Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0142/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Դավիթ Երեմյան
Դավիթ Երեմյան Սամվելի
Դավիթ Երեմյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Կարինե Ղազարյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Կարինե Ղազարյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2016-07-12 | 13:30 | 1 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-25 | 10:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-17 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-10 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-04-13 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-03-22 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-03-04 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-16 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-01-26 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-01-13 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-22 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-10 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-23 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-03 | 14:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-10-12 | 14:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-09-25 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-08-28 | 11:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-07-20 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-06-26 | 17:00 | 5 |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ԵԿԴ/0142/01/15
12 հուլիսի 2016թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Դ.ԵՐԵՄՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05..2016թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով թիվ 13109015 քրեական գործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Իվանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով Դավիթ Սամվելի Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործից Դավիթ Սամվելի Երեմյանի կողմից <Նաիրի-Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից խաբեությամբ խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար հափշտակության փորձ կատարելու վերաբերյալ մասը քրեական գորից անջատելու, առանձին վարույթում առանձնացնելու և թիվ 13109015/1 համարը շնորհելու մասին։
2015 թվականի մայիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05.2016թ. դատավճռով.
Դավիթ Սամվելի Երեմյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նա դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Վճռվել է նաև.
Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ապացույց ճանաչված` <Նաիրի-Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև <Ղ.Տելեկոմ> և <Օրանժ-Արմենիա> ընկերությունների ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննական մարմինը Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր կողմից վարած <Մերսեդես-Բենց Տ 320> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած <Օպել-Վեկտրա 2.0> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից /այսուհետ ՃՏՊ/ հետո ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով առաջարկել է Հովհաննես Իվանյանին խեղաթյուրել վթարի իրական հանգամանքները` փորձելով խաբեությամբ <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպես.
Դավիթ Սամվելի Երեմյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18-ի սահմաններում իր կողմից վարած <Մերսեդես-Բենց Տ 320> մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ <Ծիրանի> ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թույլ է տրվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ` չի զիջել հանդիպակած ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է <Օպել-Վեկտրա> մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ` Հովհաննես Իվանյանի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ` կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ի մեղավորությունը։ Այդ կերպ Դավիթ Երեմյանը փորձել է <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։
Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ հաստատված է համարել գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Դավիթ Երեմյանը իրեն պատկանող «Մերսեդես-Բենց S 320ե մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում գտնվող <Ծիրանի> ռեստորանային համալիր և <Ծիրանի. ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ,
-Դավիթ Երեմյանը և Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել,
-Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ,
-Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ փոխել են իրենց բացատրությունները և տվել են նախկին բացատրությանը հակասող բացատրություններ,
-Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի-Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել։
Դատարանը ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2016թ. դատական ակտը, Դավիթ Երեմյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում կայացնել արդարացման դատական ակտ։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2016թ. դատավճիռը օրինական և հիմնավորված չէ: Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։ Թույլ տրված խախտումները ՀՀ քր. դատ. օր-ի 3801 հոդվածի համաձայն վերաքննիչ բողոք բերելու հիմք են հանդիսանում
Վկայակոչել է ՀՀ քր. դատ. օր-ի 395 հոդվածը , ՀՀ քր. դատ. օր-ի 396 հոդվածի 1-ին մասը, ՀՀ քր. դատ. օր-ի 397 հոդվածի 1-ին մասը, ՀՀ քր. դատ. օր-ի 398 հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերը:
Նախաքննական մարմինը իր պաշտպանյալ Դավիթ Երեմյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քր. օր-ի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում իր պաշտպանյալը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության ընթացքում ցուցմունք չի տվել։
2016թ. մարտի 22-ին դատաքննության ընթացքում Դավիթ Երեմյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «....մյուս մեքենան եկել է արագ ու ընթացել է մեջտեղով, ես իրան ասել եմ գնա ճիշտը ասա ոնց որ եկել ես, որ անորոշություն չլինի, չեմ ասել մասամբ մեղավորությունդ ընդունի, այլ ասել եմ ասա ոնց, որ դու եկել ես։ Ինքը որ գալիս էր ճանապարհը մի քիչ նեղ է, ես ձախ շրջադարձ պետք է կատարեի դրա համար էլ թարթիչը միացրել եմ ու կանգնել, որ մեքենան անցնի նոր թեքվեմ, ինքը արագ էր գալիս։Ինձ որ հարցրել են ես սկզբից մինչև վերջ էլ ասել եմ, որ Ես մեղավոր չեմ եղել ինքը եկել է ու խփել իմ մեքենային։Հետո երբ ասեցին, որ դու ունես մեղավորություն, ես էլ ասեցի ուրեմն ինքն էլ է մեղավոր, ես էլ ընդունել եմ իմ մեղավորությունը, ես ոստիկանին էլ եմ ասել, որ ինքը մեջտեղով, դեպի իմ ուղեմասով է եկել, ասել են ուրեմն ինքն էլ է մեղավոր։ Ես նույնիսկ պատկերացում էլ չեմ ունեցել, որ կարելի է խաբել ինչ որ մեկին ու փող վերցնել։....>
2015թ. նոյեմբերի 03-ին տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ « 2014թ. օգոստոսի 23-ին տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում մասնակից է դարձել նաև ընկերությունը, ապահովագրված մեքենան օպել վեկտրայի մասին է խոսքը, մեքենան բախվել է ամբաստանյալի վարած մեքնային մերսեդես բենս մակնիշի մեքենային։ Մեր ընկերությանը կատարվել է զանգ տեղեկացրել են պատահարի մասին, աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր, մինչ այդ հեռախոսազանգով օպել վեկտրայի վարորդը հայտնել է, որ իր դիմացը կտրել է մերսեդես բենս մակնիշի մեքենա և բախվել են։ Առաջին հայցքից մեր մեքենան մեղավորություն չունի։ Մեր աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր և վարորդը տվել է բացատրություն։ Դեպքի վայրում հնարավոր չի Եղել պարզել մեղավորության հարցը։ Նյութեր Են նախապատրաստվել, որտեղ մերսեդես բենս մեքենայի վարորդը ընդունել է իր մեղավորությունը, սակայն օրեր անց ճանապարհային ոստիկանությունում մեր վարորդը ընդունել է կիսով չափ իր մեղավորությունը և տվել է բացատրություն նշելով որ կիսով չափ եկել է հանդիպակաց գոտի և դրանից հետո Դավիթ Երեմյանը դիմում է ներկայացրել մեր ապահովագրական ընկերություն։ Սակայն մեր աշխատակիցները եկել են այն եզրահանգման, որ ներկայացվածը իրականությանը չի համապատասխանում, դրա համար էլ դիմել ենք կրկնակի փորձաքննություն նշանակեն <Վարորդները խեղաթյուրել են իրականությունը, և փորձել են ընկերությունից փոխհատուցում ստանալ։ Դրանից հետո մենք դիմել ենք ոստիկանություն։
- հարցերին պատասխանում է, որ ընկերությանը վնաս պատճառելու փորձ է արվել
-վարորդների բացատրության հիման վրա կազմվել է ճանապարհային ոստիկանի կողմից եզրակացությունը, որը առաջնային փորձաքննություն է, որի հիման վրա որոշվում է, որ ընկերությունը պետք է փոխհատուցի, իսկ մեր ընկերությունը ունեցել է հիմնավոր կասկածներ դրա համար էլ դիմել ենք կրկնակի փորձաքննություն է նշանակվել
-հնարավոր է առաջնային փորձաքննությունը բավարար լինի մի դեպքում, մյուս դեպքում բավարար չլինի
- այս դեպքում բավարար չի եղել, քանի որ վարորդը թե զանգով թե դեպքի վայրում հայտարարել է, որ երթևեկել է իր ուղեմասում՝ և տեղի է ունեցել ՃՏՊ։ Մեր կասկածները փարատելու համար նշանակել ենք կրկնակի փորձաքննություն, դեպքի վայրի նկարները, բացատրությունները, մեքենաների զննությունը կասկածի տեղիք տվեց դրա համար էլ նշանակեցինք։
- քանի որ վարորղր չի կարոդ ասել թե ինքր թույլ է տվել ՃԵԿ-ի խախտում, ւպդ իսկ պատճառով նշանակվում է փորձաքննություն, քանի որ նեղ մասնագիտական հարցեր են, որոնք միայն փորձագետր կարոդ է պատասխանել իսկ մեր համար կլինի հասկանալի թե որ վարորդն է թույլ տվել ՃԵԿ-ի խախտումներ։
- քանի որ մեր ընկերությունում ապահովագրված մեքենայի վարորդը եթե մեղավոր լիներ, ընկերությունը պետք է փոխհատուցեր, սկզբում հայտարարում է որ մեղավոր չի, իսկ հետո կիսով չափ մեղքը ընդունում է։ Դրանից հետո ամբաստանյալը դիմում է որ փոխհատուցում ստանա, սակայն մենք հասկացել ենք, որ առաջնային փորձաքննությունը չի արտացոլում ամբողջ իրականությունը դրա համար դիմել ենք կրկնակի փորձաքննություն նշանակեն։ Դրանից հետո երբ հասկացել են, որ վարորդների հայտարարածը իրականությանը չի համապատասխանում դիմել ենք իրավապահ մարմիններին այս հարցին ընթացք տալու համար։
2015թ. նոյեմբերի 03-ին վկա Արթուր Դանիելյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «աշխատում եմ ինշուրանս ապահովագրական ընկերությունում, որպես վթարի մասնագետ։ Գնացել եմ դեպքի վայր մեր կողմից ապահովագրված մեքենան տեսել եմ, հարցրել եմ պատահարը ոնց է եղել, պատասխանել են, լուսանկարել եմ մեքենան, դրանից հետո մեղավորություն ընդունող չի եղել, տվել եմ ճանապարհային ոստիկանության համարը ու դեպքի վայրից գնացել եմ։
-հարցերին պատասխանեց, եթե մեղավորությունը չի երևում, հետաքննիչն է պարզում ով է մեղավոր, ով չէ։
2016թ. մարտի 22-ին վկա Հովհաննես Իվանյանը ցուցմունք է տվեց այն մասին, որ «...ես մեղավոր չեմ եղել վթարում, հետո կիսով չափ մեղավորությունս ընդունել եմ, դե քննիչները այնպես են նկարագրել, որ նման դեպքերում հիմնականում փոխհատուցում չի լինում, եթե երկու կողմերն էլ պնդում են, որ իրենք են ճիշտ, դրա համար էլ կիսով չափ ընդունեցի իմ մեղքը։
-Դավիթ Երեմյանի ասածը կապ չունի, որ իբր ինքն է նման բան առաջարկել, որ ասենք, այլ քննիչն էր ասում, որ նման ձևով գրենք, որ փոխհատուցում լինի։
- հարցերին պատասխանեց, որ քննիչն է առաջարկել, որ հարցին մի ուրիշ լուծում գտնենք, եթե մինչև վերջ սենց մնա երկուսս էլ փոխհատուցում չենք ստանա, ես էլ վստահեցի, ասեց մեկ է ես պետք է այս հարցին լուծում տամ, ես էլ ընդունեցի առաջարկը քննիչի։
-քննիչները պետք է որոշեին մեր մեղավորության հարցը, մենք չէինք որոշողը...>
2016թ. մարտի 22-ին վկա Սիրանուշ Իվանյանը ցուցմունք է տվեց այն մասին, որ «....եղբորս հետ էի ինձ ճանապարհում էր դեպի ավտոկայան Իջևան գնալու համար, մեր մեքենան բախվեց մյուս մեքենային։ Միայն հարվածն եմ զգացել, վթարից անմիջապես հետո մեքենայից դուրս եմ եկել ու տաքսիով գնացել եմ տուն։ Մենք մեր ուղեմասով էինք ընթանում, չեմ նկատել մեքենայի բախումը>:
Գտել է, որ ոչ նախաքննության րնթացքում, և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք չի բերվել գեթ մի ապացույց, որով կհիմնավորվեր իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքր:
Ավելին ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվում է, որ իր պաշտպանյալը որևէ առնչություն չունի իրեն վերագրվող արարքի կատարման մեջ։
Հարգելի դատարան, քրեական գործում առկա ապացույցները վերլուծելիս հանգում է այն եզրակացության, որ իր պաշտպանյալը որևէ դիտավորություն չի ունեցել խաբեությամբ ուրիշի գույքին տիրանալու, ավելին իր կողմից արված հայտարարությունը, որ կատարված ավտովթարի մեջ իմ պաշտպանյալը մեղավոր չի եղել, իսկ հետագայում կատարված փորձաքննությունից հետո, երբ նշել են, որ ինքը ունի մեղավորություն, անմիջապես ընդունել է և ասել, այդ դեպքում նաև մյուս վարորդն էլ է մեղավոր, քանի որ մեքենան վարել է արագ և չի նկատել իր մեքենան, որ թարթիչը միացրել է ու կանգնել է շրջադարձ կատարելու համար։ Բացի այդ վարորդների կողմից արված հայտարարությունը մեղավոր են, թե ոչ որևէ ձևով չի կարող հիմք հանդիսանալ ապահովագրական ընկերությունից փոխհատուցում ստանալու համար։ Այդ մասով ցուցմունք տվեց նաև տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը առ այն, որ « ... քանի որ վարորդր չի կարող ասել, թե ինքը թույլ է տվել ՃԵԿ-ի խախտում, այդ իսկ պատճառով նշանակվում է փորձաքննություն, քանի որ նեղ մասնագիտական հարցեր են, որոնք միայն փորձագետը կարող է պատասխանել, իսկ մեր համար կլինի հասկանալի, թե որ վարորդն է թույլլ տվել ՃԵԿ-ի խախտումներ:
Գտել է, որ իր պաշտպանյալի կողմից որևէ գործողություն չի կատարվել ուղղված ապահովագրական ընկերությունից գումար հափշտակելու ուղղությամբ և չէր էլ կարող քանի որ փորձաքննության արդյունքների հիման վրա է, որ ապահովագրական ընկերությունը փոխհատուցում է կատարում։
Գտել է, որ սույն քրեական գործով նախաքննությամբ ձեռք բերված, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված և գնահատված քրեական գործի փաստական հանգամանքներով չի ապացուցվել ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-ին կետով մեղսագրվող արարքի կատարումը և սպառվել են լրացուցիչ ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար պետք է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի պահանջներով ամբաստանյալի նկատմամբ կայացվի արդարացման դատակա ակտ։
Դատարանում հետազոտված, այդ թվում՝ մինչդատական վարույթի արդյունքներով ձեռք բերված և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցները բավարար չեն իր պաշտպանյալ Դավիթ Երեմյանին մեղսագրված հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու համար։
<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝
<1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեակա մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (...): 2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքին համապատասխան:/...)>։
<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին> եվրոպական կոնվենցիայի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝
<Ոչ ոք չպետք է մեղավոր ճանաչվի որևէ գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին գործող ներպետական կամ միջազգային իրավունքի համաձայն, հանցագործություն չի համարվել։ (...)>:
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն՝ <(...) Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։>։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն՝ <Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները>։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
<1. Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։
2. Քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է։։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(...) Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ 4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ (...)>:
Վերոգրյալ նորմերի վերլուծությունից բխում է, որ արարքը հանցավոր ճանաչելու համար անհրաժեշտ են հետևյալ պայմանների միաժամանակյա առկայությունը ա/ արարքը պետք է նախատեսված լինի քրեական օրենքով,
բ/ այն պետք է բովանդակի հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։ Այլ կերպ՝ նշված պայմաններից որևէ մեկի բացակայությունը բացառում է հանցանքի առկայությունը։
Նշված հետևությունը բխում է նաև Տիգրան Ժորայի Շմավոնյանի վերաբերյալ ՎԲ–107/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումից, որի համաձայն՝ «4. (...) Արարքը ճանաչվում է հանցավոր միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեսված բոլոր հատկանիշները։ Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ։ Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունը անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին։ (...)>:
Այսպիսով, արարքը հանցագործություն ճանաչելու համար այն պետք է նախատեսված լինի քրեական օրենսգրքով և բովանդակի հանցակազմի բոլոր տարրերը։
ՀՀ քր. դատ. օր. 18 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
Համաձայն 18 հոդվածի 3-րդ մասի հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունր չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
ՀՀ քր.դատ.օր. 358 հոդվածի համաձայն դատավճիռը պետք է լինի օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված։
Պաշտպանյալիս վերաբերյալ կայացված դատավճիռը օրինական չէ, քանի որ չեն պահպանվել ՀՀ քր. դատ. օր-ի պահանջները, որոնց մասին նշվել է իր այս բողոքում։
Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված չէ, քանի որ դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցները բավարար չեն եղել մեղադրանքը գնահատելու համար։
Դատարանի դատավճիռը պատճառաբանված չէ, քանի որ չեն պատճառաբանվել դատավճռում շարադրված բոլոր հետևությունները։
Քրեական գործով ձեռք չեն բերվել որևէ ապացույց, որով կհիմնավորվեր իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
Ամբաստանյալ` Դավիթ Սամվելի Երեմյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը իր ավտոմեքենան վարել է թարթիչը միացված վիճակով և թարթիչը միացված վիճակով ինքը կանգնած է եղել ու մինչև նրա ավտոմեքենայի գալը մեկ այլ ավտոմեքենա է անցել, նոր նրանք են եկել և բախվել իր ավտոմեքենային։ Ինքը երբեք նրան չի ասել, թե ինչպես անեն ուղակի ասել է, որ շտապում է և այդ հարցին պետք է շուտ լուծում տալ։ Նա իրեն ասել է, թե ինչպես անեն, որ փորձաքննության չգնա ավտոմեքենաները և միայն այդ ժամանակ ինքը ասել է, որ ընդունի մեղքը։ Ինքը քննիչի մոտ ասել է, որ իրեն ոչինչ պետք չէ և ասել է որպեսզի իր ավտոմեքենան տուգանային հրապարակից տան, քանի որ ինքը ՌԴ-ում է աշխատել։ Ինքը նպատակ չի ունեցել որևէ մեկի խաբելու։ Ինքը միայն նպատակ է ունեցել շուտ գնալու և իր աշխատանքին հասնելու։ Եթե նա իր քրոջ հետ չխոսեր և ուշադիր լիներ ու այդքան արագ չվարեր ավտոմեքենան, ապա այդ ավտովթարը չէր լինի։
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը հիմնավորվում, իսկ վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանությունները իրեն մեղավոր չճանաչելու վերաբերյալ հերքվում է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը հայտնել է այն մասին, որ աշխատում է <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունում որպես իրավաբան և լիազորված է ընկերության տնօրենի կողմից համապատասխան լիազորագրով։ Դեպքի հետ կապված հայտնել է, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում մասնակից է դարձել նաև ընկերությունում ապահովագրված <Օպել Վկտրա> մակնիշի ավտոմեքենան։ <Օպել Վեկտրա> մակնիշի ավտոմեքենան բախվել է ամբաստանյալի կողմից վարած <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընկերությանը կատարվել է զանգ` տեղեկացրել են ապահովագրական պատահարի մասին և ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր։ Սակայն մինչ այդ հեռախոսազանգով ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը հայտնել է, որ ինքը ուղեմասով երթեվեկելիս է եղել և <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենան իր դիմացը կտրել է և տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։ Այսինքն առաջին հայացքից իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավորություն չի ունեցել։ Իրենց ընկերության աշխատակցին հիշյալ ավտոմեքենայի վարորդը տվել է նույնատիպ բացատրություն և իրենց ընկերությունը որևէ պարտավորություն չի կրել, քանի որ իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավոր չի եղել ու այդքանով այդ գործընթացը ավարտվել է։ Սակայն առկա են եղել մարմնական վնասվածքներ` դեպքի արդյունքում այդ մասով նյութեր են նախապատրաստվել և քրեական գործի հարուցումը մերժվել է և այդ գործում առկա է բացատրություններ, որ պատահարում իր մեղավորությունը ամբողջությամբ ընդունել է <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը` Դավիթ Երեմյանը։ Օրեր անց արդեն Ճանապարհային ոստիկանությունում երբ որ եզրակացություն է կազմվել իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոտրանսպորտային ավտոմեքենայի վարորդը կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը` փոխել է բացատրությունը և նշել է կիսով չափ երթեվեկել է հանդիպակած գոտով։ Դրանից հետո Դավիթ Երեմյանը, քանի որ արդեն ընկերության վրա պատասխանատվություն է դրվում` իր ապահովագրված ավտոմեքենայով վնաս է պատճառվել, ուստի դիմում է ներկայացրել ընկերություն ապահովագրական հատուցում ստանալու համար։ Ապահովագրական ընկերության կողմից պատահարի հանգամանքները ուսումնասիրելուց հետո, ընկերության աշխատակիցները եկել են այն եզրահանգմանը, որ ներկայացվածը իրականությանը չի համապատասխանում, սակայն այդ ամենը հիմնավորելու համար դիմել են Հայաստանի Հանրապետության ավտոապահովագրողների բյուրո և խնդրել են նշանակել պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ընկերությունը ստացել է փորձագետի եզրակացությունը, որով փաստվել է արաջացված կասկածները` մասնավորապես ըստ փորձագետի եզրակացությանն ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը ՃԵԿ-ին հակասող որևէ գործողություն թույլ չի տվել և փորձաքննության տեսանկյունից ավելին պատահարը տեղի է ունեցել ընկերությունում ապահովագրված <Օպել Վեկտրա> մակնիշի ավտոմեքենայի ուղեմասում։ Քանի որ հիշյալ փորձագետի եզրակացությամբ փարատվել են ընկերության կասկածները և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ավտովթարի մասնակիցների կողմից խեղաթյուլվել է իրականությունը և դա նպատակ է հետապնդել, որպեսզի ընկերությունը կատարի փոխհատուցում մի ավտոմեքենայի, որի վնասի հետ ինքը կապ չունի, ուստի դիմել են Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն, որպեսզի գնահատական տան հիշյալ ավտոտրանսպորտային մասնակիցների գործողություններին։
Սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Իվանյանը օգտվել է իր իրավունքներից և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
Դատարանը հրապարակել է Հովհաննես Իվանյանի 2015 թվականի փետրվարի 19-ի ցուցմունքը այն մասին, որ իրեն պարզաբանվել է նաև, թե ինչ դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով է հարցաննվում, պարզաբանվել է նաև փաստաբան ունենալու իր իրավունքը, սակայն դրա կարիքը չունի և իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ վերոնշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ` Անուշ Իվանյանի հետ միասին։ 093-01-15-34 բջջային հեռախոսահամարը օգտագործում է շուրջ 7 տարի, իսկ 095-27-32-77 բջջային հեռախոսահամարը գրեթե 2 տարի։ Հիմնական աշխատանք չունի և զբաղվում է մասնավոր տարբեր աշխատանքներով։ Մեկ տարի չորս ամիս առաջ գնել է Վրաստանի Հանրապետությունից <Օպել Վեկտրա Բ> մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի արծաթագույն ավտոմեքենան, որը օգտագործվել է միայն իր կողմից։ Նշում է, որ ավտոմեքենան ապահովագրել է <Նաիրի Ինշուրանս> ապահովագրական ընկերությունում այդ ավտոմեքենայով կատարվում էր տարբեր տեսակի մասնավոր գործողություններ։ 2014 թվականի օգոստոս ամսին իր հիշելով, քանի որ ամառ է եղել, ինքը մեծ քրոջ` Սիրանուշ Իվանյանի, ով բնակվում է Իջևան քաղաքում, հետ իր տանից` Ջրվեժ գյուղից գնացել են Հյուսիսային ավտոկայան, որպեսզի քրոջը ճանապարհեյին Իջևան քաղաք։ Ինքը երթևեկել է Ջրվեժ-Առինջ ճանապարհով, ալկոհոլ չի օգտագործել, քույրը նստած է եղել իր կողքին, առջևում, իսկ ինքը վարել է ավտոմեքենան մոտ 60 կմ/ժամ արագությամբ և ընթանալով այդ ճանապարհով հասել են արդեն <Ծիրանենի> ռեստորանային համալիրի մոտ, երբ նկատել է, որ իր հանդիպակած ուղղությամբ ընթացող <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենան դանդաղ է ընթանում իր ուղեմասում, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել և չի կարծել, որ նա մտնելու է իր ուղեմաս, քանի որ չէր միացրել թարթիչը, այդպես ընթանալով արդեն հասել են միմյանց, որը վայրկյաններ է տևել, այդ ժամանակ այդ ավտոմեքենայի վարորդը անմիջապես փորձել է ձախ շրջադարձ կատարել` մտնելով իր ուղեմաս, ինքը անմիջապես դիմել է արգելակման և ուղղությունը թեքել է շատ չնչին դեպի աջ, որի արդյունքում էլ բախվել է այդ ավտոմեքենայի առջևին և ճանփեզրի քարին։ Նշում է, որ ինքը իր ավտոմեքենայով իր ուղեմասից դուրս չի եկել, երթևեկել է իր ուղեմասով, իսկ վթարն էլ տեղի է ուցել, հենց նրա պատճառով, որ այդ ավտոմեքենան չզիջելով իրեն դուրս է եկել իր ուղեմաս և բախվել են միմյանց։ Վթարի հետևանքով իր քույրը ստացել է թեթև մարմնական վնասվածք, որի համար էլ բուժօգնության է տեղափոխել <Սուրբ Գրիգոր Լուսավրիչ> ԲԿ կենտրոն։ Վթարից հետո տեղեկացել է, որ <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հանդիսանում էր Դավիթ Երեմյանը, նա ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով եղել է մի տղա նույնպես, սակայն չի հիշում, թե ով, այդ վթարի վայրում իրենք նույնիսկ ունեցել են թեթև լեզվակռիվ, քանի որ նա պատճառաբանել է, որ իր ուղեմասն է կիսով չափ դուրս եկել ինքը, այլ ոչ թե նա, սակայն իրականում եղել է վթարը այնպես, ինչպես ինքը հայտնել է և ինքը զանգահարել է ու տեղեկացրել է նաև ապահովագրական ընկերությանը, այնուհետև Կոտայքի քննչական բաժնմունքում, սակայն հետագայում տեսնելով, որ վթարի մեղավոր անձը չի պարզվել, հետո վթարի վերաբերյալ նյութերը ուղարկել են արդեն ՃՈ հետաքննիչ տեսուչին, այնտեղ արդեն որոշել է գոնե ասի, որ իրականում եղել է, որ ինքը կիսով չափ դուրս է եկել իր ուղեմասից, այդ պատճառով էլ բախվել են միմյանց, այդպես ասել է, քանի որ <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պնդել է իր հայտնածը, որը ինքն է դուրս եկել նրա ուղեմաս, ինքը այդպես ասել է, որպեսզի գոնե իրենց երկուսի հայտնածը ճիշտ լինի, որպեսզի անընդհատ չկանչեն և տարբեր վայրեր չուղարկեն իրենց վթարի գործը, արդեն հոգնել է, դրա համար էլ այդպես է ասել, որի համար էլ պարզվել է, որ իրենց երկուսինել էլ ենթարկել են վարչական պատասխանատվության, նույնիսկ կարծում է, որ ամիսներ կտևի այդ գործը։ Դրանից հետո արդեն <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` <Ռոսգոստրախ> ընկերությունը փոխհատուցել է իր ավտոմեքենայի վնասի համար 820,000 ՀՀ դրամ, այսինքն` պատճառված գնի կեսը, իսկ այդ ավտոմեքենայի վնասի հատուցման համար պետք է փոխհատուցեր իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունը, սակայն նրա ավտոմեքենայի վնասի համար իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը չի հատուցել, ավելին ինքը տեղյակ է եղել, որ փորձաքննություն է նշանակվել և փորձաքննությամբ պարզվել է, որ իրականում վթարը տեղի է ունեցել իր ավտոմեքենայի մասնակցությամբ իր ուղեգոտում, այսինքն, այնպես է եղել, ինչպես ինքը հայտնել է իրականում, այսինքն` ինքը կիսով չափ էլ մեղավոր չի եղել։ Դա է եղել ողջ իրականությունը։ Նշում է, որ ինքը նման պայմանավորվածություն ձեռք է բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչև հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր <Միտշուբիշի պաջեռո իո> մակնիշի 34 VQ 397 հաշվառման ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, այլ մարդ իրենց հետ չի եղել, իրենք այսպես ասած հոգնել էին արդեն այդ վիճակից, դրա համար էլ, որպեսզի երկուսնել հավասար տուժվեն կամ օգտվեն, որոշել են, որ ինքը հայտնի, որ ինքն է դուրս եկել կիսով չափ հատուցում ստանային ապահովագրական ընկերությունից։ Ինքը հստակ չի հիշում, թե ինքը է զանգահարել նրան և հանդիպել, թե նա է իրեն զանգահարել, ինքը նրա հետ կապնվել է 093-01-15-34 հեռախոսահամարով նրա 093-85-76-76 հեռախոսահամարին, քանի որ այդ համարն է իր մոտ պահված նրա հեռախոսահամարներից, այլ հեռախոսահամարով չի կապնվել։ Իրենք հանդիպել են, խոսակցության ընթացքում նա մինչև վերջ էլ չի ընդունել, որ նա դուրս է եկել իր երթևեկելի գոտի, բայց այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա առաջարկել է, որ եթե այդպես է, ուրեմն երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ երկուսով էլ մեղավոր են, այսինքն թե ինքը, թե նա դուրս են եկել հանդիպակած երթևեկելի գոտի։ Ինքը նրա առաջարկին համաձայնվել է նշում է, որ այնպես չի, որ միանգամից համաձայնվել է, բավականին երկար զրույց են ունեցել այդ հարցի շուրջ, սակայն ինչպես ասել է, որ որպեսզի շատ չձգձգվեր և գոնե գումար թեկուզ կիսով չափ ստանային, դրա համար էլ համաձայնվել և գնացել է հետաքննիչի մոտ այդպես հայտնել։ Այդպես որոշեն էին, քանի որ խոսակցությունից տեղեկացել էին, որ նման անորոշ վիճակում կարող է երկուսնել փոխհատուցում չստանաին և այդ կերպ հայտնել են հետաքննիչի մոտ ու ինքը ստացել է փոխհատուցում 820.000 ՀՀ դրամ <Ռոսգոստրախ> ապահովագրական ընկերությունից, իսկ <Նաիրի Ինշուրանս> ապահովագրական ընկերությունը հատուցում չի տվել Դավիթի ավտոմեքենայի վնասի համար։ Ինքը <Ռոսգոստրախ> ապահովագրական ընկերություն դիմում է գրել հատուցման համար Աբովյան քաղաքում նշված ընկերության մասնաճյուղ։ Ինչպես հայտնել է Դավիթ Երեմյանի հետ կապվել է նրա 093-85-76-76 բջջային հեռախոսահամարով, վթարից հետո եղել են մի քանի դեպքեր, որ պայմանավորվել են միասին և հանդիպել են, իսկ վերջին անգամ էլ հանդիպել են Քանաքեռում կենտրոնական փողոցի վրա գտնվող եկեղեցու շրջակայքում ու ձեռք են բերել նմանատիպ պայմանավորվածություն։ Ներկա պահին իր տեղեկությունների համաձայն Դավիթ Երեմյանը գտնվում է ՌԴ-ում, իսկ թե կոնկրետ որտեղ ինքը չգիտի, դրա համար էլ նա ուզում է այդ հարցը շուտ լուծվի, քանի որ ասում էր, որ մեկնում է ՌԴ։ Իրենց հետ մարդ չի եղել ինքը նրա հետ հանդիպել է զանգահարելով, գնացել է այդ տեղ, նա ոտքով է եղել, հետո երբ ինքը կանգնած է եղել այդ տեղ, նա եկել և մոտեցել է իրեն ու խոսակցություն են ունեցել ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով, կամ դրսում, այլ մարդ չի եղել ոչ նրա հետ և ոչ էլ իր հետ։ Հայտնում է, որ նա իրեն առաջարկել նման բան ասել, սակայն չի ստիպել և ինքը ունեցել է հնարավորություն հրաժարվելու։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչությունում նյութեր են նախապատրաստվում, որի համար նույնպես իրեն հրավիրել են, ինքը գնացել է այնտեղ արդեն կրկին հայտնել է իրականությունը, ասել է, որ Դավիթ Երեմյանի առաջարկով է նման բան արել բացատրություն է տվել, այլ մարդ իրեն չի ստիպել կամ խորհուրդ տվել այդպես հայտնելու համար։ Ինչպես ասեց, որ Դավիթ Երեմյանը չէր ընդունում, որ նա խախտում է կատարել, իսկ նման անորոշությունների դեպքում էլ ինքը Դավիթի առաջարկից հետո մտածել է, որ մի գուցե ոչ մի հատուցում էլ չստանան, դրա համար էլ համաձայնվել է, ուրիշ ոչ մի պատճառ չի եղել, իրականում ինքն է ճիշտ եղել որը վերջում հաստատվել է։ Իր ավտոմեքենան գտնվում է իր բակում, որը դեռ վերանորոգված չէ, ինքը չի պատրաստվում այն վաճառել կամ մասնատել, մինչև գործի լուծումը, իսկ Դավիթ Երեմյանի ավտոմեքենայից տեղյակ չի։
2015 թվականի հունիսի 19-ի որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ Անուշ Իվանյանի հետ։ Նշում է, որ իրեն հասկանալի են նաև առաջադրված մեղադրանքի էությունը ու բովանդակությունը, այն որ մեղադրվում է 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտովթարից հետո Դավիթ Երեմյանի կողմից <Նաիրի Ինշուրանս> ապահովագրական ընկերությունից 810.000 ՀՀ դրամ գումար խաբեությամբ հափշտակության փորձ կատարում իր կողմից օժանդակելու հարցում, որում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Իրականում ինչպես հայտնել է նախկինում վթարի մեջ ինքը մեղավոր չի եղել, որի վերաբերյալ տվել է իր գրավոր բացատրությունները, սակայն հետագայում տեսնելով որ չի պարզվում թե իրականում ով է մեղավորը, գտնվել են անորոշ վիճակում այդ պատճառով էլ նախապես պայմանավորվել և հանդիպել են ինքը և Դավիթ Երեմյանը Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի կենտրոնական փողոցում։ Հանդիպման ժամանակ ինչպես ինքը այնպես էլ Դավիթ Երեմյանը իրեն առաջարկել է նման պայմաններում երկուսով էլ կիսով չափ ընդունեն իրենց մեղավորությունը, որի դեպքում կստանաին գոնե գումարի հատուցում կիսով չափ, քանի որ հնարավոր է երկուսով էլ գումար չստանաին, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է նրա առաջարկին և հաջորդ օրը գնացել են հետաքննիչի մոտ և տվել այլ բացատրություն։ Այնուհետև ինքը <Ռոսգոստրախ> ապահովագրական ընկերությունից ստացել է իր ավտոմեքենայի գնահատված արժեքի կեսը 820.000 ՀՀ դրամ չնայած որ պետք է ամբողջը ստանար, քանի որ ինքը ճիշտ է եղել։ Մնացած հանգամանքների շուրջ նախկինում արդեն տվել է մանրամասն ցուցմունքներ և խնդրում է հիմք ընդունել նաև նախկին ցուցմունքները։
Վկա Արթուր Դանիելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի մասին իրեն հերթապահն է հայտնել և ասել է, թե որտեղ է գտնվում դեպքի վայրը։ Ինքը դեպքի վայրում իրենց ընկերության կողմից ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդին է տեսել և հարցրել է, թե ինչպես է կատարվել դեպքը և նա պատասխանել է, ինքը լուսանկարահանել է ավտոմեքենաները, դրանից հետո մեղավորություն ընդունող չի եղել վարորդների մեջ և ինքը տվել է ճանապարհային ոստիկանության համարը և դեպքի վայրից գնացել է։ Իր կողմից բացատրություն է վերցվել Հովհաննես Իվանյանից և բացատրությունով նա նշել է, որ ինքը Ջրվեժի կողմից երթեվեկել է քաղաք Աբովյանի կողմ և հասնելով <Ծիրան> ռեստորանի մոտ բախվել է այլ ավտոմեքենայի։ Եթե մեղավորությունը չի երևում, թե ում կողմից է կատարվել, ապա դա որոշում է հետաքննական մարմինը։
Վկա Անուշ Իվանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր եղբայրը իրեն ճանապարհել է դեպի ավտոկայարան` Իջևան գնալու համար և Ջրվեժից դեպի հյուսիսային ավտոկայան ճանապարհի վրա <Ծիրանի> ռեստորանի մոտ տեղի է ունեցել վթար` Երեմյանի ավտոմեքենան բախվել է իրենց ավտոմեքենային։ Հարվածի հետևանքով ինքը վնասվածքներ է ստացել և վթարից անմիջապես հետո իրենց օգնել են ավտոմեքենայից դուրս գալ և ինքը տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է տուն ու հետագայում հիվանդանոց։ Ավտովթարից հետո իր եղբոր հետ որևէ խոսակցություն չի եղել, թե ով է մեղավոր եղել։ Հետագայում երբ դատական գործ է եղել այդ ժամանակ ինքը նոր իմացել է, որ դատական կարգով փորձել են գտնել ավտովթարի մեղավորին։
Դատավտոտեխնիկան փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացության համաձայն. առաջադրված պայմաններում <Օպել-վեկտրա> մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել։
Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրություն զննության արձանագրության համաձյան. Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախում։
Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրության համաձայն. Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ժամը 23-ին սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկել են Երևան քաղաքի Զաքարիա Սակավագի 72-րդ հասցեում:
2015 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13109015 քրեական գործով ապացույց ճանաչված` <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակում, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունով ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենով ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճեններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենով, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունով <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեններով, ինչպես նաև <Ղ.Տելեկոմ> և <Օրանք-Արմենիա> ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
Գնահատելով ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ, վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանությունները հանցանքի կատարումն իր իսկ կողմից բացառելու և այլնի վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից, որով փորձ է արվում հնարավորինս խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը որակված է ճիշտ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքի քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է վերջնական ճիշտ հետևության, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու, փոփոխելու և արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտման, ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05.2016թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ`
Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ԵԿԴ/0142/01/15
12 հուլիսի 2016թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Դ.ԵՐԵՄՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05..2016թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով թիվ 13109015 քրեական գործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Իվանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով Դավիթ Սամվելի Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործից Դավիթ Սամվելի Երեմյանի կողմից <Նաիրի-Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից խաբեությամբ խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար հափշտակության փորձ կատարելու վերաբերյալ մասը քրեական գորից անջատելու, առանձին վարույթում առանձնացնելու և թիվ 13109015/1 համարը շնորհելու մասին։
2015 թվականի մայիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05.2016թ. դատավճռով.
Դավիթ Սամվելի Երեմյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նա դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Վճռվել է նաև.
Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ապացույց ճանաչված` <Նաիրի-Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև <Ղ.Տելեկոմ> և <Օրանժ-Արմենիա> ընկերությունների ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննական մարմինը Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր կողմից վարած <Մերսեդես-Բենց Տ 320> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած <Օպել-Վեկտրա 2.0> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից /այսուհետ ՃՏՊ/ հետո ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով առաջարկել է Հովհաննես Իվանյանին խեղաթյուրել վթարի իրական հանգամանքները` փորձելով խաբեությամբ <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպես.
Դավիթ Սամվելի Երեմյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18-ի սահմաններում իր կողմից վարած <Մերսեդես-Բենց Տ 320> մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ <Ծիրանի> ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թույլ է տրվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ` չի զիջել հանդիպակած ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է <Օպել-Վեկտրա> մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ` Հովհաննես Իվանյանի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ` կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ի մեղավորությունը։ Այդ կերպ Դավիթ Երեմյանը փորձել է <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։
Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ հաստատված է համարել գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Դավիթ Երեմյանը իրեն պատկանող «Մերսեդես-Բենց S 320ե մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում գտնվող <Ծիրանի> ռեստորանային համալիր և <Ծիրանի. ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ,
-Դավիթ Երեմյանը և Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել,
-Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ,
-Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ փոխել են իրենց բացատրությունները և տվել են նախկին բացատրությանը հակասող բացատրություններ,
-Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի-Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել։
Դատարանը ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2016թ. դատական ակտը, Դավիթ Երեմյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում կայացնել արդարացման դատական ակտ։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2016թ. դատավճիռը օրինական և հիմնավորված չէ: Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։ Թույլ տրված խախտումները ՀՀ քր. դատ. օր-ի 3801 հոդվածի համաձայն վերաքննիչ բողոք բերելու հիմք են հանդիսանում
Վկայակոչել է ՀՀ քր. դատ. օր-ի 395 հոդվածը , ՀՀ քր. դատ. օր-ի 396 հոդվածի 1-ին մասը, ՀՀ քր. դատ. օր-ի 397 հոդվածի 1-ին մասը, ՀՀ քր. դատ. օր-ի 398 հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերը:
Նախաքննական մարմինը իր պաշտպանյալ Դավիթ Երեմյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քր. օր-ի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում իր պաշտպանյալը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության ընթացքում ցուցմունք չի տվել։
2016թ. մարտի 22-ին դատաքննության ընթացքում Դավիթ Երեմյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «....մյուս մեքենան եկել է արագ ու ընթացել է մեջտեղով, ես իրան ասել եմ գնա ճիշտը ասա ոնց որ եկել ես, որ անորոշություն չլինի, չեմ ասել մասամբ մեղավորությունդ ընդունի, այլ ասել եմ ասա ոնց, որ դու եկել ես։ Ինքը որ գալիս էր ճանապարհը մի քիչ նեղ է, ես ձախ շրջադարձ պետք է կատարեի դրա համար էլ թարթիչը միացրել եմ ու կանգնել, որ մեքենան անցնի նոր թեքվեմ, ինքը արագ էր գալիս։Ինձ որ հարցրել են ես սկզբից մինչև վերջ էլ ասել եմ, որ Ես մեղավոր չեմ եղել ինքը եկել է ու խփել իմ մեքենային։Հետո երբ ասեցին, որ դու ունես մեղավորություն, ես էլ ասեցի ուրեմն ինքն էլ է մեղավոր, ես էլ ընդունել եմ իմ մեղավորությունը, ես ոստիկանին էլ եմ ասել, որ ինքը մեջտեղով, դեպի իմ ուղեմասով է եկել, ասել են ուրեմն ինքն էլ է մեղավոր։ Ես նույնիսկ պատկերացում էլ չեմ ունեցել, որ կարելի է խաբել ինչ որ մեկին ու փող վերցնել։....>
2015թ. նոյեմբերի 03-ին տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ « 2014թ. օգոստոսի 23-ին տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում մասնակից է դարձել նաև ընկերությունը, ապահովագրված մեքենան օպել վեկտրայի մասին է խոսքը, մեքենան բախվել է ամբաստանյալի վարած մեքնային մերսեդես բենս մակնիշի մեքենային։ Մեր ընկերությանը կատարվել է զանգ տեղեկացրել են պատահարի մասին, աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր, մինչ այդ հեռախոսազանգով օպել վեկտրայի վարորդը հայտնել է, որ իր դիմացը կտրել է մերսեդես բենս մակնիշի մեքենա և բախվել են։ Առաջին հայցքից մեր մեքենան մեղավորություն չունի։ Մեր աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր և վարորդը տվել է բացատրություն։ Դեպքի վայրում հնարավոր չի Եղել պարզել մեղավորության հարցը։ Նյութեր Են նախապատրաստվել, որտեղ մերսեդես բենս մեքենայի վարորդը ընդունել է իր մեղավորությունը, սակայն օրեր անց ճանապարհային ոստիկանությունում մեր վարորդը ընդունել է կիսով չափ իր մեղավորությունը և տվել է բացատրություն նշելով որ կիսով չափ եկել է հանդիպակաց գոտի և դրանից հետո Դավիթ Երեմյանը դիմում է ներկայացրել մեր ապահովագրական ընկերություն։ Սակայն մեր աշխատակիցները եկել են այն եզրահանգման, որ ներկայացվածը իրականությանը չի համապատասխանում, դրա համար էլ դիմել ենք կրկնակի փորձաքննություն նշանակեն <Վարորդները խեղաթյուրել են իրականությունը, և փորձել են ընկերությունից փոխհատուցում ստանալ։ Դրանից հետո մենք դիմել ենք ոստիկանություն։
- հարցերին պատասխանում է, որ ընկերությանը վնաս պատճառելու փորձ է արվել
-վարորդների բացատրության հիման վրա կազմվել է ճանապարհային ոստիկանի կողմից եզրակացությունը, որը առաջնային փորձաքննություն է, որի հիման վրա որոշվում է, որ ընկերությունը պետք է փոխհատուցի, իսկ մեր ընկերությունը ունեցել է հիմնավոր կասկածներ դրա համար էլ դիմել ենք կրկնակի փորձաքննություն է նշանակվել
-հնարավոր է առաջնային փորձաքննությունը բավարար լինի մի դեպքում, մյուս դեպքում բավարար չլինի
- այս դեպքում բավարար չի եղել, քանի որ վարորդը թե զանգով թե դեպքի վայրում հայտարարել է, որ երթևեկել է իր ուղեմասում՝ և տեղի է ունեցել ՃՏՊ։ Մեր կասկածները փարատելու համար նշանակել ենք կրկնակի փորձաքննություն, դեպքի վայրի նկարները, բացատրությունները, մեքենաների զննությունը կասկածի տեղիք տվեց դրա համար էլ նշանակեցինք։
- քանի որ վարորղր չի կարոդ ասել թե ինքր թույլ է տվել ՃԵԿ-ի խախտում, ւպդ իսկ պատճառով նշանակվում է փորձաքննություն, քանի որ նեղ մասնագիտական հարցեր են, որոնք միայն փորձագետր կարոդ է պատասխանել իսկ մեր համար կլինի հասկանալի թե որ վարորդն է թույլ տվել ՃԵԿ-ի խախտումներ։
- քանի որ մեր ընկերությունում ապահովագրված մեքենայի վարորդը եթե մեղավոր լիներ, ընկերությունը պետք է փոխհատուցեր, սկզբում հայտարարում է որ մեղավոր չի, իսկ հետո կիսով չափ մեղքը ընդունում է։ Դրանից հետո ամբաստանյալը դիմում է որ փոխհատուցում ստանա, սակայն մենք հասկացել ենք, որ առաջնային փորձաքննությունը չի արտացոլում ամբողջ իրականությունը դրա համար դիմել ենք կրկնակի փորձաքննություն նշանակեն։ Դրանից հետո երբ հասկացել են, որ վարորդների հայտարարածը իրականությանը չի համապատասխանում դիմել ենք իրավապահ մարմիններին այս հարցին ընթացք տալու համար։
2015թ. նոյեմբերի 03-ին վկա Արթուր Դանիելյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «աշխատում եմ ինշուրանս ապահովագրական ընկերությունում, որպես վթարի մասնագետ։ Գնացել եմ դեպքի վայր մեր կողմից ապահովագրված մեքենան տեսել եմ, հարցրել եմ պատահարը ոնց է եղել, պատասխանել են, լուսանկարել եմ մեքենան, դրանից հետո մեղավորություն ընդունող չի եղել, տվել եմ ճանապարհային ոստիկանության համարը ու դեպքի վայրից գնացել եմ։
-հարցերին պատասխանեց, եթե մեղավորությունը չի երևում, հետաքննիչն է պարզում ով է մեղավոր, ով չէ։
2016թ. մարտի 22-ին վկա Հովհաննես Իվանյանը ցուցմունք է տվեց այն մասին, որ «...ես մեղավոր չեմ եղել վթարում, հետո կիսով չափ մեղավորությունս ընդունել եմ, դե քննիչները այնպես են նկարագրել, որ նման դեպքերում հիմնականում փոխհատուցում չի լինում, եթե երկու կողմերն էլ պնդում են, որ իրենք են ճիշտ, դրա համար էլ կիսով չափ ընդունեցի իմ մեղքը։
-Դավիթ Երեմյանի ասածը կապ չունի, որ իբր ինքն է նման բան առաջարկել, որ ասենք, այլ քննիչն էր ասում, որ նման ձևով գրենք, որ փոխհատուցում լինի։
- հարցերին պատասխանեց, որ քննիչն է առաջարկել, որ հարցին մի ուրիշ լուծում գտնենք, եթե մինչև վերջ սենց մնա երկուսս էլ փոխհատուցում չենք ստանա, ես էլ վստահեցի, ասեց մեկ է ես պետք է այս հարցին լուծում տամ, ես էլ ընդունեցի առաջարկը քննիչի։
-քննիչները պետք է որոշեին մեր մեղավորության հարցը, մենք չէինք որոշողը...>
2016թ. մարտի 22-ին վկա Սիրանուշ Իվանյանը ցուցմունք է տվեց այն մասին, որ «....եղբորս հետ էի ինձ ճանապարհում էր դեպի ավտոկայան Իջևան գնալու համար, մեր մեքենան բախվեց մյուս մեքենային։ Միայն հարվածն եմ զգացել, վթարից անմիջապես հետո մեքենայից դուրս եմ եկել ու տաքսիով գնացել եմ տուն։ Մենք մեր ուղեմասով էինք ընթանում, չեմ նկատել մեքենայի բախումը>:
Գտել է, որ ոչ նախաքննության րնթացքում, և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք չի բերվել գեթ մի ապացույց, որով կհիմնավորվեր իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքր:
Ավելին ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվում է, որ իր պաշտպանյալը որևէ առնչություն չունի իրեն վերագրվող արարքի կատարման մեջ։
Հարգելի դատարան, քրեական գործում առկա ապացույցները վերլուծելիս հանգում է այն եզրակացության, որ իր պաշտպանյալը որևէ դիտավորություն չի ունեցել խաբեությամբ ուրիշի գույքին տիրանալու, ավելին իր կողմից արված հայտարարությունը, որ կատարված ավտովթարի մեջ իմ պաշտպանյալը մեղավոր չի եղել, իսկ հետագայում կատարված փորձաքննությունից հետո, երբ նշել են, որ ինքը ունի մեղավորություն, անմիջապես ընդունել է և ասել, այդ դեպքում նաև մյուս վարորդն էլ է մեղավոր, քանի որ մեքենան վարել է արագ և չի նկատել իր մեքենան, որ թարթիչը միացրել է ու կանգնել է շրջադարձ կատարելու համար։ Բացի այդ վարորդների կողմից արված հայտարարությունը մեղավոր են, թե ոչ որևէ ձևով չի կարող հիմք հանդիսանալ ապահովագրական ընկերությունից փոխհատուցում ստանալու համար։ Այդ մասով ցուցմունք տվեց նաև տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը առ այն, որ « ... քանի որ վարորդր չի կարող ասել, թե ինքը թույլ է տվել ՃԵԿ-ի խախտում, այդ իսկ պատճառով նշանակվում է փորձաքննություն, քանի որ նեղ մասնագիտական հարցեր են, որոնք միայն փորձագետը կարող է պատասխանել, իսկ մեր համար կլինի հասկանալի, թե որ վարորդն է թույլլ տվել ՃԵԿ-ի խախտումներ:
Գտել է, որ իր պաշտպանյալի կողմից որևէ գործողություն չի կատարվել ուղղված ապահովագրական ընկերությունից գումար հափշտակելու ուղղությամբ և չէր էլ կարող քանի որ փորձաքննության արդյունքների հիման վրա է, որ ապահովագրական ընկերությունը փոխհատուցում է կատարում։
Գտել է, որ սույն քրեական գործով նախաքննությամբ ձեռք բերված, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված և գնահատված քրեական գործի փաստական հանգամանքներով չի ապացուցվել ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-ին կետով մեղսագրվող արարքի կատարումը և սպառվել են լրացուցիչ ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար պետք է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի պահանջներով ամբաստանյալի նկատմամբ կայացվի արդարացման դատակա ակտ։
Դատարանում հետազոտված, այդ թվում՝ մինչդատական վարույթի արդյունքներով ձեռք բերված և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցները բավարար չեն իր պաշտպանյալ Դավիթ Երեմյանին մեղսագրված հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու համար։
<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝
<1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեակա մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (...): 2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքին համապատասխան:/...)>։
<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին> եվրոպական կոնվենցիայի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝
<Ոչ ոք չպետք է մեղավոր ճանաչվի որևէ գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին գործող ներպետական կամ միջազգային իրավունքի համաձայն, հանցագործություն չի համարվել։ (...)>:
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն՝ <(...) Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։>։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն՝ <Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները>։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
<1. Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։
2. Քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է։։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(...) Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ 4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ (...)>:
Վերոգրյալ նորմերի վերլուծությունից բխում է, որ արարքը հանցավոր ճանաչելու համար անհրաժեշտ են հետևյալ պայմանների միաժամանակյա առկայությունը ա/ արարքը պետք է նախատեսված լինի քրեական օրենքով,
բ/ այն պետք է բովանդակի հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։ Այլ կերպ՝ նշված պայմաններից որևէ մեկի բացակայությունը բացառում է հանցանքի առկայությունը։
Նշված հետևությունը բխում է նաև Տիգրան Ժորայի Շմավոնյանի վերաբերյալ ՎԲ–107/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումից, որի համաձայն՝ «4. (...) Արարքը ճանաչվում է հանցավոր միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեսված բոլոր հատկանիշները։ Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ։ Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունը անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին։ (...)>:
Այսպիսով, արարքը հանցագործություն ճանաչելու համար այն պետք է նախատեսված լինի քրեական օրենսգրքով և բովանդակի հանցակազմի բոլոր տարրերը։
ՀՀ քր. դատ. օր. 18 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
Համաձայն 18 հոդվածի 3-րդ մասի հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունր չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
ՀՀ քր.դատ.օր. 358 հոդվածի համաձայն դատավճիռը պետք է լինի օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված։
Պաշտպանյալիս վերաբերյալ կայացված դատավճիռը օրինական չէ, քանի որ չեն պահպանվել ՀՀ քր. դատ. օր-ի պահանջները, որոնց մասին նշվել է իր այս բողոքում։
Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված չէ, քանի որ դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցները բավարար չեն եղել մեղադրանքը գնահատելու համար։
Դատարանի դատավճիռը պատճառաբանված չէ, քանի որ չեն պատճառաբանվել դատավճռում շարադրված բոլոր հետևությունները։
Քրեական գործով ձեռք չեն բերվել որևէ ապացույց, որով կհիմնավորվեր իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
Ամբաստանյալ` Դավիթ Սամվելի Երեմյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը իր ավտոմեքենան վարել է թարթիչը միացված վիճակով և թարթիչը միացված վիճակով ինքը կանգնած է եղել ու մինչև նրա ավտոմեքենայի գալը մեկ այլ ավտոմեքենա է անցել, նոր նրանք են եկել և բախվել իր ավտոմեքենային։ Ինքը երբեք նրան չի ասել, թե ինչպես անեն ուղակի ասել է, որ շտապում է և այդ հարցին պետք է շուտ լուծում տալ։ Նա իրեն ասել է, թե ինչպես անեն, որ փորձաքննության չգնա ավտոմեքենաները և միայն այդ ժամանակ ինքը ասել է, որ ընդունի մեղքը։ Ինքը քննիչի մոտ ասել է, որ իրեն ոչինչ պետք չէ և ասել է որպեսզի իր ավտոմեքենան տուգանային հրապարակից տան, քանի որ ինքը ՌԴ-ում է աշխատել։ Ինքը նպատակ չի ունեցել որևէ մեկի խաբելու։ Ինքը միայն նպատակ է ունեցել շուտ գնալու և իր աշխատանքին հասնելու։ Եթե նա իր քրոջ հետ չխոսեր և ուշադիր լիներ ու այդքան արագ չվարեր ավտոմեքենան, ապա այդ ավտովթարը չէր լինի։
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը հիմնավորվում, իսկ վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանությունները իրեն մեղավոր չճանաչելու վերաբերյալ հերքվում է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը հայտնել է այն մասին, որ աշխատում է <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունում որպես իրավաբան և լիազորված է ընկերության տնօրենի կողմից համապատասխան լիազորագրով։ Դեպքի հետ կապված հայտնել է, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում մասնակից է դարձել նաև ընկերությունում ապահովագրված <Օպել Վկտրա> մակնիշի ավտոմեքենան։ <Օպել Վեկտրա> մակնիշի ավտոմեքենան բախվել է ամբաստանյալի կողմից վարած <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընկերությանը կատարվել է զանգ` տեղեկացրել են ապահովագրական պատահարի մասին և ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր։ Սակայն մինչ այդ հեռախոսազանգով ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը հայտնել է, որ ինքը ուղեմասով երթեվեկելիս է եղել և <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենան իր դիմացը կտրել է և տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։ Այսինքն առաջին հայացքից իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավորություն չի ունեցել։ Իրենց ընկերության աշխատակցին հիշյալ ավտոմեքենայի վարորդը տվել է նույնատիպ բացատրություն և իրենց ընկերությունը որևէ պարտավորություն չի կրել, քանի որ իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավոր չի եղել ու այդքանով այդ գործընթացը ավարտվել է։ Սակայն առկա են եղել մարմնական վնասվածքներ` դեպքի արդյունքում այդ մասով նյութեր են նախապատրաստվել և քրեական գործի հարուցումը մերժվել է և այդ գործում առկա է բացատրություններ, որ պատահարում իր մեղավորությունը ամբողջությամբ ընդունել է <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը` Դավիթ Երեմյանը։ Օրեր անց արդեն Ճանապարհային ոստիկանությունում երբ որ եզրակացություն է կազմվել իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոտրանսպորտային ավտոմեքենայի վարորդը կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը` փոխել է բացատրությունը և նշել է կիսով չափ երթեվեկել է հանդիպակած գոտով։ Դրանից հետո Դավիթ Երեմյանը, քանի որ արդեն ընկերության վրա պատասխանատվություն է դրվում` իր ապահովագրված ավտոմեքենայով վնաս է պատճառվել, ուստի դիմում է ներկայացրել ընկերություն ապահովագրական հատուցում ստանալու համար։ Ապահովագրական ընկերության կողմից պատահարի հանգամանքները ուսումնասիրելուց հետո, ընկերության աշխատակիցները եկել են այն եզրահանգմանը, որ ներկայացվածը իրականությանը չի համապատասխանում, սակայն այդ ամենը հիմնավորելու համար դիմել են Հայաստանի Հանրապետության ավտոապահովագրողների բյուրո և խնդրել են նշանակել պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ընկերությունը ստացել է փորձագետի եզրակացությունը, որով փաստվել է արաջացված կասկածները` մասնավորապես ըստ փորձագետի եզրակացությանն ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը ՃԵԿ-ին հակասող որևէ գործողություն թույլ չի տվել և փորձաքննության տեսանկյունից ավելին պատահարը տեղի է ունեցել ընկերությունում ապահովագրված <Օպել Վեկտրա> մակնիշի ավտոմեքենայի ուղեմասում։ Քանի որ հիշյալ փորձագետի եզրակացությամբ փարատվել են ընկերության կասկածները և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ավտովթարի մասնակիցների կողմից խեղաթյուլվել է իրականությունը և դա նպատակ է հետապնդել, որպեսզի ընկերությունը կատարի փոխհատուցում մի ավտոմեքենայի, որի վնասի հետ ինքը կապ չունի, ուստի դիմել են Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն, որպեսզի գնահատական տան հիշյալ ավտոտրանսպորտային մասնակիցների գործողություններին։
Սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Իվանյանը օգտվել է իր իրավունքներից և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
Դատարանը հրապարակել է Հովհաննես Իվանյանի 2015 թվականի փետրվարի 19-ի ցուցմունքը այն մասին, որ իրեն պարզաբանվել է նաև, թե ինչ դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով է հարցաննվում, պարզաբանվել է նաև փաստաբան ունենալու իր իրավունքը, սակայն դրա կարիքը չունի և իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ վերոնշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ` Անուշ Իվանյանի հետ միասին։ 093-01-15-34 բջջային հեռախոսահամարը օգտագործում է շուրջ 7 տարի, իսկ 095-27-32-77 բջջային հեռախոսահամարը գրեթե 2 տարի։ Հիմնական աշխատանք չունի և զբաղվում է մասնավոր տարբեր աշխատանքներով։ Մեկ տարի չորս ամիս առաջ գնել է Վրաստանի Հանրապետությունից <Օպել Վեկտրա Բ> մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի արծաթագույն ավտոմեքենան, որը օգտագործվել է միայն իր կողմից։ Նշում է, որ ավտոմեքենան ապահովագրել է <Նաիրի Ինշուրանս> ապահովագրական ընկերությունում այդ ավտոմեքենայով կատարվում էր տարբեր տեսակի մասնավոր գործողություններ։ 2014 թվականի օգոստոս ամսին իր հիշելով, քանի որ ամառ է եղել, ինքը մեծ քրոջ` Սիրանուշ Իվանյանի, ով բնակվում է Իջևան քաղաքում, հետ իր տանից` Ջրվեժ գյուղից գնացել են Հյուսիսային ավտոկայան, որպեսզի քրոջը ճանապարհեյին Իջևան քաղաք։ Ինքը երթևեկել է Ջրվեժ-Առինջ ճանապարհով, ալկոհոլ չի օգտագործել, քույրը նստած է եղել իր կողքին, առջևում, իսկ ինքը վարել է ավտոմեքենան մոտ 60 կմ/ժամ արագությամբ և ընթանալով այդ ճանապարհով հասել են արդեն <Ծիրանենի> ռեստորանային համալիրի մոտ, երբ նկատել է, որ իր հանդիպակած ուղղությամբ ընթացող <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենան դանդաղ է ընթանում իր ուղեմասում, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել և չի կարծել, որ նա մտնելու է իր ուղեմաս, քանի որ չէր միացրել թարթիչը, այդպես ընթանալով արդեն հասել են միմյանց, որը վայրկյաններ է տևել, այդ ժամանակ այդ ավտոմեքենայի վարորդը անմիջապես փորձել է ձախ շրջադարձ կատարել` մտնելով իր ուղեմաս, ինքը անմիջապես դիմել է արգելակման և ուղղությունը թեքել է շատ չնչին դեպի աջ, որի արդյունքում էլ բախվել է այդ ավտոմեքենայի առջևին և ճանփեզրի քարին։ Նշում է, որ ինքը իր ավտոմեքենայով իր ուղեմասից դուրս չի եկել, երթևեկել է իր ուղեմասով, իսկ վթարն էլ տեղի է ուցել, հենց նրա պատճառով, որ այդ ավտոմեքենան չզիջելով իրեն դուրս է եկել իր ուղեմաս և բախվել են միմյանց։ Վթարի հետևանքով իր քույրը ստացել է թեթև մարմնական վնասվածք, որի համար էլ բուժօգնության է տեղափոխել <Սուրբ Գրիգոր Լուսավրիչ> ԲԿ կենտրոն։ Վթարից հետո տեղեկացել է, որ <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հանդիսանում էր Դավիթ Երեմյանը, նա ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով եղել է մի տղա նույնպես, սակայն չի հիշում, թե ով, այդ վթարի վայրում իրենք նույնիսկ ունեցել են թեթև լեզվակռիվ, քանի որ նա պատճառաբանել է, որ իր ուղեմասն է կիսով չափ դուրս եկել ինքը, այլ ոչ թե նա, սակայն իրականում եղել է վթարը այնպես, ինչպես ինքը հայտնել է և ինքը զանգահարել է ու տեղեկացրել է նաև ապահովագրական ընկերությանը, այնուհետև Կոտայքի քննչական բաժնմունքում, սակայն հետագայում տեսնելով, որ վթարի մեղավոր անձը չի պարզվել, հետո վթարի վերաբերյալ նյութերը ուղարկել են արդեն ՃՈ հետաքննիչ տեսուչին, այնտեղ արդեն որոշել է գոնե ասի, որ իրականում եղել է, որ ինքը կիսով չափ դուրս է եկել իր ուղեմասից, այդ պատճառով էլ բախվել են միմյանց, այդպես ասել է, քանի որ <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պնդել է իր հայտնածը, որը ինքն է դուրս եկել նրա ուղեմաս, ինքը այդպես ասել է, որպեսզի գոնե իրենց երկուսի հայտնածը ճիշտ լինի, որպեսզի անընդհատ չկանչեն և տարբեր վայրեր չուղարկեն իրենց վթարի գործը, արդեն հոգնել է, դրա համար էլ այդպես է ասել, որի համար էլ պարզվել է, որ իրենց երկուսինել էլ ենթարկել են վարչական պատասխանատվության, նույնիսկ կարծում է, որ ամիսներ կտևի այդ գործը։ Դրանից հետո արդեն <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` <Ռոսգոստրախ> ընկերությունը փոխհատուցել է իր ավտոմեքենայի վնասի համար 820,000 ՀՀ դրամ, այսինքն` պատճառված գնի կեսը, իսկ այդ ավտոմեքենայի վնասի հատուցման համար պետք է փոխհատուցեր իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունը, սակայն նրա ավտոմեքենայի վնասի համար իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը չի հատուցել, ավելին ինքը տեղյակ է եղել, որ փորձաքննություն է նշանակվել և փորձաքննությամբ պարզվել է, որ իրականում վթարը տեղի է ունեցել իր ավտոմեքենայի մասնակցությամբ իր ուղեգոտում, այսինքն, այնպես է եղել, ինչպես ինքը հայտնել է իրականում, այսինքն` ինքը կիսով չափ էլ մեղավոր չի եղել։ Դա է եղել ողջ իրականությունը։ Նշում է, որ ինքը նման պայմանավորվածություն ձեռք է բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչև հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր <Միտշուբիշի պաջեռո իո> մակնիշի 34 VQ 397 հաշվառման ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, այլ մարդ իրենց հետ չի եղել, իրենք այսպես ասած հոգնել էին արդեն այդ վիճակից, դրա համար էլ, որպեսզի երկուսնել հավասար տուժվեն կամ օգտվեն, որոշել են, որ ինքը հայտնի, որ ինքն է դուրս եկել կիսով չափ հատուցում ստանային ապահովագրական ընկերությունից։ Ինքը հստակ չի հիշում, թե ինքը է զանգահարել նրան և հանդիպել, թե նա է իրեն զանգահարել, ինքը նրա հետ կապնվել է 093-01-15-34 հեռախոսահամարով նրա 093-85-76-76 հեռախոսահամարին, քանի որ այդ համարն է իր մոտ պահված նրա հեռախոսահամարներից, այլ հեռախոսահամարով չի կապնվել։ Իրենք հանդիպել են, խոսակցության ընթացքում նա մինչև վերջ էլ չի ընդունել, որ նա դուրս է եկել իր երթևեկելի գոտի, բայց այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա առաջարկել է, որ եթե այդպես է, ուրեմն երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ երկուսով էլ մեղավոր են, այսինքն թե ինքը, թե նա դուրս են եկել հանդիպակած երթևեկելի գոտի։ Ինքը նրա առաջարկին համաձայնվել է նշում է, որ այնպես չի, որ միանգամից համաձայնվել է, բավականին երկար զրույց են ունեցել այդ հարցի շուրջ, սակայն ինչպես ասել է, որ որպեսզի շատ չձգձգվեր և գոնե գումար թեկուզ կիսով չափ ստանային, դրա համար էլ համաձայնվել և գնացել է հետաքննիչի մոտ այդպես հայտնել։ Այդպես որոշեն էին, քանի որ խոսակցությունից տեղեկացել էին, որ նման անորոշ վիճակում կարող է երկուսնել փոխհատուցում չստանաին և այդ կերպ հայտնել են հետաքննիչի մոտ ու ինքը ստացել է փոխհատուցում 820.000 ՀՀ դրամ <Ռոսգոստրախ> ապահովագրական ընկերությունից, իսկ <Նաիրի Ինշուրանս> ապահովագրական ընկերությունը հատուցում չի տվել Դավիթի ավտոմեքենայի վնասի համար։ Ինքը <Ռոսգոստրախ> ապահովագրական ընկերություն դիմում է գրել հատուցման համար Աբովյան քաղաքում նշված ընկերության մասնաճյուղ։ Ինչպես հայտնել է Դավիթ Երեմյանի հետ կապվել է նրա 093-85-76-76 բջջային հեռախոսահամարով, վթարից հետո եղել են մի քանի դեպքեր, որ պայմանավորվել են միասին և հանդիպել են, իսկ վերջին անգամ էլ հանդիպել են Քանաքեռում կենտրոնական փողոցի վրա գտնվող եկեղեցու շրջակայքում ու ձեռք են բերել նմանատիպ պայմանավորվածություն։ Ներկա պահին իր տեղեկությունների համաձայն Դավիթ Երեմյանը գտնվում է ՌԴ-ում, իսկ թե կոնկրետ որտեղ ինքը չգիտի, դրա համար էլ նա ուզում է այդ հարցը շուտ լուծվի, քանի որ ասում էր, որ մեկնում է ՌԴ։ Իրենց հետ մարդ չի եղել ինքը նրա հետ հանդիպել է զանգահարելով, գնացել է այդ տեղ, նա ոտքով է եղել, հետո երբ ինքը կանգնած է եղել այդ տեղ, նա եկել և մոտեցել է իրեն ու խոսակցություն են ունեցել ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով, կամ դրսում, այլ մարդ չի եղել ոչ նրա հետ և ոչ էլ իր հետ։ Հայտնում է, որ նա իրեն առաջարկել նման բան ասել, սակայն չի ստիպել և ինքը ունեցել է հնարավորություն հրաժարվելու։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչությունում նյութեր են նախապատրաստվում, որի համար նույնպես իրեն հրավիրել են, ինքը գնացել է այնտեղ արդեն կրկին հայտնել է իրականությունը, ասել է, որ Դավիթ Երեմյանի առաջարկով է նման բան արել բացատրություն է տվել, այլ մարդ իրեն չի ստիպել կամ խորհուրդ տվել այդպես հայտնելու համար։ Ինչպես ասեց, որ Դավիթ Երեմյանը չէր ընդունում, որ նա խախտում է կատարել, իսկ նման անորոշությունների դեպքում էլ ինքը Դավիթի առաջարկից հետո մտածել է, որ մի գուցե ոչ մի հատուցում էլ չստանան, դրա համար էլ համաձայնվել է, ուրիշ ոչ մի պատճառ չի եղել, իրականում ինքն է ճիշտ եղել որը վերջում հաստատվել է։ Իր ավտոմեքենան գտնվում է իր բակում, որը դեռ վերանորոգված չէ, ինքը չի պատրաստվում այն վաճառել կամ մասնատել, մինչև գործի լուծումը, իսկ Դավիթ Երեմյանի ավտոմեքենայից տեղյակ չի։
2015 թվականի հունիսի 19-ի որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ Անուշ Իվանյանի հետ։ Նշում է, որ իրեն հասկանալի են նաև առաջադրված մեղադրանքի էությունը ու բովանդակությունը, այն որ մեղադրվում է 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտովթարից հետո Դավիթ Երեմյանի կողմից <Նաիրի Ինշուրանս> ապահովագրական ընկերությունից 810.000 ՀՀ դրամ գումար խաբեությամբ հափշտակության փորձ կատարում իր կողմից օժանդակելու հարցում, որում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Իրականում ինչպես հայտնել է նախկինում վթարի մեջ ինքը մեղավոր չի եղել, որի վերաբերյալ տվել է իր գրավոր բացատրությունները, սակայն հետագայում տեսնելով որ չի պարզվում թե իրականում ով է մեղավորը, գտնվել են անորոշ վիճակում այդ պատճառով էլ նախապես պայմանավորվել և հանդիպել են ինքը և Դավիթ Երեմյանը Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի կենտրոնական փողոցում։ Հանդիպման ժամանակ ինչպես ինքը այնպես էլ Դավիթ Երեմյանը իրեն առաջարկել է նման պայմաններում երկուսով էլ կիսով չափ ընդունեն իրենց մեղավորությունը, որի դեպքում կստանաին գոնե գումարի հատուցում կիսով չափ, քանի որ հնարավոր է երկուսով էլ գումար չստանաին, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է նրա առաջարկին և հաջորդ օրը գնացել են հետաքննիչի մոտ և տվել այլ բացատրություն։ Այնուհետև ինքը <Ռոսգոստրախ> ապահովագրական ընկերությունից ստացել է իր ավտոմեքենայի գնահատված արժեքի կեսը 820.000 ՀՀ դրամ չնայած որ պետք է ամբողջը ստանար, քանի որ ինքը ճիշտ է եղել։ Մնացած հանգամանքների շուրջ նախկինում արդեն տվել է մանրամասն ցուցմունքներ և խնդրում է հիմք ընդունել նաև նախկին ցուցմունքները։
Վկա Արթուր Դանիելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի մասին իրեն հերթապահն է հայտնել և ասել է, թե որտեղ է գտնվում դեպքի վայրը։ Ինքը դեպքի վայրում իրենց ընկերության կողմից ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդին է տեսել և հարցրել է, թե ինչպես է կատարվել դեպքը և նա պատասխանել է, ինքը լուսանկարահանել է ավտոմեքենաները, դրանից հետո մեղավորություն ընդունող չի եղել վարորդների մեջ և ինքը տվել է ճանապարհային ոստիկանության համարը և դեպքի վայրից գնացել է։ Իր կողմից բացատրություն է վերցվել Հովհաննես Իվանյանից և բացատրությունով նա նշել է, որ ինքը Ջրվեժի կողմից երթեվեկել է քաղաք Աբովյանի կողմ և հասնելով <Ծիրան> ռեստորանի մոտ բախվել է այլ ավտոմեքենայի։ Եթե մեղավորությունը չի երևում, թե ում կողմից է կատարվել, ապա դա որոշում է հետաքննական մարմինը։
Վկա Անուշ Իվանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր եղբայրը իրեն ճանապարհել է դեպի ավտոկայարան` Իջևան գնալու համար և Ջրվեժից դեպի հյուսիսային ավտոկայան ճանապարհի վրա <Ծիրանի> ռեստորանի մոտ տեղի է ունեցել վթար` Երեմյանի ավտոմեքենան բախվել է իրենց ավտոմեքենային։ Հարվածի հետևանքով ինքը վնասվածքներ է ստացել և վթարից անմիջապես հետո իրենց օգնել են ավտոմեքենայից դուրս գալ և ինքը տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է տուն ու հետագայում հիվանդանոց։ Ավտովթարից հետո իր եղբոր հետ որևէ խոսակցություն չի եղել, թե ով է մեղավոր եղել։ Հետագայում երբ դատական գործ է եղել այդ ժամանակ ինքը նոր իմացել է, որ դատական կարգով փորձել են գտնել ավտովթարի մեղավորին։
Դատավտոտեխնիկան փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացության համաձայն. առաջադրված պայմաններում <Օպել-վեկտրա> մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել։
Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրություն զննության արձանագրության համաձյան. Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախում։
Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրության համաձայն. Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ժամը 23-ին սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկել են Երևան քաղաքի Զաքարիա Սակավագի 72-րդ հասցեում:
2015 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13109015 քրեական գործով ապացույց ճանաչված` <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակում, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունով ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենով ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճեններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենով, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունով <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեններով, ինչպես նաև <Ղ.Տելեկոմ> և <Օրանք-Արմենիա> ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
Գնահատելով ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ, վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանությունները հանցանքի կատարումն իր իսկ կողմից բացառելու և այլնի վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից, որով փորձ է արվում հնարավորինս խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը որակված է ճիշտ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքի քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է վերջնական ճիշտ հետևության, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու, փոփոխելու և արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտման, ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05.2016թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ`
Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
գործ ԵԿԴ/0142/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Անդրանիկ Սիմոնյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Արամայիս Ասատրյանի
պաշտպան` Ռուզաննա Սիրեկանյանի
2016 թվականի մայիսի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Դավիթ Սամվելի Երեմյանի` ծնված 28.07.1983 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ 15-րդ փողոցի 33-րդ տանը։
Դավիթ Սամվելի Երեմյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով թիվ 13109015 քրեական գործը հարուցելու մասին։
2015 թվականի հունվարի 31-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2015 թվականի փետրվարի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով Հայկ Ծատուրյանին տուժող «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով Դավիթ Սամվելի Երեմյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր կողմից վարած «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առաջին-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից /այսուհետ ՃՏՊ/ հետո ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով առաջարկել է Հովհաննես Իվանյանին խեղաթյուրել վթարի իրական հանգամանքները` փորձելով խաբեությամբ «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպես.
Դավիթ Սամվելի Երեմյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18-ի սահմաններում իր կողմից վարած «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թույլ է տրվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ` չի զիջել հանդիպակած ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է «Օպել-Վեկտրա» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ` Հովհաննես Իվանյանի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ` կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ի մեղավորությունը։ Այդ կերպ Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ հետով։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները ապացույց ճանաչելու և քրեական գործում պահելու մասին։
2015 թվականի մայիսի 22-ի արձանագրության համաձայն` Դ.Երեմյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին ներկայացել է կամովին։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործից Դավիթ Սամվելի Երեմյանի կողմից «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից խաբեությամբ խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար հափշտակության փորձ կատարելու վերաբերյալ մասը քրեական գորից անջատելու, առանձին վարույթում առանձնացնելու և թիվ 13109015/1 համարը շնորհելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 01-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Դավիթ Սամվելի Երեմյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը իր ավտոմեքենան վարել է թարթիչը միացված վիճակով և թարթիչը միացված վիճակով ինքը կանգնած է եղել ու մինչև նրա ավտոմեքենայի գալը մեկ այլ ավտոմեքենա է անցել, նոր նրանք են եկել և բախվել իր ավտոմեքենային։ Ինքը երբեք նրան չի ասել, թե ինչպես անեն ուղակի ասել է, որ շտապում է և այդ հարցին պետք է շուտ լուծում տալ։ Նա իրեն ասել է, թե ինչպես անեն, որ փորձաքննության չգնա ավտոմեքենաները և միայն այդ ժամանակ ինքը ասել է, որ ընդունի մեղքը։ Ինքը քննիչի մոտ ասել է, որ իրեն ոչինչ պետք չէ և ասել է որպեսզի իր ավտոմեքենան տուգանային հրապարակից տան, քանի որ ինքը ՌԴ-ում է աշխատել։ Ինքը նպատակ չի ունեցել որևէ մեկի խաբելու։ Ինքը միայն նպատակ է ունեցել շուտ գնալու և իր աշխատանքին հասնելու։ Եթե նա իր քրոջ հետ չխոսեր և ուշադիր լիներ ու այդքան արագ չվարեր ավտոմեքենան ապա այդ ավտովթարը չէր լիներ։
Ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը բացատրություն տվեց այն մասին, որ աշխատում է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունում որպես իրավաբան և հայտնեց, որ լիազորված է ընկերության տնօրենի կողմից համապատասխան լիազորագրով։ Դեպքի հետ կապված հայտնեց, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում մասնակից է դարձել նաև ընկերությունում ապահովագրված «Օպել Վկտրա» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Օպել Վեկտրա» մակնիշի ավտոմեքենան բախվել է ամբաստանյալի կողմից վարած «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընկերությանը կատարվել է զանգ` տեղեկացրել են ապահովագրական պատահարի մասին և ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր։ Սակայն մինչ այդ հեռախոսազանգով ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը հայտնել է, որ ինքը ուղեմասով երթեվեկելիս է եղել և «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան իր դիմացը կտարել է և տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։ Այսինքն առաջին հայացքից իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավորություն չի ունեցել։ Իրենց ընկերության աշխատակցին հիշյալ ավտոմեքենայի վարորդը տվել է նույնատիպ բացատրություն և իրենց ընկերությունը որևէ պարտավորություն չի կրել, քանի որ իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավոր չի եղել ու այդքանով այդ գործընթացը ավարտվել է։ Սակայն առկա են եղել մարմնական վնասվածքներ` դեպքի արդյունքում այդ մասով նյութեր են նախապատրաստվել և քրեական գործի հարուցումը մերժվել է և այդ գործում առկա է բացատրություններ, որ պատահարում իր մեղավորությունը ամբողջությամբ ընդունել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը` Դավիթ Երեմյանը։ Օրեր անց արդեն Ճանապարհային ոստիկանություրնում երբ որ եզրակացություն է կազմվել իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոտրանսպորտային ավտոմեքենայի վարորդը կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը` փոխել է բացատրությունը և նշել է կիսով չափ երթեվեկել է հանդիպակած գոտով։ Դրանից հետո Դավիթ Երեմյանը, քանի որ արդեն ընկերության վրա պատասխանատվություն է դրվում` իր ապահովագրված ավտոմեքենայով վնաս է պատճառվել, ուստի դիմում է ներկայացրել ընկերություն ապահովագրական հատուցում ստանալու համար։ Ապահովագրական ընկերության կողմից պատահարի հանգամանքները ուսումնասիրելուց հետո, ընկերության աշխատակիցները եկել են այն եզրահանգմանը, որ ներկայացվածը իրականությանը չի համապատասխանում, սակայն այդ ամենը հիմնավորելու համար դիմել են Հայաստանի Հանրապետության ավտոապահովագրողների բյուրո և խնդրել են նշանակել պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ընկերությունը ստացել է փորձագետի եզրակացությունը, որով փաստվել է արաջացված կասկածները` մասնավորապես ըստ փորձագետի եզրակացությանն ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը ՃԵԿ-ին հակասող որևէ գործողություն թույլ չի տվել և փորձաքննության տեսանկյունից ավելին պատահարը տեղի է ունեցել ընկերությունում ապահովագրված «Օպել Վեկտրա» մակնիշի ավտոմեքենայի ուղեմասում։ Քանի որ հիշյալ փորձագետի եզրակացությամբ փարատվել են ընկերության կասկածները և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ավտովթարի մասնակիցների կողմից խեղաթյուլվել է իրականությունը և դա նպատակ է հետապնդել, որպեսզի ընկերությունը կատարի փոխհատուցում մի ավտոմեքենայի, որի վնասի հետ ինքը կապ չունի, ուստի դիմել են Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն, որպեսզի գնահատական տան հիշյալ ավտոտրանսպորտային մասնակիցների գործողություններին։
Սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Իվանյանը օգտվել իր իրավունքներից և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
Դատարանը հրապարակել է Հովհաննես Իվանյանի 2015 թվականի փետրվարի 19-ի ցուցմունքը այն մասին, որ իրեն պարզաբանվել է նաև, թե ինչ դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով է հարցաննվում, պարզաբանվել է նաև փաստաբան ունենալու իր իրավունքնը, սակայն դրա կարիքը չունի և իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ վերոնշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ` Անուշ Իվանյանի հետ միասին։ 093-01-15-34 բջջային հեռախոսահամարը օգտագործում է շուրջ 7 տարի, իսկ 095-27-32-77 բջջային հեռախոսահամարը գրեթե 2 տարի։ Հիմնական աշխատանք չունի և զբաղվում է մասնավոր տարբեր աշխատանքներով։ Մեկ տարի չորս ամիս առաջ գնել է Վրաստանի Հանրապետությունից «Օպել Վեկտրա Բ» մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի արծաթագույն ավտոմեքենան, որը օգտագործվել է միայն իր կողմից։ Նշում է, որ ավտոմեքենան ապահովագրել է «Նաիրի Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունում այդ ավտոմեքենայով կատարվում էր տարբեր տեսակի մասնավոր գործողություններ։ 2014 թվականի օգոստոս ամսին իր հիշելով, քանի որ ամառ է եղել, ինքը մեծ քրոջ` Սիրանուշ Իվանյանի, ով բնակվում է Իջևան քաղաքում, հետ իր տանից` Ջրվեժ գյուղից գնացել են Հյուսիսային ավտոկայան, որպեսզի քրոջը ճանապարհեյին Իջևան քաղաք։ Ինքը երթևեկել է Ջրվեժ-Առինջ ճանապարհով, ալկոհոլ չի օգտագործել, քույրը նստած է եղել իր կողքին, առջևում, իսկ ինքը վարել է ավտոմեքենան մոտ 60 կմ/ժամ արագությամբ և ընթանալով այդ ճանապարհով հասել են արդեն «Ծիրանենի» ռեստորանային համալիրի մոտ, երբ նկատել է, որ իր հանդիպակած ուղղությամբ ընթացող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան դանդաղ է ընթանում իր ուղեմասում, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել և չի կարծել, որ նա մտնելու է իր ուղեմաս, քանի որ չէր միացրել թարթիչը, այդպես ընթանալով արդեն հասել են միմյանց, որը վայրկյաններ է տևել, այդ ժամանակ այդ ավտոմեքենայի վարորդը անմիջապես փորձել է ձախ շրջադարձ կատարել` մտնելով իր ուղեմաս, ինքը անմիջապես դիմել է արգելակման և ուղղությունը թեքել է շատ չնչին դեպի աջ, որի արդյունքում էլ բախվել է այդ ավտոմեքենայի առջևին և ճանփեզրի քարին։ Նշում է, որ ինքը իր ավտոմեքենայով իր ուղեմասից դուրս չի եկել, երթևեկել է իր ուղեմասով, իսկ վթարն էլ տեղի է ուցել, հենց նրա պատճառով, որ այդ ավտոմեքենան չզիջելով իրեն դուրս է եկել իր ուղեմաս և բախվել են միմյանց։ Վթարի հետևանքով իր քույրը ստացել է թեթև մարմնական վնասվածք, որի համար էլ բուժօգնության է տեղափոխել «Սուրբ Գրիգոր Լուսավրիչ» ԲԿ կենտրոն։ Վթարից հետո տեղեկացել է, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հանդիսանում էր Դավիթ Երեմյանը, նա ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով եղել է մի տղա նույնպես, սակայն չի հիշում, թե ով, այդ վթարի վայրում իրենք նույնիսկ ունեցել են թեթև լեզվակռիվ, քանի որ նա պատճառաբանել է, որ իր ուղեմասն է կիսով չափ դուրս եկել ինքը, այլ ոչ թե նա, սակայն իրականում եղել է վթարը այնպես, ինչպես ինքը հայտնել է և ինքը զանգահարել է ու տեղեկացրել է նաև ապահովագրական ընկերությանը, այնուհետև Կոտայքի քննչական բաժնմունքում, սակայն հետագայում տեսնելով, որ վթարի մեղավոր անձը չի պարզվել, հետո վթարի վերաբերյալ նյութերը ուղարկել են արդեն ՃՈ հետաքննիչ տեսուչին, այնտեղ արդեն որոշել է գոնե ասի, որ իրականում եղել է, որ ինքը կիսով չափ դուրս է եկել իր ուղեմասից, այդ պատճառով էլ բախվել են միմյանց, այդպես ասել է, քանի որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պնդել է իր հայտնածը, որը ինքն է դուրս եկել նրա ուղեմաս, իքնը այդպես ասել է, որպեսզի գոնե իրենց երկուսի հայտնածը ճիշտ լինի, որպեսզի անընդհատ չկանչեն և տարբեր վայրեր չուղարկեն իրենց վթարի գործը, արդեն հոգնել է, դրա համար էլ այդպես է ասել, որի համար էլ պարզվել է, որ իրենց երկուսինել էլ ենթարկել են վարչական պատասխանատվության, նույնիսկ կարծում է, որ ամիսներ կտևի այդ գործը։ Դրանից հետո արդեն «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` «Ռոսգոստրախ» ընկերությունը փոխհատուցել է իր ավտոմեքենայի վնասի համար 820,000 ՀՀ դրամ, այսինքն` պատճառված գնի կեսը, իսկ այդ ավտոմեքենայի վնասի հատուցման համար պետք է փոխհատուցեր իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունը, սակայն նրա ավտոմեքենայի վնասի համար իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը չի հատուցել, ավելին ինքը տեղյակ է եղել, որ փորձաքննություն է նշանակվել և փորձաքննությամբ պարզվել է, որ իրականում վթարը տեղի է ունեցել իր ավտոմեքենայի մասնակցությամբ իր ուղեգոտում, այսինքն, այնպես է եղել, ինչպես ինքը հայտնել է իրականում, այսինքն` ինքը կիսով չափ էլ մեղավոր չի եղել։ Դա է եղել ողջ իրականությունը։ Նշում է, որ ինքը նման պայմանավորվածություն ձեռք է բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչև հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր «Միտշուբիշի պաջեռո իո» մակնիշի 34 VQ 397 հաշվառման ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, այլ մարդ իրենց հետ չի եղել, իրենք այսպես ասած հոգնել էին արդեն այդ վիճակից, դրա համար էլ, որպեսզի երկուսնել հավասար տուժվեն կամ օգտվեն, որոշել են, որ ինքը հայտնի, որ ինքն է դուրս եկել կիսով չափ հատուցում ստանային ապահովագրական ընկերությունից։ Ինքը հստակ չի հիշում, թե ինքը է զանգահարել նրան և հանդիպել, թե նա է իրեն զանգահարել, ինքը նրա հետ կապնվել է 093-01-15-34 հեռախոսահամարով նրա 093-85-76-76 հեռախոսահամարին, քանի որ այդ համարն է իր մոտ պահված նրա հեռախոսահամարներից, այլ հեռախոսահամարով չի կապնվել։ Իրենք հանդիպել են, խոսակցության ընթացքում նա մինչև վերջ էլ չի ընդունել, որ նա դուրս է եկել իր երթևեկելի գոտի, բայց այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա առաջարկել է, որ եթե այդպես է, ուրեմն երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ երկուսով էլ մեղավոր են, այսինքն թե ինքը, թե նա դուրս են եկել հանդիպակած երթևեկելի գոտի։ Ինքը նրա առաջարկին համաձայնվել է նշում է, որ այնպես չի, որ միանգամից համաձայնվել է, բավականին երկար զրույց են ունեցել այդ հարցի շուրջ, սակայն ինչպես ասել է, որ որպեսզի շատ չձգձգվեր և գոնե գումար թեկուզ կիսով չափ ստանային, դրա համար էլ համաձայնվել և գնացել է հետաքննիչի մոտ այդպես հայտնել։ Այդպես որոշեն էին, քանի որ խոսաքկցությունից տեղեկացել էին, որ նման անորոշ վիճակում կարող է երկուսնել փոխհատուցում չստանաին և այդ կերպ հայտնել են հետաքննիչի մոտ ու ինքը ստացել է փոխհատուցում 820.000 ՀՀ դրամ «Ռոսգոստրախ» ապահովագրական ընկերությունից, իսկ «Նաիրի Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունը հատուցում չի տվել Դավիթի ավտոմեքենայի վնասի համար։ Ինքը «Ռոսգոստրախ» ապահովագրական ընկերություն դիմում է գրել հատուցման համար Աբովյան քաղաքում նշված ընկերության մասնաճյուղ։ Ինչպես հայտնել է Դավիթ Երեմյանի հետ կապվել է նրա 093-85-76-76 բջջային հեռախոսահամարով, վթարից հետո եղել են մի քանի դեպքեր, որ պայմանավորվել են միասին և հանդիպել են, իսկ վերջին անգամ էլ հանդիպել են Քանաքեռում կենտրոնական փողոցի վրա գտնվող եկեղեցու շրջակայքում ու ձեռք են բերել նմանատիպ պայմանավորվածություն։ Ներկա պահին իր տեղեկությունների համաձայն Դավիթ Երեմյանը գտնվում է ՌԴ-ում, իսկ թե կոնկրետ որտեղ ինքը չգիտի, դրա համար էլ նա ուզում է այդ հարցը շուտ լուծվի, քանի որ ասում էր, որ մեկնում է ՌԴ։ Իրենց հետ մարդ չի եղել ինքը նրա հետ հանդիպել է զանգահարելով, գնացել է այդ տեղ, նա ոտքով է եղել, հետո երբ ինքը կանգնած է եղել այդ տեղ, նա եկել և մոտեցել է իրեն ու խոսակցություն են ունեցել ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով, կամ դրսում, այլ մարդ չի եղել ոչ նրա հետ և ոչ էլ իր հետ։ Հայտնում է, որ նա իրեն առաջարկել նման բան ասել, սակայն չի ստիպել և ինքը ունեցել է հնարավորություն հրաժարվելու։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչությունում նյութեր են նախապատրաստվում, որի համար նույնպես իրեն հրավիրել են, ինքը գնացել է այնտեղ արդեն կրկին հայտնել է իրականությունը, ասել է, որ Դավիթ Երեմյանի առաջարկով է նման բան արել բացատրություն է տվել, այլ մարդ իրեն չի ստիպել կամ խորհուրդ տվել այդպես հայտնելու համար։ Ինչպես ասեց, որ Դավիթ Երեմյանը չէր ընդունում, որ նա խախտում է կատարել, իսկ նման անորոշությունների դեպքում էլ ինքը Դավիթի առաջարկից հետո մտածել է, որ մի գուցե ոչ մի հատուցում էլ չստանան, դրա համար էլ համաձայնվել է, ուրիշ ոչ մի պատճառ չի եղել, իրականում ինքն է ճիշտ եղել որը վերջում հաստատվել է։ Իր ավտոմեքենան գտնվում է իր բակում, որը դեռ վերանորոգված չէ, ինքը չի պատրաստվում այն վաճառել կամ մասնատել, մինչև գործի լուծումը, իսկ Դավիթ Երեմյանի ավտոմեքենայից տեղյակ չի։
2015 թվականի հունիսի 19-ի որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ Անուշ Իվանյանի հետ։ Նշում է, որ իրեն հասկանալի են նաև առաջադրված մեղադրանքի էությունը ու բովանդակությունը, այն որ մեղադրվում է 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտովթարից հետո Դավիթ Երեմյանի կողմից «Նաիրի Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունից 810.000 ՀՀ դրամ գումար խաբեությամբ հափշտակության փորձ կատարում իր կողմից օժանդակելու հարցում, որում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Իրականում ինչպես հայտնել է նախկինում վթարի մեջ ինքը մեղավոր չի եղել, որի վերաբերյալ տվել է իր գրավոր բացատրությունները, սակայն հետագայում տեսնելով որ չի պարզվում թե իրականում ով է մեղավորը, գտնվել են անորոշ վիճակում այդ պատճառով էլ նախապես պայմանավորվել և հանդիպել են ինքը և Դավիթ Երեմյանը Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի կենտրոնական փողոցում։ Հանդիպման ժամանակ ինչպես ինքը այնպես էլ Դավիթ Երեմյանը իրեն առաջարկել է նման պայմաններում երկուսով էլ կիսով չափ ընդունեն իրենց մեղավորությունը, որի դեպքում կստանաին գոնե գումարի հատուցում կիսով չափ, քանի որ հնարավոր է երկուսով էլ գումար չստանաին, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է նրա առաջարկին և հաջորդ օրը գնացել են հետաքննիչի մոտ և տվել այլ բացատրություն։ Այնուհետև ինքը «Ռոսգոստրախ» ապահովագրական ընկերությունից ստացել է իր ավտոմեքենայի գնահատված արժեքի կեսը 820.000 ՀՀ դրամ չնայած որ պետք է ամբողջը ստանար, քանի որ ինքը ճիշտ է եղել։ Մնացած հանգամանքների շուրջ նախկինում արդեն տվել է մանրամասն ցուցմունքներ և խնդրում է հիմք ընդունել նաև նախկին ցուցմունքները։
Վկա Արթուր Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի մասին իրեն հերթապահն է հայտնել և ասել է, թե որտեղ է գտնվում դեպքի վայրը։ Ինքը դեպքի վայրում իրենց ընկերության կողմից ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդին է տեսել և հարցրել է, թե ինչպես է կատարվել դեպքը և նա պատասխանել է, ինքը լուսանկարահանել է ավտոմեքենաները, դրանից հետո մեղավորություն ընդունող չի եղել վարորդների մեջ և ինքը տվել է ճանապարհային ոստիկանության համարը և դեպքի վայրից գնացել է։ Իր կողմից բացատրություն է վերցվել Հովհաննես Իվանյանից և բացատրությունով նա նշել է, որ ինքը Ջրվեժի կողմից երթեվեկել է քաղաք Աբովյանի կողմ և հասնելով «Ծիրան» ռեստորանի մոտ բախվել է այլ ավտոմեքենայի։ Եթե մեղավորությունը չի երևում, թե ում կողմից է կատարվել, ապա դա որոշում է հետաքննական մարմինը։
Վկա Անուշ Իվանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր եղբայրը իրեն ճանապարհել է դեպի ավտոկայարան` Իջևան գնալու համար և Ջրվեժից դեպի հյուսիսային ավտոկայան ճանապարհի վրա «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ տեղի է ունեցել վթար` Երեմյանի ավտոմեքենան բախվել է իրենց ավտոմեքենային։ Հարվածի հետևանքով ինքը վնասվածքներ է ստացել և վթարից անմիջապես հետո իրենց օգնել են ավտոմեքենայից դուրս գալ և ինքը տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է տուն ու հետագայում հիվանդանոց։ Ավտովթարից հետո իր եղբոր հետ որևէ խոսակցություն չի եղել, թե ով է մեղավոր եղել։ Հետագայում երբ դատական գործ է եղել այդ ժամանակ ինքը նոր իմացել է, որ դատական կարգով փորձել են գտնել ավտովթարի մեղավորին։
Դատավտոտեխնիկան փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությունով համաձայն որի` առաջադրված պայմաններում «Օպել-վեկտրա» մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել։
Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրություն զննության արձանագրությունով համաձյան` Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախում։
Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով, համաձայն որի Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ժամը 23-ին սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկել են Երևան քաղաքի Զաքարիա Սակավագի 72-րդ հասցեում։
2015 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13109015 քրեական գործով ապացույց ճանաչված` «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակում, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունով ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենով ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճեններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենով, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունով «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեններով, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանք-Արմենիա» ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է մեղադրյալ Հովհաննես Իվանյանի նախաքննական ցուցմունքներով, տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանի դատաքննական և տուժողի ներկայացուցիչ Հայկ Ծատուրյանի նախաքննական ցուցմունքներով, վկաներ Արթուր Դանիելյանի և Սիրանուշ Իվանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությունով, Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրության զննության արձանագրությունով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով, ապացույց ճանաչված` «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակով, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունով ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենով ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմյից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճեններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենով, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունով «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեններով, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
Խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների, մասնավորապես՝ հափշտակությունների շարքին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածը սահմանում է` «Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելը»։
Խարդախության պարագայում առկա է գույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցագործին գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ գիտակցության և կամքի վրա հանցագործի ունեցած ներգործության հետևանք է։ Այս կապակցությամբ էական նշանակություն կարող է ունենալ թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել։ Արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում։
Վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է։ Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները։
Խարդախությունը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորության մեղքի ձևով. հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։ Խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է նաև շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալը հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակելու այն, չվերադարձնելու գույքը, չկատարելու խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/10 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «… խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները.
ա) խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։
բ) խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձնած պարտավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներգործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով։
Այսինքն՝ օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով։
Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և սույն քրեական գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում է ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի ցուցմունքն այն մասին, որ ինքն երբեք Հովհաննես Իվանյանին չի ասել, թե ինչպես անեն ուղակի ասել է, որ շտապում է և այդ հարցին պետք է շուտ լուծում տալ։
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Դավիթ Երեմյանը իրեն պատկանող «Մերսեդես-Բենց S 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում գտնվող «Ծիրանի» ռեստորանային համալիր և «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ,
-Դավիթ Երեմյանը և Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել,
-Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ,
-Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ փոխել են իրենց բացատրությունները և տվել են նախկին բացատրությանը հակասող բացատրություններ,
-Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյա Դավիթ Երեմյանը խաբեության եղանակով ուրիշի զգալի չափերով գույքը հափշտակելու նպատակով փորձել է կատարել է խարդախության փորձ։
Այսպես.
Ամբաստանյալ Դավիթ Սմվելի Երեմյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում իրեն պատկանող «Մերսեդես-Բենց S 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում գտնվող «Ծիրանի» ռեստորանային համալիր։ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է` չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է «Օպել-Վեկտրա» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ` Հովհաննես Իվանյանի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինը տվել է իր համյաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մյարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ` կիսով չափ ընդունելով վերոհիշյալ ՃՏՊ-ի մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այդ կերպ Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկրությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել, սակայն հանցագործությունը ավարտին չի հասել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Դավիթ Երեմյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
Ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև այն, որ առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հանգում է այն համոզման, որ նպատակահարմար է Դավիթ Երեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակել պատիժ` տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Դավիթ Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ապացույց ճանաչված` «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմյից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերությունների ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները ` պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված վնաս սույն գործով առկա չէ։ Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 3-րդ, 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ և 5-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են։ Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել։
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 372-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Դավիթ Սամվելի Երեմյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ապացույց ճանաչված` «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերությունների ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները ` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Անդրանիկ Սիմոնյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Արամայիս Ասատրյանի
պաշտպան` Ռուզաննա Սիրեկանյանի
2016 թվականի մայիսի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Դավիթ Սամվելի Երեմյանի` ծնված 28.07.1983 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ 15-րդ փողոցի 33-րդ տանը։
Դավիթ Սամվելի Երեմյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով թիվ 13109015 քրեական գործը հարուցելու մասին։
2015 թվականի հունվարի 31-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2015 թվականի փետրվարի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով Հայկ Ծատուրյանին տուժող «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով Դավիթ Սամվելի Երեմյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր կողմից վարած «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առաջին-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից /այսուհետ ՃՏՊ/ հետո ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով առաջարկել է Հովհաննես Իվանյանին խեղաթյուրել վթարի իրական հանգամանքները` փորձելով խաբեությամբ «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպես.
Դավիթ Սամվելի Երեմյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18-ի սահմաններում իր կողմից վարած «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թույլ է տրվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ` չի զիջել հանդիպակած ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է «Օպել-Վեկտրա» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ` Հովհաննես Իվանյանի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ` կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ի մեղավորությունը։ Այդ կերպ Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ հետով։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները ապացույց ճանաչելու և քրեական գործում պահելու մասին։
2015 թվականի մայիսի 22-ի արձանագրության համաձայն` Դ.Երեմյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին ներկայացել է կամովին։
2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործից Դավիթ Սամվելի Երեմյանի կողմից «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից խաբեությամբ խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար հափշտակության փորձ կատարելու վերաբերյալ մասը քրեական գորից անջատելու, առանձին վարույթում առանձնացնելու և թիվ 13109015/1 համարը շնորհելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 01-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Դավիթ Սամվելի Երեմյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը իր ավտոմեքենան վարել է թարթիչը միացված վիճակով և թարթիչը միացված վիճակով ինքը կանգնած է եղել ու մինչև նրա ավտոմեքենայի գալը մեկ այլ ավտոմեքենա է անցել, նոր նրանք են եկել և բախվել իր ավտոմեքենային։ Ինքը երբեք նրան չի ասել, թե ինչպես անեն ուղակի ասել է, որ շտապում է և այդ հարցին պետք է շուտ լուծում տալ։ Նա իրեն ասել է, թե ինչպես անեն, որ փորձաքննության չգնա ավտոմեքենաները և միայն այդ ժամանակ ինքը ասել է, որ ընդունի մեղքը։ Ինքը քննիչի մոտ ասել է, որ իրեն ոչինչ պետք չէ և ասել է որպեսզի իր ավտոմեքենան տուգանային հրապարակից տան, քանի որ ինքը ՌԴ-ում է աշխատել։ Ինքը նպատակ չի ունեցել որևէ մեկի խաբելու։ Ինքը միայն նպատակ է ունեցել շուտ գնալու և իր աշխատանքին հասնելու։ Եթե նա իր քրոջ հետ չխոսեր և ուշադիր լիներ ու այդքան արագ չվարեր ավտոմեքենան ապա այդ ավտովթարը չէր լիներ։
Ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը բացատրություն տվեց այն մասին, որ աշխատում է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունում որպես իրավաբան և հայտնեց, որ լիազորված է ընկերության տնօրենի կողմից համապատասխան լիազորագրով։ Դեպքի հետ կապված հայտնեց, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում մասնակից է դարձել նաև ընկերությունում ապահովագրված «Օպել Վկտրա» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Օպել Վեկտրա» մակնիշի ավտոմեքենան բախվել է ամբաստանյալի կողմից վարած «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընկերությանը կատարվել է զանգ` տեղեկացրել են ապահովագրական պատահարի մասին և ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր։ Սակայն մինչ այդ հեռախոսազանգով ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը հայտնել է, որ ինքը ուղեմասով երթեվեկելիս է եղել և «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան իր դիմացը կտարել է և տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։ Այսինքն առաջին հայացքից իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավորություն չի ունեցել։ Իրենց ընկերության աշխատակցին հիշյալ ավտոմեքենայի վարորդը տվել է նույնատիպ բացատրություն և իրենց ընկերությունը որևէ պարտավորություն չի կրել, քանի որ իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավոր չի եղել ու այդքանով այդ գործընթացը ավարտվել է։ Սակայն առկա են եղել մարմնական վնասվածքներ` դեպքի արդյունքում այդ մասով նյութեր են նախապատրաստվել և քրեական գործի հարուցումը մերժվել է և այդ գործում առկա է բացատրություններ, որ պատահարում իր մեղավորությունը ամբողջությամբ ընդունել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը` Դավիթ Երեմյանը։ Օրեր անց արդեն Ճանապարհային ոստիկանություրնում երբ որ եզրակացություն է կազմվել իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոտրանսպորտային ավտոմեքենայի վարորդը կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը` փոխել է բացատրությունը և նշել է կիսով չափ երթեվեկել է հանդիպակած գոտով։ Դրանից հետո Դավիթ Երեմյանը, քանի որ արդեն ընկերության վրա պատասխանատվություն է դրվում` իր ապահովագրված ավտոմեքենայով վնաս է պատճառվել, ուստի դիմում է ներկայացրել ընկերություն ապահովագրական հատուցում ստանալու համար։ Ապահովագրական ընկերության կողմից պատահարի հանգամանքները ուսումնասիրելուց հետո, ընկերության աշխատակիցները եկել են այն եզրահանգմանը, որ ներկայացվածը իրականությանը չի համապատասխանում, սակայն այդ ամենը հիմնավորելու համար դիմել են Հայաստանի Հանրապետության ավտոապահովագրողների բյուրո և խնդրել են նշանակել պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ընկերությունը ստացել է փորձագետի եզրակացությունը, որով փաստվել է արաջացված կասկածները` մասնավորապես ըստ փորձագետի եզրակացությանն ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը ՃԵԿ-ին հակասող որևէ գործողություն թույլ չի տվել և փորձաքննության տեսանկյունից ավելին պատահարը տեղի է ունեցել ընկերությունում ապահովագրված «Օպել Վեկտրա» մակնիշի ավտոմեքենայի ուղեմասում։ Քանի որ հիշյալ փորձագետի եզրակացությամբ փարատվել են ընկերության կասկածները և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ավտովթարի մասնակիցների կողմից խեղաթյուլվել է իրականությունը և դա նպատակ է հետապնդել, որպեսզի ընկերությունը կատարի փոխհատուցում մի ավտոմեքենայի, որի վնասի հետ ինքը կապ չունի, ուստի դիմել են Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն, որպեսզի գնահատական տան հիշյալ ավտոտրանսպորտային մասնակիցների գործողություններին։
Սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Իվանյանը օգտվել իր իրավունքներից և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
Դատարանը հրապարակել է Հովհաննես Իվանյանի 2015 թվականի փետրվարի 19-ի ցուցմունքը այն մասին, որ իրեն պարզաբանվել է նաև, թե ինչ դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով է հարցաննվում, պարզաբանվել է նաև փաստաբան ունենալու իր իրավունքնը, սակայն դրա կարիքը չունի և իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ վերոնշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ` Անուշ Իվանյանի հետ միասին։ 093-01-15-34 բջջային հեռախոսահամարը օգտագործում է շուրջ 7 տարի, իսկ 095-27-32-77 բջջային հեռախոսահամարը գրեթե 2 տարի։ Հիմնական աշխատանք չունի և զբաղվում է մասնավոր տարբեր աշխատանքներով։ Մեկ տարի չորս ամիս առաջ գնել է Վրաստանի Հանրապետությունից «Օպել Վեկտրա Բ» մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի արծաթագույն ավտոմեքենան, որը օգտագործվել է միայն իր կողմից։ Նշում է, որ ավտոմեքենան ապահովագրել է «Նաիրի Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունում այդ ավտոմեքենայով կատարվում էր տարբեր տեսակի մասնավոր գործողություններ։ 2014 թվականի օգոստոս ամսին իր հիշելով, քանի որ ամառ է եղել, ինքը մեծ քրոջ` Սիրանուշ Իվանյանի, ով բնակվում է Իջևան քաղաքում, հետ իր տանից` Ջրվեժ գյուղից գնացել են Հյուսիսային ավտոկայան, որպեսզի քրոջը ճանապարհեյին Իջևան քաղաք։ Ինքը երթևեկել է Ջրվեժ-Առինջ ճանապարհով, ալկոհոլ չի օգտագործել, քույրը նստած է եղել իր կողքին, առջևում, իսկ ինքը վարել է ավտոմեքենան մոտ 60 կմ/ժամ արագությամբ և ընթանալով այդ ճանապարհով հասել են արդեն «Ծիրանենի» ռեստորանային համալիրի մոտ, երբ նկատել է, որ իր հանդիպակած ուղղությամբ ընթացող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան դանդաղ է ընթանում իր ուղեմասում, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել և չի կարծել, որ նա մտնելու է իր ուղեմաս, քանի որ չէր միացրել թարթիչը, այդպես ընթանալով արդեն հասել են միմյանց, որը վայրկյաններ է տևել, այդ ժամանակ այդ ավտոմեքենայի վարորդը անմիջապես փորձել է ձախ շրջադարձ կատարել` մտնելով իր ուղեմաս, ինքը անմիջապես դիմել է արգելակման և ուղղությունը թեքել է շատ չնչին դեպի աջ, որի արդյունքում էլ բախվել է այդ ավտոմեքենայի առջևին և ճանփեզրի քարին։ Նշում է, որ ինքը իր ավտոմեքենայով իր ուղեմասից դուրս չի եկել, երթևեկել է իր ուղեմասով, իսկ վթարն էլ տեղի է ուցել, հենց նրա պատճառով, որ այդ ավտոմեքենան չզիջելով իրեն դուրս է եկել իր ուղեմաս և բախվել են միմյանց։ Վթարի հետևանքով իր քույրը ստացել է թեթև մարմնական վնասվածք, որի համար էլ բուժօգնության է տեղափոխել «Սուրբ Գրիգոր Լուսավրիչ» ԲԿ կենտրոն։ Վթարից հետո տեղեկացել է, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հանդիսանում էր Դավիթ Երեմյանը, նա ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով եղել է մի տղա նույնպես, սակայն չի հիշում, թե ով, այդ վթարի վայրում իրենք նույնիսկ ունեցել են թեթև լեզվակռիվ, քանի որ նա պատճառաբանել է, որ իր ուղեմասն է կիսով չափ դուրս եկել ինքը, այլ ոչ թե նա, սակայն իրականում եղել է վթարը այնպես, ինչպես ինքը հայտնել է և ինքը զանգահարել է ու տեղեկացրել է նաև ապահովագրական ընկերությանը, այնուհետև Կոտայքի քննչական բաժնմունքում, սակայն հետագայում տեսնելով, որ վթարի մեղավոր անձը չի պարզվել, հետո վթարի վերաբերյալ նյութերը ուղարկել են արդեն ՃՈ հետաքննիչ տեսուչին, այնտեղ արդեն որոշել է գոնե ասի, որ իրականում եղել է, որ ինքը կիսով չափ դուրս է եկել իր ուղեմասից, այդ պատճառով էլ բախվել են միմյանց, այդպես ասել է, քանի որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պնդել է իր հայտնածը, որը ինքն է դուրս եկել նրա ուղեմաս, իքնը այդպես ասել է, որպեսզի գոնե իրենց երկուսի հայտնածը ճիշտ լինի, որպեսզի անընդհատ չկանչեն և տարբեր վայրեր չուղարկեն իրենց վթարի գործը, արդեն հոգնել է, դրա համար էլ այդպես է ասել, որի համար էլ պարզվել է, որ իրենց երկուսինել էլ ենթարկել են վարչական պատասխանատվության, նույնիսկ կարծում է, որ ամիսներ կտևի այդ գործը։ Դրանից հետո արդեն «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` «Ռոսգոստրախ» ընկերությունը փոխհատուցել է իր ավտոմեքենայի վնասի համար 820,000 ՀՀ դրամ, այսինքն` պատճառված գնի կեսը, իսկ այդ ավտոմեքենայի վնասի հատուցման համար պետք է փոխհատուցեր իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունը, սակայն նրա ավտոմեքենայի վնասի համար իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը չի հատուցել, ավելին ինքը տեղյակ է եղել, որ փորձաքննություն է նշանակվել և փորձաքննությամբ պարզվել է, որ իրականում վթարը տեղի է ունեցել իր ավտոմեքենայի մասնակցությամբ իր ուղեգոտում, այսինքն, այնպես է եղել, ինչպես ինքը հայտնել է իրականում, այսինքն` ինքը կիսով չափ էլ մեղավոր չի եղել։ Դա է եղել ողջ իրականությունը։ Նշում է, որ ինքը նման պայմանավորվածություն ձեռք է բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչև հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր «Միտշուբիշի պաջեռո իո» մակնիշի 34 VQ 397 հաշվառման ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, այլ մարդ իրենց հետ չի եղել, իրենք այսպես ասած հոգնել էին արդեն այդ վիճակից, դրա համար էլ, որպեսզի երկուսնել հավասար տուժվեն կամ օգտվեն, որոշել են, որ ինքը հայտնի, որ ինքն է դուրս եկել կիսով չափ հատուցում ստանային ապահովագրական ընկերությունից։ Ինքը հստակ չի հիշում, թե ինքը է զանգահարել նրան և հանդիպել, թե նա է իրեն զանգահարել, ինքը նրա հետ կապնվել է 093-01-15-34 հեռախոսահամարով նրա 093-85-76-76 հեռախոսահամարին, քանի որ այդ համարն է իր մոտ պահված նրա հեռախոսահամարներից, այլ հեռախոսահամարով չի կապնվել։ Իրենք հանդիպել են, խոսակցության ընթացքում նա մինչև վերջ էլ չի ընդունել, որ նա դուրս է եկել իր երթևեկելի գոտի, բայց այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա առաջարկել է, որ եթե այդպես է, ուրեմն երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ երկուսով էլ մեղավոր են, այսինքն թե ինքը, թե նա դուրս են եկել հանդիպակած երթևեկելի գոտի։ Ինքը նրա առաջարկին համաձայնվել է նշում է, որ այնպես չի, որ միանգամից համաձայնվել է, բավականին երկար զրույց են ունեցել այդ հարցի շուրջ, սակայն ինչպես ասել է, որ որպեսզի շատ չձգձգվեր և գոնե գումար թեկուզ կիսով չափ ստանային, դրա համար էլ համաձայնվել և գնացել է հետաքննիչի մոտ այդպես հայտնել։ Այդպես որոշեն էին, քանի որ խոսաքկցությունից տեղեկացել էին, որ նման անորոշ վիճակում կարող է երկուսնել փոխհատուցում չստանաին և այդ կերպ հայտնել են հետաքննիչի մոտ ու ինքը ստացել է փոխհատուցում 820.000 ՀՀ դրամ «Ռոսգոստրախ» ապահովագրական ընկերությունից, իսկ «Նաիրի Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունը հատուցում չի տվել Դավիթի ավտոմեքենայի վնասի համար։ Ինքը «Ռոսգոստրախ» ապահովագրական ընկերություն դիմում է գրել հատուցման համար Աբովյան քաղաքում նշված ընկերության մասնաճյուղ։ Ինչպես հայտնել է Դավիթ Երեմյանի հետ կապվել է նրա 093-85-76-76 բջջային հեռախոսահամարով, վթարից հետո եղել են մի քանի դեպքեր, որ պայմանավորվել են միասին և հանդիպել են, իսկ վերջին անգամ էլ հանդիպել են Քանաքեռում կենտրոնական փողոցի վրա գտնվող եկեղեցու շրջակայքում ու ձեռք են բերել նմանատիպ պայմանավորվածություն։ Ներկա պահին իր տեղեկությունների համաձայն Դավիթ Երեմյանը գտնվում է ՌԴ-ում, իսկ թե կոնկրետ որտեղ ինքը չգիտի, դրա համար էլ նա ուզում է այդ հարցը շուտ լուծվի, քանի որ ասում էր, որ մեկնում է ՌԴ։ Իրենց հետ մարդ չի եղել ինքը նրա հետ հանդիպել է զանգահարելով, գնացել է այդ տեղ, նա ոտքով է եղել, հետո երբ ինքը կանգնած է եղել այդ տեղ, նա եկել և մոտեցել է իրեն ու խոսակցություն են ունեցել ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով, կամ դրսում, այլ մարդ չի եղել ոչ նրա հետ և ոչ էլ իր հետ։ Հայտնում է, որ նա իրեն առաջարկել նման բան ասել, սակայն չի ստիպել և ինքը ունեցել է հնարավորություն հրաժարվելու։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչությունում նյութեր են նախապատրաստվում, որի համար նույնպես իրեն հրավիրել են, ինքը գնացել է այնտեղ արդեն կրկին հայտնել է իրականությունը, ասել է, որ Դավիթ Երեմյանի առաջարկով է նման բան արել բացատրություն է տվել, այլ մարդ իրեն չի ստիպել կամ խորհուրդ տվել այդպես հայտնելու համար։ Ինչպես ասեց, որ Դավիթ Երեմյանը չէր ընդունում, որ նա խախտում է կատարել, իսկ նման անորոշությունների դեպքում էլ ինքը Դավիթի առաջարկից հետո մտածել է, որ մի գուցե ոչ մի հատուցում էլ չստանան, դրա համար էլ համաձայնվել է, ուրիշ ոչ մի պատճառ չի եղել, իրականում ինքն է ճիշտ եղել որը վերջում հաստատվել է։ Իր ավտոմեքենան գտնվում է իր բակում, որը դեռ վերանորոգված չէ, ինքը չի պատրաստվում այն վաճառել կամ մասնատել, մինչև գործի լուծումը, իսկ Դավիթ Երեմյանի ավտոմեքենայից տեղյակ չի։
2015 թվականի հունիսի 19-ի որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ Անուշ Իվանյանի հետ։ Նշում է, որ իրեն հասկանալի են նաև առաջադրված մեղադրանքի էությունը ու բովանդակությունը, այն որ մեղադրվում է 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտովթարից հետո Դավիթ Երեմյանի կողմից «Նաիրի Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունից 810.000 ՀՀ դրամ գումար խաբեությամբ հափշտակության փորձ կատարում իր կողմից օժանդակելու հարցում, որում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Իրականում ինչպես հայտնել է նախկինում վթարի մեջ ինքը մեղավոր չի եղել, որի վերաբերյալ տվել է իր գրավոր բացատրությունները, սակայն հետագայում տեսնելով որ չի պարզվում թե իրականում ով է մեղավորը, գտնվել են անորոշ վիճակում այդ պատճառով էլ նախապես պայմանավորվել և հանդիպել են ինքը և Դավիթ Երեմյանը Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի կենտրոնական փողոցում։ Հանդիպման ժամանակ ինչպես ինքը այնպես էլ Դավիթ Երեմյանը իրեն առաջարկել է նման պայմաններում երկուսով էլ կիսով չափ ընդունեն իրենց մեղավորությունը, որի դեպքում կստանաին գոնե գումարի հատուցում կիսով չափ, քանի որ հնարավոր է երկուսով էլ գումար չստանաին, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է նրա առաջարկին և հաջորդ օրը գնացել են հետաքննիչի մոտ և տվել այլ բացատրություն։ Այնուհետև ինքը «Ռոսգոստրախ» ապահովագրական ընկերությունից ստացել է իր ավտոմեքենայի գնահատված արժեքի կեսը 820.000 ՀՀ դրամ չնայած որ պետք է ամբողջը ստանար, քանի որ ինքը ճիշտ է եղել։ Մնացած հանգամանքների շուրջ նախկինում արդեն տվել է մանրամասն ցուցմունքներ և խնդրում է հիմք ընդունել նաև նախկին ցուցմունքները։
Վկա Արթուր Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի մասին իրեն հերթապահն է հայտնել և ասել է, թե որտեղ է գտնվում դեպքի վայրը։ Ինքը դեպքի վայրում իրենց ընկերության կողմից ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդին է տեսել և հարցրել է, թե ինչպես է կատարվել դեպքը և նա պատասխանել է, ինքը լուսանկարահանել է ավտոմեքենաները, դրանից հետո մեղավորություն ընդունող չի եղել վարորդների մեջ և ինքը տվել է ճանապարհային ոստիկանության համարը և դեպքի վայրից գնացել է։ Իր կողմից բացատրություն է վերցվել Հովհաննես Իվանյանից և բացատրությունով նա նշել է, որ ինքը Ջրվեժի կողմից երթեվեկել է քաղաք Աբովյանի կողմ և հասնելով «Ծիրան» ռեստորանի մոտ բախվել է այլ ավտոմեքենայի։ Եթե մեղավորությունը չի երևում, թե ում կողմից է կատարվել, ապա դա որոշում է հետաքննական մարմինը։
Վկա Անուշ Իվանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր եղբայրը իրեն ճանապարհել է դեպի ավտոկայարան` Իջևան գնալու համար և Ջրվեժից դեպի հյուսիսային ավտոկայան ճանապարհի վրա «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ տեղի է ունեցել վթար` Երեմյանի ավտոմեքենան բախվել է իրենց ավտոմեքենային։ Հարվածի հետևանքով ինքը վնասվածքներ է ստացել և վթարից անմիջապես հետո իրենց օգնել են ավտոմեքենայից դուրս գալ և ինքը տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է տուն ու հետագայում հիվանդանոց։ Ավտովթարից հետո իր եղբոր հետ որևէ խոսակցություն չի եղել, թե ով է մեղավոր եղել։ Հետագայում երբ դատական գործ է եղել այդ ժամանակ ինքը նոր իմացել է, որ դատական կարգով փորձել են գտնել ավտովթարի մեղավորին։
Դատավտոտեխնիկան փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությունով համաձայն որի` առաջադրված պայմաններում «Օպել-վեկտրա» մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել։
Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրություն զննության արձանագրությունով համաձյան` Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախում։
Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով, համաձայն որի Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ժամը 23-ին սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկել են Երևան քաղաքի Զաքարիա Սակավագի 72-րդ հասցեում։
2015 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13109015 քրեական գործով ապացույց ճանաչված` «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակում, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունով ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենով ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճեններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենով, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունով «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեններով, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանք-Արմենիա» ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է մեղադրյալ Հովհաննես Իվանյանի նախաքննական ցուցմունքներով, տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանի դատաքննական և տուժողի ներկայացուցիչ Հայկ Ծատուրյանի նախաքննական ցուցմունքներով, վկաներ Արթուր Դանիելյանի և Սիրանուշ Իվանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությունով, Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրության զննության արձանագրությունով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով, ապացույց ճանաչված` «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակով, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունով ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենով ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմյից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճեններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենով, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունով «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեններով, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
Խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների, մասնավորապես՝ հափշտակությունների շարքին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածը սահմանում է` «Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելը»։
Խարդախության պարագայում առկա է գույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցագործին գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ գիտակցության և կամքի վրա հանցագործի ունեցած ներգործության հետևանք է։ Այս կապակցությամբ էական նշանակություն կարող է ունենալ թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել։ Արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում։
Վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է։ Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները։
Խարդախությունը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորության մեղքի ձևով. հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։ Խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է նաև շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալը հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակելու այն, չվերադարձնելու գույքը, չկատարելու խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/10 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «… խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները.
ա) խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։
բ) խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձնած պարտավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներգործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով։
Այսինքն՝ օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով։
Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և սույն քրեական գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում է ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի ցուցմունքն այն մասին, որ ինքն երբեք Հովհաննես Իվանյանին չի ասել, թե ինչպես անեն ուղակի ասել է, որ շտապում է և այդ հարցին պետք է շուտ լուծում տալ։
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Դավիթ Երեմյանը իրեն պատկանող «Մերսեդես-Բենց S 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում գտնվող «Ծիրանի» ռեստորանային համալիր և «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ,
-Դավիթ Երեմյանը և Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել,
-Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ,
-Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ փոխել են իրենց բացատրությունները և տվել են նախկին բացատրությանը հակասող բացատրություններ,
-Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյա Դավիթ Երեմյանը խաբեության եղանակով ուրիշի զգալի չափերով գույքը հափշտակելու նպատակով փորձել է կատարել է խարդախության փորձ։
Այսպես.
Ամբաստանյալ Դավիթ Սմվելի Երեմյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում իրեն պատկանող «Մերսեդես-Բենց S 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում գտնվող «Ծիրանի» ռեստորանային համալիր։ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է` չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է «Օպել-Վեկտրա» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ` Հովհաննես Իվանյանի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինը տվել է իր համյաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մյարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ` կիսով չափ ընդունելով վերոհիշյալ ՃՏՊ-ի մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այդ կերպ Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկրությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել, սակայն հանցագործությունը ավարտին չի հասել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Դավիթ Երեմյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
Ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև այն, որ առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հանգում է այն համոզման, որ նպատակահարմար է Դավիթ Երեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակել պատիժ` տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Դավիթ Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ապացույց ճանաչված` «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմյից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերությունների ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները ` պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված վնաս սույն գործով առկա չէ։ Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 3-րդ, 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ և 5-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են։ Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել։
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 372-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Դավիթ Սամվելի Երեմյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ապացույց ճանաչված` «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերությունների ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները ` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0142/01/15
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 01-06-2015 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԿԴ/0142/01/15 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13109015/1 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Դավիթ Երեմյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իր կողմից վարած <<Մերսեդես-Բենց 320>> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով առաջարկել; է Հովհաննես Իվանյանին, որը նույնպես մասնացել է ավտովթարին, խեղաթյուրել վթարի իրական հանգամանքները` փորձելով խաբեությամբ ընկերությունից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափի` 810,000 ՀՀ դրամ գումար: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Երեմյան |
| Հայրանուն | Սամվելի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-178 Մաս 2 Կետ 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 02-06-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 02-06-2015 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 02-06-2015 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 02-06-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-06-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Երեմյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա. |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | <<Նաիրի-Ինշուրանս>> |
| Ազգանուն | ԱՍՊ ընկերություն |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-08-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի վերապատրաստման դասընթացների մասնակցելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2016թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 25-05-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Երեմյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 25-05-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ ԵԿԴ/0142/01/15 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Անդրանիկ Սիմոնյանի տուժողի ներկայացուցիչ` Արամայիս Ասատրյանի պաշտպան` Ռուզաննա Սիրեկանյանի 2016 թվականի մայիսի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Դավիթ Սամվելի Երեմյանի` ծնված 28.07.1983 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ 15-րդ փողոցի 33-րդ տանը։ Դավիթ Սամվելի Երեմյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2015 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով թիվ 13109015 քրեական գործը հարուցելու մասին։ 2015 թվականի հունվարի 31-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը որպես տուժող ճանաչելու մասին։ 2015 թվականի փետրվարի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով Հայկ Ծատուրյանին տուժող «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին։ 2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով Դավիթ Սամվելի Երեմյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր կողմից վարած «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առաջին-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից /այսուհետ ՃՏՊ/ հետո ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով առաջարկել է Հովհաննես Իվանյանին խեղաթյուրել վթարի իրական հանգամանքները` փորձելով խաբեությամբ «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այսպես. Դավիթ Սամվելի Երեմյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18-ի սահմաններում իր կողմից վարած «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թույլ է տրվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ` չի զիջել հանդիպակած ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է «Օպել-Վեկտրա» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ` Հովհաննես Իվանյանի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ` կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ի մեղավորությունը։ Այդ կերպ Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։ 2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ։ 2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։ 2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ հետով։ 2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ։ 2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործով «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները ապացույց ճանաչելու և քրեական գործում պահելու մասին։ 2015 թվականի մայիսի 22-ի արձանագրության համաձայն` Դ.Երեմյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին ներկայացել է կամովին։ 2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործից Դավիթ Սամվելի Երեմյանի կողմից «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից խաբեությամբ խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար հափշտակության փորձ կատարելու վերաբերյալ մասը քրեական գորից անջատելու, առանձին վարույթում առանձնացնելու և թիվ 13109015/1 համարը շնորհելու մասին։ 2015 թվականի հունիսի 01-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալ` Դավիթ Սամվելի Երեմյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը իր ավտոմեքենան վարել է թարթիչը միացված վիճակով և թարթիչը միացված վիճակով ինքը կանգնած է եղել ու մինչև նրա ավտոմեքենայի գալը մեկ այլ ավտոմեքենա է անցել, նոր նրանք են եկել և բախվել իր ավտոմեքենային։ Ինքը երբեք նրան չի ասել, թե ինչպես անեն ուղակի ասել է, որ շտապում է և այդ հարցին պետք է շուտ լուծում տալ։ Նա իրեն ասել է, թե ինչպես անեն, որ փորձաքննության չգնա ավտոմեքենաները և միայն այդ ժամանակ ինքը ասել է, որ ընդունի մեղքը։ Ինքը քննիչի մոտ ասել է, որ իրեն ոչինչ պետք չէ և ասել է որպեսզի իր ավտոմեքենան տուգանային հրապարակից տան, քանի որ ինքը ՌԴ-ում է աշխատել։ Ինքը նպատակ չի ունեցել որևէ մեկի խաբելու։ Ինքը միայն նպատակ է ունեցել շուտ գնալու և իր աշխատանքին հասնելու։ Եթե նա իր քրոջ հետ չխոսեր և ուշադիր լիներ ու այդքան արագ չվարեր ավտոմեքենան ապա այդ ավտովթարը չէր լիներ։ Ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը բացատրություն տվեց այն մասին, որ աշխատում է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունում որպես իրավաբան և հայտնեց, որ լիազորված է ընկերության տնօրենի կողմից համապատասխան լիազորագրով։ Դեպքի հետ կապված հայտնեց, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում մասնակից է դարձել նաև ընկերությունում ապահովագրված «Օպել Վկտրա» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Օպել Վեկտրա» մակնիշի ավտոմեքենան բախվել է ամբաստանյալի կողմից վարած «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընկերությանը կատարվել է զանգ` տեղեկացրել են ապահովագրական պատահարի մասին և ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր։ Սակայն մինչ այդ հեռախոսազանգով ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը հայտնել է, որ ինքը ուղեմասով երթեվեկելիս է եղել և «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան իր դիմացը կտարել է և տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։ Այսինքն առաջին հայացքից իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավորություն չի ունեցել։ Իրենց ընկերության աշխատակցին հիշյալ ավտոմեքենայի վարորդը տվել է նույնատիպ բացատրություն և իրենց ընկերությունը որևէ պարտավորություն չի կրել, քանի որ իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավոր չի եղել ու այդքանով այդ գործընթացը ավարտվել է։ Սակայն առկա են եղել մարմնական վնասվածքներ` դեպքի արդյունքում այդ մասով նյութեր են նախապատրաստվել և քրեական գործի հարուցումը մերժվել է և այդ գործում առկա է բացատրություններ, որ պատահարում իր մեղավորությունը ամբողջությամբ ընդունել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը` Դավիթ Երեմյանը։ Օրեր անց արդեն Ճանապարհային ոստիկանություրնում երբ որ եզրակացություն է կազմվել իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոտրանսպորտային ավտոմեքենայի վարորդը կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը` փոխել է բացատրությունը և նշել է կիսով չափ երթեվեկել է հանդիպակած գոտով։ Դրանից հետո Դավիթ Երեմյանը, քանի որ արդեն ընկերության վրա պատասխանատվություն է դրվում` իր ապահովագրված ավտոմեքենայով վնաս է պատճառվել, ուստի դիմում է ներկայացրել ընկերություն ապահովագրական հատուցում ստանալու համար։ Ապահովագրական ընկերության կողմից պատահարի հանգամանքները ուսումնասիրելուց հետո, ընկերության աշխատակիցները եկել են այն եզրահանգմանը, որ ներկայացվածը իրականությանը չի համապատասխանում, սակայն այդ ամենը հիմնավորելու համար դիմել են Հայաստանի Հանրապետության ավտոապահովագրողների բյուրո և խնդրել են նշանակել պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ընկերությունը ստացել է փորձագետի եզրակացությունը, որով փաստվել է արաջացված կասկածները` մասնավորապես ըստ փորձագետի եզրակացությանն ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը ՃԵԿ-ին հակասող որևէ գործողություն թույլ չի տվել և փորձաքննության տեսանկյունից ավելին պատահարը տեղի է ունեցել ընկերությունում ապահովագրված «Օպել Վեկտրա» մակնիշի ավտոմեքենայի ուղեմասում։ Քանի որ հիշյալ փորձագետի եզրակացությամբ փարատվել են ընկերության կասկածները և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ավտովթարի մասնակիցների կողմից խեղաթյուլվել է իրականությունը և դա նպատակ է հետապնդել, որպեսզի ընկերությունը կատարի փոխհատուցում մի ավտոմեքենայի, որի վնասի հետ ինքը կապ չունի, ուստի դիմել են Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն, որպեսզի գնահատական տան հիշյալ ավտոտրանսպորտային մասնակիցների գործողություններին։ Սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Իվանյանը օգտվել իր իրավունքներից և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։ Դատարանը հրապարակել է Հովհաննես Իվանյանի 2015 թվականի փետրվարի 19-ի ցուցմունքը այն մասին, որ իրեն պարզաբանվել է նաև, թե ինչ դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով է հարցաննվում, պարզաբանվել է նաև փաստաբան ունենալու իր իրավունքնը, սակայն դրա կարիքը չունի և իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ վերոնշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ` Անուշ Իվանյանի հետ միասին։ 093-01-15-34 բջջային հեռախոսահամարը օգտագործում է շուրջ 7 տարի, իսկ 095-27-32-77 բջջային հեռախոսահամարը գրեթե 2 տարի։ Հիմնական աշխատանք չունի և զբաղվում է մասնավոր տարբեր աշխատանքներով։ Մեկ տարի չորս ամիս առաջ գնել է Վրաստանի Հանրապետությունից «Օպել Վեկտրա Բ» մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի արծաթագույն ավտոմեքենան, որը օգտագործվել է միայն իր կողմից։ Նշում է, որ ավտոմեքենան ապահովագրել է «Նաիրի Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունում այդ ավտոմեքենայով կատարվում էր տարբեր տեսակի մասնավոր գործողություններ։ 2014 թվականի օգոստոս ամսին իր հիշելով, քանի որ ամառ է եղել, ինքը մեծ քրոջ` Սիրանուշ Իվանյանի, ով բնակվում է Իջևան քաղաքում, հետ իր տանից` Ջրվեժ գյուղից գնացել են Հյուսիսային ավտոկայան, որպեսզի քրոջը ճանապարհեյին Իջևան քաղաք։ Ինքը երթևեկել է Ջրվեժ-Առինջ ճանապարհով, ալկոհոլ չի օգտագործել, քույրը նստած է եղել իր կողքին, առջևում, իսկ ինքը վարել է ավտոմեքենան մոտ 60 կմ/ժամ արագությամբ և ընթանալով այդ ճանապարհով հասել են արդեն «Ծիրանենի» ռեստորանային համալիրի մոտ, երբ նկատել է, որ իր հանդիպակած ուղղությամբ ընթացող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան դանդաղ է ընթանում իր ուղեմասում, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել և չի կարծել, որ նա մտնելու է իր ուղեմաս, քանի որ չէր միացրել թարթիչը, այդպես ընթանալով արդեն հասել են միմյանց, որը վայրկյաններ է տևել, այդ ժամանակ այդ ավտոմեքենայի վարորդը անմիջապես փորձել է ձախ շրջադարձ կատարել` մտնելով իր ուղեմաս, ինքը անմիջապես դիմել է արգելակման և ուղղությունը թեքել է շատ չնչին դեպի աջ, որի արդյունքում էլ բախվել է այդ ավտոմեքենայի առջևին և ճանփեզրի քարին։ Նշում է, որ ինքը իր ավտոմեքենայով իր ուղեմասից դուրս չի եկել, երթևեկել է իր ուղեմասով, իսկ վթարն էլ տեղի է ուցել, հենց նրա պատճառով, որ այդ ավտոմեքենան չզիջելով իրեն դուրս է եկել իր ուղեմաս և բախվել են միմյանց։ Վթարի հետևանքով իր քույրը ստացել է թեթև մարմնական վնասվածք, որի համար էլ բուժօգնության է տեղափոխել «Սուրբ Գրիգոր Լուսավրիչ» ԲԿ կենտրոն։ Վթարից հետո տեղեկացել է, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հանդիսանում էր Դավիթ Երեմյանը, նա ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով եղել է մի տղա նույնպես, սակայն չի հիշում, թե ով, այդ վթարի վայրում իրենք նույնիսկ ունեցել են թեթև լեզվակռիվ, քանի որ նա պատճառաբանել է, որ իր ուղեմասն է կիսով չափ դուրս եկել ինքը, այլ ոչ թե նա, սակայն իրականում եղել է վթարը այնպես, ինչպես ինքը հայտնել է և ինքը զանգահարել է ու տեղեկացրել է նաև ապահովագրական ընկերությանը, այնուհետև Կոտայքի քննչական բաժնմունքում, սակայն հետագայում տեսնելով, որ վթարի մեղավոր անձը չի պարզվել, հետո վթարի վերաբերյալ նյութերը ուղարկել են արդեն ՃՈ հետաքննիչ տեսուչին, այնտեղ արդեն որոշել է գոնե ասի, որ իրականում եղել է, որ ինքը կիսով չափ դուրս է եկել իր ուղեմասից, այդ պատճառով էլ բախվել են միմյանց, այդպես ասել է, քանի որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պնդել է իր հայտնածը, որը ինքն է դուրս եկել նրա ուղեմաս, իքնը այդպես ասել է, որպեսզի գոնե իրենց երկուսի հայտնածը ճիշտ լինի, որպեսզի անընդհատ չկանչեն և տարբեր վայրեր չուղարկեն իրենց վթարի գործը, արդեն հոգնել է, դրա համար էլ այդպես է ասել, որի համար էլ պարզվել է, որ իրենց երկուսինել էլ ենթարկել են վարչական պատասխանատվության, նույնիսկ կարծում է, որ ամիսներ կտևի այդ գործը։ Դրանից հետո արդեն «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` «Ռոսգոստրախ» ընկերությունը փոխհատուցել է իր ավտոմեքենայի վնասի համար 820,000 ՀՀ դրամ, այսինքն` պատճառված գնի կեսը, իսկ այդ ավտոմեքենայի վնասի հատուցման համար պետք է փոխհատուցեր իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունը, սակայն նրա ավտոմեքենայի վնասի համար իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը չի հատուցել, ավելին ինքը տեղյակ է եղել, որ փորձաքննություն է նշանակվել և փորձաքննությամբ պարզվել է, որ իրականում վթարը տեղի է ունեցել իր ավտոմեքենայի մասնակցությամբ իր ուղեգոտում, այսինքն, այնպես է եղել, ինչպես ինքը հայտնել է իրականում, այսինքն` ինքը կիսով չափ էլ մեղավոր չի եղել։ Դա է եղել ողջ իրականությունը։ Նշում է, որ ինքը նման պայմանավորվածություն ձեռք է բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչև հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր «Միտշուբիշի պաջեռո իո» մակնիշի 34 VQ 397 հաշվառման ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, այլ մարդ իրենց հետ չի եղել, իրենք այսպես ասած հոգնել էին արդեն այդ վիճակից, դրա համար էլ, որպեսզի երկուսնել հավասար տուժվեն կամ օգտվեն, որոշել են, որ ինքը հայտնի, որ ինքն է դուրս եկել կիսով չափ հատուցում ստանային ապահովագրական ընկերությունից։ Ինքը հստակ չի հիշում, թե ինքը է զանգահարել նրան և հանդիպել, թե նա է իրեն զանգահարել, ինքը նրա հետ կապնվել է 093-01-15-34 հեռախոսահամարով նրա 093-85-76-76 հեռախոսահամարին, քանի որ այդ համարն է իր մոտ պահված նրա հեռախոսահամարներից, այլ հեռախոսահամարով չի կապնվել։ Իրենք հանդիպել են, խոսակցության ընթացքում նա մինչև վերջ էլ չի ընդունել, որ նա դուրս է եկել իր երթևեկելի գոտի, բայց այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա առաջարկել է, որ եթե այդպես է, ուրեմն երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ երկուսով էլ մեղավոր են, այսինքն թե ինքը, թե նա դուրս են եկել հանդիպակած երթևեկելի գոտի։ Ինքը նրա առաջարկին համաձայնվել է նշում է, որ այնպես չի, որ միանգամից համաձայնվել է, բավականին երկար զրույց են ունեցել այդ հարցի շուրջ, սակայն ինչպես ասել է, որ որպեսզի շատ չձգձգվեր և գոնե գումար թեկուզ կիսով չափ ստանային, դրա համար էլ համաձայնվել և գնացել է հետաքննիչի մոտ այդպես հայտնել։ Այդպես որոշեն էին, քանի որ խոսաքկցությունից տեղեկացել էին, որ նման անորոշ վիճակում կարող է երկուսնել փոխհատուցում չստանաին և այդ կերպ հայտնել են հետաքննիչի մոտ ու ինքը ստացել է փոխհատուցում 820.000 ՀՀ դրամ «Ռոսգոստրախ» ապահովագրական ընկերությունից, իսկ «Նաիրի Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունը հատուցում չի տվել Դավիթի ավտոմեքենայի վնասի համար։ Ինքը «Ռոսգոստրախ» ապահովագրական ընկերություն դիմում է գրել հատուցման համար Աբովյան քաղաքում նշված ընկերության մասնաճյուղ։ Ինչպես հայտնել է Դավիթ Երեմյանի հետ կապվել է նրա 093-85-76-76 բջջային հեռախոսահամարով, վթարից հետո եղել են մի քանի դեպքեր, որ պայմանավորվել են միասին և հանդիպել են, իսկ վերջին անգամ էլ հանդիպել են Քանաքեռում կենտրոնական փողոցի վրա գտնվող եկեղեցու շրջակայքում ու ձեռք են բերել նմանատիպ պայմանավորվածություն։ Ներկա պահին իր տեղեկությունների համաձայն Դավիթ Երեմյանը գտնվում է ՌԴ-ում, իսկ թե կոնկրետ որտեղ ինքը չգիտի, դրա համար էլ նա ուզում է այդ հարցը շուտ լուծվի, քանի որ ասում էր, որ մեկնում է ՌԴ։ Իրենց հետ մարդ չի եղել ինքը նրա հետ հանդիպել է զանգահարելով, գնացել է այդ տեղ, նա ոտքով է եղել, հետո երբ ինքը կանգնած է եղել այդ տեղ, նա եկել և մոտեցել է իրեն ու խոսակցություն են ունեցել ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով, կամ դրսում, այլ մարդ չի եղել ոչ նրա հետ և ոչ էլ իր հետ։ Հայտնում է, որ նա իրեն առաջարկել նման բան ասել, սակայն չի ստիպել և ինքը ունեցել է հնարավորություն հրաժարվելու։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչությունում նյութեր են նախապատրաստվում, որի համար նույնպես իրեն հրավիրել են, ինքը գնացել է այնտեղ արդեն կրկին հայտնել է իրականությունը, ասել է, որ Դավիթ Երեմյանի առաջարկով է նման բան արել բացատրություն է տվել, այլ մարդ իրեն չի ստիպել կամ խորհուրդ տվել այդպես հայտնելու համար։ Ինչպես ասեց, որ Դավիթ Երեմյանը չէր ընդունում, որ նա խախտում է կատարել, իսկ նման անորոշությունների դեպքում էլ ինքը Դավիթի առաջարկից հետո մտածել է, որ մի գուցե ոչ մի հատուցում էլ չստանան, դրա համար էլ համաձայնվել է, ուրիշ ոչ մի պատճառ չի եղել, իրականում ինքն է ճիշտ եղել որը վերջում հաստատվել է։ Իր ավտոմեքենան գտնվում է իր բակում, որը դեռ վերանորոգված չէ, ինքը չի պատրաստվում այն վաճառել կամ մասնատել, մինչև գործի լուծումը, իսկ Դավիթ Երեմյանի ավտոմեքենայից տեղյակ չի։ 2015 թվականի հունիսի 19-ի որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ Անուշ Իվանյանի հետ։ Նշում է, որ իրեն հասկանալի են նաև առաջադրված մեղադրանքի էությունը ու բովանդակությունը, այն որ մեղադրվում է 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտովթարից հետո Դավիթ Երեմյանի կողմից «Նաիրի Ինշուրանս» ապահովագրական ընկերությունից 810.000 ՀՀ դրամ գումար խաբեությամբ հափշտակության փորձ կատարում իր կողմից օժանդակելու հարցում, որում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Իրականում ինչպես հայտնել է նախկինում վթարի մեջ ինքը մեղավոր չի եղել, որի վերաբերյալ տվել է իր գրավոր բացատրությունները, սակայն հետագայում տեսնելով որ չի պարզվում թե իրականում ով է մեղավորը, գտնվել են անորոշ վիճակում այդ պատճառով էլ նախապես պայմանավորվել և հանդիպել են ինքը և Դավիթ Երեմյանը Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի կենտրոնական փողոցում։ Հանդիպման ժամանակ ինչպես ինքը այնպես էլ Դավիթ Երեմյանը իրեն առաջարկել է նման պայմաններում երկուսով էլ կիսով չափ ընդունեն իրենց մեղավորությունը, որի դեպքում կստանաին գոնե գումարի հատուցում կիսով չափ, քանի որ հնարավոր է երկուսով էլ գումար չստանաին, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է նրա առաջարկին և հաջորդ օրը գնացել են հետաքննիչի մոտ և տվել այլ բացատրություն։ Այնուհետև ինքը «Ռոսգոստրախ» ապահովագրական ընկերությունից ստացել է իր ավտոմեքենայի գնահատված արժեքի կեսը 820.000 ՀՀ դրամ չնայած որ պետք է ամբողջը ստանար, քանի որ ինքը ճիշտ է եղել։ Մնացած հանգամանքների շուրջ նախկինում արդեն տվել է մանրամասն ցուցմունքներ և խնդրում է հիմք ընդունել նաև նախկին ցուցմունքները։ Վկա Արթուր Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի մասին իրեն հերթապահն է հայտնել և ասել է, թե որտեղ է գտնվում դեպքի վայրը։ Ինքը դեպքի վայրում իրենց ընկերության կողմից ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդին է տեսել և հարցրել է, թե ինչպես է կատարվել դեպքը և նա պատասխանել է, ինքը լուսանկարահանել է ավտոմեքենաները, դրանից հետո մեղավորություն ընդունող չի եղել վարորդների մեջ և ինքը տվել է ճանապարհային ոստիկանության համարը և դեպքի վայրից գնացել է։ Իր կողմից բացատրություն է վերցվել Հովհաննես Իվանյանից և բացատրությունով նա նշել է, որ ինքը Ջրվեժի կողմից երթեվեկել է քաղաք Աբովյանի կողմ և հասնելով «Ծիրան» ռեստորանի մոտ բախվել է այլ ավտոմեքենայի։ Եթե մեղավորությունը չի երևում, թե ում կողմից է կատարվել, ապա դա որոշում է հետաքննական մարմինը։ Վկա Անուշ Իվանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր եղբայրը իրեն ճանապարհել է դեպի ավտոկայարան` Իջևան գնալու համար և Ջրվեժից դեպի հյուսիսային ավտոկայան ճանապարհի վրա «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ տեղի է ունեցել վթար` Երեմյանի ավտոմեքենան բախվել է իրենց ավտոմեքենային։ Հարվածի հետևանքով ինքը վնասվածքներ է ստացել և վթարից անմիջապես հետո իրենց օգնել են ավտոմեքենայից դուրս գալ և ինքը տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է տուն ու հետագայում հիվանդանոց։ Ավտովթարից հետո իր եղբոր հետ որևէ խոսակցություն չի եղել, թե ով է մեղավոր եղել։ Հետագայում երբ դատական գործ է եղել այդ ժամանակ ինքը նոր իմացել է, որ դատական կարգով փորձել են գտնել ավտովթարի մեղավորին։ Դատավտոտեխնիկան փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությունով համաձայն որի` առաջադրված պայմաններում «Օպել-վեկտրա» մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել։ Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրություն զննության արձանագրությունով համաձյան` Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախում։ Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով, համաձայն որի Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ժամը 23-ին սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկել են Երևան քաղաքի Զաքարիա Սակավագի 72-րդ հասցեում։ 2015 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13109015 քրեական գործով ապացույց ճանաչված` «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակում, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունով ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենով ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճեններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենով, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունով «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեններով, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանք-Արմենիա» ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։ Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է մեղադրյալ Հովհաննես Իվանյանի նախաքննական ցուցմունքներով, տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանի դատաքննական և տուժողի ներկայացուցիչ Հայկ Ծատուրյանի նախաքննական ցուցմունքներով, վկաներ Արթուր Դանիելյանի և Սիրանուշ Իվանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությունով, Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրության զննության արձանագրությունով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով, ապացույց ճանաչված` «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակով, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունով ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենով ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմյից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճեններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենով, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունով «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեններով, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։ Խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների, մասնավորապես՝ հափշտակությունների շարքին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածը սահմանում է` «Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելը»։ Խարդախության պարագայում առկա է գույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցագործին գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ գիտակցության և կամքի վրա հանցագործի ունեցած ներգործության հետևանք է։ Այս կապակցությամբ էական նշանակություն կարող է ունենալ թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել։ Արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում։ Վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է։ Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները։ Խարդախությունը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորության մեղքի ձևով. հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։ Խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է նաև շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալը հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակելու այն, չվերադարձնելու գույքը, չկատարելու խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/10 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «… խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները. ա) խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։ բ) խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձնած պարտավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներգործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով։ Այսինքն՝ օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով։ Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և սույն քրեական գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում է ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի ցուցմունքն այն մասին, որ ինքն երբեք Հովհաննես Իվանյանին չի ասել, թե ինչպես անեն ուղակի ասել է, որ շտապում է և այդ հարցին պետք է շուտ լուծում տալ։ Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը. -Դավիթ Երեմյանը իրեն պատկանող «Մերսեդես-Բենց S 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում գտնվող «Ծիրանի» ռեստորանային համալիր և «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ, -Դավիթ Երեմյանը և Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, -Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, -Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ փոխել են իրենց բացատրությունները և տվել են նախկին բացատրությանը հակասող բացատրություններ, -Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել։ Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյա Դավիթ Երեմյանը խաբեության եղանակով ուրիշի զգալի չափերով գույքը հափշտակելու նպատակով փորձել է կատարել է խարդախության փորձ։ Այսպես. Ամբաստանյալ Դավիթ Սմվելի Երեմյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում իրեն պատկանող «Մերսեդես-Բենց S 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում գտնվող «Ծիրանի» ռեստորանային համալիր։ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է` չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է «Օպել-Վեկտրա» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ` Հովհաննես Իվանյանի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինը տվել է իր համյաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մյարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ` կիսով չափ ընդունելով վերոհիշյալ ՃՏՊ-ի մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այդ կերպ Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկրությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել, սակայն հանցագործությունը ավարտին չի հասել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։ Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։ Դավիթ Երեմյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ Ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։ Ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։ Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։ Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։ Ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև այն, որ առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հանգում է այն համոզման, որ նպատակահարմար է Դավիթ Երեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակել պատիժ` տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Դավիթ Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ապացույց ճանաչված` «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմյից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերությունների ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները ` պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված վնաս սույն գործով առկա չէ։ Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 3-րդ, 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ և 5-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են։ Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել։ Եզրափակիչ մաս. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 372-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց` Դավիթ Սամվելի Երեմյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ապացույց ճանաչված` «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ-Արմենիա» ընկերությունների ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները ` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։ Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։ Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 25-05-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-06-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 185, 220 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 09-06-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 185, 220 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-26630 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 29-08-2016 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 30-08-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-09-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 184, 220, 84 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-09-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 184, 220, 84 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0142/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 03-06-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 03-06-2016 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Սիրեկանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Դավիթ Երեմյան Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Դավիթ Սամվելի Երեմյանի /ՀՀ քր.օր. 34-178 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - տուգանք` 700.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 25.05.2016թ. դատական ակտը , Դավիթ Երեմյանի`ՀՀ քր.օր. 34-178 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում կայացնել արդարացման դատական ակտ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 13-06-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 13-06-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 21-06-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Պատճառը | Դատական նիստը հետաձգվեց պաշտպանի չներկայանալու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 12-07-2016 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Երեմյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵԿԴ/0142/01/15 12 հուլիսի 2016թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Դ.ԵՐԵՄՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05..2016թ. դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2015 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով թիվ 13109015 քրեական գործը հարուցելու մասին: 2015 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Իվանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2015 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով Դավիթ Սամվելի Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին: 2015 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13109015 քրեական գործից Դավիթ Սամվելի Երեմյանի կողմից <Նաիրի-Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից խաբեությամբ խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար հափշտակության փորձ կատարելու վերաբերյալ մասը քրեական գորից անջատելու, առանձին վարույթում առանձնացնելու և թիվ 13109015/1 համարը շնորհելու մասին։ 2015 թվականի մայիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05.2016թ. դատավճռով. Դավիթ Սամվելի Երեմյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նա դատապարտվել է տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Վճռվել է նաև. Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ապացույց ճանաչված` <Նաիրի-Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարները և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակը, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունը ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենը ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենը, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճենները, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014թ. եզրակացության պատճենը, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունը <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճենները, ինչպես նաև <Ղ.Տելեկոմ> և <Օրանժ-Արմենիա> ընկերությունների ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումները` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։ Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը: Գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննական մարմինը Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր կողմից վարած <Մերսեդես-Բենց Տ 320> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած <Օպել-Վեկտրա 2.0> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից /այսուհետ ՃՏՊ/ հետո ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով առաջարկել է Հովհաննես Իվանյանին խեղաթյուրել վթարի իրական հանգամանքները` փորձելով խաբեությամբ <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այսպես. Դավիթ Սամվելի Երեմյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18-ի սահմաններում իր կողմից վարած <Մերսեդես-Բենց Տ 320> մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ <Ծիրանի> ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թույլ է տրվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ` չի զիջել հանդիպակած ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է <Օպել-Վեկտրա> մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ` Հովհաննես Իվանյանի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ` կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ի մեղավորությունը։ Այդ կերպ Դավիթ Երեմյանը փորձել է <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։ Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ հաստատված է համարել գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը. -Դավիթ Երեմյանը իրեն պատկանող «Մերսեդես-Բենց S 320ե մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղում գտնվող <Ծիրանի> ռեստորանային համալիր և <Ծիրանի. ռեստորանի մոտ նշված ռեստորանային համալիրի բակ մուտք գործելու նպատակով թուլ է տվել ՃԵԿ-ի 36-րդ և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ, -Դավիթ Երեմյանը և Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, -Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, -Հովհաննես Իվանյանը և Դավիթ Երեմյանը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ փոխել են իրենց բացատրությունները և տվել են նախկին բացատրությանը հակասող բացատրություններ, -Դավիթ Երեմյանը փորձել է «Նաիրի-Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակել։ Դատարանը ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2016թ. դատական ակտը, Դավիթ Երեմյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում կայացնել արդարացման դատական ակտ։ Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.05.2016թ. դատավճիռը օրինական և հիմնավորված չէ: Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։ Թույլ տրված խախտումները ՀՀ քր. դատ. օր-ի 3801 հոդվածի համաձայն վերաքննիչ բողոք բերելու հիմք են հանդիսանում Վկայակոչել է ՀՀ քր. դատ. օր-ի 395 հոդվածը , ՀՀ քր. դատ. օր-ի 396 հոդվածի 1-ին մասը, ՀՀ քր. դատ. օր-ի 397 հոդվածի 1-ին մասը, ՀՀ քր. դատ. օր-ի 398 հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերը: Նախաքննական մարմինը իր պաշտպանյալ Դավիթ Երեմյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քր. օր-ի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում իր պաշտպանյալը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության ընթացքում ցուցմունք չի տվել։ 2016թ. մարտի 22-ին դատաքննության ընթացքում Դավիթ Երեմյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «....մյուս մեքենան եկել է արագ ու ընթացել է մեջտեղով, ես իրան ասել եմ գնա ճիշտը ասա ոնց որ եկել ես, որ անորոշություն չլինի, չեմ ասել մասամբ մեղավորությունդ ընդունի, այլ ասել եմ ասա ոնց, որ դու եկել ես։ Ինքը որ գալիս էր ճանապարհը մի քիչ նեղ է, ես ձախ շրջադարձ պետք է կատարեի դրա համար էլ թարթիչը միացրել եմ ու կանգնել, որ մեքենան անցնի նոր թեքվեմ, ինքը արագ էր գալիս։Ինձ որ հարցրել են ես սկզբից մինչև վերջ էլ ասել եմ, որ Ես մեղավոր չեմ եղել ինքը եկել է ու խփել իմ մեքենային։Հետո երբ ասեցին, որ դու ունես մեղավորություն, ես էլ ասեցի ուրեմն ինքն էլ է մեղավոր, ես էլ ընդունել եմ իմ մեղավորությունը, ես ոստիկանին էլ եմ ասել, որ ինքը մեջտեղով, դեպի իմ ուղեմասով է եկել, ասել են ուրեմն ինքն էլ է մեղավոր։ Ես նույնիսկ պատկերացում էլ չեմ ունեցել, որ կարելի է խաբել ինչ որ մեկին ու փող վերցնել։....> 2015թ. նոյեմբերի 03-ին տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ « 2014թ. օգոստոսի 23-ին տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում մասնակից է դարձել նաև ընկերությունը, ապահովագրված մեքենան օպել վեկտրայի մասին է խոսքը, մեքենան բախվել է ամբաստանյալի վարած մեքնային մերսեդես բենս մակնիշի մեքենային։ Մեր ընկերությանը կատարվել է զանգ տեղեկացրել են պատահարի մասին, աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր, մինչ այդ հեռախոսազանգով օպել վեկտրայի վարորդը հայտնել է, որ իր դիմացը կտրել է մերսեդես բենս մակնիշի մեքենա և բախվել են։ Առաջին հայցքից մեր մեքենան մեղավորություն չունի։ Մեր աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր և վարորդը տվել է բացատրություն։ Դեպքի վայրում հնարավոր չի Եղել պարզել մեղավորության հարցը։ Նյութեր Են նախապատրաստվել, որտեղ մերսեդես բենս մեքենայի վարորդը ընդունել է իր մեղավորությունը, սակայն օրեր անց ճանապարհային ոստիկանությունում մեր վարորդը ընդունել է կիսով չափ իր մեղավորությունը և տվել է բացատրություն նշելով որ կիսով չափ եկել է հանդիպակաց գոտի և դրանից հետո Դավիթ Երեմյանը դիմում է ներկայացրել մեր ապահովագրական ընկերություն։ Սակայն մեր աշխատակիցները եկել են այն եզրահանգման, որ ներկայացվածը իրականությանը չի համապատասխանում, դրա համար էլ դիմել ենք կրկնակի փորձաքննություն նշանակեն <Վարորդները խեղաթյուրել են իրականությունը, և փորձել են ընկերությունից փոխհատուցում ստանալ։ Դրանից հետո մենք դիմել ենք ոստիկանություն։ - հարցերին պատասխանում է, որ ընկերությանը վնաս պատճառելու փորձ է արվել -վարորդների բացատրության հիման վրա կազմվել է ճանապարհային ոստիկանի կողմից եզրակացությունը, որը առաջնային փորձաքննություն է, որի հիման վրա որոշվում է, որ ընկերությունը պետք է փոխհատուցի, իսկ մեր ընկերությունը ունեցել է հիմնավոր կասկածներ դրա համար էլ դիմել ենք կրկնակի փորձաքննություն է նշանակվել -հնարավոր է առաջնային փորձաքննությունը բավարար լինի մի դեպքում, մյուս դեպքում բավարար չլինի - այս դեպքում բավարար չի եղել, քանի որ վարորդը թե զանգով թե դեպքի վայրում հայտարարել է, որ երթևեկել է իր ուղեմասում՝ և տեղի է ունեցել ՃՏՊ։ Մեր կասկածները փարատելու համար նշանակել ենք կրկնակի փորձաքննություն, դեպքի վայրի նկարները, բացատրությունները, մեքենաների զննությունը կասկածի տեղիք տվեց դրա համար էլ նշանակեցինք։ - քանի որ վարորղր չի կարոդ ասել թե ինքր թույլ է տվել ՃԵԿ-ի խախտում, ւպդ իսկ պատճառով նշանակվում է փորձաքննություն, քանի որ նեղ մասնագիտական հարցեր են, որոնք միայն փորձագետր կարոդ է պատասխանել իսկ մեր համար կլինի հասկանալի թե որ վարորդն է թույլ տվել ՃԵԿ-ի խախտումներ։ - քանի որ մեր ընկերությունում ապահովագրված մեքենայի վարորդը եթե մեղավոր լիներ, ընկերությունը պետք է փոխհատուցեր, սկզբում հայտարարում է որ մեղավոր չի, իսկ հետո կիսով չափ մեղքը ընդունում է։ Դրանից հետո ամբաստանյալը դիմում է որ փոխհատուցում ստանա, սակայն մենք հասկացել ենք, որ առաջնային փորձաքննությունը չի արտացոլում ամբողջ իրականությունը դրա համար դիմել ենք կրկնակի փորձաքննություն նշանակեն։ Դրանից հետո երբ հասկացել են, որ վարորդների հայտարարածը իրականությանը չի համապատասխանում դիմել ենք իրավապահ մարմիններին այս հարցին ընթացք տալու համար։ 2015թ. նոյեմբերի 03-ին վկա Արթուր Դանիելյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «աշխատում եմ ինշուրանս ապահովագրական ընկերությունում, որպես վթարի մասնագետ։ Գնացել եմ դեպքի վայր մեր կողմից ապահովագրված մեքենան տեսել եմ, հարցրել եմ պատահարը ոնց է եղել, պատասխանել են, լուսանկարել եմ մեքենան, դրանից հետո մեղավորություն ընդունող չի եղել, տվել եմ ճանապարհային ոստիկանության համարը ու դեպքի վայրից գնացել եմ։ -հարցերին պատասխանեց, եթե մեղավորությունը չի երևում, հետաքննիչն է պարզում ով է մեղավոր, ով չէ։ 2016թ. մարտի 22-ին վկա Հովհաննես Իվանյանը ցուցմունք է տվեց այն մասին, որ «...ես մեղավոր չեմ եղել վթարում, հետո կիսով չափ մեղավորությունս ընդունել եմ, դե քննիչները այնպես են նկարագրել, որ նման դեպքերում հիմնականում փոխհատուցում չի լինում, եթե երկու կողմերն էլ պնդում են, որ իրենք են ճիշտ, դրա համար էլ կիսով չափ ընդունեցի իմ մեղքը։ -Դավիթ Երեմյանի ասածը կապ չունի, որ իբր ինքն է նման բան առաջարկել, որ ասենք, այլ քննիչն էր ասում, որ նման ձևով գրենք, որ փոխհատուցում լինի։ - հարցերին պատասխանեց, որ քննիչն է առաջարկել, որ հարցին մի ուրիշ լուծում գտնենք, եթե մինչև վերջ սենց մնա երկուսս էլ փոխհատուցում չենք ստանա, ես էլ վստահեցի, ասեց մեկ է ես պետք է այս հարցին լուծում տամ, ես էլ ընդունեցի առաջարկը քննիչի։ -քննիչները պետք է որոշեին մեր մեղավորության հարցը, մենք չէինք որոշողը...> 2016թ. մարտի 22-ին վկա Սիրանուշ Իվանյանը ցուցմունք է տվեց այն մասին, որ «....եղբորս հետ էի ինձ ճանապարհում էր դեպի ավտոկայան Իջևան գնալու համար, մեր մեքենան բախվեց մյուս մեքենային։ Միայն հարվածն եմ զգացել, վթարից անմիջապես հետո մեքենայից դուրս եմ եկել ու տաքսիով գնացել եմ տուն։ Մենք մեր ուղեմասով էինք ընթանում, չեմ նկատել մեքենայի բախումը>: Գտել է, որ ոչ նախաքննության րնթացքում, և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք չի բերվել գեթ մի ապացույց, որով կհիմնավորվեր իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքր: Ավելին ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվում է, որ իր պաշտպանյալը որևէ առնչություն չունի իրեն վերագրվող արարքի կատարման մեջ։ Հարգելի դատարան, քրեական գործում առկա ապացույցները վերլուծելիս հանգում է այն եզրակացության, որ իր պաշտպանյալը որևէ դիտավորություն չի ունեցել խաբեությամբ ուրիշի գույքին տիրանալու, ավելին իր կողմից արված հայտարարությունը, որ կատարված ավտովթարի մեջ իմ պաշտպանյալը մեղավոր չի եղել, իսկ հետագայում կատարված փորձաքննությունից հետո, երբ նշել են, որ ինքը ունի մեղավորություն, անմիջապես ընդունել է և ասել, այդ դեպքում նաև մյուս վարորդն էլ է մեղավոր, քանի որ մեքենան վարել է արագ և չի նկատել իր մեքենան, որ թարթիչը միացրել է ու կանգնել է շրջադարձ կատարելու համար։ Բացի այդ վարորդների կողմից արված հայտարարությունը մեղավոր են, թե ոչ որևէ ձևով չի կարող հիմք հանդիսանալ ապահովագրական ընկերությունից փոխհատուցում ստանալու համար։ Այդ մասով ցուցմունք տվեց նաև տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը առ այն, որ « ... քանի որ վարորդր չի կարող ասել, թե ինքը թույլ է տվել ՃԵԿ-ի խախտում, այդ իսկ պատճառով նշանակվում է փորձաքննություն, քանի որ նեղ մասնագիտական հարցեր են, որոնք միայն փորձագետը կարող է պատասխանել, իսկ մեր համար կլինի հասկանալի, թե որ վարորդն է թույլլ տվել ՃԵԿ-ի խախտումներ: Գտել է, որ իր պաշտպանյալի կողմից որևէ գործողություն չի կատարվել ուղղված ապահովագրական ընկերությունից գումար հափշտակելու ուղղությամբ և չէր էլ կարող քանի որ փորձաքննության արդյունքների հիման վրա է, որ ապահովագրական ընկերությունը փոխհատուցում է կատարում։ Գտել է, որ սույն քրեական գործով նախաքննությամբ ձեռք բերված, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված և գնահատված քրեական գործի փաստական հանգամանքներով չի ապացուցվել ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-ին կետով մեղսագրվող արարքի կատարումը և սպառվել են լրացուցիչ ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար պետք է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի պահանջներով ամբաստանյալի նկատմամբ կայացվի արդարացման դատակա ակտ։ Դատարանում հետազոտված, այդ թվում՝ մինչդատական վարույթի արդյունքներով ձեռք բերված և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցները բավարար չեն իր պաշտպանյալ Դավիթ Երեմյանին մեղսագրված հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու համար։ <Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝ <1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեակա մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (...): 2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքին համապատասխան:/...)>։ <Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին> եվրոպական կոնվենցիայի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ <Ոչ ոք չպետք է մեղավոր ճանաչվի որևէ գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին գործող ներպետական կամ միջազգային իրավունքի համաձայն, հանցագործություն չի համարվել։ (...)>: ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն՝ <(...) Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։>։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն՝ <Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները>։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝ <1. Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։ 2. Քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է։։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(...) Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ 4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ (...)>: Վերոգրյալ նորմերի վերլուծությունից բխում է, որ արարքը հանցավոր ճանաչելու համար անհրաժեշտ են հետևյալ պայմանների միաժամանակյա առկայությունը ա/ արարքը պետք է նախատեսված լինի քրեական օրենքով, բ/ այն պետք է բովանդակի հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։ Այլ կերպ՝ նշված պայմաններից որևէ մեկի բացակայությունը բացառում է հանցանքի առկայությունը։ Նշված հետևությունը բխում է նաև Տիգրան Ժորայի Շմավոնյանի վերաբերյալ ՎԲ–107/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումից, որի համաձայն՝ «4. (...) Արարքը ճանաչվում է հանցավոր միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեսված բոլոր հատկանիշները։ Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ։ Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունը անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին։ (...)>: Այսպիսով, արարքը հանցագործություն ճանաչելու համար այն պետք է նախատեսված լինի քրեական օրենսգրքով և բովանդակի հանցակազմի բոլոր տարրերը։ ՀՀ քր. դատ. օր. 18 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ Համաձայն 18 հոդվածի 3-րդ մասի հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունր չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ ՀՀ քր.դատ.օր. 358 հոդվածի համաձայն դատավճիռը պետք է լինի օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված։ Պաշտպանյալիս վերաբերյալ կայացված դատավճիռը օրինական չէ, քանի որ չեն պահպանվել ՀՀ քր. դատ. օր-ի պահանջները, որոնց մասին նշվել է իր այս բողոքում։ Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված չէ, քանի որ դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցները բավարար չեն եղել մեղադրանքը գնահատելու համար։ Դատարանի դատավճիռը պատճառաբանված չէ, քանի որ չեն պատճառաբանվել դատավճռում շարադրված բոլոր հետևությունները։ Քրեական գործով ձեռք չեն բերվել որևէ ապացույց, որով կհիմնավորվեր իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ: Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի. Ամբաստանյալ` Դավիթ Սամվելի Երեմյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը իր ավտոմեքենան վարել է թարթիչը միացված վիճակով և թարթիչը միացված վիճակով ինքը կանգնած է եղել ու մինչև նրա ավտոմեքենայի գալը մեկ այլ ավտոմեքենա է անցել, նոր նրանք են եկել և բախվել իր ավտոմեքենային։ Ինքը երբեք նրան չի ասել, թե ինչպես անեն ուղակի ասել է, որ շտապում է և այդ հարցին պետք է շուտ լուծում տալ։ Նա իրեն ասել է, թե ինչպես անեն, որ փորձաքննության չգնա ավտոմեքենաները և միայն այդ ժամանակ ինքը ասել է, որ ընդունի մեղքը։ Ինքը քննիչի մոտ ասել է, որ իրեն ոչինչ պետք չէ և ասել է որպեսզի իր ավտոմեքենան տուգանային հրապարակից տան, քանի որ ինքը ՌԴ-ում է աշխատել։ Ինքը նպատակ չի ունեցել որևէ մեկի խաբելու։ Ինքը միայն նպատակ է ունեցել շուտ գնալու և իր աշխատանքին հասնելու։ Եթե նա իր քրոջ հետ չխոսեր և ուշադիր լիներ ու այդքան արագ չվարեր ավտոմեքենան, ապա այդ ավտովթարը չէր լինի։ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը հիմնավորվում, իսկ վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանությունները իրեն մեղավոր չճանաչելու վերաբերյալ հերքվում է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը հայտնել է այն մասին, որ աշխատում է <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունում որպես իրավաբան և լիազորված է ընկերության տնօրենի կողմից համապատասխան լիազորագրով։ Դեպքի հետ կապված հայտնել է, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում մասնակից է դարձել նաև ընկերությունում ապահովագրված <Օպել Վկտրա> մակնիշի ավտոմեքենան։ <Օպել Վեկտրա> մակնիշի ավտոմեքենան բախվել է ամբաստանյալի կողմից վարած <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընկերությանը կատարվել է զանգ` տեղեկացրել են ապահովագրական պատահարի մասին և ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր։ Սակայն մինչ այդ հեռախոսազանգով ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը հայտնել է, որ ինքը ուղեմասով երթեվեկելիս է եղել և <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենան իր դիմացը կտրել է և տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։ Այսինքն առաջին հայացքից իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավորություն չի ունեցել։ Իրենց ընկերության աշխատակցին հիշյալ ավտոմեքենայի վարորդը տվել է նույնատիպ բացատրություն և իրենց ընկերությունը որևէ պարտավորություն չի կրել, քանի որ իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենան մեղավոր չի եղել ու այդքանով այդ գործընթացը ավարտվել է։ Սակայն առկա են եղել մարմնական վնասվածքներ` դեպքի արդյունքում այդ մասով նյութեր են նախապատրաստվել և քրեական գործի հարուցումը մերժվել է և այդ գործում առկա է բացատրություններ, որ պատահարում իր մեղավորությունը ամբողջությամբ ընդունել է <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը` Դավիթ Երեմյանը։ Օրեր անց արդեն Ճանապարհային ոստիկանությունում երբ որ եզրակացություն է կազմվել իրենց ընկերությունում ապահովագրված ավտոտրանսպորտային ավտոմեքենայի վարորդը կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը` փոխել է բացատրությունը և նշել է կիսով չափ երթեվեկել է հանդիպակած գոտով։ Դրանից հետո Դավիթ Երեմյանը, քանի որ արդեն ընկերության վրա պատասխանատվություն է դրվում` իր ապահովագրված ավտոմեքենայով վնաս է պատճառվել, ուստի դիմում է ներկայացրել ընկերություն ապահովագրական հատուցում ստանալու համար։ Ապահովագրական ընկերության կողմից պատահարի հանգամանքները ուսումնասիրելուց հետո, ընկերության աշխատակիցները եկել են այն եզրահանգմանը, որ ներկայացվածը իրականությանը չի համապատասխանում, սակայն այդ ամենը հիմնավորելու համար դիմել են Հայաստանի Հանրապետության ավտոապահովագրողների բյուրո և խնդրել են նշանակել պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ընկերությունը ստացել է փորձագետի եզրակացությունը, որով փաստվել է արաջացված կասկածները` մասնավորապես ըստ փորձագետի եզրակացությանն ընկերությունում ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդը ՃԵԿ-ին հակասող որևէ գործողություն թույլ չի տվել և փորձաքննության տեսանկյունից ավելին պատահարը տեղի է ունեցել ընկերությունում ապահովագրված <Օպել Վեկտրա> մակնիշի ավտոմեքենայի ուղեմասում։ Քանի որ հիշյալ փորձագետի եզրակացությամբ փարատվել են ընկերության կասկածները և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ավտովթարի մասնակիցների կողմից խեղաթյուլվել է իրականությունը և դա նպատակ է հետապնդել, որպեսզի ընկերությունը կատարի փոխհատուցում մի ավտոմեքենայի, որի վնասի հետ ինքը կապ չունի, ուստի դիմել են Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն, որպեսզի գնահատական տան հիշյալ ավտոտրանսպորտային մասնակիցների գործողություններին։ Սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ թիվ 13109015 քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Իվանյանը օգտվել է իր իրավունքներից և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։ Դատարանը հրապարակել է Հովհաննես Իվանյանի 2015 թվականի փետրվարի 19-ի ցուցմունքը այն մասին, որ իրեն պարզաբանվել է նաև, թե ինչ դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով է հարցաննվում, պարզաբանվել է նաև փաստաբան ունենալու իր իրավունքը, սակայն դրա կարիքը չունի և իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ վերոնշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ` Անուշ Իվանյանի հետ միասին։ 093-01-15-34 բջջային հեռախոսահամարը օգտագործում է շուրջ 7 տարի, իսկ 095-27-32-77 բջջային հեռախոսահամարը գրեթե 2 տարի։ Հիմնական աշխատանք չունի և զբաղվում է մասնավոր տարբեր աշխատանքներով։ Մեկ տարի չորս ամիս առաջ գնել է Վրաստանի Հանրապետությունից <Օպել Վեկտրա Բ> մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի արծաթագույն ավտոմեքենան, որը օգտագործվել է միայն իր կողմից։ Նշում է, որ ավտոմեքենան ապահովագրել է <Նաիրի Ինշուրանս> ապահովագրական ընկերությունում այդ ավտոմեքենայով կատարվում էր տարբեր տեսակի մասնավոր գործողություններ։ 2014 թվականի օգոստոս ամսին իր հիշելով, քանի որ ամառ է եղել, ինքը մեծ քրոջ` Սիրանուշ Իվանյանի, ով բնակվում է Իջևան քաղաքում, հետ իր տանից` Ջրվեժ գյուղից գնացել են Հյուսիսային ավտոկայան, որպեսզի քրոջը ճանապարհեյին Իջևան քաղաք։ Ինքը երթևեկել է Ջրվեժ-Առինջ ճանապարհով, ալկոհոլ չի օգտագործել, քույրը նստած է եղել իր կողքին, առջևում, իսկ ինքը վարել է ավտոմեքենան մոտ 60 կմ/ժամ արագությամբ և ընթանալով այդ ճանապարհով հասել են արդեն <Ծիրանենի> ռեստորանային համալիրի մոտ, երբ նկատել է, որ իր հանդիպակած ուղղությամբ ընթացող <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենան դանդաղ է ընթանում իր ուղեմասում, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել և չի կարծել, որ նա մտնելու է իր ուղեմաս, քանի որ չէր միացրել թարթիչը, այդպես ընթանալով արդեն հասել են միմյանց, որը վայրկյաններ է տևել, այդ ժամանակ այդ ավտոմեքենայի վարորդը անմիջապես փորձել է ձախ շրջադարձ կատարել` մտնելով իր ուղեմաս, ինքը անմիջապես դիմել է արգելակման և ուղղությունը թեքել է շատ չնչին դեպի աջ, որի արդյունքում էլ բախվել է այդ ավտոմեքենայի առջևին և ճանփեզրի քարին։ Նշում է, որ ինքը իր ավտոմեքենայով իր ուղեմասից դուրս չի եկել, երթևեկել է իր ուղեմասով, իսկ վթարն էլ տեղի է ուցել, հենց նրա պատճառով, որ այդ ավտոմեքենան չզիջելով իրեն դուրս է եկել իր ուղեմաս և բախվել են միմյանց։ Վթարի հետևանքով իր քույրը ստացել է թեթև մարմնական վնասվածք, որի համար էլ բուժօգնության է տեղափոխել <Սուրբ Գրիգոր Լուսավրիչ> ԲԿ կենտրոն։ Վթարից հետո տեղեկացել է, որ <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հանդիսանում էր Դավիթ Երեմյանը, նա ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով եղել է մի տղա նույնպես, սակայն չի հիշում, թե ով, այդ վթարի վայրում իրենք նույնիսկ ունեցել են թեթև լեզվակռիվ, քանի որ նա պատճառաբանել է, որ իր ուղեմասն է կիսով չափ դուրս եկել ինքը, այլ ոչ թե նա, սակայն իրականում եղել է վթարը այնպես, ինչպես ինքը հայտնել է և ինքը զանգահարել է ու տեղեկացրել է նաև ապահովագրական ընկերությանը, այնուհետև Կոտայքի քննչական բաժնմունքում, սակայն հետագայում տեսնելով, որ վթարի մեղավոր անձը չի պարզվել, հետո վթարի վերաբերյալ նյութերը ուղարկել են արդեն ՃՈ հետաքննիչ տեսուչին, այնտեղ արդեն որոշել է գոնե ասի, որ իրականում եղել է, որ ինքը կիսով չափ դուրս է եկել իր ուղեմասից, այդ պատճառով էլ բախվել են միմյանց, այդպես ասել է, քանի որ <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պնդել է իր հայտնածը, որը ինքն է դուրս եկել նրա ուղեմաս, ինքը այդպես ասել է, որպեսզի գոնե իրենց երկուսի հայտնածը ճիշտ լինի, որպեսզի անընդհատ չկանչեն և տարբեր վայրեր չուղարկեն իրենց վթարի գործը, արդեն հոգնել է, դրա համար էլ այդպես է ասել, որի համար էլ պարզվել է, որ իրենց երկուսինել էլ ենթարկել են վարչական պատասխանատվության, նույնիսկ կարծում է, որ ամիսներ կտևի այդ գործը։ Դրանից հետո արդեն <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` <Ռոսգոստրախ> ընկերությունը փոխհատուցել է իր ավտոմեքենայի վնասի համար 820,000 ՀՀ դրամ, այսինքն` պատճառված գնի կեսը, իսկ այդ ավտոմեքենայի վնասի հատուցման համար պետք է փոխհատուցեր իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը` <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունը, սակայն նրա ավտոմեքենայի վնասի համար իր ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունը չի հատուցել, ավելին ինքը տեղյակ է եղել, որ փորձաքննություն է նշանակվել և փորձաքննությամբ պարզվել է, որ իրականում վթարը տեղի է ունեցել իր ավտոմեքենայի մասնակցությամբ իր ուղեգոտում, այսինքն, այնպես է եղել, ինչպես ինքը հայտնել է իրականում, այսինքն` ինքը կիսով չափ էլ մեղավոր չի եղել։ Դա է եղել ողջ իրականությունը։ Նշում է, որ ինքը նման պայմանավորվածություն ձեռք է բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչև հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր <Միտշուբիշի պաջեռո իո> մակնիշի 34 VQ 397 հաշվառման ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, այլ մարդ իրենց հետ չի եղել, իրենք այսպես ասած հոգնել էին արդեն այդ վիճակից, դրա համար էլ, որպեսզի երկուսնել հավասար տուժվեն կամ օգտվեն, որոշել են, որ ինքը հայտնի, որ ինքն է դուրս եկել կիսով չափ հատուցում ստանային ապահովագրական ընկերությունից։ Ինքը հստակ չի հիշում, թե ինքը է զանգահարել նրան և հանդիպել, թե նա է իրեն զանգահարել, ինքը նրա հետ կապնվել է 093-01-15-34 հեռախոսահամարով նրա 093-85-76-76 հեռախոսահամարին, քանի որ այդ համարն է իր մոտ պահված նրա հեռախոսահամարներից, այլ հեռախոսահամարով չի կապնվել։ Իրենք հանդիպել են, խոսակցության ընթացքում նա մինչև վերջ էլ չի ընդունել, որ նա դուրս է եկել իր երթևեկելի գոտի, բայց այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա առաջարկել է, որ եթե այդպես է, ուրեմն երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ երկուսով էլ մեղավոր են, այսինքն թե ինքը, թե նա դուրս են եկել հանդիպակած երթևեկելի գոտի։ Ինքը նրա առաջարկին համաձայնվել է նշում է, որ այնպես չի, որ միանգամից համաձայնվել է, բավականին երկար զրույց են ունեցել այդ հարցի շուրջ, սակայն ինչպես ասել է, որ որպեսզի շատ չձգձգվեր և գոնե գումար թեկուզ կիսով չափ ստանային, դրա համար էլ համաձայնվել և գնացել է հետաքննիչի մոտ այդպես հայտնել։ Այդպես որոշեն էին, քանի որ խոսակցությունից տեղեկացել էին, որ նման անորոշ վիճակում կարող է երկուսնել փոխհատուցում չստանաին և այդ կերպ հայտնել են հետաքննիչի մոտ ու ինքը ստացել է փոխհատուցում 820.000 ՀՀ դրամ <Ռոսգոստրախ> ապահովագրական ընկերությունից, իսկ <Նաիրի Ինշուրանս> ապահովագրական ընկերությունը հատուցում չի տվել Դավիթի ավտոմեքենայի վնասի համար։ Ինքը <Ռոսգոստրախ> ապահովագրական ընկերություն դիմում է գրել հատուցման համար Աբովյան քաղաքում նշված ընկերության մասնաճյուղ։ Ինչպես հայտնել է Դավիթ Երեմյանի հետ կապվել է նրա 093-85-76-76 բջջային հեռախոսահամարով, վթարից հետո եղել են մի քանի դեպքեր, որ պայմանավորվել են միասին և հանդիպել են, իսկ վերջին անգամ էլ հանդիպել են Քանաքեռում կենտրոնական փողոցի վրա գտնվող եկեղեցու շրջակայքում ու ձեռք են բերել նմանատիպ պայմանավորվածություն։ Ներկա պահին իր տեղեկությունների համաձայն Դավիթ Երեմյանը գտնվում է ՌԴ-ում, իսկ թե կոնկրետ որտեղ ինքը չգիտի, դրա համար էլ նա ուզում է այդ հարցը շուտ լուծվի, քանի որ ասում էր, որ մեկնում է ՌԴ։ Իրենց հետ մարդ չի եղել ինքը նրա հետ հանդիպել է զանգահարելով, գնացել է այդ տեղ, նա ոտքով է եղել, հետո երբ ինքը կանգնած է եղել այդ տեղ, նա եկել և մոտեցել է իրեն ու խոսակցություն են ունեցել ավտոմեքենայի մեջ իր հիշելով, կամ դրսում, այլ մարդ չի եղել ոչ նրա հետ և ոչ էլ իր հետ։ Հայտնում է, որ նա իրեն առաջարկել նման բան ասել, սակայն չի ստիպել և ինքը ունեցել է հնարավորություն հրաժարվելու։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչությունում նյութեր են նախապատրաստվում, որի համար նույնպես իրեն հրավիրել են, ինքը գնացել է այնտեղ արդեն կրկին հայտնել է իրականությունը, ասել է, որ Դավիթ Երեմյանի առաջարկով է նման բան արել բացատրություն է տվել, այլ մարդ իրեն չի ստիպել կամ խորհուրդ տվել այդպես հայտնելու համար։ Ինչպես ասեց, որ Դավիթ Երեմյանը չէր ընդունում, որ նա խախտում է կատարել, իսկ նման անորոշությունների դեպքում էլ ինքը Դավիթի առաջարկից հետո մտածել է, որ մի գուցե ոչ մի հատուցում էլ չստանան, դրա համար էլ համաձայնվել է, ուրիշ ոչ մի պատճառ չի եղել, իրականում ինքն է ճիշտ եղել որը վերջում հաստատվել է։ Իր ավտոմեքենան գտնվում է իր բակում, որը դեռ վերանորոգված չէ, ինքը չի պատրաստվում այն վաճառել կամ մասնատել, մինչև գործի լուծումը, իսկ Դավիթ Երեմյանի ավտոմեքենայից տեղյակ չի։ 2015 թվականի հունիսի 19-ի որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված հասցեում բնակվում է իր քրոջ Անուշ Իվանյանի հետ։ Նշում է, որ իրեն հասկանալի են նաև առաջադրված մեղադրանքի էությունը ու բովանդակությունը, այն որ մեղադրվում է 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին տեղի ունեցած ավտովթարից հետո Դավիթ Երեմյանի կողմից <Նաիրի Ինշուրանս> ապահովագրական ընկերությունից 810.000 ՀՀ դրամ գումար խաբեությամբ հափշտակության փորձ կատարում իր կողմից օժանդակելու հարցում, որում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Իրականում ինչպես հայտնել է նախկինում վթարի մեջ ինքը մեղավոր չի եղել, որի վերաբերյալ տվել է իր գրավոր բացատրությունները, սակայն հետագայում տեսնելով որ չի պարզվում թե իրականում ով է մեղավորը, գտնվել են անորոշ վիճակում այդ պատճառով էլ նախապես պայմանավորվել և հանդիպել են ինքը և Դավիթ Երեմյանը Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի կենտրոնական փողոցում։ Հանդիպման ժամանակ ինչպես ինքը այնպես էլ Դավիթ Երեմյանը իրեն առաջարկել է նման պայմաններում երկուսով էլ կիսով չափ ընդունեն իրենց մեղավորությունը, որի դեպքում կստանաին գոնե գումարի հատուցում կիսով չափ, քանի որ հնարավոր է երկուսով էլ գումար չստանաին, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է նրա առաջարկին և հաջորդ օրը գնացել են հետաքննիչի մոտ և տվել այլ բացատրություն։ Այնուհետև ինքը <Ռոսգոստրախ> ապահովագրական ընկերությունից ստացել է իր ավտոմեքենայի գնահատված արժեքի կեսը 820.000 ՀՀ դրամ չնայած որ պետք է ամբողջը ստանար, քանի որ ինքը ճիշտ է եղել։ Մնացած հանգամանքների շուրջ նախկինում արդեն տվել է մանրամասն ցուցմունքներ և խնդրում է հիմք ընդունել նաև նախկին ցուցմունքները։ Վկա Արթուր Դանիելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի մասին իրեն հերթապահն է հայտնել և ասել է, թե որտեղ է գտնվում դեպքի վայրը։ Ինքը դեպքի վայրում իրենց ընկերության կողմից ապահովագրված ավտոմեքենայի վարորդին է տեսել և հարցրել է, թե ինչպես է կատարվել դեպքը և նա պատասխանել է, ինքը լուսանկարահանել է ավտոմեքենաները, դրանից հետո մեղավորություն ընդունող չի եղել վարորդների մեջ և ինքը տվել է ճանապարհային ոստիկանության համարը և դեպքի վայրից գնացել է։ Իր կողմից բացատրություն է վերցվել Հովհաննես Իվանյանից և բացատրությունով նա նշել է, որ ինքը Ջրվեժի կողմից երթեվեկել է քաղաք Աբովյանի կողմ և հասնելով <Ծիրան> ռեստորանի մոտ բախվել է այլ ավտոմեքենայի։ Եթե մեղավորությունը չի երևում, թե ում կողմից է կատարվել, ապա դա որոշում է հետաքննական մարմինը։ Վկա Անուշ Իվանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իր եղբայրը իրեն ճանապարհել է դեպի ավտոկայարան` Իջևան գնալու համար և Ջրվեժից դեպի հյուսիսային ավտոկայան ճանապարհի վրա <Ծիրանի> ռեստորանի մոտ տեղի է ունեցել վթար` Երեմյանի ավտոմեքենան բախվել է իրենց ավտոմեքենային։ Հարվածի հետևանքով ինքը վնասվածքներ է ստացել և վթարից անմիջապես հետո իրենց օգնել են ավտոմեքենայից դուրս գալ և ինքը տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է տուն ու հետագայում հիվանդանոց։ Ավտովթարից հետո իր եղբոր հետ որևէ խոսակցություն չի եղել, թե ով է մեղավոր եղել։ Հետագայում երբ դատական գործ է եղել այդ ժամանակ ինքը նոր իմացել է, որ դատական կարգով փորձել են գտնել ավտովթարի մեղավորին։ Դատավտոտեխնիկան փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացության համաձայն. առաջադրված պայմաններում <Օպել-վեկտրա> մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել։ Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրություն զննության արձանագրության համաձյան. Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս <Մերսեդես> մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախում։ Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրության համաձայն. Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ժամը 23-ին սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկել են Երևան քաղաքի Զաքարիա Սակավագի 72-րդ հասցեում: 2015 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 13109015 քրեական գործով ապացույց ճանաչված` <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ մեկ լազերային սկավառակում, Հ.Իվանյանի գրավոր բացատրությունով ապահովագրական աշխատակցին, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումի պատճենով ապահովագրական հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացության պատճենով, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ` Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրությունների պատճեններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014 թ. եզրակացության պատճենով, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից հասցեգրված 10.12.2014 թ. թիվ 12/1500 գրությունով <Նաիրի Ինշուրանս> ԱՍՊ ընկերությանը, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեններով, ինչպես նաև <Ղ.Տելեկոմ> և <Օրանք-Արմենիա> ընկերություններից ստացված Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։ Գնահատելով ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ, վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանությունները հանցանքի կատարումն իր իսկ կողմից բացառելու և այլնի վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից, որով փորձ է արվում հնարավորինս խուսափել քրեական պատասխանատվությունից: Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքը որակված է ճիշտ: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Դավիթ Երեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքի քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է վերջնական ճիշտ հետևության, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու, փոփոխելու և արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան: Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտման, ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դավիթ Սամվելի Երեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.05.2016թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 12-07-2016 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-08-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 185, 220, 76 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-08-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 185, 220, 76 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-20875/16 |