ԵԿԴ/0282/01/15


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
21 հունիսի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
Հ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Ս.ՄՈՎՍԻՍՅԱՆԻ
Ա.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ
տուժող Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Հ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
պաշտպան Լ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ


դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Հայկ Նորի-կի Մանուկյանի` ծնված 05.10.1967թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտա-րարությամբ` ամուսնացած, խնամքին 2 անձ և միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, առողջ, չի աշխատել, դատվածություն չունեցող, բնակվել է՝ ք.Երևան, Սիսվանի փողոց, տուն հ. 16, արգելանքի տակ է 2015թ. հոկտեմբերի 7-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Եսայանը 22.09.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցել է թիվ 16143115 քրեական գործը և այն ընդունել իր վա-րույթ։
Քննիչի 06.10.2015թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Հ.Մանուկյանի նկատմամբ ընտրվել է ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին, իսկ 07.10.2015թ. որոշմամբ Հ.Մանուկյանը ներ-գրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.10.2015թ. որոշմամբ Հ.Մանուկյանի նկատմամբ` որպես խա-փանման միջոց, կիրառվել է երկու ամիս ժամկետով կալանավորումը՝ դրա սկիզբը հաշվելով նրան արգելանքի վերցնելու պահից` 2015թ. հոկտեմբերի 7-ից։
2015թ. նոյեմբերի 27-ին թիվ 16143115 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2015թ. դեկտեմբերի 1-ի որոշ-մամբ Հայկ Նորիկի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015թ. դեկտեմբերի 14-ի որոշմամբ նշա-նակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Հայկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. սեպտեմբերի 10-ին եղբոր՝ Արմեն Մանուկյանի և գործով դեռևս չպարզված ոմն Ստյոպի հետ միասին իրենց՝ Երևան քա-ղաքի Սիսվան 16 տան բակում հաց են կերել և օղի խմել, որից հետո ժամը 17։00-ի սահման-ներում, Հայկ Մանուկյանի և Արմեն Մանուկյանի միջև կենցաղային հարցերի շուրջ ծագած վի-ճաբանության ժամանակ Հայկ Մանուկյանը մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավո-րությամբ բռունցքներով հարվածներ է հասցրել Արմեն Մանուկյանի մարմնի տարբեր մասերին և վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել ձախ ստորին կոպի, ձախ գոտկային, ձախ ականջախեցու շրջանների արյունազեղումների, ձախ նախաբազկի և կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանների քերծվածքների, ձախ ճակատային, ձախ այտային և ստորին շրթունքի շրջանների սալջարդ վերքերի, կրծքավանդակի փակ բութ վնասվածքի, ձախից՝ 8-9-րդ կող-ոսկրերի կոտրվածքների, ձախակողմյան պնևմոթորաքսի, փակ զուգակցված գանգուղեղային վնասվածքի, գլխուղեղի ցնցման, ճակատային շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդ, քերծ-ված վերքերի և քթոսկրի կոտրվածքի ձևով առողջության ծանր վնաս»։
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Հ.Մանուկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Հայկ Մանուկյանը, 2015թ. սեպտեմբերի 10-ին՝ ժամը 17-ի սահմաններում, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, կենցաղային հար-ցերի՝ իրեն, տուժողին և իրենց քրոջը պատկանող տան վաճառքի հետ կապված հարցի և նշված տունը տուժողի կողմից վերցված վարկի պատճառով արգելանքի տակ գտնվելու հարցի հետ կապված, վիճաբանել է եղբոր՝ տուժող Արմեն Մանուկյանի հետ, որի ընթացքում բռունցքներով և ոտքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին և նրա առողջությանը դիտա-վորությամբ պատճառել է ծանր վնաս՝ ձախ ստորին կոպի, ձախ գոտկային, ձախ ականջախե-ցու շրջանների արյունազեղումների, ձախ նախաբազկի և կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջան-ների քերծվածքների, ձախ ճակատային, ձախ այտային և ստորին շրթունքի շրջանների սալ-ջարդ վերքերի, կրծքավանդակի փակ բութ վնասվածքի, ձախից՝ 8-9-րդ կողոսկրերի կոտըր-վածքների, ձախակողմյան պնևմոթորաքսի, փակ զուգակցված գանգուղեղային վնասվածքի, գլխուղեղի ցնցման, ճակատային շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդ, քերծված վերքերի և քթոսկրի կոտրվածքի ձևով։
Վիճաբնությանը միջամտել է տուժողի դուստրը՝ վկա Լիլիթ Մանուկյանը, ով վիճաբանու-թյան սկզբնական պահին իր երեխայի հետ դուրս է եկել տնից, սակայն քիչ անց քրոջ՝ վկա Լու-իզա Մանուկյանի հեռախոսով հայտնած խնդրանքով հետ է վերադարձել և, տեսնելով վնաս-վածքներ ստացած հորը, քարով հարվածել է ամբաստանյալի գլխին, որից հետո զանգահարել է է շտապօգնություն ծառայություն և ոստիկանություն։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Հայկ Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց։
Ամբաստանյալի ցուցմունքի համաձայն` 2015թ-ին ինքը Բարսելոնայից վերադարձել է հայրենիք, քանի որ եղբայրը վատառողջ է եղել և վիրահատության կարիք է ունեցել։ Իրենց հայ-րական տունը պատկանում է իրեն, եղբորը և քրոջը, սակայն տան վերաբերյալ իրենց միջև վեճ է եղել, քանի որ եղբայրն ասել է, որ տան 70 տոկոսն իրեն է պատկանում։ Իրենք ցանկացել են վաճառել այդ տունը, և ինքը զբաղվել է տան վաճառքի հարցերով։ Այդ ընթացքում պարզել է, որ իրենց տունը կալանքի տակ է գտնվում՝ եղբոր կողմից վարկ վերցնելու և դրա տոկոսները չվճա-րելու պատճառով։ Այդ մասին հայտնել է իրենց քրոջը՝ Ռուզաննային։ Հետո, երբ ինքը վերա-դարձել է տուն, տեսել է, որ եղբայրը բակում միայնակ նստած խմում է։ Այդ ժամանակ իրենց տուն են եկել նաև Ստյոպան, ում չի ճանաչում, և նրա կինը։ Ինքն ու եղբայրը զրուցել են, և ինքը եղբորն ասել է, որ Ռուզաննային տեղյակ է պահել, որ իրենց տունը կալանքի տակ է։ Վիճաբա-նության ընթացքում առաջինն ինքն է 3 անգամ ձեռքով հարվածել՝ ապտակել, եղբոր դեմքին, քանի որ նա հայհոյել է իրեն, իր կնոջն ու երեխաներին, սակայն եղբայրն էլ իրեն է հարվածել։ Ստյոպան փորձել է բաժանել իրենց։ Մինչ եղբորը հարվածելը՝ ինքը կոտրել է տան պատուհանի ապակին։ Իրենց վիճաբանությանը միջամտել է եղբոր աղջիկը և քարով հարվածել է իր գլխին։
Տուժող Արմեն Մանուկյանը դատաքննությամբ հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն դատարանի հարցին պատասխանեց, որ ինքը եղբոր կնոջն ու երեխաներին չի հայհոյել, Հ.Մա-նուկյանը բռունցքով հարվածել է իր դեմքին և ոտքով՝ կրծքավանդակին։
Տուժող Արմեն Մանուկյանի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմուն-քի համաձայն՝ ինքը և իր եղբայր Հայկ Մանուկյանը ցանկացել են իրենց տունը վաճառել կամ գրավ դնել, սակայն ինքը 3-4 տարի առաջ «Նուռ» քարտից 150.000 ՀՀ դրամ է վերցրած եղել և չի մարել տոկոսները, ինչի պատճառով իրենց տունը հայտնվել է կալանքի տակ։ Նշված հանգա-մանքի շուրջ տարաձայնություներ և վիճաբանություններ են ծագել իր և Հ.Մանուկյանի միջև։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 10-ին՝ ժամը 14-ի սահմաններում, մեկ շիշ օղի ձեռքին գնացել է իրենց՝ Երևան քաղաքի Սիսվան 16 տուն, որտեղ տան բակում նստած են եղել Ստեփան Ամիր-շադյանը և Հայկ Մանուկյանը։ Ինքը նստել է վերջիններիս հետ և սկսել է օղի խմել։ Դրանից հե-տո, Հ.Մանուկյանն իրեն ասել է, որ ինքը մի քանի օր առաջ հայհոյել է իր կնոջն ու երեխային և այդ պատճառով սկսել է հայհոյել իրեն, որից հետո կոտրել է տան ապակիները։ Ինքն այդ ժա-մանակ իր դստերը՝ Լիլիթ Մանուկյանին՝ երեխայի հետ, և Ս.Ամիրշադյանի կնոջը խնդրել է տնից դուրս գալ, իսկ իր մյուս դուստրը՝ Լուիզա Մանուկյանը, մնացել է տանը։ Դրանից հետո, Հ.Մա-նուկյանը նորից սկսել է հայհոյել իրեն և հարձակվել է իր վրա՝ բռունցքներով հարվածելով իր երեսին, իսկ ոտքով՝ ձախ կողքին, և պատճառել է մարմնական վնասվածքներ։ Այդ ժամանակ Հ.Մանուկյանին փորձել են հանգստացնել Ս.Ամիրշադյանը և իր դուստր Լուիզա Մանուկյանը, սակայն Հ.Մանուկյանը նորից է հարվածել իրեն։ Հարվածներ ստանալու ընթացքում ինքը գտնվել է բազմոցի վրա նստած, իսկ մինչ դեպքը վնասվածքներ չի ունեցել։
Վկա՝ տուժողի դուստր, Լուիզա Մանուկյանի ցուցմունքի համաձայն՝ դեպքի օրն ինքն ու քույրը՝ Լիլիթ Մանուկյանը, գնացել են տուն և տեսել են, որ իրենց հորեղբայրը, հայրը և հոր ընկերը՝ Ստյոպան, տան բակում նստած օղի են խմում։ Ինքը գնացել է խոհանոց՝ սուրճ պատ-րաստելու։ Այնուհետև, բակից ուժեղ ձայներ է լսել և, անմիջապես դուրս գալով, տեսել է, թե ինչ-պես է հորեղբայրը բռունցքով հարվածում հոր դեմքին։ Վեճի ընթացքում քույրը երեխայի հետ դուրս է եկել տնից։ Ինքն ու Ստյոպան փորձել են բաժանել հորն ու հորեղբորը, սակայն չի ստացվել։ Վեճի ընթացքում հորեղբայրն ու հայրը հայհոյել են միմյանց։ Տեսնելով, որ հոր-եղբայրը չի հանգստանում, ինքը զանգել է մորն ու քրոջը, որպեսզի նրանք տուն վերադառնան։
Հորեղբայրը ձեռքով հարվածել և կոտրել է իրենց տան պատուհանի ապակին և դրանից հետո նոր սկսել է հարվածել իր հորը։
Վկա՝ տուժողի կին, Ռուզաննա Պապյանի ցուցմունքի համաձայն՝ դեպքի օրն ինքը ժամը 15-ից գնացել է աշխատանքի։ Ժամը 17-18-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր աղջիկը՝ Լուիզան, և հայտնել, որ հայրն ու հորեղբայրը կռվում են։ Ինքը հեռախոսով լսել է, թե ինչպես է աղջիկն ասում՝ հոպար մի խփի։ Ինքն անմիջապես աշխատանքի վայրից թույլտվություն է վերցրել ու գնացել տուն։ Հասնելով տուն՝ տեսել է, որ իր ամուսինը վատ վիճակում է գտնվում՝ դեմքը արյունոտ է եղել, ու նա չի կարողացել շարժվել, սակայն գիտակցությունը տեղն է եղել։ Իր հարցին, թե այս ինչ վիճակ է, ոչ ոք չի պատասխանել, քանի որ երկուսն էլ՝ տուժողն ու ամբաս-տանյալը, խմիչքի ազդեցության տակ են եղել։
Դեպքին նախորդող օրերին և դեպքի օրն ամուսինը մարնական վնասվածքներ չի ունեցել։
Իրենց տունը պատկանում է իր ամուսնուն, ամբաստանյալին, նրանց քրոջը և նրանց միջև տան հետ կապված խնդիրներ են եղել։
Վկա՝ տուժողի դուստր, Լիլիթ Մանուկյանի ցուցմունքի համաձայն՝ դեպքի օրն ինքը, իր երեխան ու քույրը գնացել են տուն և տեսել են, որ իրենց հայրը, հորեղբայրը և Ստյոպան խմում են։ Երբ վիճաբանության ձայներ են լսել և տան պատուհանի ապակին ջարդվել է, ինքն իր երեխայի և Ստյոպայի կնոջ հետ դուրս են եկել տնից։ Դրանից հետո քույրը զանգահարել է իրեն և խնդրել է վերադառնալ։ Ինքն ու մայրը միաժամանակ ներս են մտել ու տեսել են, որ հայրը արնաշաղախ է ու կորցրել է գիտակցությունը։ Ինքը քարով հարվածել է հորեղբոր գլխին, սա-կայն մայրը միջամտել է։ Դրանից հետո ինքը զանգահարել է շտապօգնություն և ոստիկանու-թյուն։
Դատաբժշկական փորձաքննության 24.09.2015թ. 1773/հ եզրակացության համաձայն՝ Ա.Մանուկյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ զննության տվյալների՝ ձախ ստորին կոպի, ձախ գոտկային, ձախ ականջախեցու շրջանների արյունազեղումների, ձախ նախաբազկի և կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանների քերծվածք-ների, ձախ ճակատային, ձախ այտային և ստորին շրթունքի շրջանների սալջարդ վերքերի, կրծքավանդակի փակ բութ վնասվածքի, ձախից 8-9-րդ կողոսկրերի կոտրվածքների, ձախա-կողմյան պնևմոթորաքսի, փակ զուգակցված գանգուղեղային վնասվածքի, գլխուղեղի ցնցման, ճակատային շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդ, քերծված վերքերի և քթոսկրի կոտըր-վածքի ձևով, պատճառվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկե-տում, չի բացառվում որոշմամբ և տուժողի կողմից նշված հանգամանքներում, և նշված վնաս-վածքները տուժողի առողջությանը պատճառել են կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։
Դատաբժշկական փորձաքննության 11.11.2015թ. թիվ 404 եզրակացության համաձայն՝ 1. Ա.Մանուկյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատ-կանում է արյան 0 խմբին։
2. Հ.Մանուկյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատ-կանում է արյան ուղեկցող H հակածինով A խմբին։
3. Հ.Մանուկյանի վերնաշապիկի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատ-վեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական հա-մակարգի առաջացել է արյան ուղեկցող H հակածինով A խումբ ունեցող անձից կամ անձան-ցից, այդ թվում՝ նաև կարող էր առաջանալ Հ.Մանուկյանից։ Սակայն, հաշվի առնելով գործի հանգամանքները և այն, որ նշված արյան հետքերում կլանման-անջատման ռեակցիայով հայտնաբերվել են միայն A և H հակածիններ, իսկ ծածկապակու փորձով իզոհեմագլյուտինին-ներ չեն հայտնաբերվել, հնարավոր չէ բացառել H հակածնի առաջացումը նաև արյան 0 խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում՝ նաև Ա.Մանուկյանից։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին» 17.11.2015թ. որոշման համաձայն՝ Հ.Մանուկյանի վերնաշապիկը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։
«Դեպքի վայրի զննության մասին» 16.06.2015թ. արձանագրության համաձայն՝ զննու-թյան մասնակից Լ.Մանուկյանը հայտարարել է, որ հորեղբայրը 2015թ. սեպտեմբերի 10-ին՝ ժա-մը 19-ի սահմաններում, իր հայրիկին հենց տան աստիճանների առջև դրված սեղանի շուրջ է հարվածներ հասցրել։
«Զննման մասին» 19.11.2015թ. արձանագրության համաձայն՝ «Արմենիա» Բ/Կ-ի կրի-մինալ մատյանում 10.09.2015թ-ին՝ ժամը 22։30-ին, գրանցվել է հետևյալը՝ Մանուկյան Հայկ Նորիկի, ք.Երևան, Սիսվանի 5-րդ փողոց 16 տուն, 055-60-00-53, ըստ հիվանդի հայտարա-րության վիճաբանություն է եղել նույն հասցեում՝ եղբոր հետ։
«Զննման մասին» 19.11.2015թ. արձանագրության համաձայն՝ պատահարների վերա-բերյալ ոստիկանության մարմնում հեռախոսով, հեռագրով պահպանական ազդանշանային սարքերի և այլ ազդանշանների գործելու միջոցով ստացված տեղեկությունների գրացման-հաշ-վառման թիվ 2 մատյանի 154/3 համարում 10.09.2015թ-ին՝ ժամը 19։09-ին, կատարվել է գրառում՝ այն մասին, որ 1-02 է ահազանգել Մանուկյան Լիլիթը՝ Կիլիկիա 5-րդ փողոց, տուն 16, 041-08-67-77 բջջային հեռախոսահամարով և հայտնել է, որ իր հորեղբայրը ծեծում է հայրիկին, ով դեմքի հատվածում ստացել է մարմնական վնասվածք։
«Այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու մասին» 19.11.2015թ. որոշման համաձայն՝ պատահարների վերաբերյալ ոստիկանության մարմնում հեռախոսով, հեռագրով պահպանա-կան ազդանշանային սարքերի և այլ ազդանշանների գործելու միջոցով ստացված տեղեկու-թյունների գրացման-հաշվառման թիվ 2 մատյանի համապատասխան էջի պատճենը ճանաչվել է ապացույց։

Դատարանի վերլուծություն.

Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույց-ների բավարար ամբողջությամբ հաստատվեց, որ ամբաստանյալը տուժողի առողջությանը դի-տավորությամբ պատճառել է կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս, այսինքն՝ կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի այն պատճառաբանություններին, որ.
- «Դատաբժշկական եզրակացությունը բավականաչափ պարզ չէ և ոչ լիարժեք, այն չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում՝ որպես անձի մեղքը հիմնավորող ապացույց,
- «Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը և գործում առկա մյուս ապա-ցույցները որևէ ապացուցողական նշանակություն չունեն անձին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք առաջադրելու և դատապարտելու համար,
- ոչ ոք չի հերքում, որ տեղի է ունեցել վիճաբանություն, սակայն Հ.Մանուկյանը վիճա-բանության ժամանակ ապակիով կտրել է ձեռքը և իր վերնաշապիկի վրա բնականաբար կարող էր առկա լինել արնանման հետքեր,
- պատահարների վերաբերյալ ոստիկանության մարմնում հեռախոսով, հեռագրով պահ-պանական ազդանշանային սարքերի և այլ ազդանշանների գործելու միջոցով ստացված տեղե-կությունների գրացման-հաշվառման թիվ 2 մատյանի արձանագրությամբ ոչ թե ապացուցվում, այլ հերքվում է Հ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով առաջադրված մե-ղադրանքը,
- նախաքննությունը կատարվել է բազմաթիվ թերություններով և ապացույցների բավա-րար համակցությամբ հիմնավորված չէ, որ Հ.Մանուկյանը ի սկզբանե դիտավորություն է ունեցել Ա.Մանուկյանի առողջությանը պատճառել ծանր վնաս,
ապա դատարանը, արժանահավատ համարելով քրեադատավարական նորմերի պահ-պանմամբ ձեռք բերված տուժողի և վկաների ցուցմունքներն ու դրանք մյուս ապացույցների հետ համակցությամբ վերլուծելով և գնահատելով, հանգում է եզրակացության, որ պաշտպանի պատճառաբանություններն անհիմն են ու չեն կարող հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Հ.Մա-նուկյանի անմեղությունը ճանաչելու և արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար։
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի այն պատճառաբանություններին, որ ինքը դիտավո-րություն չի ունեցել եղբոր առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու, և եղբայրը սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել, որից հետո ինքը միայն ապտակել է նրան, այլ ոչ թե բռունցքով և ոտքով հարվածել, ապա դատարանը գտնում է, որ վերը նշված պատճառաբանությամբ դրանք նույն-պես արժանահավատ չեն և քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նը-պատակ են հետապնդում։
Այսպիսով, դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալը կատարել է հանցա-գործություն՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ինչը հաս-տատվում է ինչպես նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքով, այնպես էլ` տուժողի և վկա-ների ցուցմունքներով ու դատաքննությամբ հետազոտված և համակցության մեջ գնահատված մյուս ապացույցներով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավո-րության բարձր աստիճանը և նրա անձը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դա-տական քննությամբ ձեռք չբերվեցին։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա-մանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա հանցանքը կատարել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։
Տուժողը քաղաքացիական հայց չհարուցեց։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հար-ցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատա-վճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360, 365-րդ և 369-372 հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հայկ Նորիկի Մանուկյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Իրեղեն ապացույցը՝ Հայկ Մանուկյանի վերնաշապիկը, վերադարձնել նրան։
Հ.Մանուկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել ան-փոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. հոկտեմբերի 7-ից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվե-լու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ