Գործ
ԵԿԴ/0205/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,26,, հունվարի 2016թ.-ի ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Է.Արամյանի

Պաշտպան Վ.Խալաֆյանի

դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

1.Սամվել Գագիկի Օհանյանի` ծնված 16.09.1984թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է` ք.Երևան, Թումանյան փողոց, 27-րդ շենք, բնակարան 11 հասցեով, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը,


2.Ռազմիկ Սամվելի Ղաբուլյանի` ծնված 14.09.1991թ.-ին Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է` ՀՀ Արարատի մարզ, քաղաք Արտաշատ, Օրբելու փողոց, տուն 94-րդ հասցեով, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը,

3.Մեսրոպ Վանիկի Մարտիրոսյանի` ծնված 26.06.1987թ.-ին Արարատի մարզի Սիսավան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է` ՀՀ Արարատի մարզ, գյուղ Սիսավան, Աղբյուր Սերոբի փողոց, տուն 7-րդ հասցեով, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Սամվել Օհանյանը 2010թ. դեկտեմբերի 3-ից ծառայել է ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչությունում, նախ՝ քրեակատարողական վարչության հատուկ նշանակության բաժնի երկրորդ կարգի մասնագետի, իսկ 2011թ.-ի հունիսի 28-ից՝ նույն բաժնի առաջատար մասնագետի պաշտոնում, կրել է արդարադատության լեյտենանտի հատուկ կոչում։ ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչության պետի 2014թ. սեպտեմբերի 17-ի հրամանով Ս.Օհանյանն ազատվել է քրեակատարողական ծառայությունից։
Ռազմիկ Ղաբուլյանը 2012թ. օգոստոսի 1-ից զբաղեցրել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնը, այնուհետև՝ ՀՀ արդարադատության նախարարի 2014թ. սեպտեմբերի 23-ի հրամանով քրեակատարողական ծառայությունից ազատվել է։
Մեսրոպ Մարտիրոսյանը 2014թ. հուլիսի 1-ին նշանակվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում կրտսեր մասնագետի պաշտոնում, այնուհետև՝ ՀՀ արդարադատության նախարարի 2014թ. թվականի 23-ի հրամանով ազատվել է քրեակատարողական ծառայությունից։ ԱԱԾ քննչական վարչության վարույթում քննվող քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին 190-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար մեղադրյալ ներգրավված Սուրեն Գաբրիելյանը, ով 2014թ. մարտի 20-ից կալանքի տակ է գտնվել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, առողջության վատթարացման աատճառով 2014թ. մայիսի 20-ին բուժման ենթարկվելու համար տեղափոխվել է ՀՀ առողջապահության նախարարության «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունք։ Կալանավորված անձ Ս.Գաբրիելյանի նկատմամբ հսկողություն սահմանելու նպատակով «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի կողմից «Նորք» կլինիկական հիվանդանոցում նշանակվել է ժամանակավոր պահակետ, և 2014թ.-ի մայիսի 20-ից սկսած յուրաքանչյուր օր հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունքում առանձնացված հիվանդասենյակում շուրջօրյա հերթափոխային գրաֆիկով ծառայության են նշանակվել «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության բաժնի երկուական աշխատակից և մեկ աշխատակից՝ ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության հատուկ նշանակության բաժնից, ով հանդիսացել է տվյալ օրվա պահախմբի ավագն ու պահակետի պատասխանատու հերթապահը։
2014թ.-ի սեպտեմբերի 15-ին «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի թիվ 258 հրամանով «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի պահակետում ծառայության են նշանակվել հիմնարկի ԱԱ բաժնի կրտսեր մասնագետներ Ռազմիկ Ղաբուլյանը և Մեսրոպ Մարտիրոսյանը։ Նույն օրը` առավոտյան, վերջիններս հրահանգավորվել են ՔԿ հիմնարկի պատասխանատու Ա.Մոսինյանի կողմից և մեկնել «Նորք» կլինիկական հիվանդանոց՝ պահակետի հերթապահությունն ընդունելու համար։ Նույն պահակետ է ժամանել նաև ՀՀ ԱՆ ՔԿ հատուկ նշանակության բաժնի առաջատար մասնագետ Սամվել Օհանյանը, ով ծառայության է նշանակվել որպես պահախմբի ավագ։
Ժամը 10։00-ի հերթապահությունն ընդունելով՝ Սամվել Օհանյանը, Ռազմիկ Ղաբուլյանը և Մեսրոպ Մարտիրոսյանն անցել են իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարմանը։ Օրվա ընթացքում հսկել են կալանավորված անձին, ապահովել վերջինիս անվտանգությունն ու պահպանությունը։ Միաժամանակ, ծառայության ընթացքում, անտեսելով վերադասի հրահանգները, թույլատրել են կալանավորված անձ Ս.Գաբրիելյանին փոխանցել հանձնուքներ և տեսակցել նրան այցելող քաղաքացիներին՝ առանց դրա մասին ղեկավարությանը զեկուցելու և առանց համապատասխան գրանցման և հաշվառման։ Բացի այդ, պահախմբի ծառայողները, անթույլատրելի կապի մեջ մտնելով Ս.Գաբրիելյանի հետ, նրա իսկ առաջարկով օգտվել են հանձունքներով նրան փոխանցված սննդամթերքից, իսկ ժամը 22-ի սահմաններում միասին ընթրել են։ Կալանավորված անձի հիվանդասենյակը բաղկացած է եղել մեկ մուտքով երկու սահմանակից սենյակներից, որոնք միմյանցից տարանջատվել են կամարաձև մուտքով։ Ժամը 24։00-ի սահմաններում վերջին ներարկումը ստանալուց հետո, Ս.Գաբրիելյանը պառկել է մահճակալին, իսկ պահախմբի ծառայողները տեղավորվել են սահմանակից սենյակում՝ հիվանդասենյակի նախասրահում, որտեղից, ի խախտումն գործող կարգի, կալանավորված անձի նկատմամբ տեսողական արդյունավետ հսկողություն չի ապահովվել, և վերջինիս վարքագիծը պահախմբի ծառայողների մշտական հսկողությունից դուրս է մնացել։ ժամը 03։00-ի սահմաններում Ռազմիկ Ղաբուլյանը խմբի ավագ Սամվել Օհանյանից թույլտվություն է խնդրել հանգստանալու համար հեռանալ հիվանդասենյակի հարևանությամբ գտնվող մեկ այլ սենյակ և դրական պատասխան ստանալով՝ հիվանդասենյակից հեռացել է։ Նրա հետևից Սամվել Օհանյանը բանալիով ներսի կողմից փակել է հիվանդասենյակի մուտքի դուռը, բանալին պահել գրպանում։ Այնուհետև, կամարաձև միջնորմից դիտելով կալանավորված անձին և համոզվելով, որ վերջինս քնած է, նստել է Մեսրոպ Մարտիրոսյանի կողքին, ապա միմյանց հետ զրուցել և հեռախոսներով են զբաղվել։ Որոշ ժամանակ անց երկուսն էլ աննկատ քնել են, և արթնացել այն պահին, երբ մյուս սենյակից վերադարձած Ռազմիկ Ղաբուլյանը, դուռը բացելով, մտել է հիվանդասենյակ։ Վերջինիս ինքնուրույն մուտք գործելը հիվանդասենյակ զարմացրել է Սամվել Օհանյանին, քանզի դռան փականի բանալին գտնվել է նրա գրպանում, սակայն հաջորդ պահին նկատել են, որ դռան փականում՝ ներսի կողմից, մեկ այլ բանալի է գտնվում։ Նետվել են կալանավորված անձի մահճակալի մոտ և տեսել, որ թեև ծածկոցի դիրքը և դրա տակ հատուկ ձևով տեղադրված վերմակն ու բարձերը պառկած մարդու տպավորություն են ստեղծել, սակայն փաստացի Սուրեն Գաբրիելյանը մահճակալից բացակայել է։ Հասկացել են, որ վերջինս փախուստի է դիմել, փորձել են նրան փնտրել հիվանդանոցի շենքում և բակում, բայց ապարդյուն։ Փնտրումների ընթացքում լյարդաբանական բաժանմունքի մանիպուլյացիոն սենյակի ելքի դռան հետևում տեղադրված սառնարանի վրա հայտնաբերել են Սուրեն Գաբրիելյանի բջջային հեռախոսը։
Ժամը 08-ի սահմաններում զանգահարել և Սուրեն Գաբրիելյանի փախուստի մասին զեկուցել են ղեկավարությանը։
Այսպիսով, գործի /նախնական/ քննությամբ հիմնավորվել է, որ պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող պաշտոնատար անձինք՝ ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության հատուկ նշանակության բաժնի առաջատար մասնագետ Սամվել Օհանյանը, նույն վարչության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետներ Ռազմիկ Ղաբուլյանը և Մեսրոպ Մարտիրոսյանը, 2014թ. սեպտեմբերի 15-ի հրամանով նշանակված լինելով ՀՀ առողջապահության նախարարության Երևանի «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունքում ստացիոնար բուժման գտնվող ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավորված անձ Սուրեն Գաբրիելյանի նկատմամբ պահպանություն և հսկողություն իրականացնող պահակետում ծառայության, ծառայության նկատմամբ անբարեխիղճ և անփույթ վերաբերմունք դրսևորելով, պատշաճ կերպով չեն կազմակերպել և իրականացրել կալանավորված անձի նկատմամբ հսկողությունը, մասնավորապես՝ Ս.Գաբրիելյանի նկատմամբ տեսողական արդյունավետ և մշտական հսկողություն չեն ապահովել, վերջինիս փախուստը բացառելու նպատակով անհրաժեշտ միջոցներ չեն ձեռնարկել, ի վերջո ծառայության ընթացքում քնել են, որի հետևանքով 16.09.2014թ.-ին ժամը 04-ից ժամը 06-ն ընկած ժամանակահատվածում կալանավորված անձ Սուրեն Գաբրիելյանին հաջողվել է դիմել փախուստի»։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ին հարուցվել է քրեական գործ։
23.10.2014թ.-ին ՀՀ քննչական ծառայության կողմից կայացվել է որոշում` Սամվել Գագիկի Օհանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

05.11.2014թ.-ին ՀՀ քննչական ծառայության կողմից կայացվել է որոշում` Մեսրոպ Վանիկի Մարտիրոսանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

05.11.2014թ.-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության կողմից կայացվել է որոշում` Ռազմիկ Սամվելի Ղաբուլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 11.08.2015թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Սամվել Գագիկի Օհանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն դատարանում մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության հատուկ նշանակության բաժնում` որպես օժանդակող ուժ` կալանավորներին հիվանդանոցում պահելու ժամանակ։

2014թ. սեպտեմբերի 15-ին, երբ գտնվել է վարչությունում, համածառայակիցներ Ռազմիկ Ղաբուլյանի և Մեսրոպ Մարտիրոսյանի հետ միասին հրահանգավորվել են գնալ «Նորք» ինֆեկցիոն լյարդաբանական բաժանմունք և հսկողություն իրականացնել բաժանմունքում բուժվող կալանավոր Սուրեն Գաբրիելյանի նկատմամբ։ Նախապես նախազգուշացվել են, որ հիվանդի մոտ կողմնակի անձանց մուտքը արգելվում է, ինչպես նաև` պետք է ուշադիր լինեն, որ նրա մոտ կտրող-ծակող առարկաներ չլինեն։
Հիվանդանոցում Սուրեն Գաբրիելյանը գտնվել է հիվանդասենյակի ննջարանում, իրենք` նախասրահում, որը կամարով տարաջատված է եղել այնպես, որ Ս.Գաբրիելյանի հեռանալու դեպքում անպայման կտեսնեին։
Տվյալ օրը Ս.Գաբրիելյանի մոտ այցելությունը եղել է հետևյալ կերպ` առավոտյան այցելել է հորեղբոր որդին` բերելով բաժակների մեջ լցված պատրաստի սուրճ։ Այդ հանդիպումը տևել է շատ կարճ՝ մի քանի վայրկյան։ Ժամը 12։00-ից 13։00-ն ընկած ժամանակահատվածում եկել է նրա պաշտպանը, ում հետ տեսակցությունը տևել է մոտ 5 րոպե։ Այդ ընթացքում իրենք գտնվել են հիվանդանոցի միջանցքում, քանի որ հիվանդասենյակում եղել է շատ շոգ։ Պաշտպանի հեռանալուց հետո Գաբրիելյանին այցելել է կինը` բերելով սննդամթերք։ Ցերեկը այցելել է սրտաբանական հիվանդանոցի բժիշկը` իրենցից հետաքրքրվելով հիվանդի առողջական վիճակի մասին։ Երեկոյան ժամը 21։00-ից 22։00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ս.Գաբրիելյանին այցելել է մոտ 35 տարեկան տղամարդ` բերելով ուտելիք, մասնավորապես` հավ և կապրոնե շշերի մեջ լցված թան։ Վերջինս, դռան հետևից հանձնելով ուտելիքը, հեռացել է։ Այնուհետև, եկել է բժշկուհին, ստուգել, ապա նաև միացրել կաթիլային և հեռացել։ Այդ ամենից հետո Ս.Գաբրիելյանի առաջարկով միասին նստել են և ընթրել, սակայն տեսնելով, որ թանը տաք է, դրել են սառնարանը և որոշ ժամանակ անց, սառելուց հետո այն խմել են։ Ընդ որում, Գաբրիելյանը թան չի խմել։ Ընթրելուց հետ Գաբրիելյանը պառկել է` վերմակը գցելով վրան։ Իրենք անջատել են լույսերը, քանի որ լուսավորությունը խանգարել է նրան։ Ժամը 03։00-ի սահմաններում համածառայակից Ռազմիկ Ղաբուլյանը թույլտվություն է խնդրել իրենից` դիմացի հիվանդասենյակ տեղափոխվելու և հանգստանալու համար, որից հետո ինքը փակել է Ս.Գաբրիելյանի հիվանդասենյակի բանալին և դրել գրպանը։ Մյուս ծառայակից Մեսրոպ Մարտիրոսյանի հետ միասին գտնվել են նախասրահում, զրուցել, ապա զգացել են թուլություն, որից հետո քնել են։ Առավոտյան, ժամը 06։30-ից 07։00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռազմիկը բացել է հիվանդասենյակի դուռը, ինչն իր մոտ զարմանք է առաջացրել, քանի որ դռան բանալին գտնվել է իր մոտ։ Տեսնելով, որ դռան վրա բանալի կա, անմիջապես մտել են հիվանդասենյակ, տեսել, որ մահճակալի վրա տեսարանն այնպիսին է, որ ասես անկողնու մեջ պառկած լինի Գաբրիելյանը՝ վերմակը վրան գցած։ Այդուամենայիվ, մոտեցել են, հանել վերմակը և տեսել, որ իրականում Ս.Գաբրիելյանն անկողնում չէ, փոխարենը միայն բարձեր են դրված։ Հասկանալով, որ վերջինս դիմել է փախուստի, անախորժություններից խուսափելու համար փորձել են նախ իրենց ուժերով գտնել նրան, սակայն տեսնելով և հասկանալով չի հաջողվում, զանգահարել և զեկուցել են կատարվածի մասին։
Ամբաստանյալ Օհանյանը, պնդել է, որ առավոտյան, արթնանալով, զգացել է թուլություն, գլխապտույտ։ Չի բացառում, որ այդ ամենը կարող էր առաջանալ Գաբիրելյանի կողմից իրենց հյուրասիրված թանն ըմպելու հետևանքով, որի մեջ հնարավոր է, որ լցված է եղել քնաբեր։ Իր մոտ այդ առումով կասկած է առաջացրել այն հանգամանքը, որ Ս.Գաբրիելյանը հրաժարվել է խմել նույն թանից։
Հիշում է, որ տեղանքի զննության ժամանակ ինչ-որ մեկը վարույթն իրականացնող մարմնին ասել է «տղերքին տարեք անալիզի», ինչն այդպես էլ չի արվել։
Ծառայության ընթացքում հերթափոխի սահմանված հատուկ կարգ չի եղել, հերթախոխել են ըստ պահանջի։ Ինչ վերաբերում է սնվելուն, ապա հայտնել է, որ սննունդը բերել են տանից, եղել են նաև դեպքեր, երբ առաքմամբ սնունդ են պատվիրել կամ կալանավորների հետ միասին են սնվել։
Ընդունում է, որ ծառայողական պարտականությունների կատարման ընթացքում թերացել է այն պատճառով, որ բոլորով քնել են միաժամանակ, որի իրավունքը չեն ունեցել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում ամբաստանյալ Մեսրոպ Մարտիրոսյանը` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, սակայն օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի հիմքով հրապարակվել են ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝
«Շուրջ երեք ամիս աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի ԱԱ բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնում։ 15.09.2014թ. ժամը 10։00-ից մինչև 16.09.2014թ. ժամը 10։00-ն ընկած ժամանակահատվածում հերթապահություն է իրականացրել «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցում` հսկելով ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր Սուրեն Վաչիկի Գաբրիելյանին։ Ծառայությունն իրականացրել է Սամվել Օհանյանի և Ռազմիկ Ղաբուլյանի հետ միասին։ Սամվել Օհանյանին ճանաչում է աշխատանքի անցնելուց հետո շուրջ 3 ամիս, վերջիններիս հետ գտնվում է աշխատանքային հարաբերությունների մեջ։ Հերթապահությունը սկսվել է սովորականի նման, որևէ արտառոց բան տեղի չի ունեցել։ 16.09.2014թ. ժամը 03։00-ի սահմաններում Ռազմիկ Ղաբուլյանը թույտվություն է խնդրել Սամվել Օհանյանից` դիմացի հիվանդասենյակում մի փոքր հանգստանալու համար։ Այդ ժամանակ Սուրեն Գաբրիելյանը պառկած է եղել ննջասենյակի ձախ կողմում գտնվող մահճակալին` ամբողջությամբ վերմակով ծածկված, կարծել են, որ վերջինս քնած է։ Ժամը 03։30-ից 04։00-ի սահմաններում Սամվել Օհանյանը մտել է սանհանգույց, մոտ 15 րոպե գտնվել այնտեղ, իսկ այդ ընթացքում ինքը գտնվել է նախասրահի բազմոցին` հենված սեղանին, որի ընթացքում «աչքը կպել է»։ Մոտ 15 րոպե անց արթնացել է այն պահին, երբ Օհանյանը սանհանգույցից դուրս է եկել։ Այնուհետև Ս.Օհանյանը գնացել է ննջասենյակ, տեսնելով, որ ամեն ինչ նորմալ է, վերադարձել է իր մոտ, նստել բազմոցին։ Այդ ընթացքում չեն քնել, սակայն ժամանակ առ ժամանակ հենվել են սեղանին, «աչք կպնցրել» մի քանի րոպեով։ Ռազմիկ Ղաբուլյանի գնալուց հետո Սամվել Օհանյանը փակել է հիվանդասենյակի դուռը և բանալին դրել գրպանում։ Առավոտյան ժամը 06։30-ի սահմաններում հիվանդասենյակ է մտել Ռազմիկ Ղաբուլյանը, իսկ Սամվել Օհանյանը հարցրել է նրան, թե ինչպես է ներս մտել։ Պատասխանել է, որ դուռը եղել է բաց։ Այդ ժամանակ Ս.Օհանյանը գրպանից հանել է բանալին, ևս մեկ բանալի տեսել են դռան ներսի կողմից։ Մտնելով ննջասենյակ, քաշել են ծածկոցը և տեսել, որ Ս.Գաբրիելյանը տեղում չէ, իսկ մահճակալի մեջ բարձեր են դրված։ Դուրս են եկել հիվանդասենյակից, գնացել դեպի բաժանմունք տանող մուտքը, որը եղել է փակ, այնուհետև, բուժքույրերին հարցրել են, արդյոք դուռը ամբողջ ժամանակահատվածում եղել է փակ, ինչին տվել են դրական պատասխան։ Ապա, եկել են մունիպուլիացոն սենյակ, տեսել, որ այդ սենյակից դեպի ընդունարան տանող դուռը բաց է, ավելին, բուժքույր Անահիտը և մայրապետը զարմացած էին, թե ինչու է դուռը բաց։ Մայրապետը դռան կողքի պահարանի վրայից վերցրել է դռան բանալիները, հայտնել, որ բանալիները գտնվում են իրենց տեղում։ Այդ դռնից դուրս են եկել դեպի աստիճանավանդակ, դռան կողմին գտնվող սառնարանի վրա գտել են բջջային հեռախոս, մտածել են, որ այն պատկանում է Ս.Գաբրիելյանին։ Փորձել են հիվանդանոցի բակում և հարակից տարածքում փնտրել Գաբրիելյանին, սակայն չգտնելով նրան, զեկուցել են վերջինիս փախուստի վերաբերյալ։
15.09.2014թ.-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում իրենք ընթրել են Ս.Գաբրիելյանի հետ միասին, որի ընթացքում կերել են նույն սնունդը, խմել են թան, իսկ Գաբրիելյանը` հյութ։ Թանը խմելուց հետո հոգնածություն կամ թուլություն չի զգացել։ Ս.Գաբրիելյանի հետ գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ` որպես կալանավոր և ուղեկցող։ Վերջինս դրսորել է որպես խելացի և բանիմաց մարդ, նրա փախուստի մեջ որևէ մեկին չի կասկածում, ավելին, պատկերացում չունի, թե ով կարող էր նրան տրամադրել երկրորդ բանալի։ Ըստ իր` մունիպուլիացոն սենյակից դեպի ընդունարան տանող դռան փականի բանալին բուժանձնակազմի կողմից /միշտ/ այդ օրը պահվել է դռան կողքի դարակի վրա, սակայն չգիտի, արդյոք դա շմտական բնույթ է կրում, թե ոչ»։
05.11.2014թ ՀՀ ոստիկանության հատուկ քննչական ծառայությունում որպես մեղադրյալ հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`
«Իրեն առաջադրված մեղադրանքի էությունը պարզ և հասկանալի է, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, քանի որ պատահականորեն ծառայության ընթացքում քնել է, իսկ կալանավոր Ս.Գաբրիելյանը, օգտվելով այդ վիճակից, դիմել է փախուստի։ Իրեն պարզաբանված են իր իրավունքները, այդ թվում նաև պաշտպան ունենալու իրավունքը, սակայն տվյալ պահին հրաժարվում է պաշտպան ունենալու իրավունքից։ Չի ցանկանում ցուցմունք տալ, քանի որ նախկինում արդեն դեպքի վերաբերյալ ցուցմունք է տվել, որը պնդում է ամբողջությամբ և խնդրում է ընդունել որպես հիմք։ Գիտակցում է իր մեղավորության աստիճանը, այն որ, ծառայության ընթացքում ժամը 04։00-ի սահմաններում քնել է, ինչի հետևանքով չի նկատել, թե ինչպես է Սուրեն գաբրիելյանը դուրս եկել և դիմել փախուստի»։
02.03.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`
«Ինչպես արդեն նշել է նախորդ ցուցմունքում՝ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, տվյալ պահին պաշտպան ունենալ չի ցանկանում և պատրաստ է ցուցմունք տալ կատարվածի վերաբերյալ, պատասխանել հարցերին։
2014թ. սեպտեմբերի 15-ին, առավոտյան ժամը 09։00-ին ներկայացել է «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ, քանի որ, ըստ աշխատանքային գրաֆիկի, այդ օրը ընդգրկված է եղել Հիմնարկի հերթափոխի կազմում։ Հերթափոխի պատասխանատու հերթապահ Աշոտ Մոսինյանից տեղեկացել է, որ պետք է ծառայության մեկնի «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոցում նշանակաված արտաքին պահակետում։ Տեղեկացել է նաև, որ իր հետ միասին ծառայություն են կատարելու իրենց բաժնի կրտսեր մասնագետ Ռազմիկ Ղաբուլյանը և ՔԿ վարչության հատուկ նշանակության բաժնի առաջատար մասնագետ Սամվել Օհանյանը։ Պատասխանատու հերթապահ Մոսինյանից հրահանգավորվել է ծառայություն կատարելու վերաբերյալ, միաժամանակ, տեղեկացվել է, որ պահախմբի ավագն է լինելու Սամվել Օհանյանը։
Այնուհետև, Ռազմիկ Ղաբուլյանի հետ նրա ավտոմեքենայով մեկնել է «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոց, որտեղ բուժման մեջ է գտնվել «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի կալանավոր Սուրեն Գաբրիելյանը։ Նշել է, որ դա իր 6-րդ կամ 7-րդ անգամն էր, որ այդ հիվանդանոցում ծառայության է նշանակվել։ Հասնելուն պես, իրենք սպասել են պահախմբի ավագ Սամվել Օհանյանին, ով մետեցել է ժամը 10։00-ի սահմաններում, որից հետո ընդունել են հերթափոխն ու անցել ծառայության կատարմանը։ Ս.Գաբրիելյանին հսկելու պահակետը նշանակված է եղել ՀՀ առողջապահության նախարարության «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմուքնում` «լյուքս» հիվանդասենյակում, որն իրենից ներկայացրել է միմյանց կպած երկու սենյակ` կոնկրետ հիվանդասենյակ և նախասրահ։ Ընդհանուր հիվանդասենյակն ունեցել է մեկ մուտք և 1 դուռ, իսկ նախասրահը հիվանդասենյակից բաժանվել է կամարաձև մուտքով, որը դուռ չի ունեցել։ Ծառայության ընթացքում կալանավոր Ս.Գաբրիելյանը մշտապես գտնվել է իրենց տեսադաշտում, ծառայությունն անցել է առանց արտառոց դեպքերի։ Օրվա Ընթացքում Ս.Գաբրիելյանին այցելել է ընդհանուր առմամբ 5 մարդ։ ժամը 11։00-ի սահմաններում եկել է Սուրենի բարեկամ Արտակը, ով, իրենց իմանալով, նրա եղբոր որդին է եղել, վերջինս բերել է 10-12 բաժակ սուրճ, ժամը 13։00-ի սահմաններում այցելել է փաստաբան Հ.Ճարոյանը, ով Սուրենի հետ մոտ 15 րոպե զրուցելուց հետո հեռացել է, ժամը 15։00-ի սահմաններում եկել է Սուրենի կինը, նա բերել հնդկաձավարով փլավ և միս, ժամը 16։00-ի սահմաններում Սուրենի այցելել է սրտաբանական բուժաշխատակից Մարիան, ում ազգանունը չգիտի, որքան հիշում է՝ ժամը 17։00-ի սահմաններում կրկին եկել է Սուրենի կինը, սակայն, ինչ է բերել՝ չգիտի։ Ժամը 20։00-ի սահմաններում Սուրենին այցելել է մի տղամարդ, ում չի տեսել, նրա այցելության մասին իմացել է այն ժամանակ, երբ տեսնելով սեղանին դրված ուտելիքը՝ հարցրել է, թե դա որտեղից։ Տղաներից տեղեկացել, որ ինչ-որ մի երիտասարդ տղա է այն բերել։ Թե ով է եղել այդ տղան, տեղեկացված չի եղել։ Նշել է, որ Սուրենի հարազատների բերված ուտելիքից և սուրճից իրենք նույնպես օգտվել են, այսինքն, Սուրենի հետ միասին ճաշել են, ապա նաև ընթրել, խմել են բերված սուրճը։ Անգամ բոլորը միասին ընթրել են ժամը 21։00-ի սահմաններում, այդ թվում Սուրենը։ Կերել ենք գրիլ արած հավ և խմել են կապրոնի բաժակներով թան։ Դրանից հետո Սուրենը պառկել է հիվանդասենյակում իր մահճակալի վրա և հեռուստացույց է դիտել։ Ժամը 23։00-ի սահմաններում Սուրենին այցելել է բաժանմունքի բուժքույր Անահիտն ու կաթիլային միացրել։ Մոտավորապես կես ժամ հետո Անահիտն եկել և կաթիլայինը անջատել է։ Այնուհետև, Սուրենին չխանգարելու համար երեքով՝ ինքը, Սամվել Օհանյանը և Ռազմիկ Ղաբուլյանը նստել են հիվանդասենյակի նախասրահում՝ անկյունաձև սեծան-նստարանին, և կամաց ձայնով խոսել են։ Մոտավորապես ժամը 03։00-ի սահմաններում Ռազմիկ Ղաբուլյանը Ս.Օհանյանից թույլտվություն է` խնդրել հեռանալ և գնալ դիմացի հիվանդասենյակում մի քիչ քնել, պատճառաբանելով, որ նախորդ օրն իր ծննդյան օրվա կապակցությամբ ոգելից խմիչք է օգտագործել և քիչ է քնել։ Սամվելը թույլ է տվել, ապա Ռազմիկը սենյակից դուրս է եկել, իսկ Սամվելն վերջինիս մոտ գտնվող դռան բանալիով փականը փակել և բանալին դրել է գրպանում։ Դրանից հետո ինքը և Սամվելը մնացել են հիվանդասենյակի նախասրահում նստած, մի քիչ խոսել են, ապա` զզբաղվել հեռախոսներով, այդ ընթացքում Սամվելը մեկ անգամ կամարաձև մուտքից թեքվել է, տեսել է, որ նա վերմակի տակ պառկած է և ըստ երևույթին՝ քնած։ Հիշում է, որ ժամը մոտավորապես 04-ի կողմերը Սամվելը մտել է զուգարան, չգիտի, թե որքան ժամանակ է մնացել, քանի որ աչքերը փակվել էին և հիշում է միայն նրա` զուգարանից դուրս գալը։ Կարծում է, երկուսով էլ քնել են, որովհետև, երբ ժամը 06։00-ի սահմաններում Ղաբուլյանը դուռը բացել է, իրենք երկուսով զարմացած նրան են նայել և հարցրել, թե ինչպես է դուռը բացել, չէ որ այն բանալիով փակել էր։ Այդ ժամանակ նայել են Սուրենի մահճակալին ու հասկացել, որ վերջինս բացակայում է, իսկ վերմակն այնպես է դասավորված, որ տպավորություն է ստեղծում, թե իբր դրա տակ մարդ է պառկած։ Միաժամանակ, հիվանդասենյակի մուտքի դռան փականի մեջ հայտնաբերել են երկրորդ բանալին, որը մինչ այդ չի եղել։ Այդ դռան բանալին, փակելուց հետո Սամվել Օհանյանը դրել է գրպանում և այն ցույց է տվել, որ իր մոտ է մնացել։ Նույն պահին սկսել են շրջել բաժանմունքի, ապա նաև` հիվադնանոցի տարածքով, փորձել են գտնվել Սուրենին, սակայն եղել է ապարդյուն։ Ընթացքում նկատել են, որ լյարդաբանական բաժանմունքի մունիպուլյացիոն սենյակի՝ դեպի հիվանդանոցի բակ տանող դուռը բաց է, իսկ դռան հետևում տեղադրված սառնարանի վրա գտել են «Սամսունգ» տեսակի երկքարտանի բջջային հեռախոս։ Հասկացել են, որ Սուրենն այդ ճանապարհով է փախուստի դիմել։ Երբ գիտակցել են, որ Սուրեն Գաբրիելյանը փախուստ է կատարել, ժամը 07։00-ի սահմաններում ինքը զանգահարել եմ պատասխանատու հերթապահին և զեկուցել այդ ամենի մասին։
Ծառայության ընթացքում քնել է, ըստ իր, ժամը 04։10-ից մինչ ժամը 06։00-ն, այսինքն՝ մինչև Ռ.Ղաբուլյանի՝ հիվանդասենյակ մտնելու պահը։ Քնել է հոգնածության պատճառով։
Քիչ հավանական է համարում, որ Սուրեն Գաբրիելյանին բերված ուտելիքում կամ թանի մեջ կարող էր քնաբեր լցված լինել, քանի որ քնաբեր լցված լինելու դեպքում, իրենց` ճաշելուց քիչ հետո բոլորի քունը կտաներ, սակայն իրենք քնել են ճաշելուց մոտ 7 ժամ հետո։
Ծառայություն կատարելու ընթացքում Սուրեն Գաբրիելյանի մոտ բջջային հեռախոս չի նկատել, նա իր ներկայությամբ հեռախոսից չի օգտվել։ Հեռախոսի մասին իմացել է այն ժամանակ, երբ այն գտել են սառնարանի գլխին։
Սուրեն Գաբրիելյանի մոտ օրվա ընթացքում կատարած տեսակցությունների մասին ինքը ղեկավարությանը չի զեկուցել, թեև պատասխանատու հերթապահի կողմից հրահանգավորվել է տեսակցություններն արգելելու մասին, սակայն դրանք չեն արգելել, քանի որ այդ հարցը որոշել է խմբի ավագ Սամվել Օհանյանը։ Տեղեկացված չէ, արդյո՞ք վերջինս այդ հարցով զեկուցել է իր ղեկավարությանը, թե ոչ։ Ծառայության կազմակերպումը, կատարումը և մնացած բոլոր հարցերը որոշել և լուծել է խմբի ավագը, ինքը և Ռազմիկը որևէ հարցով հիմնարկի պատասխանատու հերթապահին կամ ԱԱ բաժնի պետին չեն դիմել և չեն զեկուցել։
2014թ.-ի սեպտեմբերի 15-ից 16-ն ընկած ժամանակահատվածում օգտագործել է 094-63-56-91, 098-00-18-52 և 043-18-18-58 հեռախոսահամարները, որոնք տեղադրված են եղել երկու բջջային հեռախոսների մեջ` 094-63-56-91 հեռախոսահամարը «Սամսունգ», իսկ 098-00-18-52 և 043-18-18-58 համարները` «Նոկիա» տեսակի երկքարտանի հեռախոսի համար»։
10.04.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`
«2014թ.-ի սեպտեմբերի 15-ին պահախմբի ավագ Սամվել Օհանյանը հիվանդանոցից չի բացակայել, մշտապես գտնվել է ծառայության վայրում։ Այդ օրը ժամը 13։00-ի սահմաններում նրա մոտ է եկել աներորդին, ում անունը չգիտի, վերջինիս տեսել է առաջին անգամ։ Իր հիշելով` աներորդին վերցրել է Սամվելի հեռախոսն ու հեռացել, մինչ այդ Սամվելը ճշտել է իր հեռախոսահամարը, ասել վերջինիս և զգուշացրել, որ կարևոր զանգ լինելու դեպքում զանգահարի այդ համարով։ Չգիտի, թե ուր է գնացել Սամվելի աներորդին, սակայն, իր մտաբերմամբ մոտ երեք ժամից վերադարձել է` Սամվելին վերադարձնելով նրա բջջային հեռախոսը։
2014թ.-ի սեպտեմբերի 15-ի ցերեկը և 16-ի գիշերը ոչ ինքը, ոչ Ռազմիկ Ղաբուլյանը «Նուբարաշեն» ՔԿՀ պատասխանատու հերթապահ Աշոտ Մոսինյանին չեն զանգահարել, ինչպես նաև մա իրենց չի զանգահարել։ Առավոտյան կատարած հրահանգավորման ժամանակ Ա.Մոսինյանն իրենց հանձնարարել է զանգահարել միայն արտառոց դեպքերի ժամանակ, ինչն էլ արել է առավոտյան ժամը 08։30-ի սահմաններում, երբ հայտնաբերվել է Ս.Գաբրիելյանի փախուստը»։
06.05.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`
«2014թ.-ի սեպտեմբերի 15-ի լույս 16-ի գիշերը «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոցում հերթապահելու ժամանակ, երբ ժամը 01։00-ի սահմաններում Սուրեն Գաբրիելյանը պառկել է պահճակալին` քնելու, իրենք` ծառայողները, անջատել են բջջային հեռախոսների ձայնը, որպեսզի զանգ չգա և Ս.Գաբրիելյանը չարթնանա։ Դա պահմանավորված է եղել նրանով, որ Ս.Գաբրիելյանը բնավորությամբ եղել է մրթմրթան, գիշերային ժամերին պատահական աղմուկից դժգոհել է, խնդրել է իրեն չանհանգստացնել, քանի որ վատառողջ է։
2014թ.-ի սեպտեմբերի 15-ի լույս 16-ի գիշերը խմբի ավագ Սամվել Օհանյանը բավականին երկար խոսել է հեռախոսով, սակայն չգիտի, թե ում հետ, խոսել է կամաց ձայնով, որպեսզի հարևան սենյակում իր ձայնը չլսվի և Ս.Գաբրելյանը չարթնանա։ Միմյանց հետ խոսել են կամաց ձայնով։ Սամվելը մոտ 3 ժամ խոսել է հեռախոսով, իսկ ինքն այդ ընթացքում զբաղվել է իր հեռախոսով։ Երբ Սամվելը ավարտել է խոսակցութունը, անջատել է հեռախոսը և մտել զուգարան, այնուհետև, երբ դուրս է եկել, որոշակի ժամանակ անց իրենք քնել են։ Այդ ժամանակ Ռ.Ղաբուլյանը արդեն իսկ բացակայել է սենյակից»։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ամբաստանյալ Մարտիրոսյանը պնդել է նախաքննությամբ տրված ցուցմունքներն ամբողջությամբ։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Ղաբուլյանը, դատարանում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. սեպտեմբերի 15-ի առավոտյան «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում համածառայակիցներ Սամվել Օհանյանի և Մեսրոպ Մարտիրոսյանի հետ միասին հրագանգավորվել են ծառայության անցնել «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոցում` հսկելով կալանավոր Սուրեն Գաբրիելյանին։ Նախապես նախազգուշացվել են լինել զգոն, վերջինիս մոտ արգելված իրեր հայտնաբերելու դեպքում` առգրավել, իսկ արտառոց դեպքի պարագայում` անմիջապես զեկուցել։
Տվյալ օրը, ցերեկը վերջինիս այցելել է նախ՝ կինը, ապա` հերողբոր որդին։ Երեկոյան ժամին կրկին այցելել է կինը և իրեն անծանոթ մի տղամարդ, ովքեր Ս.Գաբրիելյանի համար բերել են ուտելիք։ Տվյալ ուտելիքը տեսել է միայն երեկոյան, երբ Գաբրիելյանն առաջարկել է միասին ընթրել։ Վերջինիս չնեղացնելու նպատակով համաձայնել են միասին ընթրել։ Բերված ուտելիքի հետ միասին եղել է թան՝ լցված կապրոնե շշի մեջ։ Այն իրենք ընթրիքի ժամանակ չեն խմել և քանի որ եղել է տաք, ուստի դրել են սառնարան և օգտագործել են միայն սառեցնելուց հետո։ Թանը խելուց հետո փոքր-ինչ իրեն վատ է զգացել, որի պատճառով Սամվել Օհանյանից թույլտվություն է խնդրել և գնացել դիմացի հիվանդասենյակ` հանգստանալու։ Հիշում է, որ, երբ առավոտյան արթնացել է, հիվանդասենյակի դուռը եղել է բաց, իսկ դռան վրա ներսի կողմից եղել է բանալի։ Մտնելով հիվանդասենյակ, տեսել են, որ Ս.Գաբրիելյանը տեղում չէ և հասկանալով, որ դիմել է փախուստի, իրենց ուժերով փորձել են փնտրել Գաբրիելյանին։ Այնուհետև, տեսնելով, որ չեն կարողանում գտնել նրան, զանգահարել և վերադասին զեկուցել են կատարվածի մասին։
Պնդել է, որ Ս.Գաբրիելյանի հետ միասին ընթրել և թան են խմել զուտ վերջինիս չնեղացնելու համար։ Մեկ այլ հիվանդասենյակ տեղափոխվելու պատճառը եղել է այն, որ պարզապես քունը տարել է։ Նախկինում եղել են դեպքեր, երբ կրկին թույլտվություն է խնդրել` այլ հիվանդասենյակում հանգստանալու համար։ Իրենց` ծառայության ընթացքի հանգիստը կազմակերպել են ներքին կարգով, քանի որ առանձին կանոնակարգ սահմանված չի եղել։ Ս.Գաբրիելյանի նկատմամբ հսկողությունը եղել է շուրջ 3 ամիս։ Նախկինում չի եղել դեպք, երբ ծառայակիցները միժամանակ քնեն ծառայության ընթացքում։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Աշոտ Մոսինյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում` որպես պատասխանատու հերթապահ։ Ամբաստանյալներ Մեսրոպ Մարտիրոսյանը և Ռազմիկ Ղաբուլյանը հանդիսացել են իր աշխատակիցները։
2014թ. սեպտեմբերի 15-ին Մեսրոպ Մարտիրոսյանին և Ռազմիկ Ղաբուլյանին նշանակել է հսկող պահակետ` «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոցում բուժում ստանալու նպատակով գտնվող Սուրեն Գարբրիելյանի նկատմամբ` հրահանգավորելով ծառայության ընդունման և կատարման կարգը։ Մասնավորապես, նախազգուշացվել են արգելված առարկաների հայտնաբերման դեպքում արձանագրել և առգրավել դրանք, ինչպես նաև անհրաժեշտության դեպքում անմիջապես տեղեկացնել իրեն։
Հաջորդ օրը առավոտյան ժամը 08։30-ի սահմաններում Մեսրոպ Մարտիրոսյանը զանգահարել և տեղեկացրել է, որ կալանավոր Սուրեն Գաբրելյանը լուսադեմին` ժամը 05։00-ի սահմաններում դիմել է փախուստի։ Փախուստից հետո ուշ զանգահարելը պատճառաբանել է նրանով, որ նախապես փորձել են իրենց ուժերով գտնել վերջինիս, սակայն, տեսնելով, որ ապարդյուն է, նոր միայն տեղեկացրել են իրեն։ Այլ մանրամասնություններ հեռախոսազանգի միջոցով չեն հայտնել, հետագայում միայն տեղեկացել է, որ երեք ծառայակիցներն էլ քնել են պարտականությունների կատարման ընթացքում, որի ժամանակ Ս.Գաբրիելյանը բանալիով բացել է դուռը և հեռացել։
Կալանավոր Սուրեն Գարբրիելյանը «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոց է տեղափոխվել տվյալ դեպքից մոտ 2 ամիս առաջ։ Ծառայողական պարտականությունները կազմակերպվել է յուրաքանչյուր չորրորդ օրը, որի ժամանակ պահակետին տրամադրել է երկու տեսուչ, իսկ մեկ տեսուչ ներգարվվել է վարչության աշխատակցի կողմից։ Աշխատանքային ծանրաբեռնածության պատճառով ի վիճակի չէ անձամբ գնալ և ստուգել պահակետի աշխատանքային պարտականությունները, քանի որ տվյալ օրը ունեցել են երկու պահակետ։ Բացի այդ, որպես առաջատար մասնագետի հաստիք հիմնարկը չունի, ով կկարողանար անմիջապես հսկողություն իրականացնել պահակետում։ Ինչ վերաբերում է աշխատանքային գործունեության ընթացքում սնվելու հարցին, նշել է, որ սնունդը հիմնականում բերվում է տանից, իսկ կալանավորից որևէ սնունդ չի վերցվում։ Քնելու հետ կապված կարգ սահմանված չէ, դա կարգավորվում է ներքին կարգով։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Հասմիկ Ղազինյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ առողջապահության նախարարության Երևանի «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունքում` որպես բաժանմունքի վարիչ։
Սուրեն Գաբրելյանին ճանաչել է որպես հիվանդանոցում բուժում ստացող հիվանդի, ով շուրջ երկու տարի շարունակ գտնվել է իր պարբերական հսկողության ներքո` լյարդի ցերոզի կապակցությամբ։ Վերջինիս` կալանավորվելուց մի քանի ամիս հետո տեղեկացրել են, որ նա գտնվում է ՀՀ ԱԱԾ քրեակատարողական հիմնարկի բուժմասում, ուստի որպես խորհրդատու հրավիրել են իրեն։ Դրանից հետո մեկ անգամ հրավիրվել է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ` որպես հանձնաժողովային փորձաքննության անդամ։ Հանձնաժողովը կազմված է եղել 4-5 նեղ մասնագետներից։
Հետագայում /օրը և ամիսը չի հիշում/ իրեն տեղեկացրել են, որ Սուրեն Գաբրիելյանին շտապօգնության ավտոմեքենայով տեղափոխել են «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոց։ Բուժման նպատակով տեղավորել են լյարդաբանական բաժանմունքի ամենավերջին հարկում գտնվող «Լյուքս» հիվանդասենյակում։ Հիվանդասենյակը բաժանված է եղել երկու մասից` մի մասում դրված են եղել երկու մահճակալ, մյուսում` եղել է ընդունարան` կահավորված սեղանով և աթոռներով, որի դիմացի հատվածում գտնվում է սանհանգույցը։ Սուրեն Գաբրիելյանը հիվանդանոցում բուժման նպատակով գտնվել է չորս ամիս, որի ընթացքում նրա նկատմամբ պարբերաբար կազմակերպվել է մասնագետների խորհրդատվություն։ Այդ չորս ամիսների ընթացքում Ս.Գաբրիելյանը գտնվել է պահակետի հսկողության ներքո, որոնց կազմը յուրաքանչյու օր փոխվել է։ Հսկողություն իրականացնող անձանց հետ գտնվել է գործնական հարաբերությունների մեջ։
2014թ. սեպտեմբերի 15-ի լույս 16-ի առավոտյան ժամը 07։30-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել հերթապահ բժշկուհին և հայտնել, որ Սուրեն Գաբրիելյանը տեղում չէ, վերջինս դիմել է փախուստի։ Սուրեն Գաբրիելյանի փախուստի վերաբերյալ որևէ մեկի հետ չի քննարկել, իսկ նրա նկատմամբ հսկողություն իրականացնող անձնակազմը գտնվել է նորմալ ծառայության մեջ։
Սուրեն Գաբրիելյանին առանձին հիվանդասենյակում տեղավորելը պայմանավորված է եղել նրանով, որպեսզի ինչպես վերջինս, այնպես էլ նրա նկատմամբ իրականացնող հսկողություն իրականացնող անձանց գործունեությունը չխանգարեն հիվանդանոցում բուժում ստացող այլ հիվանդների։ Բուժման ընթացքում Ս.Գաբրիելյանին բացատրվել է սննդամթերքը, որը եղել է նրան թույլատրելի։
Հիվանդասենյակի բանալին եղել են երկուսը, որոնցից մեկը գտնվել է իր մոտ, մյուսը` բուժքրոջ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Անահիտ Աբովյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունքում` որպես բուժքույր։
«Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունքի թիվ 3 «լյուքս» հիվանդասենյակում բուժում է ստացել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի կալանավոր Սուրեն Գաբրիելյանը։ Վերջինիս նկատմամբ հսկողություն են իրականացրել ամբաստանյալներ Ռազմիկ Ղաբուլյանը, Սամվել Օհանյանը և Մեսրոպ Մարտիրոսյանը, որոնց հետ գտնվել է աշխատանքային փոխհարաբերությունների մեջ։
2014թ. սեպտեմբերի 15-ին գտնվել է աշխատավայրում, կատարել իր գործունեությունը, որի ժամանակ երեկոյան ժամը 23։00-ի սահմաններում այցելել է Ս.Գաբրիելյանին` կաթիլային միացնելու համար։
Հաջորդ օրն առավոտյան, ժամը 07։30-ի սահմաններում աշխատակիներից տեղեկացել է, որ Սուրեն Գաբրիելյանը դիմել է փախուստի։ Այնուհետև, երբ սկսել են փնտրել վերջինիս, տեսել են, որ մունիպուլիացոն սենյակի դուռը բաց է, որը, սովորաբար, երեկոյան ժամը 19։00-ից հետո փակում են։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Զորիկ Արզումանյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության հատուկ նշանակության բաժնի պետի պաշտոնում։
2014թ.-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր Սուրեն Գաբրիելյանը բուժման նպատակով տեղափոխվել է «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունք, որտեղ վերջինիս հսկելու համար նշանակվել է պահակետ։ Նշանակված պահակետում ծառայության է նշանակվել բաժնի առաջատար մասնագետ Սամվել Օհանյանը։ Վերջինիս նախապես հրահանգավորվել են իր ծառայողական պարտականությունները, մասնավորապես լինել աչալուրջ, զգոն` հնարավոր փախուստը կանխելու նպատակով։
Նշել է, որ ծառայողական պարտականությունների ընթացքում արգելվում է ծառայակիցների կողմից միաժամանակյա քնելը, սակայն նրանք ներքին կարգով կարող են որոշել իրենց քնելու հաջորդականությունն ու ժամանակահատվածը։ Կալանավորների սննդի և սնվելու հետ կապված հարցերը կարգավորում է քրեակատարողական հիմնարկը։
Եղել են դեպքեր, երբ Սուրեն Գաբրիելյանի` «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանքունքում, գտվելու ընթացքում այցելել է հիվանդանոց, սակայն որևէ արտառոց դեպք չի նկատել։
Գտնում է, որ ծառայողական պարտականությունների անփութության հետևանքով է, որ կալանավոր Գաբրիելյանը դիմել է փախուստի։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/


Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են՝

Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 45201402 եզրակացությունը, մասնավորապես՝ այն մասին, որ` «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունքի թիվ 3 «լյուքս» հիվանդասենյակի մուտքի դռան փականի ներսի կողմում հայտնաբերված առանց օղակի բանալին հանդիսանում է փականի գլանաձև մեխանիզմի «մայր» բանալու կրկնօրինակը։

/տես` հատոր 1 գ.թ. 146-149,
դատական նիստի արձանագրությունը /

Քրեական գործով ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ արդարադատության նախարարի թիվ 195-Ն առ 21.11.2011թ. հրամանով հաստատված «ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական ծառայության պահպանության ապահովման կառուցվածքային ստորաբաժանումների գործունեության մասին» կարգի դրույթները, հատկապես՝ քաղաքացիական առողջապահական հաստատություններում նշանակված պահակետում պահպանության ապահովման առանձնահատկությունները և պայմանները ամրագրող հիշյալ կարգի 8-րդ գլխի 103-րդ կետի պահանջով, որի համաձայն՝ քաղաքացիական առողջապահական հաստատության պահակետում նշանակված ծառայողները պետք է ապահովեն կալանավորված անձի նկատմամբ լսողական արդյունավետ հսկողությունը, ինչպես նաև նույն գլխի 105-րդ կետի 1-ին ենթակետի դրույթով, որի համաձայն՝ պահակետում ծառայության նշանակված ծառայողները պետք է մշտական հսկողություն ապահովեն հիվանդի վարքագծի նկատմամբ միջոցներ ձեռնարկեն նրա կողմից փախուստ կատարելը բացառելու նպատակով։

/տես` հատոր 2 գ.թ. 1-44,
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության թիվ 8/4708 առ 24.11.2014թ. թիվ 8/4843 առ 28.11.2014թ. գրություններով ստացված՝ Ս.Գաբրիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին քննիչի 17.09.2014թ. և մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու մասին դատարանի 12.09.2014թ. որոշումներով, ինչպես նաև ՀՀ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի 40/18-3-5870 առ 01.10.2014թ. գրությամբ ստացված՝ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի բուժսպասարկման բաժնի պետի տեղեկանքով, որոնցով հաստատվել է, որ ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության վարույթում քննվող քրեական գործով Սուրեն Գաբրիելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու համար, միաժամանակ, որ 2014թ. սեպտեմբերի 12-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանն իր որոշմամբ մինչև 2014թ. հոկտեմբերի 20-ը երկարեցրել է Սուրեն Գաբրիելյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ 2014թ. մայիսի 20-ին Սուրեն Գաբրիելյանը տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ Երևանի «Նորք ինֆեկցիոն հիվանդանոց» բժշկական կենտրոն»։
/տես` հատոր 1, գ.թ 58-59, 156-166, 177-180,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Քրեական գործով ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի պետ Ռ.Ստեփանյանի թիվ 258 առ 15.09.2014թ. հրամանով և ՀՀ ՔԿ վարչության պետի առաջին տեղակալի 40/10-577 առ 20.02.2015թ. գրությամբ ստացված՝ պահպանության արտաքին օբյեկտների պահակետային ամփոփագիրը, որոնցով հաստատվել է «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի ԱԱ բաժնի կրտսեր մասնագետներ Ռ.Ղաբուլյանին և Մ.Մարտիրոսյանին և ՔԿ վարչության հատուկ նշանակության բաժնի առաջատար մասնագետ Ս.Օհանյանին «Նորք» ԲԿ-ում նշանակված պահակետում ծառայության նշանակելու հանգամանքը։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 126, հատոր 2, գ.թ. 68-69
դատական նիստի արձանագրությունը/

Ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետի 16.09.2014թ. թիվ Ե-40/17-10-5480 հատուկ հաղորդագրությունը, որով հաստատվել է 2014թ. սեպտեմբերի 16-ին կալանավորված անձ Սուրեն Գաբրիելյանի փախուստը կալանավորվածներին պահելու վայրից»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 54, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ՔԿ վարչության պետի 2010թ. դեկտեմբերի 3-ի թիվ 669-Ա 2011թ. հունիսի 28-ի թիվ 286-Ա հրամանները, «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի 01.07.2014թ. թիվ 73-Ա և 01.08.2012թ. թիվ 76-Ա հրամանները, ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչության պետի 17.09.2014թ. թիվ 330-Ա հրամանը և ՀՀ արդարադատության նախարարի 23.09.2014թ. թիվ 75-Ա և թիվ 76-Ա հրամանները, որոնցով հաստատվել է մեղադրյալ Սամվել Օհանյանի՝ ՀՀ ՔԿ մարմիններում ծառայության անցնելու, այնուհետև՝ ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության հատուկ նշանակության բաժնի առաջատար մասնագետի պաշտոնում՝ արդարադատության լեյտենանտի կոչումով նշանակվելու, մեղադրյալներ Մեսրոպ Մարտիրոսյանի և Ռազմիկ Ղաբուլյանի՝ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնում նշանակվելու հանգամանքները, ինչպես նաև 16.09.2014թ. կալանավորի փախուստի դեպքի առթիվ ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչությունում կատարված ծառայողական քննության արդյունքներով վերջիններիս կարգապահական տույժերի ենթարկելու և զբաղեցրած պաշտոններից ազատելու փաստը։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 70-79, դատական նիստի արձանագրությունը/

Քրեական գործով ապացույց ճանաչված՝ փախուստի դեպքի առթիվ ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչությունում կատարված ծառայողական քննության ընթացքում մեղադրյալներ Ս.Օհանյանի, Ռ.Ղաբուլյանի և Մ.Մարտիրոսյանի բացատրությունները և ծառայողական քննության արդյունքներով 17.09.2014թ. կազմված եզրակացությունը, որոնց համաձայն` հիշյալ անձինք թույլ են տվել սահմանված կարգի լուրջ խախտումներ, որի հետևանքով էլ կալանավորված անձին հաջողվել է փախուստ կատարել։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 70-95, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Սամվել Օհանյանի, Ռազմիկ Ղաբուլյանի և Մեսրոպ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը և այլ փաստաթղթեր։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 116-118, դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և ուսումնասիրված, սույն դատավճռի նկարագրական մասում բերված ապացույցների ընդհանուր զանգվածում ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորող, վերը շարադրված ապացույցներն դատարանին բերում են այնպիսի հիմնավոր եզրահանգման, որ ամբաստանյալները կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները։
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Սամվել Օհանյանը 2010թ. դեկտեմբերի 3-ից ծառայել է ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչությունում, նախ՝ քրեակատարողական վարչության հատուկ նշանակության բաժնի երկրորդ կարգի մասնագետի, իսկ 2011թ.-ի հունիսի 28-ից՝ նույն բաժնի առաջատար մասնագետի պաշտոնում, կրել է արդարադատության լեյտենանտի հատուկ կոչում։ ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչության պետի 2014թ. սեպտեմբերի 17-ի հրամանով Ս.Օհանյանն ազատվել է քրեակատարողական ծառայությունից։
Ռազմիկ Ղաբուլյանը 2012թ. օգոստոսի 1-ից զբաղեցրել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնը, այնուհետև՝ ՀՀ արդարադատության նախարարի 2014թ. սեպտեմբերի 23-ի հրամանով քրեակատարողական ծառայությունից ազատվել է։
Մեսրոպ Մարտիրոսյանը 2014թ. հուլիսի 1-ին նշանակվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում կրտսեր մասնագետի պաշտոնում, այնուհետև՝ ՀՀ արդարադատության նախարարի 2014թ. թվականի 23-ի հրամանով ազատվել է քրեակատարողական ծառայությունից։ ԱԱԾ քննչական վարչության վարույթում քննվող քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին 190-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար մեղադրյալ ներգրավված Սուրեն Գաբրիելյանը, ով 2014թ. մարտի 20-ից կալանքի տակ է գտնվել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, առողջության վատթարացման աատճառով 2014թ. մայիսի 20-ին բուժման ենթարկվելու համար տեղափոխվել է ՀՀ առողջապահության նախարարության «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունք։ Կալանավորված անձ Ս.Գաբրիելյանի նկատմամբ հսկողություն սահմանելու նպատակով «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի կողմից «Նորք» կլինիկական հիվանդանոցում նշանակվել է ժամանակավոր պահակետ, և 2014թ.-ի մայիսի 20-ից սկսած յուրաքանչյուր օր հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունքում առանձնացված հիվանդասենյակում շուրջօրյա հերթափոխային գրաֆիկով ծառայության են նշանակվել «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության բաժնի երկուական աշխատակից և մեկ աշխատակից՝ ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության հատուկ նշանակության բաժնից, ով հանդիսացել է տվյալ օրվա պահախմբի ավագն ու պահակետի պատասխանատու հերթապահը։
2014թ.-ի սեպտեմբերի 15-ին «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի թիվ 258 հրամանով «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի պահակետում ծառայության են նշանակվել հիմնարկի ԱԱ բաժնի կրտսեր մասնագետներ Ռազմիկ Ղաբուլյանը և Մեսրոպ Մարտիրոսյանը։ Նույն օրը` առավոտյան, վերջիններս հրահանգավորվել են ՔԿ հիմնարկի պատասխանատու Ա.Մոսինյանի կողմից և մեկնել «Նորք» կլինիկական հիվանդանոց՝ պահակետի հերթապահությունն ընդունելու համար։ Նույն պահակետ է ժամանել նաև ՀՀ ԱՆ ՔԿ հատուկ նշանակության բաժնի առաջատար մասնագետ Սամվել Օհանյանը, ով ծառայության է նշանակվել որպես պահախմբի ավագ։
Ժամը 10։00-ի հերթապահությունն ընդունելով՝ Սամվել Օհանյանը, Ռազմիկ Ղաբուլյանը և Մեսրոպ Մարտիրոսյանն անցել են իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարմանը։ Օրվա ընթացքում հսկել են կալանավորված անձին, ապահովել վերջինիս անվտանգությունն ու պահպանությունը։ Միաժամանակ, ծառայության ընթացքում, անտեսելով վերադասի հրահանգները, թույլատրել են կալանավորված անձ Ս.Գաբրիելյանին փոխանցել հանձնուքներ և տեսակցել նրան այցելող քաղաքացիներին առանց դրա մասին ղեկավարությանը զեկուցելու և առանց համապատասխան գրանցման և հաշվառման։ Բացի այդ, պահախմբի ծառայողները, անթույլատրելի կապի մեջ մտնելով Ս.Գաբրիելյանի հետ, նրա իսկ առաջարկով օգտվել են հանձունքներով նրան փոխանցված սննդամթերքից, իսկ ժամը 22-ի սահմաններում միասին ընթրել են։ Կալանավորված անձի հիվանդասենյակը բաղկացած է եղել մեկ մուտքով երկու սահմանակից սենյակներից, որոնք միմյանցից տարանջատվել են կամարաձև մուտքով։ Ժամը 24։00-ի սահմաններում վերջին ներարկումը ստանալուց հետո Ս.Գաբրիելյանը պառկել է մահճակալին, իսկ պահախմբի ծառայողները տեղավորվել են սահմանակից սենյակում՝ հիվանդասենյակի նախասրահում, որտեղից, ի խախտումն գործող կարգի, կալանավորված անձի նկատմամբ տեսողական արդյունավետ հսկողություն չի ապահովվել, և վերջինիս վարքագիծը պահախմբի ծառայողների մշտական հսկողությունից դուրս է մնացել։ ժամը 03։00-ի սահմաններում Ռազմիկ Ղաբուլյանը խմբի ավագ Սամվել Օհանյանից թույլտվություն է խնդրել հանգստանալու համար հեռանալ հիվանդասենյակի հարևանությամբ գտնվող մեկ այլ սենյակ և դրական պատասխան ստանալով՝ հիվանդասենյակից հեռացել է։ Նրա հետևից Սամվել Օհանյանը բանալիով ներսի կողմից փակել է հիվանդասենյակի մուտքի դուռը, բանալին պահել գրպանում։ Այնուհետև, կամարաձև միջնորմից դիտելով կալանավորված անձին և համոզվելով, որ վերջինս քնած է, նստել է Մեսրոպ Մարտիրոսյանի կողքին, ապա միմյանց հետ զրուցել և հեռախոսներով են զբաղվել։ Որոշ ժամանակ անց երկուսն էլ աննկատ քնել են, և արթնացել այն պահին, երբ մյուս սենյակից վերադարձած Ռազմիկ Ղաբուլյանը, դուռը բացելով, մտել է հիվանդասենյակ։ Վերջինիս ինքնուրույն մուտք գործելը հիվանդասենյակ զարմացրել է Սամվել Օհանյանին, քանզի դռան փականի բանալին գտնվել է նրա գրպանում, սակայն հաջորդ պահին նկատել են, որ դռան փականում՝ ներսի կողմից, մեկ այլ բանալի է գտնվում։ Նետվել են կալանավորված անձի մահճակալի մոտ և տեսել, որ թեև ծածկոցի դիրքը և դրա տակ հատուկ ձևով տեղադրված վերմակն ու բարձերը պառկած մարդու տպավորություն են ստեղծել, սակայն փաստացի Սուրեն Գաբրիելյանը մահճակալից բացակայել է։ Հասկացել են, որ վերջինս փախուստի է դիմել, փորձել են նրան փնտրել հիվանդանոցի շենքում և բակում, բայց ապարդյուն։ Փնտրումների ընթացքում լյարդաբանական բաժանմունքի մանիպուլյացիոն սենյակի ելքի դռան հետևում տեղադրված սառնարանի վրա հայտնաբերել են Սուրեն Գաբրիելյանի բջջային հեռախոսը։ ժամը 08-ի սահմաններում զանգահարել և Սուրեն Գաբրիելյանի փախուստի մասին զեկուցել են ղեկավարությանը։
Այսպիսով, գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող պաշտոնատար անձինք՝ ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության հատուկ նշանակության բաժնի առաջատար մասնագետ Սամվել Օհանյանը, նույն վարչության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետներ Ռազմիկ Ղաբուլյանը և Մեսրոպ Մարտիրոսյանը, 2014թ. սեպտեմբերի 15-ի հրամանով նշանակված լինելով ՀՀ առողջապահության նախարարության Երևանի «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի լյարդաբանական բաժանմունքում ստացիոնար բուժման գտնվող ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավորված անձ Սուրեն Գաբրիելյանի նկատմամբ պահպանություն և հսկողություն իրականացնող պահակետում ծառայության, ծառայության նկատմամբ անբարեխիղճ և անփույթ վերաբերմունք դրսևորելով, պատշաճ կերպով չեն կազմակերպել և իրականացրել կալանավորված անձի նկատմամբ հսկողությունը, մասնավորապես՝ Ս.Գաբրիելյանի նկատմամբ տեսողական արդյունավետ և մշտական հսկողություն չեն ապահովել, վերջինիս փախուստը բացառելու նպատակով անհրաժեշտ միջոցներ չեն ձեռնարկել, ի վերջո ծառայության ընթացքում քնել են, որի հետևանքով 16.09.2014թ.-ին ժամը 04-ից ժամը 06-ն ընկած ժամանակահատվածում կալանավորված անձ Սուրեն Գաբրիելյանին հաջողվել է դիմել փախուստի։
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ Սամվել Օհանյանը, Ռազմիկ Ղաբուլյանը և Մեսրոպ Մարտիրոսյանը կատարել են արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի վերջիններս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա են պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, նրանցից յուրաքանչյուրի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Սամվել Գագիկի Օհանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Սամվել Գագիկի Օհանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ կան մինչև 14 տարեկան երկու երեխա՝ Մերի Սամվելի Օհանյանը՝ ծնված 2012թ. և Գագիկ Սամվելի Օհանյան` ծնված 2015թ։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Սամվել Գագիկի Օհանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Գագիկի Օհանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Ռազմիկ Սամվելի Ղաբուլյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Ռազմիկ Սամվելի Ղաբուլյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ կա մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա՝ Սամվել Ռազմիկի Ղաբուլյանը, ծնված 2015թ.-ը։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Ռազմիկ Սամվելի Ղաբուլյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ռազմիկ Սամվելի Ղաբուլյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Մեսրոպ Վանիկի Մարտիրոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Մեսրոպ Վանիկի Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Մեսրոպ Վանիկի Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սամվել Օհանյանի, Ռազմիկ Ղաբուլյանի և Մեսրոպ Մարտիրոսյանի կողմից կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն տուգանքի ձևով՝ որպիսի պատիժները վերջիններս պետք է կրեն։
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության և պատժաչափերի հարցերին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Պաշտոնատար անձի կողմից ծառայության նկատմամբ անբարեխիղճ կամ անփույթ վերաբերմունքի հետևանքով իր պարտականությունները չկատարելը կամ ոչ պատշաճ կատարելը, որն անզգուշությամբ էական վնաս է պատճառել անձանց կամ կազմակերպությունների իրավունքներին ու օրինական շահերին կամ հասարակության կամ պետության օրինական շահերին (գույքային վնասի դեպքում՝ հանցագործության պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի չափը գերազանցող գումարը կամ դրա արժեքը՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Սամվել Օհանյանի, Ռազմիկ Ղաբուլյանի և Մեսրոպ Մարտիրոսյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Սամվել Օհանյանն, Ռազմիկ Ղաբուլյանն և Մեսրոպ Մարտիրոսյանն իրենց կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն, անդրադառնալով Սամվել Օհանյանի, Ռազմիկ Ղաբուլյանի և Մեսրոպ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Միաժամանակ, անդրադառնալով քրեական գործով քննիչի՝ 15.04.2015թ.-ին կայացված որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերին, դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է պահվեն քրեական գործի հետ միասին։

4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Սամվել Գագիկի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Սամվել Գագիկի Օհանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Ռազմիկ Սամվելի Ղաբուլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Ռազմիկ Սամվելի Ղաբուլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Մեսրոպ Վանիկի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրհիսնապատիկի` 350.000 /երեք հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Մեսրոպ Վանիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով քննիչի՝ 15.04.2015թ.-ին կայացված որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն