գործ ԵԿԴ/0264/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մամիկոն Գեղամյանի

պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանի
թարգմանիչ` Մարիաննա Բալոյանի

2016 թվականի մարտի 22-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանի` ծնված 21.05.1953 թվականին Ադրբեջան, Եվլախի շրջան 28-ապրիլի սովխոզում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է` ք. Աբովյան, Հանրապետության փողոց, 3-րդ շենքի 27-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Կոտայքի մարզի ք. Աբովյան, Ինտերնացիոնալ փողոցի 10-րդ շենքի 47-րդ բնակարանում։

Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ. Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով թիվ 13826015 քրեական գործը հարուցելու մասին։
2015 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ. Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13826015 քրեական գործով Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, ժամը 00։20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի «Հանրապետության Հրապարակում» ապօրինի կերպով կրել է գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության, շեղբով սառը զենքի շարքին դասվող որսորդական ծալովի դանակ, որը նույնբ օրը նրա մնոտից հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում` վերջինիս անձնական խուզարկության արդյունքում։
2015 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ. Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13826015 քրեական գործով մեղադրյալ Ռուբեն Նանասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն ընտրելու մասին։
2015 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ. Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13826015 քրեական գործով մեղադրյալ Ռուբեն Նանասյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
2015 թվականի հոկտեմբերի 28-ի արձանագրության համաձայն 28.10.2015թ. ժամը 15։20-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի աշխատակիցների կողմից ոստիկանության Կենտրոնայան բաժին են ներկայացրել Ռուբեն Նանասյանին։
2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ. Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13826015 քրեական գործով 28.09.2015թ. ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 5-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան` Հ.Սիրեկանյանի կողմից` Կենտրոնական բաժնի պետ Ա.Պողոսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, Ռ.Նանասյանին 28.09.2015 թվականին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկություն կետարելու մասին կազմված արձանագրությունները ապացույց ճանաչելու մասին։
2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ. Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13826015 քրեական գործով շեղբավոր սառը զենքի շարքին դասվող որսորդական ծալովի դանակը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
2015 թվականի նոյեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ. Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել Ռուբեն Նանասյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու վերաբերյալ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` համցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։

2015 թվականի նոյեմբերի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։




Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալ Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանը միջնորդություն է ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո։
Մեղադրողը չի առարկել արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու դեմ։
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2016 թվականի մարտի 22-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով»։
Ամբաստանյալ Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է կատարած արարքի համար։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ (….)։ Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Սույն քրեական գործով Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չլինելու հանգամանքը, տարիքը, այն, որ ունի մշտական աշխատանք, ինչպես նաև այն որ առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն և զղջացել է կատարած արարքի համար, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված «կալանք» կամ «ազատազրկում» պատժատեսակները և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հանգում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղսագրվող հանցագործության համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված շեղբավոր սառը զենքի շարքին դասվող որսորդական ծալովի դանակը պետք է ոչնչացնել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` 28.09.2015թ. ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 5-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան` Հ.Սիրեկանյանի կողմից` Կենտրոնական բաժնի պետ Ա.Պողոսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, Ռ.Նանասյանին 28.09.2015 թվականին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկություն կետարելու մասին կազմված արձանագրությունները պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման։


Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3751 և 3753-րդ հոդվածներով` Դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրան դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Ռուբեն Սերգեյի Նանասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված շեղբավոր սառը զենքի շարքին դասվող որսորդական ծալովի դանակը ոչնչացնել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` 28.09.2015թ. ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 5-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան` Հ.Սիրեկանյանի կողմից` Կենտրոնական բաժնի պետ Ա.Պողոսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, Ռ.Նանասյանին 28.09.2015 թվականին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկություն կետարելու մասին կազմված արձանագրությունները` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ