Գործ
ԵԿԴ/0191/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,16,, հոկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Հ.Խաչատրյանի
Տուժող Ժ.Գրիգորյանի
Հանրային Պաշտպան Ա.Ղազարյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գոռ Սամվելի Սարգսյանի` ծնված
08.01.1990թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ,
ամուրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված,
հաշվառված և բնակվում է` Երևան քաղաքի
Վարդանանց փողոցի 115 տանը, ունի հոգեկան
առողջության խնդիրներ՝ տառապում է «սահմանային
մտավոր թերզարգացում» հիվանդությամբ,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ
հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է
ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Սույն քրեական գործով մեղադրյալ, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 115 տան բնակիչ, 1990թ. հունվարի 8-ին ծնված Գոռ Սամվելի Սարգսյանը, 2008թ.-ին հանրապետական զինվորական բժշկական հանձնաժողովի եզրակացությամբ պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայության համար ոչ պիտանի ճանաչվելուց հետո, հաշվառման է կանգնել «Ավան հոգեկան առողջության կենտրոնում»։
Գոռ Սամվելի Սարգսյանը 2015թ. մարտի 12-ին զբոսնելու նպատակով դուրս է եկել տնից, ապա քայլելով գնացել է Գր.Լուսավորչի փողոց, որտեղից ցանկացել է քայլելով ուղղվել դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Ժամը 12։40-ի սահմաններում, գտնվելով կրկեսի նախկին շենքի մոտակայքում, նկատել է «Գ.Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի» կողմից իրեն ընդառաջ եկող ժաննա Ալեքսանդրի Գրիգորյանին։ Այդ պահին նրա մոտ ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու դիտավորություն է ծագել, և նա որոշել է բացահայտ հափշտակել միայնակ իրեն ընդառաջ եկող կնոջ՝ Ժ.Գրիգորյանի, մոտ եղած գումարը։ Իր հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով մոտեցել է նրան, ապա վերջինիս մոտ գումարի առկայությունը ստուգելու պատրվակով ձևացել է հիվանդ, քաղցած և գումար է խնդրել իրեն օգնելու համար։ Խղճալով նրան՝ Ժ.Գրիգորյանը բացել է իր ձեռքի պայուսակը, դրա միջից հանել է իր՝ 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 1.700 ՀՀ դրամ գումար, բացել է դրա շղթան։ Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանը նայել է դրամապանակի մեջ՝ դրանում գումարի առկայությունը պարզելու համար, և համոզվելով, որ դրամապանակում առկա է գումար, քաշելու միջոցով Ժ.Գրիգորյանի ձեռքից ակնթարթորեն խլել է այն և դիմել է փախուստի։ Ժ.Գրիգորյանը փորձել է հետևել նրան, կանչել է նրա հետևից, որպեսզի վերադարձնի իր դրամապանակը, սակայն նրան կորցրել է իր տեսադաշտից։ Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանը, իր հանցավոր արարքն ավարտին հասցնելու համար, վազել է դեպի փողոցի երթևեկելի հատված, ընթացքից կանգնեցրել է տվյալ պահին փողոցի հատվածով անցնող՝ «Մանչո» տաքսի ծառայությանը պատկանող և Գեղամ Մկրտչյանի կողմից վարվող «34 ZF 406» հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենան, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին և խնդրել է վարել դեպի Հանրապետության հրապարակ։ Ապա, հափշտակած գումարից վճարելով իր փոխադրավճարը՝ Նալբանդյան փողոցի սկզբնամասում իջել է տաքսուց, քայլելով կտրել-անցել Հանրապետության հրապարակը և ուղղվել է դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Այնուհետև, զբոսնելով Երևան քաղաքի կենտրոնական հատվածում և խորհելով իր կատարած արարքի համար, հասկացել է, որ սխալ է գործել։ Նույն օրը ժամը 17։30-ին, ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին և հայտնել է կատարածի մասին։
ՀՀ ԱՆ կից միջգերատեսչական ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի եզրակացությամբ` «Գոռ Սամվելի Սարգսյանի մոտ հայտնաբերվել է «սահմանային մտավոր թերզարգացում» և նա ճանաչվել է մեղսունակ»։

Փաստի առթիվ 2015 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
18.03.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գոռ Սամվելի Սարգսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

2015թ. մարտի 12-ին Գոռ Սամվելի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանում, Ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ունի առողջական խնդիրներ և մոտավորապես 6 ամիս բուժվել է հոգեբուժարանում։ Դեպքի օրը /օրը կոնկրետ չի հիշում/ իր դեղերը չխմելու, ինչպես նաև հաց չուտելու պատճառով իրեն լավ չի զգացել։ Դուրս է եկել տանից և գնացել զբոսնելու։ Քայլելով հասել է Գ.Սունդուկյանի անվան Ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտակայք, որտեղ մոտնալով իրեն անծանոթ մի կնոջ, ով հանդիսանում է սույն գործով տուժող Ժ.Գրիգորյանը, խնդրել է իրեն տալ որոշակի գումար` հաց գնելու նպատակով։ Ժ.Գրիգորյանը, խղճալով իրեն, բացել է պայուսակը, որպեսզի հանի դրամապանակը և իրեն տա որոշակի գումար, սակայն, այդ պահին, մինչ նրա կողմից դրամապանակը հանելը, իր մոտ դիտավորություն է առաջացել հափշտակել է վերջինիս պայուսակը, ինչը և արել է։ Տուժողի ձեռքից վերցնելով դրամապանակը, դիմել է փախուստի։
Հայտնել է, որ ներկա պահին չի կարողանում հասկանալ, գիտակցել, թե ինչու է նման արարք կատարել, քանի որ նախկինում երբևէ նման բան չի արել։ Դեպքից հետո, զղջալով իր կատարած արարքի համար, ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին։
Հափշտակված դրամապանակի մեջ եղել է ընդամենը 1700 ՀՀ դրամ` 1000 /մեկ հազար/ թղթադրամ և մետաղադրամներ։ Երբ ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին, ոստիկաններին է ներկայացրել իր կողմից հափշտակված՝ պայուսակի մեջ եղած գումարի մի մասը` 1000 ՀՀ դրամը։
Ամբաստանյալը դատարանում հայտնել է, որ ներկայումս բնակվում է մոր, ավագ եղբոր և տատի հետ, որոնցից ոչ մեկը չի աշխատում, իսկ փոքր եղբայրը գտնվում է ժամկետային զիվորական ծառայության մեջ։ Հայրը մեկնել է ՌԴ՝ արտագնա աշխատանքի, որտեղ աշխատում է որպես տաքսու վարորդ և միայն նա է հոգում իրենց ընտանիքի կարիքները։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Ժաննա Գրիգորյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ. մարտի 12-ին ժամը 12։30-ից-13։00-ն ընկած ժամանակահատվածում քայլել է Գ.Սունդուկյանի անվան Ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտակայքից դեպի կանգառի կողմ, երբ այդ ընթացքում իրեն է մոտեցել անծանոթ մի երիտասարդ, նույն ինքը` քրեական գործով ամբաստանյալ Գոռ Սարգսյանը։ Մոտենալով իրեն, քաղաքավարի կերպով խնդրել է օգնել, մասնավորապես տրամադրել գումար` ուտելիք` հաց, գնելու նպատակով։ Պատճառաբանել է, որ հիվանդ է, ունի առողջական խնդիրներ և քանի օր է, ինչ ընդհանրապես ոչինի չի կերել։ Լսելով այդ ամենը, խղճացել է, բացել պայուսակը, որպեսզի հանի դրամապանակը և օգնի վերջինիս` տրամադրելով ուտելիք գնելու համար գումար։ Սակայն չի հասցրել բացել դրամապանակը և հանել որոշակի գումար, քանի որ Գոռ Սարգսյանը հափշտակել է այն` դիմելով փախուստի։ Ապա, վազել է նրա ետևից, բղավել, որպեսզի կանգնի կամ թեկուզ վերադարձնի դրամապանակի մեջ գտնվող տան բանալիները, սակայն Գ.Սարգսյանը որևէ կերպ չի արձագանքել և չի կանգնել։ Այնուհետև, վերջինս կորել է իր տեսադաշտից։ Այդ ընթացքում հուզվել է, իրեն են մոտեցել Ֆրանսիական դեսպանատան մոտ գտնվող աշխատակիցները, որոնց ներկայացրել է կատարվածը։ Կարծում է, որ երբ դիմել է փախուստի, Գ.Սարգսյանը նստել է ինչ-որ ավտոմեքենա, քանի որ այդ ընթացքում ակնթարթորեն կորել է իր տեսադաշտից։
Հետագայում դիմել է ոստիկանություն, որից հետո մի քանի օր անց եկել է Գ.Սարգսյանի եղբայրը և փոխհատուցել պատճառված վնասը։ Դրամապատակում եղել մոտավորապես 1600-1700 ՀՀ դրամ։
Տուժող Գրիգորյանը դատարանին հայտնել է, որ հաշտվել է ամբաստանյալ Սարգսյանի հետ և նրա նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի վերոգրյալ ապացույցներից ամբաստանյալ Գ.Սարգսյանի մեղքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.

Գեղամ Մկրտչյանի` 13.03.2015թ. որպես վկա տրված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ`

«Չունի մշտական աշխատանք, վարում է տաքսի։ 2015թ. մարտի 12-ին ժամը 12։30-ից 13։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր կողմից վարվող «Մանչո» տաքսի սերվիսին պատկանող ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Գր.Լուսավորիչ փողոցով դեպի Երևանի քաղաքապետարանի ուղղությամբ, երբ ճանապարհին՝ ավելի ստույգ «Գ.Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի» մոտ մեքենան կանգնեցրել է նախկինում իրեն անծանոթ մի երիտասարդ, նստել և խնդրել է իրեն տանել Հանրապետության հրապարակ։ Հետագայում, ոստիկանության բաժնում իմացել է, որ այդ երիտասարդը Գոռ Սարգսյանն է։ Կարծում է, որ նա շտապում էր, քանի որ մի քանի անգամ խնդրել է արագ վարել մեքենան։ Ինքը նրան տարել է Հանրապետության հրապարակ, և նա մեքենայից իջել է Նալբանդյան փողոցի սկզբնամասում՝ մոտավորապես մետրոյի` «Հանրապետության հրապարակ» կայարանի մոտ։ Ուշադրություն չի դարձրել, թե նա որ կողմ է ուղղվել, քանի որ, մի փոքր առաջանալով, մեքենայով նոր ուղևոր է վերձրել ու շարժվել այլ ուղղությամբ։ Գ.Սարգսյանի փոխադրավճարը կազմել է 600 ՀՀ դրամ, և նա վճարել է մեկ հատ 500 ու մեկ հատ 200 դրամանոց մետաղադրամներ, իսկ ինքը նրան վերադարձրել է 100 դրամանոց մեկ մետաղադրամ։
Ինքը ուշադրություն չի դարձրել, թե ինչ կար Գ.Սարգսյանի ձեռքում, քանի որ ճանապարհի այն հատվածին, որով նրան տարել է Հանրապետության հրապարակ, միշտ խցանումներ են լինում, կան շատ լուսատուներ, հետևաբար իր ուշադրությունը կենտրոնացրել է մեքենան վարելու վրա, չնայած, որ այդ երիտասարդը նստել է իր կողքի նստատեղին։
Գ.Սարգսյանի հետ ընդհանրապես չի զրուցել, բացառությամբ, երբ վերջինս հայտնել է, որպեսզի արագ քշի, իսկ ինքը պատասխանել է «եղավ»։ Երբ մոտեցել է իր ավտոմեքենային, մեքենայի հետևի մասից հարցրել է, արդյող «ազատ է» և նստել է մեքենան։ Չի նկատել, թե Գ.Սարգսյանը մեքենային մոտեցել է վազելով, թե քայլելով։ Երբ իրեն հրավիրել են Ոստիկանության բաժին, այնտեղ նոր միայն տեղեկացել է, որ Գ.Սարգսյանը հափշտակել է մի կնոջ դրամապանակ»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 36-37, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` «զննության մասնակից, տուժող ժաննա Գրիգորյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Գր.Լուսավորչի փողոցի 4 հասցեի դիմաց գտնվող վայրը և հայտարարել է, որ այդ վայրում է հափշտակվել իր դրամապանակը։ Նաև մատնացույց է արել դեպի «Գ.Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն» ուղղությունը և հայտարարել է, որ այդ կողմ է փախել դրամապանակը հափշտակած անձը։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 12-14, դատական նիստի արձանագրությունը/

Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` «Տուժող Ժաննա Գրիգորյանը իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում մատնացույց է արել Գոռ Սամվելի Սարգսյանին և հայտարարել է, որ նա է 2015թ. մարտի 12-ին ժամը 12։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գր.Լուսավորչի փողոցում մոտեցել իրեն, խնդրել օգնել գումարով, ապա բացահայտ հափշտակել իր դրամապանակը։
Գոռ Սարգսյանը հայտնել է, որ ճանաչում է Ժ.Գրիգորյանին, ում դրամապանակը 2015թ. մարտի 12-ին ժամը 12։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գր.Լուսավորչի փողոցում բացահայտ հափշտակել է և դիմել փախուստի։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 22-23, դատական նիստի արձանագրությունը/

Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` «Մեղադրյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Գր.Լուսավորչի փողոցի սկզբնամասում գտնվող վայրը և հայտարարել է, որ այդ վայրում է հափշտակել Ժ.Գրիգորյանի դրամապանակը։ Ապա, մատնացույց է արել դեպի «Գ.Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն» ուղղությունը և հայտարարել է, որ այդ կողմ է փախել դրամապանակը հափշտակելուց հետո։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 146-149, դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի կողմից թիվ 30/5960 առ 20.04.2015թ. գրությամբ ուղարկված, «Փարքինգ Սիթի Սերվիս» ՓԲ ընկերությունից ստացված էլեկտրոնային կրիչով և զննություն կատարելու արձանագրությամբ, որոնցով հաստատվում է, որ 2015թ. մարտի 12-ի Երևան քաղաքի Գր.Լուսավորչի փողոցի 4 հասցեի մոտ Ժ.Գրիգորյանին դիմաց ժամը 12։42։11-ին կանգնում է Գ.Սարգսյանը։ Ապա, Ժ.Գրիգորյանը բացում է իր ձեռքի պայուսակը, դրա միջից հանում է դրամապանակը, որը ժամը 12։42։35-ին, նրա ձեռքից քաշելով, հափշտակում է Գ.Սարգսյանը և դիմում փախուստի՝ «Գ.Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի» ուղղությամբ։ Ապա, մայթից դուրս է գալիս ճանապարհի երթևեկելի հատված, շարունակում է վազելով առաջանալ և ընթացքից կանգնեցնում է մուգ կանաչ գույնի «Տաքսի Մանչո» լատինատառ գրառումով «34 ZF 406» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, նստում է վարորդի կողքի նստատեղին, և ավտոմեքենան հեռանում է։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 57-59, դատական նիստի արձանագրությունը/

Իրեղեն ապացույց չանաչված 1000 /մեկ հազար/ ՀՀ դրամ անվանական արժեքով ԱԱ16759357 սերիա համարի թղթադրամը, որը 12.03.2015թ.-ին մեղադրյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանի կողմից ներկայացվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 18, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Գոռ Սամվելի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Գոռ Սամվելի Սարգսյանը 2015թ. մարտի 12-ին զբոսնելու նպատակով դուրս է եկել տանից, ապա քայլելով գնացել է Գր.Լուսավորչի փողոց, որտեղից ցանկացել է քայլելով անցնել դեպի Մաշտոցի պողոտա։ ժամը 12։40-ի սահմաններում, գտնվելով կրկեսի նախկին շենքի մոտակայքում, նկատել է «Գ.Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի» կողմից իրեն ընդառաջ եկող ժաննա Ալեքսանդրի Գրիգորյանին։ Այդ պահին նրա մոտ ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու դիտավորություն է ծագել, և նա որոշել է բացահայտ հափշտակել միայնակ իրեն ընդառաջ եկող կնոջ՝ Ժ.Գրիգորյանի, մոտ եղած գումարը։ Իր հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով մոտեցել է նրան, ապա վերջինիս հայտնելով, որ հիվանդ է ու քաղցած՝ գումար է խնդրել իրեն օգնելու համար։ Խղճալով նրան՝ Ժ.Գրիգորյանը բացել է իր ձեռքի պայուսակը, դրա միջից հանել է իր՝ 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 1.700 ՀՀ դրամ գումար ու բացել դրա շղթան։ Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանը նայել է դրամապանակի մեջ՝ դրանում գումարի առկայությունը պարզելու համար, և համոզվելով, որ դրամապանակում առկա է գումար, քաշելու միջոցով Ժ.Գրիգորյանի ձեռքից ակնթարթորեն խլել է այն և դիմել է փախուստի։ Ժ.Գրիգորյանը փորձել է հետևել նրան, բղավել է հետևից, որպեսզի վերադարձնի իր դրամապանակը, սակայն նրան կորցրել է իր տեսադաշտից։ Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանն իր հանցավոր արարքն ավարտին հասցնելու համար, վազել է դեպի փողոցի երթևեկելի հատված, ընթացքից կանգնեցրել է տվյալ պահին փողոցի հատվածով անցնող՝ «Մանչո» տաքսի ծառայությանը պատկանող և Գեղամ Մկրտչյանի կողմից շահագործվող «34 ZF 406» հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենան, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին և խնդրել է վարել դեպի Հանրապետության հրապարակ։ Ապա հափշտակած գումարից վճարելով իր փոխադրավճարը՝ Նալբանդյան փողոցի սկզբնամասում իջել է տաքսուց, քայլելով կտրել-անցել Հանրապետության հրապարակը և ուղղվել է դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Այնուհետև, զբոսնելով Երևան քաղաքի կենտրոնական հատվածում և խորհելով իր կատարած արարքի համար, հասկացել է, որ սխալ է գործել։
Նույն օրը ժամը 17։30-ին, ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին և հայտնել է կատարածի մասին։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Գոռ Սամվելի Սարգսյանը կատարել է Ժ.Գրիգորյանի գույքի` դրամապանակի, բացահայտ հափշտակություն, այսինքն, Գոռ Սամվելի Սարգսյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ, դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.

ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանը ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը նրա հարազատների կողմից կամովին հատուցելը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում նաև ամբաստանյալի կողմից ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին ինքնակամ ներկայանալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, և այն, որ Գոռ Սամվելի Սարգսյանն ունի առողջական խնդիրներ և նրա մոտ առկա է «Սահմանային մտավոր թերզարգացում» հոգեկան հիվանդությունը։

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը, անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գոռ Սամվելի Սարգսյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Գոռ Սամվելի Սարգսյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանը տուգանքի չափը որոշելիս հաշվի է առնում ամբաստանյալի գույքային դրությունը, ընտանեկան վիճակն ու ամսեկան վաստակի չափը։ Մասնավորապես, դատարանը, հաշվի առնելով Գ.Սարգսյանի գույքային դրությունը, փաստում է, որ ամբաստանյալ նա ներկայումս չի աշխատում, այլ խոսքով, չունի ամսական եկամուտ, վաստակ։ Բացի այդ, ամբաստանյալը բնակվում է մոր, տատի և ավագ եղբոր հետ միասին։ Մայրը նախկինում աշխատել է դպրոցում, իսկ ներկայումս չի աշխատում` քանի որ խնամում է Գ.Սարգսյանին՝ նրա առողջական վիճակից ելնելով։ Ավագ եղբայրը նախկինում աշխատել է ոստիկանության համակարգում, սակայն ներկայումս ազատվել է ծառայությունից և չունի աշխատանք։ Ընտանիքի միակ կերակրողը, փաստորեն` հայրը, ներկա պահին գտնվում է Սոչի քաղաքում և աշխատում է որպես վարորդ։
Այսպիսով հաշվի առնելով ամբաստանյալի գույքային դրությունը, դատարանը գտնում է թույլատրելի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նրա կողմից տուգանքը մաս մաս վճարելու հնարավությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«/.../ Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Այդ դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճարման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը։ Նշված արտոնությունը դատարանի որոշմամբ ուժը կորցնում է, եթե դատապարտյալը խախտում է տուգանքի վճարման ժամանակացույցով սահմանված պարտավորությունների կատարումը։ Դատապարտյալի կողմից տուգանքի վճարման ժամանակացույցով սահմանված պարտավորությունների կատարումը խախտելու դեպքում տուգանքը կամ տուգանքի չվճարված մասը փոխարինվում է հանրային աշխատանքներով` սույն հոդվածի չորրորդ մասով սահմանված կարգով»։
Դատարանն, անդրադառնալով Գոռ Սամվելի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Միաժամանակ, լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, քրեական գործով իրեղեն այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված` «Փարքինգ սիթի» ՓԲԸ-ից ստացված, էլեկտրոնային կրիչը /լազերային սկավառակը/ պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված` ԱԱ16759357 սերիական համարի 1000 /մեկ հազար/ ՀՀ դրամ անվանական արժեքով թղթադրամը պետք է վերադարձնել տուժող Ժաննա Գրիգորյանին։


4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գոռ Սամվելի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով նշանակված տուգանքի վճարման ժամկետ սահմանել մինչև 2016թ-ի հոկտեմբերի 17-ը։
Գոռ Սամվելի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Փարքինգ սիթի» ՓԲԸ-ից ստացված, էլեկտրոնային կրիչը /լազերային սկավառակը/՝ պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ ԱԱ16759357 սերիական համարի 1000 /մեկ հազար/ ՀՀ դրամ անվանական արժեքով թղթադրամը՝ վերադարձնել տուժող Ժաննա Գրիգորյանին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն