Գործ
ԵԿԴ/0271/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,01,, փետրվարի 2016թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Ա.Գրիգորյանի
Տուժողներ Դ.Թևանյանի
Էդ.Հարոյանի
Է.Մարգարյանի
Ա.Գևորգյանի
Ա.Շարոյանի
Ա.Բզնունու
Լ.Թումասյանի
Ռ.Գևորգյանի
Կ.Բեժանյանի
Տ.Գևորգյանի
Մ.Մարգարյանի
Մ.Մամյանի
Ք.Ամիրխանյանի
Ք.Խաչատրյանի
Պաշտպան Լ.Օհանյանի

դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գոռ Պավելի Քերոբյանի` ծնված 26.09.1989թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ երկու անչափահաս երեխա, աշխատում է «Ինտեր Լոտո» ՍՊԸ-ում` որպես տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ինժեներ, նախկինում չդատված, հաշվառված է՝ ք.Երևան, Արտաշիսյան փողոցի 46-րդ շենքի թիվ 1-ա հասցեում, բնակվում է` Երևան քաղաքի Սարկավագի փողոցի 126/2 շենքի թիվ 22-րդ հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի՝
«Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 126/2 շենքի թիվ 2 հասցեի բնակիչ Գոռ Պավելի Քերոբյանը 2011 թվականին իր կնոջ՝ Մարինա Ուզոեվայի, անվամբ հիմնադրել է «Հայասա սպորտային ակումբ» հասարակական կազմակերպությունը և Երևանի «Մուշեղ Իշխանի» անվան միջնակարգ դպրոցում անցկացրել է կարատեի դասըթացներ։ 2013 թվականի ընթացքում խաբեությամբ գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, «List.am» ինտերնետային կայքում տեղադրել է հայտարարություն «Հայասա սպորտային ակումբ» հասարակական կազմակերպություն տարբեր բնագավառի մասնագետների աշխատանքի հրավիրելու մասին։ Տեղադրված հայտարարության միջոցով Գոռ Քերոբյանը հանդիպել է Լուսինե Պետրոսյանին և հայտնել սպորտային համալիր հիմնադրելու իր մտադրության մասին ու վերջինիս ընտրել որպես հասարակական կազմակերպության նախագահ, նրան վստահելով մտացածին սպորտային համալիրի համար տարբեր բնագավառի մասնագետների հավաքագրման գործընթացը։ Հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Քերոբյանը, որպես կազմակերպության գրասենյակ վարձակալել է Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 2/6 հասցեում գտնվող տարածքը և որպես աշխատակիցներ աշխատանքի է ընդունել տարբեր անձանց, այդ թվում նաև թռուցիկ տարածողների, որոնց միջոցով մտացածին սպորտային համալիրում աշխատանքի հրավիրելու մասին թռուցիկներ է տարածել Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում, կազմակերպության գրասենյակ այցելած անձանց աշխատանքի ընդունելու պարտադիր պայման նշելով 12.000 ՀՀ դրամ գումարը՝ որպես հետագայում սպորտային խմբի ծառայություններից օգտվելու վճար։
Նման ճանապարհով Գոռ Քերոբյանն աշխատանքային պայմանգրեր է կնքել քաղաքացիներ Քնարիկ Լուկիանի Ամիրխանյանի, Ալինա Արշակի Ներսիսյանի, Մելինե Լյովայի Մարգարյանի, Նարինե Գոգորյանի, Լենա Տիգրանի Թումասյանի, Մարի Գրիշայի Մամյանի, Սուսաննա Վլադիմիրի Մելքոնյանի, Աղասի Գերասիմի Զինիսյանի, Ծովինար Ջոնիկի Վասիլյանի, Աշոտ Համլետի Ներկարարյանի, Էմմա Բարիսի Մարգարյանի, Կարինե Հարությունյանի, Գոհար Սամվելի Մարտիրոսյանի, Գուրգեն Վազգենի Դավթյանի, Սարգիս Աշոտի Ամիրյանի, Տարոն Գրիշայի Գևորգյանի, Աստղիկ Ցոլակի Գևորգյանի, Հայկ Թևանի Ավետյանի, Արտակ ժորայի Նիկողոսյանի, Ռուզաննա Ստյոպայի Հովսեփյանի, Մերի Արամայիսի Ամիրաղյանի, Գևորգ Սերգեյի Խաչատրյանի, Կարո Մամիկոնի Բեժանյանի, Վազգեն Սամվելի Հովհաննիսյանի, Արամ Գագիկի Շարոյանի, Ռուզաննա Ալֆրեդի Գևորգյանի, Մարիամ Վահրամի Մարկոսյանի, Մարինե Մարտունի Եփրեմյանի, Լիանա Վահանի Ստեփանյանի, Վահե Խաչատուրի Բադալյանի, Վոլֆ Արթուրի Ալեքսանյանի, էդգար Տիգրանի Հարոյանի, Անուշ Սմբատի Նալբանդյանի, Վահրամ Վարդանի Օհանյանի, Արմեն Հրանտի Մարտիրոսյանի, Արուսյակ Գագիկի Մովսիսյանի, Մելսիդա Թելմանի Արշակյանի, Շառլոտտա Արսենի Նալբանդյանի, Ռուզաննա Խաչիկի Եղիազարյանի, Հովհաննես Սերգեյի Խաչատրյանի, Դավիթ Լյովայի Թևանյանի, Լիլիթ Վաչագանի Հարությունյանի. Դինա Վլադիմիրի Մարկարովայի, Լուսինե Սամվելի Գյոզալյանի, Կարեն Վրույրի Սարգսյանի, Լուսինե Ապրեսի Ջավադյանի, Արսեն Արմենի Թումաղյանի, Քնարիկ Անուշավանի Խաչատրյանի, Անահիտ Տարոնի Բզնունու, Աննա Կառլենի Գասպարյանի, Նաիրի Ազիզյանի, Նվեր Ավետիքյանի, Հասմիկ Ղալթաղչյանի, Գառնիկ Ակունցի, Գոհար Սարգսյանի, Էդվիգա Թևոսյանի, Արփինե Մուշեղի Վարդանյանի հետ և 2013 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում, միասնական հանցավոր մտադրությամբ միավորված` շարունակաբար Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 2-6 հասցեում գտնվող տարածքում ստացել և խարդախությամբ հափշտակել է վերջիններիս պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 684.000 ՀՀ դրամ գումարը»։

Փաստի առթիվ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 2014 թվականի հունվարի 13-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2015 թվականի հոկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության կողմից կայացվել է որոշում` Գոռ Պավելի Քերոբյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 11.11.2015թ.-ին։
2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Գոռ Պավելի Քերոբյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին։
Դատախազ Ա.Գրիգորյանը, գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս, արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ չի առարկել։
Դատարան ներկայացած տուժողներ Դ.Թևանյանը, Էդ.Հարոյանը, Է.Մարգարյանը, Ա.Գևորգյանը, Ա.Շարոյանը, Ա.Բզնունին, Լ.Թումասյանը, Ռ.Գևորգյանը, Կ.Բեժանյանը, Տ.Գևորգյանը, Մ.Մարգարյանը, Մ.Մամյանը, Ք.Ամիրխանյանը, Ք.Խաչատրյանը դատարանում, իսկ մյուս տուժողներ Գ.Բաբայանը, Ս.Ամիրյանը, Մ.Եփրեմյանը, Ծ.Վասիլյանը, Գ.Դավթյանը դատարանին ուղղված դիմումներով հայտնել են, որպեսզի գործի քննությունն անցկացվի իրենց բացակայությամբ։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` վկաների ցուցմունքները, տուժողներ` Քնարիկ Ամիրխանյանի, Ալինա Ներսիսյանի, Մելինե Մարգարյանի, Նարինե Գոգորյանի, Լենա Թումասյանի, Մարի Մամյանի, Սուսաննա Մելքոնյանի, Աղասի Զինիսյանի, Ծովինար Վասիլյանի, Աշոտ Ներկարարյանի, Էմմա Մարգարյանի, Կարինե Հարությունյանի, Գոհար Մարտիրոսյանի, Գուրգեն Դավթյանի, Սարգիս Ամիրյանի, Տարոն Գևորգյանի, Աստղիկ Գևորգյանի, Հայկ Ավետյանի, Արտակ Նիկողոսյանի, Ռուզաննա Հովսեփյանի, Մերի Ամիրաղյանի, Գևորգ Խաչատրյանի, Կարո Բեժանյանի, Վազգեն Հովհաննիսյանի, Արամ Շարոյանի, Ռուզաննա Գևորգյանի, Մարիամ Մարկոսյանի, Մարինե Եփրեմյանի, Լիանա Ստեփանյանի, Վահե Բադալյանի, Վոլֆ Ալեքսանյանի, Էդգար Հարոյանի, Անուշ Նալբանդյանի, Վահրամ Օհանյանի, Արմեն Մարտիրոսյանի, Արուսյակ Մովսիսյանի, Մելսիդա Արշակյանի, Շառլոտտա Նալբանդյանի, Ռուզաննա Եղիազարյանի, Հովհաննես Խաչատրյանի, Դավիթ Թևանյանի, Լիլիթ Հարությունյանի, Դինա Մարկարովայի, Լուսինե Գյոզալյանի, Կարեն Սարգսյանի, Լուսինե Ջավադյանի, Արսեն Թումաղյանի, Քնարիկ Խաչատրյանի, Անահիտ Բզնունու, Աննա Գասպարյանի, Էդվիգա Թևոսյանի, Արփինե Վարդանյանի, Նաիրի Ազիզյանի, Նվեր Ավետիքյանի, Հասմիկ Ղալթաղչյանի, Գառնիկ Ակունցի, Գոհար Սարգսյանի ցուցմունքները, մեղադրյալ Գոռ Քերոբյանի բնակության վայրում կատարված խուզարկության արձանագրությունը և խուզարկութամբ հայտնաբերված ու առգրավված փաստաթղթերի զննության արձանագրությունը, մեղադրյալ Գոռ Քերոբյանի մասնակցությամբ կատարված տեղանքի զննության մասին արձանագրությունը, «Արմենտել», «Ղ-տելեկոմ» և «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունը, Նաիրի Ազիզյանի կողմից ներկայացված փաստաթղթերի զննության արձանագրությունը և ապացույց ճանաչված՝ այլ փաստաթուղթ հանդիսացող աշխատանքային պայմանագրերը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով վերը շարադրված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Գոռ Պավելի Քերոբյանին մեղսագրված հանցագործության կատարումը և գտնում, որ կատարած արարքի համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գոռ Պավելի Քերոբյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
«Կայմ-11» համատիրության նախագահ Վ.Իսպիրյանի կողմից տրված բնութագրի համաձայն՝
Գոռ Պավելի Քերոբյանը ծնվել է 1983թ.-ին Երևանում։ 1989-1998թ.-ին սովորել է Մուշեղ Իշխանի անվան միջնակարգ դպրոցում։
1998-1999թ.-ին սովորել է «Քվանտ» վարժարանում, 1999-2005թ-ին ԵՊՀ ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետում, 2006-2008թ. ՀՀԳԱ ինֆորմատիկայի ֆակուլտետում։ 2007-2008թ.-ին ուսումը համատեղել է աշխատանքով` ՀՀԳԱ գիտական հիմնարար գրադարանում` որպես ծրագրավորող։ 2011թ.-ին ամուսնացել է, այժմ ունի երկու երեխա, սիրող ամուսին և հայր է։ 2011թ.-ից բնակվում է Քանաքեռցու 126/2 շենքի բնակարան 22-ում։ Նրան շրջապատում բոլորը ճանաչում են որպես բարեհամբույր, կիրթ անձնավորություն, երբեք չի մասնակցել վեճերի և կռիվների, հարևաններին անհրաժեշտության դեպքում օգնության ձեռք է մեկնում»։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գոռ Քերոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երկու երեխայի առկայությունը՝ Ռաֆայել Գոռի Քերոբյան` ծնված` 2011թ.-ին և Միլենա Գոռի Քերոբյան` ծնված` 2012թ.-ին։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գոռ Քերոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում տուժողներից ոմանց հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Պավելի Քերոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը և քրեական գործի նյութերը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Պավելի Քերոբյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ ազատազրկման ձևով։
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։ Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու վերաբերյալ անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս դատարանն արձանագրում է նաև հետևյալը՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝
Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելը, որը կատարվել է խոշոր չափերով, պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գոռ Քերոբյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, չնայած շարունակական դիտավրությանը դրա բազմադրվագությանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, գտնում է, որ Գոռ Քերոբյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի` այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակները։
Ընդ որում, դատարանը նման եզրահանգմանը գալիս հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալի կողմից հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու հետևանքով գույքային վնասներ են պատճառվել թվով հիսունյոթ անձնաց։

Միևնույն ժամանակ, վերը նշված հիմնավորումներով դատարանն թույլատրելի է համարում նաև նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը` նշանակված պատիժը նրա կողմից փաստացի կրելու անհրաժեշտության բացակայության հիմնավորմամբ, ինչը պատճառաբանվում է հետևյալով.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`

«1. Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին (…)»։

ՎԲ-124/07 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007թ. հունիսի 12-ի որոշման 4-րդ կետում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը «հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։
ՎԲ-01/08 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի որոշմամբ նշել է, որ «(...) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը»։

ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2009թ. հունիսի 2-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ նշել է. «(…) 17. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։

Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը (…)»։

Քննվող քրեական գործով դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառում, քանի որ առկա է դատարանի համոզվածությունն ու վստահությունը` սույն քրեական գործով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու ամբաստանյալ Գոռ Քերոբյանի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է սույն քրեական գործով գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանն ու հատկապես արարքը կատարելու շարժառիթները, հանցավորի անձը, և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։

Այլ կերպ, դատարանն արձանագրելով, որ գործով ուսումնասիրված, հիշյալ հանգամանքերը վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու բավարար հիմքերի առկայության մասին, փաստում է, որ ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մի շարք հանգամանքների կողքին ի սպառ բացակայում է ամբաստանյալի արարքում պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը շարադրված տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, ուստի նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա ամբաստանյալ Գոռ Քերոբյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը և նմանատիպ հանցագործությունների կանխմանը, քանի որ ամբաստանյալի՝ փորձաշրջանում, հետևապես և հսկողության մեջ գտնվելու հանգամանքը, կարող է զսպել նրա կողմից հետագայում հանցագործություններ կատարելու վտանգն այն հաշվառմամբ, որ նույնասեռ կամ այլ հանցանքեր կատարելու պարագայում իրական է օրենսդրական սպառնալիքը, որ փորձաշրջանի ընթացքում կատարված դիտավորյալ հանցագործության համար նշանակվելիք պատժին կգումարվի նաև այս դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը կամ թեկուզև դրա մի մասը։
Դատարանն անդրադառնալով Գոռ Քերոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված աշխատանքային պայմանագրերն ու անձնական գործի փաստաթղթերը, որոնք գտնվում են քրեական գործին կից թիվ 1 հավելվածում պետք է պահել քրեական գործի հետ, իսկ Գոռ Պավելի Քերոբյանի բնակության վայրից խուզարկությամբ հայտնաբերված մյուս փաստաթղթերը, որոնք գտնվում են քրեական գործին կից թիվ 2 հավելվածում պետք է վերադարձնել վերջինիս։
4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գոռ Պավելի Քերոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` Գոռ Պավելի Քերոբյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿ համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Գոռ Պավելի Քերոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված աշխատանքային պայմանագրերն ու անձնական գործի փաստաթղթերը, որոնք գտնվում են քրեական գործին կից թիվ 1 հավելվածում՝ պահել քրեական գործի հետ, իսկ Գոռ Պավելի Քերոբյանի բնակության վայրից խուզարկությամբ հայտնաբերված մյուս փաստաթղթերը, որոնք գտնվում են քրեական գործին կից թիվ 2 հավելվածում՝ վերադարձնել վերջինիս։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն