ԵԿԴ/0161/01/15



Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ. ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Գ. ՉԻՉՈՅԱՆԻ
Ա. ՄԱԿԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`

ԴԱՏԱԽԱԶ` Հ. ԵՆՈՔՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Ա. ԲԱԲԱՅԱՆԻ
Ա.ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ՝ Հ. ՉԱՆԱԽՉՅԱՆԻ
Հ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ

2018 թվականի նոյեմբերի 16-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետև` Առաջին ատյանի դատարան) 2017 թվականի դեկտեմբերի 25-ի դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության ազգային անվտանգության մարմիններում քննվող թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված և կիբեռհանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ. Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը՝

ՊԱՐԶԵՑ

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

1. 2013 թվականի նոյեմբերի 13-ին ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ հետաքննության վարչությանն հետաքննիչ Մ. Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել է թիվ 83188113 քրեական գործը և ըստ քննչական ենթակայության ուղարկել ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ քննչական վարչություն:
2013 թվականի նոյեմբերի 13-ին ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ա. Ալեքսանյանը թիվ 83188113 քրեական գործն ընդունել է վարույթ:
Նախաքննության մարմնի 2014 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինին մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2014 թվականի հունիսի 20-ին մեղադրյալ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունիսի 20-ի որոշմամբ քննիչի միջնորդությունը բավարարվել և մեղադրյալ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով նրա փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
2. 2014 թվականի հուլիսի 04-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ. Պապոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցել թիվ 58209014 քրեական գործը և այն ընդունել վարույթ:
Նախաքննության մարմնի 2014 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինին մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Նախաքննության մարմնի 2014 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինին մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ քննիչի միջնորդությունը բավարարվել և Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով:
Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 07-ի որոշմամբ քննիչի միջնորդությունը բավարարվել և Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով: Գրավով կալանքից ազատելու հնարավորության մասին պաշտպանի միջնորդությունը մերժվել է:
2014 թվականի հուլիսի 10-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ. Պապոյանը թիվ 83188113 քրեական գործն ընդունել է վարույթ:
2014 թվականի հուլիսի 10-ի որոշմամբ թիվ 83188113 քրեական գործը միազվել է 58209014 քրեական գործին, և նախաքննությունը շարունակվել է 58209014 համարով:
2014 թվականի հուլիսի 10-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ. Պապոյանը որոշում է կայացրել Հրաչյա Չանախչյանի կողմից 30.04.2013 թվականին և 04.05.2013 թվականի դուրս գրված էլեկրոնային հաշիվներով <<Մշո Լայֆ>> ՍՊ ընկերությանը 177.600.00 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.000 տոնա պողպատի ջարդոն և 5.443.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 108 հատ պատի պանել իրացնելու և կատարված գործարքների համար առանձնապես խոշոր չափերով` 31.991.736 ՀՀ դրամի հարկեր, տուրքեր և այլ պարտադիր վճարումներ կատարելուց չարամտորեն խուսափելու դեպքով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով:
2015 թվականի մայիսի 25-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-198-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու վերաբերյալ:
Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի մայիսի 25-ի որոշմամբ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինին մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ի կետով և 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2015 թվականի մայիսի 25-ին որոշում է կայացվել Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու վերաբերյալ:
Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի մայիսի 25-ի որոշմամբ Հովհաննես Օնիկի Չանախչյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինին մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2015 թվականի մայիսի 26-ին որոշում է կայացվել չպարզված անձի կողմից <<Չանախչյան>> ՍՊԸ անունից <<Մշո Լայֆ>> ՍՊԸ-ին կեղծ հարկային հաշիվներ կազմելուն օժանդակելու, <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության ծառայողի կողմից չարամտորեն խոշոր չափերով հարկերից խուսափելու դեպքերով` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թիվ 58209014 քրեական գործի նյութերով հարուցել նոր քրեական գործ և անջատել առանձին վարույթում:
2015 թվականի հունիսի 17-ին թիվ 58209014 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, մեղադրական եզրակացությամբ` ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, և 2015 թվականի հունիսի 25-ին ընդունվել նույն դատարանի դատավոր Ա. Բեկթաշյանի վարույթ։
Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի դեկտեմբերի 25-ի դատավճռով` Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` 349.062.120 ՀՀ դրամից ոչ ավել գույքի բռնագրավմամբ:
Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 /վեց/ տարի ժամկետով:
Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 04.07.2014 թվականից:
Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել է անմեղ և արդարացվել:
Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 04.07.2014 թվականից:
Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 2018 թվականի մարտի 02-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազության ազգային անվտանգության մարմիններում քննվող թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված և կիբեռհանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ. Ենոքյանը:
Թիվ ԵԿԴ/0161/01/15 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2018 թվականի ապրիլի 05-ին:
Վերաքննիչ դատարանի՝ 2018 թվականի ապրիլի 06-ի որոշմամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության ազգային անվտանգության մարմիններում քննվող թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված և կիբեռհանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ. Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել Վճռաբեկության կանոններով:

2. Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննական մարմնի կողմից Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հիմնադիրն ու տնօրենը, ինչպես նաև որոշակի ժամանակահատվածում փաստացի ղեկավարելով այդ ընկերության գործունեությունը, 2012 թվականի փետրվարից մինչև 2014 թվականի հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում ընկերության կողմից իրականացված առևտրային գործունեության արդյունքում առաջացած պարտադիր վճարներից խուսափելու նպատակով, օրենսդրությամբ նախատեսված հարկման հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում` 2012-2014թթ. ավելացված արժեքի հարկի, 2013 թվականի շահութահարկի և եկամտային հարկի հաշվարկներում ներառել է ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ և չարամտորեն խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերով` 349.062.120 ՀՀ դրամ հարկերը վճարելուց:
Բացի այդ, Հովհաննես Գևորգյանը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի ծավալած գործունեության արդյունքում առաջացող պարտադիր վճարներից խուսափելու նպատակով, կազմակերպել է իր ծանոթ` Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի կողմից առանց ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականցնելու մտադրության առևտրային կազմակերպության ստեղծումը և այդ կազմակերպության անունից առանց ապրանքների մատակարարման <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին կեղծ փաստաթղթերի տրամադրումը:
Հովհաննես Գևորգյանի հանցակցությամբ 2013 թվականի ապրիլի 16-ին Հրաչյա Չանախչյանը հիմնադրել է <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությունը, և էլեկտրոնային հարկային հաշիվներ ձևակերպելու համար անհրաժեշտ, հարկային մարմնի կողմից իրեն հատկացված <<Այ-Դի>> կարդացող սարքը տվել է Հովհաննես Գևորգյանին, ով կազմակերպել է չպարզված անձի օժանդակությամբ տեխնիկական այդ սարքի գործադրմամբ, 2013-2014 թթ. ընթացքում <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի անունից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին, ԱԱՀ-ն ներառյալ, 1.220.198.124 ՀՀ դրամ արժողության ապրանքներ իրացնելու վերաբերյալ 129 կեղծ էլեկտրոնային հաշիվներ դուրս գրելը: Նշված կեղծ փաստաթղթերի հիման վրա Հովհաննես Գևորգյանը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության 2013 թվականի շահութահարկի և 2013-2014թթ. ԱԱՀ-ի հաշվարկներում ներառել է ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ և չարամտորեն խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերի` 233.000.926 ՀՀ դրամի հարկեր վճարելուց, իսկ վերջինի հանցակցությամբ իրականացված կեղծ ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով պետությանը պատճառվել է նույնքան գումարի չափով գույքային վնաս:
Հանցավոր գործունեության իրականացման ընթացքում ստացված գույքի հանցավոր ծագումը, իրական բնույթը թաքցնելու նպատակով 2013 թվականի ապրիլի 30-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 03-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղում բացված <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի բանկային հաշվից, նույն մասնաճյուղում սպասարկվող <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի բանկային հաշվեհամարին, ապրանքներ ձեռք բերելու պատրվակով, մաս-մաս փոխանցվել է 1.423.011.587 ՀՀ դրամ, այդ թվում առանձնապես խոշոր չափերով հարկերը վճարելուց չարամտորեն խուսափելու և կեղծ ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու արդյունքում առաջացած առանձնապես խոշոր չափերով հիշյալ գույքը` 582.063.046 ՀՀ դրամը: Նշված գումարը, փոխանցումներ կատարելու կամ դրան հաջորդող օրերին <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի գործունեության համար անհրաժեշտ ծախսեր կատարելու կեղծ հիմնավորմամբ, Հրաչյա Չանախչյանի կողմից կանխիկացվել և առձեռն տրվել է Հովհաննես Գևորգյանին:
Նախաքննության մարմնի կողմից Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ծանոթի` Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի կազմակերպմամբ, կեղծ ձեռնարկատիրություն իրականացնելու նպատակով իր կողմից ստեղծված առևտրային կազմակերպության անունից առանց ապրանքների մատակարարման տրամադրել է կեղծ փաստաթղթեր, որի հետևանքով պետությանը պատճառվել է առանձնապես խոշոր վնաս, և օժանդակել է Հովհաննես Գևորգյանին օրինականացնել հանցավոր ճանապարհով ստացված առանձնապես խոշոր չափերով գույքը:
Այսպես.
Հովհաննես Գևորգյանը, հանդիսանալով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հիմնադիրն ու տնօրենը, ինչպես նաև որոշակի ժամանակահատվածում փաստացի ղեկավարելով այդ ընկերության գործունեությունը, 2012 թվականի փետրվարից մինչև 2014 թվականի հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում ընկերության կողմից իրականացված առևտրային գործունեության արդյունքում առաջացած պարտադիր վճարներից խուսափելու նպատակով օրենսդրությամբ նախատեսված հարկման հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում` 2012-2014թթ. ավելացված արժեքի հարկի, 2013 թվականի շահութահարկի և եկամտային հարկի հաշվարկներում ներառել է ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ և չարամտորեն խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերով` 349.062.120 ՀՀ դրամ, հարկերը վճարելուց:
Բացի այդ, Հովհաննես Գևորգյանը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի ծավալած գործունեության արդյունքում առաջացող պարտադիր վճարներից խուսափելու նպատակով, կազմակերպել է իր ծանոթ` Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի կողմից առանց ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու մտադրության առևտրային կազմակերպության ստեղծումը և այդ կազմակերպության անունից առանց ապրանքների մատակարարման <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին կեղծ փաստաթղթերի տրամադրումը:
Հովհաննես Գևորգյանի հանցակցությամբ, 2013 թվականի ապրիլի 16-ին, Հրաչյա Չանախչյանը հիմնադրել է <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությունը և էլեկտրոնային հարկային հաշիվներ ձևակերպելու համար անհրաժեշտ, հարկային մարմնի կողմից իրեն հատկացված <<Այ-Դի>> կարդացող սարքը տվել է Հովհաննես Գևորգյանին, ով կազմակերպել է չպարզված անձի օժանդակությամբ տեխնիկական այդ սարքի գործադրմամբ, 2013-2014 թթ. ընթացքում <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի անունից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին, ԱԱՀ-ն ներառյալ, 1.220.198.124 ՀՀ դրամ արժողության ապրանքներ իրացնելու վերաբերյալ 129 կեղծ էլեկտրոնային հաշիվներ դուրս գրելը: Նշված կեղծ փաստաթղթերի հիման վրա Հովհաննես Գևորգյանը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության 2013 թվականի շահութահարկի և 2013-2014թթ. ԱԱՀ-ի հաշվարկներում ներառել է ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ և չարամտորեն խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերի` 233.000.926 ՀՀ դրամի հարկեր վճարելուց, իսկ վերջինի հանցակցությամբ իրականացված կեղծ ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով պետությանը պատճառվել է նույնքան գումարի չափով գույքային վնաս:
Հանցավոր գործունեության իրականացման ընթացքում ստացված գույքի հանցավոր ծագումը, իրական բնույթը թաքցնելու նպատակով 2013 թվականի ապրիլի 30-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 03-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղում բացված <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի բանկային հաշվից, նույն մասնաճյուղում սպասարկվող <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի բանկային հաշվեհամարին, ապրանքներ ձեռք բերելու պատրվակով, մաս-մաս փոխանցվել է 1.423.011.587 ՀՀ դրամ, այդ թվում առանձնապես խոշոր չափերով հարկերը վճարելուց չարամտորեն խուսափելու և կեղծ ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու արդյունքում առաջացած առանձնապես խոշոր չափերով հիշյալ գույքը` 582.063.046 ՀՀ դրամը: Նշված գումարը, փոխանցումներ կատարելու կամ դրան հաջորդող օրերին <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի գործունեության համար անհրաժեշտ ծախսեր կատարելու կեղծ հիմնավորմամբ, Հրաչյա Չանախչյանի կողմից կանխիկացվել և առձեռն տրվել է Հովհաննես Գևորգյանին:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերը գտել է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ամբաստանյալ Հրաչյա Չանախչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։
Մեջբերելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալներ Հրաչյա Չանախչյանին և Հովհաննես Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքներում արդարացնելու հիմքում դրված պատճառաբանությունները՝ բողոքաբերը նշել է, որ ըստ դատական ակտում նշված վերոնշյալ պատճառաբանությունների՝ Առաջին ատյանի դատարանը նման հետևությունների է եկել գործով ձեռք բերված ապացույցները վերլուծելու, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու, դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, բավարարության տեսանկյունից գնահատելու, ինչպես նաև ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելու արդյունքում։
Սակայն դատական ակտում ապացույցները վերլուծելու, համադրելու, դրանց վերաբերելիությունը, թույլատրելիությունը գնահատելու, ինչպես նաև չփարատված կասկածների գոյության մասին որևէ նշում առկա չէ։
Առաջին ատյանի դատարանն ընդհամենը վկայակոչել է վերոնշյալ իրավական ձևակերպումները դատական ակտին պատճառաբանվածության պատրանք հաղորդելու նպատակով։
Ակնհայտ է, որ ամբաստանյալներ Հովհաննես Գևորգյանին և Հրաչյա Չանախչյանին արդարացնելու հիմքում դրված պատճառաբանություններն իրարից տարբերվում են ընդամենն ամբաստանյալների անուններով և առաջադրված մեղադրանքի էությամբ։ Մյուս բոլոր նշումներն ամբողջությամբ նույնական են։
Ապացույցներ վերլուծելու որևէ նշում դատական ակտում առկա չէ։ Դատավճռում առկա չեն նաև այն հանգամանքները, որոնք Առաջին ատյանի դատարանը համարել է չփարատված կասկածներ և դրանք մեկնաբանել ամբաստանյալների օգտին։
Առաջին ատյանի դատարանը որևէ կերպ չի փորձել հերքել քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված այն ապացույցները, որոնք հիմնավորում են ամբաստանյալներ Հովհաննես Գևորգյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Հրաչյա Չանախչյանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մասին։
Առաջին ատյանի դատարանն ուղղակիորեն անտեսել է (որևէ նշանակություն չի տվել) Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Հրաչյա Չանախչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող, նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները։ Վկայակոչելով ամբաստանյալ Հրաչյա Չանախչյանի, վկաներ Արամայիս Ավետիսյանի, Ռազմիկ Գևորգյանի, Գևորգ Միլիտոնյանի, Աշոտ Բարսեղյանի, Լաերտ Գևորգյանի, Տիգրան Պետրոսյանի, Անդրանիկ Հովհաննիսյանի, Սպարտակ Սանթրոսյանի, Ազատ Բագրատյանի, Սամվել Վարդանյանի, Աշոտ Հովսեփյանի, Վլադիկ Առաքելյանի, Գարուշ Մինասյանի, Հակոբ Հակոբյանի, Սամվել Գևորգյանի, Գագիկ Բադալյանի, Արա Գրիգորյանի, Լիպարիտ Սիմոնյանի, Գևորգ Հովհաննիսյանի, Լեռնիկ Մարտիրոսյանի, Հայկ Հարությունյանի, Գեղամ Բրսոյանի, Լևոն Մարտիրոսյանի, Մարսել Այվազյանի, Ակսել Խաչատրյանի, Դավիթ Աթակեբյանի, Արթուր Քոքոբելյանի, Արմեն Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքները, <<Մշո Լայֆ>> կազմակերպության կողմից մի շարք կազմակերպությունների ապրանքներ մատակարարելու կապակցությամբ դուրս գրված հաշիվները, դատահաշվապահական և տնտեսագիտական փորձաքննության 2015 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ 14-3593 և 2015 թվականի մարտի 19-ի թիվ 15-0499 եզրակացությունները՝ բողոքաբերը նշել է, որ վկայակոչված ապացույցներով, մասնավորապես՝ Հրաչյա Չանախչյանի նախաքննական ցուցմունքներով, «Չանախչյան» ՍՊ ընկերության կողմից «Մշո–Լայֆ» ՍՊ ընկերությանն ընդհանուր 1.220.198.124 ՀՀ դրամի ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված 129 էլեկտրոնային հարկային կեղծ հաշիվներով և փորձագետի՝ 2015 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ 14-3593 եզրակացությունով հիմնավորվում է, որ «Չանախչյան» ՍՊ ընկերության կողմից 2013 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև 2014 թվականի օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, առանց ապրանքների փաստացի մատակարարման «Մշո–Լայֆ» ՍՊ ընկերության անվամբ 2013 թվականի ապրիլ և մայիս, ինչպես նաև 2014 թվականի մայիս և հունիս ամիսներին դուրս է գրվել 129 էլեկտրոնային հարկային հաշիվ՝ ընդհանուր 1.220.198.124 ՀՀ դրամ արժեքով, այդ թվում ԱԱՀ՝ 203.407.027 ՀՀ դրամ։
Բացի այդ, հաստատվում է, որ «Չանախչյան» ՍՊ ընկերության կողմից նշված ժամանակաշրջանում իրականացրած անապրանքային գործարքներից գոյացած շրջանառությունից հարկեր և վճարներ չի հաշվարկվել, հաշվարկ-հաշվետվություններ Արմավիրի տարածքային հարկային տեսչությունում գրանցվելու պահից՝ 2013 թվականի ապրիլի 16-ից, չեն կազմվել ու չեն ներկայացվել հաշվառման վայրի տարածքային հարկային տեսչություն։
Նշվածը հարկային հաշվառման տեսանկյունից հնարավորություն է ստեղծել, որպեսզի «Մշո-Լայֆ» ՍՊ ընկերությունը 2013-2014 թվականներին կազմած ու հաշվառման վայրի հարկային տեսչություն ներկայացրած հարկերի հաշվարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում՝ 2013 թվականի շահութահարկի և 2013-2014 թվականների ԱԱՀ-ի հաշվարկներում համախառն եկամտից նվազեցման ենթակա ծախսերի և ԱԱՀ-ի կրեդիտից նվազեցման /հաշվանցման/ ենթակա գումարների վերաբերյալ ոչ ճիշտ տվյալներ մտցնելու միջոցով պետական բյուջե վճարման ենթակա շահութահարկը՝ 30.507.200 դրամ գումարով, իսկ ԱԱՀ-ն՝ 202.,493.726 դրամ գումարի չափով, ընդամենը՝ 233.000.926 դրամ գումարի չափով նվազեցվի։
Բացի այդ, փորձագետի 2015 թվականի մարտի 19-ի թիվ 15-0499 եզրակացությամբ և ՀՀ կենտրոնական բանկից առգրավված «Մշո-Լայֆ» ՍՊ ընկերության հաշվից «Չանախչյան» ՍՊ ընկերության հաշիվին 2013 թվականի ապրիլի 30-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում ընդհանուր 1.423.011.587 ՀՀ դրամ փոխանցելու վերաբերյալ քաղվածքներով հիմնավորվում է, որ 2012 թվականի փետրվարից մինչև 2014 թվականի հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում «Մշո-Լայֆ» ՍՊ ընկերության կողմից իրականացված առևտրային գործունեության արդյունքում առաջացած պարտադիր վճարներից խուսափելու նպատակով, օրենսդրությամբ նախատեսված հարկման հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում 2012-2014 թվականների ավելացված արժեքի հարկի, 2013 թվականի շահութահարկի և եկամտային հարկի հաշվարկներում ներառվել են ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ, ինչի արդյունքում ընկերությունը չարամտորեն խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ 349.062.120 ՀՀ դրամ հարկերը վճարելուց։
Այս առումով հատկանշական է նաև այն, որ «Մշո-Լայֆ» ՍՊ ընկերության կողմից որպես իրացված ներկայացված ապրանքները՝ պողպատի և թուջի ջարդոնները, խողովակները և այլն, նշված ծավալով «Մշո-Լայֆ» ՍՊ ընկերության կողմից ձեռքբերված լինելու, կամ դրանք փաստացի ունենալու վերաբերյալ հիմնավոր փաստական տվյալներ քրեական գործի քննության ընթացքում ձեռք չեն բերվել։
Արդյունքում, իր իսկ վերոնշյալ հանցավոր գործողությունների արդյունքում ապօրինի չվճարված հարկերի գումարի՝ 582.063.046 (233,000,926 + 349.062.120) ՀՀ դրամի, հանցավոր ծագումը, իրական բնույթը թաքցնելու նպատակով 2013 թվականի ապրիլի 30-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում, «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղում բացված «Մշո-Լայֆ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվից «Մշո-Լայֆ» ՍՊ ընկերությունը տնօրեն և փաստացի ղեկավար Հովհաննես Գևորգյանի կողմից կամ նրա նախաձեռնությամբ ապրանքներ ձեռք բերելու պատրվակով ընդհանուր 1.423.011.587 ՀՀ դրամի մեջ ներառված փոխանցվել է նույն մասնաճյուղում սպասարկվող «Չանախչյան» ՍՊԸ բանկային հաշվեհամարին, իսկ Հրաչյա Չանախչյան գումարը փոխանցելու կամ դրան հաջորդող օրերին «Չանախչյան» ՍՊԸ-ի գործունեության համար անհրաժեշտ ծախսեր կատարելու կեղծ հիմնավորմամբ այն մաս-մաս կանխիկացրել և առձեռն հանձնել Հովհաննես Գևորգյանին։
Այլ խոսքով ասած, Հովհաննես Գևորգյանը թաքցրել է հանցավոր ճանապարհով (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածով նախատեսնած հանցանքի կատարմամբ՝ հարկերը վճարելուց չարամտորեն խուսափելու եղանակով) առաջացած առանձնապես խոշոր չափերի դրամական միջոցների իրական բնույթը, դրանք ուղղել, այսպես ասած, «ապրանք ձեռք բերելուն», օրինականացնել դրանք և ապա Հրաչյա Չանախչյանի օժանդակությամբ ստացել կանխիկ ձևով, այդպիսով փոխարկելով հանցավոր ճանապարհով ստացված նշված դրամական միջոցները։
Հատանշական է նաև այն, որ «Չանախչյան» ՍՊ ընկերությունը հիմնադրվել է հենց Հովհաննես Գևորգյանի նախաձեռնությամբ նկարագրված հանցավոր գործունեությամբ զբաղվելու նպատակով։
Բացի այդ, ուշագրավ է նաև այն հանգամանքը, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի առկայության համար պարտադիր համարվող դրան նախորդող հանցանքի, տվյալ դեպքում՝ Հովհաննես Գևորգյանի կողմից հարկերից և պարտադիր այլ վճարներից չարամտորեն խուսափելու՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը և այդ կապակցությամբ Հովհաննես Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր։
Վկայակոչելով Ա. Սարգսյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0090/01/09 որոշումը՝ բողոքաբերը նշել է, որ վերոգրյալ պատճառաբանություններից ելնելով և գործի փաստական տվյալները համադրելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված դիրքորոշումների հետ՝ հիմնավորվում է, որ Հովհաննես Գևորգյանի գործողությունները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Հրաչյա Չանախչյանի գործողությունները՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Մեջբերելով Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներ՝ բողոքաբերը գտել է, որ Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Հրաչյա Չանախչյանին 38–190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրվող արարքների հիմնավորման համար քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների՝ բավարար չլինելու մասին Առաջին ատյանի դատարանը տվել է վերացական գնահատական՝ արձանագրային (դեկլարատիվ) կերպով նշելով միայն, որ դրանք բավարար չեն։
Սույն բողոքում վերը վկայակոչված ապացույցների համակցությունն անբավարար համարելու համար Առաջին ատյանի դատարանը պետք է նշեր առավել համոզիչ և պատճառաբանված դատողություններ։
Հատկանշական է, որ վկայակոչված ապացույցների մեծ մասն այնպիսի փաստական տվյալներ են, որոնք առաջացել են քրեական գործից դուրս, մասնավորապես՝ հարկային հաշիվներ, բանկային հաշվի քաղվածքներ, հարկային գործերում արտացոլված տեղեկություններ։ Անառարկելի է, որ դատավարության մասնակիցների կողմից նշված փաստական տվյալները չվիճարկվելու պայմաններում դրանք անհերքելի փաստեր են հանցավոր ճանապարհով դրամական միջոցներ ստանալու և դրանց շրջանառության վերաբերյալ։
Ինչ վերաբերում է գործով հարցաքննված անձանց ցուցմունքներին, մասնավորապես՝ Հրաչյա Չանախչյանի նախաքննական ցուցմունքներին, որոնցով հիմնավորվում է Հովհաննես Գևորգյանի նախաձեռնությամբ և կազմակերպմամբ կեղծ ձեռնարկատիրությամբ զբաղվելու համար իր կողմից ընկերություն հիմնադրելու, այդ ընկերության միջոցով անապրանք գործարքներ կատարելուն և «Մշո-Լայֆ» ՍՊ ընկերությունից փոխանցված դրամական միջոցները կանխիկացնելուն և Հովհաննես Գևորգյանին հանձնելուն, ապա դրանք ոչ հավաստի գնահատելու վերաբերյալ որևէ դատողություն դատական ակտում առկա չէ։ Ավելին՝ դատարանը գործով մի շարք հանգամանքներ հիմնավորելու համար նշել է հենց Հրաչյա Չանախչյանի վկայակոչված ցուցմունքները։
Այսինքն, Առաջին ատյանի դատարանը Հրաչյա Չանախչյանի նախաքննական ցուցմունքներն է գնահատել որպես հավաստի։
Նման պայմաններում Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190–րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Հրաչյա Չանախչյանին 38-190-րդ հոդվածի 3–րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրվող արարքների հիմնավորման համար քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների բավարար չլինելու մասին դատարանի դատողությունները հիմնազուրկ են։
Այսպիսով՝ ակնհայտ է երկու փաստ՝
Առաջին՝ Հովհաննես Գևորգյանի ծավալած հանցավոր գործունեության արդյունքում առաջացել են դրամական միջոցներ՝ 582.063.046 ՀՀ դրամի չափով։
Երկրորդ՝ նշված ապօրինի դրամական միջոցներին օրինական տեսք տալով՝ դրանք ընկերության ակտիվներում ներառելով, այլ միջոցների հետ միախառնելով և օրինական ձեռնարկատիրական գործունեության պատրանք ստեղծելով փոխանցվել են հատուկ հանցավոր նպատակով ստեղծված այլ առևտրային կազմակերպության, որից հետո կանխիկացվել և վերադարձվել են փոխանցողին։
Նշված հանցավոր սխեման այլ կերպ, քան հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի օրինականացում հնարավոր չէ որակել։
Կատարված փոխանցումները դուրս են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներից, քանզի նշված հոդվածով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսված առանց ապրանքների մատակարարման կամ առանց ծառայությունների մատուցման կեղծ փաստաթղթղեր տրամադրելու, ծախսերի կամ եկամուտների վերաբերյալ կեղծ փաստաթղթղեր (հաշիվ-ապրանքագիր) կազմելու և ներկայացնելու համար, իսկ կատարված փոխանցումները նշված հոդվածով որակման ենթակա չեն։
Իսկ ինչ վերաբերում է գույքին օրինական տեսք տալու դիտավորությանը, ապա դրա առկայությունը հաստատված է մանրակրկիտ պլանավորված և հաջորդաբար իրականացված գործողությունների ամբողջությամբ (առևտրային կազմակերպության հիմնադրում և գրանցում, էլեկտրոնային սարքի ձեռքբերում, փաստաթղթղերի կազմում, բանկային հաշիվների բացում, կազմված հաշվապահական փաստաթղթերին համապատասխան դրամական փոխանցումների իրականացում և գումարի կանխիկացում)։
Վերոգրյալի հիման վրա և հաշվի առնելով ապացույցների բավարարության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական վերոնշյալ դիրքորոշումները, պետք է փաստել, որ գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված սույն բողոքում և Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում նշված ապացույցներն համակցության մեջ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատում են Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Հրաչյա Չանախչյանին 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրվող արարքները նրանց կողմից կատարված լինելը, ուստի նրանք ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի։
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածը, ինչպես նաև Ֆրունզիկ Գալստյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշումը՝ բողոքաբերը գտել է, որ սույն բողոքում նշված պատճառաբանություններից ելնելով, և հաշվի առնելով, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատական ակտում չի վերլուծել որևէ ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության և հավաստիության տեսանկյունից, պատշաճ չի գնահատել հավաքված ապացույցների բավարարությունը, չի նշել, թե որ հանգամանքներն է համարում չփարատված կասկածներ, որոնք մեկնաբանել է հօգուտ ամբաստանյալների, նաև ղեկավարվելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված իրավական դիրքորոշումներով, հիմնավորվում է, որ դատական ակտը՝ ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ամբաստանյալ Հրաչյա Չանախչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասով, պատճառաբանված չէ։
Պետք է նշել նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռն ինքնին հակասական է։
Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել այնպիսի փաստեր, որոնք ուղղակիորեն վկայում են Հովհաննես Գևորգյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Հրաչյա Չանախչյանի կողմից՝ 38-190–րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մասին։
Բացի այդ, դատավճռի եզրափակիչ մասում Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է երկու հակասական որոշումներ.
Հրաչյա Չանախչյանի վերաբերյալ հատվածում (դատավճռի 76-րդ թերթում) նրան մեղավոր է ճանաչել նաև 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Այնուհետև արձանագրել նշված հոդվածով նրան արդարացնելու մասին։
Բացի այդ, Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Հրաչյա Չանախչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվաշի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունները՝ քրեական հետապնդումը բացառող հիմքի մատնանշման առումով, նույնպես անհիմն են։
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Հովհաննես Գևորգյանը և Հրաչյա Չանախչյանը նշված մեղադրանքներով ենթակա են արդարացման՝ հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ այն պայմաններում, երթ Առաջին ատյանի դատարանը, այդ կապակցությամբ հիմանվորումներ նշելիս, արձանագրել է ապացույցների անբավարարությունը։
Գործով հավաքված ապացույցներն ակնհայտորեն վկայում են՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի (հանցագործության հատկանիշներ պարունակող իրադարձության) առկայության և ապացույցների անբավարարության կապակցությամբ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները կարող էին վերաբերելի լինել միայն Հովհաննես Գևորգյանի և Հրաչյա Չանախչյանի արարքներում հանցակազմի բացակայության հիմնավորմանը։
Նշված հանգամանքը ևս մեկ անգամ փաստում է դատական ակտի անհիմն և չպատճառաբանված լինելու հանգամանքը։
Այսպիսով, ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ամբաստանյալ Հրաչյա Չանախչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է մեկնաբանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշները, խախտել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 25-րդ, 127-րդ և 358-րդ հոդվածներով սահմանված իրավանորմերը, չի պահպանել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09, 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 և 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/14 որոշումներում արտահայտված նախադեպային իրավական դիրքորոշումները՝ թույլ տալով դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի դատավճիռն այդ մասով ենթակա է բեկանման։
Ելնելով վերոգրյալից Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2017 թվականի դեկտեմբերի 25-ին թիվ ԵԱԴԴ/0005/01/17 գործով կայացված դատավճիռը՝ ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ամբաստանյալ Հրաչյա Չանախչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասով, բեկանել։ Ամբաստանյալ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակել արդարացի պատիժ։ Ամբաստանյալ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակել արդարացի պատիժ։
Վերաքննիչ դատարանում դատախազ Հ. Ենոքյանն ամբողջությամբ պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրելով բավարարել այն:
Ամբաստանյալներ Հ. Գևորգյանը, Հ. Չանախչյանը և վերջինների պաշտպաններ Ա. Բաբայանը և Ա. Քալաշյանն առարկեցին վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրելով մերժել այն:

4. Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները

Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները.
Ամբաստանյալ` Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչել է միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն անապրանք գործարք չի կատարել և պնդում է նախաքննական ցուցմունքը: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն հիմնադրվել է իր կողմից, դրա ողջ գործունեությունը, մինչև ձերբակալվելը, կազմակերպել և իրականացրել է անձամբ: Տարբեր կազմակերպությունների հետ կատարել է տարբեր գործարքներ, ձեռք է բերել ու վաճառել տարբեր ապրանքներ: Բացի իրենից, ընկերության տնօրեններ են աշխատել նաև որդին` Ռազմիկ Գևորգյանը, ընկերը` Աշոտ Բարսեղյանը, և այլ անձինք, սակայն որ ժամանակահատվածում չի հիշում: Նրանք ինքնուրույն ոչինչ չեն կատարել: Բացի այդ, նրանք ոչ մի այլ բան իր ընկերության համար չեն արել, քանի որ տեղյակ չեն եղել ոչ պայմանագրեր կազմելուց, ոչ էլ ապրանքների ձեռքբերումներից ու ընկերություններին իրացնելուց: Ինքը դա կատարել է իր գործը հեշտացնելու համար: Նրանք բանկ են գնացել իր խնդրանքով և բոլոր փողային հարցերի հետ կապված գործերը կատարել են իր տված տվյալների համաձայն: Բոլոր փոխանցումները կատարվել են բանկային փոխանցումներով: Հարկային մարմին հաշվետվություններ ինքն անձամբ է ներկայացրել, սակայն իրեն օգնել է Արամայիսը` սովորեցնելով, թե դա ինչպես անել և ինքն անձամբ է կատարել համակարգչով: Այլ ընկերությունների հետ անապրանք գործողություններ չի կատարել և բոլոր վկաները տվել են ճիշտ ցուցմունքներ: Հրաչյա Չանախչյանն իրեն վաճառել է ապրանքներ և ինքը կնքելով պայմանագիր գնել է այն: Չանախչյանը նախաքննության ընթացքում ճիշտ ցուցմունքներ չի տվել և ինքը չգիտի, թե ինչու: Ինքը պատրաստ է վճարել իր հարկային պարտականություններն իր մասով:
Ամբաստանյալ` Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն անապրանք գործողություն չի կատարել և ապրանքները վաճառել է փոխանցումով: Հայտնել է, որ հրաժարվում է նախաքննական իր ցուցմունքներից, քանի որ ինքն այդպիսի ցուցմունքներ տալով փորձել է թեթևացնել գործը, սակայն դա իրականությանը չի համապատասխանում:
Ամբաստանյալ Հրաչյա Չանախչյանը հրաժարվել է հարցերին պատասխանելուց:
Հրապարակվել է Հրաչյա Չանախչյանի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 05-ին որպես կասկածյալ տրված ցուցմունքը այն մասին, որ ինքը ոչ մի պաշտպան չի ուզում, ինքը կպաշտպանի իր շահերը, դա կապված չէ իր նյութական վիճակի հետ, եթե ուզենա պաշտպան ունենալ, կտեղեկացնի: Ներկա պահին իրեն լավ չի զգում, ունի գլխացավ ու խնդրում է այսօր իրեն չհարցաքննել, ինքը ցուցմունք կտա երկուշաբթի օրը` 2014 թվականի հուլիսի 07-ին:
Հրապարակվել է Հրաչյա Չանախչյանի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 07-ին որպես մեղադրյալ տրված ցուցմունքն այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչում մասամբ, մեղավոր է ճանաչում միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ինքն իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ ոչ մի փող չի լվացել, հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտներ չի օրինականացրել, այլ միայն կատարել է անապրանք գործարքներ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Հովհաննես Գևորգյանի հետ` հենց Հովհաննեսի առաջարկով: Ինքը 2013 թվականի ապրիլի 16-ին հիմնադրել է <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ն, որը հաշվառել է Արմավիր քաղաքի հարկային տեսչությունում: Քանի որ գիտեին, թե ինչի հետ էր լինելու կապված իրենց գործողությունները, ինքը հարկային մարմնում և պետ ռեգիստրում ներկայացրել է, որ իր ընկերությունը հաշվառվի ՀՀ Արմավիրի մարզ, Երկաթուղայինների 3 հասցեում. դա հորինված հասցե է և դրա նպատակն, որ հնարավոր չլինի գտնել ընկերությունը: Հենց այդ ժամանակ էլ <<Չանախչյան>> և <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ների միջև ինքն ու Հովհաննեսը կնքել են պայմանագիր, թե իբր իր ընկերությունը նրա ընկերությանը մատակարարելու է ապրանքներ: Սկսած այդ ժամանակահատվածից էլ մինչև այդ տարվա մայիս ամիսը բազմաթիվ դեպքերով, ինքը կոնկրետ ամիս ամսաթիվ չի հիշում, Հովհաննես Գևորգյանը փոխանցել է իր ընկերության հաշվին տարբեր չափերի գումարներ` փոխանցման հիմքը նշելով, թե իբր <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն իր ընկերությունից ձեռք է բերել ապրանքներ: Չի հիշում, թե ինչ ապրանքներ են նշվել, հիմնականում խողովակներ և մետաղի ջարդոն է նշվել, սակայն թե ինչ քանակությամբ, չգիտի, դա իրեն չի հետաքրքրել: Փոխանցված գումարները եղել են տարբեր չափերի` 30 միլիոն, 50 միլիոն, 70 միլիոն կամ ավելի քիչ չափով: Ինքն այդ գումարներն իր ընկերության հաշվին նստելու օրերը կամ էլ դրանց հաջորդ օրը կանխիկացրել է ու Հովհաննեսի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն տվել է Հովհաննեսին առձեռն: Այդ գործը սկսելուց Հովիկը ասել է, որ իր գործողությունների համար իրեն փող կտա, սակայն ստույգ չափ կամ տոկոսավճար իրեն տալու շուրջ պայմանավորվածություն չի եղել և յուրաքանչյուր դեպքում Հովհաննեսն իրեն տվել է տարբեր գումարներ` հարյուրից երկու հարյուր հազար դրամի չափով. եղել են դեպքեր, որ մի քանի դեպքերով նա իրեն գումար չի տվել և ասել է, որ փոխանցված գումարից նախորդ դեպքերի համար էլ իր հաշվեհամարին գումար թողնի, որն էլ ինքը կատարել է ու հետո այդ գումարները տնօրինել: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից նշված ժամանակահատվածում իր ընկերության հաշվին փոխանցվել է մոտ մեկ միլիարդ դրամ, որոնք ինքը կանխիկ ստացել է իր ընկերության հաշվեհամարից, որը բացել է <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲ ընկերությունում` Շենգավիթի մասնաճյուղում: Ստացած գումարներն էլ տվել է Հովհաննես Գևորգյանին, թե նա հետո այդ գումարներն ինչպես է տնօրինել և ինչ է արել դրանց հետ, ինքը չգիտի և չի հարցրել դա իրեն չի հետաքրքրել: Հովհաննեսն ասել է, որ իրենց ընկերությունների գործարքների վերաբերյալ հաշվապահական ձևակերպումները կատարելու է իր ծանոթ հաշվապահ Արմանը, որին ինքը չի տեսել և չի ճանաչում ինքն էլ հավատացած է եղել, որ ձևակերպումները կատարվում են: Անձամբ ինքը ոչ մի հարկային հաշվետվություն չի ներկայացրել, հաշվապահական ձևակերպումներ չի կատարել ու ոչ մի հաշվապահական փաստաթղթեր չունի և ներկայացնել չի կարող:
Հրապարակվել է Հրաչյա Չանախչյանի կողմից 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին որպես մեղադրյալ տրված ցուցմունքը այն մասին, որ ինքը նայել է հարկային հաշիվները, կարող է ասել, որ դրանք ինքը չի կազմել և հարկային տեսչությանը ինքը չի ներկայացրել, անգամ դրանց կազմմանը ներկա չի գտնվել, իր իմանալով ինչպես Հովիկն իրեն ասել է, հաշվետվությունները պետք է կատարեր նրա ծանոթ Արմանը, սակայն թե վերջինն է կազմել այդ հարկային հաշիվները, թե մեկ այլ անձ, ինքը տեղեկություն չունի: Ինքն ադեն նշել է նախկին ցուցմունքում, թե ինչ կերպ է տեղի ունեցել, պնդում է իր նախորդ ցուցմունքները ու նորից նշում է, որ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ն ոչ մի ապրանքներ չի վճարել այլ միայն Հովհաննես Գևորգյանը <<Մշո-Լայֆ>> ընկերությունից պարբերաբար գումարներ է փոխանցել իր ընկերության հաշվեհամարին, որոնք ինքը կանխիկացրել է ու տվել է Հովհաննես Գևորգյանին: Սակայն այդ հաշիվմերի կազմման հետ ինքը ոչ մի կապ չի ունեցել: Երբ ընկերությունը գրանցվել է հարկային մարմնում, այնտեղ իրեն տվել են էլեկտրոնային ծածկագիր և իր ստորագրությունը հաստատող էլեկտրոնային սարք, որոնք ինքը տվել է Հովհաննես Գևորգյանին, որպեսզի նա կազմակերպի իր ընկերության հարկային հաշվետվությունների կատարումը: Ինքը պարբերաբար նրան հայտնել է, թե իր ընկերության հարկային հաշվետվությունները կատարվում են, Հովհաննեսը պատասխանել է, որ կատարվում են: Նաև նրան պարբերաբար ասել է, որ պետք է վճարվեն նաև հարկեր և տուրքեր, սակայն նա ասել է, որ դրա հետ ինքը գործ չունի, դեռևս փող չկա դրա համար, ուշացնելով էլ ոչինչ, տուգանքները հետը կվճարի: Էլեկտրոնային ստորագրության սարքը միշտ եղել է Հովհաննեսի մոտ: Ինքը նայել է իրեն ներկայացված փաստաթղթերը և հայտնում է, որ դրանք տեսնում է առաջին անգամ, այդ փաստաթղթերի կազմման հետ ինքը նույնպես կապ չունի և չգիտի ով է դրանք կազմել, սակայն կարող է ասել, որ տարվա ձմռան վերջին և գարնան սկզբներին Հովհաննես Գևորգյանն իրեն տվել է և ինքը ստորագրել է պայմանագիր, ըստ որի նշված ընկերությունն իբր իր <<Չանախչյան>> ընկերությունը պետք է վճարի տնտեսական ապրանքների և Հովհաննեսի ասելով ինքը մի երեք անգամ գնացել է <<Հայբիզնեսբանկ>> և <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի հաշվեհամարից գումարներ է փոխանցել այդ ընկերության հաշվեհամարին, որի տվյալներն իրեն է տվել Հովհաննես Գևորգյանը: Գումարների չափը ասել է Հովհաննեսը, սակայն փոխանցած գումարների կոնկրետ չափն ինքն այժմ չի հիշում, սակայն հաստատապես ասում է, որ դա 123 միլիոն դրամի չափով չի եղել իր հիշելով 5 միլիոն դրամը չի գերազանցել: Համենայնդեպս նշված ընկերությունից ինքը ոչ մի տեսակի ապրանք չի գնել, դա և ինչպես մյուս գործարքները եղել են անապրանք: Հովհաննեսի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ նշել է, որ որոշ ապրանքներ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ինքը վաճառել է, սակայն դա ճիշտ չէ ոչ մի ապրանք էլ չի վաճառել ու չի գնել իր ընկերության համար, ուղղակի վախ ունենալով է նշել, որ ոչ մեծ քանակությամբ ապրանքներ է վաճառել <<Մշո-Լայֆ>> ընկերությանը, հետո ինքը քննիչին դիմում է գրել` հայտնելով, որ ինքը սխալ է վարվել: Իրեն ոչ ոք չի սպառնացել և ուղղորդել, որ ինքն այս կամ այն ձևով ցուցմունք տա, ուղղակի իր մոտ հիմա էլ կա մտավախություն, որ ինքը ճիշտ ներկայացնելով կարող է վտանգի ենթարկել ընտանիքը, քանի որ խոսքը մեծ գումարների հետ է կապված, համոզված է, որ այդ գումարները Հովհաննեսինն էլ չեն և ինքը չգիտի, թե դա ումն է եղել, այդ իսկ պատճառով ուղղակի խնդրում է որպեսզի իր ընտանիքին վտանգ չլինի, իրեն Հովհաննես Գևորգյանի ոչ էլ մի ուրիշ անձի հետ առերեսում չանեն: Իրեն ներկայացված փաստաթղթերի հետ կապված ինչ գիտի ասել է, ավելին չգիտի:
Հրապարակվել է Հրաչյա Չանախչյանի կողմից 2015 թվականի մարտի 18-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ տրված ցուցմունքը այն մասին, որ ինքը ճանաչում է միայն Հովհաննես Գևորգյանի որդուն` Ռազմիկին, ում մեկ անգամ, եթե չի սխալվում 2013 թվականի աշնան կեսերին, օրը չի հիշում տեսել է Հովհաննեսենց տանը, երբ վերջինի հրավերով այնտեղ է գնացել ճաշկերույթի և Հովհաննեսն էլ ծանոթացրել է նրա հետ` ասելով, որ իր մեծ տղան է: Բացի այդ դեպքից ինքը Ռազմիկի հետ այլևս չի հանդիպել: Մյուս երկու անձանց չի ճանաչում ու ինքը ներկա պահին է իմացել, որ նրանք զբաղեցրել են <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության տնօրենի պաշտոնը, իրեն Հովհաննեսն ասել է ու ինքն էլ գիտի, որ նշված ընկերության տնօրենը Հովհաննեսն է: Իր ընկերության և <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության միջև կատարված անապրանք գործարքների հետ թե Ռազմիկին ու մատնանշված երկու անձինք ինչ առնչություն են ունեցել, ինքը տեղյակ չէ: Ինքը նորից է նշում, որ ինքը միայն գործ է ունեցել Հովհաննես Գևորգյանի հետ իր ընկերության հաշվեհամարին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի հաշվեհամարից փոխանցված բոլոր գումարներն ինքը կանխիկացրել է անձամբ, որից հետո կանխիկացված գումարն ամբողջությամբ տվել է անձամբ Հովհաննեսին, կամ ստանալու օրը կամ էլ ստացման օրից մեկ կամ երկու օր անց ու քանի որ այդպիսի դեպքերը շատ են եղել, ինքը չի կարող մտաբերել և ճշգրիտ ասել, թե որ դեպքում և երբ է կանխիկացրել և երբ է տվել նրան այդ գումարները: Բոլոր այդ դեպքերում էլ Հովհաննեսն է իրեն զանգահարել ու ասել, որ գումաները փոխանցի: Եղել են դեպքեր, երբ պայմանավորվել են Հովհաննեսի հետ հանդիպել Հայրենիք կինոթատրոնի մոտ, որոշված ժամին ինքը գնացել է ու այդ կինոթատրոնի դիմացի մայթում գտնվող <<ՀայԲիզնես>> բանկից կանխիկացրել է փոխանցված գումարները, ու գնալով Հայրենիք կինոթատրոնի շենքի մոտ դրանք ամբողջությամբ տվել է Հովհաննեսին: Վերջինը միշտ եղել է միայնակ, թե ինչ մեքենայով է նա այնտեղ եկել, ինքը չգիտի. իրենք հանդիպել են կինոթատրոնի մոտ, երբ իրենից գումարները վերցրել է առանց հաշվելու և իրենք իրարից հեռացել են: Ինքն արդեն նշել է, որ <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի մատակարարման հետ կապված էլեկտրոնային հարկային հաշիվներն ինքը չի կազմել, Հովհաննեսը հենց իր ընկերության հիմնադրման առաջին օրերից վեցրել է այդ հաշիվները կազմելու համար հարկային տեսչության տված սարքը, որը այլևս իրեն չի վերադարձրել: Թե նա է կազմել հարկային հաշվետվությունները, թե մեկ այլ անձ ինքը չի կարող ասել: Ինքն անգամ չգիտի, թե հարկային հաշիվներն ինչ ամսաթվով են կազմվել: Այդ ամենի հետ Լաերտ Գևորգյանն ինչ կապ ունի` ինքը տեղյակ չէ: Գիտի, որ նա Հովհաննեսի հորեղբոր տղան է: Լաերտն իր <<ջիպ>> ավտոմեքենայով Հովհաննեսին բերել է իր հետ հանդիպման և անգամ ավտոմեքենայից չի իջել: Այդ ժամանակ Հովհաննեսին կանխիկացված գումարներ չի տվել: Թե <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշվեհամարից կոնկրետ ով է իր ընկերության հաշվեհամարին գումարներ փոխանցել, ինքը չգիտի. իր մոտ տպավորված է որ դա կատարել է Հովհաննեսը: Հովհաննեսն իրեն տվել է գումար, որի կոնկրետ չափը չի հիշում և ինքը դա մուտքագրել է <<Մվ-քեմիքլ>> ընկերության հաշվեհամարին` չիմանալով, թե ինչի համար է դա կատարվում: Հայտնել է, որ ոչ մի տեղեկություն չունի, թե <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն ինչպիսի ընկերություների հետ ինչպիսի գործարքներ է կատարել, այդ մասին իրեն Հովհաննեսը ոչինչ չի պատմել:
Հրապարակվել է Հրաչյա Չանախչյանի կողմից 2015 թվականի մարտի 30-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ տրված ցուցմունքը այն մասին, որ ինքը լսել է իր և Լաերտ Գևորգյանի միջև կատարված հեռախոսազրույցների ձայնագրությունները և կարդացել է փորձագիտական եզրակացության մեջ նշված տեքստը, որը կարող է ասել, որ այդ խոսակցություններն ինքը վարել է Հովհաննես Գևորգյանի հորեղբոր որդու` Լաերտ Գևորգյանի հետ, ինքն ունեցել է բնակարանի հետ կապված դատական գործի խնդիր և Լաերտը խոստացել էլ, որ իրեն կօգնի, որ գտնի նորմալ փաստաբանի, ով դատարանում կներկայացնի իր շահերը: Այդ երկու խոսակցություններով ինքը ցանկանում է հանդիպել Լաերտին, որ նա լուծի փաստաբան գտնելու հարցը: Այլմոլորակայիններ ասելով ինքը ի նկատի է ունեցել Հովհաննես Գևորգյանին և նրա ընկերոջը, ում հետ Հովհաննեսը պարբերաբար շատ քանակությամբ ոգելից խմիչքներ է օգտագործում և ինքը գիտի, որ նա շրջան է մեկնել մի քանի օր և զբաղվում է խմելով: Իսկ մոտս բան վերցնելը ինքն ի նկատի է ունեցել գումար վերցնելը, որպեսզի վճարի փաստաբանի վարձը: Միլիոն ու կես գումարի խոսակցությունը Լաերտն իրեն ասել է շեշտելով, որ իր մոտ էլ գումար չկա և չի կարող իրեն օգնել փաստաբանի վճարները հոգալու համար: Դրանից առաջ ինքը Հովհաննեսին խնդրել էր որ Լաերտից հետաքրքրվի, թե նա կարող է իրեն պարտքով գումար տալ, փաստաբանի վարձավճարը հոգալու համար, դա համար էլ Լաերտն իրեն հասկացրել է, որ նա էլ գումար չունի:
Հրապարակվել է Հրաչյա Չանախչյանի կողմից 2015 թվականի ապրիլի 10-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ տրված ցուցմունքն այն մասին, որ պնդում է նախորդ ցուցմունքները ինքը փողերի լվացում չի կատարել, երբ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ին փոխանցված գումարները կանխիկացրել ու տվել է Հովհաննեսին, տեղյակ չի եղել ու չի հասկացել, թե ինչ նպատակով է դա կատարում, դրա համար էլ իրեն փողերի լվացման մեջ մեղավոր չի ճանաչում, իսկ անապրանք գործարքներ կատարելու մեջ ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչել, ներկա պահին նշում է, որ դա կատարել է ամբողջ տեղի ունեցածի մասին ինքն իր նախորդ ցուցմունքներում մանրամասն նկարագրել է ամբողջությամբ դրանք պնդում է և ներկա պահին ավելացնելու ոչինչ չունի:
Հրապարակվել է Հրաչյա Չանախչյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 25-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ տրված ցուցմունքը այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, քանի որ ինքը կատարել է կեղծ ձեռնարկատիրություն, այսինքն հարկային մարմնից ստացած համապատասխան սարքը տվել է Հովհաննես Գևորգյանին, որպեսզի նա իրականացնի իր ընկերության կողմից իր ընկերության <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին իբր ապրանքներ վաճառելու վերաբերյալ էլեկտրոնային հարկային հաշիվների կազմում, որն էլ կատարվել է: Այդ մասով իրեն մեղավոր է ճանաչում: Սակայն փողերի լվացման օժանդակման մասով իրեն մեղավոր չի ճանաչում: Քննիչին խնդրել է իր մոտից վերցված երկու հեռախոսները և դրանցում գտնվող հեռախոսաքարտերը հանձնել իր որդուն:
Վկա Գևորգ Միլիտոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի վերջին, հորեղբոր որդին` Հովհաննես Գևորգյանը, ասելով, որ ունի հիմնադրված <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերություն, խնդրել է ձևակերպվել որպես այդ ընկերության տնօրեն և մեկ անգամ այցելել է բանկ: Քննիչի մոտ ցուցմունք տալուց հետո ինքը տարել է վիրահատություն: Հովհաննեսին բոլորը <<Նշե>> են դիմել: Ինքը տեղյակ չի եղել, թե նշված ընկերությունն ինչով է զբաղվում:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Գևորգ Միլիտոնյանը հայտնեց, որ քննիչի մոտ գրված ցուցմունքը ճիշտ է և ավելացնելու ոչինչ չունի:
-Վկա Ազատ Բագրատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի վերջից մինչև 2014 թվականի մայիս ամիսն աշխատել է <<Հիդրո Կորպորացիա>> ՓԲԸ-ում որպես տնօրեն: Իր դիմումի համաձայն, 2014 թվականի մայիսին ազատվել է աշխատանքից: Աշխատած ժամանակահատվածում <<Հիդրո Կորպորացիա>> ՓԲԸ-ն ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Վերին Գետաշեն և Մադինա համայնքների տարածքում հոսող Արգիչի գետի վրա իրականացրել է հիդրոէլեկտրակայանի կառուցման աշխատանքներ: Ունեցել են համապատասխան լիցենզիա` այդ գործունեությունն իրականացնելու համար: Շինարարական այդ աշխատանքների ընթացքում <<Հիդրո Կորպորացիա>> ՓԲԸ-ն տարբեր ընկերություններից ձեռք է բերել տարբեր սարքավորումներ և շինարարական նյութեր: Ձեռք բերումներ են կատարել նաև <<Մշո-Լայֆ>. ՍՊԸ-ից: Մանրամասներ չի հիշում, թե ինչպես են սկսել աշխատել այդ ընկերության հետ: 2012 թվականի օգոստոսի 7-ին իրենց ընկերության և <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ միջև կնքվել է պայմանագիր` վերջինի կողմից իրենց ընկերությանը 1500 գծային մետր 1420 մմ տրամագծի խողովակներ մատակարարելու վերաբերյալ: Պայմանագիրը ստորագրվել է իր և <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրեն Հովհաննես Գևորգյանի միջև: Հովհաննես Գևորգյանը նախապես զանգահարել է իրեն, տեղեկացրել տեղափոխման վերաբերյալ, կամ մատակարարման ժամանակ եկել է իրենց շինհրապարակ: Երկար ժամանակ է անցել և ինքը չի հիշում, թե նրա հետ որևէ անձ եղել է, թե ոչ: Պայմանագրով նախատեսված ամբողջ ծավալն իրենք ստացել են և որևէ պարտք-պահանջ չեն ունեցել: Խողովակների մատակարարման յուրաքանչյուր դեպքից առաջ իրենց ընկերությունը կանխավճար է փոխանցել: Մատակարարված ապրանքների վերաբերյալ տվյալներն ինքը տրամադրել է հաշվապահին, իսկ թե <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշվապահական ձևակերպումներն ում կողմից են կատարվել, և ով է հանդիսանում այդ ընկերության հաշվապահը, չգիտի, նրա հետ երբեք չի հանդիպել: Հովհաննեսն ունեցել է Լաերտ անունով բարեկամ, սակայն ինքը բոլոր գործարքները կատարել է Հովհաննեսի հետ: Հայտնել է, որ քննիչի մոտ իր հայտնածը համապատասխանում է իրականությանը:
-Վկա Ղազար Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1996 թվականին հիմնադրել է <<Վանի>> ՍՊԸ-ն և այդ ժամանակվանից հանդիսանում է ընկերության տնօրենը: 2004 թվականին ընկերությունը ձեռք է բերել ք. Երևան, Արին Բերդի 2, փակուղի 1 հասցեով մոտ 6 հեկտար տարածքը, որն ունեցել է մոտ 1300 քառակուսի մետր չափով կիսաշեն շինություն և մոտ 300 քառակուսի մետր չափով գրասենյակային շինություն: Այդ տարածքում իր ըկերությունն իրականացրել է երկաթ բետոնի արտադրություն: Վերջին 6 տարիներին, արտադրություն համարյա չի իրականացվել: 2012 թվականի աշնանն իրեն դիմել է ՀՀ Արմավիրի մարզի Սարդարապատ գյուղի բնակիչ Հովհաննես Գևորգյանը և խնդրել, որ նրա <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի համար վարձակալությամբ հանձնի իր ընկերությանը պատկանող մոտ 1300 քառակուսի մետր չափով կիսաշեն շինությունը: Նա ասել է, որ իրականացնելու է տնտեսական գործունեություն, հիմնականում կատարելու է խողովակների տրամագծերի վերափոխումներ, այսինքն փոքր չափերի խողովակները միացնելու և դարձնելու է մեծ տրամագծի խողովակներ: Այդ շինությունում ինքն ունեցել է տեղադրված երեք սարքավորումներ, որոնցով հնարավոր է եղել կատարել այդ գործողությունը: 2012 թվականի հոկտեմբերի 1-ին իր ընկերության և Հովհաննես Գևորգյանին պատկանող <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ միջև կնքվել է տարածքի վարձակալության պայմանագիր և այդ ժամանակվանից սկսած <<Մշո-Լայֆ> ՍՊԸ-ն իր տարածքում սկսել է իրականացնել նշված գործունեությունը: Գրասենյակային շենքում նա տարածք չի վարձակալել: Ինքը չգիտի, թե վարձակալված տարածքում <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն կոնկրետ ինչ գործարքներ է իրականացրել, ում հետ և ինչպիսի փաստաթղթային ձևակերպումներ են կատարվել:
-Վկա Աշոտ Բասեղյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Հովհաննես Գևորգյանն իր ծանոթն է, նրան ճանաչում է 2011 թվականից, չի հիշում, թե ում միջոցով և ինչ հանգամանքներում են ծանոթացել: 2013 թվականի փետրվարին, հանդիպել է Հովհաննեսի հետ և խոսակցության ընթացքում նրան ասել է, որ ցանկանում է բանկից վարկ վերցնել ու ծավալել գործունեությունը: Իմանալով, որ <<Նշեն>> հանդիսացել է մեծ ընկերության հիմնադիր-տնօրեն ու զբաղվել է ապրանքների ձեռք բերմամբ ու իրացմամբ, խնդրել է նրան վարկը վերցնել նրա ընկերության անունից, իր սեփական բնակարանն ու հողամասը գրավադրելով: Նոր ընկերություն հիմնադրելով, ինքը չէր կարող ունենալ մեծ շրջանառություն և ստանալ բանկի վստահությունը: <<Նշեն>> համաձայնել է օգնել և 2013 թվականի մարտի 1-ից ինքը դարձել է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրենը, որպեսզի զբաղվի վարկի ստացման գործով: 2013 թվականի մարտի վերջին, իր խնդրանքով, <<Նշեն>> իրեն ազատել է նշված աշխատանքից, քանի որ վարկի ստացումը չի հաջողվել, <<Հայբիզնեսբանկը>> մերժել է 40 միլիոն դրամի տրամադրումը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին, մերժման պատճառն իրեն հայտնի չէ: Ինքը որպես տնօրեն ստորագրել է որոշ բանկային փաստաթղթեր, սակայն չի հիշում, թե ինչ փաստաթղթեր: Հայտնել է, որ պնդում է նախաքննության ընթացում իր կողմից տրված ցուցմունքը:
-Վկա Ակսել Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է <<ԱՔՍԱՏԻ>> ՍՊԸ-ի տնօրեն և ճանաչում է ամբաստանյալներին: ՀԷԿ-ի կառուցման համար իրեն անհրաժեշտ է եղել խողովակներ: Ինքը տեսել է կանգնած բեռնատար, որում բարձված են եղել մի քանի խոշոր տրամագծի խողովակներ: Մոտեցել է բեռնատարի վարորդին և ասել, որ իրեն անհրաժեշտ են մեծ տրամագծի խողովակներ: Վարորդը զանգահարել է ինչ-որ մեկին, հետո պայմանավորված օրը, հանդիպել և Երևանի Դավիթաշենի 2-րդ թաղամասի 8-րդ շենքում տեղակայված իրենց գրասենյակում զրուցել է Հովհաննես Գևորգյանի հետ, ով ներկայացել է որպես <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրեն, հայտնել, որ այդ ընկերությունն ունի արտադրամաս Երևանի ՋԷԿ-ի մոտակայքում, Արին-Բերդ փողոցի վրա, որտեղ իրականացնում է օգտագործված, սակայն լավ վիճակում գտնվող մետաղյա խողովակների տրամագծերի վերափոխում ավելի մեծ չափերի: Ինքը հայտնել է, որ Սյունիքի մարզի Արևիս համայնքում իրենց ընկերության կողմից կառուցվող ՀԷԿ-ի համար անհրաժեշտ են 820 մմ տրամագծի 2200 գծային մետր խողովակներ: 2013 թվականի օգոստոսի 5-ին, երկու դեպքով բանկային փոխանցումներ է կատարել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշվեհամարին, ընդհանուր փոխանցելով 49.280.000 դրամ: 2013 թվականի օգոստոսի 12-ից մինչև 2013 թվականի նոյեմբերի 13-ն ընկած ժամանակահատվածում, երկու վարորդները, որոնց հետ պայմանագիր է կնքել, սկսել են Հովհաննեսի արտադրամասից խողովակների տեղափոխումը Սյունիքի մարզի Արևիս համայնքում գտնվող շինհրապարակ: Վարորդներն ունեցել են Հովհաննես Գևորգյանի հեռախոսահամարը, նախքան տեղափոխում կատարելը կապնվել և պայմանավորվել են նրա հետ, այնուհետև կապալառու ընկերության աշխղեկի կամ վերամբարձի վրա աշխատող անձի հետ, յուրաքանչյուր դեպքում տեղեկացնելով, թե քանի մետր խողովակներ են կոնկրետ օրը տեղափոխելու: Խողովակների ստացման ժամանակ ինքը ներկա չի գտնվել, դրանց ստացման ժամանակ, բացի էլեկտրոնային հարկային հաշիվներից, այլ փաստաթղթեր չեն կազմվել, քանի որ այդպիսի անհրաժեշտություն չի առաջացել:
-Վկա Գեղամ Բրսոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է <<Ֆիրմա Գ.Ա.Խ.>> ՍՊԸ-ում որպես փոխտնօրեն: Երբ իրենց տնօրենը մահացել է ինքը ժամանակավոր ստանձնել է նրա պաշտոնը, և եղել են կիսատ թողած աշխատանքներ որոնք ինքն ավարտել է: Իրենց ընկերությունը զբաղվել է ՀԷԿ-րի կառուցմամբ: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի հետ գործարքներ կնքվել և իրականացվել են, սակայն ինքը լավ չի հիշում, քանի որ այդ գործունեությունը կատարվել է իրենց տնօրենի հետ, իսկ նրա մահից հետո ինքը կատարել է մի քանի գործողություն: Ներկա պահին իրենց տնօրենը հանդիսանում է Նաիրա Սարգսյանը: <<Տաթևի Անապատ>> ՍՊԸ-ն կրկին եղել է ՀԷԿ-ր կառուցելու հետ: Տնօրենի մահից հետո եղել են կիսատ բաներ, որոնք մատակարարվել են <<Տաթևի Անապատ>> ՍՊԸ-ն: Ինքը մանրամասներ չգիտի, թե ում միջոցով է մատակարարումներ կատարվել: Հայտնել է, որ ինքը քննիչի մոտ տվել է ցուցմունքներ, որտեղ հայտնել է ճշմարտությունը և պնդում է այդ ցուցմունքը:
-Վկա Ռազմիկ Գևորգյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց հայտնելով, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանի որդին:
Նախաքննության ընթացքում վկա Ռազմիկ Գևորգյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ - <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն հիմնադրվել է հոր` Հովհաննես Գևորգյանի կողմից, հիմնադրման օրը, ամիսը և տարեթիվը չի հիշում, այն գործում է մոտ 2-3 տարի: Ընկերության տնօրեն եղել են ինքն ու հայրը, բացի իրենցից, ով է եղել տնօրեն, չգիտի: Ինքը տնօրենի պաշտոնը զբաղեցրել է 2013 թվականի մարտից մինչև նոյեմբերը ներառյալ, իսկ այնուհետև, հոր ձերբակալվելուց հետո, 2014 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներից սկսած, զբաղեցրել է այն: Մնացած ժամանակահատվածներում, որքանով, իր իմանալով, տնօրենի պաշտոնը զբաղեցրել է հայրը: Հայրն այդ ընկերությունը հիմնադրել է բիզնես իրականացնելու համար: Ինքն էլ, ելնելով իրավիճակից, քանի որ հայրը ձերբակալվել է, ընկերությունն ունեցել է չկատարված պայմանագրեր և գործեր, դարձել է ընկերության տնօրեն և փորձել ավարտին հասցնել չկատարված աշխատանքները: Անավարտ է մնացել ՀՀ Լոռու մարզի Ստեփանավան քաղաքի մոտակայքում մեծ տրամագծի խողովակաշարի ապամոնտաժումը և մատակարարումը պատվիրատու կազմակերպությանը: Չգիտի, թե ովքեր են աշխատել ընկերությունում: Ճիշտ է 2013 թվականի մարտ-նոյեմբեր ամիսների ընթացքում զբաղեցրել է ընկերության տնօրենի պաշտոնը, սակայն, ըստ էության, ընկերության տնօրենի իրավունքներն ու պարտականությունները կատարել է հայրը, թե ինչու, չգիտի: Ոչ մի գործարքի կատարմանն ինքը մասնակից չի եղել: Չգիտի, թե կազմակերպությունների հետ հայրը երբ և ինչպիսի գործարքներ է կատարել: Գևորգ Միլիտոնյանը հոր հորեղբոր տղան է: Աշոտ Բարսեղյանին չի ճանաչում և չգիտի, թե նրանք ինչ առնչություն են ունեցել հոր ընկերության հետ, և այդ ընկերության տնօրեններ եղել են, թե` ոչ: Հրաչյա Չանախչյանին չի ճանաչում, միգուցե նրան տեսել է, սակայն նրա անուն-ազգանունն իրեն ոչինչ չեն ասում: Տեղյակ է, որ նա քրեական գործով նույնպես կալանավորվել է, սակայն թե կոնկրետ ինչի համար, չգիտի: 2013 թվականին, ամիսը և օրը չի մտաբերում, հորից լսել է, որ վերջինի ընկերությունը գործարքներ է կատարել <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի հետ, այսինքն հայրիկն այդ ընկերությունից ձեռք է բերել ինչ-որ ապրանքներ, այլ մանրամասներ չգիտի: Անապրանք գործարքների մասին ինքը չի իմացել և կարծում է, որ անապրանք գործարքներ չեն եղել, ոչ ինքը, ոչ հայրը, ոչ Լաերտ Գևորգյանը, որի հետ իրենց ընտանիքն ունի շատ լավ բարեկամական հարաբերություններ, այդպիսի գործողությունների մասնակից չեն եղել: 11.11.2013 թ. դադարել է զբաղեցնել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրենի պաշտոնը, բայց հոր խնդրանքով շարունակել է գնալ բանկ և կատարել ընկերության բանկային հաշվին գումարների համալրումներ, կանխիկացումներ, բազմաթիվ անգամ ընկերության հաշվեհամարներից գումարներ է փոխանցել այլ ընկերության հաշվեհամարներին, այդ թվում նաև <<Չանախչյան>> ՍՊԸ հաշվեհամարին` որպես գումարների փոխանցման նպատակ նշելով ապրանքների մատակարարման դիմաց վճարումներ կատարելը: Տնօրեն եղած ժամանակ և հետո, պայմանագրերի, գործարքների էության և <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի հետ դրանց մասնակից եղած ընկերությունների մասին տեղյակ չի եղել: Չի իմացել և չէր կարող իմանալ կեղծ փաստաթղթերի, անապրանք հաշիվների մասին, քանի որ կատարել է զուտ հոր խնդրանքները: Գումարները, որոնք մուտքագրել է հոր ընկերության հաշվեհամարին, իրեն հայրը տվել է իրենց տանը, որպեսզի տանի Երևանի <<Հայրենիք>> կինոթատրոնի դիմաց գտնվող <<Հայբիզնեսբանկ>>, և դրանք մուտքագրի ընկերության հաշվեհամարին, որպես հիմք նշելով <<հաշվի համալրում>>-ը: Ինքն էլ, վերցնելով գումարը, մենակ գնացել է բանկ և հոր տված ամբողջ գումարներով համալրել ընկերության հաշիվը: Ինչ նպատակով է կատարվել այդ համալրումը, չգիտի և չի հիշում, որ հայրը դրա վերաբերյալ իրեն ինչ-որ բան ասած լինի: Այդ գործողություններին Լաերտ Գևորգյանը չի առնչվել: Նաև հոր ասելով գնացել է բանկ և թղթերի վրա նշված ընկերությունների տվյալների համաձայն, ընկերությունների հաշվեհամարներին փոխանցել է գումարներ: Հայրն իրեն չի ասել, թե գումարներն ինչի համար են փոխանցվել ընկերությունների հաշվեհամարներին և չի հիշում, թե որքան բանկային այդպիսի գործարքներ է կատարել: Կանխիկացված գումարները տվել է հորը: Չգիտի, թե գումարներն ինչ նպատակով են կանխիկացվել և ում կողմից են տնօրինվել:
-Վկա Սպարտակ Սանթրոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է <<Տաթևի Անապատ>> ՍՊԸ-ի տնօրեն և ճանաչում է ամբաստանյալ Գևորգյանին: Գևորգյանին ճանաչում է երեքից–չորս տարի իրենք աշխատել են <<Գ.Ա.Խ. Խաչատրյան>> ՍՊԸ-ի, որը հանդիսացել է իրենց մատակարարը՝ Տաթևի ՀԷԿ-ի կառուցման, այսինքն <<Գ.Ա.Խ. Խաչատրյան>> ՍՊԸ-ն եղել է իրենց կապալառուն, իսկ մատակարարը եղել է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն: Դրանց բերված բոլոր ապրանքների ձեռքբերման բոլոր փաստաթղթերը առկա են և իրենք ներկայացրել են նախաքննական մարմնին: Գագիկի մահից հետո տակը մնացած են եղել ՌԴ-ից բերված մատոռները և դա միանգամից ձևակերպվել է <<Տաթևի Անապատ>> ՍՊԸ-ի վրա և իրենք պարտք պահանջ չունեն նրանց ՍՊԸ-ի հետ: Ինքը տեղյակ չէ, թե որ գործարանից ինչ հանգամանքներում է բերվել: Ինքը Գագիկ Խաչատրյանի հետ եղել են մտերիմ ընկերներ և ամբաստանյալին նրա միջոցով է ճանաչել: Փոխադրամիջոցները կազմակերպել է <<Գ.Ա.Խ.>> ՍՊԸ-ն: Ինքը ինչ գրել է նախաքննության ընթացքում ճիշտ է և պնդում է այն:
-Վկա Մարսել Այվազյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է <<Արաքսշին>> ՍՊ ընկերությունում որպես տնօրեն: Ճանաչում է ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին` գործնական հարաբերությունների միջոցով: <<Արաքսշին>> ՍՊ ընկերությունը գործունեություն է իրականացրել շինարարության ոլորտում, որպես կապալառու կատարել է բնակելի շենքերի որոշակի շինարարական աշխատանքներ: 2012 թվականի օգոստոս ամսից ճանաչել է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրեն Հովհաննես Գևորգյանին: Նա մատակարարել է շինանյութ: Նրանց միջև կատարված բոլոր գործարքներն առկա են գրավոր և նրանց միջև պարտք պահանջ առկա չէ: Շինաշխատանքներ է իրականացվել Երևանի Վերին Անտառային փողոցի 220/3 և 220/4 հողատարածքներում կառուցվող բազմահարկ շենքում: 2014 թվականի դեկտեմբերի վերաբերյալ կարող է միայն ասել, որ առկա է բոլոր պայմանագրերը, իսկ դրանից հետո չգիտի` առկա են պայմանագրեր, թե ոչ: Ինքը չի հիշում, թե որտեղից է ճանաչել ամբաստանյալին, նա առաջարկել է մատչելի գնով շնանյութ և տրանսպորտային միջոցն ապահովել է ամբաստանյալը: հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում մանրամասն ցուցմունք է տվել և ներկա պահին ավելացնելու ոչինչ չունի` պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքը:
-Վկա Լաերտ Գևորգյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին` Գևորգյանը հանդիսանում է իր հորյեղբոր որդին, իսկ մյուս ամբաստանյալը նրա գործընկերն է: Հիմնադրել է <<Արգամ>> ՍՊԸ-ն, որը գործել է մինչև 2000 թվականը: Ինքը որպես եղբայր օգնել և օժանդակել է իր եղբորը: Հայտնեց, որ Սպարտակ Սանթրոսյանը հանդիսանում է իր վաղեմի ընկերը և իր հորեղբոր որդին նրա համար ապրանք է մատակարարել: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությանն առնչություն է ունեցել, որպես իր եղբոր ՍՊԸ և օգնել է նրան և բազմաթիվ անգամ ինքը երաշխավորել է և օգնել է նրան: Ինքը տեղյակ չի եղել հաշվապահական հարցերից և միայն տեղեկացել է, որ նրան այդ հարցում օգնել է Արամայիսը: Իր ընկերներից մեկին հաշիվ է պետք եղել և նրանք դուրս գրած չեն եղել և ինքը զանգահարել է Արամայիսին:
-Վկա Արամայիս Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի փետրվարից աշխատում է <<Կոմպասս>>ՍՊԸ-ում որպես գլխավոր հաշվապահ: Հայտնեց, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին: Իրենց ՍՊԸ-ն զբաղվել է համակարգչային տեխնիկայի վաճառքով: Գևորգյանին ճանաչել է գյուղից: Երբ նա խնդրել է իրեն նայել իր թղթերը, իրեն ասել է, որ զբաղում է մետաղի ջարդոնների վաճառքով: Ինքն օգնել է, որպեսզի հաշվետվություններն անի և կազմել է նրա կողմից ներկայացված փաստաթղթերով հաշվետվություններ, նա չի ունեցել հաշվապահ: Ինքը որպես գրանցվող աշխատող չի եղել: Ինքը նրա ներկայությամբ նրա կողմից ներկայացված փաստաթղթերով կազմել է նրա հաշվետվությունները, իսկ մնացածն ինքն է ներկայացրել: Բացի <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության համար ինքն այլ ընկերության համար հաշվետվություններ չի կազմել: Ինքը Հովհաննեսի դուրս գրված տվյալների վրա է հաշվետվություն կազմել: Գևորգյանը հաշվետվություն կազմել չի իմացել: Ինքը Չանախչյանին ճանաչել է և եղել է, որ Հովհաննեսը նրան ասաց լինի զանգահարի իրեն և ճշտի պատրաստ է հաշվետվությունը, թե ոչ: Իր կողմից քննիչի մոտ տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը: Ինքը տեսել է, որ բեռնատար է կանգնած և ապրանք են տեղափոխել: Ինքը տեղյակ է եղել, որ նա գրասենյակ չի ունեցել:
-Վկա Դավիթ Աթարբեկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը քննիչի մոտ ցուցմունք է տվել երկու տարի առաջ և շատ մանրամասներ չի հիշում: Ինքը բավականին մեծ քանակությամբ անասնակեր է գնել Հովհաննես Գևորգյանից: Ինքը հետաքրքրվել է կերերի տեսակներով և գներով: Հովհաննեսը նշել է կերերի արժեքները, առաջադրելով պայման, որ կերերը վաճառելու է միայն հաշվապահական փաստաթղթով ու գումարի վճարումը նրա <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությանը կատարվելու` բանկային փոխանցմամբ: Իրեն ասել է, որ աշխատում է միայն փոխանցումով և ինքը իր ԱՁ-ով կատարել է փոխանուցում: Միայն այդ անգամ է նրանից ապրանք գնել:
-Վկա Անդրանիկ Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2000 թվականի վերջից աշխատում է <<Արմենիան Տիտանիում Փրոդաքշն>> ՍՊԸ-ում և 2012 թվականից զբաղեցնում է մատակարաման բաժնի պետի պաշտոնը: Իրենց ընկերությունը ձուլարան է, և աշխատանքները կատարելու համար ձեռք են բերում երկաթի և թուջի ջարդոն, որից հետո համապատասխան ձուլվածքը՝ աղացի գնդերի, երեսպատման սալերի և այլ պատրաստի արտադրանքի տեսքով, իրացրել են: 2013 թվականի մարտ ամսին իր աշխատասենյակ է եկել Հովհաննեսը Լաերտ անունով տղայի հետ և ներկայանալով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ ներկայացուցիչ, առաջարկել է իրենց ընկերությանը մատակարարել մեծ քանակությամբ պողպատի և թուջի ջարդոն: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի հետ կատարված գործարքների հսկողությունն իրենց ընկերության տնօրեն Կարեն Կարապետյանի ցուցումով, դրված է եղել հանձնաժողովի վրա, որի կազմում ընդգրկված են եղել ինքը, փոխտնօրեն Մ. Կարապետյանը և արտադրամասի պետ Մարտինը: Արտադրամասի պետի և փոխտնօրենի վրա դրված է եղել մատակարարված ապրանքի որակը ստուգելու պարտականությունը: Գիտի, որ մատակարարված այդ ապրանքների վերաբերյալ էլեկտրոնային եղանակով կազմվել են հարկային հաշիվներ: Տարածքն արդեն հանձնվել է իրեն:
-Վկա Սամվել Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2000 թվականին հիմնադրվել է <<Եղվարդշին>> ԲԲԸ-ն, որի տնօրենը հանդիսանում է ինքը: Ընկերությունը հաշվառվել է ՀՀ Կոտայքի ՏՀՏ-ում և զբաղվում է հիդրոտեխնիկական և շինարարական աշխատանքների կատարմամբ: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին գնել են խողովակներ: Բոլոր գործարքները կատարվել է հաշվապահության միջոցով: Ձեռք ենք բերել 530 մմ տրամագծի 1250 մետր երկարությամբ խողովակներ: 2013 թվականի փետրվարի 2-ին ընեկրությունը սկսել է <<Կոբու-Արաքս>> կոլեկտորի վրա տեղակայված պոմպակայանի մղման 1250 մետր երկարությամբ խողովակաշարի երկարացման աշխատանքները: Հայտնեց, որ անցել է երկար ժամանակ և շատ մանրամասներ չի հիշում, սակայն պնդում է քննիչի մոտ տրված իր ցուցմունքը:
-Վկա Աշոտ Հովսեփյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<ՎԱՆ ԱԼ ԷՆ Կ>> ՍՊԸ-ն հիմնադրվել է 2009 թվականին: Հիմնադրման օրվանից հանդիսանում է այդ ընկերության տնօրենը և 33 տոկոս բաժնեմասի սեփականատերը: Ընկերության հիմնադրման օրվանից սկսել են ՀՀ Լոռու մարզի Կաճաճկուտ համայնքում գտնվող համանուն գետի վրա կառուցել փոքր հիդրոէլեկտրակայան; ՓՀԷԿ-ի կառուցման համար տարբեր ընկերություններից ձեռք են բերել տարբեր շինարարական նյութեր, այդ թվում նաև 426 մմ, 377 մմ և 325 մմ տրամագծերի խողովակներ; Այդ խողովակներն իրենց ընկերությունը, 2013 թվականի մարտ ամսից մինչև հուլիսի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում, ձեռք է բերել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից: ՓՀԷԿ-ի կառուցման կապալառու կազմակերպության` <<ՄՄԼ Շեն>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Շահեն Շահբազյանը 2012 թ. դեկտեմբերի սկզբին իրեն ծանոթացրել է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրենի հետ, ում ազգանունը Միլիտոնյան է եղել, անունը լավ չի հիշում` Գևորգ, ով հանձն է առել մատակարարել անհրաժեշտ խողովակները: Ընկերությունների անունից կնքվել է պայմանագիր: Խողովակների մատակարարումը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն սկսել է իրականացնել 2013 թվականի մարտից: Շինհրապարակում խողովակներն ընդունել է կապալառու կազմակերպության աշխղեկը` Մեսրոպը, ով արդեն ողջ չէ: Մեսրոպն ամեն խմբաքանակի մատակարարման մասին տեղեկացրել է իրեն: Իրենց ընկերությունը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին վճարել է կանխավճար, այնուհետև մատակարարված խողովակների համար շարունակել են վճարումները:
-Վկա Արա Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականին մայրը` Վարդանուշ Սարգսի Գրիգորյանը դառել է <<Ֆենհալ> ՍՊԸ 100 տոկոսի բաժնետեր: 2011 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, իրենց ընկերությունը, որի գործունեությունն ամբողջությամբ ղեկավարել և կազմակերպել է ինքը, ՀՀ Շիրակի մարզի Հովտուն համայնքի տարածքում, Ախուրյան գետի վրա փոքր ՀԷԿ կառուցելու համար ստացել է լիցենզիա։ Այդ ժամանակվանից իրենց ընկերությունը սկսել է ՀԷԿ-ի շինարարական աշխատանքները: Որպես կապալառու շինարարական աշխատանքները կատարել է <<Գրիգորյանների ՄՈԺ>> ՍՊԸ-ն: Շինանյութերն իրենց ընկերությունը ձեռք է բերել տարբեր կազմակերպություններից, իսկ 105 գծային մետր 2020 մմ տրամագծի խողովակները` <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից: Եթե չի սխալվում, հենց ՀԷԿ-ի նախագծողները 2013 թվականի հունիսին իրեն տվել են <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրեն Հովհաննես Գևորգյանի հեռախոսահամարը: Ինքը կապնվել է նրա հետ և պայմանավորվելով, գնացել է Երևանի ՋԷԿ-ի մոտակայքում գտնվող նրա ընկերության տարածք: Գիտի, որ Հովհաննեսին բոլորը <<Նշե>> են կոչել: Արտադրամասում եղել են մեծաքանակ խողովակներ, ու այնտեղ կատարվել են խողովակների տրամագծի մեծացումներ, այսինքն համապատասխան եռակցմամբ ստացվել են ավելի մեծ տրամագծի խողովակներ: Ներկայացրել է, որ իր ընկերությանն անհրաժեշտ են 120 գծային մետր 2020 մմ տրամագծի խողովակներ: Հովհաննեսը խոստացել է մատակարարել այդպիսի խողովակներ և պայմանավորվել են, որ խողովակների մեկ գծային մետրի համար, ԱԱՀ-ն հաշվարկված և իր ընկերության շինհրապարակ տեղափոխելու ծախսը ներառյալ, <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին բանկային փոխանցումով վճարելու է 180.000 դրամ, ու պետք է դուրս գրվեն էլեկտրոնային հարկային հաշիվներ: Փոխանակվել են ընկերությունների ռեկվիզիտներով: Հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում ինքը հիշել է ավելի մանրամասն և տվել է ցուցմունք:
-Վկա Արսեն Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի վերջից աշխատում է <<ԲԱՍԱ ՇԻՆ>> ՍՊԸ-ում: Ընկերությունը հիմնադրվել է 2008 թվականին, Արա և Սուրիկ Մկրտչյանների կողմից: Քանի որ 2012 թվականի վերջերից նրանք մշտապես բնակվել են ՌԴ-ում, այդ ժամանակվանից համապատասխան լիազորագրով իրեն լիազորել են, որպեսզի ղեկավարի և կոորդինացնի ընկերության գործունեությունը: Ունենալով համապատասխան լիցենզիա, իրենց ընկերությունը ՀՀ Սյունիքի մարզի Դաստակերտ քաղաքի տարածքում, Այրի գետի աջակողմյան վտակի վրա, 2010 կամ 2011 թվականից սկսել է կառուցել փոքր ՀԷԿ: Երբ ընդունվել է աշխատանքի, ՀԷԿ-ի հիմնական կառուցման աշխատանքները կատարված են եղել, կառուցված չի եղել միայն խողովակաշարը: Աշխատանքի ընդունվելուց հետո, ձեռնամուխ է եղել այդ խողովակաշարի կառուցման աշխատանքների կազմակերպմանը: Շինարարական աշխատանքների կատարման համար անհրաժեշտ են եղել 720 մմ տրամագծի 1.100 գծային մետր խողովակներ, որոնց ձեռք բերման համար ինքը դիմել է տարբեր ծանոթներին: Չի հիշում, ինչ հանգամանքներում է ծանոթացել Հովհաննես Գևորգյանի հետ, որը ներկայացել է որպես <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի բաժնետեր: Տեղեկանալով, թե իրենց ընկերությանն ինչ քանակության և ինչպիսի խողովակներ են անհրաժեշտ, վերջինս հանձն է առել մատակարարել դրանք, մեկ գծամետրը` 18.000 ՀՀ դրամով, որում ներառված են եղել ԱԱՀ-ն և տեղափոխման ծախսը: Հովհաննեսը միայն պարզաբանել է, որ խողովակներն օգտագործված են, սակայն գտնվում են լավ վիճակում: Իրենց ընկերությունը, սկսած 2013 թվականի հունիսի 19-ից մինչև օգոստոսի 5-ը ներառյալ, վեց դեպքերով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի հաշվին բանկային փոխանցումով վճարել է ընդհանուր 19.800.000 դրամ:
-Վկա Լիպարիտ Աշոտի Սիմոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Մարցէներջի>> ՍՊԸ-ն հիմնադրվել է որդու ընկերոջ` Ռաֆայել Ղազանչյանի կողմից 2010 թվականին, 2013 թվականի հունվարից որդին` Արման Սիմոնյանը դարձել է այդ ընկերության 20 տոկոսի բաժնետեր: 2013 թվականի հունվարից ինքը հանդիսանում է այդ ընկերության տնօրենը: 2010 թվականին իրենց ընկերությունը ստացել է ՀՀ Լոռու մարզի Մարցի համայնքում, համանուն գետի վրա` փոքր ՀԷԿ-ի կառուցման լիցենզիա: 2013 թվականի փետրվարի սկզբից իրենք սկսել են իրականացնել ՀԷԿ-ի կառուցման շինարարական աշխատանքները` ավարտելով դրանք 2014 թվականի հոկտեմբերին: ՀԷԿ-ի կառուցման շինարարական աշխատանքները կատարել է <<Բաղրամյանշին>> ԲԲԸ-ն, որի հետ իրենց ընկերությունը կնքել է համապատասխան պայմանագիր: Շինարարական աշխատանքների համար միայն մետաղյա խողովակներն են ձեռք բերվել <<Մարցէներջի>> ՍՊԸ-ի կողմից: Խողովակների մատակարարման համար իրեն զանգահարել են տարբեր կազմակերպություններից, այդ թվում նաև <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից, 2013 թվականի հոկտեմբերի վերջին Հովհաննես Գևորգյանն ասել, որ կարող է մատակարարել պահանջվող 1220 մմ տրամագծի խողովակներ` նշելով, որ ունի ընկերություն ու արտադրամաս, որտեղ հին, սակայն լավ վիճակում գտնվող խողովակների միացմամբ ստանում են նշված չափի խողովակներ: Պայմանավորվել է Հովհաննեսի հետ և գնացել Երևանի ՋԷԿ-ի մոտակայքում գտնվող <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ արտադրամաս: Այնտեղ Հովհաննեսը ցույց է տվել 1220 մմ տրամագծի մի քանի խողովակներ և ասել, որ մեկ գծային մետրը, ԱԱՀ-ի հետ միասին հաշվարկված, կարող է վաճառել 100.000 դրամով, որում հաշվարկված է նաև ՀՀ Լոռու մարզի Մարց համայնք տեղափոխման արժեքը: Մի քանի օր անց, ինքը զանգահարել է Հովհաննեսին և ասել, որ ցանկանում է ձեռք բերել խողովակները: Հովհաննեսը հայտնել է, որ մեկ ամսվա մեջ հնարավորություն ունի մատակարարել 300 գծային մետր խողովակներ, որից հետո տեղյակ կպահի, թե ինչ քանակությամբ և որ ժամկետներում է մատակարարելու մյուս խմբաքանակները; Շինարարության համար պահանջվել են մոտ 4.000 գծամետր խողովակներ: Հաջորդ օրն իրենք հանդիպել են Երևանի Հանրապետության հրապարակում, սրճարանում Հովհանննես Գևորգյանի հետ ստորագրել են 30.000.000 դրամ արժողությամբ 300 գծամետր խողովակներ մատակարարելու վերաբերյալ պայմանագիր: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի կողմից մեկ բեռնատարով իրենց շինհրապարակ են մատակարարվել 3 խողովակներ, յուրաքանչյուրը մոտ 11 գծամետր երկարությամբ: Իր հրահանգով, իրենց հաշվապահ Հայրապետ Հայրապետյանը նույն օրը, ընկերության բանկային հաշվից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ բանկային հաշվեհամարին փոխանցել է 3.159.000 դրամ: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն մատակարարում է կատարել նաև 2013 թվականի նոյեմբերի 11-ին: Նույն օրն իր հրահանգով հաշվապահն իրենց հաշվեհամարից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշվեհամարին է փոխանցել 3.490.000 դրամ: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից հարկային հաշիվը դուրս է գրվել 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, և իրենց հաշվապահը համապատասխան հաստատում է կատարել հարկային մարմնի բազայում: Դրանից հետո ինքն այլ կազմակերպություններից ստացել է նմանատիպ խողովակներ մատակարարելու առավել ձեռնտու առաջարկություն, որից հետո հրաժարվել է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ստանալ խողովակներ:
-Վկա Հայկ Մնացականի Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1996 թվականին հիմնադրել է <<Ագրոսպասարկում>> ԱՄ Վարդենիսի շրջանային միավորում ԲԲԸ-ն և հանդիսանում է ընկերության տնօրենը: Ընկերությունում աշխատում են նաև հաշվապահ Արմեն Հարությունյանը և 4 վարորդներ: Հիմնադրման օրվանից զբաղվել են գյուղատնտեսական աշխատանքների իրականացմամբ, իսկ 2012 թվականի կեսից ՀՀ հանրային ծառայությունը կարգավորող հանձնաժողովից ընկերությունը ստացել է լիցենզիա-թույլտվություն` ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Դարանակ գյուղի երկայնքով հոսող Դարանակ գետի վրա ՀԷԿ կառուցելու համար: Այդ ժամանակվանից սկսած, ընկերությունը նշված գետի վրա սկսել է կառուցել ՀԷԿ: Տարբեր ընկերություններից ձեռք են բերել շինարարական նյութեր, խողովակներ, գեներատորներ և այլ ապրանքներ: Ըստ նախագծի, անհրաժեշտ է եղել ձեռք բերել Փ530 և Փ630 տրամագծերի ընդհանուր մոտ 4.000 գծային մետր խողովակներ, և ինքն անձամբ այցելել է ՀՀ տարբեր մարզեր, եղել է Եղվարդում, Նուբարաշենում, Ստեփանավանում, որպեսզի գտնի ապամոնտաժված և էժան գներով այդպիսի խողովակներ: 2013 թվականի ամռան սկզբին, Ստեփանավան քաղաք ուղևորվելիս, ճանապարհի մոտ, դաշտային հատվածում տեսել է դարսված այդպիսի խողովակներ: Անցորդներից ճշտել է, որ դրանք վաճառվում են, նրանցից մեկի տված հեռախոսահամարով զանգահարել է վաճառողին և ասել, որ խողովակները պետք են Վարդենիսի շրջանի Դարանակ գյուղում ՀԷԿ-ի կառուցման համար: Զանգին պատասխանել է Ռազմիկ անունով երիտասարդը: Նրան ասել է, որ խողովակները պետք է տեղափոխվեն Վարդենիսի Դարանակ գյուղ: Ռազմիկը նշել է խողովակների գները` Փ630 խողովակի մեկ գծամետրը` 27.000 դրամ, իսկ Փ530-ը` 25.000 դրամ, հայտնելով, որ այդ գումարների մեջ հաշվարկվել են նաև տեղափոխման ծախսերը: Սակարկելուց հետո որոշվել է Փ630 խողովակի մեկ գծամետրի համար, ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկած, վճարել 23.000 դրամ, իսկ Փ530-ի` 20.500 դրամ: Հարցին` գումարի վճարումը կատարելու է կանխիկ, թե փոխանցումով, Ռազմիկը պատասխանել է, որ վճարումը կատարվելու է բանկային փոխանցմամբ, ապրանքները նշանակման վայր մատակարարելուց հետո, կնքելու են մատակարարման պայմանագիր և կազմելու են հաշիվ-ֆակտուրաներ: Համաձայնվել և հեռախոսով թելադրել է իր ընկերության ռեկվիզիտները, որպեսզի Ռազմիկը կազմի պայմանագիր, հետո հանդիպեն ու կնքեն այն: Մի քանի օր հետո, վերջինի հետ հանդիպել է Երևանի կենտրոնի բացօթյա սրճարաններից մեկում: Ռազմիկը տվել է նախապատրաստված մատակարարման պայմանագիրը, որում որպես գնորդ նշվել է իր ընկերությունը, իսկ վաճառող` <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն: Այդ պայմանագրի վերջում, նշված ընկերության ռեկվիզիտների տակ դրված է եղել ստորագրություն և այդ ընկերության կնիքը: Ինքը կարդացել է այդ պայմանագիրը, որում նշված է եղել, որ <<Մշո-Լայֆ>> ընկերությունն իր ընկերությանը, մի քանի ամիսների ընթացքում, պետք է մատակարարի ընդհանուր մոտ 4.000 գծային մետր Փ630 և Փ530 տրամագծի խողովակներ: Ինքը ստորագրել է պայմանագիրը և վավերացրել այն ընկերության կնիքով, վերցնելով դրա մեկ օրինակը: Մոտ 15 օր անց, խողովակները, դրանց տեղափոխման համար նախատեսված բեռնատարներով, սկսել են տեղափոխվել Դարանակ գյուղ: Յուրաքանչյուր ավտոմեքենայով բերվել են մոտ 100 գծամետր չափով խողովակներ: Տեղափոխված խողովակների ամեն խմբաքանակի համար <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից դուրս են գրվել էլեկտրոնային հաշիվներ, և իր ընկերության հաշվապահը հետամուտ է եղել, որպեսզի համացանցով ստուգի և հանի այդ հաշիվները, նոր միայն խողովակների ամեն խմբաքանակի համար <<Մշո-Լայֆ>> ընկերության հաշվին բանկային փոխանցումով կատարի վճարումները: Ինքը ներկա է գտնվել խողովակների ստացմանը: Խողովակների մատակարարումն ավարտվել է 2013 թվականի նոյեմբերին: Եղել են կոռոզիայի ենթարկված խողովակներ, որոնք, մոտ 300 գծամետր չափով, ինքը, բեռնատարների վարորդների հետ, ետ է վերադարձրել, ու դրանց փոխարեն ուղարկվել են նորերը: Ռազմիկն իմանալով, որ ինքը ՀԷԿ է կառուցում, իրեն առաջարկել է ձեռք բերել էլեկտրական գեներատորներ, և քանի որ անհրաժեշտ են եղել երկու գեներատորներ, ապա <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել օգտագործված գեներատորները: Վճարումը նույնպես կատարել է փոխանցումով: Դրանց ձեռք բերման համար նույնպես պայմանագիր է կնքվել: Խողովակները և երկու գեներատորները տեղադրվել և մոնտաժվել են ՀԷԿ-ում; Իր ընկերությունը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ամբողջությամբ չի վճարել մատակարարված ապրանքների դիմաց, չի հիշում, թե որքան գումար չի վճարել, սակայն դա տեղի է ունեցել Ռազմիկի հետ ձեռք բերած բանավոր պայմանավորվածության համաձայն, ըստ որի` գումարները պետք է վճարվեն ՀԷԿ-ի շահագործումից հետո: Հովհաննես Գևորգյանին 2013 թվականի նոյեմբերին մեկ անգամ տեսել Է Դարանակ գյուղում, երբ ավարտվել է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից ապրանքների մատակարարումը, նա եկել է մի քանի անձանց հետ և կատարել է մատակարարված խողովակների չափագրում և հաշվարկ: Ռազմիկն այդ ժամանակ Դարանակ գյուղ չի եկել:
-Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Տիգրան Պետրոսյանի կողմից 2014 թվականի սեպտեմբերի 12-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ 2013 թվականի հունվարից դարձել է <<Սեյֆ Մոդ>> ՍՊԸ-ի հիմնադիրը: ՍՊԸ-ն հիմնադրվել է վաղուց, ինքը ձեռք է բերել ընկերության հարյուր տոկոս բաժնեմասը և դարձել հիմնադիր-տնօրեն: 2013 թվականի մարտ ամսին ընկերը` Հակոբ Վարդանյանը, նշանակվել է ընկերության տնօրեն, սակայն փաստացի ինքն է իրականացրել ընկերության գործունեությունը, գրանցվելով որպես փոխտնօրեն: Հակոբ Վարդանյանն ապրանքների մատակարարմամբ և կազմակերպության կառավարմամբ չի զբաղվել: Իր ընկերությունն իրականացրել է սև մետաղի, թուջի և պողպատի ջարդոնի առք ու վաճառք: Այդ ապրանքներն ինքը ձեռք է բերել ինչպես տարբեր ընկերություններից և անհատներից: Իրականացրած գործունեության վերաբերյալ հաշվապահական ձևակերպումները կատարվել են ճիշտ և օրենքի սահմաններում: Ընկերությունը գրանցվել է Երևանի Շենգավիթի ՏՀՏ-ում, հարկային մարմնի հետ ունեցել է կնքված պայմանագիր` հարկային հաշվետվությունները և հաշվապահական ձևակերպումներն էլեկտրոնային եղանակով կատարելու մասին: Ջարդոն է ձեռք բերել նաև <<Նաիրիտ>> ՓԲԸ-ից, <<Մետալ-Ստիլից>>, <<Շինիմպորտից>>, <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից, <<Գապա>> ՍՊԸ-ից և էլի մի քանի ընկերություններից, որոնց անվանումները չի հիշում: Իսկ ձեռք բերված ջարդոնն իրացրել է միայն <<Ձուլակենտրոն>> ԲԲԸ-ին: Իր ընկերության հաշվապահական ձևակերպումները կատարել և հաշվետվությունները ներկայացնել է անձամբ: Գեղարքունիքի մարզի Գեղամավան գյուղում ունի հողամաս և ջարդոնի պահեստավորումը կատարել է այտեղ, որտեղից էլ դրանք առաքվել են <<Ձուլակենտրոն>> ԲԲԸ: 2013 թվականի մայիս ամսին իրեն է դիմել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրեն Հովհաննես Գևորգյանը, որին <<Նշե>> են ասում, և հայտնելով, որ տեղյակ է, որ զբաղվում է ջարդոնի ձեռք բերմամբ և իրացմամբ, և որ իրականացնում է մետաղյա խողովակների տրամագծի մեծացում, ունի արտադրամաս ու առաջացած թափոններն էժան գներով կարող է վաճառել իրեն, առաջարկել է մատակարարել ջարդոն: Միասին գնացել են Երևանի ՋԷԿ-ի մոտակայքում գտնվող տարածք և տեսել է, որ նա ունի բավականին շատ մետաղի և թուջի ջարդոն: Պայմանավորվել են գների շուրջ, որոնց ստույգ չափը չի հիշում: Մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերը<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից գնել է թուջի և պողպատի ջարդոն: Թե կոնկրետ ինչ քանակության, արժեքի և որ օրերին է ձեռք բերել ջարդոնը, չի հիշում: Չի հիշում, թե ինչ ավտոմեքենաներով են ջարդոնը տեղափոխվել իր կամ <<Ձուլակենտրոն>> ԲԲԸ-ի տարածք: Թվով 43 հարկային հաշիվներն օրինական փաստաթղթեր են, դուրս են գրվել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից էլեկտրոնային եղանակով, ինքն էլ նույն եղանակով ընդունել և հաստատել է դրանք: Դրանցում նշված քանակության և արժեքի ջարդոնը ձեռք է բերել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից, և այդ գործարքներն անապրանք չեն եղել: Ինքն ու Հովհաննեսը փոխանակվել են իրենց ընկերությունների ռեկվիզիտներով ու պայմանավորվել, որ ապրանքների որոշակի խմբաքանակ մատակարարելուց հետո, ինքը բանկային փոխանցման միջոցով կատարելու է վճարում, ինչն էլ կատարել է: Չի հիշում, թե <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին գումարային պարտք ունի, թե` ոչ: Ձեռք բերված այդ ջարդոնն իր ընկերությունը վաճառել է <<Ձուլակենտրոն>> ԲԲԸ-ին: <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցներին չի ճանաչում, շփվել է միայն Հովհաննեսի հետ: Վճարումները կատարվել են բանկային փոխանցումների միջոցով: <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի հետ իր ընկերությունը որևէ գործարք չի իրականացրել, Հրաչյա Չանախչյանին չի ճանաչում:
Դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Վլադիկ Կիմի Առաքելյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 04-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ 2002 թվականին հիմնադրել է <<ՎԱԼ-ԿԻՄ>> ՍՊԸ-ն և հանդիսանում է դրա տնօրենը։ Ընկերությունը որպես հարկատու հաշվառվել է Կապանի ՏՀՏ-ում։ Ընկերությունը զբաղվում է տարբեր ապրանքների մեծածախ առևտրով։ 2012 թվականի դեկտեմբերի վերջին, իրեն զանգահարել է մի անծանոթ և առաջարկել է մատակարարել մետաղյա խողովակներ։ Երևանում հանդիպել է Հովհաննես Գևորգյանի հետ, ով ասել է, որ հանդիսանում է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ աշխատակից և առաջարկել է 273 մմ ու 102 մմ տրամագծի խողովակներ։ Համաձայնվել է ձեռք բերել խողովակները, պայմանով, որ ըստ կարգի ձևակերպվի խողովակների առք ու վաճառքը, վճարումը կատարվի բանկային փոխանցմամբ և խողովակները բերվեն Կապան քաղաք։ Պայմանավորվել են արժեքի շուրջ, և ընկերությունների միջև կնքվել է ապրանքի մատակարարման պայմանագիր։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հովհաննեսը կատարել է խողովակների առաջին խմբաքանակի մատակարարումը, որի արժեքը կազմել է մոտ 4 միլիոն 700 հազար դրամ։ Պայմանավորվածության համաձայն, գումարը փոխանցել է խողովակների մատակարարումից հետո։ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից դուրս է գրվել էլեկտրոնային հարկային հաշիվ, որը հաստատվել է իր կողմից։ 2013 թվականի փետրվարի 8-ին և 13-ին, Հովհաննեսը կատարել է նաև խողովակների մյուս երկու խմբաքանակների մատակարարումը։ Նորից դուրս են գրվել հարկային հաշիվներ, որոնք հաստատվել են իր կողմից, այնուհետև յուրաքանչյուր խմբաքանակի մատակարարումից հետո, բանկային փոխանցումներով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ ընկերության բանկային հաշվին փոխանցել է սկզբում 43.500.000 դրամ, ապա՝ 5.800.000 դրամ։ Ձեռք բերված խողովակներն էլ ավելի թանկ գնով վաճառել է Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատին։
Դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Գարուշ Սահակի Մինասյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 05-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ 2009 թվականից աշխատում է <<ԷՐՍՏԵԴ>> ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն։ Ընկերության հիմնադիրը մայրն է, Սուսաննա Քոչարյանը։ Ընկերության գործունեությունը ղեկավարվում է իր կողմից։ 2009 թվականից իրենց ընկերությունը ՀՀ Շիրակի մարզի Հովտուն գյուղի տարածքում, Ախուրյան գետի վրա, սկսել է կառուցել փոքր հիդրոէլեկտրակայան։ ՀԷԿ-ի կառուցման շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են 2013 թվականի օգոստոսին, և այն հանձնվել է շահագործման։ ՀԷԿ-ը պատկանում է իրենց ընկերությանը։ ՀԷԿ-ի կառուցման և գործարկման համար իրենց ընկերությունը ստացել է համապատասխան լիցենզիա։ ՀԷԿ-ի շինարարական աշխատանքներում օգտագործվել են շուրջ 750 գծային մետր տարբեր տրամագծերի և տեսակների խողովակներ, ինչպես մետաղապլաստե, այնպես էլ երկաթյա։ Անհրաժեշտ շինանյութերն իրենց ընկերությունը ձեռք է բերել տարբեր ընկերություններից։ 2012 թվականի հոկտեմբեր ամսին իրենց ընկերությունը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել 1620 մմ տրամագծի 36 գծային մետր մետաղյա խողովակներ, որի համար <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին բանկային փոխանցմամբ վճարվել է 8.000.000 ՀՀ դրամ։ Քանի որ խողովակների ձեռք բերման հարցով դիմել է տարբեր անձանց և տվել իր հեռախոսահամարը, 2012 թվականի հոկտեմբերի սկզբին, իրեն զանգահարել է մի անծանոթ, ում անունը չի հիշում, հնարավոր է, որ այդ անձը էլեկտրոնային հարկային հաշվում նշված Հովհաննես Գևորգյանն է եղել։ Նա ասել է, որ հնարավորություն ունի մատակարարել 1620 մմ տրամագծի խողովակներ։ Ինքը նրան ասել է, որ ընկերության համար անհրաժեշտ է 36 գծային մետր այդպիսի խողովակներ, և ձեռք բերման գործարքը պետք է կատարվի համապատասխան հաշվի դուրս գրմամբ, իսկ վճարումը՝ բանկային փոխանցմամբ։ Զանգահարողը տվել է համաձայնությունը և խոստացել 3 շաբաթվա ընթացքում կատարել մատակարարումը։ Հեռախոսով փոխանակվել են ընկերությունների ռեկվիզիտներով, և նա իրեն տրամադրել է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ համապատասխան ռեկվիզիտները։ Անծանոթը խնդրել է, որպեսզի սկզբում գումար փոխանցվի նշված ընկերության հաշվեհամարին։ Իրենց ընկերության կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 5-ին և 8-ին բանկային փոխանցումով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշվեհամարին ուղարկվել են համապատասխանաբար 3.000.000 և 5.000.000 ՀՀ դրամ։ Քանի որ իրենց ընկերության հաշվապահությունը վարում է ինքը, մի քանի օր անց, հարկային տեսչության համացանցային բազայում տեսել է, որ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից դուրս է գրվել էլեկտրոնային հարկային հաշիվ՝ իրենց ընկերությանը խողովակներ իրացնելու վերաբերյալ։ Քանի դեռ խողովակների մատակարարումը չի կատարվել, այդ հաշվի դուրսգրումը համապատասխան ձևով չի հաստատել և նշված անձին տեղեկացրել է, որ հաշվի հաստատումը կկատարի խողովակները ստանալուց հետո։ Խողովակների մատակարարումը կատարվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 30-ին։ Դրանք իրենց շինհրապարակ են բերվել, եթե չի սխալվում, երկու բեռնատարներով, <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ միջոցների հաշվին։
Դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Հակոբ Սուրենի Հակոբյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 11-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ հանդիսանում է <<Զորաքար>> ՓԲԸ-ի տնօրենը։ 2008 թվականին կառուցել և շահագործման են հանձնել <<Այրի>> ՓՀԷԿ-ը։ Կառուցապատման աշխատանքների համար իրենց ընկերությունը պայմանագիր է կնքել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հետ՝ ընդհանուր 40.600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 720 մմ տրամագծի 1.600 գծային մետր և 630 մմ տրամագծի 400 գծային մետր խողովակների մատակարարման մասին։ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն մատակարարել է միայն 720 մմ տրամագծի 1050 գծային մետր խողովակներ, քանի որ կառուցման աշխատանքները ժամանակավորապես դադարեցվել են և փոխադարձ համաձայնությամբ դադարեցվել է նաև խողովակների մատակարարումը։ Մատակարարված խողովակների դիմաց <<Զորաքար>> ՓԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին վճարել է 30.000.000 դրամ։
Դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Սամվել Ժորայի Գևորգյանի կողմից 2015 թվականի ապրիլի 16-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ 2007 թվականից աշխատում է <<Ձուլակենտրոն>> ԲԲԸ-ում, հանդիսանում է ընկերության գլխավոր տնօրենը, իսկ դրանից առաջ հանդիսացել է ընկերության մատակարարման գծով տնօրեն։ Իրենց ընկերությունը զբաղվում է մետաղի ձուլմամբ, այսինքն ՀՀ տարածքից ձեռք է բերվում պողպատի և թուջի ջարդոն, որը վառարաններում ձուլվում և վերածվում է պատրաստի արտադրանքի։ Արտադրանքն իրացնում են Հայաստանում, տարբեր պատվիրատու ընկերություններին։ Ընկերության գրասենյակը և 32 հեկտար տարածքով գործարանը գտնվում է Չարենցավան քաղաքում, Մելտոնյան 3 հասցեում։ 2012 թվականի հուլիսի վերջին, իրենց ընկերություն է եկել Հովհաննես Գևորգյանը, ասել, որ հանդիսանում է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրեն և առաջարկել է մինչև 2012 թվականի վերջն իրենց մատակարարել շուրջ 200 տոննա թուջի ջարդոն։ Բանակցությունները նրա հետ վարել է ինքը։ Որոշվել է թուջի ջարդոնի մեկ տոննայի արժեքը՝ ԱԱՀ-ի հետ միասին 105.000 դրամ։ Որոշվել է նաև, որ մատակարարումը կատարվելու է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշվին։ 31.07.2012 թ. կազմվել է մատակարարման պայմանագիր, որը ստորագրել և վավերացրել է գլխավոր տնօրեն՝ Արտակ Մելտոնյանը։ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից սկսվել է թուջի ջարդոնի մատակարարումը։ Հովհաննեսը մատակարարման ժամանակ իրենց մոտ չի եկել, ջարդոնն ուղարկել է բեռնատարներով, այդ մասին նախապես տեղեկացրել է իրեն։ 2012 թվականի օգոստոսի 7-ին կատարվել է ջարդոնի առաջին խմբաքանակի մատակարարումը, ջարդոնը բերվել է մեկ բեռնատարով, իսկ օգոստոս ամսին, ևս երկու բեռնատարներով, մատակարարվել են մյուս երկու խմբաքանակները։ Սեպտեմբերին ջարդոնը մատակարարվել է երկու բեռնատարներով, հոկտեմբերին՝ երկու, իսկ նոյեմբերին՝ մեկ բեռնատարով։ Երբ բեռնատարները եկել են գործարանի տարածք, ինքը բարձված բեռնատարները կշռել է գործարանի տարածքում գտնվող 44 տոննա տարողությամբ կշեռքով, որից հետո ջարդոնը դատարկվել է գործարանի տարածքում՝ ջարդոնի համար առանձնացված հատուկ տեղում։ Բեռնատարները կշռվել են նաև դատարկ վիճակում։ Ամեն ամսվա վերջին, ստացած ջարդոնի էլեկտրոնային հարկային հաշիվները, որոնք դուրս են գրվել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից, իրենց հաշվապահի կողմից հաստատվել են։ Ջարդոնը ստանալուց հետո, ինքը հաշվապահին բանավոր տեղեկացրել է, թե ինչ քանակություն է ստացվել, որպեսզի նա հաստատի դուրս գրված էլեկտրոնային հարկային հաշիվները։ Այդպես աշխատել են բոլոր մատակարար ընկերությունների հետ։ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ջարդոնի վերջին խմբաքանակն իրենց ըկերությունը ստացել է 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ին։ Ընդհանուր առմամբ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն այդ ժամանակահատվածում իրենց է մատակարարել 132,4 տոննա թուջի ջարդոն, ԱԱՀ հետ միասին հաշված 13.902.000 դրամ արժողությամբ։Ստացված ջարդոնն օգտագործվել է արտադրանքի համար։
Դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Գագիկ Գուրգենի Բադալյանի կողմից 2015 թվականի ապրիլի 18-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ 2010 թվականի դեկտեմբերին հիմնադրել է <<Գուրգեն-Մհեր>> ՍՊԸ-ն, որի տնօրենն ինքն է։ 2011 թվականի հոկտեմբերի վերջին, համապատասխան կարգով, իր ընկերությունը ստացել է ՀՀ Սյունիքի մարզի Շենաթաղ համայնքի տարածքում, Լեռնաշեն գետի վրա փոքր ՀԷԿ կառուցելու լիցենզիա։ Շինարարությունը սկսել են 2012 թվականի գարնանը։ ՀԷԿ-ի շինարարական աշխատանքներն իր ընկերության պատվերով, որպես կապալառու, իրականացրել է <<Քիմարդմոնտաժ>> ՍՊԸ-ն։ Անհրաժեշտ շինանյութերը ձեռք է բերել իր ընկերության անվամբ, և կապալառուն իրականացրել է շինարարությունը։ Շինանյութերը ձեռք է բերել տարբեր ընկերություններից։ Ինչ վերաբերվում է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի հետ 2012 թվականի ապրիլին 4 դեպքով 700 մմ տրամագծով մետաղյա խողովակներ ձեռք բերելուն, ապա այդ ժամանակ իր ընկերությունը նշված ընկերությունից իրոք ձեռք է բերել այդպիսի խողովակներ, որոնց գծամետրի ընդհանուր չափն ամրագրվել է հարկային հաշիվներում։ Ձեռք բերված խողովակների ընդհանուր արժեքը կազմել է շուրջ 31,5 միլիոն դրամ։ Ծանոթներից հետաքրքրվել է, որտեղից կարող է ձեռք բերել այդպիսի խողովակներ, նրանցից ինչ-որ մեկից վերցրել է Հովհաննես Գևորգյանի հեռախոսահամարը և զանգահարել է նրան։ 2012 թվականի մարտի վերջին, հանդիպել է նրա հետ Երևանի Հանրապետության հրապարակում։ Հովհաննեսը եկել է մենակ։ Ինքը նրան ասել է, որ պահանջվում է մոտ 2000 գծային մետր խողովակ։ Հովհաննեսն ասել է, որ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն կարող է ապահովել մոտավորապես 1000 գծային մետր օգտագործված, սակայն լավ վիճակում գտնվող մետաղյա խողովակներ։ Խողովակների մատակարարման ստորագրել և կնքել են ինքն ու Հովհաննեսը, սրճարաններից մեկում։ Նախապես որոշել են խողովակների մեկ գծամետրի արժեքը՝ ԱԱՀ-ի հետ 22.000 դրամ, նաև որոշել են, որ խողովակների մատակարարումը կատարվելու է Հովհաննեսի ընկերության կողմից և հաշվին, խողովակները բերվելու են Սիսիանի Շենաթաղ համայնքի տարածքում գտնվող շինհրապարակ։ Դրանից հետո, սկվել է խողովակների մատակարարումը։ Որոշակի կանխավճար է փոխանցել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ բանկային հաշվեհամարին, իսկ մյուս վճարումները փոխանցմամբ ուղարկվել են խողովակները ստանալուց հետո։ 1000 գծային մետր խողովակներ մատակարարելուց հետո, Հովհաննեսը զանգահարել է իրեն և ասել, որ կարող է ևս 500 գծային մետր խողովակներ մատակարարել։ Կազմել են պայմանագրի հավելված և էլի են խողովակներ մատակարարվել, որոնց կոնկրետ չափը չի հիշում։ Խողովակների մատակարարման համար իր և <<Մշո-Լայֆ>> ընկերությունների անվամբ կազմվել են էլեկտրոնային հաշիվներ, դրանք դուրս են գրվել <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից, չգիտի, թե կոնկրետ ում կողմից, և իր հաշվապահը համակարգչով հաստատել է դրանց դուրսգրումը։ Ստացված բոլոր խողովակները կապալառուի կողմից մոնտաժվել են ՀԷԿ-ի կառուցման համար։
Դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Գևորգ Սարիբեկի Հովհաննիսյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 05-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ <<Կոտայքի Ճանապարհների Շահագործման և Շինարարական>> ՍՊԸ-ն հիմնադրվել է 2001 թվականի գարնանը։ Հիմնադիրներից մեկը հանդիսանում ինքն է, հանդիսանում է նաև տնօրենը։ Ըկերությունն իրականացնում է ճանապարհների շինարարություն և շահագործում։ 2013 թվականի օգոստոսին պայմանագիր է կնքել <<Կապավոր>> և <<Խաչհար>> ՍՊԸ-ների հետ, որպես ենթակապալառու իրականացնելու Արտենի-Արագած-Գետափ ճանապարհի 5 կմ 300 մետր հատվածի շինարարական աշխատանքները։ Ըստ պայմանագրի՝ շինարարական աշխատանքների համար նախատեսված նյութերը ձեռք է բերել իր ընկերությունը։ 2013 թվականի սեպտեմբերի վերջին կամ հոկտեմբերի սկզբին, ծանոթներից մեկը տվել է Հովհաննես անունով անձի հեռախոսահամար՝ աշխատանքների համար պահանջվող 520 մմ տրամագծի խողովակների ձեռք բերման շուրջ նրա հետ զրուցելու համար։ Կապնվել և զրուցել է Հովհաննես Գևորգյանի հետ, ով ասել է, որ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրենն է և վաճառքի համար ունի հետաքրքրող չափի խողովակներ, որոնք օգտագործված են, սակայն գտնվում են լավ վիճակում։ Ինքն ասել է, որ խողովակները պետք է տեղափոխվեն ՀՀ Արագածոտնի մարզի Արտենի գյուղի տարածք։ Սակարկել և ի վերջո պայմանավորվել են, որ խողովակները նա կտեղափոխի իր ընկերությանը պատկանող տարածք՝ ՀՀ Կոտայքի մարզ, գյուղ Բալահովիտ։ Հովհաննեսը կատարել է հաշվարկ և հայտնել, որ խողովակների արժեքը, ԱԱՀ-ով և տեղափոխելով հանդերձ կազմելու է 14.000 դրամ։ Իր ընկերության մեքենամեխանիկական պարկի վարիչ՝ Մխիթար Բաղդասարյանը գնացել և <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ արտադրամասում տեսել է խողովակների որակը, որից հետո ինքն ու Հովհաննեսը փոխանակվել են իրենց ընկերությունների անհրաժեշտ տվյալներով, որպեսզի ձևակերպվի հարկային հաշիվ և խողովակների մատակարարումից հետո կատարվի վճարումը։ Մի քանի օր անց, 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ին, իր ընկերության տարածք են բերվել 520 մմ տրամագծի, 120 գծային մետր, թվով 11 հատ խողովակներ, յուրաքանչյուրը 11 գծային մետրից քիչ ավելի։ Նույն օրը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից էլեկտրոնային տարբերակով դուրս է գրվել խողովակների մատակարարման վերաբերյալ հարկային հաշիվը, որը հաստատվել է իր ընկերության հաշվապահ Մարգուշ Պետրոսյանի կողմից։ Նույն օրն էլ իր կարգադրությամբ Մարգուշ Պետրոսյանն իր ընկերության բանկային հաշվից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ բանկային հաշվին է փոխանցել խողովակների արժեքի չափով գումարը՝ 1.680.000 դրամը։ Մոտ 2-3 օր անց, այդ խողովակները տեղափոխվել են շինհրապարակ՝ Արտենի գյուղի տարածք։
Դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Լեռնիկ Պետրոսի Մարտիրոսյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 14-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ 2005 թվականից աշխատում է <<ԴԱՆԵՍԻԱ>> ՍՊԸ-ում, 2008 թվականից հանդիսանում է այդ ընկերության տնօրենը։ Ընկերության գրասենյակը և արտադրամասը գտնվում է քաղ. Կապան, Գործարանային 38 հասցեում։ Ընկերությունն իրականացնում է մետաղյա հոլովակների (ռոլիկների), շինարարական սենդվիչների, կղմինդրների, պրոֆնաստիլների և այլ մեխանիկական դետալների արտադրություն։ 2012 թվականի դեկտեմբերի սկզբին իրեն է զանգահարե մի անձնավորություն, ներկայացել է որպես <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրեն, ասելով, որ Հովհաննես Գևորգյանն է։ Նա առաջարկել է օգտագործված, սակայն լավ վիճակում գտնվող խողովակներ։ Ինքը նրան ասել է, որ արտադրությունում օգտագործվում են 194 մմ, 197 մմ, 159 մմ, 127 մմ և 102 մմ տրամագծի խողովակներ և հետաքրքրվել է դրանց արժեքներով։ Հովհաննեսը խոստացել է զանգահարել ավելի ուշ։ Նույն կամ հաջորդ օրերին, Հովհաննեսը զանգահարել և հայտնել է խողովակներից յուրաքանչյուրի արժեքը։ Առաջարկված գները եղել են շուկայականից ցածր, մեկ տոննան, կախված տրամագծից՝ 250.000-300.000 դրամ, գումարած ԱԱՀ։ Առաջարկն ընդունելի է եղել, քանի որ այդ արժեքների մեջ մտել է նաև խողովակների մատակարարումը Կապան՝ իրենց ընկերության արտադրամաս։ Փոխանակվել են ընկերությունների ռեկվիզիտներով ու պայմանավորվել, որ իրենց ընկերության հաշվեհամարից սկզբում կատարի կանխավճար, գումարը փոխանցելով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ բանկային հաշվեհամարին, որից հետո կկայանա խողովակների առաջին խմբաքանակի առաքումը։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ինքն իրենց ընկերության հաշվեհամարից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշվեհամարին է փոխանցել 1.000.000 դրամի կանխավճար, որից հետո, 2012 թվականի դեկտեմբերի 28-ին կատարվել է ԱԱՀ-ի հետ միասին հաշվարկված 2.850.000 դրամ արժեքով խողովակների առաջին խմբաքանակի մատակարարումը։ Այդ օրը ձևակերպվել է համապատասխան էլեկտրոնային հարկային հաշիվ ու <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշին փոխանցվել է մնացած գումարը՝ 1.850.000 դրամը։ Մյուս խմբաքանակի մատակարարումը Հովհաննեսը կատարել է 2013 թվականի մարտի 7-ին։ Այդ օրը Հովհաննեսն իրենց ընկերության արտադրամաս է մատակարարել ԱԱՀ-ի հետ միասին հաշվարկված 2.688.000 դրամի խողովակներ։ Հետագայում ևս 3 դեպքերով՝ 2013 թվականի մարտի 13-ին և 19-ին, 2014 թվականի փետրվարի 12-ին Հովհաննեսն իրենց ընկերությանը մատակարարել է մյուս խմբաքանակները։ 5 խմբաքանակներով Հովհաննեսը, ընդհանուր առմամբ, մատակարարել է ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 11.718.000 դրամի խողովակներ։ Մատակարարումներից հետո, իրենց ընկերությունը բանկային փոխանցումներով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշվին է վճարել վերը նշված գումարն ամբողջությամբ։ Ինչպես <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից, այնպես էլ մյուս ընկերություններից ձեռք բերված մետաղյա խողովակներն օգտագործվել են մետաղյա հոլովակներ (ռոլիկներ) պատրաստելու համար։
Դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Լևոն Ժորայի Մարտիրոսյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 05-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ մասնագիտությամբ տնտեսագետ է, 2008 թվականին հիմնադրել է <<Մարկոս ԱԻԴ>> ՍՊԸ-ն և հանդիսանում է այդ ընկերության տնօրենը։ Ընկերությունը հաշվառված է քաղ. Երևան, Բրյուսովի 21/62 հասցեով, գործունեությունը ծավալում է քաղ. Երևան, Սեբաստիա 222 հասցեով, գրանցված է Երևանի Մաշտոցի ՏՀՏ-ում։ Ընկերությունն իրականացնում է ավտոմեքենաների վերանորոգման, սպասարկման, լվացման ծառայություններ։ Բացի իրենից, ընկերությունում աշխատում են 7 անձիք, հաշվապահն է՝ Գայանե Սողբատյանը։ Ավտոմեքենաների սպասարկումը և վերանորոգումն իրականացնելու համար իրենք ձեռք են բերել և շարունակում են ձեռք բերել տարբեր տեսակի ավտոպահեստամասեր։ Դրանք ձեռք են բերել նաև <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից։ Ինքն ու <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ տնօրեն Հովհաննես Գևորգյանը պայմանավորվել են, որ Հովհաննեսն իր ընկերությանը մատակարարի տարբեր ավտոմեքենաների տարբեր երկրների արտադրության ավտոպահեստամասեր։ Այդ մասին իրենց ընկերությունների միջև կնքվել է մատակարարման պայմանագիր, և 2012 թվականի դեկտեմբերի սկզբից մինչև 2013 թվականի նոյեմբերի 18-ը, <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն իր ընկերությանը պարբերաբար մատակարարել է ավտոպահեստամասեր։ Մատակարարումները եղել են շատ դեպքերով, որոնց թիվը չի հիշում։ Յուրաքանչյուր մատակարարման ժամանակ Հովհաննեսն անձամբ եկել է իրենց աշխատավայր և բերել ավտոպահեստամասերը։ Ապրանքները բերվել են տարբեր բեռնատարներով, փոխադրումն իրականացվել է <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հաշվին։ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից իր ընկերությանն այդ ընթացքում մատակարարվել է 91 միլիոն ՀՀ դրամից ավել արժեքի ապրանք։ Բոլոր գործարքները կատարվել են օրինական ձևով, այսինքն մատակարարված ապրանքների դիմաց լրացվել են էլեկտրոնային հաշիվներ, որոնք հաստատվել են իր ընկերության կողմից։ Եղել են դեպքեր, որ մատակարարումից առաջ իրենց ընկերությունը կանխավճար է փոխանցել <<Մշո-Լայֆ>> ընկերության բանկային հաշվին, նաև պատահել է, որ այդ ընկերությունը ապրանքների մատակարարումը կատարել է, նոր միայն իրենց ընկերության բանկային հաշվից գումար է փոխանցվել նշված ընկերության բանկային հաշվին։ Ունի մատակարարված ապրանքների լուսանկարները, լուսանկարահանումները կատարել է ապրանքներն իրենց ավտոտեխսապսարկման կետ բերելու ժամանակ։ Ճանաչում է Հովհաննեսի հորեղբոր որդի Լաերտ Գևորգյանին, որն օգտվում է իրենց ավտոտեխսպասարկման կետի ծառայություններից, սակայն նա իրենց ընկերությանը մատակարարված ապրանքների հետ առնչություն չի ունեցել, դա կատարել է Հովհաննեսը և ինքը չգիտի, թե նա <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի աշխատակից հանդիսանում է, թե՝ ոչ, և ինչ կապ ունի այդ ընկերության հետ։ Չգիտի, թե Հովհաննեսն իր ընկերությանը մատակարարած ավտոպահեստամասերը որտեղից է ձեռք բերել և նրա ընկերության հաշվապահական ձևակերպումներում դրանք ինչպես է գրանցել։ Ինչպես այդ, այնպես էլ մյուս գործարքների հետ կապված, իր ընկերությունում ճիշտ ձևով կատարվել են բոլոր հաշվապահական ձևակերպումները և սահմանված հարկերը միշտ վճարվել են։
Դատարանի կողմից հրապարակվել է վկա Արթուր Օնիկի Քոքոբելյանի կողմից 2015 թվականի մայիսի 06-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ 2008 թվականից աշխատում է <<ՔԱՐԵՎԱՐԴ>> ՍՊԸ-ում որպես անվտանգության ինժեներ։ Ընկերության հիմնադիրն է Խաչատուր Քոքոբելյանը, տնօրենը՝ Սևադա Քոքոբելյանը։ 2009 թվականից ինքը կատարել է նաև ընկերության փոխտնօրենի պարտականությունները։ Խաչատուր Քոքոբելյանն ԱԺ պատգամավոր է, և ընկերության գործունեության ղեկավարման հետ կապ չի ունեցել։ Տնօրենը նրա որդին է։ Վերջինս հանդիսանում է նաև <<Էներջի ԿՈԿ>> ՍՊԸ հիմնադիր-տնօրենը, ինքն էլ՝ վերջին ընկերության փոխտնօրենը։ 2009 թվականին <<Էներջի ԿՈԿ>> ՍՊԸ-ն ստացել է լիցենզիա ՀՀ Տավուշի մարզի Գետահովիտ համայնքի տարածքում, Պաղջուր գետի վրա փոքր ՀԷԿ կառուցելու համար։ Այդ ժամանակ <<ՔԱՐԵՎԱՐԴ>> ՍՊԸ-ն էլ է նախատեսել այլ վայրում կառուցել փոքր ՀԷԿ, ու 2012 թվականի կեսից սկսել է ձեռք բերել անհրաժեշտ շինանյութեր, սակայն քանի որ <<ՔԱՐԵՎԱՐԴ>> ՍՊԸ լիցենզիայի ստացումը ձգձգվել է, ձեռք բերված շինայնութերն օգտագործվել են <<Էներջի ԿՈԿ>> ՍՊԸ կողմից Պաղջուր գետի վրա փոքր ՀԷԿ կառուցելու համար։ 2012 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսների ընթացքում <<ՔԱՐԵՎԱՐԴ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել 188,4 գծամետր 1020 մմ տրամագծի մետաղյա օգտագործված խողովակներ, մեկ գծային մետրը 54.000 դրամով։ Խողովակների ձեռք բերման բոլոր հարցերով զբաղվել է իրենց ընկերության աշխատակցուհի Տաթևիկ Ավետիսյանը։ Վերջինս <<ՔԱՐԵՎԱՐԴ>> ՍՊԸ-ում աշխատել է որպես գլխավոր հաշվապահ, կատարելով նաև մատակարարման բաժնի պետի պարտականությունները։ 2013 թվականի նոյեմբերին Տաթևիկն իր դիմումի համաձայն ազատվել է աշխատանքից, և ավելի ուշ մեկնել է մշտական բնակության ԱՄՆ։ Բացի Տաթևիկից, խողովակների ձեռք բերմամբ ուրիշ աշխատակիցներ չեն զբաղվել։ Ընկերության տնօրեն՝ Սևադա Քոքոբելյանը միայն ստորագրել է խողովակների ձեռք բերման պայմանագիրը։ Թե Տաթևիկն ինչպես է գտել խողովակներն, ում հետ է պայմանավորվել դրանց ձեռք բերման շուրջ, չգիտի։ Ինքը խողովակները ստացել է շինհրապարակում, Գետահովիտ համայնքում։ Խողովակները բերվել են <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի կողմից, քանի որ պայմանագրով մատակարարումը նախատասված է եղել կատարել այդ ընկերության կողմից։ Շինհրապարակում ինքը չափել է խողովակները, ստուգել դրանց որակը և ընդունել դրանք, որից հետո զանգահարել է Տաթևիկին և տեղեկացրել, որ խողովակները համապատասխան քանակությամբ բերվել են շինհրապարակ։ Նա էլ կազմակերպել է հարկային հաշիվների հաստատումը և ստացված խողովակների արժեքի չափով գումարների փոխանցումը մատակարար ընկերությանը։ Պայմանագրով նախատեսված է եղել, որ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն պետք է մատակարարի 550 գծային մետր խողովակներ, շուրջ 29 միլիոն դրամ արժեքով, սակայն մատակարարել է մոտ 190 գծային մետր խողովակներ, շուրջ 10 միլիոն դրամ արժեքով։ Թե ինչու է քիչ մատակարարել՝ չգիտի։ Իրենց ընկերությունը վճարումը կատարել է միայն մատակարարված խողովակների դիմաց։ Գետահովիտ համայնքում կառուցված ՀԷԿ-ի շինարարության համար օգտագործվել է շուրջ 1500 գծային մետր նշված չափի և 800 մմ տրամագծի խողովակ։ Այսինքն խողովակներ են ձեռք բերել նաև այլ կազմակերպություններից։ Բոլոր խողովակները, այդ թվում նաև <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք բերվածները, մոնտաժվել են ՀԷԿ-ի դերիվացիոն խողովակաշարում։ Այդ վերաբերյալ կազմվել են համապատասխան կատարողական ակտեր։ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ հիմնադիր-տնօրեն Հովհաննես Գևորգյանին, նրա որդուն՝ Ռազմիկ Գևորգյանին, նրանց ազգակից Լաերտ Գևորգյանին և <<Չանախչյան>> ՍՊԸ տնօրեն Հրաչյա Չանախչյանին ինքը չի ճանաչում։ Բացի խողովակները բերող վարորդներից, իրենց շինհրապարակ այլ անձիք չեն եկել։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 04.07.2014թ. տրված որոշման հիման վրա, 14.10.2014թ. ՀՀ կենտրոնական բանկից առգրավված՝ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ և <<Չանախչյան>> ՍՊԸ հաշիվների քաղվածքների համաձայն` 2013 թվականի ապրիլի 30-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ <<Հայբնզնեսբանկ>> ՓԲԸ-ում բացված ՀՀ դրամի 12866460100 բանկային հաշվից <<Չանախչյան>> ՍՊԸ <<Հայբնզնեսբանկ>> ՓԲԸ-ում բացված ՀՀ դրամի 11500197985100 բանկային հաշվին փոխանցվել է ընդհանուր՝ 1.423.011.587 ՀՀ դրամ, որը Հրաչյա Չանախչյանի կողմից տարբեր դեպքերով կանխիկացվել է։
<<Չանախչյան>> ՍՊԸ կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 129 էլեկտրոնային հարկային կեղծ հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի ապրիլի 30-ից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ից իբր ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 1.220.198.124 ՀՀ դրամի տարբեր ապրանքներ, հիմնականում պողպատի և թուջի ջարդոն, մետաղյա խողովակներ, ինչպես նաև այլ ապրանքներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Տաթևի անապատ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 4 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի դեկտեմբերի 26-ից մինչև 2014 թվականի մարտի 19-նն ընկած ժամանակահատվածում <<Տաթևի անապատ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 132.292.533 ՀՀ դրամի տարբեր ապրանքներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Ագրոսպասարկում ԱՄ-ի Վարդենիսի շրջանային միավորում>> ԲԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 18 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն, դրանցում ամրագրված է, որ 2013 թվականի հուլիսի 9-ից մինչև 2013 թվականի նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Ագրոսպասարկում ԱՄ-ի Վարդենիսի շրջանային միավորում>> ԲԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 100.858.513 ՀՀ դրամի մետաղյա խողովակներ և էլեկտրական գեներատորներ :
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Հիդրո Կորպորացիա>> ՓԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 16 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի օգոստոսի 15-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 13-ն ընկած ժամանակահատվածում <<Հիդրո Կորպորացիա>> ՓԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 171.379.800 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Արմենիան Տիտանիում Փրոդաքշն>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 69 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն, որոնցում ամրագրված է, որ 2013 թվականի մարտի 20-ից մինչև 2014 թվականի փետրվարի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում <<Արմենիան Տիտանիում Փրոդաքշն>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 923.920.171 ՀՀ դրամի պողպատի և թուջի ջարդոն ու այլ ապրանքներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Սեյֆ Մոդ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 43 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի մայիսի 29-ից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Սեյֆ Մոդ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 147.587.006 ՀՀ դրամի մետաղյա և թուջի ջարդոն:
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Արաքսշին>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 10 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի փետրվարի 1-ից մինչև 2014 թվականի մայիսի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Արաքսշին>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 50.968.354 ՀՀ դրամի մետաղյա և թուջի ջարդոն։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Քարեվարդ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 3 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի հուլիսի 21-ից մինչև 2012 թվականի օգոստոսի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Քարեվարդ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 10.173.600 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Փարթ Մետալ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 4 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի օգոստոսի 12-ից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Փարթ Մետալ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 7.620.261 ՀՀ դրամի պողպատե ջարդոն։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Աքսատի>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 27 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի օգոստոսի 12-ից մինչև 2013 թվականի նոյեմբերի 13-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Աքսատի>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 49.235.087 ՀՀ դրամի մետաղե խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Զորաքար>> ՓԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 3 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2014 թվականի ապրիլի 29-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Զորաքար>> ՓԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 21.476.700 ՀՀ դրամի մետաղե խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ՎԱՆ ԱԼ ԷՆ Կ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 6 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի մարտի 1-ից մինչև 2013 թվականի հուլիսի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<ՎԱՆ ԱԼ ԷՆ Կ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 25.423.024 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ԷՄ ԷՍ ՔՈՔՈՈՆՍ>> ՓԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 2 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2014 թվականի փետրվարի 3-ին և 6-ին <<ԷՄ ԷՍ ՔՈՔՈՈՆՍ>> ՓԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 4.472.688 ՀՀ դրամի պողպատե անկյունակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Գուրգեն-Մհեր>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 4 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի ապրիլի 20-ից մինչև 2012 թվականի ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Գուրգեն-Մհեր>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 31.428.142 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Դանեսիա>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 5 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 2014 թվականի փետրվարի 12-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Դանեսիա>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 11.718.000 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Եղվարդշին>> ԲԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 2 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի ապրիլի 2-ին և 17-ին <<Եղվարդշին>> ԲԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 5.087.000 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Մարկոս-Աիդ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 19 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի դեկտեմբերի 4-ից մինչև 2013 թվականի նոյեմբերի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Մարկոս-Աիդ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 91.286.577 ՀՀ դրամի ավտոպահեստամասեր։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Ֆիրմա Գ.Ա.Խ.>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 16 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 2014 թվականի մարտի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Ֆիրմա Գ.Ա.Խ.>> ՍՊԸ -ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել տարբեր ապրանքներ, ինչպես նաև <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն կատարել է հողային աշխատանքներ՝ ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 336.104.841 ՀՀ դրամի։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Ձուլակենտրոն>> ԲԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 8 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի օգոստոսի 7-ից մինչև 2012 նոյեմբերի 6-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Ձուլակենտրոն>> ԲԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 13.902.000 ՀՀ դրամի թուջի ջարդոն։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Իմաստ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 2 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի սեպտեմբերի 23-ին և հոկտեմբերի 10-ին <<Իմաստ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 4.440.000 ՀՀ դրամի փական և խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ՎԱԼ-ԿԻՄ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 3 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի դեկտեմբերի 25-ից մինչև 2013 փետրվարի 13-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<ՎԱԼ-ԿԻՄ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 54.071.900 ՀՀ դրամի մետաղյա խողովակներ :
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ԲԱՍԱ ՇԻՆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված թվով 10 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի հունիսի 18-ից մինչև 2013 հունիսի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<ԲԱՍԱ ՇԻՆ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 19.800.000 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Էլեկտրաշինարար>> ՓԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի մայիսի 4-ին <<Էլեկտրաշինարար>> ՓԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 1.440.000 ՀՀ դրամի տրանսֆորմատոր։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Հայկապալ>> ՓԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի մայիսի 8-ին <<Հայկապալ>> ՓԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 525.000 ՀՀ դրամի տուֆի սալիկներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Ֆիրմա Շուշի>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի մայիսի 31-ին <<Ֆիրմա Շուշի>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 2.116.800 ՀՀ դրամի տուֆի սալիկներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Շանթ Սեյրան>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի սեպտեմբերի 6-ին <<Շանթ Սեյրան>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 5.050.800 ՀՀ դրամի խողովակներ :
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ԷՐՍՏԵԴ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի հոկտեմբերի 30-ին <<ԷՐՍՏԵԴ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 8.009.997 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Էկո Պանել Շին>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ին <<Էկո Պանել Շին>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 9.999.000 ՀՀ դրամի մետաղյա ամրաններ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ՄՄՄԼՇԷՆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի մարտի 1-ին <<ՄՄՄԼՇԷՆ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 3.436.490 ՀՀ դրամի խողովակներ :
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ՌԱԵԼ ԳԷՍ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի մարտի 19-ին <<ՌԱԵԼ ԳԷՍ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 24.500.000 ՀՀ դրամի ուժային տրանսֆորմատոր, օդային բաժանարար, յուղային անջատիչ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Ջերմուկ Տուրբոշին>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի ապրիլի 16-ին <<Ջերմուկ Տուրբոշին>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 3.330.000 ՀՀ դրամի ինքնաշեն մետաղական խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Մեդիսոն Էյբլ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի` 2013 թվականի հուլիսի 17-ին <<Մեդիսոն Էյբլ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 3.872.003 ՀՀ դրամի խողովակներ և երկաթյա թիթեղ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ԿՈՏԱՅՔԻ ՃԱՆԱՊ. ՇԱՀԱԳ. ԵՎ ՇԻՆԱՐԱՐԱԿԱՆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ին <<ԿՈՏԱՅՔԻ ՃԱՆԱՊ. ՇԱՀԱԳ. ԵՎ ՇԻՆԱՐԱՐԱԿԱՆ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 1.680.000 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ՄԵԳԱԷՆԵՐՋԻ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի հոկտեմբերի 14-ին <<ՄԵԳԱԷՆԵՐՋԻ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 1.335.000 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Սահակյանշին>> ՓԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին <<Սահակյանշին>> ՓԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 6.800.004 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ՄԱՐՑ ԷՆԵՐՋԻ>> ընկերությանը ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին <<Սահակյանշին>> ՓԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 6.640.000 ՀՀ դրամի խողովակներ :
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Ավտոճանապարհային Մեքենաներ>> ՓԲԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի նոյեմբերի 13-ին <<Ավտոճանապարհային Մեքենաներ>> ՓԲԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 1.770.000 ՀՀ դրամի ինքնաշեն երկաթե տակառ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Դավիթ Աթաբեկյան>> ԱՁ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ին <<Դավիթ Աթաբեկյան>> ԱՁ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 6.874.891 ՀՀ դրամի ապրանքներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<ՖԵՆՀԱԼ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2014 թվականի հունվարի 9-ին <<ՖԵՆՀԱԼ>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 18.900.000 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ կողմից <<Մեգապոլիս Քոնսթրաքշն>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2014 թվականի հունիսի 9-ին <<Մեգապոլիս Քոնսթրաքշն>> ՍՊԸ-ն <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 2.000.000 ՀՀ դրամի ավազ :
<<Տեխնիկա պլյուս>> ՓԲԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի փետրվարի 13-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<Տեխնիկա պլյուս>> ՓԲԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 15.000 ՀՀ դրամի կլոր կնիք։
<<ՇԻԼԱՆ>> ՍՊԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային թվով 3 հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի փետրվարի 27-ից մինչև մարտի 14-ը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<ՇԻԼԱՆ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված՝ ընդհանուր 19.800.000 ՀՀ դրամի ոսպ։
<<Կոմպրեսորների գործարան>> ԲԲԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի օգոստոսի 2-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<Կոմպրեսորների գործարան>> ԲԲԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 1.483.200 ՀՀ դրամի թուջի ջարդոն։
<<Ջերմուկի Հիդրոտեխ>> ՍՊԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի սեպտեմբերի 25-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<Ջերմուկի Հիդրոտեխ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 13.837.200 ՀՀ դրամի խողովակներ։
<<Շին Իմպորտ>> ՍՊԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի հոկտեմբերի 19-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<Շին Իմպորտ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 6.999.875 ՀՀ դրամի ցինկապատ թիթեղ։
<<ՖԻՐՄԱ Գ.Ա.Խ.>> ՍՊԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2012 թվականի նոյեմբերի 22-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<ՖԻՐՄԱ Գ.Ա.Խ.>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 5.840.100 ՀՀ դրամի էլ. տրանսֆորմատոր։
<<ԱԿԱՐ>> ՍՊԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված 3 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2013 թվականի հունվարի 14-ից մինչև փետրվարի 11-ը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<ԱԿԱՐ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված՝ ընդհանուր 1.785.450 ՀՀ դրամի շինանյութեր։
<<Ալֆա Սիստեմ Թեքնոլոջիս>> ՓԲԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի մայիսի 3-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<Ալֆա Սիստեմ Թեքնոլոջիս>> ՓԲԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 1.800.000 ՀՀ դրամի ցանցային անալիզատոր։
<<Նաիրիտ Գործարան>> ՓԲԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի նապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվում` 2013 թվականի մայիսի 23-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<Նաիրիտ Գործարան>> ՓԲԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 117.600 ՀՀ դրամի մետաղի ջարդոն։
<<ՀՀ Փորձագիտական կենտրոն>> ՊՈԱԿ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի հունիսի 24-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<ՀՀ Փորձագիտական կենտրոն>> ՊՈԱԿ-ում պատվիրել է 25.000 ՀՀ դրամ արժեքի փորձաքննություն, ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված։
<<ԷՆ ՓԻ ՍԻ>> ՍՊԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2013 թվականի հուլիսի 2-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<ԷՆ ՓԻ ՍԻ>> ՍՊԸ-ում պատվիրել է 60.000 ՀՀ դրամ արժեքի փորձաքննություն, ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված։
<<Ապավեն Տերմինալ>> ՍՊԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ կազմված թվով 2 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` որ 2013 թվականի հուլիսի 3-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<Ապավեն Տերմինալ>> ՍՊԸ-ում պատվիրել է ծառայությունների մատուցում ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված ընդհանուր 220.720 ՀՀ դրամ արժեքի։
<<Գազպրոմ Արմենիա>> ՓԲԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված էլեկտրոնային հարկային հաշվի համաձայն` 2014 թվականի հուլիսի 4-ին <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<Գազպրոմ Արմենիա>> ՓԲԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 1.386.900 ՀՀ դրամի խողովակներ և մետաղի ջարդոն։
<<ՍԻԹԻ ՊԵՏՐՈԼ ԳՐՈՒՊ>> ՍՊԸ-ի կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված 8 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2012 թվականի դեկտեմբերի 17-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ն <<ՍԻԹԻ ՊԵՏՐՈԼ ԳՐՈՒՊ>> ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված՝ ընդհանուր 10.108.640 ՀՀ դրամի բենզին։
<<ԷՄ ՎԻ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊԸ-ի կողմից <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ին ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված 3 էլեկտրոնային հարկային հաշիվների համաձայն` 2014 թվականի փետրվարի 20-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ն <<ԷՄ ՎԻ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊԸ-ից ձեռք է բերել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված՝ ընդհանուր 123.908.196 ՀՀ դրամի կենցաղային ապրանքներ։
ՀՀ ֆինանսների նախարարության Արմավիրի հարկային տեսչությունից առգրավված <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի հարկային գործի համաձայն՝ առկա են 98 թերթից բաղկացած փաստաթղթեր։
ՀՀ ֆինանսների նախարարության Արմավիրի հարկային տեսչությունից առգրավված <<Չանախչյան>> ՍՊԸ հարկային գործում՝ առկա են 15 թերթից բաղկացած փաստաթղթեր։
Վերը նշված ապացույցները զննելու մասին 05.03.2015 թ. և 14.03.2015 թ. արձանագրությունների առկայությամբ:
26.02.2015 թ. թիվ 14-3593 դատահաշվապահական և տնտեսագիտական փորձագիտական եզրակացության համաձայն` փորձագետները հանգել են հետևյալին.
<<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից, 2013թ. ապրիլի 16-ից մինչև 2014թ. օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, առանց ապրանքների փաստացի մատակարարման պայմաններում,<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության անվամբ, 2013թ. ապրիլ և մայիս, ինչպես նաև 2014թ. մայիս և հունիս ամիսներին դուրս է գրվել էլեկտրոնային թվով 129 /հարույր քսանինը/ հատ հարկային հաշիվներ, գումարով` 1220198124 դրամ, այդ թվում ԱԱՀ` 203407027 դրամ, իսկ 2014թ. մարտ ամսին <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերությունից, առանց ապրանքների փաստացի ստացման, ստացել է վերջինիս կողմից դուրս գրված թվով երեք հատ էլեկտրոնային հաշիվներ, գումարով` 123908196 դրամ, այդ թվում` ԱԱՀ` 20655496 դրամ: Զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից նշանակում է, որ <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությունը 2013թ. ապրիլից մինչև 2014թ. օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակաշրջանում իրականացրել է անապրանքային գործարքներ: Միաժամանակ պետք է նշել, որ <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությունը /ՀՎՀՀ 04422899/, որը 16.04.2013թ.-ից գրանցվել է Արմավիրի ՏՀՏ-ում, մինչև սույն փորձաքննության նշանակման օրը հարկային օրենսդրությամբ սահմանված հաշվարկ-հաշվետվություններ, այսինքն` հարկերի ու վճարների հաշվարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթեր չի կազմել ու չի ներկայացրել Արմավիրի ՏՀՏ-ին, և բացի այդ, <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից որևէ տեսակի հարկեր, վճարներ և տուրքեր չի հաշվարկվել ու վճարվել պետ.բյուջե:
<<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից 2013թ. ապրիլի 16-ից մինչև 2014թ. օգոտսոսի 25-ն ընկած ժամանակաշրջանում իրականացրած անապրանքային գործարքներից գոյացած շրջանառությունից հարկեր և վճարներ չի հաշվարկվել ու ցույց տրվել հարկերի ու վճարների հաշվարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում, կոնկրետ դեպքում` հաշվարկ-հաշվետվություններում, քանի որ նման հաշվարկ-հաշվետվություններ, ընկերությունը` սկսած Արմավիրի ՏՀՏ-ում 16.04.2013թ. հաշվառումից մինչև սույն փորձաքննության նշանակման օրը, չի կազմել ու ներկայացրել հաշվառման վայրի ՏՀՏ-ին:
<<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից 2013թ. ապրիլի 16-ից մինչև 2014թ. օգոտսոսի 25-ն ընկած ժամանակաշրջանում, առանց ապրանքների մատակարարման ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված` 1220198124 ՀՀ դրամ արժողությամբ ապրանքներ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությանն իբր իրացնելու վերաբերյալ թվով 129 /հարյուր քսանինը/ հատ կեղծ հարկային հաշիվներ կազմելու և դրանք հարկային մարմնին ներկայացնելու հետևանքով, <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությունում, զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից հնարավորություն է ստեղծվել, որպեսզի <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությունը 2013-2014թ.թ. կազմած ու հաշվառման վայրի ՏՀՏ-ին ներկայացրած հարկերի հաշվարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում, կոնկրետ դեպքում` 2013թ. շահութահարկի և 2013-2014թ.թ. ԱԱՀ-ի հաշվարկներում համախառն եկամտից նվազեցման ենթակա ծախսերի և ԱԱՀ-ի կրեդիտից նվազեցման /հաշվանցման/ ենթակա գումարների վերաբերյալ ոչ ճիշտ տվյալներ մտցնելու միջոցով նվազեցնի պետ.բյուջե վճարման ենթակա շահութահարկը` 30507200 դրամ գումարով, իսկ ԱԱՀ-ն` 202493726 դրամ գումարի չափով, ընդամենը` 233000926 դրամ գումարի չափով: Ելնելով շարադրվածից և ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` <<Վնասներ են` իրավունքը խախտված անձի ծախսերը, որ նա կատարել է կամ պետք է կատարի խախտված իրավունքը վերականգնելու համար, նրա գույքի կորուստը կամ վնասվածքը /իրական վնաս/, ինչպես նաև չստացված եկամուտները, որոնք այդ անձը կստանար քաղաքացիական շրջանառության սովորական պայմաններում, եթե նրա իրավունքը չխախտվեր /բաց թողնված օգուտ/>> պահանջներից, սույն փորձաքննությամբ, զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման և տնտեսագիտական տեսանկյունից դիտվում է, որ <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության անվամբ թվով 129 /հարյուր քսանինը/ հատ անապրանք հարկային հաշիվների դուրս գրման հետևանքով պետությանը պատճառվել է` 233000926 դրամ գումարի չափով վնաս, որից բխող տույժերն ու տուգանքները կազմում են, համապատասխանաբար` տույժեր` 69775005 դրամ, տուգանքներ` 130786465 դրամ: Սա նշանակում է, որ պետությանը պատճառված` 233000926 դրամ գումարի վնասը և այդ վնասից բխող տույժերն ու տուգանքները միասին կազմում են, ընդամենը` 433562396 (պետությանը պատճառված վնաս` 233000926+պատճառված վնասից բխող տույժեր` 69775005+պետությանը պատճառված վնասից տուգանքներ` 130786465) դրամ:
Նախաձեռնողի կողմից առաջադրված` <<ՄՎ ՔԵՍԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության կողմից 2014 թվականի փետրվարի 20-ին և 25-ին առանց ապրանքների մատակարարման ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 123.908.196 ՀՀ դրամ արժողությամբ ապրանքներ <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությանն իբր իրացնելու վերաբերյալ թվով 3 կեղծ հարկային հաշիվներ կազմելու և դրանք հարկային մարմնին ներկայացնելու հետևանքով որքա՞ն է կազմում պետությանը պատճառված վնասի չափը: Այս անապրանք գործարքների իրականացման հետևանքով որքա՞ն է կազմում <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությանը վերաբերող մասով պետությանը պատճառած վնասի չափը, դրանից բխող տույժերն ու տուգանքները>> հարցի շրջանակներում կատարված վերլուծությունից ելնելով, սույն փորձաքննությամբ, զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից դիտվում է, որ.
ա) <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության անունից <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության անվամբ 2014թ. մարտի 28-ի և 29-ի ամսաթվերով թվով երեք հարկային հաշիվների դուրս գրման հետևանքով չի նվազեցվել ընկերության կողմից պետ.բյուջե վճարման ենթակա ԱԱՀ-ի գումարը, որովհետև նշված թվով երեք հարկային հաշիվներում ցույց տրված ԱԱՀ-ով հարկվող շրջանառությունը և դրանից հաշվարկվող ԱԱՀ-ի գումարը ընկերության կողմից ցույց է տրվել 2014թ. փետրվարի համար կազմված ու հաշվառման վայրի ՀՏ-ին ներկայացրած ԱԱՀ-ի հաշվարկում և բացի այդ, փորձագետները, զուտ հաշվապահական հաշվառման տեսանկյունից փաստաթղթային առումով գտնում են, որ ընկերությունը ստուգվող ժամանակաշրջանում չէր կարող քողարկել ՀՀ տարածք ներմուծած և առանց փաստաթղթավորմամբ մաքսային արժեքից ավելի բարձր գներով ապրանքների իրացումից ստացված ԱԱՀ-ով հարկվող շրջանառությունը, քանի որ ստուգվող ժամանակաշրջանում ընկերության կողմից ՀՀ տարածք ներմուծված ապրանքների իրացումից ստացված ԱԱՀ-ով հարկվող շրջանառությունից, /որի մեջ ներառված է թվով երեք հատ հարկային հաշիվներում ցույց տրված` 103256830 դրամ գումարի ԱԱՀ-ով հարկվող շրջանառությունը/, հաշվարկված ԱԱՀ-ի կրեդիտի և այդ իրացված ապրանքների մաքսազերծման ժամանակ հաշվարկված ԱԱՀ-ի դեբետի դրական տարբերությունը, այսինքն` պետբյուջե վճարման ենթակա գումարը 2014թ.-ին կազմել է` 17980666 դրամ, որը և ցույց է տրվել 2014թ. փետրվար ամսվա ԱԱՀ-ի հաշվարկում, և բացի այդ, համաձայն ընկերության համար հաշվառման վայրի ՀՏ-ի կողմից տարվող ԱԱՀ-ի անձնական հաշվի քարտերում և 2013թ. դեկտեմբեր, 2014թ. հունվար, փետրվար, մարտ, ապրիլ, մայիս, հունիս և հուլիս ամիսների ԱԱՀ-ի հաշվարկներում արտացոլված տվյալների համաձայն, ընկերությունում հիշյալ ժամանակաշրջանի կտրվածքով պակասեցման, այսինքն` դեբետային գերավճար չի առաջանում, դեռ ավելին առաջանում է` 41294092 (5229871+17980666+2926077+1785323+ 4505292+3319701+6167326-620164) դրամ գումարի չափով ԱԱՀ-ի կրեդիտ, որի արդյունքում էլ ընկերության 20.12.2013թ. դրությամբ ունեցած ԱԱՀ-ի 58427575 դրամ գումարի ԱԱՀ-ի դեբետային գերավճարը նվազեցվել և 20.08.2014թ. դրությամբ դարձել է` 17133483 (58427575-41294092) դրամ:
բ) <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության անունից <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության անվամբ թվով երեք հատ ԱԱՀ-ով հանդերձ` 123908196 դրամ գումարի հարկային հաշիվների դուրս գրման հետևանքով չի նվազեցվել, թե <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության և թե <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության հարկային պարտավորությունները, որովհետև <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությունը <<ՄՎ ՔԵՍԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության կողմից 2014թ. մարտ ամսին դուրս գրված թվով երեք հատ հարկային հաշիվներում ցույց տրված` 12390819 դրամ գումարի մեջ ներառված` 20651366 դրամ գումարի ԱԱՀ-ն, ցույց չի տրվել որպես <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությունում առաջացող ԱԱՀ-ի կրեդիտից նվազեցման ենթակա գումար և չէր էլ կարող ցույց տալ, քանի որ վերջինս ստուգվող ժամանակաշրջանում հարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթեր, կոնկրետ դեպքում` շահութահարկի և ԱԱՀ-ի հաշվարկներ չի կազմել և բացի այդ <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից, թե 2013թ. և թե 2014թ. <<Մշո-Լայֆ>> ընկերության անվամբ դուրս գրված թվով 129 հատ անապրանք հարկային հաշիվներում նշված ապրանքների ցանկում չի ներառվել <<ՄՎ ՔԵՍԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության կողմից 2014թ. մարտի 28-ի և մարտի 29-ի ամսաթվերով դուրս գրված թիվ 0039940440, թիվ 3662117391 և թիվ 8621030664 հարկային հաշիվներում արտացոլված տնտեսական և կանացի հիգիենիկ պարագաներից ոչ մի տեսակի ապրանքներ:
գ) Ելնելով <<ա>> և <<բ>> կետերում նշվածից, փորձագետները, զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման և տնտեսագիտական տեսանկյունից դիտում են, որ <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության անունից <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության անվամբ թվով երեք հարկային հաշիվների դուրս գրման և այդ հարկային հաշիվներում արտացոլված ապրանքները <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության տնօրեն` Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի կողմից փաստացի չստանալու հետևանքով, թե <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ, թե <<Չանախչյան>> ՍՊ և թե <<Մշո-Լայֆ>>ՍՊ ընկերություններում պետբյուջե վճարման ենթակա հարկերը չեն նվազեցվել, հետևաբար և այդ հարկային հաշիվների դուրս գրման արդյունքում, պետությանը վնաս չի պատճառվել:
Նախաձեռնողի կողմից առաջադրված` <<Չանախչյան>> ՍՊԸ և <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊԸ պետական բյուջե լրացուցիչ վճարման ենթակա հարկերը, տուրքերը և պարտադիր այլ վճարները հաշվապահական ու հարկային հաշվառման ոլորտներում գործող ո՞ր նորմատիվ ակտերի պահանջների խախտման հետևանքով են առաջացել, այդ խախտումներն ուղղվա՞ծ են պետական բյուջե վճարման ենթակա հարկերի, տուրքերի և պարտադիր այլ վճարների գումարների նվազեցմանը>> հարցի շրջանակներում կատարված վերլուծությունից ու հաշվարկներից ելնելով, սույն փորձաքննությամբ, զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման և տնտեսագիտական տեսանկյունից դիտվում է, որ.
ա) Համաձայն <<Հարկերի մասին>> ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի 6-րդ պարբերության` <<Անապրանք փաստաթղթերը հարկ վճարողների կողմից հարկերի հաշվարկման և /կամ/ վճարման ենթակա հարկային պարտավորությունների նվազեցման և /կամ/ հաշվանցումներ կատարելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ>> պահանջների <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից հետազոտվող ժամանակաշրջանում, առանց ապրանքների փաստացի ստացման պայմաններում <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերությունից թվով երեք հարկային հաշիվների ստացման և առանց փաստացի ապրանքների մատակարարման պայմաններում, <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության անվամբ թվով 129 /հարյուր քսանինը/ հատ հարկային հաշիվների դուրս գրման և վերջինիս հանձնման արդյունքում, <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությունում պետ.բյուջե վճարման ենթակա հարկեր և վճարներ չեն կարող առաջանալ:
բ) Հիշյալ հարցի կապակցությամբ միաժամանակ պետք է նշել, որ <<Հարկերի մասին>> ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի 4-րդ պարբերության` <<Անապրանք փաստաթղթեր դուրս գրած և ձեռք բերած անձանց նկատմամբ կիրառվում է տուգանք՝ գործարքի /մատակարարված ապրանքի, մատուցված ծառայության կամ կատարված աշխատանքի/ փաստացի կատարումը հավաստող՝ կազմված փաստաթղթում նշված էական պայմանների /այդ թվում՝ դրանցից որևէ մեկի/ 20 և ավելի տոկոս շեղման դեպքում՝ շեղման /դրամական արտահայտությամբ/ 100 տոկոսի չափով, բայց ոչ պակաս 1 միլիոն դրամից>> պահանջների <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության անունից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության անվամբ թվով 129 /հարյուր քսանինը/ հատ անապրանք հարկային հաշիվների դուրս գրման և <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությանը հանձնման, ինչպես նաև այդ հարկային հաշիվները ստացողի կողմից օգտագործման դեպքում հիշյալ անապրանք թվով 129 /հարյուր քսանինը/ հատ հարկային հաշիվները դուրս գրած և ձեռք բերած անձանց նկատմամբ, ինչպես ստուգմամբ, այնպես էլ սույն փորձաքննությամբ դիտվում է, որ պետք է կիրառել տուգանք` 1220198124 դրամ գումարի չափով: Իսկ ինչ վերաբերվում է <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության անունից <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության անվամբ թվով երեք հատ հարկային հաշիվների դուրս գրման արդյունքում, հիշյալ թվով երեք հատ հարկային հաշիվներ դուրս գրած և ձեռք բերած անձանց նկատմամբ այդ հարկային հաշիվներում նշված` 123908196 դրամ գումարի չափով տուգանքի կիրառմանը, ապա պետք է նշել, որ ելնելով <<Հարկերի մասին>> օրենքի 31-րդ հոդվածի 7-րդ պար-բերության` <<Փաստաթղթերը չեն համարվում անապրանք և սույն հոդվածով նախատեսված պատասխանատվությունը չի կիրառվում, եթե անձն ապրանքների մատակարարման կամ ծառայությունների մատուցման պայմանագրի համաձայն կրում է գործարքը կատարելու պարտավորություն>> պահանջներից և հաշվի առնելով, որ <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերությունը 2014թ. մարտի 28-ին և 29-ին <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության անվամբ դուրս գրված թվով երեք հատ հարկային հաշիվներում նշված` 123908196 դրամ գումարի ապրանքները հնարավորություն է ունեցել մատակարարելու կամ իրացնելու, և բացի այդ, <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության տնօրեն` Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում քննիչին 21.08.2014թվականին տրված ցուցմունքում նշել է, որ. <<Ես նայեցի այս փաստաթղթերը, դրանք նույնպես ես տեսնում եմ առաջին անգամ, այդ փաստաթղթերի կազմման հետ ես կապ չունեմ և չգիտեմ ով է դրանք կազմել, սակայն կարող եմ ասել, որ 2014թ. ձմռան վերջին և գարնան սկզբներին Հովհաննես Գևորգյանը ինձ տվեց և ես ստորագրեցի պայմանագիր, ըստ որի նշված` <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերությունը իբր <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությանը պետք է վաճառի տնտեսական ապրանքներ…>> , ինչպես նաև այն հանգամանքն, որ թվով երեք հատ հարկային հաշիվներում, որպես ապրանքների մատակարարման եղանակ նշված են՝ <<ինքնատեղափոխություն>>, իսկ որպես մատակարարվող /առաքվող/ ապրանքների նշանակման վայր /հասցե/ նշված են ԼՂՀ, այլ ոչ թե` <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության գտնվելու վայրի հասցեն, ուստի նման պայմաններում, սույն փորձաքննությամբ դիտվում է, որ հիշյալ դրվագով արդեն իսկ նշված թվով երեք հատ հարկային հաշիվներ դուրս գրողից և ձեռք բերողից տուգանքի գանձման կամ չգանձման հարցը ենթակա է իրավական գնահատման:
Նախաձեռնողի կողմից առաջադրված` <<ՀՀ ֆինանսների նախարարության օպերատիվ հետախուզության վարչության մասնագետների կողմից կազմված №5010647 և №5010648 ստուգման ակտերով արձանագրված' պետությանը պատճառված վնասի չափերը և հարկային պարտավորությունների հաշվարկը բխու՞մ է ՀՀ հարկային օրենսդրության պահանջներից, դրանք ամբո՞ղջ ծավալով և ճի՞շտ մեթոդով են հաշվարկվել, թե ոչ>> հարցի շրջանակներում, կատարված վերլուծությունից ու հաշվարկներից ելնելով, սույն փորձաքննությամբ զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից դիտվում է, որ.
ա) ՀՀ ֆինանսների նախարարության օպերատիվ հետախուզության վարչության 1-ին բաժնի աշխատակիցների կողմից 24.11.2014թ. ամսաթվով <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության /ՀՎՀՀ 00051702/ կողմից պետությանը պատճառված վնասի չափի վերաբերյալ>> կազմված տեղեկանքում` <<Ըստ նշված` 24.11.2014թ. թիվ 5010648 ստուգման ակտի պատճառված վնասի չափը կկազմի շահութահարկի մասով` 431400 դրամ և ԱԱՀ-ի մասով` 4479984 դրամ, ընդամենը գումարով` 4911384 դրամ>> նշվածը, այսինքն` 4911984 դրամ գումարի չափով պետությանը պատճառված վնասը, ստուգողների կողմից հաշվարկվել է` ՀՀ Ֆինանսներրի նախարարի <<08>> սեպտեմբերի 2014թ. թիվ 5010648 հանձնարարագրի համաձայն, <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերությունում բյուջեի հետ փոխհարաբերությունների և հարկային մարմնի կողմից վերահսկվող ՀՀ օրենսդրության առանձին պահանջների կատարման ճշտության ստուգման արդյունքում, 24.11.2014թ. ամսաթվով կազմված թիվ 5010648 ստուգման ակտում արձանագրված շահութահարկի և ԱԱՀ-ի դրվագներով ի հայտ բերված խախտումենրի արդյունքում, հարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում, կոնկրետ դեպքում` 2013 թվականի շահութահարկի և 2013թ. մայիս, հունիս, հուլիս, օգոստոս և հոկտեմբեր, ինչպես նաև 2014թ. մարտ և ապրիլ ամիսների ԱԱՀ-ի հաշվարկներում հարկման բազայի վերաբերյալ ոչ ճիշտ տվյալներ մտցնելու հետևանքով պետական բյուջե վճարման ենթակա շահութահարկը և ԱԱՀ-ն նվազեցնելու արդյունքում, ընկերությունում` 4911384 (շահութահարկ` 431400+ԱԱՀ`4479984) դրամ գումարի չափով լրացուցիչ հարկ առաջանալուց և ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` <<Վնասներ են` իրավունքը խախտված անձի ծախսերը, որ նա կատարել է կամ պետք է կատարի խախտված իրավունքը վերականգնելու համար, նրա գույքի կորուստը կամ վնասվածքը /իրական վնաս/, ինչպես նաև չստացված եկամուտները, որոնք այդ անձը կստանար քաղաքացիական շրջանառության սովորական պայմաններում, եթե նրա իրավունքը չխախտվեր /բաց թողնված օգուտ/>> պահանջներից ելնելով, այլ ոչ թե ստուգման ակտի` <<Հարկերի մասին>> ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածով սահմանված գործարքի փաստացի կատարման և /կամ/ գործարքը հավաստող փաստաթղթերում նշված պայմանների համապատասխանության ճշտության>> դրվագով, այսինքն` <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության անունից <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության անվամբ 2014թ. մարտի 28-ին և 29-ին թվով երեք հատ անապրանք հարկային հաշիվներ դուրս գրելու արդյունքում ստուգմամբ հիշյալ հարկային հաշիվները դուրս գրողից և ստուգողից գանձման ենթակա ` 12390819 դրամ տուգանքի հաշվարկումից: Հիշյալ վնասի կապակցությամբ պետք է նշել, որ ստուգման ակտով` 4911384 դրամ գումարի լրացուցիչ հարկի դիմաց հաշվարկված` 494930 դրամ գումարի տուգանքը, սույն փորձաքննությամբ դիտվում է որպես 4911384 դրամ գումարի վնասից բխող տուգանք: Միաժամանակ պետք է նշել, որ թե հաշվապահական հաշվառման ու տնտեսագիտական տեսանկյունից և թե իրավական առումով, համաձայն ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջների` տուգանքը, այդ թվում <<Հարկերի մասին>> ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածով նախատեսված տուգանքը չի կարող դիտվել, որպես պետությանը պատճառված վնաս:
բ) ՀՀ Ֆինանսների նախարարության ՕՀՎ-ի 1-ին բաժնի աշխատակիցների կողմից 22.10.2014թ. ամսաթվով <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից պետությանը պատճառված վնասի չափի վերաբերյալ>> կազմված տեղեկանքում, <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության անվամբ թվով 129 հատ անապրանք հարկային հաշիվների դուրս գրման հետևանքով պետությանը պատճառվել է` 233000926 դրամ գումարի վնաս, որից բխող տույժերն ու տուգանքները համապատասխանաբար կազմում են` տույժեր` 69775005 դրամ և տուգանքներ` 130786465 դրամ, այսինքն պետությանը պատճառված` 233000926 դրամ գումարի վնասը և այդ վնասից բխող տույժերն ու տուգանքները կազմում են, ընդամենը` 433562396 դրամ: Միաժամանակ պետք է նշել, որ թե ստուգմամբ և թե սույն փորձաքն-նությամբ` <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության անունից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության անվամբ թվով 129 հատ անապրանքային հարկային հաշիվներ դուրս գրող անձից և այդ հաշիվները ստացող ու օգտագործող անձից` հաշվարկվել է գանձման ենթակա` 1220198124 դրամ գումարի չափով տուգանք: Հարկ է նշել, որ <<ՄՎ ՔԵՄԻՔԼ ԳՐՈՒՊ>> Հ/Ձ ՍՊ ընկերության անունից <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության անվամբ 2014թ. մարտի 28-ին և 29-ին թվով երեք հատ անապրանք հարկային հաշիվներ դուրս գրողից և դրանց ստացողից տուգանքի գանձման կամ չգանձման հարցն ենթակա է իրավական գնահատման /մանրամասն տես սույն եզրակացության հետազոտական մասում և թիվ 4-րդ հարցի հետևության <<դ>> կետում և 7-րդ հարցի հետևության <<ա>> կետում:
գ) Ելնելով սույն եզրակացության հետազոտական մասում կատարված վերլուծությունից և վերոհիշյալ <<ա>> ու <<բ>> կետերում նշվածից, սույն փորձաքննությամբ զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից ՀՀ ֆինանսների նախարարության ՕՀՎ-ի աշխատակիցների կողմից կազմված թիվ 5010647 և թիվ 5010648 ստուգման ակտերով արձանագրված դրվագներով, թույլ տրված խախտումների հետևանքով պետությանը պատճառված վնասի չափերի և դրանից բխող տույժերի ու տուգանքների հաշվարկումը` մասնակիորեն է դիտվում, որ այն հաշվարկվել է ճիշտ մեթոդով, քանի որ հաշվարկված վնասի չափերը և տուգանքները մասնակիորեն են բխում ՀՀ հարկային օրենսդրության պահանջներից և հարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում արտացոլված տվյալներից:
19.03.2015թ. թիվ 15-0499 դատահաշվապահական և տնտեսագիտական փորձագիտական եզրակացության համաձայն` փորձագետները հանգել են հետևյալին.
<<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության կողմից 2012 թվականի հունվարի 01-ից մինչև 2014 թվականի օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում իրականացրած ձեռնարկատիրական գործունեությունից առաջացող հարկերը, տուրքերը և պարտադիր այլ վճարները հաշվարկելու ու պետական բյուջե վճարելու համար օրենսդրությամբ նախատեսված հաշվետվություններ, հաշվարկներ կամ հարկման հիմք հանդիսացող այլ փաստաթղթեր են կազմվել ու ներկայացվել ընկերության հաշվառման վայրի հարկային տեսչություն:
Նախաձեռնողի կողմից առաջադրված՝ <<Հետազոտվող ժամանակաշրջանում <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության կողմից իրականացրած գործարքները սահմանված կարգով փաստաթղթավորվել ու արտացոլվե՞լ են ՏՀՏ ներկայացրած հաշվետվություններում, հաշվարկներում, հայտարարագրերում և այլ փաստաթղթերում, և դրանց հետ կապված վճարվե՞լ են արդյոք հարկեր և տուրքեր, եթե վճարվել են, ապա ի՞նչ չափի:>> հարցի շրջանակներում կատարված վերլուծությունից ու հաշվարկներից ելնելով, սույն փորձաքննությամբ զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից դիտվում է, որ.
ա/ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության կողմից իրականացրած գործարքները մասնակիորեն են սահմանված կարգով փաստաթղթավորվել ու արտացոլվել ՏՀՏ ներկայացրած հաշվետվութ-յուններում, հաշվարկներում, հայտարարագրերում և այլ փաստաթղթերում:
բ/ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության կողմից հետազոտվող ժամանակաշրջանի կտրվածքով ծավալած ձեռնարկատիրական գործունեությունից առաջացող հարկերի ու վճարների վերաբերյալ հաշվառման վայրի ՀՏ-ին ներկայացրած հաշվետվություններում ու հաշվարկներում ցույց տրված պետական բյուջե վճարման ենթակա հարկերն ու վճարները ոչ ամբողջությամբ է վճարել պետական բյուջե: Այսպես․
- Շահութահարկի գծով 2012թ.-ի հաշվետու տարվա կտրվածքով, 2012թ. շահութահարկի հաշվարկում ցույց է տրվել պետական բյուջե վճարման ենթակա՝ 1704495 դրամ: Իսկ 2013թ.-ի հաշվետու տարվա կտրվածքով, 2013թ. շահութահարկի հաշվարկում՝ 2262480 դրամ: Միաժամանակ պետք է նշել, որ շահութահարկի գծով ընկերության կողմից 2013 թվականի 2-րդ, 3-րդ 4-րդ և 2014 թվականի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ ու 4-րդ եռամսյակների համար հաշվարկվել է կանխավճար ընդամենը՝ 2655636 (2013թ.-ի համար՝ 1278368 + 2014թ.-ի համար՝ 1377268) դրամ: Հարկ է նշել, որ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությունը հաշվարկված շահութահարկի ու կանխավճարի դիմաց 02.02.2015 թվականի դրությամբ պետական բյուջե է վճարել ընդամենը՝ 2750838 դրամ, որի արդյունքում էլ 02.02.2015թ. դրությամբ պետական բյուջեի նկատմամբ ընկերության պարտքը կազմում է՝ 3158284 դրամ, որը տույժերով հանդերձ կազմում է ընդամենը՝ 4217196 (շահութահարկ՝ 3158284 + տույժեր՝ 1058912) դրամ:
- ԱԱՀ-ի գծով ընկերության կողմից, 2012թ.-ի 2-րդ եռամսյակից մինչև 2014 թվականի մայիս ամիսը ներառյալ ընկած ժամանակաշրջանի համար կազմած ու հաշվառման վայրի ՀՏ-ին ներկայացրած ԱԱՀ-ի հաշվարկներում ցույց տրված տվյալներով, ընկերությունը պետական բյուջեի նկատմամբ՝ 02.02.2015 թվականի դրությամբ պարտք չի ունեցել, դեռ ավելին ունեցել է 47275249 դրամ գումարի դեբետային գերավճար: Միաժամանակ պետք է նշել, որ ընկերությունը ԱԱՀ-ի գծով հաշվարկվող ժամանակաշրջանում ընդամենը պետական բյուջե է վճարել 250000 դրամ
- Եկամտային հարկի գծով հաշվարկված հարկերից ընկերությունը վճարել է ընդամենը՝ 939069 դրամ, որի արդյունքում էլ, պետական բյուջեի նկատմամբ ընկերության պարտքը եկամտային հարկի գծով 02.02.2015 թվականի դրությամբ կազմում է՝ 243379 դրամ, որը տույժերով հանդերձ կազմում է՝ 443537 (եկամտային հարկ՝ 243379 + տույժեր՝ 200158) դրամ:
- Պարտադիր սոցիալական ապահովության վճարի գծով հաշվարկված պետական բյուջե վճարման ենթակա գումարներից, ընկերությունը վճարել է ընդամենը՝ 394249 դրամ, որի արդյունքում էլ 02.02.2015 թվականի դրությամբ պետական բյուջեի նկատմամբ պարտք չի ունեցել: Սա զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից նշանակում է, որ ընկերությունը հաշվարկած ու հաշվարկներում ցույց տրված պարտադիր սոց. ապահովության վճարներն ամբողջությամբ վճարել է պետական բյուջե:
Նախաձեռնողի կողմից առաջադրված՝ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության կողմից ինչպիսի՞ հարկային հաշվետվություններ են ներկայացվել ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 1.220.198.124 ՀՀ դրամ արժողությամբ ապրանքներ <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերությունից իբր ձեռք բերելու գործարքների վերաբերյալ: Դրանց հետ կապված կատարվե՞լ են նվազեցումներ, հարկեր և տուրքեր վճարվե՞լ են, թե ոչ, եթե վճարվել են, ապա ի՞նչ չափով և որքա՞ն են կազմում նվազեցումները, դրանցից բխող տույժերն ու տուգանքները:>> հարցի շրջանակներում կատարված վերլուծությունից ու հաշվարկներից ելնելով, սույն փորձաքննությամբ զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից դիտվում է, որ.
ա/ <<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից 2013թ. ապրիլի 16-ից մինչև 2014թ. օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակաշրջանում, առանց ապրանքների մատակարարման ԱԱՀ-ով հանդերձ հաշվարկված՝ 1220198124 դրամ արժողությամբ ապրանքներ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկե-րությանն իբր իրացնելու վերաբերյալ թվով 129 (հարյուր քսանինը) հատ կեղծ հարկային հաշիվներ կազմելու և դրանք հարկային մարմնին ներկայացնելու հետևանքով, <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությունում, զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից հնարավորություն է ստեղծվել, որպեսզի <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությունը 2013-2014թթ. կազմած ու հաշվառման վայրի ՏՀՏ-ին ներկայացրած հարկերի հաշվարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում, կոնկրետ դեպքում 2013թ.-ի շահութահարկի և 2013-2014թթ. ԱԱՀ-ի հաշվարկներում համախառն եկամտից նվազեցման ենթակա ծախսերի և ԱԱՀ-ի կրեդիտից նվազեցման (հաշվանցման) ենթակա գումարների վերաբերյալ ոչ ճիշտ, այսինքն աղավաղված տվյալներ մտցնելու միջոցով նվազեցնի պետական բյուջե վճարման ենթակա շահութահարկը՝ 30507200 դրամ գումարի չափով, իսկ ԱԱՀ-ն՝ 202493726 դրամ գումարի չափով:
բ/ <<ա>> կետում նշված պետական բյուջե վճարման ենթակա շահութահարկից՝ 30507200 դրամ գումարի չափով կատարված նվազեցումից բխող տույժերն ու տուգանքները համապատասխանաբար կազմում են՝ 16702692 դրամ և 18304320 դրամ, ընդամենը՝ 35007012 դրամ:
գ/ <<ա>> կետում նշված պետական բյուջե վճարման ենթակա ԱԱՀ-ի գումարից՝ 202493726 դրամ գումարի չափով կատարված նավզեցումից բխող տույժերն ու տուգանքները համապատասխանաբար կազմում են՝ 53072313 դրամ և 112482145 դրամ, ընդամենը՝ 165554458 դրամ:
դ/ Շահութահարկի ու ԱԱՀ-ի գծով կատարված՝ ընդամենը՝ 233000926 դրամ գումարի նվազեցումները և դրանից բխող տույժերն ու տուգանքները միասին կազմում են՝ 433562396 [հարկեր՝ 233000926 (շահութահարկ՝ 30507200 + ԱԱՀ՝ 202493726) + տույժեր՝ 69775005 + տուգանքներ՝ 130786465] դրամ:
<<Չանախչյան>> ՍՊ ընկերության կողմից վերը նշված ժամանակաշրջանում առանց ապրանքների մատակարարման ԱԱՀ-ի հետ հաշվարկված 1.220.198.124 ՀՀ դրամ արժողությամբ ապրանքներ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությանն իբր իրացնելու վերաբերյալ թվով 129 կեղծ հարկային հաշիվներ կազմելու, դրանք հարկային մարմնին ներկայացնելու և <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության կողմից դրանց վերաբերյալ հարկային հաշվետվություններ ներկայացնելու հետևանքով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությանը վերաբերող մասով պետությանը պատ-ճառած վնասի չափը կազմում է՝ 233000926 դրամ, իսկ դրանից բխող տույժերն ու տուգանքները համապատասխանաբար կազմում են՝ տույժեր՝ 69775005 դրամ և տուգանքներ՝ 130786465 դրամ: Սա նշանակում է, որ պատճառված վնասի չափը և դրանից բխող տույժերն ու տուգանքները միասին կազմում են ընդամենը՝ 433562396 (պետությանը պատճառված վնաս` 233000926 + պատճառված վնասից բխող տույժեր` 69775005 + պատճառված վնասից բխող տուգանքներ` 130786465) դրամ:
Նախաձեռնողի կողմից առաջադրված՝ <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության պետական բյուջե լրացուցիչ վճարման ենթակա հարկերը, տուրքերը և պարտադիր այլ վճարները հաշվապահական ու հարկային հաշվառման ոլորտներում գործող ո՞ր նորմատիվ ակտերի պահանջների խախտման հետևանքով են առաջացել, այդ խախտումներն ուղղված են պետական բյուջե վճարման ենթակա հարկերի, տուրքերի և պարտադիր այլ վճարների գումարների նվազեցմանը:>> հարցի շրջանականերում կատարված վերլուծությունից ու հաշվարկներից ելնելով, սույն փորձաքննությամբ զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից դիտվում է, որ
ա/ ՀՀ ֆինանսների նախարարի 08.09.2014թ-ի թիվ 5010646 հանձնարարգրի համաձայն, ՀՀ ՖՆ-ի ՕՀՎ-ի աշխատակիցների կողմից <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությունում բյուջեի հետ փոխհարաբերությունների և հարկային մարմնի կողմից վերահսկվող ՀՀ օրենսդրության առանձին պահանջների կատարման ճշտության ստուգման արդյունքում 17.02.2015թ.-ի ամսաթվով կազմված թիվ 5010646 ստուգման ակտում արձանագրված դրվագներով, նախաձեռնողի կողմից թիվ 58209014 քրեական գործի շրջանակներում փորձագետներին տրամադրված նյութերում, <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության հարկային գործում գտնվող փաստաթղթերում արտացոլված տվյալներով և ընկերության հաշվառման վայրի ՀՏ-ի կողմից ընկերության համար ըստ հարկատեսակների ու վճարների վարվող անձնական հաշվի քարտերում կատարված գրանցումներով՝ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման ոլորտում գործող ու նախաձեռնողի կողմից առաջադրված հարցերին վերաբերվող նորմատիվ ակտերի պահանջների շրջանակներում կատարված ճշգրտումներով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերությունում ստուգվող ժամանակաշրջանի կտրվածքով տույժ և տուգանքներով հանդերձ առաջանում են ընդամենը՝ 2378934630 դրամ։
Հարկ է նշել, որ 2013թ.-ի կտրվածքով ԱԱՀ-ի գծով ստուգմամբ և սույն փորձաքննությամբ հաշվարկված լրացուցիչ 18343333 դրամ ԱԱՀ-ի գումարից նվազեցվել (հաշվանցվել) է ստուգմամբ հաշվարկված և սույն փորձաքննությամբ զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից հիմնավոր դիտված 2013 թվականի մայիս ամսվա կտրվածքով ընկերությունում առաջացած հաշվանցման՝ բյուջե վճարման ենթակա՝ 474600 դրամ գումարը, որի արդյունքում էլ 2013 թվականի լրացուցիչ ԱԱՀ-ի ընդհանուր գումարը կազմում է՝ 17868733(18343333 - 474600) դրամ:
բ/ Վերոգրյալ լրացուցիչ հարկային պարտավորություններն առաջացել են ստորև բերված ժամանակահատվածներում և թույլ տրված խախտումների հետևանքով.
Շահութահարկի գծով 52526558 դրամ գումարի չափով լրացուցիչ հարկը, որը տույժ և տուգանքներով հանդերձ կազմում է ընդամենը 112800784 (շահութահարկ՝ 52526558 + տույժեր՝ 28758291 + տուգանքներ՝ 31515935) դրամ, առաջացել է ընկերության կողմից 2013 թվականի հաշվետու տարվա համար կազմված ու հաշվառման վայրի ՀՏ-ին ներկայացրած շահութահարկի հաշվարկում, այսինքն հարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթում 2013 թվականի համախառն եկամտի և դրանից նվազեցման ենթակա ծախսերի վերաբերյալ, <<Շահութահարկի մասին>> ՀՀ օրենքի 7-րդ հոդվածի 1-ին կետի՝ <<Համախառն եկամուտը հաշվետու տարում հարկատուի բոլոր եկամուտների հանրագումարն է` անկախ դրանց uտացման աղբյուրներից:>> և նույն օրենքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի՝ <<Հարկվող շահույթը որոշելիu համա-խառն եկամուտը նվազեցվում է դրա uտացման հետ կապված անհրաժեշտ և փաuտաթղթերով հիմնավորված ծախuերի չափով:>>, <<Հարկերի մասին>> ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի 6-րդ պարբերության՝ <<Անապրանք փաuտաթղթերը հարկ վճարողների կողմից հարկերի հաշվարկման և (կամ) վճարման ենթակա հարկային պարտավորությունների նվազեցման և (կամ) հաշվանցումներ կատարելու հիմք չեն կարող հանդիuանալ>> պահանջների խախտմամբ՝ ոչ ճիշտ, այսինքն զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից աղավաղված տվյալներ մտցնելու միջոցով հարկվող շահույթը նվազեցնելու հետևանքով:
ԱԱՀ-ի գծով 422710967 դրամ գումարի չափով լրացուցիչ հարկը, որը տույժ և տուգանքներով հանդերձ կազմում է ընդամենը 816527916 (հարկ՝ 422710967 + տույժ՝ 152838912 + տուգանք՝ 240978037) դրամ, առաջացել է ընկերության կողմից 2012թ.-ի 3-րդ եռամսյակի և 2013թվականի մարտ, ապրիլ, օգոստոս, սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր, ինչպես նաև 2014թ. հունվար, փետրվար, մարտ և մայիս ամիսների համար կազմված ԱԱՀ-ի հաշվարկներում, այսինքն հարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում, <<ԱԱՀ-ի մասին>> ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 1-ին կետի՝ <<Uույն oրենքի համաձայն ԱԱՀ վճարող անձինք հաշվետու ժամանակաշրջանում պետական բյուջե են վճարում այդ ժամանակաշրջանում իրականացված հարկվող գործարքների (գործառնությունների) հարկվող շրջանառության նկատմամբ հաշվարկված ԱԱՀ-ի գումարը, որից հաշվանցվում (պակաuեցվում) են` 1) արտադրական և այլ առեւտրային նպատակներով հանրապետության տարածքում հաշվետու ժամանակաշրջանում ձեռք բերված այն ապրան-քների և uտացված այն ծառայությունների գծով մատակարարների կողմից դուրu գրված հարկային հաշիվներում առանձնացված ԱԱՀ-ի գումարների չափով (բացառությամբ uույն oրենքով uահմանված դեպքերի), որոնց դիմաց բանկի կամ փոuտի միջոցով մատակարարի բանկային հաշվին կատարվել է վճարում, բացառությամբ uույն հոդվածով uահմանված դեպքերի:…>>, նույն օրենքի 23-րդ հոդվածի 2-րդ կետի՝ <<Uույն oրենքի համաձայն ԱԱՀ վճարող անձինք հաշվետու ժամանակաշրջանում պետական բյուջե են վճարում այդ ժամանակաշրջանում իրականացված հարկվող գործարքների (գործառնությունների) հարկվող շրջանառության նկատմամբ հաշվարկված ԱԱՀ-ի գումարը, որից հաշվանցվում (պակաuեցվում) են`… 2) հանրապետության տարածք ներմուծված ապրանքների համար, oրենքով uահմանված կարգով և չափերով, Հայաuտանի Հանրապետության մաքuային մարմինների կողմից գանձված (գանձման ենթակա) ԱԱՀ-ի գումարների չափով, եթե uույն oրենքով նախատեuված է ԱԱՀ-ի գանձում ապրանքների ներմուծման պահին:…>>, <<Հարկերի մասին>> ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի 6-րդ պարբերության՝ <<Անապրանք փաuտաթղթերը հարկ վճարողների կողմից հարկերի հաշվարկման և (կամ) վճարման ենթակա հարկային պարտավորությունների նվազեցման և (կամ) հաշվանցումներ կատարելու հիմք չեն կարող հանդիuանալ:>> պահանջների խախտմամբ՝ ԱԱՀ-ի կրեդիտից նվազեցման (հաշվանցման) ենթակա գումարների վերաբերյալ ոչ ճիշտ, այսինքն զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից աղավաղված տվյալներ մտցնելու միջոցով ԱԱՀ-ի կրեդիտից նվազեցման ենթակա գումարները անհիմն կերպով ավելացնելու հետևանքով:
Եկամտային հարկի գծով 106825521 դրամ գումարի չափով լրացուցիչ հարկը, որը տույժ և տուգանքներով հանդերձ կազմում է ընդամենը 229407806 (հարկ՝ 106825521 + տույժ՝ 58486973 + տուգանք՝ 64095312) դրամ, առաջացել է ընկերության կողմից կազմված ու հաշվառման վայրի ՀՏ-ին 2013 թվականի համար ներկայացված եկամտային հարկի հաշվարկներում, այսինքն հարկման համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում, <<Եկամտային հարկի մասին>> ՀՀ օրենքի 12-րդ հոդվածի 2-րդ կետի 1-ին ենթակետի՝ <<Հարկային գործակալը հարկի պահում (գանձում) չի իրականացնում, եթե` 1) վճարվող եկամուտները ձեռնարկատիրական գործունեության (ապրանքների մատակարարման, աշխատանքների կատարման, ծառայությունների մատուցման) արդյունք են, և հարկային գործակալի հետ կնքվում է քաղաքացիաիրավական գրավոր պայմանագիր` նշելով հարկ վճարողի հաշվառման համարը (ՀՎՀՀ), անձնագրի տվյալները, Հայաuտանի Հանրապետությունում բնակության հաuցեն և ձեռնարկատիրական գործունեության իրականացման պետական գրանցման վկայականի համարը կամ պետական հաշվառման համարը, կամ…>> պահանջների խախտմամբ, ոչ ճիշտ, այսինքն զուտ հաշվապահական հաշվառման տեսանկյունից աղավաղված տվյալներ մտցնելու, կոնկրետ դեպքում նախատեսված ձևով գրավոր պայմանագիր չկնքելու կամ ֆիզիկական անձի հետ քաղաքացիաիրավական գրավոր պայմանագիրը (անձնագրի տվյալների և ՀՀ-ում բնակության (հաշվառման) հասցեի պարտադիր նշումով) չկնքելու պայմաններում ֆիզիկական անձանցից ձեռք բերված ապրանքների դիմաց վճարված եկամուտներից 11% դրույքաչափով եկամտային հարկ չհաշվարկելու և ցույց չտալու հետևանքով:
1220198124 դրամ տուգանքը, թե ստուգմամբ և թե սույն փորձաքննությամբ հաշվարկվել է <<Հարկերի մասին>> ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի 4-րդ պարբերության՝ <<Անապրանք փաuտաթղթեր դուրu գրված և ձեռք բերած անձանց նկատմամբ կիրառվում է տուգանք` գործարքի (մատակարարված ապրանքի, մատուցված ծառայության կամ կատարված աշխատանքի) փաuտացի կատարումը հավաuտող` կազմված փաuտաթղթում նշված էական պայմանների (այդ թվում` դրանցից որևէ մեկի) 20 և ավելի տոկոu շեղման դեպքում` շեղման (դրամական արտահայտությամբ) 100 տոկոuի չափով, բայց ոչ պակաu 1 միլիոն դրամից>> պահանջների խախտմամբ, թվով 129 հատ էլեկտրոնային հարկային անապրանք հաշիվներ ստանալու և դրանք նույն օրենքի նույն հոդվածի 6-րդ պարբերության՝ <<Անապրանք փաuտաթղթերը հարկ վճարողների կողմից հարկերի հաշվարկման և (կամ) վճարման ենթակա հարկային պարտավորությունների նվազեցման և (կամ) հաշվան-ցումներ կատարելու հիմք չեն կարող հանդիuանալ>>։ պահանջների խախտմամբ, հարկերի հաշվարկման ժամանակ օգտագործելու հետևանքով:
գ/ Վերոգրյալ <<բ>> կետում նշված խախտումները, զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից ուղղված են եղել ընկերության կողմից պետական բյուջե վճարման ենթակա շահութահարկի, ԱԱՀ-ի և եկամտային հարկի նվազեցմանը:
ՀՀ ֆինանսների նախարարության օպերատիվ հետախուզության վարչության մասնագետների կողմից կազմված N5010646 ստուգման ակտով արձանագրված պետությանը պատճառված վնասի չափերը և հարկային պարտավորությունների հաշվարկը բխում է ՀՀ հարկային օրենսդրության պահանջներից, քանի որ դրանք ամբողջ ծավալով և ճիշտ մեթոդով են հաշվարկվել:

5. Առաջին ատյանի դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է.
<<(...)Ստուգելով ամբաստանյալ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ մեղադրանքի մասով նա ենթակա է արդարացման` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ:
(...) Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն ամբաստանյալի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքը:
Դատարանի վերոգրյալ եզրահանգումները բխում են հետևյալ փաստական հանգամանքներից.
Մեղադրանքի հիմքում նախաքննական մարմնի կողմից դրված վերը նշված ապացույցները որևէ կերպ չեն հիմնավորում և ապացուցում, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը օրինականացրել է հանցավոր ճանապարհով ստացված առանձնապես խոշոր չափերով գույք, այսինքն հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքը փոխարկել է կամ փոխանցել է՝ նպատակ ունենալով թաքցնել կամ խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումը:
Դատարանի վերոգրյալ եզրահանգումը բխում է հետևյալից.
Ամբաստանյալ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքը կատարելու մեջ ինչպես նախաքննության ընթացքում այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, մեղադրող ցուցմունքներ չեն տրվել, ինչպես նաև քրեական գործով ձեռք բերված որևէ ապացույց չի հիմնավորում Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքը կատարելու մեջ:
Բացի այդ նախաքննության ընթացքում Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի վեաբերյալ որևէ դիրքորոշում չի հայտնել, իսկ դատաքննության ընթացքում չի ընդունել իրեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրեն առաջադրված մեղադրանքը:
Դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված վերը նշված ապացույցներին արձանագրում է, որ վերը նշաված ապացույցներով հաստատվում է միայն այն, որ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը, հանդիսանալով <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊԸ-ի հիմնադիրն ու տնօրենը, ինչպես նաև որոշակի ժամանակահատվածում փաստացի ղեկավարելով այդ ընկերության գործունեությունը, 2012 թվականի փետրվարից մինչև 2014 թվականի հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում ընկերության կողմից իրականացված առևտրային գործունեության արդյունքում առաջացած պարտադիր վճարներից խուսափելու նպատակով, օրենսդրությամբ նախատեսված հարկման հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում` 2012-2014թ.թ. ավելացված արժեքի հարկի, 2013 թվականի շահութահարկի և եկամտային հարկի հաշվարկներում ներառել է ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ և չարամտորեն խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերով` 349.062.120 ՀՀ դրամ հարկերը վճարելուց։ Ինչպես նաև Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանն ընդունել է այն փաստը, որ իր ինքը չարամտորեն խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերով հարկերը վճարելուց, այսինքն ընդունել է իրեն վերագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարք: Այլ խոսքով` մեղադրանքի կողմի ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
(...) Ստուգելով ամբաստանյալ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ մեղադրանքի մասով նա ենթակա է արդարացման` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ:
(...) Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն ամբաստանյալի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքը:
Դատարանի վերոգրյալ եզրահանգումները բխում են հետևյալ փաստական հանգամանքներից.
Մեղադրանքի հիմքում նախաքննական մարմնի կողմից դրված վերը նշված ապացույցները որևէ կերպ չեն հիմնավորում և ապացուցում, որ ամբաստանյալ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը օժանդակել է Հովհաննես Գևորգյանին օրինականացնել հանցավոր ճանապարհով ստացված առանձնապես խոշոր չափերով գույքը։
Դատարանի վերոգրյալ եզրահանգումը բխում է հետևյալից.
Ամբաստանյալ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքը կատարելու մեջ ինչպես նախաքննության ընթացքում այնպես էլ դատաքննության ընթացքում՝ մեղադրող ցուցմունքներ չեն տվել, ինչպես նաև քրեական գործով ձեռք բերված որևէ ապացույց չի հիմնավորում Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքը կատարելու մեջ:
Բացի այդ նախաքննության ընթացքում Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը իրեն առաջադրված մեղադրանքի վեաբերյալ ցուցմունք է տվել և հայտնել է, որ չի ընդունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը՝ նույնը հայտնել է դատաքննության ընթացքում:
Դատարանը անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված վերը նշված ապացույցներին արձանագրում է, որ վերը նշավծ ապացույցներով հաստատվում է միայն այն, որ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը ծանոթի՝ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի կազմակերպմամբ, կեղծ ձեռնարկատիրություն իրականացնելու նպատակով իր կողմից ստեղծված առևտրային կազմակերպության անունից առանց ապրանքների մատակարարման տրամադրել է կեղծ փաստաթղթեր, որի հետևանքով պետությանը պատճառվել է առանձնապես խոշոր վնաս:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարք: Այլ խոսքով` մեղադրանքի կողմի ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (...)>>։

6. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով դատախազ Հ. Ենոքյանի` վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումը, ամբաստանյալներ Հ. Չանախչյանի, Հ. Գևորգյանի, պաշտպաններ Ա. Բաբայանի և Ա. Քալաշյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկությունները, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի դեկտեմբերի 25-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի փոխարկումը (կոնվերտացումը) կամ փոխանցումը (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում), որը նպատակ է ունեցել թաքցնել կամ խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել որևէ անձի, որպեսզի նա խուսափի իր կատարած հանցանքի համար պատասխանատվությունից, կամ գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, իրավունքները կամ պատկանելիությունը թաքցնելը կամ խեղաթյուրելը (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում) կամ գույք ձեռք բերելը կամ տիրապետելը կամ օգտագործելը կամ տնօրինելը (եթե այդ գույքի ստացման պահին հայտնի էր, որ այն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում)`
պատժվում է ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
(...)։
3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
(...)՝
պատժվում է ազատազրկմամբ` վեցից տասներկու տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
4. Սույն հոդվածում խոշոր չափ է համարվում հանցագործության պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհազարապատիկը գերազանցող գումարը (արժեքը), իսկ առանձնապես խոշոր չափ է համարվում հանցագործության պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի տասհազարապատիկը գերազանցող գումարը (արժեքը):
5. Սույն հոդվածի իմաստով հանցավոր ճանապարհով ստացված գույք է համարվում սույն օրենսգրքի 103.1-ին հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված գույքը, որն ուղղակի կամ անուղղակի առաջացել կամ ստացվել է սույն օրենսգրքով նախատեսված հանցագործությունների կատարման արդյունքում:»
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածին` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է. «(...) Քննարկվող հանցագործությունը դասվում է տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ուստի նշված քրեաիրավական արգելքի հիմնական նպատակն է հանցավոր ճանապարհով ստացված դրամական միջոցների կամ այլ գույքի չվերահսկվող շրջանառությունից պաշտպանել պետության տնտեսական համակարգը, ինչպես նաև պայքարել ոչ օրինաչափ եղանակով դրամական միջոցների (գույքի) ձեռքբերմանն ու դրանց օրինական (լեգալ) տեսք հաղորդելուն ուղղված հանցագործությունների դեմ:
(...) Քննարկվող հանցագործության անմիջական օբյեկտն է օրինական գույքային և դրամավարկային շրջանառության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները:
Քննարկվող հանցագործության լրացուցիչ օբյեկտները բազմատեսակ են: Այդպիսիք կարող են լինել հասարակական անվտանգության շահերը (եթե հանցավոր եկամուտների օրինականացումը կապված է կազմակերպված հանցավոր խմբավորումների գործունեության հետ), բնակչության առողջությունը (եթե հանցագործության առարկա են զենքը, թմրանյութերը և այլն), պետական ծառայության շահերի ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները (եթե առկա է պաշտոնեական դիրքի օգտագործում) և այլն:
11. Հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում հանցագործության առարկա կարող են լինել դրամական միջոցները, արժեթղթերը, ցանկացած գույք կամ գույքային իրավունք, որը ձեռք է բերվել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ այլ երկրներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածն ուղղակիորեն սահմանում է գույքի ստացման եղանակը` հանցավոր ճանապարհով, այսինքն` քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման արդյունքում: (...)
Ընդ որում, վերջինը պետք է ժամանակային առումով նախորդի հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացմանը, և դրա արդյունքում ձեռք բերված գույքը պետք է հանդիսանա նշված հանցակազմի առարկա: Նախորդող հանցագործության բացակայությունը բացառում է հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի գոյությունը, ուստի նմանատիպ գործերով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նախ պետք է հաստատված համարի նախորդող հանցագործության դեպքը, ինչպես նաև փողերի լվացման առարկա հանդիսացող գույքի` նախորդող հանցագործության արդյունքում ձեռք բերված լինելու հանգամանքը:
Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ տվյալ դեպքում պարտադիր չէ նախորդող հանցագործության վերաբերյալ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռի առկայությունը, ինչպես նաև պարտադիր չէ, որ հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման մեջ մեղադրվող անձը որևէ առնչություն ունենա նախորդող հանցագործության հետ: Հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման համար անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցը լուծելիս պետք է ապացուցվի, որ գույքը ստացվել է հանցավոր ճանապարհով և որ անձը գիտակցել ու նախատեսել է դրա՝ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված լինելը:
(...)14. Քննարկվող հանցակազմն ունի բարդ և այլընտրանքային օբյեկտիվ կողմ: Արարքը որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում որակելու հիմքում ընկած է այն նախապայմանը, որ գույքի և գույքային իրավունքների հետ կապված գործողությունները կատարվում են` գիտակցելով դրանց` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված լինելու հանգամանքը և հետապնդելով հատուկ նպատակ` թաքցնել կամ քողարկել գույքի (գույքային իրավունքի) հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել հանցակցին խուսափելու իրավական հետևանքներից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի վերլուծությունից հետևում է, որ քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հետևյալ գործողություններով.
ա) հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի փոխարկում (կոնվերտացում) կամ փոխանցում (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում), որը նպատակ է ունեցել թաքցնել կամ խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել որևէ անձի, որպեսզի նա խուսափի իր կատարած հանցանքի համար պատասխանատվությունից,
բ) գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, իրավունքները կամ պատկանելությունը թաքցնել կամ խեղաթյուրել (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում),
գ) գույք ձեռք բերել կամ տիրապետել կամ օգտագործել կամ տնօրինել (եթե այդ գույքի ստացման պահին հայտնի էր, որ այն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում):
Փողերի լվացման հանցակազմը ձևական է, այն ավարտված է համարվում վերը նշված գործողություններից որևէ մեկի կատարման պահից:
15. Հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման համար պատասխանատվություն նախատեսող քրեաիրավական նորմը գնահատելով` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դրա ոչ հստակ ձևակերպումը որոշ դեպքերում կարող է դժվարություններ առաջացնել հանցակազմի կիրառման, ինչպես նաև հարակից հանցակազմերից սահմանազատման առումով:
Խոսքը մասնավորապես վերաբերում է հետևյալ ձևակերպմանը. «(…) կամ գույք ձեռք բերելը կամ տիրապետելը կամ օգտագործելը կամ տնօրինելը (եթե այդ գույքի ստացման պահին հայտնի էր, որ այն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում)», որի տառացի մեկնաբանության արդյունքում ստացվում է, որ եթե անձը հանցագործության արդյունքում ստացված միջոցները ձեռք է բերում և օգտագործում է իր անձնական կարիքները բավարարելու համար, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի վերոնշյալ պայմանի ուժով մեխանիկորեն դառնում է քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ: Նման մոտեցումը չի համապատասխանում գույքի օրինականացման էությանը, քանի որ տվյալ պարագայում բացակայում է այն «լվանալուն» ուղղված դիտավորությունը: Այլ կերպ՝ անձը դիտավորություն չի ունեցել օրինական շրջանառության մեջ դնել հանցավոր ճանապարհով ստացված միջոցները, այլ ընդամենը ցանկացել է օգտվել դրանցից, քանի որ ի վերջո հանցագործությունը կատարվել է հենց այդ միջոցները ձեռք բերելու և դրանցից օգտվելու նպատակով:
Այս դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի դիսպոզիցիան օբյեկտիվ կողմից կարող է համընկնել հանցագործության օժանդակության հետ, եթե գույքի ձեռքբերումը եղել է նախապես խոստացված, կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի հետ, եթե գույքի ձեռքբերումը նախապես խոստացված չի եղել:
Մինչդեռ տվյալ դեպքում անձը հանցավոր գործունեության արդյունքում ստացված գույքի հետ կապված բոլոր գործողությունները կատարում է մեկ դիտավորությամբ, այն է` համապատասխան միջոցների ծագման իրական աղբյուրը քողարկել կամ խեղաթյուրել և դրանց հաղորդել օրինական տեսք:
16. Հիմք ընդունելով սույն որոշման նախորդ կետում շարադրված հիմնավորումները` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածում լիարժեք հստակեցված չէ այս հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի գլխավոր, էական հատկանիշը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նկարագրված գործողությունների արդյունքում համապատասխան միջոցների ծագման իրական աղբյուրի քողարկման կամ խեղաթյուրման նպատակը:
Հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի գործնական կիրառումը պետք է կառուցվի այն եզրահանգման վրա, որ քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշն իրենում պարունակում է հատուկ նպատակ` հանցավոր ճանապարհով ստացված միջոցների իրական աղբյուրները քողարկել, թաքցնել և այդ միջոցներն օրինական շրջանառության մեջ ներգրավել: Այդպիսի նպատակի բացակայությունը բացառում է այս հանցագործության հանցակազմի առկայությունը:
17. Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Հանցավորը գիտակցում է հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտն իր կողմից օրինականացնելու փաստը և ցանկանում է դա:
Փողերի լվացման սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած, մեղսունակ ֆիզիկական անձը, ով հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված դրամական միջոցների կամ այլ գույքի հետ ֆինանսական կամ այլ գործարքներ է կատարում կամ տվյալ նյութական արժեքները օգտագործում է ձեռնարկատիրական կամ այլ տնտեսական գործունեության համար (տե՛ս Արսեն Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0090/01/09 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ 5-րդ մասի հոդվածի համաձայն`
«5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:»։
Վերը նշված իրավակարգավորումների լույսի ներքո գնահատելով գործի փաստական հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանը վերահաստատում է Առաջին ատյանի դիրքորոշումն առ այն, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար չեն ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանի և Հրաչյա Չանախչյանի մեղավարությունն իրենց առաջադրված մեղադրանքներում հաստատված համարելու համար։
Վերաքննիչ դատարանի նման դիրքորոշումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ որևէ փաստական տվյալ Հովհաննես Գևորգյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ Հրաչյա Չանախչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու վերաբերյալ գործի նյութերում առկա չէ։
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ գործով ձեռք բերված, այդ թվում նաև մեղադրողի կողմից վերաքննիչ բողոքում մատնանշված, ապացույցներով՝ Հրաչյա Չանախչյանի նախաքննական ցուցմունքներով, փորձագետի՝ 2015 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ 14-3593 եզրակացությունով, «Չանախչյան» ՍՊ ընկերության կողմից «Մշո–Լայֆ» ՍՊ ընկերությանը ընդհանուր 1.220.198.124 ՀՀ դրամի ապրանքներ մատակարարելու վերաբերյալ կազմված 129 էլեկտրոնային հարկային հաշիվներով, վկաներ Արամայիս Ավետիսյանի, Ռազմիկ Գևորգյանի, Գևորգ Միլիտոնյանի, Աշոտ Բարսեղյանի, Լաերտ Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներով հաստատվում է.
- «Չանախչյան» ՍՊԸ-ի կողմից 2013 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև 2014 թվականի օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում, առանց ապրանքների փաստացի մատակարարման «Մշո–Լայֆ» ՍՊ ընկերության անվամբ 2013 թվականի ապրիլ և մայիս, ինչպես նաև 2014 թվականի մայիս և հունիս ամիսներին դուրս է գրվել 129 էլեկտրոնային հարկային հաշիվ՝ ընդհանուր 1.220.198.124 ՀՀ դրամ արժեքով /ներառյալ ԱԱՀ/,
-«Չանախչյան» ՍՊԸ-ի կողմից նշված ժամանակաշրջանում իրականացրած անապրանք գործարքներից գոյացած շրջանառությունից հարկեր և վճարներ չի հաշվարկվել, հաշվարկ-հաշվետվություններ չեն կազմվել ու Արմավիրի տարածքային հարկային տեսչություն գրանցվելու համար չեն ներկայացվել,
-դուրս գրված 129 էլեկտրոնային կեղծ հաշիվների հիման վրա Հովհաննես Գևորգյանը <<Մշո-Լայֆ>> ՍՊ ընկերության 2013 թվականի շահութահարկի և 2013-2014թթ. ԱԱՀ-ի հաշվարկներում ներառել են ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ և չարամտորեն խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերի` 233.000.926 ՀՀ դրամի հարկեր վճարելուց,
-«Մշո-Լայֆ» ՍՊԸ 2012 թվականի փետրվարից մինչև 2014 թվականի հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում իր կողմից իրականացված առևտրային գործունեության արդյունքում առաջացած պարտադիր վճարներից խուսափելու նպատակով, օրենսդրությամբ նախատեսված հարկման հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում 2012-2014 թվականների ԱԱՀ, 2013 թվականի շահութահարկի և եկամտային հարկի հաշվարկներում ներառել է ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ, ինչի արդյունքում ընկերությունը խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ 349.062.120 ՀՀ դրամ հարկերը վճարելուց։
-2013 թվականի ապրիլի 30-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում, «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղում բացված «Մշո-Լայֆ» ՍՊԸ-ի բանկային հաշվից «Մշո-Լայֆ» ՍՊ ընկերությունը տնօրեն և փաստացի ղեկավար Հովհաննես Գևորգյանի կողմից ընդհանուր 1.423.011.587 /ներառյալ վերը նշված 349.062.120 և 233.000.926 ՀՀ դրամը/ՀՀ դրամը փոխանցվել է նույն մասնաճյուղում սպասարկվող «Չանախչյան» ՍՊԸ բանկային հաշվեհամարին, որը Հրաչյա Չանախչյանի կողմից կանխիկացվել և հանձնվել է Հովհաննես Գևորգյանին։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ թեև հաստատված է Հովհաննես Գևորգյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման արդյունքում ընդհանուր 582.063.046 ՀՀ դրամ հարկեր չվճարելու և այն <<Չանախչյան>> ՍՊԸ-ի <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲԸ բացված 11500197985100 հաշվեհամարին փոխանցված 1.423.011.587 ՀՀ դրամի մեջ ներառված լինելու հանգամանքը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Գևորգյանի գործողությունները չեն կարող որակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Հրաչյա Չանախչյանինը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է նման հետևության հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հովհաննես Գևորգյանը հստակ գիտակցել է վերը նշված 582.063.046 ՀՀ դրամի գոյացման աղբյուրը, այն հանցավոր ճանապարհով ձեռքբերելը, սակայն որևէ տվյալ Հովհաննես Գևորգյանի՝ այն օրինական շրջանառության մեջ ներգրավվելու նպատակի վերաբերյալ առկա չէ։ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ փաստական հանգամանքները չեն վկայում <<լվանալուն>> ուղղված դիտավորության առկայության մասին։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Հովհաննես Գևորգյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունները կատարվել են հենց 582.063.046 ՀՀ դրամի չափով հարկերից խուսափելու նպատակով և հստակ գիտակցելով դրանց ձեռքբերման եղանակը և աղբյուրը` ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին չի կարող վերագրվել հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի օրինականացման կատարում: Վերոգրյալի հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանը հաստատված չի համարում նաև Հրաչյա Չանախչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի կատարումը:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի մնացած պատճառաբանություններին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք անհիմն են, չեն բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից, Առաջին ատյանի դատարանն ապացույցները ստուգել և գնահատել է պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում և հանգել է հիմնավոր եզրահանգման ամբաստանյալների անմեղության վերաբերյալ, ուստի Առաջին ատյանի դատական ակտը բեկանելու հիմքեր չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն`
«Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։»
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ՎԲ-107/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) Արարքը հանցավոր է ճանաչվում միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ: Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունն անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ»:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ինչպես նաև ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին ու դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են Ս. Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մեկ այլ` Մ. Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ. Հովհաննիսյանի և Ա. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. «Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: (…)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա. Ավագյանի և Վ. Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
Նույն որոշման մեջ անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հարցին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Այսպիսով, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, նաև Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլատրելի ճանաչված ապացույցների վերլուծության և գնահատման արդյունքում, մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալների` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալներ Հովհաննես Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Հրաչյա Չանախչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքները հաստատող ապացույցների բավարար ամբողջություն չի ստեղծվում, ուստի ապացուցված չէ ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանի կողմից իրեն մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Հրաչյա Չանախչյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարումը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հովհաննես Գևորգյանի և Հրաչյա Չանախչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Խափանման միջոցները հարկադրանքի միջոցներ են, որոնք կիրառվում են կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ` քրեական գործով վարույթի ընթացքում նրանց ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատարանը, դատախազը, քննիչը կամ հետաքննության մարմինը խափանման միջոց կարող են կիրառել միայն այն դեպքում, երբ քրեական գործով ձեռք բերված նյութերը բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ կասկածյալը կամ մեղադրյալը կարող է`
1) թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից.
2) խոչընդոտել մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը` քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով առանց հարգելի պատճառների չներկայանալու կամ այլ ճանապարհով.
3) կատարել քրեական օրենքով չթույլատրված արարք.
4) խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց.
5) խոչընդոտել դատարանի դատավճռի կատարմանը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. անհրաժեշտության դեպքում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից խափանման միջոցը կարող է փոխվել:
2. խափանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրաժեշտությունը:
3. կալանավորման և գրավի ձևով դատարանի ընտրած խափանման միջոցը կարող է փոփոխվել և վերացվել դատարանի կողմից (...)>>:
01.11.2018 թվականին ընդունվել և 06.11.2018 թվականին ուժի մեջ է մտել <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքը (այսուհետ նաև` <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 01.11.2018 թվականի ՀՀ օրենք), որի 2-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն`
<<3. Համաներում հայտարարելով` պատժից ազատել նախկինում դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար ազատազրկման ձևով պատիժ չկրած կամ կրած, սակայն դատվածություն չունեցող անձանց, որոնք դատապարտվել են`
1) առավելագույնը վեց տարի ժամկետով ազատազրկման և սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ կրել են ոչ պակաս, քան նշանակված պատժի մեկ երրորդը.
(...)>>:
Ամբաստանյալ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի և Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԿԴ/0161/01/15 դատավճռի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ վերջինը դատապարտվել է ազատազրկման` 6 /հինգ/ տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2014 թվականի հուլիսի 04-ից, իսկ Հրաչյա Չանախչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Հ.Գևորգյանը և Հ. Չանախչյանը սույն որոշումը կայացնելու` 2018 թվականի նոյեմբերի 16-ի դրությամբ, անազատության մեջ են գտնվել 4 տարի 6 ամիս 12 օր, այսինքն` անազատության մեջ են գտնվել Առաջին ատյանի դատարանի դատարանի 2017 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԿԴ/0161/01/15 դատավճռով համապատասխանաբար 6 տարի և 5 տարի 6 ամիս ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժների մեկ երրորդից ավելին, ինչից հետևում է, որ կոնկրետ դեպքում ամբաստանյալների նկատմամբ առերևույթ կիրառելի կլինի <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 01.11.2018 թվականի ՀՀ օրենքը:
Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալներ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի և Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի նկատմամբ առերևույթ կիրառելի կլինի <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 01.11.2018 թվականի ՀՀ օրենքը, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի և Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է փոփոխել և խափանման միջոց ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Վերաքննիչ դատարանի լիազորություններն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի 1-ին պարբերության համաձայն` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` մերժում է վերաքննիչ բողոքը` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 404-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
ՀՀ գլխավոր դատախազության ազգային անվտանգության մարմիններում քննվող թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված և կիբեռհանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ. Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Հովհաննես Էդիկի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրաչյա Օնիկի Չանախչյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 38-190-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԿԴ/0161/01/15 դատավճիռը՝ պատժի և քաղաքացիական հայցի մասով, թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալներ Հովհաննես Գևորգյանի և Հրաչյա Չանախչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխել և խափանման միջոց ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

Մ. ՊԱՊՈՅԱՆ