Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,

մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Ա. Մանուկյանի,

հանրային պաշտպան Ա. Ջուվանովայի,

անչափահաս ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանի
օրինական ներկայացուցիչ Ս. Բաբայանի,


2015թ. նոյեմբերի 12-ին Երևանում,

դռնբաց դատական նիստում քննելով ԵԿԴ/0236/01/15 (11103115/2) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի անչափահաս
Դավիթ Կարենի Սարգսյանի
ծնված 1998թ. փետրվարի 5-ին Ռուսաստանի Դաշնությունում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Աջափնյակ թաղամասի թիվ 16 շենքի թիվ 14 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի`
ծնված 1996թ. հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ուջան գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված, չի աշխատում, հաշվառված է ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ուջան գյուղի Ֆիդայու փողոցի թիվ 2/1 տանը, բնակվում է ՀՀ Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Րաֆֆու փողոցի թիվ 20 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

Համաձայն քրեական գործի նյութերի`
2014թ. սեպտեմբերի 03-ին, ժամը 03-ին, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակից Ս. Բասոյանը զեկուցագիր է ներկայացրել այն մասին, որ նույն օրը` ժամը 02։40-ի սահմաններում, մի խումբ անձինք, այդ թվում նաև Դավիթ Սարգսյանը և Անահիտ Պողոսյանը Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում վիճաբանել են միմյանց հետ և շուրջ 20 րոպե բարձրաձայն հայոյանքներ են տվել` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ։
Դեպքի առթիվ 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13209114 քրեական գործը, որը նախաքննություն կատարելու համար ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 2014թ. սեպտեմբերի 24-ին ընդունվել է այդ բաժնի քննիչ Գ. Նահապետյանի վարույթ։
Վերոհիշյալ արարքը կատարելու համար, 2015թ. ապրիլի 29-ին, նախաքննության մարմնի կողմից որոշումներ են կայացվել Դավիթ Կարենի Սարգսյանին, Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և վերջիններիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2015թ. մայիսի 06-ին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածով սահմանված կարգով թիվ 13209114 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժին` այնտեղ քննվող թիվ 11103115 քրեական գործին միացնելու և մեկ վարույթում քննությունը շարունակելու համար` նկատի ունենալով, որ տվյալ քրեական գործով մեղադրյալ ներգրավված այլ անձն այնտեղ քննվող թիվ 11103115 քրեական գործով նույնպես մեղադրյալ է հանդիսացել և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրված եղել կալանավորումը։
2015թ. օգոստոսի 24-ին Դ. Սարգսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում` քննությունից թաքնվելու և նրա գտնվելու վայրը պարզ չլինելու պատճառով։
2015թ. օգոստոսի 25-ին թիվ 11103115 քրեական գործից Անահիտ Պողոսյանի և Դավիթ Սարգսյանի վերաբերյալ գործն անջատվել է, որին շնորհվել է թիվ 11103115/2 համարը և այն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։
2015թ. սեպտեմբերի 2-ին թիվ 11103115/2 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչի վարույթ։
2015թ. սեպտեմբերի 12-ին Դ. Սարգսյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Նոյեմբերյանի բաժնի Բագրատաշենի բաժանմունք։
Նախաքննության մարմնի` 2015թ. ապրիլի 29-ի վերոհիշյալ որոշմամբ Դավիթ Կարենի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա` «2014թ. սեպտեմբերի 03-ին ժամը 02.30-ի սահմաններում Գրիգոր Մուրադի Հովհաննիսյանի հետ Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում գտնվող շատրվանների դիմացի հատվածում, այնտեղ գտնվող քաղաքացիների, ապա նաև ոստիկանության աշխատակիցների ներկայությամբ շուրջ 20 րոպե վիճաբանել են Անահիտ Թոռունի Թամոյանի և Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի հետ, բարձրաձայն հայհոյանքներ տվել և քաշքշել միմյանց՝ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության՝ Հանրապետության հրապարակում գտնվող անձանց նկատմամբ, որից հետո շարունակելով խախտել հասարակական կարգը` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի շենքում շուրջ 30 րոպե բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել և գոռգոռացել՝ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ՝ խաթարելով ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի բնականոն աշխատանքը։
Այսինքն` Դավիթ Կարենի Սարգսյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2015թ. հոկտեմբերի 3-ին թիվ 11103115/2 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Կարենի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ Դատարան/, 2015թ. հոկտեմբերի 05-ին ստացվել և 2015թ. հոկտեմբերի 06-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2015թ. հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ նշանակվել է դատական քննության։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2015թ. նոյեմբերի 12-ի դատական նիստում նախագահողը կողմերին պարզաբանեց` վաղեմության ժամկետն անցելու պատճառաբանությամբ, անչափահաս ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված դրույթները։
Նախագահողի պարզաբանումից հետո, անչափահաս ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանը, նրա օրինական ներկայացուցիչ Ս. Բաբայանը հայտարարեցին, որ համաձայն են վաղեմության ժամկետն անցելու պատճառաբանությամբ Դ. Սարգսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հետ։
Պաշտպան Ա. Ջուվանովան հայտնեց, որ վաղեմության ժամկետն անցելու պատճառաբանությամբ` անչափահաս ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վերաբերյալ հարցը քննարկել է անչափահաս ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանի հետ։ Վերջինս հայտնել է, որ համաձայն է, որպեսզի վաղեմության ժամկետն անցելու պատճառաբանությամբ իր նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցվի և ազատվի քրեական պատասխանատվությունից։
Խնդրեց վաղեմության ժամկետը լրանալու պատճառաբանությամբ, անչափահաս ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատել։
Մեղադրողը հարցի լուծումը թողեց դատարանի հայեցողությանը։
Քննելով վաղեմության ժամկետն անցելու պատճառաբանությամբ, անչափահաս ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է uույն oրենuգրքով։»։
Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` հանցագործությունները դասակարգվում են` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը։ (…)»։
Նույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. (…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից։ (…)
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից։ Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ։ (…)»։
Նույն օրենսգրքի 95-րդ հոդվածի համաձայն` «Մինչև տասնութ տարին լրանալը հանցանք կատարած անձին վաղեմության ժամկետներն անցնելու հետևանքով քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս սույն օրենսգրքի 75-րդ և 81-րդ հոդվածներով նախատեսված վաղեմության ժամկետները համապատասխանաբար կրճատվում են կիսով չափ։ »։
Նույն օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խուլիգանությունը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը հիսնապատիկի չափով, կամ կալանքով` մինչև մեկ ամիս ժամկետով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն`
«1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (…)
6) անցել են վաղեմության ժամկետները. (…)
5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
6. Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը։ Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։ (…)»։
Անչափահաս, 1998թ. փետրվարի 5-ին ծնված ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանին վերագրվող արարքը դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների թվին, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանը տասնյոթ տարեկան անչափահաս է, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է` լինելով անչափահաս, տասնվեց տարեկան հասակում, այդ արարքը կատարել և ավարտել է 2014թ. սեպտեմբերի 3-ին, այսինքն` ավելի քան մեկ տարի առաջ։ 2015թ. օգոստոսի 24-ին, այսինքն` քրեական պատասխանատվության ենթարկվելու վաղեմության ժամկետը լրանալուց տաս օր առաջ, Դ. Սարգսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում` քննությունից խուսափելու պատճառաբանությամբ։ 2015թ. սեպտեմբերի 12-ին Դ. Սարգսյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Նոյեմբերյանի բաժնի Բագրատաշենի բաժանմունք։
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2015թ. հոկտեմբերի 13-ի թիվ 6/7-2844 գրությամբ հայտնվել է, որ 1998թ. փետրվարի 5-ին ծնված Դավիթ Կարենի Սարգսյանի դատվածության, հետախուզման վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնում տվյալներ չկան։
ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի 2015թ. հոկտեմբերի 16-ի թիվ Ե-40/16-Ա-213 գրությամբ հայտնվել է, որ Դավիթ Կարենի Սարգսյանը ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի որևէ բաժանմունքում չի հաշվառվել։
Ելնելով վերոգրյալից և հաշվի առնելով, որ մինչև տասնութ տարին լրանալը հանցանք կատարած անձին վաղեմության ժամկետներն անցնելու հետևանքով քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված վաղեմության ժամկետը կրճատվում է կիսով չափ` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Դ. Սարգսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել և նա չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, քանի որ նրան վերագրվող, ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարվելու օրվանից անցել է ավելի քան մեկ տարի, վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ, անչափահաս ամբաստանյալը, նրա օրինական ներկայացուցիչը և պաշտպանը վաղեմության ժամկետի կիրառման դեմ չեն առարկել։
Քննելով անչափահաս ամբաստանյալ Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով, 151-րդ, 313-րդ, 439-441-րդ հոդվածերով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց


ԵԿԴ-0236/01/15 (11103115/2) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Դավիթ Կարենի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անչափահաս ամբաստանյալ Դավիթ Կարենի Սարգսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրան ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Անչափահաս ամբաստանյալ Դավիթ Կարենի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ




Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,

մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Ա. Մանուկյանի,


2015թ. դեկտեմբերի 10-ին Երևանում,


դռնբաց դատական նիստում քննեց ԵԿԴ/0236/01/15 (11103115/2) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի`
ծնված 1996թ. հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ուջան գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված, դատվածությունը չմարված, չի աշխատում, հաշվառված է ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ուջան գյուղի Ֆիդայու փողոցի թիվ 2/1 տանը, բնակվել է ՀՀ Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Րաֆֆու փողոցի թիվ 20 տանը, փաստացի բնակվում է այլ բնակարանում, որի հասցեն չգիտի, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

Համաձայն քրեական գործի նյութերի`
2014թ. սեպտեմբերի 03-ին, ժամը 03։00-ին, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակից Ս. Բասոյանը զեկուցագիր է ներկայացրել այն մասին, որ նույն օրը` ժամը 02։40-ի սահմաններում, մի խումբ անձինք, այդ թվում նաև Դավիթ Սարգսյանը և Անահիտ Պողոսյանը Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում վիճաբանել են միմյանց հետ և շուրջ 20 րոպե բարձրաձայն հայոյանքներ են տվել` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ։
Դեպքի առթիվ 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13209114 քրեական գործը, որը նախաքննություն կատարելու համար ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 2014թ. սեպտեմբերի 24-ին ընդունվել է այդ բաժնի քննիչ Գ. Նահապետյանի վարույթ։
Վերոհիշյալ արարքը կատարելու համար, 2015թ. ապրիլի 29-ին, նախաքննության մարմնի կողմից որոշումներ են կայացվել Դավիթ Կարենի Սարգսյանին, Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և վերջիններիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2015թ. մայիսի 06-ին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածով սահմանված կարգով թիվ 13209114 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժին` այնտեղ քննվող թիվ 11103115 քրեական գործին միացնելու և մեկ վարույթում քննությունը շարունակելու համար` նկատի ունենալով, որ տվյալ քրեական գործով մեղադրյալ ներգրավված այլ անձն այնտեղ քննվող թիվ 11103115 քրեական գործով նույնպես մեղադրյալ է հանդիսացել և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրված եղել կալանավորումը։
2015թ. օգոստոսի 25-ին Անահիտ Պողոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում` քննությունից թաքնվելու և նրա գտնվելու վայրը պարզ չլինելու պատճառով։
2015թ. օգոստոսի 25-ին թիվ 11103115 քրեական գործից Անահիտ Պողոսյանի և Դավիթ Սարգսյանի վերաբերյալ գործն անջատվել է, դրան շնորհվել է թիվ 11103115/2 համարը և այն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։
2015թ. սեպտեմբերի 2-ին թիվ 11103115/2 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչի վարույթ։
2015թ. սեպտեմբերի 1-ին Ա. Պողոսյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժին։
Նախաքննության մարմնի` 2015թ. ապրիլի 29-ի վերոհիշյալ որոշմամբ Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա` «2014թ. սեպտեմբերի 03-ին ժամը 02.30-ի սահմաններում, Անահիտ Թոռունի Թամոյանի հետ Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում գտնվող շատրվանների դիմացի հատվածում, այնտեղ գտնվող քաղաքացիների, ապա նաև ոստիկանության աշխատակիցների ներկայությամբ շուրջ 20 րոպե վիճաբանել են Գրիգոր Մուրադի Հովհաննիսյանի և Դավիթ Կարենի Սարգսյանի հետ, բարձրաձայն հայհոյանքներ տվել և քաշքշել միմյանց` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության` Հանրապետության հրապարակում գտնվող անձանց նկատմամբ, որից հետո շարունակելով խախտել հասարակական կարգը` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի շենքում շուրջ 30 րոպե բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել և գոռգոռացել` բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ` խաթարելով ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի բնականոն աշխատանքը։
Այսինքն` Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։
2015թ. հոկտեմբերի 3-ին թիվ 11103115/2 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Կարենի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ Դատարան/, 2015թ. հոկտեմբերի 05-ին ստացվել և 2015թ. հոկտեմբերի 06-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2015թ. հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ նշանակվել է դատական քննության։
Դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ, ԵԿԴ-0236/01/15 (11103115/2) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Դավիթ Կարենի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անչափահաս ամբաստանյալ Դավիթ Կարենի Սարգսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է և նա ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Անչափահաս ամբաստանյալ Դավիթ Կարենի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է։
Դատարանի նույն օրվա որոշումներով ամբաստանյալ Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ և քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, կասեցվել է` մինչև ամբաստանյալ Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի հայտնաբերվելը։
2015թ. նոյեմբերի 23-ին Ա. Պողոսյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Արագածոտնի մարզային վարչության Արագածի բաժին։
Դատարանի 2015թ. դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ ԵԿԴ-0236/01/15 (11103115/2) քրեական գործի վարույթն ըստ մեղադրանքի Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերսկսվել է` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2015թ. դեկտեմբերի 10-ի դատական նիստում նախագահողը կողմերին պարզաբանեց` վաղեմության ժամկետն անցելու պատճառաբանությամբ, արարքը կատարելու պահին անչափահաս, ամբաստանյալ Ա. Պողոսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված դրույթները։
Նախագահողի պարզաբանումից հետո, ամբաստանյալ Ա. Պողոսյանը հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, համաձայն է վաղեմության ժամկետն անցելու պատճառաբանությամբ իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և իրեն քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հետ։
Մեղադրողը հայտարարեց, որ վաղեմության ժամկետն անցելու պատճառաբանությամբ, արարքը կատարելու պահին անչափահաս, ամբաստանյալ Ա. Պողոսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատելու դեմ որևէ առարկություն չունի։
Քննելով վաղեմության ժամկետն անցելու պատճառաբանությամբ, արարքը կատարելու պահին անչափահաս, ամբաստանյալ Ա. Պողոսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է uույն oրենuգրքով։»։
Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` հանցագործությունները դասակարգվում են` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը (…)»։
Նույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. (…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից։ (…)
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից։ Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ։ (…)»։
Նույն օրենսգրքի 95-րդ հոդվածի համաձայն` «Մինչև տասնութ տարին լրանալը հանցանք կատարած անձին վաղեմության ժամկետներն անցնելու հետևանքով քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս սույն օրենսգրքի 75-րդ և 81-րդ հոդվածներով նախատեսված վաղեմության ժամկետները համապատասխանաբար կրճատվում են կիսով չափ։ »։
Նույն օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խուլիգանությունը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը հիսնապատիկի չափով, կամ կալանքով` մինչև մեկ ամիս ժամկետով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն`
«1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (…)
6) անցել են վաղեմության ժամկետները. (…)
5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
6. Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը։ Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։ (…)»։
Արարքը կատարելու պահին անչափահաս, 1996թ. հոկտեմբերի 13-ին ծնված ամբաստանյալ Ա. Պողոսյանին վերագրվող արարքը դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների թվին, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Ամբաստանյալ Ա. Պողոսյանը տասնինը տարեկան է, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է` լինելով անչափահաս, տասնյոթ տարեկան հասակում, այդ արարքը կատարել և ավարտել է 2014թ. սեպտեմբերի 3-ին, այսինքն` ավելի քան մեկ տարի առաջ։ 2015թ. օգոստոսի 25-ին, այսինքն` քրեական պատասխանատվության ենթարկվելու վաղեմության ժամկետը լրանալուց ինն օր առաջ, Ա. Պողոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում` քննությունից խուսափելու պատճառաբանությամբ։ 2015թ. սեպտեմբերի 1-ին Ա. Պողոսյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժին։
Քրեական գործը դատարանի վարույթ ընդունվելուց և դատական քննության նշանակվելուց հետո, Դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 12-ի որոշումներով ամբաստանյալ Ա. Պողոսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` մինչև նրա հայտնաբերվելը։ 2015թ. նոյեմբերի 23-ին Ա. Պողոսյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Արագածոտնի մարզային վարչության Արագածի բաժին։ Դատարանի 2015թ. դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ ԵԿԴ-0236/01/15 (11103115/2) քրեական գործի վարույթն ըստ մեղադրանքի Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերսկսվել է` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
Ելնելով վերոգրյալից և հաշվի առնելով, որ մինչև տասնութ տարին լրանալը հանցանք կատարած անձին վաղեմության ժամկետներն անցնելու հետևանքով քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված վաղեմության ժամկետը կրճատվում է կիսով չափ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անահիտ Պողոսյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել և նա չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, քանի որ նրան վերագրվող, ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարվելու օրվանից, վաղեմության ժամկետի կասեցման ժամանակահատվածի հաշվառմամբ նույնպես անցել է ավելի քան մեկ տարի, վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ, ամբաստանյալը վաղեմության ժամկետի կիրառման դեմ չի առարկել։
Քննելով ամբաստանյալ Անահիտ Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով, 151-րդ, 313-րդ, 439-441-րդ հոդվածերով` դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց


ԵԿԴ-0236/01/15 (11103115/2) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրան ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ