Գործ ԵԿԴ/0120/01/15




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«
քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող« ՀՀ գլխավոր դատախազության
հատկապես կարևոր գործերի քննության
վարչության դատախազ` Վահագն Պողոսյանի,

տուժող` Աստղիկ Պետրոսյանի«


պաշտպաններ` Գեորգի Մելիքյանի (ամբ. Վ.Ղուկասյանի),

Սուսաննա Սարգսյանի (ամբ. Հ.Եսայանի),

Էմիլ Պետրոսյանի (ամբ. Ա.Մարգարյանի),


2015թ. հուլիսի 23-ին նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստում« արա¬գաց¬ված դա¬տա¬կան քննության կարգով քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Հովհաննես Մուշեղի Սարգսյանի` (ծնված 1992թ. հուլիսի 22-ին« Երևանում« ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ« Երևանի պետական համալսարանի հայ-բանասիրության ֆա¬կուլտետի 3-րդ կուրսի ուսանող, ամուրի, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշ¬¬¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Ռուբինյանց փողոցի 14/1 շենքի 3-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով նա¬խատեսված հանցավոր արար¬քի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրություն),
2. Արթուր Կառլենի Մարգարյանի` (ծնված 1984թ. օգոստոսի 21-ին« Երևանում« ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ« ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, աշխատում է «Ռոսգոսստրախ» ՓԲ ընկերությունում` որպես գործակալ, հաշ¬¬¬վառ¬ված է Երևանի Բաբաջանյան նրբանց¬քի 14-րդ շենքի 55-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Ավանի Նարեկացի փողո¬ցի 41-րդ շենքի 55-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով նա¬խատեսված հանցավոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն) և
3. Վարդան Յուրիկի Ղուկասյանի` (ծնված 1977թ. ապրիլի 25-ին« Երևանում« ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ« ամուրի, խնամքին` հաշմանդամ մայրը, նախկինում չդատա¬պարտված, հաշվառված և բնակվել է Երևանի Շարուրի փողոցի 24-րդ շենքի 98-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով նա¬խատեսված հանցավոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանք, արգե¬լանքի տակ է 2014թ. հոկտեմբերի 21-ից)։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 69106514 քրեական գործն հարուցվել է 2014թ. հուլիսի 17-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3.1 կետի հատկա¬նիշներով՝ գործով տուժող Աստղիկ Շաքարյանի հաղորդման հիման վրա։
2014թ. հուլիսի 18-ին վերոնշյալ հանցանքը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է նույն օրը բերման ենթարկված Հովհաննես Եսայանը։
2014թ. հուլիսի 19-ին Հովհաննես Եսայանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3.1 կետով։
2014թ. հուլիսի 19-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, Հովհաննես Եսա¬յանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը։
2014թ. հոկտեմբերի 22-ին սույն գործի շրջանակներում ձերբակալվել են` դեռևս 2014թ. հոկ¬տեմբերի 21-ին բերման ենթարկված Վարդան Ղու¬կասյանը, ինչպես նաև 2014թ. հոկտեմբերի 22-ին բերման ենթարկված Արթուր Մարգարյանը։
2014թ. հոկտեմբերի 22-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության վարչության դա¬տախազ Վահագն Պողոսյանը որոշում է կայացրել Հովհաննես Եսայանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը չհեռանալու մասին ստորագրությամբ փոփոխելու վերաբերյալ։ Նույն օրը Հովհաննես Եսայանն արգելանքից ազատ է արձակվել և նրա նկատմամբ որպես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. հոկտեմբերի 22-ից քրեական գործով նախաքննությունը շարունակվել է ՀՀ հատուկ քննչա¬կան ծառայությունում։
2014թ. հոկտեմբերի 24-ին Վարդան Ղուկասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետով, նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնոր¬դությունը, մեղադրյալ Վարդան Ղուկասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավո¬րում` երկու ամսով, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2014թ. հոկտեմբերի 25-ին որոշում է կայացվել Արթուր Մարգարյանին ձերբակալումից ազատելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2015թ. մարտի 31-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Եսայանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3.1 կետով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը լրացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։
2015թ. ապրիլի 1-ի որոշումներ են կայացվել թիվ 69106514 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նոր, թիվ 62206215 քրեական գործ հարուցելու, ինչպես նաև վե¬րոնշյալ երկու քրեական գործերը մեկ վարույթում թիվ 69106514 համարով միացնելու մասին։
2015թ. ապրիլի 3-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության վարչության դատախազ Վ.Պողոսյանը որոշում է կայացրել քրեական գործի նյութերով նոր գործ հարուցելու և այն առանձին վարույթում առանձնացնելու վերաբերյալ որոշումը վերացնելու մասին։
2015թ. ապրիլի 10-ին ՀԿԳ ավագ քննիչ Ռ.Գևորգյա¬նը որոշումներ է կայացրել թիվ 69106514 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նոր, թիվ 62206815, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով թիվ 62207015, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 62206915 քրեական գործեր հարուցելու և առանձին վարույթներում առանձնացնելու մասին։
2015թ. ապրիլի 10-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 69106514 և 62206815 քրեական գործերը միացնելու և թիվ 69106514 համարով նախաքննությունը շարունակելու մասին։
2015թ. ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել Վարդան Ղուկասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով, 312-րդ հոդվածով և 34-178-րդ հոդվածով, Արթուր Մարգարյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով և 312-րդ հոդվածով, Արթուր Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանց արարքներում համապատասխան հանցակազմերի բացակայության հիմքով։
2015թ. ապրիլի 15-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 69106514 քրեական գործից Վարդան Ղուկասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետով, Արթուր Մարգարյանի նկատմամբ 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետով և Հովհաննես Եսայանի նկատմամբ 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետով թիվ 62207815 համարով մաս անջատելու մասին։
2015թ. ապրիլի 30-ին թիվ 62207815 քրեական գործը Վարդան Յուրիկի Ղուկասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1-րդ կետերով, Հովհաննես Մուշեղի Եսայանի և Արթուր Կառլենի Մարգարյանի նկատմամբ 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1-րդ կետերով հաստատված մեղադրա¬կան եզրա¬կացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատա¬րան, 2015թ. մայիսի 7-ին ընդունվել է վարույթ և նշանակվել դատական քննության։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Վարդան Ղուկասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «2013թ. օգոստոսին շորթման եղանակով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ կազ¬մակերպել և ղեկավարել է մի խումբ անձանց` Հովհաննես Մուշեղի Եսայանի և Արթուր Կառլենի Մարգարյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ «Մայամի» հյուրանոցային համալիրի վարձակալ Աստղիկ Շաքարյանից խոշոր չափերով` 1 մլն ՀՀ դրամի շորթումը։
Այսպես` 2013թ. օգոստոսի սկզբին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 43-րդ հասցեում գործող «Մայամի» հյուրանոցային համալիրի վարձակալ Աստղիկ Շաքարյանից գումար շորթելու դիտավորությամբ իր մտերիմ Հովհաննես Եսայանին հանձնարարել է տեսանյութեր նկարահանել այդ համալիրի մոտ պարբերաբար մարմնավաճառությամբ զբաղվող կանանց վերաբերյալ։
Տեսանյութերը պատրաստելուց հետո, Վարդան Ղուկասյանի ցուցումով Հովհաննես Եսայանը և իրենց ընկեր Արթուր Մարգարյանը նույն ամսին Երևան քաղաքի «Ռետրո» և «Գայի» արձանի հարակից սրճարաններում հանդիպումներ են ունեցել Աստղիկ Շաքարյանի հետ ու նրանից պահանջել խոշոր չափերով` 1 մլն ՀՀ դրամ` սպառնալով հակառակ դեպքում համացանցում հրապարակել վեր¬ջինիս իրավունքներին ու օրինական շահերին էական վնաս հասցնող տեղեկություններ, այն է` Աստղիկ Շաքարյանին վերագրվող` այլ անձանց` պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու վերաբերյալ տեսանյու¬թեր։
Աստղիկ Շաքարյանի կողմից գումարի չափը սակարկվելուց հետո Վարդան Ղուկասյանի համա¬ձայնությամբ ու ցուցումով Հովհաննես Եսայանը պահանջել և 2013թ. օգոստոսի 22-ին և 23-ին բանկային փոխանցումների միջոցով ստացել է ընդհանուր 500.000 ՀՀ դրամ»։
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Եսայանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «2013թ. օգոստոսին շորթման եղանակով, գումար հափշտակելու դիտավորությամբ, Արթուր Կառլենի Մարգարյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, «Մայամի» հյուրանոցային համալիրի վարձակալ Աստղիկ Պետրոսյանից (Շաքարյանից) շորթել է խոշոր չափերով` 1 մլն ՀՀ դրամ։
Այսպես` 2013թ. օգոստոսի սկզբին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 43-րդ հասցեում գործող «Մայամի» հյուրանոցային համալիրի վարձակալ Աստղիկ Պետրոսյանից (Շաքարյանից) գու¬մար շորթելու դիտավորությամբ, գործով մյուս մեղադրյալ Վարդան Յուրիկի Ղուկասյանը Հովհաննես Եսայանին հանձնարարել է տեսանյութեր նկարահանել այդ համալիրի մոտ պարբերա¬բար մարմնա¬վաճառությամբ զբաղվող կանանց վերաբերյալ։
Տեսանյութերը պատրաստելուց հետո, Վարդան Ղուկասյանի ցուցումով Հովհաննես Եսայանը և Արթուր Մարգարյանը նույն ամսին Երևան քաղաքի «Ռետրո» և «Գայի» արձանի մոտ գտնվող սրճա¬րան¬ներում հանդիպում են ունեցել Աստղիկ Պետրոսյանի (Շաքարյանի) հետ ու նրանից պա¬հան¬ջել խոշոր չափերով 1 մլն ՀՀ դրամ` սպառնալով հակառակ դեպքում համացանցում հրա¬պարակել վեր¬ջինիս իրավունքներին ու օրինական շահերին էական վնաս հասցնող տեղեկություններ, այն է` Աստղիկ Պետ¬րոսյանին (Շաքարյանին) վերագրվող` այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաս¬տելու վերաբերյալ տեսանյութեր։
Աստղիկ Պետրոսյանի (Շաքարյանից) կողմից գումարի չափը սակարկելուց հետո Վարդան Ղու¬կասյանի հանձնարարությամբ ու ցուցումով Հովհաննես Եսայանը պահանջել և 2013թ. օգոստոսի 22-ին և 23-ին բանկային փոխանցումների միջոցով ստացել է ընդհանուր 500.000 ՀՀ դրամ, որը Արթուր Մար¬գարյանի հետ կանխիկացրել է, հանձնել Վ.Ղուկասյանին՝ վերջինիցս ստանալով 100.000 ՀՀ դրամ վար¬ձատրություն»։
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Արթուր Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «2013թ. օգոստոսին շորթման եղանակով, գումար հափշտակելու դիտավորությամբ, Հովհաննես Մուշեղի Եսայանի հետ նախնական համաձայնությամբ, «Մայամի» հյուրանոցային համա¬լիրի վարձակալ Աստղիկ Շաքարյանից շորթել է խոշոր չափերով` 1 մլն ՀՀ դրամ։
Այսպես` 2013թ. օգոստոսի սկզբին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 43-րդ հասցեում գործող «Մայամի» հյուրանոցային համալիրի վարձակալ Աստղիկ Շաքարյանից գումար շորթելու դի¬տա¬վորությամբ, գործով մյուս մեղադրյալ Վարդան Յուրիկի Ղուկասյանը իր մտերիմ Հովհաննես Մու¬շեղի Եսայանին հանձնարարել է տեսանյութեր նկարահանել այդ համալիրի մոտ պարբերաբար մարմնավաճառությամբ զբաղվող կանանց վերաբերյալ։
Տեսանյութերը պատրաստելուց հետո, Վարդան Ղուկասյանի ցուցումով Արթուր Մարգարյանը և Հովհաննես Եսայանը նույն ամսին Երևան քաղաքի «Ռետրո» սրճարանում հանդիպում են ունեցել Աստղիկ Շաքարյանի հետ ու նրանից պահանջել խոշոր չափերով 1 մլն ՀՀ դրամ` սպառնալով հակա¬ռակ դեպքում համացանցում հրապարակել վերջինիս իրավունքներին ու օրինական շահերին էական վնաս հասցնող տեղեկություններ, այն է` Աստղիկ Շաքարյանին վերագրվող` այլ անձանց պոռնկութ¬յամբ զբաղվելուն նպաստելու վերաբերյալ տեսանյութեր։
Աստղիկ Շաքարյանի կողմից գումարի չափը սակարկելուց հետո Վարդան Ղուկասյանի հանձ¬նարարությամբ ու ցուցումով Հովհաննես Եսայանը պահանջել և 2013թ. օգոստոսի 22-ին և 23-ին բան¬կային փոխանցումների միջոցով ստացել է ընդհանուր 500.000 ՀՀ դրամ, որը Արթուր Մարգարյանի հետ կանխիկացրել են և Ա.Մարգարյանը այդ գումարը առձեռն հանձնել է Վ.Ղուկասյանին՝ վերջինիցս ստանալով 40.000 ՀՀ դրամ վարձատրություն»։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Վարդան Ղուկասյանը, Հովհաննես Եսայանը և Արթուր Մարգարյանը միջնորդեցին գործը քննել դա¬տա¬կան քննության արագացված կարգով։ Ամ¬բաս¬¬¬տան¬յալները հայտարարեցին« որ առաջադրված մե¬ղադրանքներն իրենց պարզ և հասկա¬նալի են« հա¬¬մա¬ձայն են դրանց հետ« ավելին` առա¬ջադրված մեղադրան¬քներում լիովին մեղավոր են ճանա¬չում։ Ամբաստանյալները նաև հայտարարեցին« որ վերոնշյալ միջ¬նոր¬¬դութ¬¬յունը ներկա¬յացնում են կա¬մավոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իրենց պաշտպանների հետ« գիտակ¬ցում են արա¬գացված կար¬գով դա¬տաքննութ¬¬յունն անցկացնելու իրավական հետևանք¬ները։
Քննության առնելով ամբաստանյալների վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը« հաշվի առ¬նելով այն, որ մե¬ղադրողը, մեղադրական եզրակցությունը հաստատելու որոշում կայացնելիս, չէր առարկել գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ, տուժող Աստղիկ Պետրոսյանը Դատարանում չվիճարկեց գործի փաստական հանգամանքները, նկատի ունենալով« որ գործով ամբաստանյալներն ամբողջությամբ փոխհատուցել են տուժողին պատճառված վնասը, ամ¬բաս¬տանյալները չա¬փահաս են« մեղ¬սու¬նակ են, այսինքն` առկա են ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդված¬ներով նա¬¬խա¬տեսված` գործն արագացված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայ¬ման¬ները` Դա¬¬տա¬¬րա¬նը« համապա¬տաս¬¬խան որոշ¬ման կայացմամբ« գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննության կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ամբաստանյալներին առա¬ջադրված մեղադրանքները Դատարանը հաստատված համարեց հետևյալ ապացույցներով` նրանց խոստովանա¬կան ցուց¬մունք¬¬ներով, տուժող Աստղիկ Պետրոսյանի (Շա¬քարյանի), վկաներ Սամվել Քոչարյանի, Սամվել Մխիթարյանի, Հրաչիկ Միքայելյանի և Նինա Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, Վարդան Ղուկասյանի, Արթուր Մարգարյանի Հովհան¬նես Եսայանի և Աստղիկ Շաքարյանի առերես հարցաքննություններով, 2014թ. օգոստոսի 12-ին «Ամերիա բանկից» առգրավված, զննված և ապացույց ճանաչված՝ գումարները փոխանցելու վե¬րաբեր¬յալ թիվ 691024, 411024 և 696004 անդորրագրերով, Հովհաննես Եսայանի բնակարանի խուզար¬կութ¬յամբ առգրավված, զննված և իրեղեն ապացույց ճանաչված դյուրակիր համակարգչով, դրա մեջ հայտնա¬բերված և ապացույց ճանաչված «Մայամի» հյուրանոցային համալիրի մասին արատավորող տեղե¬կություններ պարունակող տպված հոդվածով, զննված և ապացույց ճանաչված` Հովհաննես Եսա¬յանի և Աստղիկ Պետրոսյանի բջջային հեռախոսահամարներից կատարված հեռախոսազանգերի և դրանք սպասարկած ալեհավաք կայանների տվյալների վերծանումներով լազերային սկավառակ¬նե¬րով, զննված և ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից «Մայամի» հյուրանոցային հա¬մալիրի մասին արատավորող տեղեկություններ պարունակող տեսագրությունով լազերային սկա¬վա¬ռակով և նույն թեմային վերաբերող ինտերնետային կայքից արտատպված երկու փաստաթղթերով։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը հան¬գում է այն հետևության« որ ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադ¬րանքների հիմ¬քում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րութ¬¬յան օրենսգրքով սահ¬մանված թույլատրե¬լիության և վերա¬բերե¬լիության« իսկ համակ¬¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տես¬անկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափա¬նիշներին։
Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Վարդան Ղուկասյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով, իսկ Հովհաննես Եսայանը և Արթուր Մարգարյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով մեղ¬սագրված արարքները կա¬տարել են մեղավո¬րութ¬յամբ, դրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապա¬տաս¬խան հոդվածով որակ¬ված են ճիշտ, վերջիններ¬ս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթակա են վերոնշյալ հոդվածի համա¬պա¬¬տաս¬խան մա¬սով և կետերով։
Ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդա¬րացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬ցա¬վորի անձ¬նա¬¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմնա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬տեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմաց¬նող հան¬¬գամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կա¬րող է հաշ¬¬վի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վարդան Ղուկասյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬¬ցիոն կենտրոն 2014թ. հոկտեմբերի 22-ին կատարված հարցման արդյունքների), խնամքին կենսաթոշակառու, 2-րդ խմբի հաշմանդամ մոր առկայությունը (համաձայն` բժշկասոցիալական փորձաքննության թիվ 1050525 որոշման պատճենի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` Բժշկական գենետիկայի և առողջության առաջնային պահպանման կենտրոնի կողմից 2015թ. հունիսի 16-ին տւված մոլեկուլային ախտորոշման, «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոն ՓԲ ընկերության կողմից 1993թ. մա¬յիսի 3-ին տրված էպիկրիզի` ախտորոշվել է «Պարբերական հիվանդություն»), իսկ որպես պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանք՝ անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդա¬¬տա¬կան վարույթից իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանա¬չելը, ծառայության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համա¬ձայն` ՀՀ ոստիկանության կադրերի վարչության պետ Ս.Քոչարյանի կողմից 2014թ. հոկտեմբերի 6-ին հաստատված բնութագրի), պատճառված վնասն ամբողջությամբ հատուցվելու փաստը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Ղուկասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող հանգամանք է գնահատում խմբակային հանցագործության կատարման մեջ նրա առանձ¬նապես ակտիվ դերը` հաշվի առնելով, որ շորթումը կատարելիս վերջինս է կազ¬մակերպել և ղեկավարել խմբի անդամներ Հովհաննես Եսայանի և Արթուր Մարգարյանի հանցավոր գործո¬ղութ¬յունները։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Եսայանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬¬ցիոն կենտրոն 2014թ. հուլիսի 18-ն կատարված հարցման արդյունքների), Երևանի պետական համալսարանի հայ-բանասիրության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսի ուսանող հանդիսանալը, իսկ որպես պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանք՝ անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդա¬¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանա¬չելը, խմբակային հանցագործության մյուս մասնակիցներին բացահայ¬տելուն աջակցելը, պատճառված վնասը կամովին և ամբողջությամբ հատուցելուն անմիջականորեն մաս¬նակցելը։
Դատարանը ամբաստանյալ Հ.Եսանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Մարգարյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬¬ցիոն կենտրոն 2015թ. հուլիսի 3-ին կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը և խնամքին` հղի կնոջ առկայությունը (համաձայն` 2015թ. մարտի 13-ին տրված թիվ 128189 ամուսնության վկա¬յականի, ինչպես նաև «Շենգավիթ» բժշկական կենտրոնի ՓԲ ընկերության կողմից 2015թ. մարտի 25-ին տրված թիվ 22/0315 տեղեկանքի), իսկ որպես պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանքներ՝ անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդա¬¬տա¬կան վարույթից իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանա¬չելը, նախաքննության ընթացքում խմբակային հանցագործության մյուս մաս¬նակիցներին բացահայտելուն աջակցելը, պատճառված վնասը կամովին և ամբողջությամբ հատու¬ցելուն անմիջականորեն մաս¬նակցելը, բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` Երևանի Ավանի Նարեկացի փողոցի թիվ 41-րդ շենքի բնակիչների տրված բնութագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Մարգարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չարձանագրեց։
Վերոնշյալ տվյալներն ու հանգա¬մանքներ¬ը հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬¬տա¬կան տվյալ¬¬ներով« իրական են« նվազեցնում են (ամբաստանյալ Վ.Ղուկասյանի դեպքում` նաև բարձրացնում են) ամբաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրի անձի հան¬րային վտան¬¬գա¬վո¬րութ¬յունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներ Վար¬դան Ղուկասյանի, Արթուր Մարգարյանի և Հովհաննես Եսայանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով սահ¬մանված հանցա¬կազմը որոշակի է, նախա¬տեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով (որոշակի ժամկետով)` գույքի բռնագրավամբ կամ առանց դրա։ Հետևաբար` սույն գործի շրջա¬նակներում քննարկման ենթակա են ամբաս¬տանյալների նկատմամբ նշանակ¬վող պատժաչափի, այդ թվում՝ տվյալ հոդվածով նախա¬տեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժա¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), լրացուցիչ պա¬տիժ նշանակելու, հիմնական պատիժը ռեալ կրե¬լու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կիրառում) հար¬ցե¬րը, ինչպես նաև համա¬ներ¬ման ակտի կիրառելիության հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաս¬տանյալներին վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգա¬վո¬րության աստիճանը, նրանց անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, տվյալ հոդվածով նախա¬տեսված ազա¬տազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատ¬¬ժա¬¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), հիմքերի բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ պետք է նշա¬նակվի ազատազրկման ձևով, այդ պատիժն է արդա¬րացի և անհրա¬ժեշտ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաս¬տանյալների ուղղելու, նոր հան¬ցա¬գոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու համար։ Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատաս¬խանատվութ¬յուն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները (ամբաստանյալ Վ.Ղուկասյանի դեպքում` նաև պատաս¬խանատվութ¬յուն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը) Դատարանը հաշվի է առնում նրանց նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։
Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամ¬բող¬ջական գնա¬հատման պայման¬ներում Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաս¬տանյալ Վարդան Ղուկասյանի նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու, նրա նկատմամբ 64-րդ հոդված կիրառելու հիմքերը բա¬ցա¬կայում են։ Դատարանը գտնում է, որ ամ¬բաստանյալ Վ.Ղուկասյանն իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պետք է կրի, այդ պատիժն է արդա¬րացի և անհրա¬ժեշտ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաս¬տանյալ Վարդան Ղուկասյանին ուղղելու, նոր հան¬ցա¬գոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու համար։
Նույն խնդրին ամբաստանյալներ Հովհաննես Եսայանի և Արթուր Մարգարյանի տեսանկյունով անդրադառնալիս` Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ օրենքով նախատեսված ազատազրկման նվազագույն չափով պատիժ նշա¬նակելու պարագայում։
Ամբաս¬տան¬յալների կատարած հանցագործության հա¬մար նշանակվող ազատազրկման չափը որոշելիս Դատա¬րանը նախևառաջ հաշվի է առնում արա¬գաց¬ված դատական քննության կարգով մեղադրական դա¬տավճիռ կայացնելիս պատիժ նշա¬նա¬կելու` ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված սկզբուն¬քը, համաձայն որի` այն ամբաստանյալներ Վար¬դան Ղուկասյանի, Հովհաննես Եսայանի և Արթուր Մարգարյանի դեպքում չի կարող գերազանցել ազա¬տազրկման 4 (չորս) տարի 8 (ութ) ամիսը։
Համաներման որոշումը կիրառելու համատեքստում Դատարանը փաստում է, որ բոլոր ամբաս¬տանյալների նկատմամբ մինչև 3 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու պարա¬գայում նրանց նկատ¬մամբ կիրառելի է «Հա¬յաս¬տանի Հանրապետության անկա¬խության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կապակցությամբ հա¬մա¬ներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկ¬տեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշ¬¬ման (այսուհետ` Համաներման որոշման) 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը, որի արդյունքում նրանք ենթակա են պատժից ազատման։ Վերոնշյալ հետևության հան¬գե¬լիս` Դա¬տա¬րանը փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում բացակայում են համա¬¬ներման վե¬րոնշյալ որոշման կի¬րառ¬մանը խոչընդոտող, տվյալ իրավական ակտում սպառիչ թվարկված իրա¬վա¬կան արգելք¬¬ները, այդ թվում` պատճառված վնասը փոխհատուցելու առումով, քանի որ համաձայն տուժող Աստղիկ Շաքարյանի կողմից Դատարանին 2015թ. մայիսի 27-ին ներկայացրած դիմումի` նրանք ամբող¬ջութ¬յամբ հատուցել են հանցագործությամբ պատճառված վնասը։
Հաշվի առնելով գործով ամբաստանյալ Վարդան Ղուկասյանի առանձնապես ակտիվ դերը խմբակային հանցագործության կատարման մեջ` Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ օրենքով նախատեսված նվազագույն պատիժը չի կարող նշանակվել, թեև այդ պարագայում նրա նկատմամբ Համաներման որոշումը դարձյալ կիրառելի է, սակայն վերջնական պատ¬ժի չկրած մասը կրճատվելու տարբերակով, ինչը գտնվում է համապատասխան քրեակատարո¬ղական մարմնի լիա¬զո¬րութ¬յունների շրջանակ¬ներում։
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշա¬նակ¬ման նպատակա¬հար¬մարությանը` Դատարանն արձանագրում է, որ դրա նշանակման փաս¬տական հիմքերը բացա¬կա¬յում են, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլու¬ծության և դատողության արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բեր¬ված օգուտի չափը։ Տվյալ պարագայում լրացուցիչ պատիժ նշանակելու աննպատակա¬հար¬մա¬րության վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է տուժողին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխ¬հատուցելու հանգամանքով և ամբաստանյալների նյութական ոչ բարվոք վիճակով, որպիսի պայման¬ներում լրացուցիչ այդ պատժատեսակի նշանակումը կդառնա ինքնանպատակ և կկրի զուտ ձևական բնույթ։
Քննարկելով ամբաստանյալ Վարդան Ղուկասյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրան իրական պատժի` ազա¬տազրկման դատա¬պարտելու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Անդրա¬¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալ Վարդան Ղուկասյանի պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետը նշանակվող պատժին հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել վերջինիս փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու (բերման ենթարկելու) պահից` 2014թ. հոկտեմբերի 21-ից, որի դեպքում նրան կալան¬քի տակ պահելու ժամկետը լրա¬ցուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինք¬նին ընդգրկում է 2014թ. հոկտեմբերի 21-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամա¬նա¬¬կա¬¬հատ¬վածը։
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալներ Հովհաննես Եսա¬յանի և Արթուր Մարգարյանի նկատ¬մամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրութ¬յունը փո¬փոխելու կամ վերաց¬նելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են, դրանք անհրա¬ժեշտ է վերաց¬նել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանն արձանագրում է, որ թեև Հովհաննես Եսայանին և Արթուր Մարգարյանին քրեական գործի մինչդատական վարույթում անա¬զա¬տութ¬յան մեջ պահելու ժամկետն ևս ենթա¬կա է հաշ¬¬վակցման, սակայն Դա¬տա¬րանը դրան չի անդրադառնում, քանզի նրանց նկատմամբ կիրա¬ռելի է «Հա¬յաստանի Հանրապե¬տութ¬յան անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայ¬տա¬¬րարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշումը (այսուհետ` Համաներման որոշում), որի ուժով վերջիններս պատժից ենթակա են ազատ¬ման։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Դատարանն արձանագրում է, իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ հատուկ քննչական ծառա¬յությունում պահվող «Լենովո Էռ6» դյուրակիր համակարգիչն անհրաժեշտ է վերադարձնել սեփակա¬նատիրոջը` Հովհաննես Մուշեղի Եսայանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Անդրադառնալով տուժող Աստղիկ Սամվելի Պետրոսյանին հանցագործությամբ անմիջա¬կա¬նորեն պատ¬ճառ¬ված գույքային վնասի փոխհատուցման հարցին` Դատարանն այն համարում է լուծված` դեռևս մինչդատական վարույ¬թում այն ամբողջությամբ հատուցվելու պատճառաբանությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկ¬ված դա¬տական ծախսերը« նույն օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համա¬ձայն« ամ¬¬բաս¬տան¬յալներից բռնա¬գա¬նձ¬ման ենթակա չեն« հետևաբար` Դատարանն այդ հարցը ևս համարում է լուծված։
Անդրադառնալով նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալների գույքերի նկատմամբ փաս¬տացի կիրառված արգելանքները պահպանելու կամ վերացնելու խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հովհաննես Մուշեղի Եսայանի անվամբ համատեղ սեփականության իրավունքով հաշվառ¬ված` Երևանի Ռուբինյանց փողոցի 14/1 շենքի 3-րդ բնակարանի, Արթուր Կառլենի Մարգարյանի անվամբ սեփա¬կանության իրավունքով հաշվառված` Երևանի Բաբաջանյան 14-րդ շենքի 55-րդ բնակարանի, «Վոլկսվագեն Գոլֆ 2.0» մակնիշի 34 UQ 637 հաշվառման համարանիշի ավտո¬մեքենայի, ինչպես նաև Վարդան Յուրիկի Ղուկասյանի` «Էյչ-Էս-Բի-Սի Բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունում ԱՄՆ դոլարով և ՀՀ դրամով առկա հաշիվների վրա կիրառված արգելանքները սույն դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ենթակա են վերացման` տուժողին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխհա¬տուցվելու, դատական ծախսերի բացակա¬յության և գույքի բռնագրավում չնշանակելու պատճառա¬բանությամբ։
Գնահատելով և ամփոփելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդ¬ված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց `

1. Հովհաննես Մուշեղի Եսայանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Հովհաննես Մուշեղի Եսայանին ազա¬տել ազա¬տազրկման ձևով նշանակված պատժից։
Հովհաննես Եսայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
2. Արթուր Կառլենի Մարգարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշա¬¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Արթուր Կառլենի Մարգարյանին ազա¬տել ազա¬տազրկման ձևով նշանակված պատժից։
Արթուր Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
3. Վարդան Յուրիկի Ղուկասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-182-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 2-րդ և 3.1 կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշա¬¬նակել պատիժ` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬ման։
Վարդան Ղուկասյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014թ. հոկտեմբերի 21-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում պահվող «Լենովո Էռ6» դյուրակիր համակարգիչը վերադարձնել սեփականատիրոջը` Հովհաննես Մուշեղի Եսայանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող Աստղիկ Սամվելի Պետրոսյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատ¬ճառ¬ված գույքային վնասի փոխհատուցման հարցն համարել լուծված` դեռևս մինչդատական վարույ¬թում այն ամբողջությամբ հատուցվելու պատճառաբանությամբ։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված` գործն արագացված դատական քննութ¬յան կարգով քննելու հիմքով։
Հովհաննես Մուշեղի Եսայանի անվամբ համատեղ սեփականության իրավունքով հաշվառ¬ված` Երևանի Ռուբինյանց փողոցի 14/1 շենքի 3-րդ բնակարանի, Արթուր Կառլենի Մարգարյանի անվամբ սե¬փականության իրավունքով հաշվառված` Երևանի Բաբաջանյան 14-րդ շենքի 55-րդ բնակարանի, «Վոլկսվագեն Գոլֆ 2.0» մակնիշի 34 UQ 637 հաշվառման համարանիշի ավտո¬մեքենայի, ինչպես նաև Վարդան Յուրիկի Ղուկասյանի` «Էյչ-Էս-Բի-Սի Բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունում ԱՄՆ դոլարով և ՀՀ դրամով առկա հաշիվների վրա կիրառված արգելանքները սույն դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելոց հետո վերացնել` տուժողին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցվելու, դատական ծախսերի բացակա¬յության և գույքի բռնագրավում չնշանակելու պատճառա¬բանությամբ։
Դատավճիռը ստացման պահից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգա¬մանք¬ների վերա¬բերյալ Դատա¬րանի հետևությունների։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ