Գործ
ԵԿԴ/0283/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,16,, փետրվարի 2016թ.-ի ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Ն.Խաչատրյանի
Տուժող Հ.Բալյանի

դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հարություն Դավթի Դավթյանի` ծնված 08.10.1990թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, ամուսնացած, իր հայտարարությամբ` միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված է` ք.Երևան, Նորք-Մարաշ 15-րդ փողոց, 26-րդ տուն հասցեով, բնակվում է` ք.Երևան, Րաֆֆու փողոցի 31-րդ շենքի թիվ 20-րդ բնակարան, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի 31 շենքի թիվ 20 բնակարանի բնակիչ, գործով մեղադրյալ՝ Հարություն Դավթի Դավթյանը 2015 թվականի օգոստոսի 14-ին ժամը 01.30-ի սահմաններում, իր քրոջ ամուսնու՝ Ավետիք Հովնանի Մկրտումյանի, հետ գնացել է Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի թիվ 93 հասցեում գործող ավտոլվացման կետ, որտեղ անձնական փախհարաբերությունների պարզաբնաման շուրջ խոսակցություն է սկսվել իր մայրիկի նախկին ընկեր՝ գործով տուժող Հովնան Ավետիքի Բալյանի հետ։ Դրանից որոշակի ժամանակ անց, նշված ավտոլվացման կետ են եկել Հ.Դավթյանի զոքանչը` Նաիրա Հակոբի Դավթյանը, Հ.Բայանի նախկին կինը` Սաթենիկ Մկրտումյանը և տաքսու վարորդը՝ Սուրեն Միրզախանյանը։ Նկատելով վերջիններիս, Հ.Բալյանը փորձել է հեռանալ ավտոլվացման կետից, սակայն Հ.Դավթյանը քաշել է նրա ձեռքից, իսկ Հ.Բալյանն էլ մեկ անգամ հարվածել է Հ.Դավթյանի աչքի շրջանին, որից հետո Հ.Դավթյանը մարմնական վնասվածքներ հասցնելու նպատակով գոտին փաթաթել է աջ ձեռքին ու 7-ից 8 անգամ հարվածներ է հասցրել Հ.Բալյանի դեմքին ու թիկունքին` դիտավորությամբ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ, որն արտահայտվել է կրծքավանդակի շրջանի արյունազեղման ձևով։ Հետագա անախորժություններից խուսափելու համար Հ.Բալյանը նստել է իրեն պատկանող «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի 34 ZN 028 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ու փորձել է հեռանալ, սակայն այդ պահին մեղադրյալ Հ.Դավթյանը մոտեցել է վերջինիս ավտոմեքենային ու ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ հասցնելու միջոցով դիտավորությամբ վնասել է վերը նշված ավտոմեքենայի ետևի ձախ դուռը Հ.Բայանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափի 34.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։
Փաստի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի օգոստոսի 26-ին հարուցվել է քրեական գործ։
06.11.2015.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հարություն Դավթի Դավթյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 30.11.2015թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Հարություն Դավթի Դավթյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն դատարանում մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 14-ին ընթանալիս է եղել իր անձնական օգտագործման ավտոմեքենայով, երբ ոմն Վլեն և Արսենը իրենց ավտոմեքենաներով եկել և փակել են իր ճանապարհն ու տեսադաշտը և սկսել են հնչեցնել հայհոյանքներ։ Այնուհետև, պարզաբանումներ կատարելու նպատակով միասին գնացել են Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի մոտ գտնվող ավտոլվացման կետ, որտեղ գտնվել նաև Հ.Բալյանը, Արսենը, Վլեն և ևս մեկ-երկու տղաներ։ Պարզաբանումներ կատարելուց հետո, երբ գտնվել է դրսում, լսել է, թե ինչպես է Հ.Բալյանը իրեն վատաբանում, ուստի մոտեցել է, և հարցրել, թե ինչումն է խնդիրը։ Այդ ժամանակ Հովնան Բալյանը հարվածել է իր աչքի շրջանին, որից հետո` որպես պատասխան՝ մեկ-երկու անգամ հարվածել է վերջինիս։ Տեղեկացված լինելով, որ Հ.Բալյանը առողջական խնդիրների հետևանքով վիրահատվել է, հարվածել է վերջինիս աչքի և ուսի շրջանում։ Պնդել է, որ բացի Հ.Բալյանին հարվածելուց, ոտքով հարվածել է նաև վերջինիս պատկանող «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի ավտոմեքենին, այն բանից հետո, երբ նա փորձել է դիտավորյալ վրաերթի ենթարկել իրեն։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Հովնան Բալյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հարություն Դավթյանը հանդիսանում է իր նախկին ընկերուհու որդին։
2015թ.-ի օգոստոսի 13-ին, երեկոյան ժամին իր բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել որդու ընկերը` Վլեն, և հայտնել, որ Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի մոտակայքում ծեծել են Հ.Դավթյանին, վերջինս դիմել է փախուստի, ուստի փնտրում են նրան։ Պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի մոտ գտնվող ավտոլվացման կետում` պարզաբանումներ կատարելու նպատակով։ Որոշ ժամանակ անց իր անձնական օգտագործման «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել է ավտոլվացման կետ, իսկ հաճախորդուհի Մարիետա Միրզոյանը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ։ Հասնելով ավտոլվացման կետ, տեսել է, որ այնտեղ են գտնվում Վլեն և Արսենը, ապա, քիչ անց եկել են նաև որդին և Հ.Դավթյանը։ Հ.Դավթյանն իր ձեռքին է փաթաթել սև գույնի գոտին, որով մի քանի անգամ հարվածել է իրեն։ Այդ ամենից հետո ցանկացել է հեռանալ, սակայն Հ.Դավթյանը ոտքերով ու ձեռքերով հարվածել է նաև «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի ավտոմեքենայի ետևի ձախ դռանը` պատճառելով գույքային վնաս։
Պնդել է, որ նշված միջադեպից բացի, ամբաստանյալ Դավթյանը, հանդիպելով իրեն Արշակունյանց պողոտայում, կրկին հայհոյանքներ է հնչեցրել իր հասցեին։
Տուժողը դատարանում հայտարարել է, որ չի հաշտվում ամբաստանյալի հետ և պնդում է, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Մարիետա Միրզոյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Հովնան Բալյանի ծանոթը, վերջինս տաքսու վարորդ է, ում ծառայություններից հաճախակի օգտվում է։
2015թ.-ի օգոսոսի 14-ին Հ.Բալյանի հետ միասին գտնվել են «Կամուրջ» թոնրատան մոտ, երբ զանգահարել են Բալյանի բջջային հեռախոսին և հայտնել, որ որդու հետ կապված որոշակի խնդիրներ են առաջացել։ Հովնանի խնդրանքով նախ գնացել են Երևան քաղաքի Չարենցի փողոց, մայթեզրին կայանել է ավտոմեքենան, Հովնանը գնացել մոտակայքում գտնվող ավտոլվացման կետ, իսկ ինքը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ։ Որոշակի ժամանակ անց նշված ավտոլվացման կետ է եկել «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա, որից իջել և ավտոլվացման կետ են մտել մի քանի անձնինք, այդ թվում նաև` ամբաստանյալ Հ.Դավթյանը։ Այնուհետև, մոտ 10 րոպե անց եկել են նաև մի տղամարդ և երկու կին։ Քիչ անց նկատել է, որ Հ.Դավթյանն իր ձեռքում գտնվող սև գույնի գոտիով մի քանի անգամ հարվածներ է հասցնում Հ.Բալյանի դեմքի շրջանին, անմիջապես իջել է ավտոմեքենայից և բղավել, որպեսզի դադարեցնեն, այլապես կդիմի իրաապահ մարմինների։ Տեսել է նաև, թե ինչպես է Հ.Դավթյանը ոտքերով հարվածում Բալյանին պատկանող «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի ավտոմեքենայի ետևի ձախ դռանը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նարիա Դավթյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հ.Դավթյանը հանդիսանում է իր դստեր ամուսինը։
2015թ.-ի օգոստոսի 14-ին Հ.Բալյանի նախկին կնոջ` Սաթենիկ Մկրտումյանի հետ միասին տաքսիով գնացել են Երևան քաղաքի Չարենցի փողոց մոտակայքում գտնվող ավտոլվացման կետ, որտեղ գտնվել են մի քանի անձինք, այդ թվում նաև` Ա.Բալյանը և Հ.Դավթյանը։ Տեսնելով իրենց, երիտասարդների մի մասը, այդ թվում նաև Հ.Բալյանը, փորձել են հեռանալ, սակայն, Հ.Բալյանը մոտենալով Հ.Դավթյանին, ձեռքով հարվածել է նրան։ Այնուհետև, Հ.Դավթյանը ձեռքով մի քանի անգամ հարվածել է Հ.Բալյանի մարմնի տարբեր հատվածների, որից հետո բոլորը առանձնացել են։
Քանի որ այդտեղ է գտնվել է կարճ ժամականահատված, չի նկատել, թե այդ ժամանակ Հ.Դավթյանը հարվածել է Հ.Բալյանի ավտոմեքենային, թե՝ ոչ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Սաթենիկ Մկրտումյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հ.Դավթյանը հանդիսանում է իր հարսի եղբայրը, իսկ տուժող Հ.Բալյանը` ամուսինը։
2015թ.-ի օգոստոսի 14-ին գնացել է Երևան քաղաքի Չարենցի փողոց մոտակայքում գտնվող ավտոլվացման կետ, որտեղ գտնվել է նաև որդին` Ա.Բալյանը, ում հետ միասին հեռացել են։ Հետագայում տեղեկացվել է, որ տեղի է ունեցել քաշքշուկ և Հ.Դավթյանը հարվածել է Հ.Բալյանին, բացի այդ վնասել է նաև Հ.Բալյանին պատկանող «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի ավտոմեքենային։
Պնդել է, որ երբ գտնվել է ավտոլվացման կետի մոտ, որևէ քաշքշուք, ծեծկռտուք չի տեսել, այդ ամենի մասին միայն տեղեկացել է այն ժամանակ, երբ տեսել է Հ.Բալյանին` վնասվածքներով հանդերձ։
Ըստ վկայի` ավտոլվացման կետի մոտ տեղի է ունեցած վիճաբանությունը կատարվել է ոմն Վլեի պատճառով։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`

գործով վկա Սուրեն Մարտիրոսյանի՝ 10.11.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ

«Ճանաչում է Նաիրա Դավթյանին, վերջինիս հետ աշխատող Սաթենիկին, ինչպես նաև` Հարություն Դավթյանին և Հովնան Բալյանին։ 2015թ.-ի օգոստոսի 14-ին ժամը 01։00-ի սահմաններում Նաիրան զանգահարել է իրեն և կանչել «Էրեբունի» թանգարանի մոտ գտնվող նրա գրասենյակ, որից հետո իր ավտոմեքենան են նստել վերջինս և Սաթենիկը։ Նաիրան իրեն ասել է, որպեսզի գնան Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի ուղղությամբ, որից հետո ուղևորվել են։ Երբ հասել են նշված վայր, Սաթենիկը և Նաիրան, իջնել են մեքենայից և գնացել դեպի մոտակայքում գտնող ավտոլվացման կետ։ Որոշ ժամանակ անց, ինքը նույնպես գնացել է ավտոլվացման կետ, որտեղ նկատել է, որ Հարությունը և Հովնանը վիճաբանում են, ապա փորձել են դուրս գալ դեպի փողոց։ Նկատել է, որ Հարությունը ձեռքին փաթաթել է սև գույնի գոտի, որով հարվածում էր Հովնանին։ Դրանից հետո Նաիրայի և Հարությունի հետ միասին նստել են իր ավտոմեքենան և հեռացել են։ Վերջիններիս տարել է Էրեբունի թանգարանի մոտ կայանված` Հարությունի ավտոմեքենայի մոտ։ Ավտոլվացման կետի մոտ տեսել է Հովնանին պատկանող «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի ավտոմեքենան, սակայն չի նկատել, որ այդ ավտոմքենայի մեջ նստած մարդ կա։ Բացի այդ, չի նկատել, որ Հարությունը հարվածել է Հովնանի ավտոմեքենային։ Ավտոլվացման կետում տեսել է մի քանի երիտասարդների, սակայն նրանցից որևէ մեկին չի ճանաչում։ Չի նկատել նաև, որ բացի Հարությունից, ներկա գտնվողներից որևէ մեկը մյուսին հարվածեր, ինքը ներկա է գտնվել միայն այն պահին, երբ Հարությունը և Հովնանը վիճաբանել են։ Չի կարող հստակ նշել անձանց և ասել, թե ովքեր են մասնակցել այդ վիճաբանությանը, բացի այդ չգիտի, թե ավարտից հետո ուր են գնացել։ Միջադեպի ընթացքում հայհոյանքներ չեն հնչել, չի նկատել, որ գտնվել են նաև այլ քաղաքացիներ։ Վլեին և Արսենին չի ճանաչում, նրանց վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի»։

Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 2385 եզրակացությունը, համաձայն որի` «Հ.Բալյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` կրծքավանդակի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառած է բութ առարկայով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։
/տես` գ.թ. 26-27, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաապրանքագիտական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության փորձագետի թիվ 2778-15 եզրակացությունը՝ համաձայն որի` «փորձաքննությանը տրամադրված «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի 34 ZN 028 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վնասելու հետևանքով պատճառված վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2015թ. օգոստոսի 14-ի դրությամբ գնահատվում է 34.000 դրամ։
Փորձաքննությանը տրամադրված «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի 34 ZN 028 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ետևի ձախ դռան վրա առկա վնասվածքները մեխանիկական բնույթի են, կարող էին առաջանալ պինդ սահմանափակ մակերես ունեցող, համեմատաբար հարթ մարմինների հետ /ինչպիսին կարող էր հանդիսանալ մարդու ոտքը, ձեռքը/ կոնտակտի մեջ մտնելու հնարավոր է հարվածի հետևանքով և վերջիններս կարող էին առաջանալ վերը նկարագրված հանգամանքներում»։

/տես` գ.թ. 68-71, 103
դատական նիստի արձանագրությունը /

«Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի 34 ZN 028 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը։
/տես` գ.թ 105
դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Հովնան Ավետիքի Բալյանի մասնակցությամբ կազմված «դեպքի վայրի զննության մասին» արձանագրությունը, համաձայն որի` «վերջինս մանրամասն նկարագրել է Հարություն Դավթյանի հանցավոր արաքը»։

/տես` գ.թ. 40-41
դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Հարություն Դավթի Դավթյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և նրա՝ թիվ 003711 զինվորական գրքույկը։
/տես` գ.թ. 84, դատական նիստի արձանագրությունը/


3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Հարություն Դավթի Դավթյանը 2015 թվականի օգոստոսի 14-ին ժամը 01.30-ի սահմաններում, իր քրոջ ամուսնու՝ Ավետիք Հովնանի Մկրտումյանի, հետ գնացել է Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի թիվ 93 հասցեում գործող ավտոլվացման կետ, որտեղ անձնական փախհարաբերությունների պարզաբնաման շուրջ խոսակցություն է սկսվել իր մայրիկի նախկին ընկեր՝ գործով տուժող Հովնան Ավետիքի Բալյանի հետ։ Դրանից որոշակի ժամանակ անց, նշված ավտոլվացման կետ են եկել Հ.Դավթյանի զոքանչը` Նաիրա Հակոբի Դավթյանը, Հ.Բայանի նախկին կինը` Սաթենիկ Մկրտումյանը և տաքսու վարորդը՝ Սուրեն Միրզախանյանը։ Նկատելով վերջիններիս, Հ.Բալյանը փորձել է հեռանալ ավտոլվացման կետից, սակայն Հ.Դավթյանը քաշել է նրա ձեռքից, իսկ Հ.Բալյանն էլ մեկ անգամ հարվածել է Հ.Դավթյանի աչքի շրջանին, որից հետո Հ.Դավթյանը մարմնական վնասվածքներ հասցնելու նպատակով գոտին փաթաթել է աջ ձեռքին ու 7-ից 8 անգամ հարվածներ է հասցրել Հ.Բալյանի դեմքին ու թիկունքին` դիտավորությամբ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ, որն արտահայտվել է կրծքավանդակի շրջանի արյունազեղման ձևով։ Հետագա անախորժություններից խուսափելու համար Հ.Բալյանը նստել է իրեն պատկանող «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի 34 ZN 028 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ու փորձել է հեռանալ, սակայն այդ պահին մեղադրյալ Հ.Դավթյանը մոտեցել է վերջինիս ավտոմեքենային ու ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ հասցնելու միջոցով դիտավորությամբ վնասել է վերը նշված ավտոմեքենայի ետևի ձախ դուռը Հ.Բայանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափի 34.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այլ կերպ, Հարություն Դավթի Դավթյանը կատարել է արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի վերջինս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Հարություն Դավթի Դավթյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Հարություն Դավթի Դավթյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, ինչպես նաև այն, որ նա ունի առողջական խնդիրներ, մասնավորապես` 15.07.2014թ.-ի ԿԲՀ զորակոչային հանձնաժողովի թիվ 003711 որոշմամբ ճանաչվել է ոչ պիտանի «Խաղաղ ժամանակներում զինվորական ծառայության»` հիվանդությունների ցուցակի 1-ին սյունակի 7Բ հոդվածի կարգով։

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Դավթի Դավթյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Դավթի Դավթյանի կողմից կատարված արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն տուգանքի ձևով՝ որպիսի պատիժը վերջինս պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության և պատժաչափերի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«Ծեծելը կամ այլ բռնի գործողություններ կատարելը, որը չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը հարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Ուրիշի գույքը դիտավորությամբ ոչնչացնելը կամ վնասելը, որը զգալի չափերի վնաս է պատճառել՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկից հարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հարություն Դավթի Դավթյանին կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Հարություն Դավթի Դավթյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն, անդրադառնալով Հարություն Դավթի Դավթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի, 34 ZN 028 հաշվառման համարանիշի ավտոմենքենան, որն ի պահ է հանձնված տուժող Հ.Բալյանին, պետք է թողնել վերջինիս տնօրինությանը։

4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հարություն Դավթի Դավթյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հարություն Դավթի Դավթյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի` 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի` 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Հարություն Դավթի Դավթյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հարություն Դավթի Դավթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել նափոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Ֆոլկսվագեն-Ջետտա» մակնիշի, 34 ZN 028 հաշվառման համարանիշի ավտոմենքենան, որն ի պահ է հանձնված տուժող Հ.Բալյանին՝ թողնել վերջինիս տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն