշեց, որ շահագործել է 096-686706 հեռախո¬սա¬համարը։ Նշեց, որ իր հարևանուհի Էլանորա Հարությունյանին նույնպես խնդրել և նրա անվամբ գումար ստա¬նալ, որը կատարվել է երկու անգամ։ Մառլեն Մուրադյանի հետ առերես հարցաքննվելիս (հրապարակվել և հետազոտվել է) գործով ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանը պնդել և վերահաստատել է, որ վերջինս իրեն և մորը` Վարդուհի Գաբրիելյանին ավտոմեքենայով տեղա¬փո¬խել է բանկ, հրահանգավորել, թե իրենք ում մոտենան, իսկ երբ կատարել են անհրաժեշտ գործո¬ղություն¬ները, բանկից ստացած գումարը հանձնել են Մառլենին` Տիգրան Հովհաննիսյանին փոխան¬ցելու համար։ Նշել է նաև, որ Մառլենը տեղյակ էր, որ դրանք բանկից հափշտակ¬վող գումարներ էին, ավտո¬մեքենայի սրահում, ինչպես նաև այլ իրավիճակներում բազմիցս վստահեցրել է անհոգ մնալ` նշելով, որ իրենք «չեն բռնվի», ամեն ինչ նորմալ կլինի։ Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանը Դատարանում հրաժարվեց Մնացական Սարգսյանի վերաբերյալ տված նախաքննական ցուցմունքից` նշելով, որ Տիգրան Հովհաննիսյանն երբևէ իրեն չի տեղեկացրել, որ զենքերը գնել է Մնացական Սարգսյանից։ Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանը օգտվեց լռելու իրավունքից, նախաքննական ցուց¬մունքների հրապարակումից և հետազոտումից հետո նշեց, որ տեղյակ չէր այն մասին, որ եղբոր հաշվե¬համարին փոխանցված և նրա կողմից կանխիկացված գումարները, որոնք գրեթե անմիջապես հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, ձեռք էին բերվում հանցավոր ճանապարհով։ Չհաստատեց գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին «Վինչեստր» տեսակի հրա¬ցան իրաց¬նելու վերաբերյալ վերջինիս պնդումը (նրա մե¬ղադրանքի սահ¬մաններից դուրս է), ինչպես նաև չընդունեց ապօրի¬նաբար հրազեն հանդիսացող «ՏՏ» տեսակի ատրճա¬նակ և ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրաց¬նելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը։ Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նա¬խաքննա¬կան ցուց¬մունքները, համաձայն որոնց` վերջինս Տիգրան Հովհաննիսյանին ճանաչում է մոտավո¬րապես 3 տարի։ Նրա հետ ծանոթացել է մեքենայի առուվաճառքի հետ կապված գոր¬ծարքից, որից հետո իրենց միջև մտերմություն է առաջացել, սկսել են ընկերություն անել։ Մոտավորապես 2011 թվականին Տիգրանը կնոջ՝ Էդիտա Ալի¬խանյանի հետ բնակարան են գնել իրենց թաղամասում։ Տիգրանը զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվա¬ճառքով, որոշ ժամանակ անց, ըստ նրա խոսքերի, ընկել է պարտքերի մեջ։ 2012 թվականի կեսերին, Տիգրանը խնդրել է իր անվամբ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալ։ Իր այն հարցին, թե ինչ գումարի մասին է խոսքը, Տիգրանը պատասխանել է, որ այլ անձանց ավանդներ են դուրս գալիս բանկից, փոխանցվում հաշվեհամարի, որը պետք է գնալ բանկի մասնաճյուղ և ստանալ։ Հետաքրքրվել է, թե արդյոք դա վտանգավոր չէ, որին Տիգրանը պատասխանել է, որ ոչ-մի խնդիր չի կարող լինել, քանի որ նրա կինը նույն բանկում է աշխատում։ Նա իրեն պարզաբանել է նաև, որ այդ գումարային փոխանցումները կատարում է կինն անձամբ։ Ավելացրել է նաև, որ այդ գումարները նրանք ժամանա¬կավորապես են հանում, դրանք հետագայում պետք է տեղը դրվեն։ Ի պատասխան` նշել է, որ իր անձնագրի ժամկետը լրացել է, առաջարկել է գումար հանել իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անվամբ։ Դիմել է եղբորը` Տիգրանին աջակ¬ցե¬լու խնդրանքով։ Տեղյակ է եղել, որ այդ նույն ժամանակահատվածում եղբայրը՝ Արտակը Տիգրանի հետ երկու անգամ այցելել են «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող գլխամա¬սային մասնաճյուղ և ստացել մոտավորապես 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որոնք փոխանցվել է Տիգրանին։ Վերջինս այդ գումարներից որպես ձեռքի ծախս իրեն առաջին անգամ տվել է 200 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկրորդ անգամ` 500 ԱՄՆ դոլար։ Այդ գումարներից եղբորը որևէ մասնաբաժին չի հատկացրել։ Տեղյակ է նաև, որ Տիգրանն այդ ընթացքում շարունակել է կնոջ միջոցով նույն ճանապարհով բանկից գումարներ հանել։ Ստույգ տեղյակ չէ, թե գումարներն այնտեղից ինչ եղանակով են դուրս հանվել, որքան է ընդհանուր հանվել ու ում անուններով։ Փաստացի գիտակցել է, որ այդ գումարները Տիգրանը բանկից ուղղակի հափշտակում է, շարունակ հարցրել է նրան` կարող է խնդիր առաջանա, սակայն նա վստահեցրել է, որ` ոչ։ Գործով ամբաս¬տանյալ Մ.Սարգսյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում հայտնել է նաև, որ 2013թ. հունվարի 12-ին` երեկոյան, իր 091-506040 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Տիգրանին` դեռևս իրեն պարտք մնացած 2.000 ԱՄՆ դոլարը վճարելու խնդրով։ Տիգրանին հանդիպել է «Ծղոտներ» հյուրանոցում, որտեղ վերջինս եղել է միայնակ։ Տիգրանն առաջարկել է զանգահարել կեսգիշերից հետո։ Այնտեղից իր «Օպել Աստրա» մակնիշի, կապույտ ավտոմեքենայով ուղևորվել է տուն։ Պայմանավորված ժամին զանգահարել է նրան, վերջինս ասել է, որ գտնվում է Վ.Համբարձումյան փողոցի վրա Գոհարի համար վարձակալած բնակարա¬նում, որտեղ ինքն էլ նախկինում եղել։ Գնալով այնտեղ` տեսել է, որ տանն են Տիգրանը, Գոհարը, վերջինիս մայրը, Տիգրանի ընկերներ Ռաֆայելը, Հայկը ու Կարենը։ Ռաֆայելի հետ ծանոթացել էր այդ հանդիպումից մոտավորապես 1 տարի առաջ, նրա հետ գտնվել է ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ Կարենին ու Հայկոյին մի քանի անգամ հանդիպել էր Տիգրանի ու Ռաֆայելի հետ, նրանց հետ առանձնակի շփում չի ունեցել։ Նկատել է, որ Հայկի ձեռքի նախաբազկի հատվածը վնասված է, արնահոսում է, իսկ Գոհարի մայրը վիրակապ է դնում նրա ձեռքին։ Ռաֆայելն ու Կարենը նստած են եղել։ Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել, Հայկը պատասխանել է, որ ձեռքի վրա կրակված է, այլ մանրամասներ չի ասել։ Օրեր անց Տիգրանին հարցրել է, թե ինչ դեպքի ընթացքում է Հայկի ձեռքին կրակվել, նա պատաս¬խա¬նել է, որ վերոնշյալ օրը Կարենը, Ռաֆայելն ու Հայկոն գնացել էին գողության, որի ընթացքում պատա¬հական կրակվել է նրա ձեռքին։ Ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանը Դատարանում օգտվեց լռելու իրավունքից, թեև հայտարարեց, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակիորեն, սակայն ըստ էության չընդու¬նեց նրան առաջադրված մեղադ¬րանքը` պատճառաբանելով, որ բանկից գումար կանխիկացնելու հարցում օգնելու վերա¬բերյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի խնդրանքը կատարել է` նյութական որևէ շահ չհետապնդելով, սակայն նախապես տեղյակ չէր, որ ի հոր անվամբ կանխիկացման ենթակա գումարը Տիգրանը ձեռք էր բերում հանցավոր ճանա¬պարհով, դրան տիրանալու նպատակով։ Ընդունեց Տ.Հով¬հաննիսյանի խնդրանքով հորը` Վլադիմիր Ստե¬փան¬յանին դիմելու, վերջինիս կողմից բանկ այցելելու և գումարը կանխի¬կաց¬նե¬լու հան¬գամանքները, ինչ¬պես նաև այդ գումարն ի վերջո Տ.Հովհան¬նիսյանին ամբողջությամբ հանձնվելու փաս¬տը։ Վկա Սիրվարդ Գուրգենի Կարապետյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխատում է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում, որպես գանձապահ։ Իր աշխատանքային պարտա¬կանությունների մեջ մտնում է բացառապես գումարների մուտքագրումն ու ելքագրումը։ 2013թ. մայիսի 3-ի կեսօրին Էդիտա Ալիխանյանի կողմից կատարված գումարային մուտքի, իսկ րոպեներ անց ելքի գոր¬ծարքներն իր մոտ կասկածի տեղիք են տվել, ինչի մասին հայտնել է իրենց վարչության պետ Լիլյա Խա¬չատրյանին, ով իր հերթին այդ մասին տեղեկացրել է գործառնական վարչության պետ Վահե Հարություն¬յանին՝ տվյալ մուտքի և ելքի օրդերները ցուցադրելով վերջինիս։ Դրա հիման վրա բացահայտվել են բանկից Էդիտայի կատարած հափշտակությունների մի շարք դրվագներ։ Վկա Վահե Թաթուլի Հարությունյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քննվող դեպքի ժամանակ հան¬դիսացել է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության գործառնական վարչության պետը։ 2013թ. մայիսի 3-ին` աշխատանքային օրվա վերջում, բանկի դրամարկղային վարչության պետ Լիլյա Խաչատրյանն եկել է իր մոտ ու հայտնել, որ Էդիտա Ալիխանյանը տարօրինակ գործարքներ է կատարել, մի քանի րոպեի ընթացքում նույն հաճախորդի անվամբ մուտք, ապա ելք է արել գումարներ, իրեն է ցուցադրել գումարների մուտքի և ելքի համապատասխան օրդերները։ Այնտեղ նշված է եղել նույն հաճա¬խորդի անուն ազգանունը, գումարային տարբերություն կարծես չի եղել։ Կանչել է Էդիտային, հարցրել գործարքների վերաբերյալ, նա պատասխանել է, որ հաճախորդը ներկայացել է բանկ, ցանկացել է ավանդ ներդնել, ապա դիրքորոշումը փոխել և գումարը հանել է։ Դա իրեն տարօրինակ է թվացել, սկզբում կասկածել է, որ հաճախորդին բանկի աշխատակիցներից որևէ մեկը նեղացրել է։ Էդիտայից պարզել է այդ հաճախորդի տվյալները, նշել, որ զանգահարելու, նաև նրանից է հետաքրքրվելու կատարվածով։ Հաջորդ աշխատանքային օրը վերցրել է այդ անձնավորության ավանդային պայ¬մանագիրը, համեմատել վերջինիս ստորագրություններն ու հայտնա¬բերել դրանցում ակնհայտ անհա¬մա¬պատաս¬խանություն։ Այնուհետև, ուսումնասիրել է տվյալ ավանդատուի ավանդային թղթապանակը և պար¬զել, որ մի քանի ամիս առաջ նա ժամկետից շուտ դադարեցրել է ավան¬դային պայմանագիրը, կորցրել տոկոս¬ները, սակայն վերջին գործարքի ժամանակ` գումարը ստանալիս, դրա թիվը համապատասխանել է ավանդային գու¬մարին և հավելյալ տոկոսներին։ Էդիտայից պահանջել է նաև հին վճարման հանձնա¬րարագիրը, երբ այդ անձնավորությունը դադարեցրել էր պայմանագիրը ու գումարը փոխանցել մեկ այլ անձի, ուսումնասիրել և պարզել է, որ այդ փաստաթղթի վրա առկա ստո¬րագրությունը կրկին ակնհայտորեն տարբերվում են նույն անձի նախկինում կատարած ստորագրություն¬ներից։ Էդիտայից կրկին փորձել է պարզաբանումներ ստանալ, սակայն ապարդյուն։ Մոտ 10-15 րոպե անց Էդիտան եկել է իր մոտ և խոստովանել, որ այդ գումարները նա է հանել բանկից, հայտնել է նաև, որ, ընդհանուր առմամբ, բանկից մոտ 900.000 ԱՄՆ դոլար է հանել, պատճառաբանել, որ այն իրեն անհրաժեշտ էր որպես փրկագին` նրա երեխային առևանգած անձանց վճարելու։ Խնդրել է քայլեր չձեռնարկել, սակայն ինքն կատարվածի մասին անմիջապես զեկուցել է վերադասին։ Վկա Մարինե Սահակի Սվաջյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հանդի¬սացել է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության գործառնական վարչության սպասարկման բաժնի պետը։ 2013թ. մայիսի 3-ին իրենց գործառնական վարչության պետ Վահե Հարությունյանը հայտնել է, որ Էդիտա Ալիխանյանի մասնակցությամբ կասկածելի գործարքներ է բացահայտել, մասնավորապես՝ բանկի ավանդատուներից մեկը եկել է բանկ՝ ավանդը հանելու համար, սակայն նրա ավանդային գումարի և հա¬վելյալ տոկոսների չափով գումարը Էդիտան է բանկ մուտքագրել։ Կանչել են Էդիտային, հարցրել, թե ինչի համար է այդ գումարը մուտք արել, ապա նույն ավանդատուի անվամբ ելքագրել։ Էդիտան պատասխանել է, որ հաճախորդը բանկն էր շփոթել, պետք է մտներ «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» և քանի որ չի ցանկացել մուտքի փաստաթուղթը ջնջել, գումարը ելքագրել է։ Տվյալ մուտքի և ելքի օրդերների վրա ստորագրութ¬յունները չեն համապատասխանել, որի կապակցությամբ Էդիտան դժվարացել է ստույգ բացատրություն տալ։ Վահեն որոշել է հերթական աշխատանքի օրը բանկ հրավիրել վերոնշյալ ավանդատուին՝ նրանից պարզաբանումներ ստանալու նպատակով։ Նույն օրը` երեկոյան, երբ Էդիտան զանգահարել և հետաքրքրվել է, թե ի վերջո ինչ են որոշել, նրան հայտնել է Վահեի վերոնշյալ մտադրության մասին։ Արդեն երկուշաբթի օրը` առավոտյան, Վահեի պահանջով գրություն է գրել բանկի ծրագրավորման վարչություն՝ Էդիտայի ավանդային իրավասությունները դադարեցնելու համար, ապա, հանդիպելով Վահեին` պարզել, որ Էդիտան բանկից ավանդատուների գումարներ է հափշտակել։ Վկա Էդուարդ Ալեքսանդրի Ամրոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ աշխա¬տում է «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում` որպես ներքին դիտարկումների բաժնի գլխավոր մաս¬նագետ։ Աշխատանքային գործունեության ընթացքում ներքին դիտարկումների բաժինը չի առնչվում բանկի հաճախորդների հետ, այլ գործարքները տեսնում է միայն ծրագրային տեսքով։ 2012թ. հոկտեմբերին նկատել է, որ Գոհար Գաբրիելյան անվամբ բանկի հաճախորդը բանկում այլ հաճախորդների անվամբ բացված հաշիվներից փոխանցված գումարներ է ստանում։ Դիտանցման արդյունքներով պարզել է, որ բանկի վերոնշյալ հաճախորդներն ավանդներ են ներգրավում և ակնհայտ կարճ ժամանակահատ¬վածում դրանք ետ են պահանջում, և այդ ավանդների գումարները փոխանցվում են Գոհար Գաբրիելյանի անվամբ բացված հաշվին։ Տվյալ հանգամանքը պարզաբանելու համար դիմել է գործարքների սպասարկ¬ման մասնագետ Էդիտա Ալիխանյանին։ Վերջինս պարզաբանել է, որ ճանաչում է այդ հաճա¬խորդին, այդ գումարները Գոհար Գաբրիելյանին փոխանցվում են իր բարեկամների հաշվեհամարներից, որ նա զբաղվի ինչ-որ տնտեսական գործունեությամբ։ Իրենց բաժնի աշխատակիցները բանկի այլ աշխատակից¬ներին ստուգման ենթարկելու իրավասություն չունեն, ուստի այլ քայլեր չի ձեռնարկել՝ վստա¬հելով Էդիտա Ալի¬խանյանին։ Միայն 2013թ. մայիսին Էդիտայի կողմից բանկից կատարված հափշտա¬կությունների դեպքերի բացահայտումից հետո է հասկացել, որ Էդիտան իրեն խաբել և թաքցրել է իրականությունը։ Վկա Արտակ Կամոյի Սարգսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ «Հայբիզ¬նես¬¬բանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել են եղբայրը` Մնացական Սարգսյանը և վերջինիս ընկեր Տիգրան Հովհաննիսյանը` պարզաբանելով, որ բանկից անհրաժեշտ է ստա¬նալ Տիգրանի համար արտասահմանից փոխանցվող գումարներ։ Ավելորդ հետաքրքրասիրություն չի ցուցաբերել։ Առաջին անգամ Մառլեն Մուրադյանի հետ ներկայացել է բանկ, դրամարկղից կանխիկ ստա¬ցել գումար և այն փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Մնացած դեպքերում բանկ է այցելել միայնակ։ Դժվարացավ վերհիշել գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը, նշեց նաև, որ մինչև գումար¬ներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, ուղղակի Տիգրան Հովհաննիսյանին է տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։ Վկա Զարուհի Լևոնի Պետրոսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստա¬նալու համար իրեն դիմել է Էդիտա Ալիխանյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ վերջինիս համար արտասահմանից ստացվող դրամական փոխանցումներ։ Այլ մանրամասներից տեղյակ չէ։ Հավատալով իր ընտանիքի հետ բարեկամական հարաբե¬րութ¬յունների մեջ գտնվող Էդիտային` ներկայացել է բանկ, ստա¬ցել հիշյալ գումարներն ու փոխանցել վերջինիս կամ նրա ամուսին Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Նշել է նաև, որ գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալը, անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, Տիգրան Հովհաննիսյանին կամ Էդիտա Ալիխան¬յանին միայն տրամադրել է իր անձնագրի պատճենը։ Դատարանը, դատաքննությամբ հետազոտված ապացուցների համադրման և գնահատման արդ¬յունքներով փաստում է, որ անձամբ Էդիտա Ալիխանյանի կողմից գումարներ ստանալու համար Զ.Պետ¬րոս¬յանին դիմելու վերաբերյալ վերջինիս հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքի հատվածը, որն ամբաստանյալ Է.Ալիխանյանը Դատարանում փաստարկված կերպով վիճարկեց, այլ ապացույցով չի հաստատվել, արժանա¬հավատության առումով կասկած է հարուցում (մյուս բոլոր դրվագներում Է.Ալի¬խան¬յանը նման նախաձեռնություն չի ցուցաբերել, կանխիկացողներին կամ նրանց հետ մերձավոր ազ¬գակ¬ցա¬կան կապի մեջ գտնվող (սույն գործով) ամբաստանյալներին դիմել է ոչ թե նա, այլ բացառապես Տիգրան Հովհան¬նիսյանը), ուստի և ապացույցն այդ մասով չի կարող դրվել սույն դատական ակտի հիմքում։ Վկա Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննական ցուցմունքներով. Վեր¬ջինս, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածով վերա¬պահված իրավունքից, Դատարանում հրաժարվեց մեր¬ձավոր ազ¬գականի՝ ամբաստանյալ Տիգրան Հովհան¬նիսյանի վերաբերյալ գործով ցուցմունք տալուց, թեև, նույն իրավունքի վերաբերյալ դեռևս նախաքննության փուլում պարզաբանում ստանալու պարագայում, հայտնել էր, որ «Հայբիզ¬նեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել է եղբայրը՝ Տիգրան Հովհան¬նիսյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահմանից նրա համար փոխանվող գումարներ, մինչդեռ անձնագիրը մոտը չէ։ Մանրամաս¬նություններով չի հետաքրքրվել։ Հավատալով Տիգրանին` առաջին անգամ վերջինիս ընկեր Մառլեն Մու¬րադյանի ուղեկցությամբ ներկայացել է բանկ, Մառլենից ստացել անհրաժեշտ ուղղորդում, այնուհետև ստանալով հաշվեհամարին փոխանցված գումարը` բանկից դուրս է եկել և գումարը փոխանցել Տիգրանին։ Մյուս դեպքերում բանկ գնացել է միայնակ։ Նշել է, որ գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չա¬փերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվե¬համար չի բացել, Տիգրանին նախապես տրամադրել էր իր անձնագրի պատճենը։ Այնուամենայնիվ, Դատարանում որոշ հարցերի պատասխանելիս վկա Լևոն Հովհաննիսյանը հայտնեց, որ ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանին ճանաչում է որպես եղբոր` Տիգրան Հովհաննիսյանի ընկերոջ և նրա հետ գտնվում է լավ փոխհարաբերությունների մեջ։ Մնացականը զանգահարել է իրեն, խոսել են տարբեր թեմաներով։ Մեկ անգամ Մնացականը զանգահարել է իրեն և ցանկություն հայտնել հան¬դիպել իր հետ` ասելով, որ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ խոսելու բան ունի։ Հրաժարվել է Մնացականի հետ հանդիպել, քանի որ վերջինիս կողմից տևական ժամանակ իրեն չզանգահարելը և միայն Տիգրանի բռնվելուց հետո զանգելը, ինչպես նաև նման ցանկություն հայտնելն իրեն տարօրինակ է թվացել։ Մնացա¬կան Սարգսյանի այդ ցանկության մասին տեղեկացրել է իր մայր Շողիկ Պետրոսյանին, վերջինս առա¬ջարկել է, որ Մնացականը գա իրենց տուն և այնտեղ հանդիպեն, սակայն այդ հանդիպումը չի կայացել` Մնացական Սարգսյանին ձերբակալելու պատճառով։ Մինչ այդ դեպքերը Մնացականը բազմիցս այցելել է իրենց տուն։ Վկա Շողիկ Գրիշայի Պետրոսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով. Վեր¬ջինս, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածով վերապահված իրա¬վունքից, Դատարանում հրաժարվեց մեր¬ձավոր ազ¬գականի վերաբերյալ գործով ցուցմունք տալուց` պնդե¬լով նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րութ¬յունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել է որդին՝ Տիգրան Հովհաննիսյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահմանից նրան փոխանցվող գումարներ, որը նա չի կարող ստանալ անձնագիրը մոտը չլինելու պատճառով։ Վստահելով որդուն` վերջինիս և Մառլենի ուղեկցությամբ գնացել է բանկ, Մառլենի ուղղորդմամբ կատարել է համապատասխան գործո¬ղություններ, դրամարկղից ստացել է գումարներն ու փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալը, անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես Տիգրան Հովհաննիսյանին էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։ Վկա Մարտին Վահագնի Շիրակյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬¬կան ցուցմունքներով` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստա¬նալու համար իրեն է դիմել հաճախորդ Տիգրան Հովհաննիսյանը` պարզաբանելով, որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահ¬մանից նրան փոխանցված գումարները, որն անձամբ չի կարող ստանալ անձնագիրը մոտը չլինելու պատ¬ճառով։ Մանրամասներով չի հետաքրքրվել, քանի որ Տիգրանի նկատմամբ վստա¬հություն է տածել, նրան ճանաչել է որպես գործարարի։ Համաձայնել և ներկայացել է բանկ, ստացել հիշյալ գումարն ու փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չէր ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չէր բացել, նախապես Տիգրանին էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։ Վկա Անահիտ Սերժիկի Միրզոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ «Հայբիզ¬նես¬բանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալու համար իրեն դիմել է ամուսինը՝ որպես տաքսու վարորդ աշխատող Մարտին Շիրակյանը` պարզաբանելով, որ իր հաճախորդներից մեկի՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի համար արտասահմանից դրամական փոխանցումներ են կատարվելու, սակայն վերջինիս անձնագիրը մոտ չէ։ Մանրամասներից չի հետաքրքրվել, ամուսնու հետ ներկայացել են բանկ, ստացել է հիշյալ գումարը, ապա այն փոխանցել ամուսնուն, ով իր հերթին տվյալ գումարը տվել է Տիգրան Հովհան¬նիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես ամուսնուն էր տրա¬մադրել իր անձնագրի պատճենը։ Վկա Վլադիմիր Վարազդատի Ստեփանյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով` այն մասին, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալու համար իրեն դիմել է որդին` Վահե Ստեփանյանը` հայտնելով, թե ընկերներից Տիգրան Հովհաննիսյանի համար արտասահմանից գումար է փոխանցվելու, սակայն վերջինս այն չի կարող ստանալ, քանի որ անձ¬նագիրը մոտ չէ։ Ինքը մանրամասներից չի հետաքրքրվել, Մառլեն Մուրադյանի և որդու հետ ներկա¬յացել է բանկ, ստացել շուրջ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար, ապա այն փոխանցել վերջինիս, ով իր հերթին տվյալ գումարը տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես որդուն էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։ Վկա Էլանորա Սարիբեկի Հարությունյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալու համար իրեն դիմել է հարևանուհին՝ Գոհար Գաբրիելյանը` հայտնելով, թե ընկերոջ՝ Տիգրան Հովհաննիսյանի համար արտասահմանից գումարներ են փոխանցվելու, սակայն վերջինիս անձնագիրը մոտ չէ։ Մանրամասներից չի հետաքրքրվել և համաձայնել է, Գոհար Գաբրիելյա¬նի հետ ներկայացել են բանկ, ստացել հիշյալ գումարները, ապա դրանք հանձնել է Գոհարին։ Գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, նախապես Գոհար Գաբրիել¬յանին էր տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։ Հարցերին պատաս¬խանելիս հայտնեց նաև, որ Տիգրան Հովհաննիսյանին չի ճանաչում։ Ներկայումս հանգուցյալ, սակայն մինչդատական վարույթում որպես վկա հարցաքննված Վարդուհի Մարտիրոսի Գաբրիելյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուց¬մունքներով, համա¬ձայն որոնց` Գոհար Գաբրիելյանի միջոցով ծանոթացել է Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, ով եղել է իր դստեր` Գոհարի սիրեկանը։ Տիգրանը, ըստ նրա խոսքերի, զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվաճառքով, ինչի հետևանքով ժամանակի ընթացքում մեծ պարտքեր էր կուտակել։ 2012 թվականի ընթացքում, ստույգ ժամկետը չի հիշում, Տիգրանից տեղեկացել է, որ նրա կինը, աշխատելով «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րությունում, կարողանում է տարբեր ավանդատուների հաշվեհամարներից գումարներ հանել։ Տվյալ գու¬մարների ստացման համար անհրաժեշտ են եղել մարդիկ՝ նրանց անվամբ գումարներ փոխանցելու, ապա բանկից կանխիկացնելու համար։ Ինքն ու դուստրը համաձայնել են օգնել Տիգրանին և նրա խնդրանքով բազմիցս ներկայացել են բանկ, դրամարկղից ստացել իրենց անվամբ փոխանցված գումար¬ները, որոնք այնուհետև ամբողջությամբ հանձնել են Տիգրանին։ Բանկ են ներկայացել հիմնականում Մառլեն Մուրադ¬յանի ուղեկցությամբ, որտեղ վերջինս իրենց է տվել անհրաժեշտ գործողություններ կատա¬րելու մասին ցուցումներ։ Գիտակցել է, որ փաստացի այդ եղանակով գումարներ է հափշտակում, սակայն նյութական շահ չի հետապնդել, այդ ամենը կատարել է Տիգրանին օգնելու նպատակով։ Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց վերոնշյալ ցուց¬մունքները հետևյալ ապացույցների հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքներով. «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթե¬րի, մասնավորապես` 031928 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,4 վճարման հանձնարարականների, 035635 ավանդային փաթեթի թիվ 3, 4, 5 վճարման հանձնարարականների, 037791 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,6 վճարման հանձնա¬րա¬րականների, 041923 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարա¬րա¬կան¬ների, 046513 ավանդային փաթեթի թիվ 4,5,6 վճարման հանձնարարականների, 038190 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,5,6 վճար¬ման հանձնարարականների, 031347 ավանդային փաթեթի թիվ 2 վճարման հանձնա¬րարականի, 042598 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարարականների, 035529 ավանդային փաթեթի թիվ 3,4,5 վճարման հանձնարարականների, 037671 ավանդային փաթեթի թիվ 3,4,6 վճարման հանձնարա¬րականների, 032970 ավանդային փաթեթի թիվ 4,5,6 վճարման հանձնարա¬րա¬կան¬ների, 036426 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարարականների, 038106 ավանդային փաթեթի թիվ 3,4,6 վճարման հանձ¬նարա¬րականների, 045194 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,4 վճարման հանձնարա¬րականների, 041865 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարա¬րականների, 041645 ավանդային փաթեթի թիվ 3,5,6 վճարման հանձնարարականների, 044729 ավանդային փաթեթի թիվ 4,5,6 վճարման հանձնարարականների, 035869 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,6 վճարման հանձնարարա¬կանների, 032991 ավանդային փաթեթի թիվ 4 վճարման հանձնարարականի, 041554 ավանդային փաթեթի թիվ 3, 6 վճարման հանձնարարականների, 042000 ավանդային փաթեթի թիվ 2,3,4 վճարման հանձնարա¬րականների, 045688 ավանդային փաթեթի թիվ 1 վճարման հանձնարարականի, թիվ 000256 և 000012 կանխիկ մուտքի հայտարարագրերի, 08.04.2013թ. թիվ 005035, 19.12.2012թ. թիվ 000262, 10.04.2013թ. թիվ 005068, 03.05.2013թ. թիվ 000023, 10.04.2013թ. թիվ 005069, 19.12.2012թ. թիվ 000263, 08.04.2013թ. թիվ 005033, 08.04.2013թ. թիվ 000024 անդորրագրերի, ինչպես նաև 15.01.2013թ. թիվ 000023, 000024 և 18.01.2013թ. թիվ 000015 անդորրագրերի առկայությամբ։ Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 29-ի թիվ 2800 եզրակացությամբ, հա¬մաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված վճարման հանձնարարականներում «Վճարողի ստո¬րագրութ¬¬յուն» գրառման դիմաց եղած ստորագրությունները չեն կատարվել համապա¬տաս¬խան ավան¬դա¬տու¬ների կողմից, այլ կատարվել են մեկ այլ անձի կամ անձանց կողմից։ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րության 032970 ավանդային փաթեթի թիվ 000028 և 000255 կանխիկ մուտքի հայտարարագրերում Արա Կարապետյանի անունից «մուծող» գրառման դիմաց եղած ստորագրությունները, հավանաբար, կատարվել են Էդիտա Ալիխանյանի կողմից։ Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 10-ի թիվ 2942 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության 10.12.2012թ. թիվ 000265 և 05.03.2013թ. թիվ 000012 կանխիկ մուտքի հայտարարագրերում «մուծող» բառի դիմաց եղած ստորագրությունները կատարվել են Մառլեն Մուրադյանի կողմից։ Էդիտա Ալիխանյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2013թ. մայիսի 6-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և առգրավվել է ավանդատուների և գումարների վերաբերյալ ցուցակը։ Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերով, մասնավորապես` 1. բջջային օպերատորներից, այդ թվում` «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունից ստացված հեռախոսային վերծա¬նում¬ների էլեկտրոնային կրիչների առկայությամբ և դրանք զննելու մասին արձա¬նագրություն¬ներով, որոնցով հիմնավորվում է գործով ամբաստանյալների միջև փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։ Ավելին, համաձայն գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի շահագործած 091-506040 հեռախո¬սահամարի վերծանումների` ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի շահագործած 096-420654 հեռախոսահամարի և նրա վերոնշյալ (091-506040) հեռախոսահամարների միջև 2012թ. դեկտեմբերին, այսինքն` «ՏՏ» տեսակի ատրճանակը և դրա փամփուշտներն իրացնելու ժամանակահատվածում, կա¬տարվել են թվով երեք հեռախոսազանգեր, այն էլ` 2012թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 12.02-ին, 475 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Արին Բերդի փողոց 17 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, ժամը 12.47-ին` 21 վայրկյան տևողությամբ, իսկ ժամը 12.50-ին` 9 վայրկյան տևողությամբ, որոնց ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգերը սպասարկվել են արդեն Տի¬տոգրադյան 14 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ Վերոնշյալ ոլոր ալեհավաքները տեղակայված են Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում։ Մինչդեռ դրան նախորդած ամսին` 2012թ. նոյեմբերի 27-ից մինչև նոյեմբերի վերջն ընկած ժամանակահատվածում, վերոնշյալ հեռախոսահամար¬ներով կատար¬վել էին 58 փոխադարձ զանգեր։ 2012թ. սեպտեմբերի 1-ից սկսած` գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի շահագործած մեկ այլ, 091-898038 հեռախոսահամարի և ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի 091-506040 հեռախոսահամարների միջև առաջին զանգը կատարվել է 2012թ. դեկտեմբերի 2-ին, իսկ 2012թ. դեկտեմբեր ամսվա ընթացքում նույն հեռախոսահամարներով կատարվել են ընդհանուր 208 փոխադարձ զանգեր, որոնց կատարման ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախո¬սազանգերը սպասարկվել են գլխավորապես Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում գտնվող Արին Բերդի 17, Տիտոգրադյան 14, Նոր Արեշ 45 փողոց 77 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2. Էդիտա Ալիխանյանի կազմած և 2013թ. մայիսի 6-ին վարույթն իրականացնող մարմնին ներկա¬յացրած ձեռագիր, մասամբ տպագիր ցուցակի ( Բանկի ավանդատուների ցանկ, որոնց գումարները հափշտակվել էին), ինչպես նաև ի կատարումն ֆինանսատնտեսական ստու¬գում նշանակելու մասին նա¬խաքննա¬¬կան մարմնի 2013թ. մայիսի 29-ի որոշման` ՀՀ կենտրոնական բան¬կի աշխատակիցների կողմից «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունում իրականացրած ստուգման տեղե¬կանքի առկայությամբ (պարզվել է Բանկից հափշտակված գումարի ընդհանուր չափը, հափշտակության ողջ ժամանակահատվածը, դրվագ¬ների քանակը, որն այնու¬հետև իր արտացոլումն է գտել ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանք¬ներում)։ Ապօրինի կերպով «ՏՏ» տեսակի ատրճանակ, 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը, Դատարանը գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Մու¬րադյանի հրա¬պա¬րակված և հետա¬զոտված նախաքննա¬կան, այդ թվում՝ Մ.Սարգսյանի հետ առերես, ցուց¬մունքներից բացի, հաս¬տատված համարեց դրանց արժանահավատությունը հաս¬տատող այլ, ստորև ներ¬կայացվող անուղղակի ապացույցներով, որոնք հիմնա¬վորում են «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի, դրա փամ¬փուշտների, ինչպես նաև որսորդական ողորկափող հրացանի (վերջինս Մ.Սարգսյանի մեղադրանքի հիմ¬քում դրված չէ) գործադրման, հետևաբար` նաև կրակվելու համար պիտանի լինելու, հրազեն և ռազմամթերք հանդիսա¬նա¬լու հանգամանքները (բացառությամբ ողորկափող հրացանի). Դեպքի վայրի զննության արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի՝ 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում զննվել է Հակոբ Մկրտչյանի աշխատացրած, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի թիվ 18 շենքի 1-ին հարկում գործող տարադրամի փոխանակման կետի տարածքն ու շրջակայքը, որի արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 7,62մմ տրամաչափի պար¬կուճներ։ Դատաձգաբանական փորձաքննության 2013թ. հունվարի 16-ի թիվ 44 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված վերոնշյալ երկու պարկուճները հանդի¬սանում են «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի, «ՊՊՍ», «ՊՊՇ» և «ՊՊԴ» տեսակի ատրճանակ-գնդացիրների համար նախատես¬ված գործարանային արտադրության 7,62մմ /7,62X25/ տրամաչափի մարտական փամփուշտների մասեր՝ կրակված պարկուճներ, կրակվել են միևնույն զենքից։ Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 4-ի թիվ 119 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ տուժող Հակոբ Մկրտչյանի մարմնին հեռացված դեֆորմացված-տա¬փակած գնդակը, ինչպես նաև դիակում հայտնաբերված գնդակ հանդիսանում են համապատասխա¬նաբար 7,62մմ տրամաչափի /7,62X25 մմ/ մարտական փամ¬փուշտ¬ների (նախատեսված՝ «ՏՏ» տեսակի ատրճա¬նակներից, «ՊՊՇ», «ՊՊԴ», «ՊՊՍ» տեսակի ատրճանակ - գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող զենքերից կրակելու համար) բաղ¬կա¬ցուցիչ մասեր՝ կրակված և դեֆորմացված-տափակած գնդակ, ինչպես նաև կրակված գնդակ, դրանց վրա առկա կրակման հետ¬քերով առավել բնորոշ են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։ Հակոբ Մկրտչյանի՝ փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա հայտնաբերված վնաս¬վածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի կույր վնասվածքներ՝ պատճառված պղինձ պարունակով, հավանաբար 7,62մմ տրամաչափի գնդակների (չի բացառվում նաև փորձաքննութ¬յանը ներ¬կայացված երկու գնդակների) ներգործության հետևանքով։ Էրեբունի բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 23-ին՝ ժամը 20։00-ի սահմաններում բժշկական կենտրոն է ընդունվել քաղաքացի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանը՝ աջ ազդրի հրազենային վնասվածքով։ Դեպքի վայրի զննության արձա¬նագրութ¬յամբ, համաձայն որի՝ 2012 թ. սեպտեմբերի 23-ին կատար¬ված քննչական այդ գործողության արդյունքում Բաբկեն Հովհաննիսյանի բնակության վայրի մոտա¬կայքում՝ Երևան քա¬ղաքի Քաջազնունի փողոցի 3-րդ և 5-րդ շենքերի առջևի հատվածում, հայտնաբերվել և առգրավ¬վել են արնանման հեղուկի հետքեր, 1 հատ փամ¬փուշտ, 1 հատ փամփուշտի թափանցիկ պոլիէթի¬լենային թաղանթ։ Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 10- թիվ 1895 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված վերոնշյալ փամփուշտը գործա¬րանային ար¬տադրության է, 12 տրամաչափի, նախատեսված է 12 տրամաչափի որսորդական ողորկափող զենքերից կրակվելու համար, պիտանի է կրակվելու համար և հանդիսանում է որսորդական ողորկափող զենքերի համար նախատեսված ռազմամթերք։ Ներկայացած 4 մետաղաբեկորները հանդիսանում են որսորդական ողոր¬կափող զենքերի համար նախատեսված որսորդական փամփուշտներ լիցքավորելու համար օգ¬տա¬գործվող կարտեչների մետա¬ղաբեկորներ։ Ներկայացված պոլիէթիլենային թաղանթը հանդի¬սա¬նում է 12 տրամաչափի որսոր¬դական փամ¬փուշտներ լիցքավորելու համար օգտագործվող թաղանթ, որով փակվում է փամփուշտի առաջամասը։ Թեև «Վինչեստր» տեսակի ողորկափող որսորդական հրացան ապօրինաբար ձեռք բերելը, պահելն ու իրացնելը քրեորեն պատժելի արարք չէ, որի կապակցությամբ նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նկատմամբ 2014թ. ապրիլի 2-ի որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, սակայն Դատարանը տվյալ հրացանի վերաբերյալ վերոնշյալ ապացույցները հետազոտելով և սույն դատական ակտում ներկայաց¬նելով (հիմք ընդունելով)՝ հետապնդում է գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքները ստուգելու և գնահատելու նպատակ։ Դրանց արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի իրացրած զենքերի տեսակների՝ որսորդական հրացանի և «ՏՏ» տեսակի ատրճանակի, այդ ատրճանակից կրակելու համար անհրա¬ժեշտ 7.62 մմ տրամաչափի փամփուշտների տրամաչափի վերաբերյալ ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանի նախաքննական ուղղակի ցուցմունք¬ները հաստատվում են նույնատեսակ որսորդական ողորկափող հրա¬ցանի, նույնասեռ ատրճա¬նակի և 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտների կիրառման փաստն հաստատող դեպքի վայրերի զննության արձա¬նագրությունների տվյալներով և վերոնշյալ փորձագիտական եզրակա¬ցութ¬յունների հետևություններով։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի պահպանմամբ դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետա¬զոտված ապա¬ցույցները համադրելով և գնա¬հատելով` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալները մե¬¬ղավո¬րութ¬յամբ կատարել են արարքներ, որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդ¬վածներին` - Տիգրան Հովհաննիսյանը և Էդիտա Ալիխանյանը խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ կատարել են հանցագոր¬ծություն, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Էդիտա Ալիխանյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, - խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակութ¬յուն կատարած Տիգրան Հովհաննիսյանին և Էդիտա Ալիխանյանին օժանդակած անձանցից յուրա¬քանչյուրը` Վահե Ստեփանյանը, Մառլեն Մուրադյանը, Գոհար Գաբրիելյանը և Մնա¬ցա¬կան Սարգսյանը կատարել են հանցագործութ¬յուն¬ներ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Մնացական Սարգսյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը քրեական պա¬տասխանատվության և պատժի են¬թակա է վերոնշյալ հոդվածների մասերով և կետերով։ Անդրադառնալով նախնական համաձայնությամբ խմբի կազմում հափշտակություն կատարելու համար ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մե¬ղադրանքի հիմնավորվածությանը՝ Դատարանը փաս¬տում է. ա. ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի և Էդիտա Ալիխանյանի հետ նախնական համա¬ձայնությամբ խմբի կազմում հանդես գալու վերաբերյալ Գ.Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման և մեղադրական եզրա¬կացության մեջ տված ձևակերպումներով խախտվել է գործով ամբաս¬տանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի և Է.Ալիխանյանի պաշտպանության իրավունքը (դատավարական իրա¬վունքի խախտում), բ. ամ¬բաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին վերագրված արարքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործո¬ղություններին մեղադրող կողմը մինչդատական և դատական վարույթների ըն¬թացքում ճիշտ գնա¬հա¬տականի և որակման չի արժանացրել, թեև առկա էին նման փաստական և իրավական հիմքեր (նյութական իրավունքի խախտում), որպիսի հետևությունների հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունք¬ներով. ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։ ՀՀ Սահմանադրության 67-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործության համար մեղադրվող յու¬րաքանչյուր ոք ունի` 1) ներկայացված մեղադրանքի բնույթի և հիմքի մասին իրեն հասկանալի լեզվով անհապաղ ու հանգամանորեն տեղեկացվելու իրավունք (...), 3) իր պաշտպանությանը նախապատրաստվելու (...) իրավունք։ ՀՀ քրեական դատավորության օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման նկարագրական-պատճառաբանական մասում նշվում են մեղադրյալի անունը, ազգանունը և նրա անձի մասին այլ տվյալներ, մեղադրանքի ձևակերպումը` նշելով հան¬ցա¬գոր¬ծության տեղը, ժամանակը, եղանակը և մյուս հանգամանքները, որքանով դրանք պարզված են գործի նյու¬թերով։ (...)։ Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման, ինչպես նաև մե¬ղադրա¬կան եզրակացության ձևակերպումներից հետևում է, որ նրան վերագրված հափշտա¬կության դրվագները, ըստ նույն մեղադրական եզրակացության և ստորև թվարկված անձանց որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշումների, վերագրված են նաև ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Սակայն եթե վերջիններիս մեղադրանքների համաձայն՝ նրանք վերոնշյալ դրվագներով հափշտակությունը կատարել են խմբի կազմում, երկուսով նախնական համաձայնության գալու միջոցով (խմբի ենթադրյալ անդամ Գ.Գաբրիելյանի մասին որևէ խոսք հիշատակված չէ), ապա Գ.Գաբրիելյանի վերաբերյալ կազմված վերոնշյալ դատավարական փաստաթղթերից հետևում է, որ վերջինս նրան վերագրված հափշտա¬կությունների դրվագները կատարել է` գործով մյուս ամբաստանյալ¬ներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ խմբի կազմում նախնական համաձայնության շրջանակ¬ներում գործելով։ Ընդ որում, խմբի ենթադրյալ երրորդ անդամի` ամբաստանյալ Գոհար Գաբ¬րիելյանի մասին որևէ հիշա¬տակում չկա նաև վերջինիս Բանկ տեղափոխած և ուղղորդած ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանին առաջադրված մեղադրանքում (թեև տրամաբանորեն պետք է լիներ, քանի որ տվյալ դրվագներով հան¬ցավոր գործողություններ են վերագրված նաև ամբաստանյալ Գ.Գաբ¬րիելյա¬¬նին), նույնիսկ՝ ամբաս¬տան¬յալներ Վահե Ստեփանյանին և Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադ¬րանք¬ների որո¬շում¬ներում (նաև մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասում), որոնցում մեղադրող կողմը փաստել է, որ նրան¬ցից յուրաքանչյուրն օժանդակել է նախնական համաձայնության շրջանակ¬ներում գումարներ հափշտա¬կած Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Տվյալ պարագայում վերոնշյալ դատավարական փաստաթղթերում առկա է ներքին հա¬կա¬սություն, քանի որ դիտավորյալ այդ հանցագործության միևնույն դրվագներով վերագրված արարքները չեն կարող համատեղությամբ կատարել մի դեպքում խմբի անդամներ Էդ.Ալիխանյանը և Տ.Հովհաննիսյանը՝ երկուսով, մյուս դեպքում` Էդ.Ալիխանյանը և Տ.Հովհաննիսյանը` խմբի երրորդ անդամ Գոհար Գաբրիելյանի հետ։ Դատարանը փաստում է, որ եթե ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի դեպքում նրա պաշտպանության իրա¬վունքը չի խախտվել, վերջինս հնարավորություն է ունեցել պաշտպանվելու գործով մյուս ամբաս¬տանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի և Է.Ալիխանյանի հետ խմբի կազմում նախնական համաձայ¬նութ¬յամբ հափշտակություն կատարելու մեղադրանքից, ապա գործով ամբաստանյալներ Տ.Հովհաննիսյանը և Է.Ալիխանյանը մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում այդ իրավունքից զրկվել են (խոսքը հափշտակության հանցակազմի որակյալ հատկանիշով առաջադրված և ոչ թե առհասարակ առաջադրված մե¬ղադրանքից պաշտպանվելու իրավունքի զրկման մասին է), քանի որ որպես մեղադրյալ նրանց ներգրա¬վելու որոշում¬ներում բացակայում էր գործով Գ.Գաբրիելյանի հետ խմբի կազմում հանդես գալու ձևակերպումը. լավա¬գույն դեպքում նրանք կարող էին ծանոթանալ ըստ էության նաև նրանց վերագրված մեղադրանքներին և կառուցել իրենց պաշտպանությունը ոչ թե իրենց, այլ բացառապես ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքից, ինչը հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված` անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու դա¬տավարական կարգի և գործի դա¬տական քննության սահման¬ների վերաբերյալ կարգավորում¬ներին, հետևաբար՝ խախտել է վերոնշյալ անձանց պաշպանության և ար¬դար դատաքննության իրավուն¬քները։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերոնշյալ երեք ամբաստանյալների մեղավորության կամ անմե¬ղության հարցն ենթակա է պարզման միաժա¬մանակ, սույն գործի դատական քննության արդ¬յունքներով վերջնական դատական ակտ կայացնելու եղանակով, հետևա¬բար` ապացուցո¬ղական բավարար զանգվածի առկայությունը փաստելու պարագայում Դատա¬րանը զրկված է ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` խմբի երրորդ անդամ Գ.Գաբրիելյա¬նի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի որակյալ այդ հատկանիշի առկա¬յությամբ փաստելու նույ¬նիսկ տեսական հնարավորությունից։ Դատարանը, ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին վերագրված արարքի ճիշտ որակման համա¬տեքստում, այնուամենայնիվ, անդրադառնալով նրան առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությանը (ըստ էության` ապացուցողական զանգվածին), փաստում է. ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մե¬ղա¬վո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հա¬վաս¬տի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լի¬նե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապա¬տաս¬¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյա¬լի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապա¬ցուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղութ¬յան ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտ¬պա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մե¬ղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մե¬ղադրանքի կողմը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննութ¬յան ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփա¬րատ¬ված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկ¬նաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ հանցակցություն է համարվում երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հան¬ցագոր¬ծութ¬յանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` կատարողի հետ մեկտեղ հան¬ցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։ Նույն հոդվածի 2-ր մասի համաձայն` կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։ Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցա¬գոր¬ծութ¬յանն օժանդակել է (....) խոչընդոտները վերացնելով (....)։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համա¬կատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործությունը սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը հա¬մատեղ կատարելու մասին։ Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնա¬րա¬վոր է դի¬տավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավո¬րութ¬յամբ մաս¬նակցելու, տվյալ դեպքում` դրան օժանդակելու պարագայում։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանը (ինչպես և Վ.Ստեփանյանը, Մ.Մուրադյանը, Մ.Սարգսյանը) նախապես գիտակցել է խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից Բանկից անհիմն կարգով գու¬մարներ ելքագրելու և հափշտակելու հանգամանքը, այդ հարցում համապատասխան գործողությունների կատարմամբ օժանդակել են նրանց, մասնավորապես` ստացել և Տիգրան Հովհաննիսյանին է փոխանցել յուրաքանչյուր անգամ կանխի¬կացրած գումարները, այդ կերպ գիտակցել և նախատեսել է այդ գումարները Տ.Հովհաննիսյանի տնօրինության տակ անհիմն կերպով անցնելու, խմբի անդամների կողմից հափշտա¬կելու փաստը, գիտակցաբար թույլ է տվել դա։ Արթուր Բադալյանի վերաբերյալ 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի ԼԴ/0227/01/12 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով մի խումբ անձանց կողմից հանցանք կատարելու խնդրին, փաստել է, որ արարքը հանցակցությամբ կատարելու հատկանիշով որակելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ տեղի է ունեցել հանցավոր արարք, որի կատարմանը մասնակցել են երկու և ավելի անձինք, ովքեր գործել են հա¬մատեղ, դիտավորյալ և կատարել են դիտավորյալ հանցագործություն։ Իրավախախտման փաստը պետք է կոնկրետացվի յուրաքանչյուր հանցակցի մասով, իսկ դրա հանգամանքները անհատա¬կանացվեն` հաշվի առնելով անձնական պատասխանատվության, ըստ մեղքի պատասխանատվության և արդա¬րութ¬յան ու պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքները։ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ միայն վերոնշյալ հանգամանքների հստակ պարզման և դատավարական փաստաթղթերում ամ¬րագրման դեպքում է հնարավոր լուծել այդ արարքները կատարած անձանց քրեական պատասխանատ¬վության հարցը։ Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Գ.Գաբրիել¬յանին վերագրված արարքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններին նույնատիպ գործո¬ղություններ կատարել են նաև ամբաս¬տան¬յալներ Վահե Ստե¬փանյանը, Մնացական Սարգսյանը, որոշակիորեն` նաև Մառլեն Մուրադյանը, սակայն վերջիններիս գործո¬ղությունները մեղադրող կողմն իրավացիորեն որակել է որպես հափշտակության օժանդակություն՝ փաս¬տելով, որ նրանք իրենց գործողություններով վերացրել են հափշտակության խոչընդոտները։ Ամբաս¬տանյալ Գ.Գաբրիել¬յանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշ¬ման համաձայն` « Գ.Գաբրիելյանը, հան¬դի¬սանալով Էդիտա Ալիխանյանի ամուսնու` Տիգրան Հովհան¬նիսյանի սիրուհին և տեղեկացված լինելով նրանց կողմից նախնական համաձայնությամբ Բանկից հափշտա¬կություն կատարելու նպատա¬կադրութ¬յան մասին, վերջին¬ներիս հետ համատեղ մասնակցել է հափշտակության կատարմանը.. »։ Այնուհետև նույն որոշման մեջ թվարկված են կոնկրետ հափշտա¬կության դրվագները, որոնց Գ.Գաբրիելյանի առնչությունը դրսևորվել է նրա անվամբ բացված հաշվե¬համա¬րին փոխանցված գումարները ստանալու նպատակով բանկ գնալու, գումարները ստանալու և Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնելու մեջ։ Արարքի օբյեկտիվ կողմը կազմող այդ նույն գործողություններն այլ դրվագներով վերագրված են ամբաս¬տանյալներ Վահե Ստեփանյանին և Մնացական Սարգսյա¬նին, միայն մեկ բացառությամբ, վերջիններս գումարները կանխիկացրել են նրանց ներազդե¬ցության հետևան¬քով բարեխիղճ մոլորության մեջ հայտնված և հափշտակություններից անտեղյակ մեր¬ձավոր ազգա¬կանների միջոցով, որը Դատարանի համոզմամբ, արարքի որակման հարցում տարբերակված մոտեցում ցուցա¬բերելու բավարար և հիմնավոր փաստարկ չէ. մի կողմից վերոնշյալ ամբաստանյալների, մյուս կողմից Գոհար Գաբրիելյանի արարք¬ների որակ¬ման տարբերակված մոտեցումը չի կարող պատճառաբանվել ամբաս¬տանյալ Գ.Գաբրիելյանին վե¬րագրված դրվագների բազմաթվությամբ, հափշտակված գումարի մե¬ծությամբ կամ գործով ամբաս¬տանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանի հետ ժամանակա¬վորապես համատեղ տնտե¬սություն վարելու, վերջինիս սիրուհին հանդի¬սանալու փաստարկներով, ընդ որում, ինչպես ինքնին, այնպես էլ վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների միաժամանակյա առկա¬յությամբ։ Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ որոշման մեջ օգտագործված «հափշտակության կատարմանը համատեղ մասնակցելու» եզրույթին, ապա դրա բովանդակությունը նույն որոշմամբ, նույնիսկ մեղադրական եզրակացությամբ չի բացահայտվել, իսկ Գ.Գաբրիելյանի գործողություններն օբյեկ¬տիվ կողմից որևէ կերպ չեն առանձնանում կամ տարբերակվում այլ դրվագներով որպես հափշտակության օժանդակողներ ներգրավված վերոնշյալ ամբաստան¬յալների հան¬ցավոր գործո¬ղութ¬յուններից։ Այսպիսով, խմբի կազմում գործած ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհան¬նիսյանին, ենթադրաբար նաև Գոհար Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշումների ձևա¬կեր¬պումներում (նաև մեղադրա¬կան եզրակացության եզրափակիչ մասում) առկա վերոնշյալ ներքին հա¬կասությունները հաշվի առնելով` Դատարանը դատաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված ապացույցների գնա¬հատ¬ման արդյունքներով փաս¬տում է, որ՝ - մեղադրանքի հստակ ձևակերպման քրեադատավարական օրենքի վերոնշյալ պահանջները պետք է պահպանվեին և ամրագրվեին խմբի կազմում ենթադրաբար գործած բոլոր անդամներին, այդ թվում` ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանին և Տիգրան Հովհաննիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումներում, ինչպես նաև նախաքննությունն ամփոփող դատավարական փաս¬տաթղթում` մե¬ղադրական եզրակացութ¬յունում, այդ կերպ ապահովվեր մեղադրանք առաջադրելու պատշաճ դատավարա¬կան կարգը և առաջադրված մեղադրանքից ոչ միայն ամ¬բաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի, այլև ամբաս¬տանյալներ Է.Ալիխանյանի և Տ.Հովհաննիսյանի պաշտ¬պա¬նության իրական հնարա¬վորությունը և արդար դա¬տաքննության իրավունքը։ - Ամբաս¬տանյալ Գ.Գաբրիելյանը չի կարող քրեական պատասխա¬նատ¬վության ենթարկվել ոչ միայն որպես առանձնապես խոշոր չափի գումարների հափշտակության համակատարող, այլև որպես կատարող, նրա հանցավոր գործողությունները բովանդակում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմ, քանի որ նպատակաուղղված էին խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի գու¬մար¬ներ հափշտա¬կելուն խոչընդոտող հանգամանք¬ների վերացմանը, այսինքն՝ առանձնապես խոշոր չափի գումարի հափշտա¬կության կատարմանն օժանդակելուն։ Ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին առա¬ջադրված մեղադրանքում վերոնշյալ փո¬փո¬¬խութ¬¬յու¬նը կա¬¬տարելիս և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատելիս` Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարա¬կան օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պա¬հանջը` այն, որ դրանով ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի վիճակը չի վատթա¬րանում, նրա պաշ¬պա¬նութ¬յան իրա¬վուն¬քը մինչդատական և դատական վարույթներում չի խախտվել, սույն դատական ակտը կա¬յաց¬նելու պահին՝ ևս։ 4. Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր. Ամբաստանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս Դա¬տա¬¬րանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վե¬րա¬¬¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬¬խել հանցագոր¬ծութ¬յունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կա¬տա¬րած անձի նկատմամբ կի¬րառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, հա¬մապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հան¬գա¬մանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րութ¬յան համար վտանգա¬վո¬րութ¬¬¬յան աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬¬ներով, այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգա¬մանք¬ներով։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնա¬վո¬րումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬տեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հան¬գամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. մայիսի 7-ին կատարված ստուգման արդյունքների), սույն գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհան¬նիսյանի հետ ամուսնացած լինելը (ըստ ԱԲ սերիայի 061883 ամուսնության վկայականի), մանկահասակ որդու` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի վատառողջ լինելը (ըստ «Արաբկիր» մանկական պոլիկլինի¬¬կայի տնօրեն Ա.Նարգիզյանի 2014թ. հոկտեմբերի 10-ի թիվ 1958 նամակի` զարգացման պերվազիվ ընդհա¬նուր խանգարում, «Ասպերգերի» համախտանիշ, տագնապային խանգարում), իսկ որպես պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջալը և խոս¬տովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ որդու` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը (ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 000292 վկայականի և AM սերիայի 0820220 համարի անձնագրի), ուսման (ըստ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալ¬սարանի բիզնեսի կազմակերպման ամբիոնի վարիչ Ա.Հովհաննիսյանի 2013թ. մայիսի 29-ի բնութագրի) և բնակության (ըստ «Ուրարտու» համատիրության կառավարիչ Ս.Սիմոնյանի բնութագրի) վայրերում դրա¬կանորեն բնութագրվելը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին, սակայն մասնակիորեն` 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցելը (ըստ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յան վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակի և կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 000493 անդորրագրի) ։ Ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. օգոստոսի 13-ի կատարված ստուգման արդյունքների), Սյուզաննա Վաչիկի Թումանյանի հետ փաստացի ամուսնացած լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գամանքներ` խնամքին 2011թ. հոկտեմբերի 29-ին ծնված Արման Մնացականի Սարգսյանի առկա¬յությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 171566 ծննդյան և հայրության ճանաչման ԱԲ սերիայի 036546 համարի վկա¬յա¬կան¬ների), բնակության վայրում դրականորեն բնու¬թագրվելը (ըստ «Ուրարտու» համատիրության կառա¬վարիչ Ս.Սիմոնյանի բնութագրի)։ Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում` դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ և վատառողջ որդու` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը (ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 000292 վկայա¬կանի և AM սերիայի 0820220 համարի անձնագրի), նախկին ծառայության վայրում դրականորեն բնու¬թագրվելը (ըստ ՀՀ ԱԱԾ կադրերի վարչության պետ Վ.Գաբրիելյանի 2013թ. մայիսի 20-ի տրամադրած ծա¬ռա¬յողական բնութագրի)։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դա¬տա¬րանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (ծանր հանցագործություն կատարելու համար) դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամ¬կետով, նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահ¬մանվել է փորձաշրջան 4 տարի ժամկետով, սակայն մինչև դրա ավարտն ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիս¬յանը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ծանր հանցագործությունը ( համաձայն վերոնշյալ դատավճռի)։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում նաև հափշտակությունը կատարելու մեջ առանձնապես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով այն, որ նախ՝ վերջինս է պարտքերը ժամանակավորապես մարելու պատրվակով գործով մյուս ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանին համոզել և հորդորել Բանկից գումարներ կանխի¬կացնելու հարցում, նա է գործով ամբաստանյալներ Մառլեն Մուրադյանին, Գոհար Գաբրիելյանին, Մնա¬ցական Սարգսյանին, Վահե Ստեփանյանին, նրանց միջոցով նաև Արտակ Սարգսյանին, Զարուհի Պետ¬րոսյանին, Լևոն Հովհաննիսյանին, Շողիկ Պետ¬րոսյանին, Մարտին Շիրակ¬յանին, Անահիտ Միրզոյանին, Վլադիմիր Ստեփանյանին և Էլանորա Հարությունյանին ներգրավել հափշտակության գործընթացին, մասնավորապես՝ գումարներ կանխիկացնելուն և անձամբ կամ միջնորդավորված իրեն հանձնելուն։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. հունիսի 17-ին կատարված ստուգման արդյունքների), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին դստեր` 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 024868 համարի ծննդյան վկայականի), դրականորեն բնութագրվելը (ըստ աշխատանքային ռեզերվներ մարզական հասարակական կազմակերպության տնօրեն Ս.Հարությունյանի բնութագրի), նրան վերագրված դրվագ¬ներով հանցագոր¬ծությամբ պատճառված վնասը Դատարանում կամովին և ամբողջությամբ փոխհա¬տուցելը (ըստ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յան վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 23-ի թիվ 1219-02 նամակի` քաղաքացիական հայցվոր ճա¬նաչված այդ ընկերությունը հրա¬ժարվել է նրա մասով Դատարան ներկայացված քաղա¬քացիա¬կան հայցից)։ Ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. հունիսի 17-ին կատարված ստուգման արդյունքների), բարձրագույն կրթություն ունենալը ( ըստ AD սերիայի 079551 համարի դիպլոմի պատճենի` ավարտել է ՀՀ ֆիզկուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը), Անահիտ Ավետիսի Միքայելյանի հետ ամուսնացած լինելը, իսկ որպես պատաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և դեռևս մինչդա¬տական վարույթից խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ դստեր` 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին ծնված Մարիա Մառլենի Մուրադյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 308011 համարի ծննդյանի վկայականի և հայրության ճանաչման ԱԲ սերիայի 070552 համարի վկայականի, ՀՀ Երևանի «Կենտրոն» վար¬չական շրջանի «Կենտրոն» համատիրության կառավարիչ Ա.Միքայելյանի տրամադրած 2016թ. փետրվա¬րի 2-ի տեղեկանքի), ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՖԿՀՊԻ ռեկտոր Վ.Առա¬քելյանի տրա¬մադրած բնութագրի), նրան վերագրված դրվագներով հանցագոր¬ծությամբ պատճառված վնասը Դատարանում կամովին և ամբողջությամբ փոխհատուցելը (ըստ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերութ¬յան վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ 1023-02 նամակի և կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ ԱԱԱ 035792 և թիվ 000256 անդորրագրերի` քաղաքացիական հայցվոր ճա¬նաչված այդ ընկերությունը հրաժարվել է նրա մասով Դատարան ներկայացված քաղա¬քացիա¬կան հայցից)։ Ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. ապրիլի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (ըստ ԱԲ սերիայի 111852 համարի վկայականի), վատառողջ լինելը ( ըստ Երևան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Ա.Ղարիբյանի 2015թ. հոկտեմբերի 7-ի թիվ 2375 տեղեկանքի` տառապում է հետտրավմատիկ էնցեֆալոպատիայով, հիպեր¬տո¬նիկ համախտանիշով, ինչպես նաև «Մեդլայն կլինիկ» ՍՊ ընկերության բժիշկ Ա.Միրախորյանի 2014թ. հունիսի 23-ի տեղեկանքի` ընդունվել է կլինիկա քթի միջնապատի նորագոյացություն ձախից, մնա¬ցորդային երևույթներ` տարած օպտիկո-խիազմալ արախնոիդիտից հետո, ռևմովասկուլյար տիպի, ենթա¬կեղևային հան¬գույցների ախտահարմամբ ձախից, ցնցումային սինդրոմ? ախտորոշմամբ) իսկ որպես պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք¬ներ` խնամքին դստեր` 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 314534 համարի ծննդյան վկայականի), բնա¬կության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ «Գավառ» համատի¬րության նախա¬գահի 2014թ. մարտի 21-ի բնութագրի)։ Ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։ Վերոնշյալ տվյալներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬¬¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են (ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի պարա¬գա¬¬¬յում՝ նաև բարձրացնում են) ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձի և կատարածի հան¬րային վտանգա¬վո¬րութ¬յունը։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ների նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի, ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Մնացական Սարգսյանի դեպքում՝ վերջ¬նա¬կան պատժի ընտրության և այն կրելու նպատակահարմարության խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬կազ¬¬¬¬մի պատ¬ժա¬¬մա¬սը նախատեսում է պա¬տիժ բա¬ցա¬ռապես որո¬շակի ժամկետով ազա¬տազրկման ձևով՝ գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` տվյալ պարա¬գայում քննարկման ենթակա են` ամ¬բաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬¬¬մամբ նշա¬նակ¬վող պատ¬ժա¬չափի, լրա¬ցու¬ցիչ պատիժ, տվյալ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանա¬կելու, լրացուցիչ պատիժը չնշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրա¬ռում), ամբաս¬տանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Մնա¬ցական Սարգսյանի պարագայում հանցագործությունների հա¬մակ¬ցութ¬յամբ, ամբաստանյալ Տ.Հով¬հաննիս¬յանի նկատմամբ` դատավճիռների համակցությամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նա¬կելու, լրացուցիչ պատիժ նշանակելու կամ չնշանակելու, պատիժները (վերջ¬նական պատիժները) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը, պատճառված վնասի չափը (առանձ¬նապես խոշոր չափը բազ¬միցս գերազանցելու տեսանկյունով), ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի պա¬րա¬գայում` պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկա¬յութ¬յունը, ինչ¬պես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬¬յությունը` Դատա¬րանը գտնում է, որ բացակայում են նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու հիմքերը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանը պատիժը, իսկ ամբաստան¬յալներ Տիգրան Հովհաննիսյանը և Մնացական Սարգսյանը ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պա¬տիժը պետք է կրեն, իսկ նրանց անձը դրակա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները և պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները (Տ.Հովհաննիսյանի դեպ¬քում՝ նաև ծանրացնող հան¬գա¬մանքները) Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչ¬յուրի կատարած հան¬¬ցան¬քի համար պա¬տիժ, իսկ ամբաստանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի, Մ.Սարգսյանի և Է.Ալիխանյանի պարագայում՝ նաև վերջնա¬կան պատ¬իժ սահմա¬նելիս` ղեկավարվե¬լով արդարության և պատասխա¬նատ¬վության անհա¬տա¬կա¬նացման սկզբունք¬¬ներով։ Անդրադառնալով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ լրացուցիչ պա¬տիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավ¬ման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հան¬ցա¬վոր ճանա¬պար¬հով ձեռք բեր¬ված օգուտի չափը։ Տվյալ պարագայում գործով ամբաստանյալների նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակելու աննպա¬¬տակա¬հար¬մա¬րության վերաբերյալ Դատա¬րանի հետևությունը պայմա¬նավոր¬ված է հան¬ցա¬¬գոր¬ծութ¬յանը նրանց մաս¬նակցության բնույթով և աստիճանով (ամբաստանյալներ Մ.Մուրադյանը, Գ.Գաբրիել¬յանը, Մ.Սարգսյանը և Վ.Ստեփանյանը հափշտակության օժանդակողներ են, նյութական շահ կամ օգուտ չեն ստացել)։ Լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելու համա¬տեքստում կոնկրետ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակ¬ված պատի¬ժը պայ¬մա¬նա¬կանորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահ¬մանված կանոնը, համաձայն որի` նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի կարող նշա¬նակվել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցութ¬յունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը (հիմ¬նական և լրացուցիչ) նշանակ¬վում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումա¬րելու կանոն¬ներով, այսինքն` ամբաս¬տան¬յալ Մնացական Սարգսյանի և Էդիտա Ալիխանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պա¬տիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պա¬տիժները մասնա¬կիո¬րեն գումա¬րելու կանոնը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։ Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից։ Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի, Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբ¬րիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատ¬ժի (վերջնական պատժի) կրման նպատա¬կա¬հարմարության հար¬ցին՝ Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց ուղղվելը և սոցիալա¬կան արդարության վերականգնումը հնա¬րավոր է նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակ¬ված պատիժը կամ վերջ¬նական պատիժը պայ¬մա¬նա¬կանորեն չկիրառելու պայմաններում, որպիսի հետևության հանգելիս ղեկա¬վարվում է հետևյալ իրա¬վական վերլու¬ծութ¬յուններով և դատողություն¬ներով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազա¬տազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծան¬րացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հանցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ ամբաս¬տանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տե¬սակները ռեալ կրե¬լու (Հասմիկ Պետ¬¬րոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։ Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնա¬խա¬տես¬¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պատասխա¬նատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։ Սակայն, դա¬տա¬րանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատես¬ված պա¬տիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լու¬ծե¬լիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հան¬ցա¬գործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հան¬ցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն ար¬տա¬հայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվա¬կանի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հան¬րային վտան¬գավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղ¬քի ձևի և տեսակի, հան¬ցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեա¬կան օրենսդրութ¬յամբ պահպանվող հասարա¬կա¬կան հարաբերության` հանցանքի կատարման պա¬հին ունեցած սո¬ցիա¬լական նշանակության վերա¬բերյալ փաս¬տական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հան¬ցա¬գործության կա¬տարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հան¬ցակցության դեպ¬քում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակ¬ցության աստիճանը»։ Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյա¬նի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու հարցի լուծ¬ման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝ ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը, բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատար¬ման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, դ) հանցագործության կատարման եղանակը, ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մաս¬նակցութ¬յան աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հաստատված հան¬գա¬մանք¬ների վրա տա¬րա¬ծելով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներից յուրա¬քանչյու¬րի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս և պատիժը (ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհան¬նիսյանի, Էդիտա Ալիխանյանի և Մնացական Սարգսյանի պա¬րագայում` վերջ¬նական պատիժը) կրելու նպատակա¬հարմա¬րութ¬յան հարցը պար¬զելիս հանցագոր¬ծության՝ հան¬րության համար վտանգա¬վորության աստիճանի ու բնույթի հետ մեկտեղ անհ¬րա¬ժեշտ է հաշ¬վի է առ¬նել հան¬ցակցության ձևը և տեսակը, կատարված հանցա¬գոր¬¬ծության մեջ յուրա¬քանչյուր ամբաստանյալի մասնակցության աստի¬ճանն ու դերա¬կա¬տա¬¬¬րությունը, հան¬ցանքը կատա¬րելու նպատակը և շարժառիթը, մեղքի տեսակը, հանցա¬գոր¬ծության ավարտից հետո դրսևորած վարքագիծը, յուրա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, պա¬տաս¬խանատվությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գա¬մանքները, ինչպես նաև պատաս¬խա¬նատվութ¬յունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բացակայությունը ( վերջինս՝ բացառությամբ ամբաստան¬յալ Տ.Հովհաննիսյանի)։ Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամ¬բողջական գնա¬հատման պայման¬ներում է հնարավոր պատշաճ հետևության հանգել պատժի նպա¬տակ¬ներն ապա¬հովելու տեսանկյունով ամբաստանյալներից յուրա¬քա¬նչյուրի նկատմամբ նշանակ¬վող պա¬տիժը (ամ¬բաստանյալներ Տ.Հովհաննիսյանի, Է.Ալիխանյանի և Մ.Սարգսյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և մեջբերումների լույսի ներքո՝ դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի, Մնացական Սարգսյանի և Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը կամ վերջնական պատիժը պայմա¬նականորեն չկիրա¬ռելու քրեաիրավական հիմքերը բացակայում են, ինչը պայմանա¬վորված է նրանց վերագրված հանցագործության բնույթով և վտանգավորության աստիճանով (կատարել են ծանր կամ, այդ թվում ծանր հանցագործություն), ինչպես նաև հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ. ամբաստանյալ Տ.Հովհան¬նիսյանի դեպքում` փորձաշրջանի ընթացքում նոր հանցանք կատարելը, տվյալ հանցանքը խմբի կազմում այլ անձի հետ նախնական համաձայնության շրջանակներում կատա¬րելը, դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, հանցանքը կատարելիս առանձնապես ակտիվ դերը, հանցանքների ռեցիդիվի առկայությունը, ամբաս¬տանյալ Մնացական Սարգսյանի պարագայում` հանցագործությունների քանակը և հան¬ցանքների հա¬մակցությամբ պատիժ նշանակելու, կատարած հանցանքների համար չզղջալը, նրա դեմ հա¬մա¬պար¬տությամբ բռնագանձ¬նելու պահանջով ներկայացված 3.274 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի քա¬¬ղա¬¬քա¬ցիական հայցի պայմաններում պատճառած վնասը հատուցելու ուղղությամբ որևէ քայլեր չձեռ¬նարկելը, իսկ ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի պարա¬գայում` կատարած հանցանքի համար ըստ էության չզղջալը, նրա դեմ համապարտությամբ բռնագանձ¬նելու պահանջով ներկայացված 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ քա¬ղա¬¬քա¬ցիական հայցի պայմաններում պատճառած վնասը հատուցելու ուղղությամբ որևէ քայլեր չձեռ¬նարկելը։ Դատարանը ամբաս¬տանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի, Մնացական Սարգսյանի և Վահե Ստե¬փանյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքները, այդ թվում` յուրաքանչյուրի խնամքին փոքրահասակ երեխաների առկայությունը, Վ.Ստե¬փան¬յանի դեպքում՝ նաև նրա վատառողջությունը, հաշվի է առնում ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատժի կամ վերջնական պատժի չափը որոշելիս և անհա¬տա¬կանաց¬նելիս։ Ամբաստանյալներ Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժը, իսկ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակվող վերջնական պատիժը նպա¬տա¬կա¬հարմար է չկիրառել, առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու քրեաիրավական հիմքերը և հետևյալ փաս¬տարկները. Այսպես, ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանը քննվող դեպքերին մասնակցել է օժանդակողի կարգա¬վիճա¬կով, նախկինում դատապարտված չէ, ունի բարձրագույն կրթություն, ամուսնացած է, խնամքին է 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին ծնված Մարիա Մառլենի Մուրադյանը, ուսման վայրում բնու¬թագրվել է դրա¬կանորեն, անկեղծորեն զղջացել և դեռևս մինչդատական վարույթից տվել է խոստովանա¬կան ցուցմունքներ, ամբող¬ջությամբ (4.428 ԱՄՆ դոլարի չափով) փոխհատուցել է նրան վերագրված դրվագներով որպես քա¬ղաքա¬ցիական հայցվոր ճանաչված «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը պատճառած վնասը, որի կա¬պակ¬ցութ¬յամբ Բանկը նրա մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցից ամբողջությամբ հրա¬ժար¬վել է։ Ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանը նախկինում դատապարտված չէ, քննվող դեպքերին մասնակցել է օժանդակողի կարգա¬վիճա¬կով, զղջացել և տվել է խոս¬տովանական ցուցմունքներ, խնամքին է 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված դուստրը` Դայանա Մկրտչի Գաբրիել¬յանը, բնութագրվում է դրականորեն, Դատարանում կամովին և ամբողջությամբ (6.024 ԱՄՆ դոլարի չա¬փով) փոխհատուցել է նրան վերագրված դրվագ¬ներով որպես քա¬ղաքա¬ցիական հայցվոր ճանաչված «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հան¬ցա¬գոր¬ծությամբ պատճառված վնասը, որի կա¬պակցությամբ Բանկը նրա մասով ներկայացված քաղա¬քացիական հայցից ամբողջությամբ հրա¬¬ժարվել է։ Ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը նախկինում չդատապարտված չէ, ամուսնացած է, սույն գոր¬ծով ամբաս¬տանյալ, անազատության մեջ գտնվող և սույն գործով տևական ժամանակով՝ 6 տարվա ազա¬տազրկման դա¬տա¬պարտվող Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ (Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում քննվող մեկ այլ գործով նրան վերագրվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանր և առանձնապես ծանր հանցա¬գործություն¬ների կատարում), սույն գործով դեռևս 2013թ. մայիսի 6-ից, այսինքն` 2 տարի 9 ամիս 17 օր տևո¬ղութ¬յամբ գտնվում է կալանքի տակ, խնամքին է փոքրահասակ երեխան` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը, ով վատառողջ է և տևական ժամանակ զրկված է երկու ծնողների խնամքից և դաստիա¬րակությունից, դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղ¬ծորեն զղջա¬ցել և տվել է խոստո¬վա¬նական ցուցմունքներ, կամովին, սակայն մասնակիորեն` 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցել է հանցագոր¬ծությամբ պատճառված վնասը, ուսման և բնակության վայրերում բնութագրվում է դրականորեն, հան¬ցագործությունները կատարել է պարտքեր կուտակելու հետևան¬քով ծանր կացության մեջ հայտնված ամուսնուն՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին օգնելու մղումներով։ Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո՝ յուրաքանչյուր ամբաս¬տանյալի անձը բնութագրող տվյալները և պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդ¬յունք¬¬ներով Դա¬տա¬րանը հան¬գում է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդա¬րության վերա¬կանգնելը, ամ¬բաս¬տանյալներ Էդիտա Ալիխան¬յանի, Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի ուղղվե¬լը և նոր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կան¬խելը հնա¬րավոր է նրանցից յու¬րա¬քանչ¬յուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պա¬տի¬ժը կամ վերջնական պատիժը պայմա¬նա¬կա¬նո¬րեն չկի¬րառելու և ողջամիտ ժամ¬կետով (յուրաքանչյուրին վե¬րագրված արարք(ներ)ի բնույթն ու վտան¬գավո¬րության աստիճանը հաշվի առնելով` 3 տարով) փոր¬ձաշրջան սահմա¬նելու, այլ կերպ` արդա¬¬րացի պա¬տիժ նշանա¬կելու պայման¬նե¬րում։ Դատարանը նաև արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանի և Գ. Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու որոշումներ կայացնելու պարագայում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ կիրառել է «Հա¬յաս¬տանի Հանրապետության անկա¬խության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կապակ¬ցությամբ հա¬մա¬ներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկ¬տեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշ¬¬ումը (այսուհետ` Համաներման որոշում), որի 1-ին կետի 1-ին ենթակետի ուժով նրանք պատժից ենթակա են ազատ¬ման։ Վերոնշյալ հետևության հան¬գե¬լիս` Դա¬տա¬րանը փաս¬տում է, որ տվյալ պարագայում բացակայում են հա¬մա¬¬ներ¬ման վե¬րոնշյալ որոշման կի¬րառ¬մանը խոչընդոտող, տվյալ իրավական ակտում սպառիչ թվարկված իրա¬վա¬կան արգելք¬¬¬ները, այդ թվում` հանցագործությամբ անմիջականորեն պատ¬ճառված վնասը փոխ¬հատուցելու պայ¬մանը, քանի որ ամբաստանյալներ Մ.Մու¬րադյանը և Գ.Գաբ¬րիել¬յանը մինչև սույն դատական ակտ կայացնելն ամ¬բող¬¬ջութ¬յամբ փոխհատուցել են քաղաքա¬ցիական հայցվոր «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հանցավոր գործողութ¬յուններով պատ¬ճառված գույքային վնասը, Բանկը հրա¬ժարվել է նրանց մասով ներկայացված քաղա¬քացիա¬կան հայցից, հանցագործությամբ պատճառված և հատուցման ենթակա վնասի շուրջ ամբաս¬տան¬յալ Մ.Մու¬րադյանի և Բանկի, ինչպես նաև ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի և Բանկի միջև վեճը բացակայում է։ Քննարկելով ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի և Մնացական Սարգսյանի նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման պահպանման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խա¬փան¬ման միջոցը վե¬րաց¬նելու կամ փո¬փո¬խե¬լու հիմ¬քերը բացա¬կայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրա¬¬կան պատժի` ազա¬¬տազրկման դատա¬պար¬տե¬լու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրա¬¬ժեշ¬տութ¬յամբ։ Միա¬ժա¬¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬¬նալով վերոնշյալ ամ¬բաս¬¬¬տան¬¬յալների պատ¬ժի կրման սկիզբը հաշ¬¬վար¬կելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամ¬կետն հաշ¬վակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամ¬բաս¬տանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատ¬¬¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել սույն գործով նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2013թ. հունիսի 25-ից՝ հաշվի առնելով նաև այն, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով նշա¬նակված ազա¬տազրկումը նրա նկատմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել, վերջինս առհասարակ պատիժ չի կրել։ Մնա¬ցական Սարգսյա¬նի պատ¬¬¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել սույն գործով նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2013թ. օգոստոսի 12-ից։ Վերոնշյալ հաշվարկների պայ¬ման¬ներում ամբաս¬տանյալներ Տ.Հովհաննիսյանին և Մ.Սարգսյանին կա¬լանքի տակ պահելու ժամ¬կետները լրա¬ցուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վե¬րանում է, քանի որ հաշ¬վակցման են¬թակա ժամ¬կետը, առանց ընդհատ¬ման, ընդգրկում է անազա¬տության մեջ նրան¬ցից յու¬րաքանչյուրի հայտնվե¬լու առաջին իսկ օրվա¬նից մինչև սույն դա¬¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ողջ ժամանա¬կա¬¬հատ¬¬վածը։ Կալանքի տակ գտնվող, գործով ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակված պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կա¬¬¬¬յացնելու պայման¬նե¬րում նրա նկատմամբ որ¬պես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալանավոր¬ումն են¬թակա է անհապաղ վերացման։ Տվյալ պարա¬գա¬յում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, ազատազրկման ձևով նշանակված վերջ¬¬¬նական պատ¬¬¬ժից ենթակա է հաշ¬վակցման ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանին 2013թ. մայիսի 6-ից մինչև սույն դատական ակտի կայա¬ցումը անա¬զա¬տութ¬յան մեջ պահելու ողջ ժամանակահատվածը` 2 տարի 9 ամիս 17 օրը։ Դատարանը փաստում է, որ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը բացակայում է ամբաստանյալներ Գոհար Գաբրիելյանի, Վահե Ստեփանյանի և Մառլեն Մուրադ¬յանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը փոփո¬խելու կամ վերացնելու անհրաժեշտությունը։ Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվել սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` նրան փաս¬տացի արգելանքի վերցնելու պահից։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույ¬քի նկատ¬մամբ կի¬րառված (կիրառվելիք) արգելանքների, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի և դատական ծախ¬սերի հարցերին։ Դատարանը փաստում է, որ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործում՝ դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում է դատական ծախսերի կատարման փաստը հաստատող որևէ ապացույց, հետևաբար` այդ հարցն համարում է լուծված։ Անդրադառնալով սույն գործով ներկայացված սկզբնական և լրացուցիչ հայցերի հիմնա¬վոր¬վա¬ծությանը` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության. 2014թ. հունիսի 24-ին կայացած դատական նիստում ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պա¬տաս¬խանողներ ճանաչված Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից, Գոհար Գաբրիելյանից, Մնացական Սարգսյանից, Վահե Ստեփանյանից և Մառլեն Մուրադյանից հօգուտ քաղաքացիական հայցվոր «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության համապարտությամբ 23.896 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու պահանջ(սկզբնական հայց)։ 2014թ. օգոստոսի 26-ին կայացած դատական նիստում, հաշվի առնելով բազ¬մադրվագ հանցավոր արարքի կատարմանը վերոնշյալ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի «մասնակցության չափը», քաղա¬քացիական հայցվորը հայցադիմումը լրացրել է, մասնավորապես` լրացուցիչ հայցադիմումով խնդրել է հօգուտ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության բռնագանձել` - քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից` համա¬պարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ, - քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Գոհար Գաբրիելյանից` համապարտությամբ 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, - քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մնացական Սարգսյանից` համապարտությամբ 3.274 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, - քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Վահե Ստեփանյանից` համապարտությամբ 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, - քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մառլեն Մուրադյանից` համապարտությամբ 4.428 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարներ` բռնագանձումը տա¬րածելով Էդիտա Ալիխանյանին, Տիգրան Հովհաննիսյանին, Գոհար Գաբրիել¬յանին, Մնացական Սարգսյանին, Վահե Ստեփանյանին և Մառլեն Մուրադյանին սեփականության իրա¬վունքով պատկանող գույքի վրա։ 2015թ. ապրիլի 16-ին քաղաքացիական պատասխանող Էդիտա Ալիխանյանը ներկայացրել է հայ¬ցադիմումի պատասխան, որը Դատարանը պատշաճ կարգով ուղարկել էր քաղաքացիական հայցորին` առաջարկելով դրա վերաբերյալ ներկայացնել դիրքորոշում։ Համաձայն վերոնշյալ պատասխանի` ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը վիճարկել էր նաև իր դեմ ներկա¬յաց¬ված քաղաքացիական հայցի գումարի չափը` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Հանցագործության պատճառված վնասի մեծությունը հիմնավորվել է ՀՀ կենտրոնական բանկի իրա¬կանացրած աուդիտի արդյունքում կազմված ստուգման ակտով, մինչդեռ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկե¬րությունը, չպասելով Կենտրոնական բանկի վերոնշյալ եզրակացությանը, դեռևս 2013թ. մայիս-հունիս ամիսներին տվել է հաշվապահական բոլոր ձևակերպումները, որի հետևանքով թույլ է տվել էական սխալներ, մասնավորապես` «Հայբիզնես¬բանկ» ՓԲ ընկերությունն իր վրա է ձևակերպել նաև նույն բանկի մեկ այլ մաս¬նաճյու¬ղից 200.000 ԱՄՆ դոլարի չափով կատարված հափշտակությունը, այն դեպքում, երբ տվյալ հափշտակությանն ինքը որևէ առնչություն չի ունեցել։ Դրա մասին է վկայում այն, որ նա¬խաքննության ընթացքում քննիչի կողմից քրեական գործերը տարանջատվել են, սակայն այդ պարագայում անգամ Բան¬կը վերահաշվարկ չի կատարել և տվյալ գումարի փոխհատուցումն անհիմն կերպով, նույնիսկ ներկայումս, պահանջում է իրենից։ Ըստ Էդ.Ալիխանյանի հաշվարկների` հայցագինն անհիմն կերպով ուռճացված է 4.160 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով։ 2015թ. հունիսի 4-ին Դատարան է մուտքագրվել քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցիչ Ա.Տե¬պա¬նոսյանի նամակը, համաձայն որի` Էդ.Ալիխանյանի հայցադիմումի պատասխանում նշված առար¬կություններն անհիմն են, հետապնդում են պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ, քանի որ բանկին հասցված վնասի հաշվարկը, ինչպես նաև այն հիմնավորող ՀՀ կենտրոնական բանկի աուդիտի եզրակացությունը ներկայացվել են «Ռոսգոսստրախ-Արմենիա» ԱՓԲ ընկերությանը, որի կողմից էլ հաշվարկը հա¬մարվել է հիմնավոր, և կատարվել է համապատասխան փոխհատուցում։ Պնդել է քաղաքա¬ցիական հայցը, խնդրել է այն ամբողջությամբ բավարարել։ 2016թ. փետրվարի 16-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում քաղաքացիական պատասխանող Մառլեն Մուրադյանը Դատարանին է ներկայացրել կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ ԱԱԱ 035792 և թիվ 000256 անդորրագրերի, ինչպես նաև «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության վարչության նախա¬¬¬գահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ 1023-02 նամակի պատճենները, համաձայն որոնց` Մառլեն Մուրադյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխ¬հա¬տուցվել է, Բանկը Մ.Մուրադյանի մասով հրաժարվել է Դատարան ներկայացրած հայցից։ 2016թ. փետրվարի 23-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում ներկայացվել են նաև «Հայ¬բիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության վարչության նախա¬գահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակը, համաձայն որի` Բանկին պատճառված և դեռևս չփոխհատուցված 15.572 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամից փոխհատուցվել է 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, որի կապակցությամբ խնդրել է ամբաստանյալներ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանից և Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձնելու դրվագով այլևս բռնագանձել 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, իսկ մնացած մասով Բանկի ներկայացրած քաղա¬քացիական հայցը թողնել անփոփոխ։ Նույն օրը դատարան ներկայացված` «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության վարչության նախա¬գահ Արսեն Միքայելյանի հերթական՝ 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1219-02 նամակի համաձայն` Գոհար Գաբրիելյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով վնասն ամբողջությամբ փոխհա¬տուցվել է, Բանկը հրաժարվել է Դատարան Գ.Գաբրիելյանի մասով ներ¬կայացրած հայցից։ Տվյալ պարագայում քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ խնդրին Դատարանն անդրադառնում և քաղաքացիական հայցը քննարկում է՝ նախապես փաստելով, որ այն այլևս վերաբերելի չէ ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանի, ինչպես նաև Գ.Գաբրիելյանի առնչությամբ հանցագործության դրվագներով նրանց ներկայաց¬ված և համապարտությամբ հայց¬վող նյութաիրավական պահանջներին, քանի որ քաղաքա¬ցիական հայցվորն ամբողջությամբ հրաժարվել է այդ դրվագներով 4.428 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջա¬նակներում ամբաստանյալ Մ.Մու¬րադյանի, Է.Ալիխան¬յանի և Տ.Հովհաննիսյանի դեմ, իսկ 6.024 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջանակներում` ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի, Է.Ալիխան¬յանի և Տ.Հովհաննիսյանի դեմ ներկայացված նյութաիրավական պահանջից, այսինքն՝ ամբաստանյալներ Մառլեն Մուրադյանին և Գո¬հար Գաբրիելյանին վերագրված այդ դրվագներով այլևս քաղաքացիական հայց իրավաբանորեն գոյութ¬յուն չունի, պահանջը, առավել ևս` վերոնշյալ ամբաստանյալների և Բանկի միջև վեճը բացակայում է։ Դատարանը նաև արձանագրում է, որ Էդիտա Ալիխանյանը 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով փոխհատուցել է 5.502 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջանակներում վերջինիս և Տիգրան Հովհաննիսյանի դեմ ներկայացված և համապարտությամբ հայցվող պահանջը, հետևա¬բար` քաղաքացիական հայցը բավարարելու դեպքում այդ դրվագով ամբաստանյալներ Է.Ալիխանյանից և Տ.Հովհաննիս¬յանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա է ընդամենը 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար։ Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն ար¬ձա¬նագրում է, որ հայցադիմումի պատասխանի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցվորի ներկա¬յա¬ցուցչի գրավոր դիրքո¬րոշումը և հակափաստարկները բավարար չեն քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ քաղա¬քա¬ցիական պատասխանող Էդիտա Ալիխանյանի փաստարկները հերքելու համար, հայցագնի իրավա¬չա¬փութ¬յան մասով հայցը կասկած է հարուցում, ինչը չի փարատվել հանրային տիրույթում սույն քրեական գործը քննելիս և լուծելիս, այդ թվում` դատական նիստերի վայրի և ժամանակ վերաբերյալ մշտապես ծա¬նուցվող քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցիչների չներկայանալու և հստակ պարզա¬բա¬նումներ չներկայացնելու հետևանքով։ Տվյալ պարագայում Դատարանը, քաղաքացիական հայցվորին ամբաս¬տանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի, Տիգրան Հովհաննիսյանի, Գոհար Գասպարյանի, Մառլեն Մուրադյանի, Վահե Ստեփանյանի, Մնացական Սարգսյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով անմիջա¬կա¬նորեն 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարի վնաս պատ¬ճառելու փաստն հաստատված համարելու պարագայում լրացված և փոփոխված վերջնական քաղաքա¬ցիական հայցը (բացառությամբ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, Գոհար Գաբրիելյանից, Էդիտա Ալիխան¬յանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից՝ համապարտությամբ 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, ինչպես նաև Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու պա¬հան¬ջի, որոնց հետ ամբաս¬տանյալներ Մ.Մուրադյանը և Գ.Գաբ¬րիել¬յանը, ըստ էության, համաձայնել և պատ¬ճառված այդ վնասն իրենց և համապարտ պա¬տասխա¬նատ¬վութ¬յուն ենթակա վե¬րոնշյալ անձանց անունից ամբողջությամբ փոխհա¬տուցել են, լուծվել է նաև 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը փոխհատուցելու հարցը, որով ամբաստանյալ Է.Ալի¬խանյանը փոխհատուցել է նրանից և Տ.Հովհաննիսյանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթա¬կա գումարի մի մասը) թողնում է առանց քննութ¬յան` քաղաքա¬ցիա¬կան հայցվորին պարզա¬բա¬նելով քաղաքացիադա¬տա¬վա¬րա¬կան կարգով դատա¬րան դիմելու և փոխհա¬տուցում ստանալու իրա¬վունքը։ Անդրադառնալով մինչդատական վարույթում ամբաստանյալների գույքի նկատմամբ կիրառված արգելանքները պահպանելու կամ վերացնելու հարցին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ արգելանք է կիրառվել Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին համատեղ սեփականության իրավունքով պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակարանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ՝ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված «GMC JIMMY 4.3» մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա, մեկ այլ, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող և նրա եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ գրանցված «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի, «DODGE RAM SRT10» մակնիշի 34 DL 982 համարա¬նիշի և «MERSEDES-BENZ S550» մակնիշի 35 OD 060 համարանիշի ավտոմեքենաների վրա։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցա¬գործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ արգելանք է կիրառվել գործով ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով պատկանող, Երևանի Էրեբունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա։ Դատարանը, հաշվի առնելով քաղաքացիական հայցն առանց քննության թողնելու, միևնույն ժամա¬նակ հանցագործությամբ քաղաքացիական հայցվորին պատճառված վնասն ամբողջությամբ չփոխհա¬տուց¬վելու, ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ սույն գործից անջատ քննվող «Մայր», ԵԿԴ/0062/01/14 քրեա¬կան գործը Դատարանում քննվելու հանգամանքը, գտնում է, որ վերոնշյալ գույքերի վրա (բացա¬ռությամբ այլ անձի գույքային իրավունքներին առնչվող «MERSEDES-BENZ S550» մակնիշի 35 OD 060 համարանիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև դատարանի վճռով արգելանքից ազատված «DODGE RAM SRT10» մակնիշի 34 DL 982 համարա¬նիշի ավտոմեքենայի) կիրառված արգելանքներն անհրաժեշտ է պահպանել` մինչև «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ պատճառված վնասի լրիվ փոխհատուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհան¬նիս¬յանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատ¬կանող «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգե¬լանքները` նույնիսկ այդ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ԵԿԴ/2938/02/13 քաղա¬քացիական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 11-ի վճռով «Վեմ և Վիգ» ՍՊ ընկերության հայցը բավարարվել է, այդ ընկե¬րությունում գրավադրված, սակայն ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վար¬չության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ արգելանքի վերցված «DODGE RAM SRT10» մակնիշի 34 DL 982 համարա¬նիշի, Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված ավտո¬մեքենայի վրա դրված արգելանքը վերացվել է, այսինքն` սույն դատական ակտը կայացնելու պահին այն այլևս արգելանքի տակ չէ։ 2015թ. դեկտեմբերի 25-ին Դատարանի գրասենյակ է մուտքագրվել քաղ. Դավիթ Լենդրոշի Հարութ¬յունյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Լիանա Մանուսաջյանի դիմումը, որին կից ներ¬կայացվել են փաս¬տացի արգելանքի վերցված «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի ավտոմոբիլի սեփականության իրա¬վունքի գրանցման վկայականի, լիազորագրերի և այլ փաստաթղթերի պատճենները։ Համաձայն վերոնշյալ փաստաթղթերի` «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման «WDDNG71X27A095144» նույնականացման համարի ավտո¬մոբիլը 2013թ. ապրիլի 3-ից հաշվառված է սեփականատեր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ (հանդիսանում է սույն գործով ամբաստանյալ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի հարազատ եղբայրը)։ 2013թ. հուլիսի 3-ին տրված (գլխավոր) լիազորագրով Լևոն Հայրապետյանը լիազորել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ 2-րդ փողոց 92 տանը հաշվառված Դավիթ Լենդրոշի Հարությունյանին` լինելու իր ներկայացուցիչը «Հայէկոնոմբանկ» ՓԲ ընկերությունում, նոտա¬րական գրասենյակում, ՀՀ ոստիկանության կողմից տրված հաշվառման վկայագրի հիման վրա վերոնշյալ ավտոմոբիլի վարկի գումարի մասնակի կամ ամբողջական մարում կատարելու բանկում առկա հաշվին` համաձայն բանկի գրավի պայմանագրի, նշված ավտոմեքենան գրավից, արգե¬լանքից հանելու, ստանալու համապատասխան արգելանքից հանելու գրութ¬յուն և տրանսպոր¬տային այդ միջոցի սեփականության իրավունքի վկայագրի բնօրինակը, այնուհետև ապա¬հո¬¬վագրելու, վարելու, հաշվառումից հանելու, վաճառելու, գրավ դնելու, գրավից հանելու նշված ավ¬տոմեքենան, կնքելու պայմանագրեր, ստանալու սեփականության իրավունքի պետական գրանց¬ման վկա¬յականը, սահմանափակումների վերաբերյալ տեղեկանքը, գումարը, վարկը, փոխա¬ռության, ապահո¬վագրա¬կան գումարը, տալու իր անունից դիմումներ, անելու հայտարարություն¬ներ, ստորագրելու իր փոխա¬րեն և կատարելու այն բոլոր գործողությունները, որոնք կապված են սույն հանձնարարության հետ։ Լիա¬զորագիրը տրված է երեք տարի ժամկետով, հաստատված է նոտարական կարգով։ 2016թ. հունվարի 15-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ վերոնշյալ ավտոմեքենան փաստացի տիրապետող Դ.Հարությունյանի ներկայացուցիչը, պատճա¬ռաբանելով, որ վերոնշյալ գույքի վրա փաս¬տացի արգելանք կիրառելը և ավտոմոբիլը Ճանա¬պար¬հային ոստիկանության պահպան¬վող հատուկ տա¬րածք 2015թ. դեկտեմբերի 10-ին տեղափոխելն անմի¬ջականորեն առնչվում է իր վստահորդի շահերին, վերջինս հանդիսանում է դրա փաս¬տացի սեփականատերը, դիմել է Դատարանին` այն փաստացի սեփա¬կանատիրոջն ի պահ հանձնելու խնդրանքով, որը քննարկվել և 2016թ. հունվարի 15-ին կայացված որոշ¬մամբ բավա¬րարվել է, «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թո¬ղարկման «WDDNG71X27A095144» նույնականացման համարի ավտոմոբիլի վրա կիրառված արգե¬լանքը պահպանվել, սակայն մինչև սույն (ԵԿԴ/0302/01/15) քրեական գործով վերջնական դատական ակտի օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը վերոնշյալ ավտոմոբիլը պահպանության համար հանձնվել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ 2 փողոց 92 տան բնակիչ Դավիթ Լենդրոշի Հարությունյանին։ Խորհրդակցական սենյակում վերստին անդրադառնալով «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված վերոնշյալ արգելանքի հիմնավորվածությունը` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածով, փաստում է, որ այլևս վերացել է վերոնշյալ գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումները պահպանելու անհրաժեշտությունը, քանի որ այդ գույքը մինչ արգե¬լանքի վերցնելը նախապես գրա¬վադրված է բանկում, իսկ 2013թ. հուլիսի 3-ին տրված (գլխավոր) լիազո¬րագրով փաստացի իրացվել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ 2-րդ փողոց 92 տանը հաշվառված Դավիթ Լենդրոշի Հարությունյանին։ Ավելին, տվյալ ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց չի ճանաչվել, բացա¬կայում են նաև դատաքննության արդյունքներով այն այդպիսին ճանաչելու փաստական և իրավական հիմքերը. դատաքննության ընթացքում հետազոտված որևէ ապացույցով չի հիմնավորվել, որ տվյալ ավտո¬մեքենան ձեռք է բերվել Բանկից հափշտակված գումարների հաշվին կամ ձեռք բերող Դ.Հա¬րութ¬յունյանը բա¬րեխիղճ չի եղել։ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին Դատա¬րա¬նի գրասենյակ է մուտք եղել ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի միջնորդությունը` առգրավված իրերը նրան վերադարձ¬նելու վերաբերյալ։ Համաձայն այդ միջնորդության` 2013թ. հունիսի 15-ին խուզարկություն է կատարվել նրա փաստացի բնակության վայրում` Երևանի Թբիլիսյան խճուղի 3/2 շենքի 17-րդ բնա¬կարանում, որի արդյունքներով նախաքննական մարմնի կողմից հայտ¬նաբերվել և առգրավվել են «Կելին» Կ-95 տեսակի էլեկտրոնային պարպիչը, «Լումիքս» տեսակի «Պանա¬սոնիկ DMC-FX 500» ապրանքանիշի թվային ֆոտոխցիկը, «Նոկիա Ցե 3» ապրանքանիշի 359761097625672 գործա¬րանային համարով բջջային հեռախոսը` իր հեռախոսաքարտով, «Էյջ ՊԻ» ապ¬րանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը` իր պատյանով և համա¬կար¬գչի էլեկտրոնային սնուցման լարով։ Վե¬րոնշյալ իրերն իրեղեն ապացույց չեն ճանաչվել, սակայն նրան չեն վերադարձվել, այլ թիվ 11101413 քրեական գործի հետ ուղարկվել են Դատարան։ 2015թ. հունվարի 13-ին Դատարանը, քննարկելով ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, այն մերժել է` պատճառաբանելով, որ վերջինիս բնակության վայրի խուզարկությամբ հայտ¬նաբերված գույքի կազմում բացա¬կայում են շուտ փչացող առարկաները, դրանք առգրավվել են խուզար¬կության արդյունք¬ներով, փաթեթա¬վորվել և կնքվել են, գտնվել են նախաքննական մարմնի, իսկ ներ¬կա¬յումս` Դատարանի տրա¬մադրության տակ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 3-րդ մասի տառացի մեկնա¬բանման համաձայն` եթե իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին հնարավոր է անդրա¬դառնալ նախքան քրեական գործով վա¬րույթի ավարտը, ապա առգրավված այլ առարկաների մասով նման հնա¬րավորություն քրեա¬դա¬տավա¬րական օրենքը չի ընձեռում։ Դատարանը փաստել է նաև, որ գործով ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանին վերագրվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք, նրա դեմ «Հայբիզ¬նեսբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից ներկայացվել է քաղաքացիական հայց, ինչը նրա միջնորդությունը մերժելու ինքնուրույն փաստարկ է, քանի որ քաղաքացիական հայցը բավարարելու պարա¬գայում գումարի բռնագանձումը կարող է տարածվել նաև այդ գույ¬քային միավորների վրա։ Տվյալ որոշմամբ նաև փաստվել է քրեական գործի վա¬րույթի ավարտական փուլում Դա¬տա¬րանի կողմից այդ հարցին վերստին անդրադառնալու (լուծելու) անհրաժեշտությունը, ուստի` սույն դատական ակտը կայացնելիս Դա¬տա¬րանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գ.Գաբրիելյանի վերոնշյալ շարժա¬կան գույքերն անհրաժեշտ է վերադարձնել նրան` հաշվի առնելով նրա նկատմամբ գույքի բռնագրավում չնշանակելու, գործով դատական ծախսերի բացակայության, հանցագործությամբ պատճառված և Բանկի կողմից նրանից հայցվող գումարն ամբող¬ջութ¬յամբ փոխհատուցվելու հանգամանքները։ Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդված¬ներով` Դա¬տա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց՝ 1. Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելը և սույն դատավճռով նշա¬նակված 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակ¬ված և չկրած պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատ¬մամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. հունիսի 25-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնա¬կիո¬րեն գումարելով` Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշա¬նակել պատիժ ազա¬տազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 (երկու) տարի 9 (ինը) ամիս 17 (տասնյոթ) օրը՝ նրա նկատ¬մամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 2 (երկու) ամիս 13 (տասներեք) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշա¬նակված վերջնական պատիժը` 2 (երկու) տարի 2 (երկու) ամիս 13 (տասներեք) օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանա¬կանորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել և դա¬տական նիստերի դահլիճում նրան անհապաղ ազատ արձակել։ 3. Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պա¬տիժ` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Գոհար Գաբրիելյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազա¬տել վերոնշյալ պատժից։ Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 4. Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կատար¬ման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1(մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մաս¬նակիորեն գումարելով` Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշա¬նակել ազա¬տազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Մնացական Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. օգոստոսի 12-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելը։ 5. Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Մառլեն Մուրադյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազա¬տել վերոնշյալ պատժից։ Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 6. Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տար¬ման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում` 4 (չորս ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստո¬րագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությունից առգրավված, գործին կցված և որպես իրեղեն ապացույց ճա¬նաչված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ նաև դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղա¬քացիա¬կան հայցը՝ քաղաքացիական պատասխանողներ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 (չորս հազար չորս հարյուր քսանութ) ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, Գոհար Գաբրիելյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից համապարտությամբ 6.024 (վեց հազար քսանչորս) ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, ինչպես նաև Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից 3.000 (երեք հազար) ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու մասով, համարել լուծված` Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի կողմից ամբող¬ջութ¬յամբ, իսկ Էդիտա Ալիխան¬յանի կողմից մասամբ փոխհատուցվելու պատճառաբա¬նութ¬յամբ, իսկ մնա¬ցած մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` քաղա¬քացիական հայցվորին պարզա¬բա¬նելով քաղաքացիադատավա¬րական կար¬գով դատա¬րան դիմելու և հանցագործությամբ պատ¬ճառված վնասի փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։ Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։ Մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները, մասնավորապես` ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ համատեղ սեփակա¬նութ¬յան իրավունքով Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակա¬րանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված «GMC JIMMY 4.3» մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշ¬մամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող, վերջինիս եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհան¬նիսյանի անվամբ հաշվառված «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտո¬մեքենայի, ՀՀ ոստի¬կանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչա¬կան վարչության ծանր հանցա¬գործութ¬յունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ընդ¬հանուր բաժնային սեփակա¬նութ¬յան իրավուն¬քով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Էրե¬բունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքները պահպանել` մինչև «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերությանը հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ պատճառ¬ված վնասի լրիվ փոխհա¬տուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհան¬նիս¬յանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատ¬կանող «VAZ 21144-110-42» մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգե¬լանքները` նույնիսկ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։ Գոհար Արամի Գաբրիելյանին պատկանող և Դատարանում պահվող գույքերը՝ «Կելին» Կ-95 տեսակի էլեկտրո¬նային պարպիչը, «Լումիքս» տեսակի «Պանասոնիկ DMC-FX 500» ապրանքանիշի թվային ֆո¬տոխցիկը, «Նոկիա Ցե 3» ապրանքանիշի 359761097625672 գործա¬րանային համարով բջջային հեռա¬խոսը և հեռախոսաքարտը, «Էյջ Պի» ապ¬րանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը, դրա էլեկտրոնային սնուց¬ման լարը և պատյանը վերադարձնել վերջինիս` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ «Մերսեդես Բենց Տ-550» մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման «WDDNG71X27A095144» նույնա¬կանացման համարի ավտո¬մոբիլի վրա ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ դրված արգելանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան ստացման օր¬վա¬նից մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 23-02-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 25-03-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-333, 2-310, 3-285, 4-242, 5-311, 6-210, 7-228, 8-224, 9-228, 10-218, 11-220, 12-466, 13-144, 14-125, 15-122, 16-125, 17-88, 18-111, 19-71 |
| Այլ նշումներ | Նույն քրեական գործով մյուս ամբաստանյալներ Տիգրան Հովհաննիսյանի և Մառլեն Մուրադյանի վերաբերյալ վերաքննիչ բողոք չի ներկայացվել, վերջիններիս մասով դատական ակտը 2016թ.մարտի 24-ին ստացել է օրինական ուժ և նույն օրը ուղարկվել է կատարման: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 25-03-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-333, 2-310, 3-285, 4-242, 5-311, 6-210, 7-228, 8-224, 9-228, 10-218, 11-220, 12-466, 13-144, 14-125, 15-122, 16-125, 17-88, 18-111, 19-71 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-12996 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 31-08-2016 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 05-09-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-09-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 333, 310, 285, 242, 311, 210, 228, 224, 228, 218, 220, 466, 144, 125, 122, 125, 88, 111, 71,147, 134, 132 |
| Գործին կից նյութերը | Կից` քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթեր` 1 փաթեթ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 15-09-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 333, 310, 285, 242, 311, 210, 228, 224, 228, 218, 220, 466, 144, 125, 122, 125, 88, 111, 71,147, 134, 132 |
| Գործին կից նյութերը | Կից` քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթեր` 1 փաթեթ: |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0302/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-03-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-03-2016 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Լիանա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Մնացական Սարգսյան մյուսները` Տիգրան Հովհաննիսյան ,Էդիտա Ալիխանյան ,Գոհար Գաբրիելյան ,Վահե Ստեփանյան ,Մառլեն Մուրադյան Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյան ,Էդիտա Արծրունի Ալիխանյան ,Գոհար Արամի Գաբրիելյան ,Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյան ,Մառլեն Պարույրի Մուրադյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Մնացական Կամոյի Սարգսյանի /ՀՀ քր. օր. 38-181 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. վերջնական պատիժ - ազատազրկում 5 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 23.02.2016թ. դատավճիռը , հռչակել Մնացական Սարգսյանի անմեղությունը առաջադրված մեղադրանքում և արդարացնել : Առաջադրված մեղադրանքները հիմնավոր գտնելու դեպքում ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան : Միաժամանակ կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 03.10.2013թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Մնացական Սարգսյանին ազատել պատժից , կամ կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 03.10.2013թ. որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետը և Մնացական Սարգսյանին ազատել պատժից : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-03-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-03-2016 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռևիկ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վահե Ստեփանյան մյուսները` Տիգրան Հովհաննիսյան ,Էդիտա Ալիխանյան ,Գոհար Գաբրիելյան ,Մառլեն Մուրադյան , Մնացական Սարգսյան Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյան ,Էդիտա Արծրունի Ալիխանյան ,Գոհար Արամի Գաբրիելյան ,Մառլեն Պարույրի Մուրադյան , Մնացական Կամոյի Սարգսյան Բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի /ՀՀ քր. օր. 38-181 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով -ազատազրկում 4 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 23.02.2016թ. կայացրած դատավճիռը , կայացնել նոր դատական ակտ` ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-03-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-03-2016 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Լիանա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վահե Ստեփանյան մյուսները` Տիգրան Հովհաննիսյան ,Էդիտա Ալիխանյան ,Գոհար Գաբրիելյան ,Մառլեն Մուրադյան , Մնացական Սարգսյան Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյան ,Էդիտա Արծրունի Ալիխանյան ,Գոհար Արամի Գաբրիելյան ,Մառլեն Պարույրի Մուրադյան , Մնացական Կամոյի Սարգսյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի /ՀՀ քր. օր. 38-181 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով -ազատազրկում 4 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 23.02.2016թ. կայացրած դատավճիռը , Վահե Ստեփանյանին սահմանված պատիժը ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 23-03-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-03-2016 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | ` Էդիտա Ալիխանյան ,Գոհար Գաբրիելյան մյուսները` Տիգրան Հովհաննիսյան , Վահե Ստեփանյան ,Մառլեն Մուրադյան , Մնացական Սարգսյան Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյան , Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյան ,Մառլեն Պարույրի Մուրադյան , Մնացական Կամոյի Սարգսյան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի /ՀՀ քր. օր. 214 հոդ. 2-րդ մասով և 181 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. - ազատազրկում 5 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման , ՀՀ քր.օր. 69 հոդ. վերջնական պատիժ - ազատազրկում 2 տարի 2 ամիս 13 օր ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ.`3 տարի փորձաշրջան / և Գոհար Արամի Գաբրիելյանի /ՀՀ քր. օր. 38-181 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 4 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ.`3 տարի փորձաշրջան , <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին >> ՀՀ ԱԺ 03.10.2013թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժից / վերաբերյալ 23.02.2016թ. դատավճիռը Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով : Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր. 181 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանել ազատազրկում 4 տարի 6 ամիս ժամկետով , ՀՀ քր. օր. 214 հոդ. 2-րդ մասով սահմանել ազատազրկում 1 տարի ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կանոններով վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 5 տ. ժամկետով : Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր. 38-181 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 25-03-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 25-03-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 12-04-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Պատճառը | Նիստը հետաձգվել է պաշտպանի և ամբաստանյալի ներկայությունն ապահովելու համար: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Պատճառը | Հետաձգվել է աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Պատճառը | Հարցում է կատարվել ամբաստանյալի դատվածության վերաբերյալ: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Պատճառը | Նախագահող դատավորի վատառողջ լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Պատճառը | Դատարանը հեռացել է խորհրդակցական սենյակ: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:50 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 21-06-2016 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Դատական ակտը բեկանվել է մասնակի եվ փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Էդիտա |
| Ազգանուն | Ալիխանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Այլ նշումներ | Մեղադրողի, ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի պաշտպան Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարվել են մասնակի: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵԿԴ/0302/01/15 21 հունիսի 2016թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ԿԱՂԱԶԱՐՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ռ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ս.ԱՄԻՐԽԱՆՅԱՆԻ ԷԴ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ Ռ.ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Է.ԱԼԻԽԱՆՅԱՆԻ Գ.ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆԻ Վ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ Մ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ` Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի և ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան` Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2013 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցված թիվ 11101413 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում. 2013 թվականի հունիսի 14-ին որոշում է կայացվել Կարեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2013 թվականի հունիսի 15-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործին է միացվել անհայտ անձանց կողմից զենքի գործադրմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու դեպքի առթիվ դեռևս 2012 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցված թիվ 15108312 քրեական գործը։ 2013 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել Ռաֆայել Հարոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2013 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել Հայկ Կոջոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2013 թվականի հունիսի 18-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործին է միացվել նաև Էդիտա Ալիխանյանի կողմից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 740.000 ԱՄՆ դոլար հափշտակելու դեպքի առթիվ դեռևս 2013 թվականի մայիսի 6-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցված թիվ 59101513 քրեական գործը։ 2013 թվականի մայիսի 6-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք կատարելու կասկածանքով ձեռբակալվել է Էդիտա Ալիխանյանը: 2013 թվականի մայիսի 8-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը մեղադրյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խաափփանման միջոց է ընտրել կալանավոորումը, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է: 2013 թվականի մայիսի 18-ին որոշում է կայացվել Տիգրան Հովհանիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով. որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։ 2013 թվականի մայիսի 25-ին Տիգրան Հովհաննիսյանն ինքնակամ ներկայացել է իրավապահներին, նույն օրը նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 2013 թվականի օգոստոսի 12-ին ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու կասկածանքով ձեռբակալվել է Մնացական Սարգսյանը: 2013 թվականի օգոստոսի 14-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը մեղադրյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով որպես խաափփանման միջոց է ընտրել կալանավոորումը, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է: 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին թիվ 11101413 քրեական գործի նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59103413 քրեական գործը` այլ անձի /անձանց/ կողմից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առանձնապես խոշոր չափի` 200.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու դեպքի առթիվ։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 2014 թվականի մարտի 13-ին որոշում է կայացվել Վահե Ստեփանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2014 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Գոհար Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2014 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել Մառլեն Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Ռաֆայել Հարոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Հայկ Կոջոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: 2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: 2014 թվականի մարտի 20-ին որոշում է կայացվել Կարեն Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: 2014 թվականի մարտի 25-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ 2014 թվականի մարտի 28-ին որոշում է կայացվել Տիգրան Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշումներ են կայացվել ենթադրաբար հափշտակված գումարները կանխիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։ 2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս մահանալու հիմքով /մահվան թիվ 147520 վկայական/։ 2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Մնացական Սարգսյանի կողմից Ռաֆայել Հարոյանին <Վինչեստր> տեսակի որսորդական ողորկափող հրազեն, իսկ Տիգրան Հովհաննիսյանին <Կալաշնիկով> տեսակի ինքնաձիգ ու փամփուշտներ իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` Մնացական Սարգսյանի վերոնշյալ արարքներում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։ 2014 թվականի ապրիլի 2-ին որոշում է կայացվել Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։ 2014 թվականի ապրիլի 3-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59101014 քրեական գործը` անհայտ անձի կողմից Մնացական Սարգսյանին հրազեն հանդիսացող 7.62մմ տրամաչափի <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7.62 մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտներ ապօրինի իրացնելու դեպքի առթիվ։ 2014 թվականի ապրիլի 3-ին սույն /թիվ 11101413/ քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել նոր, թիվ 59101114 քրեական գործը` <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ծառայողների կողմից լիազորությունների չարաշահման դեպքի առթիվ։ 2014 թվականի ապրիլի 28-ին թիվ 11101413 քրեական գործը Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, Հայկ Սամվելի Կոջոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մառլեն Պարույրի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2015 թվականի դեկտեմբերի 17-ին կայացած հերթական դատական նիստի ընթացքում` դատաքննության ավարտական փուլում, դատարանը որոշում է կայացրել ԵԿԴ/0062/01/14 /նախաքննական թիվ 11101413/ քրեական գործից թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 համարով նոր /սույն/ քրեական գործ անջատելու մասին` հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ. ա. համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առանձնապես խոշոր չափերի գումար ենթադրաբար հափշտակելու համար ամբաստանյալներ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին, Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին և Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ենթադրյալ այդ հափշտակությանն օժանդակելու համար Մնացական Կամոյի Սարգսյանին, Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին և Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով, բ. ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրված հանցագործության դրվագով և գ. ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի կողմից ապօրինաբար հրազեն և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված հանցագործության դրվագով։ Նույն որոշման համաձայն` <Մայր> (ԵԿԴ/0062/01/14) գործի դատաքննությունը շարունակվել է հետևյալ հանցագործությունների և դրանց ենթադրաբար մասնակցած ամբաստանյալների վերաբերյալ` Ռաֆայել Հարությունի Հարոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հայկ Սամվելի Կոջոյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Կարեն Սամվելի Վարդանյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մաս 3-րդ կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված հանցագործությունների դրվագներով։ Վերոնշյալ որոշման համաձայն` անջատված քրեական գործի քննությունը շարունակվել է այդ որոշման կայացմանը նախորդած հատվածից, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները և/կամ դատական սանկցիաները պահպանվել են, տուժող <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ներկայացուցչի մասնակցությունն ապահովվել է անջատված (սույն) գործի, իսկ տուժող Բաբկեն Հովհաննիսյանի, տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Մկրտչյանի և վերջինիս ներկայացուցիչ Սոնա Գուլքանյանի մասնակցությունը` <մայր> գործի շրջանակներում։ Դատարանը նաև փաստել է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և դատարանում զննված <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առգրավված փաստաթղթերը տնօրինվելու են սույն քրեական գործի, իսկ Դատարան ուղարկված այլ իրեղեն ապացույցները` ԵԿԴ/0062/01/14 քրեական գործի շրջանակներում։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով. Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Վճռվել է նաև. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և սույն դատավճռով նշանակված 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել 2013թ. հունիսի 25-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Վճռվել է նաև. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը՝ նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված վերջնական պատիժը` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացնել և դատական նիստերի դահլիճում նրան անհապաղ ազատ արձակել։ Գոհար Արամի Գաբրիելյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Վճռվել է նաև. Կիրառել <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։ Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Մնացական Կամոյի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Մնացական Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. օգոստոսի 12-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Մառլեն Պարույրի Մուրադյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Վճռվել է նաև. Կիրառելով <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։ Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Վճռվել է նաև Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբրյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առգրավված, գործին կցված և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը՝ քաղաքացիական պատասխանողներ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 (չորս հազար չորս հարյուր քսանութ) ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, Գոհար Գաբրիելյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից համապարտությամբ 6.024 (վեց հազար քսանչորս) ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, ինչպես նաև Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից 3.000 (երեք հազար) ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու մասով, համարել լուծված` Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի կողմից ամբողջությամբ, իսկ Էդիտա Ալիխանյանի կողմից մասամբ փոխհատուցվելու պատճառաբանությամբ, իսկ մնացած մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` քաղաքացիական հայցվորին պարզաբանելով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։ Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։ Մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները, մասնավորապես` ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ համատեղ սեփականության իրավունքով Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակա¬րանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <GMC JIMMY 4.3.> մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող, վերջինիս եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչա¬կան վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Էրեբունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքները պահպանել` մինչև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի լրիվ փոխհատուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատկանող <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգելանքները` նույնիսկ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։ Գոհար Արամի Գաբրիելյանին պատկանող և դատարանում պահվող գույքերը՝ <Կելին> Կ-95 տեսակի էլեկտրոնային պարպիչը, <Լումիքս> տեսակի <Պանասոնիկ DMC-FX 500> ապրանքանիշի թվային ֆոտոխցիկը, <Նոկիա Ցե 3> ապրանքանիշի 359761097625672 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը և հեռախոսաքարտը, <Էյջ Պի> ապրանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը, դրա էլեկտրոնային սնուցման լարը և պատյանը վերադարձնել վերջինիս` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ <Մերսեդես Բենց Տ-550> մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման <WDDNG71X27A095144> նույնականացման համարի ավտոմոբիլի վրա ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ դրված արգելանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան Լ.Գրիգորյանը, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ Լ.Գրիգորյանը և Ռ.Գաբրիելյանը և մեղադրող Հ.Հակոբյանը: Գործի փաստական հանգամանքները. Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ՝ դատարան/ հաստատված է համարել հետևյալը. Էդիտա Ալիխանյանը, հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության ծառայող` <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության /այսուհետ` նաև Բանկ/ գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, իր կարգադրիչ և այլ լիազորություններն օգտագործել է Բանկի շահերին հակառակ և հօգուտ իրեն ու ամուսնու, որի հետևանքով համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ Բանկից հափշտակվել է առանձնապես խոշոր չափի` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարներ, որով Բանկի համար առաջացել են ծանր հետևանքներ. Այսպես, Էդիտա Ալիխանյանը, Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ ձեռք բերած նախնական համաձայնության շրջանակներում, իր ծառայողական լիազորությունների չարաշահմամբ, Տ.Հովհաննիսյանի ու նրա կողմից մատնանշած անձանց՝ Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Վարդուհի Գաբրիելյանի, Էլանորա Հարությունյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալներով բացել է հաշվեհամարներ, ինչը կատարել է Բանկի <Բանկային և առարկայազուրկ մետաղական հաշիվների բացման, սպասարկման և փակման> կարգի 5.3.1 կետի խախտմամբ։ Այնուհետև, ի պաշտոնե հասանելիություն ունենալով բանկի ավանդատուների տվյալներին` Էդ.Ալիխանյանը ընտրել է երկարաժամկետ պայմանագրեր կնքած Բանկի հաճախորդների և օգտվելով ծրագրային հնարավորությունից` <Բանկի ավանդային գործառնությունների իրականացման> կարգի խախտմամբ, իր ծառայողական համակարգչով պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում տվել է <դադարեցում>, ապա՝ <պարտքերի մարում> հրահանգները, որոնց հետևանքով ավանդային պայմանագրերում նշված գումարները փոխանցել է ավանդատուների ցպահանջ հաշիվներին։ Այդ հաշիվներից, որոնցից, ըստ հիշյալ կարգի 4.1.1 կետով սահմանված պահանջների, չի թույլատրվում կատարել ընթացիկ բանկային գործառնություններ, այդ թվում` այլ անձանց հաշվին փոխանցումներ և որոնց վրա չեն տարածվել <Բանկային հաշվի մասին> կանոնները, Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է վճարման կեղծ հանձնարարականներ, ստորագրել ավանդատուների փոխարեն, ապա էլեկտրոնային և թղթային տարբերակներով դրանք ուղարկել է բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի հաստատմանը, ինչից հետո ավանդային գումարները փոխանցվել են վերը հիշատակված անձանց անուններով բացված հաշվեհամարներին։ Փոխանցումները կատարելուց հետո Տիգրան Հովհաննիսյանի հորդորով Բանկ ներկայացած և/կամ ուղեկցված նշված անձանց կողմից այդ գումարները կանխիկացվել, ապա հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, այդ կերպ հափշտակվել։ Բացի այդ, Էդիտա Ալիխանյանը, օգտվելով ի պաշտոնե իրեն վերապահված ծրագրային հասանելիությունից, նախապես կնքված ու հաստատված ավանդային պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում ծառայողական համակարգչի միջոցով, որպես ավանդային պայմանագրերով նախատեսված գումարի տնօրինման ինքնուրույն լիազորություններով օժտված <Երրորդ անձ>, ձևակերպել է նույն անձանց, ում տվյալներով արդեն իսկ բանկում բացել էր համապատասխան հաշվեհամարներ։ Այնուհետև, պայմանագրերի էլեկտրոնային տարբերակներում նույն եղանակով տվել է <պայմանագրի դադարեցում>, ապա` <պայմանագրի մարում> հրահանգները, իբրև մարման հաշիվ նշել որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպված անձնավորության հաշվեհամարը։ Այդ գործողությունից հետո իր իսկ ձևավորած և սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանի կողմից հաստատված վճարման հանձնարարագրերի հիման վրա գումարները փոխանցել է <Երրորդ անձանց> հաշվեհամարներին, ովքեր դրանք Բանկից կանխիկ ստացել և գրեթե անմիջապես փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, որպիսի գումարները դարձյալ հափշտակվել են։ Այն դեպքերում, երբ Բանկի ավանդատուները ցանկացել են վերակնքել կամ լուծել ավանդային պայմանագրերը, Էդիտա Ալիխանյանը, նրանց հաշիվներին առկա գումարների հափշտակության փաստը թաքցնելու նպատակով օգտվելով ծրագրային հասանելիությունից, <Բանկի ավանդային գործառնությունների իրականացման> կարգի խախտմամբ կազմել է կեղծ պայմանագրեր` էլեկտրոնային տվյալներում նշելով ավանդային գումարի թույլատրվող նվազագույն շեմը, իսկ ավանդատուին տրամադրած պայմանագրի թղթային տարբերակում` իրական ավանդային գումարի չափը, որոնք նշված կարգի 5.3.2 կետի 4-րդ քայլով սահմանված պահանջների խախտմամբ (համաձայն որի` ավանդային հաշվին գումարը մուտքագրվելուց հետո պատասխանատու աշխատակիցը դրոշմակնքում և ստորագրում է ավանդային պայմանագրի երկու օրինակները և դրանք ներկայացնում է իր անմիջական ղեկավարի նշագրմանն ու գործառնական վարչության պետի ստորագրմանն ու կնքմանը), առանց էլեկտրոնային համապատասխան բազայի ստուգման` հաստատման է ներկայացրել սպասարկման բաժնի պետ Մարինե Սվաջյանին, ով, ինչպես նաև գործառնական վարչության պետ Վահե Հարությունյանը ստորագրություններով հաստատել են դրանք։ Միաժամանակ, գումարների հափշտակության փաստը քողարկելու նպատակով Էդիտա Ալիխանյանը, չարաշահելով իր ծառայողական լիազորությունները, նույն եղանակով ընտրած բանկի ավանդատուների հաշվեհամարներից փոխանցումներ է կատարել ժամկետային առումով լրացող և հափշտակության բացահայտման համար վտանգ ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհամարներին: Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Էդիտա Ալիխանյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ Միաժամանակ, Էդիտա Ալիխանյանը համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի գումարներ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, անմիջականորեն վերոնշյալ խմբի անդամներով, երբեմն նաև Գոհար Գաբրիելյանի, Մնացական Սարգսյանի, Վահե Ստեփանյանի կամ Մառլեն Մուրադյանի օժանդակությամբ (աջակցությամբ) հափշտակել են Էդիտա Ալիխանյանի վերոնշյալ կարգադրիչ և այլ լիազորությունների չարաշահմամբ Բանկից կանխիկացված և ի վերջո Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնված առանձնապես խոշոր չափի գույքը` 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարները։ Այսպես, նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում գործող խմբի անդամներ Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կատարած հափշտակություններին վերոնշյալ անձինք աջակցել են կոնկրետ (ստորև ներկայացվող) դրվագներով դրա իրականացման խոչընդոտները վերացնելու միջոցով, մասնավորապես` Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր կողմից վարվող ավտոմեքենաներով գումարների կանխիկացման համար ներգրավված անձանց Բանկ տեղափոխելու կամ Բանկի հարակից տարածքում նրանց դիմավորելու, հաճախորդների սպասարկման սրահ ուղեկցելու, Էդիտա Ալիխանյանի աշխատանքային տաղավարին մոտենալու, գումարի ստացման համար պահանջվող գործողությունները կատարելու վերաբերյալ ցուցումներ տալու, որոշ դեպքերում` բանկից ստացված գումարները ստանալու և Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնելու, հափշտակության հետքերը պարտակելու համար Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով ժամկետային առումով լրացող և հափշտակության բացահայտման համար վտանգի ներկայացնող ավանդատուների հաշվեհամարներին Տ.Հովհաննիսյանից նախապես ստացած գումարները մուտքագրելու եղանակներով, Գոհար Գաբրիելյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր անձնագրային տվյալները տրամադրելու (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Տ.Հովհաննիսյանի հորդորով բանկ այցելելու, իր անվամբ փոխանցված գումարները ստանալու և դրանք ավելի ուշ Տ.Հովհաննիսյանին հանձնելու եղանակներով, իսկ Վահե Ստեփանյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր հոր` Վլադիմիր Ստեփանյանի անձնագրային տվյալները տրամադրելուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Վլադիմիր Ստեփանյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և իրեն փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Վահե Ստեփանյանը ստացել և փոխանցվել Տ.Հովհաննիսյանին, Մնացական Սարգսյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անձնագրային տվյալները տրամադրելուն (որի հիման վրա Բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Արտակ Սարգսյանին Բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և Տ.Հովհաննիսյանին փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Արտակ Սարգսյանը ստացել և փոխանցվել Տ.Հովհաննիսյանին։ Այսպես, 2012թ. հունվարի 17-ին Արթուր Գոռիկի Գրիգորյանի անունով թիվ 031369 ավանդային պայմանագրով ներդրվել են 40.000 ԱՄՆ դոլարի, իսկ թիվ 031370 ավանդային պայմանագրով 36.796 ԱՄՆ դոլարի ավանդներ, որոնք այնուհետև կանխիկ համալրվել են համապատասխանաբար` 2.500 և 570 ԱՄՆ դոլարով։ 2012թ. դեկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031369 ավանդային պայմանագիրը, 42.500 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. մարտի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի 12.000.000 ՀՀ դրամի ավանդային պայմանագիրը, արդյունքում 88.471,30 ՀՀ դրամը գանձվել է որպես դադարեցման տույժ ավանդի գումարից, իսկ մնացած 11.911.528,70 ՀՀ դրամից 11.910.000 ՀՀ դրամն ավանդատուի բանկային հաշվից փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, որը հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հուլիսի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Անահիտ Մարատի Գնունու թիվ 038190 ավանդային պայմանագիրը, 8.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն ամբողջ գումարը կանխիկ ստացել է բանկից։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հասմիկ Լյուդվիկի Աբրահամյանի թիվ 038141 ավանդային պայմանագիրը, որից 1.030.000 ՀՀ դրամ նույն օրն ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Մարտին Վահագնի Շիրակյանի բանկային հաշվին, իսկ 570.000 ՀՀ դրամը 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին փոխանցել է Անահիտ Սերժիկի Միրզոյանի բանկային հաշվին։ Վերջիններս իրենց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարները նույն օրը կանխիկ ստացել և փոխանցել են Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. սեպտեմբերի 13-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վիգեն Սարգսի Վարդանյանի թիվ 041554 ավանդային պայմանագիրը, 5.000.000 ՀՀ դրամ գումարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 3.505.000 ՀՀ դրամը նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին։ Նույն օրը Մառլեն Մուրադյանը Գոհար Գաբրիելյանին տեղափոխել է Բանկ, որտեղ վերջինս, համաձայն Մ.Մուրադյանից ստացած ցուցումների, իր հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը կանխիկ ստացել է, այնուհետև փոխանցել Մառլեն Մուրադյանին, ով իր հերթին այն տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 1.495.000 ՀՀ դրամը Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին է փոխանցել 2012թ. սեպտեմբերի 18-ին, որը նույն օրը Գ.Գաբրիելյանը բանկում ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի թիվ 041645 ավանդային պայմանագիրը, 4.400 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.500 ԱՄՆ դոլար նույն օրը, իսկ 2.900 ԱՄՆ դոլար 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2013թ. մարտի 5-ին 75.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Անուշ Հայրիկի Թորոսյանի բանկային հաշվեհամարին։ 2012թ. սեպտեմբերի 27-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Մանուկ Հակոբի Սումպուլյանի թիվ 041865 ավանդային պայմանագիրը, 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար ավանդատուի բանկային հաշվից փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Աղասի Զալիբեկի Սարգսյանի թիվ 041963 ավանդային պայմանագիրը, 16.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից նույն օրը 8.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին ևս 8.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարները մուտքագրման օրերին բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սարգիս Սմբատի Լալայանի թիվ 041869 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ գումար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով իր հաշվեհամարին փոխանցված գումարը մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ ստացել և տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սոնյա Կարապետի Փաշայանի թիվ 039873 ավանդային պայմանագիրը, 3.500.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից նույն օրը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և տրամադրել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Երբ ծագել է տվյալ ավանդատուի հաշվեհամարին առկա վերոնշյալ գումարի հափշտակության փաստը բացահայտվելու վտանգ, Մառլեն Մուրադյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի ցուցումով 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին 3.500.000 ՀՀ դրամ գումար է մուտքագրել Սոնյա Կարապետի Փաշայանի բանկային հաշվեհամարին 2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Գարեգին Բարսեղի Մովսեսյանի թիվ 040086 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով գումարի մուտքագրման օրը բանկից այն կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 031928 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Լ.Հովհաննիսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. նոյեմբերի 15-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Հեղինե Վաչագանի Մարտիրոսյանի թիվ 040176 ավանդային պայմանագիրը, 3.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրը բանկից կանխիկ այն ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. նոյեմբերի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Վահանի Սարգսյանի թիվ 0406654 ավանդային պայմանագիրը, 41.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 30.000 ԱՄՆ դոլար նույն օրը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Ա.Սարգսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. նոյեմբերի 23-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վերա Անուշավանի Սարգսյանի թիվ 040658 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. նոյեմբերի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ժորժ Ալեքսանի Ասայանի թիվ 040101 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար ավանդատուի ցպահանջ հաշվից փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. հոկտեմբերի 31-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աստղիկ Շավարշի Գրիգորյանի թիվ 028876 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 20.000 ԱՄՆ դոլարը կանխիկ ելքագրվել է ավանդատուի բանկային հաշվից, նույն օրը 20.000 ԱՄՆ դոլար է մուտքագրվել ավանդատուի մեկ այլ բանկային հաշվին, որտեղից 20.000 ԱՄՆ դոլար Էդիտա Ալիխանյանը փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Բացի այդ, ավանդատուի հաշվից ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար արդեն 2012թ. նոյեմբերի 14-ին փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, որը մուտքագրման օրը կրկին նույն եղանակով կանխիկացվել ու հափշտակվել է։ 2012թ. նոյեմբերի 20-ին Էդիտա Ալիխանյանը նույն ավանդատուի բանկային հաշվին մուտքագրել է 100 ԱՄՆ դոլար, որը ձևակերպել է որպես ժամկետային ավանդ՝ թիվ 040732 ավանդային պայմանագրի տեսքով, սակայն ավանդի պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափը արձանագրել է 30.000 ԱՄՆ դոլարի չափով։ 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ռուբեն Ստեփանի Մեսչյանի թիվ 031771 ավանդային պայմանագիրը, 2.300.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 1.970.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը հիշյալ անձի անունով ձևակերպել է 30.000 ՀՀ դրամի ավանդ, սակայն պայմանագրի թղթային տարբերակում գումարի չափն արձանագրել է 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով։ 2012թ. դեկտեմբերի 7-ին ավանդատու Բաբկեն Լևոնի Թաղիանոսյանի կողմից ներդրվել է 10.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդ, որի վերաբերյալ կազմվել է թիվ 042587 ավանդային պայմանագիրը։ Նույն օրը Էդիտա Ալիխանյանը խզել է նշված ավանդային պայմանագիրը և փոխարենը կնքել է 100 ԱՄՆ դոլարի թիվ 042595 պայմանագիրը։ Ավանդատուի ցպահանջ հաշվից 9.900 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Զարուհի Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ամբողջությամբ կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Մնացականի Խաչատրյանի թիվ 042528 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, ով եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2012թ. դեկտեմբերի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Սիրվարդ Վասիլիի Ռուստամյանի թիվ 031347 ավանդային պայմանագիրը, 2.850.335 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 2.843.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. հունվարի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է թիվ 031370 ավանդային պայմանագիրը, 37.366 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 22.500 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին գումարի փոխանցման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. փետրվարի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Վահրամ Խաչիկի Մաթևոսյանի թիվ 045618 ավանդային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյա¬նին։ 2013թ. փետրվարի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Լիլիա Վեմիրի Ղարիբյանի թիվ 044848 ավանդային պայմանագիրը, 31.100 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 28.140 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. փետրվարի 11-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հասմիկ Հարությունի Խաչատրյանի թիվ 042598 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որը փոխանցել է բանկի հաճախորդ Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. փետրվարի 19-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի թիվ 032663 ավանդային պայմանագիրը, 49.600 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին։ Վերջինիս հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Այնուհետև` Էդիտա Ալիխանյանը 2013թ. փետրվարի 21-ին նույն ավանդատուի դոլարային հաշվին բանկի մեկ այլ ավանդատու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի դոլարային հաշվից փոխանցել է 49.600 ԱՄՆ դոլար։ 2013թ. փետրվարի 21-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Կարինե Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի թիվ 035665 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլարն անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 49.600 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է բանկի ավանդատու Նաիրա Անդրանիկի Սահակյանի հաշվին։ Այնուհետև` 2013թ. ապրիլի 15-ին ավանդատուի բանկային հաշվին կանխիկ մուտք է եղել 14.000 ԱՄՆ դոլար, որը ավանդի խզումից մնացած 400 ԱՄՆ դոլարի հետ ներդրվել է որպես ավանդ՝ կազմվելով թիվ 047583 ավանդային պայմանագիրը։ Ապա, պայմանագրում Վարդուհի Գաբրիելյանին ձևակերպել է որպես <Երրորդ անձ> և 2013թ. ապրիլի 16-ին նրա անունից խզել է հիշյալ ավանդային պայմանագիրը։ Վարդուհի Գաբրիելյանը նույն օրն այդ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Աշոտ Թեմուրի Մաթևոսյանի թիվ 032991 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամը և ավանդի տոկոսները՝ 444.920 ՀՀ դրամն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.220.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 15-ին նույն անձի անունով Էդիտա Ալիխանյանը կազմել է 4.000.000 ՀՀ դրամի կեղծ ավանդային պայմանագիր, որի իրական չափը, ըստ ծրագրային ձևակերպման, կազմել է 36.000 ՀՀ դրամ։ 2013թ. փետրվարի 25-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Լեոնիդ Միքայելի Հայրապետյանի թիվ 045194 ավանդային պայմանագիրը, 8.050.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 11.314 ՀՀ դրամ տոկոսներն անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 8.060.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. փետրվարի 28-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Թամարա Բաբկենի Անտոնյանի թիվ 037671 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 1-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի թիվ 032569 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 4-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Սյուզի Ռոբերտի Հախինյանի թիվ 036426 ավանդային պայմանագիրը, 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար փոխանցել է Վարդուհի Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արա Սուրիկի Կարապետյանի թիվ 032970 ավանդային պայմանագիրը, 6.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված ամբողջ գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 7-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Ազնիվ Կառլենի Մխիթարյանի թիվ 035529 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Արտակ Սարգսյանի բանկային հաշվին, եղբոր` Մնացական Սարգսյանի հորդորով հաշվեհամարին գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Հայկ Միրզաջանի Ղազարյանի թիվ 044729 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Վլադիմիր Ստեփանյանի բանկային հաշվին, ով, գործելով որդու` Վահե Ստեփանյանի հորդորով, գումարի մուտքագրման օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Վլադիմիր Ստեփանյան գումարը ստացել, այնուհետև` որդու և Մառլեն Մուրադյանի միջոցով փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հերմինե Ռաֆայելի Միքայելյանի թիվ 037791 ավանդային պայմանագիրը, 7.700.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 26-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Արմեն Գուրգենի Խաչատրյանի թիվ 046513 ավանդային պայմանագիրը, 6.087.000 ՀՀ դրամ անցել է ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 6.000.000 ՀՀ դրամը փոխանցել է Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտ¬քագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մարտի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է ավանդատու Հռիփսիմե Զգոնի Դավթյանի թիվ 045762 ավանդային պայմանագիրը, ավանդի մայր գումարը՝ 4.000.000 ՀՀ դրամ և տոկոսները անցել են ավանդատուի ցպահանջ հաշվին, որից 4.005.000 ՀՀ դրամ փոխանցել է բանկի հաճախորդ Էլանորա Հարությունյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրը հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 8-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպած Գոհար Գաբրիելյանի անունից խզել է ավանդատու Արթուր Օնիկի Սիրունցի թիվ 038655 ավանդային պայմանագիրը, 30.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 10-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպված Գոհար Գաբրիելյանի անունից խզել է ավանդատու Անահիտ Կարենի Ավետիսյանի թիվ 037850 ավանդային պայմանագիրը, 4.000.000 ՀՀ դրամ ավանդի մայր գումարը և 341.063 ՀՀ դրամ տոկոսները փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 22-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպած Լևոն Հովհաննիսյանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Մարդիրոս Կարաբեթի Բոզյակալյանի թիվ 041923 ավանդային պայմանագիրը, 40.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, որը հաշվե¬համարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 29-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպած Լևոն Հովհաննիսյանի անունից խզել է բանկի ավանդատու Էլիզաբեթ Սիմոնի Նահապետյանի թիվ 039902 ավանդային պայմանագիրը, 43.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Լևոն Հովհաննիսյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. ապրիլի 30-ին Էդիտա Ալիխանյանը որպես <Երրորդ անձ> ձևակերպված Շողիկ Պետրոսյանի անունից խզել է ավանդատու Գայանե Ռազմիկի Հայրապետյանի թիվ 042701 ավանդային պայմա¬նագիրը, 10.000 ԱՄՆ դոլար փոխանցել է Շողիկ Պետրոսյանի բանկային հաշվին, ով նույն օրն այն բանկից ստանալու համար Մառլեն Մուրադյանի կողմից նախ` տեղափոխվել է Բանկ, ապա` հրահանգավորվել գումարը ստանալու հարցով, որից հետո Շ.Պետրոսյանը գումարը ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մայիսի 3-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է Արմեն Դերենիկի Սիմոնյանի թիվ 038666 ավանդային պայմանագիրը, 27.000 ԱՄՆ դոլարի ավանդի մայր գումարը և 19.732 դրամ հաշվարկված տոկոսագումարը փոխանցել է Գոհար Գաբրիելյանի բանկային հաշվին, ով հաշվեհամարին մուտքագրված գումարը բանկից կանխիկ ստացել և փոխանցել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ 2013թ. մայիսի 6-ին Էդիտա Ալիխանյանը խզել է բանկի ավանդատու Վիկտորիա Էդուարդի Աթանեսյանի թիվ 040203 ավանդային պայմանագիրը, 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, առանց ավանդատուի բանկային հաշվին անցնելու, փոխանցել է բանկի ավանդատու Արմինե Նազարեթի Մուրադյանի բանկային հաշվին, որի ավանդային պայմանագիրը խզել էր դեռևս 2013թ. մարտի 1-ին։ Վերոնշյալ հափշտակությունների դրվագներով օժանդակողներից յուրաքանչյուրին վերագրված գործողությունների կատարմամբ` Մառլեն Մուրադյանը օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 65.858.153 ՀՀ դրամին համարժեք 147.740 ԱՄՆ դոլարի և 5.505.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը, Վահե Ստեփանյանը օժանդակել է 2013թ. մարտի 14-ին Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 12.428.400 ՀՀ դրամին համարժեք 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակությանը,Մնացական Սարգսյանն օժանդակել է 2012թ. նոյեմբերի 19-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը, իսկ Գոհար Գաբրիելյանն օժանդակել է 2012թ. սեպտեմբերի 13-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 73.169.992 ՀՀ դրամին համարժեք 119.900 ԱՄՆ դոլար և 23.923.795 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը։ Այսպիսով` հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ շրջանակներում, խմբի կազմում Էդիտա Ալիխանյանը և Տիգրան Հովհաննիսյանը կատարել են հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց համապատասխան դրվագներով օժանդակած անձանցից յուրաքանչյուրը` Մառլեն Մուրադյանը, Մնացական Սարգսյանը, Վահե Ստեփանյանը և Գոհար Գաբրիելյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Հափշտակված գումարները կանխիկացրած անձանց` Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լևոն Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ դեռևս 2014թ. ապրիլի 2-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս մահանալու հիմքով։ Բացի այդ, Մնացական Սարգսյանը 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ապօրինաբար ձեռք է բերել և պահել, ապա Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում այլ անձի է իրացրել հրազեն հանդիսացող 7,62 մմ տրամաչափի <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ, այդ ատրճանակի պահունակի տարողությամբ, ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7,62 մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտներ, որոնց դիմաց գնորդից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն` Մնացական Սարգսյանը կատարել է նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Դատարանը հաստատված է համարել, որ. Ամբաստանյալները մեղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին` - Տիգրան Հովհաննիսյանը և Էդիտա Ալիխանյանը խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ կատարել են հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Էդիտա Ալիխանյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, - խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակություն կատարած Տիգրան Հովհաննիսյանին և Էդիտա Ալիխանյանին օժանդակած անձանցից յուրաքանչյուրը` Վահե Ստեփանյանը, Մառլեն Մուրադյանը, Գոհար Գաբրիելյանը և Մնացական Սարգսյանը կատարել են հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Մնացական Սարգսյանը` նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռը։ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանել ազատազրկում 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ սահմանել ազատազրկում 1 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, 4 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժին մասնակիորեն գումարելով 1 տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից 6 ամիսը, վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։ Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով. Գտել է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.02.2016թ. վերոնշյալ դատավճռով Էդիտա Ալիխանյանին և Գոհար Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատժի կրումից պայմանականորեն ազատելը չի կարող նպաստել պատժի նպատակների իրականացմանը, և խախտվել են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ուստի նշված դատավճիռը ենթակա է բեկանման հետևյալ հիմնավորումներով. Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը։ Ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժները պայմանականորեն չկիրառելով՝ դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի, ինչպես նաև ընդհանուր մասի մյուս դրույթների վերը հիշատակված պահանջները, որի արդյունքում նշանակել է ոչ արդարացի պատիժ՝ հաշվի չառնելով նրաց կատարած հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև նրա պատիժն ու պատասխանատվությունն անհատականացնող հանգամանքների ողջ ծավալն ու հարաբերակցությունը։ Դատարանն իր դատավճռով հետևության է հանգել, որ էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի ուղղվելը հնարավոր է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի կրումից ազատելով՝ հաշվի չառնելով այն հանգամանքը, որ պատժի նպատակը միայն անձին ուղղելը չէ, այլ նաև սոցիալական արդարության վերականգնումը և հանցագործությունների կանխումը։ Ուստի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-֊րդ հոդվածի կիրառումը չի վերլուծել պատժի բոլոր նպատակների իրականացման համատեքստում։ Այս առումով դատարանի դատավճիռը հակասում է նույն դատավճռով հիշատակված Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշմամբ և Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇՊ-/0029/01/08 գործով որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած հետևյալ դիրքորոշումներին: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լուծելիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։ Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ (...) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝ ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը, բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, դ) հանցագործության կատարման եղանակը, ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, գ) հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (...) (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։ Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշմամբ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտված նախադեպային իրավական դիրքորոշման համաձայն՝ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-֊րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։ Սույն քրեական գործով դատարանը փաստել է, որ Գոհար Գաբրիելյանը նախկինում դատապարտված չէ, քննվող դեպքերին մասնակցել է օժանդակողի կարգավիճակով, զղջացել և տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքին է 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված դուստրը՝ Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանը, բնութագրվում է դրականորեն, դատարանում կամովին և ամբողջությամբ (6.024 ԱՍՆ դոլարի չափով) փոխհատուցել է նրան վերագրված դրվագներով քաղաքացիական հայցվոր ճանաչված Հայբիզնեսբանկ ՓԲ ընկերության հայցը։ Ամբաստանյալ էդիտա Ալիխանյանի մասով դատարանը փաստել է, որ նա նախկինում դատապարտված չէ, ամուսնացած է, սույն գործով ամբաստանյալ, անազատության մեջ գտնվող Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ, քրեական գործով դեռևս 2013թ. մայիսի 6-ից, այսինքն՝ 2 տարի 9 ամիս 17 օր տևողությամբ գտնվում է կալանքի տակ, խնամքին է փոքրահասակ երեխան՝ 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված էդուարդ Հովհաննիսյանը, ով վատառողջ է, դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջացել և տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, կամովին, սակայն մասնակիորեն՝ 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցել է հանցագործությամբ պատճառված վնասը, ուսման և բնակության վայրերում բնութագրվում է դրականորեն, հանցագործությունները կատարել է պարտքեր կուտակելու հետևանքով ծանր կացության մեջ հայտնված ամուսնուն՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին օգնելու մղումներով։ Վերոնշյալ հանգամանքների հիման վրա՝ անձը բնութագրող տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդյունքներով դատարանը հանգել է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդարության վերականգնելը, ամբաստանյալներ Էդիտա Ալիխանյանի և Գոհար Գաբրիելյանի ուղղվելը և նոր հանցագործությունների կանխելը հնարավոր է նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու պայմաններում։ Պետք է նկատի ունենալ, որ նշված ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղամացնող հանգամանքերը յուրաքանչյուրը որպես առանձին հանգամանք համարելով՝ դատարանն արհեստականորեն ընդլայնել է այդպիսի հանգամանքների շրջանակը, որոնց բացակայությամբ առավել ակնհայտ է դառնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհամապատասխանությունն ամբաստանյալների անձին։ Նույնիսկ այս պայմաններում, դատարանի մատնանշած՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները չեն նվազեցնում ամբաստանյալների, ինչպես նաև նրանց կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման օբյեկտիվ հիմքեր չեն համարվում, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են կատարված հանցագործության վտանգավորության աստիճանը։ Խոստովանական ցուցմունք տալը, անկեղծորեն զղջալը, առաջին անգամ հանցավոր արարք կատարելը, ամուսնու հետ նույն քրեական գործով դատապարտվելը չեն կարող վկայել արարքի հասարակական վտանգավորության էական նվազման մասին։ Դրանք չեն նվազեցնում կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և չեն կարող ծառայել որպես ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք։ Դրանք չեն կարող բխել օրենքից, քանզի դրանով կխաթարվի արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի, որպես արդարադատության ակտի իմաստը։ Այս պարագայում պետք է փաստել, որ ամբաստանյալները գործել են ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով ինչպես իրենց գործողությունների հանրության համար վտանգավոր բնույթը, այնպես էլ նախատեսել են հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել դրանց վրա հասնելը։ Քրեական գործի տվյալներով Էդիտա Ալիխանյանը ներկայացել է մեղայականով, տվել խոստովանական ցուցմունքներ։ Եթե նշվածը քննարկենք քրական գործի համատեքստում, դրա քննության և բացահայտման պրոցեսի մեջ, ապա՝ հարկ է նշել, որ հանցանքի բնույթից ելնելով, այն ի սկզբանե <դատապարտված> է եղել բացահայտման և հանցավորին թերևս այլ բան չէր մնում, քան խոստովանելը և իրեն մերկացնող ցուցմունքներ տալը։ Դա ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի ցուցմունքներից զատ մեծապես պայմանավորված է քրեական գործում առկա այն մեծածավալ ապացուցողական բազայով, որը կարելի է ասել ինքնին արդեն բավարար է արարքն ապացուցված համարելու համար։ Նշվածից զատ ամբաստանյալի այն ցուցմունքները, որոնք առնչվում են գործով մյուս հանցակիցներին, ըստ էույթան ուղղված են սեփական արարքն արդարացնելուն։ Դրանք են՝ ամուսնու պարտքերի պատճառով, մյուս հանցակիցների հորդորով, վախի ազդեցության տակ հանցավոր քայլը կատարելը։ Նույն փաստարկները վերաբերելի են նաև ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի պարագայում։ Խոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարած արարքի համար զղջալը էապես պայմանավորված է ինչպես իր անվամբ բացված հաշվեհամարի առկայությամբ, այնպես էլ կանխիկացման գործարքներով։ Նախաքննության ընթացքում նա իրոք տվել է խոստովանական ցուցմունքներ և ամբողջությամբ ընդունել առաջադրված մեղադրանքը։ Ինչ վերաբերում է դատարանում խոստովանական ցուցմունքներ տալուն՝ դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ տեղյակ չի եղել, որ իր անվամբ բացված հաշվեհամարից իր կողմից ստացված 119.900 ԱՄՆ դոլարը և 23.923.795 ՀՀ դրամը հափշտակված են։ Այդ քայլին դիմել է ընկերոջը՝ Տիգրան Հովհաննիսյանին օգնելու մղումներով։ Գոհար Գաբրիելյանն առաջադրված մեղադրանքն ամբողջ ծավալով ընդունել է միայն դատական վիճաբանությունների փուլում։ Ամփոփելով վերոնշյալը՝ բանկից կատարված հափշտակության մասով պետք է փաստել, որ ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներ տալը պայմանավորված է սեփական ճակատագիրը մեղմելու մղումներով։ Դատավճռի պատճառաբանական մասում հավուր պատշաճի չի քննարկվում բանկից հափշտակված ընդհանուր 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարի ճակատագրի հանգամանքը։ Թեև տուժող կողմը քաղաքացիական հայց է ներկայացրել միայն 23.896 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու պահանջով, որը պայմանավորված է բանկային կապիտալի ապահովագրված լինելու հանգամանքով, հափշտակված գումարի աննախադեպ չափը չի փոփոխվել և դրված է մեղադրանքների հիմքում։ Քրեական գործի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալներից որևէ մեկը չի ներկայացրել այնպիսի տեղեկություն, ինչը լրացուցիչ հնարավորություն կընձեռներ վարույթն իրականացնող մարմնին բացահայտել հանցագործությունը ողջ ծավալով: Գոհար Գաբրիելյանի և Էդիտա Ալիխանյանի կողմից հատուցված հափշտակվածի համեմատությամբ փոքր գումարները (համապատասխանաբար 6.024 և 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ) չեն կարող գնահատվել նաև հանցագործությամբ պատճառված վնասի վերականգնում։ Վերոնշյալի համատեքստում քրեական գործով Գոհար Գաբրիելյանի և Էդիտա Ալիխանյանի անձը բնութագրող հանգամանքները հիմք չեն տալիս ենթադրելու, որ վերջիններիս ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։ Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, կատարված արարքի վտանգավորության աստիճանը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները գտել է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատժը պայմանականորեն չկիրառելով թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում՝ որը կարող է ազդել գործի ելքի վրա։ Խախտվել են պատժի նպատակների իրականցման հիմնարար դրույթները, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, կատարած արարքների և նշանակված պատժների համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի և Վճռաբեկ դատարանի հիշատակված որոշումների պահանջները, ինչի հետևանքով էլ խախտվել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։ Ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի շահերի պաշտպան Լիանա Գրիգորյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված իր իսկ պատճառաբանությունները, խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.02.2016թ. կայացրած դատավճիռը, Վահե Ստեփանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րղ հողվածի 3-րդ մասով սահմանված 4 /չորս/ տարի ժամկետով սահմանված պատիժը ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան։ Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով. Գտել է, որ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր պաշտպանյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ կայացրել է հանցանքի ծանրությանը և բնույթին չհամապատասխանող ակնհայտ խիստ դատավճիռ, որոշումը կայացնելիս դատարանը գտել է, որ Վ.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ-ի կիրառումը թույլատրելի չէ։ Նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս՝ ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում։ Ընդ որում, դատարանը նման հետևության է հանգել ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, հիմնվելով կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա։ Թեև դատարանը դատական ակտում նշել է պատասխանատվությունը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքները, սակայն դրանք իրականում կրել են ֆորմալ բնույթ։ Քանի որ, եթե դատարանն իրականում հաշվի առներ նշված նորմերը, ապա պաշտպանյալի նկատմամբ կկիրառեր մեղմ պատիժ, որի համար կային բոլոր հիմքերը և հիմնավորումները։ Առաջադրված մեղադրանքում Վահե Ստեփանյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և հայտնել, որ հանդիսացել է Լուիզա Ալիխանյանի նախկին ընկերը, մտերիմ հարաբերությունների մեջ գտնվելով Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ։ Վերջինիս խնդրանքով բանկից գումար պետք է դուրս գրվեր։ Ինչ նպատակին պետք է ծառայեին այդ գումարները Վ.Ստեփանյանը տեղեկացված չի եղել։ Քանի որ անձնագրի հետ կապված խնդիրներ են եղել, հետևապես նկարագրված արարքը կատարելու համար Վահե Ստեփանյանը հորը՝ Վլադիմիր Ստեփանյանին խնդրել է իր հետ գնալ բանկ, կանխիկ ստանալ նրա հաշվեհամարին փոխանցված գումարը և այն տրամադրել իրեն։ Պայմանավորվածության համաձայն Վլադիմիր Ստեփանյանը բանկից կանխիկ ստացել է մի շարք ֆինանսական զեղծարարություններով զուգորդված բանկային փոխանցումների արդյունքում նրա հաշվեհամարին փոխանցված գումարը, այն հանձնել Վահե Ստեփանյանին, որն ամբողջությամբ նույն օրը վերջինս տվել է Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Վկայակոչել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը: Պաշտպանական կողմը սույն վերաքննիչ բողոքի քննության համար կարևորում է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի՝ Տիրան Վոլոդյայի Բուդաղյանի գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, որում մասնավորապես նշվել է՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդ-ի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը ՝ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած արարքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։ Նշված իրադրությունից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր։ Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև ՝ դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը։ Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգքրի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները /տես Թամարա Իշխանի Տեր– Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 որոշումը/։ Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48–րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։ Վահե Ստեփանյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին է գտնվում անչափահաս դուստրը 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանը, վատառողջ է, տառապում է հետտրավմատիկ էնցեֆալոպատիայով, հիպերտոնիկ համախտանիշով։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի առնելով կատարած հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, չգտնելով պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, նպատակահարմար չի համարել ՀՀ քր. օր-ի 70– րդ հոդով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը։ Հարկ է համարել նշել, որ Վահե Ստեփանյանը մասնակի վճարել է քաղաքացիական հայցով համապարտության կարգով սահմանված 772 ՀՀ ղրամին համարժեք գումարից 280 ԱՍՆ դոլարի համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։ Ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան՝ Ռ.Գաբրիելյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով կայացրած 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճիռը, կայացնել նոր դատական ակտ՝ ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի փետրվարի 23-ի դատավճռով Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Վահե Ստեփանյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա օժանդակել է 2013 թվականի մարտի 14-ին <Հայբիզնեսբանկ> փբ ընկերության գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ Էդիտա Ալիխանյանի և նրա ամուսնու Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ բանկի հետ երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների հաշվեհամարներից առանձնապես խոշոր չափերի 12428400 ՀՀ դրամին համարժեք 30000 /երեսուն հազար/ ԱՄՆ դոլարի հափշտակությանը։ Նախաքննական մարմինը վերը նշված արարքի համար Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում մեղադրյալ Վահե Ստեփանյանը ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել։ Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ Վահե Ստեփանյանը կատարել է ՀՀ քր. օր-ի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք և նշված հոդվածի սանկցիայի սահմաններում նրան դատապարտել `է 4 /չորս/ տարի ազատազրկման։ Դատական ակտ կայացնելիս, դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է գնահատել նախկինում դատված չլինելը, ամուսնացած լինելը, վատառողջ լինելը /մի շարք հիվանդություններով տառապելու վերաբերյալ փաստաթղթերը ներկայացվել են դատարանին և գտնվում են քրեական գործում/, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին դստեր՝ 2014թ.-ի փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանի առկայությունը, բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, այնուհանդերձ գտել է, որ դատարանը սահմանել է խիստ պատիժ։ Չվիճարկելով դատավճռի օրինակությունը այնուամենայնիվ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից խնդրել է հաշվի առնելով վերը նշված դրականորեն բնութագրող տվյալները և այն, որ Վ.Ստեփանյանը անկեղծորեն զղջացել է կատարվածի համար, տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, կամովին և ամբողջությամբ պատրաստ է 772 (յոթհարյուր յոթանասուն երկու) ԱՄՆ դոլարի չափով փոխհատուցել իրեն վերագրված դրվագով, որպես քաղաքացիական հայցվոր ճանաչված <Հայբիզնեսբանկ> փբ ընկերությանը պատճառած վնասը, որպիսիք հիմք են տալիս հանգելու այն հետևությանը, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը։ Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի շահերի պաշտպան Լ.Գրիգորյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է սույն վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ։ Ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոնն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընղհանուր իրավասության դատարանի 23.02.2016թ. կայացրած դատավճիռը, հոչակել Մնացական Սարգսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր-ի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 235-րդ հողվածներով առաջադրված մեղադրանքներում և արդարացնել. -Եթե դատարանը գտնի, որ Մնացական Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հաշվածի 3-րդ մասով և 235-րդ հոդվածներով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավոր են, իսկ կայացված դատավճիռը օրինական, ուստի խնդրել է նրա նկատմամբ սահմանված պատիժը ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան։ Միաժամանակ ՝ կիրառել Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։ -Եթե դատարանը գտնի, որ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ի կիրառումը նպատակահարմար չէ և պատիժ պետք է սահմանել ազատազրկման ձևով, ուստի խնդրել է կիրառել Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետը և Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։ Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով. Գտել է, որ Կենտրոն և Նռրք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր պաշտպանյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ կայացրել է հանցանքի ծանրությանը և բնույթին չհամապատասխանող ակնհայտ խիստ դատավճիռ։ Նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս՝ ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում։ Ընդ որում, դատարանը նման հետևության է հանգել ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, հիմնվելով կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա։ Թեև դատարանը դատական ակտում նշել է պատասխանատվությունը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքները, սակայն դրանք իրականում կրել են ֆորմալ բնույթ։ Քանի որ, եթե դատարանն իրականում հաշվի առներ նշված նորմերը, ապա պաշտպանյալի նկատմամբ կկիրառեր մեղմ պատիժ, որի համար կային բոլոր հիմքերը և հիմնավորումները։ Վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները ներկայացրել է հերթականությամբ. Այսպես ՝ համաձայն մեղադրական եզրակացության ՝ Մնացական Սարգսյանը օժանդակել է 2012թ. նոյեմբերի 19-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի՝ 46.788.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100.000 ԱՄՆ դոլարի և 5.970.000 ՀՀ դրամ գումարների հափշտակությանը: Մասնավորապես Մ.Սարգսյանը նշված հանցագործությունը կատարել է Տիգրան Հովհաննիսյանի առաջարկով իր եղբոր՝ Արտակ Սարգսյանի անձնագրային տվյալները տրամադրելով (որի հիման վրա բանկում բացվել է համապատասխան հաշվեհամար), Արտակ Սարգսյանին բանկ այցելելուն, նրա անվամբ փոխանցված գումարը ստանալուն և Տ.Հովհաննիսյանին փոխանցելուն հորդորելու եղանակներով, որոնց հետևանքով է վերոնշյալ գումար Արտակ Սարգսյանը ստացել և փոխանցվել Տ.Հովհաննիսյանին։ Այսինքն՝ Մնացական Սարգսյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 38–181-֊րդ հող֊-ի 3-րդ մասով։ Բացի այդ, Մնացական Սարգսյանը 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ապօրինաբար ձեռք է բերել և պահել, ապա Երևան քաղաքի էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում այլ անձի է իրացրել հրազեն հանդիսացող 7,62 մմ տրամաչափի ՏՏ տեսակի ատրճանակ, այդ ատրճանակի պահունակի տարողությամբ, ռազմամթերք հանդիսացող 8 հատ 7,62 մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտներ, որոնց դիմաց գնորդից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն՝ Մնացական Սարգսյանը կատարել է նաև հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Առաջադրված մեղադրանքներում Մ.Սարգսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է հետևյալը, որ Տիգրան Հովհաննիսյանին ճանաչում է մոտավորապես 3 տարի։ Նրա հետ ծանոթացել է մեքենաների առուվաճառքի հետ կապված։ Այդ գործարքից հետո իրենց միջև մտերմություն է առաջացել, սկսել են ընկերություն անել։ Մոտավորապես 2011 թվականին վերջինս կնոջ՝ Էդիտա Ալիխանյանի հետ բնակարան է ձեռք բերել իրենց թաղամասում։ Տիգրանը զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվաճառքով, որոշ ժամանակ անց, ըստ նրա խոսքերի, ընկել է պարտքերի մեջ։ 2012 թվականի կեսերին, Տիգրանն իրեն խնդրել է, որ իր անունով <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումար հանի։ Իր այն հարցին, թե ինչ գումարի մասին է խոսքը գնում, Տիգրանը պատասխանել է, որ այլ անձանց ավանդներ են դուրս գալիս բանկից, փոխանցվում հաշվեհամարի, որը պետք է ուղղակի գնալ և ստանալ բանկի մասնաճյուղից։ Հետաքրքրվել է, արդյոք վտանգավոր չէ այդ, որին Տիգրանը կրկին պատասխանել է, որ ոչ-մի խնդիր չի կարող լինել, քանի որ կինը բանկի աշխատակից է։ Նա իրեն նույն ժամանակ պարզաբանել է նաև, որ այդ գումարային փոխանցումները կատարում է կինն անձամբ։ Ավելացրել է նաև, որ այդ գումաները իրենք ժամանակավորապես են հանում, դրանք հետագայում ինքը պետք է դնի տեղը։ Իր անձնագրի ժամկետը լրացած լինելու պատճառաբանությամբ, առաջարկել է գումար հանել եղբոր անունով։ Խնդրել է եղբորը Տիգրանին աջակցել այդ հարցում։ Տեղյակ է եղել, որ այդ նույն ժամանակահատվածում եղբայրը Արտակ Սարգսյանը Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ երկու անգամ գնացել է <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող գլխամասային մասնաճյուղ և ստացել մոտավորապես 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Այդ գումարները եղբայրը փոխանցել է Տիգրանին։ Ինչ վերաբերվում է զենք իրացնելու դրվագին, ապա Մ.Սարգսյանը հայտնել է, որ դրա հետ ընդհանրապես որևէ կապ չունի։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը բավական հանգամանորեն ներկայացրել է ՀՀ քր. օր-ի 181-րդ հոդ-ի, մասնավորապես հանցագործությանը օժանդակելու հանցակազմը։ Մասնավորապես, նշել է հետևյալը....<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես՝ մինչև հանցագործությունը սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին։ Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնարավոր է դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավորությամբ մասնակցելու, տվյալ դեպքում՝ դրան օժանդակելու պարագայում>։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանը նախապես գիտակցել է խմբի անդամներ էդիտա Ալիխանյանի և Տիգրան Հովհաննիսյանի կողմից բանկից անհիմն կարգով գումարներ ելքագրելու և հափշտակելու հանգամանքը, այդ հարցում համապատասխան գործողությունների կատարմամբ օժանդակել են նրանց, մասնավորապես՝ ստացել և Տիգրան Հովհաննիսյանին է փոխանցել յուրաքանչյուր անգամ կանխիկացրած գումարները, այդ կերպ գիտակցել և նախատեսել է այդ գումարները Տ.Հովհաննիսյանի տնօրինության տակ անհիմն կերպով անցնելու, խմբի անդամների կողմից հափշտակելու փաստը, գիտակցաբար թույլ է տվել դա։ Հարկ է նշել, որ դատարանի նման եզրահանգումը չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից։ Նախ, ինչպես արդեն վերը նշվել է Մ.Սարգսյանը տեղյակ չի եղել թե ինչ գումարների մասին է խոսքը։ Ավելին, նա Տ.Հովհաննիսյանից փորձել է պարզել, արդյոք վտանգավոր չէ այդ, ինչին ի պատասխան վերջինս հայտնել է, որ ամենևին էլ վտանգավոր չէ, դրանք դրսից ստացվող գումարներ են։ Հաստատապես իմանալով, որ որևէ վտանգ չկա Մ.Սարգսյանը նոր միայն գնացել է այդ քայլին խնդրելով եղբորը այդ հարցում օգտակար լինել Տիգրանին։ Հասկանայի է, եթե Մ.Սարգսյանը գիտակցեր, որ խոսքը հանցագործություն կատարելու մասին է, նա չէր դիմի այդ քայլին, առավել ես եղբորը զերծ կպահեր նման քայլից։ Հետևապես որևէ հանցակցության մասին խոսք լինել չի կարող ոչ ուղղակի և ոչ էլ անուղղակի մասնակցությամբ։ Հետաքրքիրն այն է, որ նման <օժանդակություն> կատարվել են նաև այլ անձանց կողմից, որոնց մասին վերը հիշատակվել է, սակայն թե ինչ սկզբունքով է նախաքննական մարմինը մեղադրանք աոաջադրել միայն որոշ անձանց, այղ թվում և Մ.Սարգսյանին՝ հայտնի չէ։ Նույն ոճով Մ.Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել նաև ՀՀ քր. օր-ի 235-րդ հոդ. նախատեսված արարքում։ Զավեշտ այն է, որ գործում բացակայում է իրեղեն ապացույց հանդիսացող զենքը։ Իսկ ապացույց հանդիսացել է Գ.Ավետիսյանի ցուցմունքն առ այն, որ ինքը անձամբ է լսել Մ.Սարգսյանի և Տ.Հովհաննիսյանի հեռախոսային խոսակցությունը զենք գնելու մասին, որը պետք է վաճառել Մ.Սարգսյանը։ Հետագայում, Գ.Ավետիսյանը դատարանում հրաժարվել է իր այս ցուցմունքից նշելով, որ նախաքննության ընթացքում իրենից ցուցմունքները կորզել են, դրանք տրվել են սպառնալիքի և հոգեբանական ճնշման տակ, նման խոսակցության ինքը ներկա չի եղել։ Թերևս մեղադրանքի կողմը համեստորեն լռել է Գ.Ավետիսյանի արված հայտարարության կապակցությամբ քայլեր չի ձեռնարկվել որևէ կերպ հաստատելու կամ ժխտելու վերջինիս հայտարարությունը։ Գործում բացակայում է իրեղեն ապացույց հանդիսացող զենքր, բնավ չի կարող խոսակցություն գնալ նաև դատաձզաբանական փորձաքննություն նշանակելու մասին։ Ի վերջո, խոսքը զենքի մասին է, թե սովորական խաղալիքի չապացուցված չէ։ Հետևապես նման պայմաններում: Չնայած այս ամենին, դատարանը գտել է, որ առաջադրված մեղադրանքները հիմնավոր են և կայացրել է մեղադրական դատավճիռ։ Պաշտպանական կողմը դատարանին խնդրանք է ներկայացրել նաև քննարկել Մ.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը։ Անդրադառնալով դրան, դատարանը գտել է, որ Մ.Սարգսյանի նկատմամբ նշված հոդվածը կիրառելի չէ, քանի որ վերջինս չի ընդունել իր մեղքը, դեռևս լուծված չէ քաղ. հայցի խնդիրը։ Հարկ է նշել, որ ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդ-ով սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նորմը պարտադիր պայմաններ չի սահմանում այն կիրառելու համար։ Հետևապես այն հնարավոր էր կիրառել, նամանավանդ, որ Մ.Սարգսյանը շուրջ 2 տարի 7 ամիս է, ինչ գտնվում է կալանքի տակ և թերևս կրել է նշանակված պատժի ուղիղ կեսը։ Վկայակոչել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը: Պաշտպանական կողմը սույն վերաքննիչ բողոքի քննության համար կարևորում է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի՝ Տիրան Վոլոդյայի Բուդաղյանի գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, որում մասնավորապես նշվել է ՝ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդ-ի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը ՝ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած արարքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։ Նշված իրադրությունից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր։ Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի՝ պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև՝ դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը։ Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները /տես Թամարա Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 որոշումը/։ Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48–րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՝ եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի առնելով կատարած հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը հանցավորի անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, չգտնելով պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ, նպատակահարմար չի համարել ՀՀ քր. օ-֊ի 70-րդ հոդվածով ֊սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը։ Հարկ է համարել նշել, որ Մնացական Սարգսյանը վճարել է քաղաքացիական հայցով համապարտության կարգով սահմանված 3,747 ՀՀ դրամին համարժեք գումարը: Հայբիզեեսբանկ ՓԲԸ-ն Մ. Սարգսյանի նկատմամբ այլևս քաղ. հայցի պահանջ չունի։ Վերաքննիչ բողոքի առնչությամբ ներկայացված պատասխանները. Վերաքննիչ բողոքի պատասխան է ներկայացվել <Հայբիզնեսբանկ>ՓԲԸ-ի կողմից հետևյալ հիմնավորմանբ. էդիտա Ալիխանյանը, հանդիսանալով <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության գործառնական վարչության հաճախորդների սպասարկման բաժնի մասնագետ, իր կարգադրիչ և այլ լիազորություններն օգտագործել է Բանկի շահերին հակառակ՝ համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի գումարներ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Հովհաննիսյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Մնացական Սարգսյանի, Վահե Ստեփանյանի, Մառլեն Մուրադյանի և այլ անձանց հետ, հափշտակել են էդիտա Ալիխանյանի վերոնշյալ կարգադրիչ և այլ լիազորությունների չարաշահմամբ Բանկից կանխիկացված և ի վերջո Տիգրան Հովհաննիսյանին հանձնված առանձնապես խոշոր չափի գույքը՝ 309.477.642 ՀՀ դրամին համարժեք 723.940 ԱՄՆ դոլար և 83.668.795 ՀՀ դրամ գումարները։ Հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ շրջանակներում, խմբի կազմում Էդիտա Ալիխանյանը և Տիգրան Հովհաննիսյանը կատարել են հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց համապատասխան դրվագներով օժանդակած անձանցից յուրաքանչյուրը՝ Մառլեն Մուրադյանը, Մնացական Սարգսյանը, Վահե Ստեփանյանը և Գոհար Գաբրիելյանը՝ հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Հափշտակված գումարները կանխիկացրած անձանց՝ Արտակ Սարգսյանի, Զարուհի Պետրոսյանի, Լ.Հովհաննիսյանի, Շողիկ Պետրոսյանի, Մարտին Շիրակյանի, Անահիտ Միրզոյանի, Վլադիմիր Ստեփանյանի, Էլանորա Հարությունյանի նկատմամբ դեռևս 2014թ. ապրիլի 2-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ նրանցից յուրաքանչյուրի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Վարդուհի Գաբրիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ վերջինիս մահանալու հիմքով: 2014թ. հունիսի 24-ին կայացած դատական նիստում <ՀԱՅԲԻԶՆԵՍԲԱՆԿ> ՓԲԸ-ի կողմից ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանողներ ճանաչված էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից, Գոհար Գաբրիելյանից, Մնացական Սարգսյանից, Վահե Ստեփանյանից և Մառլեն Մուրադյանից հօգուտ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի համապարտությամբ 23.896 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու պահանջ /սկզբնական հայց)։ 2014թ. օգոստոսի 26-ին կայացած դատական նիստում, հաշվի առնելով բազմադրվագ հանցավոր արարքի կատարմանը, վերոնշյալ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մասնակցության չափը, <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ն՝ որպես քաղաքացիական հայցվոր, հայցադիմումը լրացրել է, մասնավորապես՝ լրացուցիչ հայցադիմումով խնդրել հօգուտ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի բռնագանձել 20,000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, որից քաղաքացիական պատասխանողներ էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից՝ համապարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ, - քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Գոհար Գաբրիելյանից՝ համապարտությամբ 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, - քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մնացական Սարգսյանից՝ համապարտությամբ 3.274 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, - քաղաքացիական պատասխանողներ Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Վահե Ստեփանյանից՝ համապարտությամբ 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, - քաղաքացիական պատասխանողներ էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Մառլեն Մուրադյանից՝ համապարտությամբ 4.428 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարներ՝ բռնագանձումը տարածելով Էդիտա Ալիխանյանին, Տիգրան Հովհաննիսյանին, Գոհար Գաբրիելյանին, Մնացական Սարգսյանին, Վահե Ստեփանյանին և Մառլեն Մուրադյանին սեփականության իրավունքով պատկանող գույքի վրա։ Բանկին հասցված վնասի հաշվարկը, ինչպես նաև այն հիմնավորող ՀՀ կենտրոնական բանկի աուդիտի եզրակացությունը ներկայացվել են <Ռոսգոսստրախ-Արմենիա> ԱՓԲ ընկերությանը, որի կողմից էլ հաշվարկը համարվել է հիմնավոր, և կատարվել է համապատասխան փոխհատուցում։ Քրեական գործի քննության ընթացքում Բանկը պնդել է քաղաքացիական հայցը, խնդրել է այն ամբողջությամբ բավարարել։ 2016թ. փետրվարի 16-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում քաղաքացիական պատասխանող Մառլեն Մուրադյանը դատարանին է ներկայացրել կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ ԱԱԱ 035792 և թիվ 000256 անդորրագրերի, ինչպես նաև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 16-ի թիվ 1023-02 նամակի պատճենները, համաձայն որոնց՝ Մառլեն Մուրադյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, Բանկը Մ.Մուրադյանի մասով հրաժարվել է Դատարան ներկայացրած հայցից։ 2016թ. փետրվարի 23-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում ներկայացվել են նաև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակը, համաձայն որի՝ բանկին պատճառված և դեռևս չփոխհատուցված 15.572 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամից փոխհատուցվել է 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, որի կապակցությամբ խնդրել է ամբաստանյալներ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանից և Տիգրան էդուարդի Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 5.502 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձնելու դրվագով այլևս բռնագանձել 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը, իսկ մնացած մասով բանկի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը թողնել անփոփոխ։ Նույն օրը դատարան ներկայացված՝ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի հերթական՝ 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1219-02 նամակի համաձայն՝ Գոհար Գաբրիելյանին վերագրված դրվագներով Բանկին պատճառված 6.024 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, բանկը հրաժարվել է դատարան Գ.Գաբրիելյանի մասով ներկայացրած հայցից։ 2016թ. փետրվարի 26-ին <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ է ներկայացել Մնացական Սարգսյանի եղբայր Արտակ Սարգսյանը և Մնացական Սարգսյանին վերագրված դրվագով ամբողջությամբ փոխհատուցել է Բանկին պատճառված վնասը, ինչի կապակցությամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ի վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի կողմից 2016թ. փետրվարի 26-ի թիվ 1357-02 գրությամբ հայտնվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին Մնացական Սարգսյանից գումարի կամ այլ պահանջ չունենալու և նրա մասով քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու մասին։ 2016թ. մարտի 9-ին <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ է ներկայացել Վահե Ստեփանյանը և բանկին պատճառված վնասից իրեն վերագրված 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարից կատարել է 280 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի փոխհատուցում, ինչի կապակցությամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲԸ-ն փոխհատուցված մասով հրաժարվում է հայցից, իսկ մնացած 492 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի մասով քաղաքացիական հայցը թողնում է անփոփոխ։ Այսպիսով, բանկը Մառլեն Մուրադյանի, Գոհար Գաբրիելյանի, Մնացական Ստեփանյանի վերաբերյալ գումարային որևէ պահանջ չունի և նրանց մասով քաղաքացիական հայցից հրաժարվում է։ Որպես քաղաքացիական պատասխանողներ ճանաչված էդիտա Ալիխանյանի, Տիգրան Հովհաննիսյանի և Վահե Ստեփանյանի վերաբերյալ, նշել է, որ էդիտա Ալիխանյանը 3.000 ԱՍՆ դոլարի չափով փոխհատուցել է 5.502 ԱՄՆ դոլար պահանջի շրջանակներում վերջինիս և Տիգրան Հովհաննիսյանի դեմ ներկայացված և համապարտությամբ հայցվող պահանջը, հետևաբար՝ այդ դրվագով Է.Ալիխանյանից և Տ.Հովհաննիսյանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա է 2.502 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար, իսկ Վահե Ստեփանյանից, էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից 772 ԱՄՆ դոլարին պահանջի դրվագով Վահե Ստեփանյանը փոխհատուցել է 280 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ հետևաբար՝ այդ դրվագով Վ.Ստեփանյանից, Է.Ալիխանյանից և Տ.Հովհաննիսյանից համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա է 492 ԱՍՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար, որպիսի չափով էլ Բանկը պնդում է քաղ. Հայցը և չի առարկում էդիտա Ալիխանյանի մասով ներկայացված վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ և առարկում է Վահե Ստեփանյանի պաշտպաններ Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքների դեմ։ Վերաքննիչ բողոքի պատասխան են ներկայացրել նաև ամբաստանյալ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը և վերջինիս շահերի պաշտպան Ս.Ամիրխանյանը, խնդրելով թիվ ԵԿԴ/0302/0/15 քրեական գործով մերժել մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Ներկայացված պատասխանում մասնավորապես պատճառաբանվել է, որ. Թիվ ԵԿԴ/0302/0/15 քրեական գործով ամբաստանյալ էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով նշանակված պատիժը հիմնավոր Է և օրինական, իսկ նշված դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու և Է.Ալիխանյանի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժ նշանակելու վերաբերյալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պառճառաբանությամբ։ Բողոքաբերը նշել է, որ ամբաստանյալ էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայամանականորեն չկիրառելով առաջին ատյանի դատարանը իբրև թե թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, որը կարող է ազդել գործի ելքի վրա, որ իբրև թե խախտվել են պատժի նպատակների իրականացման հիմնարար դրույթները, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, կատարված արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի և Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների պահանջները, ինչի հետևանքով էլ խախտվել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։ Բողոքաբերի ներկայացրած գեղեցիկ բառակապակցություններով հիշյալ դատողությունները կրում են դեկլարատիվ, տարածական բնույթ, քանի որ բողոքաբերը վերաքննիչ բողոքում այդպես Էլ չի կարողացել պատճառաբանել թե կոնկրետ ինչից ելնելով Է գտել, որ էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով չի կարելի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին, ինչու՞ չի կարող քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը նպաստել սոցիալական արդարության վերականգնմանը և ի՞նչ հիմնավորմամբ է, որ նույն սոցիալական արդարությունը հնարավոր կլինի վերականգնել ամբաստանյալի նկատմամբ հատկապես ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պարտադիր կրելու պարագայում։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը շուրջ մեկ տարի 9 ամիս տևողությամբ կատարելով բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ դատաքննություն, սույն քրեական գործով կայացրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջից բխող օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված արդարացի դատավճիռ։ Սույն քրեական գործով առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի <նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր> վերտառությամբ հերթական 4-րդ բաժնում 10 տպագիր էջերում հանգամանորեն անդրադարձել է պատժի նշանակման և անհատականացման վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48 և 61-րդ հոդվածների պահանջին, հղում կատարելով Վահան Բեկյանի,Դավիթ Հովհաննիսյանի, Հասմիկ Պետրոսյանի, Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին, առաջին ատյանի դատարանը նախադեպային այդ որոշումների լույսի ներքո քննության առնելով ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը միանգամայն ճիշտ հանգել է այն հետևության, որ իր պաշտպանյալի ուղղվելը և սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է առանց պատժի մնացած մասը՝ ազատազրկման ձևով նշանակված՝ 2 տարի 2 ամիս 13 օր պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով: Նման հետևության հանգելիս դատարանը որպես ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի անձը դրականորեն բնութարող տվյալներ է գնահատել նախկինում դատված, որևէ բանով արատավորված չլինելը, սույն գործով ազատազրկման դատապարտված ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ ամուսնացած լինելը, մանկահասակ որդու Էդուարդ Հովհաննիսյանի վատառողջ լինելը /տառապում Է զարգացման պերվազիվ ընդհանուր խանգարում, <Ասպերգերիեշ> համախտանիշ, տագնապային խանգարում հիվանդություններով/, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել մինչդատական վարույթից սկսած անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին փոքրահասակ որդու 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը, ուսման և բնակության վայրերում դրական բնութագրվելը, հանցագործությունները պարտքեր կուտակելու հետևանքով ծանր կացության մեջ հայտնված ամուսնուն Տիգրան Հովհաննիսյանին օգնելու կարեկցանքից ելնելով կատարելը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին, սակայն մասնակիորեն 3000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցելը, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը 2 տարի 9 ամիս 17 օր փաստացի գտնվել է կալանքի տակ և, որ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները գործից բացակայում են: Քրեական գործով հաստատված է, որ Էդիտա Ալիխանյանը հանցանքը կատարել է հոգեճնշող հանգամանքների ազդեցության տակ անելանելի իրավիճակում հայտվելու, այն է՝ ամուսնու պարտքատեր մի շարք անձանց ու նրանց ներկայացուցիչների, անգամ գիշերային ժամերին հնչեցրած սպառնալիքի ու հարկադրանքի ազդեցության ներքո։ Գործով հաստատված է նաև, որ Էդիտա Ալիխանյանը այդ քայլին գնացել է վախի, սարսափի, սպառնալիքների զուգորդման հետևանքով անելանելի իրավիճակում հայտնվելու և այդ ամենի պատճառ հանդիսացող ամուսնու պարտքերը փակելու կարեկցանքի շարժառիթից ելնելով։ Բանը հասել է նրան, որ պարտքատերերի սպառնալիքներից ազատվելու, իրեն ու երեխային փրկելու համար պաշտպանյալը հարկադրված երեխայի հետ տևական ժամանակ բնակություն է հաստատել վարձակալած այլ բնակարանում։ Ամբաստանյալը հափշտակված գումարներից որևէ անձնական շահ չի ստացել, դրանք ըստ ամուսնու հորդորի բանկից գումարները ստացող անձինք ամբողջությամբ հանձնել են Տիգրան Հովհաննիսյանին՝ վերջինիս պարտքերը փակելու համար։ Այդ փաստը, հաստատված է ինչպես գործով հարցաքննված վկաների, այնպես էլ ամբաստանյալների ցուցմունքներով։ Գործում առկա ապացույցների համաձայն ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանը փաստացի օգտվում է քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի թվով հինգ կետերով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներից, այդ թվում՝ 62-րդ հոդվածի 4-րդ /հանցավորի խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխայի առկայությունը/, 5-րդ /հանցանքը կարեկցանքի շարժառիթով կատարելը/, 8-րդ /հանցանքը սպառնալիքի կամ հարկադրանքի ազդեցության տակ կատարելը/, 9-րդ /մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը/, 10-րդ /պատճառված վնասը թեկուզ մասնակի կամովին հատուցելը/ կետերով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներից, ինչպես նաև նույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող այլ հանգամանքներից /գործում եղած Է.Ալիխանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների առկայությունը/։ Քրեկան գործում առկա <Սուրբ Գրիգոր լուսավորիչ բժշկական կենտրոն> ՓԲԸ մանկական հոգեբուժական դիսպանսերից, <Արաբկիր> մանկական պոլիկլինիկայից, <Արաբկիր> բժշկական համալիրի երեխաների և դեռահասների առողջության ինսիտուտից տրված բժշկական փաստաթղթերից ակնհայտ է դառնում, որ մանկահասակ էդուարդ Հովհաննիսյանի մոտ ի հայտ եկած վերոնշյալ հիվանդությունների ու զարգացման խորը տագնապային խանգարումների պատճառը եղել է մոր, այսինքն՝ պաշտպանյալիս երկարատև բացակայությունը, մայրական գուրգուրանքի ու հոգացության պակասը։ Ըստ <Արաբկիր> բժշկական համալիրի երեխաների և դեռահասների առողջության ինսիտուտի թիվ 017137 բժշկական տեղեկանքի՝ Էդուարդ Հովհաննիսյանն ունի կորստի վախ, անընդհատ վախենում է, որ տատիկը կթողնի և այլևս չի գա, այնպես ինչպես մայրը։ Ասում է, որ տխրում է և ուզում է մայրը վերադառնա։ Ըստ հետազոտությունը կատարած մասնագետի՝ երեխայի հետ հարկավոր է տանել հոգեթերապևտիկ աշխատանք, նա մշտապես հոգեբանի կարիք ունի: Էդիտա Ալիխանյանի մանկահասակ երեխան այս պահին նույնպես բարոյական աջակցության, ինչու չէ՝ նաև ամենօրյա խնամքի կարիք ունի և Էդիտա Ալիխանյանին վերստին ազատագրվելով երեխան շարունակաբար կզրկվի այդքան կարևոր մայրական խնամքից ու գուրգուրանքից, իսկ դա էլ իր հերթին էլ ավելի կխորացնի մոր երկարատև բացակայության պատճառով երեխայի մոտ արդեն իսկ ձևավորված ձեռքբերովի վերոնշյալ հիվանդությունը։ Չեմ կարծում, որ դա է մարդասիրության սկզբունքի վերաբերյալ քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի պահանջը և խորապես համոզված է, որ ներքուստ դրան չի ձգտում նաև ինքը հարգարժան մեղադրողը։ Հարկ է նշել, որ բողոքաբերը տուրք տալով միակողմանիության բարդույթին վերաքննիչ բողոքում ներկայացրել է ընդհանուր փաստարկներ, որոնք դուրս են իրավագիտության կանոններից։ Բողոքաբերը վերաքննիչ բողոքում փաստել է, որ ամբաստանյալների /նկատի ունի էդիտա Ալիխանյանին և Գոհար Գաբրիելյանին/ խոստովանական ցուցմունքներ տալը պայմանավորված է սեփական ճակատագիրը մեղմելու մղումով և որ խոստովանական ցուցմունքներ տալը, անկեղծորեն զղջալը, առաջին անգամ հանցավոր արարք կատարելը և մյուս մեղմացնող հանգամանքները իբրև թե չեն կարող ծառայել որպես ամբաստանյալի նկատմամբ սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք։ Ավելին, բողոքաբերը անգամ փաստել է, որ ամբաստանյալները գործել են ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով ինչպես իրենց գործողությունների հանրության համար վտանգավոր բնույթը, այնպես էլ նախատեսել են հանրության համար դրանց վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել դրանց վրա հասնելը։ Բողոքաբերի այսբովանդակ դատողությունները ծայրահեղության դրսևորում է։ Բողոքաբերը պարզապես մոռացել է, որ ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցավոր արարքները պարտադիր պետք է կատարվեին ուղղակի դիտավորությամբ և հետևաբար բացասական առումով այդ մասին շեշտադրում կատարելու անհրաժեշտությունն ընդհանրապես չկար։ Ամբաստանյալները պաշպանության իրավունք ունեն և նրանք օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրավունք ունեն իրականացնելու իրենց պաշտպանության իրավունքը, այդ թվում օգտվել լռելու իրավունքից, տալ խոստովանական ցուցմունքներ, հրաժարվել ցուցմունք տալուց և այլն։ Ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և հանցագործության բացահայտմանն աջակցելը համարվում է մեղմացնող հանգամանք, հետևաբար թեկուզ սեփական ճակատագիրը մեղմելու մղումով խոստովանական ցուցմունքներ տալը ցանկալի է ու խրախուսելի և դրանում ոչ մի վատ բան չկա։ Ինչ վերաբերվում է բողոքաբերի այն փաստարկին, որ վերևում թվարկված մեղմացնող հանգամանքները իբրև թե չեն կարող ծառայել որպես ամբաստանյալի նկատմամբ սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք, ապա այս դատողությունն էլ ամբողջությամբ հակասում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառության հետ կապված քրեական օրենսգրքի նորմերին ու Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքին։ Վերը նշված դատողություններով բողոքաբերը հակասել է նաև ինքն իրեն։ Հարգելի մեղադրողը մեղադրական ճառի 26-րդ էջում նշել է<Պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ համապատասխան միջնորդություն ներկայացնելիս հաշվի է առնում էդիտա Ալիխանյանի կողմից խոստովանական ցուցմունքներ տալը, հանցագործության բացահայտմանը աջակցելը>, մինչդեռ վերաքննիչ բողոքում անգամ կասկածի տակ դնելով կամովին ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալու հանգամանքը նույն մեղադրողը գտել է, որ Էդիտա Ալիխանյանի մեղայականով ներկայանալը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը ուղղված են եղել սեփական արարքն արդարացնելուն և թերևս Էդիտային այլ բան չէր մնում քան խոստովանելը, քանի, որ նրա հանցավոր արարքը ի սկզբանե <դատապարտված> է եղել բացահայտման քրեական գործում առկա մեծածավալ ապացուցողական բազայով։ Ակնհայտ է, որ բողոքաբերը այլ հիմնավորումներ չգտնելով ընկել է պատրանքային ենթադրությունների գիրկը, փորձելով ցույց տալ, որ Էդիտայի ինքնախոստովանական ցուցմունքները՝ այնքան էլ ինքնախոստովանական չեն։ Տուժող կողմը՝ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունը վերջնական քաղաքացիական հայց է ներկայացրել 20.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու պահանջով և ոչ թե՝ 23.896 ԱՄՆ դոլար, ինչպես նշված է վերաքննիչ բողոքում։ 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց հափշտակությանը մասնակցություն ունեցող թվով 6 ամբաստանյալներից 5-ը դատաքննության ավարտական փուլում կամովին վերականգնել են 17.502 ԱՄՆ դոլար գումար, տարբերությունը կազմում է 2.498 ԱՄն դոլար։ Գումարի հատուցում չի կատարել միայն ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը։ Դատարանը միանգամայն ճիշտ, այդ մասով քաղաքացիական հայցի քննարկումը թողել է առանց քննության այն հիմնավորմամբ, որ հայցադիմումի պատասխանի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցչի գրավոր դիրքորոշումը և հակափաստարկները բավարար չեն քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ քաղաքացիական պատասխանող Էդիտա Ալիխանյանի փաստարկները հերքելու համար, հայցագնի իրավաչափության մասով հայցը կասկած է հարուցում, ինչը չի փարատվել դատական նիստերին տուժողի ներկայացուցչի շարունակաբար չներկայանալու հետևանքով։ Դատավճռով դատարանը նաև տուժող կողմին պարզաբանել է քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։ Այսպիսով, քրեական գործում առկա օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծությունը, որոնք բնութագրում են Էդիտա Ալիխանյանի արարքը, նրա անձը, վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին, այսինքն դրանք կարող էին և պետք է դատարանի մոտ համոզվածություն առաջացնեին առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, ինչն էլ առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն կատարել է, կայացնելով օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված վերջնական դատական ակտ։ ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÇ å³ï׳鳵³ÝáõÃÛáõÝÝ»ñÁ ¨ »½ñ³Ñ³Ý•áõÙÁ. ì»ñ³ùÝÝÇã µáÕáùներáõÙ Ýßí³Í ÑÇÙù»ñÇ ¨ ÑÇÙݳíáñáõÙÝ»ñÇ ë³ÑÙ³ÝÝ»ñáõÙ í»ñÉáõÍ»Éáí •áñÍÇ ÝÛáõûñÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳݕáõÙ ¿ ³ÛÝ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան` Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ` Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է բավարարել: Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի. Ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանը օգտվել է լռելու իրավունքից, նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից և հետազոտումից հետո նշել է, որ տեղյակ չի եղել այն մասին, որ եղբոր հաշվեհամարին փոխանցված և նրա կողմից կանխիկացված գումարները, որոնք գրեթե անմիջապես հանձնվել են Տիգրան Հովհաննիսյանին, ձեռք էին բերվում հանցավոր ճանապարհով։ Չի հաստատել գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանին <Վինչեստր> տեսակի հրացան իրացնելու վերաբերյալ վերջինիս պնդումը /նրա մեղադրանքի սահմաններից դուրս է/, ինչպես նաև չի ընդունել ապօրինաբար հրազեն հանդիսացող <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը։ Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` վերջինս Տիգրան Հովհաննիսյանին ճանաչում է մոտավորապես 3 տարի։ Նրա հետ ծանոթացել է մեքենայի առուվաճառքի հետ կապված գործարքից, որից հետո իրենց միջև մտերմություն է առաջացել, սկսել են ընկերություն անել։ Մոտավորապես 2011 թվականին Տիգրանը կնոջ՝ Էդիտա Ալիխանյանի հետ բնակարան են գնել իրենց թաղամասում։ Տիգրանը զբաղվել է ավտոմեքենաների առուվաճառքով, որոշ ժամանակ անց, ըստ նրա խոսքերի, ընկել է պարտքերի մեջ։ 2012 թվականի կեսերին, Տիգրանը խնդրել է իր անվամբ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումար ստանալ։ Իր այն հարցին, թե ինչ գումարի մասին է խոսքը, Տիգրանը պատասխանել է, որ այլ անձանց ավանդներ են դուրս գալիս բանկից, փոխանցվում հաշվեհամարի, որը պետք է գնալ բանկի մասնաճյուղ և ստանալ։ Հետաքրքրվել է, թե արդյոք դա վտանգավոր չէ, որին Տիգրանը պատասխանել է, որ ոչ-մի խնդիր չի կարող լինել, քանի որ նրա կինը նույն բանկում է աշխատում։ Նա իրեն պարզաբանել է նաև, որ այդ գումարային փոխանցումները կատարում է կինն անձամբ։ Ավելացրել է նաև, որ այդ գումարները նրանք ժամանակավորապես են հանում, դրանք հետագայում պետք է տեղը դրվեն։ Ի պատասխան` նշել է, որ իր անձնագրի ժամկետը լրացել է, առաջարկել է գումար հանել իր եղբոր` Արտակ Սարգսյանի անվամբ։ Դիմել է եղբորը` Տիգրանին աջակցելու խնդրանքով։ Տեղյակ է եղել, որ այդ նույն ժամանակահատվածում եղբայրը՝ Արտակը Տիգրանի հետ երկու անգամ այցելել են <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության Նալբանդյան փողոցի վրա գտնվող գլխամասային մասնաճյուղ և ստացել մոտավորապես 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որոնք փոխանցվել է Տիգրանին։ Վերջինս այդ գումարներից որպես ձեռքի ծախս իրեն առաջին անգամ տվել է 200 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկրորդ անգամ` 500 ԱՄՆ դոլար։ Այդ գումարներից եղբորը որևէ մասնաբաժին չի հատկացրել։ Տեղյակ է նաև, որ Տիգրանն այդ ընթացքում շարունակել է կնոջ միջոցով նույն ճանապարհով բանկից գումարներ հանել։ Ստույգ տեղյակ չէ, թե գումարներն այնտեղից ինչ եղանակով են դուրս հանվել, որքան է ընդհանուր հանվել ու ում անուններով։ Փաստացի գիտակցել է, որ այդ գումարները Տիգրանը բանկից ուղղակի հափշտակում է, շարունակ հարցրել է նրան` կարող է խնդիր առաջանա, սակայն նա վստահեցրել է, որ` ոչ։ Գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում հայտնել է նաև, որ 2013թ. հունվարի 12-ին` երեկոյան, իր 091-506040 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Տիգրանին` դեռևս իրեն պարտք մնացած 2.000 ԱՄՆ դոլարը վճարելու խնդրով։ Տիգրանին հանդիպել է <Ծղոտներ> հյուրանոցում, որտեղ վերջինս եղել է միայնակ։ Տիգրանն առաջարկել է զանգահարել կեսգիշերից հետո։ Այնտեղից իր <Օպել Աստրա> մակնիշի, կապույտ ավտոմեքենայով ուղևորվել է տուն։ Պայմանավորված ժամին զանգահարել է նրան, վերջինս ասել է, որ գտնվում է Վ.Համբարձումյան փողոցի վրա Գոհարի համար վարձակալած բնակարանում, որտեղ ինքն էլ նախկինում եղել։ Գնալով այնտեղ` տեսել է, որ տանն են Տիգրանը, Գոհարը, վերջինիս մայրը, Տիգրանի ընկերներ Ռաֆայելը, Հայկը ու Կարենը։ Ռաֆայելի հետ ծանոթացել էր այդ հանդիպումից մոտավորապես 1 տարի առաջ, նրա հետ գտնվել է ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ Կարենին ու Հայկոյին մի քանի անգամ հանդիպել էր Տիգրանի ու Ռաֆայելի հետ, նրանց հետ առանձնակի շփում չի ունեցել։ Նկատել է, որ Հայկի ձեռքի նախաբազկի հատվածը վնասված է, արնահոսում է, իսկ Գոհարի մայրը վիրակապ է դնում նրա ձեռքին։ Ռաֆայելն ու Կարենը նստած են եղել։ Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել, Հայկը պատասխանել է, որ ձեռքի վրա կրակված է, այլ մանրամասներ չի ասել։ Օրեր անց Տիգրանին հարցրել է, թե ինչ դեպքի ընթացքում է Հայկի ձեռքին կրակվել, նա պատասխանել է, որ վերոնշյալ օրը Կարենը, Ռաֆայելն ու Հայկոն գնացել էին գողության, որի ընթացքում պատահական կրակվել է նրա ձեռքին։ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները հիմնավորվում են գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ` 2006 թվականից զբաղվել ավտոմեքենաների առուվաճառքով, հիմնականում մեքենաները վերցրել է ապառիկ կարգով՝ վաճառելու և հետագայում գումարը մեքենայի սեփականատիրոջը վճարելու պայմանով։ Նախատեսված ժամկետների մեջ մեքենաները չկարողանալով իրացնել, սակայն խոստացած օրերին գումարները վճարելու խոստումը կատարելու համար ժամանակ առ ժամանակ մեքենաները վաճառել է ինքնարժեքից ցածր գներով, ինչի հետևանքով տարբեր մարդկանց նկատմամբ գոյացել են պարտքեր։ Այդ ժամանակ կինը՝ Էդիտա Ալիխանյանը, աշխատում էր <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունում` որպես սպասարկման բաժնի առաջատար մասնագետ։ Գումարային հարցերով օգնելու նպատակով դիմել է Էդիտային, ապա պայմանավորվածություն է ձեռք բերել նրա հետ՝ բանկում երկարաժամկետ ավանդային պայմանագրեր կնքած ավանդատուների գումարները հափշտակելու վերաբերյալ։ Այսպես, Էդիտան իր կողմից ներկայացվող անձանց անուններով բանկում պետք է հաշվեհամարներ բացեր, այնուհետև, այդ անձինք բանկից կանխիկ ստանային նրանց հաշվեհամարներին փոխանցված գումարներն ու հանձնեին իրեն։ Այդ ընթացքում հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ համաձայնության է եկել նաև սիրուհու՝ Գոհար Գաբրիելյանի և վերջինիս մոր՝ Վարդուհի Գաբրիելյանի հետ, բացի այդ, նույն ժամանակահատվածում, բանկից կատարվող հափշտակություններին աջակցելու համար դիմել է ընկերներից Մնացական Սարգսյանին ու Մառլեն Մուրադյանին, որոնցից առաջինն իրեն օգնելու նպատակով բանկից գումարների ստացման գործընթացին ներգրավել է եղբորը՝ Արտակ Սարգսյանին։ Մառլենը կանխիկ գումարներ ստացող անձանց տեղափոխել է բանկ, այնտեղ նրանց տվել անհրաժեշտ այլ հրահանգներ, բանկ մուտքագրել ժամկետային առումով լրացող ու հափշտակությունների բացահայտման համար վտանգի սպառնալիք ստեղծող որոշ ավանդատուների գումարներ։ Նույն նպատակով դիմել է նաև կնոջ քույր Լուիզա Ալիխանյանի նախկին ընկերոջը՝ Վահե Ստեփանյանին, ով իր խնդրանքով Էդիտայի մոտ շտապ գումարի անհրաժեշտ լինելու վերաբերյալ պատրանք է ստեղծել, բացի այդ, բանկից կանխիկ գումարի ստացման գործընթացին ներգրավել է հորը՝ Վլադիմիր Ստեփանյանին, ինչով և օգնել է իրեն բանկից հափշտակել լրացուցիչ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Էդիտան նշված մեխանիզմով իր եղբոր` Լևոն Հովհաննիսյանի, մոր` Շողիկ Պետրոսյանի, սիրուհու՝ Գոհար Գաբրիելյանի, նրա մոր` Վարդուհի Գաբրիելյանի, հարևանուհու՝ Էլանորա Հարությունյանի, ծանոթ տաքսու վարորդ` Մարտին Շիրակյանի, վերջինիս կնոջ` Անահիտ Միրզոյանի, Մնացական Սարգսյանի եղբոր՝ Արտակ Սարգսյանի, Ռաֆայել Հարոյանի կնոջ` Զարուհի Պետրոսյանի, Վահե Ստեփանյանի հոր՝ Վլադիմիր Ստեփանյանի տվյալներով բանկում բացել է հաշվեհամարներ, այդ հաշվեհամարներին փոխանցել է շուրջ 750.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որն ամբողջությամբ կանխիկացվել և տրամադրվել է իրեն։ Այդ գումարներն օգտագործել է իր հայեցողությամբ` մասամբ փակելով նախկինում կուտակված պարտքերը։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանը նաև նշել է, որ ժամկետային առումով լրացող ու հափշտակությունների բացահայտման համար վտանգ ստեղծող ավանդատուների գումարները ժամանակ առ ժամանակ բանկ վերադարձնելու, ինչպես նաև հավելյալ գումար վաստակելու համար 2012 թվականի սեպտեմբերից մասնակցել է Երևան քաղաքում գտնվող կազմակերպությունների՝ տարադրամի փոխանակման կետերի և դրանցում աշխատող անձանց վրա հարձակվելու նպատակով Ռաֆայել Հարոյանի ստեղծած զինված խմբին։ Վերջինիս հանձնարարությամբ սկսել է միջոցներ ձեռնարկել զենք ձեռք բերելու ուղղությամբ, այդ հարցով դիմել է Մնացական Սարգսյանին, ով խոստացել է օգնել։ 2012 թվականի սեպտեմբերի տևական կապ է պահպանել Մնացականի հետ և ի վերջո սեպտեմբերի 23-ին ստացել է դրական պատասխան։ Մնացականը հայտնել է, որ առկա է միայն <Վինչեստր> տեսակի որսորդական հրացան, որը Ռաֆայելը համաձայնել է գնել, այնուհետև, իր ձեռք բերած պայմանավորվածության շրջանակներում, նույն օրը 200.000 ՀՀ դրամ գումարով Մնացականից վերոնշյալ հրացանը գնել է։ Առաջացել է նաև նույն խմբի նոր անդամներին զինելու անհրաժեշտություն, ուստի Ռաֆայել Հարոյանի հանձնարարությամբ ձեռնամուխ է եղել <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ ձեռք բերելուն, այդ խնդրով դիմել է Մնացական Սարգսյանին, նրանից տեղեկացել, որ 2.200 ԱՄՆ դոլարով նման զենք կա։ 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին Մնացականից գնել է այդ զենքը և մեկ պահունակի տարողությամբ փամփուշտներ, որոնք տրամադրել է խմբի անդամներից Կարեն Վարդանյանին։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանը նաև հատնել է, որ վերոնշյալ <Վինչեստր> տեսակի հրացանն ու <ՏՏ> տեսակի ատրճանակն են օգտագործվել փոխանակման կետի վրա 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված զինված հարձակման ժամանակ, իսկ <Վինչեստր> տեսակի հրացանը` նաև Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ կատարված զինված հարձակման ժամանակ։ Մնացական Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանը պնդել և վերահաստատել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին 160.000 ՀՀ դրամով Մնացական Սարգսյանից գնել է <Վինչեստր> տեսակի որսորդական հրացան, իսկ 2012թ. դեկտեմբերին 2.200 ԱՄՆ դոլարով գնել է <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ և փամփուշտներ։ Ամբաստանյալ Մառլեն Մուրադյանը դատարանում օգտվել է լռելու իրավունքից, պնդել է հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` 2011 թվականին ծանոթացել է Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ։ 2011 թվականի վերջերին ծանոթացել է Տիգրանի ընկերուհի Գոհար Գաբրիելյանի հետ։ Վերջիններս մեծամասամբ բնակվել են համատեղ, Երևան քաղաքի տարբեր թաղամասերում վարձակալած բնակարաններում։ Իրենց շփման ընթացքում Տիգրանի միջոցով ծանոթացել է նրա ընկերներ Ռաֆայելի, Հայկի և Կարենի հետ։ 2012 թվականի աշնանը՝ երեկոյան ժամի, ընկերոջից տեղեկացել է, որ նույն օրն երկու հոգի փորձել են հափշտակել իրենց բակի բնակչի մոտ եղած գումարները, ով տարադրամի փոխանակման կետ է ունեցել Երևանի Գնունի փողոցի վրա։ Այդ ընթացքում կրակել են նրա ոտքին, սակայն գումարները հափշտակելը ձախողվել է։ Այդ դեպքից մի քանի օր անց Տիգրանի ու Գոհարի հետ կայացած հերթական հանդիպման ժամանակ նրանց պատմել է վերոնշյալ դեպքի մասին։ Տիգրանը հայտնել է, որ այդ հարձակումը գործել են նա` ընկերոջ Ռաֆայելի հետ, ավելացրել, որ եղել են սպիտակ <Նիվա> մակնիշի ավտոմեքենայով, Ռաֆայելի մոտ եղել է <Վինչեստր> տեսակի զենք։ Տիգրանից նաև տեղեկացել է, որ դեպքի օրը հետևել են այդ անձին մինչև Քաջազնունի փողոց, բակում Ռաֆայելը <Վինչեստր> տեսակի զենքով կրակել է նրա ոտքին, սակայն գումարը չի հաջողվել հափշտակել։ Նշել է նաև, որ Էդիտա Ալիխանյանի բռնվելու օրը՝ երեկոյան, Տիգրանը զանգահարել է իրեն, խնդրել, որ գնա Գոհարի՝ Թբիլիսյան խճուղում գտնվող բնակարան, վերցնի այնտեղ գտնվող ինչ-որ զենք և փոխանցի իրեն։ Գնացել է այնտեղ, տան դիմաց հանդիպել է Գոհարի մորը, ով տան մուտքի դռան կողքի քարերի տակից հանել է սպիտակ շորով փաթաթված մի հրացանատիպ զենք և տվել իրեն։ Զենքը առհասարակ չի նայել, շորը չի էլ բացել։ Նախապես պայմանավորված վայրում` ՀՀ պաշտպանության նախարարության հարևանությամբ գտնվող բնակելի շենքերի մոտ, հանդիպել է Տիգրանին, զենքն` իր վարած ավտոմեքենան հանդերձ, փոխանցել է նրան և ոտքով հեռացել։ Նշել է նաև, որ մոտավորապես 2012 թվականի դեկտեմբերին, Տիգրանի հետ լինելով և վերջինիս և նրա ընկեր, Էրեբունի թաղամասի բնակիչ Մնացական Սարգսյանի ընդհանուր հեռախոսային մի քանի խոսակցություններից հասկացել է, որ Տիգրանը նրանից զենք ձեռք բերելու մտադրություն ունի, քանի որ հեռախոսազրույցների ընթացքում օգտագործել է հետևյալ արտահայտությունները` <ինչ եղավ խաղալիքը>, <մեծ խաղալիք>, <փոքր խաղալիք>, որոնց տակ, հավանաբար, ակնարկում էր ինքնաձիգի և ատրճանակի մասին։ Ինչ վերաբերում է <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ կատարված հափշտակություններին, ապա նախաքննության ավարտական փուլում հարցաքննվելիս գործով ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանը ընդունել է Տիգրանի խնդրանքով նրա աջակցելու փաստը` մանրամասնելով, որ Տիգրանի նշած անձանց, այդ թվում` Գոհար Գաբրիելյանի մորը, Վահե Ստեփանյանին և այլոց, գումարների կանխիկացնելու համար ժամանակ առ ժամանակ տեղափոխել է բանկ, որտեղ Էդիտան էր աշխատում, ավելին` Տիգրանի հանձնարարությամբ նրանից ստացած գումարներ է մուտքագրել բանկ։ Նշել է, որ Տիգրանին օգնել է զուտ ընկերական մղումներից ելնելով` առանց նյութական որևէ շահ հետապնդելու, առավել ևս՝ ստանալու։ Ամբաստանյալ Մ.Մուրադյանն իր նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները` զենք գնելու վերաբերյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Սարգսյանի միջև կայացած հեռախոսազանգերի բովանդակությանն ունկնդիր լինելու վերաբերյալ, պնդել և վերահաստատել է գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի հետ առերեսվելիս։ Վկա Արտակ Կամոյի Սարգսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել են եղբայրը` Մնացական Սարգսյանը և վերջինիս ընկեր Տիգրան Հովհաննիսյանը` պարզաբանելով, որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ Տիգրանի համար արտասահմանից փոխանցվող գումարներ։ Ավելորդ հետաքրքրասիրություն չի ցուցաբերել։ Առաջին անգամ Մառլեն Մուրադյանի հետ ներկայացել է բանկ, դրամարկղից կանխիկ ստացել գումար և այն փոխանցել Տիգրան Հովհաննիսյանին։ Մնացած դեպքերում բանկ է այցելել միայնակ։ Դժվարացել է վերհիշել գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը, նշել է նաև, որ մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել ու իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, ուղղակի Տիգրան Հովհաննիսյանին է տրամադրել իր անձնագրի պատճենը։ Վկա Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի` դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով. Վերջինս, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածով վերապահված իրավունքից, դատարանում հրաժարվել է մերձավոր ազգականի՝ ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով ցուցմունք տալուց, թեև, նույն իրավունքի վերաբերյալ դեռևս նախաքննության փուլում պարզաբանում ստանալու պարագայում, հայտնել էր, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից գումարներ ստանալու համար իրեն դիմել է եղբայրը՝ Տիգրան Հովհաննիսյանը` հայտնելով որ բանկից անհրաժեշտ է ստանալ արտասահմանից նրա համար փոխանվող գումարներ, մինչդեռ անձնագիրը մոտը չէ։ Մանրամասնություններով չի հետաքրքրվել։ Հավատալով Տիգրանին` առաջին անգամ վերջինիս ընկեր Մառլեն Մուրադյանի ուղեկցությամբ ներկայացել է բանկ, Մառլենից ստացել անհրաժեշտ ուղղորդում, այնուհետև ստանալով հաշվեհամարին փոխանցված գումարը` բանկից դուրս է եկել և գումարը փոխանցել Տիգրանին։ Մյուս դեպքերում բանկ գնացել է միայնակ։ Նշել է, որ գումարների ստացման ստույգ ամսաթվերն ու չափերը չի հիշում, սակայն մինչև գումարներ ստանալն անձամբ բանկ չի ներկայացել, իր անվամբ հաշվեհամար չի բացել, Տիգրանին նախապես տրամադրել էր իր անձնագրի պատճենը։ Այնուամենայնիվ, դատարանում որոշ հարցերի պատասխանելիս վկա Լևոն Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանին ճանաչում է որպես եղբոր` Տիգրան Հովհաննիսյանի ընկերոջ և նրա հետ գտնվում է լավ փոխհարաբերությունների մեջ։ Մնացականը զանգահարել է իրեն, խոսել են տարբեր թեմաներով։ Մեկ անգամ Մնացականը զանգահարել է իրեն և ցանկություն հայտնել հանդիպել իր հետ` ասելով, որ Տիգրան Հովհաննիսյանի վերաբերյալ խոսելու բան ունի։ Հրաժարվել է Մնացականի հետ հանդիպել, քանի որ վերջինիս կողմից տևական ժամանակ իրեն չզանգահարելը և միայն Տիգրանի բռնվելուց հետո զանգելը, ինչպես նաև նման ցանկություն հայտնելն իրեն տարօրինակ է թվացել։ Մնացական Սարգսյանի այդ ցանկության մասին տեղեկացրել է իր մայր Շողիկ Պետրոսյանին, վերջինս առաջարկել է, որ Մնացականը գա իրենց տուն և այնտեղ հանդիպեն, սակայն այդ հանդիպումը չի կայացել` Մնացական Սարգսյանին ձերբակալելու պատճառով։ Մինչ այդ դեպքերը Մնացականը բազմիցս այցելել է իրենց տուն։ 1. բջջային օպերատորներից, այդ թվում` <Արմենտել> ՓԲ ընկերությունից ստացված հեռախոսային վերծանումների էլեկտրոնային կրիչների առկայությամբ և դրանք զննելու մասին արձանագրություններով, որոնցով հիմնավորվում է գործով ամբաստանյալների միջև փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։ Ավելին, համաձայն գործով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի շահագործած 091-506040 հեռախոսահամարի վերծանումների` ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի շահագործած 096-420654 հեռախոսահամարի և նրա վերոնշյալ (091-506040) հեռախոսահամարների միջև 2012թ. դեկտեմբերին, այսինքն` <ՏՏ> տեսակի ատրճանակը և դրա փամփուշտներն իրացնելու ժամանակահատվածում, կատարվել են թվով երեք հեռախոսազանգեր, այն էլ` 2012թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 12.02-ին, 475 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Արին Բերդի փողոց 17 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, ժամը 12.47-ին` 21 վայրկյան տևողությամբ, իսկ ժամը 12.50-ին` 9 վայրկյան տևողությամբ, որոնց ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգերը սպասարկվել են արդեն Տիտոգրադյան 14 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ Վերոնշյալ ոլոր ալեհավաքները տեղակայված են Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում։ Մինչդեռ դրան նախորդած ամսին` 2012թ. նոյեմբերի 27-ից մինչև նոյեմբերի վերջն ընկած ժամանակահատվածում, վերոնշյալ հեռախոսահամարներով կատարվել էին 58 փոխադարձ զանգեր։ 2012թ. սեպտեմբերի 1-ից սկսած` գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի շահագործած մեկ այլ, 091-898038 հեռախոսահամարի և ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի 091-506040 հեռախոսահամարների միջև առաջին զանգը կատարվել է 2012թ. դեկտեմբերի 2-ին, իսկ 2012թ. դեկտեմբեր ամսվա ընթացքում նույն հեռախոսահամարներով կատարվել են ընդհանուր 208 փոխադարձ զանգեր, որոնց կատարման ժամանակ Մ.Սարգսյանի հեռախոսազանգերը սպասարկվել են գլխավորապես Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում գտնվող Արին Բերդի 17, Տիտոգրադյան 14, Նոր Արեշ 45 փողոց 77 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2. Էդիտա Ալիխանյանի կազմած և 2013թ. մայիսի 6-ին վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայացրած ձեռագիր, մասամբ տպագիր ցուցակի ( Բանկի ավանդատուների ցանկ, որոնց գումարները հափշտակվել էին), ինչպես նաև ի կատարումն ֆինանսատնտեսական ստուգում նշանակելու մասին նախաքննական մարմնի 2013թ. մայիսի 29-ի որոշման` ՀՀ կենտրոնական բանկի աշխատակիցների կողմից <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունում իրականացրած ստուգման տեղեկանքի առկայությամբ (պարզվել է բանկից հափշտակված գումարի ընդհանուր չափը, հափշտակության ողջ ժամանակահատվածը, դրվագների քանակը, որն այնուհետև իր արտացոլումն է գտել ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներում)։ Ապօրինի կերպով <ՏՏ> տեսակի ատրճանակ, 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտներ ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը, դատարանը գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի և Մ.Մուրադյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, այդ թվում՝ Մ.Սարգսյանի հետ առերես, ցուցմունքներից բացի, հաստատված է համարել դրանց արժանահավատությունը հաստատող այլ, ստորև ներկայացվող անուղղակի ապացույցներով, որոնք հիմնավորում են <ՏՏ> տեսակի ատրճանակի, դրա փամփուշտների, ինչպես նաև որսորդական ողորկափող հրացանի (վերջինս Մ.Սարգսյանի մեղադրանքի հիմքում դրված չէ) գործադրման, հետևաբար` նաև կրակվելու համար պիտանի լինելու, հրազեն և ռազմամթերք հանդիսանալու հանգամանքները (բացառությամբ ողորկափող հրացանի). Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2013թ. հունվարի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում զննվել է Հակոբ Մկրտչյանի աշխատացրած, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի թիվ 18 շենքի 1-ին հարկում գործող տարադրամի փոխանակման կետի տարածքն ու շրջակայքը, որի արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 7,62մմ տրամաչափի պարկուճներ։ Դատաձգաբանական փորձաքննության 2013թ. հունվարի 16-ի թիվ 44 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված վերոնշյալ երկու պարկուճները հանդիսանում են <ՏՏ> տեսակի ատրճանակի, <ՊՊՍ>, <ՊՊՇ> և <ՊՊԴ> տեսակի ատրճանակ-գնդացիրների համար նախատեսված գործարանային արտադրության 7,62մմ /7,62X25/ տրամաչափի մարտական փամփուշտների մասեր՝ կրակված պարկուճներ, կրակվել են միևնույն զենքից։ Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 4-ի թիվ 119 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ տուժող Հակոբ Մկրտչյանի մարմնին հեռացված դեֆորմացված-տափակած գնդակը, ինչպես նաև դիակում հայտնաբերված գնդակ հանդիսանում են համապատասխանաբար 7,62մմ տրամաչափի /7,62X25 մմ/ մարտական փամփուշտների (նախատեսված՝ <ՏՏ> տեսակի ատրճանակներից, <ՊՊՇ>, <ՊՊԴ>, <ՊՊՍ> տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող զենքերից կրակելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված և դեֆորմացված-տափակած գնդակ, ինչպես նաև կրակված գնդակ, դրանց վրա առկա կրակման հետքերով առավել բնորոշ են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի <ՏՏ> տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։ Հակոբ Մկրտչյանի՝ փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա հայտնաբերված վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի կույր վնասվածքներ՝ պատճառված պղինձ պարունակով, հավանաբար 7,62մմ տրամաչափի գնդակների (չի բացառվում նաև փորձաքննությանը ներկայացված երկու գնդակների ներգործության հետևանքով։ Էրեբունի բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 23-ին՝ ժամը 2000-ի սահմաններում բժշկական կենտրոն է ընդունվել քաղաքացի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանը՝ աջ ազդրի հրազենային վնասվածքով։ Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012 թ. սեպտեմբերի 23-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում Բաբկեն Հովհաննիսյանի բնակության վայրի մոտակայքում՝ Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 3-րդ և 5-րդ շենքերի առջևի հատվածում, հայտնաբերվել և առգրավվել են արնանման հեղուկի հետքեր, 1 հատ փամփուշտ, 1 հատ փամփուշտի թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթ։ Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 10- թիվ 1895 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված վերոնշյալ փամփուշտը գործարանային արտադրության է, 12 տրամաչափի, նախատեսված է 12 տրամաչափի որսորդական ողորկափող զենքերից կրակվելու համար, պիտանի է կրակվելու համար և հանդիսանում է որսորդական ողորկափող զենքերի համար նախատեսված ռազմամթերք։ Ներկայացած 4 մետաղաբեկորները հանդիսանում են որսորդական ողորկափող զենքերի համար նախատեսված որսորդական փամփուշտներ լիցքավորելու համար օգտագործվող կարտեչների մետաղաբեկորներ։ Ներկայացված պոլիէթիլենային թաղանթը հանդիսանում է 12 տրամաչափի որսորդական փամփուշտներ լիցքավորելու համար օգտագործվող թաղանթ, որով փակվում է փամփուշտի առաջամասը։ Թեև <Վինչեստր» տեսակի ողորկափող որսորդական հրացան ապօրինաբար ձեռք բերելը, պահելն ու իրացնելը քրեորեն պատժելի արարք չէ, որի կապակցությամբ նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի նկատմամբ 2014թ. ապրիլի 2-ի որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, սակայն դատարանը տվյալ հրացանի վերաբերյալ վերոնշյալ ապացույցները հետազոտելով և սույն դատական ակտում ներկայացնելով (հիմք ընդունելով)՝ հետապնդում է գործով ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքները ստուգելու և գնահատելու նպատակ։ Դրանց արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի իրացրած զենքերի տեսակների՝ որսորդական հրացանի և <ՏՏ> տեսակի ատրճանակի, այդ ատրճանակից կրակելու համար անհրաժեշտ 7.62 մմ տրամաչափի փամփուշտների տրամաչափի վերաբերյալ ամբաստանյալ Տ.Հովհաննիսյանի նախաքննական ուղղակի ցուցմունքները հաստատվում են նույնատեսակ որսորդական ողորկափող հրացանի, նույնասեռ ատրճանակի և 7,62 մմ տրամաչափի փամփուշտների կիրառման փաստն հաստատող դեպքի վայրերի զննության արձանագրությունների տվյալներով և վերոնշյալ փորձագիտական եզրակացությունների հետևություններով։ Գնահատելով ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ, վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավահատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանությունները՝ հանցանքների կատարումն իր իսկ կողմից բացառելու և այլնի վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից: Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները որակված են ճիշտ: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի արարքների քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է ճիշտ հետևության, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով բեկանելու և վերջինիս նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան: Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները՝ պաշտպանյալի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն այդ մասով բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող: Անդրադառնալով նաև ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ համաներման կիրառման հնարավորությանը, հարկ է նշել հետևյալը. Սույն գործով վիճարկվող դատական ակտով՝ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` ամբաստանյալ Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Հարկ է արձանագրել նաև, որ. <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 2016 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ 1357-02 գրության համաձայն հայտնվել է, որ. <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության նախկին աշխատակցուհի Էդիտա Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում քննված թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի կողմից Բանկին պատճառված 3,274.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ վնասը ամբողջությամբ փոխատուցվել է, հետևաբար Բանկը նրանից գումարի կամ այլ պահանջ չունի և Մնացական Կամոյի Սարգսյանի մասով հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից: Բացի այդ, ներկայացվել է /<Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության/ համապատասխան կանխիկ մուտքի 26.02.2016թ. թվագրմամբ թիվ 000033 անդորագիրը` 3,274.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.617.356.00 /մեկ միլիոն վեց հարյուր տասնյոթ հազար երեք հարյուր հիսունվեց/ ՀՀ դրամ որպես Բանկին պատճառված վնասի փոխատուցում վճարված լինելու վերաբերյալ: Ներկայացված ԱԲ-թիվ 171566 ծննդյան վկայականի համաձայն Մնացական Կամոյի Սարգսյանը հանդիսանում է 2011 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ծնված՝ Արման Մնացական Սարգսյանի հայրը: <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Աժ-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն. <Պատժից ազատել այն անձանց, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի, որոնց նկատմամբ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում է նշանակվել՝ /…/ 4/ սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելու օվա դրությամբ հղի կանանց կամ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձանց. /…/: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Աժ-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պետք է ազատել ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 5 /հինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկումից, ինչը հիմք է սույն գործով վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով փոփոխելու համար: Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին /…/>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ>>: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝մեկից հինգ տարի ժամկետով>: </…/ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝սոցիալական արդարության վերականգնման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/: </…/ Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: /…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/: </…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ.հոկտեմբերի 26-ի` Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործովՎԲ-192/07 որոշումը/: Անդրադառնալով նաև մեղադրողի և ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի շահերի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներին, հարկ է նշել հետևյալը. ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÝ ³ñӳݳ•ñáõÙ ¿, áñ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի Ýϳïٳٵ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë, ÇÝãå»ë ݳ¨ ³ÛÝ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ù³ëÇÝ áñáßáõ٠ϳ۳óÝ»ÉÇë, ÁݹѳÝáõñ Çñ³í³ëáõÃÛ³Ý ³é³çÇÝ ³ïÛ³ÝÇ ¹³ï³ñ³Ýը /այսուհետ՝ դատարան/ հաշվի է առել áñå»ë ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñÝ ³ÛÝ, áñ նախկինում դատապարտված չէ /ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. մայիսի 7-ին կատարված ստուգման արդյունքների/, ամուսնացած է սույն գործով ամբաստանյալ Տիգրան Հովհաննիսյանի հետ /ըստ ԱԲ սերիայի 061883 ամուսնության վկայականի/, մանկահասակ որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը վատառողջ է /ըստ <Արաբկիր> մանկական պոլիկլինիկայի տնօրեն Ա.Նարգիզյանի 2014թ. հոկտեմբերի 10-ի թիվ 1958 նամակի` զարգացման պերվազիվ ընդհանուր խանգարում, <Ասպերգերի> համախտանիշ, տագնապային խանգարում/, իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ դեռևս մինչդատական վարույթից անկեղծորեն զղջացել է և խոստովանական ցուցմունքներ է տվել, խնամքին փոքրահասակ որդու` 2011թ. դեկտեմբերի 1-ին ծնված Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանի առկայությունը /ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 000292 վկայականի և AM սերիայի 0820220 համարի անձնագրի/, ուսման /ըստ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալարանի բիզնեսի կազմակերպման ամբիոնի վարիչ Ա.Հովհաննիսյանի 2013թ. մայիսի 29-ի բնութագրի/ և բնակության /ըստ <Ուրարտու> համատիրության կառավարիչ Ս.Սիմոնյանի բնութագրի/ վայրերում դրականորեն է բնութագրվել, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին, սակայն մասնակիորեն` 3.000 ԱՄՆ դոլարի չափով հատուցել է /ըստ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 1189-02 նամակի և կանխիկ մուտքի 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 000493 անդորրագրի/, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը։ гñÏ ¿ Ýß»É, áñ ëáõÛÝ գáñÍáí, íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³Ïïáí ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի Ýϳïٳٵ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 5 /հինգ/ ïարի ժամկետով: Վճռվել է նաև. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը՝ նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված վերջնական պատիժը` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Քննության առնելով ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքներն /այդ թվում նաև, վերջինիս մեղադրանքի ծավալում ներառված մեկից ավելի դրվագների քանակը/, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը: àñåÇëÇ å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳݕáõÙ ¿ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, áñ ùÝݳñÏíáÕ å³ñ³•³ÛáõÙ, ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ³ñ¹»Ý ÇëÏ Ý߳ݳÏí»É ¿ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí ѳٳã³÷ å³ïÇÅ: гñÏ ¿ Ýß»É, áñ ëáõÛÝ •áñÍáí íÇ׳ñÏíáÕ դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ³é³ÝÓÇÝ í»ñóí³Í, ³ÛÝå»ë ¿É Çñ»Ýó ѳٳÏóáõÃÛ³Ùµ, ùÝݳñÏíáÕ ¹»åùáõÙ, í»ñçÇÝÇë Ýϳïٳٵ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»Ýë•ñùÇ 70-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ ÏÇñ³éÙ³Ý ³éáõÙáí µ³í³ñ³ñ ¹Çï³ñÏí»É ã»Ý ϳñáÕ: Անդրադառնալով նաև, ամբաստանյալ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությանը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, ùÝݳñÏíáÕ å³ñ³•³ÛáõÙ, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»ÉÁ ãÇ Ï³ñáÕ ³å³Ñáí»É å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇ Çñ³•áñÍÙ³Ý Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝÁ: ՀÇÙù ÁݹáõÝ»Éáí í»ñá•ñÛ³ÉÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ •ïÝáõÙ ¿, áñ ÁݹѳÝáõñ Çñ³í³ëáõÃÛ³Ý ³é³çÇÝ ³ïÛ³ÝÇ ¹³ï³ñ³ÝÁ û¨ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Էդիտա Ալիխանյանի Ýϳïٳٵ արդեն իսկ Ýß³Ý³Ï»É ¿ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí ѳٳã³÷ å³ïÇÅ, ë³Ï³ÛÝ ³ÛÝ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ѳñóáõ٠ѳݕ»É ¿ áã ×Çßï »½ñ³Ï³óáõÃÛ³Ý, ÇÝãÁ ѳݕ»óñ»É ¿ ÝÛáõÃ³Ï³Ý Çñ³íáõÝùÇ ³ÛÝåÇëÇ Ë³ËïÙ³Ý, áñÁ ÑÇÙù ¿ íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³ÏïÝ ³Û¹ Ù³ëáí µ»Ï³Ý»Éáõ ¨ ÷á÷áË»Éáõ ѳٳñ: ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÝ ³ñӳݳ•ñáõÙ ¿, áñ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë, ÇÝãå»ë ݳ¨ ³ÛÝ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ù³ëÇÝ áñáßáõ٠ϳ۳óÝ»ÉÇë, ¹³ï³ñ³Ýը áñå»ë ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñ áõ å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛáõÝÁ ¨ å³ïÇÅÁ Ù»ÕÙ³óÝáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñ ѳßíÇ ¿ ³é»É ³ÛÝ, որ` նախկինում դատապարտված չի եղել /ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. հունիսի 17-ին կատարված ստուգման արդյունքների/, զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին դստեր` 2009թ. հուլիսի 23-ին ծնված Դայանա Մկրտչի Գաբրիելյանի առկայությունը /ըստ ԱԲ սերիայի 024868 համարի ծննդյան վկայականի/, դրականորեն բնութագրվելը /ըստ աշխատանքային ռեզերվներ մարզական հասարակական կազմակերպության տնօրեն Ս.Հարությունյանի բնութագրի/, նրան վերագրված դրվագներով հանցագործությամբ պատճառված վնասը դատարանում կամովին և ամբողջությամբ փոխհատուցելը /ըստ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության վարչության նախագահ Արսեն Միքայելյանի 2016թ. փետրվարի 23-ի թիվ 1219-02 նամակի` քաղաքացիական հայցվոր ճանաչված այդ ընկերությունը հրաժարվել է նրա մասով դատարան ներկայացված քաղաքացիական հայցից/, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը։ гñÏ ¿ Ýß»É Ý³¨, áñ ëáõÛÝ գáñÍáí, íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³Ïïáí, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման ¨ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգñùÇ 70-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ ÏÇñ³éٳٵ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÇ ÏÇñ³éí»É ¨ ë³ÑÙ³Ýí»É ¿ ÷áñÓ³ßñç³Ý 3 /»ñեք/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí: Քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը: ÜÙ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳÝգ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳÝգáõÙ ¿ ³ÛÝ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, áñ ÏáÝÏñ»ï ¹»åùáõÙ, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³լ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ë³ÝÏódzÛÇ ßñç³Ý³ÏÝ»ñáõÙ Ý߳ݳÏí»É ¿ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí ѳٳã³÷ å³ïÇÅ: ²Ý¹ñ³¹³éݳÉáí ݳ¨, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ñݳñ³íáñáõÃÛ³ÝÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ ѳÝգáõÙ ¿ ³ÛÝ Ñ»ï¨áõÃÛ³Ý, áñ í»ñÁ ß³ñ³¹ñí³Í ѳÝգ³Ù³ÝùÝ»ñÇ ³éϳÛáõÃÛ³Ý å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, քննարկվող դեպքում, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ¨ 3 /»ñեք/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí ÷áñÓ³ßñç³Ý ë³ÑٳݻÉáõ å³ÛÙ³ÝÝ»ñáõÙ, ïվյալ դեպքում, Ñݳñ³íáñ ¿ ³å³Ñáí»É å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇ Çñ³գáñÍÙ³Ý Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝÁ: ÐÇÙù ÁݹáõÝ»Éáí í»ñáգñÛ³ÉÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ գïÝáõÙ ¿, áñ ïíÛ³É ¹»åùáõÙ, ÁݹѳÝáõñ Çñ³í³ëáõÃÛ³Ý ³é³çÇÝ ³ïÛ³ÝÇ ¹³ï³ñ³ÝÝ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³լ Գոհար Արամի Գաբրիելյանի Ýϳïٳٵ Ý߳ݳÏí³Í å³ïųï»ë³ÏÇ ¨ ã³÷Ç, ÇÝãå»ë ݳ¨ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ѳñóáõ٠ѳÝգ»É ¿ ×Çßï »½ñ³Ï³óáõÃÛ³Ý, ѻ勉µ³ñ ëáõÛÝ գáñÍáí íÇ׳ñÏíáÕ ¹³ï³Ï³Ý ³Ïïն ³Û¹ Ù³ëáí µ»Ï³Ý»Éáõ ¨ ÷á÷áË»Éáõ ÑÇÙù»ñ ãϳÝ: ì»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÝ ³ñӳݳ•ñáõÙ ¿ Ýաև, áñ ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉÇë, ¹³ï³ñ³ÝÁ, áñå»ë ³ÝÓÁ µÝáõó•ñáÕ ïíÛ³ÉÝ»ñ áõ å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛáõÝÁ ¨ å³ïÇÅÁ Ù»ÕÙ³óÝáÕ Ñ³Ý•³Ù³ÝùÝ»ñ ѳßíÇ ¿ ³é»É ³ÛÝ, որ նախկինում դատապարտված չի եղել /ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. ապրիլի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների/, ամուսնացած է /ըստ ԱԲ սերիայի 111852 համարի վկայականի), վատառողջ է /ըստ Երևան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Ա.Ղարիբյանի 2015թ. հոկտեմբերի 7-ի թիվ 2375 տեղեկանքի` տառապում է հետտրավմատիկ էնցեֆալոպատիայով, հիպերտոնիկ համախտանիշով, ինչպես նաև <Մեդլայն կլինիկ> ՍՊ ընկերության բժիշկ Ա.Միրախորյանի 2014թ. հունիսի 23-ի տեղեկանքի` ընդունվել է կլինիկա քթի միջնապատի նորագոյացություն ձախից, մնացորդային երևույթներ` տարած օպտիկոխիազմալ արախնոիդիտից հետո, ռևմովասկուլյար տիպի, ենթակեղևային հանգույցների ախտահարմամբ ձախից, ցնցումային սինդրոմ ախտորոշմամբ/ խնամքին է դուստրը` 2014թ. փետրվարի 5-ին ծնված Էվա Վահեի Ստեփանյանը /ըստ ԱԲ սերիայի 314534 համարի ծննդյան վկայականի/, բնակության վայրում դրականորեն է բնութագրվում /ըստ <Գավառ> համատիրության նախագահի 2014թ. մարտի 21-ի բնութագրի/, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը։ Հարկ է արձանագրել նաև, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 21.04.2016թ. թիվ 2558-02 գրության համաձայն հայտնվել է նաև, որ. < /…/ -Էդիտա Ալիխանյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Վահե Ստեփանյանից՝ համապարտությամբ 772 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, որից 272 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը Վահե Ստեփանյանի կողմից փոխհատուցվել է և բռնագանձման է ենթակա 500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ: /…/:> Քննության առնելով ամբաստանյալ Վահե Սատեփանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³ÝùÝ»ñÝ, ÇÝãå»ë ݳ¨ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը: Վերաքննիչ դատարանը áñå»ë պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ѳݕ³Ù³Ýù հաշվի է առնում նաև, որ ամբաստանյալ Վահե Ստեփանյանի գործի հետագա քննության ընթացքում դրսևորած վարքագիծը՝ պատճառված վնասը մասնակիորեն փոխհատուցելու հանգամանքը: Որպիսի պայմաններում, քÝÝáõÃÛ³Ý ³éÝ»Éáí ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Վահե Ստեփանյանի Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգñùÇ 70-ñ¹ Ñá¹í³ÍÇ ÏÇñ³éٳٵ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ Ñݳñ³íáñáõÃÛ³Ý Ñ³ñóÁ, í»ñ³ùÝÝÇã ¹³ï³ñ³ÝÁ գïÝáõÙ ¿, áñ վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, ³Ùµ³ëï³ÝÛ³É Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի áõÕÕí»ÉÁ Ñݳñ³íáñ ¿ ³é³Ýó ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ é»³É Ïñ»Éáõ ¨ Ýñ³ Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éáõ ÙÇçáóáí Ñݳñ³íáñ ¿ ѳëÝ»É ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգñùÇ 48-ñ¹ Ñá¹í³Íáí ³Ùñ³գñí³Í å³ïÅÇ Ýå³ï³ÏÝ»ñÇÝ` ëáóÇ³É³Ï³Ý ³ñ¹³ñáõÃÛ³Ý í»ñ³Ï³ÝգÝÙ³ÝÁ, å³ïÅÇ »ÝóñÏí³Í ³ÝÓÇ áõÕÕÙ³ÝÁ ¨ ѳÝó³գáñÍáõÃÛáõÝÝ»ñÇ Ï³ÝËÙ³ÝÁ: ²ÛÝ µËáõÙ ¿ ݳ¨ ÐÐ ùñ»³Ï³Ý ûñ»ÝëգրùÇ 10-ñ¹ ¨ 61-ñ¹ Ñá¹í³ÍÝ»ñáí ë³ÑÙ³Ýí³Í` ³ñ¹³ñáõÃÛ³Ý, å³ï³ë˳ݳïíáõÃÛ³Ý ³Ýѳï³Ï³Ý³óÙ³Ý ¨ å³ïÇÅ Ý߳ݳϻÉáõ ÁݹѳÝáõñ ëϽµáõÝùÝ»ñÇó: Ինչը հիմք է, առկա պայմաններում, ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի í»ñ³µ»ñÛ³É սույն գործով վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով ևս ÷á÷áË»Éու ¨ վերջինիս Ýϳïٳٵ ³½³ï³½ñÏÙ³Ý Ó¨áí Ý߳ݳÏí³Í å³ïÇÅÁ` 4 /չորս/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí ³½³ï³½ñÏáõÙÁ å³ÛٳݳϳÝáñ»Ý ãÏÇñ³é»Éու և 3 /երեք/ ï³ñÇ Å³ÙÏ»ïáí ÷áñÓ³ßñç³Ý սահմանելու համար: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-395-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան` Լ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ` Լ.Գրիգորյանի և Ռ.Գաբրիելյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել: Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը բեկանել և փոփոխել: Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցել /հանել/ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի սկիզբը հաշվել Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի փաստացի կալանքի վերցնելու պահից: Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Գոհար Արամի Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ այդ մասով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը փոփոխել: Մնացական Կամոյի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Մնացական Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության ԱԺ 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին ազատել նշանակված պատժից: Ամբաստանյալ Մնացական Կամոյի Սարգսյանին անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստերի դահլիճում: ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 01-ի որոշմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքը վերացնել: Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը փոփոխել: Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով: Ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի վարքագծի հսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարաման բաժնի համապատասխան ստորաբաժանմանն ըստ բնակության վայրի: Ամբաստանյալ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 21-06-2016 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն ԵԿԴ/0302/01/15 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ 20 հուլիսի 2016թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ռ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ռ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Է.ԱԼԻԽԱՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանության կողմի միջնորդությունը` ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ ԱԺ 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը կիրառելու վերաբերյալ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով. Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Վճռվել է նաև. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և սույն դատավճռով նշանակված 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը` Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Տիգրան Հովհաննիսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել 2013թ. հունիսի 25-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 2. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Վճռվել է նաև. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցելով Էդիտա Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը՝ նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված վերջնական պատիժը` 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառել և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Էդիտա Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացնել և դատական նիստերի դահլիճում նրան անհապաղ ազատ արձակել։ Գոհար Արամի Գաբրիելյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Վճռվել է նաև. Կիրառել <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Գոհար Արամի Գաբրիելյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։ Գոհար Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Մնացական Կամոյի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Մնացական Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Մնացական Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. օգոստոսի 12-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Մառլեն Պարույրի Մուրադյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Վճռվել է նաև. Կիրառելով <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը` Մառլեն Պարույրի Մուրադյանին ազատել վերոնշյալ պատժից։ Մառլեն Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վահե Վլադիմիրի Ստեփանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Վճռվել է նաև. Վահե Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբրյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությունից առգրավված, գործին կցված և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը՝ քաղաքացիական պատասխանողներ Մառլեն Մուրադյանից, Էդիտա Ալիխանյանից և Տիգրան Հովհաննիսյանից համապարտությամբ 4.428 (չորս հազար չորս հարյուր քսանութ) ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, Գոհար Գաբրիելյանից, Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից համապարտությամբ 6.024 (վեց հազար քսանչորս) ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, ինչպես նաև Տիգրան Հովհաննիսյանից և Էդիտա Ալիխանյանից 3.000 (երեք հազար) ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու մասով, համարել լուծված` Մառլեն Մուրադյանի և Գոհար Գաբրիելյանի կողմից ամբողջությամբ, իսկ Էդիտա Ալիխանյանի կողմից մասամբ փոխհատուցվելու պատճառաբանությամբ, իսկ մնացած մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` քաղաքացիական հայցվորին պարզաբանելով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։ Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։ Մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները, մասնավորապես` ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 3-ի որոշմամբ համատեղ սեփականության իրավունքով Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պատկանող, Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 23-րդ շենքի 311-րդ բնակա¬րանի, նույն քննիչի 2013թ. մայիսի 23-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <GMC JIMMY 4.3.> մակնիշի 23 LN 333 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի, 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանին պատկանող, վերջինիս եղբայր Լևոն Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչա¬կան վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Արամյանի 2014թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ընդհանուր բաժնային սեփականության իրավունքով Մնացական Կամոյի Սարգսյանին պատկանող, Երևանի Էրեբունու շրջանի Խաղաղ Դոնի փողոցի 19-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի նրա բաժնեմասի վրա կիրառված արգելանքները պահպանել` մինչև <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի լրիվ փոխհատուցումը, իսկ Տիգրան Էդուարդի Հովհաննիսյանի անվամբ հաշվառված գույքերի, ինչպես նաև փաստացի նրան պատկանող <VAZ 21144-110-42> մակնիշի 47 DD 047 համարանիշի ավտոմեքենայի վրա կիրառված արգելանքները` նույնիսկ վնասը լրիվ փոխհատուցվելուց հետո։ Գոհար Արամի Գաբրիելյանին պատկանող և դատարանում պահվող գույքերը՝ <Կելին> Կ-95 տեսակի էլեկտրոնային պարպիչը, <Լումիքս> տեսակի <Պանասոնիկ DMC-FX 500> ապրանքանիշի թվային ֆոտոխցիկը, <Նոկիա Ցե 3> ապրանքանիշի 359761097625672 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը և հեռախոսաքարտը, <Էյջ Պի> ապրանքանիշի սև դյուրակիր համակարգիչը, դրա էլեկտրոնային սնուցման լարը և պատյանը վերադարձնել վերջինիս` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ <Մերսեդես Բենց Տ-550> մակնիշի 35 ՕԴ 060 հաշվառման համարանիշի, 2006թ. թողարկման <WDDNG71X27A095144> նույնականացման համարի ավտոմոբիլի վրա ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թևանյանի 2013թ. հունիսի 5-ի որոշմամբ դրված արգելանքը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. փետրվարի 23-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Մ.Սարգսյանի շահերի պաշտպան Լ.Գրիգորյանը, ամբաստանյալ Վ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպաններ Լ.Գրիգորյանը և Ռ.Գաբրիելյանը և մեղադրող Հ.Հակոբյանը: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ` Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն: /.../ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը բեկանվել և փոփոխվել է: Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցվել է /հանվել/ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի սկիզբը հաշվվել է Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի փաստացի կալանքի վերցնելու պահից: Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը: /.../ Այնուհետև, արդեն իսկ 08.07.2016թ. թվագրմամբ պաշտպանության կողմը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ներկայացրել միջնորդություն` ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշումը կիրառելու և նրան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված պատժի հետագա կրումից ազատելու վերաբերյալ: Հարկ է արձանագրել նաև, որ պաշտպանության կողմը միջնորդությանը կից ներկայացրել է հետևյալը. - երեխայի` Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանի ծննդյան վկայականի /ԱԲ թիվ 000292/ պատճենը համաձայն որի. Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանը ծնվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին, նշված ծննդյան վկայականի մայրը անվամբ սյունակում գրառված է՝ Էդիտա Արծրուն Ալիխանյան: - <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 30.06.2016թ. թվագրմամբ կանխիկ մուտքի թիվ 000391 անդորրագիրը համաձայն, որի. Էդիտա Ալիխանյանի կողմից քրեական գործով բանկին պատճառված վնասի փոխատուցում /մուծվել է/ 1.433.455.00 /մեկ միլիոն չորս հարյուր երեսուներեք հազար չորս հարյուր հիսունհինգ/ դրամ: - <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 08.07.2016թ. թիվ 4550-02 գրությունը համաձայն, որի հայտնվել է, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության նախկին աշխատակցուհի Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կողմից Բանկին պատճառված 3,002.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ վնասը ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, հետևաբար Բանկը նշված քրեական գործով վերջինիցս գումարի կամ այլ պահանջ չունի և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի մասով հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից: - <Քնար> համատիրության կողմից տրված 07.07.2016թ. թվագրմամբ տեղեկանք համաձայն որի. Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը բնակվում է ք.Երևան, Շիրվանզադե 24/1 բն.5 հասցեում և նրա խնամակալության տակ է գտնվում որդին` Էդուարդ Տիգրանի Հովհաննիսյանը: <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի համաձայն. <13. Սույն որոշման կատարումը վերապահել՝ 1. Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին՝ ա. այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարաններում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել, /.../>: Հարկ է արձանագրել, որ պաշտպանության կողմից 08.07.2016թ. թվագրմամբ վերը նշված միջնորդությունը /ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ համաներում կիրառելու վերաբերյալ/ ներկայացնելու պարագայում, ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից 21.06.2016թ. կայացված դատական ակտը դեռևս օրինական ուժի մեջ չի մտել: Հետևաբար, <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի համաձայն. կոնկրետ դեպքում, վերը նշված համաներման որոշման կատարումն ու այն ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ կիրառելիության հարցի լուծումը վերապահված է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին: <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն. <2. Պատժից ազատել այն անձանց, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի, որոնց նկատմամբ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում է նշանակվել՝ /.../ 4/ սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ հղի կանանց կամ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձանց. /.../>: Հարկ է վերստին արձանագրել, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ` Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն: /.../ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2016թ. դատավճիռը բեկանվել և փոփոխվել է: Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերոնշյալ պատժին հաշվակցվել է /հանվել/ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 9 /ինը/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` նրա նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի սկիզբը հաշվվել Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի փաստացի կալանքի վերցնելու պահից: Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը: /.../ Հարկ է վերստին արձանագրել նաև, որ. - երեխայի` Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանի ծննդյան վկայականի /ԱԲ թիվ 000292/ պատճենի համաձայն. Էդուարդ Տիգրան Հովհաննիսյանը ծնվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին, նշված ծննդյան վկայականի մայրը անվամբ սյունակում գրառված է՝ Էդիտա Արծրուն Ալիխանյան: - <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 30.06.2016թ. թվագրմամբ կանխիկ մուտքի թիվ 000391 անդորագիրը համաձայն. Էդիտա Ալիխանյանի կողմից քրեական գործով բանկին պատճառված վնասի փոխատուցում մուծվել է 1.433.455.00 /մեկ միլիոն չորս հարյուր երեսուներեք հազար չորս հարյուր հիսունհինգ/ դրամ: - <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության 08.07.2016թ. թիվ 4550-02 գրության համաձայն հայտնվել է, որ <Հայբիզնեսբանկ> ՓԲ ընկերության նախկին աշխատակցուհի Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0302/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի կողմից Բանկին պատճառված 3,002.00 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ վնասը ամբողջությամբ փոխհատուցվել է, հետևաբար Բանկը նշված քրեական գործով վերջինիցս գումարի կամ այլ պահանջ չունի և Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի մասով հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից: Տվյալ դեպքում, պաշտպանության կողմը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ներկայացրել միջնորդություն` ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշումը կիրառելու և նրան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ նշանակված պատժի հետագա կրումից ազատելու վերաբերյալ: Վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի ընդունված որոշմամբ ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ համաներումը չկիրառելու հիմքեր չկան: Հիմք ընդունելով վերո•րյալը, վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի ընդունված որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին պետք է ազատել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից: Որպիսի պարագայում, ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել: Ելնելով վերո•րյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 313-րդ հոդվածով և ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի ընդունված որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետով, վերաքննիչ դատարանը, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպանության կողմի միջնորդությունը բավարարել: <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանին ազատել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.06.2016թ. որոշմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից: Ամբաստանյալ Էդիտա Արծրունի Ալիխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է. ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 30-09-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 333, 310, 285, 242, 311, 210, 228, 224, 228, 218, 220, 466, 144, 125, 122, 125, 88, 111, 71,147, 134, 118 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 30-08-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 333, 310, 285, 242, 311, 210, 228, 224, 228, 218, 220, 466, 144, 125, 122, 125, 88, 111, 71,147, 134, 118 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-21961/16 |