Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0131/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Հովհաննես Իվանյան
Հովհաննես Իվանյան Բաղդասարի
Հովհաննես Իվանյան
Հովհաննես Իվանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Վազգեն Ռշտունի
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Վազգեն Ռշտունի
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-12-14 | 12:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-10-12 | 12:30 | 2 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2015-09-17 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-09-03 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-08-26 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-08-04 | 12:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-07-22 | 11:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-07-06 | 12:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-06-22 | 12:30 | 2 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0131/01/15
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Մակյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
14 դեկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈԴ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Սիմոնյանի
պաշտպան` Ա.Մարտիրոսյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Ա.Ասատրյանի
ամբաստանյալ` Հ.Իվանյանի
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13109015 քրեական գործը հարուցվել է 30.01.2015թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Նախաքննության մարմնի 19.05.2015թ. որոշմամբ Հ.Իվանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
3. Նույն մարմնի 19.05.2015թ. որոշմամբ Հ.Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
4. 22.05.2015թ. Հ.Իվանյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի 2015թ. մայիսի 26-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 10.06.2015թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
6. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատավճռով Հ.Իվանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000/վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հ.Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հ.Իվանյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի որոշվել է բռնագանձել է 16.800/տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։
7. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 16.11.2015թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանը:
8. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 23.11.2015թ. որոշմամբ պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2015թ. դեկտեմբերի 14-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
9. Հ.Իվանյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Դավիթ Երեմյանի կողմից վարած <<Մերսեդես-Բենց 320>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո Դ.Երեմյանի առաջարկով և վերջինիս կողմից ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները և այդ կերպ օժանդակել է Դ.Երեմյանին, իսկ վերջինս էլ փորձել է խաբեությամբ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար:
Այսպես.
Հ.Իվանյանը 2014թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ <<Ծիրանի>> ռեստորանի մոտ հանդիպակաց ուղեմասից <<Մերսեդես-Բենց Տ 320>> մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դ.Երեմյանը <<Ծիրանի>> ռեստորան մուտք գործելու նպատակով թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36 և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է Հ.Իվանյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հ.Իվանյանը տեղեկացրել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։
Դ.Երեմյանն ու Հ.Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014թ. սեպտեմբերի 19-ին Հ.Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։
Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հ.Իվանյանը և Դ.Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ՝ կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ում մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այդ կերպ Հ.Իվանյանը օժանդակել է Դ.Երեմյանին <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակելու հարցում:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
10. Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում անմեղ է։ Դատարանը պետք է քրեական գործի վարույթը կարճի, քանի որ ամբաստանյալի <<արարքի մեջ հանցակազմ չկա>> և արդարացման դատական ակտ կայացնի` ամբաստանյալին անմեղ ճանաչելով բոլոր մեղադրանքներից, ինչպես սահմանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածով, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով։
Ամբաստանյալի հետապնդմամբ և դատապարտմամբ խախտվել են վերջինիս իրավունքները՝ սահմանված Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով։
Դատարանը հաշվի չի առել, որ ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմը, քանի որ ամբաստանյալը ոչ մի դիտավորություն և շահադիտական նպատակ չի ունեցել, չի ցանկացել խաբեության եղանակով հափշտակել <<Նաիրի Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին պատկանող գույքը։ Հակառակը` իր արարքով բացատրությունը փոխելով, նա վնաս է կրել` չստանալով իրեն հասանելիք վնասի փոխհատուցման կեսը։
Վերոգրյալից ելնելով կարելի է եզրակացնել, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք, այն է` խոշոր չափերով կատարված խարդախության հանցափորձին օժանդակելը։
Ամբաստանյալի հետապնդմամբ խախտվել են վերջինիս իրավունքները՝ սահմանված Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով: Բացի այդ, հետապնդմամբ ոտնահարվում է քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքի միջազգային դաշնագրի 14-րդ հոդվածը։
11. Հիմնվելով վերոգրյալի վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րղ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ե 2-րդ կետերով, 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասով, 294-րդ հոդվածներով, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածներով և քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների միջազգային դաշնագիր 14-րդ հոդվածով, ինչպես նաև այլ իրավական նորմերով, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի թիվ ԵԿԴ/0131/01/15 դատավճիռը և քրեական գործի վարույթը կարճել: Ամբաստանյալ Հ.Իվանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացնել և ճանաչել անմեղ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և ամբաստանյալին արդարացնելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
12. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։
3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք։
4. Դրդիչ է համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով։
5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները։>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն`
<<Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է, որը կատարվել է խոշոր չափերով>>:
13. Ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում Ջրվեժ գյուղից երթևեկել է դեպի Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում, տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։
Մասնավորապես, երթևեկել է իր երթևեկության համար նախատեսված գոտիով և երբ հասել է <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց, առջևից եկող <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան կատարել է կտրուկ ձախ շրջադարձ, և տեղի է ունեցել ավտովթար։ Այնուհետև, զանգահարել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ, նկարագրել վթարի հանգամանքները, հայտնել, որ տեղի ունեցած վթարում ինքը մեղավոր չէ։ Այդ ընթացքում, <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես զանգահարել է ապահովագրական ընկերություն։ Եկել են ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցները, կազմել արձա-նագրութուն, ՃՈ տեսուչին մանրամասն նկարագրել է վթարի հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն և հայտնել, որ տեղի ունեցած ավտովթարում մեղավոր չէ։ Ավտոպատահարից հետո նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև ոստիկանությունում։
Այնուհետև, մոտ մեկ ամիս անց, իրեն հրավիրել են ճանապարհային ոստիկանություն, որտեղ տեղեկացրել են, որ այն դեպքերում, երբ վարորդները փոխհամաձայնության չեն գալիս և չի հստակեցվում, թե ով է մեղավոր, ով ոչ, ապահովագրական ընկերության կողմից փոխհատուցում չի կատարվում։ Այդ ընթացքում <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավիթ Երեմյանն անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ, համոզել, որպեսզի ինքը՝ թեկուզ կիսով չափ, նույնպես ընդունի տեղի ունեցած պատահարում իր մեղավորությունը, սակայն ինքը չի համաձայնվել։ Այնուամենայնիվ, քանի որ ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ, և մտավախություն, որ փոխհամաձայնության չգալու դեպքում ապահովագրական ընկերությունը կարող է փոխհատուցում չտալ, կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը։
Դավիթ Երեմյանին նախկինում չի ճանաչել, այլ ճանաչել է` տեղի ունեցած վթարի հետևանքով։ Վթարից հետո նրան որևէ խորհուրդ, ուղղություն չի տվել, թե ինչպես ապահովագրական ընկերությունից ստանալ փոխհատուցում։ Դ.Երեմյանն ի սկզբանե չի ընդունել մեղավորությունը, հակառակը, անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ և համոզել, որպեսզի ինքը՝ գոնե կիսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը տեղի ունեցած պատահարի մեջ։
Պնդել է, որ վթարում որևէ մեղավորություն չունի, իսկ ավտոմեքենան եղել ապահովագրված։ Հետագայում, վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ իր հայտնած դիրքորոշումը փոխել է, քանի որ ապահովագրական ընկերությունը հայտնել է, որ գումարի փոխհատուցում չի լինի, եթե չլինեն վթարի մեղավորներ։ Դավիթ Երեմյանին հանդիպել է մեկ անգամ` Քանաքեռում, որտեղ վերջինս փորձել է համոզել իրեն, որպեսզի թեկուզ կիսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը։
Ավտոպատահարի փոխհատուցման գումարը ստացել է 50 տոկոսի չափով։
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրելով, որ ամբաստանյալ Իվանյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են հակասություներ՝ որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝
<</.../ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչ հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր <<Միտսուբիշի Պաջեռո Իո>> մակնիշի 34VQ397 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, եղել են երկուսով, այլ մարդ չի եղել։ Իրենք հոգնել էին այդ վիճակից, և դրա համար էլ, որպեսզի երկուսն էլ հավասար չտուժվեին կամ օգտվեին, որոշել են, որպեսզի ինքը հայտնի, որ ինքը նույնպես դուրս է եկել կիսով չափ այդ ուղեմասից, Դ.Երեմյանը նույնպես, որպեսզի իրենք երկուսով կիսով չափ հատուցում ստանային այդ ապահովագրական ընկերությունից։ Խոսակցության ընթացքում Երեմյանն առաջարկել է, որ երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ մեղավոր են, երկուսն էլ դուրս են եկել հանդիպակաց գոտի։ Ինքը համաձայնել է այդ առաջարկին, այնպես չի եղել, որ միանգամից է համաձայնվել, բավականին երկար զրուցել են այդ հարցի շուրջ,և որպեսզի երկար չձգձգվեր և գումարը թեկուզ կիսով չափ ստանային, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է և գնացել են հետաքննիչի մոտ և այդպես հայտնել>>։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը պնդել է որպես դատաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքն այն մասին, որ տվյալ հանդիպումից հետո վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ տվել է գրավոր բացատրություններ, սակայն այդ դեպքից առաջ կրկին ներկայացել է հետաքննիչի մոտ։ Վերջինս բավարար ժամանակ է տվել, որպեսզի ինչ-որ կերպ լուծեն այդ խնդիրը։ Հետաքննիչը խորհուրդ է տվել, որ կողմերը համաձայնության գան, որպեսզի կարողանան լուծել իրենց միջև առաջացած խնդիրները։ Բացատրություն տալուց առաջ հանդիպել է Դավիթ Երեմյանին, ով իրեն համոզել է, որպեսզի ինքը նույնպես ընդունի իր մեղավորությունը և այդ կերպ կարողանան փոխհատուցում ստանալ։
Դ.Երեմյանի հետ՝ ապահովագրական ընկերությունից խարդախությամբ գումար հափշտակելու ուղղությամբ որևէ նպատակ չի ունեցել, այդպիսի համաձայնության չի եկել:
14. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Հ.Իվանյանին արդարացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար, որի մասնակից վարորդը հանդիսացել է քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը։ Տվյալ ավտոտրանսպորտային պատահարի մասին վերջինս զանգահարել և տեղեկացրել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին։ Մասնավորաես, հեռախոսազրույցի ժամանակ տեղեկացրել է, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան, երթևեկելով իր դիմացից, ձախ շրջադարձ է կատարել, որի արդյունքում տեղի է ունեցել բախում տվյալ ավտոտրանսպորտային միջոցի հետ։ Այդ տեղեկությունից անմիջապես հետո ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր, կազմել դեպքի վայրի արձանագրություն, ինչպես նաև դեպքի վայրը սպասարկող աշխատակիցը Հ.Իվանյանից վերցրել է գրավոր բացատրություն, կատարել է լուսանկարահանումներ։ Արդեն ճանապարհային ոստիկանությունում Հ.Իվանյանը փոխել է իր տված գրավոր բացատրությամբ հայտնած դիրքորոշումը, տվել լրացուցիչ բացատրություն, որում նշել է, որ կիսով չափ երթևեկել է հանդիպակաց գոտիով և մասնակի ընդունել է իր մեղավորությունը տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում։ Ճանապարհային ոստիկանության կողմից կազմվել է եզրակացություն, համաձայն որի` վերջինս ենթակա է վարչական պատասխանատվության։ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ն, տեսնելով բացատրությունների միջև հակասությունները, դիմել է Հայաստանի ավտոապահովագրողների բյուրո` խնդրելով նշանակել նշված պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ստացվել է կրկնակի փորձաքննության վերաբերյալ փորձագետի եզրակացույթունը, որով հաստատվել է, որ նշյալ ավտոտրանսպորտային պատահարը կատարվել է <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ոչ իրավաչափ գործողությունների արդյունքում, ավելին, եզրակացությամբ հաստատվել է նաև, որ պատահարը տեղի է ունեցել կոնկրետ <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի երթևեկելի գոտիում։
Դատարանում, իր տրված պարզաբանումներով տուժողի ներկայացուցիչը հայտնել է, որ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի՝ վթարում մեղքի բացակայության պայմաններում, իրենց կազմակերպությունը պարտավորություն չէր ունենալու հատուցել <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը։ Ընդհակառակը, <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունն էր պարտավոր ամբողջությամբ՝ 1.620.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել Հովհաննես Իվանյանին։ Մինչդեռ, այն պայմաններում, երբ ամբաստանյալը կընդուներ իր մեղքը կիսով չափ, իրենց կազմակերպությունը ևս պետք է փոխհատուցում տրամադրեր <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին կիսով չափ՝ 810.000 ՀՀ դրամի չափով։
Հետևաբար, գտնում է, որ ամբաստանյալն օժանդակել է Դ.Երեմյանին իրենց կազմակերպությունից խարդախությամբ խոշոր չափով գումար հափշտակելու փորձին։
Տուժողի ներկայացուցիչը ամբաստանյալ Իվանյանի նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Վկա Արթուր Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ում` որպես վթարային բաժնի մասնագետ։
Տեղեկանալով, որ <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար, մեկնել է դեպքի վայր։ Հասնելով պատահարի վայր, հարցրել է, թե ովքեր են հանդիսանում ավտոմեքենաների վարորդներ, որտեղ և որպես վարորդ ներկայացել է Հովհաննես Իվանյանը։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ երթևեկել է Ջրվեժի կողմից դեպի ք.Աբովյան և հասնելով <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց, մեքենայի առջևի մասով բախվել է ք.Աբովյանից դեպի Ջրվեժի կողմ երթևեկով <<Մերսեդես>> ավտոմեքենային, որը արդեն իսկ մտած է եղել հանդիպակաց գոտի։ Վթարի վայրում հարցրել է, արդյոք վարորդները ընդունում են իրենց մեղավորությունը, սակայն վերջիններս ժխտել են` յուրաքանչյուրն իրեն մեղավոր չճանաչելով։ Կատարելով լուսանկարահանումներ, հեռացել է։ Այնուհետև, զանգահարել է Հ.Իվանյանին և ճշտել այն անձի առողջական վիճակը, ով վթարի հետևանքով ստացել էր մարմնական վնասվածք, սակայն Հ.Իվանյանը հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է։
Վթարի վայրում Հ.Իվանյանից վերցրել է հայտարարություն, որտեղ վերջինս նկարագրել է վթարի հանգամանքները։ Հ.Իվանյանը չի ընդունել տեղի ունեցած ավտովթարում իր մեղավորությունը, հայտնելով, որ ընթացել է իր երևեկելի գոտիով, իսկ <<Մերսեդես>> ավտոմեքենան, առանց իրեն զիջելու կատարել է շրջադարձ ու հայտնվելով իր երթևեկելի ուղեմասում՝ բախվել է իր ավտոմեքենային։
Կատարված լուսանկարները ուղարկել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին։
Սիրանուշ Իվանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է քրեական գործով ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի քույրը։
2014թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ին մոտակայքում Հ.Իվանյանն իրեն Իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով ավտոմեքենայով ուղեկցել է Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար։ Մասնավորապես, իրենք երթևեկել են իրենց երթևեկելի գոտիով, իսկ հանդիպակաց գոտիով առանց որևէ ազդանշանի երթևեկել է <<Մերսեդես>> ավտոմեքենան, որին և բախվել են։
Դեպքից հետո տաքսիով գնացել է տուն, ապա հիվանդանոց։ Հանգամանքների վերաբերյալ եղբոր հետ չի զրուցել։
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությամբ, համաձայն որի` <<առաջադրված պայմաններում <<Օպել-վեկտրա>> մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել>>։
Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրության զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` <<Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս <<մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախումը>>։
Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` <<Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, ժամը 23-ի սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկվել են Երևան քաղաքի Ջաքարիա Քանաքեռցու Սակավագի 72 հասցեում>>։
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանղիսացող՝ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ՝ մեկ լազերային սկավառակով, Հ.Իվանյանի՝ ապահովագրական աշխատակցին տրված գրավոր հայտարարությունով, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումով ապահովագրական ընկերությունից հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացությամբ, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ 2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ՝ Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրություններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014թ. եզրակացությամբ, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից <<Նաիրի Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերությանը հասցեագրված 10.12.2014թ. թիվ 12/1500 գրությամբ, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեներով, ինչպես նաև <<Ղ-Տելեկոմ>> և <<Օրանժ-Արմենիա>> ընկերություններից ստացված՝ Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
15. Վերոգրյալների հիման վրա, Վերաքննիչ դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Դավիթ Երեմյանի կողմից վարած <<Մերսեդես-Բենց 320>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո Դ.Երեմյանի առաջարկով և վերջինիս կողմից ապահովարական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները և այդ կերպ օժանդակել է Դ.Երեմյանին, իսկ վերջինս էլ փորձել է խաբեությամբ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար:
16. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<…ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմը, քանի որ ամբաստանյալը ոչ մի դիտավորություն և շահադիտական նպատակ չի ունեցել, չի ցանկացել խաբեության եղանակով հափշտակել <<Նաիրի Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին պատկանող գույքը, հակառակը, իր արարքով բացատրությունը փոխելով` նա վնաս է կրել` չստանալով իրեն հասանելիք վնասի փոխհատուցման կեսը>>, ապա այն հիմնավորված չէ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Հ.Իվանյանի որ գործողությունը կարող է դիտարկվել որպես այլ անձի կողմից խարդախություն կատարելու ուղղված գործողությունների օժանդակություն։
Այսպես, ավտոմեքենաների վթարից հետո, Հ.Իվանյանը, չունենալով որևէ մեղավորություն ճանապարհատրանսպորտային պատահարում, և ըստ էության, թեկուզև իր ապահովագրական ընկերության միջոցով, վնասի փոխհատուցման որևէ պարտավորություն, ի վերջո ընդունել է և իր փոխված բացատրությամբ պնդել, որ ինքը ևս ունի մեղավորություն տեղի ունեցած պատահարում, քանի որ նույնպես դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս ու բախվել <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենային։
Ինչպես պարզվել է գործի քննությամբ, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի մեղքի բացակայության պայմաններում նրա ապահովագրական ընկերությունը չի կրում որևէ պարտավորություն <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենային պատճառված վնասը վերականգնելու՝ փոխհատուցելու հարցում, այլ ընդհակառակը, վթարի ենթարկված մյուս վարորդ Դ.Երեմյանի կողմից շահագործված ավտոմեքենայի ապահովագրության ընկերությունն է պարտավոր հատուցել Հ.Իվանյանին պատճառված վնասն ամբողջությամբ։ Մինչդեռ, ընդունելով, որ տեղի ունեցած պատահարում կիսով չափ նաև առկա է իր մեղքը, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանն ըստ էության օժանդակել է այլ անձի գոնե կիսով չափ ստանալու մի փոխհատուցում, որն օրենքով չէր կարող նրան տրամադրվել։
Այլ խոսքով, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանն իր գործողություններով՝ նախկինում տրված բացատրությունը փոխելու միջոցով օժանդակել է խարդախության, ինչն ավարտին չի հասցվել` այն ենթադրաբար կատարող անձի կամքից անկախ հանգամանքներում:
24. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և ամբաստանյալին արդարացնելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈԴ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0131/01/15
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Մակյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
14 դեկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈԴ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Սիմոնյանի
պաշտպան` Ա.Մարտիրոսյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Ա.Ասատրյանի
ամբաստանյալ` Հ.Իվանյանի
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13109015 քրեական գործը հարուցվել է 30.01.2015թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Նախաքննության մարմնի 19.05.2015թ. որոշմամբ Հ.Իվանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
3. Նույն մարմնի 19.05.2015թ. որոշմամբ Հ.Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
4. 22.05.2015թ. Հ.Իվանյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի 2015թ. մայիսի 26-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 10.06.2015թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
6. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատավճռով Հ.Իվանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000/վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հ.Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հ.Իվանյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի որոշվել է բռնագանձել է 16.800/տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։
7. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 16.11.2015թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանը:
8. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 23.11.2015թ. որոշմամբ պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2015թ. դեկտեմբերի 14-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
9. Հ.Իվանյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Դավիթ Երեմյանի կողմից վարած <<Մերսեդես-Բենց 320>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո Դ.Երեմյանի առաջարկով և վերջինիս կողմից ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները և այդ կերպ օժանդակել է Դ.Երեմյանին, իսկ վերջինս էլ փորձել է խաբեությամբ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար:
Այսպես.
Հ.Իվանյանը 2014թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ <<Ծիրանի>> ռեստորանի մոտ հանդիպակաց ուղեմասից <<Մերսեդես-Բենց Տ 320>> մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դ.Երեմյանը <<Ծիրանի>> ռեստորան մուտք գործելու նպատակով թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36 և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է Հ.Իվանյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հ.Իվանյանը տեղեկացրել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։
Դ.Երեմյանն ու Հ.Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014թ. սեպտեմբերի 19-ին Հ.Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։
Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հ.Իվանյանը և Դ.Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ՝ կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ում մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այդ կերպ Հ.Իվանյանը օժանդակել է Դ.Երեմյանին <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակելու հարցում:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
10. Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում անմեղ է։ Դատարանը պետք է քրեական գործի վարույթը կարճի, քանի որ ամբաստանյալի <<արարքի մեջ հանցակազմ չկա>> և արդարացման դատական ակտ կայացնի` ամբաստանյալին անմեղ ճանաչելով բոլոր մեղադրանքներից, ինչպես սահմանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածով, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով։
Ամբաստանյալի հետապնդմամբ և դատապարտմամբ խախտվել են վերջինիս իրավունքները՝ սահմանված Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով։
Դատարանը հաշվի չի առել, որ ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմը, քանի որ ամբաստանյալը ոչ մի դիտավորություն և շահադիտական նպատակ չի ունեցել, չի ցանկացել խաբեության եղանակով հափշտակել <<Նաիրի Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին պատկանող գույքը։ Հակառակը` իր արարքով բացատրությունը փոխելով, նա վնաս է կրել` չստանալով իրեն հասանելիք վնասի փոխհատուցման կեսը։
Վերոգրյալից ելնելով կարելի է եզրակացնել, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք, այն է` խոշոր չափերով կատարված խարդախության հանցափորձին օժանդակելը։
Ամբաստանյալի հետապնդմամբ խախտվել են վերջինիս իրավունքները՝ սահմանված Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով: Բացի այդ, հետապնդմամբ ոտնահարվում է քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքի միջազգային դաշնագրի 14-րդ հոդվածը։
11. Հիմնվելով վերոգրյալի վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րղ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ե 2-րդ կետերով, 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասով, 294-րդ հոդվածներով, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածներով և քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների միջազգային դաշնագիր 14-րդ հոդվածով, ինչպես նաև այլ իրավական նորմերով, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի թիվ ԵԿԴ/0131/01/15 դատավճիռը և քրեական գործի վարույթը կարճել: Ամբաստանյալ Հ.Իվանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացնել և ճանաչել անմեղ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և ամբաստանյալին արդարացնելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
12. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։
3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք։
4. Դրդիչ է համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով։
5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները։>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն`
<<Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է, որը կատարվել է խոշոր չափերով>>:
13. Ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում Ջրվեժ գյուղից երթևեկել է դեպի Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում, տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։
Մասնավորապես, երթևեկել է իր երթևեկության համար նախատեսված գոտիով և երբ հասել է <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց, առջևից եկող <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան կատարել է կտրուկ ձախ շրջադարձ, և տեղի է ունեցել ավտովթար։ Այնուհետև, զանգահարել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ, նկարագրել վթարի հանգամանքները, հայտնել, որ տեղի ունեցած վթարում ինքը մեղավոր չէ։ Այդ ընթացքում, <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես զանգահարել է ապահովագրական ընկերություն։ Եկել են ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցները, կազմել արձա-նագրութուն, ՃՈ տեսուչին մանրամասն նկարագրել է վթարի հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն և հայտնել, որ տեղի ունեցած ավտովթարում մեղավոր չէ։ Ավտոպատահարից հետո նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև ոստիկանությունում։
Այնուհետև, մոտ մեկ ամիս անց, իրեն հրավիրել են ճանապարհային ոստիկանություն, որտեղ տեղեկացրել են, որ այն դեպքերում, երբ վարորդները փոխհամաձայնության չեն գալիս և չի հստակեցվում, թե ով է մեղավոր, ով ոչ, ապահովագրական ընկերության կողմից փոխհատուցում չի կատարվում։ Այդ ընթացքում <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավիթ Երեմյանն անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ, համոզել, որպեսզի ինքը՝ թեկուզ կիսով չափ, նույնպես ընդունի տեղի ունեցած պատահարում իր մեղավորությունը, սակայն ինքը չի համաձայնվել։ Այնուամենայնիվ, քանի որ ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ, և մտավախություն, որ փոխհամաձայնության չգալու դեպքում ապահովագրական ընկերությունը կարող է փոխհատուցում չտալ, կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը։
Դավիթ Երեմյանին նախկինում չի ճանաչել, այլ ճանաչել է` տեղի ունեցած վթարի հետևանքով։ Վթարից հետո նրան որևէ խորհուրդ, ուղղություն չի տվել, թե ինչպես ապահովագրական ընկերությունից ստանալ փոխհատուցում։ Դ.Երեմյանն ի սկզբանե չի ընդունել մեղավորությունը, հակառակը, անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ և համոզել, որպեսզի ինքը՝ գոնե կիսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը տեղի ունեցած պատահարի մեջ։
Պնդել է, որ վթարում որևէ մեղավորություն չունի, իսկ ավտոմեքենան եղել ապահովագրված։ Հետագայում, վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ իր հայտնած դիրքորոշումը փոխել է, քանի որ ապահովագրական ընկերությունը հայտնել է, որ գումարի փոխհատուցում չի լինի, եթե չլինեն վթարի մեղավորներ։ Դավիթ Երեմյանին հանդիպել է մեկ անգամ` Քանաքեռում, որտեղ վերջինս փորձել է համոզել իրեն, որպեսզի թեկուզ կիսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը։
Ավտոպատահարի փոխհատուցման գումարը ստացել է 50 տոկոսի չափով։
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրելով, որ ամբաստանյալ Իվանյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են հակասություներ՝ որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝
<</.../ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչ հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր <<Միտսուբիշի Պաջեռո Իո>> մակնիշի 34VQ397 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, եղել են երկուսով, այլ մարդ չի եղել։ Իրենք հոգնել էին այդ վիճակից, և դրա համար էլ, որպեսզի երկուսն էլ հավասար չտուժվեին կամ օգտվեին, որոշել են, որպեսզի ինքը հայտնի, որ ինքը նույնպես դուրս է եկել կիսով չափ այդ ուղեմասից, Դ.Երեմյանը նույնպես, որպեսզի իրենք երկուսով կիսով չափ հատուցում ստանային այդ ապահովագրական ընկերությունից։ Խոսակցության ընթացքում Երեմյանն առաջարկել է, որ երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ մեղավոր են, երկուսն էլ դուրս են եկել հանդիպակաց գոտի։ Ինքը համաձայնել է այդ առաջարկին, այնպես չի եղել, որ միանգամից է համաձայնվել, բավականին երկար զրուցել են այդ հարցի շուրջ,և որպեսզի երկար չձգձգվեր և գումարը թեկուզ կիսով չափ ստանային, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է և գնացել են հետաքննիչի մոտ և այդպես հայտնել>>։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը պնդել է որպես դատաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքն այն մասին, որ տվյալ հանդիպումից հետո վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ տվել է գրավոր բացատրություններ, սակայն այդ դեպքից առաջ կրկին ներկայացել է հետաքննիչի մոտ։ Վերջինս բավարար ժամանակ է տվել, որպեսզի ինչ-որ կերպ լուծեն այդ խնդիրը։ Հետաքննիչը խորհուրդ է տվել, որ կողմերը համաձայնության գան, որպեսզի կարողանան լուծել իրենց միջև առաջացած խնդիրները։ Բացատրություն տալուց առաջ հանդիպել է Դավիթ Երեմյանին, ով իրեն համոզել է, որպեսզի ինքը նույնպես ընդունի իր մեղավորությունը և այդ կերպ կարողանան փոխհատուցում ստանալ։
Դ.Երեմյանի հետ՝ ապահովագրական ընկերությունից խարդախությամբ գումար հափշտակելու ուղղությամբ որևէ նպատակ չի ունեցել, այդպիսի համաձայնության չի եկել:
14. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Հ.Իվանյանին արդարացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար, որի մասնակից վարորդը հանդիսացել է քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը։ Տվյալ ավտոտրանսպորտային պատահարի մասին վերջինս զանգահարել և տեղեկացրել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին։ Մասնավորաես, հեռախոսազրույցի ժամանակ տեղեկացրել է, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան, երթևեկելով իր դիմացից, ձախ շրջադարձ է կատարել, որի արդյունքում տեղի է ունեցել բախում տվյալ ավտոտրանսպորտային միջոցի հետ։ Այդ տեղեկությունից անմիջապես հետո ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր, կազմել դեպքի վայրի արձանագրություն, ինչպես նաև դեպքի վայրը սպասարկող աշխատակիցը Հ.Իվանյանից վերցրել է գրավոր բացատրություն, կատարել է լուսանկարահանումներ։ Արդեն ճանապարհային ոստիկանությունում Հ.Իվանյանը փոխել է իր տված գրավոր բացատրությամբ հայտնած դիրքորոշումը, տվել լրացուցիչ բացատրություն, որում նշել է, որ կիսով չափ երթևեկել է հանդիպակաց գոտիով և մասնակի ընդունել է իր մեղավորությունը տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում։ Ճանապարհային ոստիկանության կողմից կազմվել է եզրակացություն, համաձայն որի` վերջինս ենթակա է վարչական պատասխանատվության։ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ն, տեսնելով բացատրությունների միջև հակասությունները, դիմել է Հայաստանի ավտոապահովագրողների բյուրո` խնդրելով նշանակել նշված պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ստացվել է կրկնակի փորձաքննության վերաբերյալ փորձագետի եզրակացույթունը, որով հաստատվել է, որ նշյալ ավտոտրանսպորտային պատահարը կատարվել է <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ոչ իրավաչափ գործողությունների արդյունքում, ավելին, եզրակացությամբ հաստատվել է նաև, որ պատահարը տեղի է ունեցել կոնկրետ <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի երթևեկելի գոտիում։
Դատարանում, իր տրված պարզաբանումներով տուժողի ներկայացուցիչը հայտնել է, որ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի՝ վթարում մեղքի բացակայության պայմաններում, իրենց կազմակերպությունը պարտավորություն չէր ունենալու հատուցել <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը։ Ընդհակառակը, <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունն էր պարտավոր ամբողջությամբ՝ 1.620.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել Հովհաննես Իվանյանին։ Մինչդեռ, այն պայմաններում, երբ ամբաստանյալը կընդուներ իր մեղքը կիսով չափ, իրենց կազմակերպությունը ևս պետք է փոխհատուցում տրամադրեր <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին կիսով չափ՝ 810.000 ՀՀ դրամի չափով։
Հետևաբար, գտնում է, որ ամբաստանյալն օժանդակել է Դ.Երեմյանին իրենց կազմակերպությունից խարդախությամբ խոշոր չափով գումար հափշտակելու փորձին։
Տուժողի ներկայացուցիչը ամբաստանյալ Իվանյանի նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Վկա Արթուր Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ում` որպես վթարային բաժնի մասնագետ։
Տեղեկանալով, որ <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար, մեկնել է դեպքի վայր։ Հասնելով պատահարի վայր, հարցրել է, թե ովքեր են հանդիսանում ավտոմեքենաների վարորդներ, որտեղ և որպես վարորդ ներկայացել է Հովհաննես Իվանյանը։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ երթևեկել է Ջրվեժի կողմից դեպի ք.Աբովյան և հասնելով <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց, մեքենայի առջևի մասով բախվել է ք.Աբովյանից դեպի Ջրվեժի կողմ երթևեկով <<Մերսեդես>> ավտոմեքենային, որը արդեն իսկ մտած է եղել հանդիպակաց գոտի։ Վթարի վայրում հարցրել է, արդյոք վարորդները ընդունում են իրենց մեղավորությունը, սակայն վերջիններս ժխտել են` յուրաքանչյուրն իրեն մեղավոր չճանաչելով։ Կատարելով լուսանկարահանումներ, հեռացել է։ Այնուհետև, զանգահարել է Հ.Իվանյանին և ճշտել այն անձի առողջական վիճակը, ով վթարի հետևանքով ստացել էր մարմնական վնասվածք, սակայն Հ.Իվանյանը հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է։
Վթարի վայրում Հ.Իվանյանից վերցրել է հայտարարություն, որտեղ վերջինս նկարագրել է վթարի հանգամանքները։ Հ.Իվանյանը չի ընդունել տեղի ունեցած ավտովթարում իր մեղավորությունը, հայտնելով, որ ընթացել է իր երևեկելի գոտիով, իսկ <<Մերսեդես>> ավտոմեքենան, առանց իրեն զիջելու կատարել է շրջադարձ ու հայտնվելով իր երթևեկելի ուղեմասում՝ բախվել է իր ավտոմեքենային։
Կատարված լուսանկարները ուղարկել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին։
Սիրանուշ Իվանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է քրեական գործով ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի քույրը։
2014թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ին մոտակայքում Հ.Իվանյանն իրեն Իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով ավտոմեքենայով ուղեկցել է Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար։ Մասնավորապես, իրենք երթևեկել են իրենց երթևեկելի գոտիով, իսկ հանդիպակաց գոտիով առանց որևէ ազդանշանի երթևեկել է <<Մերսեդես>> ավտոմեքենան, որին և բախվել են։
Դեպքից հետո տաքսիով գնացել է տուն, ապա հիվանդանոց։ Հանգամանքների վերաբերյալ եղբոր հետ չի զրուցել։
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությամբ, համաձայն որի` <<առաջադրված պայմաններում <<Օպել-վեկտրա>> մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել>>։
Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրության զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` <<Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս <<մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախումը>>։
Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` <<Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, ժամը 23-ի սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկվել են Երևան քաղաքի Ջաքարիա Քանաքեռցու Սակավագի 72 հասցեում>>։
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանղիսացող՝ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ՝ մեկ լազերային սկավառակով, Հ.Իվանյանի՝ ապահովագրական աշխատակցին տրված գրավոր հայտարարությունով, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումով ապահովագրական ընկերությունից հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացությամբ, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ 2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ՝ Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրություններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014թ. եզրակացությամբ, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից <<Նաիրի Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերությանը հասցեագրված 10.12.2014թ. թիվ 12/1500 գրությամբ, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեներով, ինչպես նաև <<Ղ-Տելեկոմ>> և <<Օրանժ-Արմենիա>> ընկերություններից ստացված՝ Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
15. Վերոգրյալների հիման վրա, Վերաքննիչ դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Դավիթ Երեմյանի կողմից վարած <<Մերսեդես-Բենց 320>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո Դ.Երեմյանի առաջարկով և վերջինիս կողմից ապահովարական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները և այդ կերպ օժանդակել է Դ.Երեմյանին, իսկ վերջինս էլ փորձել է խաբեությամբ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար:
16. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<…ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմը, քանի որ ամբաստանյալը ոչ մի դիտավորություն և շահադիտական նպատակ չի ունեցել, չի ցանկացել խաբեության եղանակով հափշտակել <<Նաիրի Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին պատկանող գույքը, հակառակը, իր արարքով բացատրությունը փոխելով` նա վնաս է կրել` չստանալով իրեն հասանելիք վնասի փոխհատուցման կեսը>>, ապա այն հիմնավորված չէ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Հ.Իվանյանի որ գործողությունը կարող է դիտարկվել որպես այլ անձի կողմից խարդախություն կատարելու ուղղված գործողությունների օժանդակություն։
Այսպես, ավտոմեքենաների վթարից հետո, Հ.Իվանյանը, չունենալով որևէ մեղավորություն ճանապարհատրանսպորտային պատահարում, և ըստ էության, թեկուզև իր ապահովագրական ընկերության միջոցով, վնասի փոխհատուցման որևէ պարտավորություն, ի վերջո ընդունել է և իր փոխված բացատրությամբ պնդել, որ ինքը ևս ունի մեղավորություն տեղի ունեցած պատահարում, քանի որ նույնպես դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս ու բախվել <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենային։
Ինչպես պարզվել է գործի քննությամբ, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի մեղքի բացակայության պայմաններում նրա ապահովագրական ընկերությունը չի կրում որևէ պարտավորություն <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենային պատճառված վնասը վերականգնելու՝ փոխհատուցելու հարցում, այլ ընդհակառակը, վթարի ենթարկված մյուս վարորդ Դ.Երեմյանի կողմից շահագործված ավտոմեքենայի ապահովագրության ընկերությունն է պարտավոր հատուցել Հ.Իվանյանին պատճառված վնասն ամբողջությամբ։ Մինչդեռ, ընդունելով, որ տեղի ունեցած պատահարում կիսով չափ նաև առկա է իր մեղքը, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանն ըստ էության օժանդակել է այլ անձի գոնե կիսով չափ ստանալու մի փոխհատուցում, որն օրենքով չէր կարող նրան տրամադրվել։
Այլ խոսքով, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանն իր գործողություններով՝ նախկինում տրված բացատրությունը փոխելու միջոցով օժանդակել է խարդախության, ինչն ավարտին չի հասցվել` այն ենթադրաբար կատարող անձի կամքից անկախ հանգամանքներում:
24. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և ամբաստանյալին արդարացնելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈԴ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գործ
ԵԿԴ/0131/01/15
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,12,, հոկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Ա.Սիմոնյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Ասատրյանի
Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի
դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի` ծնված
02.05.1990թ.-ին Ջրվեժ գյուղում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ,
չամուսնացած, նախկինում չդատված, բնակվում է`
Կոտայքի մարզ, գ.Ջրվեժ, Մելքոնյան 1-ին նրբանցք,
տուն10 հասցեով, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ
կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված
չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի Մելքոնյան 1-ին նրբանցքի 10-րդ տան բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը քրոջը՝ Սիրանուշ Իվանյանին, Իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իրեն պատկանող «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Հյուսիսային ավտոկայարան։
Հովհաննես Իվանյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում իր կողմից վարած «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ հանդիպակաց ուղեմասից «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ՝ Դավիթ Երեմյանը «Ծիրանի» ռեստորան մուտք գործելու նպատակով թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36 և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում, այն մասին, որ իրականում մեղավոր չի եղել ճանապարհատրանսպորտային պատահարում։
Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։
Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը, լինելով տվյալ ՃՏՊ-ում անմեղ, Դավիթ Երեմյանի հետ միասին տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ՝ կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ում մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այդ կերպ Հովհաննես Իվանյանը օժանդակել է Դավիթ Երեմյանին «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակելու հարցում»։
Փաստի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի հունվարի 30-ին հարուցվել է քրեական գործ։
19.05.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
2015թ. մայիսի 19-ին Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 25.05.2015թ.-ին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը դատարանում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում Ջրվեժ գյուղից երթևեկել է դեպի Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում, տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։
Մասնավորապես, երթևեկել է իր երթևեկության համար նախատեսված գոտիով և երբ հասել է «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց, առջևից եկող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան կատարել է կտրուկ ձախ շրջադարձ, և տեղի է ունեցել ավտովթար։ Այնուհետև, զանգահարել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ, նկարագրել վթարի հանգամանքները, հայտնել, որ տեղի ունեցած վթարում ինքը մեղավոր չէ։ Այդ ընթացքում, «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես զանգահարել է ապահովագրական ընկերություն։ Եկել են ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցները, կազմել արձա-նագրութուն, ՃՈ տեսուչին մանրամասն նկարագրել է վթարի հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն և հայտնել, որ տեղի ունեցած ավտովթարում մեղավոր չէ։ Ավտոպատահարից հետո նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև ոստիկանությունում։
Այնուհետև, մոտ մեկ ամիս անց, իրեն հրավիրել են ճանապարհային ոստիկանություն, որտեղ տեղեկացրել են, որ այն դեպքերում, երբ վարորդները փոխհամաձայնության չեն գալիս և չի հստակեցվում, թե ով է մեղավոր, ով ոչ, ապահովագրական ընկերության կողմից փոխհատուցում չի կատարվում։ Այդ ընթացքում «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավիթ Երեմյանն անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ, համոզել, որպեսզի ինքը՝ թեկուզ կիսով չափ, նույնպես ընդունի տեղի ունեցած պատահարում իր մեղավորությունը, սակայն ինքը չի համաձայնվել։ Այնուամենայնիվ, քանի որ ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ, և մտավախություն, որ փոխհամաձայնության չգալու դեպքում ապահովագրական ընկերությունը կարող է փոխհատուցում չտալ, կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը։
Դավիթ Երեմյանին նախկինում չի ճանաչել, այլ ճանաչել է` տեղի ունեցած վթարի հետևանքով։ Վթարից հետո նրան որևէ խորհուրդ, ուղղություն չի տվել, թե ինչպես ապահովագրական ընկերությունից ստանալ փոխհատուցում։ Դ.Երեմյանն ի սկզբանե չի ընդունել մեղավորությունը, հակառակը, անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ և համոզել, որպեսզի ինքը՝ գոնե կջսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը տեղի ունեցած պատահարի մեջ։
Պնդել է, որ վթարում որևէ մեղավորություն չունի, իսկ ավտոմեքենան եղել ապահովագրված։ Հետագայում, վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ իր հայտնած դիրքորոշումը փոխել է, քանի որ ապահովագրական ընկերությունը հայտնել է, որ գումարի փոխհատուցում չի լինի, եթե չլինեն վթարի մեղավորներ։ Դավիթ Երեմյանին հանդիպել է մեկ անգամ` Քանաքեռում, որտեղ վերջինս փորձել է համոզել իրեն, որպեսզի թեկուզ կիսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը։
Ավտոպատահարի փոխհատուցման գումարը ստացել է 50 տոկոսի չափով։
Դատարանն արձանագրելով, որ ամբաստանյալ Իվանյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են հակասություներ՝ որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝
«/.../ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչ հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր «Միտսուբիշի Պաջեռո Իո» մակնիշի 34VQ397 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, եղել են երկուսով, այլ մարդ չի եղել։ Իրենք հոգնել էին այդ վիճակից, և դրա համար էլ, որպեսզի երկուսն էլ հավասար չտուժվեին կամ օգտվեին, որոշել են, որպեսզի ինքը հայտնի, որ ինքը նույնպես դուրս է եկել կիսով չափ այդ ուղեմասից, Դ.Երեմյանը նույնպես, որպեսզի իրենք երկուսով կիսով չափ հատուցում ստանային այդ ապահովագրական ընկերությունից։ Խոսակցության ընթացքում Երեմյանն առաջարկել է, որ երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ մեղավոր են, երկուսն էլ դուրս են եկել հանդիպակաց գոտի։ Ինքը համաձայնել է այդ առաջարկին, այնպես չի եղել, որ միանգամից է համաձայնվել, բավականին երկար զրուցել են այդ հարցի շուրջ,և որպեսզի երկար չձգձգվեր և գումարը թեկուզ կիսով չափ ստանային, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է և գնացել են հետաքննիչի մոտ և այդպես հայտնել»։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո, ամբաստանյալ Իվանյանը պնդել է որպես դատաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքն այն մասին, որ տվյալ հանդիպումից հետո վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ տվել է գրավոր բացատրություններ, սակայն այդ դեպքից առաջ կրկին ներկայացել է հետաքննիչի մոտ։ Վերջինս բավարար ժամանակ է տվել, որպեսզի ինչ-որ կերպ լուծեն այդ խնդիրը։ Հետաքննիչը խորհուրդ է տվել, որ կողմերը համաձայնության գան, որպեսզի կարողանան լուծել իրենց միջև առաջացած խնդիրները։ Բացատրություն տալուց առաջ հանդիպել է Դավիթ Երեմյանին, ով իրեն համոզել է, որպեսզի ինքը նույնպես ընդունի իր մեղավորությունը և այդ կերպ կարողանան փոխհատուցում ստանալ։
Երեմյանի հետ՝ ապահովագրական ընկերությունից խարդախությամբ գումար հափշտակելու ուղղությամբ որևէ նպատակ չի ունեցել, այդպիսի համաձայնության չի եկել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը դատարանում հայտնել է, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար, որի մասնակից վարորդը հանդիսացել է քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Հովհաննես Իվանյանը։ Տվյալ ավտոտրանսպորտային պատահարի մասին վերջինս զանգահարել և տեղեկացրել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ին։ Մասնավորաես, հեռախոսազրույցի ժամանակ տեղեկացրել է, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան, երթևեկելով իր դիմացից, ձախ շրջադարձ է կատարել, որի արդյունքում տեղի է ունեցել բախում տվյալ ավտոտրանսպորտային միջոցի հետ։ Այդ տեղեկությունից անմիջապես հետո ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր, կազմել դեպքի վայրի արձանագրություն, ինչպես նաև դեպքի վայրը սպասարկող աշխատակիցը Հ.Իվանյանից վերցրել է գրավոր բացատրություն, կատարել է լուսանկարահանումներ։ Արդեն ճանապարհային ոստիկանությունում Հ.Իվանյանը փոխել է իր տրված գրավոր բացատրությամբ հայտնած դիրքորոշումը, տվել լրացուցիչ բացատրություն, որում նշել է, որ կիսով չափ երթևեկել է հանդիպակաց գոտիով և մասնակի ընդունել է իր մեղավորությունը տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում։ Ճանապարհային ոստիկանության կողմից կազմվել է եզրակացություն, համաձայն որի` վերջինս ենթակա է վարչական պատասխանատվության։ «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ն, տեսնելով բացատրությունների միջև հակասությունները, դիմել է Հայաստանի ավտոապահովագրողների բյուրո` խնդրելով նշանակել նշված պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ստացվել է կրկնակի փորձաքննության վերաբերյալ փորձագետի եզրակացույթունը, որով հաստատվել է, որ նշյալ ավտոտրանսպորտային պատահարը կատարվել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ոչ իրավաչափ գործողությունների արդյունքում, ավելին, եզրակացությամբ հաստատվել է նաև, որ պատահարը տեղի է ունեցել կոնկրետ «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայի երթևեկելի գոտիում։
Դատարանում, իր տրված պարզաբանումներով տուժողի ներկայացուցիչը հայտնեց, որ ամբաստանյալ Իվանյանի՝ վթարում մեղքի բացակայության պայմաններում, իրենց կազմակերպությունը պարտավորություն չէր ունենալու հատուցել «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը։ Ընդհակառակը, «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունն էր պարտավոր ամբողջությամբ՝ 1.620.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել Հովհաննես Իվանյանին։ Մինչդեռ, այն պայմաններում, երբ ամբաստանյալը կընդուներ իր մեղքը կիսով չափ, իրենց կազմակերպությունը ևս պետք է փոխհատուցում տրամադրեր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին կիսով չափ՝ 810.000 ՀՀ դրամի չափով։
Հետևաբար, գտնում է, որ ամբաստանյալն օժանդակել է Դավիթ Երեմյանին իրենց կազմակերպությունից խարդախությամբ խոշոր չափով գումար հափշտակելու փորձին։
Տուժողի ներկայացուցիչը ամբաստանյալ Իվանյանի նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Արթուր Դանիելյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ում` որպես վթարային բաժնի մասնագետ։
Տեղեկանալով, որ «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար, մեկնել է դեպքի վայր։ Հասնելով պատահարի վայր, հարցրել է, թե ովքեր են հանդիսանում ավտոմեքենաների վարորդներ, որտեղ և որպես վարորդ ներկայացել է Հովհաննես Իվանյանը։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ երթևեկել է Ջրվեժի կողմից դեպի ք.Աբովյան և հասնելով «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց, մեքենայի առջևի մասով բախվել է ք.Աբովյանից դեպի Ջրվեժի կողմ երթևեկով «Մերսեդես» ավտոմեքենային, որը արդեն իսկ մտած է եղել հանդիպակաց գոտի։ Վթարի վայրում հարցրել է, արդյոք վարորդները ընդունում են իրենց մեղավորությունը, սակայն վերջիններս ժխտել են` յուրաքանչյուրն իրեն մեղավոր չճանաչելով։ Կատարելով լուսանկարահանումներ, հեռացել է։ Այնուհետև, զանգահարել է Հ.Իվանյանին և ճշտել այն անձի առողջական վիճակը, ով վթարի հետևանքով ստացել էր մարմնական վնասվածք, սակայն Հ.Իվանյանը հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է։
Վթարի վայրում Հ.Իվանյանից վերցրել է հայտարարություն, որտեղ վերջինս նկարագրել է վթարի հանգամանքները։ Հ.Իվանյանը չի ընդունել տեղի ունեցած ավտովթարում իր մեղավորությունը, հայտնելով, որ ընթացել է իր երևեկելի գոտիով, իսկ «Մերսեդես» ավտոմեքենան, առանց իրեն զիջելու կատարել է շրջադարձ ու հայտնվելով իր երթևեկելի ուղեմասում՝ բախվել է իր ավտոմեքենային։
Կատարված լուսանկարները ուղարկել է «Նաիրի-Ինշուարանս» ԱՍՊԸ-ին։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Սիրանուշ Իվանյանը դատարնում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է քրեական գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Իվանյանի քույրը։
2014թ. օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ին մոտակայքում Հ.Իվանյանն իրեն իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով ավտոմեքենայով ուղեկցել է Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար։ Մասնավորապես, իրենք երթևեկել են իրենց երթևեկելի գոտիով, իսկ հանդիպակաց գոտիով առանց որևէ ազդանշանի երթևեկել է «Մերսեդես» ավտոմեքենան, որին և բախվել են։
Դեպքից հետո տաքսիով գնացել է տուն, ապա հիվանդանոց։ Հանգամանքների վերաբերյալ եղբոր հետ չի զրուցել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի վերոգրյալ ապացույցներից ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի մեղքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «առաջադրված պայմաններում «Օպել-վեկտրա» մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 121-124, դատական նիստի արձանագրությունը/
Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրության զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` «Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս «մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախումը»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 78-79, դատական նիստի արձանագրությունը/
Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` «Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ժամը 23-ի սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկվել են Երևան քաղաքի Ջաքարիա Քանաքեռցու Սակավագի 72 հասցեում»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 133-134, դատական նիստի արձանագրությունը/
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանղիսացող՝ «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ՝ մեկ լազերային սկավառակով, Հ.Իվանյանի՝ ապահովագրական աշխատակցին տրված գրավոր հայտարարությունով, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումով ապահովագրական ընկերությունից հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացությամբ, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ 2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ՝ Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրություններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014թ. եզրակացությամբ, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը հասցեագրված 10.12.2014թ. թիվ 12/1500 գրությամբ, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեներով, ինչպես նաև «Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ–Արմենիա» ընկերություններից ստացված՝ Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 36, 9-10, 8, 11-17, 26-27, 24-25, 57, 87-111, 129-132,
դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի Մելքոնյան 1-ին նրբանցքի 10-րդ տան բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը քրոջը՝ Սիրանուշ Իվանյանին, Իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իրեն պատկանող «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Երևանի Հյուսիսային ավտոկայան։
Հովհաննես Իվանյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում իր կողմից վարած «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ հանդիպակաց ուղեմասից «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ՝ Դավիթ Երեմյանը, «Ծիրանի» ռեստորան մուտք գործելու նպատակով թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36 և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում, այն մասին, որ իրականում մեղավոր չի եղել ճանապարհատրանսպորտային պատահարում։
Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գունարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։
Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը, լինելով տվյալ ՃՏՊ-ում անմեղ, Դավիթ Երեմյանի հետ միասին տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ՝ կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ում մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։
Այլ կերպ, Հովհաննես Իվանյանը օժանդակել է այլ անձի «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից խոշոր չափերի՝ ընդհանուրը 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակելու փորձի հարցում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցակցություն է համարվում երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը»։
Հանցակցության հատկանիշների մասին Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Ա.Մաթևոսյանի և Ռ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ։ Ըստ այդ որոշման`
«Հանցակցությանը բնորոշ են 3 հատկանիշ.
1. հանցագործության կատարումը երկու կամ ավելի անձանց կողմից
2. գործողությունների համատեղությունը
3. հանցակցության դիտավորյալ բնույթը։
Հանցակցության առաջին օբյեկտիվ հատկանիշը՝ հանցագործության կատարումը երկու կամ ավելի անձանց կողմից, արտահայտվում է այն բանում, որ հանցագործությունը պետք է կատարեն հանցագործության սուբյեկտ հանդիսացող երկու կամ մի քանի անձ։ Հանցակիցներ կարող են լինել քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարիքի հասած մեղսունակ ֆիզիկական անձինք։ Հանցակցության համար անհրաժեշտ է հանցագործության սուբյեկտի բոլոր հատկանիշներով օժտված ոչ պակաս երկու անձի առկայությունը։
Հանցակցության մյուս օբյեկտիվ հատկանիշը՝ հանցակիցների գործունեության համատեղությունը, նշանակում է, որ հանցագործության մասնակիցներից յուրաքանչյուրի գործողությունները փոխադարձ լրացնում են միմյանց և ուղղված են կոնկրետ հանցանքի կատարմանը։ Հանցակիցները, միացնելով իրենց համատեղ ջանքերը, ձգտում են միասնական արդյունքի, և դրա համար յուրաքանչյուրն իր ներդրումն է ունենում ընդհանուր գործում։
Հանցակցության վերջին հատկանիշը գործունեության դիտավորյալ բնույթն է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածը, որը տալիս է հանցակցության հասկացությունը, կոնկրետ մատնանշում է անձանց դիտավորյալ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը։ Հանցակցության նման բնորոշումը հստակ ընդգծում է, որ անձինք գործում են միայն դիտավորյալ մեղքով և միայն դիտավորյալ հանցագործություններում» (տես Ա.Մաթևոսյանի և Ռ.Հարությունյանի վերաբերյալ 48/08 գործով 2008թ. հուլիսի 25-ի որոշման 28-րդ կետը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։
3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք։
4. Դրդիչ է համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով։
5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները։
Օրենսդրական հիշյալ նորմի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ օժանդակողը կատարողից տարբերվում է նրանով, որ նա հանցագործության օբյեկտիվ կողմն անմիջականորեն չի կատարում, այլ կամ հանցագործությունը նախապատրաստելու ընթացքում կամ դրա ավարտման փուլում աջակցություն է ցույց տալիս կատարողին` ստեղծելով հանցագործության ավարտման իրական հնարավորություններ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով»։
Քննվող գործով դատարանն ապացուցված և հաստատված համարեց սույն գործի արդարացի լուծման համար այն էական նշանակություն ունեցող հանգամանքը, թե Հովհաննես Իվանյանի որ գործողությունը կարող է դիտարկվել որպես այլ անձի կողմից խարդախություն կատարելու ուղղված գործողությունների օժանդակություն։
Այսպես.
Վթարի պատահարից հետո, Հովհաննես Իվանյանը, չունենալով որևէ մեղավորություն ճանապարհատրանսպորտային պատահարում, և ըստ էության, թեկուզև իր ապահովագրական ընկերության միջոցով, վնասի փոխհատուցման որևէ պարտավորություն, ի վերջո ընդունել է և իր փոխված բացատրությամբ պնդել, որ ինքը ևս ունի մեղավորություն տեղի ունեցած պատահարում, քանի որ նույնպես դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս ու բախվել «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային։
Ինչպես պարզվեց գործի քննությամբ՝ ամբաստանյալ Իվանյանի մեղքի բացակայության պայմաններում, նրա ապահովագրական ընկերությունը չի կրում որևէ պարտավորություն «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային պատճառված վնասը վերականգնելու՝ փոխհատուցելու հարցում, այլ ընդհակառակը՝ վթարի ենթարկված մյուս վարորդ Դավիթ Երամյանի կողմից շահագործված ավտոմեմքենայի ապահովագրության ընկերությունն է պարտավոր հատուցել Հովհաննես Իվանյանին պատճառված վնասն ամբողջությամբ։ Մինչդեռ, ընդունելով, որ տեղի ունեցած պատահարում կիսով չափ նաև առկա է իր մեղքը, ամբաստանյալ Իվանյանն, ըստ էության, օժանդակել է այլ անձի գոնե կիսով չափ ստանալու մի փոխհատուցում, որն օրենքով չէր կարող նրան տրամադրվել։
Այլ խոսքով, ամբաստանյալ Իվանյանն իր գործողություններով՝ նախկինում տրված բացատրությունը փոխելու միջոցով, օժանդակել է խարդախության, ինչն ավարտին չի հասցվել այն ենթադրաբար կատարող անձի կամքից անկախ հանգամանքներում։
Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Հովհաննես Իվանյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ուստի վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ, դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ջրվեժ գյուղի բնակիչների կողմից տրված բնութագրի համաձայն`
«Մենք` նորքոստորագրյալներս, հանդիսանալով Հովհաննես Իվանյանի հարևանները, ճանաչում ենք նրան որպես օրինակելի, կարգապահ, ճշտախոս, միշտ պատրաստակամ` ուրիշներին հասնելու և օգնելու, հարգալից է թե մեծերի, թե փոքրերի հետ։
2002թ.-ից երկկողմանի ծնողազուրկ է դարձել և ամբողջ ընտանիքի հոգսը վերցրել է իր վրա առ այսօր, և շատ լավ օրինակ է ողջ շրջապատի համար»։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը, անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանը տուգանքի չափը որոշելիս հաշվի է առնում ամբաստանյալի գույքային դրությունը, ընտանեկան վիճակն ու ամսեկան վաստակի չափը։
Միաժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված պատիժներից տուգանք պատժատեսակի համապատասխան չափը տվյալ դեպքում հիմնավոր և բավարար է` պատժի նշանակման և դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար։
Դատարանն, անդրադառնալով Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Միաժամանակ, լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, քննիչի` 19.05.2015թ.-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձվի 16.800 /տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննիչի՝ 19.05.2015թ.-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին։
Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 16.800 /տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
ԵԿԴ/0131/01/15
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,12,, հոկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Ա.Սիմոնյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Ասատրյանի
Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի
դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի` ծնված
02.05.1990թ.-ին Ջրվեժ գյուղում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ,
չամուսնացած, նախկինում չդատված, բնակվում է`
Կոտայքի մարզ, գ.Ջրվեժ, Մելքոնյան 1-ին նրբանցք,
տուն10 հասցեով, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ
կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված
չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի Մելքոնյան 1-ին նրբանցքի 10-րդ տան բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը քրոջը՝ Սիրանուշ Իվանյանին, Իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իրեն պատկանող «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Հյուսիսային ավտոկայարան։
Հովհաննես Իվանյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում իր կողմից վարած «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ հանդիպակաց ուղեմասից «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ՝ Դավիթ Երեմյանը «Ծիրանի» ռեստորան մուտք գործելու նպատակով թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36 և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում, այն մասին, որ իրականում մեղավոր չի եղել ճանապարհատրանսպորտային պատահարում։
Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։
Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը, լինելով տվյալ ՃՏՊ-ում անմեղ, Դավիթ Երեմյանի հետ միասին տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ՝ կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ում մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այդ կերպ Հովհաննես Իվանյանը օժանդակել է Դավիթ Երեմյանին «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակելու հարցում»։
Փաստի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի հունվարի 30-ին հարուցվել է քրեական գործ։
19.05.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
2015թ. մայիսի 19-ին Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 25.05.2015թ.-ին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը դատարանում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում Ջրվեժ գյուղից երթևեկել է դեպի Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում, տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։
Մասնավորապես, երթևեկել է իր երթևեկության համար նախատեսված գոտիով և երբ հասել է «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց, առջևից եկող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան կատարել է կտրուկ ձախ շրջադարձ, և տեղի է ունեցել ավտովթար։ Այնուհետև, զանգահարել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ, նկարագրել վթարի հանգամանքները, հայտնել, որ տեղի ունեցած վթարում ինքը մեղավոր չէ։ Այդ ընթացքում, «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես զանգահարել է ապահովագրական ընկերություն։ Եկել են ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցները, կազմել արձա-նագրութուն, ՃՈ տեսուչին մանրամասն նկարագրել է վթարի հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն և հայտնել, որ տեղի ունեցած ավտովթարում մեղավոր չէ։ Ավտոպատահարից հետո նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև ոստիկանությունում։
Այնուհետև, մոտ մեկ ամիս անց, իրեն հրավիրել են ճանապարհային ոստիկանություն, որտեղ տեղեկացրել են, որ այն դեպքերում, երբ վարորդները փոխհամաձայնության չեն գալիս և չի հստակեցվում, թե ով է մեղավոր, ով ոչ, ապահովագրական ընկերության կողմից փոխհատուցում չի կատարվում։ Այդ ընթացքում «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավիթ Երեմյանն անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ, համոզել, որպեսզի ինքը՝ թեկուզ կիսով չափ, նույնպես ընդունի տեղի ունեցած պատահարում իր մեղավորությունը, սակայն ինքը չի համաձայնվել։ Այնուամենայնիվ, քանի որ ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ, և մտավախություն, որ փոխհամաձայնության չգալու դեպքում ապահովագրական ընկերությունը կարող է փոխհատուցում չտալ, կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը։
Դավիթ Երեմյանին նախկինում չի ճանաչել, այլ ճանաչել է` տեղի ունեցած վթարի հետևանքով։ Վթարից հետո նրան որևէ խորհուրդ, ուղղություն չի տվել, թե ինչպես ապահովագրական ընկերությունից ստանալ փոխհատուցում։ Դ.Երեմյանն ի սկզբանե չի ընդունել մեղավորությունը, հակառակը, անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ և համոզել, որպեսզի ինքը՝ գոնե կջսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը տեղի ունեցած պատահարի մեջ։
Պնդել է, որ վթարում որևէ մեղավորություն չունի, իսկ ավտոմեքենան եղել ապահովագրված։ Հետագայում, վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ իր հայտնած դիրքորոշումը փոխել է, քանի որ ապահովագրական ընկերությունը հայտնել է, որ գումարի փոխհատուցում չի լինի, եթե չլինեն վթարի մեղավորներ։ Դավիթ Երեմյանին հանդիպել է մեկ անգամ` Քանաքեռում, որտեղ վերջինս փորձել է համոզել իրեն, որպեսզի թեկուզ կիսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը։
Ավտոպատահարի փոխհատուցման գումարը ստացել է 50 տոկոսի չափով։
Դատարանն արձանագրելով, որ ամբաստանյալ Իվանյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են հակասություներ՝ որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝
«/.../ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչ հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր «Միտսուբիշի Պաջեռո Իո» մակնիշի 34VQ397 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, եղել են երկուսով, այլ մարդ չի եղել։ Իրենք հոգնել էին այդ վիճակից, և դրա համար էլ, որպեսզի երկուսն էլ հավասար չտուժվեին կամ օգտվեին, որոշել են, որպեսզի ինքը հայտնի, որ ինքը նույնպես դուրս է եկել կիսով չափ այդ ուղեմասից, Դ.Երեմյանը նույնպես, որպեսզի իրենք երկուսով կիսով չափ հատուցում ստանային այդ ապահովագրական ընկերությունից։ Խոսակցության ընթացքում Երեմյանն առաջարկել է, որ երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ մեղավոր են, երկուսն էլ դուրս են եկել հանդիպակաց գոտի։ Ինքը համաձայնել է այդ առաջարկին, այնպես չի եղել, որ միանգամից է համաձայնվել, բավականին երկար զրուցել են այդ հարցի շուրջ,և որպեսզի երկար չձգձգվեր և գումարը թեկուզ կիսով չափ ստանային, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է և գնացել են հետաքննիչի մոտ և այդպես հայտնել»։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո, ամբաստանյալ Իվանյանը պնդել է որպես դատաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքն այն մասին, որ տվյալ հանդիպումից հետո վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ տվել է գրավոր բացատրություններ, սակայն այդ դեպքից առաջ կրկին ներկայացել է հետաքննիչի մոտ։ Վերջինս բավարար ժամանակ է տվել, որպեսզի ինչ-որ կերպ լուծեն այդ խնդիրը։ Հետաքննիչը խորհուրդ է տվել, որ կողմերը համաձայնության գան, որպեսզի կարողանան լուծել իրենց միջև առաջացած խնդիրները։ Բացատրություն տալուց առաջ հանդիպել է Դավիթ Երեմյանին, ով իրեն համոզել է, որպեսզի ինքը նույնպես ընդունի իր մեղավորությունը և այդ կերպ կարողանան փոխհատուցում ստանալ։
Երեմյանի հետ՝ ապահովագրական ընկերությունից խարդախությամբ գումար հափշտակելու ուղղությամբ որևէ նպատակ չի ունեցել, այդպիսի համաձայնության չի եկել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը դատարանում հայտնել է, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար, որի մասնակից վարորդը հանդիսացել է քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Հովհաննես Իվանյանը։ Տվյալ ավտոտրանսպորտային պատահարի մասին վերջինս զանգահարել և տեղեկացրել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ին։ Մասնավորաես, հեռախոսազրույցի ժամանակ տեղեկացրել է, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան, երթևեկելով իր դիմացից, ձախ շրջադարձ է կատարել, որի արդյունքում տեղի է ունեցել բախում տվյալ ավտոտրանսպորտային միջոցի հետ։ Այդ տեղեկությունից անմիջապես հետո ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր, կազմել դեպքի վայրի արձանագրություն, ինչպես նաև դեպքի վայրը սպասարկող աշխատակիցը Հ.Իվանյանից վերցրել է գրավոր բացատրություն, կատարել է լուսանկարահանումներ։ Արդեն ճանապարհային ոստիկանությունում Հ.Իվանյանը փոխել է իր տրված գրավոր բացատրությամբ հայտնած դիրքորոշումը, տվել լրացուցիչ բացատրություն, որում նշել է, որ կիսով չափ երթևեկել է հանդիպակաց գոտիով և մասնակի ընդունել է իր մեղավորությունը տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում։ Ճանապարհային ոստիկանության կողմից կազմվել է եզրակացություն, համաձայն որի` վերջինս ենթակա է վարչական պատասխանատվության։ «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ն, տեսնելով բացատրությունների միջև հակասությունները, դիմել է Հայաստանի ավտոապահովագրողների բյուրո` խնդրելով նշանակել նշված պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ստացվել է կրկնակի փորձաքննության վերաբերյալ փորձագետի եզրակացույթունը, որով հաստատվել է, որ նշյալ ավտոտրանսպորտային պատահարը կատարվել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ոչ իրավաչափ գործողությունների արդյունքում, ավելին, եզրակացությամբ հաստատվել է նաև, որ պատահարը տեղի է ունեցել կոնկրետ «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայի երթևեկելի գոտիում։
Դատարանում, իր տրված պարզաբանումներով տուժողի ներկայացուցիչը հայտնեց, որ ամբաստանյալ Իվանյանի՝ վթարում մեղքի բացակայության պայմաններում, իրենց կազմակերպությունը պարտավորություն չէր ունենալու հատուցել «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը։ Ընդհակառակը, «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունն էր պարտավոր ամբողջությամբ՝ 1.620.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել Հովհաննես Իվանյանին։ Մինչդեռ, այն պայմաններում, երբ ամբաստանյալը կընդուներ իր մեղքը կիսով չափ, իրենց կազմակերպությունը ևս պետք է փոխհատուցում տրամադրեր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին կիսով չափ՝ 810.000 ՀՀ դրամի չափով։
Հետևաբար, գտնում է, որ ամբաստանյալն օժանդակել է Դավիթ Երեմյանին իրենց կազմակերպությունից խարդախությամբ խոշոր չափով գումար հափշտակելու փորձին։
Տուժողի ներկայացուցիչը ամբաստանյալ Իվանյանի նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Արթուր Դանիելյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ում` որպես վթարային բաժնի մասնագետ։
Տեղեկանալով, որ «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար, մեկնել է դեպքի վայր։ Հասնելով պատահարի վայր, հարցրել է, թե ովքեր են հանդիսանում ավտոմեքենաների վարորդներ, որտեղ և որպես վարորդ ներկայացել է Հովհաննես Իվանյանը։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ երթևեկել է Ջրվեժի կողմից դեպի ք.Աբովյան և հասնելով «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց, մեքենայի առջևի մասով բախվել է ք.Աբովյանից դեպի Ջրվեժի կողմ երթևեկով «Մերսեդես» ավտոմեքենային, որը արդեն իսկ մտած է եղել հանդիպակաց գոտի։ Վթարի վայրում հարցրել է, արդյոք վարորդները ընդունում են իրենց մեղավորությունը, սակայն վերջիններս ժխտել են` յուրաքանչյուրն իրեն մեղավոր չճանաչելով։ Կատարելով լուսանկարահանումներ, հեռացել է։ Այնուհետև, զանգահարել է Հ.Իվանյանին և ճշտել այն անձի առողջական վիճակը, ով վթարի հետևանքով ստացել էր մարմնական վնասվածք, սակայն Հ.Իվանյանը հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է։
Վթարի վայրում Հ.Իվանյանից վերցրել է հայտարարություն, որտեղ վերջինս նկարագրել է վթարի հանգամանքները։ Հ.Իվանյանը չի ընդունել տեղի ունեցած ավտովթարում իր մեղավորությունը, հայտնելով, որ ընթացել է իր երևեկելի գոտիով, իսկ «Մերսեդես» ավտոմեքենան, առանց իրեն զիջելու կատարել է շրջադարձ ու հայտնվելով իր երթևեկելի ուղեմասում՝ բախվել է իր ավտոմեքենային։
Կատարված լուսանկարները ուղարկել է «Նաիրի-Ինշուարանս» ԱՍՊԸ-ին։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Սիրանուշ Իվանյանը դատարնում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է քրեական գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Իվանյանի քույրը։
2014թ. օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ին մոտակայքում Հ.Իվանյանն իրեն իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով ավտոմեքենայով ուղեկցել է Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար։ Մասնավորապես, իրենք երթևեկել են իրենց երթևեկելի գոտիով, իսկ հանդիպակաց գոտիով առանց որևէ ազդանշանի երթևեկել է «Մերսեդես» ավտոմեքենան, որին և բախվել են։
Դեպքից հետո տաքսիով գնացել է տուն, ապա հիվանդանոց։ Հանգամանքների վերաբերյալ եղբոր հետ չի զրուցել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի վերոգրյալ ապացույցներից ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի մեղքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «առաջադրված պայմաններում «Օպել-վեկտրա» մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 121-124, դատական նիստի արձանագրությունը/
Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրության զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` «Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս «մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախումը»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 78-79, դատական նիստի արձանագրությունը/
Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` «Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ժամը 23-ի սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկվել են Երևան քաղաքի Ջաքարիա Քանաքեռցու Սակավագի 72 հասցեում»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 133-134, դատական նիստի արձանագրությունը/
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանղիսացող՝ «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ՝ մեկ լազերային սկավառակով, Հ.Իվանյանի՝ ապահովագրական աշխատակցին տրված գրավոր հայտարարությունով, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումով ապահովագրական ընկերությունից հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացությամբ, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ 2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ՝ Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրություններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014թ. եզրակացությամբ, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը հասցեագրված 10.12.2014թ. թիվ 12/1500 գրությամբ, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեներով, ինչպես նաև «Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ–Արմենիա» ընկերություններից ստացված՝ Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 36, 9-10, 8, 11-17, 26-27, 24-25, 57, 87-111, 129-132,
դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի Մելքոնյան 1-ին նրբանցքի 10-րդ տան բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը քրոջը՝ Սիրանուշ Իվանյանին, Իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իրեն պատկանող «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Երևանի Հյուսիսային ավտոկայան։
Հովհաննես Իվանյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում իր կողմից վարած «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ հանդիպակաց ուղեմասից «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ՝ Դավիթ Երեմյանը, «Ծիրանի» ռեստորան մուտք գործելու նպատակով թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36 և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում, այն մասին, որ իրականում մեղավոր չի եղել ճանապարհատրանսպորտային պատահարում։
Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գունարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։
Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը, լինելով տվյալ ՃՏՊ-ում անմեղ, Դավիթ Երեմյանի հետ միասին տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ՝ կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ում մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։
Այլ կերպ, Հովհաննես Իվանյանը օժանդակել է այլ անձի «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից խոշոր չափերի՝ ընդհանուրը 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակելու փորձի հարցում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցակցություն է համարվում երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը»։
Հանցակցության հատկանիշների մասին Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Ա.Մաթևոսյանի և Ռ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ։ Ըստ այդ որոշման`
«Հանցակցությանը բնորոշ են 3 հատկանիշ.
1. հանցագործության կատարումը երկու կամ ավելի անձանց կողմից
2. գործողությունների համատեղությունը
3. հանցակցության դիտավորյալ բնույթը։
Հանցակցության առաջին օբյեկտիվ հատկանիշը՝ հանցագործության կատարումը երկու կամ ավելի անձանց կողմից, արտահայտվում է այն բանում, որ հանցագործությունը պետք է կատարեն հանցագործության սուբյեկտ հանդիսացող երկու կամ մի քանի անձ։ Հանցակիցներ կարող են լինել քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարիքի հասած մեղսունակ ֆիզիկական անձինք։ Հանցակցության համար անհրաժեշտ է հանցագործության սուբյեկտի բոլոր հատկանիշներով օժտված ոչ պակաս երկու անձի առկայությունը։
Հանցակցության մյուս օբյեկտիվ հատկանիշը՝ հանցակիցների գործունեության համատեղությունը, նշանակում է, որ հանցագործության մասնակիցներից յուրաքանչյուրի գործողությունները փոխադարձ լրացնում են միմյանց և ուղղված են կոնկրետ հանցանքի կատարմանը։ Հանցակիցները, միացնելով իրենց համատեղ ջանքերը, ձգտում են միասնական արդյունքի, և դրա համար յուրաքանչյուրն իր ներդրումն է ունենում ընդհանուր գործում։
Հանցակցության վերջին հատկանիշը գործունեության դիտավորյալ բնույթն է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածը, որը տալիս է հանցակցության հասկացությունը, կոնկրետ մատնանշում է անձանց դիտավորյալ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը։ Հանցակցության նման բնորոշումը հստակ ընդգծում է, որ անձինք գործում են միայն դիտավորյալ մեղքով և միայն դիտավորյալ հանցագործություններում» (տես Ա.Մաթևոսյանի և Ռ.Հարությունյանի վերաբերյալ 48/08 գործով 2008թ. հուլիսի 25-ի որոշման 28-րդ կետը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։
3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք։
4. Դրդիչ է համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով։
5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները։
Օրենսդրական հիշյալ նորմի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ օժանդակողը կատարողից տարբերվում է նրանով, որ նա հանցագործության օբյեկտիվ կողմն անմիջականորեն չի կատարում, այլ կամ հանցագործությունը նախապատրաստելու ընթացքում կամ դրա ավարտման փուլում աջակցություն է ցույց տալիս կատարողին` ստեղծելով հանցագործության ավարտման իրական հնարավորություններ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով»։
Քննվող գործով դատարանն ապացուցված և հաստատված համարեց սույն գործի արդարացի լուծման համար այն էական նշանակություն ունեցող հանգամանքը, թե Հովհաննես Իվանյանի որ գործողությունը կարող է դիտարկվել որպես այլ անձի կողմից խարդախություն կատարելու ուղղված գործողությունների օժանդակություն։
Այսպես.
Վթարի պատահարից հետո, Հովհաննես Իվանյանը, չունենալով որևէ մեղավորություն ճանապարհատրանսպորտային պատահարում, և ըստ էության, թեկուզև իր ապահովագրական ընկերության միջոցով, վնասի փոխհատուցման որևէ պարտավորություն, ի վերջո ընդունել է և իր փոխված բացատրությամբ պնդել, որ ինքը ևս ունի մեղավորություն տեղի ունեցած պատահարում, քանի որ նույնպես դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս ու բախվել «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային։
Ինչպես պարզվեց գործի քննությամբ՝ ամբաստանյալ Իվանյանի մեղքի բացակայության պայմաններում, նրա ապահովագրական ընկերությունը չի կրում որևէ պարտավորություն «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային պատճառված վնասը վերականգնելու՝ փոխհատուցելու հարցում, այլ ընդհակառակը՝ վթարի ենթարկված մյուս վարորդ Դավիթ Երամյանի կողմից շահագործված ավտոմեմքենայի ապահովագրության ընկերությունն է պարտավոր հատուցել Հովհաննես Իվանյանին պատճառված վնասն ամբողջությամբ։ Մինչդեռ, ընդունելով, որ տեղի ունեցած պատահարում կիսով չափ նաև առկա է իր մեղքը, ամբաստանյալ Իվանյանն, ըստ էության, օժանդակել է այլ անձի գոնե կիսով չափ ստանալու մի փոխհատուցում, որն օրենքով չէր կարող նրան տրամադրվել։
Այլ խոսքով, ամբաստանյալ Իվանյանն իր գործողություններով՝ նախկինում տրված բացատրությունը փոխելու միջոցով, օժանդակել է խարդախության, ինչն ավարտին չի հասցվել այն ենթադրաբար կատարող անձի կամքից անկախ հանգամանքներում։
Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Հովհաննես Իվանյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ուստի վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ, դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ջրվեժ գյուղի բնակիչների կողմից տրված բնութագրի համաձայն`
«Մենք` նորքոստորագրյալներս, հանդիսանալով Հովհաննես Իվանյանի հարևանները, ճանաչում ենք նրան որպես օրինակելի, կարգապահ, ճշտախոս, միշտ պատրաստակամ` ուրիշներին հասնելու և օգնելու, հարգալից է թե մեծերի, թե փոքրերի հետ։
2002թ.-ից երկկողմանի ծնողազուրկ է դարձել և ամբողջ ընտանիքի հոգսը վերցրել է իր վրա առ այսօր, և շատ լավ օրինակ է ողջ շրջապատի համար»։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը, անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանը տուգանքի չափը որոշելիս հաշվի է առնում ամբաստանյալի գույքային դրությունը, ընտանեկան վիճակն ու ամսեկան վաստակի չափը։
Միաժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված պատիժներից տուգանք պատժատեսակի համապատասխան չափը տվյալ դեպքում հիմնավոր և բավարար է` պատժի նշանակման և դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար։
Դատարանն, անդրադառնալով Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Միաժամանակ, լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, քննիչի` 19.05.2015թ.-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձվի 16.800 /տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննիչի՝ 19.05.2015թ.-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին։
Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 16.800 /տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0131/01/15
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 25-05-2015 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0131/01/15 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13109015 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հովհաննես Իվանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Դավիթ Երեմյանի կողմից վարած <<Մերսեդես-Բենց 320>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո դավիթ Երեմյանի առաջարկով և վերջինիս կողմից ապահովարական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները և այդ կերպ օժանդակել է Դավիթ Երեմյանին, իսկ վերջինս էլ փորձել է խաբեությամբ <<Նաիրի-Ինշուրանս ԱՍՊԸ>>-ից հափշտակել ընդհանուրխոշոր չափերի` 710.000 ՀՀ դրամ գումար: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Իվանյան |
| Հայրանուն | Բաղդասարի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 38-34-178 Մաս 2 Կետ 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 25-05-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մեսրոպ |
| Ազգանուն | Մակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 26-05-2015 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 26-05-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-06-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Իվանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | «Նաիրի Ինշուրանս» |
| Ազգանուն | ԱՍՊԸ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-08-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-08-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 12-10-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Իվանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 12-10-2015 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
| Բռնագանձնված գույքի չափը | 16800 |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ/0131/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ,,12,, հոկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետև` դատարան/ Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի Մասնակցությամբ՝ Մեղադրող Ա.Սիմոնյանի Տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Ասատրյանի Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի` ծնված 02.05.1990թ.-ին Ջրվեժ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, բնակվում է` Կոտայքի մարզ, գ.Ջրվեժ, Մելքոնյան 1-ին նրբանցք, տուն10 հասցեով, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության. «Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի Մելքոնյան 1-ին նրբանցքի 10-րդ տան բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը քրոջը՝ Սիրանուշ Իվանյանին, Իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իրեն պատկանող «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Հյուսիսային ավտոկայարան։ Հովհաննես Իվանյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում իր կողմից վարած «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ հանդիպակաց ուղեմասից «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ՝ Դավիթ Երեմյանը «Ծիրանի» ռեստորան մուտք գործելու նպատակով թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36 և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում, այն մասին, որ իրականում մեղավոր չի եղել ճանապարհատրանսպորտային պատահարում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը, լինելով տվյալ ՃՏՊ-ում անմեղ, Դավիթ Երեմյանի հետ միասին տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ՝ կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ում մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այդ կերպ Հովհաննես Իվանյանը օժանդակել է Դավիթ Երեմյանին «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակելու հարցում»։ Փաստի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի հունվարի 30-ին հարուցվել է քրեական գործ։ 19.05.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 2015թ. մայիսի 19-ին Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 25.05.2015թ.-ին։ 2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը դատարանում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում Ջրվեժ գյուղից երթևեկել է դեպի Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում, տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։ Մասնավորապես, երթևեկել է իր երթևեկության համար նախատեսված գոտիով և երբ հասել է «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց, առջևից եկող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան կատարել է կտրուկ ձախ շրջադարձ, և տեղի է ունեցել ավտովթար։ Այնուհետև, զանգահարել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ, նկարագրել վթարի հանգամանքները, հայտնել, որ տեղի ունեցած վթարում ինքը մեղավոր չէ։ Այդ ընթացքում, «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես զանգահարել է ապահովագրական ընկերություն։ Եկել են ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցները, կազմել արձա-նագրութուն, ՃՈ տեսուչին մանրամասն նկարագրել է վթարի հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն և հայտնել, որ տեղի ունեցած ավտովթարում մեղավոր չէ։ Ավտոպատահարից հետո նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև ոստիկանությունում։ Այնուհետև, մոտ մեկ ամիս անց, իրեն հրավիրել են ճանապարհային ոստիկանություն, որտեղ տեղեկացրել են, որ այն դեպքերում, երբ վարորդները փոխհամաձայնության չեն գալիս և չի հստակեցվում, թե ով է մեղավոր, ով ոչ, ապահովագրական ընկերության կողմից փոխհատուցում չի կատարվում։ Այդ ընթացքում «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավիթ Երեմյանն անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ, համոզել, որպեսզի ինքը՝ թեկուզ կիսով չափ, նույնպես ընդունի տեղի ունեցած պատահարում իր մեղավորությունը, սակայն ինքը չի համաձայնվել։ Այնուամենայնիվ, քանի որ ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ, և մտավախություն, որ փոխհամաձայնության չգալու դեպքում ապահովագրական ընկերությունը կարող է փոխհատուցում չտալ, կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը։ Դավիթ Երեմյանին նախկինում չի ճանաչել, այլ ճանաչել է` տեղի ունեցած վթարի հետևանքով։ Վթարից հետո նրան որևէ խորհուրդ, ուղղություն չի տվել, թե ինչպես ապահովագրական ընկերությունից ստանալ փոխհատուցում։ Դ.Երեմյանն ի սկզբանե չի ընդունել մեղավորությունը, հակառակը, անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ և համոզել, որպեսզի ինքը՝ գոնե կջսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը տեղի ունեցած պատահարի մեջ։ Պնդել է, որ վթարում որևէ մեղավորություն չունի, իսկ ավտոմեքենան եղել ապահովագրված։ Հետագայում, վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ իր հայտնած դիրքորոշումը փոխել է, քանի որ ապահովագրական ընկերությունը հայտնել է, որ գումարի փոխհատուցում չի լինի, եթե չլինեն վթարի մեղավորներ։ Դավիթ Երեմյանին հանդիպել է մեկ անգամ` Քանաքեռում, որտեղ վերջինս փորձել է համոզել իրեն, որպեսզի թեկուզ կիսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը։ Ավտոպատահարի փոխհատուցման գումարը ստացել է 50 տոկոսի չափով։ Դատարանն արձանագրելով, որ ամբաստանյալ Իվանյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են հակասություներ՝ որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝ «/.../ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչ հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր «Միտսուբիշի Պաջեռո Իո» մակնիշի 34VQ397 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, եղել են երկուսով, այլ մարդ չի եղել։ Իրենք հոգնել էին այդ վիճակից, և դրա համար էլ, որպեսզի երկուսն էլ հավասար չտուժվեին կամ օգտվեին, որոշել են, որպեսզի ինքը հայտնի, որ ինքը նույնպես դուրս է եկել կիսով չափ այդ ուղեմասից, Դ.Երեմյանը նույնպես, որպեսզի իրենք երկուսով կիսով չափ հատուցում ստանային այդ ապահովագրական ընկերությունից։ Խոսակցության ընթացքում Երեմյանն առաջարկել է, որ երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ մեղավոր են, երկուսն էլ դուրս են եկել հանդիպակաց գոտի։ Ինքը համաձայնել է այդ առաջարկին, այնպես չի եղել, որ միանգամից է համաձայնվել, բավականին երկար զրուցել են այդ հարցի շուրջ,և որպեսզի երկար չձգձգվեր և գումարը թեկուզ կիսով չափ ստանային, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է և գնացել են հետաքննիչի մոտ և այդպես հայտնել»։ Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո, ամբաստանյալ Իվանյանը պնդել է որպես դատաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքն այն մասին, որ տվյալ հանդիպումից հետո վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ տվել է գրավոր բացատրություններ, սակայն այդ դեպքից առաջ կրկին ներկայացել է հետաքննիչի մոտ։ Վերջինս բավարար ժամանակ է տվել, որպեսզի ինչ-որ կերպ լուծեն այդ խնդիրը։ Հետաքննիչը խորհուրդ է տվել, որ կողմերը համաձայնության գան, որպեսզի կարողանան լուծել իրենց միջև առաջացած խնդիրները։ Բացատրություն տալուց առաջ հանդիպել է Դավիթ Երեմյանին, ով իրեն համոզել է, որպեսզի ինքը նույնպես ընդունի իր մեղավորությունը և այդ կերպ կարողանան փոխհատուցում ստանալ։ Երեմյանի հետ՝ ապահովագրական ընկերությունից խարդախությամբ գումար հափշտակելու ուղղությամբ որևէ նպատակ չի ունեցել, այդպիսի համաձայնության չի եկել։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանը դատարանում հայտնել է, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար, որի մասնակից վարորդը հանդիսացել է քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Հովհաննես Իվանյանը։ Տվյալ ավտոտրանսպորտային պատահարի մասին վերջինս զանգահարել և տեղեկացրել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ին։ Մասնավորաես, հեռախոսազրույցի ժամանակ տեղեկացրել է, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան, երթևեկելով իր դիմացից, ձախ շրջադարձ է կատարել, որի արդյունքում տեղի է ունեցել բախում տվյալ ավտոտրանսպորտային միջոցի հետ։ Այդ տեղեկությունից անմիջապես հետո ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր, կազմել դեպքի վայրի արձանագրություն, ինչպես նաև դեպքի վայրը սպասարկող աշխատակիցը Հ.Իվանյանից վերցրել է գրավոր բացատրություն, կատարել է լուսանկարահանումներ։ Արդեն ճանապարհային ոստիկանությունում Հ.Իվանյանը փոխել է իր տրված գրավոր բացատրությամբ հայտնած դիրքորոշումը, տվել լրացուցիչ բացատրություն, որում նշել է, որ կիսով չափ երթևեկել է հանդիպակաց գոտիով և մասնակի ընդունել է իր մեղավորությունը տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում։ Ճանապարհային ոստիկանության կողմից կազմվել է եզրակացություն, համաձայն որի` վերջինս ենթակա է վարչական պատասխանատվության։ «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ն, տեսնելով բացատրությունների միջև հակասությունները, դիմել է Հայաստանի ավտոապահովագրողների բյուրո` խնդրելով նշանակել նշված պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ստացվել է կրկնակի փորձաքննության վերաբերյալ փորձագետի եզրակացույթունը, որով հաստատվել է, որ նշյալ ավտոտրանսպորտային պատահարը կատարվել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ոչ իրավաչափ գործողությունների արդյունքում, ավելին, եզրակացությամբ հաստատվել է նաև, որ պատահարը տեղի է ունեցել կոնկրետ «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայի երթևեկելի գոտիում։ Դատարանում, իր տրված պարզաբանումներով տուժողի ներկայացուցիչը հայտնեց, որ ամբաստանյալ Իվանյանի՝ վթարում մեղքի բացակայության պայմաններում, իրենց կազմակերպությունը պարտավորություն չէր ունենալու հատուցել «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը։ Ընդհակառակը, «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունն էր պարտավոր ամբողջությամբ՝ 1.620.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել Հովհաննես Իվանյանին։ Մինչդեռ, այն պայմաններում, երբ ամբաստանյալը կընդուներ իր մեղքը կիսով չափ, իրենց կազմակերպությունը ևս պետք է փոխհատուցում տրամադրեր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին կիսով չափ՝ 810.000 ՀՀ դրամի չափով։ Հետևաբար, գտնում է, որ ամբաստանյալն օժանդակել է Դավիթ Երեմյանին իրենց կազմակերպությունից խարդախությամբ խոշոր չափով գումար հափշտակելու փորձին։ Տուժողի ներկայացուցիչը ամբաստանյալ Իվանյանի նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Արթուր Դանիելյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ում` որպես վթարային բաժնի մասնագետ։ Տեղեկանալով, որ «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար, մեկնել է դեպքի վայր։ Հասնելով պատահարի վայր, հարցրել է, թե ովքեր են հանդիսանում ավտոմեքենաների վարորդներ, որտեղ և որպես վարորդ ներկայացել է Հովհաննես Իվանյանը։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ երթևեկել է Ջրվեժի կողմից դեպի ք.Աբովյան և հասնելով «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց, մեքենայի առջևի մասով բախվել է ք.Աբովյանից դեպի Ջրվեժի կողմ երթևեկով «Մերսեդես» ավտոմեքենային, որը արդեն իսկ մտած է եղել հանդիպակաց գոտի։ Վթարի վայրում հարցրել է, արդյոք վարորդները ընդունում են իրենց մեղավորությունը, սակայն վերջիններս ժխտել են` յուրաքանչյուրն իրեն մեղավոր չճանաչելով։ Կատարելով լուսանկարահանումներ, հեռացել է։ Այնուհետև, զանգահարել է Հ.Իվանյանին և ճշտել այն անձի առողջական վիճակը, ով վթարի հետևանքով ստացել էր մարմնական վնասվածք, սակայն Հ.Իվանյանը հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է։ Վթարի վայրում Հ.Իվանյանից վերցրել է հայտարարություն, որտեղ վերջինս նկարագրել է վթարի հանգամանքները։ Հ.Իվանյանը չի ընդունել տեղի ունեցած ավտովթարում իր մեղավորությունը, հայտնելով, որ ընթացել է իր երևեկելի գոտիով, իսկ «Մերսեդես» ավտոմեքենան, առանց իրեն զիջելու կատարել է շրջադարձ ու հայտնվելով իր երթևեկելի ուղեմասում՝ բախվել է իր ավտոմեքենային։ Կատարված լուսանկարները ուղարկել է «Նաիրի-Ինշուարանս» ԱՍՊԸ-ին։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Սիրանուշ Իվանյանը դատարնում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է քրեական գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Իվանյանի քույրը։ 2014թ. օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ին մոտակայքում Հ.Իվանյանն իրեն իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով ավտոմեքենայով ուղեկցել է Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար։ Մասնավորապես, իրենք երթևեկել են իրենց երթևեկելի գոտիով, իսկ հանդիպակաց գոտիով առանց որևէ ազդանշանի երթևեկել է «Մերսեդես» ավտոմեքենան, որին և բախվել են։ Դեպքից հետո տաքսիով գնացել է տուն, ապա հիվանդանոց։ Հանգամանքների վերաբերյալ եղբոր հետ չի զրուցել։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Բացի վերոգրյալ ապացույցներից ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի մեղքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով. Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «առաջադրված պայմաններում «Օպել-վեկտրա» մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել»։ /տես` հատոր 1, գ.թ. 121-124, դատական նիստի արձանագրությունը/ Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրության զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` «Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս «մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախումը»։ /տես` հատոր 1, գ.թ. 78-79, դատական նիստի արձանագրությունը/ Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` «Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ժամը 23-ի սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկվել են Երևան քաղաքի Ջաքարիա Քանաքեռցու Սակավագի 72 հասցեում»։ /տես` հատոր 1, գ.թ. 133-134, դատական նիստի արձանագրությունը/ Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանղիսացող՝ «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ՝ մեկ լազերային սկավառակով, Հ.Իվանյանի՝ ապահովագրական աշխատակցին տրված գրավոր հայտարարությունով, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումով ապահովագրական ընկերությունից հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացությամբ, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ 2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ՝ Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրություններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014թ. եզրակացությամբ, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից «Նաիրի Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությանը հասցեագրված 10.12.2014թ. թիվ 12/1500 գրությամբ, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեներով, ինչպես նաև «Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ–Արմենիա» ընկերություններից ստացված՝ Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։ /տես` հատոր 1, գ.թ. 36, 9-10, 8, 11-17, 26-27, 24-25, 57, 87-111, 129-132, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի Մելքոնյան 1-ին նրբանցքի 10-րդ տան բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը քրոջը՝ Սիրանուշ Իվանյանին, Իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին իրեն պատկանող «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Երևանի Հյուսիսային ավտոկայան։ Հովհաննես Իվանյանը 2014 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18։00-ի սահմաններում իր կողմից վարած «Օպել-Վեկտրա 2.0» մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ «Ծիրանի» ռեստորանի մոտ հանդիպակաց ուղեմասից «Մերսեդես-Բենց Տ 320» մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ՝ Դավիթ Երեմյանը, «Ծիրանի» ռեստորան մուտք գործելու նպատակով թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36 և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է Հովհաննես Իվանյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հովհաննես Իվանյանը տեղեկացրել է «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում, այն մասին, որ իրականում մեղավոր չի եղել ճանապարհատրանսպորտային պատահարում։ Դավիթ Երեմյանն ու Հովհաննես Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հովհաննես Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գունարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հովհաննես Իվանյանը, լինելով տվյալ ՃՏՊ-ում անմեղ, Դավիթ Երեմյանի հետ միասին տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ՝ կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ում մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դավիթ Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այլ կերպ, Հովհաննես Իվանյանը օժանդակել է այլ անձի «Նաիրի-Ինշուրանս» ԱՍՊ ընկերությունից խոշոր չափերի՝ ընդհանուրը 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակելու փորձի հարցում։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցակցություն է համարվում երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը»։ Հանցակցության հատկանիշների մասին Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Ա.Մաթևոսյանի և Ռ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ։ Ըստ այդ որոշման` «Հանցակցությանը բնորոշ են 3 հատկանիշ. 1. հանցագործության կատարումը երկու կամ ավելի անձանց կողմից 2. գործողությունների համատեղությունը 3. հանցակցության դիտավորյալ բնույթը։ Հանցակցության առաջին օբյեկտիվ հատկանիշը՝ հանցագործության կատարումը երկու կամ ավելի անձանց կողմից, արտահայտվում է այն բանում, որ հանցագործությունը պետք է կատարեն հանցագործության սուբյեկտ հանդիսացող երկու կամ մի քանի անձ։ Հանցակիցներ կարող են լինել քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարիքի հասած մեղսունակ ֆիզիկական անձինք։ Հանցակցության համար անհրաժեշտ է հանցագործության սուբյեկտի բոլոր հատկանիշներով օժտված ոչ պակաս երկու անձի առկայությունը։ Հանցակցության մյուս օբյեկտիվ հատկանիշը՝ հանցակիցների գործունեության համատեղությունը, նշանակում է, որ հանցագործության մասնակիցներից յուրաքանչյուրի գործողությունները փոխադարձ լրացնում են միմյանց և ուղղված են կոնկրետ հանցանքի կատարմանը։ Հանցակիցները, միացնելով իրենց համատեղ ջանքերը, ձգտում են միասնական արդյունքի, և դրա համար յուրաքանչյուրն իր ներդրումն է ունենում ընդհանուր գործում։ Հանցակցության վերջին հատկանիշը գործունեության դիտավորյալ բնույթն է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածը, որը տալիս է հանցակցության հասկացությունը, կոնկրետ մատնանշում է անձանց դիտավորյալ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը։ Հանցակցության նման բնորոշումը հստակ ընդգծում է, որ անձինք գործում են միայն դիտավորյալ մեղքով և միայն դիտավորյալ հանցագործություններում» (տես Ա.Մաթևոսյանի և Ռ.Հարությունյանի վերաբերյալ 48/08 գործով 2008թ. հուլիսի 25-ի որոշման 28-րդ կետը)։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։ 2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։ 3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք։ 4. Դրդիչ է համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով։ 5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները։ Օրենսդրական հիշյալ նորմի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ օժանդակողը կատարողից տարբերվում է նրանով, որ նա հանցագործության օբյեկտիվ կողմն անմիջականորեն չի կատարում, այլ կամ հանցագործությունը նախապատրաստելու ընթացքում կամ դրա ավարտման փուլում աջակցություն է ցույց տալիս կատարողին` ստեղծելով հանցագործության ավարտման իրական հնարավորություններ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով»։ Քննվող գործով դատարանն ապացուցված և հաստատված համարեց սույն գործի արդարացի լուծման համար այն էական նշանակություն ունեցող հանգամանքը, թե Հովհաննես Իվանյանի որ գործողությունը կարող է դիտարկվել որպես այլ անձի կողմից խարդախություն կատարելու ուղղված գործողությունների օժանդակություն։ Այսպես. Վթարի պատահարից հետո, Հովհաննես Իվանյանը, չունենալով որևէ մեղավորություն ճանապարհատրանսպորտային պատահարում, և ըստ էության, թեկուզև իր ապահովագրական ընկերության միջոցով, վնասի փոխհատուցման որևէ պարտավորություն, ի վերջո ընդունել է և իր փոխված բացատրությամբ պնդել, որ ինքը ևս ունի մեղավորություն տեղի ունեցած պատահարում, քանի որ նույնպես դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս ու բախվել «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ինչպես պարզվեց գործի քննությամբ՝ ամբաստանյալ Իվանյանի մեղքի բացակայության պայմաններում, նրա ապահովագրական ընկերությունը չի կրում որևէ պարտավորություն «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային պատճառված վնասը վերականգնելու՝ փոխհատուցելու հարցում, այլ ընդհակառակը՝ վթարի ենթարկված մյուս վարորդ Դավիթ Երամյանի կողմից շահագործված ավտոմեմքենայի ապահովագրության ընկերությունն է պարտավոր հատուցել Հովհաննես Իվանյանին պատճառված վնասն ամբողջությամբ։ Մինչդեռ, ընդունելով, որ տեղի ունեցած պատահարում կիսով չափ նաև առկա է իր մեղքը, ամբաստանյալ Իվանյանն, ըստ էության, օժանդակել է այլ անձի գոնե կիսով չափ ստանալու մի փոխհատուցում, որն օրենքով չէր կարող նրան տրամադրվել։ Այլ խոսքով, ամբաստանյալ Իվանյանն իր գործողություններով՝ նախկինում տրված բացատրությունը փոխելու միջոցով, օժանդակել է խարդախության, ինչն ավարտին չի հասցվել այն ենթադրաբար կատարող անձի կամքից անկախ հանգամանքներում։ Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Հովհաննես Իվանյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ուստի վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ, դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Ջրվեժ գյուղի բնակիչների կողմից տրված բնութագրի համաձայն` «Մենք` նորքոստորագրյալներս, հանդիսանալով Հովհաննես Իվանյանի հարևանները, ճանաչում ենք նրան որպես օրինակելի, կարգապահ, ճշտախոս, միշտ պատրաստակամ` ուրիշներին հասնելու և օգնելու, հարգալից է թե մեծերի, թե փոքրերի հետ։ 2002թ.-ից երկկողմանի ծնողազուրկ է դարձել և ամբողջ ընտանիքի հոգսը վերցրել է իր վրա առ այսօր, և շատ լավ օրինակ է ողջ շրջապատի համար»։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։ Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։ Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։ Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դատարանը, անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ Դատարանը տուգանքի չափը որոշելիս հաշվի է առնում ամբաստանյալի գույքային դրությունը, ընտանեկան վիճակն ու ամսեկան վաստակի չափը։ Միաժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված պատիժներից տուգանք պատժատեսակի համապատասխան չափը տվյալ դեպքում հիմնավոր և բավարար է` պատժի նշանակման և դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար։ Դատարանն, անդրադառնալով Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միաժամանակ, լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, քննիչի` 19.05.2015թ.-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։ Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձվի 16.800 /տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։ 4. Եզրափակիչ մաս Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Քննիչի՝ 19.05.2015թ.-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին։ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 16.800 /տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 12-10-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-11-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 172, 97 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 20-11-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172, 97 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-53609 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 31-05-2016 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 31-05-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-06-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 172, 159, 40 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 06-06-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172, 159, 40 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0131/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 16-11-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-11-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Հովհաննես Իվանյան Ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի /ՀՀ քր. օր-ի 38-34-178 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 12.10.2015թ. դատավճիռը և քրեական գործի վարույթը կարճել : Հովհաննես Իվանյանին արդարացնել ՀՀ քր. օր-ի 38-34-178 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում և անմեղ ճանաչել : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 20-11-2015 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 20-11-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 23-11-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-12-2015 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Իվանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0131/01/15 Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մակյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 14 դեկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈԴ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա.Սիմոնյանի պաշտպան` Ա.Մարտիրոսյանի տուժողի ներկայացուցիչ` Ա.Ասատրյանի ամբաստանյալ` Հ.Իվանյանի դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ 13109015 քրեական գործը հարուցվել է 30.01.2015թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2. Նախաքննության մարմնի 19.05.2015թ. որոշմամբ Հ.Իվանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 3. Նույն մարմնի 19.05.2015թ. որոշմամբ Հ.Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ 4. 22.05.2015թ. Հ.Իվանյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի 2015թ. մայիսի 26-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 10.06.2015թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 6. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատավճռով Հ.Իվանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000/վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Հ.Իվանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Հ.Իվանյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի որոշվել է բռնագանձել է 16.800/տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։ 7. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 16.11.2015թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանը: 8. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 23.11.2015թ. որոշմամբ պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2015թ. դեկտեմբերի 14-ին: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. 9. Հ.Իվանյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Դավիթ Երեմյանի կողմից վարած <<Մերսեդես-Բենց 320>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո Դ.Երեմյանի առաջարկով և վերջինիս կողմից ապահովագրական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները և այդ կերպ օժանդակել է Դ.Երեմյանին, իսկ վերջինս էլ փորձել է խաբեությամբ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար: Այսպես. Հ.Իվանյանը 2014թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի 34 MS 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ընթացել է Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհով, որի ժամանակ <<Ծիրանի>> ռեստորանի մոտ հանդիպակաց ուղեմասից <<Մերսեդես-Բենց Տ 320>> մակնիշի 86 DD 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դ.Երեմյանը <<Ծիրանի>> ռեստորան մուտք գործելու նպատակով թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36 և 44-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ՝ չի զիջել հանդիպակաց ուղղությունից ընթացող ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր վարած ավտոմեքենայով խոչընդոտել է Հ.Իվանյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի երթևեկությանն ու ընդհարվել։ Վթարից հետո Հ.Իվանյանը տեղեկացրել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ի աշխատակցին վթարի իրական հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն դեպքի վայրում, ինչպես նաև քննչական բաժնում։ Դ.Երեմյանն ու Հ.Իվանյանը ՃՏՊ-ի վերաբերյալ վերջնական եզրակացություն ստանալու նպատակով ընդհանուր հայտարարի չեն եկել, ինչի համար էլ Դ.Երեմյանը 2014թ. սեպտեմբերի 19-ին Հ.Իվանյանին առաջարկել է վթարի մեղավորությունը կիսով չափ ընդունել և ապահովագրական ընկերություններից գումարներ ստանալ, որին վերջինս տվել է իր համաձայնությունը։ Այնուհետև, հաջորդ օրը վարչական վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ Հ.Իվանյանը և Դ.Երեմյանը տվել են իրենց նախկին բացատրություններին հակասող բացատրություններ՝ կիսով չափ ընդունելով վերոնշյալ ՃՏՊ-ում մեղավորությունը, ինչի արդյունքում էլ Դ.Երեմյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ին դիմում է ներկայացրել <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերության հատուցումների բաժին։ Այդ կերպ Հ.Իվանյանը օժանդակել է Դ.Երեմյանին <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերությունից ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 810.000 ՀՀ դրամ խաբեությամբ գումար հափշտակելու հարցում: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 10. Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում անմեղ է։ Դատարանը պետք է քրեական գործի վարույթը կարճի, քանի որ ամբաստանյալի <<արարքի մեջ հանցակազմ չկա>> և արդարացման դատական ակտ կայացնի` ամբաստանյալին անմեղ ճանաչելով բոլոր մեղադրանքներից, ինչպես սահմանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածով, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով։ Ամբաստանյալի հետապնդմամբ և դատապարտմամբ խախտվել են վերջինիս իրավունքները՝ սահմանված Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով։ Դատարանը հաշվի չի առել, որ ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմը, քանի որ ամբաստանյալը ոչ մի դիտավորություն և շահադիտական նպատակ չի ունեցել, չի ցանկացել խաբեության եղանակով հափշտակել <<Նաիրի Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին պատկանող գույքը։ Հակառակը` իր արարքով բացատրությունը փոխելով, նա վնաս է կրել` չստանալով իրեն հասանելիք վնասի փոխհատուցման կեսը։ Վերոգրյալից ելնելով կարելի է եզրակացնել, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք, այն է` խոշոր չափերով կատարված խարդախության հանցափորձին օժանդակելը։ Ամբաստանյալի հետապնդմամբ խախտվել են վերջինիս իրավունքները՝ սահմանված Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածով: Բացի այդ, հետապնդմամբ ոտնահարվում է քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքի միջազգային դաշնագրի 14-րդ հոդվածը։ 11. Հիմնվելով վերոգրյալի վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րղ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ե 2-րդ կետերով, 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասով, 294-րդ հոդվածներով, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածներով և քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների միջազգային դաշնագիր 14-րդ հոդվածով, ինչպես նաև այլ իրավական նորմերով, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի թիվ ԵԿԴ/0131/01/15 դատավճիռը և քրեական գործի վարույթը կարճել: Ամբաստանյալ Հ.Իվանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացնել և ճանաչել անմեղ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և ամբաստանյալին արդարացնելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ: 12. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։ 2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։ 3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք։ 4. Դրդիչ է համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով։ 5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները։>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն` <<Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է, որը կատարվել է խոշոր չափերով>>: 13. Ամբաստանյալ Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում Ջրվեժ գյուղից երթևեկել է դեպի Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում, տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար։ Մասնավորապես, երթևեկել է իր երթևեկության համար նախատեսված գոտիով և երբ հասել է <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց, առջևից եկող <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան կատարել է կտրուկ ձախ շրջադարձ, և տեղի է ունեցել ավտովթար։ Այնուհետև, զանգահարել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ, նկարագրել վթարի հանգամանքները, հայտնել, որ տեղի ունեցած վթարում ինքը մեղավոր չէ։ Այդ ընթացքում, <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես զանգահարել է ապահովագրական ընկերություն։ Եկել են ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցները, կազմել արձա-նագրութուն, ՃՈ տեսուչին մանրամասն նկարագրել է վթարի հանգամանքները, տվել գրավոր բացատրություն և հայտնել, որ տեղի ունեցած ավտովթարում մեղավոր չէ։ Ավտոպատահարից հետո նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև ոստիկանությունում։ Այնուհետև, մոտ մեկ ամիս անց, իրեն հրավիրել են ճանապարհային ոստիկանություն, որտեղ տեղեկացրել են, որ այն դեպքերում, երբ վարորդները փոխհամաձայնության չեն գալիս և չի հստակեցվում, թե ով է մեղավոր, ով ոչ, ապահովագրական ընկերության կողմից փոխհատուցում չի կատարվում։ Այդ ընթացքում <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավիթ Երեմյանն անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ, համոզել, որպեսզի ինքը՝ թեկուզ կիսով չափ, նույնպես ընդունի տեղի ունեցած պատահարում իր մեղավորությունը, սակայն ինքը չի համաձայնվել։ Այնուամենայնիվ, քանի որ ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ, և մտավախություն, որ փոխհամաձայնության չգալու դեպքում ապահովագրական ընկերությունը կարող է փոխհատուցում չտալ, կիսով չափ ընդունել է իր մեղավորությունը։ Դավիթ Երեմյանին նախկինում չի ճանաչել, այլ ճանաչել է` տեղի ունեցած վթարի հետևանքով։ Վթարից հետո նրան որևէ խորհուրդ, ուղղություն չի տվել, թե ինչպես ապահովագրական ընկերությունից ստանալ փոխհատուցում։ Դ.Երեմյանն ի սկզբանե չի ընդունել մեղավորությունը, հակառակը, անընդհատ փորձել է կապ հաստատել իր հետ և համոզել, որպեսզի ինքը՝ գոնե կիսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը տեղի ունեցած պատահարի մեջ։ Պնդել է, որ վթարում որևէ մեղավորություն չունի, իսկ ավտոմեքենան եղել ապահովագրված։ Հետագայում, վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ իր հայտնած դիրքորոշումը փոխել է, քանի որ ապահովագրական ընկերությունը հայտնել է, որ գումարի փոխհատուցում չի լինի, եթե չլինեն վթարի մեղավորներ։ Դավիթ Երեմյանին հանդիպել է մեկ անգամ` Քանաքեռում, որտեղ վերջինս փորձել է համոզել իրեն, որպեսզի թեկուզ կիսով չափ ընդունի իր մեղավորությունը։ Ավտոպատահարի փոխհատուցման գումարը ստացել է 50 տոկոսի չափով։ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրելով, որ ամբաստանյալ Իվանյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են հակասություներ՝ որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝ <</.../ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Դավիթ Երեմյանի հետ` մինչ հետաքննիչի մոտ բացատրություն տալը, խոսել և պայմանավորվել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասում, գնացել և հանդիպել է իր <<Միտսուբիշի Պաջեռո Իո>> մակնիշի 34VQ397 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, խոսել են ավտոմեքենայի մեջ, եղել են երկուսով, այլ մարդ չի եղել։ Իրենք հոգնել էին այդ վիճակից, և դրա համար էլ, որպեսզի երկուսն էլ հավասար չտուժվեին կամ օգտվեին, որոշել են, որպեսզի ինքը հայտնի, որ ինքը նույնպես դուրս է եկել կիսով չափ այդ ուղեմասից, Դ.Երեմյանը նույնպես, որպեսզի իրենք երկուսով կիսով չափ հատուցում ստանային այդ ապահովագրական ընկերությունից։ Խոսակցության ընթացքում Երեմյանն առաջարկել է, որ երկուսով էլ գնան և հայտնեն, որ մեղավոր են, երկուսն էլ դուրս են եկել հանդիպակաց գոտի։ Ինքը համաձայնել է այդ առաջարկին, այնպես չի եղել, որ միանգամից է համաձայնվել, բավականին երկար զրուցել են այդ հարցի շուրջ,և որպեսզի երկար չձգձգվեր և գումարը թեկուզ կիսով չափ ստանային, այդ պատճառով էլ համաձայնվել է և գնացել են հետաքննիչի մոտ և այդպես հայտնել>>։ Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը պնդել է որպես դատաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքն այն մասին, որ տվյալ հանդիպումից հետո վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ տվել է գրավոր բացատրություններ, սակայն այդ դեպքից առաջ կրկին ներկայացել է հետաքննիչի մոտ։ Վերջինս բավարար ժամանակ է տվել, որպեսզի ինչ-որ կերպ լուծեն այդ խնդիրը։ Հետաքննիչը խորհուրդ է տվել, որ կողմերը համաձայնության գան, որպեսզի կարողանան լուծել իրենց միջև առաջացած խնդիրները։ Բացատրություն տալուց առաջ հանդիպել է Դավիթ Երեմյանին, ով իրեն համոզել է, որպեսզի ինքը նույնպես ընդունի իր մեղավորությունը և այդ կերպ կարողանան փոխհատուցում ստանալ։ Դ.Երեմյանի հետ՝ ապահովագրական ընկերությունից խարդախությամբ գումար հափշտակելու ուղղությամբ որևէ նպատակ չի ունեցել, այդպիսի համաձայնության չի եկել: 14. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Հ.Իվանյանին արդարացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով: Տուժողի ներկայացուցիչ Արամայիս Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. օգոստոսի 21-ին տեղի է ունեցել ավտոտրանսպորտային պատահար, որի մասնակից վարորդը հանդիսացել է քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը։ Տվյալ ավտոտրանսպորտային պատահարի մասին վերջինս զանգահարել և տեղեկացրել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին։ Մասնավորաես, հեռախոսազրույցի ժամանակ տեղեկացրել է, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան, երթևեկելով իր դիմացից, ձախ շրջադարձ է կատարել, որի արդյունքում տեղի է ունեցել բախում տվյալ ավտոտրանսպորտային միջոցի հետ։ Այդ տեղեկությունից անմիջապես հետո ապահովագրական ընկերության համապատասխան աշխատակիցը մեկնել է դեպքի վայր, կազմել դեպքի վայրի արձանագրություն, ինչպես նաև դեպքի վայրը սպասարկող աշխատակիցը Հ.Իվանյանից վերցրել է գրավոր բացատրություն, կատարել է լուսանկարահանումներ։ Արդեն ճանապարհային ոստիկանությունում Հ.Իվանյանը փոխել է իր տված գրավոր բացատրությամբ հայտնած դիրքորոշումը, տվել լրացուցիչ բացատրություն, որում նշել է, որ կիսով չափ երթևեկել է հանդիպակաց գոտիով և մասնակի ընդունել է իր մեղավորությունը տեղի ունեցած ավտոտրանսպորտային պատահարում։ Ճանապարհային ոստիկանության կողմից կազմվել է եզրակացություն, համաձայն որի` վերջինս ենթակա է վարչական պատասխանատվության։ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ն, տեսնելով բացատրությունների միջև հակասությունները, դիմել է Հայաստանի ավտոապահովագրողների բյուրո` խնդրելով նշանակել նշված պատահարի վերաբերյալ կրկնակի փորձաքննություն։ Ստացվել է կրկնակի փորձաքննության վերաբերյալ փորձագետի եզրակացույթունը, որով հաստատվել է, որ նշյալ ավտոտրանսպորտային պատահարը կատարվել է <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ոչ իրավաչափ գործողությունների արդյունքում, ավելին, եզրակացությամբ հաստատվել է նաև, որ պատահարը տեղի է ունեցել կոնկրետ <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի երթևեկելի գոտիում։ Դատարանում, իր տրված պարզաբանումներով տուժողի ներկայացուցիչը հայտնել է, որ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի՝ վթարում մեղքի բացակայության պայմաններում, իրենց կազմակերպությունը պարտավորություն չէր ունենալու հատուցել <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը։ Ընդհակառակը, <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի ապահովագրական ընկերությունն էր պարտավոր ամբողջությամբ՝ 1.620.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել Հովհաննես Իվանյանին։ Մինչդեռ, այն պայմաններում, երբ ամբաստանյալը կընդուներ իր մեղքը կիսով չափ, իրենց կազմակերպությունը ևս պետք է փոխհատուցում տրամադրեր <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին կիսով չափ՝ 810.000 ՀՀ դրամի չափով։ Հետևաբար, գտնում է, որ ամբաստանյալն օժանդակել է Դ.Երեմյանին իրենց կազմակերպությունից խարդախությամբ խոշոր չափով գումար հափշտակելու փորձին։ Տուժողի ներկայացուցիչը ամբաստանյալ Իվանյանի նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել: Վկա Արթուր Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ում` որպես վթարային բաժնի մասնագետ։ Տեղեկանալով, որ <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար, մեկնել է դեպքի վայր։ Հասնելով պատահարի վայր, հարցրել է, թե ովքեր են հանդիսանում ավտոմեքենաների վարորդներ, որտեղ և որպես վարորդ ներկայացել է Հովհաննես Իվանյանը։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ երթևեկել է Ջրվեժի կողմից դեպի ք.Աբովյան և հասնելով <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց, մեքենայի առջևի մասով բախվել է ք.Աբովյանից դեպի Ջրվեժի կողմ երթևեկով <<Մերսեդես>> ավտոմեքենային, որը արդեն իսկ մտած է եղել հանդիպակաց գոտի։ Վթարի վայրում հարցրել է, արդյոք վարորդները ընդունում են իրենց մեղավորությունը, սակայն վերջիններս ժխտել են` յուրաքանչյուրն իրեն մեղավոր չճանաչելով։ Կատարելով լուսանկարահանումներ, հեռացել է։ Այնուհետև, զանգահարել է Հ.Իվանյանին և ճշտել այն անձի առողջական վիճակը, ով վթարի հետևանքով ստացել էր մարմնական վնասվածք, սակայն Հ.Իվանյանը հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է։ Վթարի վայրում Հ.Իվանյանից վերցրել է հայտարարություն, որտեղ վերջինս նկարագրել է վթարի հանգամանքները։ Հ.Իվանյանը չի ընդունել տեղի ունեցած ավտովթարում իր մեղավորությունը, հայտնելով, որ ընթացել է իր երևեկելի գոտիով, իսկ <<Մերսեդես>> ավտոմեքենան, առանց իրեն զիջելու կատարել է շրջադարձ ու հայտնվելով իր երթևեկելի ուղեմասում՝ բախվել է իր ավտոմեքենային։ Կատարված լուսանկարները ուղարկել է <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին։ Սիրանուշ Իվանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է քրեական գործով ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի քույրը։ 2014թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 18։00-ին մոտակայքում Հ.Իվանյանն իրեն Իջևան քաղաք ճանապարհելու նպատակով ավտոմեքենայով ուղեկցել է Հյուսիսային ավտոկայան, որի ընթացքում <<Ծիրանի>> ռեստորանային համալիրի դիմաց տեղի է ունեցել ավտովթար։ Մասնավորապես, իրենք երթևեկել են իրենց երթևեկելի գոտիով, իսկ հանդիպակաց գոտիով առանց որևէ ազդանշանի երթևեկել է <<Մերսեդես>> ավտոմեքենան, որին և բախվել են։ Դեպքից հետո տաքսիով գնացել է տուն, ապա հիվանդանոց։ Հանգամանքների վերաբերյալ եղբոր հետ չի զրուցել։ Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 16361508 եզրակացությամբ, համաձայն որի` <<առաջադրված պայմաններում <<Օպել-վեկտրա>> մակնիշի 34 MU 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ պատահարը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել և նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին տվյալ պատահարի առաջացմանը, չեն դիտվել>>։ Հովհաննես Իվանյանի և ապահովագրական ընկերության աշխատակցի միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրության զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` <<Հ.Իվանյանը խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ ինքը իր ուղեմասով ընթանալիս <<մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան դուրս է եկել իր ուղեմաս և տեղի է ունեցել բախումը>>։ Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` <<Հ.Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի միջև առկա են եղել հեռախոսազանգեր, իսկ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, ժամը 23-ի սահմաններում վերջիններիս հեռախոսահամարները սպասարկվել են Երևան քաղաքի Ջաքարիա Քանաքեռցու Սակավագի 72 հասցեում>>։ Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանղիսացող՝ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերությունից ստացված ՃՏՊ-ի լուսանկարներով և Հովհաննես Իվանյանի հեռախոսազրույցը ապահովագրական աշխատակցի հետ՝ մեկ լազերային սկավառակով, Հ.Իվանյանի՝ ապահովագրական աշխատակցին տրված գրավոր հայտարարությունով, Դավիթ Երեմյանի 09.10.2014թ. SA 14/6570 դիմումով ապահովագրական ընկերությունից հատուցում ստանալու մասին, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 51031408 եզրակացությամբ, Հովհաննես Իվանյանի և Դավիթ Երեմյանի կողմից 20.09.2014թ. ՃՈ 2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական վաշտի ՃՏՊ գործերով վարչական վարույթի իրականացման և վերլուծության խմբի տեսուչ՝ Ա.Ավետիսյանին տրված բացատրություններով, Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված 01.10.2014թ. եզրակացությամբ, ՀՀ ոստիկանության Ներքին անվտանգության վարչության պետ Ա.Հակոբյանի կողմից <<Նաիրի Ինշուրանս>> ԱՍՊ ընկերությանը հասցեագրված 10.12.2014թ. թիվ 12/1500 գրությամբ, Աբովյանի քննչական բաժնում տվյալ վթարի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերի պատճեներով, ինչպես նաև <<Ղ-Տելեկոմ>> և <<Օրանժ-Արմենիա>> ընկերություններից ստացված՝ Հ.Իվանյանի և Դ.Երեմյանի հեռախոսահամարների վերծանումներով։ 15. Վերոգրյալների հիման վրա, Վերաքննիչ դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանը իր կողմից վարած <<Օպել-Վեկտրա 2.0>> մակնիշի ավտոմեքենայի մասնակցությամբ Առինջ-Ջրվեժ ավտոճանապարհին Դավիթ Երեմյանի կողմից վարած <<Մերսեդես-Բենց 320>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ տեղի ունեցած ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո Դ.Երեմյանի առաջարկով և վերջինիս կողմից ապահովարական ընկերությունից խաբեությամբ գումար հափշտակելու նպատակով խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները և այդ կերպ օժանդակել է Դ.Երեմյանին, իսկ վերջինս էլ փորձել է խաբեությամբ <<Նաիրի-Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ից հափշտակել ընդհանուր խոշոր չափերի` 810.000 ՀՀ դրամ գումար: 16. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<…ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմը, քանի որ ամբաստանյալը ոչ մի դիտավորություն և շահադիտական նպատակ չի ունեցել, չի ցանկացել խաբեության եղանակով հափշտակել <<Նաիրի Ինշուրանս>> ԱՍՊԸ-ին պատկանող գույքը, հակառակը, իր արարքով բացատրությունը փոխելով` նա վնաս է կրել` չստանալով իրեն հասանելիք վնասի փոխհատուցման կեսը>>, ապա այն հիմնավորված չէ` հետևյալ պատճառաբանությամբ: Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Հ.Իվանյանի որ գործողությունը կարող է դիտարկվել որպես այլ անձի կողմից խարդախություն կատարելու ուղղված գործողությունների օժանդակություն։ Այսպես, ավտոմեքենաների վթարից հետո, Հ.Իվանյանը, չունենալով որևէ մեղավորություն ճանապարհատրանսպորտային պատահարում, և ըստ էության, թեկուզև իր ապահովագրական ընկերության միջոցով, վնասի փոխհատուցման որևէ պարտավորություն, ի վերջո ընդունել է և իր փոխված բացատրությամբ պնդել, որ ինքը ևս ունի մեղավորություն տեղի ունեցած պատահարում, քանի որ նույնպես դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս ու բախվել <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենային։ Ինչպես պարզվել է գործի քննությամբ, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի մեղքի բացակայության պայմաններում նրա ապահովագրական ընկերությունը չի կրում որևէ պարտավորություն <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենային պատճառված վնասը վերականգնելու՝ փոխհատուցելու հարցում, այլ ընդհակառակը, վթարի ենթարկված մյուս վարորդ Դ.Երեմյանի կողմից շահագործված ավտոմեքենայի ապահովագրության ընկերությունն է պարտավոր հատուցել Հ.Իվանյանին պատճառված վնասն ամբողջությամբ։ Մինչդեռ, ընդունելով, որ տեղի ունեցած պատահարում կիսով չափ նաև առկա է իր մեղքը, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանն ըստ էության օժանդակել է այլ անձի գոնե կիսով չափ ստանալու մի փոխհատուցում, որն օրենքով չէր կարող նրան տրամադրվել։ Այլ խոսքով, ամբաստանյալ Հ.Իվանյանն իր գործողություններով՝ նախկինում տրված բացատրությունը փոխելու միջոցով օժանդակել է խարդախության, ինչն ավարտին չի հասցվել` այն ենթադրաբար կատարող անձի կամքից անկախ հանգամանքներում: 24. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և ամբաստանյալին արդարացնելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 12-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ: 2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈԴ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-12-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 15-01-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172, 159 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 15-01-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172, 159 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-490/16 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0131/01/15
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 14-01-2016 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Իվանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 21-01-2016 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 02-02-2016 |
| Մակագրվել է | 21-01-2016 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0131/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 2 փետրվարի 2016 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետևյալ պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «(…) Վճռաբեկ բողոքին կցվում է (…) վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը)»։ Բողոքի և կից փաստաթղթերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում է բողոքի պատճենը տուժողի ներկայացուցչին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթուղթը, ինչպես նաև առկա չէ վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը)։ Այսինքն՝ պահպանված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ և 5-րդ մասերի պահանջները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա բողոք բերած անձին պետք է տրամադրել 2-օրյա ժամկետ՝ սույն որոշմամբ արձանագրված ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության (2005 թվականի փոփոխություններով) 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 2-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է | 18-02-2016 |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 11-02-2016 |
Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է
| Ամսաթիվ | 19-05-2016 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0131/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 19 մայիսի 2016 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի դատավճռով Հովհաննես Իվանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել տուգանքի` 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի դատավճիռը՝ օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանը։ Վճռաբեկ դատարանը 2016 թվականի փետրվարի 2-ի որոշմամբ ներկայացված բողոքը վերադարձրել է` տրամադրելով 2-օրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու, բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին համապատասխանեցնելու և կրկին ներկայացնելու համար։ Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանը կրկին ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք՝ խնդրելով բեկանել ստորադաս դատարանների դատական ակտերը, քրեական գործի վարույթը կարճել և ամբաստանյալ Հ.Իվանյանին արդարացնել։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է ընդունվի քննության, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ ստորադաս դատարանները խախտել են «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի, 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի, 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի պահանջները։ Բողոքաբերի փաստարկների և բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Հովհաննես Բաղդասարի Իվանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Հ.Իվանյանի պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 19-05-2016 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 25-05-2016 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 172, 159, 32 /3-րդը կազմված է ՀՀ վճռաբեկ դատարանում/ թերթ: |