Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0158/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
3.5
Պատասխանող
Անդրանիկ Մարաբյան
Անդրանիկ Մարաբյան Կորյունի
Անդրանիկ Մարաբյան
Անդրանիկ Մարաբյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Վազգեն Ռշտունի
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Վազգեն Ռշտունի
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2016-01-13 | 14:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-17 | 16:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2015-10-20 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-09-23 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-08-06 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-07-13 | 15:00 | 1 | Չի կայացել |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0158/01/15
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Գ.Պողոսյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 հունվարի 2016թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Մանուկյանի
պաշտպան` Է.Աղաջանյանի
ամբաստանյալ` Ա.Մարաբյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13833514 քրեական գործը հարուցվել է 20.12.2014թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Գրիգորյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Նախաքննության մարմնի 2015թ. հունվարի 26-ի որոշմամբ Ա.Մարաբյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով:
3. Նախաքննության մարմնի 26.01.2015թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
4. Նույն մարմնի 26.01.2015թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ` երկու ամիս ժամանակով:
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հունվարի 26-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
6. Նախաքննության մարմնի 23.02.2015թ. որոշմամբ թիվ 13833514 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու հիմքով:
7. 06.06.2015թ. Ա.Մարաբյանը ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի բաժնի աշատակիցների կողմից հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին:
8. Նախաքննության մարմնի 06.06.2015թ. որոշմամբ թիվ 13833514 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
9. Նույն մարմնի 06.06.2015թ. որոշմամբ Ա.Մարաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով:
10. Նախաքննության մարմնի 08.06.2015թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ` որոշումը վերահաստատելու մասին:
11.Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունիսի 08-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
12. 16.06.2014թ. Ա.Մարաբյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի 19.06.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 03.07.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
14. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի դատավճռով Ա.Մարաբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Ա.Մարաբյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 06.06.2015թ.:
Ա.Մարաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
15. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմին հանձնելու միջոցով 09.12.2015թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը:
16. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.12.2014թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2015թ. դեկտեմբերի 29-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
17. Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2014թ. դեկտեմբերի 19-ին, ժամը 11.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի <<Սուրբ Սարգիս>> եկեղեցու հարակից գետնանցման մոտ նկատելով Երևան քաղաքի բնակիչներ 21.06.1999թ. ծնված Զարուհի Ռոստոմյանին, 16.06.2000թ. ծնված Ջեմմա Բալյանին և 15.08.1999թ. ծնված Մարիամ Հովհաննիսյանին, հետապնդել է նրանց, ապա մտնելով գետնանցում` ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած նշված դպրոցականների սեռական բնազդը գրգռելով, նրանց մոտ անառողջ սեռական հետաքրքրություն առաջացնելով` <<Վախ>>, իսկ այնուհետև` <<աղջիկներ կարողա ուզեք…>> արտահայտություններով զուգորդված ցուցադրել սեռական օրգանները և նրանց ներկայությամբ զբաղվել ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատելով` Զ.Ռոստոմյանը, Ջ.Բալյանը և Մ.Հովհաննիսյանը խուճապահար հեռացել են տարածքից:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
18. Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանը պատշաճ ուշադրություն չի դարձրել այն հանգամանքին, որ ինքը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել արագացված դատական քննություն և թույլ է տվել դատավարական նորմերի, մասնավորապես <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ, ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, հոդվածների, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի, 360-րդ, 365-րդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 9-րդ և 10-րդ հոդվածների խախտումներ:
Ճիշտ է, դատարանը իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել այն հանգամանքը, որ ինքը համաձայնվել է մեղադրանքի հետ, զղջացել է կատարած հանցանքի համար, իր պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, խնդրել է արագացված դատաքննություն, այնուամենայնիվ իր նկատմամբ խիստ պատիժ է կիրառել:
19. Տեղյակ լինելով արագացված դատական քննության կարգին, հաշվի առնելով, որ չի կարող ապացույցներ ներկայացնել, բողոք բերած անձը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0158/01/15 դատավճիռը, նշանակել ավելի մեղմ պատիժ և այն պայմանականորեն չկիրառել:
4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալի նկատմամբ ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
21. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
/.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիաթյան հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։
22. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։
23. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը միջին ծանրության հանցագործություն է/, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի առնելով այն, որ նա համաձայնվել է մեղադրանքի հետ և զղջացել կատարած հանցանքի համար, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
24. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ իրեն վերագրվող հանցագործության համար նախատեսված համաչափ պատիժ նշանակելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
25. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալի նկատմամբ ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0158/01/15
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Գ.Պողոսյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 հունվարի 2016թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Մանուկյանի
պաշտպան` Է.Աղաջանյանի
ամբաստանյալ` Ա.Մարաբյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13833514 քրեական գործը հարուցվել է 20.12.2014թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Գրիգորյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Նախաքննության մարմնի 2015թ. հունվարի 26-ի որոշմամբ Ա.Մարաբյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով:
3. Նախաքննության մարմնի 26.01.2015թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
4. Նույն մարմնի 26.01.2015թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ` երկու ամիս ժամանակով:
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հունվարի 26-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
6. Նախաքննության մարմնի 23.02.2015թ. որոշմամբ թիվ 13833514 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու հիմքով:
7. 06.06.2015թ. Ա.Մարաբյանը ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի բաժնի աշատակիցների կողմից հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին:
8. Նախաքննության մարմնի 06.06.2015թ. որոշմամբ թիվ 13833514 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
9. Նույն մարմնի 06.06.2015թ. որոշմամբ Ա.Մարաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով:
10. Նախաքննության մարմնի 08.06.2015թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ` որոշումը վերահաստատելու մասին:
11.Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունիսի 08-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
12. 16.06.2014թ. Ա.Մարաբյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի 19.06.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 03.07.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
14. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի դատավճռով Ա.Մարաբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Ա.Մարաբյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 06.06.2015թ.:
Ա.Մարաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
15. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմին հանձնելու միջոցով 09.12.2015թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը:
16. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.12.2014թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2015թ. դեկտեմբերի 29-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
17. Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2014թ. դեկտեմբերի 19-ին, ժամը 11.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի <<Սուրբ Սարգիս>> եկեղեցու հարակից գետնանցման մոտ նկատելով Երևան քաղաքի բնակիչներ 21.06.1999թ. ծնված Զարուհի Ռոստոմյանին, 16.06.2000թ. ծնված Ջեմմա Բալյանին և 15.08.1999թ. ծնված Մարիամ Հովհաննիսյանին, հետապնդել է նրանց, ապա մտնելով գետնանցում` ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած նշված դպրոցականների սեռական բնազդը գրգռելով, նրանց մոտ անառողջ սեռական հետաքրքրություն առաջացնելով` <<Վախ>>, իսկ այնուհետև` <<աղջիկներ կարողա ուզեք…>> արտահայտություններով զուգորդված ցուցադրել սեռական օրգանները և նրանց ներկայությամբ զբաղվել ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատելով` Զ.Ռոստոմյանը, Ջ.Բալյանը և Մ.Հովհաննիսյանը խուճապահար հեռացել են տարածքից:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
18. Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանը պատշաճ ուշադրություն չի դարձրել այն հանգամանքին, որ ինքը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել արագացված դատական քննություն և թույլ է տվել դատավարական նորմերի, մասնավորապես <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ, ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, հոդվածների, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի, 360-րդ, 365-րդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 9-րդ և 10-րդ հոդվածների խախտումներ:
Ճիշտ է, դատարանը իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել այն հանգամանքը, որ ինքը համաձայնվել է մեղադրանքի հետ, զղջացել է կատարած հանցանքի համար, իր պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, խնդրել է արագացված դատաքննություն, այնուամենայնիվ իր նկատմամբ խիստ պատիժ է կիրառել:
19. Տեղյակ լինելով արագացված դատական քննության կարգին, հաշվի առնելով, որ չի կարող ապացույցներ ներկայացնել, բողոք բերած անձը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0158/01/15 դատավճիռը, նշանակել ավելի մեղմ պատիժ և այն պայմանականորեն չկիրառել:
4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալի նկատմամբ ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
21. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
/.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիաթյան հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։
22. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։
23. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը միջին ծանրության հանցագործություն է/, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի առնելով այն, որ նա համաձայնվել է մեղադրանքի հետ և զղջացել կատարած հանցանքի համար, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
24. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ իրեն վերագրվող հանցագործության համար նախատեսված համաչափ պատիժ նշանակելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
25. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալի նկատմամբ ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ԵԿԴ/0158/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
17 նոյեմբերի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
տուժողներ Զ.ՌՈՍՏՈՄՅԱՆԻ
Մ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ջ.ԲԱԼՈՅԱՆԻ
տուժողների օրինական
ներկայացուցիչներ Հ.ՌՈՍՏՈՄՅԱՆԻ
Ս.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ա.ԲԱԼՈՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՄԱՐԱԲՅԱՆԻ
պաշտպան Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի` ծնված 06.02.1958թ-ին Թալինի շրջանի Արագած գյուղում, ազ-գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, աշխատել է մաս-նավոր շինարարություններում՝ որպես վերանորոգող, դատվածություն չունեցող, հաշվառված է` ք.Հրազդան, Միկրոշրջան, 262-րդ շենք, բնակարան հ. 28, արգելանքի տակ է 2015թ. հունիսի 6-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Մարաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 11։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի «Սուրբ Սարգիս» եկեղե-ցու հարակից գետնանցման մոտ նկատելով Երևան քաղաքի բնակիչներ, 21.06.1999թ. ծնված՝ Զարուհի Հովհաննեսի Ռոստոմյանին, 16.06.2000թ. ծնված՝ Ջեմմա Արտեմի Բալոյանին և 15.08.1999թ. ծնված՝ Մարիամ Աշոտի Հովհաննիսյանին հետապնդել է նրանց, ապա մտնելով գետնանցում` ակհայտ տասնվեց տարին չլրացած նշված դպրոցականների սեռական բնազդը գրգռելով, նրանց մոտ անառողջ սեռական հետաքրքրություն առաջացնելով «Վախ», իսկ այնուհետև՝ «աղջիկներ կարողա ուզեք ...» արտահայտություններով զուգորդված ցու-ցադրել է սեռական օրգանները և նրանց ներկայությամբ զբաղվել ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատելով՝ Զ.Ռոստոմյանը, Ջ.Բալոյանը և Մ.Հովհաննիսյանը խուճապահար հեռացել են տարածքից»։
Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայաց-նում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե-ղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնե-լու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով, որ մեղադրողը մեղադը-րական եզրակացությունը հաստատելիս չի առարկել արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժող կողմը չառարկեց ամբաստանյալի միջնորդությանը։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատա-րանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության հա-մար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատա-կան քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատաս-խանավությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Մարաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան-րացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալները, նկատի ունենալով գործի փաստական հանգամանքները, հանցագործության կատարաման եղանակը և ելնելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 5-րդ« 10-րդ« 11-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատաս-խանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալը պետք է դատապարտվի ազատազրկման ու կրի պատիժը, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնե-լու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնվի անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկե-տով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմ-նարկում։
Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. հունիսի 6-ից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
17 նոյեմբերի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
տուժողներ Զ.ՌՈՍՏՈՄՅԱՆԻ
Մ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ջ.ԲԱԼՈՅԱՆԻ
տուժողների օրինական
ներկայացուցիչներ Հ.ՌՈՍՏՈՄՅԱՆԻ
Ս.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ա.ԲԱԼՈՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՄԱՐԱԲՅԱՆԻ
պաշտպան Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի` ծնված 06.02.1958թ-ին Թալինի շրջանի Արագած գյուղում, ազ-գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, աշխատել է մաս-նավոր շինարարություններում՝ որպես վերանորոգող, դատվածություն չունեցող, հաշվառված է` ք.Հրազդան, Միկրոշրջան, 262-րդ շենք, բնակարան հ. 28, արգելանքի տակ է 2015թ. հունիսի 6-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Մարաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 11։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի «Սուրբ Սարգիս» եկեղե-ցու հարակից գետնանցման մոտ նկատելով Երևան քաղաքի բնակիչներ, 21.06.1999թ. ծնված՝ Զարուհի Հովհաննեսի Ռոստոմյանին, 16.06.2000թ. ծնված՝ Ջեմմա Արտեմի Բալոյանին և 15.08.1999թ. ծնված՝ Մարիամ Աշոտի Հովհաննիսյանին հետապնդել է նրանց, ապա մտնելով գետնանցում` ակհայտ տասնվեց տարին չլրացած նշված դպրոցականների սեռական բնազդը գրգռելով, նրանց մոտ անառողջ սեռական հետաքրքրություն առաջացնելով «Վախ», իսկ այնուհետև՝ «աղջիկներ կարողա ուզեք ...» արտահայտություններով զուգորդված ցու-ցադրել է սեռական օրգանները և նրանց ներկայությամբ զբաղվել ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատելով՝ Զ.Ռոստոմյանը, Ջ.Բալոյանը և Մ.Հովհաննիսյանը խուճապահար հեռացել են տարածքից»։
Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայաց-նում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե-ղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնե-լու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով, որ մեղադրողը մեղադը-րական եզրակացությունը հաստատելիս չի առարկել արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժող կողմը չառարկեց ամբաստանյալի միջնորդությանը։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատա-րանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության հա-մար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատա-կան քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատաս-խանավությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Մարաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան-րացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալները, նկատի ունենալով գործի փաստական հանգամանքները, հանցագործության կատարաման եղանակը և ելնելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 5-րդ« 10-րդ« 11-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատաս-խանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալը պետք է դատապարտվի ազատազրկման ու կրի պատիժը, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնե-լու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնվի անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկե-տով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմ-նարկում։
Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. հունիսի 6-ից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0158/01/15
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 17-06-2015 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13833514 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Անդրանիկ Մարաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Երևան քաղաքի <<Սուրբ Սարգիս>> եկեղեցու հարակից գետնանցման մոտ նկատելով Երևան քաղաքի բնակիչներ 21.06.1999 ծնված Զարուհի Ռոստոմյանին, 16.06.2000թ. ծնված Ջեմմա Բալյանին և 15.08.1999թ. ծնված Մարիամ Հովհաննիսյանին հետապնդել է նրանց, ապա մտնելով գետնանցում` ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած նշված դպրոցականների սեռական բնազդը գրգռելով, նրանց մոտ անառողջ սեռական հետաքրքրություն առաջացնելով ցուցադրել սեռական օրգանները, ինչը նկատելով Զ. Ռոստոմյանը, Ջ. Բալյանը և Մ. Հովհաննիսյանը խուճապահար հեռացել են տարածքից: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Մարաբյան |
| Հայրանուն | Կորյունի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 142 Մաս 2 Կետ 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 3.5 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 17-06-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 19-06-2015 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 19-06-2015 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 19-06-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-07-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա. |
| Ազգանուն | Մանուկյանին |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Զարուհի |
| Ազգանուն | Ռոստոմյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մարիամ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ջեմմա |
| Ազգանուն | Բալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նկատի ունենալով, որ 2015թ. հուլիսի 13-ը հայտարարվել է ոչ աշխատանքային օր, 13.07.2015թ.` ժամը 15:00-ին նշանակված Անդրանիկ Մարաբյանի վերաբերյալ քրեական գործի քննությունը տեղափոխվել է: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-08-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Գոռ Առաքելյանի և մյուսների վերաբերյալ քրեական գործով Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով, 20.10.2015թ. ժամը 16:00-ին նշանակված Անդրանիկ Մարաբյանի վերաբերյալ քրեական գործի քննությունը տեղի չի ունեցել: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-11-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Մարաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 17-11-2015 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0158/01/15 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 17 նոյեմբերի 2015թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ տուժողներ Զ.ՌՈՍՏՈՄՅԱՆԻ Մ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Ջ.ԲԱԼՈՅԱՆԻ տուժողների օրինական ներկայացուցիչներ Հ.ՌՈՍՏՈՄՅԱՆԻ Ս.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ա.ԲԱԼՈՅԱՆԻ ամբաստանյալ Ա.ՄԱՐԱԲՅԱՆԻ պաշտպան Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի` ծնված 06.02.1958թ-ին Թալինի շրջանի Արագած գյուղում, ազ-գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, աշխատել է մաս-նավոր շինարարություններում՝ որպես վերանորոգող, դատվածություն չունեցող, հաշվառված է` ք.Հրազդան, Միկրոշրջան, 262-րդ շենք, բնակարան հ. 28, արգելանքի տակ է 2015թ. հունիսի 6-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Մարաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 11։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի «Սուրբ Սարգիս» եկեղե-ցու հարակից գետնանցման մոտ նկատելով Երևան քաղաքի բնակիչներ, 21.06.1999թ. ծնված՝ Զարուհի Հովհաննեսի Ռոստոմյանին, 16.06.2000թ. ծնված՝ Ջեմմա Արտեմի Բալոյանին և 15.08.1999թ. ծնված՝ Մարիամ Աշոտի Հովհաննիսյանին հետապնդել է նրանց, ապա մտնելով գետնանցում` ակհայտ տասնվեց տարին չլրացած նշված դպրոցականների սեռական բնազդը գրգռելով, նրանց մոտ անառողջ սեռական հետաքրքրություն առաջացնելով «Վախ», իսկ այնուհետև՝ «աղջիկներ կարողա ուզեք ...» արտահայտություններով զուգորդված ցու-ցադրել է սեռական օրգանները և նրանց ներկայությամբ զբաղվել ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատելով՝ Զ.Ռոստոմյանը, Ջ.Բալոյանը և Մ.Հովհաննիսյանը խուճապահար հեռացել են տարածքից»։ Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայաց-նում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե-ղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնե-լու հետևանքները։ Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով, որ մեղադրողը մեղադը-րական եզրակացությունը հաստատելիս չի առարկել արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժող կողմը չառարկեց ամբաստանյալի միջնորդությանը։ Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատա-րանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության հա-մար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատա-կան քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատաս-խանավությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար։ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Մարաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան-րացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։ Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալները, նկատի ունենալով գործի փաստական հանգամանքները, հանցագործության կատարաման եղանակը և ելնելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 5-րդ« 10-րդ« 11-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատաս-խանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալը պետք է դատապարտվի ազատազրկման ու կրի պատիժը, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնե-լու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնվի անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկե-տով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմ-նարկում։ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. հունիսի 6-ից։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-11-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-12-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-133, 2-119 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 21-12-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-133, 2-119 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-59507 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 05-05-2016 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 06-05-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-05-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-133, 2-166, 3-26 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 11-05-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-133, 2-166, 3-26 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0158/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 09-12-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 08-12-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Մարաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Անդրանիկ Մարաբյան Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի / ՀՀ քր. օր-ի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով -ազատազրկման 3 տարի ժամկետով/ վերաբերյալ 17.11.2015թ-ի դատավճիռը և կիրառել ավելի մեղմ պատիժ: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 23-12-2015 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-12-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 24-12-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Պաշտպանի չներկայանալու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-01-2016 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Մարաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0158/01/15 Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Գ.Պողոսյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 13 հունվարի 2016թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա.Մանուկյանի պաշտպան` Է.Աղաջանյանի ամբաստանյալ` Ա.Մարաբյանի դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ 13833514 քրեական գործը հարուցվել է 20.12.2014թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Գրիգորյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2. Նախաքննության մարմնի 2015թ. հունվարի 26-ի որոշմամբ Ա.Մարաբյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով: 3. Նախաքննության մարմնի 26.01.2015թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 4. Նույն մարմնի 26.01.2015թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ` երկու ամիս ժամանակով: 5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հունվարի 26-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով: 6. Նախաքննության մարմնի 23.02.2015թ. որոշմամբ թիվ 13833514 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու հիմքով: 7. 06.06.2015թ. Ա.Մարաբյանը ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի բաժնի աշատակիցների կողմից հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ քննչական կոմիտեի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին: 8. Նախաքննության մարմնի 06.06.2015թ. որոշմամբ թիվ 13833514 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է: 9. Նույն մարմնի 06.06.2015թ. որոշմամբ Ա.Մարաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով: 10. Նախաքննության մարմնի 08.06.2015թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ` որոշումը վերահաստատելու մասին: 11.Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունիսի 08-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է: 12. 16.06.2014թ. Ա.Մարաբյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի 19.06.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 03.07.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 14. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի դատավճռով Ա.Մարաբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով: Ա.Մարաբյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 06.06.2015թ.: Ա.Մարաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 15. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմին հանձնելու միջոցով 09.12.2015թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը: 16. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.12.2014թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2015թ. դեկտեմբերի 29-ին: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. 17. Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2014թ. դեկտեմբերի 19-ին, ժամը 11.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի <<Սուրբ Սարգիս>> եկեղեցու հարակից գետնանցման մոտ նկատելով Երևան քաղաքի բնակիչներ 21.06.1999թ. ծնված Զարուհի Ռոստոմյանին, 16.06.2000թ. ծնված Ջեմմա Բալյանին և 15.08.1999թ. ծնված Մարիամ Հովհաննիսյանին, հետապնդել է նրանց, ապա մտնելով գետնանցում` ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած նշված դպրոցականների սեռական բնազդը գրգռելով, նրանց մոտ անառողջ սեռական հետաքրքրություն առաջացնելով` <<Վախ>>, իսկ այնուհետև` <<աղջիկներ կարողա ուզեք…>> արտահայտություններով զուգորդված ցուցադրել սեռական օրգանները և նրանց ներկայությամբ զբաղվել ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատելով` Զ.Ռոստոմյանը, Ջ.Բալյանը և Մ.Հովհաննիսյանը խուճապահար հեռացել են տարածքից: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 18. Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանը պատշաճ ուշադրություն չի դարձրել այն հանգամանքին, որ ինքը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել արագացված դատական քննություն և թույլ է տվել դատավարական նորմերի, մասնավորապես <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ, ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, հոդվածների, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի, 360-րդ, 365-րդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 9-րդ և 10-րդ հոդվածների խախտումներ: Ճիշտ է, դատարանը իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել այն հանգամանքը, որ ինքը համաձայնվել է մեղադրանքի հետ, զղջացել է կատարած հանցանքի համար, իր պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, խնդրել է արագացված դատաքննություն, այնուամենայնիվ իր նկատմամբ խիստ պատիժ է կիրառել: 19. Տեղյակ լինելով արագացված դատական քննության կարգին, հաշվի առնելով, որ չի կարող ապացույցներ ներկայացնել, բողոք բերած անձը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0158/01/15 դատավճիռը, նշանակել ավելի մեղմ պատիժ և այն պայմանականորեն չկիրառել: 4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալի նկատմամբ ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ: 20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` <<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` …8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>: 21. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ /.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիաթյան հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։ Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։ 22. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ 23. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը միջին ծանրության հանցագործություն է/, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի առնելով այն, որ նա համաձայնվել է մեղադրանքի հետ և զղջացել կատարած հանցանքի համար, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ: 24. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ իրեն վերագրվող հանցագործության համար նախատեսված համաչափ պատիժ նշանակելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: 25. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալի նկատմամբ ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ: 2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-01-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 04-02-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 133, 166 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 04-02-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 133, 166 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-2333/16 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0158/01/15
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 02-02-2016 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Աղաջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Մարաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 08-02-2016 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 21-04-2016 |
| Մակագրվել է | 08-02-2016 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0158/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 21 ապրիլի 2016 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հունվարի 13-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 17-ի դատավճռով Անդրանիկ Մարաբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով։ Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2015 թվականի հունվարի 13-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 17-ի դատավճիռը՝ օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանը՝ խնդրելով պատժի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հունվարի 13-ի որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է ընդունվի քննության, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոք բերած անձի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված նորմի մեկնաբանությունները հակասում են Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-124/07, թիվ ՎԲ-195/07 և թիվ 192/07 որոշումների մեջ տվյալ նորմերին տրված մեկնաբանություններին։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը թույլ է տրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 63-րդ, 64-րդ և 70-րդ հոդվածների պահանջների խախտումներ։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ վերոգրյալ փաստարկների վերաբերյալ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է նաև իրավունքի զարգացման խնդիր։ Բողոքաբերի փաստարկների, նրա կողմից վկայակոչված գործերով Վճռաբեկ դատարանի որոշումների և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ Վճռաբեկ դատարանի որոշումներում և բողոքարկվող դատական ակտում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում ամրագրված նորմը կիրառվել է հակասական մեկնաբանությամբ։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ Բացի այդ, բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր։ Հետևաբար, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը՝ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի իմաստով, հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Անդրանիկ Կորյունի Մարաբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հունվարի 13-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Մարաբյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 26-04-2016 |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 29-04-2016 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 133, 166, 20 թերթ /3-րդ հատորը կազմված է ՀՀ վճռաբեկ դատարանում/: |