ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ


Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ԵԿԴ/0263/01/15
ընդհանուր իրավասության առաջին
ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Գ.Պողոսյան


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

04 ապրիլի 2016թ. ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ

ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Երեմի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանը 02.10.2015 թվականի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցել է թիվ 13821915 քրեական գործը և այն ընդունել իր վարույթ։
Քննիչի 02.10.2015 թվականի որոշմամբ` թիվ 13821915 քրեականգործով Դավիթ Սեդրակյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
Քննիչի 27.10.2015 թվականի որոշմամբ` Կ.Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, իսկ 31.10.2015 թվականի որոշմամբ` Կ.Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի սեպտեմբերի 17-ին` ժամը 16։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 24 հասցեում գործող <<Ոսկու աշխարհ>> տոնավաճառում, գումարային խնդրի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ ծեծի է ենթարկել իր ծանոթ Դավիթ Աշոտի Սեդրակյանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` դեմքի, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների, սալջարդ վերքի ձևով։
2015 թվականի նոյեմբերի 5-ին թիվ 13821915 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև Դատարան/` ըստ էության քննելու համար։
Դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ` Կարեն Երեմի Ղազարյանի վերաբերյալ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ` նշանակվել է դատաքննության։
Դատարանի 23.12.2015 թվականի դատավճռով Կարեն Երեմի Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և դատապարտվել է տուգանքի` 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Կ.Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ` փոստին հանձնելու միջոցով 25.01.2016 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Թիվ ԵԿԴ/0263/01/15 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 03.02.2016 թվականին և Վերաքննիչ դատարանի 05.02.2016 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Բողոքի հեղինակը` ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանը, վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը, գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները, գտել է, որ Դատարանի թիվ ԵԿԴ/0263/01/15 քրեական գործով 23.12.2015 թվականին կայացված դատավճիռը ենթակա է բեկանման, քանի որ այն կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի մի շարք խախտումներով, որոնց արդյունքում տեղի ունեցած դատական սխալը ծանր հետևանքներ կարող է առաջացնել իր համար, քանի որ ինքը չի կատարել իրեն մեղսագրվող հանցանքը:
Նշել է, որ Դատարանը հաստատված է համարել, որ իր և տուժող Դավիթ Աեդրակյանի միջև առկա է իր կողմից տուժողին փոխառությամբ տրված գումարի 6.000 ԱՄՆ դոլարի բռնագանձման պահանջի մասին դատարանում քննվող վեճ։ Չնայած դրան, ինքը պարբերաբար պահանջել է վերադարձնել պարտքը, և հերթական անգամ` 2015 թվականի սեպտեմբերի 17-ին` ժամը 16:30-ի սահմաններում, ք. Երևանի <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնում հանդիպելով տուժողին, նրան առաջարկել է դուրս գալ կենտրոնից և զրուցել պարտքի վերադարձման հարցի շուրջ։ Սակայն տուժողը հրաժարվել է և իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում ինքը իբր բռունցքով, որում եղել են բանալիներ, մի քանի անգամ հարվածել է տուժողի դեմքին, պարանոցին ու կրծքավանդակին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` դեմքի, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների արյունազեղումների և սալջարդ վերքի ձևով։
Նշված վիճաբանությանը միջամտել է վկա <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնի ներքին անվտանգության պետ Սահակ Սահակյանը, և, դադարեցնելով վիճաբանությունը, տուժողին դուրս է հանել փողոց, այնուհետև առևտրի կենտրոնից դուրս է կանչվել նաև ամբաստանյալը և նրան ու տուժողին ոստիկանները բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին:
Այդ առումով բողոքաբերը նշել է, որ եթե Դատարանը հաստատված էր համարելու, որ իրենց միջև վիճաբանություն է տեղի ունեցել, նախաքննակաև մարմինը իրեն չի ուղարկել փորձաքննության, որպեսզի պարզի իր կամ իր հագուստների վնասվածքները, դրանց պատճառները, մանրաթելերի և այլ հետքերի առկայությունը, պատկանելությունը։ Մեղադրանքը հիմնված է եղել միայն շահագրգիռ կողմ հանդիսացող տուժողի ենթադրությունների հիման վրա։
Հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և չի ճանաչում, քանի որ ինքը տուժողին չի ծեծել և չի վիրավորել։
Նշել է, որ իր հետ նույն տեղում ք.Երևանի <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնում աշխատող Դավիթ Մեդրակյանին 2012 թվականին փոխառությամբ գումար է տվել, որի մի մասը` 6.000 ԱՄՆ դոլարը, նա մինչև օրս չի վերադարձրել իրեն, թեև բազմիցս նրանից պահանջել է նշված գումարը։
2015 թվականի սեպտեմբերի 17-ին` ժամը 16:30-ի սահմաններում, <<Ոսկու աշխարհ>> աոևտրի կենտրոնի միջանցքներից մեկում, հանդիպելով Դ.Մեդրակյանին, առաջարկել է դուրս գալ կենտրոնից` պարտքի վերաբերյալ զրուցելու համար։
Վիճաբանության ընթացքում տուժողին չի ծեծել և մարմնական վնասվածքներ չի պատճաոել։ Թեև նրա շրթունքի վրա արյուն է նկատել, սակայն իր կարծիքով նա ինքն է կծել շրթունքն ու վնասել այն։
Բողոքաբերը` հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ, 25-րդ, 107-րդ, ՀՀ դատական օրենսգրքի 15-րդ, ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածների դրույթներին, գտել է, որ իր վերաբերյալ ընթացքող քրեական գործի շրջանակներում պետք է ապահովվեն նմանատիպ գործի նկատմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի վերաբերյալ մեկնաբանությունները:
Հղում կատարելով ՀՀ Սահմանադրության 3-րդ, 6-րդ, 18-րդ, <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 1-ին, 6-րդ, 13-րդ, 14-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 380.1-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 393-րդ, 397-րդ, 398-րդ, 399-րդ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածների դրույթներին, Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է`
<<1. Վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ,
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2015թ-ի դեկտեմբերի 23-ին թիվ ԵԿԴ/0263/01/15 քրեական գործով կայացված դատավճիռը ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել.
ճանաչել և հռչակել իմ անմեղությունը` կարճելով իմ նկատմամբ հարուցված քրեական գործը և դադարեցնելով իմ նկատմամբ քրեական հետապնդումը կամ ամբողջությամբ բեկանել դատավճիռը և գործը ուղարկել նույն դատարան նոր քննության>>:

3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
(…)>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները>>:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և վերջինս նույն հոդվածով դատապարտվել է հետևյալի համար.
Կարեն Ղազարյանի և տուժող Դավիթ Սեդրակյանի միջև առկա է ամբաստանյալի կողմից տուժողին փոխառությամբ տրված գումարի` 6.000 ԱՄՆ դոլարի բռնագանձման պահանջի մասին դատարանում քննվող վեճ։ Չնայած դրան ամբաստանյալը պարբերաբար պահանջել է վերադարձնել պարտքը, և հերթական անգամ՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 17-ին` ժամը 16:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնում հանդիպելով տուժողին, ամբաստանյալը նրան առաջարկել է դուրս գալ կենտրոնից և զրուցել պարտքի վերադարձման հարցի շուրջ։ Սակայն տուժողը հրաժարվել է և նրաց միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում ամբաստանյալը բռունցքով, որում եղել են բանալիներ, մի քանի անգամ հարվածել է տուժողի դեմքին, պարանոցին ու կրծքավանդակին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` դեմքի, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների և սալջարդ վերքի ձևով։
Նշված վիճաբանությանը միջամտել է վկա` <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնի ներքին անվտանգության պետ Սահակ Սահակյանը և, դադարեցնելով վիճաբանությունը, տուժողին դուրս է հանել փողոց, այնուհետև առևտրի կենտրոնից դուրս է կանչվել նաև ամբաստանյալը և նրան ու տուժողին ոստիկանները բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։
Ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանը նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել` հրաժարվելով ցուցմունքներ տալուց:
Դատաքննության ընթացքում նույնպես ամբաստանյալն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել` պատճառաբանելով, որ տուժողին չի ծեծել:
Ըստ ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանի ցուցմունքի` իր հետ նույն տեղում` Երևան քաղաքի <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնում աշխատող Դավիթ Սեդրակյանին 2012 թվականին փոխառությամբ գումար է տվել, որի մի մասը` 6.000 ԱՄՆ դոլարը, նա մինչև օրս չի վերադարձրել իրեն, թեև բազմիցս նրանից պահանջել է նշված գումարը։
2015 թվականի սեպտեմբերի 17-ին` ժամը 16:30-ի սահմաններում, <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնի միջանցքներից մեկում հանդիպելով Դ.Սեդրակյանին, առաջարկել է դուրս գալ կենտրոնից` պարտքի վերաբերյալ զրուցելու համար։ Սակայն նա հրաժարվել է և իրենց միջև վիճաբանություն է առաջացել, ինչը դադարել է կենտրոնի անվտանգության պետ Ս.Սահակյանի միջամտությամբ, որից հետո իրեն և տուժողին բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին:
Վիճաբանության ընթացքում տուժողին չի ծեծել և մարմնական վնասվածքներ չի պատճառել:
Թեև նրա շրթունքի վրա արյուն է նկատել, սակայն իր կարծիքով, տուժողն ինքն է կծել շրթունքը և վնասել այն:
Տուժող, Դավիթ Աշոտի Սեդրակյանի ցուցմունքի համաձայն` ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանի հետ աշխատելով <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնում, ինքը փոխառությամբ նրանից գումար է վերցրել, որի մի մասը` 6.000 ԱՄՆ դոլարը, չի կարողացել վերադարձնել նրան, ինչի համար նա դիմել է դատարան և ներկայումս գործ է քննվում դատարանում։
2015 թվականի սեպտեմբեի 17-ին` ժամը 16:30-ի սահմաններում, երբ անցնելիս է եղել <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնի միջանցքներից մեկով, Կ.Ղազարյանը փակել է իր ճանապարհը, պարտքի հետ կապված վիճաբանել է իր հետ և, հայհոյանքներ տալով, ծեծել է իրեն` բռունցքով, որի մեջ բանալիներ են եղել, մի քանի անգամ հարվածել է դեմքին, պարանոցին ու կրծքավանդակին, ինչի հետևանքով ստացել է մարմնական վնասվածքներ։
Վերոգրյալ ցուցմունքը տուժող Դ.Սեդրակյանը պնդել է ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանին առերես:
Վկա, Երևան քաղաքի <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնի ներքին անվտանգության պետ Սահակ Միքայելի Սահակյանի ցուցմունքների համաձայն` 2015 թվականի սեպտեմբերի 17-ին` ժամը 16:30-ի սահմաններում, <<Ոսկու աշխարհ>> առևտրի կենտրոնի միջանցքներից մեկից լսելով վիճաբանության ձայներ, դուրս է եկել իր աշխատատեղից ու, նկատելով, որ վիճաբանողներն ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանն ու տուժող Դ.Սեդրակյանն են, որոնց միջև, ըստ իր տեղեկության, առկա է եղել գումարի պարտքի վերաբերյալ վեճ, մոտեցել է նրանց, միջամտել ու դադարեցրել է վեճը, որի ընթացքում նկատել է, որ Դավիթի դեմքին վնասվածք կա, ապա տարածքում ծառայություն կատարող ոստիկաններին հայտնել է կատարվածի մասին, որոնք ամբաստանյալին ու տուժողին բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։
Դատաբժշկական փորձաքննության 28.09.2015 թվականի թիվ 2803 եզրակացության համաձայն` <<Քաղ. Դ. Սեդրակյանի մարմնական վնասվածքները` դեմքի, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների` քերծվածքների, արյունազեղումների, սալջարդ վերքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, չի բացառվում նաև` ձեռքերով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ` չեն պարունակում: /.../>>:
Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծության և գնահատության ենթարկելով նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտած յուրաքանչյուր ապացույց` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, համադրելով ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանի ցուցմունքները դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հետ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ապացուցված է ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, որի համար վերջինս պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին առ այն, որ ինքը տուժող Դ.Սեդրակյանին ծեծի չի ենթարկել և չի վիրավորել, իսկ մեղադրանքի հիմքում դրված է միայն սույն գործի ելքով շահագրգռված անձի` տուժող Դ.Սեդրակյանի ենթադրությունները, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ բերված փաստարկները հիմնավորված չեն, քանի որ չեն բխում քրեական գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված վերոգրյալ ապացույցներից:
Այսպես.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2005 թվականի հունիսի 22-ին կայացված Սոնյա Բալաբեկյանի վերաբերյալ գործով նախադեպային որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ գործի ելքով շահագրգռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ հանցագործության դեպք տեղի է ունեցել:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման համատեքստում վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով սույն քրեական գործում առկա ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը` գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տուժող Դ.Սեդրակյանի ցուցմունքներից բացի, առկա են նաև վերջինիս վերոգրյալ ցուցմունքները հաստատող օբյեկտիվ ապացույցներ, այն է` վկա Ս.Սահակյանի ցուցմունքները, ինչպես նաև դատաբժշկական փորձաքննության 28.09.2015 թվականի թիվ 2803 եզրակացությունը, որոնց առկայությունը բավարար է հանգելու հետևության, որ ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով մեղսագրված հանցագործության դեպք է տեղի ունեցել:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին, այն է` <<նախաքննական մարմինն ինձ չի ուղարկել փորձաքննության, որպեսզի պարզի իմ կամ իմ հագուստների վնասվածքները, դրանց պատճառները, մանրաթելերի և այլ հետքերի առկայությունը, դրանց պատկանելիությունը>>, ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է հետևյալը.
Սույն գործի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Կ.Ղազարյանն ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, իր վերաբերյալ փորձաքննություն նշանակելու մասին որևէ միջնորդությամբ հանդես չի եկել:
Այսպիսով` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի քննության նախորդ փուլում Դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, ինչը կարող էր հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, այն է` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճիռը բեկանելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալին անմեղ ճանաչելու, իր նկատմամբ հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճելու կամ գործը ստորադաս դատարան` նոր քննության ուղարկելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճիռը Կարեն Երեմի Ղազարյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ


Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ