Գործ ԵԿԴ/0226/01/15




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«

քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի և
Հռիփսիմե Ղազարյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող« Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատա-
խազության դատախազ` Տիգրան Ենոքյանի,

տուժող` Կարապետ Բերբերյանի,

պաշտպան` Աղավնի Մադոյանի,


նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2015թ. դեկտեմբերի 22-ին ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մեղադրանքի`
Էդգար Աշոտի Գևորգյանի` (ծնված 1978թ. հոկտեմբերի 21-ին« Երևանում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` փոքրահասակ երկու երե¬խաներ, չի աշխատել, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Երևանի Շահումյան 4-րդ փողոցի 51-րդ տանը, փաստացի բնակվել է Երևանի Նորք-Մարաշի 10-րդ փողոցի 9-րդ տանը, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬վոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանք, արգելանքի տակ է 2015թ. մայիսի 8-ից)։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13146515 քրեական գործը հարուցվել է 2015թ. մայիսի 2-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների քննչա¬կան բաժնում` քաղ. Էդգար Գևորգյանի կողմից Կարապետ Բերբերյանի առողջությանը ծանր վնաս պատ¬ճառելու դեպքի առթիվ։
2015թ. մայիսի 7-ին որոշում է կայացվել Էդգար Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրա նկատմամբ նույն օրը հայտա¬րար¬վել է հետախուզում։
2015թ. մայիսի 7-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը` հետախուզվող Էդգար Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը։
2015թ. մայիսի 8-ին մեղադրյալ Էդգար Գևորգյանն ինքնակամ ներկայացել է իրավա¬պահ¬նե¬րին։
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, մեղադրյալ Էդգար Գևորգյանի մասնակցությամբ վերստին քննության առնե¬լով նա¬խաքննական մարմ¬նի միջնոր¬դութ¬յունը, այն բավարարել և նրա նկատ¬¬մամբ որ¬պես խա¬փանման մի¬ջոց է ընտրել կալանա¬վո¬րում` երկու ամսով, որի ժամկետը հետա¬գայում երկա¬րաց¬վել է։
2015թ. մայիսի 27-ին Էդգար Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և նրան նոր մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2015թ. օգոստոսի 27-ին Էդգար Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և նրան նոր (վերջնական) մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` մե¬ղադրանքի ծավալում ներառելով լրացուցիչ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1389/լ եզրակա¬ցության հետևությունները։
2015թ. սեպտեմբերի 17-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել գործով տուժող Կարապետ Բերբեր¬յանի և վերջինիս կին Վարվառա Այվազյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանց արարքներում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախա¬տեսված հանցակազմի բացակա¬յութ¬յան հիմքով։ Նույն որոշմամբ անհայտ անձի կողմից Էդգար Գևորգյա¬նի առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնաս¬վածք¬ներ պատճառելու վերաբերյալ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հե¬տապնդում չի իրականացվել` Էդգար Գևորգյանի բողոքի բացակայության հիմքով։
2015թ. սեպտեմբերի 22-ին քրեական գործը Էդգար Աշոտի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ (մե¬ղադրա¬կան եզրակացությունը կազմել է ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանը) ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2015թ. սեպտեմբերի 24-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։
2015թ. դեկտեմբերի 7-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ժ.Թով¬մասյանը որոշում է կայացրել սույն գործով ամբաստանյալ Է.Գևորգյանի հայտարարության կա¬պակցությամբ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի արարքում պաշտոնական լիազո¬րություն¬ներն անցնելու հանցա¬կազ¬մի բացակայության հիմքով։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանը տուժող Կարապետ Բերբերյանին դիտավորությամբ պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, որպիսի գործողություն¬ներն արտահայտվել են հետևալում.
Այսպես, 2015թ. մայիսի 2-ին` ժամը 20։30-ից 21։00-ի սահմաններում, Երևանի Նորքի 10-րդ փողոցի 6-րդ հասցեում գտնվող իր տան ննջասենյակում փոքրահասակ երկու երեխաներին և կնոջը հորական տուն ժամանակավորապես տեղափոխելու հարցի շուրջ կնոջ հայր Կարապետ Սարգսի Բերբերյանի ծագած վիճաբանության ընթաց¬քում սուր ծակող-կտրող գործիքով հարվածել է վերջինիս կրծքա¬վանդակին և նրան դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջությանը ծանր վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ` ձախից 9-րդ կողի վնասումով, կրծքա¬վան¬դակի ձախ կեսի կտրած-ծակած թափանցող վերք, որն է ուղեկցվել է ձախակողմյան ենթա¬մաշկային էմֆի¬զեմայով, հեմոպնևմոթորաքսով, պնևմոմեդիաստինումով, այսինքն` Էդգար Գևորգյա¬նը կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճա¬նա¬չեց մաս¬նակիորեն` ընդունելով տուժող Կ.Բերբերյանին հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատ¬ճա¬ռելու փաստը, սակայն պնդեց, թե իբր նրան հարվածել է անզգուշորեն, ինքնապաշտպանական բնազդով, ձեռքին ընկած ձկնորսական գործիքով։
Վերոնշյալ հանգամանքներում տուժողին մարմնական վնասվածք պատճառելու վերաբերյալ ամ¬բաստանյալ Էդգար Գևորգյանի պատճառա¬բա¬նութ¬յուններն անհիմն են և մտա¬ցածին, հե¬տապնդում են առավել խիստ պատիժ նախատեսող հանցագործության համար քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վությունից խու¬սա¬¬փելու նպա¬տակ, այդ պատճառաբանությունները հերք¬վել, իսկ առա¬ջադրված մեղադրանքում նրա մեղա¬վորությունը հաստատվել է պատշաճ իրա¬վական ընթա¬ցա¬կար¬գե¬րի շրջանակներում դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույցների համադրման և գնա¬հատ¬ման արդյունքներով.
Իր իսկ իրարամերժ ցուցմունքների համադրմամբ Դատարանի արժևորած փաստական տվյալ¬ներով.
Այսպես, ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. մայիսի 2-ին տուն է եկել անտրամադիր, քանի որ հաջորդ օրը երեխայի ծննդյան տարեդարձ էր, իսկ ինքը ֆինանսական խնդիրներից նեղված էր։ Կնոջ` Ռոզայի հետ վիճաբանություն է ծագել, որի կա¬պակցությամբ, վեր¬ջինս զանգահարել է մորը և քիչ անց իրենց տուն են եկել կնոջ ծնողները` Կարա¬պետը և Վարվառան, ինչպես նաև կնոջ եղբայր Գևորգը։ Վիճաբանությունը շարունակվել է նաև նրանց հետ, քանի որ զո¬քանչը ցանկացել է դստերը և թոռներին տանել նրանց տուն, ինչն իր համար անընդունելի էր, քանի որ շատ է սիրում կնոջն ու երեխաներին։ Նրանց զգուշացրել է, որ երբեք թույլ չի տա իր ըն¬տա¬նեկան հարցերին խառնվել։ Ռոզան չէր ցանկանում գնալ ծնողների հետ, սակայն նրա մայր Վար¬վառան վերջնագիր է ներկայացրել դստերը` կամ հայրական տունը, կամ ամուսինը։ Ռոզան պնդել է, որ չի թողնի իրեն և երեխաների հետ չի գնա հորական տուն, նշել նաև, որ ծնողների հեռա¬նալուց հետո ամուսիններով կխոսեն և կհաշտվեն։ Երեխաներին տանելու հարցի շուրջ վիճաբանութ¬յան է բռնվել կնոջ հոր` Կարապետ Բերբերյանի հետ, արդեն ննջասենյակում փոխադարձաբար հար¬վածել են միմյանց, հայտնվել գետինին, Կարապետը բռնել է իր կոկորդից, որի հետևանքով իր շունչը կտրվել է։ Եր¬կուսով հատակին գտնվելու ժամանակ նույն սենյակում մահճակալի հետ¬նա¬մա¬սում տե¬ղադրված ձկնոր¬սական պարագաներից վերցրել է ինչ-որ գործիք, դրանով հարվածել է Կարա¬պետին, ապա ոտքի կանգնել և հեռացել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ ծեծկռտուքի պահին սենյակում էին գտնվում Ռոզան, Վար¬վառան և իր հայր Աշոտ Գևորգյանը, Ռոզան և Վարվառան ևս հարվածում էին իրեն, առաջինը հարվածել է Կարապետը, ինչին նախորդել է իր պնդումներն այն մասին, որ թույլ չի տա երեխաներին և Ռոզային իրենց տնից տանել։ Քաշքշուկից Կարապետի հետ միասին կոտրել են մահճակալը, ինքը հայտնվել է գետնին, Կա¬րա¬պետն` իր վրա, ով զայրացած խեղդել է իրեն, ինչից իր շունչը կտրվել է։ Կնոջ մայրն ու Ռոզան ձեռքերով և ոտքերով նույն¬պես հարվածել են, վերջինս անգամ կծել է իրեն։ Չի հիշում, թե ձկնոր¬սա¬կան պա¬րագաներից կոնկրետ որ գործիքն է իր ձեռքն ընկել, հատուկ առարկա չի փնտրել, վերցրել է առաջին պատահած իրը, քանի որ խեղդվում էր և ցանկանում էր ազատվել Կարապետից, նույնիսկ հորն է օգնության կանչել։ Այդ առարկան նետել է բակում` տնից հեռանալիս, մութ էր, չի նկատել, թե որ ուղղությամբ։ Վե¬րոնշյալ ձկնորսական գործիքների մեջ կար նաև դանա¬կատիպ գործիք, որը հողի մեջ է ամրացվում։ Հարվածել է աջ ձեռքով, սակայն չի հիշում, թե կնոջ հոր մարմնի որ հատվածին, կողքից է հարվածել։ Իր ձախ բազկի և աջ ուսահոդի շրջանների քերծ¬վածքները, աջ ծնկա¬հոդի շրջանի վերքը ստացել է արդեն դեպքից հետո, տնից հեռանալիս, բակում թիթեղյա առարկային դիպչելու հետևանքով։
Դատարանում նշեց նաև, որ դեպքը չպետք է տեղի ունենար, քանի որ իրենց հարաբե¬րութ¬յուն¬ները միշտ շատ լավ են եղել, փոխադարձ հարգանք կա, Կարապետի բորբոքվելու պատճառն ըստ էութ¬յան եղել է այն, որ վերջինս շատ է սիրում դստերը։ Նշեց նաև, որ ծեծկռտուքի ընթացքում, մինչ կա¬նանց ննջա¬սենյակ մտնելը, Կարապետն ու ինքը փոխադարձաբար հայհոյել են միմյանց։
Հայտնեց նաև, որ իր կնոջ եղբայր Գևորգը չի միջամտել իրենց վիճաբանությանը, ասել է, որ դա իրենց ներ¬ընտանեկան խնդիր է, նրան չի վերաբերում, որից հետո դուրս է եկել ծխելու, քանի որ հոր ներկա¬յությամբ նա չի ծխում։
Հայրն է իրեն աշխատանքից բերել տուն, որից հետո գնացել է հաց և երեխաների համար տակ¬դիր գնելու, իսկ տուն վերադառնալուց հետո վիճաբանության սկզբում գտնվել է հյուրասենյակում, այնուհետև մտել է նաև ննջասենյակ, միջամտել է քաշքշուկին, ցանկացել է բաժանել իրենց։
Քննիչից դժգոհ է, քանի որ վերջինս ցինիզմով է վերաբերվել իրավիճակին, ինքն անգամ ընդհա¬տել է առերես հարցաքննությունը, քանի որ նրա պահվածքն անընդունելի էր իր համար։ Թեև քննիչին հայտնել է, որ ինքը հարվածել է ձկնորսական գործիքներից մեկով, վերջինս իրեն համոզել է գրել, թե իբր կնոջ հորը դանակով է հարվածել` մեկնաբանելով, թե այդպես իր և ընտանիքի համար ավելի լավ կլինի։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո նշեց, որ քննիչի կողմնորոշմամբ է գրել շարադրված հանգամանքները։ Քննիչի մոտ չի հայտնել, որ իր կինը նույնպես հարվածել է իրեն, քանի որ ցանկացել է նրան զերծ պահել հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից, բացի քննիչից, այլ պաշտոնատար անձ ևս համոզել է գրել իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ` խոստանալով, թե` «աներդ ու զոքանչդ տուգանքով կպրծնեն, իսկ քեզ կալանք չեն տա»։ Խնդրեց հիմք ընդունել Դատարանում տված ցուցմունքները` պնդելով, որ նախաքննության ընթացքում որոշ հանգա¬մանքներ գրվել են քննիչի կողմնորոշմամբ, քանի որ չի ցանկացել, որ իր հարազատները քրեա¬կան պատասխանատվության ենթարկվեն, ինչպես նաև հավատացել է, որ այդպես բոլորի համար լավ կլինի։
Տուժող Կարապետ Սարգսի Բերբերյանի ցուց¬մունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. մայիսի 2-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում, իր դուստր Ռոզա Բերբերյանը զանգահարել է իրեն և խնդրել հեռախոսը փոխանցել իր կնոջը` Վարվառա Այվազյանին, որից հետո անհանգիստ տոնով իրենց կանչել է նրանց տուն։ Ինքն իր կնոջ և որդու` Գևորգ Բերբերյանի հետ միասին գնացել են Ռոզայի տուն, որտեղ գտնվել է նաև նրա ամուսինը` Էդգար Գևորգյանը։ Իր կինը դիտողություն է արել Էդգարին` դստեր հետ վատ վարվելու համար, որից հետո իրենք առաջարկել են Ռոզային և նրա երեխաներին տանել իրենց տուն։ Էդգար Գևորգյանը դրան չի համաձայնել, ինչից իր և նրա միջև վիճաբանություն է ծագել, որի ընթացքում նրանց տուն է եկել նաև Էդգարի հայրը` Աշոտ Գևորգյանը։ Իրենք խոսել են տան հյուրասենյակում, այնուհետև վիճաբանությունը տեղափոխվել է ննջասենյակ։ Այնտեղ, նկատելով, որ Էդգարը հրում է Ռոզային, բորբոքվել ու բարկացել է դրանից, հարվածել է Էդգարին, ընդհուպ ցանկացել է նրան սպանել, բռնել է նրա կոկորդից, խփել է նաև նրա գլխին, ծեծել է նրան։ Եթե Էդգարն անգամ հարվածել է իրեն, դա կատարել է վախից։ Էդգարի կոկորդից բռնած նրան խեղդելու ընթացքում իր ոտքը սայթաքել է, Էդգարի հետ միասին ընկել են մահճակալի վրա, որից այն կոտրվել է, Էդգարը հայտնվել է գետնին, իսկ ինքը` նրա մարմնի վրա, համարյա նրա վրա «չոքած» դիրքում։ Կոկորդից խեղդել է նրան, հարվածել, Էդգարն իրեն մի կերպ հրել ու դուրս է պրծել և հենց այդ պահին զգացել է, որ բերանից արյուն է գալիս։ Էդգարը հեռացել է, իսկ ինքն օգնության է կանչել հարազատներին` ասելով, որ շունչը կտրվում է։ Նրանք հասել են օգնության, որից հետո այլ մանրա¬մասներ չի հիշում։ Վիճաբանության պահին վրդովված էր, չի նկատել` արդյոք իր կինն ու Ռոզան Էդգարին ևս հարվածել են, թե` ոչ։
Հարցերին պատասխանելիս պնդեց, որ Էդգարն իրեն հարվածելու կամ վնասելու նպատակ չի ունեցել, ուղղակի ցանկացել է դուրս պրծնել իր հարվածներից։ Նշեց, որ կողոսկրի կոտրվածքը ստա¬ցել էր դեռևս 1992-1993 թվականներին, ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակ, այն քննվող դեպքի ժամանակ չէր կարող պատճառվել։
Նշեց նաև, որ նախաքննության ընթացքում քննիչն իրեն հարցաքննել է վիրահատությունից հե¬տո, նա է արձանագրել իր ցուցմունքը, վերջում էլ իրեն ստորագրել է տվել, այն դեպքում, երբ ինքը «գի¬տակցություն չի ունեցել», եղել է ծանր վիճակում, հետագայում է պարզել, որ իր ցուցմունքներում նշված են հանգամանքներ, որոնք իրականությանը չեն համապատասխանում։ Անգամ առերես հար¬ցաքննության ժամանակ, երբ քննիչը կարդացել է իր ցուցմունքը, որում նշված է եղել նաև այն մասին, թե իբր Էդգարն իրեն դանակով է հարվածել, այդ անճշտության մասին հայտնել է քննիչին, նրան հորդորել է ուղղել իր ցուցմունքը, քանի որ իրականում նման բան չի ասել, զգուշացրել է նաև, որ նրա դեմ կբողոքի։ Նշեց նաև, որ թեև իրա¬կա¬նությունը հայտնել է քննիչին, վերջինս այլ կերպ է արձանագրել` համոզելով, թե իբր այդպես իրենց համար լավ կլինի։
Նշեց, որ ինքն ու փեսան թշնամիներ չեն, միշտ համերաշխ են ապրել, վերջինս անգամ մի որոշ ժամանակ ընտանիքով իր տանն է բնակվել, իսկ վեճի պատճառ է հանդիսացել այն, որ ինքը ցանկացել է մինչև Էդգարի հանդարտվելն իր աղջկան և թոռներին տանել իր տուն, իսկ վերջինս դրան չի համա¬ձայնել։ Էդգարին բնութագրեց որպես հոգատար անձնավորության, նշեց, որ մշտապես հարգալից է եղել թե՛ իր, թե՛ ընտանիքի մյուս անդամների հանդեպ, երբեք նրան նման վիճակում չէր տեսել, հնարավոր է` այդ օրն ինչ-որ պատճառով նա բարկացած էր։
Նշեց, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ պահանջ կամ բողոք չունի, նրան որդու պես է ըն¬դունում, խնդրեց նրան քրեական պատասխանատվության չենթարկել։
Գնահատելով մարմնական վնասվածք ստանալու հանգամանքների վերաբերյալ տուժող Կա¬րապետ Բերբերյանի հրապարակված ու հետազոտված նախաքննական և դատաքննական հակա¬սական ցուցմունքները՝ Դա¬տարանն առավել արժևորում է նախաքննականը՝ հաշվի առնելով, որ գործով ամբաստանյալին «խեղդելու» վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալներ նախաքննության ողջ ժամանա¬կահատվածում նա չի հայտնել, այն հակասում է խեղդելու իրադրության վերաբերյալ վկա Աշոտ Գևորգյանի դատաքննական ցուցմունքներին։ Տուժող Կ.Բերբերյանի դատաքննական այդ ցուց¬մունք¬ներն արհես¬տածին են, պայմա¬նավորված են գործով ամբաստանյալի հետ մերձավոր ազգակ¬ցա¬կան կապի առկայության, ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքն հաստատելու և այդ կերպ վիճակը հնա¬րա¬վորինս մեղ¬մե¬լու շարժառիթով` նկատի ունենալով, որ վերջինս հանդիսանում է դստեր ամուսինը և միաժամանակ իր մանկահասակ երկու թոռների հայրը։
Վկա Ռոզա Կարապետի Բերբերյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. մայիսի 2-ին` ժամը 20։00-ի սահմաններում, իր տանը կենցաղային հարցերի շուրջ վիճաբանել է իր ամուսնու` Էդգար Գևորգյանի հետ և իրենց վեճը գնալով թեժացել է։ Քանի որ այդ ընթացքում իրենց փոքրահասակ երեխաները լաց են եղել, զանգահարել է իր ծնողներին և հուզված տոնով կանչել իրենց տուն, որտեղ պետք է գար նաև Էդգարի հայրը։ Ժամը 20։30-ից 20։45-ի սահմաններում եկել են իր ծնողները և եղբայրը, որից հետո իր և ամուսնու միջև վեճն ինքնըստինքյան դադարել է։ Կարապետ Բերբերյանն իրենց վրա բարկացել է և ամոթանք տվել։ Այդ ընթացքում տուն է եկել նաև իր սկեսրայրը, որը նույնպես իրենց դիտողություն է արել։ Կարապետ Բերբերյանն ասել է, որ իրեն և երեխաներին կտանի հայրական տուն, ինչից իր ամուսինը զայրացել է` ասելով, որ իր կինն ու երեխաները կմնան տանը։ Դրանից հետո իր ամուսինը և հայրը սկսել են բարձրաձայն վիճաբանել, որի ընթացքում միմյանց նաև հայհոյել են։ Վիճաբանությունը տան հյուրասենյակից տեղափոխվել է ննջասենյակ, որ¬տեղ միմյանց փոխադարձ հարվածել են, հոր բերանից արյուն է եկել, ինքը հասկացել է, որ Էդգարն ինչ-որ բանով վնասել է իր հորը։ Դրանից հետո եղբայրն իրենց հորը տեղափոխել է հիվան¬դանոց։
Դատարանում հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ հոր և Էդգարի միջև քաշքշուկը սկսվել է այն բանից, երբ Էդգարն իր ծնողներից պահանջել է չխառնվել իրենց ընտանեկան հարցերին, քանի որ իր ծնողները ցանկացել են իրեն և երեխաներին տանել հայրական տուն, որին Էդգարը դեմ էր։ Վեր¬ջինս հրել է իրեն, այդ պահին հայրը մտել է սենյակ և տեսնելով դա` դիմել է Էդգարին` պահանջելով չնե¬ղաց¬նել և չհրել իրեն, որից նրանք սկսել են միմյանց քաշքշել։ Այդ ընթացքում ննջասենյակում էր գտնվում նաև իր մայրը։ Խառնաշփոթից և երեխաների լացից չի նկատել, թե հայ¬րը ինչ հանգամանք¬ներում է կտրած-ծակած վնասվածքը ստացել։
Հարցերին պատասխանելիս` նշեց նաև, որ քաշքշուկը սկսվել է ննջարանում, հայրն Էդգարին քաշել է մի կողմ, սկսել են բռունցքներով փոխադարձաբար միմյանց հարվածել, հոր հրելուց հետո նրանք բախվել են մահճակալին, որի հետևանքով մահճակալը կոտրվել է, Էդգարն ու հայրը հայտնվել են գետնին, հայրն ընկել է թիկունքի մասով։ Ինքը սկսել է հարվածել Էդգարին, կծել է նրա ձեռքը, որ հեռու մնա հորից, դրանից հետո հայրը վեր է կացել։ Նշեց, որ փոխադարձ հարվածել են, հայրը ձեռքով հարվածել է Էդգարին, սակայն չի հիշում, թե նրա մարմնի որ մասին, որից Էդգարն ընկել է մահճա¬կալի մոտ` հատակին։ Նշեց, որ հայրը Էդգարի վրայից էր նրան հարվածում, ինքը նույնպես կողքից է հարվածել, հարվածել է Էդգարի ոտքերին։ Էդգարը դեռևս գետնին էր, երբ հայրը բռնել էր Էդգարի կոկորդից։ Այդ պահին է նկատել, որ հոր բերանն արյունոտվեց, հավանաբար, Էդգարն ինչ-որ բան է վերցրել, հնարավոր է` կոտրված մահճակալի փայտյա կտոր, որով և հարվածել է հորը, թեև ինքը հարվածի պահը չի նկատել։ Ննջասենյակի հատակին թափած էին կոտրված անկողնու փայտյա մա¬սեր ու ձկնորսական գործիքները։ Այնուհետև, Էդգարը դուրս է պրծել, տեսնելով հորն այդ վիճա¬կում` ին¬քը շփոթվել է, երեխաներին դուրս է բերել սենյակից։ Երբ հասել է ննջասենյակի և հյուրասենյակի դռան միջև ընկած տարածք` նկատել է, որ հոր թի¬կուն¬քն արյունոտված է։ Էդգարի` ննջասենյակից դուրս գալուց հետո, սենյակում մնացել են ինքը, մայրը և հայրը։ Հայրը բացականչել է` «Էս ինչ արեց, խփեց»։ Էդգարին այլևս տանը չի տեսել։ Ննջա¬¬սենյակի պատին և բաճկոնի պատյանի վրա մի երկու կաթիլ արյուն է նկատել։ Մտածել է, որ Էդ¬գա¬րը փայտով է հարվածել իր հորը, սակայն կոտրված մահճակալի փայտի կտոր¬ների վրա արյուն չի եղել։
Պաշտպանի հարցին նաև պատասխանեց, որ ընկնելուց հետո Էդգարն ըստ էության անպաշտ¬պան վիճակում էր, վերջինս գտնվում էր գետնին, հայրը` նրա վրա ու կոկորդից բռնած նրան խեղդում էր, Էդգարը պաշտպանվում էր, քանի որ բոլորով հարվածում էին նրան։
Դեպքի պահին սենյակում գտնվելու, հոր և Էդգարի փոխադարձ քաշքշուկին և հորը վնասվածք հասցնելուն ականատես լինելու վերաբերյալ նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո` հստակեցրեց, որ քննիչի խորհրդով և թելադրանքով է գրել դրանք` նշելով, թե իբր այդ պահին սեն¬յա¬կում չի եղել, հոր և Էդգարի քաշքշուկը չի նկատել, իբր ինքը և հայրն Էդգարին չեն հարվածել, քանի որ քննիչի մեկնաբանմամբ` հակառակը գրելու պարագայում կվնասեր և՛ հորը, և՛ ամուսնուն, անգամ հնարավոր է իրեն և հորը ևս քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկեին։ Նշեց նաև, որ այդ ցուց¬մունքները տալու ժամանակ գտնվել է հոգեպես ընկճված վիճակում, վախեցել է, ուստի համա¬ձայնել և գրել է քննիչի ասածով։
Նշեց նաև, որ ամուսնու հետ ապրել են համերաշխ, սիրում են միմյանց, Էդգարը լավ ամուսին և հայր է, ներկայումս էլ հաշտվել է Էդգարի հետ, չի ցանկանում, որ իր երեխաներն առանց հայր մեծանան, ցանկանում է պահպանել իրենց ընտանիքը։
Վկա Գևորգ Կարապետի Բերբերյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. մայիսի 2-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր քույր Ռոզա Բերբերյանը զանգահարել է իրենց տուն և անհանգիստ տոնով մորը կանչել է նրանց տուն` տեղեկացնելով, որ վիճաբանել է ամուսնու հետ։ Ինքն իր ավ¬տոմեքենայով ծնողներին տարել է քրոջ տուն։ Մտնելով ներս` տեսել է, որ քույրը լացակումած վի¬ճա¬կում է, իսկ նրա ամուսին Էդգար Գևորգյանը զայրացած է։ Իր մայրը միջամտել է և դիտողություն արել նրանց, որին Էդգարը պատասխանել է, որ դա իր ընտանեկան գործն է և ոչ ոքի չի վերաբերում։ Իր ծնողներն առաջարկել են Ռոզային և երեխաներին տանել իրենց տուն, ինչից Էդգարը վրդովվել է և ասել, որ իր կինը և երեխաները ոչ մի տեղ չեն գնա։ Խոսակցությունը տեղի է ունեցել տան հյու¬րա¬սենյակում, որտեղ գտնվել է նաև Էդգարի հայրը։ Կարծելով, որ ամեն ինչ կարող է հանդարտվել, դուրս է եկել միջանցք` ծխելու, քանի որ իր հոր ներկայությամբ չի ծխում։ Դրանից հետո 2-3 րոպե անց լսել է իր հոր նախատինքի խոսքերը, սակայն առանձին բառերը չեն լսվել, իսկ 1-2 րոպե անց նկատել է Էդգարին, ով հանգիստ քայլելով դուրս է եկել տնից և հեռացել։
Դրանից հետո լսելով իր մոր և կնոջ անհանգիստ ձայները` ներս է մտել և տեսել, որ հայրը նստած է հատակին, ձեռքը դրել է մարմնի ձախ թիկունքային հատվածին և ասել է. «Ցավում է, մեջքս խփեցի»։ Իր մոր օգնությամբ հանել է հոր վերնահագուստը և թիկունքի ձախ հատվածում` ուսից դեպի ներքև, տեսել մոտ 1 սմ երկարությամբ արյունահոսող կտրած վերք, որից հետո իր ավտոմեքենայով հորը տեղափոխել են հիվանդանոց։
Նախաքննական հակասական ցուցմունքի հրապարակումից և հետազոտությունից հետո նշեց, թե իբր քննիչի մոտ ցուցմունք տալու ժամանակ եղել է շատ շփոթված և հուզված, քննիչի հար¬ցադրում¬ներին ի պատասխան` որոշ հանգամանքներ հստակ չի շարադրել, այդ կերպ փորձեց հրա¬ժար¬վել Էդ¬գարի «խփելու» հետևանքով կտրած-ծակած մարմնական վնասվածք ստանալու վերա¬բեր¬յալ հոր ար¬տա¬հայտությունը լսելու վերաբերյալ նախաքննական (գնահատման արդյունքում Դատարանի արժևո¬րած) ցուցմունքից, որի արժանահավատությունը Դատարանում հաստատեց նաև վկա Ռոզա Բերբեր¬յանը։
Վկա Վարվառա Մարտիրոսի Այվազյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. մայիսի 2-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում, իր դուստր Ռոզա Բերբերյանը զանգահարել է իրեն և անհանգիստ ձայնով կանչել նրանց տուն։ Դրանից հետո իր ամուսնու և որդու հետ գնացել են աղջկա տուն, որտեղ իր հարցին, թե ինչ է պատահել, ինչու են վիճել, Էդգարը պատասխանել է, որ Ռո¬զան իր կինն է և նրան ինչ կուզի` կասի, սակայն չի հայտնել, թե որն էր վիճաբանության բուն պատ¬ճառը։ Էդգա¬րին առաջարկել է աղջկան և թոռներին տանել իրենց տուն, երբ կհանդարտվեն, դարձյալ կվերադառ¬նան, ինչից Էդգարը բոր¬բոքվել և նշել, որ ոչ ոք իրավունք չունի նրա կնոջն ու երեխաներին տանել նրանց տնից։ Այդ ժա¬մանակ միջամտել է իր ամուսինը` Կարապետ Բերբերյանը, ով ասել է, որ կարող է իրենց աղջկան իր հետ տանել։ Նրանց միջև սկսվել է վիճաբանություն, որի ընթացքում նրանք միմյանց վրա գոռացել են։ Այդ ժամանակ եկել է Էդգարի հայրը` Աշոտ Գևորգյանը, ով նույնպես դիտողություն է արել Էդգարին ու դուրս եկել։ Այնուհետև Էդգարն ու Կարապետը հյուրասենյակից անցել են ննջասեն¬յակ և վեճը շարու¬նակել այնտեղ։ Ինքը ննջասենյակ չի մտել, քանի որ խառը իրավիճակից երեխաները լաց էին լինում և վերջիններիս էր հանգստացնում։ Մի քանի րոպե անց իր փեսան դուրս է եկել ննջասենյակից և քայ¬լե¬լով հեռացել տնից։ Հետո դուրս է եկել իր ամուսինը, նկա¬տել է, որ նրա մարմնի ձախ ետևի կողմից արյու¬նահոսում է, որից հետո որդին նրան տեղափոխել է հի¬վանդանոց։ Մտնելով ննջասենյակ` տեսել է, որ երեխայի մահճակալը գտնվում է կոտրված վիճա¬կում։ Նշեց նաև, որ տեղյակ չէ, թե ով է իր ամուսնուն վնասվածք պատճառել, քանի որ դրան ականատես չի եղել։ Նշեց նաև, որ իր մոտ դանակ չի եղել, փեսային դանակով չի հար¬վածել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ վիճաբանության սկզբում իր` ննջասենյակում գտնվելու ժամանակ բոլորով փոխադարձ հարվածում էին իրար, ինքը ձեռքով նույնպես հարվածել է Էդ¬¬գարին, անգամ ապտակել է նրան` որպես ծնող նրան սթափեցնելու նպատակով։ Իր ամուսինը նույն¬¬պես ձեռքերով «խփել» է Էդգարին, այդ փոխադարձ քաշքշուկից ամուսինն ու Էդգարը ընկել են երեխայի մահճակալի վրա, որից այն կոտրվել է։ Երեխաների ճչոցից հետո նրանցից մեկին դուրս է բերել ննջարանից, որի պատճառով ամուսնու վնասվածք ստանալու պահը չի տեսել։ Դանակ կամ մկրատ չի նկատել, հատակին կոտրված մահճակալի փայտյա կտորներ եղել են, ձկնորսական իրեր` ևս։
Նշեց նաև, որ Էդգարը չորս տարի բնակվել է իրենց տանը և նման բան իրեն թույլ չի տվել, նրանք ամուսիններով միշտ եղել են համերաշխ, ներկայումս էլ հաշտվել են և ընտանիքը պահպանելու մտադրություն ունեն։
Վիճաբանության պահին սենյակում գտնվել են ինքը, ամու¬սինը, դուստրը և Էդգարը, ու թեև ննջա¬սենյակում նեղվածք է, սակայն փոխադարձաբար հարվածել են միմյանց։
Քննիչն իր նկատմամբ որևէ ճնշում չի գործադրել, ուղղակի իր պատմածների հիման վրա վերաշարադրել է և նրա արագ թելադրելու արդյունքում է ինքը ցուցմունքները գրել։ Թեև ինքը քննիչին պատմել է, որ ներկա է գտնվել ննջարանում վիճաբանությանը, հայտնել, որ նույնպես հարվածել է փեսային, որից հետո է միայն դուրս եկել սենյակից, սակայն քննիչի խորհրդով և թելադրանքով այլ կերպ է գրառել ցուցմունքները, հավատացել է նրա խոսքին, որ այդ կերպ ավելի լավ կլինի և ոչ մեկին վնաս չի լինի։ Նշեց, որ Դատարանում հայտնում է իրականությունը։
Միջադեպի պահին ննջասենյակում գտնվող անձանց քանակի, այդ թվում` Էդգարի հոր ներկա գտնվելու վերաբերյալ նախաքննական ցուցմունքի համապատասխան հատվածը հրապարակելուց և հետազոտելուց հետո` հակասությունը մեկնաբանեց այն հանգամանքով, որ այդ պահին ինքը շփոթ¬ված և զբաղված է եղել երեխաներին հանդարտեցնելով, ուստի հստակ չի հիշում Էդգարի հոր գործո¬ղութ¬¬յունները։
Նշեց նաև, որ իրենք ի սկզբանե Էդգարենց տուն չեն եկել նրա հետ վիճաբանելու կամ նրան հարվածելու նպատակով, ուղղակի ցանկացել են հանգստացնել նրան և հաշտեցնել դստեր հետ, իսկ փեսային հարվածելով` փորձել է որպես ծնող նրան կարգի հրավիրել։
Վկա Աշոտ Ցոլակի Գևորգյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. մայիսի 2-ին` ժամը 20։00-ի սահմաններում, իրեն է զանգահարել իր որդու` Էդգար Գևորգյանի կինը` Ռո¬զա Բերբերյանը, խնդրել նրանց համար հաց բերել։ Ժամը 20։30-ի սահմաններում ինքը հացը տարել է նրանց տուն, որտեղ գտնվել են նաև Ռոզայի ծնողները` Կարապետն ու Վարվառան և նրանց որդին։ Վերջիններս ցանկացել են Ռոզային և թոռներին տանել նրանց տուն, իսկ Էդգարն ասել է, որ թույլ չի տա, որ իր ընտանիքը քանդեն։ Ինքը կողմերին դիտողություն է արել, քանի որ նրանք երե¬խա¬ների ներկայությամբ միմյանց վրա գոռում էին, կարգի է հրավիրել նրանց, քանի որ միջադեպից երեխաները լացել են։ Ռոզան ասել է, որ կգնա իր ծնողների հետ, իսկ Էդգարը պատասխանել է, որ դա թույլ չի տա։ Վիճաբանությունը տեղի է ունեցել տան հյուրասենյակում, այնուհետև տեղափոխվել է ննջա¬սենյակ։ Այնտեղ Կարապետն ու Էդգարը միմյանց ձեռքերով հարվածել են, իսկ ինքը նրանց բաժանել է։ Նրանք փոխադարձ քաշքշել են միմյանց, Ռոզան և Վարվառան նույնպես հարվածել են իր որդուն, Կարապետը Էդգարին հենել է պատին ու կոկորդը բռնել։ Որդու շուրջ նեղվածք էր, քանի որ երեքով` Ռոզան, նրա հայրը և մայրը հասել են որդու վրա, Էդգարի և Կարապետի միջև քաշքշուկի հետևանքով կոտրվել է երեխայի մահճակալը, որի հետևանքով որդին հայտնվել է հատակին։ Նրանք երե¬քով դարձյալ «խփել» են Էդգարին, Կարապետը կիսակռացած դիրքով էր դեպի Էդգարը։ Էդգարը և Կարապետը համարյա կողք-կողքի էին, իսկ Ռոզան և Վարվառան կանգնած դիրքից հարվածում էին որդուն, որից հետո նկատել է, որ Կարապետի բերանն արյունոտ է։ Դրանից հետո Կարապետին բերել են հյուրասենյակ, ապա վերջինիս որդին նրան տեղափոխել է հիվանդանոց, իսկ ինքը երեխաների հետ մնա¬ցել է տանը։ Կարապետին մեքենա տեղափոխելու ժամանակ նրա վերնահագուստի վրա արյուն է նկա¬¬¬տել է, նա վատ է զգացել, սակայն չի կարող բացատրել, թե ինչից էր նրա ինքնազգացողությունը վատացել։
Նշեց, որ Էդգարի վրա վնասվածքներ կամ արյուն չի նկատել, հետագայում է նրանից տե¬ղե¬կացել է, որ կապտուկներ էին առաջացել թևի հատվածում և գլխացավեր է ունեցել, որդու մեկնա¬բան¬մամբ` դրանք առաջացել են փոխադարձ հարվածներից։ Ինքը տեսել է, որ Էդգարին հար¬վա¬ծել են Կա¬րա¬պետը, Վարվառան և Ռոզան։ Վիճաբանության սկզբում ինքը գտնվել է հյուրասեն¬յա¬կում, իսկ Կա¬րա¬պետն ու Էդգարը` ննջասենյակի դռների միջև, ծեծկռտուքը սկսվել է Կարապետից, վեր¬ջինս է առա¬ջինը բռունցքով հարվածել որդու դեմքին, երբ ինքը փորձել է նրանց բաժանել, Կարա¬պետը բռնել էր որդու «վզից», վերջիններս բախվել են երեխայի մահճակալին, որից այն կոտրվել է և դրա հետևան¬քով Էդգարն ու Կարապետը հայտնվել են հատակին։ Նշեց նաև, որ թեև ննջասենյակի տարածքը փոքր է, սակայն չորս հոգով այնտեղ տեղավորվել են, ինքը վիճաբանողներին բաժանելու համար մի կերպ է մոտեցել նրանց, քանի որ նրանք գտնվել են երկու մահճակալների միջև։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ ննջասենյակում այդ պահին գտնվել են ինքը, Էդգարը, Ռոզան, Վարվառան, ինքը փորձում էր հանդարտեցնել նրանց։ Իր համոզմամբ ծեծկռտուքի պատ¬ճառը եղել է այն, որ Ռոզան ցանկացել է երեխաների հետ միասին գնալ հայրական տուն, նրա մայրը նույնպես կողմ էր դրան, իսկ Էդգարը` ոչ։
Հարցերին պատասխանելիս` նշեց նաև, որ ցուցմունքն արձանագրել է քննիչը, իր խոսքերից, քանի որ ակնոցներն իր մոտ չեն եղել, չի կարող մեկնաբանել, թե քննիչն ինչու չի արձանագրել նաև այն, որ ծեծկռտուքի ժամանակ ննջասենյա¬կում են գտնվել նաև Ռոզան, վերջինիս մայրը, ինչպես նաև Կա¬րապետի կողմից որդու կոկորդը բռնելու պահն իր կողմից նկատելու հանգամանքը, թեև այդ ամենի մա¬սին քննիչին բանավոր կարգով պատմել էր։
Դատաբժշկական սկզբնական փորձաքննության 2015թ. մայիսի 14-ի թիվ 766/հ եզրա¬կա¬ցութ¬յամբ, համաձայն որի` գործով տուժող Կարապետ Բերբերյանի վնասվածքն ըստ բժշկական փաս¬տաթղթերի` ձախից 9-րդ կողի բեկորային առանց տեղաշարժի կոտրվածքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի կտրած-ծակած թափանցող վերքի ուղեկցված` ձախակողմյան հեմոպնևմո¬թորաքսի, պնևմոմե¬դիաստինումի ձևով հասցվել են կոտրվածքը` բութ-կոշտ առար¬կայով, իսկ կտրած-ծակած վերքը սուր ծակող-կտրող գործիքով, հնարավոր է որոշ¬մամբ նշված ժամկետում, որոնք առաջացրել են առողջութ¬յանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող։
Դատաբժշկական լրացուցիչ փորձաքննության 2015թ. օգոստոսի 30-ի թիվ 1389/լ եզրակա¬ցութ¬յամբ, համաձայն որի` ըստ բժշկական փաստաթղթերի և տուժող Կարապետ Բերբերյանի օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` վերջինիս ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախից 9-րդ կողի վնասումով, կրծքավանդակի ձախ կեսի կտրած-ծակած թափանցող վերքի ձևով, ուղեկցված` ձախա¬կողմյան ենթամաշկային էմֆիզեմայով, հեմոպնևմոթորաքսով, պնևմոմեդիաս¬տի¬նումով, պատճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիքով, միմյանցից հնարավոր չէ տարանջատել, որոնք առաջացրել են առող¬¬ջութ¬յանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող։ Վերոնշյալ հետևության փորձագետը հան¬գել է նաև նոր հետազոտության արդյունքներով` դատական ռենտգենոլոգ Գ.Գալստյանի 2015թ. օգոս¬տոսի 5-ին տված թիվ 131 կոն¬սուլ¬տացիոն պատասխանով, համաձայն որի` տուժողի մոտ «Որոշվում է ձախա¬կողմ¬յան ենթամաշկային էմֆիզեմա, մասնակի պնևմոթորաքս, ինչպես նաև 9-րդ կողի հետին հատ¬վածի կոտրվածք միջին թիակային գծով` բեկորների տեղաշարժով»։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2015թ. մայիսի 2-ին` ժամը 23.00-ից մինչև 24.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Նորքի 10-րդ փողոցի 6-րդ տանը կատարված այդ քննչական գործողության արդյունքներով պարզվել է հետևյալը. տան ննջասենյակի դուռը բաց վիճակում է, որի մուտքի դռնից ձախ գտնվում է զգեստապահարանը, բազմոց, երեք աթոռ¬ներ։ Մուտքի դռնից աջ պատին ամրացված կախիչի վրա հայտնաբերվել է բաճկոնի պատյան, որի առջևի ձախ կողմի ստորին հատվածում հայտնաբերվել է արնանման հեղուկի չորացած հետք։ Ննջա¬սենյակի մուտքի դռնից աջ կողմի անկյունում առկա է փայտե մահճակալ-օրորոց, որը կոտրված վիճա¬կում է։ Դրանից դեպի ձախ առկա է մանկական պահարան, իսկ ավելի ձախ` երկտեղանի մահ¬ճակալ։ Գետնին առկա է գորգ։ Ննջասենյակի և դրանում առկա այլ իրերի մանրակրկիտ ուսումնա¬սիրությամբ արնանման հեղուկի հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Զննման արդյունքում առգրավվել է արնանման հեղուկի հետքով բաճկոնի պատյանը։
Հագուստի առգրավման արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2015թ. մայիսի 3-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքներով թիվ 1 համալսարանական կլինիկական հիվանդանոցից վերցվել է քննվող դեպքի պահին տուժող Կարապետ Բերբերյանի կրած սպորտային անդրա¬վար¬տիքը։
Դատակենսաբանական փորձաքննության 2015թ. հունիսի 4-ի թիվ 170 եզրակացությամբ, հա¬մա¬ձայն որի` քննվող դեպքի վայրի՝ Նորքի 10-րդ փողոցի 6-րդ տան զննությամբ հայտնաբերված և առգրավված բաճկոնի պատ¬¬յանի, ինչպես նաև գործով տուժող Կարապետ Բերբերյանի անդրավար¬տի¬քի վրա տեղակայված կաս¬կածելի հետքերում հաս¬տատ¬վել է մարդկային ծագման արյան առկա¬յություն, որն ըստ արյան «ABO» իզոշճաբանական համա¬կարգի` առաջացել է «AB» խմբի ար¬յուն ունեցող անձից կամ ան¬ձան¬ցից, այդ թվում` կարող էր առա¬ջանար տուժող Կարապետ Բերբեր¬յանից։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` դեպքի վայրի զննությամբ առգրավ¬ված բաճկոնի պատյանի, ինչպես նաև գործով տուժող Կարապետ Բերբերյանի անդրավար¬տիքի առ¬կա¬¬յությամբ և դրանց զննման արդյունքներով (արձանագրությամբ)։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանը տուժող Կարապետ Բերբերյանին դիտավորությամբ պատճառել է վերջինիս կյանքի համար վտանգավոր մարմնական վնասվածք, այսինքն` կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` նա քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդ¬վածի վերոնշյալ մասով։
Դատարանը ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության հան¬գելիս փաստում է, որ վերոնշյալ մարմնական վնասվածքները տուժողին պատճառվել են գործով ամ¬բաս¬¬տանյալ Է.Գևորգյանի հետ տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում, իսկ հանրության համար վտանգավոր ոտնձգության առկայության և դրանից պաշտպանվելու ընթացքում (անհրաժեշտ պաշտ¬պանության կամ դրա սահմանների անցմամբ) տուժողին մարմ¬նա¬կան վնասվածք պատճառելու վերա¬բեր¬յալ ամբաստանյալի և վերջինիս հետ մերձավոր ազգակցա¬կան կապի մեջ գտնվող անձանց վար¬կածը, այն հիմնավորելուն միտված դատաքննական ցուցմունքներն արհեստածին են, հե¬տապնդում են ամբաս¬տանյալի վիճակն արհեստականորեն մեղ¬մելու նպատակ։
Ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մաց¬¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանի անձը բնու¬թագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում՝ երիտասարդ լինելը (համաձայն «BA» սերիայի 1573625 համարի անձնագրի` ծնվել է 1978թ. հոկ¬տեմբերի 21-ին), նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬¬րոն 2015թ. մայիսի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« իսկ որպես պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք` խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների` 2012թ. մայիսի 4-ին ծնված Մարինա Էդգարի Գևորգյանի և 2013թ. հոկտեմբերի 7-ին ծնված Սյուզի Էդ¬¬գարի Բերբերյանի առկայությունը (ըստ ծննդյան ԱԲ սերիայի 221771 համարի, ԱԲ սերիայի 048058 հա¬մարի, ինչպես նաև հայրության ճանաչման ԱԲ սերիայի 291322 համարի վկայականների պատ¬ճեն¬¬ների)։
Դատարանը ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող հան¬գա¬մանք¬ներ չարձանագրեց։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Էդգար Գևորգյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատես¬վածից ավելի մեղմ պատիժ կամ պատժաչափ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), նշա¬նակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանի անձը, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույթն ու հասարակական վտանգա¬վորության աստիճանը (անձի առողջության դեմ ուղղված ծանր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն է), ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բա¬ցառիկ հան¬գա¬մանք¬ների և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի բա¬ցա¬¬կայութ¬յունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ վեր¬ջինս նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի բացառապես ազա¬տազրկման ձևով, որն ամբաս¬տանյալը պետք է կրի։
Ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, նրա պա¬տաս¬խանատվութ¬յուն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գամանքների բացակայությունը Դատարանը հաշվի է առնում նրա նկատ¬¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։
Ամբաստանյալ Է.Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում Վարդան Մանասյանի վերաբերյալ 2014թ. օգոստոսի 15-ի ԵՇԴ/0144/01/13 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորո¬շումը։ Տվյալ որոշման համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յունների վերաբերյալ գործերով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստի¬ճանը ճիշտ գնահատելիս և որպես արդյունք` հանցավոր նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար ուշադրության պետք է արժանանա արարքի կատարման եղա¬նակը, օգտա¬գործ¬ված գործիքները, միջոցները, մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տե¬ղա¬¬կայումը։ Համապատասխան գնահատականի պետք է արժանանա նաև կատարված հանրորեն վտան¬գավոր արարքի և դրա հետևանքների նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերա¬բերմունքը։
Տվյալ որոշման մեջ արձանագրվել է, որ հանցագործության բարձր հանրային վտանգավորութ¬յան մասին են վկայում արարքը կտրող-ծակող գործիքով կատարելը, ինչպես նաև դրանով տուժողի մարմնի կենսականորեն կարևոր օրգաններին հարվածելը, մինչդեռ դատարանները հաշվի չեն առել արարքի կատարման եղանակը, օգտագործված գործիքը, մարմնական վնասվածքի բնույթը, տեղա¬կայումը, հանրորեն վտանգավոր արարքի և դրա հետևանքի նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգե¬բանական վերաբեր¬մունքը։
Տվյալ իրավական դիրքորոշումը սույն գործով հաստատված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախից 9-րդ կողի վնասումով, կրծքավանդակի ձախ կեսի կտրած-ծակած թափանցող վերքի ձևով, ուղեկցված` ձախա¬կողմյան ենթամաշկային էմֆիզեմայով, հեմոպնևմոթորաքսով, պնևմոմեդիաս¬տի¬նումով, պատ¬ճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիքով, անուղղակի դիտավորությամբ (ուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ մարմնական վնասվածք պատճառելու վերաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և հետազոտվել, ավելին՝ դրա մասին նշումներ չկան նաև Է.Գևորգյանին որպես մեղադրյալ ներգրա¬վելու որոշման մեջ), այդ գործիքի մեկ հարվածով։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Է.Գևորգյանի նկատմամբ պատ¬ժաչափը որոշելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև վնասվածք պատճառելուն նախորդող իրավի¬ճակն ու զարգացումները, դրան նախորդած վեճի պատճառը և հանգամանքները, ամբաստանյալի և տու¬ժողի անձը, ամբաստանյալի հոգեբանական առանձնահատկությունները` ներընտանեկան ամուսին - կին փոխհարաբերությունների համատեքստում, ամբաստանյալի և տուժողի միջև մեր¬ձավոր ազ¬գակ¬ցա¬¬¬կան կապի առկայությունը, որոնք ևս պատժի և քրեաիրավական ներգործության միջոց¬ների արդարացիութ¬յունը կանխորոշող ոչ պակաս կարևոր փաստարկներ են, քանզի բնութագրում են հան¬ցավոր անձնա¬վորությունը, հան¬ցանքը կատարելու հանգամանքները։
Վերոգրյալների հիման վրա Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի դատաքննությամբ հաս¬տատված հանգամանքները գործով ամբաստանյալ Է.Գևորգյանի նկատմամբ տվյալ հոդվածի սանկցիա¬¬¬յով նախատեսված պատժաչափի շրջանակներում ազատազրկման ձևով պատիժ նշանա¬կե¬լու և այդ պատիժը կրելու հիմնավոր փաստարկներ են, սակայն նույն հանգամանքները և ամբաս¬տան¬յալի անձը բնութագրող տվյալները վկայում են նաև վերջինս նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նվա¬զագույն պատիժ նշանակելու հնարավորության, ավելին` անհրաժեշտության մասին։ Նման հետևութ¬յան հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ` քննվող դեպքը տեղի է ունեցել մերձավոր ազգակցա¬կան կապի մեջ գտնվող անձանց` փեսայի և աներոջ միջև, տուժողն ընդունում է ծագած ներընտանեկան վեճի թեժացմանն իր «մեղավորության» բաժինը (պնդել է ամբաստանյալի կնոջը և փոք¬րա¬հասակ երեխաներին ժամանակավոր բնակության նպատակով իր տուն տեղափոխելու մտադրութ¬¬յունը, թեև ամբաս¬տան¬յալը դրան կտրականապես դեմ է եղել, որի մասին հայտարարել է հրա¬պարա¬կավ), հաշտվել է ամ¬բաս¬տանյալի հետ, ամբաստանյալի խնամքին են երկու փոքրահասակ` 2 և 3 տարեկան երեխա¬ները, ամբաստանյալի և տուժողի դստեր միջև առ¬կա է ամուսնական կյանքը շա¬րունակելու և փոքրա¬հասակ երեխաների դաստիարակությամբ համատեղ զբաղվելու մտադրութ¬յուն։ Դատարանի համոզ¬մամբ վերոնշյալ փաստարկները ծանրակշիռ են, հնարավորություն են ընձե¬ռում սույն գործով ամբաս¬տանյալ Է.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակել ազատազրկման ձևով նվա¬զագույն պատիժ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համատեքստում վերոնշյալ պատիժն է արդարացի և անհրա¬ժեշտ է սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգնելու, ամբաս¬տանյալ Է.Գևորգյանին ուղղելու, նրա կողմից նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատարումը կանխելու համար։
Քննարկելով ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման մի¬ջոց կա¬լա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փո¬խելու հիմքերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրան իրական պատժի` ազա¬տազրկման դա¬տա¬¬պար¬տելու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬¬¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալ Էդգար Գևորգյանի պատ¬ժի կրման սկիզբը հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետն հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրա պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել վերջինիս փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2015թ. մայիսի 8-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետի հոսքը չի ընդհատվել, այն ընդգրկում է 2015թ. մայիսի 8-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանա¬կա¬¬հատ¬վածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին« սա¬կայն Դատարանը« պարզելով« որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանի գույ¬քի վրա արգե¬լանք չի կիրառվել« չկա նաև սույն դատական ակտով այն կիրառելու անհրա¬ժեշտություն, տուժողը հրաժար¬վեց ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանի նկատմամբ քաղաքացիական հայց ներկա¬յաց¬¬նելուց, քրեական գործում բացակայում են դա¬տական ծախսերի վերաբերյալ ապա¬ցույց¬ները, սահ¬մա¬¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ։
Անդրադառնալով դատաքննության ընթացքում զննված իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և առգրավված բաճ¬կոնի պատյանն անհրաժեշտ է վերա¬դարձ¬նել ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանին, իսկ անդրա¬վար¬տիքը` տուժող Կարապետ Բերբեր¬յանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Էդգար Աշոտի Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազա¬¬¬¬տազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Էդգար Գևորգյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. մայիսի 8-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող Կարապետ Բերբերյանին հանցա¬գոր¬ծությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցն համարել լուծված` նյութաիրավական պահանջ ներկայացնելուց հրա¬ժարվելու պատճառա¬բա¬նությամբ։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` դեպքի վայրի զննությամբ վերցված բաճկոնի պատյանը վերադարձնել ամբաստանյալ Էդգար Գևորգյանին, իսկ անդրավար¬տիքը` տուժող Կարապետ Բերբերյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան ստացման օր¬վա¬նից մե¬կամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ