Գործ

ԵԿԴ/0262/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,05,, փետրվարի 2016թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Մ.Նալբանդյանի
Հանրային պաշտպան Ս.Հարությունյանի

դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Պերճ Հակոբի Ջուղարյանի` ծնված 16.01.1973թ.-ին Հալեպ քաղաքում, Սիրիայի քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատել է «Նատալի-Ֆարմ» ՍՊԸ-ում` որպես գործակալ, ներկայումս աշխատանք չունի, բնակվում է` Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 7-րդ շենքի թիվ 15-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի՝
«Սիրիայի Արաբական՝ Հանրապետության քաղաքացի Պերճ Հակոբի Ջուղարյանը 2015 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ նույն օրը ժամը 01-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում «Նիսսան Մարչ» մակնիշի 17 AN 771 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը 3 անգամ ձեռքերով հարվածել է իրեն և պատճառել ֆիզիկական ցավ։
Նյութերի նախապատրաստման ընթացքում պարզվել է, որ վերը նշված ավտոմեքենայի վարորդ Ռոման Գևորգյանը չի հարվածել Պերճ Ջուղարյանին, որի կապակցությամբ վերջինս ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հաղորդում է տվել այն մասին, որ Պերճ Ջուղարյանը կատարել է սուտ մատնություն։
Պ.Ջուղարյանի կողմից հանցագործության մասին սուտ մատնություն կատարելու վերոնշյալ դեպքի առթիվ 15.10.2015 թվականին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարուցվել է թիվ 62227715 քրեական գործը, որը նախաքննություն կատարելու համար, ոպարկվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։

Նախաքննությամբ հիմնավորված գործի փաստական հանգամանքները.

«Սիրիայի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի Պերճ Հակոբի Ջուղարյանն իր ընկերոջ՝ Արա Հովհաննեսի Գեոմրիկեանի հետ, գտնվելով Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 31 հասցեի մոտ, ավտոմեքենան արագ կայանելու պատճառով նկատողություն է արել Ռոման Գևորգյանին, ինչի պատճառով վիճաբանություն է առաջացել վերջիններիս միջև, որի ընթացքում, սակայն, Պերճ Ջուղարյանին ոչ ոք չի հարվածել։ Վիճաբանության ավարտից հետո Պերճ Հակոբի Ջուղարյանը, գիտակցելով իր կողմից կեղծ տեղեկատվություն տալու հանգամանքը, այնուամենայնիվ, 2015թ. սեպտեմբերի 13-ին Երևան քաղաքի Սիմոն Վրացյան 90 հասցեում գործող՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում իրականությանը չհամապատասխանող հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2015 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, ժամը 01։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 31 հասցեի մոտ, Ռոման Գուրգենի Գևորգյանը և Անդրանիկ Վեցիկի Գևորգյանը անհիմն ծագած վիճաբանության ընթացքում ձեռքերով հարվածներ են հասցրել իր մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով ֆիզիկական ցավ»։

Փաստի առթիվ ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայության կողմից 2015 թվականի հոկտեմբերի 15-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2015 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Պերճ Հակոբի Ջուղարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 06.11.2015թ.-ին։
2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Ջուղարյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին։
Մեղադրող Մ.Նալբանդյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, դատարանում փոխել է իր՝ նախկինում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ առարկելու վերաբերյալ դիրքորոշումը, հայտնելով, որ չի առարկում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` վկաներ Ռոման Գուրգենի Գևորգյանի, Անդրանիկ Վեցիկի Գևորգյանի ցուցմունքները, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` «Բել Ֆլորա» ՍՊԸ-ի կողմից տրամադրված լազերային սկավառակի տեսագրությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Պերճ Հակոբի Ջուղարյանի կողմից 2015թ.-ին սեպտեմբերի 13-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում հաղորդում տալու մասին արձանագրությունը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով վերը շարադրված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Ջուղարյանին մեղսագրված հանցագործության կատարումը և գտնում, որ կատարած արարքի համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Ջուղարյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Ջուղարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև մեղքն ընդունելն ու կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Ջուղարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը և քրեական գործի նյութերը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Ջուղարյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ տուգանքի ձևով, որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումները։ Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Ամբաստանյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու վերաբերյալ անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս դատարանն արձանագրում է հետևյալը՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցագործության մասին սուտ մատնությունը, եթե անձը գործել է` գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Պերճ Հակոբի Ջուղարյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Պերճ Հակոբի Ջուղարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանը, տուգանքի չափը որոշելիս, հաշվի է առնում ամբաստանյալի գույքային դրությունը, ընտանեկան վիճակն ու ամսական վաստակի չափը։ Մասնավորապես, դատարանը, հաշվի առնելով Պ.Ջուղարյանի գույքային դրությունը, փաստում է, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է Սիրիայի քաղաքացի, ՀՀ-ում չունի մշտական բնակության վայր, ներկայումս չի աշխատում, այլ խոսքով, չունի ամսական կայուն եկամուտ, վաստակ։
Նման պայմաններում, հաշվի առնելով ամբաստանյալի գույքային դրությունը, դատարանը գտնում է թույլատրելի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նրա կողմից տուգանքը մաս մաս վճարելու հնարավությունը, քանի որ տուգանքի գումարն ամբողջությամբ և միանգամից վճարումը կարող է հանգեցնել ամբաստանյալի գույքային դրության և սոցիալական վիճակի կտրուկ վատթարացման, ինչը չի բխում քրեական օերնսդրության հիմնարար սկզբունքերից մեկից` մարդասիրության սկզբունքից, որն ամրագրված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
« /.../ Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Այդ դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճարման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը։ Նշված արտոնությունը դատարանի որոշմամբ ուժը կորցնում է, եթե դատապարտյալը խախտում է տուգանքի վճարման ժամանակացույցով սահմանված պարտավորությունների կատարումը։ Դատապարտյալի կողմից տուգանքի վճարման ժամանակացույցով սահմանված պարտավորությունների կատարումը խախտելու դեպքում տուգանքը կամ տուգանքի չվճարված մասը փոխարինվում է հանրային աշխատանքներով` սույն հոդվածի չորրորդ մասով սահմանված կարգով»։
Վերը շարադրվածից բացի, անդրադառնալով Պերճ Հակոբի Ջուղարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Պերճ Հակոբի Ջուղարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Թույլատրել Պերճ Հակոբի Ջուղարյանին սահմանված տուգանքի գումարը վճարել մաս առ մաս, 6 /վեց/ մասվա ընթացքում՝ ամսական 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Պերճ Հակոբի Ջուղարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն