ԵԿԴ/0298/01/15
Ո Ր Ո Շ Ու Մ
Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու միջնորդությունը քննության առնելու վերաբերյալ

23.02.2024թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Ն. Բաղդասարյան,
քարտուղարներ` Ա․ Սարգսյան
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Ա.Դալլաքյանի,


մեղադրյալ Լ.Զակռասնյանայի,
պաշտպան Կ․ Մարգարյանի
թարգմանիչ Վ․ Շահինյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեով քրեական գործն ըստ
մեղադրանքի՝
Լյուդմիլա Նիկոլայի Զակռասնյանայի՝
ծնված 1982թ. հոլտեմբերի 24-ին, Ուկրաինայի Դնեպրոդերժինսկ քաղաքում, ազգությամբ՝ ուկրաինացի, Ուկրաինայի քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսանացած, նախկինում չդատված, խնամքին՝ մեկ անչափահաս երեխա, հաշվառված Ուկրաինայի Կամենսկոյե քաղաքի Պաբեդայի պողոտայի 16 շենքի 50 բնակարանում, ՀՀ-ում բնակվում է ք․ Երևան, Ա․Խաչատրյան 33/1 շենք, բնակարան 41 հասցեում, մեղադրվում է 2003թ․ ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց`

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015թ. դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է մուտքագրվել թիվ ԵԿԴ0298/01/15 /15801713/ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լյուդմիլա Նիկոլայի Զակռասնյանայի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը 2015թ. դեկտեմբերի 29-ին նշանակվել է դատական քննության։
Նախաքննության մարմնի կողմից Լյուդմիլա Զակռասնյանային մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա․ «գտնվելով ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, 2013 դեկտեմբերի 5-ի լույս 6-ի գիշերը՝ ժամը 02։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտա 1 թիվ 4 տարածքում գործող «Պալացո դի Լուսսո» կարաոկե-ակումբում կատարել է խուլիգանություն` իր գործողությունները զուգորդելով բռնության գործադրմամբ։
Այսպես, Լյուդմիլա Նիկոլայի Զակռասնյանան 2013թ. դեկտեմբերի 5-ի լույս 6-ի գիշերը` ժամը 02։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտա 1 թիվ 4 տարածքում գործող «Պալացո դի Լուսսո» կարաոկե-ակումբում ընկերների հետ օգտագործել է ոգելից խմիչքներ և ուրախ ժամանց անցկացրել, որի ընթացքում պարահրապարակում պարելու ժամանակ իրեն դիպչելու հետ կապված անհիմն վիճաբանել է նույն ակումբի հաճախորդ Բենիամին Մաթևոսյանի հետ, միմյանց հասցեին տվել են հայհոյանքներ, ինչպես նաև փոխադարձ հարվածներ հասցրել իրար։
Լ. Զակռասնյանան, շարունակելով լկտի պահվածք դրսևորել, մի քանի անգամ Բ. Մաթևոսյանի ու նրա հետ եղած անձանց սեղանի մոտով անցնելիս վիրավորական ժեստեր է կատարել՝ ցույց տալով ձեռքի բարձրացրած միջնամատը, ինչի հետևանքով վիճաբանությունը շարունակվել է, որի ընթացքում Լ. Զակռասնյանան ու Բ. Մաթևոսյանը բարձրաձայն տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ՝ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության` ակումբում գտնվող հաճախորդների և աշխատակիցների նկատմամբ, չեն ենթարկվել ակումբում ծառայություն կատարող ոստիկանության աշխատակից Արսեն Ստեփանյանի հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջին, խուլիգանական գործողությունները զուգորդել են բռնության գործադրմամբ՝ քաշքշել ու հարվածներ են հասցրել միմյանց, իրենց գործողություններով խանգարել են ակումբի բնականոն աշխատանքը»։
2015թ. նոյեմբերի 27-ին Լ. Զակռասնյանայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերջինս պարտավորվել է առանց վարույթն իրականացնող մարմնի գիտության չփոխել ժամանակավոր բնակության վայրը` Երևանի Ա.Խաչատրյան 25-րդ շենքի 37-ին բնակարանը։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 29․02․2016թ․ որոշմամբ ամբաստանյալ Լյուդմիլա Նիկոլայի Զակռասնյանայի նկատմամբ (ծնված 1982թ. հոկտեմբերի 24-ին, ՈւՀ Դնեպրոպետրովսկի մարզում, ազգությամբ ուկրաինուհի, Ուկրաինայի Հանրապետության քաղաքացի (անձնագիր EK 444387), չամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, ժամանակավորապես բնակվել է Երևանի Ա.Խաչատրյան 25-րդ շենքի 37-ին բնակարանում) հայտարարվել է հետախուզում, քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` մինչև վերջինիս հայտնաբերելը կամ ինքնակամ ներկայանալը։
31.10.2018 թվականին թիվ ԵԿԴ/0298/01/17 քրեական գործը վերաբաշխվել է, նույն օրը մակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Ն․ Բաղդասարյանիս, և 01․11․2018թ․ որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ։
2022 թվականի հուլիսի 1-ին գործողության մեջ է դրվել ՀՀ քրեական դատավարության նոր օրենսգիրքը, որի 483-րդ հոդվածի 4-րդ մասը սահմանում է. «4. Մինչև 2022 թվականի հուլիսի 1-ը կասեցված քրեական գործերով վարույթները մեկ տարվա ընթացքում քննիչի կամ դատարանի որոշմամբ վերսկսվում են և քննվում են սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով:։
Դատարանի՝ 22․05․2023թ․ որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0298/01/15 քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լյուդմիլա Նիկոլայի Զակռասնյանայի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կասեցված վարույթը վերսկսվել է։
2023 թվականի հունվարի 23-ին Լյուդմիլա Զակռասնյանան հայտնաբերվել և ներկայացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան։
23․02․2024թ․ դատական նիստում Լյուդմիլա Զակռասնյանայի պաշտպան Կարինե Մարգարյանը միջնորդել է Լյուդմիլա Զակռասնյանայի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել, քրեական գործի վարույթը կարճել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով։

Կողմերի դիրքորոշումները.
Մեղադրյալ Լյուդմիլա Զակռասնյանան միացավ պաշտպանի միջնորդությանը, հայտնեց իր համաձայնությունը՝ ոչ արդարացնող հիմքով՝ վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ:
Մեղադրող Ա.Դալլաքյանը չառարկեց քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործի վարույթը կարճելու դեմ:

Դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Քննարկելով մեղադրյալ Լյուդմիլա Զակռասնյանայի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հարցը՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին հանցագործություն չի հանդիսացել: Չի կարող նշանակվել ավելի ծանր պատիժ, քան այն, որը ենթակա էր կիրառման հանցանք կատարելու պահին: Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ»:
ՀՀ սահմանադրության 73-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձի իրավական վիճակը վատթարացնող օրենքները և այլ իրավական ակտերը հետադարձ ուժ չունեն:
2. Անձի իրավական վիճակը բարելավող օրենքները և այլ իրավական ակտերը հետադարձ ուժ ունեն, եթե դա նախատեսված է այդ ակտերով»:
Նորմատիվ իրավական ակտերի մասին ՀՀ օրենքի 28-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Նորմատիվ իրավական ակտի գործողությունը տարածվում է դրա ուժի մեջ մտնելուց հետո գործող հարաբերությունների վրա, եթե այլ բան նախատեսված չէ Սահմանադրությամբ, օրենքով կամ տվյալ նորմատիվ իրավական ակտով:
2. Սահմանադրության 73-րդ հոդվածին համապատասխան` անձի իրավական վիճակը վատթարացնող օրենքները և այլ իրավական ակտերը հետադարձ ուժ չունեն, իսկ անձի իրավական վիճակը բարելավող օրենքները և այլ իրավական ակտերը հետադարձ ուժ ունեն, եթե դա նախատեսված է այդ ակտերով:
3. Սահմանադրության 72-րդ հոդվածին համապատասխան` արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ:
4. Ուժը կորցրած նորմատիվ իրավական ակտի կամ դրա մասի գործողությունը տարածվում է մինչև դրա ուժը կորցնելու օրը գործող հարաբերությունների վրա, եթե օրենքով կամ ակտն ուժը կորցրած ճանաչելու մասին նորմատիվ իրավական ակտով այլ բան նախատեսված չէ:»
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով:
2. Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը` անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի:
3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»:
2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արարքի հանցավորությունը, պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով:
(…)»։
2021 թվականի մայիսի 5-ի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենսդրությունը հետադարձ ուժ չունի:
2. Արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ: Նշված դեպքում այն տարածվում է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնց վերաբերյալ դեռևս առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած եզրափակիչ դատավարական ակտ։
3. Եզրափակիչ դատավարական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ։ Եզրափակիչ դատավարական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ, եթե նշանակված պատիժն ավելի խիստ է ուժի մեջ մտած օրենսդրությամբ նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետից, կամ նշանակված պատժատեսակն ավելի խիստ է ուժի մեջ մտած օրենսդրությամբ նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակից։ Նշված դեպքերում այն տարածվում է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնք կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն։
4. Հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ, եթե դա նախատեսված է օրենքով։
5. Հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարելուց հետո ուժի մեջ մտած, սակայն մինչև իրավասու մարմնի կողմից եզրափակիչ դատավարական ակտը կայացնելն ուժը կորցրած միջանկյալ քրեական օրենսդրությունը հետադարձ ուժով կիրառվում է սույն հոդվածով նախատեսված չափանիշներին համապատասխան։
6. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ մասնակիորեն խստացնող օրենքը սույն հոդվածով նախատեսված չափանիշներին համապատասխան հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»:
Սույն քրեական գործի շրջանակներում Լյուդմիլա Զակռասնյանային մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցավոր արարք կատարելու համար:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսվել է պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, (…)»:
Այսպիսով, Լյուդմիլա Զակռասնյանային մեղսագրվող 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ենթադրյալ արարքը համարվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-րդ կետի համաձայն՝
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(...)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտվելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը (...):
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
(...)»:
Ըստ մեղադրական եզրակացության՝ Լյուդմիլա Զակռասնյանային մեղսագրվող 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցավոր արարքը կատարվել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 05-ի լույս 6-ի գիշերը, վաղեմության ժամկետի ընդհատված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է, որ թեև վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցված է եղել, այնուամենայնիվ՝ հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, որպիսի պայմաններում անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել։
Այսպիսով, վերոգրյալի հիման վրա դատարանը փաստում է, որ Լյուդմիլա Զակռասնյանային սույն քրեական գործով մեղսագրված 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցավոր արարքն ավարտված համարվելու պահից անցել է քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե՝
(…)
12. անձը Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր կամ հատուկ մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատաuխանատվությունից.
(…)
4. Սույն հոդվածի 1-ին մաuի 11-14-րդ կետերով նախատեսված հանգամանքների առկայությունը քրեական հետապնդումը բացառող չէ, եթե անձն առարկում է դրա դեմ այն հիմքով, որ չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը: Այu դեպքում քրեական վարույթը շարունակվում է ընդհանուր կարգով, սակայն մեղադրական վերդիկտ կայացնելու դեպքում այդ անձի նկատմամբ պատիժ չի նշանակվում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Քրեական վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
(...)
3) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը, և սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները.
(...):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Սույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-14-րդ կետերով նախատեսված որևէ հանգամանքի առկայության դեպքում, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման, դատարանը որոշում է կայացնում քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին: Եթե քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը վերաբերում է մեղադրյալներից մեկին, ապա քրեական հետապնդումը դադարեցվում է միայն նրա նկատմամբ՝ առանց վարույթը կարճելու:
2. Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշմամբ վերացվում են տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները, իսկ վարույթը կարճելու դեպքում` նաև այլ անձանց նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները: Վարույթը կարճելու մասին որոշմամբ լուծվում է նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը:
3. Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին որոշման պատճենն ուղարկվում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին:»։
Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը, նկատի ունենալով, որ մեղադրյալը չի առարկել վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ, ինչպես նաև սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները, դատարանը գտնում է, որ Լյուդմիլա Զակռասնյանայի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել և թիվ ԵԿԴ/0298/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով:
Հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայց չի հարուցվել, գույքի արգելադրում չի կիրառվել, առկա չեն իրեղեն ապացույցներ, դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում։
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Լյուդմիլա Զակռասնյանայի նկատմամբ ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրություն խափանման միջոցը պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-13-րդ, 315-րդ և 270-րդ հոդվածներով, դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց՝

Լյուդմիլա Նիկոլայի Զակռասնյանայի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և թիվ ԵԿԴ/0098/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով:
Լյուդմիլա Նիկոլայի Զակռասնյանայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն. Ռ. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ