Գործ
ԵԿԴ/0121/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Ա.Մանուկյանի
Պաշտպան Ս. Գրիգորյանի

2015թ. մայիսի 29-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանի` ծնված 23.05.1957թ.-ին Արմավիրի մարզի Արագած գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, «Հայաստանի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի ասոցիացիա» ՀԿ նախագահ, նախկինում չդատված, բնակվում է Արմավիրի մարզ, ք.Էջմիածին, Մեխակյան փողոց տուն 36, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի՝
«Գործով մեղադրյալ, 23.05.1957թ. ծնված Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանն ընտանիքի հետ բնակվում է Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքում, հանդիսանում է «Պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի ինտերնացիոնալ ասոցիացիա» հասարակական կազմակերպության նախագահը։ 2014թ.-ի հունվար ամսին որդու՝ Գոռ Աբգարյանի, մոտ ախտորոշված հիվանդության բուժման նպատակով մտադրվել է նրա մեկնել Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետություն։ Այդ նպատակով կապվել է «Աէրոմիքս Տուր» տուրիստական գործակալության տնօրեն Թամարա Սարգսյանի հետ, որպեսզի վերջինս օգնի դեսպանություն ներկայացվելիք անհրաժեշտ փաստաթղթերի ձևակերպման հարցում։ Թ.Սարգսյանը, տեսնելով, որ դեսպանություն ներկայացվելիք փաստաթղթերից որոշները բացակայում են, այդ մասին հայտնել Հ. Աբգարյանին և այդ հարցում նրան օգնելու նպատակով վերջինիս ծանոթացրել է Վարդան Սամվելի Համբարձումյանի հետ, ով տեղեկանալով փաստաթղթերի հետ կապված խնդրի մասին, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում ձեռք է բերել և Թ.Սարգսյանի միջոցով Հ. Աբգարյանին է փոխանցել «Էյջ-էս-Բի-Սի Բանկ Հայաստան» ՓԲԸ-ի «Երևան» մասնաճյուղի կնիքով կնքված բանկային հաշվի վերաբերյալ կեղծ տեղեկանք առ այն, որ Հ. Աբգարյանը բանկում ունի խնայողական հաշիվ, որի հաշվեկշիռը կազմում է 3.800 (երեք հազար ութ հարյուր) եվրո։ Հ.Աբգարյանը հիշյալ տեղեկանքը վերցնելով Թ.Սարգսյանից` 2014թ. հունվարի 30-ին այն ներկայացրել է Երևան քաղաքի Չարենցի 29 հասցեում գտնվող` Հայաստանի Հանրապետությունում Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանություն` այդպիսով օգտագործելով ակնհայտ կեղծ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող «Էյջ-էս-Բի-Սի Բանկ Հայաստան» ՓԲԸ-ի «Երևան» մասնաճյուղի կնիքով կնքված բանկային հաշվի վերաբերյալ տեղեկանքը»։

Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից 2014 թվականի փետրվարի 25-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2015 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեմսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 06.05.2015թ.-ին։
2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանը միջնորդել է դատաքննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին։
Դատախազ Տ.Ամբարյանը, գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս, արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ չի առարկել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` մեղադրյալի, վկաների և տվյալ գործի հետ առնչվող մեկ այլ` թիվ 13121114 քրեական գործով մեղադրյալ Վարդան Սամվելի Համբարձումյանի ցուցմունքները, Հրաչիկ Աբգարյանի և Թամարա Սարգսյանի առերեսման արձանագրությունը, հեռախոսազանգերի վերծանումները զննելու մասին արձանագրությունները, ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 18.03.2015թ.-ին «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված և 26.11.2014թ. «Արմնետել» ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներով լազերային սկավառակները /մագնիսական կրիչներով/, ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող Հայաստանի Հանրապետությունում Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանությունից ստացված 31.03.2014թ.-ի և 05.03.2015թ.-ի գրությունները /թղթային կրիչներ/, ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Էյջ-Էս-Բի-Սի Բանկ Հայաստան» ՓԲԸ-ի 06.02.2014թ. գրությունը /թղթային կրիչով/, իրեղեն ապացույց ճանաչված` 30.01.2014թ.-ի թվագրմամբ, Հրաչիկ Աբգարյանի անվամբ տրված «Էյջ-Էս-Բի-Սի Բանկ Հայաստան» ՓԲԸ-ի «Երևան» մասնաճյուղի կնիքով կնքված բանկային հաշվի վերաբերյալ տեղեկանքը, գտավ, որ ամբաստանյալ Հրաչիկ Աբգարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքը։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանին մեղսագրված հանցագործության կատարումը և գտնում, որ կատարած արարքի համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանքը կատարելու շարժառիթը։
Որպես ամբաստանյալ Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, բացի այդ, հանդիսանում է «Հայաստանի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի ասոցիացիա» ՀԿ նախագահը։
/տես` գ-թ 17, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-ին և 9-րդ կետերի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ համապատասխանաբար՝
-հանցանքը կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման հետևանքով կատարելը /…/, այն, որ ամբաստանյալ Աբգարյանը կեղծ փաստաթուղթ է օգտագործել ծանր հիվանդությամբ տառապող որդուն՝ Գոռ Հրաչիկի Աբգարյանին, Գերմանիա տեղափոխելու և նրան բուժելու անհրաժեշտությունից դրդված։ Ի վերջո, չկարողանալով նրան տեղափոխել բուժման, վերջինս 2015թ.-ի ապրիլի 29-ին մահացել է ՝ սուր լեյկոզ հիվանդությունից։

- /…/ հանցագործությունը բացահայտելուն, հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն աջակցելը /…/, այն, որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, աջակցելով իրավապահ մարմիններին, ամբաստանյալը տվել է այնպիսի ցուցմունքներ, որոնք նպաստել են այլ անձանց կողմից ենթադրյալ հանցագործություն կատարելու մասով գործի բացահայտմանը, որի առթիվ քրեական գործից անջատվել է Հրաչիկ Աբգարյանի մասը, իսկ բուն վարույթով նախաքննությունը դեռևս շարունակվում է։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, ինչպես նաև՝ կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ տուգանքի ձևով, որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։

Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության և պատժաչափի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Իրավունք վերապահող կամ պատասխանատվությունից ազատող վկայական կամ պաշտոնական այլ փաստաթուղթ կեղծելը՝ կեղծողի կողմից անձամբ կամ այլ անձի կողմից դրանք օգտագործելու կամ իրացնելու նպատակով կամ այդպիսի փաստաթուղթ իրացնելը կամ նույն նպատակներով կեղծ կնիքներ, դրոշմներ, ձևաթղթեր, տրանսպորտային միջոցների պետհամարանիշներ պատրաստելը կամ իրացնելը, ինչպես նաև ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելը՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանի կողմից կատարած հանցագործության շարժառիթը, այն, որ նա, ըստ էության կեղծ փաստաթուղթն օգտագործել է մահացու հիվանդ որդուն արտերկիր տեղափոխելու և այնտեղ նրա բուժումը կազմակերպելու համար /Գոռ Հրաչիկի Աբգարյանը 2015թ.-ի ապրիլի 29-ին մահացել է՝ սուր լեյկոզ հիվանդությունից։ Մահվան վկակալան ԱԲ 173004/։ Ինչպես նաև հանցանքի կատարման բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նվազ նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պատիժներից տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափը տվյալ դեպքում հիմնավոր և բավարար է` պատժի նշանակման և դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար։
Լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հրաչիկ Աբգարյանի անվամբ 30.01.2014թ. թվագրմամբ «Էյջ-էս-բի-սի բանկ Հայաստան» ՓԲԸ-ի «Երևան Մասնաճյուղի կնիքով կնքված բանկային հաշվի վերաբերյալ տեղեկանքն պետք է ուղարկել նախաքննական մարմին՝ թիվ 13121114 քրեական գործով հետագա ընթացքը լուծելու համար, իսկ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Էյջ-էս-բի-սի բանկ Հայաստան» ՓԲԸ-ի 06.02.2014թ-ի գրությունը, ՀՀ-ում Գերմանիայի Դաշնային հանրապետության դեսպանատնից ստացված 31.03.2014թ-ի և 05.03.2014թ-ի գրությունները, 18.03.2015թ.-ի «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված և 26.11.2014թ-ին «Արմենտոլ» ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներով լազերային սկավառակները պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։
Դատարանն, անդրադառնալով Հրաչիկ Աբգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, փաստում է, որ դատարանի մեկ այլ` 29.05.2015թ.-ին կայացրած դատական ակտով վերացվել է Հրաչիկ Աբգարյանի նկատմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նավասարդյանի կողմից 24.03.2015թ.-ին ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, այդ պահին առկա չեն եղել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածով նախատեսված վտանգները, որոնք ժամանակին հիմք են հանդիսացել նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու համար, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալն ունի առողջական խնդիրներ և բուժման նպատակով պետք է մեկնի արտերկիր։


4. Եզրափակիչ մաս


Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը



Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հրաչիկ Ստեփանի Աբգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հրաչիկ Աբգարյանի անվամբ 30.01.2014թ. թվագրմամբ «Էյջ-Էս-բի-սի բանկ Հայաստան» ՓԲԸ-ի «Երևան Մասնաճյուղի կնիքով կնքված բանկային հաշվի վերաբերյալ տեղեկանքն ուղարկել նախաքննական մարմին՝ թիվ 13121114 քրեական գործով հետագա ընթացքը լուծելու համար, իսկ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Էյջ-Էս-բի-սի բանկ Հայաստան» ՓԲԸ-ի 06.02.2014թ-ի գրությունը,ՀՀ-ում Գերմանիայի Դաշնային հանրապետության դեսպանատնից ստացված 31.03.2014թ-ի և 05.03.2014թ-ի գրությունները, 18.03.2015թ-ին «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված և 26.11.2014թ-ին «Արմենտել» ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներով լազերային սկավառակները՝ պահել քրեական գործի հետ միասին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետի։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն