Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0201/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Դավիթ Սիմոնյան
Դավիթ Սիմոնյան Ռոբերտի
Դավիթ Սիմոնյան
Դավիթ Սիմոնյան
Դավիթ Սիմոնյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Արմեն Դանիելյան
Տիգրան Սահակյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Հոդված 178 Մաս 1
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Հոդված 178 Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Արմեն Դանիելյան
Տիգրան Սահակյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-08-04 | 11:00 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-04-19 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-04-18 | 17:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-04-10 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-03-27 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-02-23 | 11:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-02-06 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-01-26 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-01-09 | 15:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-30 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-04-29 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-04-02 | 11:50 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-04-01 | 17:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-03-16 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-25 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-01-27 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-28 | 16:45 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-16 | 09:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-26 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-04 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-10-08 | 09:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ԵԿԴ/0201/01/15
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
«04» օգոստոսի 2017թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
պաշտպան
ամբաստանյալ
Մ.Պապոյան
Ա.Դանիելյան
Ռ.Բարսեղյան
Ա.Ջուլհակյան
Մ.Նալբանդյան
Մ.Ալավերդյան
Դ.Սիմոնյան
դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի (ծնված` 1988 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում` դատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի 124-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2017 թվականի ապրիլի 19-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքը`
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13832114 քրեական գործը:
2015 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13108315 քրեական գործը:
2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13108315 քրեական գործը միացվել է թիվ 13832114 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13832114 համարով:
2015 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի մայիսի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148215 քրեական գործը:
2015 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13148215 քրեական գործը միացվել է թիվ 13832114 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13832114 համարով:
2015 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` դիմողի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքների համար, որ նա, խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունվարի 10-ին` ժամը 16։00-ի սահմաններում, Էռնեստ Մկրտչյանին «Այֆոն 5 էս» տեսակի բջջային հեռախոս և «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի բակում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խաբեությամբ, վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ, ապա բջջային հեռախոսն ու համակարգիչը գրավառուից վերցնելու և Էռնեստ Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենք և հեռացել` հափշտակելով Էռնեստ Մկրտչյանին պատկանող զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամը: Բացի այդ նա, խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի ապրիլի 23-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տիգրան, Վահան Մարտիրոսյանին «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խաբեությամբ, վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ, ապա համակարգիչն իր մորաքրոջից վերցնելու և Վահան Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել` հափշտակելով Վահան Մարտիրոսյանին պատկանող զգալի չափի` 60.000 ՀՀ դրամը:
2015 թվականի օգոստոս 4-ին Դավիթ Սիմոնյանի վերաբերյալ թիվ 13832114 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0201/01/15 համարը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ տուժող Էռնեստ Մկրտչյանի դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` տուժողի և նրա հաշտության հիմքով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավճռի համաձայն` Դավիթ Սիմոնյանը ճանաչվել է անմեղ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացվել` կատարված հանցագործությանը նրա մեղավորությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները սպառված լինելու հիմքով: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացվել է:
2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Երևան քաղաքի Կնետրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանի վերաքննչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը բեկանվել և գործն ուղարկվել է նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը` մինչև որոշման ուժի մեջ մտնելը:
Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի ապրիլի 19-ի թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավճռի համաձայն` Դավիթ Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 8-ի դատավճռով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը լրիվ գումարելու միջոցով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացվել է և նա կալանքի է վերցվել դատական նիստերի դահլիճում: Դավիթ Սիմոնյանի ազատազրկման ձևով պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2017 թվականի ապրիլի 19-ից:
2017 թվականի ապրիլի 26-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի ապրիլի 19-ի թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավճռի դեմ:
2017 թվականի հունիսի 16-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանը հայտնեց, որ չի առարկում, որպեսզի քննարկվի իր նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հարցը:
Դատախազ Մ.Նալբանյանն առարկեց վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու դեմ` մասնավորապես նշելով, որ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության նոր հանցանքի կատարմամբ, քանի որ ներկայում Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով իրականացվում է քրեական հետապնդում:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը չի առարկել, որպեսզի քննարկվի իր նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հարցը, անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ միայն նշված հարցին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` «քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները», իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ «դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման մեջ նշել է, որ. «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի վերլուծությունից երևում է, որ թեև թվարկված հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն`
1. ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
2. ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը:
(...):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
3) տասը տարի` ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
4) տասնհինգ տարի` առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից:
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից:
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը երկու տարի է, այսինքն` Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող արարքը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է: Ըստ առաջադրված մեղադրանքի` Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն ավարտվել է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին:
Միաժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում են Դավիթ Սիմոնյանին վերագրվող արարքի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված վաղեմության ժամկետները կասեցված կամ ընդհատված լինելու վերաբերյալ տվյալները:
Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով, որ Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունն ավարտված համարելու օրվանից անցել է ավելի քան 2 տարի և Վերաքննիչ դատարանի տրամադրության տակ առկա չէ փաստական որևէ տվյալ այն մասին, որ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանքի կատարմամբ, ինչպես նաև Դավիթ Սիմոնյանը չի առարկում վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով իր վերաբերյալ քրեական գործի կարճման ու քրեական հետապնդման դադարեցման դեմ, գտնում է, որ պետք է թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Ինչ վերաբերում է դատախազի այն պնդմանը, որ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության նոր հանցանքի կատարմամբ, քանի որ ներկայում Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով իրականացվում է քրեական հետապնդում, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով, իսկ սույն քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունն ավարտված համարելու օրվանից հետո առկա չէ վերջինի նկատմամբ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռ, ուստի նման պայմաններում դատախազի կողմից նշված վերոգրյալ հանգամանքը չի կարող արգելք հանդիսանալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական գործի կարճման ու քրեական հետապնդման դադարեցման համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խափանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրաժեշտությունը:
Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորմամբ սույն քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 151-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
«04» օգոստոսի 2017թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
պաշտպան
ամբաստանյալ
Մ.Պապոյան
Ա.Դանիելյան
Ռ.Բարսեղյան
Ա.Ջուլհակյան
Մ.Նալբանդյան
Մ.Ալավերդյան
Դ.Սիմոնյան
դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի (ծնված` 1988 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում` դատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի 124-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2017 թվականի ապրիլի 19-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքը`
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13832114 քրեական գործը:
2015 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13108315 քրեական գործը:
2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13108315 քրեական գործը միացվել է թիվ 13832114 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13832114 համարով:
2015 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի մայիսի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148215 քրեական գործը:
2015 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13148215 քրեական գործը միացվել է թիվ 13832114 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13832114 համարով:
2015 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` դիմողի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքների համար, որ նա, խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունվարի 10-ին` ժամը 16։00-ի սահմաններում, Էռնեստ Մկրտչյանին «Այֆոն 5 էս» տեսակի բջջային հեռախոս և «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի բակում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խաբեությամբ, վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ, ապա բջջային հեռախոսն ու համակարգիչը գրավառուից վերցնելու և Էռնեստ Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենք և հեռացել` հափշտակելով Էռնեստ Մկրտչյանին պատկանող զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամը: Բացի այդ նա, խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի ապրիլի 23-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տիգրան, Վահան Մարտիրոսյանին «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խաբեությամբ, վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ, ապա համակարգիչն իր մորաքրոջից վերցնելու և Վահան Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել` հափշտակելով Վահան Մարտիրոսյանին պատկանող զգալի չափի` 60.000 ՀՀ դրամը:
2015 թվականի օգոստոս 4-ին Դավիթ Սիմոնյանի վերաբերյալ թիվ 13832114 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0201/01/15 համարը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ տուժող Էռնեստ Մկրտչյանի դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` տուժողի և նրա հաշտության հիմքով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավճռի համաձայն` Դավիթ Սիմոնյանը ճանաչվել է անմեղ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացվել` կատարված հանցագործությանը նրա մեղավորությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները սպառված լինելու հիմքով: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացվել է:
2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Երևան քաղաքի Կնետրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանի վերաքննչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը բեկանվել և գործն ուղարկվել է նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը` մինչև որոշման ուժի մեջ մտնելը:
Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի ապրիլի 19-ի թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավճռի համաձայն` Դավիթ Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 8-ի դատավճռով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը լրիվ գումարելու միջոցով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացվել է և նա կալանքի է վերցվել դատական նիստերի դահլիճում: Դավիթ Սիմոնյանի ազատազրկման ձևով պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2017 թվականի ապրիլի 19-ից:
2017 թվականի ապրիլի 26-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի ապրիլի 19-ի թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավճռի դեմ:
2017 թվականի հունիսի 16-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանը հայտնեց, որ չի առարկում, որպեսզի քննարկվի իր նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հարցը:
Դատախազ Մ.Նալբանյանն առարկեց վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու դեմ` մասնավորապես նշելով, որ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության նոր հանցանքի կատարմամբ, քանի որ ներկայում Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով իրականացվում է քրեական հետապնդում:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը չի առարկել, որպեսզի քննարկվի իր նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հարցը, անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ միայն նշված հարցին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` «քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները», իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ «դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման մեջ նշել է, որ. «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի վերլուծությունից երևում է, որ թեև թվարկված հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն`
1. ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
2. ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը:
(...):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
3) տասը տարի` ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
4) տասնհինգ տարի` առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից:
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից:
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը երկու տարի է, այսինքն` Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող արարքը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է: Ըստ առաջադրված մեղադրանքի` Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն ավարտվել է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին:
Միաժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում են Դավիթ Սիմոնյանին վերագրվող արարքի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված վաղեմության ժամկետները կասեցված կամ ընդհատված լինելու վերաբերյալ տվյալները:
Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով, որ Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունն ավարտված համարելու օրվանից անցել է ավելի քան 2 տարի և Վերաքննիչ դատարանի տրամադրության տակ առկա չէ փաստական որևէ տվյալ այն մասին, որ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանքի կատարմամբ, ինչպես նաև Դավիթ Սիմոնյանը չի առարկում վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով իր վերաբերյալ քրեական գործի կարճման ու քրեական հետապնդման դադարեցման դեմ, գտնում է, որ պետք է թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Ինչ վերաբերում է դատախազի այն պնդմանը, որ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության նոր հանցանքի կատարմամբ, քանի որ ներկայում Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով իրականացվում է քրեական հետապնդում, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով, իսկ սույն քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունն ավարտված համարելու օրվանից հետո առկա չէ վերջինի նկատմամբ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռ, ուստի նման պայմաններում դատախազի կողմից նշված վերոգրյալ հանգամանքը չի կարող արգելք հանդիսանալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական գործի կարճման ու քրեական հետապնդման դադարեցման համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խափանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրաժեշտությունը:
Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորմամբ սույն քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 151-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
•ործ ԵԿԴ/0201/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեոր•ի Սար•սյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մարտին Նալբանդյանի
պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանի
2017 թվականի ապրիլի 19-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ծնված 24.12.1988 թվականին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոց փողոցի 7-րդ շենքի 124-րդ բնակարանում:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13832114 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Ռայմոնտ Օհանջանյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Գ.Սաղոյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով թիվ 16818814 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործը թիվ 13832114 քրեական •ործին միացնելու մասին:
2015 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13108315 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործով Էռնեստ Մկրտչյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորա•րություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2015 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ին, ժամը 10:00-ի սահմաններում, Ռայմոնտ Օհանջանյանին ՙԱյֆոն 5 ես՚ մոդելի բջջային հեռախոս վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7 շենքի բակում չարաշահելով վերջինիս վստահությունը, փորձել է խաբեությամբ հափշտակել զ•ալի չափ հանդիսացող 70.000 ՀՀ դրամ, սակայն հանցա•ործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ Ռ.Օհանջանյանը հասկանալով, որ իրեն խաբում են, զան•ահարել է ոստիկանություն:
Բացի այդ, Դավիթ Սիմոնյանը ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունվարի 10-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում, Էռնեստ Մկրտչյանին ՙԱյֆոն 5 ես՚ մոդելի բջջային հեռախոս և ՙՍամսուն•՚ տեսակի նոթբուկ համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7 շենքի բակում, վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով` վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ, ապա իբր նշված բջջային հեռախոսը և համակար•իչը հիշյալ շենքում բնակվող •րավառուից վերցնելու առիթով մտել է շենք և հեռացել` խաբեությամբ հափշտակելով Էռնեստ Մկրտչյանին պատկանող զ•ալ չափի` 40.000 ՀՀ դրամ •ումար:
2015 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13148215 քրեական •ործը 13832114 քրեական •ործին միացնելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13148215 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13148215 քրեական •ործով Վահան Մարտիրոսյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ Ռայմոնտ Օհանջանյանից խաբեությամբ 70.000 ՀՀ դրամ •ումար հափշտակելու փորձ կատարելու դրվա•ով` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի հունիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով փոփոխելու և լրացնելու Դավիթ Սիմոնյանին 20.02.2015 թվականին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը և նրան կրկին մեղադրանք առաջադրելու մասին` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի հունիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանին, որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա խարդախությամբ ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի հունվարի 10-ին, ժամը 16:00-ի սահմաններում, Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին ՙԱյֆոն 5 էս՚ մոդելի բջջային հեռախոս և ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7 շենքի բակում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա բջջային հեռախոսն ու համակար•իչը •րավառուից վերցնելու և է. Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7 շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին պատկանող զ•ալի չափի՝ 40.000 ՀՀ դրամ •ումարը:
Բացի այդ, Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը, խարդախությամբ ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015թ.-ի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տի•րան, Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա համակար•իչն իր մորաքույրից վերցնելու և Վ. Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պատկանող զ•ալի չափի՝ 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը:
2015 թվականի հունիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի հուլիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Սիլվա Խաչատրհանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի կար•ով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի հուլիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից ոոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 26.03.2015 թվականի և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 20.07.2015 թվականի •րություններով թղթյա կիրիչներով ուղարկված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող վերծանումները ապացույց ճանաչելու մասին:
2015 թվականի օ•ոստոսի 04-ին թիվ 13832114 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական •ործին շնորհվել է ԵԿԴ/0201/01/15 համարը:
2015 թվականի օ•ոստոսի 05-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել` թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական •ործով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ տուժող Է.Մկրտչյանի դրվա•ով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` տուժողի և նրա հաշտության հիմքով:
2016 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով.
-ՙԴավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին ճանաչել անմեղ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացնել` կատարված հանցվա•ործությանը նրա մեղավորությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները սպառված լինելու հիմքով:
Դ.Սիմոնյանի նկատմամաբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում՚:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավա• դատախազ Մ.Նալբանդյանը:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ.
-ՙԵրևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավա• դատախազ` սույն •ործով մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը, քրեական •ործով ըստ մեղադրանքի` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, բեկանել և •ործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով` նոր քննության:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորա•րություն չհեռանալու մասին` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում՚:
2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն իր 2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ մասնավորապես նշել է.
ՙ(...) Վերաքննիչ դատարանը •տնում է, որ Դատարանի վերը նշված եզրահան•ումները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն քրեական •ործի շրջանակներում ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար, ուստի դատական ակտը պետք է բեկանել և •ործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով նոր քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
(...) Քրեական •ործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դրանցում առկա է ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից •ործը վարվող քննիչին հասցեա•րված 27.07.2015 թվականի դիմումը, որով վերջինս հայտնել է, որ տեղեկացված է, որ կանչվել է առերես հարցաքննության մասնակցելու համար, սակայն օ•տվելով մեղադրյալի իր իրավունքից, հրաժարվում է մասնակցել որևէ քննչական կամ դատավարական •ործողության:
Այս պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ հիմնավորված չեն Դատարանի եզրահան•ումներն այն մասին, որ տուժող Վահան Մարտիրոսյանին ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը ոչ մինչդատական վարույթի ընթացքում, ոչ էլ դատարանում, անձամբ հարցաքննելու հնարավորություն չի ունեցել, քանի որ •ործի նախաքննության ընթացաքում ամբաստանյալին տրվել է տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերեսվելու հնարավորություն, սակայն ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանն օ•տվելով մեղադրյալի` իր իրավունքից, հրաժարվել է մասնակցելու հիշյալ դատավարական •ործողությանը, ինքն իրեն զրկելով հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքից:
(...) Տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ ինչպես ՙԱնձին ճանչման ներկայացնելու մասին՚ արձանա•րությունը, այնպես էլ ՙԲջջային հեռախոսը զննելու մասին՚ և ՙՎերծանումների զննության կատարելու մասին՚ արձանա•րությունները որպես ապացույց ձեռք են բերվել •ործող օրենսդրության պահանջներին համապատասխան, դրանք թույլատրելի են և վերաբերելի:
(...) Այս առումով, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ այն հան•ամանքը, որ ՙԱնձին ճանաչման ներկայացնելու մասին՚ արձանա•րությունը կազմվել է տուժողի մասնակցությամբ, ինքնին չի նվազեցնում հիշյալ ապացույցի ապացուցողական նշանակությունը և այն` քրեական •ործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների համակցությամբ •նահատման արդյունքում կարող է բարար հիմք հանդիսանալ սույն քեական •ործով ճիշտ եզրահան•ման հան•ելու համար:
Վերո•րյալից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ •ործը քննելիս և լուծելիս Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 126-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջների խախտում, ինչև` նույն օրենս•րքի 398-րդ հոդվածի իմաստով հիմք է դատական ակտը բեկանելու համար, ուստի Դատարանի վիճարկվող դատական ակտը պետք է բեկանել և •ործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով` նոր քննության:
Նոր դատաքննության ընթացքում անհրաժեշտ է •ործող օրենսդրության պահանջներին համապատասխան , սույն •ործով ձեռք բերված ապացույցները •նահատության ենթարկել դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, որից հետո միայն հնարավոր կլինի •ալ համապատասխամ հետևության` ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի մեղավորության կամ անմեղության վերաբերյալ(...)՚:
Ապացույցների հետազոտում և •նահատում.
Ամբաստանյալ` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը խարդախություն չի կատարել: Տուժողը իրեն զան•ահարել և ասել է, որ իր հայրը քաղաքական հարցեր է բարձրացնում և իրենից խնդրել է իր հոր •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր տրամադրել: Ինքը մի քանի ան•ամ հանդիպել է նրա հետ: Ինքը իր հորը ասել է, որ կա այդպիսի անձնավորություն, ով ուզում է նրա •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր, սակայն իր հայրը ասել է, որ չտա: Ինքը այդ կարճ հաղորդա•րությունը նրան •րել է մինչև իր հոր հետ խոսելը, սակայն իր հայրը չի թողել, որ տա: Իր հոր քաղաքական •ործունեությունից ինքը շատ խորացված տեղյակ չէ: Վահան Մարտիրոսյանին հետաքրքրել է իր հոր քաղաքական •ործունեությունը: Ինքը Վահան Մարտիրոսյանին չի խաբել և •ումար վերցրել համակար•չի փոխարեն: Տուժողը հաղորդում տվել է այն բանի համար, որ ինքը նրան չի տրամադրել իր իր քաղաքական •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր: Տուժողը իրեն ասել է, որ իր հայրը ունեցել է ձայնա•րությններ քաղաքականության վերաբերյալ:
Ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Դատարանի կողմից հրապարակված տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 12-ին տրված ցուցմունքով այն մասին, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 209 և 210 հոդվածների համաձայն Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պարզաբանվել է քրեական դատավարության օրենս•րքի 59 հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքները և պարտականությունները, միաժամանակ նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար քրեական օրենս•րքի 338 և 339 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին: Իրեն պարզաբանվել են իր՝ որպես տուժողի իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում նաև քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու իր իրավունքը, որից չի ցանկանում օ•տվել: Տիրապետում է •րավոր և բանավոր հայերեն լեզվին, թար•մանչի կարիք չունի: Ցանկանում է ցուցմունքը իր փոխարեն արձանա•րի քննիչը և չի առարկում, որ այն արձանա•րվի համակար•չի միջոցով: Իրեն հայտնի հան•ամանքների, պատճառված բարոյական, ֆիզիկական կամ •ույքային վնասի մասին ցուցմունք տալու առաջարկության կապակցությամբ տուժող Վահան էմիլի Մարտիրոսյանը ցուցմունք տվեց, որ շուրջ 12 տարի բնակվում է վերը նշված հասցեում՝ ընտանիքի հետ միասին: Ստույ• օրը չի հիշում, սակայն 2015թ.–ի ապրիլ ամսի սկզբներին ՙList.am՚ կայքում հայտրարություն է տեղա•րել այն մասին, որ 90.000 ՀՀ դրամով, մաս-մաս վճարելու պայմանով կ•նի ՙHP avilion՚ մոդելի դյուրակիր համակար•իչ և որպես կոնտակտային տվյալ նշել է իր 077-51-36-80 հեռախոսահամարը: Հայտարարության տեղադրման պահից ի վեր այդ կապակցությամբ որևէ զան• չի ստացել և հայտարարության վերաբերյալ որևէ արձա•անք չի եղել: 2015թ.–ի ապրիլի 22-ին ժամը 09:00-ից 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից զան•ահարել է, ըստ ձայնի՝ մի երիտասարդ, որը ներկայացել է Տի•րան անվամբ և հայտնել, որ ունի հայտրարության մեջ նշված չափորոշիչներով ՙSamsung՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ, որը պատրաստ է 90.000 ՀՀ դրամով՝ մաս-մաս վճարելու պայմանով վաճառել, սակայն ավելացրել է, որ նախնական պետք է վճարել է 60.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ ինը հայտարարության մեջ նշել է, որ պատրաստ է նախնական վճարել 40.000 ՀՀ դրամ, իսկ մնացած •ումարը՝ մեկ շաբաթվա ընթացքում: Այդ պահին իրեն հարմար չի եղել խոսել և ինքը նրան ասել է, որ կզան•ահարի և կպայմանավորվեն կեսօրից հետո, քանի որ նրա առաջարկը հետաքրքրել է իրեն: Նույն օրը ժամը 14:00-ից ժամը 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված անձը մի քանի ան•ամ զան• է թողել իր հեռախոսահամարն, սակայն իրեն հարմար չի եղել խոսել և ինքը նրան քիչ անց հետ զան•ահարելով, հայտնել է, որ •տնվում Նոր-Նորքում, ինչին նա պատասխանել է, որ նույնպես այդ պահին •տնվում է Նոր-Նորքում, սակայն չի համաձայնվել այդ ժամանակ հանդիպել և իրեն ցույց տալ համակար•իչը, ասելով, որ համակար•իչը •տնվում է ինչ որ կնոջ մոտ, որը բնակվում է ՙՌոսիա՚ կինոթատրոնի հարևանությամբ և համակար•իչը •րավադրված է այդ կնոջ մոտ: Նույն օրը երեկոյան կրկին նրա զան•ից հետո, զան•ահարելով Տի•րան ներկայացած անձին, խոսակցության ժամանակ նա իրեն առաջարկել է հանդիպել այդ օրը ուշ երեկոյան, քանի որ հաջորդ օրը նա պետք է 2 օրով •նար քաղաք Սևան, սակայն իրեն այդ ժամանակ հարմար չի եղել և իրենք պայմանավորվել են հանդիպել, երբ նա կվերադառնար Սևան քաղաքից: 23.04.2015թ-ին առավոտյան, ստույ• ժամը չի հիշում, Տի•րան ներկայացած անձը մի քանի ան•ամ զան•ահարել է իրեն, սակայն ինքը քնած է եղել և զան•երին չի պատասխանել, որից հետո նա կարճ հաղորդա•րություն է ուղղարկել, այն մասին, որ եթե ցանկանում է •նել համակար•իչը այն կարող է ձեռք բերել այդ օրը, մինչ նրա Սևան •նալը: 23.04.2015թ.–ին ժամը 11:00-ի սահմաններում զան•ահարել է նշված անձին և իրենք խոսակցության ընթացքում պայմանավորվել են հանդիպել նույն օրը ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում •ործող ՙԿիվի՚ սուպերմարկետի դիմաց: Պայմանավորված ժամից Տի•րանը մոտ 15-20 րոպե ուշացել է և ինքը արդեն ցանկացել է հեռանալ, քանի որ նրա հեռախոսն անհասանելի է եղել, սակայն այդ պահին նա զան•ահարել է իրեն և ասել, որ արդեն մոտենում է: ժամը 12:00-ից 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում հանդիպել է Տի•րան ներկայացած անձին և հանդիպման ժամանակ նա իրեն ասել է, որ համակար•իչը •տնվում է իր մորաքրոջ տանը, որը բնակվում է Ա•աթան•եղոս 7 շենքում և համակար•իչը իրեն վաճառելու համար նա նախ և առաջ պետք է 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը տրամադրեր այդ կնոջը, որից հետո վերցներ այն և տրամադրեր իրեն, ուստի մենք միասին քայլելով մոտեցել ենք այդ շենքին: Մոտենալով շենքին և վերելակով բարձրանալով 4-րդ կամ 5-րդ հարկ Տի•րանն իրեն ասել է, որ չի ցանկանում, որպեսզի իր մորաքույրը իրեն տեսնի, ուստի խնդրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը տալ իրեն, որպեսզի վերցնի համակար•իչը և մի քանի րոպեից այն տրամադրի իրեն: Ինքը համաձայնվել է նրա առաջարկին, քանի որ նա վստահություն էր ներշնչում և ինքը չէր կարծում, որ նա կարող է իրեն խաբի: Տալով •ումարը, սպասել է այդտեղ, իսկ Տի•րանը բարձրացել է դեպի վերևի հարկ: Մի քանի րոպե սպասելով նշված վայրում, զան•ահարել է Տի•րանի հեռախոսահամարին, սակայն այն արդեն անհասանելի է եղել, որից հետո փնտրել է նրան բոլոր հարկերում և բարձրանալով շենքի վերջին հարկ, տեսել է, որ տանիքի դուռը •տնվում է բաց վիճակում, ինչից էլ հասկացել է, որ նա իրեն խաբել է՝ հեռանալով շենքի տանիքով: Դրանից հետո ինքը զան•ահարել է ոստիկանություն և հայտնել դեպքի մասին: Տի•րան ներկայացած անձին ինքը տեսել է առաջին ան•ամ և նախկինում նրանից ոչինչ չի •նել: Տի•րան ներկայացած անձը մոտ 23-26 տարեկան երիտասարդ է եղել՝ միջին հասակի, մի փոքր բաց •ույնի մազերով, արտահայտիչ ծնոտով, ում տեսնելուց, վստահ է, որ կճանաչի: Ներկա պահին դժվարանում է նկարա•ել նրա դեմքը, սակայն վստահ է, որ տեսնելուց կճանաչի: Դեպքի ժամանակ նա կրել է մոխրա•ույն տաբատ և կանաչ •ույնի վերնազ•եստ: 22.04.2015թ.–ին Տի•րանը իրեն ասել է, որ համակար•իչը •տնվում է •րավատանը, սակայն արդեն 23.04.2015թ.–ին ասել է, որ համակար•իչը իր մորաքրոջ տանն է, սակայն ինքը նրան հարցեր չի տվել, քանի որ չէի կասկածում, որ նա իրեն կարող է խաբել և իրեն չի հետաքրքրել, թե իրականում համակար•իչը ում մոտ է •տնվում: Դեպքից հետո կայքէջում տեղադրված հայտարարությունն իր կողմից հեռացվել է, սակայն բջջային հեռախոսում պահպանվել է նրա կողմից ուղարկված կարճ հաղորդա•րությունը: Դեպքից հետո ինքը նշված անձին չի զան•ահարել և նա իրեն նույնպես չի զան•արել:
Դատարանի կողմից հրապարակված տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 27-ին տրված լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 209 և 210 հոդվածների համաձայն Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պարզաբանվել է քրեական դատավարության օրենս•քի 59 հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքները և պարտականությունները, միաժամանակ նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար քրեական օրենս•րքի 338 և 339 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին: Իրեն պարզաբանվել են իր՝ որպես տուժողի իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում նաև քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու իր իրավունքը, որից չի ցանկանում օ•տվել: Տիրապետում է •րավոր և բանավոր հայերեն լեզվին, թար•մանչի կարիք չունի: Ցանկանում է ցուցմունքը իր փոխարեն արձանա•րի քննիչը և չի առարկում, որ այն արձանա•րվի համակար•չի միջոցով: Իրեն հայտնի հան•ամանքների, պատճառված բարոյական, ֆիզիկական կամ •ույքային վնասի մասին հայտնել է, որ 27.05.2015 թվականին իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ինքը անմիջապես ճանաչել և հիշել է ձախից դեպի աջ կան•նած անձին, որը 23.04.2015 թվականին ներկայանալով, որպես Տի•րան և դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվաով իրենից խաբեությամբ Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7 նշենքի 4-րդ կամ 5-րդ հարկերում վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ և հեռացել է, սակայն ըստ իրենց պայմանավորվածության նա վերևի հարկից պետք է •րավառուից վերցներ համակար•իչը և այն տրամադրեր իրեն, սակայն խաբելով վերցրել է •ումարը և հեռացել շենքի տանիքի միջոցով, ինչում ինքը համոզվել է շենքի մուտքում երկար սպասելուց հետո, երբ բարձրացել է շենքի տանիք և տեսել է, որ տանիքի դուռը •տնվում է բաց վիճակում: Վստահ է, որ հանցա•ործությունը կատարել է որպես Տի•րան ներկայացված Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը, ում դեմ ինքը բողոքում է և ցանկանում է , որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
Վկա Էլեն Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է Դավիթ Սիմոնյանին նա իրեն հայտնել է, որ նա ինչ որ մեկից •ումար է վերցրել և ինքը դրանից հետո սկսել է նրա հետ էլ չշբվել: Դավիթը իրեն ասել է, որ խաբեությամբ •ումար է վերցրել: Հետա•այում իրեն զան•ահարել են ոստիկանությունից և կանչել են: Հայտնեց, որ անցել է ժամանակ և շատ բաներ չի հիշում: Հայտնեց, որ ինքը ցուցմունք է տվել քննիչի մոտ և քննիչը իրեն չի ստիպել և ուղղորդել: Ինքը Դավիթի հետ հանդիպել է և շբվել է հեռախոսով:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Էլեն Ավետիսյանը հայտնեց, որ ինքը ինչ •րել է քննիչի մոտ իրեն ասել է ամբաստանյանը: Երբ Դավիթը հաճախակի եղել է անհասանելի և ինքը հարցրել է նրան, թե ինչի համար ու Դավիթը իրեն պատմել է: Ինքը Դավիթի ասածները ճիշտ հայտնել է քննիչի մոտ: Քննիչը իրեն ոչինչ չի թելադրել:
2015 թվականի մայիսի 12-ի բջջային հեռախոսը զննելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•ատա•ործվող 077-02-18-55 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 23.04.2015 թվականին ուղարկվել է կարճ հաղորդա•րություն` բովանդակությունն է. ՙՎահան ջան ես Սևան եմ եթում դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես ասա նոր էթամ՚:
2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` տուժող Վահան Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ից ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տի•րան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով` խաբեությամբ հափշտակելով այդ •ումարը: Դավիթ Սիմոնյանին ճանաչել է մազերի բաց •ույնից, արտահայտիչ մեծ դնչից, քթի ձևից, մու• •ույնի աչքերից և աչքերի ձևից` ընդհանուր դեմքից: Դեպքի օրը մազերը եղել է առաջ սանրված, իսկ ճանաչման օրը այն հետ է սանրված: Դավիթ Սիմոնյանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին:
Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 26.03.2015 թվականին թիվ SU/1185/1603155/817 •րությամբ և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 20.07.2015 թվականին թիվ SU/4180/170715/4185 •րությամբ թղթային կրիչներով ուղարկված վերծանումներով և զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով համաձայն որոնց` 2015 թվականի ապրիլի 22-ին Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել: Ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում: 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից:
Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն •նահատել սույն քրեական •ործով ձեռք բերված բոլոր տվյալները սույն դատավճռի հիմքում որպես ապացույց դնելու հնարավորության, ինչպես նաև այդ տվյալների արժանահավատության տեսանկյունից.
ա) Տուժող Վահան Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքներ.
Դատարանը •տնում է, որ սույն քրեական •ործով տուժող Վահան Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքների անթույլատրելիության հիմքերը բացակայում են, դրանք արժանահավատ են և պետք է դրվեն սույն դատավճռի հիմքում, քանի որ դրանք հաստատվում են սույն քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների համակցությամբ. վկա Էլեն Ավետիսյանի ցուցմունքով, 2015 թվականի մայիսի 12-ի բջջային հեռախոսը զննելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•ատա•ործվող 077-02-18-55 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 23.04.2015 թվականին ուղարկվել է կարճ հաղորդա•րություն, որի բովանդակությունն է. ՙՎահան ջան ես Սևան եմ եթում դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես ասա նոր էթամ՚, 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` տուժող Վահան Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ից ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տի•րան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով` խաբեությամբ հափշտակելով այդ •ումարը: Դավիթ Սիմոնյանին ճանաչել է մազերի բաց •ույնից, արտահայտիչ մեծ դնչից, քթի ձևից, մու• •ույնի աչքերից և աչքերի ձևից` ընդհանուր դեմքից: Դեպքի օրը մազերը եղել է առաջ սանրված , իսկ ճանաչման օրը այն հետ է սանրված: Դավիթ Սիմոնյանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին և այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված թղթային կրիչներով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ուղարկված վերծանումներով ու զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով, որով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել: Ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում: 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից:
Բացի այդ տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված երկու ցուցմունքների ժամանակ վերջինիս պարզաբանվել է քրեական դատավարության օրենս•քի 59-րդ հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքները և պարտականությունները, միաժամանակ նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար քրեական օրենս•րքի 338-րդ և 339-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին: Դատաքննության ընթացքում դատարանի կողմից ձեռնարկվել են բոլոր ջանքերը տուժող Վահան Մարտիրոսյանի ներկայությունն ապահովելու համար, սակայն սպառելով բոլոր հնարավորությունները հնարավոր չի եղել` մասնավորապես դատարանի կողմից տուժող Վահան Մարտիրոսյանին ուղարկված դատական նիտերին մասնակցելու մասին ծանուցա•րերը հետ են վերադարձվել վրան նշումով ՙՏեղափոխված՚, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին ուղարկված` տուժող Վահան Մարտիրոսյանի •տնվելու վայրը պարզելու և դատարան ներկայացնելու մասին օպերատիվ-հետախուզական հանձնարարության վերաբերյալ Դատարան պատասխան է ստացվել այն մասրն, որ ՙհնարավոր չէ կատարել •րության պահանջը, քանի որ Երևան քաղաքի Գաջե•ործների փողոցի 22/4 տան բնակիչ` Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանը •տնվում է Ադրբեջանում՚, ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ ուղարկված` տուժող Վահան Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՍԷԿՏ համակար•ում ՀՀ-ից մեկնման և ժամանման վերաբերյալ տվյալնել ստանալու մասին տեղեկատվություն տրամադրելու վերաբերյալ Դատարան պատասխան է ստացվել այն մասին, որ տուժող Վահան Մարտիրոսյանը 04.09.15 թվականին մեկնել է ՀՀ-ից և ժամանման վերաբերյալ այլ տվյալներ առկա չեն: Ինչպես նաև Դատարանը արձանա•րում է, որ իրավասու մարմիններին հանձնարարություն տալու միջոցով կյամ միջազ•ային իրավական օ•նության դիմելով տուժողի •տնվելու վայրը պարզելը հնարավոր չէ, քանի որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև չի •ործում իրավական փոխօ•նության որևէ պայմանա•իր:
Դատարանը •տնում է, որ սույն կետում նշված ապացույցների անթույլատրելիության հիմքերը բացակայում են, դրանք արժանահավատ են և պետք է դրվեն սույն դատավճռի հիմքում, քանի որ դրանք իրենց բնույթով օբյեկտիվ տվյալներ են:
բ) Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի ցուցմունքներ.
Դատարանը •տնում է, որ մտացածին է ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի դատաքննական ցուցմունք այն մասին, որ ինքը տուժող Վահան Մարտիրոսյանից 60.000 ՀՀ դրամ •ումար չի վերցրել ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու նպատակով, քանի որ ամբաստանյալի այդ ցուցմունքը հերքվում է սույն քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների համակցությամբ. տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով, վկա Էլեն Ավետիսյանի ցուցմունքով, 2015 թվականի մայիսի 12-ի բջջային հեռախոսը զննելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•ատա•ործվող 077-02-18-55 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 23.04.2015 թվականին ուղարկվել է կարճ հաղորդա•րություն, որի բովանդակությունն է. ՙՎահան ջան ես Սևան եմ եթում դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես ասա նոր էթամ՚, 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` տուժող Վահան Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ից ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տի•րան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով` խաբեությամբ հափշտակելով այդ •ումարը: Դավիթ Սիմոնյանին ճանաչել է մազերի բաց •ույնից, արտահայտիչ մեծ դնչից, քթի ձևից, մու• •ույնի աչքերից և աչքերի ձևից` ընդհանուր դեմքից: Դեպքի օրը մազերը եղել է առաջ սանրված , իսկ ճանաչման օրը այն հետ է սանրված: Դավիթ Սիմոնյանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին և այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված թղթային կրիչներով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ուղարկված վերծանումներով և զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով, որով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել: Ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում: 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից:
Նման ցուցմունք տալով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը փորձել է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Դատարանը արձանա•րում է նաև, որ ամբաստանյալը Դավիթ Սիմոնյանը 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին, սակայն ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներով և զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել, ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, ժամը 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում և 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից, ինչպես նաև ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը մոռանալով իր իսկ կողմից նախաքննության ժամանակ կատարած հայտարարությունը այն մասին, որ իրեն ճանաչած անձին` Վահան Մարտիրոսյանին չի ճանաչում իր դատաքննական ցուցմունքով հայտնել է, որ ՙտուժողը իրեն զան•ահարել է և իրեն ասել է, որ իր հայրը քաղաքական հարցեր է բարձրացնում և իրենից խնդրել է իր հոր •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր: Ինքը մի քանի ան•ամ հանդիպել է նրա հետ՚:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի ցուցմունքը արժանահավատ չէ և չպետք է դրվի սույն դատավճռի հիմքում:
Դատարանը անդրադառնալով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից նախաքննության և դատաքննության փուլերում հնարավոություն չունենելու տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերես հարցաքննվելու հան•ամանքին արձանա•րում է հետևյալը.
Թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/12 քրեական •ործով 31.05.2014թ. կայացված որոշմամաբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը արձանա•րել է` ՙ (...) 26. ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙՔրեական հանցա•ործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազա•ույն իրավունքները. (…), դ. հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության (…)՚:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, կիրառելով և մեկնաբանելով ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 (դ) ենթակետը, եկել է այն ընդհանուր հետևության, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորություն չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուցմունք տված անձին, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տե՛ս Ունտերպերտին•երն ընդդեմ Ավստրիայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 9120/80, 31-33-րդ կետեր): Անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չափով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա, որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնարավորություն պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տե՛ս Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռը, •ան•ատներ թիվ 29900/96 և այլն, 65-րդ կետ):
Ունտերպերտին•երի և Սադակի •ործերով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները ոչ թե կոնկրետ •ործի փաստերով պայմանավորված դատողություններ են, այլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կայուն նախադեպային պրակտիկայի արտահայտություն, որոնք բազմիցս վերահաստատվել ու կիրառվել են (տե՛ս Հուլկի Գյունեշն ընդդեմ Թուրքիայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2003 թվականի հունիսի 19-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 28490/95, 53-54-րդ կետեր, Գոսսան ընդդեմ Լեհաստանի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2007 թվականի հունվարի 9-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 47986/99, 54-55-րդ կետեր, Բալսիտե-Լիդեիկյենեն ընդդեմ Լիտվայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 72596/01, 86-րդ կետ, Չական ընդդեմ Ալբանիայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 44023/02, 102-րդ կետ, և այլն):
Հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Սահակյանի •ործով որոշման մեջ (տե՛ս mutatis mutandis Համայակ Զալիկոյի Սահակյանի •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0212/01/10 որոշման 22-24-րդ կետերը)՚:
Դատարանի կողմից կատարվել անհրաժեշտ բոլոր •ործողությունները տուժող Վահան Մարտիրոսյանի ներկայությունն դատաքննությանը ապահովելու համար, սակայն հնարավոր չի եղել, իսկ նախաքննության ընթացքում տրվել է տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերես հարցաքննվելու հնարավորություն, սակայն Դավիթ Սիմոնյանը քննիչին ուղղված 27.07.2015 թվականի դիմումով հայտնել է, որ տեղեկացված է, որ կանչվել է առերես հարցաքննության մասնակցելու համար, սակայն օ•տվելով մեղադրյալի իր իրավունքից, հրաժարվում է մասնակցել որևէ քննչական կամ դատավարական •ործողության /դիմումը •տնվում է հատոր 2-րդ •.թ. 85/, այսինքն Դավիթ Սիմոնյանը ինքը իրեն զրկել է հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքից:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/10 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` ՙ…խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հան•ամանքները.
ա) խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծա•ում է նախքան •ույքը կամ •ույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը:
բ) խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանա•րով ստանձնած պարտավորությունները (•ույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծա•ում է նախքան •ույքը կամ •ույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներ•ործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
Այսինքն՝ օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը •ալիս է այն եզրահան•ման, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը խարդախությամբ ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տի•րան, Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7-րդ շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա համակար•իչն իր մորաքույրից վերցնելու և Վ. Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել է շենքի տանիքով՝ հափշտակելով Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պատկանող զ•ալի չափի՝ 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը:
Ապացուցված է Դավիթ Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ•ործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հան•ամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենս••րքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքներով: 3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ չկան:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Սույն քրեական •ործով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները տու•անք՝ նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հին•հարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ առավելա•ույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելա•ույնը երկու տարի ժամկետով:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, այն որ կատարել է սեփականությամ դեմ ուղղված հանցա•ործություն, այդ թվում` նրա •ործողությունների վտան•ավորության աստիճանը, կատարած հանցա•ործությունից հետո նրա դրսևորած վարքա•իծը, կատարած արարքում չզղջալը, պատասանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքների բացակայությունը պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, տուժողին պատճառված վնասը չվերական•նելը, մշտական աշխատանք չունենալու հան•ամանքը դատարանը •տնում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ՙտու•անք՚ և ՙկալանք՚ պատժատեսակները, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚, ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հան•ում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսա•րվող հանցա•ործության համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս չի կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ կատարած արարքի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցա•ործությունների կանխմանը:
Այս հետևությանը •ալիս դատարանը կարևորում է այն փաստը, որ քրեական •ործի դատական քննության ժամանակ, ամբաստանյալն չընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը, ինչպես նաև նրա վարքա•ծում դատարանն ուղղվելու հատկանիշներ չարձանա•րեց, իսկ դատարանի կողմից տրված հարցերին, ամբաստանյալը պատասխանեց անձիª դատարանում •տնվելուն ոչ հարիր պահվածքով, ինչը դատարանին հիմք է տալիս •ալու այն եզրահան•ման, որ այլ պատժի նշանակմամբ և այն պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում դատարանը չի կարող հասնել պատժի նպատակների ապահովմանը և ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով է միայն հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը, ինչպես նաև նոր, նմանատիպ հանցա•ործությունների կանխմանը:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կար•ով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի տու•անքը` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարը սույն դատավճռին լրիվ •ումարելու միջոցով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տու•անք` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարի չափով:
Դատարանը •տնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանից դատարանի նախաձեռնությամբ ենթակա չեն բռնա•անձման: Բռնա•անձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 169-րդ, 365-րդ և 357-360-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման¬ 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կար•ով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի տու•անքը` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարը սույն դատավճռին լրիվ •ումարելու միջոցով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տու•անք` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարի չափով:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, վերացնել և նրան վերցնել կալանքի դատական նիստերի դահլիճում:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 19.04.2017 թվականից:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կար•ով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեոր•ի Սար•սյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մարտին Նալբանդյանի
պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանի
2017 թվականի ապրիլի 19-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ծնված 24.12.1988 թվականին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոց փողոցի 7-րդ շենքի 124-րդ բնակարանում:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13832114 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Ռայմոնտ Օհանջանյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Գ.Սաղոյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով թիվ 16818814 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործը թիվ 13832114 քրեական •ործին միացնելու մասին:
2015 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13108315 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործով Էռնեստ Մկրտչյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորա•րություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2015 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ին, ժամը 10:00-ի սահմաններում, Ռայմոնտ Օհանջանյանին ՙԱյֆոն 5 ես՚ մոդելի բջջային հեռախոս վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7 շենքի բակում չարաշահելով վերջինիս վստահությունը, փորձել է խաբեությամբ հափշտակել զ•ալի չափ հանդիսացող 70.000 ՀՀ դրամ, սակայն հանցա•ործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ Ռ.Օհանջանյանը հասկանալով, որ իրեն խաբում են, զան•ահարել է ոստիկանություն:
Բացի այդ, Դավիթ Սիմոնյանը ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունվարի 10-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում, Էռնեստ Մկրտչյանին ՙԱյֆոն 5 ես՚ մոդելի բջջային հեռախոս և ՙՍամսուն•՚ տեսակի նոթբուկ համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7 շենքի բակում, վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով` վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ, ապա իբր նշված բջջային հեռախոսը և համակար•իչը հիշյալ շենքում բնակվող •րավառուից վերցնելու առիթով մտել է շենք և հեռացել` խաբեությամբ հափշտակելով Էռնեստ Մկրտչյանին պատկանող զ•ալ չափի` 40.000 ՀՀ դրամ •ումար:
2015 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13148215 քրեական •ործը 13832114 քրեական •ործին միացնելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13148215 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13148215 քրեական •ործով Վահան Մարտիրոսյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ Ռայմոնտ Օհանջանյանից խաբեությամբ 70.000 ՀՀ դրամ •ումար հափշտակելու փորձ կատարելու դրվա•ով` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի հունիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով փոփոխելու և լրացնելու Դավիթ Սիմոնյանին 20.02.2015 թվականին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը և նրան կրկին մեղադրանք առաջադրելու մասին` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի հունիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանին, որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա խարդախությամբ ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի հունվարի 10-ին, ժամը 16:00-ի սահմաններում, Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին ՙԱյֆոն 5 էս՚ մոդելի բջջային հեռախոս և ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7 շենքի բակում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա բջջային հեռախոսն ու համակար•իչը •րավառուից վերցնելու և է. Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7 շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին պատկանող զ•ալի չափի՝ 40.000 ՀՀ դրամ •ումարը:
Բացի այդ, Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը, խարդախությամբ ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015թ.-ի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տի•րան, Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա համակար•իչն իր մորաքույրից վերցնելու և Վ. Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պատկանող զ•ալի չափի՝ 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը:
2015 թվականի հունիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի հուլիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Սիլվա Խաչատրհանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի կար•ով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի հուլիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից ոոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 26.03.2015 թվականի և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 20.07.2015 թվականի •րություններով թղթյա կիրիչներով ուղարկված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող վերծանումները ապացույց ճանաչելու մասին:
2015 թվականի օ•ոստոսի 04-ին թիվ 13832114 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական •ործին շնորհվել է ԵԿԴ/0201/01/15 համարը:
2015 թվականի օ•ոստոսի 05-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել` թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական •ործով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ տուժող Է.Մկրտչյանի դրվա•ով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` տուժողի և նրա հաշտության հիմքով:
2016 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով.
-ՙԴավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին ճանաչել անմեղ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացնել` կատարված հանցվա•ործությանը նրա մեղավորությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները սպառված լինելու հիմքով:
Դ.Սիմոնյանի նկատմամաբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում՚:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավա• դատախազ Մ.Նալբանդյանը:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ.
-ՙԵրևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավա• դատախազ` սույն •ործով մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը, քրեական •ործով ըստ մեղադրանքի` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, բեկանել և •ործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով` նոր քննության:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորա•րություն չհեռանալու մասին` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում՚:
2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն իր 2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ մասնավորապես նշել է.
ՙ(...) Վերաքննիչ դատարանը •տնում է, որ Դատարանի վերը նշված եզրահան•ումները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն քրեական •ործի շրջանակներում ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար, ուստի դատական ակտը պետք է բեկանել և •ործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով նոր քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
(...) Քրեական •ործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դրանցում առկա է ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից •ործը վարվող քննիչին հասցեա•րված 27.07.2015 թվականի դիմումը, որով վերջինս հայտնել է, որ տեղեկացված է, որ կանչվել է առերես հարցաքննության մասնակցելու համար, սակայն օ•տվելով մեղադրյալի իր իրավունքից, հրաժարվում է մասնակցել որևէ քննչական կամ դատավարական •ործողության:
Այս պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ հիմնավորված չեն Դատարանի եզրահան•ումներն այն մասին, որ տուժող Վահան Մարտիրոսյանին ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը ոչ մինչդատական վարույթի ընթացքում, ոչ էլ դատարանում, անձամբ հարցաքննելու հնարավորություն չի ունեցել, քանի որ •ործի նախաքննության ընթացաքում ամբաստանյալին տրվել է տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերեսվելու հնարավորություն, սակայն ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանն օ•տվելով մեղադրյալի` իր իրավունքից, հրաժարվել է մասնակցելու հիշյալ դատավարական •ործողությանը, ինքն իրեն զրկելով հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքից:
(...) Տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ ինչպես ՙԱնձին ճանչման ներկայացնելու մասին՚ արձանա•րությունը, այնպես էլ ՙԲջջային հեռախոսը զննելու մասին՚ և ՙՎերծանումների զննության կատարելու մասին՚ արձանա•րությունները որպես ապացույց ձեռք են բերվել •ործող օրենսդրության պահանջներին համապատասխան, դրանք թույլատրելի են և վերաբերելի:
(...) Այս առումով, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ այն հան•ամանքը, որ ՙԱնձին ճանաչման ներկայացնելու մասին՚ արձանա•րությունը կազմվել է տուժողի մասնակցությամբ, ինքնին չի նվազեցնում հիշյալ ապացույցի ապացուցողական նշանակությունը և այն` քրեական •ործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների համակցությամբ •նահատման արդյունքում կարող է բարար հիմք հանդիսանալ սույն քեական •ործով ճիշտ եզրահան•ման հան•ելու համար:
Վերո•րյալից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ •ործը քննելիս և լուծելիս Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 126-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջների խախտում, ինչև` նույն օրենս•րքի 398-րդ հոդվածի իմաստով հիմք է դատական ակտը բեկանելու համար, ուստի Դատարանի վիճարկվող դատական ակտը պետք է բեկանել և •ործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով` նոր քննության:
Նոր դատաքննության ընթացքում անհրաժեշտ է •ործող օրենսդրության պահանջներին համապատասխան , սույն •ործով ձեռք բերված ապացույցները •նահատության ենթարկել դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, որից հետո միայն հնարավոր կլինի •ալ համապատասխամ հետևության` ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի մեղավորության կամ անմեղության վերաբերյալ(...)՚:
Ապացույցների հետազոտում և •նահատում.
Ամբաստանյալ` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը խարդախություն չի կատարել: Տուժողը իրեն զան•ահարել և ասել է, որ իր հայրը քաղաքական հարցեր է բարձրացնում և իրենից խնդրել է իր հոր •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր տրամադրել: Ինքը մի քանի ան•ամ հանդիպել է նրա հետ: Ինքը իր հորը ասել է, որ կա այդպիսի անձնավորություն, ով ուզում է նրա •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր, սակայն իր հայրը ասել է, որ չտա: Ինքը այդ կարճ հաղորդա•րությունը նրան •րել է մինչև իր հոր հետ խոսելը, սակայն իր հայրը չի թողել, որ տա: Իր հոր քաղաքական •ործունեությունից ինքը շատ խորացված տեղյակ չէ: Վահան Մարտիրոսյանին հետաքրքրել է իր հոր քաղաքական •ործունեությունը: Ինքը Վահան Մարտիրոսյանին չի խաբել և •ումար վերցրել համակար•չի փոխարեն: Տուժողը հաղորդում տվել է այն բանի համար, որ ինքը նրան չի տրամադրել իր իր քաղաքական •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր: Տուժողը իրեն ասել է, որ իր հայրը ունեցել է ձայնա•րությններ քաղաքականության վերաբերյալ:
Ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Դատարանի կողմից հրապարակված տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 12-ին տրված ցուցմունքով այն մասին, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 209 և 210 հոդվածների համաձայն Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պարզաբանվել է քրեական դատավարության օրենս•րքի 59 հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքները և պարտականությունները, միաժամանակ նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար քրեական օրենս•րքի 338 և 339 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին: Իրեն պարզաբանվել են իր՝ որպես տուժողի իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում նաև քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու իր իրավունքը, որից չի ցանկանում օ•տվել: Տիրապետում է •րավոր և բանավոր հայերեն լեզվին, թար•մանչի կարիք չունի: Ցանկանում է ցուցմունքը իր փոխարեն արձանա•րի քննիչը և չի առարկում, որ այն արձանա•րվի համակար•չի միջոցով: Իրեն հայտնի հան•ամանքների, պատճառված բարոյական, ֆիզիկական կամ •ույքային վնասի մասին ցուցմունք տալու առաջարկության կապակցությամբ տուժող Վահան էմիլի Մարտիրոսյանը ցուցմունք տվեց, որ շուրջ 12 տարի բնակվում է վերը նշված հասցեում՝ ընտանիքի հետ միասին: Ստույ• օրը չի հիշում, սակայն 2015թ.–ի ապրիլ ամսի սկզբներին ՙList.am՚ կայքում հայտրարություն է տեղա•րել այն մասին, որ 90.000 ՀՀ դրամով, մաս-մաս վճարելու պայմանով կ•նի ՙHP avilion՚ մոդելի դյուրակիր համակար•իչ և որպես կոնտակտային տվյալ նշել է իր 077-51-36-80 հեռախոսահամարը: Հայտարարության տեղադրման պահից ի վեր այդ կապակցությամբ որևէ զան• չի ստացել և հայտարարության վերաբերյալ որևէ արձա•անք չի եղել: 2015թ.–ի ապրիլի 22-ին ժամը 09:00-ից 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից զան•ահարել է, ըստ ձայնի՝ մի երիտասարդ, որը ներկայացել է Տի•րան անվամբ և հայտնել, որ ունի հայտրարության մեջ նշված չափորոշիչներով ՙSamsung՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ, որը պատրաստ է 90.000 ՀՀ դրամով՝ մաս-մաս վճարելու պայմանով վաճառել, սակայն ավելացրել է, որ նախնական պետք է վճարել է 60.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ ինը հայտարարության մեջ նշել է, որ պատրաստ է նախնական վճարել 40.000 ՀՀ դրամ, իսկ մնացած •ումարը՝ մեկ շաբաթվա ընթացքում: Այդ պահին իրեն հարմար չի եղել խոսել և ինքը նրան ասել է, որ կզան•ահարի և կպայմանավորվեն կեսօրից հետո, քանի որ նրա առաջարկը հետաքրքրել է իրեն: Նույն օրը ժամը 14:00-ից ժամը 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված անձը մի քանի ան•ամ զան• է թողել իր հեռախոսահամարն, սակայն իրեն հարմար չի եղել խոսել և ինքը նրան քիչ անց հետ զան•ահարելով, հայտնել է, որ •տնվում Նոր-Նորքում, ինչին նա պատասխանել է, որ նույնպես այդ պահին •տնվում է Նոր-Նորքում, սակայն չի համաձայնվել այդ ժամանակ հանդիպել և իրեն ցույց տալ համակար•իչը, ասելով, որ համակար•իչը •տնվում է ինչ որ կնոջ մոտ, որը բնակվում է ՙՌոսիա՚ կինոթատրոնի հարևանությամբ և համակար•իչը •րավադրված է այդ կնոջ մոտ: Նույն օրը երեկոյան կրկին նրա զան•ից հետո, զան•ահարելով Տի•րան ներկայացած անձին, խոսակցության ժամանակ նա իրեն առաջարկել է հանդիպել այդ օրը ուշ երեկոյան, քանի որ հաջորդ օրը նա պետք է 2 օրով •նար քաղաք Սևան, սակայն իրեն այդ ժամանակ հարմար չի եղել և իրենք պայմանավորվել են հանդիպել, երբ նա կվերադառնար Սևան քաղաքից: 23.04.2015թ-ին առավոտյան, ստույ• ժամը չի հիշում, Տի•րան ներկայացած անձը մի քանի ան•ամ զան•ահարել է իրեն, սակայն ինքը քնած է եղել և զան•երին չի պատասխանել, որից հետո նա կարճ հաղորդա•րություն է ուղղարկել, այն մասին, որ եթե ցանկանում է •նել համակար•իչը այն կարող է ձեռք բերել այդ օրը, մինչ նրա Սևան •նալը: 23.04.2015թ.–ին ժամը 11:00-ի սահմաններում զան•ահարել է նշված անձին և իրենք խոսակցության ընթացքում պայմանավորվել են հանդիպել նույն օրը ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում •ործող ՙԿիվի՚ սուպերմարկետի դիմաց: Պայմանավորված ժամից Տի•րանը մոտ 15-20 րոպե ուշացել է և ինքը արդեն ցանկացել է հեռանալ, քանի որ նրա հեռախոսն անհասանելի է եղել, սակայն այդ պահին նա զան•ահարել է իրեն և ասել, որ արդեն մոտենում է: ժամը 12:00-ից 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում հանդիպել է Տի•րան ներկայացած անձին և հանդիպման ժամանակ նա իրեն ասել է, որ համակար•իչը •տնվում է իր մորաքրոջ տանը, որը բնակվում է Ա•աթան•եղոս 7 շենքում և համակար•իչը իրեն վաճառելու համար նա նախ և առաջ պետք է 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը տրամադրեր այդ կնոջը, որից հետո վերցներ այն և տրամադրեր իրեն, ուստի մենք միասին քայլելով մոտեցել ենք այդ շենքին: Մոտենալով շենքին և վերելակով բարձրանալով 4-րդ կամ 5-րդ հարկ Տի•րանն իրեն ասել է, որ չի ցանկանում, որպեսզի իր մորաքույրը իրեն տեսնի, ուստի խնդրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը տալ իրեն, որպեսզի վերցնի համակար•իչը և մի քանի րոպեից այն տրամադրի իրեն: Ինքը համաձայնվել է նրա առաջարկին, քանի որ նա վստահություն էր ներշնչում և ինքը չէր կարծում, որ նա կարող է իրեն խաբի: Տալով •ումարը, սպասել է այդտեղ, իսկ Տի•րանը բարձրացել է դեպի վերևի հարկ: Մի քանի րոպե սպասելով նշված վայրում, զան•ահարել է Տի•րանի հեռախոսահամարին, սակայն այն արդեն անհասանելի է եղել, որից հետո փնտրել է նրան բոլոր հարկերում և բարձրանալով շենքի վերջին հարկ, տեսել է, որ տանիքի դուռը •տնվում է բաց վիճակում, ինչից էլ հասկացել է, որ նա իրեն խաբել է՝ հեռանալով շենքի տանիքով: Դրանից հետո ինքը զան•ահարել է ոստիկանություն և հայտնել դեպքի մասին: Տի•րան ներկայացած անձին ինքը տեսել է առաջին ան•ամ և նախկինում նրանից ոչինչ չի •նել: Տի•րան ներկայացած անձը մոտ 23-26 տարեկան երիտասարդ է եղել՝ միջին հասակի, մի փոքր բաց •ույնի մազերով, արտահայտիչ ծնոտով, ում տեսնելուց, վստահ է, որ կճանաչի: Ներկա պահին դժվարանում է նկարա•ել նրա դեմքը, սակայն վստահ է, որ տեսնելուց կճանաչի: Դեպքի ժամանակ նա կրել է մոխրա•ույն տաբատ և կանաչ •ույնի վերնազ•եստ: 22.04.2015թ.–ին Տի•րանը իրեն ասել է, որ համակար•իչը •տնվում է •րավատանը, սակայն արդեն 23.04.2015թ.–ին ասել է, որ համակար•իչը իր մորաքրոջ տանն է, սակայն ինքը նրան հարցեր չի տվել, քանի որ չէի կասկածում, որ նա իրեն կարող է խաբել և իրեն չի հետաքրքրել, թե իրականում համակար•իչը ում մոտ է •տնվում: Դեպքից հետո կայքէջում տեղադրված հայտարարությունն իր կողմից հեռացվել է, սակայն բջջային հեռախոսում պահպանվել է նրա կողմից ուղարկված կարճ հաղորդա•րությունը: Դեպքից հետո ինքը նշված անձին չի զան•ահարել և նա իրեն նույնպես չի զան•արել:
Դատարանի կողմից հրապարակված տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 27-ին տրված լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 209 և 210 հոդվածների համաձայն Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պարզաբանվել է քրեական դատավարության օրենս•քի 59 հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքները և պարտականությունները, միաժամանակ նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար քրեական օրենս•րքի 338 և 339 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին: Իրեն պարզաբանվել են իր՝ որպես տուժողի իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում նաև քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու իր իրավունքը, որից չի ցանկանում օ•տվել: Տիրապետում է •րավոր և բանավոր հայերեն լեզվին, թար•մանչի կարիք չունի: Ցանկանում է ցուցմունքը իր փոխարեն արձանա•րի քննիչը և չի առարկում, որ այն արձանա•րվի համակար•չի միջոցով: Իրեն հայտնի հան•ամանքների, պատճառված բարոյական, ֆիզիկական կամ •ույքային վնասի մասին հայտնել է, որ 27.05.2015 թվականին իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ինքը անմիջապես ճանաչել և հիշել է ձախից դեպի աջ կան•նած անձին, որը 23.04.2015 թվականին ներկայանալով, որպես Տի•րան և դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվաով իրենից խաբեությամբ Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7 նշենքի 4-րդ կամ 5-րդ հարկերում վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ և հեռացել է, սակայն ըստ իրենց պայմանավորվածության նա վերևի հարկից պետք է •րավառուից վերցներ համակար•իչը և այն տրամադրեր իրեն, սակայն խաբելով վերցրել է •ումարը և հեռացել շենքի տանիքի միջոցով, ինչում ինքը համոզվել է շենքի մուտքում երկար սպասելուց հետո, երբ բարձրացել է շենքի տանիք և տեսել է, որ տանիքի դուռը •տնվում է բաց վիճակում: Վստահ է, որ հանցա•ործությունը կատարել է որպես Տի•րան ներկայացված Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը, ում դեմ ինքը բողոքում է և ցանկանում է , որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
Վկա Էլեն Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է Դավիթ Սիմոնյանին նա իրեն հայտնել է, որ նա ինչ որ մեկից •ումար է վերցրել և ինքը դրանից հետո սկսել է նրա հետ էլ չշբվել: Դավիթը իրեն ասել է, որ խաբեությամբ •ումար է վերցրել: Հետա•այում իրեն զան•ահարել են ոստիկանությունից և կանչել են: Հայտնեց, որ անցել է ժամանակ և շատ բաներ չի հիշում: Հայտնեց, որ ինքը ցուցմունք է տվել քննիչի մոտ և քննիչը իրեն չի ստիպել և ուղղորդել: Ինքը Դավիթի հետ հանդիպել է և շբվել է հեռախոսով:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Էլեն Ավետիսյանը հայտնեց, որ ինքը ինչ •րել է քննիչի մոտ իրեն ասել է ամբաստանյանը: Երբ Դավիթը հաճախակի եղել է անհասանելի և ինքը հարցրել է նրան, թե ինչի համար ու Դավիթը իրեն պատմել է: Ինքը Դավիթի ասածները ճիշտ հայտնել է քննիչի մոտ: Քննիչը իրեն ոչինչ չի թելադրել:
2015 թվականի մայիսի 12-ի բջջային հեռախոսը զննելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•ատա•ործվող 077-02-18-55 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 23.04.2015 թվականին ուղարկվել է կարճ հաղորդա•րություն` բովանդակությունն է. ՙՎահան ջան ես Սևան եմ եթում դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես ասա նոր էթամ՚:
2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` տուժող Վահան Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ից ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տի•րան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով` խաբեությամբ հափշտակելով այդ •ումարը: Դավիթ Սիմոնյանին ճանաչել է մազերի բաց •ույնից, արտահայտիչ մեծ դնչից, քթի ձևից, մու• •ույնի աչքերից և աչքերի ձևից` ընդհանուր դեմքից: Դեպքի օրը մազերը եղել է առաջ սանրված, իսկ ճանաչման օրը այն հետ է սանրված: Դավիթ Սիմոնյանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին:
Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 26.03.2015 թվականին թիվ SU/1185/1603155/817 •րությամբ և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 20.07.2015 թվականին թիվ SU/4180/170715/4185 •րությամբ թղթային կրիչներով ուղարկված վերծանումներով և զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով համաձայն որոնց` 2015 թվականի ապրիլի 22-ին Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել: Ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում: 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից:
Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն •նահատել սույն քրեական •ործով ձեռք բերված բոլոր տվյալները սույն դատավճռի հիմքում որպես ապացույց դնելու հնարավորության, ինչպես նաև այդ տվյալների արժանահավատության տեսանկյունից.
ա) Տուժող Վահան Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքներ.
Դատարանը •տնում է, որ սույն քրեական •ործով տուժող Վահան Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքների անթույլատրելիության հիմքերը բացակայում են, դրանք արժանահավատ են և պետք է դրվեն սույն դատավճռի հիմքում, քանի որ դրանք հաստատվում են սույն քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների համակցությամբ. վկա Էլեն Ավետիսյանի ցուցմունքով, 2015 թվականի մայիսի 12-ի բջջային հեռախոսը զննելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•ատա•ործվող 077-02-18-55 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 23.04.2015 թվականին ուղարկվել է կարճ հաղորդա•րություն, որի բովանդակությունն է. ՙՎահան ջան ես Սևան եմ եթում դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես ասա նոր էթամ՚, 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` տուժող Վահան Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ից ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տի•րան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով` խաբեությամբ հափշտակելով այդ •ումարը: Դավիթ Սիմոնյանին ճանաչել է մազերի բաց •ույնից, արտահայտիչ մեծ դնչից, քթի ձևից, մու• •ույնի աչքերից և աչքերի ձևից` ընդհանուր դեմքից: Դեպքի օրը մազերը եղել է առաջ սանրված , իսկ ճանաչման օրը այն հետ է սանրված: Դավիթ Սիմոնյանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին և այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված թղթային կրիչներով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ուղարկված վերծանումներով ու զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով, որով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել: Ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում: 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից:
Բացի այդ տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված երկու ցուցմունքների ժամանակ վերջինիս պարզաբանվել է քրեական դատավարության օրենս•քի 59-րդ հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքները և պարտականությունները, միաժամանակ նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար քրեական օրենս•րքի 338-րդ և 339-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին: Դատաքննության ընթացքում դատարանի կողմից ձեռնարկվել են բոլոր ջանքերը տուժող Վահան Մարտիրոսյանի ներկայությունն ապահովելու համար, սակայն սպառելով բոլոր հնարավորությունները հնարավոր չի եղել` մասնավորապես դատարանի կողմից տուժող Վահան Մարտիրոսյանին ուղարկված դատական նիտերին մասնակցելու մասին ծանուցա•րերը հետ են վերադարձվել վրան նշումով ՙՏեղափոխված՚, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին ուղարկված` տուժող Վահան Մարտիրոսյանի •տնվելու վայրը պարզելու և դատարան ներկայացնելու մասին օպերատիվ-հետախուզական հանձնարարության վերաբերյալ Դատարան պատասխան է ստացվել այն մասրն, որ ՙհնարավոր չէ կատարել •րության պահանջը, քանի որ Երևան քաղաքի Գաջե•ործների փողոցի 22/4 տան բնակիչ` Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանը •տնվում է Ադրբեջանում՚, ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ ուղարկված` տուժող Վահան Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՍԷԿՏ համակար•ում ՀՀ-ից մեկնման և ժամանման վերաբերյալ տվյալնել ստանալու մասին տեղեկատվություն տրամադրելու վերաբերյալ Դատարան պատասխան է ստացվել այն մասին, որ տուժող Վահան Մարտիրոսյանը 04.09.15 թվականին մեկնել է ՀՀ-ից և ժամանման վերաբերյալ այլ տվյալներ առկա չեն: Ինչպես նաև Դատարանը արձանա•րում է, որ իրավասու մարմիններին հանձնարարություն տալու միջոցով կյամ միջազ•ային իրավական օ•նության դիմելով տուժողի •տնվելու վայրը պարզելը հնարավոր չէ, քանի որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև չի •ործում իրավական փոխօ•նության որևէ պայմանա•իր:
Դատարանը •տնում է, որ սույն կետում նշված ապացույցների անթույլատրելիության հիմքերը բացակայում են, դրանք արժանահավատ են և պետք է դրվեն սույն դատավճռի հիմքում, քանի որ դրանք իրենց բնույթով օբյեկտիվ տվյալներ են:
բ) Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի ցուցմունքներ.
Դատարանը •տնում է, որ մտացածին է ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի դատաքննական ցուցմունք այն մասին, որ ինքը տուժող Վահան Մարտիրոսյանից 60.000 ՀՀ դրամ •ումար չի վերցրել ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու նպատակով, քանի որ ամբաստանյալի այդ ցուցմունքը հերքվում է սույն քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների համակցությամբ. տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով, վկա Էլեն Ավետիսյանի ցուցմունքով, 2015 թվականի մայիսի 12-ի բջջային հեռախոսը զննելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•ատա•ործվող 077-02-18-55 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 23.04.2015 թվականին ուղարկվել է կարճ հաղորդա•րություն, որի բովանդակությունն է. ՙՎահան ջան ես Սևան եմ եթում դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես ասա նոր էթամ՚, 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` տուժող Վահան Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ից ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տի•րան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով` խաբեությամբ հափշտակելով այդ •ումարը: Դավիթ Սիմոնյանին ճանաչել է մազերի բաց •ույնից, արտահայտիչ մեծ դնչից, քթի ձևից, մու• •ույնի աչքերից և աչքերի ձևից` ընդհանուր դեմքից: Դեպքի օրը մազերը եղել է առաջ սանրված , իսկ ճանաչման օրը այն հետ է սանրված: Դավիթ Սիմոնյանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին և այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված թղթային կրիչներով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ուղարկված վերծանումներով և զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով, որով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել: Ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում: 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից:
Նման ցուցմունք տալով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը փորձել է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Դատարանը արձանա•րում է նաև, որ ամբաստանյալը Դավիթ Սիմոնյանը 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին, սակայն ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներով և զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել, ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, ժամը 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում և 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից, ինչպես նաև ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը մոռանալով իր իսկ կողմից նախաքննության ժամանակ կատարած հայտարարությունը այն մասին, որ իրեն ճանաչած անձին` Վահան Մարտիրոսյանին չի ճանաչում իր դատաքննական ցուցմունքով հայտնել է, որ ՙտուժողը իրեն զան•ահարել է և իրեն ասել է, որ իր հայրը քաղաքական հարցեր է բարձրացնում և իրենից խնդրել է իր հոր •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր: Ինքը մի քանի ան•ամ հանդիպել է նրա հետ՚:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի ցուցմունքը արժանահավատ չէ և չպետք է դրվի սույն դատավճռի հիմքում:
Դատարանը անդրադառնալով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից նախաքննության և դատաքննության փուլերում հնարավոություն չունենելու տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերես հարցաքննվելու հան•ամանքին արձանա•րում է հետևյալը.
Թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/12 քրեական •ործով 31.05.2014թ. կայացված որոշմամաբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը արձանա•րել է` ՙ (...) 26. ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙՔրեական հանցա•ործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազա•ույն իրավունքները. (…), դ. հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության (…)՚:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, կիրառելով և մեկնաբանելով ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 (դ) ենթակետը, եկել է այն ընդհանուր հետևության, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորություն չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուցմունք տված անձին, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տե՛ս Ունտերպերտին•երն ընդդեմ Ավստրիայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 9120/80, 31-33-րդ կետեր): Անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չափով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա, որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնարավորություն պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տե՛ս Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռը, •ան•ատներ թիվ 29900/96 և այլն, 65-րդ կետ):
Ունտերպերտին•երի և Սադակի •ործերով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները ոչ թե կոնկրետ •ործի փաստերով պայմանավորված դատողություններ են, այլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կայուն նախադեպային պրակտիկայի արտահայտություն, որոնք բազմիցս վերահաստատվել ու կիրառվել են (տե՛ս Հուլկի Գյունեշն ընդդեմ Թուրքիայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2003 թվականի հունիսի 19-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 28490/95, 53-54-րդ կետեր, Գոսսան ընդդեմ Լեհաստանի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2007 թվականի հունվարի 9-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 47986/99, 54-55-րդ կետեր, Բալսիտե-Լիդեիկյենեն ընդդեմ Լիտվայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 72596/01, 86-րդ կետ, Չական ընդդեմ Ալբանիայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 44023/02, 102-րդ կետ, և այլն):
Հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Սահակյանի •ործով որոշման մեջ (տե՛ս mutatis mutandis Համայակ Զալիկոյի Սահակյանի •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0212/01/10 որոշման 22-24-րդ կետերը)՚:
Դատարանի կողմից կատարվել անհրաժեշտ բոլոր •ործողությունները տուժող Վահան Մարտիրոսյանի ներկայությունն դատաքննությանը ապահովելու համար, սակայն հնարավոր չի եղել, իսկ նախաքննության ընթացքում տրվել է տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերես հարցաքննվելու հնարավորություն, սակայն Դավիթ Սիմոնյանը քննիչին ուղղված 27.07.2015 թվականի դիմումով հայտնել է, որ տեղեկացված է, որ կանչվել է առերես հարցաքննության մասնակցելու համար, սակայն օ•տվելով մեղադրյալի իր իրավունքից, հրաժարվում է մասնակցել որևէ քննչական կամ դատավարական •ործողության /դիմումը •տնվում է հատոր 2-րդ •.թ. 85/, այսինքն Դավիթ Սիմոնյանը ինքը իրեն զրկել է հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքից:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/10 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` ՙ…խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հան•ամանքները.
ա) խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծա•ում է նախքան •ույքը կամ •ույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը:
բ) խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանա•րով ստանձնած պարտավորությունները (•ույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծա•ում է նախքան •ույքը կամ •ույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներ•ործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
Այսինքն՝ օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը •ալիս է այն եզրահան•ման, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը խարդախությամբ ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տի•րան, Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7-րդ շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա համակար•իչն իր մորաքույրից վերցնելու և Վ. Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել է շենքի տանիքով՝ հափշտակելով Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պատկանող զ•ալի չափի՝ 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը:
Ապացուցված է Դավիթ Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ•ործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հան•ամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենս••րքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքներով: 3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ չկան:
Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Սույն քրեական •ործով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները տու•անք՝ նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հին•հարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ առավելա•ույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելա•ույնը երկու տարի ժամկետով:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, այն որ կատարել է սեփականությամ դեմ ուղղված հանցա•ործություն, այդ թվում` նրա •ործողությունների վտան•ավորության աստիճանը, կատարած հանցա•ործությունից հետո նրա դրսևորած վարքա•իծը, կատարած արարքում չզղջալը, պատասանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքների բացակայությունը պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, տուժողին պատճառված վնասը չվերական•նելը, մշտական աշխատանք չունենալու հան•ամանքը դատարանը •տնում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ՙտու•անք՚ և ՙկալանք՚ պատժատեսակները, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚, ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հան•ում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսա•րվող հանցա•ործության համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս չի կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ կատարած արարքի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցա•ործությունների կանխմանը:
Այս հետևությանը •ալիս դատարանը կարևորում է այն փաստը, որ քրեական •ործի դատական քննության ժամանակ, ամբաստանյալն չընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը, ինչպես նաև նրա վարքա•ծում դատարանն ուղղվելու հատկանիշներ չարձանա•րեց, իսկ դատարանի կողմից տրված հարցերին, ամբաստանյալը պատասխանեց անձիª դատարանում •տնվելուն ոչ հարիր պահվածքով, ինչը դատարանին հիմք է տալիս •ալու այն եզրահան•ման, որ այլ պատժի նշանակմամբ և այն պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում դատարանը չի կարող հասնել պատժի նպատակների ապահովմանը և ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով է միայն հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը, ինչպես նաև նոր, նմանատիպ հանցա•ործությունների կանխմանը:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կար•ով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի տու•անքը` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարը սույն դատավճռին լրիվ •ումարելու միջոցով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տու•անք` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարի չափով:
Դատարանը •տնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանից դատարանի նախաձեռնությամբ ենթակա չեն բռնա•անձման: Բռնա•անձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 169-րդ, 365-րդ և 357-360-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման¬ 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կար•ով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի տու•անքը` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարը սույն դատավճռին լրիվ •ումարելու միջոցով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տու•անք` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարի չափով:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, վերացնել և նրան վերցնել կալանքի դատական նիստերի դահլիճում:
Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 19.04.2017 թվականից:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կար•ով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0201/01/15
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 04-08-2015 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13832114 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Դավիթ Սիմոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Էռնեստ Մկրտչյանին բջջային հեռախոս և դյուրակիր համակարգիւչ վաճառելու պատրվակով, վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խաբեությամբ վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար, ապա բջջային հեռախոսը և համակարգիչը գրավառուից վերցնելու և Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Ագաթանգեղոսի 7 շենք և հեռացել` հափշտակելով Էռնեստ Մկրտչյանին պատկանող զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամի գումարը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հայրանուն | Ռոբերտի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 04-08-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 05-08-2015 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 05-08-2015 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 05-08-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-08-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մ. |
| Ազգանուն | Նալբանդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահան |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էռնեստ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անժելա |
| Ազգանուն | Հոբոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 16-12-2015 |
|---|---|
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Հոդված | |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0201/01/15 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 16 դեկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Գ.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ` Ն.Թումանյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Մ.Նալբանդյանի, տուժող Է.Մկրտչյանի, պաշտպան Ա.Հոբոսյանի, ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանի (ծնված 24.12.1988թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, իր հայտարարությամբ՝ աշխատում է որպես ավտոլվացող, թերի բարձրագույն կրթությամբ և վատառողջ, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Ագաթանգեղոսի փողոց, 7-րդ շենք, բնակարան հ. 124, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է երկու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ), դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործով՝ տուժող Է.Մկրտչյանի դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադա-րեցնելու մասին տուժող Է.Մկրտչյանի միջնորդությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ա-ռաջին դրվագ) մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2014թ.-ի հունվարի 10-ին՝ ժամը 16։00-ի սահմաններում, Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին «Այֆոն 5 էս» մոդելի բջջային հեռախոս և «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ագա-թանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենքի բակում վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խաբեությամբ, վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար, ապա բջջային հեռախոսն ու համակարգիչը գրավառուից վերցնելու և Է.Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենք և հեռացել` հափշտակելով Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին պատկանող զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամ, գումարը»։ Դատաքննությամբ տուժող Է.Մկրտչյանը, պատճառաբանելով« որ ամբաստանյալը հա-տուցել է իրեն պատճառած վնասն ու հաշտվել է նրա հետ, խնդրեց իր մասով ամբաստանյալի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետա-պնդումը։ Ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանը, միանալով միջնորդությանը և բացատրելով, որ ինքը հա-տուցել է տուժող Է.Մկրտչյանին պատճառած վնասը և հաշտվել է նրա հետ, խնդրեց նրա մասով իր նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հե-տապնդումը։ Մեղադրողը և պաշտպանը չառարկեցին միջնորդությանը։ Դատարանը« քննության առնելով տուժող Է.Մկրտչյանի միջնորդությունն ու նկատի ունենալով, որ նա և ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանը հաշտվել են, գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 183-րդ հոդվածների համաձայն թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի տուժող Է.Մկրտչյանի դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը։ Դատարանը նման հետևության է հանգում հաշվի առնելով նաև ԵԱՔԴ/0157/01/10 գոր-ծով 20.04.2012թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե նույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ, իսկ նույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։ Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ« 183-րդ ու 313-րդ հոդվածներով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ դադարեցնել տուժող Է.Մկրտչյանի դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը՝ տուժողի և նրա հաշտության հիմքով։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Կարճման հիմք | Սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:45 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2016թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:50 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 30-05-2016 |
|---|
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 30-05-2016 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0201/01/15 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 30 մայիսի 2016թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Մ.ՆԱԼԲԱՆԴՅԱՆԻ ամբաստանյալ Դ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ պաշտպան Ա.ՀՈԲՈՍՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ծնված 24.12.1988թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամու-րի, իր հայտարարությամբ՝ աշխատում է որպես ավտոլվացող, թերի բարձրագույն կրթությամբ և վատառողջ, դատված՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.06.2015թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 400.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, բնակ-վում է` ք.Երևան, Ագաթանգեղոսի փողոց, 7-րդ շենք, բնակարան հ. 124, արգելանքի տակ չէ, մե-ղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանը 19.12.2014թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13832114 քրեական գործն ու այն ընդունել է իր վարույթ։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանը 30.01.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13108315 քրեա-կան գործն ու այն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 17.02.2015թ. որոշմամբ թիվ 13108315 քրեական գործը միացրել է թիվ 13832114 քրեական գործին։ Քննիչի 17.02.2015թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Դ.Սիմոնյանի նկատմամբ ըն-տրվել է ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։ Քննիչի 20.02.2015թ. որոշմամբ Դ.Սիմոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանը 06.05.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13148215 քրեա-կան գործն ու այն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 29.05.2015թ. որոշմամբ թիվ 13148215 քրեական գործը միացրել է թիվ 13832114 քրեական գործին։ Քննիչի 04.06.2015թ. որոշմամբ Դ.Սիմոնյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, և 2 դրվագով նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանը 08.06.2015թ. որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։ 2015թ. օգոստոսի 4-ին թիվ 13832114 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2015թ. օգոստոսի 5-ի որոշմամբ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015թ. օգոստոսի 14-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։ Ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մե-ղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտա-կություն կատարելու դիտավորությամբ« 2014թ.-ի հունվարի 10-ին` ժամը 16։00-ի սահմաններում« Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին «Այֆոն 5 էս» մոդելի բջջային հեռախոս և «Սամսունգ» տեսա-կի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով« Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենքի բակում« վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար« ապա բջջային հեռախոսն ու համակարգիչը գրավառուից վերցնելու և Է.Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին պատկանող զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Բացի այդ նա« խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավո-րությամբ« 2015թ.-ի ապրիլի 23-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում« ներկայանալով որպես Տիգ-րան« Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանին «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառե-լու պատրվակով« Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում« վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար« ապա համակարգիչն իր մորաքույրից վերցնելու և Վ.Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանին պատկանող զգալի չա-փի` 60.000 ՀՀ դրամ գումարը»։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի 16.12.2015թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանի նը-կատմամբ սույն քրեական գործով տուժող Է.Մկրտչյանի վերաբերյալ դրվագով դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը՝ տուժող Է.Մկրտըչ-յանի ու ամբաստանյալի հաշտության հիմքով։ Տուժող Վահան Մարտիրոսյանի դրվագով առաջադրված մեղադրանքում նախա-քննության ընթացքում ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժար-վել է ցուցմունք տալ։ Նշված մեղադրանքը նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել մեղադրական եզրակացությամբ գնահատված և շարադրված հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով՝ այն մասին« որ 90.000 ՀՀ դրա-մով դյուրակիր համակարգիչ գնելու նպատակով՝ մաս-մաս վճարելու պայմանով, ինքը հա-մապատասխան հայտարարություն է զետեղել www.list.am ինտերնետայում կայքում և որ-պես իր կոնտակտային տվյալ՝ գրել է իր 077-51-36-80 բջջային հեռախոսահամարը։ 2015թ. ապրիլի 22-ին 077-02-18-55 բջջային հեռախոսահամարով իրեն է զանգահարել նախկինում անծանոթ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը« ներկայացել է Տիգրան անվամբ և առաջարկել է իրենից գնել «Սամսունգ» մոդելի դյուրակիր համակարգիչ՝ 60.000 ՀՀ դրամ նախապես վճա-րելու պայմանով։ Առաջարկն իրեն հետաքրքրել է« բայց քանի որ տվյալ երեկոյան հարմար չի եղել հանդիպել Դավիթ Սիմոնյանի հետ« իսկ վերջինս« ըստ իր հայտնած տեղեկության« հաջորդ օրը պետք է մեկներ Սևան քաղաք« իրենք պայմանավորվել են հանդիպել« երբ նա կվերադառնար Սևանից։ Սակայն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 23-ին՝ առավոտյան ժամերին, Դա-վիթ Սիմոնյանը նախ մի քանի անգամ զանգահարել է իրեն« սակայն ինքը քնած է եղել և չի պատասխանել զանգերին« ապա կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել« որում նշել է« որ կա-րող է համակարգիչը վաճառել տվյալ օրը՝ մինչև իր Սևան մեկնելը։ Նրանք պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցում գտնվող «Կիվի» սուպերմարկետի մոտ՝ ժամը 1500-ին։ Հանդիպելով՝ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն ասել է« որ համակարգիչը գտնվում է Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքում՝ իր մորաքրոջ տանը« նախ և առաջ ինքը պետք է նրան տա 60.000 ՀՀ դրամ գումար« ապա միայն վերցնի համակարգիչը և հանձնի իրեն։ Բարձրա-նալով նշված շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկ՝ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն ասել է« որ չի ցանկանում« որպեսզի իր մորաքույրը տեսնի նրան« ապա իր մոտից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ գումարը և բարձրացել է վերևի հարկ։ Մի քանի րոպե նրան սպասելուց հետո զան-գահարել է նրա հեռախոսահամարին« որը գտնվել է «անհասանելի» վիճակում։ Ապա բարձ-րանալով վերև՝ նրան փնտրել է բոլոր հարկերում և, տանիքի դուռը բաց հայտնաբերելով, հասկացել է« որ նա խաբել է իրեն և հեռացել է շենքի տանիքով։ Վկա Էլեն Արթուրի Ավետիսյանի ցուցմունքով՝ այն մասին« որ 2015թ. մարտ-ապրիլ ամիս-ներից ճանաչում է Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին։ Նրա հետ ծանոթացել է «Օդնոկլասնիկի» սո-ցիալական ցանցի միջոցով« ընկերություն է արել։ Դավիթ Սիմոնյանն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ« այդ թվում՝ 077- 90-80-53« 098-71-44-66« 077-02-18-55 և այլն։ Մասնավորապես՝ 2015թ. ապրիլի վերջերին նա իր հետ կապնվել է վերջին երկու հեռախոսահամարների միջոցով։ Ինքը փորձել է հետաքրքրվել հեռա-խոսահամարները հաճախակի փոփոխելու պատճառների մասին« սակայն նա խուսափել է պա-տասխանել։ Այդուհանդերձ« նա նույնիսկ առաջարկել է իր տան անդամների այն հեռախոսա-համարները« որոնք այլևս չեն օգտագործվում« տալ իրեն։ Ժամանակի ընթացքում Դավիթ Սիմոնյանն իրեն խոստովանել է« որ «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոս կամ նոթբուկ վաճառելու պատրվակով տարբեր մարդկանցից տարբեր ժա-մանակներում գումարներ է հափշտակել։ Թեև նա երբեք իրեն հստակ չի ասել« թե կոնկրետ ում-ից« երբ և որքան գումար է հափշտակել« սակայն պատմել է« որ այդ նպատակով մարդկանց կան-չել է իր բնակության շենքի բակ« նրանցից գումարներ վերցրել« որպեսզի բարձրանա տուն և բերի համապատասխան ապրանքը« սակայն տանիքով անցել է մեկ այլ մուտք և աննկատ հեռացել է։ Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ՝ համաձայն որի տուժող Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է« որ նա է 2015թ. ապրիլի 23-ին` ժամը 1200-ից 1300-ն ընկած ժամանակահատվածում« ներկայանալով Տիգրան անվամբ« իրեն դյուրակիր հա-մակարգիչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մե-կի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել 60.000 ՀՀ դրամ գումար« ապա հեռացել է շենքի տա-նիքով՝ խաբեությամբ հափշտակելով այդ գումարը։ Բջջային հեռախոսի զննության արձանագրությամբ« որով հաստատվում է« որ Դավիթ Սի-մոնյանի կողմից օգտագործվող 077021855 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կող-մից օգտագործվող 077513680 հեռախոսահամարին 23.04.2015թ.-ին ուղարկված կարճ հաղոր-դագրության բովանդակությունն է. «Վահան ջան ես Սևան եմ եթում, դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես, ասա տամ նօր էթամ»։ Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող« ապացույց ճանաչված՝ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 26.03.2015թ.-ին թիվ SU/1185/160315/817 գրությամբ և «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 20.07. 2015թ.-ին թիվ SU/4180/170715/4185 գրությամբ թղթային կրիչներով ուղարկված վերծանում-ներով և զննություն կատարելու արձանագրություններով« որոնցով հաստատվում է« որ 2015թ. ապրիլի 22-ին Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օգտագործվող 077021855 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օգտագործվող 077513680 հեռախոսահամարների միջև ժամը 1033-ին« 1735-ին« 1849-ին« 1930-ին« 2205-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել։ Ապրիլի 23-ին՝ ժամը 1030-ին, 077021855 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդագրություն է ուղարկվել 077513680 հեռախոսահամարին« ապա 1050-ին« 1141-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել« որից հետո 077021855 հեռախոսա-համարը գտնվել է «անհասանելի» վիճակում։ 077021855 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան-գերն սպասարկվել են «Մհեր Մկրտչյան 5» ալեհավաքի կողմից։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում ամ-բաստանյալն իրեն մեղավոր չճանաչեց։ Ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանի ցուցմունքի համաձայն՝ Վահան Մարտիրոսյանը, ում հետ ինքը ծանոթ է եղել, իր քաղաքական գործիչ հոր վերաբերյալ փաստաթղթեր է ցանկացել ստանալ։ Քանի որ ինքը համաձայնվել է այդ փաստաթղթերը տալ նրան՝ զանգահարել է, իսկ հետո կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել նրան։ Հետագայում իր հայրն արգելել է և Վ.Մարտի-րոսյանի խնդրած փաստաթղթերը չի տվել նրան։ Ինքը դավաճան Վ.Մարտիրոսյանից գումար չի վերցրել։ Տուժող Վ.Մարտիրոսյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 90.000 ՀՀ դրամով դյուրակիր համակարգիչ գնելու նպատակով՝ մաս-մաս վճա-րելու պայմանով, համապատասխան հայտարարություն է զետեղել www.list.am ինտերնետա-յին կայքում և որպես իր կոնտակտային տվյալ՝ գրել է իր 077-51-36-80 բջջային հեռախոսահա-մարը։ 2015թ. ապրիլի 22-ին 077-02-18-55 բջջային հեռախոսահամարով իրեն է զանգահարել նախկինում անծանոթ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը« ներկայացել է Տիգրան անվամբ և առա-ջարկել է «Սամսունգ» մոդելի դյուրակիր համակարգիչ՝ 60.000 ՀՀ դրամ նախապես վճարելու պայմանով։ Առաջարկն իրեն հետաքրքրել է« բայց քանի որ տվյալ երեկոյան հարմար չի եղել հանդիպել Դավիթ Սիմոնյանի հետ« իսկ վերջինս« ըստ իր հայտնած տեղեկության« հաջորդ օրը պետք է մեկներ Սևան քաղաք« իրենք պայմանավորվել են հանդիպել« երբ նա կվերադառնար Սևանից։ Սակայն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 23-ին՝ առավոտյան ժամերին, Դավիթ Սիմոնյանը նախ մի քանի անգամ զանգահարել է իրեն« սակայն ինքը քնած է եղել և չի պատասխանել զանգերին« ապա կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել« որում նշել է« որ կարող է համակարգիչը վաճառել տվյալ օրը« մինչև Սևան մեկնելը։ Պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցում գտնվող «Կիվի» սուպերմարկետի մոտ՝ ժամը 15-ին։ Հանդիպելով՝ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն ասել է« որ համակարգիչը գտնվում է Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքում՝ իր մորաքրոջ տանը« նախ և առաջ ինքը պետք է նրան տա 60.000 ՀՀ դրամ գումար« ապա միայն վերցնի հա-մակարգիչը և հանձնի իրեն։ Բարձրանալով նշված շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկ՝ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն ասել է« որ չի ցանկանում« որպեսզի իր մորաքույրը տեսնի իրեն« ապա իր մոտից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ գումարը և բարձրացել է վերևի հարկ։ Մի քանի րոպե նրան սպասելուց հետո՝ զանգահարել է նրա հեռախոսահամարին« որը գտնվել է «անհասանելի» վի-ճակում։ Ապա բարձրանալով վերև՝ նրան փնտրել է բոլոր հարկերում և, տանիքի դուռը բաց հայտնաբերելով, հասկացել է« որ նա խաբել է իրեն և հեռացել է շենքի տանիքով։ Վկա Էլեն Ավետիսյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 2015թ. մարտ-ապրիլ ամիսներից ճանաչում է Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին։ Նրա հետ ծանոթացել է «Օդնոկլասնիկի» սոցիալական ցանցի միջոցով« ընկերություն է արել։ Դավիթ Սիմոնյանն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ« այդ թվում՝ 077-90-80-53« 098-71-44-66« 077-02-18-55 և այլն։ Մասնավորապես, 2015թ. ապրիլի վերջերին նա իր հետ կապնվել է վերջին երկու հեռախոսահամարների միջոցով։ Ինքը փորձել է հետաքրքրվել հեռա-խոսահամարները հաճախակի փոփոխելու պատճառների մասին« սակայն նա խուսափել է պա-տասխանել։ Այդուհանդերձ« նա նույնիսկ առաջարկել է իր տան անդամների այն հեռախոսա-համարները« որոնք այլևս չեն օգտագործվում« տալ իրեն։ Ժամանակի ընթացքում Դավիթ Սիմոնյանն իրեն խոստովանել է« որ «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոս կամ նոութբուկ վաճառելու պատրվակով տարբեր մարդկանցից տարբեր ժա-մանակներում գումարներ է հափշտակել։ Թեև նա երբեք իրեն հստակ չի ասել« թե կոնկրետ ու-մից« երբ և որքան գումար է հափշտակել« սակայն պատմել է« որ այդ նպատակով մարդկանց կանչել է իր բնակության շենքի բակ« նրանցից գումարներ վերցրել« որպեսզի բարձրանա տուն և բերի համապատասխան ապրանքը« սակայն տանիքով անցել է մեկ այլ մուտք և աննկատ հե-ռացել է։ «Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 27.05.2015թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Վ.Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց զննելուց հետո հայտնել է, որ ճանաչում է ձախից դեպի աջ կանգնած առաջին անձին՝ ամբաստանյալին, ում հանդիպել է 23.04.2015թ-ին՝ ժամը 1200-ից 1300-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ագաթան-գեղոս փողոցի 7-րդ շենքի բակում և վերջինս, ներկայանալով որպես Տիգրան, դյուրակիր հա-մակարգիչ վաճառելու պատրվակով իրենից խաբեությամբ հափշտակել է 60.000 ՀՀ դրամ՝ շենքի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում, և շենքից հեռացել է շենքի տանիքի միջոցով։ «Բջջային հեռախոսը զննելու մասին» 12.05.2015թ. արձանագրության համաձայն՝ «ALCATEL» տեսակի, «1010x» մոդելի, 865450023495725 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի «Կարճ հաղորդագրություններ» բաժնում «մուտքային» սյունակում առկա է հաղոր-դագրություն, որն ուղարկվել է լատինատառ գրանցված «Tiko noutbook» օգտատիրոջից՝ 077-02-18-55 հեռախոսահամարից։ Հաղորդագրությունը գրառված է հետևյալ կերպ. «Vahan jan es sevan em etum du @nzi karas ases esor ete vekalelu es asa tam nor etam»։ Ըստ Վահան Էմիլի Մարտի-րոսյանի՝ վերը նշված կարճ հաղորդագրությունը նշանակում է. «Վահան ջան, ես Սևան եմ գը-նում, դու ինձ կարող ես ասել, թե վերցնելու ես, ասա տամ նոր գնամ»։ «Վերծանումների զննություն կատարելու մասին» 27.07.2015թ-ի արձանագրության հա-մաձայն՝ 2015թ. ապրիլի 22-ին Դ.Սիմոնյանի կողմից օգտագործվող 077021855 և Վ. Մարտիրոս-յանի կողմից օգտագործվող 077513680 հեռախոսահամարների միջև ժամը 1033-ին« 1735-ին« 1849-ին« 1930-ին« 2205-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել։ Ապրիլի 23-ին՝ ժամը 1030-ին, 077021855 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդագրություն է ուղարկվել 077513680 հեռախոսա-համարին« ապա 1050-ին, 1141-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել« որից հետո 077021855 հե-ռախոսահամարը գտնվել է «անհասանելի» վիճակում։ 077021855 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զանգերը սպասարկվել են «Մհեր Մկրտչյան 5» ալեհավաքի կողմից։ Դատարանի վերլուծություն. ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի (…) իրեն ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը պարզելու համար հավասարու-թյան պայմաններում« արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ« անկախ և անկողմնա-կալ դատարանի կողմից (…) իր գործի (…) քննության իրավունք»։ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) ենթակետի համաձայն` «Քրեական հանցագործու-թյուն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները. (…)« դ. հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու« որ այդ վը-կաները ենթարկվեն հարցաքննության« և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հար-ցաքննելու միևնույն պայմաններով« ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները (…)»։ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը« կիրառելով ու մեկնաբանելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոն-վենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) ենթակետը« եկել է այն ընդհանուր հետևության« որ եթե մեղադըր-յալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորություն չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուց-մունք տված անձին« ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տե՛ս Ունտեր-պերտինգերն ընդդեմ Ավստրիայի« գանգատ թիվ 9120/80« 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռ« 31-33-րդ կետեր)։ Իսկ Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) գործով վճռում Եվրո-պական դատարանը զարգացրել է Ունտերպերտինգերի գործով ամրագրված իրավական դիր-քորոշումը և սահմանել« որ անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չա-փով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա« որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնա-րավորություն պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տե՛ս Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուր-քիայի (թիվ 1)« գանգատներ թիվ 29900/96 և այլն« 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռ« 65-րդ կետ)։ Ունտերպերտինգերի և Սադակի գործերով Եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները ոչ թե կոնկրետ գործի փաստերով պայմանավորված դատողու-թյուններ են« այլ Եվրոպական դատարանի կայուն նախադեպային պրակտիկայի արտահայ-տություն։ Դրա մասին է վկայում այն« որ նշված իրավական դիրքորոշումները հետագայում բազմիցս վերահաստատվել ու կիրառվել են« մասնավորապես« հետևյալ գործերով. Հուլկի Գյու-նեշն ընդդեմ Թուրքիայի« գանգատ թիվ 28490/95« 2003 թվականի հունիսի 19-ի վճիռ« 53-54-րդ կե-տեր« Գոսսան ընդդեմ Լեհաստանի« գանգատ թիվ 47986/99« 2007 թվականի հունվարի 9-ի վճիռ« 54-55-րդ կետեր« Բալսիտե-Լիդեիկյենեն ընդդեմ Լիտվայի« գանգատ թիվ 72596/01« 2008 թվա-կանի նոյեմբերի 4-ի վճիռ« 86-րդ կետ« Չական ընդդեմ Ալբանիայի« գանգատ թիվ 44023/02« 2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ի վճիռ« 102-րդ կետ« Խամեշինն ընդդեմ Ռուսաստանի« գանգատ թիվ 18487/03« 2010 թվականի մարտի 4-ի վճիռ« 32-րդ կետ«Ա.Ս.-ն ընդդեմ Ֆինլանդիայի« գանգատ թիվ 40156/07« 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ի վճիռ« 62-րդ կետ« և այլն։ Վճռաբեկ դատարանը, թիվ ԼԴ/0212/01/10 քրեական գործով 20.10.2011թ-ին կայացրած որոշմամբ անհրաժեշտ համարելով իրավական դիրքորոշումներ հայտնել այն դեպքերի կապակ-ցությամբ« երբ անձը դատապարտվում է բացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա« որի կապակցությամբ սակայն հնարավորություն չի ստացել իրացնել հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքը, և հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատա-րանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը, գտել է« որ. «[Հ]ակընդդեմ հարցման (կոնֆրոն-տացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի« եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում։ Այլ կերպ` առանց հակընդդեմ հարցման` ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու արգելքը բացարձակ բնույթ չի կրում։ Ուստի այս պարագայում հանրային և մասնավոր իրավաչափ շահերի հավասարակշռու-թյունը հնարավոր է ապահովել հանրային շահերի առավել մեծ ընդգրկմամբ»։ Թիվ ՎԲ-04/13 քրեական գործով 13.09.2013թ. կայացրած որոշմամբ Վճռաբեկ դատա-րանը Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ. «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռում Եվրոպական դատարանը« անդրադառնալով դատապարտման հիմքում դրված ապա-ցույցների կապակցությամբ պաշտպանության կողմի հակընդդեմ հարցում իրականացնելու (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքին («Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 կետի (դ) ենթակետ)« շեշտել է« որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորություն չի տրվում հար-ցեր ուղղել իր դեմ ցուցմունք տված վկային« ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրա-վունքից։ Եվրոպական դատարանը« սակայն« փաստել է« որ առանց հակընդդեմ հարցման ապա-ցույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու արգելքը բացարձակ բնույթ չի կրում։ Այդպիսի ապացույցն օգտագործելու համար անհրաժեշտ է պահպանել երկու պահանջ« այն է՝ ա) պետք է լինի հարգելի պատճառ վկայի չներկայանալու համար« բ) անձի դատապարտումը ամբողջապես կամ վճռական չափով չպետք է հիմնված լինի այդպիսի ապացույցի վրա։ Այլ խոսքով՝ հակընդդեմ հարցման իրավունքով չապահովված վկայի ցուցմունքը մե-ղադրական դատավճռի հիմքում դնելն արդար դատաքննության իրավունքի խախտման չի հան-գեցնի« եթե վկայի բացակայությունը եղել է արդարացված« և եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չի ունեցել անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում։ Ընդ որում« նման ապացույցն օգտագործելու համար դատարանը պարտավոր է ներկայացնել պատշաճ պատճառաբանու-թյուններ։ Եվրոպական դատարանը շեշտել է« որ նույնիսկ այն դեպքում« երբ բացակայող վկայի ցուցմունքը միակ կամ վճռորոշ ապացույցը չէ« վկային չհարցաքննելու համար լավ պատճառա-բանություն չներկայացնելը հանգեցնում է արդար դատաքննության իրավունքի խախտման»։ Նույն որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ. «Միևնույն ժամանակ« Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռում Եվրոպական դատարանն անդրադարձել է «Մարդու իրա-վունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիա-յի 6-րդ հոդվածով երաշխավորված իրավունքների արդյունավետ իրականացումն ապահովելու նպատակով պետությունների կողմից կատարման ենթակա պարտավորություններին։ Այս առու-մով Եվրոպական դատարանը շեշտել է« որ վկայի բացակայությունը երկրից ինքնին բավարար չէ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպա-կան կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 կետի (դ) ենթակետի պահանջները բավարարված դիտելու համար։ Նշված պահանջների իմաստով պետությունը պոզիտիվ պարտականություն ունի ձեռ-նարկել քայլեր՝ մեղադրյալին հնարավորություն ընձեռելով հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տը-ված վկաներին։ Հետևաբար« վկայի բացակայության դեպքում դատարանները պետք է ձեռնար-կեն ողջամիտ բոլոր ջանքերը նրա ներկայությունն ապահովելու համար« այդ թվում՝ հանձնա-րարեն իրավասու մարմիններին հնարավոր բոլոր միջոցներով պարզել վկայի գտնվելու վայրը« իսկ անհրաժեշտության դեպքում՝ դիմեն նաև միջազգային իրավական օգնության»։ Թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/12 քրեական գործով 31.05.2014թ. կայացրած որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է« որ «[Ք]րեական դատավարությունում արդար դատաքննության հիմնարար իրավական արժեքի բաղադրատարրերից է պաշտպանության կողմի իրավունքը հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) ենթարկել մեղադրական բովանդակությամբ ցուց-մունք տված վկաներին։ Ընդ որում« նշված իրավունքի իրացման համար անհրաժեշտ է« որպեսզի պաշտպանության կողմին տրվի մեղադրյալի դեմ հանդես եկած անձանց ցուցմունքները վա-րույթի որևէ փուլում վիճարկելու« նրան հարցաքննելու համարժեք և պատշաճ հնարավորություն։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև« որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գիրքն ընդհանուր առմամբ բովանդակում է պաշտպանության կողմի հակընդդեմ հարցման իրա-վունքը նաև նախաքննության փուլում կենսագործելու համար անհրաժեշտ իրավական մեխա-նիզմներ։ Մասնավորապես« ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Քննիչն իրավունք ունի կատարել նախօրոք հարցաքննված երկու այն ան-ձանց առերեսում« որոնց ցուցմունքներում էական հակասություններ կան։ Քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում« եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուց-մունքներում»։ Մեջբերված քրեադատավարական նորմի« ինչպես նաև առերես հարցաքննության անց-կացման կարգը սահմանող այլ դրույթների համադրված վերլուծությունից ակնհայտ է« որ առ-երեսումը քննչական գործողություն է« որի առաջնային նպատակը ապացույց ձեռք բերելն է այն պայմաններում« երբ առկա են էական հակասություններ երկու անձանց ցուցմունքների միջև։ Մյուս կողմից« սակայն« առերեսումը նախաքննության փուլում միակ դատավարական միջոցն է« որի օգնությամբ վարույթն իրականացնող մարմինը կարող է հնարավորություն տալ անձին վի-ճարկել իր դեմ տրված ցուցմունքները՝ դրանով իսկ ապահովելով պաշտպանության կողմի՝ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպա-կան կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 (դ) ենթակետով երաշխավորված իրավունքը։ Այլ խոսքով՝ առերես հարցաքննությունն իրականացվում է ոչ միայն գործով ճշմարտությունը բացահայտելու նպատակով« այլև հանդիսանում է նախաքննության փուլում մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի ապահովման միջոց»։ Անդրադառնալով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքներին՝ դատարանն արձանագրում է« որ Դավիթ Սիմոնյանին մեղադրանք առաջադրելու համար վճռորոշ նշանակու-թյուն են ունեցել տուժող Վահան Մարտիրոսյանի ցուցմունքները« ում անձամբ հարցաքննելու հնարավորություն Դ.Սիմոնյանը ոչ մինչդատական վարույթի ժամանակ և ոչ էլ դատարանում չի ունեցել։ Գործի դատական քննության ընթացքում դատարանը գործադրել է անհրաժեշտ բոլոր ջանքերը՝ տուժող Վ.Մարտիրոսյանի ներկայությունը դատաքննությանն ապահովելու համար« ինչը հնարավորություն կտար ամբաստանյալին իրականացնել իր հակընդդեմ հարցման իրա-վունքը, ինչից նա զրկված է եղել նախաքննության ընթացքում։ Սակայն դատաքննությամբ պարզվել է, որ տուժող Վ.Մարտիրոսյանը հեռացել է Հայաստանից և գտնվում է Ադրբեջանում, ինչը դատարանի գնահատմամբ նշանակում է, որ դատարանը զրկված է իրավասու մարմին-ներին հանձնարարություն տալու միջոցով կամ միջազգային իրավական օգնության դիմելով պարզել տուժողի գտնվելու վայրը, նկատի ունենալով, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև չի գործում իրավական փոխօգնության որևէ պայմանագիր, ու հնարավոր չէ նաև Ադրբեջանի Հան-րապետության համապատասխան մարմինների կողմից նշված հարցում ակնկալել բարի կամքի դրսևորում։ Ինչ վերաբերվում է մեղադրական եզրակացությամբ՝ որպես ամբաստանյալի մեղքը հիմ-նավորող, գնահատված մյուս ապացույցներին, ապա դատարանն արձանագրում է, որ դրանց մի մասը կրկին կապված են տուժողի հետ, իսկ մյուսները բավարար չեն ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված համարելու համար։ Մասնավորապես, վկա Է.Ավետիսյանի ցուցմունքն ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանի մեղքը հաստատող փաստական տվյալներ չի պարունակում, «Անձին ճանաչման ներկայացնելու մա-սին» քննչական գործողությունը կատարվել է տուժող Վ.Մարտիրոսյանի հետ, իսկ «Բջջային հեռախոսը զննելու մասին» և «Վերծանումների զննություն կատարելու մասին» արձանագրու-թյուններն առանձին վերցված բավարար չեն ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված համարելու համար, նկատի ունենալով, որ դրանք չեն պարունակում կոնկրետ փաստական տվյալներ այն մասին, որ ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը։ Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալները, եզրակացնում է, որ առկա է Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի խախտում 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի (դ) ենթակետի հետ միասին վերցված՝ Դ.Սիմոնյանի կողմից իր դեմ ցուցմունք տված տուժողին հարցաքննելու հնարավո-րություն չունենալու առնչությամբ, և տուժողի՝ դատաքննությամբ հետազոտված վճռորոշ ցուց-մունքների հիման վրա ամբաստանյալին դատապարտելու դեպքում կսահմանափակվի նրա՝ վճռորոշ դեր ունեցող տուժողին հարցաքննելու իրավունքը։ Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ տուժողի նախաքննական ցուցմունքը որպես ապա-ցույց օգտագործելու արդյունքում չի ապահովվի ամբաստանյալի՝ հակընդդեմ հարցման իրա-վունքը« հետևաբար նշված ցուցմունքն անթույլատրելի է, այն չի կարող դրվել մեղադրական դա-տավճռի հիմքում և պետք է հանվի ապացույցների զանգվածից, որպիսի դեպքում մնացած ապացույցները, ինչպես առանձին-առանձին վերցված, այնպես էլ համակցությամբ բավարար չեն ապացուցված համարելու համար, որ ամբաստանայլը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, ինչից էլ հետևում, որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալը պետք է ճանաչվի անմեղ և արդարացվի՝ կատարված հանցագործությանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորություններն սպառված լինելու հիմ-քով։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը« որոնք ձեռք են բերվել` (...). 2) կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի« դատավարության լեզվին չտիրապետող անձանց իրավունքների` սույն օրենսգրքով նախատեսված լրացուցիչ երաշ-խիքների էական խախտմամբ. (...). 2. Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտումները« որոնք« դրսևորվելով մար-դու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ« դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ սահմանափակմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։ 3. Մեղադրանքի կողմի թույլ տված քրեադատավարական օրենքի պահանջների խախտ-ման հետևանքով ապացուցողական նշանակությունը կորցնելու ենթակա նյութը պաշտպանու-թյան կողմի միջնորդությամբ կարող է թույլատրվել որպես ապացույց։ Այդպիսի ապացույցը թույլատրվում է միայն համապատասխան կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Փաստական տվյալների` որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը« ինչպես նաև վարույթում դրանց սահմանափակ օգտագործման հնարավորությունը հաստատում է վարույթն իրականացնող մարմինը` սեփական նախաձեռնությամբ կամ կողմի միջնորդու-թյամբ։ 2. Ապացույցի թույլատրելիությունը հիմնավորելու պարտականությունն ընկած է այն ձեռք բերող կողմի վրա։ Եթե ապացույցը ձեռք բերելիս պահպանվել են սույն օրենսգրքի բոլոր պահանջները« ապացույցի անթույլատրելիությունը հիմնավորելու պարտականությունը կրում է դրա թույլատրելիությունը վիճարկող կողմը»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քրե-ական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման« իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճման` կա-տարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում« եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորու-թյունները», իսկ նույն օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը պար-տավոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նա-խատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ»։ Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաստան-յալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերը նշված հիմնավորումներով պետք է վերացվի։ Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 366-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին ճանաչել անմեղ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացնել՝ կատարված հանցագործությանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարա-վորությունները սպառված լինելու հիմքով։ Դ.Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորա-գրությունը, վերացնել։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվե-լու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-05-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 04-07-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-243, 2-102, 3-118, 4-96 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 04-07-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 243, 102, 118, 96 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-31142 |
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
| Ամսաթիվ | 12-12-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար |
Մակագրել
| Երբ | 12-12-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-12-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-01-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մ. |
| Ազգանուն | Նալբանդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անժելա |
| Ազգանուն | Հոբոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | մեկ այլ քրեական գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 19-04-2017 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 19-04-2017 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Այլ նշումներ | ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կար•ով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի տու•անքը` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարը սույն դատավճռին լրիվ •ումարելու միջոցով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տու•անք` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարի չափով: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | •ործ ԵԿԴ/0201/01/15 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը Նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի քարտուղարությամբ` Գեոր•ի Սար•սյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Մարտին Նալբանդյանի պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանի 2017 թվականի ապրիլի 19-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ծնված 24.12.1988 թվականին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոց փողոցի 7-րդ շենքի 124-րդ բնակարանում: Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին: Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13832114 քրեական •ործը հարուցելու մասին: 2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Ռայմոնտ Օհանջանյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին: 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Գ.Սաղոյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով թիվ 16818814 քրեական •ործը հարուցելու մասին: 2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործը թիվ 13832114 քրեական •ործին միացնելու մասին: 2015 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13108315 քրեական •ործը հարուցելու մասին: 2015 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործով Էռնեստ Մկրտչյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին: 2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորա•րություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ: 2015 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13108315 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ին, ժամը 10:00-ի սահմաններում, Ռայմոնտ Օհանջանյանին ՙԱյֆոն 5 ես՚ մոդելի բջջային հեռախոս վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7 շենքի բակում չարաշահելով վերջինիս վստահությունը, փորձել է խաբեությամբ հափշտակել զ•ալի չափ հանդիսացող 70.000 ՀՀ դրամ, սակայն հանցա•ործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ Ռ.Օհանջանյանը հասկանալով, որ իրեն խաբում են, զան•ահարել է ոստիկանություն: Բացի այդ, Դավիթ Սիմոնյանը ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունվարի 10-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում, Էռնեստ Մկրտչյանին ՙԱյֆոն 5 ես՚ մոդելի բջջային հեռախոս և ՙՍամսուն•՚ տեսակի նոթբուկ համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7 շենքի բակում, վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով` վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ, ապա իբր նշված բջջային հեռախոսը և համակար•իչը հիշյալ շենքում բնակվող •րավառուից վերցնելու առիթով մտել է շենք և հեռացել` խաբեությամբ հափշտակելով Էռնեստ Մկրտչյանին պատկանող զ•ալ չափի` 40.000 ՀՀ դրամ •ումար: 2015 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13148215 քրեական •ործը 13832114 քրեական •ործին միացնելու մասին: 2015 թվականի մայիսի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13148215 քրեական •ործը հարուցելու մասին: 2015 թվականի մայիսի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13148215 քրեական •ործով Վահան Մարտիրոսյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին: 2015 թվականի հունիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ Ռայմոնտ Օհանջանյանից խաբեությամբ 70.000 ՀՀ դրամ •ումար հափշտակելու փորձ կատարելու դրվա•ով` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով: 2015 թվականի հունիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով փոփոխելու և լրացնելու Դավիթ Սիմոնյանին 20.02.2015 թվականին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը և նրան կրկին մեղադրանք առաջադրելու մասին` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2015 թվականի հունիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Դավիթ Սիմոնյանին, որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա խարդախությամբ ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի հունվարի 10-ին, ժամը 16:00-ի սահմաններում, Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին ՙԱյֆոն 5 էս՚ մոդելի բջջային հեռախոս և ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7 շենքի բակում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա բջջային հեռախոսն ու համակար•իչը •րավառուից վերցնելու և է. Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7 շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին պատկանող զ•ալի չափի՝ 40.000 ՀՀ դրամ •ումարը: Բացի այդ, Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը, խարդախությամբ ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015թ.-ի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տի•րան, Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա համակար•իչն իր մորաքույրից վերցնելու և Վ. Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պատկանող զ•ալի չափի՝ 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը: 2015 թվականի հունիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին: 2015 թվականի հուլիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով Սիլվա Խաչատրհանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի կար•ով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: 2015 թվականի հուլիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից ոոշում է կայացվել թիվ 13832114 քրեական •ործով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 26.03.2015 թվականի և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 20.07.2015 թվականի •րություններով թղթյա կիրիչներով ուղարկված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող վերծանումները ապացույց ճանաչելու մասին: 2015 թվականի օ•ոստոսի 04-ին թիվ 13832114 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական •ործին շնորհվել է ԵԿԴ/0201/01/15 համարը: 2015 թվականի օ•ոստոսի 05-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել` թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական •ործով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ տուժող Է.Մկրտչյանի դրվա•ով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` տուժողի և նրա հաշտության հիմքով: 2016 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով. -ՙԴավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին ճանաչել անմեղ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացնել` կատարված հանցվա•ործությանը նրա մեղավորությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները սպառված լինելու հիմքով: Դ.Սիմոնյանի նկատմամաբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, վերացնել: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում՚: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավա• դատախազ Մ.Նալբանդյանը: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ. -ՙԵրևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավա• դատախազ` սույն •ործով մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը, քրեական •ործով ըստ մեղադրանքի` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, բեկանել և •ործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով` նոր քննության: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորա•րություն չհեռանալու մասին` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում՚: 2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն իր 2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ մասնավորապես նշել է. ՙ(...) Վերաքննիչ դատարանը •տնում է, որ Դատարանի վերը նշված եզրահան•ումները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն քրեական •ործի շրջանակներում ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար, ուստի դատական ակտը պետք է բեկանել և •ործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով նոր քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ. (...) Քրեական •ործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դրանցում առկա է ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից •ործը վարվող քննիչին հասցեա•րված 27.07.2015 թվականի դիմումը, որով վերջինս հայտնել է, որ տեղեկացված է, որ կանչվել է առերես հարցաքննության մասնակցելու համար, սակայն օ•տվելով մեղադրյալի իր իրավունքից, հրաժարվում է մասնակցել որևէ քննչական կամ դատավարական •ործողության: Այս պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ հիմնավորված չեն Դատարանի եզրահան•ումներն այն մասին, որ տուժող Վահան Մարտիրոսյանին ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը ոչ մինչդատական վարույթի ընթացքում, ոչ էլ դատարանում, անձամբ հարցաքննելու հնարավորություն չի ունեցել, քանի որ •ործի նախաքննության ընթացաքում ամբաստանյալին տրվել է տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերեսվելու հնարավորություն, սակայն ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանն օ•տվելով մեղադրյալի` իր իրավունքից, հրաժարվել է մասնակցելու հիշյալ դատավարական •ործողությանը, ինքն իրեն զրկելով հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքից: (...) Տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ ինչպես ՙԱնձին ճանչման ներկայացնելու մասին՚ արձանա•րությունը, այնպես էլ ՙԲջջային հեռախոսը զննելու մասին՚ և ՙՎերծանումների զննության կատարելու մասին՚ արձանա•րությունները որպես ապացույց ձեռք են բերվել •ործող օրենսդրության պահանջներին համապատասխան, դրանք թույլատրելի են և վերաբերելի: (...) Այս առումով, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ այն հան•ամանքը, որ ՙԱնձին ճանաչման ներկայացնելու մասին՚ արձանա•րությունը կազմվել է տուժողի մասնակցությամբ, ինքնին չի նվազեցնում հիշյալ ապացույցի ապացուցողական նշանակությունը և այն` քրեական •ործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների համակցությամբ •նահատման արդյունքում կարող է բարար հիմք հանդիսանալ սույն քեական •ործով ճիշտ եզրահան•ման հան•ելու համար: Վերո•րյալից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ •ործը քննելիս և լուծելիս Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 126-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջների խախտում, ինչև` նույն օրենս•րքի 398-րդ հոդվածի իմաստով հիմք է դատական ակտը բեկանելու համար, ուստի Դատարանի վիճարկվող դատական ակտը պետք է բեկանել և •ործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով` նոր քննության: Նոր դատաքննության ընթացքում անհրաժեշտ է •ործող օրենսդրության պահանջներին համապատասխան , սույն •ործով ձեռք բերված ապացույցները •նահատության ենթարկել դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, որից հետո միայն հնարավոր կլինի •ալ համապատասխամ հետևության` ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի մեղավորության կամ անմեղության վերաբերյալ(...)՚: Ապացույցների հետազոտում և •նահատում. Ամբաստանյալ` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը խարդախություն չի կատարել: Տուժողը իրեն զան•ահարել և ասել է, որ իր հայրը քաղաքական հարցեր է բարձրացնում և իրենից խնդրել է իր հոր •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր տրամադրել: Ինքը մի քանի ան•ամ հանդիպել է նրա հետ: Ինքը իր հորը ասել է, որ կա այդպիսի անձնավորություն, ով ուզում է նրա •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր, սակայն իր հայրը ասել է, որ չտա: Ինքը այդ կարճ հաղորդա•րությունը նրան •րել է մինչև իր հոր հետ խոսելը, սակայն իր հայրը չի թողել, որ տա: Իր հոր քաղաքական •ործունեությունից ինքը շատ խորացված տեղյակ չէ: Վահան Մարտիրոսյանին հետաքրքրել է իր հոր քաղաքական •ործունեությունը: Ինքը Վահան Մարտիրոսյանին չի խաբել և •ումար վերցրել համակար•չի փոխարեն: Տուժողը հաղորդում տվել է այն բանի համար, որ ինքը նրան չի տրամադրել իր իր քաղաքական •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր: Տուժողը իրեն ասել է, որ իր հայրը ունեցել է ձայնա•րությններ քաղաքականության վերաբերյալ: Ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Դատարանի կողմից հրապարակված տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 12-ին տրված ցուցմունքով այն մասին, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 209 և 210 հոդվածների համաձայն Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պարզաբանվել է քրեական դատավարության օրենս•րքի 59 հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքները և պարտականությունները, միաժամանակ նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար քրեական օրենս•րքի 338 և 339 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին: Իրեն պարզաբանվել են իր՝ որպես տուժողի իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում նաև քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու իր իրավունքը, որից չի ցանկանում օ•տվել: Տիրապետում է •րավոր և բանավոր հայերեն լեզվին, թար•մանչի կարիք չունի: Ցանկանում է ցուցմունքը իր փոխարեն արձանա•րի քննիչը և չի առարկում, որ այն արձանա•րվի համակար•չի միջոցով: Իրեն հայտնի հան•ամանքների, պատճառված բարոյական, ֆիզիկական կամ •ույքային վնասի մասին ցուցմունք տալու առաջարկության կապակցությամբ տուժող Վահան էմիլի Մարտիրոսյանը ցուցմունք տվեց, որ շուրջ 12 տարի բնակվում է վերը նշված հասցեում՝ ընտանիքի հետ միասին: Ստույ• օրը չի հիշում, սակայն 2015թ.–ի ապրիլ ամսի սկզբներին ՙList.am՚ կայքում հայտրարություն է տեղա•րել այն մասին, որ 90.000 ՀՀ դրամով, մաս-մաս վճարելու պայմանով կ•նի ՙHP avilion՚ մոդելի դյուրակիր համակար•իչ և որպես կոնտակտային տվյալ նշել է իր 077-51-36-80 հեռախոսահամարը: Հայտարարության տեղադրման պահից ի վեր այդ կապակցությամբ որևէ զան• չի ստացել և հայտարարության վերաբերյալ որևէ արձա•անք չի եղել: 2015թ.–ի ապրիլի 22-ին ժամը 09:00-ից 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից զան•ահարել է, ըստ ձայնի՝ մի երիտասարդ, որը ներկայացել է Տի•րան անվամբ և հայտնել, որ ունի հայտրարության մեջ նշված չափորոշիչներով ՙSamsung՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ, որը պատրաստ է 90.000 ՀՀ դրամով՝ մաս-մաս վճարելու պայմանով վաճառել, սակայն ավելացրել է, որ նախնական պետք է վճարել է 60.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ ինը հայտարարության մեջ նշել է, որ պատրաստ է նախնական վճարել 40.000 ՀՀ դրամ, իսկ մնացած •ումարը՝ մեկ շաբաթվա ընթացքում: Այդ պահին իրեն հարմար չի եղել խոսել և ինքը նրան ասել է, որ կզան•ահարի և կպայմանավորվեն կեսօրից հետո, քանի որ նրա առաջարկը հետաքրքրել է իրեն: Նույն օրը ժամը 14:00-ից ժամը 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված անձը մի քանի ան•ամ զան• է թողել իր հեռախոսահամարն, սակայն իրեն հարմար չի եղել խոսել և ինքը նրան քիչ անց հետ զան•ահարելով, հայտնել է, որ •տնվում Նոր-Նորքում, ինչին նա պատասխանել է, որ նույնպես այդ պահին •տնվում է Նոր-Նորքում, սակայն չի համաձայնվել այդ ժամանակ հանդիպել և իրեն ցույց տալ համակար•իչը, ասելով, որ համակար•իչը •տնվում է ինչ որ կնոջ մոտ, որը բնակվում է ՙՌոսիա՚ կինոթատրոնի հարևանությամբ և համակար•իչը •րավադրված է այդ կնոջ մոտ: Նույն օրը երեկոյան կրկին նրա զան•ից հետո, զան•ահարելով Տի•րան ներկայացած անձին, խոսակցության ժամանակ նա իրեն առաջարկել է հանդիպել այդ օրը ուշ երեկոյան, քանի որ հաջորդ օրը նա պետք է 2 օրով •նար քաղաք Սևան, սակայն իրեն այդ ժամանակ հարմար չի եղել և իրենք պայմանավորվել են հանդիպել, երբ նա կվերադառնար Սևան քաղաքից: 23.04.2015թ-ին առավոտյան, ստույ• ժամը չի հիշում, Տի•րան ներկայացած անձը մի քանի ան•ամ զան•ահարել է իրեն, սակայն ինքը քնած է եղել և զան•երին չի պատասխանել, որից հետո նա կարճ հաղորդա•րություն է ուղղարկել, այն մասին, որ եթե ցանկանում է •նել համակար•իչը այն կարող է ձեռք բերել այդ օրը, մինչ նրա Սևան •նալը: 23.04.2015թ.–ին ժամը 11:00-ի սահմաններում զան•ահարել է նշված անձին և իրենք խոսակցության ընթացքում պայմանավորվել են հանդիպել նույն օրը ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում •ործող ՙԿիվի՚ սուպերմարկետի դիմաց: Պայմանավորված ժամից Տի•րանը մոտ 15-20 րոպե ուշացել է և ինքը արդեն ցանկացել է հեռանալ, քանի որ նրա հեռախոսն անհասանելի է եղել, սակայն այդ պահին նա զան•ահարել է իրեն և ասել, որ արդեն մոտենում է: ժամը 12:00-ից 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում հանդիպել է Տի•րան ներկայացած անձին և հանդիպման ժամանակ նա իրեն ասել է, որ համակար•իչը •տնվում է իր մորաքրոջ տանը, որը բնակվում է Ա•աթան•եղոս 7 շենքում և համակար•իչը իրեն վաճառելու համար նա նախ և առաջ պետք է 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը տրամադրեր այդ կնոջը, որից հետո վերցներ այն և տրամադրեր իրեն, ուստի մենք միասին քայլելով մոտեցել ենք այդ շենքին: Մոտենալով շենքին և վերելակով բարձրանալով 4-րդ կամ 5-րդ հարկ Տի•րանն իրեն ասել է, որ չի ցանկանում, որպեսզի իր մորաքույրը իրեն տեսնի, ուստի խնդրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը տալ իրեն, որպեսզի վերցնի համակար•իչը և մի քանի րոպեից այն տրամադրի իրեն: Ինքը համաձայնվել է նրա առաջարկին, քանի որ նա վստահություն էր ներշնչում և ինքը չէր կարծում, որ նա կարող է իրեն խաբի: Տալով •ումարը, սպասել է այդտեղ, իսկ Տի•րանը բարձրացել է դեպի վերևի հարկ: Մի քանի րոպե սպասելով նշված վայրում, զան•ահարել է Տի•րանի հեռախոսահամարին, սակայն այն արդեն անհասանելի է եղել, որից հետո փնտրել է նրան բոլոր հարկերում և բարձրանալով շենքի վերջին հարկ, տեսել է, որ տանիքի դուռը •տնվում է բաց վիճակում, ինչից էլ հասկացել է, որ նա իրեն խաբել է՝ հեռանալով շենքի տանիքով: Դրանից հետո ինքը զան•ահարել է ոստիկանություն և հայտնել դեպքի մասին: Տի•րան ներկայացած անձին ինքը տեսել է առաջին ան•ամ և նախկինում նրանից ոչինչ չի •նել: Տի•րան ներկայացած անձը մոտ 23-26 տարեկան երիտասարդ է եղել՝ միջին հասակի, մի փոքր բաց •ույնի մազերով, արտահայտիչ ծնոտով, ում տեսնելուց, վստահ է, որ կճանաչի: Ներկա պահին դժվարանում է նկարա•ել նրա դեմքը, սակայն վստահ է, որ տեսնելուց կճանաչի: Դեպքի ժամանակ նա կրել է մոխրա•ույն տաբատ և կանաչ •ույնի վերնազ•եստ: 22.04.2015թ.–ին Տի•րանը իրեն ասել է, որ համակար•իչը •տնվում է •րավատանը, սակայն արդեն 23.04.2015թ.–ին ասել է, որ համակար•իչը իր մորաքրոջ տանն է, սակայն ինքը նրան հարցեր չի տվել, քանի որ չէի կասկածում, որ նա իրեն կարող է խաբել և իրեն չի հետաքրքրել, թե իրականում համակար•իչը ում մոտ է •տնվում: Դեպքից հետո կայքէջում տեղադրված հայտարարությունն իր կողմից հեռացվել է, սակայն բջջային հեռախոսում պահպանվել է նրա կողմից ուղարկված կարճ հաղորդա•րությունը: Դեպքից հետո ինքը նշված անձին չի զան•ահարել և նա իրեն նույնպես չի զան•արել: Դատարանի կողմից հրապարակված տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 27-ին տրված լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 209 և 210 հոդվածների համաձայն Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պարզաբանվել է քրեական դատավարության օրենս•քի 59 հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքները և պարտականությունները, միաժամանակ նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար քրեական օրենս•րքի 338 և 339 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին: Իրեն պարզաբանվել են իր՝ որպես տուժողի իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում նաև քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու իր իրավունքը, որից չի ցանկանում օ•տվել: Տիրապետում է •րավոր և բանավոր հայերեն լեզվին, թար•մանչի կարիք չունի: Ցանկանում է ցուցմունքը իր փոխարեն արձանա•րի քննիչը և չի առարկում, որ այն արձանա•րվի համակար•չի միջոցով: Իրեն հայտնի հան•ամանքների, պատճառված բարոյական, ֆիզիկական կամ •ույքային վնասի մասին հայտնել է, որ 27.05.2015 թվականին իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ինքը անմիջապես ճանաչել և հիշել է ձախից դեպի աջ կան•նած անձին, որը 23.04.2015 թվականին ներկայանալով, որպես Տի•րան և դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվաով իրենից խաբեությամբ Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7 նշենքի 4-րդ կամ 5-րդ հարկերում վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ և հեռացել է, սակայն ըստ իրենց պայմանավորվածության նա վերևի հարկից պետք է •րավառուից վերցներ համակար•իչը և այն տրամադրեր իրեն, սակայն խաբելով վերցրել է •ումարը և հեռացել շենքի տանիքի միջոցով, ինչում ինքը համոզվել է շենքի մուտքում երկար սպասելուց հետո, երբ բարձրացել է շենքի տանիք և տեսել է, որ տանիքի դուռը •տնվում է բաց վիճակում: Վստահ է, որ հանցա•ործությունը կատարել է որպես Տի•րան ներկայացված Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը, ում դեմ ինքը բողոքում է և ցանկանում է , որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության: Վկա Էլեն Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է Դավիթ Սիմոնյանին նա իրեն հայտնել է, որ նա ինչ որ մեկից •ումար է վերցրել և ինքը դրանից հետո սկսել է նրա հետ էլ չշբվել: Դավիթը իրեն ասել է, որ խաբեությամբ •ումար է վերցրել: Հետա•այում իրեն զան•ահարել են ոստիկանությունից և կանչել են: Հայտնեց, որ անցել է ժամանակ և շատ բաներ չի հիշում: Հայտնեց, որ ինքը ցուցմունք է տվել քննիչի մոտ և քննիչը իրեն չի ստիպել և ուղղորդել: Ինքը Դավիթի հետ հանդիպել է և շբվել է հեռախոսով: Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Էլեն Ավետիսյանը հայտնեց, որ ինքը ինչ •րել է քննիչի մոտ իրեն ասել է ամբաստանյանը: Երբ Դավիթը հաճախակի եղել է անհասանելի և ինքը հարցրել է նրան, թե ինչի համար ու Դավիթը իրեն պատմել է: Ինքը Դավիթի ասածները ճիշտ հայտնել է քննիչի մոտ: Քննիչը իրեն ոչինչ չի թելադրել: 2015 թվականի մայիսի 12-ի բջջային հեռախոսը զննելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•ատա•ործվող 077-02-18-55 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 23.04.2015 թվականին ուղարկվել է կարճ հաղորդա•րություն` բովանդակությունն է. ՙՎահան ջան ես Սևան եմ եթում դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես ասա նոր էթամ՚: 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` տուժող Վահան Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ից ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տի•րան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով` խաբեությամբ հափշտակելով այդ •ումարը: Դավիթ Սիմոնյանին ճանաչել է մազերի բաց •ույնից, արտահայտիչ մեծ դնչից, քթի ձևից, մու• •ույնի աչքերից և աչքերի ձևից` ընդհանուր դեմքից: Դեպքի օրը մազերը եղել է առաջ սանրված, իսկ ճանաչման օրը այն հետ է սանրված: Դավիթ Սիմոնյանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին: Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 26.03.2015 թվականին թիվ SU/1185/1603155/817 •րությամբ և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 20.07.2015 թվականին թիվ SU/4180/170715/4185 •րությամբ թղթային կրիչներով ուղարկված վերծանումներով և զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով համաձայն որոնց` 2015 թվականի ապրիլի 22-ին Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել: Ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում: 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից: Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն •նահատել սույն քրեական •ործով ձեռք բերված բոլոր տվյալները սույն դատավճռի հիմքում որպես ապացույց դնելու հնարավորության, ինչպես նաև այդ տվյալների արժանահավատության տեսանկյունից. ա) Տուժող Վահան Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքներ. Դատարանը •տնում է, որ սույն քրեական •ործով տուժող Վահան Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքների անթույլատրելիության հիմքերը բացակայում են, դրանք արժանահավատ են և պետք է դրվեն սույն դատավճռի հիմքում, քանի որ դրանք հաստատվում են սույն քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների համակցությամբ. վկա Էլեն Ավետիսյանի ցուցմունքով, 2015 թվականի մայիսի 12-ի բջջային հեռախոսը զննելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•ատա•ործվող 077-02-18-55 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 23.04.2015 թվականին ուղարկվել է կարճ հաղորդա•րություն, որի բովանդակությունն է. ՙՎահան ջան ես Սևան եմ եթում դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես ասա նոր էթամ՚, 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` տուժող Վահան Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ից ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տի•րան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով` խաբեությամբ հափշտակելով այդ •ումարը: Դավիթ Սիմոնյանին ճանաչել է մազերի բաց •ույնից, արտահայտիչ մեծ դնչից, քթի ձևից, մու• •ույնի աչքերից և աչքերի ձևից` ընդհանուր դեմքից: Դեպքի օրը մազերը եղել է առաջ սանրված , իսկ ճանաչման օրը այն հետ է սանրված: Դավիթ Սիմոնյանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին և այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված թղթային կրիչներով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ուղարկված վերծանումներով ու զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով, որով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել: Ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում: 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից: Բացի այդ տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված երկու ցուցմունքների ժամանակ վերջինիս պարզաբանվել է քրեական դատավարության օրենս•քի 59-րդ հոդվածով նախատեսված նրա իրավունքները և պարտականությունները, միաժամանակ նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար քրեական օրենս•րքի 338-րդ և 339-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին: Դատաքննության ընթացքում դատարանի կողմից ձեռնարկվել են բոլոր ջանքերը տուժող Վահան Մարտիրոսյանի ներկայությունն ապահովելու համար, սակայն սպառելով բոլոր հնարավորությունները հնարավոր չի եղել` մասնավորապես դատարանի կողմից տուժող Վահան Մարտիրոսյանին ուղարկված դատական նիտերին մասնակցելու մասին ծանուցա•րերը հետ են վերադարձվել վրան նշումով ՙՏեղափոխված՚, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին ուղարկված` տուժող Վահան Մարտիրոսյանի •տնվելու վայրը պարզելու և դատարան ներկայացնելու մասին օպերատիվ-հետախուզական հանձնարարության վերաբերյալ Դատարան պատասխան է ստացվել այն մասրն, որ ՙհնարավոր չէ կատարել •րության պահանջը, քանի որ Երևան քաղաքի Գաջե•ործների փողոցի 22/4 տան բնակիչ` Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանը •տնվում է Ադրբեջանում՚, ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ ուղարկված` տուժող Վահան Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՍԷԿՏ համակար•ում ՀՀ-ից մեկնման և ժամանման վերաբերյալ տվյալնել ստանալու մասին տեղեկատվություն տրամադրելու վերաբերյալ Դատարան պատասխան է ստացվել այն մասին, որ տուժող Վահան Մարտիրոսյանը 04.09.15 թվականին մեկնել է ՀՀ-ից և ժամանման վերաբերյալ այլ տվյալներ առկա չեն: Ինչպես նաև Դատարանը արձանա•րում է, որ իրավասու մարմիններին հանձնարարություն տալու միջոցով կյամ միջազ•ային իրավական օ•նության դիմելով տուժողի •տնվելու վայրը պարզելը հնարավոր չէ, քանի որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև չի •ործում իրավական փոխօ•նության որևէ պայմանա•իր: Դատարանը •տնում է, որ սույն կետում նշված ապացույցների անթույլատրելիության հիմքերը բացակայում են, դրանք արժանահավատ են և պետք է դրվեն սույն դատավճռի հիմքում, քանի որ դրանք իրենց բնույթով օբյեկտիվ տվյալներ են: բ) Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի ցուցմունքներ. Դատարանը •տնում է, որ մտացածին է ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի դատաքննական ցուցմունք այն մասին, որ ինքը տուժող Վահան Մարտիրոսյանից 60.000 ՀՀ դրամ •ումար չի վերցրել ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու նպատակով, քանի որ ամբաստանյալի այդ ցուցմունքը հերքվում է սույն քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների համակցությամբ. տուժող Վահան Մարտիրոսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով, վկա Էլեն Ավետիսյանի ցուցմունքով, 2015 թվականի մայիսի 12-ի բջջային հեռախոսը զննելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•ատա•ործվող 077-02-18-55 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարին 23.04.2015 թվականին ուղարկվել է կարճ հաղորդա•րություն, որի բովանդակությունն է. ՙՎահան ջան ես Սևան եմ եթում դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես ասա նոր էթամ՚, 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով համաձայն որի` տուժող Վահան Մարտիրոսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ից ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տի•րան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով` խաբեությամբ հափշտակելով այդ •ումարը: Դավիթ Սիմոնյանին ճանաչել է մազերի բաց •ույնից, արտահայտիչ մեծ դնչից, քթի ձևից, մու• •ույնի աչքերից և աչքերի ձևից` ընդհանուր դեմքից: Դեպքի օրը մազերը եղել է առաջ սանրված , իսկ ճանաչման օրը այն հետ է սանրված: Դավիթ Սիմոնյանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին և այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված թղթային կրիչներով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ուղարկված վերծանումներով և զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով, որով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել: Ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում: 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից: Նման ցուցմունք տալով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը փորձել է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Դատարանը արձանա•րում է նաև, որ ամբաստանյալը Դավիթ Սիմոնյանը 2015 թվականի մայիսի 27-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունով հայտարարել է, որ չի ճանաչում իրեն ճանաչող անձին, սակայն ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներով և զննություն կատարելու մասին արձանա•րություններով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-02-18-55 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օ•տա•ործվող 077-51-36-80 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել, ապրիլի 23-ին ժամը 10:30-ին 077-02-18-55 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկվել 077-51-36-80 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, ժամը 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077-02-18-55 հեռախոսահամարը •տնվել է ՙանհասանելի՚ վիճակում և 077-02-18-55 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զան•երը սպասարկվել են ՙՄհեր Մկրտչյան 5՚ ալեհավաքի կողմից, ինչպես նաև ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը մոռանալով իր իսկ կողմից նախաքննության ժամանակ կատարած հայտարարությունը այն մասին, որ իրեն ճանաչած անձին` Վահան Մարտիրոսյանին չի ճանաչում իր դատաքննական ցուցմունքով հայտնել է, որ ՙտուժողը իրեն զան•ահարել է և իրեն ասել է, որ իր հայրը քաղաքական հարցեր է բարձրացնում և իրենից խնդրել է իր հոր •ործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր: Ինքը մի քանի ան•ամ հանդիպել է նրա հետ՚: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի ցուցմունքը արժանահավատ չէ և չպետք է դրվի սույն դատավճռի հիմքում: Դատարանը անդրադառնալով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից նախաքննության և դատաքննության փուլերում հնարավոություն չունենելու տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերես հարցաքննվելու հան•ամանքին արձանա•րում է հետևյալը. Թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/12 քրեական •ործով 31.05.2014թ. կայացված որոշմամաբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը արձանա•րել է` ՙ (...) 26. ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙՔրեական հանցա•ործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազա•ույն իրավունքները. (…), դ. հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության (…)՚: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, կիրառելով և մեկնաբանելով ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 (դ) ենթակետը, եկել է այն ընդհանուր հետևության, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորություն չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուցմունք տված անձին, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տե՛ս Ունտերպերտին•երն ընդդեմ Ավստրիայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 9120/80, 31-33-րդ կետեր): Անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չափով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա, որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնարավորություն պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տե՛ս Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռը, •ան•ատներ թիվ 29900/96 և այլն, 65-րդ կետ): Ունտերպերտին•երի և Սադակի •ործերով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները ոչ թե կոնկրետ •ործի փաստերով պայմանավորված դատողություններ են, այլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կայուն նախադեպային պրակտիկայի արտահայտություն, որոնք բազմիցս վերահաստատվել ու կիրառվել են (տե՛ս Հուլկի Գյունեշն ընդդեմ Թուրքիայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2003 թվականի հունիսի 19-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 28490/95, 53-54-րդ կետեր, Գոսսան ընդդեմ Լեհաստանի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2007 թվականի հունվարի 9-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 47986/99, 54-55-րդ կետեր, Բալսիտե-Լիդեիկյենեն ընդդեմ Լիտվայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 72596/01, 86-րդ կետ, Չական ընդդեմ Ալբանիայի •ործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ի վճիռը, •ան•ատ թիվ 44023/02, 102-րդ կետ, և այլն): Հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Սահակյանի •ործով որոշման մեջ (տե՛ս mutatis mutandis Համայակ Զալիկոյի Սահակյանի •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0212/01/10 որոշման 22-24-րդ կետերը)՚: Դատարանի կողմից կատարվել անհրաժեշտ բոլոր •ործողությունները տուժող Վահան Մարտիրոսյանի ներկայությունն դատաքննությանը ապահովելու համար, սակայն հնարավոր չի եղել, իսկ նախաքննության ընթացքում տրվել է տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերես հարցաքննվելու հնարավորություն, սակայն Դավիթ Սիմոնյանը քննիչին ուղղված 27.07.2015 թվականի դիմումով հայտնել է, որ տեղեկացված է, որ կանչվել է առերես հարցաքննության մասնակցելու համար, սակայն օ•տվելով մեղադրյալի իր իրավունքից, հրաժարվում է մասնակցել որևէ քննչական կամ դատավարական •ործողության /դիմումը •տնվում է հատոր 2-րդ •.թ. 85/, այսինքն Դավիթ Սիմոնյանը ինքը իրեն զրկել է հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքից: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/10 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` ՙ…խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հան•ամանքները. ա) խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծա•ում է նախքան •ույքը կամ •ույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը: բ) խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանա•րով ստանձնած պարտավորությունները (•ույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծա•ում է նախքան •ույքը կամ •ույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը՚: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներ•ործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով: Այսինքն՝ օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը •ալիս է այն եզրահան•ման, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը խարդախությամբ ուրիշի •ույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տի•րան, Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին ՙՍամսուն•՚ տեսակի դյուրակիր համակար•իչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ա•աթան•եղոս փողոցի թիվ 7-րդ շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ •ումար, ապա համակար•իչն իր մորաքույրից վերցնելու և Վ. Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել է շենքի տանիքով՝ հափշտակելով Վահան էմիլի Մարտիրոսյանին պատկանող զ•ալի չափի՝ 60.000 ՀՀ դրամ •ումարը: Ապացուցված է Դավիթ Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ•ործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հան•ամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենս••րքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքներով: 3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ չկան: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան: Սույն քրեական •ործով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները տու•անք՝ նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հին•հարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ առավելա•ույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելա•ույնը երկու տարի ժամկետով: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, այն որ կատարել է սեփականությամ դեմ ուղղված հանցա•ործություն, այդ թվում` նրա •ործողությունների վտան•ավորության աստիճանը, կատարած հանցա•ործությունից հետո նրա դրսևորած վարքա•իծը, կատարած արարքում չզղջալը, պատասանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքների բացակայությունը պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, տուժողին պատճառված վնասը չվերական•նելը, մշտական աշխատանք չունենալու հան•ամանքը դատարանը •տնում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ՙտու•անք՚ և ՙկալանք՚ պատժատեսակները, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚, ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հան•ում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսա•րվող հանցա•ործության համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս չի կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ կատարած արարքի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցա•ործությունների կանխմանը: Այս հետևությանը •ալիս դատարանը կարևորում է այն փաստը, որ քրեական •ործի դատական քննության ժամանակ, ամբաստանյալն չընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը, ինչպես նաև նրա վարքա•ծում դատարանն ուղղվելու հատկանիշներ չարձանա•րեց, իսկ դատարանի կողմից տրված հարցերին, ամբաստանյալը պատասխանեց անձիª դատարանում •տնվելուն ոչ հարիր պահվածքով, ինչը դատարանին հիմք է տալիս •ալու այն եզրահան•ման, որ այլ պատժի նշանակմամբ և այն պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում դատարանը չի կարող հասնել պատժի նպատակների ապահովմանը և ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով է միայն հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը, ինչպես նաև նոր, նմանատիպ հանցա•ործությունների կանխմանը: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կար•ով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի տու•անքը` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարը սույն դատավճռին լրիվ •ումարելու միջոցով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տու•անք` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարի չափով: Դատարանը •տնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանից դատարանի նախաձեռնությամբ ենթակա չեն բռնա•անձման: Բռնա•անձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել: Եզրափակիչ մաս. Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 169-րդ, 365-րդ և 357-360-րդ հոդվածներով` Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման¬ 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կար•ով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 08-ի դատավճռով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի տու•անքը` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարը սույն դատավճռին լրիվ •ումարելու միջոցով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տու•անք` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ •ումարի չափով: Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, վերացնել և նրան վերցնել կալանքի դատական նիստերի դահլիճում: Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 19.04.2017 թվականից: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Սույն դատավճիռը վերաքննության կար•ով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-04-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 25-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 243, 102, 118, 131, 77, 134 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 25-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 243, 102, 118, 131, 77, 134 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-27250 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 28-09-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 29-09-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 243, 101, 118, 131, 77, 138, 76 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 06-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 243, 101, 118, 131, 77, 138, 76 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0201/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 01-07-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-06-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Մ |
| Ազգանուն | Նալբանդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Դավիթ Սիմոնյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել ամբողջությամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի /ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի 1-ին մասով արդարացվել է/ վերաբերյալ 30.05.2016թ. կայացված դատավճիռը : Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտել ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով : ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. 6-րդ կետի համաձայն , նշանակված պատժին ամբողջությամբ գումարել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իավասության դատարանի 08.06.2015թ. դատավճռով նշանակված պատիժը` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի 400 պատիկի չափով և վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի 400 պատիկի չափով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 07-07-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 07-07-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ալեքսանդր |
| Ազգանուն | Ազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 25-07-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաբաշխում
| Ամսաթիվ | 24-08-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Վերաբաշխման հիմքը | Դատավորը գտնվում է արձակուրդում |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 24-08-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-08-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 25-10-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-10-2016 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է դատական ակտը և բեկանված մասով փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԿԴ/0201/01/15 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռ, գործ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավոր` Գ.Պողոսյան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահությամբ` դատավոր Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ` դատավորներ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Մ.ՆԱԼԲԱՆԴՅԱՆԻ պաշտպան Ա.ՀՈԲՈՍՅԱՆԻ 2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` սույն գործով մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը` բերված Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ նաև` Դատարան/ 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռի դեմ, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում 19.12.2014 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13832114 քրեական գործը: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում 30.01.2015 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13108315 քրեական գործը: 17.02.2015 թվականի որոշմամբ թիվ 13108315 քրեական գործը միացվել է թիվ 13832114 քրեական գործին։ 17.02.2015 թվականի որոշմամբ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։ 20.02.2015 թվականի որոշմամբ Դավիթ Սիմոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում 06.05.2015 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13148215 քրեական գործը: 29.05.2015 թվականին թիվ 13148215 քրեական գործը միացվել է թիվ 13832114 քրեական գործին։ 04.06.2015 թվականին Դավիթ Սիմոնյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, և 2 դրվագով նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2015 թվականի օգոստոսի 4-ին թիվ 13832114 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան` ըստ էության քննելու համար։ Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի հունվարի 10-ին` ժամը 16։00-ի սահմաններում, Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին «Այֆոն 5 էս» մոդելի բջջային հեռախոս և «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենքի բակում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար, ապա բջջային հեռախոսն ու համակարգիչը գրավառուից վերցնելու և Է.Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Էռնեստ Արմենակի Մկրտչյանին պատկանող զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Բացի այդ, նա խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015թ.-ի ապրիլի 23-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տիգրան, Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանին «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով՝ խաբեությամբ վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար, ապա համակարգիչն իր մորաքույրից վերցնելու և Վ.Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել՝ հափշտակելով Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանին պատկանող զգալի չափի` 60.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 16.12.2015 թվականի որոշմամբ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով տուժող Է.Մկրտչյանի վերաբերյալ դրվագով դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը՝ տուժող Է.Մկրտչյանի ու ամբաստանյալի հաշտության հիմքով։ Տուժող Վահան Մարտիրոսյանի դրվագով առաջադրված մեղադրանքում նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալ։ Նշված մեղադրանքը նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել մեղադրական եզրակացությամբ գնահատված և շարադրված հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով՝ այն մասին, որ 90.000 ՀՀ դրամով դյուրակիր համակարգիչ գնելու նպատակով՝ մաս-մաս վճարելու պայմանով, ինքը համապատասխան հայտարարություն է զետեղել www.list.am ինտերնետայում կայքում և որպես իր կոնտակտային տվյալ՝ գրել է իր 077-51-36-80 բջջային հեռախոսահամարը։ 2015թ. ապրիլի 22-ին 077-02-18-55 բջջային հեռախոսահամարով իրեն է զանգահարել նախկինում անծանոթ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը, ներկայացել է Տիգրան անվամբ և առաջարկել է իրենից գնել «Սամսունգ» մոդելի դյուրակիր համակարգիչ՝ 60.000 ՀՀ դրամ նախապես վճարելու պայմանով։ Առաջարկն իրեն հետաքրքրել է, բայց քանի որ տվյալ երեկոյան հարմար չի եղել հանդիպել Դավիթ Սիմոնյանի հետ, իսկ վերջինս, ըստ իր հայտնած տեղեկության, հաջորդ օրը պետք է մեկներ Սևան քաղաք, իրենք պայմանավորվել են հանդիպել, երբ նա կվերադառնար Սևանից։ Սակայն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 23-ին՝ առավոտյան ժամերին, Դավիթ Սիմոնյանը նախ մի քանի անգամ զանգահարել է իրեն, սակայն ինքը քնած է եղել և չի պատասխանել զանգերին, ապա կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել, որում նշել է, որ կարող է համակարգիչը վաճառել տվյալ օրը՝ մինչև իր Սևան մեկնելը։ Նրանք պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցում գտնվող «Կիվի» սուպերմարկետի մոտ՝ ժամը 15:00-ին։ Հանդիպելով՝ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ համակարգիչը գտնվում է Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքում՝ իր մորաքրոջ տանը, նախ և առաջ ինքը պետք է նրան տա 60.000 ՀՀ դրամ գումար, ապա միայն վերցնի համակարգիչը և հանձնի իրեն։ Բարձրանալով նշված շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկ՝ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ չի ցանկանում, որպեսզի իր մորաքույրը տեսնի նրան, ապա իր մոտից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ գումարը և բարձրացել է վերևի հարկ։ Մի քանի րոպե նրան սպասելուց հետո զանգահարել է նրա հեռախոսահամարին, որը գտնվել է «անհասանելի» վիճակում։ Ապա բարձրանալով վերև՝ նրան փնտրել է բոլոր հարկերում և, տանիքի դուռը բաց հայտնաբերելով, հասկացել է, որ նա խաբել է իրեն և հեռացել է շենքի տանիքով։ Վկա Էլեն Արթուրի Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2015թ. մարտ-ապրիլ ամիսներից ճանաչում է Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին։ Նրա հետ ծանոթացել է «Օդնոկլասնիկի» սոցիալական ցանցի միջոցով, ընկերություն է արել։ Դավիթ Սիմոնյանն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ, այդ թվում՝ 077- 90-80-53, 098-71-44-66, 077-02-18-55 և այլն։ Մասնավորապես՝ 2015թ. ապրիլի վերջերին նա իր հետ կապնվել է վերջին երկու հեռախոսահամարների միջոցով։ Ինքը փորձել է հետաքրքրվել հեռախոսահամարները հաճախակի փոփոխելու պատճառների մասին, սակայն նա խուսափել է պատասխանել։ Այդուհանդերձ, նա նույնիսկ առաջարկել է իր տան անդամների այն հեռախոսահամարները, որոնք այլևս չեն օգտագործվում, տալ իրեն։ Ժամանակի ընթացքում Դավիթ Սիմոնյանն իրեն խոստովանել է, որ «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոս կամ նոթբուկ վաճառելու պատրվակով տարբեր մարդկանցից տարբեր ժամանակներում գումարներ է հափշտակել։ Թեև նա երբեք իրեն հստակ չի ասել, թե կոնկրետ ումից, երբ և որքան գումար է հափշտակել, սակայն պատմել է, որ այդ նպատակով մարդկանց կանչել է իր բնակության շենքի բակ, նրանցից գումարներ վերցրել, որպեսզի բարձրանա տուն և բերի համապատասխան ապրանքը, սակայն տանիքով անցել է մեկ այլ մուտք և աննկատ հեռացել է։ Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ՝ համաձայն որի տուժող Վահան Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015թ. ապրիլի 23-ին` ժամը 12:00-ից 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ներկայանալով Տիգրան անվամբ, իրեն դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս 7-րդ շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում իրենից վերցրել 60.000 ՀՀ դրամ գումար, ապա հեռացել է շենքի տանիքով՝ խաբեությամբ հափշտակելով այդ գումարը։ Բջջային հեռախոսի զննության արձանագրությամբ, որով հաստատվում է, որ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օգտագործվող 077021855 հեռախոսահամարից Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օգտագործվող 077513680 հեռախոսահամարին 23.04.2015թ.-ին ուղարկված կարճ հաղորդագրության բովանդակությունն է. «Վահան ջան ես Սևան եմ եթում, դու ընձի կարաս ասես էսօր եթե վեկալելու ես, ասա տամ նոր էթամ»։ Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված՝ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 26.03.2015թ.-ին թիվ SU/1185/160315/817 գրությամբ և «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 20.07.2015թ.-ին թիվ SU/4180/170715/4185 գրությամբ թղթային կրիչներով ուղարկված վերծանումներով և զննություն կատարելու արձանագրություններով, որոնցով հաստատվում է, որ 2015թ. ապրիլի 22-ին Դավիթ Սիմոնյանի կողմից օգտագործվող 077021855 և Վահան Մարտիրոսյանի կողմից օգտագործվող 077513680 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել։ Ապրիլի 23-ին՝ ժամը 10:30-ին, 077021855 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդագրություն է ուղարկվել 077513680 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077021855 հեռախոսահամարը գտնվել է «անհասանելի» վիճակում։ 077021855 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զանգերն սպասարկվել են «Մհեր Մկրտչյան 5» ալեհավաքի կողմից։ Դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճռով Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը ճանաչվել է անմեղ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացվել՝ կատարված հանցագործությանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները սպառված լինելու հիմքով։ Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացվել է։ Դատավճռի դեմ մեղադրող Մ.Նալբանդյանը բերել է վերաքննիչ բողոք, որով խնդրել է այն ամբողջությամբ բեկանել, ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` նշանակված պատժին ամբողջությամբ գումարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.06.2015 թվականի դատավճռով նշանակված պատիժը` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի չափով և վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի չափով: Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխան չի ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի /նախագահող դատավոր Տ.Սահակյան, դատավորներ` Գ.Մելիք-Սարգսյան, Ա.Ազարյան/ 2016 թվականի հուլիսի 25-ի որոշմամբ մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության` Վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: Դատավոր Տ.Սահակյանի 19.08.2016 թվականի զեկուցագրի հիման վրա թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործը և մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը 23.08.2016 թվականին վերամակագրվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին: Վերաքննիչ դատարանի 26.08.2016 թվականի որոշմամբ մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով /ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 48-րդ գլուխ/` պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 391-րդ հոդվածի դրույթները: 2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոնշյալ հիմնավորումներով: Բողոքաբերը ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները, գտել է, որ Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախտվել սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, կայացվել է չհիմնավորված դատավճիռ, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման։ Ըստ բողոքաբերի, Դատարանի վերլուծությունները հիմնավոր չեն, քանի որ քրեական գործի նախաքնության ընթացքում քննիչի կողմից ձեռնարկվել են հնարավոր բոլոր միջոցները` մեղադրյալ Դավիթ Սիմոնյանի հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքն ապահովելու ուղղությամբ, ինչի վառ վկայությունն է վերջինիս կողմից քննիչին հասցեագրված և 27.07.2015թ. թվագրված դիմումը, որում մեղադրյալը հայտնել է, որ տեղեկացված է, որ կանչվել է առերես հարցաքննությանը մասնակցելու համար, սակայն օգտվելով մեղադրյալի իր իրավունքից, հրաժարվում է մասնակցել որևէ քննչական, դատավարական գործողության։ Վերը նշված դիմումը հրապարակվել է նաև դատաքննության ընթացքում և նկարագրված պայմաններում արդարացված չէ առաջին ատյանի դատարանի այն պնդումը, որ չի ապահովվել ամբաստանյալի՝ հակընդդեմ հարցման իրավունքը և վերջինս իր դեմ ցուցմունք տված տուժող Վ.Մարտիրոսյանին անձամբ հարցաքննելու հնարավորություն մինչդատական վարույթի ժամանակ չի ունեցել, ուստի նշված ցուցմունքն անթույլատրելի է, այն չի կարող դրվել մեղադրական դատավճռի հիմքում և պետք է հանվի ապացույցների զանգվածից։ Նախաքննության ողջ ընթացքում Վ.Մարտիրոսյանից խաբեությամբ գումար հափշտակելու դրվագի հետ կապված Դ.Սիմոնյանն այդպես էլ ցուցմունք չի տվել, իսկ դատաքննության ընթացքում հայտնել է, թե իբր Վահան Մարտիրոսյանի հետ ծանոթացել է պատահական ու վերջինս խնդրել է իրեն, որ քաղաքական գործիչ հոր վերաբերյալ փաստաթղթեր փոխանցի։ Քանի որ ինքը համաձայնվել է այդ փաստաթղթերը տալ նրան՝ զանգահարել է, իսկ հետո կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել նրան։ Հետագայում իր հայրն արգելել է և Վ.Մարտիրոսյանի խնդրած փաստաթղթերը չի տվել նրան։ Ինքը Վ.Մարտիրոսյանից գումար չի վերցրել։ Դ.Սիմոնյանի նման վարքագիծը վկայում է այն մասին, որ վերջինս ընդամենը փորձում է պատրանք ստեղծել, իբր որևէ հափշտակություն չի կատարել, ինչը հերքվում է թե քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում պատշաճ կերպով հետազոտված մի շարք ապացույցներով, թե այն հանգամանքով, որ Վահան Մարտիրոսյանի կողմից նկարագրված հափշտակություն կատարելու եղանակը նույնությամբ համընկնում է Դ.Սիմոնյանի կողմից կատարված մյուս հափշտակությունների եղանակի և դրանք կատարելու տեղի հետ՝ ք.Երևան, Ագաթանգեղոսի 7 շենք։ Դատարանի այն պնդումը, որ անթույլատրելի ապացույց ճանաչված Վ.Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքները միակ և վճռորոշ ապացույցն է, իսկ մնացած ապացույցներն ինչպես առանձին-առանձին վերցված, այնպես էլ համակցությամբ բավարար չեն ապացուցված համարելու համար, որ ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, արդարացված չէ, քանի որ քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում պատշաճ կերպով հետազոտված թե մյուս սպացույցների համակցությունը, թե ամբաստանյալի կողմից դատաքննության վերջում տված անհեթեթ հայտարարությունը, որ Վ.Մարտիրոսյանին խոստացել է տալ քաղաքական գործիչ հանդիսացող հոր նյութերից և նրա հետ ունեցած հեռախոսազանգերն ու կարճ հաղորդագրությունը վերաբերվում են այդ պայմանավորվածությանը, թե Վ.Մարտիրոսյանից հափշտակություն կատարելու եղանակի և տեղի նույնությամբ համընկնումը Դ.Սիմոնյանի կողմից նախկինում կատարած հափշտակությունների հետ իրենց համակցությամբ բավարար կերպով հիմնավորում են նշված դրվագով Դ.Սիմոնյանի մեղքը և առավել քան բավարար են դատարանի մոտ ներքին համոզմունք ձևավորելու և մեղադրական դատավճռ արձակելու համար։ Ըստ բողոքաբերի, Դատարանն ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանին արդարացնելով, ճիշտ իրավական գնահատականի չի արժանացրել վերջինիս կողմից կատարված արարքը և արդյունքում եկել է ոչ ճիշտ եզրահանգման։ Վերոգրյալի հիման վրա, բողոքաբերը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է Դատարանի վիճարկվող դատավճիռը բեկանել ամբողջությամբ, ամբաստանյալ Դավիթ Սիոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտել ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն, նշանակված պատժին ամբողջությամբ գումարել Կենտրոն և Նորք– Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.06.2015թ. դատավճռով նշանակված պատիժը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի 400 պատիկի չափով և վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի 400 պատիկի չափով։ 3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը: Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` (…) 2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկանված մասով դատական ակտը մտնում է օրինական ուժի մեջ. (…): Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջների` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` (…) 3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում. (…): Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ մեղադրողի հիմնավորումներն ու պաշտպանության կողմի պատասխանը, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, վիճարկվող դատական ակտը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով` նոր քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանի ցուցմունքի համաձայն՝ Վահան Մարտիրոսյանը, ում հետ ինքը ծանոթ է եղել, իր քաղաքական գործիչ հոր վերաբերյալ փաստաթղթեր է ցանկացել ստանալ։ Քանի որ ինքը համաձայնվել է այդ փաստաթղթերը տալ նրան՝ զանգահարել է, իսկ հետո կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել նրան։ Հետագայում իր հայրն արգելել է և Վ.Մարտիրոսյանի խնդրած փաստաթղթերը չի տվել նրան։ Ինքը դավաճան Վ.Մարտիրոսյանից գումար չի վերցրել։ Տուժող Վ.Մարտիրոսյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 90.000 ՀՀ դրամով դյուրակիր համակարգիչ գնելու նպատակով՝ մաս-մաս վճարելու պայմանով, համապատասխան հայտարարություն է զետեղել www.list.am ինտերնետային կայքում և որպես իր կոնտակտային տվյալ՝ գրել է իր 077-51-36-80 բջջային հեռախոսահամարը։ 2015թ. ապրիլի 22-ին 077-02-18-55 բջջային հեռախոսահամարով իրեն է զանգահարել նախկինում անծանոթ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանը, ներկայացել է Տիգրան անվամբ և առաջարկել է «Սամսունգ» մոդելի դյուրակիր համակարգիչ՝ 60.000 ՀՀ դրամ նախապես վճարելու պայմանով։ Առաջարկն իրեն հետաքրքրել է, բայց քանի որ տվյալ երեկոյան հարմար չի եղել հանդիպել Դավիթ Սիմոնյանի հետ, իսկ վերջինս, ըստ իր հայտնած տեղեկության, հաջորդ օրը պետք է մեկներ Սևան քաղաք, իրենք պայմանավորվել են հանդիպել, երբ նա կվերադառնար Սևանից։ Սակայն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 23-ին՝ առավոտյան ժամերին, Դավիթ Սիմոնյանը նախ մի քանի անգամ զանգահարել է իրեն, սակայն ինքը քնած է եղել և չի պատասխանել զանգերին, ապա կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել, որում նշել է, որ կարող է համակարգիչը վաճառել տվյալ օրը, մինչև Սևան մեկնելը։ Պայմանավորվել են հանդիպել Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցում գտնվող «Կիվի» սուպերմարկետի մոտ՝ ժամը 15-ին։ Հանդիպելով՝ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ համակարգիչը գտնվում է Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքում՝ իր մորաքրոջ տանը, նախ և առաջ ինքը պետք է նրան տա 60.000 ՀՀ դրամ գումար, ապա միայն վերցնի համակարգիչը և հանձնի իրեն։ Բարձրանալով նշված շենքի մուտքերից մեկի 4-րդ կամ 5-րդ հարկ՝ Դավիթ Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ չի ցանկանում, որպեսզի իր մորաքույրը տեսնի իրեն, ապա իր մոտից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ գումարը և բարձրացել է վերևի հարկ։ Մի քանի րոպե նրան սպասելուց հետո՝ զանգահարել է նրա հեռախոսահամարին, որը գտնվել է «անհասանելի» վիճակում։ Ապա բարձրանալով վերև՝ նրան փնտրել է բոլոր հարկերում և, տանիքի դուռը բաց հայտնաբերելով, հասկացել է, որ նա խաբել է իրեն և հեռացել է շենքի տանիքով։ Վկա Էլեն Ավետիսյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 2015թ. մարտ-ապրիլ ամիսներից ճանաչում է Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանին։ Նրա հետ ծանոթացել է «Օդնոկլասնիկի» սոցիալական ցանցի միջոցով, ընկերություն է արել։ Դավիթ Սիմոնյանն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ, այդ թվում՝ 077-90-80-53, 098-71-44-66, 077-02-18-55 և այլն։ Մասնավորապես, 2015թ. ապրիլի վերջերին նա իր հետ կապնվել է վերջին երկու հեռախոսահամարների միջոցով։ Ինքը փորձել է հետաքրքրվել հեռախոսահամարները հաճախակի փոփոխելու պատճառների մասին, սակայն նա խուսափել է պատասխանել։ Այդուհանդերձ, նա նույնիսկ առաջարկել է իր տան անդամների այն հեռախոսահամարները, որոնք այլևս չեն օգտագործվում, տալ իրեն։ Ժամանակի ընթացքում Դավիթ Սիմոնյանն իրեն խոստովանել է, որ «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոս կամ նոութբուկ վաճառելու պատրվակով տարբեր մարդկանցից տարբեր ժամանակներում գումարներ է հափշտակել։ Թեև նա երբեք իրեն հստակ չի ասել, թե կոնկրետ ումից, երբ և որքան գումար է հափշտակել, սակայն պատմել է, որ այդ նպատակով մարդկանց կանչել է իր բնակության շենքի բակ, նրանցից գումարներ վերցրել, որպեսզի բարձրանա տուն և բերի համապատասխան ապրանքը, սակայն տանիքով անցել է մեկ այլ մուտք և աննկատ հեռացել է։ «Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 27.05.2015թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Վ.Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց զննելուց հետո հայտնել է, որ ճանաչում է ձախից դեպի աջ կանգնած առաջին անձին՝ ամբաստանյալին, ում հանդիպել է 23.04.2015թ-ին՝ ժամը 12:00-ից 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի բակում և վերջինս, ներկայանալով որպես Տիգրան, դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով իրենից խաբեությամբ հափշտակել է 60.000 ՀՀ դրամ՝ շենքի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում, և շենքից հեռացել է շենքի տանիքի միջոցով։ «Բջջային հեռախոսը զննելու մասին» 12.05.2015թ. արձանագրության համաձայն՝ «ALCATEL» տեսակի, «1010x» մոդելի, 865450023495725 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի «Կարճ հաղորդագրություններ» բաժնում «մուտքային» սյունակում առկա է հաղորդագրություն, որն ուղարկվել է լատինատառ գրանցված «Tiko noutbook» օգտատիրոջից՝ 077-02-18-55 հեռախոսահամարից։ Հաղորդագրությունը գրառված է հետևյալ կերպ. «Vahan jan es sevan em etum du @nzi karas ases esor ete vekalelu es asa tam nor etam»։ Ըստ Վահան Էմիլի Մարտիրոսյանի՝ վերը նշված կարճ հաղորդագրությունը նշանակում է. «Վահան ջան, ես Սևան եմ գնում, դու ինձ կարող ես ասել, թե վերցնելու ես, ասա տամ նոր գնամ»։ «Վերծանումների զննություն կատարելու մասին» 27.07.2015թ-ի արձանագրության համաձայն՝ 2015թ. ապրիլի 22-ին Դ.Սիմոնյանի կողմից օգտագործվող 077021855 և Վ. Մարտիրոսյանի կողմից օգտագործվող 077513680 հեռախոսահամարների միջև ժամը 10:33-ին, 17:35-ին, 18:49-ին, 19:30-ին, 22:05-ին հեռախոսազրույցներ են տեղի ունեցել։ Ապրիլի 23-ին՝ ժամը 10:30-ին, 077021855 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդագրություն է ուղարկվել 077513680 հեռախոսահամարին, ապա 10:50-ին, 11:41-ին դրանց միջև հեռախոսազրույց է եղել, որից հետո 077021855 հեռախոսահամարը գտնվել է «անհասանելի» վիճակում։ 077021855 հեռախոսահամարի բոլոր նշված զանգերը սպասարկվել են «Մհեր Մկրտչյան 5» ալեհավաքի կողմից։ Դատարանը, դատավճռի «Դատարանի վերլուծություն» բաժնում արձանագրել է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի (…) իրեն ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը պարզելու համար հավասարության պայմաններում, արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից (…) իր գործի (…) քննության իրավունք»։ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) ենթակետի համաձայն` «Քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները. (…), դ. հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության, և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները (…)»։ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, կիրառելով ու մեկնաբանելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) ենթակետը, եկել է այն ընդհանուր հետևության, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորություն չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուցմունք տված անձին, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տե՛ս Ունտերպերտինգերն ընդդեմ Ավստրիայի, գանգատ թիվ 9120/80, 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռ, 31-33-րդ կետեր)։ Իսկ Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) գործով վճռում Եվրոպական դատարանը զարգացրել է Ունտերպերտինգերի գործով ամրագրված իրավական դիրքորոշումը և սահմանել, որ անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չափով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա, որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնարավորություն պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տե՛ս Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1), գանգատներ թիվ 29900/96 և այլն, 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռ, 65-րդ կետ)։ Ունտերպերտինգերի և Սադակի գործերով Եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները ոչ թե կոնկրետ գործի փաստերով պայմանավորված դատողություններ են, այլ Եվրոպական դատարանի կայուն նախադեպային պրակտիկայի արտահայտություն։ Դրա մասին է վկայում այն, որ նշված իրավական դիրքորոշումները հետագայում բազմիցս վերահաստատվել ու կիրառվել են, մասնավորապես հետևյալ գործերով. Հուլկի Գյունեշն ընդդեմ Թուրքիայի, գանգատ թիվ 28490/95, 2003 թվականի հունիսի 19-ի վճիռ, 53-54-րդ կետեր, Գոսսան ընդդեմ Լեհաստանի, գանգատ թիվ 47986/99, 2007 թվականի հունվարի 9-ի վճիռ, 54-55-րդ կետեր, Բալսիտե-Լիդեիկյենեն ընդդեմ Լիտվայի, գանգատ թիվ 72596/01, 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ի վճիռ, 86-րդ կետ, Չական ընդդեմ Ալբանիայի, գանգատ թիվ 44023/02, 2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ի վճիռ, 102-րդ կետ, Խամեշինն ընդդեմ Ռուսաստանի, գանգատ թիվ 18487/03, 2010 թվականի մարտի 4-ի վճիռ, 32-րդ կետ, Ա.Ս.-ն ընդդեմ Ֆինլանդիայի, գանգատ թիվ 40156/07, 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ի վճիռ, 62-րդ կետ, և այլն։ Վճռաբեկ դատարանը, թիվ ԼԴ/0212/01/10 քրեական գործով 20.10.2011թ-ին կայացրած որոշմամբ անհրաժեշտ համարելով իրավական դիրքորոշումներ հայտնել այն դեպքերի կապակցությամբ, երբ անձը դատապարտվում է բացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա, որի կապակցությամբ սակայն հնարավորություն չի ստացել իրացնել հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքը, և հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը, գտել է, որ. «[Հ]ակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում։ Այլ կերպ` առանց հակընդդեմ հարցման` ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու արգելքը բացարձակ բնույթ չի կրում։ Ուստի այս պարագայում հանրային և մասնավոր իրավաչափ շահերի հավասարակշռությունը հնարավոր է ապահովել հանրային շահերի առավել մեծ ընդգրկմամբ»։ Թիվ ՎԲ-04/13 քրեական գործով 13.09.2013թ. կայացրած որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ. «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռում Եվրոպական դատարանը, անդրադառնալով դատապարտման հիմքում դրված ապացույցների կապակցությամբ պաշտպանության կողմի հակընդդեմ հարցում իրականացնելու (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքին («Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 կետի (դ) ենթակետ), շեշտել է, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորություն չի տրվում հարցեր ուղղել իր դեմ ցուցմունք տված վկային, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից։ Եվրոպական դատարանը, սակայն, փաստել է, որ առանց հակընդդեմ հարցման ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու արգելքը բացարձակ բնույթ չի կրում։ Այդպիսի ապացույցն օգտագործելու համար անհրաժեշտ է պահպանել երկու պահանջ, այն է՝ ա) պետք է լինի հարգելի պատճառ վկայի չներկայանալու համար, բ) անձի դատապարտումը ամբողջապես կամ վճռական չափով չպետք է հիմնված լինի այդպիսի ապացույցի վրա։ Այլ խոսքով՝ հակընդդեմ հարցման իրավունքով չապահովված վկայի ցուցմունքը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելն արդար դատաքննության իրավունքի խախտման չի հանգեցնի, եթե վկայի բացակայությունը եղել է արդարացված, և եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չի ունեցել անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում։ Ընդ որում, նման ապացույցն օգտագործելու համար դատարանը պարտավոր է ներկայացնել պատշաճ պատճառաբանություններ։ Եվրոպական դատարանը շեշտել է, որ նույնիսկ այն դեպքում, երբ բացակայող վկայի ցուցմունքը միակ կամ վճռորոշ ապացույցը չէ, վկային չհարցաքննելու համար լավ պատճառաբանություն չներկայացնելը հանգեցնում է արդար դատաքննության իրավունքի խախտման»։ Նույն որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ. «Միևնույն ժամանակ, Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռում Եվրոպական դատարանն անդրադարձել է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով երաշխավորված իրավունքների արդյունավետ իրականացումն ապահովելու նպատակով պետությունների կողմից կատարման ենթակա պարտավորություններին։ Այս առումով Եվրոպական դատարանը շեշտել է, որ վկայի բացակայությունը երկրից ինքնին բավարար չէ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 կետի (դ) ենթակետի պահանջները բավարարված դիտելու համար։ Նշված պահանջների իմաստով պետությունը պոզիտիվ պարտականություն ունի ձեռնարկել քայլեր՝ մեղադրյալին հնարավորություն ընձեռելով հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկաներին։ Հետևաբար, վկայի բացակայության դեպքում դատարանները պետք է ձեռնարկեն ողջամիտ բոլոր ջանքերը նրա ներկայությունն ապահովելու համար, այդ թվում՝ հանձնարարեն իրավասու մարմիններին հնարավոր բոլոր միջոցներով պարզել վկայի գտնվելու վայրը, իսկ անհրաժեշտության դեպքում՝ դիմեն նաև միջազգային իրավական օգնության»։ Թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/12 քրեական գործով 31.05.2014թ. կայացրած որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «[Ք]րեական դատավարությունում արդար դատաքննության հիմնարար իրավական արժեքի բաղադրատարրերից է պաշտպանության կողմի իրավունքը հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) ենթարկել մեղադրական բովանդակությամբ ցուցմունք տված վկաներին։ Ընդ որում, նշված իրավունքի իրացման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի պաշտպանության կողմին տրվի մեղադրյալի դեմ հանդես եկած անձանց ցուցմունքները վարույթի որևէ փուլում վիճարկելու, նրան հարցաքննելու համարժեք և պատշաճ հնարավորություն։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքն ընդհանուր առմամբ բովանդակում է պաշտպանության կողմի հակընդդեմ հարցման իրավունքը նաև նախաքննության փուլում կենսագործելու համար անհրաժեշտ իրավական մեխանիզմներ։ Մասնավորապես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Քննիչն իրավունք ունի կատարել նախօրոք հարցաքննված երկու այն անձանց առերեսում, որոնց ցուցմունքներում էական հակասություններ կան։ Քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում»։ Մեջբերված քրեադատավարական նորմի, ինչպես նաև առերես հարցաքննության անցկացման կարգը սահմանող այլ դրույթների համադրված վերլուծությունից ակնհայտ է, որ առերեսումը քննչական գործողություն է, որի առաջնային նպատակը ապացույց ձեռք բերելն է այն պայմաններում, երբ առկա են էական հակասություններ երկու անձանց ցուցմունքների միջև։ Մյուս կողմից, սակայն, առերեսումը նախաքննության փուլում միակ դատավարական միջոցն է, որի օգնությամբ վարույթն իրականացնող մարմինը կարող է հնարավորություն տալ անձին վիճարկել իր դեմ տրված ցուցմունքները՝ դրանով իսկ ապահովելով պաշտպանության կողմի՝ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 (դ) ենթակետով երաշխավորված իրավունքը։ Այլ խոսքով՝ առերես հարցաքննությունն իրականացվում է ոչ միայն գործով ճշմարտությունը բացահայտելու նպատակով, այլև հանդիսանում է նախաքննության փուլում մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի ապահովման միջոց»։ Անդրադառնալով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրել է, որ Դավիթ Սիմոնյանին մեղադրանք առաջադրելու համար վճռորոշ նշանակություն են ունեցել տուժող Վահան Մարտիրոսյանի ցուցմունքները, ում անձամբ հարցաքննելու հնարավորություն Դ.Սիմոնյանը ոչ մինչդատական վարույթի ժամանակ և ոչ էլ դատարանում չի ունեցել։ Գործի դատական քննության ընթացքում դատարանը գործադրել է անհրաժեշտ բոլոր ջանքերը՝ տուժող Վ.Մարտիրոսյանի ներկայությունը դատաքննությանն ապահովելու համար, ինչը հնարավորություն կտար ամբաստանյալին իրականացնել իր հակընդդեմ հարցման իրավունքը, ինչից նա զրկված է եղել նախաքննության ընթացքում։ Սակայն դատաքննությամբ պարզվել է, որ տուժող Վ.Մարտիրոսյանը հեռացել է Հայաստանից և գտնվում է Ադրբեջանում, ինչը դատարանի գնահատմամբ նշանակում է, որ դատարանը զրկված է իրավասու մարմիններին հանձնարարություն տալու միջոցով կամ միջազգային իրավական օգնության դիմելով պարզել տուժողի գտնվելու վայրը, նկատի ունենալով, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև չի գործում իրավական փոխօգնության որևէ պայմանագիր, ու հնարավոր չէ նաև Ադրբեջանի Հանրապետության համապատասխան մարմինների կողմից նշված հարցում ակնկալել բարի կամքի դրսևորում։ Ինչ վերաբերվում է մեղադրական եզրակացությամբ՝ որպես ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող, գնահատված մյուս ապացույցներին, ապա Դատարանն արձանագրել է, որ դրանց մի մասը կրկին կապված են տուժողի հետ, իսկ մյուսները բավարար չեն ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված համարելու համար։ Մասնավորապես, վկա Է.Ավետիսյանի ցուցմունքն ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանի մեղքը հաստատող փաստական տվյալներ չի պարունակում, «Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» քննչական գործողությունը կատարվել է տուժող Վ.Մարտիրոսյանի հետ, իսկ «Բջջային հեռախոսը զննելու մասին» և «Վերծանումների զննություն կատարելու մասին» արձանագրություններն առանձին վերցված բավարար չեն ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված համարելու համար, նկատի ունենալով, որ դրանք չեն պարունակում կոնկրետ փաստական տվյալներ այն մասին, որ ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը։ Դատարանը գտել է, որ առկա է Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի խախտում 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի (դ) ենթակետի հետ միասին վերցված՝ Դ.Սիմոնյանի կողմից իր դեմ ցուցմունք տված տուժողին հարցաքննելու հնարավորություն չունենալու առնչությամբ, և տուժողի՝ դատաքննությամբ հետազոտված վճռորոշ ցուցմունքների հիման վրա ամբաստանյալին դատապարտելու դեպքում կսահմանափակվի նրա՝ վճռորոշ դեր ունեցող տուժողին հարցաքննելու իրավունքը։ Դատարանի համոզմամբ, տուժողի նախաքննական ցուցմունքը որպես ապացույց օգտագործելու արդյունքում չի ապահովվի ամբաստանյալի՝ հակընդդեմ հարցման իրավունքը, հետևաբար նշված ցուցմունքն անթույլատրելի է, այն չի կարող դրվել մեղադրական դատավճռի հիմքում և պետք է հանվի ապացույցների զանգվածից, որպիսի դեպքում մնացած ապացույցները, ինչպես առանձին-առանձին վերցված, այնպես էլ համակցությամբ բավարար չեն ապացուցված համարելու համար, որ ամբաստանայլը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, ինչից էլ հետևում է, որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալը պետք է ճանաչվի անմեղ և արդարացվի՝ կատարված հանցագործությանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորություններն սպառված լինելու հիմքով։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել` (...). 2) կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի, դատավարության լեզվին չտիրապետող անձանց իրավունքների` սույն օրենսգրքով նախատեսված լրացուցիչ երաշխիքների էական խախտմամբ. (...). 2. Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտումները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ սահմանափակմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։ 3. Մեղադրանքի կողմի թույլ տված քրեադատավարական օրենքի պահանջների խախտման հետևանքով ապացուցողական նշանակությունը կորցնելու ենթակա նյութը պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ կարող է թույլատրվել որպես ապացույց։ Այդպիսի ապացույցը թույլատրվում է միայն համապատասխան կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Փաստական տվյալների` որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը, ինչպես նաև վարույթում դրանց սահմանափակ օգտագործման հնարավորությունը հաստատում է վարույթն իրականացնող մարմինը` սեփական նախաձեռնությամբ կամ կողմի միջնորդությամբ։ 2. Ապացույցի թույլատրելիությունը հիմնավորելու պարտականությունն ընկած է այն ձեռք բերող կողմի վրա։ Եթե ապացույցը ձեռք բերելիս պահպանվել են սույն օրենսգրքի բոլոր պահանջները, ապացույցի անթույլատրելիությունը հիմնավորելու պարտականությունը կրում է դրա թույլատրելիությունը վիճարկող կողմը»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճման` կատարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները», իսկ նույն օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը պարտավոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ»։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանի վերը նշված եզրահանգումները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար, ուստի դատական ակտը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով նոր քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` մեղադրյալն ունի պաշտպանության իրավունք: Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը մեղադրյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնել պաշտպանության իր իրավունքը: Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի պահանջների` մեղադրյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի` (...) 6) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց, առերես հարցաքննվել իր դեմ վկայած անձանց հետ. (...): Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դրանցում առկա է ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի կողմից գործը վարող քննիչին հասցեագրված 27.07.2015 թվականի դիմումը, որով վերջինս հայտնել է, որ տեղեկացված է, որ կանչվել է առերես հարցաքննության մասնակցելու համար, սակայն օգտվելով մեղադրյալի իր իրավունքից, հրաժարվում է մասնակցել որևէ քննչական կամ դատավարական գործողության /հատոր 2, գ.թ.85/: Այս պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավորված չեն Դատարանի եզրահանգումներն այն մասին, որ տուժող Վահան Մարտիրոսյանին ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը ոչ մինչդատական վարույթի ընթացքում, ոչ էլ դատարանում, անձամբ հարցաքննելու հնարավորություն չի ունեցել, քանի որ գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալին տրվել է տուժող Վահան Մարտիրոսյանի հետ առերեսվելու հնարավորություն, սակայն ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանն օգտվելով մեղադրյալի` իր իրավունքից, հրաժարվել է մասնակցելու հիշյալ դատավարական գործողությանը, ինքն իրեն զրկելով հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքից: Այս առումով, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Դատարանն անտեսելով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ուղղված վերը նշված դիմումի առկայությունը, վերջինիս վերաբերյալ որևէ փաստարկ, հիմնավորում կամ պատճառաբանություն չի ներկայացրել: Բացի այդ, համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է: Ըստ նույն օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի պահանջների` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: Համաձայն նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջների` 1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ: Տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ինչպես «Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրությունը, այնպես էլ «Բջջային հեռախոսը զննելու մասին» և «Վերծանումների զննություն կատարելու մասին» արձանագրությունները որպես ապացույց ձեռք են բերվել գործող օրենսդրության պահանջներին համապատասխան, դրանք թույլատրելի են և վերաբերելի: Մասնավորապես` «Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրությունը, ըստ որի` (...) տուժող Վ.Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց զննելուց հետո հայտնել է, որ ճանաչում է ձախից դեպի աջ կանգնած առաջին անձին՝ ամբաստանյալին, ում հանդիպել է 23.04.2015թ-ին՝ ժամը 12:00-ից 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի բակում և վերջինս, ներկայանալով որպես Տիգրան, դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով իրենից խաբեությամբ հափշտակել է 60.000 ՀՀ դրամ՝ շենքի 4-րդ կամ 5-րդ հարկում, և շենքից հեռացել է շենքի տանիքի միջոցով (...), իր մեջ պարունակում է կոնկրետ փաստական հանգամանք այն մասին, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը կատարել է իրեն վերագրվող ենթադրյալ հանցագործությունը: Այս առումով, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ այն հանգամանքը, որ «Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրությունը կազմվել է տուժողի մասնակցությամբ, ինքնին չի նվազեցնում հիշյալ ապացույցի ապացուցողական նշանակությունը, և այն` քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների համակցությամբ գնահատման արդյունքում կարող է բավարար հիմք հանդիսանալ սույն քրեական գործով ճիշտ եզրահանգման հանգելու համար: Վերոգրյալից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ գործը քննելիս և լուծելիս Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջների խախտում, ինչը` նույն օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով հիմք է դատական ակտը բեկանելու համար, ուստի Դատարանի վիճարկվող դատական ակտը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով` նոր քննության: Նոր դատաքննության ընթացքում անհրաժեշտ է գործող օրենսդրության պահանջներին համապատասխան, սույն գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատության ենթարկել դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, որից հետո միայն հնարավոր կլինի գալ համապատասխան հետևության` ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի մեղավորության կամ անմեղության վերաբերյալ: Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ գտնում է, որ քրեական գործով վարույթի ընթացքում ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել ստորագրություն չհեռանալու մասին` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 398-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` սույն գործով մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան, այլ կազմով` նոր քննության: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրություն չհեռանալու մասին` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 25-10-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-12-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 243, 102, 118, 131, 77 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-12-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 243, 102, 118, 131, 77 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-31320/16 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-04-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-04-2017 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Անժելա |
| Ազգանուն | Հոբոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Դավիթ Սիմոնյան Ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի /ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի 1-ին մասով - ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով և տուգանք` 400.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 19.04.2017թ. դատավճիռը : Դավիթ Սիմոնյանին արդարացնել` նրան առաջադրված մեղադրանքում կամ արարքի վաղեմության ժամկետը լրանալու հիմքով կարճել քրեական գործի վարույթը և դադարեցնել քրեական հետապնդումը Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 26-05-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 26-05-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 29-05-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է և քրեական գործի վարույթը կարճվել է
| Ամսաթիվ | 04-08-2017 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԿԴ/0201/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ «04» օգոստոսի 2017թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր դատավորներ դատական նիստերի քարտուղար դատախազ պաշտպան ամբաստանյալ Մ.Պապոյան Ա.Դանիելյան Ռ.Բարսեղյան Ա.Ջուլհակյան Մ.Նալբանդյան Մ.Ալավերդյան Դ.Սիմոնյան դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի (ծնված` 1988 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում` դատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի 124-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2017 թվականի ապրիլի 19-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքը` ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13832114 քրեական գործը: 2015 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13108315 քրեական գործը: 2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13108315 քրեական գործը միացվել է թիվ 13832114 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13832114 համարով: 2015 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2015 թվականի մայիսի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13148215 քրեական գործը: 2015 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13148215 քրեական գործը միացվել է թիվ 13832114 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13832114 համարով: 2015 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` դիմողի բացակայության հիմքով: 2015 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 13832114 քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքների համար, որ նա, խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունվարի 10-ին` ժամը 16։00-ի սահմաններում, Էռնեստ Մկրտչյանին «Այֆոն 5 էս» տեսակի բջջային հեռախոս և «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի բակում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խաբեությամբ, վերցրել է 40.000 ՀՀ դրամ, ապա բջջային հեռախոսն ու համակարգիչը գրավառուից վերցնելու և Էռնեստ Մկրտչյանին տրամադրելու առիթով մտել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենք և հեռացել` հափշտակելով Էռնեստ Մկրտչյանին պատկանող զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամը: Բացի այդ նա, խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի ապրիլի 23-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում, ներկայանալով որպես Տիգրան, Վահան Մարտիրոսյանին «Սամսունգ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ վաճառելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ շենքի մուտքում, վերջինի վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խաբեությամբ, վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ, ապա համակարգիչն իր մորաքրոջից վերցնելու և Վահան Մարտիրոսյանին տրամադրելու առիթով մտել է շենք և հեռացել` հափշտակելով Վահան Մարտիրոսյանին պատկանող զգալի չափի` 60.000 ՀՀ դրամը: 2015 թվականի օգոստոս 4-ին Դավիթ Սիմոնյանի վերաբերյալ թիվ 13832114 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0201/01/15 համարը: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ տուժող Էռնեստ Մկրտչյանի դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` տուժողի և նրա հաշտության հիմքով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավճռի համաձայն` Դավիթ Սիմոնյանը ճանաչվել է անմեղ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացվել` կատարված հանցագործությանը նրա մեղավորությունն ապացուցված չլինելու և նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները սպառված լինելու հիմքով: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացվել է: 2016 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Երևան քաղաքի Կնետրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանի վերաքննչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 30-ի դատավճիռը բեկանվել և գործն ուղարկվել է նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության: Ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը` մինչև որոշման ուժի մեջ մտնելը: Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի ապրիլի 19-ի թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավճռի համաձայն` Դավիթ Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 8-ի դատավճռով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը լրիվ գումարելու միջոցով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացվել է և նա կալանքի է վերցվել դատական նիստերի դահլիճում: Դավիթ Սիմոնյանի ազատազրկման ձևով պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2017 թվականի ապրիլի 19-ից: 2017 թվականի ապրիլի 26-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի ապրիլի 19-ի թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 դատավճռի դեմ: 2017 թվականի հունիսի 16-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները. Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Դ.Սիմոնյանը հայտնեց, որ չի առարկում, որպեսզի քննարկվի իր նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հարցը: Դատախազ Մ.Նալբանյանն առարկեց վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու դեմ` մասնավորապես նշելով, որ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության նոր հանցանքի կատարմամբ, քանի որ ներկայում Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով իրականացվում է քրեական հետապնդում: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Դավիթ Սիմոնյանը չի առարկել, որպեսզի քննարկվի իր նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հարցը, անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ միայն նշված հարցին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` «քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները», իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ «դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման մեջ նշել է, որ. «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի վերլուծությունից երևում է, որ թեև թվարկված հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն` 1. ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների: 2. ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը: (...): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները. 1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. 2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. 3) տասը տարի` ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. 4) տասնհինգ տարի` առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից: 2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից: 3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից: 4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը երկու տարի է, այսինքն` Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող արարքը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է: Ըստ առաջադրված մեղադրանքի` Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն ավարտվել է 2015 թվականի ապրիլի 23-ին: Միաժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում են Դավիթ Սիմոնյանին վերագրվող արարքի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված վաղեմության ժամկետները կասեցված կամ ընդհատված լինելու վերաբերյալ տվյալները: Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով, որ Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունն ավարտված համարելու օրվանից անցել է ավելի քան 2 տարի և Վերաքննիչ դատարանի տրամադրության տակ առկա չէ փաստական որևէ տվյալ այն մասին, որ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանքի կատարմամբ, ինչպես նաև Դավիթ Սիմոնյանը չի առարկում վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով իր վերաբերյալ քրեական գործի կարճման ու քրեական հետապնդման դադարեցման դեմ, գտնում է, որ պետք է թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով: Ինչ վերաբերում է դատախազի այն պնդմանը, որ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության նոր հանցանքի կատարմամբ, քանի որ ներկայում Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով իրականացվում է քրեական հետապնդում, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով, իսկ սույն քրեական գործով Դավիթ Սիմոնյանին մեղսագրվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունն ավարտված համարելու օրվանից հետո առկա չէ վերջինի նկատմամբ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռ, ուստի նման պայմաններում դատախազի կողմից նշված վերոգրյալ հանգամանքը չի կարող արգելք հանդիսանալ Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական գործի կարճման ու քրեական հետապնդման դադարեցման համար: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խափանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրաժեշտությունը: Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորմամբ սույն քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի Դավիթ Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 151-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Թիվ ԵԿԴ/0201/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով: Դավիթ Ռոբերտի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-08-2017 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 20-09-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 7 հատորից. 243, 102, 118, 131, 77, 134, 72 թերթերից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 20-09-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 7 հատորից. 243, 102, 118, 131, 77, 134, 72 թերթերից: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-27598/17 |