Գործ
ԵԿԴ/0211/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,03,, մարտի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Հ.Խաչատրյանի
Տուժողներ Գ.Սողոմոնյանի
Դ.Մկրտչյանի
Հանրային պաշտպան Մ.Ֆարմանյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանի` ծնված 25.11.1991թ.
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում,
հաշվառված` ք. Երևան, Բաշինջաղյան փ., 187 շենք,
29 բնակարանում, Ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի
կալանվոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով
և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան փողոցի 187 շենքի թիվ 39 բնակարանի բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանը, մշտական աշխատանք և զբաղմունք չունենալով, 2015թ. մարտ ամսից սկսած նպատակադրվել է խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակություններ կատարել։
2015թ. մարտ ամսվա ընթացքում մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը «Լիստ.ամ» ինտերնետային կայքէջում զետեղված հայտարարություններից տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի բնակիչ Գոռ Սողոմոնյանը մտադիր է վաճառել «Մաքբուք Էյր» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, նպատակադրվել է խարդախության եղանակով հափշտակել այն։
Մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը հանցավոր մտադրության մասին հայտնել է ինքնությունը չպարզված անձնավորությանը և նրա հետ հանցանքը համատեղ կատարելու շուրջ համաձայնություն ձեռք բերել։
Դրանից հետո 2015թ. մարտի 26-ին, ժամը 14.30-ի սահմաններում մեղադրյալ Է.Հայրապետյանն իրեն պատկանող՝ 098-58-42-13 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել Է.Սողոմոնյանի՝ 077-87-18-14 հեռախոսահամարին և հեռախոսազրույցի ընթացքում 580.000 ՀՀ դրամով հիշյալ համակարգիչը գնելու ցանկություն հայտնել։ Վերջինս, մեղադրյալ Է.Հայրապետյանին հայտնել է, որ գտնվում է Դիլիջան քաղաքում և համակարգիչի վաճառքի հարցով կարող է զբաղվել իր փեսան՝ Հրաչիկ Գրիգորի Ղանդիլյանը, որից հետո վերջինիս հեռախոսահամարը փոխանցել է Է.Հայրապետյանին։
Նույն օրը, ժամը 18.30-ի սահմաններում մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը զանգահարել է Հ.Ղանդիլյանին և համակարգիչը գնելու համար նրա հետ Երևան քաղաքի Ա.Մանուկյան փողոցում հանդիպելու շուրջ համաձայնություն են ձեռք բերել։
2015թ. մարտի 26-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը վարձակալած տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Ա.Մանուկյան փողոց, որտեղ հանդիպելով Հ.Ղանդիլյանին, նրան առաջարկել է միասին գնալ Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենքի մոտակայք և վաճառվելիք համակարգիչը ցուցադրել գործընկերոջը։ Հ.Ղանդիլյանը հանաձայնել է, ապա մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը Հ.Ղանդիլյանի ավտոմեքենայով գնացել են Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենքի մոտակայք, որտեղ հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու մպատակով Է.Հայրապետյանը Գ.Սողոմոնյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 580.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, «Մաքբուք Էյր» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը զննելու պատրվակով փոխանցել է ինքնությունը չպարզված իր հանցակցին, ինչից հետո վերջինս, համակարգչի աշխատունակությունը պարզելու պատրվակով, մտել է Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենք և միջանցիկ մուտքով հեռացել, իսկ Է.Հայրապետյանը մի քանի րոպե Հ.Ղանդիլյանի ավտոմեքենայի սրահում սպասելուց հետո, համակարգիչը հետ վերցնելու պատրվակով գնացել է նույն շենքի ուղղությամբ ու նույն միջանցիկ մուտքով հեռացել՝ խարդախությամբ հափշտակելով Գ.Սողոմոնյանի խոշոր չափի գույքը։
Բացի այդ, մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը 2015թ. ապրիլ ամսվա ընթացքում «Լիստ.ամ» ինտերնետային կայք էջում զետեղված հայտարարություններից տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի բնակիչ Դավիթ Մկրտչյանը մտադիր է վաճառել «Այֆոն 6» տեսակի բջջային հեռախոս, նպատակադրվել է խարդախության եղանակով հափշտակել այն։
Մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը, հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով, 2015թ. ապրիլի 13-ին, Ժամը 13.00-ի սահմաններում իր՝ 077-14-19-74 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Դ.Մկրտչյանի՝ 093-88-99-59 բջջային հեռախոսահամարին և հեռախոսազրույցի ընթացքում հիշյալ հեռախոսը 300.000 ՀՀ դրամով գնելու ցանկություն հայտնել, ինչից հետո պայմանավորվել են հաջորդ օրը հանդիպել՝ առուվաճառքի գործարքն իրականացնելու համար։
Հաջորդ օրը, ժամը 17.00-ի սահմաններում մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը վարձակալած տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտա, որտեղ պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել է Դ.Մկրտչյանին, ապա առաջարկել է միասին գնալ Չարենցի փողոց՝ այնտեղ բնակվող ընկերոջը վաճառվելիք բջջային հեռախոսը ցուցադրելու համար։ Դ.Մկրտչյանը հանաձայնել է, ապա միասին նույն ավտոմեքենայով գնացել են Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենքի բակ, որտեղ Դ.Մկրտչյանը տաքսի ավտոմեքենայի վարորդ Տիգրան Բեգլարյանի հետ տեղում սպասել են, իսկ Է.Հայրապետյանը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով, չարաշահելով Դ.Մկրտչյանի վստահությունը, խաբեությամբ՝ նույն շենքում բնակվող ընկերոջը ցուցադրելու և հավանություն ստանալուց հետո առուվաճառքի գործարքն իրականացնելու պատրվակով նրանից վերցրել է զգալի չափի՝ 350.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, «Այֆոն 6» տեսակի բջջային հեռախոսը, ապա մտնելով Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենքի շքամուտք, միջանցիկ մուտքով հեռացել է՝ խարդախությամբ հափշտակելով Դ.Մկրտչյանի զգալի չափի գույքը։
Այնուհետև, մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը 2015թ. ապրիլի կեսերին «Լիստ.ամ» ինտերնետային կայք էջում զետեղված հայտարարություններից տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի բնակիչ Էրիկ Երեմյանը մտադիր է վաճառել «Այֆոն » տեսակի բջջային հեռախոս, նպատակադրվել է խարդախության եղանակով հափշտակել այն։
Մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը հանցավոր մտադրության մասին հայտնել է ինքնությունը չպարզված անձնավորությանը և նրա հետ հանցանքը համատեղ կատարելու շուրջ համաձայնություն ձեռք բերել։
Դրանից հետո, 2015թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 12.00-ի սահմաններում մեղադրյալ Է.Հայրապետյանն իրեն պատկանող 098-59-13-81 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Է.Երեմյանի` 098-23-79-23 հեռախոսահամարին և հեռախոսազրույցի ընթացքում տեղեկացնելով, որ Երևան քաղաքում ունի բջջային հեռախոսների վաճառքի ցանց, ցանկություն է հայտնել գնելու նպատակով տեսնել վաճառքի ենթակա բջջային հեռախոսը։
Նույն օրը, ժամը 13.50-ի սահմաններում պայմանավորվածության համաձայն մեղադրյալ Է.Հայրապետյանը Երևան քաղաքի Տերյան փողոցում հանդիպել է Է.Երեմյանին, ապա առաջարկել է իր կողմից վարձակալած տաքսի ավտոմեքենայով գնալ Չարենցի փողոց՝ վաճառվելիք բջջային հեռախոսը գործընկերոջը ցուցադրելու համար։ Է.Երեմյանը համաձայնել է, ապա Է.Հայրապետյանի հետ գնացել են Չարենցի փողոցի թիվ 44 շենքի մոտակայք, որտեղ հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով է.Հայրապետյանը Է.Երեմյանին պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 6» տեսակի բջջային հեռախոսը զննելու պատրվակով փոխանցել է հիշյալ շենքի մոտ կանգնած՝ ինքնությունը չպարզված իր հանցակցին, ինչից հետո վերջինս հեռախոսի աշխատունակությունը պարզելու պատրվակով մտել է Չարենցի փողոցի թիվ 44 շենք և միջանցիկ մուտքով հեռացել, իսկ է.Հայրապետյանը մի քանի րոպե սպասելուց հետո, հեռախոսը հետ վերցնելու պատրվակով գնացել է նույն շենքի ուղղությամբ ու նույն միջանցիկ մուտքով հեռացել՝ խարդախությամբ հափշտակելով Է.Երեմյանի զգալի չափի գույքը»։
Փաստի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 02.04.2015թ.-ին հարուցվել է քրեական գործ։
25.06.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
07.07.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ Վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 24.08.2015թ.-ին և նույն օրը կայացվել է որոշում` քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին։
Սույն գործի դատական քննության ընթացքում՝ 19.11.2015թ. ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ Վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` վերջինիս հետ տուժող Դավիթ Մանվելի Մկրտչյանի կողմից հաշտվելու հիմքով։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանը դատարանում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, սակայն հրաժարվելով դեպքերի հանգամանքների մասին ցուցմունք տալուց հայտարարել է, որ զղջում է կատարած հանցանքների համար, միաժամանակ հավելել, որ ներկա պահին հնարավորություն չունի վերականգնելու տուժողներին պատճառած վնասը, սակայն ժամանակի ընթացքում կվերականգնի։
Ամբաստանյալ Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանը ցուցմունք չի տվել նաև նախաքննութան ընթացքում։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Գոռ Սողոմոնյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ. սկզբներին ձեռք է բերել «Մաքբուք Էյր» տեսակի համակարգիչ, սակայն այն չի օգտագործել և վաճառելու նպատակով համապատասխան հայտարարություն է տեղադրել «Լիստ.ամ» ինտերնետային կայքէջում։
2015թ.-ի մարտի 26-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, երբ գտնվել է Դիլիջան քաղաքում, իր 077-87-18-14 հեռախոսահամարին 098-58-42-13 հեռախոսահամարից զանգահարել է մի անձնավորություն և հայտնել է, որ ցանկանում է հանդիպել` վաճառվող համակարգիչը գնելու և դրա շուրջ զրուցելու նպատակով։ Պատասխանել է, որ անձամբ չի կարող հանդիպման գալ, սակայն իր փոխարեն նրան կհանդիպի փեսան` Հրաչը, և ցույց կտա համակարգիչը, ինչպես նաև իր փոխարեն կկատարի առուվաճառքի գործարքը։ Անծանոթ գնորդը նույն օրը ժամը 18։30-ի սահմաններում կրկին զանգահարել է իրեն և հաստատել համակարգիչ գնելու մտադրությունը։ Զանգահարել է Հրաչին, նրան փոխանցել անծանոթի բջջային հեռախոսահամարը, ապա խնդրել, որպեսզի բնակարանից վերցնի իր համակարգիչը՝ փաստաթղթերով և հանձնի անծանոթ գնորդին` իրականացնելով առուվաճառքի գործարքը։
Այնուհետև, մի քանի ժամ անց Հրաչը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ անծանոթ գնորդի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտի մոտ, միասին գնացել են Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենքի բակ, որտեղ գնորդը մեկ այլ անձի հետ համակարգիչը ստուգելու նպատակով մտել են շենքերից մեկի մուտք, սակայն չեն ետ չեն վերադարձել։ Որոշակի ժամանակ անց գնացել է նրանց ետևից և պարզել, որ շենքի մուտքը միջանցիկ է։
Հասկանալով, որ անհայտ անձինք խարդախության եղանակով հափշտակել են իրեն պատկանող՝ 580.000 ՀՀ դրամ արժողության համակարգիչը, մի քանի օր անց վերադարձել է Երևան և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։ Գործի քննության ընթացքում տեղեկացել է, որ հանցանք կատարած անձանցից մեկը հանդիսանում է իրեն անծանոթ Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանը։
Տուժող Գոռ Սողոմոնյանը դատարանում ներկայացրել է քաղաքաիական հայց։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Մարինե Մանուկյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Էդվարդ Հայրապետյանը հանդիսանում է քրոջ` Մանյայի, ծանոթը։ Վերջինս Մանյային խոստացել է օգնել վարկավորման հարցերով։ Մյուս քույրը` Սոսինեն, տեղեկանալով այդ մասին, խնդրել է, որպեսզի նրան նույնպես օգնեն, որպեսզի կարողանա վարկ ստանալ։ Այդ նպատակով Մանյան Էդվարդին է փոխանցել նրա և Սոսինեի անձնագրերի պատճենները, սակայն մի քանի օր անց նա ետ է վերադարձրել` պատճառաբանելով, որ հնարավոր չէ վարկ վերցնել։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Հրաչիկ Ղանդիլյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Գ.Սողոմոնյանի փեսան։
2015թ. սկզբերին Գ.Սողոմոնյանը 580.000 ՀՀ դրամով գնել է «Մաքբուք Էյր» տեսակի համակարգիչ, սակայն այն չի օգտագործել և վաճառելու նպատակով հայտարարություն է տեղադրել «Լիստ.ամ» ինտերնետային կայքէջում։
2015թ. մարտի 26-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում Գոռը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ ինչ-որ մի անձ ցանկանում է 500.000 ՀՀ դրամով գնել համակարգիչը։ Քանի որ Գոռը գտնվել է Դիլիջան քաղաքում, խնդրել է իրեն, որպեսզի բնակարանից վերցնի համակարգիչը` բոլոր փաստաթղթերով և հանդիպի անծանոթի հետ` համակարգչի վաճառքն իրականացնելու նպատակով։ Միաժամանակ, Գոռն իրեն է տվել անծանոթ գնորդի` 098-58-42-13 հեռախոսահամարը։
Նույն օրը զանգահարել է տվյալ անձին և պայմանավորվածության համաձայն՝ ժամը 19։00-ի սահմաններում, գնացել է Ա.Մանուկյան փողոց և ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտի մոտ հանդիպել վերջինիս։ Անծանոթ գնորդն առաջարկել է իրեն միասին գնալ նախ Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենքի մոտակայք` համակարգիչը գործընկերոջը ցուցադրելու նպատակով, ուստի նրա հետ իր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են տվյալ շենքի մոտակայք։ Այնուհետև, գնորդը համակարգչի աշխատունակությունը, ինչպես նաև գողացված լինելու հանգամանքը ստուգելու նպատակով համակարգիչը փոխանցել է ընկերոջն ու իր հետ սպասել ավտոմեքենայի սրահում։ Մի քանի րոպե անց, տվյալ անձը հեռախոսազրույց է ունեցել և հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, ապա քայլելով գնացել է նույն շենքի ուղղությամբ` համակարգիչը ետ վերցնելու և գործարքն ավարտելու համար։ Մի քանի րոպե անց ինքը նունպես գնացել շենքի մուտքի ուղղությամբ և հայտնաբերել է, որ մուտքը միջանցիկ է։ Անմիջապես հասկանալով, որ անհայտ անձինք գնելու պատրվակով խաբեությամբ հափշտակել են համակարգիչը, այդ ամենի մասին հայտնել է Գ.Սողոմոնյանին։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում ճանաչել է Ա.Մանուկյան փողոցում իր հետ հանդիպած անձնավորությանը և տեղեկացրել, որ վերջինս հանդիսանում է Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Էդգար Հայրապետյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր անձնական օգտագործման «Օպել վեկտրա» մակնիշի 55МА535 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ժամանակ առ ժամանակ իրականացրել է մասնավոր ուղևորափոխադրման աշխատանքներ։
2015թ.-ի ապրիլի 21-ին ժամը 12։55-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թումանյան-Հանրապետության փողոցների հատման մասի մոտակայքից անծանոթ քաղաքացուց ընդունել է պատվեր և միասին գնացել են «Ցիտադել» բիզնես կենտրոնի մոտ։ Պատվիրատուի ձեռքին եղել է սև տոպրակ։ Նրա խնդրանքով ավտոմեքենայի վրայից հանել է տաքսու տարբերանշանը։ «Ցիտադելի» մոտ ավտոմեքենան են նստել երկու անծանոթ տղաներ։ Պատվիրատուի և այդ տղաների խոսակցություններից հասկացել է, որ տղաներից մեկը` Էրիկը, ցանկանում է հեռախոս վաճառել պատվիրատուին։ Վերջինիս պահանջով գնացել են նախ Նոր-Նորք, որտեղ տղաներից մեկը հեռացել է, իսկ Էրիկը գնացել է տուն և բերել բջջային հեռախոսի տուփը, որից հետո պատվիրատուն պահանջել է մեքենան վարել Չարենց փողոցի ուղղությամբ։ Հասնելով տվյալ վայր, Էրիկը և պատվիրատուն իջել են ավտոմեքենայից, նրանց է մոտեցել ևս մեկ անծանոթ անձ, ով վերցրել է Էրիկի հեռախոսը և ևս մեկ տուփ ու մտել է շենք։ Այդ ժամանակ կանգնած է եղել հեռվում, այդ պատճառով տղաների խոսակցությունը չի լսել, սակայն, որոշակի ժամանակ անց, երբ նկատել է, որ պատվիրատուն ևս գնացել է նույն շենք, մոտեցել է Էրիկին և հայտնել, որ այդ տղաների պահվածքը կասկածելի է թվում։ Էրիկն իրեն պատասխանել է, որ կասկածելի ոչինչ չկա, քանի որ նրանք նրա մոտ են թողել պլանշետը։ Սակայն մի քանի րոպե անց տեղեկանալով, որ պլանշետի տուփը դատարկ է, գիտակցել է, որ դարձել է խաբեության զոհ։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է պատվիրատուին, տեղեկացել, որ վերջինս հանդիսանում է Երևան քաղաքի բնակիչ Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Նունե Կարապետյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ երկու տարի է ինչ ճանաչում է ամբաստանյալ Էդվարդ Հայրապետյանին, վերջինիս հետ բնակվում են նույն թաղամասում և գտնվում են մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ։ Էդվարդ Հայրապետյանը օգտագործել է 094-02-02-58 հեռախոսահամարը և տվյալ հեռախոսահամարով հաճախակի զանգահարել է իրեն, սակայն եղել են դեպքեր, երբ զանգահարել է տարբեր հեռախոսահամարներից։ Էդվարդի ընկերական շրջապատին չի ճանաչում, տեղեկաված չի եղել, որ զբաղվել է խարդախությամբ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերոգրյալ ապացույցներից, ամբաստանյալ Էդ.Հայրապետյանի մեղքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.

29.04.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես տուժող հարցաքննության ժամանակ Էրիկ Երեմյանի կողմից տրված ցուցմունքով այն մասին, որ

««I Phone 6» վաճառելու նպատակով հայտարարություն է տեղադրել List.am ինտերնետային կայքէջում, իսկ 20.04.2015թ. թարմացրել է հայտարարությունը։
2015թ.-ի ապրիլի 21-ին ժամը 12։00-ի սահմաններում 098-59-13-81 հեռախոսահամարից իր` 098 23-79-23 հեռախոսահամարին է զանգահարել անծանոթ մի տղամարդ և հայտնել, որ զբաղվում է հեռախոսների առք ու վաճառքով, Սայաթ-Նովա փողոցում, 3-րդ մասիվում և Կոմիտասում ունի հեռախոսների խանութ։ Բացի այդ ասել է, որ ցանկանում է տեսնել հեռախոսը` գնելու նպատակով։ Նույն հայտարարության մեջ տեղադրել էր նաև «Iphone 5s» բջջային հեռախոսը, որը նույնպես այդ գնորդը ցանկացել է տեսնել։ Պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Տերյան և Կորյուն խաչմերուկում։ Համակուրսեցու` Շալիկոյի, հետ։ Երբ ժամը 13։50-ի սահմաններում գտնվել են նշված վայրում, իր հեռախոսահամարին է զանգահարել տվյալ անծանոթ գնորդը և տաքսի ավտոմեքենայով մոտեցել են իրենց, նստել են այդ ավտոմեքենան, որի մեջ գտվել են տաքսու վարորդը և այդ անծանոթ տղամարդը` գնորդը։ Այդ պահին մոտը եղել է միայն « i Phone 6»տեսակի բջջային հեռախոսը, քանի որ մյուս հեռախոսը` «I Phone 5s»-ը, գտնվել է ընկերոջ մոտ։ Միասին գնացել են իրենց տան մոտ, որպեսզի վերցնի հեռախոսի տուփը, այնուհետև, ճանապարհին Շալիկոն հեռացել է, իսկ իրենք շարունակել են ճանապարհը` դեպի Երևան քաղաքի Չարենցի 44 շենքի բակ։ Երբ գտնվել են տվյալ վայրում, անծանոթ գնորդը ասել է, որ նրա աշխատողը ցանկանում է ստուգել հեռախոսը, ուստի պետք է տանի տուն` այն ստուգելու համար։ Իրենց է մոտեցել անծանոթ մեկ այլ տղամարդ, ով իրեն ասել է, որ հեռախոսը պետք է տանի տուն և ստուգի, մասնավորապես պարզի, արդյոք այն գողացված է, թե ոչ։ Ցանկացել է նրա հետ գնալ, սակայն իրեն զանգահարող գնորդը ասել է, որ նրա աշխատողը տանը հիվանդ մայր ունի և հնարավոր չէ, որ ինքը նույնպես բարձրանա։ Այդ ժամանակ երկրորդ անծանոթ տղան մտել է շենք, դրսում են մնացել ինքը, իրեն զանգահարող տղան և տաքսու վարորդը, ով կանգնած էր հեռվում։ Մոտ հինգ րոպե անց այդ հեռախոսը ստուգող անձը միացել է իրենց և ասել, որ հեռախոսի հետ ամեն ինչ նորմալ է։ Գնորդը առաջարկել է հանել հեռախոսի կոդավորումը, սակայն չի համաձայնել` պատճառաբանելով, որ միայն վաճառքի գումարը ստանալուց հետո կհանի այն։ Գնորդի մոտ այդ պահին եղել է «Մաքբուք» տեսակի համակարգիչ և պլանշետ, որոնք առաջարկել է իրեն, սակայն հրաժարվել է ձեռք բերել դրանք։ Երբ գտնվել են շենքի բակի զրուցարանում այդ «Մաքբուք» տեսակի համակարգիչը և պլանշետը թողել են իր մոտ։ Դրանից հետո գնորդի ծանոթը հայտնել է, իբրև մոռացել է հեռախոսի մեկ ֆունկցիա ստուգել, վերցնելով «Մաքբուք» տեսակի համակարգիչը, մտել է նույն շենք, որից հետո 2-3 րոպե անց, գնորդը պատճառաբանել է, որ ինչ-որ բան է մոռացել և հետևել է ընկերոջը` թողնելով պլանշետի տուփը։ Որոշ ժամանակ անց իրեն է մոտեցել տաքսու վարորդը և ասել, որ այդ տղաների պահվածքը կասկածելի է, սակայն պատասխանել է, որ նրանք իր մոտ են թողել պլանշետի տուփը, ինչպես նաև չի հանել հեռախոսի կոդավորումները։ Այնուհետև, բացել է պլանշետի տուփը և պարզել, որ այն դատարկ է։ Անմիջապես մտել է շենք, թակել առաջին հարկի դռները, սակայն չեն բացել, բարձրացել է 2-րդ հարկ և տեսել, որ առկա է նաև մեկ այլ մուտք։ Հասկացել է, որ տվյալ անձինք խաբեությամբ և իր վստահությունը չարաշահելով իրենից հափշտակել են իր «Էphone 6» հեռախոսը` պատճառելով 330.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Կատարվածի կապակցությամբ մայրիկի հետ գնացել է ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին և հաղորդում տվել։ Նույն օրը շրջել է Երևան քաղաքի տարբեր թաղամասերում գործող բջջային հեռախոսների վաճառքի խանութներում` այն գտնելու նպատակով։ Հաջորդ օրը կրկին շրջել է խանութներով, և այդ խանութներից մեկում /չի մտաբերում թե, կոնկրետ որ խանութում/ հայտնաբերել է իր իր հեռախոսը։ Խնդրել է, որպեսզի իրեն վերադարձնեն իր բջջայինը, խանութում համոզվելով, որ այն իրականում պատկանում է իրեն, ետ են վերադարձրել այն։ Իրեն զանգահարող տղան եղել է 25-30 տարեկան, մոտ 175-180 սմ հասակով, թուխ մաշկով, սև մազերով, նիհար, պարանոցի հատվածում և ձախ ձեռքին ունեցել է սպի։ Մյուս տղան նույնպես եղել է 25-30 տարեկան, սպորտային կազմվածքով, չսափրված, 170-175 սմ հասակով, թուխ մաշկով։ Խանութում չի հարցրել, թե ով է բերել իր հեռախոսը այնտեղ»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

16.05.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննված Սոսինե Յայլոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ

«2-3 ամիս առաջ քրոջը` Մարինե Յայլոյանին, տվել է իր անձնագիրը` որպես երաշխավոր, որպեսզի քույրը կարողանա վարկ վերցնել, սակայն 10-15 օր անց վերադարձրել է այն։ 098-58-42-13 հեռախոսահամարը իրեն ծանոթ չի եղել։ Տեղեկացված չի եղել այն հանգամանքին, որ այդ հեռախոսահամարը 26.01.2016թ.-ին ակտիվացվել է իր անվամբ, քանի որ նախկինում որևէ համաձայնություն չի տվել այդ կապակցությամբ։ Բացի քրոջից, անձնգիրը երբևէ այլ անձի չի տվել, այն մշտապես գտվել է իր մոտ։ Նախկինում չի եղել դեպք, երբ որևէ մեկը իրենից անձնագիր խնդրի` հեռախոսահամար վերցնելու, գնելու նպատակով։ Երբ անձնագիրը գտնվել է քրոջ մոտ, տեղեկացված չէ, արդյոք վերջինս այդ ժամանակահատվածում դրանով հեռախոսահամար վերցրել է, թե ոչ։ Քույրը զբաղվում է հողագործությամբ, բնակվում է հարսի և թոռնիկների հետ։ Ամուսինը և որդիները մի քանի տարի է, ինչ գտնվում են արտասահմանում` արտագնա աշխատանքի»։

22.06.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննության ժամանակ Սոսինե Յայլոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«2015թ.-ին հունվար ամսին անձնագիրը տվել է քրոջը` Մարինեին, որպեսզի երաշխավոր կանգներ նրան, քանի որ ցանկացել է վարկ վերցնել։ Տեղեկացված է եղել, որ քույրը անձնագիրը պետք է տար մյուս քրոջը` Մանյային, որն էլ պետք է փոխանցեր ինչ-որ մի տղայի` վարկ դասավորելու համար։
Մանյան ՀՀ-ում չի գտնվում, սակայն չգիտի, թե երբ է վերադառնալու։ 098-59-13-81 հեռախոսահամարը իրեն ծանոթ չի։ Չի ճանաչում այն տղային, ում Մանյան պետք է փոխանցեր անձնագիրը, նրան երբևէ չի տեսել, բացի այդ չգիտի, արդյոք Մանյան հունվար ամսին հեռախոսահամար վերցրել է, թե ոչ»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

16.05.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննության ժամանակ Մանյա Յայլոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«ֆինանսական խնդիրներ ունենալու պատճառով 2014թ. ապրիլ ամսին գնացել է Երևան քաղաքում գործող Անելիք բանկ` վարկ ձևակերպելու նպատակով։ Այդ ժամանակ բանկի մոտ հանդիպել է մի երիտասարդ տղայի, ով իմանալով, որ ինքը ցանկանում է վարկ վերցնել, ասել է, որ կարող է օգնել իրեն այդ հարցում։ Ցանկացել է վարկ վերցնել ամուսնու և աղջկա անունով, սակայն մերժել են։ Բանկի մոտ հանդիպած տղայի անունը եղել է Էդո, նրանից վերցրել է հեռախոսահամարը, մտածելով, որ մի օր պետք կգա։ 2015թ. հունվար ամսին /օրը չի հիշում/ զանգահարել է Էդոյի` 094-02-02-58 հեռախոսահամարին և խնդրել է օգնել, որպեսզի կարողանա վարկ վերցնել։ Այդ ընթացքում իրեն են դիմել քույրերը` Մարինե և Սոսինե Յայլոյանները, ասելով, որ նրանց նույնպես վարկ է հարկավոր։ Էդոյին տվել է քրոջ` Սոսինեի, որդու` Գևորգի, մոր և եղբոր որդու անձնագրերի պատճեներ։ Էդոն հայտնել է, որ պետք է ստուգի անձագրերի պատճեները և պարզի, հնարավոր է արդյոք վարկ ստանալ։ 20 օր հետո Էդոն զանգահարել է և հայտնել, որ հնարավոր չէ վարկ ստանալ, իսկ պատճեները պահել է մոտը։ Էդոն եղել է նիհար կազմվածքով, 20-25 տարեկան, թուխ մաշկով, սև մազերով, հասակը 160-165 սմ։ Չգիտի, թե որտեղ է նա ապրում, սակայն, երբ պետք է պատճեները փոխանցեր նրան, պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Կվարտալ թաղամասում։ Երբևէ Էդոն չի առաջարկել իրեն գնել համակարգչային տեխնիկա, երբևէ Սոսինեի անձնագրով հեռախոսահամար չի գնել, իսկ 098-58-42-13 հեռախոսհամարը իրեն ծանոթ չէ։ Վերջին անգամ Էդոյին հանդիպել է 2015թ. ապրիլ ամսին, զրուցել վարկի հարցերով»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

01.07.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննության ժամանակ Ջոնիկ Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«Բնակվում է ընտանիքի հետ միասին, շուրջ մի քանի տարի է օգտագործում է 093-96-01-68 հեռախոսահամարը, այն գրանցված է կնոջ` Ռուզաննա Հովհաննիսյանի անվամբ։ Այդ հեռախոսահամարը օգտագործվում է «Flay» տեսակի բջջային հեռախոսի մեջ, սակայն եղել է դեպք, երբ այն դրել է մեկ այլ հեռախոսի մեջ։ Այդ հեռախոսը իր մտաբերմամբ վերցրել է Էդվարդ Հայրապետյանից, նրան ճանաչում է շուրջ երկու տարի, ծանոթացել են բակում։ Իր մտաբերմամբ` նա օգտագործել է 094-02-02-58 հեռախոսահամարը, սակայն չի հիշում, թե ինչ տեսակի հեռախոս է եղել։ 098-55-24-32, 098-59-13-81, 077-53-04-15 և 077-52-29-89 հեռախոսահամարները իրեն ծանոթ չեն։ Իր և Էդվարդի շփումը եղել է կարճ, չգիտի, թե նա ինչով է զբաղվում, նախկինում չի եղել դեպք, նրա նա առաջարկի գնել համակարգչային կամ այլ տեխնիկա։ 077-78-61-42, 077-41-58-11 և 098-99-33-26 իրեն ծանոթ են, մասնավորապես, առաջին երկուսը պատկանում են իր հարազատներին, իսկ երրորդը պատկանում է քննիչի, հարուցված քրեական գործի շրջանակներում նրա հետ կապ է պահել»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին քննչական գործողության արձանագրությամբ, համաձայն որի` վկա Հ.Ղանդիլյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում ճանաչել է մեղադրյալ Է.Հայրապետյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է խաբեությամբ Գ.Սողոմոնյանի համակարգիչը հափշտակած անձնավորությունը։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 112-113, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 316-ԱՊ-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Է.Երեմյանից հափշտակված և փորձաքննությանը ներկայացված «Այֆոն 6» տեսակի բջջային հեռախոսի շուկայական արժեքը 2015թ. ապրիլի 11-ի դրությամբ կազմել է 300.000 ՀՀ դրամ։
/տես` հատոր 12, գ.թ. 44-45, դատական նիստի արձանագրությունը/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Է.Երեմյանից հափշտակված «Այֆոն 6» տեսակի բջջային հեռախոսի առկայությամբ, որը հանձնվել է սեփականատիրոջ պատասխանատու պահպանությանը։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 47, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից դատարանի որոշման հիման վրա ստացված մեղադրյալ Է.Հայրապետյանի հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց զննությամբ պարզվել է, որ`

մեղադրյալ է.Հայրապետյանի 094-02-02-58 համարի հեռախոսաքարտը շահագործվել է 359176051104300 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի ապարատով։
Հանցագործությունների կատարման ժամանակահատվածում՝ 2015թ. մարտի 26-ին, ապրիլի 13-ին, ապրիլի 14-ին և ապրիլի 21-ին Սոսինե և Մանյա Յայլոյանների անվամբ հաշվառված 098-58-42-13 և 098-59-13-81 համարների հեռախոսաքարտերը շահագործվել են 359176051104500 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի ապարատով։
359176051104500 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի ապարատում հանցագործությունների դեպքերից առաջ և հետո շահագործվել է մեղադրյալ Է.Հայրապետյանի 094-02-02-58 համարի հեռախոսաքարտով։
098-58-42-13, 077-14-19-74 և 098-59-13-81 համարներների հեռախոսաքարտերից տուժողներին և վկա Հ.Ղանդիլյանին կատարվել են մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր, իսկ դեպքի ժամանակահատվածում կատարված հեռախոսազանգերը սպասարկվել են դեպքի վայրում կապի ծածկույթն ապահովող կայանների կողմից։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 180-182, 183-185
դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ին կայացված դատավճիռը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Է.Հայրապետյանը, 2015թ. մարտ ամսվա ընթացքում «Լիստ.ամ» ինտերնետային կայքէջում զետեղված հայտարարություններից տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի բնակիչ Գոռ Սողոմոնյանը մտադիր է վաճառել «Մաքբուք Էյր» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, նպատակադրվել է խարդախության եղանակով հափշտակել այն։ Է.Հայրապետյանը հանցավոր մտադրության մասին հայտնել է ինքնությունը չպարզված անձնավորությանը և նրա հետ հանցանքը համատեղ կատարելու շուրջ համաձայնություն ձեռք բերել։ Դրանից հետո 2015թ. մարտի 26-ին, ժամը 14.30-ի սահմաններում Է.Հայրապետյանն իրեն պատկանող՝ 098-58-42-13 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել Է.Սողոմոնյանի՝ 077-87-18-14 հեռախոսահամարին և հեռախոսազրույցի ընթացքում 580.000 ՀՀ դրամով հիշյալ համակարգիչը գնելու ցանկություն հայտնել։ Վերջինս, մեղադրյալ Է.Հայրապետյանին հայտնել է, որ գտնվում է Դիլիջան քաղաքում և համակարգիչի վաճառքի հարցով կարող է զբաղվել իր փեսան՝ Հրաչիկ Գրիգորի Ղանդիլյանը, որից հետո վերջինիս հեռախոսահամարը փոխանցել է Է.Հայրապետյանին։ Նույն օրը, ժամը 18.30-ի սահմաններում Է.Հայրապետյանը զանգահարել է Հ.Ղանդիլյանին և համակարգիչը գնելու համար նրա հետ Երևան քաղաքի Ա.Մանուկյան փողոցում հանդիպելու շուրջ համաձայնություն են ձեռք բերել։ 2015թ. մարտի 26-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում նա, վարձակալած տաքսի ավտոմեքենայով, գնացել է Ա.Մանուկյան փողոց, որտեղ հանդիպելով Հ.Ղանդիլյանին, նրան առաջարկել է միասին գնալ Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենքի մոտակայք և վաճառվելիք համակարգիչը ցուցադրել գործընկերոջը։ Հ.Ղանդիլյանը հանաձայնել է, ապա Է.Հայրապետյանը Հ.Ղանդիլյանի ավտոմեքենայով գնացել են Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենքի մոտակայք, որտեղ հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու մպատակով Է.Հայրապետյանը Գ.Սողոմոնյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 580.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, «Մաքբուք Էյր» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը զննելու պատրվակով փոխանցել է ինքնությունը չպարզված իր հանցակցին, ինչից հետո վերջինս, համակարգչի աշխատունակությունը իբր պարզելու պատրվակով, մտել է Չարենցի փողոցի թիվ 40 շենք և միջանցիկ մուտքով հեռացել, իսկ Է.Հայրապետյանը մի քանի րոպե Հ.Ղանդիլյանի ավտոմեքենայի սրահում սպասելուց հետո, համակարգիչը հետ վերցնելու պատրվակով գնացել է նույն շենքի ուղղությամբ ու նույն միջանցիկ մուտքով հեռացել՝ խարդախությամբ հափշտակելով Գ.Սողոմոնյանի խոշոր չափի գույքը։
Բացի այդ, Է.Հայրապետյանը, 2015թ. ապրիլի կեսերին «Լիստ.ամ» ինտերնետային կայք էջում զետեղված հայտարարություններից տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի բնակիչ Էրիկ Երեմյանը մտադիր է վաճառել «Այֆոն » տեսակի բջջային հեռախոս, նպատակադրվել է խարդախության եղանակով հափշտակել այն։ Է.Հայրապետյանը հանցավոր մտադրության մասին հայտնել է ինքնությունը չպարզված անձնավորությանը և նրա հետ հանցանքը համատեղ կատարելու շուրջ համաձայնություն ձեռք բերել։ Դրանից հետո, 2015թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 12.00-ի սահմաններում Է.Հայրապետյանն իրեն պատկանող 098-59-13-81 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Է.Երեմյանի` 098-23-79-23 հեռախոսահամարին և հեռախոսազրույցի ընթացքում տեղեկացնելով, որ Երևան քաղաքում ունի բջջային հեռախոսների վաճառքի ցանց, ցանկություն է հայտնել գնելու նպատակով տեսնել վաճառքի ենթակա բջջային հեռախոսը։ Նույն օրը, ժամը 13.50-ի սահմաններում պայմանավորվածության համաձայն Է.Հայրապետյանը Երևան քաղաքի Տերյան փողոցում հանդիպել է Է.Երեմյանին, ապա առաջարկել է իր կողմից վարձակալած տաքսի ավտոմեքենայով գնալ Չարենցի փողոց՝ վաճառվելիք բջջային հեռախոսը գործընկերոջը ցուցադրելու համար։ Է.Երեմյանը համաձայնել է, ապա Է.Հայրապետյանի հետ գնացել են Չարենցի փողոցի թիվ 44 շենքի մոտակայք, որտեղ հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Է.Հայրապետյանը Է.Երեմյանին պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 6» տեսակի բջջային հեռախոսը զննելու պատրվակով փոխանցել է հիշյալ շենքի մոտ կանգնած՝ ինքնությունը չպարզված իր հանցակցին, ինչից հետո վերջինս հեռախոսի աշխատունակությունը իբր պարզելու պատրվակով մտել է Չարենցի փողոցի թիվ 44 շենք և միջանցիկ մուտքով հեռացել, իսկ Է.Հայրապետյանը մի քանի րոպե սպասելուց հետո, հեռախոսը հետ վերցնելու պատրվակով գնացել է նույն շենքի ուղղությամբ ու նույն միջանցիկ մուտքով հեռացել՝ խարդախությամբ հափշտակելով Է.Երեմյանի զգալի չափի գույքը։
Այլ խոսքով, Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանը կատարել է հանցավոր արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում մեղքն ընդունելը, կատարած հանցանքների համար անկեղծորեն զղջալը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանի կողմից կատարված արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման ձևով, որոնք նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Այլ խոսքով, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էդվարդ Հայրապետյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, դատարանը գտնում է, որ Էդվարդ Հայրապետյանն իր կողմից կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա է պատիժների` այդ հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`

«/.../ 6. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը»։
Էդվարդ Հայրապետյանը 12.08.2015թ.-ի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման` 4 տարի ժամկետով, որից սույն դատավճիռը կայացնելու օրվա դրությամբ կրել է նշված պատժի 10 /տաս/ ամիս 1/մեկ/ օրը։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սույն գործով հանրորոն վտանգավոր արաքները Հայրապետյանը կատարել է նախքան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից դատավճիռ կայացնելը, ուստի դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով, այն է՝ սույն դատավճռով նշանակված պատժի ժամկետին մասնակիորեն պետք է գումարվի առաջին դատավճռով նշանակված պատիժը՝ դրանում հաշվակցելով հիշյալ դատավճռով նշանակված պատժի փաստացի կրած մասը։
Քննվող քրեական գործով տուժող Գոռ Թաթուլի Սողոմոնյանը 02.11.2015թ-ի կայացած դատական նիստին դատարանին է ներկայացրել հայցադիմում, որում խնդրել է Էդվարդ Հայրապետյանից բռնագանձել 580.000 /հինգ հարյուր ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ` որպես իրեն պատճառված վնաս, ինչպես նաև խնդրել է բռնագանձել` այդ գումարի նկատմամբ սկսած 01.04.2015թ.-ից մինչև պարտավորությունն ամբողջությամբ փաստացի կատարելու օրը` այդ գումարի նկատմամբ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 411-րդ հոդվասով սահմանված կարգով հաշվարկված տոկոսների գումարները։
Դատարանը, քննության առնելով տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Գոռ Թաթուլի Սողոմոնյանի կողմից ամբաստանյալի դեմ ներկայացված հայցապահանջը, գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման՝ մասնակի ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենսգրքով։
Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի գույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից։ Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն` տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, իսկ տուժողի իրավահաջորդը վերջինիս՝ որոշակի իրավունքներով, այդ թվում քաղ. հայց ներկայացնելու, օժտված անձն է։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների հետևանքով։
Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։
Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։
Այլ խոսքով, դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի կողմից՝ «…այդ գումարի նկատմամբ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 411-րդ հոդվասով սահմանված կարգով հաշվարկված տոկոսների գումարները բռնագանձելու» մասին պահանջը չի կարող բավարարվել, հաշվի առնելով, որ այն հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնաս չէ և դուրս է ՀՀ քրեական դատավարության կարգով քննարկման ենթակա հարցերի շրջանակից։
Հետևաբար, տուժողն այդ հարցը կարող է բարձրացնել հետագայում՝ քաղաքացիական դատավարության կարգով։
Այսպիսով, վերոգրյալ հանցագործությունն ամբաստանյալ Էդ.Հայրապետյանի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժողի կողմից ընդդեմ ամբաստանյալի ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է մասնակի բավարարման` 580.000 /հինգ հարյուր ութսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որպես ամբաստանյալ Էդ.Հայրապետյանի կողմից հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում։
Միաժամանակ, լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, իրեղեն ապացույց ճանաչված «Այ-ֆոն 6» տեսակի բջջային հեռախոսը, որն ի պահ է հանձնվել Էրիկ Երեմյանին, պետք է թողնել վերջինիս տնօրինությանը։

4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը




Վ Ճ Ռ Ե Ց

Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժից` 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկումից՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիսը և Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Նշված պատժում հաշվակցել վերջինիս կողմից Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` 10 /տասը/ ամիս 1 /մեկ/ օրը և պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. մայիսի 02-ից։
Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Գոռ Թաթուլի Սողոմոնյանի կողմից ներկայացված հայցը բավարարել մասնակի՝
Էդվարդ Վաղարշակի Հայրապետյանից հօգուտ Գոռ Թաթուլի Սողոմոնյանի բռնագանձել 580.000 /հինգ հարյուր ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «Այ-Ֆոն 6» տեսակի բջջային հեռախոսը, որն ի պահ է հանձնվել Էրիկ Երեմյանին՝ թողնել վերջինիս տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն