Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

Քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Հ. Խաչատրյանի,


տուժողներ Ա. Սողոմոնյանի,
Մ. Ավետյանի,

մանկավարժ` Մ. Բաբայանի,




2015թ. հոկտեմբերի 12-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Սամվել Արամի Սարգսյանի`
ծնված 1974թ. դեկտեմբերի 13-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին է մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Ավան-Առինջ թաղամասի թիվ 4 շենքի թիվ 36 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է երկու դրվագներով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Նախաքննության մարմինը Սամվել Արամի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքների համար. «որ նա 2015թ. օգոստոսի 16-ին ժամը 22։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բյուզանդի 22 տանը կենցաղային հարցերի շուրջ տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ ծեծի է ենթարկել կնոջը` Մարինե Հովհաննեսի Ավետյանին և պատճառել առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` ձախից ստորկզակային շրջանի և ձախ բազկի միջին երրորդականի ներսային մակերեսի արյունազեղումների ձևով։
Այսինքն Ս.Սարգսյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։
Բացի այդ նույն միջադեպին միջամտելու ժամանակ Ս.Սարգսյանը կատարել է այլ բռնի գործողություն` հրել է Աննա Սերժիկի Սողոմոնյանին, ինչի արդյունքում վերջինս դիպչելով սեղանին ստացել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք՝ աջից զստոսրի մարմնի շրջանի արյունազեղման ձևով։
Այսինքն Ս.Սարգսյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։»։
2015թ. սեպտեմբերի 15-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2015թ. սեպտեմբերի 16-ին ստացվել և 2015թ. սեպտեմբերի 17-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2015թ. հոկտեմբերի 02-ին նշանակվել է դատական քննության։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատական նիստում տուժող Մ. Ավետյանը հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և միջնորդում է նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել։
Նույն դատական նիստում տուժող Ա. Սողոմոնյանը նույնպես հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և միջնորդում է նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել։
Ամբաստանյալ Ս. Սարգսյանը չառարկեց` իր նկատմամբ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժողներից յուրաքանչյուրի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու դեմ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն` «Ծեծելը կամ այլ բռնի գործողություններ կատարելը, որը չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը հարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով։
2. Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը։ (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (…)
5) սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ. (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի (...) 118-րդ հոդվածով (...) նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։ Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գևորգ Արամի Կլեկչյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0005/11/14 գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված նորմը կիրառելի է հետևյալ պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում՝
ա) վարույթն իրականացնող մարմինը հաստատված է համարել, որ անձը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված որևէ արարք է կատարել,
բ) բացակայում է դիմողի (տուժողի) բողոքը,
գ) ենթադրյալ հանցանք կատարած անձը չի առարկում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի հիմքով իր նկատմամբ քրեական հետապնդում չհարուցելու կամ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ։ (…)»։
Սույն քրեական գործի դատական քննության ժամանակ, մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի կողմից խորհրդակցական սենյակ հեռանալը տուժողներ Մ. Ավետյանը և Ա. Սողոմոնյանը հաշտվել են ամբաստանյալի հետ, հայտարարել են նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու խնդրանքի մասին։
Ամբաստանյալ Ս. Սարգսյանը չի առարկել իր նկատմամբ երկու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ` տուժողներից յուրաքանչյուրի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Հաշվի առնելով, որ տուժողները և ամբաստանյալը հաշտվել են միմյանց հետ, ամբաստանյալը չի առարկել իր նկատմամբ երկու դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժողներից յուրաքանչյուրի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու դեմ, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ յուրաքանչյուր դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման` ամբաստանյալի հետ տուժողներից յուրաքանչյուրի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել, որևէ առարկա գործով իրեղեն ապացույց չի ճանաչվել։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։
Դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 183-րդ և 313-րդ հոդվածներով` դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ԵԿԴ-0224/01/15 (13805415) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սամվել Արամի Սարգսյանի` երկու դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, քրեական գործի վարույթը կարճել և ամբաստանյալ Սամվել Արամի Սարգսյանի նկատմամբ, յուրաքանչյուր դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ամբաստանյալի հետ տուժողներ Աննա Սերժիկի Սողոմոնյանի և Մարինե Հովհաննեսի Ավետյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը` վերացնել։
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ