գործ ԵԿԴ/0209/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մարտին Նալբանդյանի

տուժող` Գևորգ Ամյանի

պաշտպան` Կարեն Մեժլումյանի


2015 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Արամ Վանիկի Հակոբյանի` ծնված 20.12.1993 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատել, բնակվել է Երևան քաղաքի Զ.Քանաքեռցու փողոցի 145բ, կալանքի տակ է 29.06.2015 թվականից։

Արամ Վանիկի Հակոբյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2015 թվականի հուլիսի 01-ի որոշմամբ Արամ Վանիկի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2015 թվականի հունիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 15121615 քրեական գործը հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15121615 քրեական գործով Գևորգ Արամյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2015 թվականի հուլիսի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննների քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նազարյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15121615 քրեական գործով Արամ Վանիկի Հակոբյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի հունիսի 28-ին, ժամը 23։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում տեղի ունեցած հանրահավաքի ընթացքում, ընկերոջը հետապնդելու և բերման ենթարկելու առիթով, նույն տարածքում ծառայողական պարտականությունները իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի քրեական հետախության բաժանմունքի օպերլիազոր, ոստիկանության լեյտենանտ Գևորգ Հովհաննեսի Ամյանի օրինական պարտականությունները կատարելու ընթացքում վերջինիս նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել` երկու անգամ բռունցքով հարվածելով վերջինիս ձախ այտին և գլխին։
2015 թվականի հուլիսի 01-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15121615 քրեական գործով մեղադրյալ Արամ Վանիկի Հակոբյանին նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով կիրառելու մասին։
2015 թվականի սեպտեմբերի 02-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Ամբաստանյալ` Արամ Վանիկի Հակոբյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր աշխատանքը ավարտելուց հետո զանգահարել է իր ընկերոջը և ասել է, որ իր աշխատանքը ավարտել է։ Իր ընկերը իրեն ասել է արի քաղաք մի քիչ ման գանք, հետո կգնանք տուն։ Հետո իր ընկերը գնացել է, իսկ ինքը գնացել և կանգնել է միտինգավորների հետ։ Այդ ընթացքում մի տղա է խոսել, սակայն ինքը չի լսել, թե ինչ է նա խոսում, բայց մարդկանց դուրը չի եկել։ Հետո նա փախել է և նրա հետևից վազել է նաև ոստիկան և մի քանի մարդ։ Ինքը նրանց հետևից վազել է որպեսզի տեսնի, թե ինչ է եղել։ Երբ տեսել է, որ այդ տղան ավտոմեքենաների արանքով փախել և գնացել է ինքը կանգնել է։ Այդ ժամանակ, երբ ինքը ցանկացել է գնալ ոստիկանը շրջվել է և իրեն բռնել է։ Ինքը ասել է, որ ինքը ոչինչ չի արել։ Այդտեղ հավաքված մարդիկ ասել են, որ նա ոչ խփողն է, ոչ էլ փախնողը։ Ոստիկանը իրեն բռնած պահել է մինչ եկել են ոստիկանները։
Ամբաստանյալ Արամ Վանիկի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած արարքը հիմնավորվել է դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.

Տուժող Գևորգ Ամյանի ցուցմունքով այն մասին, որ զբաղեցնում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի ՔՀԲ օպերլիազորի պաշտոնը։ Դեպքի օրը ինքը գտնվել է Օպերայի աստիճանների դիմացի հատվածում, որտեղ տեղի է ունեցել հանրահավաք կապված էլեկտրաէներգիայի թանկացման դեմ։ Այդ ընթացքում հարթակին է մոտեցել մի երիտասարդ և բարձր կոչ անելով` պայքար ոստիկանության դեմ և այդ ամբոխի միջից դուրս է եկել մի տարեց մարդ և ասել է այդ տղային «պայքարող տղա ես գնա սահման, կանգնի մեր զինվորների կոխքին և պայքարի»։ Հենց այդ ժամանակ այդ տղան մոտեցել է այդ տարեց մարդուն ու հարվածել է և նկատելով իրեն փախել է` Օպերայի շենքի մոտով դեպի ներքև, իսկ փորձել է վազելով հասնել և բռնել նրան։ Երբ դադարեցրել է հետապնդումը և շրջվել է այդ ժամանակ կոչեր անող Արամ Հակոբյանը իր համար անակնկալ կերպով հայտնվել է իր դիմաց և բռունցքով հարվածել է իր դեմքին և ստանալով երկրորդ հարվածը տեսել է, որ իր դիմաց կանգնած երիտասարդը հարվածում է իրեն ու փորձելով նրա ձեռքերի շարժը սահմանափակել, բռնելով նրա ձեռքերը տարել է հետևի հատված։ Ինքը ամբաստանյալին պահանջ է ներկայացրել ասել է հանգստացի, քանի որ ինքը ոստիկանության աշխատակից է, սակայն ամբաստանյալը անտեսել է իր օրինական պահանջը, չի ենթարկվել։ Իրեն հարվածել է միայն ձեռքերով, որի հետևանքով ինքը զգացել է ֆիզիկական ցավ։ Ինքը հիշում է, որ ամբաստանյալը նշված փախնող երիտասարդի հետևից գոռացել է «արա փախի, արա փախի բռնում են»։ Իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիները։ Ինքը հարվածների ընթացքում ցավ է զգացել, սակայն կապտուկներ չեն եղել։ Հայտնեց, որ ամբաստանյալի դեմ բողոք-պահանջ չունի։

Վկա Վարդան Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ծառայել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտում որպես ոստիկան։ Հայտնեց, որ ճանաչում է ամբաստանյալին։ Դեպքի օրը իրենք ծառայություն են իրականացրել Օպերայի տարածքում։ Իրենց ահազանգով տեղեկացրել են, որ ինչ-որ վիճաբանություն է տեղի ունեցել և իրենք մոտեցել են։ Իրենք մոտենալով տեսել են ոստիկանության աշխատակիցը ամբաստանյալին բռնած կանգնած է եղել։ Մինչ իրենց մոտենաը իրենց ասել են, որ վիճաբանություն է տեղի ունեցել։
Վկա Գրիգորի Մանուկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտում որպես ոստիկան։ Հայտնեց, որ ճանաչում է ամբաստանյալին։ Դեպքի օրը իրեն ռադիոկապի միջոցով կանչել են Օպերայի մոտ և ինքը իր գործընկեր` Վարդան Պետրոսյանի հետ պարեկային ավտոմեքենայով մոտեցել են։ Իրենք ամբաստանյալին ուղեկցել են ոստիկանութայն բաժին։ Ինքը հիշում է, որ ոստիկանը պահել ամբաստանյալի մարմնից, որն էլ այդ պահին կատարել է անկանոն շարժումներ։ Հետագայում ինքը բաժնում տեղեկացել է, որ ամբաստանյալը ձեռքով հարվածել է տուժողին։

Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ` զննության մասնակից Գ.Ամյանը հայտնել և մատնացույց է արել Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի շենքի ձախակողմյան հատվածը, որի հարթակում 28.06.2015թ. ժամը 23։30-ի սահմաններում ծառայություն իրականացնելիս իրեն անհայտ աձը կոչ է արել հավաքված բազմությանը գնալ Բաղրամյան պողոտա և զինված պայքար մղել ոստիկանների դեմ, որը դուր չի եկել մարդկանց, ովքեր դժգոհել են այդ կոչից և պահանջել, որ վերջինը հեռանա։ Այդ պահին մի քաղաքացի դիտողություն է արել կոչեր անող երիտասարդին, իսկ վերջինը հայհոյել է նրան և ոտքով հարվածել։ Այդ ամենը տեսնելով՝ մոտեցել է նրանց։ Իրեն տեսնելով՝ կոչ անող քաղաքացին դիմել է վախուստի՝ Ազատության հրապարակով դեպի Թումանյան փողոցի ուղղությամբ, որին հետապնդել է մինչև Սայաթ-Նովա փողոցի խաչմերուկը։ Վերջինիս հետևից Արամ Հակոբյանը բղավել է «արագ փախի չբռնի»։ Ինքը տեսնելով, որ կոչ անող քաղաքացին արդեն անցնում է փողոցը՝ դադարեցրել է հետապնդումդ և երբ հետ է պտտվել՝ իր դիմաց է դուրս եկել Արամ Հակոբյանը և ասելով «ինչ ա արա» բռունցքով հարվածել է ձախ այտին։ Ինքը փորձել է նրան բռնել, սակայն Ա.Հակոբյանը մեկ անգամ ևս հարվածել է իր գլխին։ Այդ ընթացքում իրեն հաջողվել է բռնել Ա.Հակոբյանին և իրեն օգնության հասած ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ աշխատակիցների հետ նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։


Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արամ Վանիկի Հակոբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը, նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է Գևորգ Ամյանի դատաքննության ընթացքում և նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով, վկաներ Վարդան Պետրոսյանի և Գրիգորի Մանուկյանի դատաքննության ընթացքում և նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով և դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունով։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արամ Վանիկի Հակոբյանը իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ գործադրել է առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն՝ կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, այսինքն հանցանք նախատեսված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Այսպես.
Ամբաստանյալ Արամ Հակոբյանը 2015 թվականի հունիսի 28-ին մասնակցել է Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում էլեկտրաէներգիայի սակագնի բարձրացման դեմ տեղի ունեցած հանրահավաքին և գտնվել է կոչեր անող քաղաքացիների շարքում։ Ժամը 23։30-ի սահմաններում հանրաքվեյի մասնակիցները դժգոհություն են հայտնել և պահանջել են կոչեր անող քաղաքացիներին հեռանալ։ Վերջիններից մեկը հարվածել է իրեն դիտողություն անող քաղաքացուն։ Հնարավոր միջադեպը կանխելու նպատակով Ազատության հրապարակում ոստիկանության համազգեստով հասարակական կարգի պահպանության ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի ՔՀ բաժանմունքի օպերլիազոր, ոստիկանության լեյտենանտ Գևորգ Ամյանը մոտեցել է վերջինին։ Կոչեր անող քաղաքացին տեսնելով իրեն մոտեցող ոստիկանին դիմել է փախուստի` դեպի Թումանյան փողոի ուղությամբ։ Գ.Ամյանը հրահանգել է նրան կանգ առնել և նրան հետապնդել է մինչև Սայաթ-Նովա փողոցի խաչմերուկը և տեսնելով, որ անհնար է նրան կանգնեցնել կանգնել է։ Այդ ընթացքում ամբաստանյալ Արամ Հակոբյանը վազելով վերջինների հետևից փախչող քաղաքացուն հորդորել է արագ փախչել, որպեսզի ոստիկանը չբռնի, որից հետո այդ քաղաքացուն հետապնդող իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկան Գ.Ամյանը պահանջել է ամբաստանյալ Արամ Հակոբյանին հանգստանալ և բերման ենթարկելու նպատակով փորձել է բռնել նրա ձեռքերը, սակայն վերջինը ընդիմանալով Գ.Ամյանի օրինական գործողություններին և անտեսելով նրա օրինական պահանջները, օրինական պարտականությունները կատարելու ընթացքում, վերջինի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել` երկու անգամ ձեռքով հարվածելով վերջինի այտին և գլխին։ Սակայն այդ ընթացքում Գ.Ամյանին հաջողվել է նրան վնասազերծել` Ա.Հակոբյաին թիկունքի կողմից գրկելու միջոցով։ Այդ ժամանակ Գ.Ամյանին օգնության են հասել նույն տարածքում ծառայություն իրականացնող ոստիկաններ` Գ.Մանուկյանը և Վ.Պետրոսյանը ու Արամ Հակոբյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։

Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Արամ Հակոբյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Արամ Հակոբյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Ամբաստանյալ Արամ Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
Ամբաստանյալ Արամ Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Սույն քրեական գործով Արամ Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով կամ կալանք՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։

Քննության առնելով Արամ Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված «տուգանք» պատժատեսակը նշանակելու հարցը, դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշված հոդվածով նախատեսված պատժատեսակներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելով չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները, բացի այդ ամբաստանյալը չի ունեցել գումար պաշտպանի ծառայությունները վարձատրելու համար և դատարանից խնդրել է իր շահերը պաշտպանելու համար հանրային պաշտպան ներգրավել, որը դատարանի կողմից բավարարվել է։
Անդրադառնալով Արամ Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված «կալանք» պատժատեսակը նշանակելու հարցին` դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալի նկատմամբ չի կարող նշանակվել նշված հոդվածով նախատեսված «կալանք» պատժատեսակը` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Կալանքը ուղղիչ հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում դատապարտյալին պահելն է։ Կալանքը կարող է նշանակվել ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում` տասնհինգ օրից մինչև երեք ամիս ժամկետով և միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել։ 2. Կալանքը չի նշանակվում դատավճիռ կայացնելու պահին տասնվեց տարին չլրացած անձանց կամ հղի կանանց կամ խնամքին մինչև ութ տարեկան երեխա ունեցող անձանց նկատմամբ»։
Մինչդեռ, սույն քրեական գործով 2015 թվականի հուլիսի 01-ի որոշմամբ Արամ Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։

Ամբաստանյալ Արամ Հակոբյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, դատարանում դրսևորած վարքագիծը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գալիս այն եզրահանգման, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է միայն` նշանակված պատիժ փաստացի կրելու դեպքում և քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները», դատարանը եկավ այն ահմոզման, որ ամբաստանյալ Արամ Հակոբյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է փաստացի կրի։
Այս հետևությանը գալիս դատարանը կարևորում է այն փաստը, որ քրեական գործի դատական քննության ժամանակ, ամբաստանյալն չընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը, ավելին ամբաստանյալը կատարել է կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություն` ինչը դատարանին հիմք է տալիս գալու այն եզրահանգման, որ այլ պատժի նշանակմամբ և այն պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում դատարանը չի կարող հասնել պատժի նպատակների ապահովմանը և ամբաստանյալ Արամ Հակոբյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով է միայն հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը, ինչպես նաև նոր, նմանատիպ հանցագործությունների կանխմանը։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալ Արամ Հակոբյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժող Գևորգ Ամյանը, հնարավորություն ունենալով իր շահերը դատարանում ներկայացնել, ամբաստանյալից որևէ պահանջ չի ներկայացրել։ Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ, և 3-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 6-րդ կետով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են։ Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել։
Արամ Վանիկի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։


Եզրափակիչ մաս.

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 138-րդ, 168-րդ, 238-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Արամ Վանիկի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
Արամ Վանիկի Հակոբյանի պատժի սկիզբը հաշվել 29.06.2015 թվականից։
Արամ Վանիկի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ