Գործ
ԵԿԴ/0187/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,18,, ապրիլի 2016թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝

Մեղադրող Ա. Մանուկյանի

Տուժող Ա.Մարգարյանի

Հանրային պաշտպան Ռ.Սիրեկանյանի


դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանի` ծնված 07.06.1994թ.-ին Մասիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում դատված`

Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 31.05.2012թ.-ին կայացված դատավճռով` ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պատիժը` 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ Քննվող քրեական գործով հանցանքը կատարելու պահին գտնվել է փորձաշրջանի մեջ։

Հաշվառված և բնակվել է` ՀՀ Արարատի մարզ, ք.Մասիս, 3-րդ թաղամաս, 13 շենքի թիվ 38 բնակարանում,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ
հոդվածի 1-ին մասով, որպես կալանավորմանն
այլընտրանքային խափանման միջոց է ընտրված
գրավը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի՝

«Երևան քաղաքի բնակիչ, գործով տուժող Արտյոմ Կորյունի Մարգարյանը 2014թ. հուլիսի 08-ի երեկոյան իր ընկեր, գործով վկա` Գոռ Կիրակոսյանի, և վերջինիս ընկերներ, վկաներ Էրիկ Սարիբեկյանի և Էմիլ Կտեյաեի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքում գործող, Գ.Կիրակոսյանին պատկանող կահույքի արտադրամասում, որտեղ միասին սնվել են և օգտագործել ոգելից խմիչք։
Այնուհետև, նույն օրը ժամը 23։45-ի սահմաններում Ա.Մարգարյանը, Գ.Կիրակոսյանը և Է.Սարիբենյանը որոշել են ուղևորվել Երևան քաղաքի Խանջյան փոցոցում գործող «Ֆուլ» ակումբ` զվարճանալու, իսկ Է.Կտեյանը իր անձնական գործերով գնացել է Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան։ Հասնելով Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում գործող «Ֆուլ» ակումբ, Ա.Մարգարյանը, Գ.Կիրակոսյանը և Է.Սարիբեկյանը մտել են ներս, նստել սրահի ձախ հատվածում գտնվող թիվ 1 սեղանի շուրջ և գարեջուր պատվիրել։ Որոշ ժամանակ անց Է.Սարիբեկյանը գնացել է տուն, իսկ Ա.Մարգարյանը և Գ.Կիրակոսյանը մնացել են ակումբում։
Մասիս քաղաքի 3-րդ թաղամասի թիվ 13 շենքի 3-րդ բնակարանի բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանը 2014թ. հուլիսի 08-ին իր բնակարանում հյուրընկալել է նախկինում ուրիշի գույքի հափշտակություններ կատարելու համար ազատազրկման դատապարտված, Արարատի մարզի Նոր Խարբերդ գյուղի բնակիչ Արամ Վահանի Պողոսյանին և վերջինիս հետ ՀՀ ԱՆ «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժը կրած Աբովյան քաղաքի բնակիչ Արմեն Արշավիրի Մկրտչյանին, որի ընթացքում վերջիններս օգտագործել են ոգելից խմիչքներ, ապա որոշել են գնալ Ա.Գաբրիելյանի ծանոթ, գործով վկա Ռաֆիկ Հարտենյանի աշխատանքի վայր հանդիսացող` Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» ակումբ և զվարճանալ։ Հիշյալ ակումբ գնալու և զվարճանալու նպատակով նրանց են միացել նաև Մասիս քաղաքի բնակիչներ Էդվարդ Շադյանը և Աբրահամ Ավետիսյանը, ինչից հետո բոլորով Մասիս քաղաքի հրապարակից պատահական տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում գործող «Ֆուլ» ակումբ։ Հասնելով հիշյալ ակումբ, Ա.Գաբրիելյանը, Ա.Մկրտչյանը, Ա.Պողոսյանը, Ա.Աբրահամյանը և Է.Շադյանը մտել են ներս, նստել են սրահի միջնամասում գտնվող թիվ 4 սեղանի շուրջ և գարեջուր պատվիրել։
Այնուհետև, 2014թ. հուլիսի 09-ի ժամը 01։00-ի սահմաններում «Ֆուլ» ակումբում հիշյալ երկու սեղանների հաճախորդների միջև երգ պատվիրելու հարցի շուրջ սկսվել է վիճաբանություն, որը շարունակվել է ակումբի դիմացի հատվածում՝ Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում։ Արդեն փողոցում կողմերի միջև ակումբում սկսված վրճաբանությունը վերաճել է կռվի, որի ընթացքում մեղադրյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածել է տուժող Արտյոմ Մարգարյանի կրծքավանդակի աջ կեսին՝ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կրծքա-որովայնին թափանցող վերքի, ստոծանու, լյարդի վնասումով։ Կռվի ընթացքում անհայտ անձը դանակահարել է Էդվարդ Շադյանին, ապա` վերջինիս բղավելուց հետո, բոլորը դիմել են փախուստի։
Կռվից անմիջապես հետո Գ.Կիրակոսյանը զանգահարել է Է.Կտեյանին և Է.Սարիբեկյանին ու հայտնել, որ Ա.Մարգարյանին դանակով հարվածել են։ Արձագանքելով Գ.Կիրակոսյանի հեռախոսազանգին` Է.Կտեյանը գնացել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոց, որտեղից պատահական տաքսի ավտոմեքենայով Ա.Մարգարյանին տեղափոխել է Երևան քաղաքի 1-ին համալսարանական հիվանդանոց և դիմել բուժօգնության»։

Փաստի առթիվ Շենգավիթի քննչական բաժնի 1-ին բաժանմունքի քննիչ Ա.Դ.Սարգսյանի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 09-ին հարուցվել է քրեական գործ, որը, հետագայում տարածքային ենթակայության կարգով ուղարկվել է ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին։

2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Անդրանիկ Արմենի Գաբրելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեմսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

24.09.2014թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` Ա.Գաբրիելյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին։ 29.09.2014թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատելու մասին։

11.04.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` մեղադրյալին կալանավորման տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու և այն գրավով փոխարինելու մասին։

Ա.Գաբրելյանը նախաքննության ընթացքում կալանավորման մեջ է գտնվել 6 /վեց/ ամիս 20 /քսան/ օր։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 20.07.2015թ.-ին։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում, ամբաստանյալ Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում գտնվել է տանը, երբ իր տուն են եկել` նախ Արամ Պողոսյանը և Արմեն Մկրտչյանը, ապա` Էդվարդ Շադյանը, և միասին որոշել են գնալ ակումբ` զվարճանալու։ Այդ նպատակով գնացել են Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբ, որտեղ իրենց է միացել նաև Աբրահամ Ավետիսյանը։ Ակումբում զվարճացել են և խմիչք օգտագործել։ Ակումբում գտնվելու ժամանակ Արմենը և հարևան սեղանի շուրջ նստած անձինք ինչ-որ հարցի շուրջ չեն հասկացել միմյանց, այդ պատճառով նրանց միջև ծագել է վիճաբանություն։ Այնուհետև, դուրս են եկել ակումբից, որտեղ սկսվել է քաշքշուկ։ Տեսնելով դա, անմիջապես միջամտել է և փորձել բաժանել կողմերին։
Պնդել է, որ միջադեպի ժամանակ գլխով որևէ մեկին չի հարվածել, քանի որ դեռևս 14 տարեկան հասակում ստացել է գլխի վնասվածք, նույնիսկ չնչին հարվածի դեպքում ունենում է ուժեղ գլխացավեր։
Ամբաստանյալը նշել է, որ բնավորության համաձայն` տաբատի գրպանում որևէ առարկա չի պահում, նույնիսկ հեռախոսը, ծխախոտը միշտ իր ձեռքում են լինում։ Վիճաբանության ժամանակ դանակ չի ունեցել, որևէ մեկին դանակով չի հարվածել։
Ընկերը` Էդվարդ Շադյանը, վիճաբանության ժամանակ ստացել է մարմնական վնասված, ուստի դեպքից անմիջապես հետո նրան տարել է հիվանդանոց։
Կապված` Աբրահամ Ավետիսյանի և Ռաֆիկ Հարտենյանի նախաքննական ցուցմունքների հետ, հայտնել է, որ Աբրահամ Ավետիսյանը ցուցմունքը գրել է քննիչի թելադրանքով։ Մասնավորապես, այդպես է մտածում այն պատճառով, որ նա, հետագայում, առերես հարցաքննության ժամանակ փոխել է իր դիրքորոշումը։ Ինչ վերաբերում է Ռաֆիկ Հարտենյանին, ապա չգիտի, թե ինչու է նա նման բովանդակությամբ ցուցմունք տվել նախաքննության ժամանակ։
Կալանքից ազատվելուց հետո մեկ անգամ Մասիս-Երևան ճանապարհին հանդիպել է Աբրահամին, զրուցել են միմյանց հետ, սակայն որևէ ճնշում նրա նկատմամբ չի գործադրել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Արտյոմ Մարգարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. հուլիսի 8-ին ընկերներների` Գոռ Կիրակոսյանի և Էրիկ Սարիբեկյանի, հետ միասին գնացել են Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբ։ Ժամը 24։00-ի սահմաններում նկատել է, որ Գոռը և Էրիկը ակումբի սրահում չեն, ուստի դուրս է եկել ակումբից։ Ակումբից դուրս գալով, տեսել է, որ դրսում վիճաբանություն է, քաշքշուկ։ Ցանկացել է առաջանալ և բաժանել վիճող անձանց, սակայն չի հասցրել, քանի որ այդ պահին ետևից հարվածել են իր` կրծքավանդակի հետևի աջ շրջանին, ինչի հետևանքով ընկել է գետնին։ Հաջորդ օրը դիմել է բուժօգնության։
Պնդել է, որ հարվածը ստացել է ծակող առարկայով, սակայն չի տեսել, թե ինչ առարկա է դա հանդիսացել։ Բացի այդ, չի տեսել նաև, թե ով է իրեն հարվածել, քանի որ հարված ստանալուց հետո չի շրջվել։ Վիճաբանության ժամանակ եղել են ընդհանուրը մոտ 10 հոգի։ Ամբաստանյալ Ա.Գաբրիելյանին չի ճանաչում, դեպքի օրը նրան չի տեսել։ Ընկերներից որևէ մեկը չեն տեսել իրեն հարվածելու պահը։ Վիճաբանության ժամանակ որևէ մեկին չի հարվածել։
Թեև ամբաստանյալի կողմից իրեն որևէ փոխհատուցում չի տրվել, սակայն նրա նկատմամբ բողոք, պահանջ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Մոնիկա Ավանեսովան դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբում` որպես բարմեն։ Իր աշխատանքը սովորաբար ավարտվել է ժամը 24։00-ին։
2014թ-ի հուլիսի 8-ին ակումբում գտնվել մինչ ժամը 04։00-ը` կապված ակումբում գտնվող բազմաթիվ հաճախորդների հետ։ Տվյալ օրը ակումբում որևէ արտառոց բան չի նկատել, մասնավորապես, չի տեսել, որ ակումբի ներսում տեղի է ունեցել վիճաբանություն։ Մտաբերում է, որ ակումբում եղել են ութ սեղաններ, որոնցից երկուսը տվյալ օրը հաշիվները չէին փակել։ Ընդ որում, հաշիվը չփակած հաճախորդները սեղաններին թողել էին ծխախոտներ։ Ակումբում, իրենից բացի գտնվել են Էլիզան և Ռաֆոն։ Ռաֆոն կատարել է հնչյունային օպերատորի` Dj-ի, աշխատանքներ։
Պնդել է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանին տեսնում է առաջին անգամ, նրան չի տեսել նաև ակումբում` կռիվ անելիս։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկա Ավանեսովայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել որպես վկա տրված նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի`

«/…/ Շուրջ 1 ամիս է, ինչ աշխատում է Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» ակումբում` որպես բարմեն։ Ակումբի տնօրեններն են հանդիսանում Գևորգը և Հրայրը, իսկ Ռաֆոն հանդիսանում է ակումբի հնչյունային օպերատորը /դիջեյը/։ Ակումբն աշխատում է ամեն օր, ժամը 15։00-ից մինչ ժամը 24։00-ը, սակայն լինում են օրեր, որ ավելի ուշ ժամին են փակվում։ Սովորաբար աշխատանքի է գալիս ժամը 15։00-ին և մինչև ակումբի փակվելը գտնվում Է բարի մոտ կամ շրջում Է սրահում։
2014թ. հուլիսի 08-ին ժամը 15։00-ին սովորականի պես գնացել Է ակումբ, բացել այն, որից հետո եկել է նաև ակումբի մատուցողուհի Էլիզան և սովորականի պես սկսել են իրենց աշխատանքները։ ժամը 18։00-ի սահմաններում ակումբ են եկել Գևորգը, Ռաֆոն և Հրայրը։ Բացի այդ, ակումբում այդ օրը աշխատել է նաև հավաքարար Մարգոն, ում աշխատանքը սկսում է ժամը 15։00-ին և ավարտվում է ժամը 24.00-ին։ Ակումբը փակելուց հետո կատարում են վերջնահաշվարկ, աշխատողներին տալիս են օրական աշխատավարձը, որից հետո բոլորը գնում են տուն։ Այդ օրը ժամը մոտավոր 22։00-ի սահմաններում Գևորգը և Հրայրը գնացել են բար` ֆուտբոլ նայելու` իրենց նախապես այդ մասին տեղյակ պահելով։ Ժամը` մոտավորապես 23։45-ի սահմաններում, երբ ակումբն այդքան էլ մարդաշատ չի եղել, այդ ժամանակ ակումբ են եկել իրեն անծանոթ 4 երիտասարդներ, ովքեր նստել են սրահի 4-րդ սեղանի շուրջ և ջուր պատվիրել։ Այդ 4 երիտասարդներից մեկը, ով եղել է նիհարավուն կազմվածքով, մոտեցել է դիջեյ Ռաֆոյին և նրանք միմյանց բարևել են։ Այդ հանգամանքից ելնելով ենթադրել է, որ Ռաֆոն ու այդ երիտասարդը միմյանց ճանաչում են։ Որոշ ժամանակ իր անձնական խնդիրներից նեղսրտված միայնակ գտնվել է խոհանոցում։ Իրեն է մոտեցել մատուցողուհի Էլիզան և ասել, որ 1-ին սեղանին նստել են երեք տղաներ և պատվիրել են 4 շիշ գարեջուր։ Գրանցել է այդ պատվերը և կրկին միայնակ նստել խոհանոցում։ Որոշ ժամանակ անց խոհանոցում իրեն կրկին մոտեցել է Էլիզան` իր հետ զրուցելու նպատակով։ Հենց այդ պահին իրենք սրահի կողմից լսել են աղմուկի և ոտքերի ձայներ։ Այդ ձայների ժամանակ միջանցքի կողմից լսել է, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը ասել «Էրո, Էդո, Էմո մոտդ (հավանաբար մոտը)/դատարանի պարզաբանումը/ դանակ կա», սակայն հստակ չի հիշում, թե ինչ անունով են դիմել դանակ ունեցող անձին։ Ոստիկանությունում իր կողմից տրված բացատրության մեջ նշել էր, որ այդ խոսքերը լսել է Հրայրից և Գևորգից, սակայն իրականում նրանցից չի լսել, այլ պարզապես շփոթել է հանգամանքները, քանի որ եղել է խառնված վիճակում։ Աղմուկը լսելուց հետո Էլիզայի հետ անմիջապես դուրս են եկել խոհանոցից և տեսել, որ սրահում մարդ չկա ու հասկացել են, որ ինչ-որ բան է պատահել և բոլորը դուրս են եկել ակումբից։ Իրենք նույնպես դուրս են եկել ակումբից և տեսել, որ փողոցում կռիվ է և այնտեղ միմյանց հետ կռվում են 4-րդ սեղանի և 1-ին սեղանի շուրջ նստած ակումբի հաճաիտրդները, ովքեր իրեն եղել են անծանոթ։ Այդ կռիվը տեսնելով վախեցել են և անմիջապես մտել ակումբի ներս։ Որոշ ժամանակ անց եկել են Հրայրը և Ռաֆոն, որից հետո կատարել են վերջնահաշվարկ և գնացել տուն։ Վերջիններս իրեն որևէ բան չեն հայտնել միջադեպի վերաբերյալ, ինքը նունպես չի հարցրել, քանի որ դա իրեն չի հետաքրքրել։ Հաջորդ օրը ակումբ են եկել ոստիկանները և իրեն հրավիրել ոստիկանության բաժին, որտեղ նրանց պատմել է, այն ինչ իմացել է դեպքի մասին և ներկայումս հայտնել։
Կռվողներից որևէ մեկին ձեռքում դանակ կամ այլ առարկաներ չի տեսել։ Կռիվ անող անձանցից որևէ մեկի արտաքինը չի հիշում, քանի որ դրոսում եղել է մութ և մի ակնթարթ է դուրս եկել ակումբից, նրանց տեսնելու դեպքում չի ճանաչի։ Հայհոյանքներ չի լսել, նույնիսկ չի լսել որևէ խոսք, պարզապես մի վայրկյան դուրս է եկել ակումբից և տեսնելով, որ դրսում կռիվ է` անմիջապես ներս է մտել։ Չի կարող ասել, թե որքան է տևել միջադեպը, սակայն Հրայրը և Ռաֆոն վերադարձել են ակումբ մուտ 10 րոպե անց։ Ակումբում և հարակից տարածքում տեսանակարահանող սարքեր առկա չեն։ Չի նկատել, թե ովքեր են միջամտել այդ կռվին»։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան հայտնել է, որ նախաքննության ժամանակ դեպքի հանգամանքերը հիշել է ավելի մանրամանսորեն, քան ներկայումս։ Մտաբերում է, որ լսել է անուններ` «Էրո, Էդո, Էմո», իսկ արտաքնապես որևէ անձի չի հիշում։ Բացի այդ, իմացել է նաև, որ Անդրանիկ Գաբրիելյանը հանդիսանում է Ռաֆոյի ընկերը։
Կապված նախաքննական ցուցմունքի հետ, պնդել է, որ ակումբից դուրս չի եկել, որևէ մեկի ձեռքին դանակ չի տեսել։ Ակումբից դուրս է եկել Էլիզան, ով իրեն հետագայում ասել է, որ դրսում տեղի է ունենում վիճաբանություն։ Այդ ժամանակ ինքը գտնվել է ակումբում, մասնավորապես` մոտեցել է սեղաններին։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Աբրահամ Ավետիսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Գաբրիելյանի հետ գտնվում են ընկերական հարաբերությունների մեջ։
2014 թվականի ամռանը /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ միայնակ գնացել է Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբ, որտեղ գտնվել է Անդրանիկ Գաբրիելյանը` իրեն անծանոթ 4-5 անձանց հետ։ Տեսնելով Գաբրիելյանին, մոտեցել է նրան և նստել է վերջիններիս սեղանի շուրջ։ Այնուհետև, ակումբում գտնվելու ժամանակ խոսակցություն է սկսվել իրենց սեղանի տղաների և կողքի սեղանի տղաների միջև, որից հետո Անդրանիկը և այդ տղաները դուրս են եկել ակումբից։ Մոտ 10 րոպե անց ինքը նույնպես դուրս է եկել ակումբից և տեսել, որ դրսում ծագել է վիճաբանություն։ Տեսնելով այդ վիճաբանությունը, անմիջապես միջամտել է և փորձել ինչ-որ կերպ բաժանել նրանց։ Նշել է, որ միջամտելով վիճաբանությանը, այդ ժամանակ հարվածել է ինչ-որ անձի, սակայն չի մտաբերում, թե կոնկրետ ում։
Պնդել է, որ վիճաբանության ընթացքում տեսել է, թե ինչպես է Անդրանիկ Գաբրիելյանը բաժանում վիճող անձանց։ Միաժամանակ նշել է, որ այդ պահին Գաբրիելյանի ձեռքում դանակ, զենք կամ որևէ այլ առարկա չի եղել։ Վիճաբանությունից հետո Ա.Գաբրիելյանն իրեն անծանոթ անձանց հետ տաքսիով ճանապարհել է տուն։ Ա.Գաբրիելյանի հետ թշնամական հարաբերություններ երբևէ չի ունեցել։
Վկան հայտնել է, որ նախաքննության ժամանակ իր կողմից տրված առաջին ցուցմունքը գրել է հուզական վիճակում, չի գիտակցել այն հանգամանքները, որոնք ներկայացրել է քննիչին։ Այդ իսկ պատճառով, որոշակի ժամանակ անց գնացել է վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ և լրացուցիչ ցուցմուքն տվել։ Նշել է, որ ունի առողջական խնդիրներ, մասնավորապես` կապված նյարդային համակարգի հետ։ Նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքը գրել է քննիչը, քանի որ ունի ութամյա կրթություն։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկա Ավետիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել որպես վկա տրված նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի`

« /…/ Շուրջ 7 տարի է, ինչ ճանաչում է Անդրանիկ Գաբրիելյանին։ Միմյանց հետ գտնվում են նորմալ հարաբերությունների մեջ։ Հեռակա կարգով ճանաչում է Էդվարդ Շադյանին, ով հանդիսանում է Անդրանիկի մտերիմը։
2014թ.-ի հուլիսի 8-ին ժամը մոտավորապես 23։50-ի սահմաններում իր` 094-83-53-60 բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել Անդրանիկը և ասել, որ ընկերների հետ գտնվում է Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբում, որտեղ առիթ են նշում ու հրավիրել է իրեն` միանալու նրանց։ Անդրանիկը զանգահարել է 098-45-09-01 բջջային հեռախոսահամարից։ Համաձայնվել է Անդրանիկի առաջարկի հետ, որից հետո դուրս եկել տանից, նստել պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել դեպի Երևան քաղաքի Խանջյան փողոց։ Հասնելով այնտեղ, մտել է ակումբ, որտեղ սրահի ձախ հատվածի սեղանի շորջ նստած են եղել Անդոն, Էդվարդը և իրեն անծանոթ երկու տղաներ, որոնց Անդոն ներկայացրել է որպես նրա ընկերներ` Արմեն և Արամ անուններով։ 20-30 րոպե անց ակումբ են եկել իրեն անծանոթ 3 տղաներ, նստել իրենց սեղանի կողքին գտնվող սեղանի շուրջ։ Այդ ընթացքում ամեն ինչ եղել է նորմալ, սակայն նկատել է, որ Անդոյի ընկեր Արմենի ձեռքում գտնվում է փոքր դանակ, որը նա պտտեցրել է իր ձեռքում։ Մոտ 20 րոպե անց, չգիտի, թե ինչ հարցի շուրջ, խոսակցություն է սկսվել իրենց և կողքի սեղանի շուրջ նստած 3 տղաների միջև, որից հետո այդ 3 տղաները, Անդոն, Արամը, Արմենը և Էդվարդը դուրս են եկել ակումբից։ Չցանկանալով խառնվել այդ խոսակցությանը, մնացել է ակումբի սրահում։ Մոտ 5 րոպե անց դուս է եկել ակումբից և տեսել, որ դրսում կռիվ է տեղի ունենում. մասնավորապես, իրենց սեղանի տղաները վիճաբանում են հարևան սեղանի տաղների հետ։ Անմիջապես միջամտել է, որպեսզի բաժանի նրանց։ Այդ խառնաշփոթի և կռվի ընթացքում մի պահ նկատել է, որ Անդոն աջ կամ ձախ ձեռքում բռնել է դանակ։ Բացի այդ տեսել է, որ Անդոն ձեռքում գտնվող դանակով հարվածել է իրենց կողքի սեղանին նստած` բաց գույնի շապիկով տղային։ Հստակ հիշում է, որ Անդոն դանակով հարվածել է այդ տղային և նա վայր է ընկել գետնին։ Ստեղծված խառնաշփոթի մեջ լսել է Էդվարդի բղավոցը, ով ասում էր, որ իրեն դանակով հարվածել են։ Այնուհետև, կռիվը ցրվել է և իրենք փախել են դեպի Սայաթ-Նովա փողոց, նստել պատահական տաքսի և շարժվել դեպի Մասիս քաղաք։ Տաքսու մեջ Անդոն նստել էր վարորդի կողքի նստատեղին, իսկ ինքը Էդվարդը, Արամը և Արմենը` ետևի նստատեղին։ Հասնելով Մասիս քաղաքի 2-րդ թաղամասի մոտ, իջել է ավտոմեքենայից և գնացել տուն, իսկ մյուսները Էդվարդին տարել են հիվանդանոց։ Մի քանի օր անց հիվանդատես է գնացել Էդվարդին, որտեղ նա և Անդոն իրեն ասել են, որ հիվանդանոցում հայտնել են այն մասին, որ Էդվարդին դանակով հարվածել է Անդոն։
Պնդել է, որ հստակ տեսել է, թե ինչպես է Անդոն դանակով հարվածել բաց գույնի շապիկով տղային, ինչի արդյունքում վերջինս ընկել է գետնին։ Բացի այդ, ակումբում նկատել է փոքր չափսով դանակ Արմենի մոտ, այլ անձանց մոտ` թե իրենց, թե հակառակորդ կողմից, դանակ չի տեսել։ Վիճաբանությունը տևել է 10-15 րոպե, որի ժամանակ լսել է հայհոյանքներ, սակայն չի կարող ասել, թե ում կողմից են հնչել։ Վիճաբանության ժամանակ որևէ մեկին չի հարվածել, պարզապես փորձել է բաժանել նրանց /…/»։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան պնդել է դատաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ վիճաբանության ժամանակ Անդրանիկ Գաբրիելյանի ձեռքում դանակ չի տեսել։ Չի տեսել նաև, որ նա դանակով հարվածած լինի վիճող անձանցի որևէ մեկին։ Հրապարակված ցուցմունքը գրելու ժամանակ գտնվել է շոկային վիճակում, չի գիտակցել է, թե ինչ հանգամանքներ է ներկայացրել, այդ պատճառով հետագայում փոխել է ցուցմունքը։ Ներկայումս չի մտաբերում նաև բաց գույնի շապիկով տղային։
Նախաքննության ժամանակ հարցաքննվելուց հետո ամբաստանյալի մայրիկին ասել է, որ փոխել է իր` նախկինում տրված ցուցմունքը։ Ցուցմունքը` կապված Էդվարդ Շադյանի հետ, շարադրել է` ի պատասխան քննիչի հարցերին։ Նախաքննության ժամանակ Անդրանիկ Գաբրիելյանի և նրա հարազատների կողմից իր նկատմամբ որևէ անօրինական ազդեցություն չի գործադրվել։ Առաջին անգամ ցուցմունք տալուց հետո վախեցել է, գտնվել շոկային վիճակում։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Արմեն Մկրտչյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Գաբրիելյանի հետ գտնվում են ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Վերջինիս հետ ծանոթացել է ընկերոջ` Արամի, միջոցով։
2014թ.-ի հուլիսի 8-ին գնացել է Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբ։ Ակումբում, բացի իրենից գտնվել են նաև Ա.Գաբրիելյանը, Արամը և ևս երկու անձինք, ում անունները ներկայումս չի մտաբերում։ Սեղան են պատվիրել և գարեջուր խմել։ Այնուհետև, ակումբում սկսել են պարել, որի ժամանակ Ա.Գաբրիելյանը դուրս է եկել ակումբից։ Ինքը ակումբից դուրս է եկել այն ժամանակ, երբ Անդրանիկը և իրենց սեղանակիցները նստել են տաքսի ավտոմեքենա։ Անդրանիկի, Արամի և մյուսի հետ գնացել են քաղաք Մասիս։ Ճանապարհին վերջիններիս խոսակցությունների ժամանակ տեղեկացել է, որ ակումբի դրսում տեղի է ունեցել վիճաբանություն։ Այդ դեպքից հետո այլևս Գաբրիելյանին չի հանդիպել։
Չգիտի, թե Արամը և Անդրանիկը ինչպես են ծանոթացել։ Ինքը Արամի հետ ծանոթացել է այն ժամանակ, երբ միասին պատիժ են կրել։
Պնդել է, որ վիճաբանությանը ներկա չի գտնվել, իր մոտ դանակ չի եղել։ Բացի այդ, չի տեսել, որ որևէ մեկի մոտ դանակ է եղել կամ միմյանց դանակով հարվածել են։ Վիճաբանող անձանց հակառակ կողմին չի ճանաչում։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Գոռ Կիրակոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ.-ի ամռանը /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ ընկերներ Արտյոմ Մարգարյանի և Էրիկ Սարիբեկյանի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբ։ Ակումբում գտնվելու ընթացքում սկսվել է խոսակցություն, որից հետո ակումբի դրսում իրեն անհայտ պատճառներով ծագել է վիճաբանություն։
Վկան պնդել է, ակումբի դրսում ծագած վիճաբանության ժամանակ անծանոթ անձը հարվածել է իր դեմքի շրջանին։ Բացի այդ, նկատել է, որ Ա.Մարգարյանն ընկել է գետնին, որից հետո փորձել է օգնել նրան։
Հավաստիացրել է, որ չի ճանաչում հակառակ կողմից վիճող անձանցին և որևէ մեկին։ Չգիտի նաև, թե որն է հանդիսացել վիճաբանության առիթ։ Այդուամենայնիվ, վիճաբանող անձանցից որևէ մեկի ձեռքին դանակ չի նկատել, իր մոտ նույնպես դանակ չի եղել։ Վիճաբանության ավարտից հետո երկու կողմերը հեռացել են։ Ինչ վերաբերում է Արտյոմին, վերջինս տեղեկացված չի եղել, թե ով է նրան դանակով հարվածել։ Վնասվածքը հայտնաբերելուց հետո նրան տարել են հիվանդանոց։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Ռաֆիկ Հարտենյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբում` որպես հնչյունային օպերատոր։ Միաժամանակ, հանդիսանում է ամբաստանյալ Ա.Գաբրիելյանի ծանոթը։
2014թ. /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ գտնվել է Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբում, որտեղ են եղել նաև ծանոթ Ա.Գաբրիելյանը և նրա ընկերները։ Ակումբում գտնվելու ժամանակ, երբ Ա.Գաբրիելյանը ընկերների հետ զվարճացել է, հարևան սեղանից մոտեցել են տղաներ և նրանք միասին զրույցի են բռնվել։ Այնուհետև, վերջիններս դուրս են եկել ակումբից, որտեղ ծագել է վիճաբանություն։ Ինքը նույնպես դուրս է եկել ակումբից և տեսել, որ ընդհանուր 6-7 հոգի վիճաբանում, քաշքշում են միմյանց։ Վիճաբանության ժամանակ տեսել է նաև Անդրանիկին, ում ձեռքին առկա է եղել փայլող առարկա, չի բացառում` գլխարկ, կրակայրիչ կամ հեռախոս։ Վիճաբանող անձանցից որևէ մեկի մոտ դանակ կամ նմանատիպ այլ առարկա չի տեսել, բացի այդ չի տեսել, թե ինչպես են դանակով հարվածել վիճող անձանցից մեկին։
Ինչ վերաբերում է Անդրանիկի` վիճաբանության ժամանակ դրսևորած վարքագծին, նշել է, որ նաև բաժանել են վիճող անձանց, որի հետո երկու կողմերը հեռացել են։ Վիճաբանությանը մասնակցել են մոտավոր` 6-7 անձ` հավասարը հավասարի հետ։
Պնդել է, որ նախաքննության ժամանակ հարցաքննվել է` ցուցմունքում շարադրելով դեպքի իրական հանգամանքները։ Վարույթն իրականացնող անձի կողմից իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել։ Նախաքննական ցուցմունքից հետո նույնը պնդել է նաև Ա.Գաբրիելյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։

Պնդել է, որ Գաբրիելյանի ձեռքում դանակ չի տեսել, պարզապես տեսել է, որ ձեռքում ինչ-որ լույս է փայլել։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել որպես վկա տրված նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի`

«/…/ Շուրջ 4 ամիս է, ինչ ընկեր Գևորգ Բաղդասարյանի և Հրայր Դավթյանի հետ միասին վարձակալել են Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբը։ Ակումբում աշխատում է որպես հնչյունային օպերատոր։ Ակումբն աշխատում է ամեն օր` ժամը 15։00-ից մինչև 24։00-ն։ Ակումբ է գալիս ամեն օր` ժամը 18։20-ի սահմաններում։
2014թ. հուլիսի 8-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում սովորականի պես գնացել է ակումբ։ Իր հետ ակումբ են եկել նաև Գևորգը և Հրայրը, իսկ բարմեն Մոնիկան և մատուցողուհի Էլիզան արդեն իսկ գտնվել են ակումբում։ Ժամը 22։00-ի սահմաններում Հրայրը և Գևորգը դուրս են եկել ակումբից և գնացել իրենց ակումբի հարևանությամբ գործող «Բեստ» ակումբ` ֆուտբոլ նայելու, իսկ ինքը Էլիզան և Մոնիկան մնացել են ակումբում։ Ժամը 23։45-ի սահմաններում ակումբ են եկել իր ծանոթներից Անդոն /Անդրանիկ Գաբրիելյանը/ և նրա երեք ընկերները, որոնց տեսնում էր առաջին անգամ։ Անդոյի հետ ծանոթացել են ակումբում, իրենց միջև ձևավորվել են նորմալ հարաբերություններ։ Վերջինս հանդիսանում է իրենց ակումբի մշտական հաճախորդներից մեկը, հաճախ է գալիս ակումբ, իսկ նրա հետ եկած տղաներին այդ օրը տեսնում էր առաջին անգամ։ Անդոն և ընկերները նստել են սրահի 3-րդ և 4-րդ սեղանների շուրջ և պատվիրել են գարեջուր։ Այնուհետև, 40 րոպե անց ակումբ են եկել իրեն անծանոթ երեք տղաներ, ովքեր նտել են սեղաններից մեկի շուրջ, սակայն հստակ չի մտաբերում, թե որ սեղանի։ Մոտ մեկ ժամ սովորականի պես աշխատել են, ապա նկատել է սրահում վիճաբանություն։
/…/ Դուրս է եկել ակումբից, նկատել, որ դրսում կռիվ է տեղի ունենում, մասնավորապես, ակումբի սրահում վիճաբանողները միմյանց հարվածում են։ Նկատել է, որ «Բեստ» ակումբից դուրս է եկել նաև Գևորգը, ում հետ միջամտել են վիճաբանությանը և փորձել բաժանել կողմերին։ Հնչել են հայհոյանքներ, սակայն չգիտի, թե վիճաբանողներից ովքեր են հնչեցրել։ Այդ ժամանակ տեսել է, որ Անդոն գլխով հարվածել է հակառակ կողմից մեկին, ով արտաքնապես ավելի բարձրահասակ է եղել, քան նա։ Բացի այդ, մի պահ նկատել է, որ Անդոյի ձեռքում առկա է եղել դանակ, սակայն չի մտաբերում, թե որ ձեռքում։ Այն մի ակնթարթ փայլել է մթության մեջ, երբ ակումբի լույսերից մեկն ընկել է վրան։ Անդոն դանակը բռնել էր բռնակից, այն գտնվում էր բացված վիճակում։ Անդոյի ձեռքում դանակ տեսել է կռվի ժամանակ, սակայն չգիտի այրդյոք դրանով հարվածել է ինչ-որ մեկի, թե ոչ»։

29.08.2014թ.-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում տրված բացատրությունը, համաձայն որի`

«Վիճաբանությանը մասնակցել են 7-8 տղաներ, այդ թվում նաև` Անդոյենք, ովքեր հարվածել են միմյանց։ Անմիջապես սկսել է բաժանել, որի ընթացքում Անդոյի ձեռքում նկատել է փայլուն և սուր կտրող-ծակող առարկա։ Մոտ 5-6 րոպե վիճաբանելուց և հարվածներ հասցնելուց հետո Անդոն իր ընկերների հետ վազել են դեպի վերև, իսկ հակառակորդ կողմը` ներքև։ Բացի Անդոյից, որևէ այլ անձի մոտ չի նկատել կտրող-ծակող գործիք»։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան պնդել է դատաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ Անդրանիկի ձեռքում տեսել է միայն փայլող առարկա։ Դանակ չի տեսել։ Նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքը գրել է քննիչը։ Վիճաբանությունը եղել է դրսում, որտեղ եղել է մութ։ Չի բացառում, որ մթության մեջ հնարավոր է չի երևացել, թե ինչ առարկա է եղել Անդրանիկի ձեռքում։ Տեղյակ է, որ Ա.Գաբրիելյանը կալանքից ազատվել է գրավով, սակայն նրա կամ հարազատների հետ հանդիպում չի ունեցել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Արամ Պողոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Գաբրիելյանը հանդիսացել է իր ընկերը, ծանոթացել են շուրջ երկու տարի առաջ։
2014 թվականին /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ երեկոյան ժամին Անդրանիկի, Արմենի և Էդիկի հետ միասին գնացել են Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբ` զվարճանալու։ Ակումբում իրենց է միացել ևս մեկ անձ, ում անունը ներկա պահին չի մտաբերում։ Ակումբում գտնվելու ժամանակ մի պահ գնացել է լվացվելու և երբ վերադարձել է, տեսել է, որ սրահը դատարակ է և այնտեղ մարդ չկա։ Նկատել է, որ բոլորը վազում են դուրս, ինքը նույնպես դուրս է եկել և տեսել, որ դրսում խառնաշփոթ է` վիճաբանություն ծագել է։ Միջամտել է, փորձել է բաժանել վիճող կողմերին, որի ժամանակ դանակով հարվածել են Էդիկին։ Վիճաբանությանը ներկա են գտնվել բազմաթիվ անձինք։ Իր մոտ դանակ չի եղել, որևէ մեկին չի հարվածել։
Վկան պնդել է, որ Անդրանիկ Գաբրիելյանի մոտ դանակ չի եղել, միասին են տանից դուրս եկել և լինելու դեպքում կնկատեր։ Իր իմանալով` Էդիկի և Արմենի մոտ նույնպես դանակ չի եղել։ Վիճաբանության ժամանակ դանակահարության պահ չի տեսել։ Ինչ վերաբերում է Անդրանիկին, տեսել է, որ նա նույնպես բաժանում է կողմերին։
Հայտնել է, որ Անդրանիկի հետ իրենց ընկերության ընդհատումը որևէ առնչություն չունի քննվող քրեական գործի հետ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը

Սույն քրեական գործից անջատված մասով տուժող Էդվարդ Շադյանը 29.07.2014թ.-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«Մշտական աշխատանք չունի, կատարում է մասնավոր բանվորական աշխատանքներն։ Շուրջ 8 տարի է, ինչ ճանաչում է Անդրանիկ Գաբրիելյանին, վերջինս հանդիսանում է իր ընկերը։
2014թ. հուլիսի 7-ին իր տարեդարձն էր, սակայն տվյալ օրը չի կարողացել նշել այն։ Հուլիսի 8-ին, ցերեկային ժամին գտնվել է Արարատի մարզում, կատարել բանվորական աշխատանքներ, որոնց դիմաց ստացել է 5000 ՀՀ դրամ։ Այնուհետև, իր` 055-09-12-99 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է ընկերոջ` Անդոյի` 098-45-09-01 հեռախոսահամարին և նրան առաջարկել գնալ ինչ-որ տեղ` ծննդյան տարեդարձը նշելու։ Անդոն համաձայնել է, որից հետո տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է վերջինիս շենքի մոտակայք։ Անդոն եկել է իրեն անծանոթ 2 տղաների հետ, որոնց տվյալ օրը տեսնում էր առաջին անգամ։ Վերջինս ծանոթացրել է նրանց և ներկայացրել որպես ընկերներ` Արմեն և Արամ անուններով։ Այնուհետև, նստել են պատահական տաքսի ավտոեմեքենա և ուղևորվել դեպի Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում գտնվող «Ֆուլ» ակումբ։ Տվյալ վայրը առաջարկել է գնալ Անդոն, ինչին համաձայնվել են։ Դեռևս Մասիս քաղաքում Արմենի ձեռքում նկատել է կրակայրիչ, որի կողքի հատվածից բացվում էր դանակ` լայն շեղբով և մոտ 5-6 սմ երկարությամբ։ Այդ դանակն անձամբ տեսել է Արմենի մոտ, նույնիսկ բռնել և ուսումնասիրել է այն։ Եկել են ակումբ, նստել սրահում գտնվող սեղաններից մեկի շուրջ և պատվիրել են գարեջուր։ Մոտ 1 ժամ անց ակումբ են եկել իրեն անծանոթ երեք տղաներ, ովքեր նստել են կողքի սեղանի շուրջ։ Ակումբում ամեն ինչ ընթացել է նորմալ, իրենք բավականաչափ խմել և պարում են։ Չի մտաբերում, թե ինչպես է ակումբում իրենց մոտեցել իր ծանոթը` Մասիս քաղաքի բնակիչ Աբուլիկը։ Որոշ ժամանակ անց նկատել է, որ Արմենը վիճաբանում է իրենց կողքի սեղանին նստած տղաներից մեկի հետ, որից հետո Արմենը և կողքի սեղանին նստած տղաներից երկուսը կամ երեքը դուրս են եկել ակումբից։ Նրանց ետևից ակումբից դուրս է եկել նաև Անդոն, ինքը գնացել է Անդոյի ետևից։ Ինչ վերաբերում է Արամին և Աբուլիկին, ապա, վերջիններս վեճից առաջ դուրս էին եկել ակումբից` մաքուր օդ շնչելու։ Երբ դուրս է եկել ակումբից, տեսել է, որ Արմենը և կողքի սեղանին նստած տղաները միմյանց քաշքշում են, իսկ Արամը և Աբուլիկը փորձում էին նրանց հետ զրուցել։ Այդ ժամանակ քաշքշուկը փոքր-ինչ հանդարտվել է, ինքը անծանոթ տղաներից մեկի հետ առանձնացել է` զրուցելու և ստեղծված լարված իրավիճակը հանդարտեցնելու նպատակով։ Տեսել է, որ ինչ-որ մեկը հրել է Արմենին և գցել գետնին, այնուհետև, վերջինս հարձակվել է Արմենի վրա։ Անմիջապես մոտեցել է և փորձել հարձակվող տղային մի կողմ հրել։ Այն ընթացքում Արմենը բարձրացել է գետնից, ինքը հայտնվել է Արմենի և անծանոթ տղայի մեջտեղում, նրանք միմյանց հարվածներ էին հասցնում։ Գտնվել է մեջքով դեպի Արմենը և դեմքով դեպի անծանոթ տղան։ Վիճաբանության արդյունքում ընկել է գետնին, իսկ բարձրանալու պահին զգացել է, որ մեջքը ցավում է, ձեռքը տարել է դեպի մեջքի կողմ և զգացել, որ արյուն է գալիս։ Հասկացել է, որ իրեն ետևից դանակով հարվածել են։ Գոռացել, Անդոյին ասել է, որ իրեն հարվածել են, վերջինս եկել և նայել է վնասվածքը, որից հետո կռվի մասնակիցները հանդարտվել են։ Ինքը, Անդոն, Արմենը, Արամը և Աբուլիկը նստել են տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել դեպի Մասիսի հիվանդանոց, որտեղ Անդոյի հետ միասին դիմել են բուժօգնության, իսկ Արամը, Արմենը և Աբուլիկը գնացել են, սակայն չգիտի, թե ուր։
Կռվի ժամանակ իր թիկունքում կանգնած են եղել Արմենը և Աբուլը, իսկ դիմացը` Անդոն, Արամը և երկու անծանոթ անձինք։ Չգիտի, թե որտեղ էր կանգնած երրորդ անծանոթ անձը։ Իրենց հետ գտնվող տղաների մոտ դանակ տեսել է միայն Արմենի ձեռքում, իսկ Անդոյի մոտ դանակ չի տեսել։ Աբուլիկի, Արմենի և Արամի ազգանունները և կենսագրական տվյալները չգիտի, միայն տեղեկացված է, որ նրանք հանդիսանում են Անդոյի ընկերները։ Արմենը մոտ 28-30 տարեկան, 170-175 սմ հասակով, նիհարավուն կազմվածքով անձ է, ով տվյալ օրը կրում էր սպիտակ գույնիշապիկ։ Արմենը մոտ 28-30 տարեկան, միջին կազմվածքով, 165-170 սմ հասակով անձ է, ով տվյալ օրը կրում էր սև գույնի շապիկ։ Աբուլիկը 20-23 տարեկան, 170-175 սմ հասակով, կարճ կտրած մազերով անձ է, ով տվյալ օրը կրում էր սև գույնի կիսանաթև շապիկ։ Նրանց տեսնելու դեպքում կճանաչի։ Ինչ վերաբերում է հակառակ կողմի երեք տղաներին, ապա նրանցից մեկը 27-30 տարեկան, մոտ 170-175 սմ հասակով, ամրակազմ անձնավորություն էր։ Չի մտաբերում, թե ինչ հագուստներ է կրել։ Արմենի վրա հարձակված տղան մոտ 175-180 սմ հասակով, նորմալ կազմվածքով, խոշոր դեմքով և մեծ ականջներով անձնավորություն էր։ Նրանց եկուսին տեսնելու դեպքում կճանաչի։ Երրորդ անձնավորությանը չի մտաբերում։ Վիճաբանությունը տևել է 10-15 րոպե, որի ժամանակ Անդոյի հետ բաժանել են կողմերին։ Իր մտաբերմամբ` միջամտել են նաև հարակից ակումբների աշխատակիցները։ Չի տեսել, թե ով է իրեն դանակով հարվածել։ Դանակ տեսել է միայն Արմենի մոտ, և չի բացառում, որ հնարավոր է, որ Արմենն է պատահաբար հարվածել այդ խառնաշփոթի ժամանակ։ Չի բացառում նաև, որ հնարավոր է, որ հակառակ կողմի տղաներից մեկը դանակով իրեն հարվածած լինի։ Ինքը որևէ մեկին չի հարվածել, իրեն դանակով հարվածած անձի նկատմամբ բողոքի պահանջ չունի։ Անդոյի, Արմենի, Արամի և Աբուլիկի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի։ Կռվի պատճառի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Վիճաբանության ժամանակ հնչել են փոխադարձ հայհոյանքներ։ Այլ մանրամասներ չի մտաբերում»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Էրիկ Սարիբեկյանը 29.07.2014թ.-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«Շուրջ 8 տարի Է, ինչ ճանաչում է Գոռ Կիրակոսյանին։ Ընկերներ են և բնակվում են Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում։ Գոռն ունի կահույքի արտադրամաս, որը նույնպես գտնվում Է Երևան քաղաքի Շեեգավիթ վարչական շրջանում։ Գոռի արտադրամասում որպես կահույքագործ աշխատում Է Արտյոմ Մարգարյանը, ում հետ ծանոթացել է Գոռի արտադրամասում և իրենց միջև ձևավորվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ։ Պարբերաբար այցելում է արտադրամաս և անհրաժեշտության դեպքում օգնում է Գոռին կամ Արտյոմին։
2014թ. հուլիսի 08-ի երեկոյան իր` 098 82-88-89 բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Գոռը նրա` 098 46 39 78 բջջային հեռախոսահամարից և հրավիրել արտադրամաս` ընթրելու և օղի խմելու։ Հասնելով արտադրամաս, այնտեղ հանդիպել է Արտյոմին և Գոռին, որոշ ժամանակ անց եկել է նաև Գոռի ընկեր Էմիլը և չորսով ընթրել ու օղի են խմել։ Ընթրելուց հետո Էմիլը գնացել է ինչ-որ գործերով, իսկ արտադրամասում մնացել են ինքը, Գոռը և Արտյոմը։ Դրանից հետո որոշել են միասին գնալ Կենտրոն վարչական շրջանում գործող սրճարաններից մեկը` գարեջուր խմելու, որից հետո նոր միայն գնալ տուն։ Այդ նպատակով Գոռի և Արտյոմի հետ միասին դուրս են եկել արտադրամասից, նստել պատահական տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել դեպքի Խանջյան փողոց։ Հասնելով Խանջյան փողոց, մտել են «ՎՎ» ակումբ և գարեջուր պատիրել։ «ՎՎ» ակումբում մնացել են մոտ 40-50 րոպե, որից հետո դուրս են եկել և քայլել Խանջյան փողոցով։ Որոշել են մտնել «ՎՎ» ակումբի հարևանությամբ գործող «Ֆուլ» ակումբ` երաժշտություն լսելու։ Մտնելով ներս, նստել են սրահում և պատվիրել գարեջուր։ Ակումբում Գոռը և Արտյոմը պարել և ուրախացել են, իսկ ինքը բազմոցին նստած` գարեջուր է խմել։ Ակումբում ամեն ինչ ընթացել է բնականոն կերպով, որևէ արտառոց բան տեղի չի ունեցել։ Որոշ ժամանակ անց զանգահարել է հայրը և ասել, որպեսզի գնա տուն։ Այնուհետև, պարահրապարակում մոտեցել է Գոռին և ասել, որ գնում է տուն, վերջինս ասել է, որ որոշ ժամանակ անց նրանք նույնպես դուրս են գալու։ Դուրս գալով ակումբից, նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել տուն։ Հասնելով տուն, մոտ մեկ ժամ անց զանգահարել է Գոռը, հարցրել, թե որտեղ է ինքը, պատասխանել է, որ տանն է։ Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, Գոռն ասել է, որ Արտյոմին դանակով հարվածել են և Էմիլը նրան տարել է հիվանդանոց։ Հարցրել է, թե ինչ է պատահել և ինչ պատճառով է կռիվ եղել, ով է հարվածել Արտյոմին, Գոռը պատասխանել է, որ անծանոթ անձանց հետ են վիճաբանել «Ֆուլ» ակումբում և միջադեպը տեղի է ունեցել խմած լինելու պատճառով։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Արտյոմին դանակով մեջքից հարվածել են, սակայն տեղյակ չէ, թե ով է հարվածել և ինչու։
Երբ գտնվել է ակումբում, Գոռի և Արտյոմի հետ որևէ արտառոց բան տեղի չի ունեցել, ամեն ինչ ընթացել է նորմալ կերպով։ Իր, Գոռի կամ Արտյոմի մոտ դանակ չի եղել։ Ակումբում իրենց կողքի սեղանին նստած են եղել իրեն անծանոթ մի քանի տղաներ, ում տեսնում էր առաջին անգամ։ Նրանք նույնպես եղել են խմած։ Հետագայում Գոռից տեղեկացել է, որ ինչ-որ երգի հարցի շուրջ վեճ է սկսվել կողքի սեղանին նստած տղաների հետ, ինչի արդյունքում կռիվ է սկսվել։ Ակումբի հաճախորդներից որևէ մեկի մոտ դանակ չի նկատել։ Ինչ վերաբերվում է իրենց կողքի սեղանի շուրջ նստած տղաներին, ապա նրանց արտաքինները չի հիշում, քանի որ ակումբում եղել է մութ, բացի այդ, ինքը եղել է խմած։ Նրանց տեսնելու դեպքում չի ճանաչի։ Ակումբում գտնվելու ժամանակ որևէ միջադեպ տեղի չի ունեցել, հաճախորդներից որևէ մեկն իրենց հետ չի փորձել վիճաբանել և ընդհանրապես որևէ արտառոց բան տեղի չի ունեցել այդ ընթացքում։
Ներկա պահին ցուցմունքին ավելացնելու որևէ բան չունի, նոր հանգամանքներ վերհիշելու դեպքում լրացուցիչ կհայտնի»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Էմիլ Կտեյանը 10.10.2014թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«Չի աշխատում, մանուկ հասակից ճանաչում է Գոռ Կիրակոսյանին, իրենք հանդիսանում են ընկերներ։ Գոռը զբաղվում է մասնավոր բիզնեսով, ունի կահույքի արտադրամաս։ Պարբերաբար այցելում է տվյալ արտադրամաս, որտեղ ծանոթացել է արտադրամասում որպես կահույքագործ աշխատող Արտյոմ Մարգարյանի հետ։ Արտադրամասում ծանոթացել է նաև Գոռի ընկեր Էրիկի հետ։ Ծանոթությունից հետո իր, Արտյոմի և Էրկի միջև ձևավորվել էին ընկերական փոխհարաբերություններ։
2014թ.-ի հուլիսի 8-ին, երեկոյան ժամին ինքը` Գոռի, Էրիկի և Արտյոմի հետ միասին գնացել են արտադրամաս, որտեղ մի քանի բաժակ օղի են խմել։ Այնուհետև, տղաները որոշել են գնալ Կենտրոն վարչական շրջանում գտնվող ինչ-որ սրճարան` գարեջուր խմելու։ Ինքը հրաժարվել է գնալ վերջիններիս հետ, քանի որ ունեցել է անձնական հարցեր և պետք է գնար Զեյթուն վարչական շրջան` ընկերներից մեկին հանդիպիպելու նպատակով։ Հրաժեշտ է տվել տղաներին և գնացել իր գործերով։ Մոտ 2 ժամ անց մի քանի անգամ զանգահարել է Գոռը և հրավիրել Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում գտնվող «Ֆուլ» ակումբ», սակայն մերժել է նրա առաջարկը։ Այնուհետև, 30-40 րոպե անց մեկ անգամ ևս զանգահարել է Գոռը և խնդրել, շտապ իջնել Խանջյան փողոց, չասելով, թե ինչ է պատահել։ Հասկացել է, որ ինչ-որ բան է պատահել։ Նստել է պատահական տաքսի և Զեյթունից ուղևորվել դեպի Խանջյան փողոց։ Հասնելով նշված վայր, դուրս է եկել տաքսիից և տեսել, որ ակումբի մոտ խառնաշփոթ իրավիճակ է։ Նկատել է, թե ինչպես 5-6 տղաներ փախնում Սայաթ-Նովա փողոցի ուղղությամբ, ապա տեսել է Գոռին և Արտյոմին, ովքեր գտնվել են խմած և խառնված վիճակում։ Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, Գոռը պատասխանել է, որ վիճաբանել են անծանոթ տղաների հետ։ Տղաներին նստեցրել է տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել են տուն` դեպի Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջան։ Հասնելով իրենց շենքի բակ և իջնելով ավտոմեքենայից, նկատել է, որ Արտյոմի` բաց գույնի շապիկի վրա առկա է արյան հետք։ Արտյոմն ասել է, որ դժվարանում է շնչել։ Հասկացել է, որ նրան դանակով հարվածել են։ Այնուհտեև, Արտյոմի հետ պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են թիվ 1 հիվանդանոց, որտեղ Արտյոմը դիմել է բուժօգնության։ Գոռին չի թողել, որպեսզի իրենց հետ գնա հիվանդանոց, քանի որ նա եղել է խմած, իսկ հագուստները` պատռված։ Արտյոմին հիվանդանոց տանելուց հետո գնացել է տուն։
Հետագայում տղաները պատմել են, որ ինչ-որ հարցի շուրջ վիճաբանել են ակումբում կողքի սեղանի շուրջ նստած հաճախորդների հետ, վեճը վերածվել է կռվի, որի ընթացքում հակառակ կողմից ինչ-որ մեկը դանակով հարվածել է Արտյոմին։ Հետագայում պարզվել է նաև, որ Էրիկը ակումբում չի եղել` դեպքից առաջ գնացել է տուն։ Երբ մոտեցել է ակումբին, չի տեսել, թե ով է հարվածել Արտյոմին, իրեն որևէ մեկը չի հարվածել։ Բացի այդ, ինքը նույնպես որևէ մեկին չի հարվածել։ Այդ ժամանակ կռիվն արդեն եղել է ավարտված։ Պարզապես տեսել է փախնող 5-6 տղաների, որոնց արտաքինը չի մտաբերում։ Միայն մտաբերում է, որ Արտյոմը կրել է բաց գույնի շապիկ։ Մշտապես շահագործում է 099-44-96-96 հեռախոսահամարը»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Էլիզա Քոչարյանը 25.07.2014թ.-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«Շուրջ 1 ամիս Է, ինչ աշխատում Է Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» ակումբում` որպես մատուցողուհի։ Ակումբի տնօրեններ են հանդիսանում Գևորգը և Հրայրը, իսկ Ռաֆոն հանդիսանում Է ակումբի հնչյունային օպերատորր /դիջեյը/։ Ակումբը աշխատում Է ամեն օր` ժամը 15։00-ից մինչև ժամը 24։00-ն, սակայն լինում են օրեր, որ ավելի ուշ ժամին է փակվում։ Սովորաբար աշխատանքի է գալիս ժամը 15։00-ին և մինչև ակումբի փակվելը գտնվում է այնտեղ, շրջում սրահում և պատվերներ ընդունում։
2014թ. հուլիսի 08-ին ժամը 15.00-ին սովորականի պես գնացել է ակումբ, որից հետո այնտեղ հանդիպել է ակումբի բարմեն Մոնիկային։ Ժամը 18։00-ի սահմաններում ակումբ են եկել Գևորգը, Ռաֆոն և Հրայրը։ Բացի այդ, ակումբում այդ օրն աշխատել է նաև հավաքարար Մարգոն, ում աշխատանքը սկսվել է ժամը 15։00-ին և ավարտվել ժամը 24։00-ին։ Ակումբը փակելուց հետո կատարում են վերջնահաշվարկ, աշխատողները ստանում են իրենց օրական աշխատավարձը, որից հետո բոլորը գնում են տուն։ Այդ օրը մոտավորապես ժամը 22։00-ի սահմաններում Գևորգը և Հրայրը գնացել են ակումբի անմիջապես հարևանությամբ գործող «Բեսթ» բար` ֆուտբոլ նայելու` իրենց նախապես այդ մասին տեղյակ պահելով։ Մոտավորապես Ժամը 23։45-ի սամաններում, երբ ակումբն այդքան էլ մարդաշատ չի եղել, այդ ժամանակ ակումբ են եկել իրեն անծանոթ 4 երիտասարդներ, ովքեր նստել են սրահի 4-րդ սեղանի շուրջ և գարեջուր պատվիրել։ Այդ 4 երիտասարդներից մեկը` նիհարավուն կազմվածքովը, մոտեցել է դիջեյ Ռաֆոյին և նրանք միմյանց բարևել են։ Այդ հանգամանքից ելնելով ենթադրում է, որ Ռաֆոն ու այդ երիտասարդը միմյանց ճանաչել են։ Որոշ ժամանակ անց մոտեցել է խոհանոցում գտնվող բարմեն Մոնիկային և ասել, որ 1-ին սեղանին նստել են երեք տղաներ և պատվիրել 4 շիշ գարեջուր։ Այդ պատվերը Մոնիկային ասելուց հետո կրկին գնացել է սրահ։ Այդ ընթացքում ամեն ինչ ընթացել է բնականոն կերպով։ Տեսել է, որ 1-րդ սեղանի շուրջ նստած հաճախորդներից մեկը պատահաբար կոտրել է մեկ շիշ գարեջուր, որից հետո ինքը մաքրել է շշի կոտրված կտորները և կրկին անցել իր աշխատանքին։ Մոտ 10 րոպե անց այդ նույն սեղանի հաճախորդներից մեկը կրկին անգամ պատահաբար կոտրել է ևս մեկ շիշ, ինչը կրկին մաքրել է և գնացել խոհանոց։ Այնտեղ տեսել է Մոնիկային` միայնակ և նեղսրտած վիճակում նստած։ Այդ պահին սրահի կողմից լսել են աղմուկ և ոտքերի ձայներ։ Այդ ձայների ժամանակ մի պահ դուրս է եկել խոհանոցից և ցանկացել դուրս գալ ակումբից, այդ ընթացքում զուգարանից դուրս է եկել մի երիտասարդ, ով իրեն ասել է, որ պետք չէ, որպեսքի ինքը դուրս գա։ Աղմուկը լսելուց հետո Մոնիկայի հետ անմիջապես դուրս են եկել խոհանոցից և տեսել, որ սրահում մարդ չկա ու հասկացել են, որ ինչ-որ բան է պատահել և բոլորը դուրս են եկել ակումբից։ Իրենք նույնպես դուրս են եկել ակումբից և տեսել, որ փողոցում վիճաբանություն է տեղի ունենում։ Այդ վիճաբանությունը տեսնելով, վախեցել են և անմիջապես ներս են մտել ակումբ։ Որոշ ժամանակ անց եկել են Հրայրը և Ռաֆոն, որից հետո կատարել են վերջնահաշվարկ և գնացել տուն։ Վերջիններս իրեն որևէ բան չեն հայտնել միջադեպի վերաբերյալ, ինքը նույնպես չի հարցրել, քանի որ դա իրեն չի հետաքրքրել։ Հաջորդ օրը ակումբ են եկել ոստիկաններ և իրեն հրավիրել են ոստիկանության բաժին, որտեղ նրանց պատմել է այն, ինչ իմացել է դեպքի մասին։
Վիճաբանողներից որևէ մեկի ձեռքին դանակ կամ այլ առարկաներ չի տեսել։ Բացի այդ, դանակ կամ այլ առարկա չի տեսել նաև ակումբի սրահում գտնվող հաճախորդներից որևէ մեկի մոտ։ Վիճող անձանցից որևէ մեկի արտաքինը չի մտաբերում, քանի որ դրսում եղել է մութ, ավելին, ակումբից դուրս է եկել մի ակնթարթ։ Նրանց տեսնելու դեպքում չի ճանաչի։ Հայհոյանքներ չի լսել, նույնիսկ չի լսել որևէ խոսք, պարզապես մի վայրկյան է դուրս եկել ակումբից և տեսնելով, որ դրսում կռիվ է, անմիջապես մտել է ներս։ Չի կարող ասել, թե որքան է տևել միջադեպը, սակայն Հրայրը և Ոաֆոն վերադարձել են ակումբ մոտ 10 րոպե անց։ Ակումբում և հարակից տարածքում տեսանակարահանող սարքեր առկա չեն։ Չի նկատել, թե ովքեր են միջամտել այդ կռվին։ Այն երիտասարդը, ով իրեն արգելել է դուրս գալ ակումբից, եղել է մոտ 25-28 տարեկան, 175-180 սմ հասակով, նիհարավուն կազմվածքով, սև մազերով, կարճ կտրած սանրվածքով, այդ տղային տեսնելու դեպքում հնարավոր է ճանաչի նրան։ Իր կարծիքով այդ երիտասարդը հանդիսացել է 4-րդ սեղանին հաճախորդներից մեկը, սակայն դրանում վստահ չէ։ Ինչ վերաբերվում է կոտրված շշերին, նշել է, որ երբ երկրորդ անգամ հավաքել է կոտրված շշերի մասնիկները, 4-րդ սեղանի հաճախորդների մեկն իրենից ներողություն է խնդրել` շիշը պատահմամբ կոտրելու համար։ Այդ երիտասարդը եղել է մոտ 27-32 տարեկան, 175-180 սմ հասակով, ամրակազմ, ճաղատ և մեծ ականջներով։ Այդ երիտասարդին տեսնելու դեպքում հնարավոր է ճանաչի։
Ներկա պահին ցուցմունքին ավելացնելու որևէ բան չունի և այլ տեղեկություններ չի կարող հայտնել, նոր հանգամանքներ վերհիշելու դեպքում լրացուցիչ կհայտնի»։

Վկա Էլիզա Քոչարյանը 24.02.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«Դեպքի օրը ակումբի 4-րդ սեղանի վրայից հայտնաբերել է բջջային հեռախոսներ, որոնք տվել է Մոնիկային։ Չի հիշում, թե ինչ հանգամանքներում է այդ հեռախոսները հայտնաբերել։ Չգիտի, թե Մոնիկան ինչ է արել այդ հեռախոսների հետ։ Վերը շարադրվածի մասին մոռացել է հայտնել առաջին հարցաքննության ժամանակ, քանի որ այդ ժամանակ գտնվել է լարված և շփոթված վիճակում։
Միջադեպը սկսվել է ակումբում, որտեղ կողմերը զրուցել են միմյանց հետ։ Իր մտաբերմամբ` դուրս են եկել ակումբից, որտեղ սկսվել է վիճաբանությունը։ Մոնիկայի հետ մի ակնթարթ դուրս են եկել ակումբից և տեսնելով վիճաբանությունը, անմիջապես վերադարձել են ակումբ։ Իր աշխատանքը չի խաթարվել, քանի որ դուրս չի եկել ակումբից և չի միջամտել վիճաբանությանը։ Ինչ վերաբերում է ակումբի ընդհանուր աշխատանքին, նշել է, որ տնօրեններ Հրայրը և Գևորգը, ինչպես նաև Ռաֆոն բաժանել են վիճաբանող անձանց։ Այդ ամենը տեսել է ակումբից դուրս գալու պահին։ Վիճաբանության մասնակիցներից որևէ մեկի արտաքինը չի մտաբերում, նրանց տեսնելու դեպքում չի ճանաչի։ Ակումբում գտնվելու պատճառով վիճաբանության ժամանակ հայհոյանքներ չի լսել։ Իր տեղեկություններով Մոնիկան ամուսնացել է, նրա գտնվելու վերաբերյալ տեղեկություն չունի։ Իր իմանալով` վերջինս շահագործել է 093-64-54-86 հեռախոսահամարը։ Ակումբի տնօրեն Գևորգ Բախշյանին երկար ժամանակ չի տեսել, նա շահագործել է 093-15-10-98 հեռախոսահամարը»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վերոգրյալ ապացույցներից զատ, դատարանում հետազոտվել և հրապարակվել են`

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1152/հ եզրակացությունը, համաձայն որի` «Ա.Մարգարյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կրծքա-որովայնին թափանցող վերքի, ստոծանու, լյարդի վնասումով, ձախ սրունքի շրջանի քերծվածքի ձևով, պատճառված են ծակած-կտրած վերքը` ծակող-կտրող գործիքով, իսկ քերծվածքը` բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 95-96, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 2903 եզրակցությունը, համաձայն որի` «Ա.Մարգարյանի անթև շապիկի վրա առկա վնասվածքը ծակած-կտրած է և կարող էր առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի կամ գործիքի` հնարավոր է դանակի շեղբի ներգործության արդյունքում։ Ա.Մարգարյանի շապիկի հետնամասի ստորին աջակողմյան հատվածում առկա ծակած-կտրած վնասվածքը հիմնականում համապատասխանում է Ա.Մարգարյանի մարմնական վնասվածքի վերաբերյալ դատաբժշկի կողմից տրված թիվ 1125/հ եզրակացության մեջ նշված «կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կրծքա-որովայնին թափանցող վերքի, ստոծանու, լյարդի վնասում» վերքի հետ»»։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 66-70, դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Արտյոմ Մարգարյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «վերջինս մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» ակումբը և հայտարարել է, որ 2014թ. հուլիսի 09-ի գիշերր հիշյալ ակումբի մոտ տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ իրեն դանակով հարվածել են»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 40-41, դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես ապացուց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Գևորդ Նվերի Բախշյանի բացատրությունը, համաձայն որի՝ «2014թ. հուլիսի 09-ին Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա շենքի մոտ տեղի ունեցած կռվի ժամանակ Անդրանիկ Գաբրիելյանի ձեռքում նկատել է փայլող սուր առարկա։ Տեղի ունեցած կռվի ժամանակ Անդրանիկ Գաբրիելյանը գտնվել է ակտիվ դերում` ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել հակառակորդ կողմին»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 70-71, դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես ապացուց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գործող «Ֆուլ» ակումբի հնչյունային օպերատոր /դիջեյ/ Ռաֆիկ Աշոտի Հարտենյանի բացատրությունը, համաձայն որի՝ «2014թ. հուլիսի 09-ին Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա շենքի մոտ տեղի ունեցած կռվի ժամանակ Անդրանիկ Գաբրիելյանը գլխով հարվածել է հակառակորդ կողմի տղաներից մեկին, իսկ հետագայում, կռվի ժամանակ վերջինիս ձեռքում նկատել է փայլող սուր կտրող-ծակող առարկա։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 72-73, դատական նիստի արձանագրությունը/

Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին քննչական գործողության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «վկա Աբրահամ Ավետիսյանը լուսանկարով ճանաչել է մեղադրյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանին՝ որպես իր ծանոթ, ով 2014թ. հուլիսի 09-ի գիշերը Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում գործող ակումբի մոտ դանակով հարվածել է սպիտակ շապիկով տղային։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 87-89, դատական նիստի արձանագրությունը/

Իրեղեն պացույց ճանաչված` Ա.Մարգարյանի վնասված երկու անթև շապիկները։

/տես` հատոր 3 գ.թ. 138, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հետազոտվել է նաև ամբաստանյալ Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, վերջինիս վերաբերյալ ՀՀ Պաշտպանության նախարարության Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից 11.07.2013թ.-ին տրված որոշումը, 04.07.2013թ.-ին ՀՀ ՊՆ 8865զ/մ ռազմաբժշկական հանձնաժողովի հիվանդության վկայագիրը և ԼՂՀ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 31.05.2012թ.-ին կայացված դատավճիռը։

/տես` գ.թ. 154-155, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ինչպես արդեն իսկ նշվեց վերևում, քրեական գործի դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրվել են հետևյալ ապացույցները.

1. Ամբաստանյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանի ցուցմունքը
2. Տուժող Արտյոմ Մարգարյանի ցուցմունը
3. Վկա Գոռ Կիրակոսյանի ցուցմունքը
4. Վկա Էրիկ Սարիբեկյանի ցուցմունքը
5. Վկա Ռաֆիկ Հարտենյանի ցուցմունքը
6. Վկա Մոնիկա Ավանեսովայի ցուցմունքը
7. Վկա Էլիզա Քոչարյանի ցուցմունքը
8. Վկա Էմիլ Հայրապետյանի ցուցմունքը
9. Վկա Աբրահամ Ավետիսյանի ցուցմունքը
10. Վկա Արամ Պողոսյանի ցուցմունքը
11. Վկա Արմեն Մկրտչյանի ցուցմունքը
12. Դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը
13. Դատահետքաբանական փորձաքննության եզրակացությունը
14. Տուժող Ա.Մարգարյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը,
15. Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին քննչական գործողության եզրակացությունը։
Հրապարակվել են նաև Գ.Բախշյանի և Ռ.Հարտենյանի կողմից տրված բացատրությունները։
Այլ կերպ, սա է քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների այն զանգվածը, որի հետազոտման հիման վրա դատարանը պետք է գա այն համոզման` եզրահանգման, թե արդյոք ամբաստանյալը կատարել է այն արարքը, որը մեղսագրված է նրան։

Մասնավորապես, դատարանը փաստում է, որ վերը շարադրված անձինք` ամբաստանյալը, տուժողը և վկաները հանդիսանում են իրադարձությունների` որոշակի ժամանակահատվածում տեղի ունեցած միջադեպի, այն մասնակիցները կամ ականատեսները, ովքեր ներկա են գտնվել դեպքերի զարգացմանը` սրահում սկսված խոսակցությունից ընդհուպ մինչև ակումբի դրսում ծագած վիճաբանությունն ու դրա ավարտը։

Գործով ձեռք բերված փաստական տվյալների վերլուծությամբ, դատարանը հատկանշական է համարում վկա Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքները և անդրադառնում այդ ցուցմունքների արժանահավատությանը։

Այսպես`

դատաքննության ժամանակ վկա Ավետիսյանը հայտնել է, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Գաբրիելյանի ընկերը, վերջիններս գտնվում են ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Բացի այդ, վկան նկարագրել է նաև 2014թ. հուլիսի 8-ին «Ֆուլ» կարաոկե ակումբի ինչպես ներսում, այյպես էլ` ակումբի դրսում տեղի ունեցած իրադարձությունները։

Ընդ որում, վկան դատարանին հստակեցրել է, որ Գաբրիելյանի ձեռքում որևէ առարկա` դանակ չի եղել, և պնդել, որ վիճաբանության ժամանակ վերջինիս գործողությունները ուղղված են եղել միայն վիճաբանող անձանց բաժանելուն։

Մինչդեռ, դատարանն արձանագրում է, որ վկան դեռևս նախաքննության ժամանակ առաջին անգամ հարցաքննվելիս հայտնել է ամբողջությամբ այլ հանգամանքներ` մանրամասն նկարագրելով Ա.Գաբրիելյանի ակտիվ գործողությունները, մասնավորապես, վկան իր նախաքննական ցուցմունքում հայտնել է, որ`

«…Այդ խառնաշփոթ կռվի ընթացքում մի պահ նկատել է, որ Անդոն /ամբաստանյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանը/ աջ կամ ձախ ձեռքում բռնել է դանակ։ Բացի այդ տեսել է, որ Անդոն ձեռքում գտնվող դանակով հարվածել է իրենց կողքի սեղանին նստած` բաց գույնի շապիկով տղային։ Հստակ հիշում է, որ Անդոն դանակով հարվածել է այդ տղային և նա վայր է ընկել գետնին։ Ստեղծված խառնաշփոթի մեջ լսել է Էդվարդի բղավոցը, ով ասում էր, որ իրեն դանակով հարվածել են…»։

«… Պնդել է, որ հստակ տեսել է, թե ինչպես է Անդոն դանակով հարվածել բաց գույնի շապիկով տղային, ինչի արդյունքում վերջինս ընկել է գետնին։ Բացի այդ, ակումբում նկատել է փոքր չափսով դանակ Արմենի մոտ, այլ անձանց մոտ` թե իրենց, թե հակառակորդ կողմից, դանակ չի տեսել…»։

Դատարանը ցանկանում է ուշադրություն դարձնել այն հանգամանքին, որ վկա Ավետիսյանը տվյալ ցուցմունքում մանրամասն նկարագրելով դեպքի հանգամանքները, հետագայում փոխել է իր դիրքորոշումը` նախաքննական մարմնին նկարագրելով դեպքի այլ` միագամայն նոր, նախկինում տրված ցուցմունքին տրամագծորեն հակասող հանգամանքներ։

Դատարանը հարկ է համարում ընգծել, որ վկան վերը շարադրված հանգամանքների հակասությունը դատարանին պատճառաբանել է նրանով, որ իբրև թե գտնվել է հուզական` շոկային իրավիճակում, չի գիտակցել, թե ինչ հանգամանքներ է ներկայացրել։ Ընդ որում, վկան հայտնել է նաև, որ ցուցմունքը գրել է քննիչը և ինքն ունենալով ութամյա կրթություն` չի տիրապետում գրավոր հայերենին։

Դատարանը գնահատելով վկա Ավետիսյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, փաստում է, որ առավել արժանահավատ է դիտում վկայի նախաքննական ցուցմունքը հետևյալ պատճառաբանությամբ`

դատարանն առաջնահերթ ընգծում է, որ վկան հանդիսանում է ամբաստանյալ Գաբրիելյանի ընկերը, ով, բնականաբար, ինչպես և յուրաքանչյուր անձ, ցանկանում է ընկերոջ համար ստեղծել բարենպաստ իրավիճակ, վերջինիս քրեական պատասխանատվությունից ազատելու նպատակով։ Սա վկայում է այն մասին, որ վկան նախաքննության ժամանակ, այնուհետև` դատարանում ամեն կերպ փորձել է պաշտպանել ընկերոջը` հնարավոր ու վերահաս խիստ պատժից ազատելու համար։ Մասնավորապես, առաջին անգամ հարցաքննվելուց և Ա.Գաբրիելյանի կողմից ակտիվ գործողությունները նկարագրելուց հետո, վկան վարույթն իրականացնող մարմնին տվել է մեկ այլ` նախկին ցուցմունքին հակասող ցուցմունք, որը եղել է Գաբրիելյանի համար առավել բարենպաստ, քան նախորդը։

Դատարանը ցանկանում է ընդգծել նաև, որ իր առաջին ցուցմունքում վկա Ավետիսյանը ոչ միայն հայտնել է, որ տեսել է, թե ինչպես է Ա.Գաբրիելյանը դանակի հարված հասցրել տուժողին, այլ նաև նկարագրել է, որ վերջինս եղել է բաց գույնի շապիկով, ինչը համադրելով դատարանում հետազոտված` տուժող Մարգարյանի շապիկի հետ, դարձյալ դատարանի մոտ ստեղծում է համոզվածություն վկայի նախաքննական ցուցմունքի արժանահավատության վերաբերյալ, հաշվի առնելով գործով քննիչ Սարգսյանի կողմից կազմված՝ «Հագուստ ներկայացնելու և դրանք վերցնելու մասին» արձանագրությունը։ Դրանով հիմնավորվել է, որ են` մեկ զույգ կոշիկ, մեկ ջինստե տաբատ, մեկ գոտի, մեկ զույգ գուլպա, մեկ հատ պատռված մոխրագույն շապիկ, մեկ հատ պատռված բաց դարչնագույն շապիկ եղել է տուժող Մարգարյանի հագին, որոնցով էլ նա դեպքից հետո ներկայացել է հիվանդանոց։

Այնուհետև, արդեն դատարանում վկան ներկայացնելով Գաբրիելյանի համար բարենպաստ հանգամանքներ, փորձել է ինչ-որ կերպ օգնել նրան։ Այդ նպատակով վկան ամեն կերպ շեշտադրել է փաստ առ այն, որ անգրագետ է` հայերեն գրել և կարդալ չի կարողանում, քանի որ չգիտի հայերեն տառերը։ Բացի այդ, պատճառաբանել է, որ առաջին ցուցմունքը, որն իր բնույթով եղել է Ա.Գաբրիելյանի համար անբարենպաստ, գրել է հուզական վիճակում։ Նման պարագայում, դատարանը հարկ է համարում ընգծել, որ վկայի կողմից մանրամասն նկարագրվել են դեպքերի հանգամանքները ինչպես ակումբի ներսում, այնպես էլ` դրսում, ինչը, կարող էր ներկայացնել միայն գիտակից անձը։ Ավելին, հետազոտելով վերջինիս նախաքննական ցումունքը, դատարանը փաստում է, որ դրա վերջնամասում անձամբ վկայի կողմից գրված է. «ցումունքը գրված է իմ պատմածով, կարդացի, ճիշտ է»։ Նման պայմաններում դատարանը չի կարող արժանահավատ դիտել վկայի այն պատճառաբանությունները, թե ինքն անգրագետ է և չի տիրապետում տառերին։

Այս առումով դատարանը կարևորում է նաև նույն վկայի կողմից մեկ այլ` «Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» քննչական գործողությանը մասնակցելու և այդ առթիվ կազմված արձանագրության մեջ վկայի կողմից կատարված այն հայտարարությունը, որ` «վկա Աբրահամ Ավետիսյանը լուսանկարով ճանաչել է մեղադրյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանին՝ որպես իր ծանոթի, ով 2014թ. հուլիսի 09-ի գիշերը Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում գործող ակումբի մոտ դանակով հարվածել է սպիտակ շապիկով տղային»։ Ընդ որում, հիշալ գործողությունը կատարվել է 31.07.2014թ-ին և եթե մի պահ ընդունենք, որ վկան իր ցուցմունքը տալիս, ինչպես ինքն է պնդում գտնվել է հուզված և լարված վիճակում, ապա ինչու է նմանատիպ տեղեկություն հայտնել հիշյալ դատավարական փաստաթուղթը կազմելիս՝ այն է դեպքից 22 օր անց։

Թեև դատարանը փաստում է, որ սուն գործով վկա Ա.Ավետիսյանը բացատրություն չի տվել և մյուս անձանց կողմից տրված բացատրությունները չի կարող թույլատրել օգտագործել որպես այլ փաստաթղթի կարգով ճանաչված ապացույց և դնել ամբաստանյալ Գաբրիելյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում, սակայն հատկանշական է համարում այն, որ այդ բացատրություններով ևս դրանք տված անձինք հայտնում են այնպիսի տեղեկություններ որոնք նույնաբովանդակ են Ավետիսյանի կողմից տրված նախաքննական

Ա.Գաբրիելյանի կողմից դրսևորած ակտիվ գործողությունների վերաբերյալ են վկայում նաև Գ.Բախշյանի կողմից տրված բացատրությունը, որում ևս վկայակոչված են վերջինիս գործողությունները։ Մասնավորապես, Գ.Բախյանը նկարագրելով 2014թ. հուլիսի 09-ին Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա շենքի մոտ տեղի ունեցած կռիվը, նշել է, որ այդ կռվի ժամանակ Անդրանիկ Գաբրիելյանի ձեռքում նկատել է փայլող սուր առարկա։ Բացի այդ, նշել է, որ կռվի ժամանակ Անդրանիկը ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել։

Անդրադառնալով գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներին` ցուցմունքներին, դատարանը հարկ է համարում վերլուծել նաև Ռաֆիկ Հարտենյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքները։

Նման պարագայում, դատարանը կրկին փաստում է, որ վկա Հարտենյանը և ամբաստանյալ Գաբրիելյանը հանդիսանում են ծանոթներ, ովքեր թշնամական հարաբերությունների մեջ միմյանց հետ չեն գտնվել։

Գործի փաստական հանգամանքների վերլուծությամբ, դատարանը հաստատված է համարում այն փաստը, որ վկան ականատես է եղել ինչպես ակումբի սրահում, այնպես էլ արդեն ակումբի դրսում տեղի ունեցած իրադարձություններին` անմիջականորեն մասնակցելով դրանց։
Ռ.Հարտենյանը, դատաքննության ժամանակ նկարագրելով իրադարձությունները, հայտնել է, որ վիճաբանության ժամանակ Ա.Գաբրիելյանի ձեռքում տեսել է փայլուն առարկա, որը նմանեցրել է հեռախոսի, գլխարկի կամ կրակայրիչի։ Ընդ որում, ի պատասխան դատարանում իրեն տրված հարցերին, վկան բացառել է, որ Անդրանիկի ձեռքում եղել է դանակ։

Մինչդեռ, նախաքննության ժամանակ հարցաքննվելիս, վկան շարադրելով դեպքի հանգամքները, նկարագրել է Գաբրիելյանի ակտիվ գործողություները, նշելով`

« /…/ Այդ ժամանակ տեսել է, որ Անդոն գլխով հարվածել է հակառակ կողմից մեկին, ով արտաքնապես ավելի բարձրահասակ է եղել, քան նա։ Բացի այդ, մի պահ նկատել է, որ Անդոյի ձեռքում առկա է եղել դանակ, սակայն չի մտաբերում, թե որ ձեռքում /…/»։

Այս փաստը ինքնստինքյան վկայում է այն մասին, որ վկան ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության ժամանակ հաստատել է իրողություն, որ Գաբրիելյանի ձեռքին վիճաբանության ժամանակ եղել է առարկա։ Ընդ որում, մի դեքպում /նախաքննություն/ հստակ նշել, որ եղել է դանակ, մյուս դեպքում` /դատաքննություն/ բացառել դանակի առկայությունը, և պնդել, որ փայլուն առարկան կարող էր լինել հեռախոս, գլխարկ կամ կրակայրիչ։

Դատարանը փաստում է, որ թեև նախաքննության ժամանակ վկա Հարտենյանը հայտնել է դեպքի այնպիսի հանգամանքներ, որոնք անբարենպաստ են եղել Գաբրիելյանի համար, այդուամենայնիվ, վկան դատարանում փորձել է ինչ-որ կերպ օգնել Գաբրիելյանին` ներկայացնելով այլ հանգամանքներ։

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալին մեղադրող տվյալներ վկա Հարտենյանը հայտնել է, ոչ միայն իր նախաքննական ցուցմունքում, այլ նաև բացատրությամբ, ինչը դատարանի կողմից չի գնահատվում որպես ապացույց, սակայն նրա կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքի հետ համատեղ ամրապնդում է դատարանի ներքին համոզմունքն այն մասին, որ տուժող Ա.Մարգարյանին դանակով հարվածող անձը հանդիսացել է Անդրանիկ Գաբիրելյանը։

Մասնավորապես, վերջինս բացատրությամբ հայտնել է` «վիճաբանությանը մասնակցել են 7-8 տղաներ, այդ թվում նաև` Անդոյենք, ովքեր հարվածել են միմյանց։ Անմիջապես սկսել է բաժանել, որի ընթացքում Անդոյի ձեռքում նկատել է փայլուն և սուր կտրող-ծակող առարկա։ Մոտ 5-6 րոպե վիճաբանելուց և հարվածներ հասցնելուց հետո Անդոն իր ընկերների հետ վազել են դեպի վերև, իսկ հակառակորդ կողմը` ներքև»։

Դատարանը հատկանշական է համարում այն, որ վկան որևէ տրամաբանական բացատրություն չկարողացավ տալ դատարանին այն մասին, թե ինչու է նախաքննությամբ տվել նմանօրինակ ցուցմունքներ, իսկ դատարանում հայտնում բոլորովին այլ տվյալներ։

Վերը շարադրված փաստական տվյալների` վկաների, ցուցմունքների, ինչպես նաև անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրության համադրությամբ դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ 2014թ. հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Խանջյան 31ա հասցեում գտնվող «Ֆուլ» կարաոկե ակումբի մոտակայքում ծագած վիճաբանության ժամանակ ամբաստանյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանը դրսևորել է ակտիվ վարքագիծ, որի ժամանակ իր մոտ եղած դանակով հարվածել է հակառակորդ կողմից վիճաբանության մասնակից` գործով տուժող Ա.Մարգարյանին։

Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գաբրիելյանի դատաքննական ցուցմունքին, դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս կողմից տրված դատաքննական ցուցմունքն անարժանահավատ է և մտացածին, դրանով նա հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատժից խուսափելու նպատակ։


Այդ մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ Գաբրիելյանը իր դատաքննական ցուցմունը հարմարեցրել է դատարանում մինչ իր հարցաքննությունը նախապես հարցաքննված վկա Հարտենյանի և դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքին։ Մասնավորապես, կապված վկա Հարտենյանի կողմից` Ա.Գաբրիելյանի ձեռքում փայլուն առարկայի առկայության հետ, վերջինս դատարանին տվել է անտրամաբանական պատասխան` որպես բնավորության գիծ նշելով ձեռքում մշտապես առարկաներ պահելու հատկանիշը։

Թեև դատարանը չի բացառում, որ այլ` առօրյա պայմաններում Ա.Գաբրիելյանը կարող է իր ձեռքում կրել առարկաներ` մասնավորապես հեռախոսա, ծխախոտ կամ կրակայրիչ, այդուամենայինվ փաստում է, որ արդեն իսկ ծագած վիճաբանության ժամանակ նման առարկաները ձեռքի մեջ պահելը դիտում է անհավանական` առնվազն` ոչ հարմար, քանի որ վերջինս ակտիվ կերպով մասնակցել է վիճաբանությանը, ավելին, իր պնդմամբ փորձել բաժանել վիճաբանողներին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ`
« … 2014թ. հուլիսի 09-ի ժամը 01։00-ի սահմաններում «Ֆուլ» ակումբում երկու տարբեր սեղանների մոտ ժամանակ անցկացնող հաճախորդների միջև երգ պատվիրելու հարցի շուրջ սկսվել է վիճաբանություն, որը շարունակվել է ակումբի դիմացի հատվածում՝ Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում։ Արդեն փողոցում կողմերի միջև ակումբում սկսված վրճաբանությունը վերաճել է կռվի, որի ընթացքում մեղադրյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածել է տուժող Արտյոմ Մարգարյանի կրծքավանդակի աջ կեսին՝ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կրծքա-որովայնին թափանցող վերքի, ստոծանու, լյարդի վնասումով…»։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Ա.Գաբրիելյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես Անդրանիկ Գաբրիելյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանդիսանում է որպես նախկինում դատապարտված և սույն հանցանքը կատարելու պահին պայմանական փորձաշրջանի մեջ գտնվող անձ։ Միևնույն ժամանակ, դատարանը հիշյալ հանգամանքը սույն գործով որպես ծանրացուցիչ հանգամանք` հանցանքը կատարելու ռեցիդիվ, չի կարող դիտել, հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալն այն հանցանքը որի կատարման համար գտնվել է փորձաշրջանի մեջ, կատարել է անչափահաս տարիքում։

/տես` դատավճիռը, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երեխայի առկայությունը, /հիմք` 363693 ծննդյան վկայական` Մերի Անդրանիկի Գաբրիելայն` ծնված` 19.08.2014թ./։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։

Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։

Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Ինչպես նշվեց սույն դատավճռում, ամբաստանյալ Անդրանիկ Գաբրիելյանի արարքում որպես նրա անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանդիսանում է նախկինում դատապարտված և դատվածությունը չմարած անձ և վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ըստ էության ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով, համաձայն որի`

«Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը»։

Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2012թ.-ի դատավճռով` ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Ա.Գաբրիելյանը դատապարտվել է ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Ա.Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ Գաբրիելյանը ՀՀ ԱՆ ԱՊԿ Արարատի ստորաբաժանման կողմից հաշվառման է վերցվել 13.07.2012թ-ին։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասի համաձայն`

« /…/ 7. Փորձաշրջանի ընթացքում անձի կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր դիտավորյալ հանցանք կատարելու դեպքում դատարանը վերացնում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և պատիժ նշանակում սույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կանոններով...»։

Ինչպես նշվեց վերևում` Ա.Գաբրիելյանը Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2012թ.-ի դատավճռով, ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Ա.Գաբրիելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։

Ազատազրկման դատապարտվելուց հետո ամբաստանյալն իր նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կրել և գտնվելով պայմանական փորձաշրջանի մեջ կատարել է նոր հանցագործություն, ուստի, սույն դատավճռով նշանակվելիք պատժին պետք է մասնակիորեն գումարվի Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2012թ.-ի 0037/01/2012թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։

Միաժամանակ, դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սույն գործով նախաքննության ընթացքում Ա.Գաբրիելյանը, մինչև գրավի կիրառմամբ կալանքից ազատվելը 6 /վեց/ ամիս /20/ քսան օր գտնվել է կալանավորման մեջ, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, համաձայն որի`

« /…/ 3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց /…/»։

Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Գաբրիելյանը ներկայումս կալանքի տակ է գտնվում իր վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քննվող մեկ այլ քրեական գործով, ուստի սույն գործով վերջինիս ազատազրկման դատապարտելու պայմաններում նրա նկատմամբ ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցը` գրավը, պետք է փոփոխվի կալանավորմամբ և նրա նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվարկվի սույն դատավճիռը կայացնելու օրվանից։

Նման պայմաններում, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, գրավատու Կարինե Հովակիմի Դանիելյանի կողմից 15.04.2015թ.-ին «Յունիբանկ» ՓԲԸ «Զվարթնոց» մասնաճյուղում մուծված 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գրավիվ գումարը պետք է վերադարձնել վերջինիս, իսկ լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Արտյոմ Մարգարյանին պատկանող երկու անթև շապիկները պետք է ոչնչացնել։


4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը



Վ Ճ Ռ Ե Ց

Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասի կարգով վերացնել Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանի նկատմամբ ԼՂՀ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2012թ.-ի դատավճռով սահմանված պատժի պայմանականորեն չկիրառումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով վերը նշված դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` 6 /վեց/ ամիսը՝ Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։

Հաշի առնելով սույն գործով նախաքննության ընթացքում Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանի՝ 6 /վեց/ ամիս 20 /քսան/ կալանավորման մեջ գտնվելու հանգամանքը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 10 /տասը/ օր ժամկետով։

Անդրանիկ Արմենի Գաբրիելյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը փոխել կալանավորմամբ և նրա նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ. ապրիլի 18-ից։

Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, գրավատու Կարինե Հովակիմի Դանիելյանի կողմից 15.04.2015թ-ին «Յունիբանկ» ՓԲԸ «Զվարթնոց» մասնաճյուղում մուծված 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գրավի գումարը՝ վերադարձնել վերջինիս։

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Արտյոմ Մարգարյանին պատկանող երկու անթև շապիկները՝ ոչնչացնել։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան hրապարակվելուց հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն