Գործ
ԵԿԴ/0240/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,12,, մայիսի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Վ. Ասատրյանի
Պաշտպան Գ. Խաչիկյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի` ծնված 19.09.1985թ.
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնմաքին՝ երկու
մանկահասակ երեխա, նախկինում չդատված,
չի աշխատում, հաշվառված` ք. Երևան, Օրբելի փ., 4-րդ շենք,
55 բնակարանում, գրանցված` ք. Երևան, Ամիրյան փ., 4/6 շենք.
բնակարան 55 հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես խափանման
միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության՝
«Ս.Ղազարյանը, 2014թ. սեպտեմբերի 27-ի լույս 28-ի գիշերը, ժամը 03։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի 13 հասցեում գործող «Վեյվ» կարաոկե ակումբում խմբի կազմում՝ բռնության գոծադրմամբ, կատարել է խուլիգանություն։
Այսպես`
Ս.Ղազարյանը 2014թ. սեպտեմբերի 28-ին ժամը 01։00-ի սահմաններում, գործով չպարզված անձանց հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան 13 հասցեում գործող՝ «Պար-Դիս» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող «Վեյվ» կարաոկե ակումբ, որտեղ զվարճացել են և ժամանակ անցկացրել։
Դրանից որոշ ժամանակ անց` սեպտեմբերի 28-ին, ժամը 03։40-ի սահմաններում, Ս.Ղազարյանն իր ընկերների հետ չնչին առիթի՝ պարելու ընթացքում իրար հպվելու պատճառով, վիճաբանել են հարևան սեղանի շուրջ նստած հաճախորդների՝ Էդվարդ Ադամյանի և վերջինիս ընկերոջ հետ, որոնց նախկինում չեն ճանաչել։ Այդ ընթացքում Ա.Ղազարյանը և ինքնությունը չպարզված անձնավորությունները, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու միջոցով և կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որն արտահայտվել հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, շուրջ 5 րոպե տևողությամբ աղմկել են և հայհոյել, հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհական հողի վրա մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելով, հասարակական վայրում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելով, դիտավորյալ կերպով խախտել են հասարակության նկատմամբ հարգանքի դրսևորման տարրերը, որի ընթացքում Ս.Ղազարյանը ձեռքով հարվածներ է հասցրել Է.Ադամյանի դեմքին՝ վերջինիս պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՝ զույգ այտային շրջանների քերծվածքների ձևով, իր դիտավորյալ գործողություննեռով էականորեն խաթարել է հասարակական վայրում գտնվող անձանց ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը, խոչընդոտել «Վեյվ» ակումբի բնականոն աշխատանքը»։
Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 09.10.2014թ.-ին հարուցվել է քրեական գործ։
01.06.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սպարտակ Կարենի Ղազարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
16.09.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սպարտակ Կարենի Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ Վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 12.10.2015թ.-ին և նույն օրը կայացվել է որոշում` քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Սպարտակ Կարենի Ղազարյանը, դատարանում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ հրաժարվել է ըստ էության ցուցմունք տալուց։

Վերոգրյալ հիմքով, օրենքով սահմանված կարգով հրապարակել են ամբաստանյալի՝ նախաքննության ժամանակ որպես մեղադրյալ տրված ցուցմունքները։
Մասնավորապես`
01.06.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես մեղադրյալ հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«Պարզաբանվել են իրավունքներն ու պարտականությունները, դրանք պարզ են և հասկանալի։ Ցանկանում է, որպեսզի հարցաքննությանը մասնակցի պաշտպան Գագիկ Խաչիկյանը։ Տիրապետում է գրավոր և բանավոր հայերեն լեզվին։ Հոգեպես և ֆիզիկապես առողջ է։ Պարզաբանվել է առաջադրված մեղադրանքի էությունը, որը հասկանալի չէ իրեն։ Պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կներկայացնի համապատասխան միջոնրդություն։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում։ Օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվում է ցուցմունք տալ»։

16.09.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես մեղադրյալ հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«Պարզաբանվել են իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում նաև` պաշտպան ունենալու իրավունքը։ Ցանկանում է, որպեսզի իր շահերը պաշտպանի պաշտպան Գագիկ Խաչիկյանը։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, առաջադրված մեղադրանքի էությունը հասկանալի չէ իրեն։ Պնդում է նախկին ցուցմունքը, ավելացնելու որևէ բան չունի, հրաժարվում է որևէ հարցի պատասխանել»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի կողմից ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության ժամանակ ցուցմունք տալուց հրաժարվելը հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող պատժից խուսափելու նպատակ և արձանագրում, որ նրան մեղսագրված հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարումը հիմնավորվեց իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ դատարանում հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։

Վկա Աղասի Հայրապետյանի՝ դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ ներկայումս աշխատում է Երևան քաղաքի վարչության Մետրոպոլիտենի պահպանության բաժնում։ 2014թ.-ի սեպտեմբեր ամսին ծառայություն է իրականացրել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակում։
2014թ.-ի սեպտեմբեր ամսին ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի մոտակայքում, երբ իրեն է մոտեցել «Վեյվ» կարաոկե ակումբի մենեջերը և ասել, որ ակումբի ներսում ծագել է վիճաբանություն։ Լսելով այդ մասին, անմիջապես գնացել է «Վեյվ» կարաոկե ակումբ։ Մտնելով ակումբի սրահ, տեսել է, թե ինչպես է ամբաստանյալ Ս.Ղազարյանը ձեռքերով 3-4 անգամ հարվածում ակումբում գտնվող մեկ այլ անձի` Էդվարդ Ադամյանի, մարմնի տարբեր մասերին։ Երբ Ս.Ղազարյանի ընկերները նկատել են իրեն, Ղազարյանին ետ են քաշել` հեռացրել, կանխելով վերջինիս հարվածները` ուղղված Ադամյանին։ Այնուհետև, Էդ.Արամյանին սկսել են հարվածել Ս.Ղազարյանի ընկերները, ավելին, նրանցից մեկը բաժակ է նետել Էդ.Ադամյանի ուղղությամբ, ինչի հետևանքով վնասվել է վերջինիս ձեռքը։ Անմիջապես մոտեցել և կանխել է վիճաբանությունը։
Ծագած վիճաբանության հետևանքով խաթարվել է ակումբի բնականոն գործունեությունը, մասնավորապես` ակումբի գույքը` ապակյա սեղանը, եղել է կոտրված, իսկ հաճախորդները ստեղծված իրավիճակի պատճառով հեռացել են։ Թեև Ս.Ղազարյանի կողմից հայոհանքներ չի լսել, սական վիճաբանության ընթացքում և տուժող կողմը և Ս.Ղազարյանի ընկերները միմյանց հասցեին հնչեցրել են փոխադարձ հայհոյանքներ։
Չգիտի, թե մինչ իր ժամանելը ակումբում ինչ է տեղի ունեցել, սակայն իր` ակումբ մտնելու պահից, Ս.Ղազարյանը և մնացած անձինք որևէ ակտիվ վարքագիծ չեն դրսևորել։ Ռադիոկապով, որպես օգնություն, դիմել է համածառայակիցներին, ովքեր Էդ.Ադմամյանին տարել են հիվանդանոց։ Էդ.Ադամյանի հետ են գտնվել ընկերը և մեկ աղջիկ։
Գիշերային ծառայությունների կատարման արդյունքում նախկինում մի քանի անգամ տարբեր ակումբներում տեսել է ամբաստանյալ Ղազարյանին։ Նույնիսկ ռադիոկապով օգնություն խնդրելու ժամանակ շեշտել է, որ վիճաբանող անձանցից մեկը Ս.Ղազարյանն է։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Սասուն Դավթյանի՝ դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակում` որպես ոստիկան։
2014թ.-ին /օրը և ամիսը հստակ չի մտաբերում/ ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի մոտակայքում, երբ իրեն է մոտեցել «Վեյվ» կարաոկե ակումբի մենեջերը և ասել, որ ակումբի ներսում ծագել է վիճաբանություն, քաշքշուկ։ Համածառայակից Աղասի Հայրապետյանի հետ անմիջապես գնացել են ակումբ։ Ակումբի ներսում լուսավորությունը եղել է թույլ։ Այդուամենայնիվ, տեսել է, որ մոտ 10 անձ քաշքշում են միմյանց, միջամտել է և փորձել բաժանել նրանց։ Վիճաբանող անձանց այն խմբին, որը եղել է թվաքանակով ավելի փոքր, բացի այդ` նրանք գտնվել են դռան մոտ, դուրս են հանել ակումբից։ Այդ խումբը եղել է Ս.Ղազարյանի հետ վիճող անձանց խումբը։ Արդեն ակումբի դրսում տեսել է, որ այդ անձանցից մեկի ձեռքը արնահոսում է։ Նրան ավտոմեքենայով տեղափոխել է «Նաիրի» բժշկական կենտրոն։
Ինչ վերաբերում է Ս.Ղազարյանի դրսևորած վարքագծին, վկան նշել է, որ այն պահին, երբ վիճաբանող հակառակ կողմից ինչ-որ մեկը հայհոյանք է հնչեցրել, Ս.Ղազարյանը ձեռքով հարվածել է նրանցից մեկին, այնուհետև` ետ է քաշվել։ Ս.Ղազարյանի կողմից հարված հասցնելու հետևանքով վնասվել է տվյալ անձի ձեռքը։ Տեսել է, որ սրահի մուտքի մոտ շպրտել են ինչ որ առարկա` շիշ կամ մոխրաման, որը դիպելով պատին, կոտրվել է։ Չի տեսել, թե ով է այն շպրտել։ Վիճաբանության ընթացքում ընդհանուր հնչել են երկողմանի հահյոյանքներ, սակայն Ս.Ղազարյանի կողմից որևէ հայհոյանք չի լսել։ Վիճաբանության ժամանակ այնտեղ է գտնվել նաև մեկ աղջիկ։
Չի ճանաչում ձեռքը վնասված անձին, ում տեղափոխել են հիվանդանոց։ Տուժողին հիվանդանոց են տարել նրա ծանոթներից մեկի մեքենայով, քանի որ նա չի ցանկացել նստել պարեկային կամ շտապօգնության ավտոմեքենան։ Վերջինս եղել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, դրսևորել է ակտիվ վարքագիծ։
Վիճաբանող երկու կողմերի գործողությունները գնահատվել են որպես իրավախախտումներ, սակայն իրենց գործունեության բնույթից ելնելով, պետք է իրավիճակին այնպիսի լուծում տրվեր, որպեսզի հետագայում այն ավելի չթեժանար։ Ինքը Ղազարյանին բերման չի ենթարկել, կանչել է պարեկային ավտոմեքնա, սակայն չգիտի, թե իր` հիվանդանոց գնալուց հետո ինչ է կատարվել։ Ակումբում եղել են այլ հաճախորդներ, ովքեր չեն միջամտել տեղի ունեցած միջադեպին։ Տեղի ունեցած միջադեպի հետևանքով նրանք հեռացել են ակումբից։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`
«2012թ.-ին աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակում` որպես ոստիկան։ Ծառայողական պարտականությունների կատարման մեջ է մտնում` հասարակական կարգի պահպանումը, տեղի ունեցած հանցագործությունների կանխումը, խափանումը։ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին ժամը 23։00-ից նույն վաշտի ոստիկան Ա.Հայրապետյանի հետ եղել են հերթապահ և շրջիկ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում։ Սեպտեմբերի 28-ին ժամը 03։40-ի սահմաններում գտնվել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի 13-րդ հասցեում գտնվող «Վեյվ» կարաոկե ակումբի դիմաց, երբ իրենց է մոտեցել մի քաղաքացիուհի և ներկայացել որպես այդ ակումբի մենեջեր։ Վերջինս հայտնել է, որ ակումբում ծագել է վիճաբանություն, ուստի անմիջապես գնացել են ակումբ։ Մտնելով ներս, տեսել են, որ պարահրապարակում հավաքված են բազմաթիվ մարդիկ, որոնցից 7-8 հոգին սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով, ձեռքերով ու ոտքերով հարվածում են միմյանց։ Անմիջապես մոտեցել են, փորձել կանխել այն, սակայն կարողացել են ակումբից դուրս բերել միայն վիճող անձանցից երկուսին։ Հետագայում պարզվել է, որ հանդիսացել են ընկերներ, նրանց հետ է գտնվել նաև մեկ աղջիկ։ Այդ տղաներից մեկի անունը եղել է Էդվարդ, նրա ձեռքը արնահոսել է։ Ռադիոկապով օգնություն են խնդրել, ուստի իրենց են մոտեցել պարեկային ավտոմեքենաները։ Էդվարդի և նրա հետ գտնվող աղջկա հետ, ում անունը եղել է Զառա, նստել են Նիվա մակնիշի 77AO777 պ/հ ավտոմեքնան և տեղափոխվել են հիվանդանոց։ Ավտոմեքենայի վարորդը հանդիսացել է Էդվարդի մտերիմը։ Քանի որ գնացել է հիվանդանոց, չի տեսել, թե մյուսները ինչպես են հեռացել ակումբից։
Երբ մտել է պարահրապարակ, նկատել է, որ մուտքի աջակողմյան հատվածում գտնվող նստատեղին հենված է Էդվարդը, 4-5 տղաներ ձեռքերով ու ոտքերով հարվածում են նրան և ընկերոջը։ Էդվարդը և ընկերը հիմնականում պաշտպանվել են։ Լսել է, որ Էդվարդի և նրա ընկերոջ հետ վիճող անձանցից մեկին անվանել են Սպարտակ։ Սպարտակը 1-2 անգամ հարվածել է Էդվարդին, ապա մի կողմ է քաշվել, որից հետո հարվածել են ընկերները։ Երբ փորձել են Էդվարդին և ընկերոջը դուրս հանել պարահրապարակից, Էդվարդը սեռական բնույթի հայհոյանք է հնչեցրել հակառակ կողմին։ Հայհոյանքին ի պատասպան` մյուս կողմի տղաներից մեկը Էդվարդի և ընկերոջ ուղղությամբ շիշ և բաժակ է շպրտել, սակայն չի տեսել, դիպել է արդյոք նրանց, թե ոչ։ Նրանց դուրս բերելուց հետո իրավիճակը հանդարտվել է, ակումբի հաճախորդները իրենց հետ միասին դուրս են եկել։
Վիճաբանությունը տևել է 5 րոպե, որի ժամանակ հնչել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իրեն որևէ մեկը չի հարվածել, չի հայհոյել և չի դիմադրել։ Ակումբի բնականոն աշխատանքը խաթարվել է, քանի որ ակումբի հաճախորդները դուրս են եկել ակումբից։ Էդվարդի հետ գտնվող տղան եղել է միջին հասակի, ունեցել է ամուր կազմվածք։ Ինչ վերաբերում է Զառային, վերջինս եղել է նիհարավուն, փոքր-ինչ բարձրահասակ։ Ինչ վերաբերում է այն մեքենայի վարորդին, ում ավտոմեքենայով Էդվարդին տարել են հիվանդանոց, նշել է, որ նա եղել է կարճահաակ։ Տեսնելու դեպքում կճանաչի նաև Սպարտակին, ով 2 անգամ հարվածել է»։

«/…/ Վիճաբանության մասնակիցներից Սպարտակը եղել է միջին հասակով, ունեցել է նիհարավուն կազմվածք, կրել է` մուգ գույնի ջինսե տաբատ, այլ մանրապասներ չի մտաբերում։ 2014թ.-ին սեպտեմբերի 28-ին ժամը 03։40-ի սահմաններում, երբ մտել է «Վեյվ» կարաոկե ակումբ, տեսել է, որ պարահրապարակի մուտքի աջակողմյա հատվածում բազմոցին հենված է Էդվարդ Ադամյանը և նրա ընկերը, իսկ 4-5 տղաներ ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել նրանց։ Մասնավորապես, Սպարտակը մեկ կամ երկու անգամ ձեռքով հարվածել է Էդվարդի դեմքին, որից հետո ետ է քաշվել։ Սպարտակի ընկերները, այդուամենայնիվ, շարունակել են հնչեցնել հայհոյանքներ և հարվածել Էդվարդ Ադամյանին ու ընկերոջը։ Սպարտակը հարվածելու ժամանակ հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որոնք փոխադարձ բնույթ են կրել։ Այնուհետև, փորձել են ակումբից դուրս հանել Էդվարդին ու ընկերոջը, սակայն վիճող անձանցից որևէ մեկը բաժակ և շիշ է նետել նրանց ուղղությամբ։ Չգիտի, արդյոք այդ առարկաները դիպել են նրանց, թե ոչ։ Տեսել է, որ Էդվարդի ձեռքը վնասված է, արնահոսում է, սակայն չի տեսել, թե ինչպես է վնասվել այն։ Վիճաբանությունը տևել է 5 րեպո, որի ժամանակ հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Խաթարվել է ակումբի բնականոն գործունեությունը, քանի որ բոլոր հաճախորդները հեռացել են։ Պարահրապարակում եղել բազմաթիվ աղջիկներ, չգիտի, թե նրանք Սպարտակի հետ են եղել, թե ոչ։ Էդվարդը և ընկերները հիմնականում պաշտպանվել են, նրանց կողմից հարվածներ չի տեսել»։

«Իր հետ առերեսվող Ս.Ղազարյանին տեսել է 2014թ.-ին սեպտեմբերի 28-ին ժամը 03։30-ի սահմաններում «Վեյվ» կարաոկե ակումբում տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ։ Նրա հետ որևէ հարաբերությունների մեջ չի գտնվում։
2014թ.-ի սեպտեմբերի 28-ին ին ժամը 03։30-ի սահմաններում Աղասի Հայրապետյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Խանջյան 13 հասցեում գտնվող Վեյվ» կարաոկե ակումբի մոտակայքում։ Այդ ժամանակ իրեն է մոտեցել այդ ակումբի մենեջերը և հայտնել, որ ակումբի ներսում ծագել է վիճաբանություն։ Անմիջապես Ա.Հայրապետյանի հետ մտել են ակումբ։ Պարահրապարակում նկատել են բազմաթիվ հաճախորդների, խառնաշփոթ իրավիճակ և վիճաբանություն։ Ակումբի ներսի աջակողմյա հատվածում բազմոցին հենված են եղել երկու երիտասարդ, որոնցից մեկը հետագայում պարզվել է հանդիսանում է Էդվարդը, իսկ մյուս երիտասարդի անունը չգիտի։ Ս.Ղազարյանը մեկ կամ երկու անգամ ձեռքով հարվածել է Էդվարդի դեմքի հատվածին, հնչել են փոխադարձ սեռական հայհոյանքներ։ Այնուհետև, Ս.Ղազարյանը ետ է քաշվել, որից հետո նրա ընկերները շարունակել են հարվածել վերջինիս։ Էդվարդը և նրա ընկերը այդ գործողություններից պաշտպանվել են, նրանց կողմից հարվածներ չի տեսել։ Փորձել են Էդվարդին ու նրա ընկերոջոջը դուրս բերել պարահրապարակից։ Դռան մոտ Էդվարդը սեռական բնույթի հայհոյանք է հասցրել Սպարտակի հասցեին, որից հետո Սպարտակի ընկերը շշեր ու բաժակներ են նետել Էդվարդի և ընկերոջ ուղղությամբ։ Չի տեսել, դրանք նրանց դիպել են, թե ոչ։ Սպարտակին որևէ առարկա նետելիս չի տեսել, վիճաբանությունը տևել է մոտ 5 րոպե։ Հնչել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ակումբի հաճախորդները հեռացել են ակումբից։ Սպարտակի ընկերների արտաքին տվյալները չի մտաբերում, քանի որ ակումբի լուսավորությունը եղել է մութ։ Նկատել է, որ Էդվարդի ձախ ձեռքը եղել է վնասված»։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան ամբողջությամբ պնդել է իր բոլոր նախաքննական ցուցմունքները, հայտնելով, որ ներկայումս շատ մանրամասներ չի մտաբերում, քանի որ դեպքից անցել է բավականաչափ ժամանակ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Աշխեն Միքայելյանի՝ դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է «Վեյվ» կարաոկե ակումբում` որպես մենեջեր։
2014թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ակումբի մատուցող իրեն ասել է, որ ակումբի ներսում հաճախորդների միջև ծագել է վիճաբանություն։ Բացել է սրահի դուռը, տեսել, որ սրահում մոտավոր 10 հաճախորդներ հավաքվել և բարձր տոնայնությամբ խոսում են միմյանց հետ։ Տեսնելով այդ լարված իրավիճակը, անմիջապես դիմել է ոստիկանության աշխատակիցներին` հետագայում այդ խոսակցությունը կռվի վերածվելու հավանականությունից խուսափելու նպատակով։
Պնդել է, որ ինքն անձամբ ակումբի հաճախորդների միջև վիճաբանություն չի տեսել, պարզապես տեսել է, թե ինչպես են անձինք լարված զրուցում միմյանց հետ, ավելին` գոռգոռում։ Չգիտի, թե հաճախորդներից ովքեր են հավաքվել և բարձր տոնայնությամբ զրուցել, ինչպես նաև չգիտի, թե ինչն է առիթ հանդիսացել։ Թեև հավաքված անձինք զրուցել են բարձր տոնայնությամբ, այդուհանդերձ, հայհոյանքներ չեն հնչեցրել։ Ընդհանուր առմամբ այդ լարված խոսակցությունը տևել է մի քանի րոպե։ Չի մտաբերում, քաշքշուկ եղել է, թե ոչ։
Հայտնել է, որ այդուամենայնիվ, խաթարվել է ակումբի բնականոն գործունեությունը, մասնավորապես, ակումբի բոլոր հաճախորդները միաժամանակ հեռացել են ակումբից։ Հաճախորդներից ոմանք վճարել են պատվիրած սեղանների հաշիվները, սակայն եղել է նաև այնպես, որ տվյալ օրը գումարը գանձվել է մատուցողներից։ Ակումբը դադարեցրել է աշխատանքը` ոստիկանության աշխատակիցների ժամանման պահից ի վեր։ Բացի այդ, ջարդվել են նաև բաժակներ։
Ամբաստանյալ Ս.Ղազարյանին ճանաչում է` որպես «Վեյվ» կարաոկե ակումբի հաճախորդի։ Տվյալ օրը ակումբում դրսևորած նրա վարքագիծը չի կարող նկարագրել։ Ինչ վերաբերում է ակումբում հաճախորդների քանակին, ապա նշել է, որ տվյալ օրը գտնվել են մոտ 50 հաճախորդներ, չնայած իր մեծածավալությամբ, ակումը կարող է սպասարկել թվով 100 հաճախորդների։ Թիվ 3 և թիվ 11 սեղանները գտնվել են միմյանց դիմաց։
Նախկինում ևս ակումբում եղել են միջադեպեր, սակայն դրանց արդյունքում չեն դիմել ոստիկաններին։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Ալեքսանդր Գևոգյանի՝ դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է «Վեյվ» կարաոկե ակումբում` որպես ձայնային օպերատոր։
Դեպքի օրը /տարին, օրը և ամիսը չի մտաբերում/ ժամը 14։00-ի սահմաններում գտնվել է «Վեյվ» կարաոկե ակումբի խոհանոցում։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ակումբի ներսում ծագել է վիճաբանություն։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում, երբ դուրս է եկել խոհանոցից, տեսել է Ս.Ղազարյանին, ով հաջողություն մաղթելով, հեռացել է։
Ամբաստանյալ Ղազարյանին ճանաչում է որպես «Վեյվ» կարաոկե ակումբի հաճախորդի։ Նրա մասնակցությամբ ակումբում որևէ միջադեպ, քաշքշկուկ չի նկատել։ Չի եղել դեպք, որ ակումբում ծագած միջադեպի հետևանքով անջատի երաժշտությունը։
Նախաքննության ժամանակ ցուցմունքը գրել է իր կամքով, իր նկատմամբ որևէ բռնություն չի գործադրվել։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`
«/…/ Աշխատում է «Վեյվ» կարաոկե ակումբում` որպես ձայնային օպերատոր։ Սովորաբար աշխատանքը սկսվում է ժամը 14։30-ից և տևում մինչև 05։00-ն։ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին ժամը 14։00-ի սահմաններում գտնվել է ակումբում։ Ձայնային սարքավորումները գտնվում են ակումբի պարահրապարակի մուտքից ներս` ձախակողմյա հատվածում։ Արդեն սեպտեմբերի 28-ին ժամը 03։00-ի սահմաններում ակումբում հավաքված են եղել բազմաթիվ հաճախորդներ, բոլոր սեղանները եղել են զբաղված։ Տվյալ ժամանակահատվածում գտնվել է ակումբի պարահրապարակում` իր աշխատատեղում, հնչել է բարձր երաժշտություն։ Այդ պահին նկատել է, որ թիվ 3 և թիվ 11 սեղանի հաճախորդները հավաքվել են պարահրապարակի մեջտեղում, գոռգոռում և քաշքշում են միմյանց։ Տեսնելով այդ ամենը, անմիջապես անջատել է երաժշտությունը, վառել սրահի լույսերը և դուրս եկել` կատարվածի մասին մենեջեր Աշխենին տեղեկացնելու նպատակով։ Տվյալ օրն անտվանգության աշխատակիցներն ակումբում չեն գտնվել։ Այդ ժամանակ պարահրապարակում, բացի հավաքված անձանցից, որևէ այլ մարդ չի եղել, մնացած հաճախորդները եղել են սեղանների շուրջ նստած։ Երբ դուրս է եկել ակումբի սրահից, նկատել է, որ մենեջեր Աշխենը նույնպես դուրս է եկել ակումբից` հավանաբար օգնույթուն խնդրելու։ Քանի որ չի ցանկացել միջամտել վիճաբանությանը, կանգնել է խոհանոցի դռան մոտ, որտեղից չի երևացել պարահրապարակում տեղի ունեցած գործողությունները։ Մի քանի րոպե անց Աշխենը եկել է ոստիկանների հետ, ոստիկանները մտել են սրահ, իսկ ինքը չի ցանկացել խառնվել այդ միջադեպին։ Այնուհետև, հաճախորդների հետ ակումբի սրահից դուրս են եկել ոստիկանները, որից հետո ակումբի բոլոր հաճախորդները հեռացել են։
Վիճաբանութունը տևել է 5-10 րոպե, որի ժամանակ հայհոյանք չի լսել։ Սրահում եղել են 35-40 հաճախորդներ, իսկ վիճաբանողները եղել են` 5-6 անձ, նրանց հետ են եղել նաև աղջիկներ։ Իր ներկայությամբ վիճաբանության մասնակիցները միմյանց չեն հարվածել, պարզապես քաշքշել են միմյանց։
Թիվ 3 և թիվ 11 սեղանները գտնվել են գրեթե միմյանց դիմաց։ Իր մտաբերմամբ` տվյալ օրը թիվ 3 սեղանի մոտ նստած են եղել մոտ 6 հաճախորդներ, այդ թվում նաև` աղջիկներ։ Չի մտաբերում, թե քանի աղջիկ է գտնվել նրանց հետ։ Թիվ 11 սեղանի շուրջ նստած են եղել 3-4 հաճախորդներ, որոնց մեջ նույնպես եղել են աղջիկներ։ Սրահի թույլ լուսավորության, ինչպես նաև` իր աշխատատեղի դիրքի հետևանքով, չի կարող նկարագարել վերջիններիս։ Միջադեպի հետևանքով խաթարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը, քանի որ ակումբի հաճախորդները դրա հետևանքով հեռացել են։ Բացի այդ, ակումբը տվյալ օրը չի աշխատել մինչև ակումբի սահմանված ժամը` 05։00-ն։ Միջադեպի ժամանակ գետնին ընկած որևէ անձի չի տեսել, ակումբի գույքը չի վնասվել, պարզապես սեղանները եղել են տեղաշարժված վիճակում։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան ամբողջությամբ պնդել է այն։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերոգրյալ ապացույցներից, դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`

Դատարանի որոշմամբ որպես տուժող ճանաչված Էդվարդ Ադամյանի կողմից 03.11.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա տրված ցուցմունք է տվել այն մասին որ`
«... Մի քանի ամիս է, ինչ շահագործում է 093-39-39-15 և 098-47-77-07 հեռախոսահամարները։ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին ժամը 23։00-ի սահմաններում Մոսկվայից ժամանած երկու հյուրերի` Արմինեի և Արմանի, հետ միասին պատահական տաքսի ավտոմեքնայով գնացել են Երևան քաղաքի Խանջյան 13 հասցեում գտնվող «Վեյվ» կարաոկե ակումբ։ «Վեյվ» կարաոկե ակումբում նստել են թիվ 11 սեղանի շուրջ, պատվիրել գարեջուր, օղի և մթերքներ։ Իր հիշելով` ակումբի բոլոր սեղանները եղել են զբաղված։ Իրենց որևէ այլ անձ չի միացել, այնտեղ որևէ ծանոթ անձի չի հանդիպել։ Սեպտեմբերի 27-ի լույս 28-ի գիշերը ժամը 03։00-ի սահմաններում սկսել են պարել, պարահրապարակում գտնվել են բազում այլ հաճախորդներ։ Պարելու ընթացքում իրեն անծանոթ տղաներից մեկը, ում արտաքինը խմիչքի ազդցեցության տակ գտնվելու պատճառով չի մտաբերում, պատահականորեն դիպել է իրեն։ Կորցրել է հավասարակշռությունը և վայր ընկել է նախ սեղաններից մեկի վրա, ապա` գետնին։ Ընկնելու հետևանքով սեղանի վրա դրված ապակյա բաժակով վնասել է ձախ ձեռքի բութ մատի հատվածը, ինչի հետևանով այն սկսել է արնահոսել։ Այդ միջադեպից իր շուրջ են հավաքվել ակումբի հաճախորդները, ապա ոտքի է կանգնել և առանց որևէ բան խոսելու իրեն պատահականորեն հրած անձի հետ, դուրս է եկել ակումբից։ Դրսում հավաքված են եղել ոստիկաններ։ Քանի որ ձեռքը արնահոսել է և ունեցել է բուժօգնության կարիք, իրեն մտերիմ տղաներից մեկին պատկանող 77 AO 707պ/հ ավտոմեքենայով մի ոստիկանի և Արմինեի հետ գնացել են «Նաիրի» բժշկական կենտրոն։ Չգիտի իրեն ծանոթ այն տղայի տվյալները, ում ավտոմեքենայով գնացել են հիվանդանոց։ Չի տեսել, թե ինչպես է հեռացել մյուս հյուրը` Արմանը։ «Վեյվ» կարաոկե ակումբում որևէ մեկի հետ չի վիճաբանել, հայհոյանքներ չեն հնչեցրել։ Պարզապես պարողներից մեկը պարելու ընթացքում պատահականորեն հրել է իրեն, ինչի հետևանքով, կորցնելով հավասարակշռությունը, ընկել է գետնին։ Բացի այդ, վնասածքը ստացել է կոտրված բաժակի կտորի հետևանքով։ Իր շուրջ մարդիկ հավաքվել են ոչ թե վիճաբանության, այլ այն պատճառով, որ ինքը ստացել էր վնասվածք։ Ինչպես իր, այնպես էլ իր հյուրերի մոտ որևէ կտրոկ կամ ծակող առարկա չի եղել։ Ոստիկաններին տեսել է միայն դրսում, երբ դուրս է եկել ակումբից։ Իր հետ ակումբում գտնվող աղջկա անունը եղել է Արմինե, ոչ թե` Զառա։ Արմինեն և Արմենը բնկավում են ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, միջադեպից երկու օր անց նրանք մեկնել են։ Չգիտի նրանց ազգանունները, բնակության հասցեները, ինչպես նաև` հեռախոսահամարները։ Տվյալ օրը պատահական հանդիպել է նրանց և միասին գնացել են «Վեյվ» կարաոկե ակումբ։ Չի կարող նկարագրել այն անձանց, ովքեր միջադեպից հետո պարահրապարակում հավաքվել են իր շուրջ, քնաի որ գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, բացի այդ, պարահրապարակում եղել է մութ։
Պնդել է, որ ակումբում որևէ մեկի հետ չի վիճաբանել, հանյոհանքներ չեն հնչեցվել, միմյանց չեն հարվածել։ Որևէ մեկի նկատմամբ բողոք չունի, չի ցանկանում, որպեսզի որևէ անձ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Բացի ձախ ձեռքից ստացած վնասվածքից, այլ վնասվածք չի ստացել»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
01.11.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Արմեն Մաթևոսյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին որ`
«2014թ.-ի սեպտեմբերի 1-ից մինչև հոկտեմբերի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է «Վեյվ» կարաոկե ակումբում` որպես մատուցող։
2014թ.-ի սեպտեմբերի 27-ին ժամը 11։00-ից գտնվել է աշխատավայրում։ Ակումբում եղել են իրեն անծանոթ հաճախորդներ։ Արդեն սեպտեմբերի 28-ին ժամը 03։00-իս սահմաններում գտնվել է ակումբի բարի մոտ, քանի որ պետք է պատվեր տաներ պարասրահ։ Երբ բացել է պարասրահի դուռը, նկատել է, որ պարահրապարակում հավքավել են մի խումբ անձինք, ովքեր գոռգոռում, քաշքշում և հայհոյանքներ են հնչեցնում միմյանց հասցեին։ Անմիջապես փակել է դուռը, գնացել ակումբի մենեջեր Աշխենի մոտ և հայտնել կատարվածի մասին։ Աշխենը բացել է սրահի դուռը և տեսնելով, որ սրահում ծագել է վիճաբանություն, դուրս է եկել ակումբից` ոստիկաններին կանչելու նպատակով։ Մի քանի րոպե անց Աշխենը երկու ոստիկանի հետ վերադարձել է ակումբ, ոստիկանները մտել են սրահ։ Անմիջապես տպել է պատվիրած սեղանների հաշիվները, և, քանի որ, հաճախորդները ստեղծված իրավիճակի հետևանքով դուրս էին գալիս ակումբից, Աշխենի հետ կանգնել են մուտքի մոտ և հաճախորդներին ներկայացրել նրանց հաշիվները։ Մի քանի րոպե անց ոստիկանները ակումբից դուրս են հանել վիճաբանողներին։ Տեղեկացել է, որ սրահում իրար զուգահեռ դրված թիվ 3 և թիվ 11 սեղանները զբաղեցրած հաճախորդների միջև տեղի է ունեցել ծեծկռտուք։ Թիվ 3 սեղանի շուրջ նստած են եղել 5-7 հաճախորդներ` աղջիկներ և տղաներ, սակայն չի մտաբերում, թե քանի աղջիկ և քանի տղա են եղել։ Թիվ 11 սեղանը զբաղեցրել են 2 տղա և 1 աղջիկ, նրանցից որևէ մեկի չի ճանաչել։ Հետագայում տեղեկացել է, որ տղաներից մեկի անունը եղել է Էդվարդ, ում աջ ձեռքը, իր մտաբերելով, արնահոսել է։ Ոստիկանների միջամտելուց հետո ամեն ինչ հանդարտվել է, սրահում որևէ անձ չի մնացել։ Վիճաբանությունը ընդհանուր առմամբ տևել է 5-10 րոպե, սակայն բացի վիճաբանության մասնակիցներից, ակումբում գտնվել են թվով 35-40 հաճախորդներ։ Բացի այդ, ակումբում է գտնվել նաև DJ Ալեքսը։ Հնչել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, սակայն չգիտի, թե ովքեր են դրանք հնչցրել։
Չի տեսել, արդյոք վիճաբանողները հարվածել են միմյանց, թե ոչ, քանի որ, երբ բացել է սրահի դուռը, պարահրապարակում արդեն իսկ եղել է խառնաշփոթ իրավիճակ, սրահի լուսավորությունը եղել է թույլ։ Վիճաբանության հետևանքով ակումբի գույքը չի վնասվել, պարզապես սեղանները եղել են տեղաշարժված, ինչի հետևանքով հատակին էին թափվել սեղանների վրա դրված խմիչքները։Այդուամենայնիվ նշել է, որ վիճաբանության հետևանքով խաթարվել է ակումբի բնականոն գործունեությունը, քանի որ ակումբը եղել է մարդաշատ, սակայն այն ծագելուց հետո բոլոր հաճախորդները հեռացել են։ Բացի այդ, սովորաբար ակումը աշխատում է մինչև ժամը 05։00-ն, սակայն տվյալ օրը միջադեպի պատճառով աշխատել են մինչ ժամը 03։00-ն։ Չի կարող նկարագրել վիճաբանող անձանցից որևէ մեկին, քանի որ միջադեպից անցել է երկար ժամանակ, բացի այդ, ինքը մի պահ է բացել սրահի դուռը, ինչպես նաև, սրահում եղել է մութ։ Տեղեկացված չէ նաև, թե հաճախորդները ինչ ավտոմեքենաներով են եկել ակումբ»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության արձանագրությունները, համաձայն որոնց` «գործով վկաներ Սասուն Դավթյանը և Աղասի Հայրապետյանը ճանաչել են իրենց ճանաչման ներկայացված մեղադրյալ Սպարտակ Ղազարյանին և հայտարարել, որ վերջինս 2014թ. սեպտեմբերի 28-ին, ժամը 03։30-ի սահմաններում, սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալով 2 անգամ ձեռքով հարվածել է Էդվարդի դեմքին, որից հետո հետ է քաշվել, իսկ նրա ընկերները շարունակել են հարվածները, նրանցից մեկը Էդվարդի և նրա ըկերոջ ուղղությամբ շպրտել է ապակյա բաժակ և շիշ»։
/տես` հատոր 2, գ.թ. 27-29, դատական նիստի արձանագրությունը/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին կազմված արձանագրությունները, համաձայն որի` «մասնակիցներ Սասուն Դավթյանը և Աղասի Հայրապետյանը հայտարարել են, որ 2014թ. սեպտեմբերի 28-ին, ժամը 30-ի սահմաններում, Սպարտակ Ղազարյանը «Վեյվ» ակումբի պարահրապարակի մուտքից ներս, սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալով 2 անգամ ձեռքով հարվածել է էդվարդի դեմքին, որից հետո հետ է քաշվել, իսկ նրա ընկերները շարունակել են հարվածները, նրանցից մեկը էդվարդի և նրա ընկերոջ ուղղությամբ շպրտել է ապակյա բաժակ և շիշ»։
/տես` հատոր 2, գ.թ. 149-154, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2931 եզրակացությունը, համաձայն որի` «Է.Ադամյանի մարմնական վնասվածքներն են եղել զույգ այտային և ձախ բազկի շրջանների քերծվածքների, ձախ դաստակի կտրած-պատռված վերքի ձևով, որոնցից քերծվածքները հասցվել են բութ առարկաներով, իսկ կտրած-պատռված վերքը՝ սուր եզր ունեցող բութ առարկայով, որոնցից զույգ այտային և ձախ բազկի շրջանների քերծվածքները ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցրած առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ ձախ դաստակի կտրած-պատռված վերքը առաջացրել է թեթև վնաս` կարճատև քայքայումով»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 48-49, դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող որպես ապացույց ճանաչված՝ 2014թ. դեկտեմբերի «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից թիվ 3737-14ԱՄ/Ո գրությամբ ստացված, գործով մեղադրյալ Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի` 095 40-70-07 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները՝ լազերային կրիչի վրա, և դրա զննության արձանագրությունը։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 127-129, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և Սպարտակի Ղազարյանի ընտանիքի և երեխաների վերաբերյալ փաստաթղթերը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Խուլիգանությունը բնորոշվում է դիտավորությամբ հասարակական կարգի կոպիտ խախտումով, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Հասարակական կարգը դա մարդկանց ամենօրյա կենսագործունեության` աշխատանքի, կենցաղի, հանգստի ընթացքում նորմալ փոխհարաբերություններն ապահովող հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունն է։ Հասարակական կարգը, որպես քրեաիրավական պաշտպանության օբյեկտ, դա հասարակական անդորրը, հասարակական բարոյականությունը, այդ թվում քաղաքացիների կողմից հասարակական վայրերում օրինապահ և կայուն վարքագծի պահպանումը, տրանսպորտի անխափան աշխատանքը, հիմնարկությունների, ձեռնարկությունների, անձանց ֆիզիկական և բարոյական անձեռնմխելիությունն ապահովող հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունն է։ Այս և նմանատիպ հասարակական հարաբերությունների դեմ ուղղված հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտող և հասարակական կարգը կոպտորեն խախտող գործողությունների կատարումը հանդիսանում է խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը։ Միևնույն ժամանակ, դատարանը, փաստում է, որ հասարակական կարգի կոպիտ խախտումը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորումն ընդամենը խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի դրսևորումն է` հանցավոր նպատակին հասնելու եղանակ։
Այսպիսով, խուլիգանության հիմնական անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է։
Լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվ ու արժանապատվությունը, առողջությունը, քաղաքացիների ու գույքային շահերի պաշտպանությունը։
«Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով։ Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։ Հետևաբար, եթե մեղավոր անձի գործողությունները կատարվել են ոչ խուլիգանական մղումներով և չեն զուգորդվել հասարակական կարգի կոպիտ խախտմամբ, դրանք չեն կարող որակվել որպես խուլիգանություն։
Միևնույն Ժամանակ, խուլիգանություն կատարող անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորում հասարակության նկատմամբ, այլև ցանկանում է դա։ Այլ խոսքով` խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքները կատարող անձը ցանկանում է կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել, այլ ոչ թե գիտակցաբար թույլ է տալիս վերոնշյալ հետևանքների՝ հասարակական կարգի խախտման և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման հնարավորությունը»։
Վերոշարադրյալի վերլուծությունից բխում է, որ խուլիգանության ինչպես հասարակ, այնպես էլ որակյալ հանցակազմերի սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է արարքում խուլիգանական մղումների առկայությունը։
Շ.Հախվերդյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ զարգացնելով Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ արտահայտած իրավական դիրքորոշումները Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ՝
«խուլիգանության հիմնական հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական նշանակության վայրերում, ինչպես նաև հասարակական նշանակություն չունեցող այլ վայրերում, որտեղ առկա է հանրություն, սահմանված կարգի կոպիտ խախտման մեջ, որն արտահայտվում է այդ վայրերում գտնվող հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Խուլիգանության որակյալ հանցակազմի պարագայում վերոնշյալ արարքները զուգորդում են բռնությամբ, գույքը վնասելով կամ ոչնչացնելով և այլն։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը խուլիգանության հանցակազմով որակելու համար անհրաժեշտ է նախևառաջ հիմնավորել խուլիգանության հիմնական հանցակազմի առկայությունը։
/…/ Կոպիտ խախտումը՝ որպես խուլիգանության հանցակազմի հատկանիշ, բնութագրական է հասարակական կարգի կազմալուծման կամ խախտման գործընթացի արդյունքներին (հետևանքին)։ Այն արտահայտվում է նրանում, որ անձի կատարած գործողությունների հետևանքով հասարակության անդամների մեջ առաջանում է զայրույթ, վրդովմունք, կամ նրանց անհարմարություն կամ լուրջ անհանգստություն է պատճառվում, կամ առաջանում է վախի զգացում իրենց կյանքի, առողջության, գույքի պահպանության կապակցությամբ։ Բացի այդ, կոպիտ խախտումն արտահայտվում է նաև աշխատանքային և այլ գործունեության կամ հասարակական նշանակության արարողության կազմալուծմամբ։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խախտումը որպես կոպիտ գնահատելիս անհրաժեշտ է ելնել հասարակական կարգի վրա այդ խախտման ունեցած ազդեցությունից։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով կարող է խախտվել ցանկացած արարքի կատարման պարագայում, մինչդեռ խուլիգանության առկայության մասին է վկայում այնպիսի արարքի կատարումը, որը միտված է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն և որպես այդպիսին, հանդիսացել է խուլիգանություն կատարող անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված նպատակի իրականացման միջոց։
/…/ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում արարքը խուլիգանություն որակելու համար, ի թիվս սույն որոշման մեջ նշված այլ հանգամանքների, անհրաժեշտ է քննության առնել նաև այն, թե արդյոք այդ արարքի հետևանքով հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն է պատճառվել։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն պատճառելու հանգամանքի առկայությունը յուրաքանչյուր դեպքում անհրաժեշտ է գնահատել՝ ելնելով նեղ իմաստով հասարակական կարգի նկատմամբ դրա ուղղվածությունից։ Այլ խոսքով՝ հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն պատճառելու հանգամանքն առկա է, եթե հանցավորի արարքի հետևանքով խախտվում է հասարակական նշանակության վայրերում գտնվող անձի (անձանց) ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը, կամ էականորեն խաթարվում է կազմակերպությունների, հիմնարկների և հասարակական նշանակության այլ օբյեկտների բնականոն աշխատանքը։
/…/ Խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքի՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման հարցը քննարկելիս Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի վերլուծությունից երևում է նաև, որ կոպիտ խախտումը կատարվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակով։ Այլ խոսքով՝ խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է հետևյալ երկու հատկանիշների միաժամանակյա առկայությամբ՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտում և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում։ Նշված հատկանիշներից որևէ մեկի բացակայության պարագայում արարքը խուլիգանություն որակվել չի կարող։
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեկնաբանման համար էական նշանակություն ունի նաև «բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք» հասկացության պարզաբանումը։
Այսպես` անձի գործողություններում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորումն արտահայտվում է մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց և կոլեկտիվին հակադրվելու ձևով։ Հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորող անձը դիտավորյալ կերպով խախտում է հասարակության նկատմամբ հարգանքի դրսևորման տարրերը (պարկեշտություն, պատշաճ վարքագիծ, բարեկրթություն և այլն)։ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման եղանակները տարբեր են՝ արարք, խոսք, ժեստ, մարմնաշարժում և այլն։
/…/ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ անհարգալից վերաբերմունքը բացահայտ է ոչ թե այն պատճառով, որ կատարվում է հասարակական վայրերում կամ հասարակության անդամների ներկայությամբ, այլ այն պատճառով, որ կատարվում է հենց հասարակության նկատմամբ հանցավորի անհարգալից վերաբերմունքը ցուցադրելու նպատակով։ Այլ խոսքով՝ կոնկրետ դեպքում խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման առկայությունը կամ բացակայությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է պարզել խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը, այն է՝ հասարակական կարգը կոպիտ խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու հանցավորի դիտավորությունը, նպատակը։
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը, ժեստը, բառը, մարմնաշարժումը և այլն չի կարող գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե ուղղված է կոնկրետ անձին և չի հետապնդում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ, թեկուզ հանցավորը հասկանում է, իսկ որոշ դեպքերում պարտավոր է հասկանալ, որ կոնկրետ անձին ուղղված իր արարքը տեսանելի և ընկալելի է հասարակության համար։ Հակառակ դրան` անձի արարքը կարող է գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե կոնկրետ անձը, ում դեմ ուղղված է հանցավորի արարքը, ընտրվել է պատահաբար, և այդ անձի դեմ ուղղված արարքի միջոցով հանցավորը ցանկանում է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ»»։
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Ս.Ղազարյանը 2014թ. սեպտեմբերի 27-ի լույս 28-ի գիշերը ժամը 03։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի 13 հասցեում գործող «Վեյվ» կարաոկե ակումբում խմբի կազմում՝ բռնության գոծադրմամբ կատարել է խուլիգանություն։
Այսպես` Ս.Ղազարյանը 2014թ. սեպտեմբերի 28-ին ժամը 01։00-ի նմաններում, գործով չպարզված անձանց հետ այցելել են Երևան քաղաքի Խանջյան 13 հասցեում գործող՝ «Պար-Դիս» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող «Վեյվ» կարաոկե ակումբ, որտեղ զվարճացել են և ժամանակ անցկացրել։
Դրանից որոշ ժամանակ անց` սեպտեմբերի 28-ին, ժամը 03։40-ի մաններում, Ս.Ղազարյանն իր ընկերների հետ չնչին առիթի՝ պարելու ընթացքում իրար հպվելու պատճառով, վիճաբանել են հարևան սեղանի շուրջ նստած հաճախորդների՝ Էդվարդ Ադամյանի և վերջինիս ընկերոջ հետ, որոնց նախկինում չեն ճանաչել։ Այդ ընթացքում Ա.Ղազարյանը և ինքնությունը չպարզված անձնավորությունները, սեփական անձի առավելություններն ընդգծելու միջոցով և կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որն արտահայտվել հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, շուրջ 5 րոպե տևողությամբ աղմկել են և հայհոյել, հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհական հողի վրա մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելով, հասարակական վայրում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելով, դիտավորյալ կերպով խախտել են հասարակության նկատմամբ հարգանքի դրսևորման տարրերը, որի ընթացքում Ս.Ղազարյանը ձեռքով հարվածներ է հասցրել Է.Ադամյանի դեմքին՝ վերջինիս պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՝ զույգ այտային շրջանների քերծվածքների ձևով, իր դիտավորյալ գործողություննեռով էականորեն խաթարել է հասարակական վայրում գտնվող անձանց ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը, խոչընդոտել «Վեյվ» ակումբի բնականոն աշխատանքը»։
Այլ խոսքով, Սպարտակ Կարենի Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում` պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ երկու անչափահաս երեխաների՝ 19.06.2010թ.-ին ծնված Լիլիթ Սպարտակի Ղազարյանի և 04.03.2014թ.-ին ծնված Միլա Սպարտակի Ղազարյանի, առկայությունը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որոնք նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ և արձանագրելով, ամբաստանյալի արարքում բացակայում են նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, որ գտնում է, որ Սպարտակ Կարենի Ղազարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դտարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախատեսված պատիժներից տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափը տվյալ դեպքում հիմնավոր և բավարար է` պատժի նշանակման և դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար։
Նման պայմաններում, դատարանն անդրադառնալով Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սպարտակ Կարենի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Սպարտակ Կարենի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն