Գործ
ԵԿԴ/0204/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,19,, սեպտեմբերի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ


Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի


Մասնակցությամբ`


Մեղադրող Տ. Պողոսյանի

Տուժողներ Ա. Տիգրանյանի
Ա. Մնացականյանի

Տուժող Ա. Մնացականյանի
ներկայացուցիչներ Դ. Հայրապետյանի
Հ.Պետրոսյանի




դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Գայանե Օհանջյանի Պետրոսյանի` ծնված 15.01.1972թ.-ին
ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Լուսակունք գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված է և բնակվում է
ք.Երևան Բաշինջաղյան փողոց 161-րդ շենքի 41-րդ բնակարանում,
մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-
րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին
ստորագրությունը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ դատարան ստացված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության՝

«Գործով մեղադրյալ Գայանե Օհանջանի Պետրոսյանը 2000 թվականից աշխատել է «ՀԷՑ» «Արևմուտք» մասնաճյուղում։ 2002 թվականից ծանոթացել է գործով վկա Վահագն Վլադիմիրի Մնացականյանի հետ, ով նույնպես աշխատել է «ՀԷՑ» «Արևմուտք» մասնաճյուղում։ Վերջինիս հետ մտերմացել են և գտնվել ընկերական հարաբերությունների մեջ մինչև 2014 թվականի մարտ ամիսը։ Վ.Մնացականյանի եղբայրը՝ գործով տուժող Արման Վլադիմիրի Մնացականյանը, ով հանդիսացել է նույն կազմակերպությունում որպես էկոնոմիկայի տնօրենի պաշտոնակատար, դեմ է եղել եդբոր՝ Վ. Մնացականյանի, և Գ. Պետրոսյանի հարաբերություններին, քանի որ Վ.Մնացականյանն ունեցել է ընտանիք և դա ազդել է ընտանեկան հարաբերությունների վրա։ 2005 թվականին նույն մասնաճյուղում աշխատանքի է անցել գործով մյուս տուժող Արամայիս Տիգրանյանը, ով հանդիսացել է Գ.Պետրոսյանի անմիջական ղեկավարը։ Երբ Վ.Մնացականյանը դադարել է շփվել Գ.Պետրոսյանի հետ, վերջինս ընկել է նյութական ծանր կացության մեջ, չի կարողացել կատարել տան հիպոթեքային վարկի ամսեկան վճարումները։ Այդ ամենից ելնելով և զայրացած լինելով թե Ա.Մնացականյանի և թե Ա.Տիգրանյանի վրա, վերջիններիս գույքը վնասելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Գնունի փողոցում գտնվող շինանյութի շուկայից գնել է երկու շիշ ծծմբական թթու և իր հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով 2015 թվականի ապրիլի 18-ին ժամը 13։00-ի սահմաններում գնացել է Արման Մնացականյանի աշխատավայր և նախապես գնած ծծմբական թթվի մի մասը լցրել վերջինիս պատկանող «Մերսեդես ՄԼ» մակնիշի 89 W 999 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա և վնասել նրա գույքը՝ վերջինիս պատճառելով խոշոր չափի՝ 650.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Այնուհետև, իր հանցավոր մտադրությունն ավարտին հասցնելու դիտավորությամբ, այդտեղից գնացել է Երևան քաղաքի Ֆուչիկի 1Ա հասցեում տեղակայված «ՀԷՑ» ՓԲԸ-ի «Արևմուտք» մասնաճյուղ և ծծմբական թթվի մյուս մասը լցրել նույն մասնաճյուղի դիմաց կայանված Արամայիս Տիգրանյանին պատկանող «Կիա» մակնիշի 26 ՕԼ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա և վնասել նրա գույքը՝ վերջինիս պատճառելով խոշոր չափի՝ 550.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։

Փաստի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում և Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում հարուցվել են թիվ 13143715 և 10121215 քրեական գործերը։

2015 թվականի մայիսի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 10121215 քրեական գործը թիվ 13143715 քրեական գործին միացնելու և նախաքննությունը մեկ վարույթում՝ թիվ 13143715 համարի ներքո շարունակելու մասին։

08.05.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի քաղաքի վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գայանե Օհանջյանի Պետրոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։

2015 թվականի հուլիսի 23 որոշում է կայացվել Գայանե Օհանջանի Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին և նույն օրը նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, դատարանում, ամբաստանյալ Գայանե Պետրոսյանը հայտարարել է, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում օրենքի, սակայն ոչ տուժող Ա.Մնացականյանի առջև, մինչև հանցանքը կատարելը գիտակցել է իր կողմից կատարվող արարքի վտանգավորության աստիճանը, սակայն ճարահատյալ է գնացել այդ քայլին՝ չունանալով այլևս այլ ել՝։
Ամբաստանյալը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ գործով վկա, նույն ինքը տուժողի եղբայր Վահագն Մնացականյանի հետ ընկերություն է արել 2002թ.-ից մինչև 2014թ. մարտ ամիսը։ հարաբերությունները երկուստեք եղել են շատ ջերմ, նույնիսկ նրա հորդորով 2008թ.-ին վաճառել է իր մեկ սենյականոց բնակարանն ու հիպոթեքային վարկով գնել երկու սենյականոց բնակարան՝ հավատալով Վահագնի այն խոստումներին, որ կօգնի կատարել դրա ամսեկան վճարումները։ 2014թ.-ի մարտ ամսից Վահագնի մոտ առաջացած ընտանեկան անախորժություններից հետո սկսել են չշփվել, սակայն վերջինս իր նախաձեռնությամբ ֆինանսական օգնություն է առաջարկել իրեն՝ այդ թվում նաև՝ բակարանի վճարումները կատարելու առումով, որից ինքը չի հրաժարվել։ Դրանից հետո Վահագնը ամիսը մեկ կամ երկու անգամ հանդիպել է իրեն, որպեսզի գումար փոխանցի, սակայն ինքն առաջարկել է այլևս չհանդիպել, իսկ գումարը խնդրել է ուղարկել բանկային փոխանցման միջոցով։ Չնայած այն բանին, որ իր առաջարկով իրենք այլևս դադարել են հադիպել, նրա ընտանիքի անդամներն ու բարեկամները սկսել են անհանգստացնել իրեն ու ահաբեկել։ Վահագն Մնացականյանին բազմիցս խնդրել է, որ իր ընտանիքի անդամներին կարգի հրավիրի, որպեսզի իրեն ոչ մի կերպ չանհանգստացնեն։ Ավելին՝ չբավարարվելով իրեն ահաբեկելով ու տարբեր առիթներով վիրավորելով իր արժանապատվությունը, Վահագն Մնացականյանի եղբայրը, գործով տուժող Արման Մնացականյանը, ով իրենց համակարգում զբաղեցրել է բարձր պաշտոն, ցուցում է տվել իրենց մասնաճյուղի ղեկավարությանը ամեն գնով իրեն ազատել աշխատանքից։ Արդյունքում, ամենաչնչին առիթներով իրեն սկսել են նկատողություն անել, իսկ նույն մասնաճյուղում աշխատող, գործով մյուս տուժող Տիգրանյանը, հորդորել է դիմում գրել և ազատվել աշխատանքից՝ բացեիբաց հայտարարելով, որ միևնույն է Արման Մնացականյանը կհասնի նրան, որ իրեն կհեռացնեն։ Այլևս չդիմանալով այդ ճնշումներին, տանելով հեգաբանական ծանր սթրես, ու չգտնելով այլ ելք՝ Երևանի «Գնունի» կոչվող շինանյութի շուկայից գնել է երկու շիշ ծծմբական թթու և 2015 թվականի ապրիլի 18-ին, մոտավորապես ժամը 12։30-ի սահմաններում իր աշխատավայրի՝ Երևան քաղաքի Ֆուչիկի 1Ա հասցեում գտնվող «ՀԷՑ» ՓԲԸ-ի «Արևմուտք» մասնաճյուղի բակում, դրանցից մեկի մի մասը լցրել է նույն մասնաճյուղի դիմաց կայանված Արամայիս Տիգրանյանին պատկանող «Կիա» մակնիշի ավտոմեքենայի վրա, իսկ այնուհետ, ավտոբուսով գնալով Երևան քաղաքի Արմենակյան 127 հասցեում գտվող «ՀԷՑ» ՓԲԸ-ը, այնտեղի բակում ծծմբական թթվի մնացած մասը լցրել է ավտոկայանատեղիում կայանված՝ Արման Մնացականյանին պատկանող, «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վրա։ Պնդում է, որ ավտոմեքենաները վնասել է նշված հերթականությամբ, սակայն իրեն անհասկանալի պատճառներով դրանք գործում արտացոլվել են հակառակը։
Ընդունելով մեղքը, ամբաստանյալը նշել է, որ ինքը վնասել է մեքենաների ընդամենը մի փոքր հատված` իր կարծիքով տանիքների 10X25 սմ հատվածի չափով, իսկ ծծմբական թթուն մածուցիկ է և այն չէր կարող տարածվել ու իջնել դեպի մեքենայի բեռնախցիկն ու շարժիչի ծածկոցը։ Իր կարծիքով՝ փորձաքննությամբ նշված այդ չափի նյութական վնասն առաջացել է այն բանի հետևանքով, որ մեքենայի վրա լցված ծծմբական թթուն մաքրելու՝ հեռացնելու, համար երկու մեքենաների վրա էլ ջուր են լցրել, որի պատճառով էլ այն տարածվել է։
Դարձյալ վերահաստատել է, որ այդ քայլով ինքը նպատակ է ունեցել միան նրանց հասկացնելու, որ պետք չէ ամեն գնով իրեն անհանգստացնել ու զրկել ամեն ինչից և իր միակ ցանկությունն է, որ իրեն հանգիստ թողնեն։
Այդուամենայնիվ, իրեն մեղավոր ճանաչելով ու զղջալով կատարածի համար, ամբաստանյալ Պետրոսյանը գործի դատական քննության ընթացքում մասնակի վերականգնել է տուժող Ա.Մնացականյանին պատճառված նյութական վնասը՝ նրա բանկային հաշվին փոխանցելով 240.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հայտնել է, որ ավելի մեծ գումար վերականգնելու հնարավորություն չունի, քանի որ ճնշումների ազդեցության ներքո ի վերջո ազատվել է աշխատանքից և վաճառել բնակարանը, քանի որ այլևս չունի հնարավորություն կատարելու հիպոթեքային վարկի ամսեկան վճարումները։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի ամբաստանյալի խոստովանական ցուցմունքից նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է դատարանում հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցների բավար ամբողջությամբ.

տուժող Արման Մնացականյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2006 թվականից աշխատում է «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերությունում։ Ունի «Մերսեդես ՄԼ» մակնիշի 89 VV 999 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, որով, սովորականի պես դեպքի օրը գնացել է աշխատանքի և մեքենան կայանել նույն վայրում՝ «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերության ավտոկայանատեղջում։
Ժամը 13։00-ի սահմաններում, նայելով աշխատասենյակի պատուհանից նկատել է, որ ավտոմեքենաի վրա ինչ որ նյութ է թափված։ Սկզբից մտածել է, որ կարող է շինարարական փոշի լինի, սկայն դուրս գալով և մոտնալով ավտոմեքենային, նկատել է, որ տանիքի, շարժիչի ծածկոցի, ձախ կողմի հետնամասի և ձախ կողմի առջևի դռան հատվածներում այնպիսի նյութ է թափված, որը քայքայում է մեքենայի ներկածածկույթը։ Այդ ժամանակ հավաքված իրենց աշխատակիցներից մեկը խորհուրդ է տվել այդ նյութի վրա ջուր լցնել, որպեսզի այն չքայքայի և չներթափանցի մեքենայի սրահ։ Իր իմանալով մեքենայի վրա դույլով ջուր են լցրել, սակայն դա որևէ կերպ չի օգնել, քանի որ ինչ-որ քայքայվել էր, արդեն իսկ քայքայվել էր և որևէ բան դրանից չի փոխվել։ Սկզբնական քայքայված վիճակում էլ հետագայում մեքենան ներկայացվել է փորձաքննության։ Դրանից հետո շենքի բակում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի ձայնագրությունները նայելով պարզել է, որ նույն օրը, ժամը 13։00-ի սահմաններում իր մեքենայի վրա նյութ է լցրել ինչ-որ կին։ Հիշելով, որ իրենց մասնաճյուղերից մեկի աշխատակցուհի Գայանե Պետրոսյանը նախկինում ևս իր եղբոր մեքենայի վրա ծծմբական թթու էր լցրել, զանգահարել է եղբորն ու հրավիրել իր մոտ։ Երբ եղբայրը նայել է տեսագրությունը, հաստատել է, որ այնտեղ պատկերված կինը Գայանե Պետրոսյանն է։ Ինքը Գայանե Պետրսյանին ճանաչել է «ՀԷՑ» ՓԲ ընեկերության «Արևմուտք» մասնաճյուղում համատեղ աշխատելու ժամանակվանից։ Մինչ այդ դեպքը Գայանե Պետրոսյանի հետ վեճեր, կոնֆլիկտներ կամ թշնամական հարաբերություններ չի ունեցել։ Հայտնել է, որ Գայանե Պետրոսյանը որոշ ժամանակ ընկերություն է արել իր եղբոր՝ Վահագն Վլադիմիրի Մնացականյանի, հետ։ Ինքը բազմիցս եղբորը խորհուրդ է տվել, որ դադարեցնի Գայանեի հետ բոլոր հարաբերությունները, քանի որ նա ամուսնացած է ունի կին, երեխաներ։ Հետագայում ղեղեկացել է, որ նույն օրը Գայանե Պետրոսյանը նյութ է լցրել նաև «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերության «Արևմուտք» մասնաճյուղի բակում կայանված, նշված մասնաճյուղի իրացման բաժնի պետ Արամայիս Տիգրանյանի մեքենաի վրա, սակայն ինչ պատճառով չգիտի։ Նախաքննական մարմից տեղեկացել է, որ Գայանե Պետրոսյանն իր արարքը պատճառաբանել է նրանով, իբր թե ինքը ցանկացել է նրան աշխատանքից ազատել, ինչը չի համապատասխանում իրականությանը։
Տուժողը դատարանում ընդդեմ Գ.Պետրոսյանի ներկայացրել է քաղաքացիական հայց՝ 650.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալի կողից իրեն պատճառված վնասի մի մասը վերականգնելուց հետո, այն պնդել է 410.000 ՀՀ դրամի չափով՝ խնդրելով բավարարել այն։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Արամասիս Տիգրանյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 1998 թվականից աշխատում է «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերության «Արևմուտք» մասնաճյուղում որպես մասնաճյուղի իրացման բաժնի պետ։ Դեպքի օրը աշխատանքի վայրում հանդիպել է Գայանե Պետրոսյանին, ով իրեն բարկացած ասել է, որ ինքը հանդիսանում է Մնացականյանների կամակատարը և կատարելով նրանց պատվերն ամեն գնով ուզում է աշխատանքից ազատել տալ իրեն։ ՈՒշադրություն չդարձնելով Գայանե Պետրոսյանի խոսքերին գնացել է աշխատասենյակ, որից հետո պատահաբար դուրս նայելով աշխատասենյակի պատուհանից տեսել է, թե ինչպես է Գայանե Պետրոսյանը շշով ինչ-որ նյութ լցնում իր մեքենայի վրա։ Անմիջապես դուրս է եկել և հասնելով մեքենայի մոտ տեսել է, որ մեքենայի վրայից գոլորշի է բարձրանում։ Փորձել է ձեռքով մաքրել մեքենայի վրայի նյութը, սակայն այն չի մաքրվել։ Նյութով են պատված եղել մեքենայի շարժիչի ծածկոցը, տանիքի և բեռնախցիկի հատվածները։ Բարկանալով հեռացել է այդտեղից, սակայն իր գիտենալով իրենց աշխատակիցները դեպքից հետո ջուր են լցրել մեքենայի վրա, որը տարածվել է ողջ մեքենայով։ Նշել է, որ հստակ տեսել է, թե մեքենայի որ մասերին է Գայանեն լցրել այդ նյութը և այն եղել է ոչ միայն տանիքին, այլ ամբողջ երկայնքով՝ սկսած մեքենայի տանիքի ետնամասից մինչև առաջամասը։
Հայտնել է, որ երբևէ Գայանե Պետրոսյանին չի ակնարկել, որ նա դուրս գա աշխատանքից, վերջինս աշխատանքից ազատվել է սեփական դիմումի համաձայն։ Նշել է, որ ինքը Մնացականյանների հետ որևէ հարաբերություններ չի ունեցել, նրանց հետ բարեկամական կամ ընկերական կապերի մեջ չի գտնվում, նրանց ճանաչում է, որպես այլ մասնաճյուղերի աշխատակիցների։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Գայանե Պետրոսյանն այդ օրը վնասել է նաև Արման Մնացականյանի ավտոմեքենան, սակայն ինչ պատճառով՝ չգիտի։ Տեղյակ է, որ իր մեքենային պատճառված վնասը կազմել է մոտ 600.000 ՀՀ դրամ գումար։
Տուժողին դատարանում բացատրվել է քաղաքացիական հայց ներկայացնելու նրա իրավունքն ու կարգը, սակայն նա հայտարարել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ բողոք կամ քաղ. հայցի պահանջ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Վահագն Մնացականյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Գայանե Պետրոսյանի հետ միասին աշխատել են «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերություննում և վերջինիս հետ գտնվել է լավ, ընկերական, մտերիմ հարաբերությունների մեջ։
2015 թվականի ապրիլի 18-ին եղբայրը՝ Արման Մնացականյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ Գայանե Պետրոսյանն իր ավտոմեքենայի վրա ինչ որ նյութ է լցրել և վնասել է ամբողջ ավտոմեքենան։ Դրանից հետո եղբորից նաև տեղեկացել է, որ Գայանե Պետրոսյանը նույն օրը, նույն եղանակով վնասել է նաև Արամայիս Տիգրանյանի ավտոմեքենան։ Հայտնել է, որ տեղյակ չէ, թե ինչու է Գայանե Պետրոսյանը նման քայլի գնացել, քանի որ իր տեղեկություններվ վերջինիս և իր եղբոր ու Արամայիս Տիգրանյանի միչև երբևէ կոնֆլիկտներ չեն եղել։ Միայն կարող է ասել, որ Գայան Պետրոսյանը մի քանի անգամ զանգահարել է իրեն ու հայտնել է, որ կվնասի իրեն, եթե իր հարազատները նրան հանգիստ չթողնեն։ Փորձել է պարզաբանումներ ստանալ նրանից, թե ինչ նկատի ունի ասելով, որ իրեն հանգիստ թողնեն, սակայն վերջինս այդ առումով ոչ մի պարզաբանում չի տվել։ Երբ գնացել է եղբոր աշխատավայր, տեսանկարահանող սարքի միջոցով տեսել է, թե ինչպես է Գայանե Պետրոսյանը նյութը լցնում մեքենայի վրա։ Նույն տեղում տեսել է մեքենայի վրա առկա նյութը։ Նշել է, որ Գայանեի հետ ընկերություն անելու ժամանակ նրան հաճախակի օգնել է՝ վերջինիս բնակարանի ամսեկան վճարումները կատարելու հարցում։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Սլավիկ Սեդրակյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերությունում։
2015 թվականի ապրիլ ամսին, ցերեկվա ընդմիջման ժամերին դուրս է եկել ընկերության մասնաշենքից և նկատել, որ բակում կայանված՝ Արման Մնացականյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վրա ինչ-որ ձիթայուղի նման նյութ է լցված։ Նյութը լցված է եղել մեքենայի տանիքի վրա և ծորացել է ձախ հատվածով դեպի ներքև, բացի այդ, լցված է եղել նաև շարժիչի ծածկոցի վրա և ծորացել է դիմացի հատվածով դեպի մեքենայի պաշտպանիչ վահանակը /облицовка/։ Երբ մոտեցել է ավտոմեքենային՝ Արման Մնացականյանն իր աշխատասենյակի լուսամուտից հարցրել է, թե ինչ է լցված մեքենայի վրա, ինքը պատասխանել է, որ չի կարող հասկանալ, թե դա ինչ է։ Դրանից հետո մեքենային են մոտեցել Արման Մնացականյանը և մի քանի այլ աշխատակիցներ և ուշադիր նայելով, նկատել են, որ ավտոմեքենայի վրա լցված նյութը քայքայում է ավտոմեքենայի ներկածածկույթը։ Այնուհետև, Արման Մնացականյանի հետ նայել են տեսախցիկների ձայնագրությունները, որտեղ երևացել է, թե ինչպես է մի կին մոտենում է Արման Մնացականյանի ավտոմեքենային և ձեռքին եղած տարայի նյութը լցնում ավտոմեքենայի վրա և հեռանում։ Դրանից հետո ընդհանուր խոսակցություններից իմացել է, որ Արման Մնացականյանի ավտոմեքենայի վրա նյութը լցնող կինը հանդիսանում է «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերության «Արևմուտք» մասնաճյուղի նախկին աշխատակից Գայանե Պետրոսյանը։
Վկան պնդել է, որ ինքը սկզբից մինչև վերջ գտնվել է մեքենայի կողքին և իր ներկայությամբ դրա վրա ոչ ոք ջուր չի լցրել։ Լցված նյութի հտևանքով էլ վնասված են եղել արդեն մեքենայի այն հատվածները, ինչ որ նշեց վերևում։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Արթուր Շահվերդյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2015 թվականի ապրիլի 18-ին գտնվել է աշխատավայրում՝ «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերությունում։ Աշխատակիցներից լսել է, որ Արման Մնացականյանի ավտոմեքենայի վրա ինչ որ «կիսլատայի» նման նյութ են լցրել։ Գնացել է ընկերության բակի հատված, որտեղ կայանված է եղել Արման Մնացականյանի ավտոմեքենան։ Այդ ժամանակ տեսել է, թե ինչպես է մեքենայի վրա լցված նյութը քայքայում ավտոմեքենայի ծածկույթը և ասֆալտը։ Նյութը լցված է եղել մեքենայի տանիքի վրա՝ ամբողջ երկայնքով և ծորացել է ձախ հատվածով, բացի այդ՝ լցված է եղել նաև շարժիչի վրա և ծորացել է դիմացի հատվածով։ Ինքը չի տեսել բակի նշված հատվածը նկարահանող տեսախցիկների ձայնագրությունները, սակայն տեղյակ է, որ այդ տեսախցիկով երեևացել է, թե ով է այդ նյութը լցրել։ Մի քանի ժամ անց աշխատակիցների խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Արման Մնացականյանի ավտոմեքենայի վրա նյութը լցնող կինը հանդիսանում է «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերության «Արևմուտք» մասնաճյուղի նախկին աշխատակից Գայանե Պետրոսյանը։ Նաև իմացել է, որ Գայանե Պետրոսյանը նույն եղանակով վնասել է Արամայիս Տիգրանյանի ավտոմեքենան ով աշխատում է «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերության «Արևմուտք» մասնաճյուղում։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն հրապարակված, վկա Լևոն Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013 թվականից աշխատում է «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերության տնտեսական բաժնում, որպես փականագործ։
2015 թվականի ապրիլի 18-ին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ժամը 13։00-ի սահմաններում աշխատակիցների խոսակցություններից իմացել է, որ իրենց ընկերության աշխատակից Արման Մնացականյանի ավտոմեքենայի վրա ինչ-որ բան են լցրել։ Դուրս գալով շենքի բակի հատվածում կայանված Արման Մնացականյանի «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի մոտ, նկատել է Արման Մնացականյանին և մի քանի այլ աշխատակցի։ Մոտենալով ավտոմեքենային տեսել է, որ ավտոմեքենայի տանիքին և շարժիչի ծածկոցին ինչ որ նյութ է է լցված, որը քայքայում է մեքենայի վրայի ներկը։ Հարցրել է Արման Մնացականյանին, թե ինչ է տեղի ունեցել, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, թե ով է այդ նյութը լցրել ավտոմեքենայի վրա։ Դրանից հետո նայել են բակի հատվածը տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները, որտեղ երևացել է, թե ինչպես մի կին մոտենում Արման Մնացականյանի ավտոմեքենային և ձեռքում եղած տարայով ինչ-որ նյութ լցնում Արման Մնացականյանի ավտոմեքենայի վրա և հեռանում։ Մի քանի ժամ անց աշխատակիցների խոսակցություններից իմացել է, որ Արման Մնացականյանի ավտոմեքենայի վրա նյութը լցրել է «ՀԷՑ» ՓԲ ընկերության «Արևմուտք» մասնաճյուղի նախկին աշխատակից Գայանե Պետրոսյանը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Գայանե Պետրոսյանը նաև ինչ-որ նյութ է լցրել Արամայիս Տիգրանյանի ավտոմեքենայի վրա և վնասել այն, սակայն ինչ պատճառով՝ չգիտի։

/տես` գ.թ. 151-152, դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերոգրյալից, Գայանե Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև դատարանում հրապարակված և հետազոտված ներքոհիշյալ փաստաթղթերով և ապացույցներով՝

Փորձագետի թիվ 127 Ք-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը տրամադրված վիճակում «MERSEDES BENZ ML 350» մակնիշի 89 VV 999 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վնասվածքների հետևանքով, այդ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2015 թվկանի ապրիլի 18-ի դրությամբ գործող շուկայական գներով գնահատվում է 650.000 (վեց հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ։

Փորձաքննությանը տրամադրված վիճակում «MERSEDES BENZ ML 350» մակնիշի 89 VV 999 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա առկա վնասվածքների հատվածներում, հետազոտության պահին, որևէ քիմիական նյութի (ազդող նյութի) հետքեր չհայտնաբերվեցին։
Սակայն, հաշվի առնելով ներկայացված ավտոմեքենայի վրա առկա վնասվածքների բնույթը և գործի հանգամանքների վերաբերյալ տրամադրված տեղեկությունները, փորձագետը նշում է, որ դրանք կարող էին առաջանալ ավտոմեքենայի ներկածածկույթը վնասող ցանկացած քիմիական «ագրեսիվ» նյութի (քիմիական թթուներ, հիմքեր և այլն) կիրառման արդյունքում»։

/տես` գ.թ. 134-139, դատական նիստի արձանագրությունը/

Փորձագետի թիվ 111 Ք-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Փորձաքննությանը ներկայացված պոլիմերային տարայում առկա անգույն թափանցիկ առանց բնորոշ հոտի հեղուկը հանդիսանում է կոնցնենտրի ծծմաբակն թթու»։

/տես` գ.թ. 140-142, դատական նիստի արձանագրությունը/


Իրեղեն ապացույց ճանաչված և դատարանում հետազոտված ծծմբական թթվի տարայով և դրանում առկա հեղուկով։

/տես` գ.թ. 177-178, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Գայանե Պետրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։

/տես` գ.թ. 150, քրեական գործի դատաքննական նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գայանե Օհանջանի պետրոսյանը՝ 2015 թվականի ապրիլի 18-ին ժամը 12։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ֆուչիկի 1Ա հասցեում տեղակայված «ՀԷՑ» ՓԲԸ-ի «Արևմուտք» մասնաճյուղի ավտոկայանատեղիում իր կողմից նախապես ձեռք բերված ծծմբական թթվի մի մասը լցրել նույն մասնաճյուղի դիմաց կայանված Արամայիս Տիգրանյանին պատկանող «Կիա» մակնիշի 26 ՕԼ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա և վնասել նրա գույքը՝ վերջինիս պատճառելով խոշոր չափի՝ 550.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իսկ դրանից հետո, մոտ 30 րոպե անց գնալով Երևան քաղաքի Արմենակյան 127 հասցեում տեղակայված «ՀԷՑ» ԲԲԸ գլխամասային գրասենյակ՝ գործով մյուս տուժող Արման Մնացականյանի աշխատավայր՝ ծծմբական թթվի մյուս մասը լցրել է վերջինիս պատկանող «Մերսեդես ՄԼ» մակնիշի 89 W 999 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վրա և վնասել նրա գույքը՝ վերջինիս պատճառելով խոշոր չափի՝ 650.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այսինքն, ամբաստանյալը կատարել է հանցավոր արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես Գայանե Պետրոսյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 150, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Գայանե Պետրոսյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն են՝

ա/ հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի մի մասը վերականգնելը /գործի դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալը վերականգնել է տուժող Մնացականյանին պատճառված վնասի մի մասը՝ 240.000 ՀՀ դրամը, հայտարարելով, որ ներկայումս, աշխատանքից զրկված լինելու և բնակարանը վաճառած լինելու պայմաններում ավելին անելու հնարավորություն չունի/,

բ/ մեղքն ընդունելն ու կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը,

գ/ կին լինելու հանգամանքը։

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Գայանե Պետրոսյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գայանե Պետրսյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ ազատազրկման ձևով, սակայն հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները ու պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հաշվի առնելով, որ դրանք նախ վկայում են ամբաստանյալի՝ որպես հանցավորի, անձի հասարակական ցածր վտանգավորության մասին, ապա հաստատում՝ վերջինիս՝ ուղղման ճանապարհին կանգնած լինելու իրական փաստը, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը հնարավոր է պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան։

Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։ Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ եզրահանգմանը գալիս դատարանն արձանագրում է նաև հետևյալը՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը նախատեսում է պատիժ ազատազրկում` առավելագույնը չորս տարի ժամկետով։

Սույն քրեական գործով դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև նրա կողմից կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գայանե Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված ազատազրկում պատժատեսակը նշանակվելու պարագայում հնարավոր է այն պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակված պատիժը նրա կողմից փաստացի կրելու անհրաժեշտության բացակայության հիմնավորմամբ, ինչը պատճառաբանվում է հետևյալով.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`

«1. Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին (…)»։

ՎԲ-124/07 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007թ. հունիսի 12-ի որոշման 4-րդ կետում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը «հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։
ՎԲ-01/08 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի որոշմամբ նշել է, որ «(...) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2009թ. հունիսի 2-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ նշել է. «(…) 17. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը (…)»։

Քննվող քրեական գործով դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառում, քանի որ առկա է դատարանի համոզվածությունն ու վստահությունը` սույն քրեական գործով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու ամբաստանյալ Գայանե Պետրոսյանի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է սույն քրեական գործով գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանն ու հատկապես արարքը կատարելու շարժառիթները, հանցավորի անձը, և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։

Դատարանն արձանագրում է, որ նման պայմաններում չի իրագործվի, ավելին, կխաթարվի պատժի նշանակման օրենսդրական նպատակների առնվազն մեկ բաղադրիչի՝ պատժի արդարացիության, էությունը, որն իր հերթին կբերի նաև արդարության և արդարադատության իմաստազրկմանը՝ նկատի ունենալով, որ արդարադատությունը ոչ միայն պետք է իրականացվի այլ այն պետք է իրականացվի և հանրության կողմից լինի տեսանելի և ընկալելի։

Այլ կերպ, դատարանն արձանագրելով, որ գործով ուսումնասիրված, առկա հիշյալ հանգամանքերը վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու բավարար հիմքերի առկայության մասին, փաստում է, որ ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մի շարք հանգամանքների կողքին ի սպառ բացակայում է ամբաստանյալի արարքում պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը շարադրված տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, ուստի նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա ամբաստանյալ Գայանե Պետրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը և նմանատիպ հանցագործությունների կանխմանը, քանի որ ամբաստանյալի՝ փորձաշրջանում, հետևապես և հսկողության մեջ գտնվելու հանգամանքը, կարող է զսպել նրա կողմից հետագայում հանցագործություններ կատարելու վտանգն այն հաշվառմամբ, որ նույնասեռ կամ այլ հանցանքեր կատարելու պարագայում իրական է օրենսդրական սպառնալիքը, որ փորձաշրջանի ընթացքում կատարված դիտավորյալ հանցագործության համար նշանակվելիք պատժին կգումարվի նաև այս դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը կամ թեկուզև դրա մի մասը։

Քննվող քրեական գործով տուժող Արման Մնացականյանի կողմից 11.09.2015թ-ի դատական նիստի ժամանակ ներկայացվել է հայցադիմում, որում նշել է իրեն պատճառված վնասի չափը` 650.000 ՀՀ դրամ և խնդրել է պատասխանողից հօգուտ իրեն բռնագանձել այն։

Ամբաստանյալեր Գայանե Պետրոսյանը գործի քննության ընթացքում վերականգնել է ամբաստանյալին պատճառված վնասի մի մասը՝ 240.000 ՀՀ դրամի չափով։
Նշվածի կապակցությամբ հայցվոր կողմը նվազեցրել է իր պահանջը, խնդրելով ամբաստանյալից բռնագանձել 410.000 ՀՀ դրամ։

Դատարանը, քննության առնելով տուժող Արման Մնացականյանի կողմից Գայանե Պետրոսյանի դեմ ներկայացված հայցապահանջը, գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենսգրքով։

Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։

ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի գույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից։ Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն` տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, իսկ տուժողի իրավահաջորդը վերջինիս՝ որոշակի իրավունքներով, այդ թվում քաղ. հայց ներկայացնելու, օժտված անձն է։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։

Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների հետևանքով։

Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։

Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։

Վերոգրյալ հանցագործությունն ամբաստանյալի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժող Արման Մնացականյանի կողմից ընդդեմ Գայանե Պետրոսյանի ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ, որպես ամբաստանյալ Գայանե Պետրոսյանի կողմից բռնագանձման ենթակա հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում։

Դատարանն անդրադառնալով Գայանե Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` մեկ շիշ ծծմբական թթուն` պետք է ոչնչացնել։

4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գայանե Օհանջանի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` Գայանե Օհանջանի Պետրոսյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿ համապատասխան ստորաբաժանման վրա։

Գայանե Օհանջանի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Տուժող Արման Վլադիմիրի Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել՝ Գայանե Օհանջանի Պետրոսյանից հօգուտ Արման Վլադիմիրի Մնացականյանի բռնագանձել 410.000 /չորս հարյուր տասը հազար/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում։

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված պոլիմերային տարան և դրանում առկա կոնցենտրիկ ծծմբական թթուն՝ ոչնչացնել։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն