Գործ ԵԿԴ/0285/01/15


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«
քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի,


մասնակցությամբ`

մեղադրող« Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն
վարչական շրջանների դատա-
խազության ավագ դատախազ` Կարեն Պետրոսյանի,

պաշտպան(հանրային)` Անժելիկա Հակոբյանի,


նույն դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արա¬գաց¬ված դա¬տա¬կան քննության կարգով քննեց և 2016թ. փետրվարի 1-ին ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Դավիթ Վազգենի Մելիքյանի` (ծնված 1992թ. ապրիլի 26-ին« Արմավիր քաղաքում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխա¬տում, նախկի¬նում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ համայնքի 1-ին փողոցի 73-րդ տանը, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հան¬¬ցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն)։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 12808115 քրեական գործը հարուցվել է 2015թ. նոյեմբերի 25-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ քննչական կո¬միտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վար¬չական շրջանների քննչա¬կան բաժնում` Դավիթ Մելիքյանի կողմից սառը զենք կրելու դեպքի առթիվ։
2015թ. նոյեմբերի 27-ին Դավիթ Մելիքյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռա¬նալու մասին ստորագրություն։
2015թ. դեկտեմբերի 2-ին քրեական գործը Դավիթ Վազգենի Մելիքյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2015թ. դեկտեմբերի 4-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «2015 թվականի նոյեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Զորավար Անդրանիկի կայարանում ապօրինի կերպով կրել է արհեստագործական եղանակով պատ¬րաստված կռփազենքերի նմանողությամբ սառը զենքերի շարքին դասվող առարկա« որը նույն օրը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության մետրոպոլիտենի պահպանության բաժնի աշխատա¬կիցների կողմից՝ վերջինիս անձնական խուզարկությամբ»։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանը միջնորդեց գործը քննել դա¬տա¬կան քննության արագացված կարգով` հայտարարելով« որ վերը նշված միջ¬նոր¬¬դութ¬¬յունը ներկա¬յացնում է կամավոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ« գիտակ¬ցում է արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանք¬ները։ Ամ¬բաս¬¬¬տան¬յալը նաև հայտարա¬րեց« որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է« հա¬¬մա¬ձայն է դրա հետ« ավելին` առա¬ջադրված մեղադրան¬ք¬ում իրեն լիովին մեղավոր է ճանա¬չում։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը« հաշվի առ¬նելով այն, որ մեղադրողը, մեղադրական եզրակացությունը հաս¬տա¬տելիս գործն արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննե¬լու դեմ չի առարկել, նկատի ունե¬նալով« որ ամ¬բաս¬տանյալը չա¬փահաս է« մեղ¬սու¬նակ« փաստելով« որ առկա են ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդված¬ներով նախա¬տեսված` գործն արագացված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայ¬ման¬ները` Դա¬տա¬¬րա¬նը« համապա¬տաս¬¬խան որոշ¬ման կայաց¬մամբ« գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Դավիթ Մելիքյանին առա¬ջադրված մե¬ղադրանքը Դատարանը հաստատված համարեց հետևյալ ապացույցներով` գործով ամբաս¬տանյալ Դա¬վիթ Մելիքյանի խոս¬տո¬վա¬նա¬կան ցուց¬մունք¬¬ներով, վկաներ Վանիկ Մելքոնյանի և Մուշեղ Սարգսյա¬նի նախաքննական ցուց¬մունքներով, Դավիթ Մելիքյանի անձնական խու¬զարկության 2015թ. նոյեմբերի 16-ին կազմված արձանագրությամբ, դատաքրեագիտական փոր¬ձաքննութ¬յան 2015թ. նոյեմ¬բերի 23-ի թիվ 3401-15 եզրակացությամբ, գործով իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված և ՀՀ ոստիկա¬նության փորձաքրեագիտական վար¬չութ¬յունում պահվող սառը զենք հանդի¬սացող, արհեստագոր¬ծական եղանակով պատրաստված կռփա¬զենքերի նմանողությամբ առարկա¬յի առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը հան¬գում է այն հետևության« որ ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանին առա¬ջադրված մեղադ¬րանքի հիմ¬քում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րութ¬¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերե¬լիության« իսկ համակ¬¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափա¬նիշներին։
Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանն իրեն մեղ¬սագրվող արարքը` ապօրինի կերպով սառը զենք կրելը, կատարել է մեղավո¬րութ¬յամբ, այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդ¬վածի 4-րդ մա¬սով որակված է ճիշտ, վերջինս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթակա է այդ հոդվածի համապատասխան մա¬սով։
Ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬¬գոր¬¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանի անձը բնու¬թագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2015թ. նոյեմբերի 16-ին կատարված հարցման արդյունքների)« երիտասարդ լինելը (համաձայն «AK» սերիայի 0345875 համարի անձնագրի` ծնվել է 1992թ. ապրիլի 26-ին), իսկ որպես պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգամանքներ` մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու անկեղծորեն զղջալը, բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` Արմավիրի մար¬զի Սարդարապատի գյուղապետ Բ.Վարդանյանի կողմից 2015թ. նոյեմբերի 30-ին տրամադրված բնու¬թագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող հան¬գա¬մանք¬ներ չարձանագրեց։
Վերոնշյալ տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանք¬ները հաս¬տատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬¬տա¬կան տվյալ¬¬ներով« իրական են« նվա¬զեցնում են ամբաս¬տանյալ Դ.Մելիքյանի անձի հան¬րային վտան¬¬գա¬վո¬րութ¬յունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Դավիթ Մելիքյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը, հաշվի առ¬նե¬լով վերջինիս անձը, հատկապես` նախկինում դատապարտված չլինելը, երիտասարդ լինելը, նրան մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքի բնույթը և վտանգավորության ցածր աստիճանը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նա¬խա¬¬տեսված պատժատեսակ¬ներից ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանի նկատմամբ կարող է նշանակվել բացառապես նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը։ Դատարանը, հաշվի առնելով նաև ամբաս¬տանյալ Դ.Մելիքյանի պատաս¬խանատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ տուգանքի նվազագույն չափով պատիժ նշանակելը ևս կապահովի պատժի նպատակ¬ները։
Վերոնշյալ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամ¬բաս¬¬տան¬յալ Դավիթ Մելիք¬յանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬¬լական արդարութ¬յունը վերա¬կանգնելու հա¬մար։
Ամբաստանյալ Դավիթ Մելիքյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է« որ այն անհրա¬ժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին« սա¬կայն Դատարանը« պարզելով« որ սույն քրեական գործով Դավիթ Մելիքյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել« նրա դեմ քաղաքացիական հայց չի ներ¬կայացվել, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձա¬նագրմամբ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին` Դատարանը գտնում է, որ գործով իրե¬ղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վար¬չութ¬յունում պահվող սառը զենք հանդիսացող, արհեստագործական եղանակով պատրաստված կռփա¬զենքերի նմանո¬ղութ¬յամբ առարկան անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկ¬ված դատական ծախսերը« ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համա¬ձայն« ամ¬բաստանյալ Դավիթ Մելիքյանի բռնա¬գա¬նձ¬ման ենթակա չեն« հետևաբար` Դատարանն այդ հարցը ևս համարում է լուծված։
Գնահատելով և ամփոփելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, ղեկավար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Դավիթ Վազգենի Մելիքյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդ¬վածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` տու¬գանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Դավիթ Մելիքյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհե¬ռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վար¬չութ¬յունում պահվող սառը զենք հանդիսացող, արհեստագործական եղանակով պատրաստված կռփա¬զենքերի նմանողությամբ առարկան ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված` գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու պատճառաբանությամբ։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգա¬մանք¬ների վերա¬բերյալ Դա¬տա¬րանի հետևությունների։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ