գործ ԵԿԴ/0168/01/15

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Գեորգի Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Տիգրան Ենոքյանի
տուժող` Գագիկ Մեհրաբյանի
պաշտպան` Մարինե Ֆարմանյանի

2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Վահան Մուրադի Խաչատրյանի` ծնված 20.07.1995 թվականին Տավուշի մարզի Ներքին Կարմիր աղբյուր, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չդատված, ամուրի, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատել հաշվառված և բնակվել է` Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 35-րդ փողոցի, 127/2 շենքի 423-րդ բնակարանում, կալանքի տակ է 06.06.2015թ.։


Վահան Մուրադի Խաչատրյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով։
2015 թվականի հունիսի 09-ի որոշմամբ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։


Արմեն Հակոբի Հարությունյանի` ծնված 22.06.1994 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իննամյա կրթությամբ, չդատված, ամուրի, չի աշխատել հաշվառված և բնակվել է` Արագածոտնի մարզ, գ.Արագածավան, Մանուշյան փողոցի 21-րդ տանը, կալանքի տակ է 11.06.2015թ.։

Արմեն Հակոբի Հարությունյանի մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով։
2015 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2015 թվականի ապրիլի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում Գագիկ Մհերյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «...սույն թվականի ապրիլի 17-ին, ժամը 22։10-ի սահմաններում անհայտ անձը Երևան քաղաքի Սուրբ Սարգիս եկեղեցու դիմացի հատվածում Հրազդանի կիրճում բացահայտ հափշտակել են իմ Սամսունգ մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի` ինձ պատճառելով մոտ 30 հազար ՀՀ դրամի նյութական վնաս...»։
2015 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13141315 քրեական գործ հարուցելու, վարույթ ընդունելու և նախաքննություն կատարելու մասին։
2015 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13141315 քրեական գործով Գագիկ Մովսեսի Մեհրաբյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 09-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13141315 քրեական գործով Վահան Մուրադի Խաչատրյանին որպես մողադրյալ ներգրավելու և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր ծանոթ ոմն Արմենի հետ, 2015 թվականի ապրիլի 17-ին, ժամը 22։10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճ կոչվող վայրում առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել են Գագիկ Մովսեսի Մեհրաբյանին, ինչի հետևանքով վերջինս ընկել է գետնին` խոտածածկ հատվածում, ապա պահել է նրա ձեռքերը, իսկ ոմն Արմենը նրա տաբատի հետևի աջ գրպանից հանել է զգալի չափի` 30.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Գալաքսի Էս Դուոս ԳՏ-U7562» մոտելի` «357730051610989» և «357731051610987» նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսը, և բացահայտ հափշտակելով այն` դիմել է փախուստի։
2015 թվականի հունիսի 09-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մեղադրյալ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կալանավորում ընտրելու մասին և նույն օրը դատարանի կողմից բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը։
2015 թվականի հունիսի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13141315 քրեական գործով մեղադրյալ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի անվամբ սեփականության իրավունքով գրանցված շարժական և անժարժ գույքի վրա կալանք դնելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13141315 քրեական գործով Արմեն Հակոբի Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր ծանոթ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի հետ, 2015 թվականի ապրիլի 17-ին, ժամը 22։10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճ կոչվող վայրում առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հրել են Գագիկ Մովսեսի Մեհրաբյանին, ինչի հետևանքով վերջինս ընկել է գետնին` խոտածածկ հատվածում, ապա Վ.Խաչատրյանը պահել է նրա ձեռքերը, իսկ ինքը նրա տաբատի հետևի աջ գրպանից հանել է զգալի չափի` 30.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Գալաքսի Էս Դուոս ԳՏ-U7562» մոտելի` «357730051610989» և «357731051610987» նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսը, և բացահայտ հափշտակելով այն` դիմել է փախուստի։
2015 թվականի հունիսի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մեղադրյալ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կալանավորում ընտրելու մասին և նույն օրը դատարանի կողմից բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը։
2015 թվականի հունիսի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13141315 քրեական գործով մեղադրյալ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի անվամբ սեփականության իրավունքով գրանցված շարժական և անժարժ գույքի վրա կալանք դնելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13141315 քրեական գործով Վահան Մուրադի Խաչատրյանին 09.06.2015 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով առաջադրելու մասին, նկատի ունենալով, որ Վահան Խաչատրյանին 09.06.2015 թվականին մեղադրանք առաջադրելիս դեռևս պարզված չի եղել Արմեն Հակոբի Հարությունյանի ինքնությունը, իսկ ներկայում առաջացել է Վահան Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք առաջադրելու անհրաժեշտություն։
2015 թվականի հունիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13141315 քրեական գործով Վահան Մուրադի Խաչատրյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով։
2015 թվականի հունիսի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13141315 քրեական գործով 05.05.2015-ին վկա Լևոն Աթյանի մոտից առգրաված` տուժող Գ.Մեհրաբյանից բացահայտ հափշտակված «Սամսունք Գալաքսի Էս Դուոս ԳՏ- U7562» մոդելի` «357730051610989» և «357731051610987» նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսի բաղկացուցիչ մասերը` «Սամսունք» ֆիրմայի «S/N։TH1DA04BS/2-B» սերիական համարի մարտկոցը և «S/N։RF1D703QDHP» սերիական համարի, «357730/05/161098/9» և «357731/05/161098/7» նույնականացման համարներով, «S7562_REVO5», «2012.07.06» դաջված գրառումներով միկրոսխեման իրեղեն ապացույց ճանաճելու և քրեական գործին կցելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13141315 քրեական գործով մեղադրյալ Վ.Խաչատրյանի կողմից գործով վկա Լ.Աթայանին տրված իր անձնագրի` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ճատճենը, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից 29.04.2015 թ.-ին թիվ ԱԾ 00/1530 գրությամբ, «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից 26.05.2015 թ-ին թիվ 2101-15ԱՄ/Ո գրությամբ, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 26.05.2015 թ-ին թիվ SU/2523/260515/2488 գրությամբ ուղարկված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող թղթային կրիչները, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 11.06.2015 թվականին թիվ SU/3201/110615/2987 գրությամբ ուղարկված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող էլեկտրոնային կիրչը ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 30-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։





Արագացված դատական քննություն.

Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալներ Վահան Մուրադի Խաչատրյանը և Արմեն Հակոբի Հարությունյանը միջնորդություն են ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքները իրեց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքների հետ և առաջադրված մեղադրանքներում իրենց մեղավոր են ճանաչում, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացնում են կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո։
Գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին որոշմամբ դատախազը առարկել էր արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու կարգի դեմ, սակայն դատարանում օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, փոխելով նախկինում մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս իր կողմից այդ առումով ունեցած դիրքորոշումը, հայտնել է, որ չի առարկում արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու դեմ։
2015 թվականի հոկտեմբերի 05-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մաևաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է մուտքագրվել տուժող Գագիկ Մեհրաբյանի դիմումը այն մասին, որ «հայտնում եմ Ձեզ, որ ես որպես տուժող չեմ կարող ներկայանալ 15.10.15 թվականի դատական նիստին։ Սասեմ նաև որ իմ վնասը փոխհատուցված է և ես բողոք չեմ ներկայացնում։ Խնդրում եմ իմ բացակայությունը հարգելի համարել։ Արագացված դատավարությանը կողմ եմ»։
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2015 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Վահան Մուրադի Խաչատրյանը նախնական համաձայնության գալով Արմեն Հարությունի հետ կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ։

Վահան Մուրադի Խաչատրյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Հարությունյանը նախնական համաձայնության գալով Վահան Խաչատրյանի հետ կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի բացահայտ հափշտակություն` կողոպուտ։

Արմեն Հակոբի Հարությունյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։

Ամբաստանյալ Վահան Մուրադի Խաչատրյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, «Մուշ» համատիրության նախագահի կողմից տրված բնութագրի համաձայն բնութագրվում է դրականորեն, հանդիսանում է 1-ին կարգի հաշմանդամ եղբոր խնամակալը հիմք` թիվ 940799 տեղեկանք, համաձայն ՀՀ ԶՄ օրենքի 13-րդ հոդվածի 3-րդ կետի տրվել է տարեկետում ընտանեկան դրության պատճառով մինչև 20.07.2022 թվականը։
Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նրա 1-ին կարգի հաշմանդամ եղբոր խնամակալ լինելու հանգամանքը հիմք` թիվ 940799 տեղեկանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Հարությունյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, Արագածոտնի գյուղապետի կողմից տրված բնութագրի համաձայն բնութագրվում է դրականորեն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն որպես ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
Սույն քրեական գործով Վահան Մուրադի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երեքից հինգ տարի ժամկետով։
Սույն քրեական գործով Արմեն Հակոբի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երեքից հինգ տարի ժամկետով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։

Ամբաստանյալ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չլինելու հանգամանքը, երիտասարդ լինելը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը այն, որ նա հանդիսանում է իր 1-ին կարգի հաշմանդամ եղբոր խնամակալը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն որ հանդիսանում է 1-ին կարգի հաշմանդամ եղբոր խնամակալը, ելնելով գործի հանգամանքներից, բացի այդ հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյա Վահան Մուրադի Խաչատրյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։
Անդրադառնալով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի կողմից կրելու հարցին, հաշվի առնելով վերջինիս՝ 2015 թվականի հունիսի 06-ից մինրչև 2015 թվականի նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում կալանքի տակ գտնվելու հանգամանքը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի կիրառմամբ, համաձայն որի` «Մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց» դատարանը գտնում է, որ պետք է մեղմացվի տուգանքի ձևով նշանակված վերջնական պատժը։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում։

Ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չլինելու հանգամանքը, երիտասարդ լինելը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ելնելով գործի հանգամանքներից, բացի այդ հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյա Արմեն Հակոբի Հարությունյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։
Անդրադառնալով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի կողմից կրելու հարցին, հաշվի առնելով վերջինիս՝ 2015 թվականի հունիսի 11-ից մինրչև 2015 թվականի նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում կալանքի տակ գտնվելու հանգամանքը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի կիրառմամբ, համաձայն որի` «Մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց» դատարանը գտնում է, որ պետք է մեղմացվի տուգանքի ձևով նշանակված վերջնական պատժը։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում։

Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` թիվ 13141315 քրեական գործով մեղադրյալ Վ.Խաչատրյանի կողմից գործով վկա Լ.Աթայանին տրված իր անձնագրի` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ճատճենը, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից 29.04.2015 թ.-ին թիվ ԱԾ 00/1530 գրությամբ, «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից 26.05.2015 թ-ին թիվ 2101-15ԱՄ/Ո գրությամբ, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 26.05.2015 թ-ին թիվ SU/2523/260515/2488 գրությամբ ուղարկված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող թղթային կրիչները, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 11.06.2015 թվականին թիվ SU/3201/110615/2987 գրությամբ ուղարկված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող էլեկտրոնային կիրչը պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Արմեն Հակոբի Հարությունյանից և Վահան Մուրադի Խաչատրյանից դատարանի նախաձեռնությամբ ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժող Գարեգին Մեհրաբյանի կողմից իր գույքային շահերն դատարանում ներկայացնելու ընթացքում, ամբաստանյալներից որևէ պահանջ չի ներկայացրել։ Ավելին, սույն քրեական գործով հաստատվել է, որ ամբաստանյալները ամբողջությամբ վճարել են տուժողին պատճառված գույքային վնասը ամբողջությամբ։ Ինչպես նաև քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով` դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունք Գալաքսի Էս Դուոս ԳՏ- U7562» մոդելի` «357730051610989» և «357731051610987» նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսի բաղկացուցիչ մասերը` «Սամսունք» ֆիրմայի «S/N։TH1DA04BS/2-B» սերիական համարի մարտկոցը և «S/N։RF1D703QDHP» սերիական համարի, «357730/05/161098/9» և «357731/05/161098/7» նույնականացման համարներով, «S7562_REVO5», «2012.07.06» դաջված գրառումներով միկրոսխեման պետք վերադարձնել տուժող Գարեգին Մհրաբյանին։ Ինչ վերաբերվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի` ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման։


Եզրափակիչ մաս.

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 372-րդ, 3751 և 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Վահան Մուրադի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և նրան դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հաշվի առնելով Վահան Մուրադի Խաչատրյանի` 2015 թվականի հունիսի 06-ից մինչև 2015թ. նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում կալանքի տակ գտնվելու հանգամանքը, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված` նշանակված պատժի մեղմացման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Վահան Մուրադի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում։
2015 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ Վահան Մուրադի Խաչատրյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Արմեն Հակոբի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և նրան դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հաշվի առնելով Արմեն Հակոբի Հարությունյանի` 2015 թվականի հունիսի 11-ից մինչև 2015թ. նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում կալանքի տակ գտնվելու հանգամանքը, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված` նշանակված պատժի մեղմացման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Արմեն Հակոբի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում։
2015 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ Արմեն Հակոբի Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` տուժող Գագիկ Մեհրաբյանին պատկանող «Սամսունք Գալաքսի Էս Դուոս ԳՏ- U7562» մոդելի` «357730051610989» և «357731051610987» նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսի բաղկացուցիչ մասերը` «Սամսունք» ֆիրմայի «S/N։TH1DA04BS/2-B» սերիական համարի մարտկոցը և «S/N։RF1D703QDHP» սերիական համարի, «357730/05/161098/9» և «357731/05/161098/7» նույնականացման համարներով, «S7562_REVO5», «2012.07.06» դաջված գրառումներով միկրոսխեման` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերադարձնել տուժող Գագիկ Մեհրաբյանին։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` թիվ 13141315 քրեական գործով մեղադրյալ Վ.Խաչատրյանի կողմից գործով վկա Լ.Աթայանին տրված իր անձնագրի` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ճատճենը, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից 29.04.2015 թ.-ին թիվ ԱԾ 00/1530 գրությամբ, «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից 26.05.2015 թ-ին թիվ 2101-15ԱՄ/Ո գրությամբ, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 26.05.2015 թ-ին թիվ SU/2523/260515/2488 գրությամբ ուղարկված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող թղթային կրիչները, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 11.06.2015 թվականին թիվ SU/3201/110615/2987 գրությամբ ուղարկված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող էլեկտրոնային կիրչը թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ