Գործ
ԵԿԴ/0173/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,22,, դեկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ

Քարտուղարությամբ Թ.Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող Հ.Ենոքյանի

Պաշտպաններ Հ.Արսենյանի
Տ.Հայրապետյանի
Գ.Գրիգորյանի
Ի.Գազարովայի



դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`


1.Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի` ծնված 14.02.1966թ.,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում
չդատված, իր խոսքերից` ամուսնացած, չի աշխատում,
միջնակարգ կրթությամբ, հաշվառված է` Արարատի մարզ,
գ.Վանաշեն, Ազատության փողոց, տուն 2 հասցեով,
բնակվող` ք. Երևան, Կիևյան փողոց, շենք 5, բնակարան
102 հասցեով, մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի
325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի
329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով,
որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը,


2.Արման Անդրանիկի Շխրդումյանի` ծնված
17.01.1979թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
նախկինում չդատված, իր խոսքերից` ամուսնալուծված,
աշխատել է ՀՀ ԱԱԾ սահմանապահ զորքերի ՍՎՍՋ
«Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնում`
որպես պետի տեղակալ, կոչումով` մայոր, բարձրագույն
կրթությամբ, հաշվառված է ք.Երևան, Մամիկոնյանց 8 Ա
շենք, բնակարան 33 հասցեով, բնակվող` ք.Երևան, Դավիթ
Անհաղթի փողոց, շենք 5, բնակարան 2 հասցեով,
մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի
329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով,
որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը,

3.Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի` ծնված 18.02.1958թ.,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում
չդատված, իր խոքերից` չամուսնացած, չի աշխատում,
բարձրագույն կրթությամբ, հաշվառված է` ք.Երևան,
Սարմենի փողոց, 13 շենք, բնակարան 14 հասցեով,
բնակվող` ք.Երևան, Մոսկովյան փողոց, 31 շենք,
բնակարան 74, մեղադրվում է ՀՀ Քրեական
օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
որպես կալանավորմանն այլընտրանքային
խափանման միջոց է ընտրված գրավը։





1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ դատարան ստացված քրեական գործի մեղադրական եզրակացության՝

«ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում բնակվող` ՀՀ քաղաքացի Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանը, ով գումարի դիմաց զբաղվում է այդ քաղաքում հավատարմագրված՝ Մերձբալթյան պետությունների դիվանագիտական ներկայացուցչություններից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագրերի ստացման գործընթացով, նախնական համաձայնության գալով Երևան քաղաքի բնակիչ Ժանետա Ադրանիկի Երեմյանի և ՀՀ ԱԱԾ սահմանապահ զորքերի սահմանային վերահսկողության սահմանապահ ջոկատի «Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնի պետի տեղակալ, մայոր Արման Անդրանիկի Շխրդումյանի հետ, շահադիտական նպատակով՝ ընդամենը 4.700 եվրո գումարի դիմաց, կազմակերպել են Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան, այն է` ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն։

Այսպես.

Ժանետա Երեմյանը, Արման Շխրդումյանի գիտությամբ, 2014 թվականի փետրվար ամսին շահադիտական նպատակով նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Զուհեր Արամի Սիմոնի հետ՝ վերջինիս դստեր՝ ՀՀ քաղաքացի Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն 4.700 եվրո գումարի դիմաց կազմակերպելու վերաբերյալ, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, Հուրիկ Սիմոնի՝ Ուկրաինայում երբևէ չգտնվելու պայմաններում կարգավորել է նրա ՀՀ քաղաքացու թիվ AM 0899805 անձնագրում Ուկրաինայում կացության կարգավիճակ ունենալու վերաբերյալ կեղծ տեղեկությունների նշման գործընթացը և նախնական պայմանավորվածության համաձայն` անձնագիրը փոխանցել է Սուսաննա Ալեքսանյանին, ով, առանց անձնագրի տիրոջ անմիջական մասնակցության, կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15 օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացը, որից հետո անձնագիրը հետ է ուղարկել ՀՀ, և Ժանետա Երեմյանի կողմից այն հանձնվել է Հուրիկ Սիմոնին։ Այնուհետև, Արման Շխրդումյանը Ժանետա Երեմյանի հետ միասին նախագծել է Հուրիկ Սիմոնի՝ Բելգիայի թագավորություն մեկնելու ճանապարհային ուղին, որից հետո պատվիրել և ամրագրել է 2014թ.-ի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել և դեկտեմբերի 1-ի՝ հետադարձ Վիլնյուս-Վարշավա-Երևան չվերթների տոմսերը։ Ընդ որում, հանցավոր մտադրությունը լիովին հաջողության հասցնելու դեպքում, հետադարձ չվերթի տոմսերը չէին օգտագործվելու Հուրիկ Սիմոնի կողմից և նպատակ են ունեցել խեղաթյուրելու ժամանման իրական երկիրը և մոլորեցնելու իրավասու մարմինների ներկայացուցիչներին։ Այնուհետև, Արման Շխրդումյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, որը դրսևորվել է «Զվարթնոց» օդանավակայանից ուղևորի անարգել մեկնումն ապահովելու մեջ, 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել տարանցիկ չվերթով կազմակերպել է Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն, սակայն վերջինիս չի հաջողվել մեկնել՝ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանում իրականացված միջոցառման արդյունքում»։

Փաստի առթիվ ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության կողմից 18.11.2014թ.-ին հարուցվել է քրեական գործ։

20.11.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության կողմից կայացվել է որոշում` Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։

20.11.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության կողմից կայացվել է որոշում` Արման Անդրանիկի Շխրդումյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով։

06.12.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության կողմից կայացվել է որոշում` Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 03.07.2015թ.-ին։

Քրեական գործի դատական քննության ավարտին մեղադրող Հ.Ենոքյանն, օգտվելով իր դատավարական լիազորություններից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1. հոդվածով, 07.12.2015թ. փոփոխել է ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները և նրանց մեղադրանքներ է առաջադրել իր կողմից կայացված ներքոշարադրյալ որոշումներով։

Այսպես`

«… ժանետա Անդրանիկի Երեմյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել այն բանի համար, որ՝

«ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում, թիվ 58215814 թրեական գործով մինչդատական վարույթում նախաքննական մարմնի կողմից 2015թ. հունիսի 30-ին ժանետա Անդրանիկի Երեմյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում բնակվող ՀՀ քաղաքացի Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի, ով գումարի դիմաց զբաղվում է այդ քաղաքում հավատարմագրված՝ Մերձբալթյան պետությունների դիվանագիտական ներկայացուցչություններից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագրերի ստացման գործընթացով, և ՀՀ ԱԱԾ սահմանապահ զորքերի սահմանային վերահսկողության սահմանապահ ջոկատի «Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնի պետի տեղակալ, մայոր Արման Անդրանիկի Շխրդումյանի հետ, շահադիտական նպատակով՝ 4.700 եվրո գումարի դիմաց, կազմակերպել է Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն։

Այսպես.

ժանետա Երեմյանը, Արման Շխրդումյանի գիտությամբ, 2014 թվականի փետրվար ամսին շահադիտական նպատակով նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Զուհեր Արամի Սիմոնի հետ՝ վերջինիս դստեր՝ ՀՀ քաղաքացի Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի, անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն 4.700 եվրո գումարի դիմաց կազմակերպելու վերաբերյալ, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, Հուրիկ Սիմոնի՝ Ուկրաինայում երբևէ չգտնվելու պայմաններում կարգավորել է նրա ՀՀ քաղաքացու թիվ AM 0899805 անձնագրում Ուկրաինայում կացության կարգավիճակ ունենալու վերաբերյալ կեղծ տեղեկությունների նշման գործընթացը և նախնական պայմանավորվածության համաձայն անձնագիրը փոխանցել է Սուսաննա Ալեքսանյանին, ով, առանց անձնագրի տիրոջ անմիջական մասնակցության, կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացը, որից հետո անձնագիրը հետ է ուղարկել ՀՀ, Արման Շխրդումյանի միջոցով այն փոխանցվել է ժանետա Երեմյանին, ում կողմից էլ հանձնվել է Հուրիկ Սիմոնին։ Այնուհետև, Արման Շխրդումյանը Ժանետա Երեմյանի հետ միասին նախագծել է Հուրիկ Սիմոնի՝ Բելգիայի Թագավորություն մեկնելու ճանապարհային ուղին, որից հետո պատվիրել և ամրագրել է 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել և դեկտեմբերի 1-ի՝ հետադարձ Վիլնյուս-Վարշավա- Երևան չվերթների տոմսերը։ Ընդ որում, հանցավոր մտադրությունը լիովին հաջողության հասցնելու դեպքում, հետադարձ չվերթի տոմսերը չէին օգտագործվելու Հուրիկ Սիմոնի կողմից և նպատակ են ունեցել խեղաթյուրելու ժամանման իրական երկիրը և մոլորեցնելու իրավասու մարմինների ներկայացուցիչներին։ Հիշյալ տոմսերի ձեռք բերումից հետո, Արման Շխրդումյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, որը դրսևորվել է «Զվարթնոց» օդանավակայանից ուղևորի անարգել մեկնումն ապահովելու մեջ, 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել տարանցիկ չվերթով կազմակերպել է Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն, սակայն վերջինիս չի հաջողվել մեկնել՝ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանում իրականացված միջոցառման արդյունքում։
Սույն քրեական գործով դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները վկայում են այն մասին, որ Սուսաննա Ալեքսանյանն առանց անձնագրի տիրոջ անմիջական մասնակցության, մուտքի պատշաճ թույլտվություն ստանալու համար կեղծ տեղեկություններ ներկայացնելով, շահադիտական նպատակով՝ 1.500 եվրո գումարի խոստման դիմաց, կազմակերպել-կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից Հուրիկ Սիմոնի «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացն՝ առանց ժանետա Երեմյանի և Արման Շխրդումյանի հետ նախնական համաձայնության, այլ գործել է միայնակ, առանց Արման Շխրդումյանի գիտության, իսկ ժանետա Երեմյանին նախապես չի տեղեկացրել, թե որ պետության հյուպատոսությունից պետք է ստանա «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագիրը, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ 2015թ. դեկտեմբերի 7-ին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.՝-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիման վրա փոփոխվել է Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքն ու նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ Հետևաբար անհրաժեշտ է փոփոխել Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանին առաջադրված մեղադրանքը՝ անօրինական միգրացիայի կազմակերպումը Սուսաննա Ալեքսանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ կատարելու մասով ու նրան նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հետևյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար.

Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանը նախնական համաձայնության գալով ՀՀ ԱԱԾ սահմանապահ զորքերի սահմանային վերահսկողության սահմանապահ ջոկատի «Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնի պետի տեղակալ, մայոր Արման Անդրանիկի Շխրդումյանի հետ, շահադիտական նպատակով՝ 4.700 եվրո գումարի դիմաց, կազմակերպել է Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն։

Այսպես.

Ժանետա Երեմյանը, Արման Շխրդումյանի գիտությամբ, 2014 թվականի փետրվար ամսին շահադիտական նպատակով նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Զուհեր Արամի Սիմոնի հետ՝ վերջինիս դստեր՝ ՀՀ քաղաքացի Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի, անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն 4.700 եվրո գումարի դիմաց կազմակերպելու վերաբերյալ, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, Հուրիկ Սիմոնի՝ Ուկրաինայում երբևէ չգտնվելու պայմաններում կարգավորել է նրա ՀՀ քաղաքացու թիվ AM 0899805 անձնագրում Ուկրաինայում կացության կարգավիճակ ունենալու վերաբերյալ կեղծ տեղեկությունների նշման գործընթացն, ապա անձնագիրը փոխանցել է Սուսաննա Ալեքսանյանին, ով, առանց անձնագրի տիրոջ անմիջական մասնակցության, 1.500 եվրո գումարի խոստման դիմաց, կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացը, որից հետո անձնագիրը հետ է ուղարկել ՀՀ, Արման Շխրդումյանի միջոցով այն փոխանցվել է ժանետա Երեմյանին, ում կողմից էլ հանձնվել է Հուրիկ Սիմոնին։ Այնուհետև, Արման Շխրդումյանը ժանետա Երեմյանի հետ միասին նախագծել է Հուրիկ Սիմոնի՝ Բելգիայի Թագավորություն մեկնելու ճանապարհային ուղին, որից հետո պատվիրել և ամրագրել է 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել և դեկտեմբերի 1-ի՝ հետադարձ Վիլնյուս-Վարշավա-Երևան չվերթների տոմսերը։ Ընդ որում, հանցավոր մտադրությունը լիովին հաջողության հասցնելու դեպքում, հետադարձ չվերթի տոմսերը չէին օգտագործվելու Հուրիկ Սիմոնի կողմից և նպատակ են ունեցել խեղաթյուրելու ժամանման իրական երկիրը և մոլորեցնելու իրավասու մարմինների ներկայացուցիչներին։ Հիշյալ տոմսերի ձեռք բերումից հետո, Արման Շխրդումյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, որը դրսևորվել է «Զվարթնոց» օդանավակայանից ուղևորի անարգել մեկնումն ապահովելու մեջ, 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել տարանցիկ չվերթով կազմակերպել է Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն, սակայն վերջինիս չի հաջողվել մեկնել՝ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանում իրականացված միջոցառման արդյունքում/…/։

Արման Անդրանիկի Շխրդումյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով նոր մեղադրանքվեր են առաջադրվել այն բանի համար, որ՝

/…/ ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում, թիվ 58215814 թրեական գործով մինչդատական վարույթում նախաքննական մարմնի կողմից 2015թ. հունիսի 29-ին Արման Անդրանիկի Շխրդումյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա զբաղեցնելով ՀՀ ԱԱԾ սահմանապահ զորքերի սահմանային վերահսկողության սահմանապահ ջոկատի «Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնը և նախնական համաձայնության գալով Երևան քաղաքի բնակչուհի Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի ու ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում բնակվող ՀՀ քաղաքացի Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի հետ, ով գումարի դիմաց զբաղվում է այդ քաղաքում հավատարմագրված՝ Մերձբալթյան պետությունների դիվանագիտական ներկայացուցչություններից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագրերի ստացման գործընթացով, շահադիտական նպատակով՝ 4.700 եվրո գումարի դիմաց, կազմակերպել է Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն։ Այսպես.
Ժանետա Երեմյանը, Արման Շխրդումյանի գիտությամբ, 2014 թվականի փետրվար ամսին շահադիտական նպատակով նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Զուհեր Արամի Սիմոնի հետ՝ վերջինիս դստեր՝ ՀՀ քաղաքացի Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի, անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն 4.700 եվրո գումարի դիմաց կազմակերպելու վերաբերյալ, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, Հուրիկ Սիմոնի՝ Ուկրաինայում երբևէ չգտնվելու պայմաններում կարգավորել է նրա ՀՀ քաղաքացու թիվ AM 0899805 անձնագրում Ուկրաինայում կացության կարգավիճակ ունենալու վերաբերյալ կեղծ տեղեկությունների նշման գործընթացը և նախնական պայմանավորվածության համաձայն անձնագիրը փոխանցել է Սուսաննա Ալեքսանյանին, ով, առանց անձնագրի տիրոջ անմիջական մասնակցության, կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացը, որից հետո անձնագիրը հետ է ուղարկել ՀՀ, Արման Շխրդումյանի միջոցով այն փոխանցվել է Ժանետա Երեմյանին, ում կողմից էլ հանձնվել է Հուրիկ Սիմոնին։ Այնուհետև, Արման Շխրդումյանը ժանետա Երեմյանի հետ միասին նախագծել է Հուրիկ Սիմոնի՝ Բելգիայի Թագավորություն մեկնելու ճանապարհային ուղին, որից հետո պատվիրել և ամրագրել է 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել և դեկտեմբերի 1-ի՝ հետադարձ Վիլնյուս-Վարշավա-Երևան չվերթների տոմսերը։ Ընդ որում, հանցավոր մտադրությունը լիովին հաջողության հասցնելու դեպքում, հետադարձ չվերթի տոմսերը չէին օգտագործվելու Հուրիկ Սիմոնի կողմից և նպատակ են ունեցել խեղաթյուրելու ժամանման իրական երկիրը և մոլորեցնելու իրավասու մարմինների ներկայացուցիչներին։ Հիշյալ տոմսերի ձեռք բերումից հետո, Արման Շխրդումյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, որը դրսևորվել է «Զվարթնոց» օդանավակայանից ուղևորի անարգել մեկնումն ապահովելու մեջ, 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել տարանցիկ չվերթով կազմակերպել է Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն, սակայն վերջինիս չի հաջողվել մեկնել՝ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանում իրականացված միջոցառման արդյունքում։
Սույն քրեական գործով դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները վկայում են այն մասին, որ Սուսաննա Ալեքսանյանն առանց անձնագրի տիրոջ անմիջական մասնակցության, մուտքի պատշաճ թույլտվություն ստանալու համար կեղծ տեղեկություններ ներկայացնելով, շահադիտական նպատակով՝ 1.500 եվրո գումարի խոստման դիմաց, կազմակերպել-կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից Հուրիկ Սիմոնի «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացն՝ առանց ժանետա Երեմյանի և Արման Շխրդումյանի հետ նախնական համաձայնության, այլ գործել է միայնակ, առանց Արման Շխրդումյանի գիտության, իսկ Ժանետա Երեմյանին նախապես չի տեղեկացրել, թե որ պետության հյուպատոսությունից պետք է ստանա «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագիրը, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ 2015թ. դեկտեմբերի 7-ին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիման վրա փոփոխվել է Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքն ու նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ Հետևաբար անհրաժեշտ է փոփոխել Արման Անդրանիկի Շխրդումյանին առաջադրված մեղադրանքը՝ անօրինական միգրացիայի կազմակերպումը Սուսաննա Ալեքսանյանի հետ նախնական համաձայնությամբ կատարելու մասով ու նրան նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2֊րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հետևյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար.
Արման Անդրանիկի Շխրդումյանը զբաղեցնելով ՀՀ ԱԱԾ սահմանապահ զորքերի սահմանային վերահսկողության սահմանապահ ջոկատի «Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնը և նախնական համաձայնության գալով Երևան քաղաքի բնակչուհի Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի հետ, շահադիտական նպատակով՝ 4.700 եվրո գումարի դիմաց, կազմակերպել է Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն։

Այսպես.

Ժանետա Երեմյանը, Արման Շխրդումյանի գիտությամբ, 2014 թվականի փետրվար ամսին շահադիտական նպատակով նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Զուհեր Արամի Սիմոնի հետ՝ վերջինիս դստեր՝ ՀՀ քաղաքացի Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի, անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն 4.700 եվրո գումարի դիմաց կազմակերպելու վերաբերյալ, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, Հուրիկ Սիմոնի՝ Ուկրաինայում երբևէ չգտնվելու պայմաններում կարգավորել է նրա` ՀՀ քաղաքացու թիվ AM 0899805 անձնագրում Ուկրաինայում կացության կարգավիճակ ունենալու վերաբերյալ կեղծ տեղեկությունների նշման գործընթացը և անձնագիրը փոխանցել է Սուսաննա Ալեքսանյանին, ով, առանց անձնագրի տիրոջ անմիջական մասնակցության, 1.500 եվրո գումարի խոստման դիմաց, կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացը, որից հետո անձնագիրը հետ է ուղարկել ՀՀ, Արման Շխրդումյանի միջոցով այն փոխանցվել է ժանետա Երեմյանին, ում կողմից էլ հանձնվել է Հուրիկ Սիմոնին։ Այնուհետև, Արման Շխրդումյանը ժանետա Երեմյանի հետ միասին նախագծել է Հուրիկ Սիմոնի՝ Բելգիայի Թագավորություն մեկնելու ճանապարհային ուղին, որից հետո պատվիրել և ամրագրել է 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել և դեկտեմբերի 1-ի՝ հետադարձ Վիլնյուս-Վարշավա-Երևան չվերթների տոմսեհո։ Ընդ որում, հանցավոր մտադրությունը լիովին հաջողության հասցնելու դեպքում, հետադարձ չվերթի տոմսերը չէին օգտագործվելու Հուրիկ Սիմոնի կողմից և նպատակ են ունեցել խեղաթյուրելու ժամանման իրական երկիրը և մոլորեցնելու իրավասու մարմինների ներկայացուցիչներին։ Հիշյալ տոմսերի ձեռք բերումից հետո, Արման Շխրդումյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, որը դրսևորվել է «Զվարթնոց» օդանավակայանից ուղևորի անարգել մեկնումն ապահովելու մեջ, 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել տարանցիկ չվերթով կազմակերպել է Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն, սակայն վերջինիս չի հաջողվել մեկնել՝ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանում իրականացված միջոցառման արդյունքում/…/։

Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել այն բանի համար, որ՝

/…/ ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում, թիվ 58215814 թրեական գործով մինչդատական վարույթում նախաքննական մարմնի կողմից 2015թ. հունիսի 29-ին Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ նա բնակվելով (ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում և գումարի դիմաց զբաղվելով այդ քաղաքում հավատարմագրված՝ Մերձբալթյան պետությունների դիվանագիտական ներկայացուցչություններից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագրերի ստացման գործընթացով, նախնական համաձայնության գալով Երևան քաղաքի բնակչուհի ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի և ՀՀ ԱԱԾ սահմանապահ զորքերի սահմանային վերահսկողության սահմանապահ ջոկատի «Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնի պետի տեղակալ, մայոր Արման Անդրանիկի Շխրդումյանի հետ, շահադիտական նպատակով՝ 4.700 եվրո գումարի դիմաց, կազմակերպել է Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն։

Այսպես.

Ժանետա Երեմյանը, Արման Շխրդումյանի գիտությամբ, 2014 թվականի փետրվար ամսին շահադիտական նպատակով նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Զուհեր Արամի Սիմոնի հետ՝ վերջինիս դստեր՝ ՀՀ քաղաքացի Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի, անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն 4.700 եվրո գումարի դիմաց կազմակերպելու վերաբերյալ, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, Հուրիկ Սիմոնի՝ Ուկրաինայում երբևէ չգտնվելու պայմաններում կարգավորել է նրա ՀՀ քաղաքացու թիվ AM 0899805 անձնագրում Ուկրաինայում կացության կարգավիճակ ունենալու վերաբերյալ կեղծ տեղեկությունների նշման գործընթացը և նախնական պայմանավորվածության համաձայն անձնագիրը փոխանցել է Սուսաննա Ալեքսանյանին, ով, առանց անձնագրի տիրոջ անմիջական մասնակցության, կարգավորել է Ո-Դ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացը, որից հետո անձնագիրը հետ է ուղարկել ՀՀ, Արման Շխրդումյանի միջոցով այն փոխանցվել է ժանետա Երեմյանին, ում կողմից էլ հանձնվել է Հուրիկ Սիմոնին։ Այնուհետև, Արման Շխրդումյանը ժանետա Երեմյանի հետ միասին նախագծել է Հուրիկ Սիմոնի՝ Բելգիայի Թագավորություն մեկնելու ճանապարհային ուղին, որից հետո պատվիրել և ամրագրել է 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել և դեկտեմբերի 1-ի՝ հետադարձ Վիլնյուս-Վարշավա-Երևան չվերթների տոմսերը։ Ընդ որում, հանցավոր մտադրությունը լիովին հաջողության հասցնելու դեպքում, հետադարձ չվերթի տոմսերը չէին օգտագործվելու Հուրիկ Սիմոնի կողմից և նպատակ են ունեցել խեղաթյուրելու ժամանման իրական երկիրը և մոլորեցնելու իրավասու մարմինների ներկայացուցիչներին։ Հիշյալ տոմսերի ձեռք բերումից հետո, Արման Շխրդումյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, որը դրսևորվել է «Զվարթնոց» օդանավակայանից ուղևորի անարգել մեկնումն ապահովելու մեջ, 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել տարանցիկ չվերթով կազմակերպել է Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն, սակայն վերջինիս չի հաջողվել մեկնել՝ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանում իրականացված միջոցառման արդյունքում։
Սույն քրեական գործով դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները վկայում են այն մասին, որ Սուսաննա Ալեքսանյանն առանց անձնագրի տիրոջ անմիջական մասնակցության, մուտքի պատշաճ թույլտվություն ստանալու համար կեղծ տեղեկություններ ներկայացնելով, շահադիտական նպատակով՝ 1.500 եվրո գումարի խոստման դիմաց, կազմակերպել-կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից Հուրիկ Սիմոնի «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացն՝ առանց ժանետա Երեմյանի և Արման Շխրդումյանի հետ նախնական համաձայնության, այլ գործել է միայնակ, առանց Արման Շխրդումյանի գիտության, իսկ ժանետա Երեմյանին նախապես չի տեղեկացրել, թե որ պետության հյուպատոսությունից պետք է ստանա «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագիրը, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ Հետևաբար անհրաժեշտ է փոփոխել Սուսաննա Ալեքսանյանին նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքն ու նրան նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հետևյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար.
Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանը բնակվելով ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում և գումարի դիմաց զբաղվելով այդ քաղաքում հավատարմագրված՝ մերձբալթյան պետությունների դիվանագիտական ներկայացուցչություններից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագրերի ստացման գործընթացով, շահադիտական նպատակով՝ 1.500 եվրո գումարի խոստման դիմաց, կազմակերպել է Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան, այն է՝ Հայաստանի Հանրապետությունից ելքը Բելգիայի Թագավորություն։

Այսպես.

Ժանետա Երեմյանը, Արման Շխրդումյանի գիտությամբ, 2014 թվականի փետրվար ամսին շահադիտական նպատակով նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունից ժամանած և ՀՀ քաղաքացիություն ստացած Զուհեր Արամի Սիմոնի հետ՝ վերջինիս դստեր՝ ՀՀ քաղաքացի Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի, անօրինական միգրացիան, այն է՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն 4.700 եվրո գումարի դիմաց կազմակերպելու վերաբերյալ, ի կատարումն հանցավոր մտադրության, Հուրիկ Սիմոնի՝ Ուկրաինայում երբևէ չգտնվելու պայմաններում կարգավորել է նրա ՀՀ քաղաքացու թիվ AM 0899805 անձնագրում Ուկրաինայում կացության կարգավիճակ ունենալու վերաբերյալ կեղծ տեղեկությունների նշման գործընթացը և տեղեկանալով, որ Սուսաննա Ալեքսանյանը 1.500 եվրո գումարի դիմաց կարող է կարգավորել ՌԴ Սանկտ- Պետերբուրգ քաղաքում «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացը, Հուրիկ Սիմոնի ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և երկու լուսանկարներ փոխանցել է Սուսաննա Ալեքսանյանին, ով Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսության սահմանած կարգի խախտմամբ՝ առանց դիմողի պարտադիր ներկայության, շահադիտական նապատակով, կեղծ տեղեկություններ ներկայացնելով, կազմակերպել-կարգավորել է նշված հյուպատոսությունից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացը, որից հետո անձնագիրը հետ է ուղարկել ՀՀ, Արման Շխրդումյանի միջոցով այն փոխանցվել է ժանետա Երեմյանին, ում կողմից էլ հանձնվել է Հուրիկ Սիմոնին։
Այնուհետև, Արման Շխրդումյանը Ժանետա Երեմյանի հետ միասին նախագծել է Հուրիկ Սիմոնի՝ Բելգիայի Թագավորություն մեկնելու ճանապարհային ուղին, որից հետո պատվիրել և ամրագրել է 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել և դեկտեմբերի 1-ի՝ հետադարձ Վիլնյուս-Վարշավա-Երևան չվերթների տոմսերը։ Ընդ որում, հանցավոր մտադրությունը լիովին հաջողության հասցնելու դեպքում, հետադարձ չվերթի տոմսերը չէին օգտագործվելու Հուրիկ Սիմոնի կողմից և նպատակ են ունեցել խեղաթյուրելու ժամանման իրական երկիրը և մոլորեցնելու իրավասու մարմինների ներկայացուցիչներին։ Հիշյալ տոմսերի ձեռք բերումից հետո, Արման Շխրդումյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, որը դրսևորվել է «Զվարթնոց» օդանավակայանից ուղևորի անարգել մեկնումն ապահովելու մեջ, 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել տարանցիկ չվերթով կազմակերպել է Հուրիկ Սիմոնի անօրինական միգրացիան՝ ՀՀ-ից ելքը Բելգիայի Թագավորություն, սակայն վերջինիս չի հաջողվել մեկնել՝ ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանում իրականացված միջոցառման արդյունքում/…/։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, ամբաստանյալ Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որոշակի ահնգամանքների բերումով ճանաչել է Սիրիայից ՀՀ տեղափոխված Զուհեր Սիմոնի հետ, ով ցանկացել է, որպեսզի դուստրը` Հուրիկ Սիմոնը, ամուսնության նպատակով մեկնի արտերկիր, ուստի շենգենյան արտոնագիրն ապահովելու նպատակով դիմել է իրեն։ Զուհեր Սիմոնը նախապես տեղեկացրել է, որ Հուրիկի համար շենգենյան երկրներ մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով մի քանի անգամ դիմել են այլ անձանց, սակայն գործընթացը չի ստացվել։ Վերցնելով Հուրիկ Սիմոնի անձնագիրը և հասկանալով, որ չկա վստահելի անձ, ում կարող է դիմել` այդ գործընթացն իրականացնելու համար, վերջիններիս տեղեկացրել է, որ չի կարող օգնել և ետ է վերադարձրել անձնագիրը։

Իր համար, օրինական կարգով վիզա ստանալու և արտերկիր մեկնելու նպատակով դիմել է գործով ամբաստանյալ Սուսաննա Ալեքսանյանին և նշված հարցերի շուրջ զրուցելու նպատակով որոշել են հանդիպել։ Մինչ այդ սակայն, կրկին իրեն է դիմել Զուհեր Սիմոնը` դստեր համար շենգենյան վիզա ստանալու նպատակով, ուստի, Ս.Ալեքսանյանի հետ հանդիպման ժամանակ, բացի իր անձնագրից, նրան է հանձնել նաև Հուրիկ Սիմոնի անձնագիրը և 2 լուսանկար` վերջինիս համար շենգենյան վիզա ստանալու նպատակով։ Ընդ որում, Ս.Ալեքսանյանը իր գործերով պետք է մեկներ ՌԴ` Սանկտ-Պետերբուրգ, ուստի շենգենյան երկրների մուտքի արտոնագիրը որոշել է ապահովել Սանկտ-Պետերբուրգում Լիտվիայի դեսպանատան միջոցով։
Որոշ ժամանակ անց, Սուսաննան Սանկտ-Պետերբուրգից զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ անձնագրերը պատրաստ են և դրանք պատահական մեկի հետ կուղարկել ՀՀ։ Հայտնել է, որ անհրաժեշտ է դիմավորել անձնագիրը բերողին և նրանից վերցնել այն։ Այդ նպատակով զանգահարել է մյուս ամբաստանյալ Ա.Շխրդումյանին, ով հանդիսացել է իր ընտանիքին հարազատ անձ և քանի որ վերջինս աշխատում էր «Զվարթնոց» օդանավակայանում, նկարագրելով տվյալ ուղևորի արտաքին տվյալները, խնդրել, որպեսզի օդանավակայանից վերցնի իրեն ուղարկված փաթեթը։ Արման Շխրդումյանը հանդիպել է նրան, վերցրել փաթեթը և փոխանցել իրեն։ Ծրարի մեջ եղել են Հուրիկի և մեկ այլ անձի անձնագրերը։ Ստանալով Հուրիկի անձնագիրը և տեսնելով դրանում առկա, օրինական կարգով ստացված մուտքի վիզան, իր տուն է կանչել վերջինիս ու նրա հորը։ Նրանց գալուց, արդեն իր տանն է գտնվել է նաև Ա.Շխրդումյանը, ով այդ օրն իր տուն էր եկել պատահական, մեկ այլ գործով։ Քննարկելով թռիչքի հետ կապված հարցրեը, Հուրիկն անընդհատ կրկնել է` «վախենում եմ, վախենում եմ», իսկ նրա հայրը, ելնելով դստեր անհանգիստ վիճակից, խնդրել է, որպեսզի մանրամասն բացատրվի թռիչքի կարգը, ուղղությունն ու կանգառները։ Քանի որ այդ զրույցի ընթացքում այդտեղ է գտնվել նաև Արմանը, խնդրել է նրան` որպես մասնագետի, վերջիններիս բացատրի, որ վախենալու որևէ բան չկա, որից հետո Արմանը, խորհրդի կարգով բացատրել է չվերթի ուղղությունները, հետադարձ ճանապարհի կարգն ու ուղևորության հետ կապված այլ հարցեր։ Իրենց ներկայությամբ Արմանը զանգահարել է ավիադրամակրկղ, հետաքրքրվել տոմսերի գների վերաբերյալ։ Այնուհետև, տեսնելով, որ վերջիններս անընդհատ կրկնում են նույն խոսքերը, կարծես չեն հասկանում որևէ բան, Արմանը հեռացել է։ Ապա, ավիատոմսեր ավիադրամակրկղից պատվիրել են իրենք և Հուրկը մեկնել է։
Ամբաստանյալը նշել է, որ Հուրիկ Սիմոնի անձնագրում առկա կնիքից որևէ տեղեկություն չունի, այն նրա անձնագրում չի տեսել։ Հետագայում, երբ Զուհեր Սիմոնը վերցել է անձնագիրը, ԱՄՆ դեսպանատուն դիմելու համար, նրանից է տեղեկացրել, որ անձնագրում է առկա է մեկ այլ կնիք։
Պնդել է, որ Սուսաննայի հետ որևէ նախնական պայմանավորվածություն չեն ունեցել հիշյալ անձին արտասահման ուղարկելու համար, իսկ Արմանն այստեղ որևէ շահադիտական նպատակ չի հետապնդել։ Ընդամենը խնդրել է նրան, որպեսզի պարզաբանի Հուրիկին՝ նրա չվերթի հետ կապված հարցերը։ Նրա հետ չի ունեցել նաև որևէ գումարային հարաբերություններ` կապված Հուրիկի` շենգենյան թույլտվություն ստանալու հետ,։
Արման Շխրդումյանը հանդիսանում է իր ընտանիքին մտերիմ անձ, հաճախ են եղել են դեպքեր, երբ նրան խնդրել է ուղղություն ցույց տալ իրեն, երբ մեկնել է արտերկիր։
Չի մտաբերում գումարի չափը, որը պետք է տրվեր` գործարքի կատարման համար։ Իր իմանալով` Հուրիկը պետք է գնար արտերկիր` նշանածին տեսնելու, այնուհետև պետք է ետ վերադառնար։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Ամբաստանյալ Արման Անդրանիկի Շխրդումյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքներում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱԱԾ սահմանապահ զորքերի սահմանային վերահսկողության սահմանապահ ջոկատի «Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում։ Իր պարտականությունների մեջ են մտել` ծառայության կազմակերպումը և վերահսկողությունը։ ՀՀ պետական սահմանի հատման իրավունքի թույլտվությունը հստակ սահմանված է հայ-ռուսական համատեղ կանոնակարգով, որը հանդիսանում է իր համար ղեկավար փաստաթուղթ։ Հայաստանի Հանրապետությունից ելքի ժամանակ ՀՀ սահմանապահները ստուգում են օտարերկրյա քաղաքացու անձնագիրը, իսկ ՀՀ քաղաքացու դեպքում` անձնագիրը և վավերացման կնիքի առկայությունը։
Ամբաստանյալ Ժանետա Երեմյանին ճանաչում է շատ վաղուց, վերջինս հանդիսանում է ընկերոջ` Ռազմիկի մայրը, ում հետ գտնվում է հարազատական հարաբերությունների մեջ։ Զուհեր Արամի Սիմոնին և նրա դստերը` Հուրիկ Զուհերի Սիմոնին, նախկինում չի ճանաչել, նրանց հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։
Հստակ օրը չի հիշում, Ժ.Երեմյանը զանգահարել է իրեն, խնդրել, որպեսզի օդանավակայից վերցնի ինչ-որ փաթեթ` նրան փոխանցելու համար։ Իր մտաբերմամբ` տվյալ փաթեթը վերցել է Սանկտ Պետերբուրգ-Երևան չվերթով ժամանաց` իրեն անծանոթ ուղևորից։ Վերցնելով այն, հետաքրքրությունից դրդված կիսով չափ բացել է, տեսել, որ փաթեթի մեջ են գտնում անձնագիր և ինչ-որ թղթեր /հնարավոր է նաև ապահովագրական փաստաթղթեր/, որն էլ գալով Ժ.Երեմյանի բնակարան, հանձնել է վերջինիս։
Երբ գտնվել է Ժանետայի բնակարանում, այնտեղ են գտնվել մի կին և մի տղամարդ /կարծում է, որ այդ անձինք հանդիսացել են Զուհեր Արամի Սիմոնն ու նրա դուստրը` Հուրիկ Զուհերի Սիմոնը/, ովքեր միասին քննակել են արտասահման մեկնելու ուղիների, տոմսերի, չվերթների հետ կապված հարցեր։ Միջամտել է տվյալ խոսակցությանը, խորհրդի կարգով բացատրել չվերթի կարգը, չվերթների նրբությունները։ Երբ ուղևորը սկսել է հետաքրքրվել ավիատոմսերի գների վերաբերյալ, անախորժություն չլինելու համար հեռախոսի բարձախոսը միացրած, զանգահարել է եղբոր կնոջ ավիադրամակրղ` հարցրել տվյալ անձանց հետաքրքրող չվերթների ավիատոմսերի գների վերաբերյալ։ Այնուհետև, տեսնելով, որ խոսակցությունը երկարում է, տվյալ անձինք ոչ մի կեր չեն հասկանում և ընկալում իր խոսքերը, կարծելով, որ «շառ» են, դուրս է եկել` հայտնելով, որպեսզի նրանց բարեկամներից հետաքրքրվեն ավիատոմսերի հետ կապված։ Հետագայում ավիատոմսը ամրագրվել է իր եղբոր կնոջ ավիադրամակղում, սակայն ինքը տեղեկացված չէ, թե ինչ կարգով է դա կատարվել։ Տվյալ անձանց խորհուրդ տալը իր կողմից չի կրել շահադիտական որևէ բնույթ, իսկ Երեմյանի բնակարանում այդ օրը հայտնվել է պատահականերեն։
Պնդել է, որ ինչպես Զուհեր Արամի Սիմոնին և նրա դստերը` Հուրիկ Զուհերի Սիմոնին, այնպես էլ այլ անձանց` պետական սահմանի դեմ բաց թողնման կամ ճանապարհելու գործողությունների անելու վերաբերյալ հրաման իրեն ենթակա անձնակազմին չի տվել։ Դեպքի օրը աշխատանքի չի գնացել։
Ամբաստանյալ Սուսաննա Ալեքսանյանին ճանաչում շատ վաղուց, վերջինիս հետ գործնական հարաբերություն չի ունեցել, գտնվել է հարազատական հարաբերությունների մեջ։
Կարինե Հովհաննիսյանին ճանաչում է որպես «Զվարթնոց» օդանավակայանի` ՌԴ սահմապահ զորքերի զինծառայող։ Նրա հետ որևէ շփում չի ունեցել, աշխատանքային լիազորությունները սահմանված են ՀՀ օրենքներով, ՀՀ Կառավարության որոշումներով։ Լիազորությունն է հանդիսանում` ՀՀ սահմանապահի հետ համատեղ ստուգել անձնագրերը և տալ ՀՀ պետական սահմանի հատման թույլտվություն։ Վերջինս ենթակա է ինչպես ՀՀ սահմամապահ զորքերի հերթափոխի պետին, այնպես էլ` ՌԴ սահմանապահների հերթափոխի պետին, ով վերջինիս հետ միևնույն աշխատասենյակում իրականացնում են ծառայություն։
Գարիկ Ադամյանը աշխատում է հայկական սահմանապահ զորքերի «Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնում` որպես հսկիչ։ Վերջինիս հետ գտնվում է գործնական հարաբերությունների հետ, վերջինիս ենթակայության տակ են գտնվում 10 զինծառայող։ Գ.Ադամյանի լիազորությունն է հանդիսացել` կատարել ուղևորների անձնագրերի պատճենահանումներ, որոնք հանձնվել են համապատասխան բաժին։
Գևորգ Մելքոնյանին ճանաչում է որպես «Զվարթնոց» սահմանային վերահսկողության բաժնի հերթափոխի պետ, լիազորություններն են հանդիսանում զառայության կազմակերպումը և վերահսկումը։
Ինչ վերաբերում է գաղտնալսման վերարտադրման ժամանակ կնիքի վերաբերյալ խոսակցություններին, պնդել է, որ չի հիշում` նման խոսակցության բովանդակությունը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Ամբաստանյալ Սուսաննա Ալեքսանյանը, ՀՀ քրեական 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում դատարանում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ժանետա Երեմյանը հանդիսանում է իր վաղեմի ծանոթուհին։ Վերջինս զանգահարել է իրեն, հայտնել, որ ցանկանում է ստանալ շենգենյան երկրի մուտքի արտոնագիր` վիզա, հետաքրքրվել, արդյոք այդ հարցում կարող է օգնել, ինչին տալով դրական պատասխան, պայմանավորվել են միասին հանդիպել։ Հանդիպելով միմյանց հետ, Ժանետան ներկայացրել է նախ նրա անձնագիրը, ապա հայտնել, որ կա մի աղջիկ` Հուրիկ Սիմոն անվամբ, ով ամուսնության` զագսավորման, նպատակով ցանկանում է մեկնել արտերկիր, այնուհետև վերադառնալ, հետքրքրվել, կարող է նրա համար նույնպես ստանալ շենգենյան արտոնագիր։ Ժանետան շենգենյան վիզա ստանալու նպատակով նրա անձնագրի հետ միասին իրեն է հանձնել նաև վերջինիս անձնագիրը և լուսանկարը, ում համար պետք է պատրաստվեր ցանկացած երկիրի մուտքի արտոնագիր։ Բացի այդ անձնագրերից, իր մոտ եղել է նաև մեկ այլ` հիվանդ կնոջ անձնագիր։ Վերցնելով անձնագրերը, մեկնել է ՌԴ` Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ դրանք հանձնել է Օլեգ Պետրովիչին, ով պետք է կատարեր գործընթացը` պայմանավորվելով ութօրյա ժամկետում ստանալ շենգենյան մուտքի արտոնագրերով հաստատված այդ անձնագրերը։ Վերջինիս է փոխանցել անձնագրեր, որոնք նա չի բացել և չի նայել, և լուսանկարներ։ Պայմանավորվածության համաձայն, Օլեգ Պետրովիչը 8 օր հետո զանգահարել է և հայտնել, որ անձնագրերը պատրաստ են, կարող է վերցնել դրանք։ Վերցնելով այդ անձնագրերը, զանգահարել է Ժանետային, տեղեկացրել, որ շենգենյան մուտքի արտոնագրերը պատրաստ են։ Դեսպանատան մոտ անձնագրերը հանձնել է հիվանդ կնոջ բարեկամին` ում մջջոցով դրանք պետք է տեղափոխեին ՀՀ։ Անձնագրերը եղել են ծրարի մեջ դրված, որի մեջ են եղել նաև ապագովագրական փաստաթղթերը և վաուլչերը։ Ժանետայից տեղեկացել է, որ տվյալ անձին օդանավակայանում պետք է դիմավորի Արմանը, սակայն ինքը չի իմացել, որ Արմանի մասին է խոսքը։
Նախկինում Ժանետան իրեն երբևէ չի տեղեկացրել, որ Արման Շխրդումյանը որևէ առնչություն ունի Հուրիկ Սիմոնի հետ, իսկ վերջինիս` շենգենյան պետություն մուտք գործելու համար անհրաժեշտ շենգենյան արտոնագրի համար դիմել է մեկ անգամ։ Ինչպես Ժանետայի, այնպես էլ Ա.Շխրդումյանի հետ որևէ զրույց, խոսակցություն չի ունեցել Հուրիկ Սիմոնի համար պատրաստվող վիզայի վերաբերյալ։
Այդ գործարքից պետք է տրվեր 1500 եվրո, որպեսզի 1250 եվրոն փոխանցեր Օլեգ Պետրովիչին, իսկ մնացած` 250 եվրոն, պետք է տրվեր իրեն` գործարքն ավարտելուց հետո, որն էլ, սակայն, չի ստացել։
Նախկինում չի եղել որևէ դեպք, երբ Ա.Շխրդումյանի միջոցով Ժ.Երեմյանին որևէ անձնագիր փոխանցեր։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Գարիկ Ադամյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱԱԾ «Զվարթնոց» բաժնում` որպես ավագ սպա։ Ամբաստանյալ Ա.Շխրդումյանի հետ գտնվում են գործնական հարաբերությունների մեջ, վերջինս հանդիանում է իր վերադասը։
Իր աշխատանքային պարտականությունների կատարման ժամանակ առաջնորդվում է ՀՀ Կառավարության թիվ 200 հրամանով, համաձայն որի` եթե պարտականությունների կատարման ընթացքում հանդիպում են անձնագրեր` նախկին ԽՍՀՄ շենգենյան արտոնագրերով, ապա անձնագիրը պատճենահանում է և, եթե առկա չէ որևէ կեղծիք, ուղևորին բաց են թողնում։
2014թ. նոյեմբերի 18-ին աշխատանքային պարտականությունների կատարման ժամանակ գտնվել է թռիչքի սրահում, կատարել իր պարտականությունները։ Մասնավորապես, կանտրոլյորը իրեն է տալիս ուղևորի անձնագիրը, տեսնելով, որ առկա է ԽՍՀՄ շենգենյան արտոնագիր, պատճենահանում է այն, իսկ անձնագիրը վերադարձնում կանտրոլյորին` ձևակերպում կատարելու համար։ Ուսումնասիրելով ոըղևորների անձնագրերը, պատճենահանում է տվյալներ պարունակող էջը և այն էջը, որտեղ առկա է կնիք։ Կեղծիքների կամ կասկածների առկայության դեպքում զեկուցում է իր վերադասին, այնուհետև միաիսն քննարկում են։ Տվյալ օրը Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անձնագրում որևէ կեղծիք չի տեսել, չի նկատել, վերջինս իր մեջ տպավորվել է այն դեպքից հետո, երբ նրան իջեցրել են թռիչքից։
Չի մտաբերում, արդյոք Ա.Շխրդումյանը 2014թ. նոյեմբերի 18-ին եկել է աշխատանքի թե ոչ, սակայն պնդել է, որ հեռախոսազանգի միջոցով իրեն որևէ ցուցում չի տվել` կապված Հուրիկ Սիմոնի թռիչքի հետ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/


Վկա Կարինե Հովհաննիսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Հայաստանում ՌԴ անվտանգային դաշնային ծառայության սահմանապահ վարչության «Արմենիա» հսկիչ անցագրային կետում` որպես հսկիչ։ Լիազորություններն են հանդիսանում` անձնագրային ստուգման իրականացումը` անձնագրում նշված անձի և այն ներկայացրած անձի նույանականացում, դրանում առկա վիզաների, կնիքների, գրանցումների և այլ նշումների իսկության ստուգում։ Պարտականությունների կատարման ընթացքում ենթարկում է ՌԴ սահմանապահ զորքերին։ Խնդիրներ առաջանալու դեպքում ենթարկվում է ինչպես հայկական կողմին, այնպես էլ ռուսական, քանի որ իրականացվում է համատեղ ծառայություն, սակայն, այդուամենայնիվ, որոշումներն ընդունվում են հայկական կողմի կողմից։ Հայակական կողմից անօրինական հրաման, ցուցմում ստանալու դեպքում զգուշացնում են ՌԴ սահմանային զորքերին։
18.11.2014թ.-ին ծառայություն է իրականացրել մեկնման սրահում և Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի` AM 0899805 ՀՀ քաղաքացու անձնագրի ստուգումը կատարել է ինքը։ Ուսումնասիրելով ուղևորի` Հուրիկ Զուհերի Սիքոնի անձնագիրը, որևէ կեղծիք չի տեսել, մասնավորապես անձնագիրը եղել է նորմալ վիճակում, իսկ դրանում առկա շենգենյան արտոնագիրը` օրինական։ Քանի որ անձնագիրը ստացված է եղել ՀՀ-ից, իսկ շենգենյան արտոնագիրը` ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաքաքում Լիտվայի դեսպանատնից, հրահանգի համաձայն զեկուցել է վերակարգի ավագ Գ.Ադամյանին, հանձնել նրան և սպասել որոշմանը։ Այնուհետև, երբ վերադարձել է Ադամյանը, վերադարձրել է ուղևորի անձնագրիը` ձևակերպում կատարելու համար։ Գ.Ադամյանից ետ ստանալով անձնագիրը, կրկին ուսումնասիրելով այն, տեսել է նաև Ուկրաինայում կացության կարգավիճակի կնիք, սակայն, քանի որ անձնագիրը եղել է նորմալ վիճակում, այդ կնիքի վերաբերյալ որևէ ստուգում չի կատարել, չի ստուգել մուտքի և ելքի կնիքները։ Հուրիկ Զուհերի Սիմոնը մեկնում էր Լեհաստան։
Հետագայում իմացել է, որ ուղևորին իջեցերել են ինքնաթիթից։
Պնդել է, որ 2014թ. նոյեմբերի 18-ին Ա.Շխրդումյանի կողմից տվյալ ուղևորի` Հուրիկ Սիմոնի հետ կապված, իրեն որևէ ցուցում, հրաման չի ստացել։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկա Կարինե Հովհաննիսյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ

/.../Գարիկից ստանալով քաղաքացու անձնագիրը, կրկին ուսումնասիրելով անձնագրի 30-րդ էջը, այնտեղ նկատել է ուկրաինական կացության կարգավիճակի մասին նշում, Հուրիկ Սիմոնին հարցրել է, թե որտեղից այդ նշումը։ Վերջինս պատասխանել է, որ հայրը Ուկրաինայում գործարար է և նա է կազմակերպել այդ գործընթացքը։ Դրանից հետո Հուրիկ Սիմոնի անձնագրի վերջին էջում դրել է կնիք/.../

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո Կարինե Հովհաննիսյանը պնդել, որ տվյալ չի մտաբերում այդ խոսակցությունը, սակայն պնդել է, որ նախաքննության ժամանակ չէր կարող նշել որևէ բան, որ չի համապատասխանում իրականությանը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/


20.11.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում որպես վկա հարցաքննված Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`

/…/ Տիրապետում հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, քանի որ սովորել է Սիրիայի հայկական դպրոցում։ Ծնվել է Սիրիայում և մինչև 2012 թվականն ընտանիքի հետ բնակվելուց հետո տեղափոխվել են Հայաստան` պատերազմ սկսվելու պատճառով։ Մինչ Հայաստան տեղափոխվելը, Հալեպ քաղաքում Զուհեր Սիմոնի հետ միասին դիմել են դեսպանություն` ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու համար, այնուհետև, Հայաստան տեղափոխվելուց հետո անձնագրերը ստացել են ոստիկանությունից։ Մոտ 6 տարի առաջ Սիրիայում ծանոթացել է Դենի Ֆուադ Հաիսյի հետ և ընկերություն են արել։ Դենին հանդիսանում Է Սիրիայի քաղաքացի, ով մոտ 5 տարի առաջ Սիրիայից մեկնել Է Շվեդիա, որտեղ բնակվելով, 2014 թվականին ստացել Է քաղաքացիություն։ Նրա հետ մշտապես գտնվել է հեռախոսակապի մեջ, ինչպես նաև զրուցել են հեռախոսային ծրագրի միջոցով։ Դենին աշխատում Է Շվեդիայի Ստոկհոլմ քաղաքում` որպես վարսավիր։ 2014 թվականին Դենի հետ երկար ժամանակ շփվելուց հետո որոշել են համատեղ ապրել և ինքը պետք Է մեկներ նրա մոտ` հետագայում զագսավորվելու և Ստոկհոլմ ապրելու համար։ Այդ որոշման մասին հայտնել է ծնողներին, որին նրանք կողմ են եղել, սակայն պահանջել են, որ Դենին այցելի Հայաստան` ծանոթանալու համար։ Դենին ազգությամբ հայ չէ, սակայն քրիստոնյա է։ Քանի որ կայացրել էր արդեն որոշումը, և Դենին ասել էր, որ ավելի արագ ամուսնալու և զագսավորումը օրինականացնելու համար ինքը մեկներ նրա մոտ, որտեղ զագսավորվելուց հետո, նա կուղարկեր հրավերք` օրինական Շվեդիայում ապրելու և հետագայում քաղաքացիություն ստանալու համար։ Դենին ավելացրել է նաև, որ նշված ճանապարհով ամուսնանալը ավելի հեշտ է։ Այդ մասին ասել է ծնողներին և հայրը հետաքրքրվել իր` մեկնման գործրնթացը կազմակերպելու համար։ Տեղեկացված է եղել, որ դեսպանատուն դիմելու համար անհրաժեշտ է աշխատանքի վայրից տեղեկանք, բանկում հաշիվ, գույքի սեփականություն, քանի որ մեկ անգամ դիմել էր ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանություն և մերժում էր ստացել, քանի որ նշված փաստաթղթերը չի ունեցել, որոշել են հետաքրքրվել` այլ ճանապարհով Եվրոպա մեկնելու համար։ 2014 թվականի փետրվար կամ մարտ ամսին հայրիկն ասել է, որ գտել է մի կնոջ, ով կարող է օգնել իրեն` մեկնել Եվրոպա։ Տեղյակ չէ, թե հայրը որտեղից է այդ կնոջը գտել։ Այդ կինը, ում անունը հետագայում իմացել է Ժաննա է, հորից պահանջել էր իր` ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը, լուսանկարը և մի քանի փաստաթղթի թարգմանություն, սակայն կոնկրետ չգիտի, թե ինչ փաստաթղթեր։ Վերջինս մոտավորապես ասել է, որ այդ գործընթացը կազմակերպելը կարժենա մոտ 2000 եվրո գումարի սահմաններում։ Կոնկրետ օրը չի հիշում, հայրիկի հետ գնացել են Ժաննայի տուն, որը գտնվել է Կիևյան փողոցի վրա։ ժաննան հայրիկից վերցրել է իր պահանջված փաստաթղթերը և ասել, որ գումարը պետք է վճարել Շենգենյան երկրի արտոնագիրը պատրաստ լինելու դեպքում։ Այդ ընթացքում Դենիին ասել է, որ հայրիկը գտել է մի կնոջ, ով կարողանում է իր համար հանել Շենգենյան մուտքի արտոնագիր և այն հավանական է, որ կլինի։ Դենիին ասել է, որ հենց լինի արտոնագիրը, կմեկնի Բելգիա, որտեղ ունի բարեկամներ և կբնակվի նրանց տանը, իսկ Դենին ասել է, որ նա կգա Բելգիա, որտեղ կզագսավորվեն, այնուհետև միասին կգան Հայաստան, իսկ նա Շվեդիայից կուղակի հրավերք Հայաստան և որպես օրինական կին ինքը արդեն մշտական կմեկնի նրա մոտ։ Մի քանի անգամ փաստաթղթերը Ժաննային տալուց հետո, հայրիկի հետ այցելել են Ժաննայի տուն՝ հետաքրքրվելու համար իր գործերից, որտեղ Ժաննան ասել է, որ անհրաժեշտ է սպասել, քանի որ անձնագիրը ուղարկել է Շենգենյան վիզա խփելու համար, սակայն չի հետաքրքրվել, թե ուր է այն ուղարկել։ Ժաննան հավաստիացրել է, որ գործընթացն օրինական է և որևէ խնդիր չի կարող լինել։ Քանի անգամ հոր հետ գնացել են Ժաննայի բնակարան, նա եղել է միայնակ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 15-ին չի հիշում` Ժաննան է զանգել, թե հայրիկը, գնացել են Ժաննայի բնակարան, որտեղ գտնվել է նաև մի տղամարդ։ Ժաննան ասել է, որ վիզան պատրաս է արդեն, այն կփոխանցի մի երկու օրից և ավելացրել է, որ անհրաժեշտ է ամրագրել և գնել ավիատոմսերը, որի գումարը մտնում էր 2000 եվրո գումարի մեջ։ Ինքը Ժաննային և այդ տղային ասել է, որ պետք է մեկնի Բելգիա, որտեղ զագսավորվելու է սիրած տղայի հետ, մի 10 օր մնալուց հետո վերադառնալու է Հայաստան, որպեսզի ամուսինը արդեն իրեն ուղարկի հրավերք` հետո մշտական նրա մոտ մեկնելու համար։ Ժաննան և այդ տղան ասել են, որ, քանի որ Շենգենյան վիզան լինելու է Լիտվական, ապա անհրաժեշտ է անպայման մուտք գործել տվյալ երկիր, իսկ այնուհետև պետք է մեկնել Բելգիա։ Այդ տղան ասել է, որ ինքը մեկնելու է Երևան-Վարշավա-Բրյուսել, իսկ հետադարձ Վիլնուս-Վարշավա-Երևան, և որ Բրյուսելից պետք է գնացքով գնա Վիլնուս նոր գա Երևան։ Համաձայնվել են և նա իրենց ներկայությամբ զանգահարել է ինչ-որ տեղ և պատվիրել ավիատոմսերը, սակայն չի ասել, թե երբ է մեկնելու։ Այդ տղան վերջնական գինը չի ասել և հեռացել է, ասելով, որ կիմանա գինը և Ժաննան կասի։ Ժաննան կրկին հավաստիացրել է, որ ամեն ինչ օրինական է, խնդիր չի լինի և անձնագրի վերցման օրը կասի։ Մի քանի օր հետո` նոյեմբերի 17-ին, գնացել են Ժաննայի մոտ և նա տվել է իր անձնագիրը, անձնագրում փակցված էր Շենգենյան մուտքի արտոնագիրը, իսկ 30-րդ էջում համապատասխան կնիքով նշված է, որ ինքը 27.03.2009թ. ունի Ուկրաինայում մշտական բնակության կարգավիճակ։ Ստանալով անձնագիր, ավիատոմսերը, հյուրանոցի ամրագրման թուղթը, հայրը տվել է նրան նախապես պայմանավորված 2000 եվրո, սակայն Ժաննան ասել է, որ պետք է 300 եվրո ավելացնեն ավիատոմսի համար, սակայն, քանի որ չեն ունեցել գումար, հայրը ասել է, որ հետո կտա։ Այդ գումարի մեջ մտնում էր ավիատոմսերը և Ժաննայի գործի գումարը։ Ժաննան ասել է, որ Բրյուսելի հյուրանոցի ամրագրումը նախատեսված է այն բանի համար, քանի որ, եթե Բրյուսելում հարցնեին, թե ինչու է եկել Բրյուսել, այլ ոչ թե Վիլնուս, քանի որ վիզան Լիտվական է, հայտնի, որ հյուրանոց ունի ամրագրված և պետք է մնա երկու օր, նոր մեկնի Վիլնուս։ 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ին հոր հետ գնացել են, որտեղ անցնելով սահմանային վերահսկողությունը, իրեն կանգնեցրել են օդանավ նստելուց մի քանի րոպե առաջ և, ներկայանալով ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցներ, ուղեկցել են իրենց հետ։ Հայտնել է, որ Դենին ծնողների հետ ծանոթանալու համար մի քանի ամիս առաջ ժամանել է Երևան, և 2 շաբաթ մնալուց հետ կրկին մեկնել է։ Ինքը ընդհանրապես դեսպանատներ չի դիմել վիզա ստանալու համար, քանի որ համապատասխան ներկայացման փաստաթղթեր չի ունեցել, բացի այդ Ուկրաինայում ընդհանրապես չի բնակվել տեղեկացված չէ, թե ինչ ճանապարհով, ինչ նպատակով է Ժաննայի կողմից Ուկրաինական կացության կնիքը դրվել իր անձնագրում, բացի այդ Սանկտ-Պետերբուրգում ընդհանրապես չի եղել։ Ժաննան հավաստիացրել է, որ այն օրինական է և ես ինքը կասկածներ չի ունեցել, որ դրա հետ կապված կարող է խնդիրներ ունենալ։
Ժաննայի բնակարանում գտնվող տղամարդու անունը չգիտի, սակայն նկարագրում է, որ նա 25-35 տարեկան է, միջին հասակի, նրա վրա արտառոց նշաններ չի տեսել և չի կարող ավել նկարագրել նրան։
Քանի որ ժանան ասել է, որ արտոնագիրը օրինական է լինելու և նա հավատ է ներշնչել իրենց մոտ, կասկածներ չեն եղեր, որ կարող է անօրինական ճանապարհով տալ։
Ժաննայի բնակարանում գտնված տղան չի ներկայացել, ինչպես նաև Ժաննան նրան չի ներկայացրել իրենց, չգիտի, թե ինչ պաշտոն է զբաղեցել։ Երբ նրան տեսել է, եղել է քաղաքացիական հագուստով, որը չի կարող նկարագրել»։

27.11.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում որպես վկա հարցաքննված Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`

«/…/Ցանկացել է ամուսնանալ Դենի Ֆուադ Հաիսյի հետ` ծնված`26.10.1982թ.-ին, բնակվում է Շվեդիայում` Ստոկհոլմ քաղաքում։ Դենին վերջին անգամ Հայաստան է եկել մոտ մեկ ու կես ամիս առաջ, սակայն օրը հստակ չի հիշում։ Հստակ չի կարող ասել, թե ովքեր են Ժաննայի միջնորդությամբ մեկնել ՀՀ-ից։
2014թ.-ի նոյեմբերի 15-ին հոր հետ միաիսն գնացել են Ժաննայի տուն, որը գտնվել է` ք.Երևան, Կիևյան փողոցում։ Նույն օրը, մինչ նրա տուն գնալը, զանգահարել են և հայտնել, որ վիզան պատրաստ է և կարող են գալ և տեսնել։ Ժաննայենց տանը գտնվելու ժամանակ, Ժաննանիրենց ցույց է տվել անձնագրի մեջ փակցված վիզան։ Տվյալ օրը, Ժաննայից բացի, տանը այլ մարդ չի եղել։ Ժաննան ասել է, որ պետք է իմանա, թե երբ չվերթ կա, որի մասին կհայտնի իրենց։ Հաջորդ օրը` նոյեմբերի 16-ին, Ժաննան զանգահարել է և ասել, որպեսզի գնան նրա տուն։ Հոր հետ գնացել են Ժաննայենից տուն, որտեղ գտնվել է նաև մի տղամարդ, սակայն չգիտի, թե ով է վերջինս հանդիսացել։ Ժաննան հարցրել է իրեն, թե երբ է ցանկանում մեկնել, ինչին պատասխանել է, որ որքան շուտ, այնքան լավ։ Ժաննան ասել է, որ նոյեմբերի 18-ին չվերթ կա և կա չվերթ մի քանի օր ուշ, ասել է, որ ցանկանում է մեկնել նոյեմբերի 18-ին։ Այդ ժամանակ այդ տղամարդը իրեն անհյատ անձի հետ հեռախոսով խոսել է իր չվերթի վերաբերյալ, ապա, Ժաննան ասել է, որ կարող են գնալ, իսկ տոմսը պատրաստ լինելու դեպքում կհայտնեն իրենց։ Նոյեմբերի 15-ին հայրը Ժաննային գումար է տվել սակայն չգիտի, թե որքան։ Նոյեմբերի 17-ին զանգահարել է Ժաննան և ասել, որ կարող են գալ, քանի որ տոմսը պատրաստ է, ուստի հոր հետ գնացել են նրա տուն, որտեղ, նրանից բացի, այլ մարդ չի եղել։ Վերցրել են տոմսը, հարցրել է, արդյոք Ժաննան գալու է իր հետ օդանավակայան, սակայն պատասխանել է, որ չի գալու, սակայն հանգիստ լինի, քանի որ ամեն ինչ ներմալ է։ Հայրը գումարի որոշակի մասը պետք է տար իր մեկնելուց հետո։ Նոյեմբերի 18-ին հոր հետ գնացել են «Զվարթնոց» օդանավակայան։ Հանձնել է ուղեբեռը, ստացել նստեցման կտրոն, սակայն չի հիշում, արդյոք հաշվառման աշխատակիցը նայել է իր անձնագրում փակցված շենգենյան վիզան։ Ապա, գնացել է դեպի անձնագրերի ստուգման վայր, հետո` դեպի պատուհանը, որը պետք է անցներ իր հերթի կարգով։ Սահմանապահ աղջիկը վերցրել է իր անձնագիրը, թերթել այն, ստուգել փակցված շենգենյան վիզան` անցկացնելով ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակով, որից հետո կնիք է դրել և անձնագիրը հանձնել իրեն։ Օդանավակայանում իրեն ոչ ոք չի ուղեկցել։ Նոյեմբերի 15-ին, երբ գտնվել են Ժաննայի տանը, վերջինս հայտնել է, որ վիզան Լիտվական է և ամեն դեպքում պետք է այցելի Լիտվա։ Ժաննայի տանը գտնվող տղամարդը Ժաննայի հետ միասին որոշել են իր չվերթի ուղղությունը, որից հետո այդ տղամարդը հեռախոսազանգով ամրագրել է իր էլեկտրոնային տոմսը»։

16.12.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում որպես վկա հարցաքննված Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`

/…/ Ժամանելով ՀՀ և ստանալով ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը, չի հրաժարվել Սիրիայի քաղաքացիությունից։ 2014թ.-ի նոյեմբերի 15-ին հոր հետ միաիսն Ժաննայի կանչով գնացել են նրա տուն, որտեղ հանդիպամ ողջ ընթացքում Ժաննայի հետ ներկա է գտնվել մի անծանոթ տղամարդ, ով, ըստ իր, տեղեկացված է եղել իրենց պայմանավորվածությունից։ Ժաննան հարցրել է, թե կոնկրետ որ երկիր է ցանկանում մեկնել, պատասխանել է, որ ցանկանում է մեկնել Բելգիա, որովհետև այնտեղ բնակվող հարազատներ ունեն։ Ժաննան և այդ տղամարդը իրենց բացատրել են, որ նման պարագայում պետք է մեկնել Երևան-Վարշավա-Բրյուսել չվերթով և վերադառնալ Վիլնյուս-Վարշավա-Երևան չվերթով` պայմանավորելով այդ անհրաժեշտությունն այն հանգամանքով, որ, քանի որ արտոնագիրը լիտվական է, պարտադիր պետք է ործի նաև Լիտվա։ Համաձայնվել են և Ժաննային ու այդ տղամարդուն հայտնել են, որ ցանկանում է մեկնել հնարավորինս շուտ, վերջիններս պատասխանել են, որ կարող է մեկնել նոյեմբերի 18-ին և վեարադառնալ դեկտեմբերի 1-ին վերը նշված տարանցիկ չվերթներով։ Համաձայնվել է, ապա այդ տղամարդը զանգահարել է ինչ-որ մեկին, իր համար ամրագրել չվերթի տոմսեր, իսկ Ժաննան տեղեկացրել է, որ տոմսերը կտա ավելի ուշ։ Իր հիշելով, այդ հանդիպումից մեկ օր առաջ` նոյեմբերի 14-ին, հոր հետ այցելել էին Ժաննայի բնակարան, որտեղ նա իրենց ցույց է տվել իր` ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և դրանում առկա «Շենգենյան արտոնագիրը», տեղեկացնելով, որ արտոնագիրը լիտվական է։ Այդ ընթացքում Ժաննան իրեն և հորը ներկայացրել է իր անձնագիրը և ցույց է տվել այն էջը, իր հիշելով` 7-րդը, որում առկա է եղել է «Շենգենյան արտոնագիրը»։ Չի հիշում, արդյոք նոյեմբերի 15-ի հանդիպման ժամանակ Ժաննան անձնագիրը իրեն ցույց է տվել թե ոչ։ Նոյեմբերի 17-ի երեկոյան հոր հետ այցեել են Ժաննայի տուն, որտեղ իրեն է հանձնել ամրագրված չվերթի էլեկտրոնային տոմսը, անձնագիրը, առողջության ապահովագրության կտրոնը և Բրյուսելի հյուրանոներից մեկի ամրագրման կտրոնը։ Բոլոր փաստաթղթերը Ժաննան տվել է նոյեմբերի 17-ի հանդիպման ժամանակ։
2014թ. հուլիս ամսին հայրը պատրաստվել է 10 օրով մեկնել ԱՄՆ` դասախոսության, ինքը նույնպես ցանկացել է մեկնել նրա հետ։ Այդ պատճառով Ժաննայից խնդրել է անձնագիրը, որպեսզի դիմի դեսպանություն` ամերիկյան վիզա ստանալու համար։ Հենց այդ ժամանակահատվածում հոր հետ միասին նկատել են, որ իր անձնագրի 30-րդ էջում առկա են Ուկրաինայում մշտական բնակության վերաբերյալ նշումը և կնիքը։ Հետագայում տեղի ունեցած հանդիպումներից մեկի ժամանակ Ժաննայից հարրել է այդ նշման և կնիքի մասին, ինչին վերջինս պատասխանել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, ինքը գործ չունի դրա հետ։ Տվյալ կնիքի և նշումի վերաբերյալ իր մոտ կասկածներ չեն առաջացել, քանի որհավատացել է Ժաննային։ Անձամբ ինքը Ժաննային ոչինչ չի ասել իր` Բելգիա մեկնելու իրական նպատակների մասին, իսկ թե հայրը ասել է, թե ոչ, չգիտի։ «Շենգենյան արտոնագիրը» ստանալու համար որևէ անձի կամ կազմակերպության չի լիազորել։Ժաննայի հետ բոլոր պայմանավորվածությունները եղել են բանավոր։ Իրենց հաշվարկով` ինքը կհասցներ կատարել բոլոր մտադրությունները 15օրյա ժամկետում և վերադառնալ ՀՀ։ 2014թ. նոյեմբերի 18-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանում չվերթի ժամանակ իրեն օդանավակայանի որևէ աշխատակից չի ուղեկցել։ Սահմանված կարգով հաշվառվել է որպես ուղևոր, հանձնել է ուղեբեռը, որից հետո միայնակ անցել է օդանավակայանի բոլոր տեսակի ստուգումները, որոնք չի հիշում, իր հետ կապված որևէ խնդիր չի ծագել։ Իր անձնագրային ստուգումն իրականացրած կին սահմանապահը հարցրել է իրեն, թե արդյոք երբևէ այցելել է Ուկրաինա, թե ոչ, որին պատասխանել է, որ ինքը չի այցելել, սակայն հայրն է եղել Ուկրաինայում։ Բացի այդ կնոջից որևէ այլ աշխատակից իրեն հարցեր չի տվել»։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

20.11.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում որպես վկա հարցաքննված Զուհեր Արամի Սիմոնի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`

«/.../ 2011 թվականին, երբ ընտանիքով բնակվել է Սիրիայում, դստեր` Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի, հետ միասին դիմել են ՍԱՀ Հալեպ քաղաք` Հայաստանի հյուպատոսարան՝ ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու համար, որից հետո 2012թ.-ին հայտնել են, որ քաղաքացիությունը տրվել է և անհրաժեշտ է գնալ Հայաստան` անձնագրերը ստանալու համար։ 2012 թվականի հոկտեմբերին, երբ գործերով եկել էր Հայաստան, դուստրը նույնպես եկել էր իր հետ և այդ ժամանակ Հայաստանում տացել են անձնագրերը և դարձել ՀՀ քաղաքացի։ Այնուհետև ես վերադարձել եմ Սիրիա, իսկ դուստրը մնացել է Հայաստանում` կնոջ և որդու հետ, որոնք արդեն իսկ Հայաստանում էին։ Այնուհետև, երբ Սիրիայում պատերազմական իրավիճակ էր, 2013 թվականի հոկտեմբերին, վերադարձել է Հայաստան։ Դուստրը երկար ժամանակ է կապվել էր Սիրիայում իր աշխատավայրի հարևանությամբ բնակվող Ֆուադ անվամբ անձնավորության որդու` Դանիելի հետ, որը Սիրիայի քաղաքացի էր և մոտ 2009 թվականից բնակվում է Շվեդիայում։ Վերջինս ցանկանում էր ամուսնանալ դստեր հետ, սակայն ամուսնանալու համար անհրաժեշտ էր Շենգենյան համաձայնության երկրների մուտքի արտոնագիր, որպեսզի աղջիկը մեկներ նրա մոտ և կարողանար բնակվել այնտեղ, իսկ Հայաստանից այդ վիզան ստանալը շատ դժվար էր, քանի որ իրենք ծնվել էինք Սիրիայում և այնտեղ ծնվածներին շատ դժվարությամբ էին տալիս նման վիզաներ։ Իսկ Հայաստանում չէին կարող ամուսնանալ, քանի որ Հայաստանից եվրոպա տարվող ամուսնության վկայականներր շատ դժվար են ընդունվում, հատկապես Սիրիայում ծնված անձանց ամուսնության վկայականները, քանի որ այնտեղ ամուսնության կեղծ վկայականներ շատ կան շրջանառության մեջ և այդ տարբերակով նույնպես հնարավոր չէր ամուսնանալ։ Այդ նպատակով Հայաստանում բնակվող իր ծանոթներից հարցրել եմ, թե ինչպես է հնարավոր կազմակերպել Շենգենյան երկրեր մեկնելու համար վիզա ստանալու գործընթացը՝ առանց ՀՀ-ում դեսպանատուն մտնելու, որպեսզի աղջիկը կարողանա մեկնել Եվրոպա և օրինական ամուսնանալ այնտեղ, որից հետո նրա ամուսինը հրավեր կուղակեր Հայաստան և հնարավոր կլիներ այդ տարբերակով օրինական վիզա ստանալ՝ մեկնելու և այնտեղ ամուսնու հետ բնակվելու համար։ Ծանոթներից մեկը, որին ներկայումս չի հիշում, ասել է, որ Ժաննա անունով մի անձնավորություն կա, որը կազմակերպում է Շենգենայն երկրների վիզա ստանալու գործընթացը` մոտ 3000-3500 եվրո գումարով, այդ ժամանակ վերցրել է Ժաննայի հեռախոսահամարը՝ 095-31-30-24։ 2014 թվականի փետրվարի սկզբերին զանգահարել է Ժաննային և հայտնել, որ ցանկանում է հանդիպել նրա հետ, որից հետո Կիևյան փողոցի վրա գտնվող բնակարաններից մեկում հանդիպել է նրա նրան, ասել, որ դստերը անհրաժեշտ է Եվրոպա մեկնելու շենգենյան վիզա, նա պատասխանել է, որ կփորձի կազմակերպել վիզա ստանալու գործրնթացը` մոտ 3000-4000 եվրո գումարով, ինչին համաձայնվել է և նրան է փոխանցել իրենց` սիրիական ընտանեկան գրքույկի պատճենը՝ թարգմանված անգլերեն, դստեր երկու լուսանկարները և ՀՀ քաղաքացու ձնագիրը։ 2014 թվականի հուլիսին, 10 օրով դասախոսության համար պետք է մեկներ ԱՍՆ և ցանկանում էր դստերև նույնպես տանել իր հետ, այդ նպատակով վերցրել է անձնագիրը, որպեսզի մտնեն ԱՍՆ դեսպանատուն` վիզայի համար, սակայն իրեն ասել են, որ դեսպանատունը թույլ չի տա իրենց միասին մեկնել, այդ պատճառով միայնակ է մտել դեսպանատուն` վիզա ստանալու համար, սակայն իրեն նույնպես մերժել են։ Դրանից հետո կրկին հանդիպել է Ժաննայի հետ և փոխանցել նրան դստեր անձնագիրը և խնդրել արագացնել գործրնթացը, սակայն Ժաննան ասում էր, որ աղջկա` վիզա ստանալը չի ստացվում և պետք է սպասել մի փոքր։ Դրանից հետո, նոյեմբերի 13-ին կամ 14-ին Ժաննան զանգահարեԼ և ասել է, որ վիզան ստացվել է և գնան նրա մոտ` վերցնելու այն։ Դստեր ֊հետ միաիսն գնացել են նրա բնակարան, որտեղ Ժաննայհց բացի, եղել է մի տղամարդ, որը մոտ 30-40 տարեկան էր և նույնպես մասնակցում էր իրենց և ժաննայի զրույցին, և տեղյակ էր վիզայի ստացման գործընթացից։ Ժաննան իրենց ասել էր, որ Լիտվայի դեսպանատնով է ստացել վիզան և անպայման անհրաժեշտ է ուղևորության ժամանակ մուտք գործել Լիտվա։ Ասել է, որ իրենք Բելգիայում ունեն ազգականներ և ցանկանում են, որ Եվրոպայում կոնկրետ Բելգիա մեկնի աղջիկը և այնտեղ էլ կատարվի ամուսնության գրանցումը, որից հետո այդ երիտասարդը առաջարկել է օդանավի տոմսը վերցնել Երևան-Վարշավա-Բրյուսել, իսկ հետադարձը՝ Վիլնյուս-Վարշավա-Երևան, քանի որ անհրաժեշտ է պարտադիր Լիտվա մուտք գործել, որովհետև վիզան Լիտվայի վիզա է, և իրենք համաձայնվել են այդ առաջարկին և ասացել կոնկրետ մեկնելու օրերը՝ 18.11.2014թ. և վերադառնալու՝ 01.12.2014թ.։ Այդ երիտասարդը զանգահարել է ինչ-որ համարով և ասել, որ ամրագրեն վերոնշյալ տոմսը։ Դրանից հետո Ժաննան հայտնել է, որ 2000 եվրո գումար պետք է տան նրան` վիզայի և օդանավի տոմսի համար, ինքը տվել է նրան 2000 եվրո գումար, իսկ վերջինս ցույց է տվել դստեր անձնագրում առկա Լիտվայի վիզան։ Հարցրել է, օրինական Է այդ վիզան, որպեսզի հանգիստ լինեն, և նա պատասխանել Է, որ այո, նորմալ Է, որից հետո վերցրել է անձնագիրը և դուրս են եկել։ Երբ հասել են տուն, նկատել էի, որ աղջկա անձնագրում բացի Լիտվիայի վիզան, առկա Է նաև Ուկրաինայում մշտական բնակության կնիք, մասնավորապես անձնագրի 30-րդ Էջում, մտածել է, որ դա վիզայի հետ կապված Է և ուշադրություն չի դարձրել այդ կնիքին։ Դրանից հետո, նոյեմբերի 17-ին, Ժաննան զանգահարել է հանդիպել են, նա փոխանցել է տոմսը և ասել, որ թանկ գներով Է գնել և անհրաժեշտ Է ևս 300 եվրո փոխանցել, ասել է, որ դուստրը թող մենկի, դրանից հետո կտա նրան այդ գումարը։ Դրանից հետո, 2014թ.-ի նոյեմբերի 18-ին, որդու և դուստեր հետ միաիսն գնացել են օդանավակայան՝ դստերը ճանապարհելու, երբ դուստրը անցել է օդանավի գրանցումը և մտել ներս, իրենք վերադարձել են տուն, որից հետո միայն իմացել են, որ դստերը թույլ չեն տվել մեկնել այդ թռիչքով, քանի որ խնդիրներ են առաջացել այդ վիզայի իսկության հետ։
Դուստրը չի դիմել ՀՀ-ում Բելգիայի դիվանագիտական ներկայացուցչությանը, ինչպես նաև այլ երկրների դեսպանատուն՝ շենգենյան երկրների վիզա ստանալու համար, քանի որ իրենք ֆինանսապես ապահոված չեն, չունենք բնակարան Հայաստանում, իսկ այդ ամենի փաստաթղթերն անհրաժեշտ Է ներկայացնել դեսպանատուն՝վիզայի համար, և քանի որ չեն ունեցել դրանք, փորձել են վիզա ստանալ այլ եղանակով և դիմելեն ժաննային»։

15.12.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում որպես վկա հարցաքննված Զուհեր Արամի Սիմոնի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`

«Ստանալով ՀՀ քաղաքացիությունը, ինչպես ինքը, այնպես էլ Հուրիկը և ընտանիքի մյուս անդամները չեն հրաժարվել Սիրիայի քաղաքացիությունից։ Ժաննան իրենից նրա նախաձեռնությամբ ուզել է պայմանավորված գումարից ավելի քիչ գումար, դա եղել է պայմանավորված նրանով, որ բավականին երկարել է Հուրիկի համար «Շենգենյան արտոնագրի» ստացման գործընթացը։ Դեռևս 300 դոլար պարտք է Ժաննային։
Մոտավորապես 2014 թվականի նոյեմբերի 13-ին կամ 14-ին Ժաննան զանգահարել է իրեն և հրավիրել նրա տուն։ Իր մտաբերմամբ` հաջորդ օրը Հուրիկի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում գտնվող Ժաննայի բնակարան, որի կոնկրետ հասցեն չգիտի։ Ժաննան տանը ինչ-որ տղամարդու հետ էր, որին տեսնում էր առաջին անգամ։ Արդեն հյուրասենյակում Ժաննան իրենց ցույց է տվել Հուրիկի` ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և դրանում առկա «Շենգենյան արտոնագիրը», որից հետո տեղեկացել են, որ արտոնագիրը Լիտվական է։ Այնուհետև Ժաննան հարցրել է, թե կոնկրետ որ երկիր է ուզում մեկնել Հուրիկը, ինչին պատասխանել են՝ Բելգիա, որովհետև այնտեղ բնակվող հարազատներ ունեն։ Ժաննան և այդ տղամարդը հայտնել են, որ այդ դեպքում Հուրիկը պետք է մեկնի Երևան-Վարշավա-Բրյուսել չվերթով և վերադառնա Վիլնյուս-Վարշավա-Երեան չվերթով՝ պատճառաբանելով, որ քանի որ արտոնագիրը լիտվական է, Հուրիկը պարտադիր պետք է մեկնի Լիտվա։ Նրանք ասացել են նաև, որ Բելգիայից Հուրիկը պետք Է մեկնի Լիտվա, որտեղից էլ վերոնշյալ չվերթով կվերադառնա Երևան։ Իրենք համաձայնվել են և հայտնել, որ ցանկանում են, որպեսզի Հուրիկը մեկնի որքան հնարավոր է շուտ, որից հետո Ժաննան և այդ տղամարդը հայտնել են, որ լավագույն դեպքում Հուրիկը կարող է մեկնել նոյեմբերի 18-ին և, քանի որ վիզան նախատեսված է եղել 15-օրյա այցի համար, վերադառնալ դեկտեմբերի 1-ին։ Համաձայնությունը ստանալուց հետո նշված տղամարդը իրենց ներկայությամբ զանգահարել է ինչ-որ անձի և Հուրիկի համար ամրագրել արդեն իսկ որոշված, վերը նշված չվերթների տոմսերը, որից հետո Ժաննան հայտնել է, որ տոմսերը իրենց կհանձնի ավելի ուշ։ Նույն օրը Ժաննային տվել է 2.000 եվրո գումար, իսկ դստեր անձնագիրը Ժաննան դեռևս պահել է իր մոտ՝ տոմսերը գնելու համար։ Դրանից հետո, իր ու Ժաննայի պայմանավորվածության համաձայն, 2014 թվականի նոյեմբերի 17-ի երեկոյան՝ Հուրիկի հետ կրկին այցելել են Ժաննայի տուն։ Ժաննան մենակով ընդունել է իրենց և հանձնել որոշված չվերթների էլեկտրոնային տոմսը, Հուրիկի անձնագիրը, նրա առողջության ապահովագրության առանձին կտրոնը և Բրյուսելի հյուրանոներից մեկի ամրագրման կտրոնը՝ հայտնելով, որ վերջին փաստաթուղթը տալիս է, որպեսզի Հուրիկն ավելի ապահով լինի, և Լեհաստանում կամ Բելգիայում գտնվելու ժամանակ, եթե այնտեղի իշխանությունների մոտ հարցեր առաջանան Բելգիա մեկնելու կապակցությամբ Հուրիկի նկատմամբ, ապա նա կարող է ներկայացնել այդ ամրագրման փաստաթուղթը։ Այդ հանդիպումների ժամանակ ինքը Ժաննային հարցրել է, թե արդյոք ամեն ինչ օրինական է, Ժաննան հավաստիացրել է, որ որևէ խնդիրներ չկան, վիզան օրինական է։ Այդ հանդիպման ժամանակ Ժաննան խնդրել է ևս 300 ովրո գումար ավել տա, քանի որ տոմսերը նախատեսվածից ավելի թանկ գնով են ձեռք բերել։ Հայտնել է, որ Ժաննան Հուրիկի անձնագիրը տվել է նոյմեբրեի 17-ին, երկրորդ հանդիպման ժամանակ։
Ժաննայի տանը գտնվող տղամարդում տեսնելու դեպքում հավանաբար կճանաչի, գլխի ճակայատային հատվածում ունեցել է նոսր մազեր, առաջ ընկած դունչ։
Հուրիկի հայկական անձնագրի 30-րդ էջում առկա Ուկրաինայում մշտական բնակության վերաբերյալ նշումն և կնիքը տեսել են 2014թ.-ի հուլիս ամսին, երբ Հուրիկը անձնագիրը վերցրել են Ժաննայից, որպեսզի միասին 10 օրով մեկնեին ԱՄՆ, որտեղ պետք է դասախոսություն կարդար։ Այդ նշման և կնիքի վերաբերյալ Ժաննային ոչինչ չի հարրել, կարծելով, որ դա կապ ունի Շենգենյան արտոնագիր ստանալու հետ, իսկ Ժաննան իրենց ոչինչ չի ասել։ Հուրիկ Սիմոնի համար Ուկրաինայում մշտական բնակության կամ այդ երկրում ցանկացած կարգավիճակի իրավունք ունենալու հարցերով որևէ մարմնի չեն դիմել, ոչ ոքի այդ հարցի վերաբերյալ չեն լիազորել։ Հուրիկ Սիմոնը երբևէ Ուկրիանա չի այցելել։ Ուկրաինայում մշտական բնակության վերաբերյալ նշումն և կնիքը Հուրիկ Սիմոնի անձնագրում հայտնվել են այդ անձնագիրը Ժաննայի մոտ գտնվելու ընթացքում։ Այդ կնիքի և նշումի իսկության վերաբերյալ որևէ կասկածներ չեն առաջացել, քանի որ Ժաննան հավաստիարել է, որ ամեն ինչ օրինական է։ Ժաննան արտոնագրի ստացման ժամանակ պատճառաբանել է, որ դժվարություններ կան, սակայն չի մանրամասնել։ 9 ամիս տևողության ժամանակ որևէ կասկած չի առաջացել, քանի որ վստահել են Ժաննային։ Ժաննային տեղեկացրել են Հուրիկի` Բելգիա մեկնելու իրական նպաատակների մասին։ Ինքը և Հուրիկը որևէ անձի կամ կազմակերպության չեն լիազորել «Շենգենյան արտոնագիրը» ստանալու համար, պարզապես Ժաննային խնդրել են, որ կազմակերպի այդ գործընթացը։ Ըստ իրենց հաշվարկների` Հուրկը 15-օրյա այցի ժամանակ պետք է հասցներ կատարել ամբողջ գործերը և դեկտեմբերի 1-ին Լիտվայից մեկներ Հայաստան։ Հուրիկի ընկերը` Դանիել Իսան, Բելգիայում արդեն իսկ սպասել է Հուրիկին։ Քանի որ Հուրիկը ծնվել է Սիրիայում և չունի ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր և աշխատանք, ուստի նպատակահարմար են համարել վիզա ստանալու հարցով դիմել ՀՀ-ում Բելգիայի դիվանագիտական ներկայացուցչություն։ Չի մտաբերում, թե ումից է տեղեկացել Ժաննայի մասին»։

24.12.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում որպես վկա հարցաքննված Զուհեր Արամի Սիմոնի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`

«2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ինքը ոչ ոքի մատնացույց չի արել, քանի որ վախեցել է սխալ թույլ տալ և անուշադրության պատճառով մատնանշել ուրիշ անձի։ Քանի որ դստեր՝ Հուրիկ Սիմոնի` Եվրոպա մեկնելու հարցով պայմանավորվածությունները ձեռք է բերել Ժաննայի հետ, ուստի նրա տանը 2014 թվականի նոյեմբերի 15-ին իրեն հանդիպած տղամարդու վրա առանձնակի ուշադրություն չի դարձրել և չի ֆիքսել իր համար, որ հիշի նրան, չնայած որ բավականին երկար ժամանակ գտնվել են Ժաննայի հյուրասենյակում և զրուցել միմյանց հետ։ Ներքուստ համոզված է, որ 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից այդ տղամարդը շարքում կանգնած է եղել ձախից աջ` երկրորդը, և, ինչպես որ նկարագրել էր, գլխի ճակատային հատվածում ունեցել է նոսր մազեր, ծնոտը փոքր ինչ առաջ եկած էր, և նրա հասակից ու ընդհանուր արտաքին տեսքից կարող է ասել, որ նա է Ժաննայի ծանոթը, սակայն մատնացույց չի արել այդ անձին, քանի որ չի ցանկացել այդպիսի պատասխանատվություն իր վրա վերցնել և մատնանշել մի անձի, ում մինչ այդ տեսել է ընդամենը մեկ անգամ։ Այդ իսկ պատճառով, որպեսզի խիղճը իրեն չտանջի, ոչ ոքի մատնացույց չի արել։ Նույնիսկ չգիտի, թե շարքում ձախից աջ` երկրորդը կանգնած տղամարդը հանդիսացել է Ձեր կողմից նշված Արման Շխրդումյանը, թե մեկ այլ անձ։ Ժաննայի ծանոթը հանդիսացել է ինձ ճանաչման ներկայացրած անձանցից շարքում ձախից աջ կանգնած երկրորդ տղան։ Ժաննայի ծանոթի անունը նույնպես չի իմացել, նրան տեսել է միայն այդ մեկ անգամը, նրա հետ որևէ հեռախոսազրույցներ կամ նույնիսկ պատահական հանդիպումներ չի ունեցելմ որևէ պայմանավորվածություններ ձեռք չի բերել, նրա հնարավոր զբաղեցրած պաշտոնը, հասարակական դիրքը կամ առնչությունը Հուրիկին` Եվրոպա ուղարկելու գործընթացին, չգիտի։ Բնականաբար, այդ անձին չճանաչելու համար իրեն ոչ ոք չի խնդրել և չի սպառնացել, ինչպես նաև որևէ պատճառներ չի ունեցել` խուսափելու նրան մատնացույց անելուց, պարզապես վախեցել է սխալվել։
Լսելով իրեն ներկայացված ձայնագրությունները, հայտնել է, որ դրանք վերաբերում են հենց այն հանդիպմանը, երբ Ժաննան հայտնել է, որ Հուրիկի համար «Շենգենյան արտոնագիրը» պատրաստ է, և այն ցույց է տվել։ Զրույցի ողջ ընթացքին մասնակցցել են ինքը, Հուրիկը և Ժաննան։ Այնուհետև խոսել են այն մասին, թե կոնկրետ որ երկիր է ցամկամում մեկնել Հուրիկը, քննարկել են տարբերակներ, սակայն ոչինի չեն որոշել։ Ծոսակցության ընթացքում իրենց կողմից նշված Էդգարը հանդիսանում է Ժաննայի գործընկերը, ում հանդիպել են նախկինում` Ժաննայի տուն այցելությունների ժամանակ։ Ըստ Ժաննայի` Հուրիկի անձնագիրը վերջինս մի ժամանակ տվել է Էդգարին, որպեսզի նա կարգավորեր «Շենգենյան արտոնագրի» ստացման հարցը, սակայն չգիտի, թե իրականում Էդգարն ինչ-որ գործողություն կատարել է այդ ուղղությամբ, թե ոչ։ Նույն զրույցի ժամանակ հիշատակված Քլոսը, ըստ իր, Ժաննայի նման զբաղվում է «Շենգենյան արտոնագրի» ստացման գործընթացով, սակայն որևէ տվյալներ` վերջինիս գործունեության կամ հաճախորդների մասին չգիտի։ Քլոսին երբևէ չի հանդիպել, պայմանավորցածություն չի ունեցել, նույնիսկ դեմքով նրան չի ճանաչում, պարզապես լսել է նրա անունը։ Զրույցից հստակ երևում է, որ Հուրիկի համար արտոնագիր ստանալու դիմաց ինքը Ժաննային պետք է տա 4.700 եվրո գումար, սակայն նախկինում նշել է 2.300 եվրո գումարը, քանի որ, ըստ իրենց պայմանավորվածության, Ժաննային սկզբնական պետք է տար հենց այդքան գումար, մնացորդի մասին չի հայտնել, մտավախություն ունենալով, որ եթե հանկարծ հետագայում դատարանը Ժաննային պարտավորեցնի վերադարձնել հաճածորդների գումարները, ապա նա ոչ մի դեպքում իրենց ավել գումար չվերադարձնի։ Իրեն ներկայացված` AH 0411306 ՀՀ քաղաքացու անձնագրում պատկերված անձին ճանաչում է, ով հանդիսանում է իր կողմից նշված` Էդգար անունով անձը։
Լսելով 15.11.2014թ.-ի ժամը 16.03.50-ից մինչև 17.03.40. ժամանակահատվածն ընդգրկող «Ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման թիվ 373, 374 և 375 փայնագրությունների համապատասխան հատվածները, հայտնել է, որ այն հանդիսանում է 15.11.2014թ.-ին Ժաննայի տանը տեղի ունեցած զրույցը, որին մասնակցել են ինքը, դուստրը, Ժաննան և իր կողմից նշված Ժաննայի ծանոթը։ Այդ հանդիպումը վերաբերել է Հուրիկի մեկնման և վերադարձի ամսաթվերը և չվերթները որոշելուն, ինչպես նաև Ժաննայի ծանոթ այդ տղամարդու կողմից դրանք ամրագրվելուն։ Չվերթների հետ կապված հիմնական խորհուրդները տվել է հենց այդ տղամարդը, որից հետո ամրագրել է Հուրկի տոմսերը։ Ինքը և Հուրիկը չեն բացառել այն տարբերակը, որ նա գուցե և չվերադառնար ՀՀ, եթե Բելգիայում նրա ամուսնությունը գրանցվեր կարճ ժամկետում, և շենգենյան գոտում նրա մնալու հետ կապված խնդիրներ չառաջանային»։

Վերոգրյալ ապացույցներից` Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի և Զուհեր Արամի Սիմոնի կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքներից բացի, ամբաստանյալներ Ժանետա Երեմյանի և Արման Շխրդումյանի մեղքը հիմնավորվել է նաև դատարանում հրապարակված և հետազոտված հետևյալ ապացույցների բավարար համակցությամբ՝

Ապացույց ճանաչված` Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի էլեկտրոնային տոմսով, համաձայն որի` 2014 թվականի նոյեմբերի 18֊ին «Լոտ» լեհական ավիաուղիներով նա պետք է մեկներ Երևան- Վարշավա-Բրյուսել չվերթով, իսկ 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ին՝ վերադառնար ՀՀ, նույն ավիաուղիների՝ Վիլնյուս-Վարշավա– Երևան չվերթով։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 5
դատական նիստի արձանագրությունը/

Ապացույց ճանաչված՝ Հուրիկ Սիմոնի նստեցման կտրոնով, համաձայն որի` «Լոտ» լեհական ավիաուղիների` 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան Վարշավա թիվ LO 728 չվերթն իրականացնող ինքնաթիռում նրան հատկացված է եղել թիվ 17 A նստատեղը։

/տես` հատոր 1 գ.թ. 6
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ Հուրիկ Սիմոնի մոտ եղած՝ հյուրանոցի ամրագրման թերթիկով, ըստ որի` «Booking.com» կայքի միջոցով 2014 թվականի նոյեմբերի 17-ին Բելգիայի Թագավորության Բրյուսել քաղաքի «Alliance Hotel Brussels Ехро » հյուրանոցում նոյեմբերի 18-ից 19-նն մեկ անձի համար ամրագրվել է ստանդարտ սենյակ, սակայն ամրագրումը կատարված է Կարինե Շիգանյան տվյալներով անձի համար, ում մեկնումը ՀՀ-ից նույնպես կազմակերպված է եղել գործով մեղադրյալներ ժանետա Երեմյանի, Արման Շխրդումյանի և Սուսաննա սանյանի կողմից։

/տես` հատոր 1 գ.թ. 7
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ ավիաչվերթի ուղևորների ցուցակով /մանիֆեստով/, որում 013-րդ հերթական համարով նշված է Հուրիկ Սիմոնը։

/տես` հատոր 1 գ.թ. 8-10
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ Հուրիկ Սիմոնի թիվ N 003730566 Սիրիայի Արաբական Հանրապետության քաղաքացու անձնագրի բոլոր էջերի լուսապատճեններով, որի համաձայն` այդ անձնագրով նա երբևէ չի ստացել «Շենգենյան համաձայնության» երկրների մուտքի արտոնագրեր, չի այցելել Ուկրաինա և չունի այդ երկրում մշտական բնակության իրավունք։

/տես` հատոր 2 գ.թ. 146-170
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ԱԱԾ հակահետախուզության գլխավոր վարչությունից ստացված՝ Հուրիկ Սիմոնի սահմանահատումների վերաբերյալ պատմությամբ, համաձայն որի` Հուրիկ Սիմոնը ՀՀ է ժամանել ՍԱՀ-ից, ՀՀ-ից չի մեկնել ՌԴ և Ուկրաինա ու ավիաընկերության կողմից հանվել է 2014 թվականի 18-ի թիվ ԼՕ 728 չվերթից։

/տես` հատոր 3 գ.թ. 82-84
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսության պաշտոնական կայքից ստացված և քրեական գործի նյութերին կցված տեղեկատվությամբ, համաձայն որի` մուտքի արտոնագիր ստանալու նպատակով նշված դիվանագիտական ներկայացուցչություն կարող են դիմել ՌԴ-ում մշտապես բնակվող օտարերկրյա քաղաքացիները կամ ՌԴ-ում օրինական հիմքերով գտնվող այն պետությունների քաղաքացիները, որոնց տարածքում բացակայում են Լիտվայի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունները և հյուպատոսությունները։ Առաջին անգամ «Շենգենյան արտոնագրի» ստացման ժամանակ ձևակերպումը տարվում է քաղաքացու անձամբ դիմելու դեպքում։
/տես` հատոր 3 գ.թ. 10-35
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ԱԱԾ արտաքին կապերի վարչությունից ստացված՝ 2015 թվականի հունվարի 16-ի գրությամբ, ըստ որի` ՀՀ-ում Լիտվայի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունը հիմնվել է դեռևս 2006 թվականին։

/տես` հատոր 3 գ.թ. 85
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ Ուկրաինայի պետական միգրացիոն ծառայության՝ 23.03.2015թ. թիվ D-2302/154 գրությամբ, համաձայն որի` ՀՀ քաղաքացի Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի համար մշտական կացության քարտ ձևակերպված չի եղել, ինչի կապակցությամբ էլ անձնագրում նշում դրված չի եղել։

/տես` հատոր 5 գ.թ. 2
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ԱԱԾ Երևանի քաղաքային վարչության՝ 04.12.2014թ. թիվ 27/3-1134 գրությամբ, համաձայն որի` ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունից ՀՀ և ՍԱՀ քաղաքացի Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի համար «Շենգենյան համաձայնության» երկրների մուտքի արտոնագրի ստացումն իրականացվել է ՀՀ քաղաքացի, 18.02.1958թ. ծնված Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի կողմից։ Քննության տրամադրության տակ գտնվող՝ «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման արդյունքում ստացված՝ 13.11.2014թ. ձայնագրությունում ժամը 18։36։42-ից մինչև ժամը 18։41։46-ը ժանետա Երեմյանը հեռախոսազրույց է վարել Սուսաննա Ալեքսանյանի հետ՝ Հուրիկ Սիմոնի համար «Շենգենյան համաձայնության» երկրների մուտքի արտոնագիրը ստացված լինելու և նրա անձնագիրը ՀՀ ուղարկելու վերաբերյալ։

/տես` հատոր 2 գ.թ. 56
դատական նիստի արձանագրությունը /

Ապացույց ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումներով ՀՀ ԱԱԾ Երևանի քաղաքային վարչության կողմից իրականացված՝ «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման ձայնագրություններով՝ «Т-1039», «Т-1041» և «Т-1042» գրառումներով թվով երեք լազերային սկավառակներով, որոնք պարունակում են Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի անօրինական միգրացիան կազմակերպելու դեպքին վերաբերող և էական նշանակություն ունեցող ձայնագրություններ։

- Ապացույց ճանաչված և դատարանում վերարտադրված՝ քրեական գործով «ներքին դիտում» ՕՀՄ արդյունքում կատարված ձայնագրառումները, որոնք կարևոր ապացուցողական նշանակություն ունեն սույն քրեական գործով, պարունակում են շահադիտական նպատակով Հուրիկ Սիմոնի անօրինական միգրացիան կազմակերպելու դեպքին վերաբերող տեղեկություններ։

Մասնավորապես՝

1. «T 1039» սկավառակի թիվ 282 ձայնագրության վերարտադրմամբ հիմնավորվեց, որ 2014թ. նոյեմբերի 13-ին Ժանետա Երեմյանը հեռախոսազրույց է ունենում Սուսաննա Ալեքսանյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս հայտնում է, որ Հուրիկ Սիմոնի շենգենյան արտոնագիրը ստացվել է։
2. «T 1039» սկավառակի թիվ 301 ձայնագրության վերարտադրմամբ հիմնավորվեց, որ 2014թ. նոյեմբերի 14-ին՝ ժամը 4-ին Արման Շխրդումյանն իր աշխատավայրից՝ օդանավակայանից, բերում է Հուրիկ Սիմոնի շենգենյան արտոնագրով անձնագիրը և ապահովագրության կտրոնը Ժանետա Երեմյանի բնակարան և հանձնում վերջինիս։
3. «T 1041» սկավառակի թիվ 317 ձայնագրության վերարտադրմամբ հիմնավորվեց, որ 2014թ. նոյեմբերի 14-ին՝ Ժանետա Երեմյանի բնակարանում, Հուրիկ Սիմոնի և Զուհեր Սիմոնի հետ խոսակցության ընթացքում Ժ.Երեմյանը նախ ցույց է տալիս Հ. Սիմոնի շենգենյան արտոնագրով անձնագիրը վերջիններիս, հայտնում, որ Հ.Սիմոնը չանհանգստանա Ուկրաինայի կացության կնիքը ինչ-որ ձևով փակելու համար օդանավակայանում հաշվառվելիս և սահմանապահ ծառայության աշխատակիցների մոտ համապատասխան ստուգումն անցնելիս, քանի որ «մի բան» տալու է նրանց՝ այսինքն համապատասխան աշխատակիցներին փոխանցելու համար։ Ապահովության համար իրենց ծանոթներից ոչ ոքի չասեն, թե արտոնագիրը որ երկրի դեսպանատնից են ստացել։ Քննարկել է հավանական չվերթի երթուղին՝ միաժամանակ նշելով, որ չնայած իրենց վերջնական նպատակը Բրյուսել մեկնելն է, սակայն ճիշտ կլինի տոմսերը պատվիրել մինչև Վիլնյուս և ձևական ուղեբեռն էլ հասնի Վիլնյուս, որպեսզի կասկած չառաջանա իրենց իրական մտադրության վերաբերյալ։
4. Նույն «T 1041» սկավառակի թիվ 318 ձայնագրության՝ այսինքն, նախորդի շարունակության վերարտադրմամբ հիմնավորվեց, որ Ժանետա Երեմյանը կրկին ճշտելով, որ Հուրիկ Սիմոնի նպատակը Բելգիա մեկնելն է, հայտնում է՝ «ասա իմանամ, տոմսերն ինչպես գրել տամ»։
5. Նույն «T 1041» սկավառակի թիվ 373 ձայնագրության վերարտադրմամբ հիմնավորվեց, որ 2014թ. նոյեմբերի 15-ին Զուհեր և Հուրիկ Սիմոնները, Արման Շխրդումյանն ու Ժանետա Երեմյանը, վերջինիս բնակարանում խոսում են, որ Հուրիկ Սիմոնը շատ է վախենում ձախողումից, ծրագրում են նրա մեկնելու երթուղին՝ Երևան-Վարշավա-Վիլնյուս, պատվիրում են օդանավի տոմսը՝ Ա. Շխրդումյանի ազգականին, խոսակցությունից ակնհայտ երևում է, որ Հ. Սիմոնը չի գնալու Վիլնյուս և նպատակը Բրյուսել մեկնելն է։ Ծրագրում են 2014թ. նոյեմբերի 19-ի ամսաթվով ձեռք բերել Վիլնյուսի գնացքի տոմս՝ համապատասխան ծառայությունների ուշադրությունը շեղելու համար։
6. Նույն «T 1041» սկավառակի 2014թ. նոյեմբերի 15-ի թիվ 374 ձայնագրությունը կրկին վերաբերում է մեկնելու երթուղու ծրագրմանը, որտեղ քննարկում են Երևան-Վարշավա, Վարշավա-Բրյուսել երթուղին։
7. Նույն «T 1041» սկավառակի 2014թ. նոյեմբերի 15-ի թիվ 375 ձայնագրությունը կրկին վերաբերում է մեկնելու երթուղու ծրագրմանը, որտեղ 1 ժամից ավել տևած խոսակցության ընթացքում Արման Շխրդումյանը և Ժանետա Երեմյանը քննարկում են Հուրիկ Սիմոնի ապօրինի միգրացիայի «անվտանգ» ուղին և Արման Շխրդումյանն իր ազգականին պատվիրում է օդանավի տոմսերը։
8. «T 1042» սկավառակի թիվ 479 ձայնագրության վերարտադրմամբ հիմնավորվեց, որ 2014թ. նոյեմբերի 17-ին՝ Ժանետա Երեմյանը Արման Շխրդումյանին ասում է, որ «Հուրիկենք են զանգել, վախենում են», իսկ վերջինս հորդորում է, որ ամեն ինչ նորմալ է, իրենց ասա, որ ում պետք է «ասել է», զգուշացրել է համապատասխան անձանց, որ Հուրիկ Սիմոնը «երկար մազերով» աղջիկ է։
/տես` 2 փաթեթ
դատական նիստի արձանագրությունը /

Գործով մեղադրյալ ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի կողմից քննությանը ներկայացված` սպիտակ գույնի «ԱյՖոն 5 Ս» մոդելի բջջային հեռախոսում առկա «CRC32։ CA337F13» գրառմամբ սկավառակով, որում առկա է Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի թիվ AM 0899805 ՀՀ քաղաքացու անձնագրի լուսանկարը, ինչպես նաև` «Хеш։CRC32 195A15D7» գրառմամբ սկավառակով, որում զետեղված են գործով մյուս մեղադրյալ Սուսաննա Ալեքսանյանի կողմից քննությանը ներկայացված` «Նոկիա 8800 Արտէ Գոլդ», «Սամսունգ Ալֆա» և «Այֆոն 5 Ս Գոլդ» մոդելների բջջային հեռախոսներում առկա տվյալները, այդ թվում նաև Արման Շխրդումյանի անձնագրի լուսանկարը։

/տես` հատոր 4 գ.թ. 215
դատական նիստի արձանագրությունը /

Նշված իրեղեն և այլ ապացույցների 25.11.2014թ., 06.04.2015թ. և 04.06.2015թ., 23.06.15թ. զննման արձանագրություններով։

/տես` հատոր 2 գ.թ. 10-12, հատոր 4 գ.թ. 216-220, հատոր 5 գ.թ. 73-82
դատական նիստի արձանագրությունը /


Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Ժանետա Երեմյանի, Արման Շխրդումյանի և Սուսաննա Ալեքսանյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքները։

Այսպիսով, քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և ուսումնասիրված, սույն դատավճռի նկարագրական մասում բերված ապացույցների ընդհանուր զանգվածում ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորող, վերը շարադրված ապացույցներն դատարանին բերում են այնպիսի հիմնավոր եզրահանգման, որ ամբաստանյալները կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները։

Դատարանն, անդրադառնալով պաշտպան Գուրգեն Գրիգորյանի կողմից ներկայացված դիրքորոշմանը, փաստում է`

ամբաստանյալ Արման Շխրդումյանի շահերի պաշտպան Գ.Գրիգորյանը դատական քննության ընթացքում դատարանին ներկայացրել է դիրքորոշում, կարծիք` կապված դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների` ցուցմունքների հետ։ Մասնավորապես, պաշտպանը նշել է, որ դատական քննության ժամանակ, ապացույցների հետազոտման, մասնավորապես` դատարան հրավիրված անձան հարցաքննությունների փուլում, որևէ կերպ չի հիմնավորվել իր պաշտպանյալի առնչությունը իրեն մեղսագրված արարքի հետ, քանի որ հարցաքննությունների ժամանակ որևէ մեկը չի մատնանշել Ա.Շխրդումյանին` որպես հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձի։

Դատարանն, անդրադառնալով պաշտպան Գրիգորյանի դիրքորոշմանը, փաստում է`

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն`

1. Քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ։
2. Քրեական դատավարությունում որպես ապացույցներ թույլատրվում են`
1) կասկածյալի ցուցմունքները.
2) մեղադրյալի ցուցմունքները.
3) տուժողի ցուցմունքները.
4) վկայի ցուցմունքները.
41) տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ քրեական գործով կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի ցուցմունքները.
5) դատապարտյալի ցուցմունքները.
6) փորձագետի եզրակացությունը.
7) իրեղեն ապացույցները.
8) քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները.
9) այլ փաստաթղթերը։

3. Քրեական դատավարության ընթացքում թույլատրվում է օգտագործել միայն այն փաստական տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել սույն օրենսգրքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ»։

Քրեադատավարական նորմի ուսումնասիրմամբ երևում է, որ օրենքը հստակ սահմանում է այն փաստական տվյալների ցանկը, որոնք քրեական դատավարությունում թույլատրվում են օգտագործել որպես թույլատրելի ապացույցի տեսակներ։

Դատարանը փաստում է, որ բացի քրեական գործի շրջանակներում քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների` ամբաստանյալների, վկաների ցուցմունքների, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալների, որպես թույլատրելի ապացույցի տեսակ են հանդիսանում նաև նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի և Զուհեր Արամի Սոմոնի նախաքննական ցուցմունքները։ Ընդ որում, վերջիններիս նախաքննական ցուցմունքներով հաստատվում է Շխրդումյանի մասնակցությունը, առնչակցությունը Հուրիկ Սիմոնի` ՀՀ-ից մեկնելու հետ կապված հարցերի կազմակերպմանը։

Միաժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում դատավարական կարգավիճակ ունեցող անձի կողմից հայտնած տեղեկությունը՝ ցուցմունքը` արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը հավաստող միակ ապացույցի տեսակը չէ, քանի որ քրեադավարական նորմը սահմանում է ապացույցների ցանկ` նախատեսելով նաև ապացույցի այլ տեսակներ։

Այլ խոսքով, դատարանն արձանագրում է, ցուցմունքը` որպես ապացույցի ինքնուրույն տեսակ, միակը չէ, որը կարող է դրվել անձի մեղադրանքի հիմքում և օրենքը նախատեսում է փաստական տվյալների հավաքման և դրանք որպես ապացույց իրացնելու հստակ ցանկ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենքգրքի 104-րդ հոդվածով։

Ամբաստանյալ Շխրդումյանը, դատարանում պատասխանելով իրեն առաջադրված հարցերին, ամբաստանյալը չի կարողացել տալ տրամաբանական և փաստարկված բացատրություն, որ, եթե իրականում որևէ տեղեկություն չի ունեցել Հուրիկ Սիմոնի՝ արտասահման մեկնելուց կամ չի ունեցել նաև նախնական պայմանավորվածություն Ժանետա Երեմյանի հետ, ավելին՝ նյութական շահագրգռվածություն, ապա ինչու է վերջինիս բնակարանում մի քանի ժամ շարունակ բացատրել, համոզել և ուղղորդել Զուրիկին ու նրա հորը, թե ուղերթն անվտանգ է, պետք չէ վախենալ, ինչպես նաև «հրահանգավորել» հուրիկին, թե ինչ կերպ իրեն դրսևորի ճանապարհին, տարբեր ստուգող մարմինների հարցերին պատասխանելիս։

Նման պարագայում դատարանն անարժանահավատ է համարում ամբաստանյալի այն պնդումները, որ որպես մասնագետ պարզապես ցանկացել է օգնել այդ անձին, քանի որ մասնագիտության շնորհիվ հմտացել է չվերթների հետ կապված հարցերում։

Տվյալ դեպքում, այդուամենայնիվ, դատարանը հաստատված է համարում փաստ, իրողություն, որ ամբաստանյալ Շխրդումյանի «խորհուրդն» ունեցել կոնկրետ նպատակ, որն իրականացվել է շահադիտական դրդումներից ելնելով։

Դատարանն, անդրադառնալով ամբաստանյալ Ս.Ալեքսայնանի կողմից դրսևորած հակաիրավական արարքին, հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ նա, բնակվելով ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում, գումարի դիմաց զբաղվել է այդ քաղաքում հավատարմագրված՝ Մերձբալթյան պետությունների դիվանագիտական ներկայացուցչություններից «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագրերի ստացման գործընթացով։ Իրականացնելով նման գործունեություն, վերջինս տեղեկացված է եղել այն բոլոր փաստաթղթերի ցանկին, որոնք անհրաժեշտ են «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագրերն ապահովելու համար։

Սույն գործի քննությամբ դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագրերն ապահովելու համար Ժ.Երեմյանը Ս.Ալեքսանյանին է փոխանցել է Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի` ՀՀ քաղաքացու թիվ AM 0899805 անձնագիրը, որի գործընթացը պետք է կատարվեր ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում։

Ընդ որում, դատարանը հաստատված է համարում նաև այն, որ փոխանցման պահին արդեն իսկ Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի` ՀՀ քաղաքացու թիվ AM 0899805 անձնագրում եղել են կեղծ նշումներ` վերջինիս՝ Ուկրաինայում կացության կարգավիճակ ունենալու վերաբերյալ։

Այդուամենայնիվ, Սուսաննա Ալեքսանյանը, ներկայացնելով կեղծ տեղեկություններ, շահադիտական նպատակով որոշակի գումարի դիմաց կազմակերպել-կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից Հուրիկ Սիմոնի «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի 15-օրյա ժամկետով այցի համար նախատեսված արտոնագրի ստացման գործընթացն՝ իր նախաձեռնությամբ, առանց ժանետա Երեմյանի և Արման Շխրդումյանի հետ նախնական համաձայնության։

Այլ կերպ, դատարանը փաստում է, որ իրականում ամբաստանյալ Ալեքսանյանը, չունենալով Ժանետա Երեմյանի և Արման Շխրդումյանի հետ նախնական համաձայնություն, իր հերթին՝ միայնակ, կազմակերպել-կարգավորել է ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսությունից Հուրիկ Սիմոնի «Շենգենյան համաձայնության» պետությունների մուտքի արտոնագիրը` տեղեկացված լինելով, որ անձնագիրը իր մեջ պարունակել է կեղծ, իրականաությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ։

Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ալեքսանյանի կողմից դատարանին հայտնած այն հանգամանքին, որ իրականում, ստանալով Հուրիկ Սիմոնի անձնագիրը, չի բացել և չի ստուգել էջերը, դրանում առկա նշումները, դատարանը վերը նշված հանգամանքը դիտում է անարժանահավատ, քանի որ վերջինս ծավալել է այնպիսի գործունեություն, որ չէր կարող քաջատեղյակ չլինել դրա դրական արդյունք ունենալու նախապայման հանդիսացող անհրաժեշտ փաստաղթերի և դրանցում առկա նշումների մասին։

Քննարկման առարկա դարձնելով պաշտպանության կողմի ներկայացրած միջնորդություններին, փաստում է, որ պաշտպանության կողմն իր միջնորդությամբ վիճարկել է քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, խնդրելով`

« /.../ առաջին`

1. հաստատել Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի` ՀՀ քաղաքացու` AM 0899805 անձնագիրը N ԵԿԴ/0173/01/15 քրեական գործով որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը։
2. 25.11.2014թ. «Զննման արձանագրությունը» մասնակի` Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի` ՀՀ քաղաքացու AM 0899805 անձնագրի զննության վերաբերյալ 5-րդ կետի մասով, ճանաչել անթույլատրելի։

երկրորդ`

1.հաստատել N ԵԿԴ/0173/01/15 քրեական գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցների` որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը։
2. ճանաչել անթույլատրելի N ԵԿԴ/0173/01/15 քրեական գործով նախաքննության ընթացքում կատարված քննչական ու դատավարական գործողությունների արձանագրությունները։
3. ճանաչել ոչ իրավաչափ N ԵԿԴ/0173/01/15 քրեական գործով նախաքննության ընթացքում կայացված բոլոր դատավարական որոշումները։

երրորդ`

Սույն քրեական գործով «ՌԴ Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաքում Լիտվայի Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսության պաշտոնական կայքից ստացված և քրեական գործի նյութերին կցված տեղեկատվությունը» ճանաչել ոչ վերաբերելի»։

Դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, քննչական և դատավարական գործողությունների արձանագրությունները, նախաքննության ընթացքում կայացված բոլոր դատավարական որոշումները չեն կարող դիտվել որպես քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, քանի որ չեն բխում` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի դրույթներից, համաձայն որի`

1. Քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել`

1) բռնությամբ, սպառնալիքով, խաբեությամբ, անձին ծաղրի ենթարկելով, ինչպես նաև այլ անօրինական գործողություններով.

2) կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի, դատավարության լեզվին չտիրապետող անձանց իրավունքների` սույն օրենսգրքով նախատեսված լրացուցիչ երաշխիքների էական խախտմամբ.

2.1) վկայի՝ սույն օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի հինգերորդ մասով նախատեսված իրավունքների խախտմամբ.

3) տվյալ քրեական գործով քրեական դատավարություն իրականացնելու, համապատասխան քննչական կամ այլ դատավարական գործողություն կատարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից.

4) բացարկման ենթակա անձի մասնակցությամբ, եթե նա իմացել է կամ պետք է իմանար քրեական գործով վարույթին իր մասնակցությունը բացառող հանգամանքների առկայության մասին.

5) քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ.

6) այն անձից, որն ունակ չէ ճանաչել փաստաթուղթը կամ այլ առարկան, հաստատել դրա իսկությունը, հայտնել դրա առաջացման և ստացման հանգամանքների մասին.

7) անհայտ կամ դատական նիստում չբացահայտվող աղբյուրից.

8) ժամանակակից գիտական պատկերացումներին հակասող մեթոդների կիրառման արդյունքում։

2. Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտումները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ սահմանափակմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։

3. Մեղադրանքի կողմի թույլ տված քրեադատավարական օրենքի պահանջների խախտման հետևանքով ապացուցողական նշանակությունը կորցնելու ենթակա նյութը պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ կարող է թույլատրվել որպես ապացույց։ Այդպիսի ապացույցը թույլատրվում է միայն համապատասխան կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ»։

Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից կատարվել է գործի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն, որի արդյունեքում ձեռք են բերվել փաստական տվյալներ` ապացույցներ։ Ընդ որում, դատարանը փաստում է, որ քրեական գործում առկա փաստական տվյալները ձեռք են բերվել օրենքի պահանջների և դատավարական նորմերի պահպանմամբ, որոնք չեն դրսևորվել մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ։
Նման պարագայում դատարանը փաստում է, որ բացակայում է նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներն անչույլատրելի ճանաչելու հիմքը։

Նույն պատճառաբանությամբ դատարանը քրեադատավարական օրենքի կոպիտ խախտմամբ կայացված չի դիտում նաև ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Կ.Եսայանի կողմից 18.12.2014թ.-ին կայացված` «Քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու» մասին և 18.12.2014թ.-ին կայացված` «Քննչական խումբ կազմելու մասին» որոշմումները։

ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի համաձայն`

«Գործի բարդության կամ նրա ծավալի մեծ լինելու դեպքում նախաքննության կատարումը կարող է հանձնարարվել մի քանի քննիչի, որի մասին նշվում է գործի հարուցման վերաբերյալ որոշման մեջ կամ կայացվում է առանձին որոշում։ Այդ մասին իրավունք ունի որոշում կայացնել քննչական բաժնի պետը։ Որոշման մեջ պետք է նշվեն բոլոր քննիչները, որոնց հանձնարարվում է նախաքննության կատարումը, այդ թվում` խմբի ղեկավար քննիչը, որը գործն ընդունում է իր վարույթ և ղեկավարում է մյուս քննիչների գործողությունները։ Կասկածյալը, մեղադրյալը, տուժողը, քաղաքացիական հայցվորը, քաղաքացիական պատասխանողը և նրանց ներկայացուցիչները պետք է ծանոթացվեն քննիչների խմբի կողմից քննությունը կատարելու մասին որոշմանը, և նրանց պարզաբանվում է ցանկացած քննիչին բացարկ հայտնելու նրանց իրավունքը»։

Մասնավորապես, դատարանն արձանագրում է, որ իրականում, քրեական գործը նախ և առաջ հարուցվել և վարույթ է ընդունվել 18.12.2014թ.-ի` ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Կ.Եսայանի կողմից։ Այնուհետև, գործի բարդության պարագայում նախաքննությունը հանձարարվել է մի քանի քննիչիների, որի վերաբերյալ 18.12.2014թ.-ին կայացվել է որոշում` «Քննչական խումբ կազմելու մասին», որում նշվել են այն քննիչները, ովքեր ընդգրկվել են քննչական խմբի մեջ։ Այս` «Քննչական խումբ կազմելու մասին» դատավարական որոշման մեջ քննիչ Կ.Եսայանի անունը քննչական խմբում ընդգրկված այլ քննիչների հետ միասին հիշատակված չի եղել, քանի որ նման պարագայում քրեական գործի քննությունը դուրս չի եկել վերջինիս վարույթից։ Այլ խոսքով, դատարանն արձանագրում է, որ նույնիսկ քննչական խմբի ստեղծման դեպքում, քրեական գործի նախաքննության իրականացումը դուրս չի եկել ՀՀ ԱԱԾ քննիչ Կ.Եսայանի վարույթից։ Հետևաբար, քննրական խումբ կազմելուց հետո այն կրկին վարույթ ընդունելու մասին որոշում չկայացնելը չի կարող դիտվել որպես քրեադատավարական նորմի էական խախտում, քանի որ, ինպես նշվեց վերևում՝ այն չի դրսևորվել մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ։

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում Ժ.Երեմյանի պաշտպան Ի.Գազարովան վիճարկել է Ժ.Երեմյանին մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի առկայությունը, այն պատճառաբանությամբ, որ Ժ.Երեմյանին մեղսագրված արարքը ենթադրաբար կատարվել է 2014թ.-ի փետրվար ամսին, որի կատարման պահին ՀՀ քրեական օրենսգիրքը նման նորմ չի նախատեսել։ Վերը նշված քրեաիրավական նորմը ընդունվել է 21.06.2014թ-ին, իսկ օրինական ուժ ստացել` 02.08.2014թ։
Այլ կերպ, պաշտպանը պնդել է, որ գործողության կատարման պահին այն դեռևս չի հանդիսացել քրեորեն պատժելի, հանրորեն վտանգավոր արարք։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի համաձայն`

«1.Օտարերկրյա քաղաքացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի Հայաստանի Հանրապետություն մուտքը, Հայաստանի Հանրապետությունում գտնվելը կամ Հայաստանի Հանրապետության տարածքով տարանցումը (տեղափոխումը) շահադիտական նպատակով կազմակերպելը, որը կատարվել է մուտքի, գտնվելու կամ տարանցման համար Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված կարգը խախտելով կամ մուտքի, գտնվելու կամ տարանցման պատշաճ թույլտվություն ստանալու համար կեղծ փաստաթղթեր կամ կեղծ տեղեկություններ ներկայացնելով պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երկուհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։

2.Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու, Հայաստանի Հանրապետությունում մշտապես բնակվող օտարերկրյա քաղաքացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի՝ Հայաստանի Հանրապետությունից ելքը, օտարերկրյա պետություն մուտքը կամ օտարերկրյա պետությունում գտնվելը շահադիտական նպատակով կազմակերպելը, որը կատարվել է ելքի, մուտքի կամ գտնվելու համար Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված կարգը խախտելով կամ ելքի, մուտքի կամ գտնվելու պատշաճ թույլտվություն ստանալու համար կեղծ փաստաթղթեր կամ կեղծ տեղեկություններ ներկայացնելով՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երկուհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։

3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքները, որոնք կատարվել են՝

1) երկու կամ ավելի անձանց անօրինական միգրացիան կազմակերպելով,
2) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
3) մարդու կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր կամ անձի պատիվն ու արժանապատվությունը նվաստացնող պայմաններում,
4) պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ պատժվում են ազատազրկմամբ՝ երեքից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, կամ առանց դրա»։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածը բովանդակային առումով բաղկացած է իրար հետ փոխկապակցված երկու առանձին արարքներից, որոնք նախատեսված են երկու տարբեր մասերով՝

- ապօրինաբար օտարերկրյա քաղաքացիների, քաղաքացիություն չունեցող անձանց Հայաստանի Հանրապետություն մուտքի, Հայաստանի Հանրապետությունում գտնվելու կամ Հայաստանի Հանրապետության տարածքով տարանցման (տեղափոխման) կազմակերպում,
- ապօրինաբար ՀՀ քաղաքացիների Հայաստանի Հանրապետությունից ելքի, օտարերկրյա պետություն մուտքի, օտարերկրյա պետությունում գտնվելու կազմակերպում։

Տեղաշարժի հետ առնչվող ցանկացած օղակ՝ մուտքը, ելքը, տարանցումը, գտնվելը, բնակվելը, ներառվում է այս երկու կետերում՝ համապատասխանելով անօրինական միգրացիայի միջազգայնորեն ճանաչված դիրքորոշմանը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքում 329.1-րդ հոդվածը պայմանավորված է ՀՀ կողմից ստանձնած միջազգային պարտավորությամբ, որն ամրագրված է ՄԱԿ-ի Անդրազգային կազմակերպված հանցավորության դեմ Կոնվենցիան լրացնող Ցամաքով, ծովով և օդով միգրանտների անօրինական ներս բերելու դեմ արձանագրության (Պալերմոյի Արձանագրության) 6-րդ հոդվածով, որի 1-ին մասի համաձայն՝ յուրաքանչյուր Մասնակից պետություն ձեռնարկում է այնպիսի օրենսդրական եւ այլ միջոցներ, ինչպիսիք կարող են պահանջվել այն հաշվով, որ քրեորեն պատժելի ճանաչվեն միգրանտների անօրինական ներս բերելը, երբ դրանք կատարվում են դիտավորությամբ և ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն ֆինանսական կամ այլ նյութական շահ ստանալու նպատակով։

Հայաստանի համար նույնպես արդիական է և օտարերկրյա քաղաքացիների ու քաղաքացիություն չունեցող անձանց Հայաստանի Հանրապետություն ապօրինի մուտքի, Հայաստանի Հանրապետությունում ապօրինի գտնվելու կամ Հայաստանի Հանրապետության տարածքով ապօրինի տարանցման (տեղափոխման), և ՀՀ քաղաքացիների Հայաստանի Հանրապետությունից ապօրինի ելքի, օտարերկրյա պետություն ապօրինի մուտքի, օտարերկրյա պետությունում ապօրինի գտնվելու կազմակերպումը։ Ուստի՝ ՀՀ-ում քրեորեն պատժելի պետք է լինի բոլոր անձանց անօրինական միգրացիայի կազմակերպումը՝ անկախ այդ անձի քաղաքացիությունից։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածում ինքնուրույն հանցակազմի առկայությունը պայմանավորված է նաև հետևալ հանգամանքներով.
-անձի տեղափոխման կազմակերպումն այլ պետություն իրականացվում է վերջինիս կամքով,
- տեղափոխվողն ինքն է վճարում կամ հատուցում տեղափոխման համար,
- տեղափոխվողի նպատակն է մի պետության տարածքից դուրս գալը և /կամ մեկ այլ պետության տարածքում հայտնվելը, իսկ հանցագործի նպատակը՝ շահ ստանալն է՝ կազմակերպելով տուժողի նպատակին հասնելը,
- հանցագործը փաստացի չի ոտնձգում անձի դեմ, այլ գործում է պետության՝ մասնավորապես կառավարման կարգի դեմ,
- խախտվում է տվյալ պետության միգրացիոն օրենսդրությունը։
Հանցագործությունը համարվում է ավարտված` օրենքով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի ավարտման պահից։

Այլ խոսքով, դատարանը փաստում է, որ արարքի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է հանդիսանում` ապօրինաբար օտարերկրյա քաղաքացիների, քաղաքացիություն չունեցող անձանց Հայաստանի Հանրապետություն մուտքի, Հայաստանի Հանրապետությունում գտնվելու կամ Հայաստանի Հանրապետության տարածքով տարանցման (տեղափոխման) կազմակերպումը և ապօրինաբար ՀՀ քաղաքացիների Հայաստանի Հանրապետությունից ելքի, օտարերկրյա պետություն մուտքի, օտարերկրյա պետությունում գտնվելու կազմակերպումը։

Ընդ որում, գործողությունը` «կազմակերպելը», իրենից չի ներկայացնում միայն անձին օդանավ նստեցնելը, այլ դրան նախորդած և հաջորդած, անձի կողմից կատարված բոլոր այն գործողությունները, որոնք ուղղված են եղել անձի` տվյալ պարագայում` Հ.Սիմոնի ՀՀ-ից ելքն ապահովելուն։

Դատարանը, «կազմակերպել» հասկացության դիտում է ամբաստանյալներ Երեմյանի և Շխրդումյանի կողմից հաջորդաբար կատարված, մեկը մյուսին լրացնող այն արարքները, որոնք ուղղված են եղել ՀՀ քաղաքացիների՝ Հայաստանի Հանրապետությունից ելքն ապահովելուն և արտահայտվել են, մասնավորապես` `

- Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի` արտասահման մեկնելու ուղերթը մշակելով,

- պայմանավորվածություններ ձեռք բերելով` կապված գումարային հարցերի, այդ թվում նաև դրանց բաշխման վերաբերյալ,

- չվերթի հետ կապված բանակցություններ վարելով, որոնք իրականացվել են Ժ.Երեմյանի` Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում գտնվող բնակարանում,

- Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի` ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը Սուսաննա Ալեքսանյանին փոխանցելով։

Վերը նշված գործողությունները թեև կատարվել են 2014թ. փետրվար ամսից սկսված, սակայն իրենց հանգուցալուծումն են ստացել 18.11.2014թ.-ին։

Ժ.Երեմյանին և Ա.Շխրդումյանին մեղսագրված հանցանքնրի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է հանցանքը շահադիտական նպատակով կատարելով։
Միևնույն ժամանակ, արարքի արտաքին նկարագիր՝ օբյեկտիվ կողմը և օբյեկտիվ կողմի գործողոթյունները կարող են կատարվել նաև վերը նշված կերպ՝ ընդ որում տևական ժամանակահատվածում։

Ասվածից հետևում է, որ Ժ.Երեմյանի և Ա.Շխրդումյանի գործողությունները՝ ուղղված Հ.Սիմոնին արտերկիր ուղարկելու հետ, ճիշտ է սկսվել են 2014թ. փետրվար ամսին, սակայն ապօրինի միգրացիային ուղղված կազմակերպում ավարտվել է օտարերկրյա պետություն մուտքի արտոնագիրն ու անձանգիրը Հ.Սիմոնին հանձնեու պահին, որի ժամանակ արդեն իսկ քրեական օրենգրքում առկա է եղել 329.1-րդ հոդվածը։

Ինչ վերաբերվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատոսված արարքը Ժ.Երեմյանի կողմից կատարված չլինելու մասին վերջինիս և նրա պաշտպանի պնդումներին, ապա դատարանը, վերարտադրված լազերային սկավառակների հետազոտմամբ հանգում է այն հետևության, որ այդ դրվագով Ժ.Երեմյանի մեղքը ևս հիմնավորված է՝ նույն ձայնագրությունում կնիքի մասին նրա կողմից վարվող խոսակցություններով, ինչպես նաև այն փաստով, որ Հուրիկ Սիմոնը երբևէ Ուկրաինայում չի եղել, ավելին՝ այդ երկրում կացության կարգավիճակ չի ունեցել։

Այսպիսով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով սույն դատավճռի երկրորդ` նկարագրական-պատճառաբանական մասում ներկայացված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ` ամբաստանյալներ Ժ.Երեմյանը, Ա.Շխրդումյանը և Ա.Ալեքսանյանը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են՝ համապատասխանաբար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որի համար վերջիններս ենթակա են պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքներին նրանցից յուրաքանյուրի դերակատարությունն ու մասնակցության աստիճանը։

Որպես ամբաստանյալ Ժանետա Երեմյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժանետա Երեմյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես ամբաստանյալ Արման Շխրդումյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Արման Շխրդումյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝

-պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երեխայի առկայությունը` Աննա Արմանի Շխրդումայն` ծնված` 29.08.2005թ.։

/տես` ծննդյան վկայականը, քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արման Շխրդումյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես ամբաստանյալ Սուսաննա Ալեքսանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Սուսաննա Ալեքսանյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում նաև այն, որ նա ունի առողջական խնդիրներ։

Մասնավորապես սույն գործով կալանքի տակ գտվելու ժամանակ ՔԿՀ տրվել է գրություն այն ամսին, որ՝ «…Աբովյան» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավորված անձ Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի /ծնված` 1958թ./ մոտ ախտորոշված է «Զարկերակային հիպերտենզիա 3 աստիճան, կրիզային ընթացք, բարձր ռիսկ փորոքային և վերփորոքային էքստրասիստոլիա, արյան շրջանառության քրոնիկ անբավարարություն 2-րդ աստիճան։ Սրտի իշեմիկ հիվանդություն, լարման ստենոկարդիա, քրոնիկ օստեոխոնդրոզ»։

Աողջական վիճակը գտնվում է բժշկական սպասարկման բաժնի հսկողության ներքո։ Ստանում է ամենօրյա համապատասխան դեղորայքային բուժում»։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Սուսաննա Ալեքսանյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ժանետա Երեմյանի, Արման Շխրդումյանի կողմից կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման, իսկ Սուսաննա Ալեքսանյանի նկատմամաբ՝ տուգանքի ձևերով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու ու որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, որպիսի պատիժները նրանք պետք է կրեն։

Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակների ընտրության և պատժաչափերի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Ժանետա Երեմյանի և Արման Շխրդումյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Ժանետա Երեմյանն իր կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, իսկ Արման Շխրդումյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա են պատիժների` ազատազրկման ձևով, որը ՀՀ քրեական օրենգրքի 70-րդ հոդվածի հիմքով պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են վերը նշված հիմնավորումներով։

Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սուսաննա Ալեքսանյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Սուսաննա Ալեքսանյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։

Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծած փաստական տվյալներով ինքնստինքյան մերժվում են Ժ.Երեմյանի շահերի պաշտպան Ի.Գազարովայի և Ա.Շխրդումյանի շահերի պաշտպան Գ.Գրիգորյանի կողմից 04.08.2015թ.-ին և 10.09.2015թ.-ին դատական նիստի ժամանակ ներկայացրած` իրենց պաշտպանյալների նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին միջնորդությունները, որոնց լուծումը օրենքով սահմանված կարգով հետաձգվել է` մինչև վերջնական դատական ակտ կայացնելը։

Դատարանն, անդրադառնալով Ժանետա Երեմյանի և Արման Շխրդումյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների, հարցին, գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Ինչ վերաբերվում է Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոցը ընտրված գրավին ապա այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում՝ 29.01.2015թ.-ին Երևանի թիվ 1 գանձապետական բաժանմունքում մուծված 1.500.000 ՀՀ դրամ գրավի գումարը պետք է վերադարձնել գրավատուին։

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի թիվ AM 0899805, ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը՝ պետք է հանձնել ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությանը՝ սույն գործից անջատված թիվ 58208615 քրեական գործին կցելու և հետագա ընթացքը լուծելու համար, իսկ քննիչի՝ 29.06.2015թ֊ի որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը և լազերային սկավառակները պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։

Հաշվի առնելով, որ գործով չկան դատական ծախսեր, ինչպես նաև դատարանի կողմից ամբաստանյալներ Ժ.Երեմյանի և Ա.Շխրդումյանի նկատմամբ չեն նշանակվում պատիժներ գույքի բռնագրավման ձևով, ուստի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 5-րդ շենքի 102-րդ բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող 4780 ԱՄՆ դոլար և 545 եվրո գումարների վրա դրված կալանքը և այն պետք է վերադարձնել վերջինիս կամ նրա լիազորված անձին։

Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Մոսոկովյան փողոցի 31-րդ շենքի 74-րդ բնակարանի խուզարկությունից առաջ նրա կողմից նախաքննական մարմնին ներկայացված և ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող 26.100 եվրո գումարի վրա դրված կալանքը և այն պետք է վերադարձնել վերջինիս կամ նրա լիազորված անձին։

4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1.Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով՝ Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու և տուգանք ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկուհարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։

Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014թ. նոյեմբերի 18-ից։

2. Արման Անդրանիկի Շխրդումյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործութան կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու ու որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու։

Արման Անդրանիկի Շխրդումյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014թ. նոյեմբերի 18-ից։

3. Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 329.1 հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։

Հաշվի առնելով մինչև դատական քննությունը Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի՝ 1 /մեկ/ ամիս 24 /քսանչորս/ օր կալանավորման տակ գտնվելու հանգամանքը՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ կետի կարգով մեղմացնել նշանակված պատիժը և վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հարյուրհիսնաապատիկի` 150.000 /մեկ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։

Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոցը ընտրված գրավը ` թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում՝ 29.01.2015թ.-ին Երևանի թիվ 1 գանձապետական բաժանմունքում մուծված 1.500.000 ՀՀ դրամ գրավի գումարը վերադարձնել գրավատուին։

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հուրիկ Զուհերի Սիմոնի թիվ AM 0899805, ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը՝ հանձնել ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությանը՝ սույն գործից անջատված թիվ 58208615 քրեական գործին կցելու և հետագա ընթացքը լուծելու համար, իսկ քննիչի՝ 29.06.2015թ-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը և լազերային սկավառակները՝ պահել քրեական գործի հետ միասին։

Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Ժանետա Անդրանիկի Երեմյանի բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 5-րդ շենքի 102-րդ բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող 4780 ԱՄՆ դոլար և 545 եվրո գումարների վրա դրված կալանքը և այն վերադարձնել վերջինիս կամ նրա լիազորված անձին։

Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Սուսաննա Վիլենի Ալեքսանյանի բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Մոսոկովյան փողոցի 31-րդ շենքի 74-րդ բնակարանի խուզարկությունից առաջ նրա կողմից նախաքննական մարմնին ներկայացված և ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող 26.100 եվրո գումարի վրա դրված կալանքը և այն վերադարձնել վերջինիս կամ նրա լիազորված անձին։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն