Գործ
ԵԿԴ/0118/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,09,, դեկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Մ. Նալբանդյանի
Տուժող Է. Սարգսյանի
Պաշտպան Գ. Պապոյանի


դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Մարիամ Խաչիկի Մելքոնյանի` ծնված
28.08.1969թ.-ին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ըստ իր
հայտարարության` այրի, նախկինում չդատված,
չի աշխատում, խնամքին են ծեր մայրն ու
անչափահաս որդին, հաշվառված և բնակվող ք.
Երևան Նորագավիթ 1-ին փողոց 55ա տանը,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես
խափանման միջոց է ընտրված ճհեռանալու
մասին ստորագրությունը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Երևան քաղաքի Նորագավիթի 1-ին նրբանցքի 55Ա տան բնակիչ Մարիամ Խաչիկի Մելքոնյանը գործով տուժող Էլեն Սարգսյանի խոշոր չափերի գումարը խարդախությամբ հափշտակելու դիտավորությամբ, տեղեկանալով վերջինիս կողմից հանգուցյալ հորաքրոջ՝ Հասմիկ Նիկոյի Սարգսյանի, Երևան քաղաքի Խաղաղ Դոնի 23-րդ շենքի թիվ 18 բնակարանը ժառանգությամբ իր անվամբ ձևակերպելու մտադրության մասին, վերջինիցս խարդախությամբ գումար հափշտակելու իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով ներկայացել է որպես Ազգային ժողովի աշխատակից, իրավաբան, դրանով իսկ վստահություն է ձեռք բերել Է.Սարգսյանի մոտ և օգտվելով ստեղծված վստահելի հարաբերություններից՝ վերջինիս համապատասխան իրավաբանական ծառայություններ մատուցելու՝ մասնավորապես, հանգուցյալ Հասմիկ Նիկոյի Սարգսյանի՝ Երևան քաղաքի Խաղաղ Դոնի 23-րդ շենքի թիվ 18 բնակարանի ժառանգության և դատական ակտերի հարկադիր կատարման ծառայությունում հիշյալ բնակարանի ունեցած պարտքը մարելու պատրվակով, պահանջել է համապատասխանաբար 810.120 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար, 220.000 ՀՀ դրամ գումար, և 2013թ. սեպտեմբերի 24-ից մինչև 2013թ. դեկտեմբերի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում` Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում, միասնական հանցավոր մտադրությամբ միավորված՝ մաս-մաս ստացել և առանց որևէ ծառայություն մատուցելու, խարդախությամբ հափշտակել է 405.865 ՀՀ դրամին համարժեք 1000 ԱՄՆ դոլար և 278.000 ՀՀ դրամ գումարներ՝ Էլեն Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 683.865 ՀՀ դրամ գումարի գույքային վնաս»։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժնի կողմից 2014 թվականի փետրվարի 10-ին հարուցվել է քրեական գործ։
11.07.2014թ.-ին Կենտրոնի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Մարիամ Մելքոնյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։

25.03.2015թ.-ին Կենտրոնի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Մարիամ Մելքոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին և վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։

29.04.2015թ.-ին Կենտրոնի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Մարիամ Մելքոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փողոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 06.05.2015թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Մարիամ Խաչիկի Մելքոնյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, դատաքննության սկզբում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Էլեն Սարգսյանի և նրա սկեսրայր Սամվել Մելիքյանի հետ ծանոթացել է իր ծանոթ, սույն քրեական գործով վկա՝ Սվետլանա Ջաղարյանի միջոցով։ Սվետլանայի տանը գտնվելու ժամանակ, ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել իր ծանոթներից մեկի հետ, որին խորհրդատվություն է արել ժառանգության հետ կապված հարցերի հետ։ Այդ խոսակցությունը լսել են բոլոր ներկա գտնվողները, որից հետո Սամվել Մելիքյանն իրեն խնդրել է, որպեսզի վերջինիս հարսին օգնի ժառանգություն ընդունելու հարցում։ Էլեն Սարգսյանի և վերջինիս սկեսրայր Սամվել Մելիքյանի հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Է.Սարգսյանի հորաքրոջ՝ Հասմիկ Սարգսյանի՝ Երևան քաղաքում գտնվող բնակարանն իր օգնությամբ ժառանգության կարգով ձևակերպելու համար։ Այդ նպատակով, ինչպես միայնակ, այնպես էլ Սարգսյանի հետ միասին, գնացել են համատիրություն, նոտարական գրասենյակ, Զագս, կադաստր, որտեղ օգնել է ձևակերպել դիմումներ։ Այդ ընթացքում ինքը բավականին մեծ աշխատանք է կատարել, պարզել է, որ այդ բնակարանը համատիրությունում գրանցված է մեկ այլ անձի անվամբ, այլ ոչ թե Էլեն Սարգսյանի հորաքրոջ։ Բացի այդ, ինքը ճշտել է, որ Էլենի որաքույրը պարտքեր ունի կուտակած ԴԱՀԿ ծառայությունում և այլ քաղաքացիների մոտ ու դրանցից բխող հետևանքների մասին տեղեկացրել է Էլեն Սարգսյանին՝ պարզաբանելով, որ եթե հաստատվի, որ հորաքույրը պարտքեր ունի, ապա այդ պարտավորությունները փոխանցվելու են իրեն՝ ժանառնգին՝ որպես իրավահաջորդ։ Այսինքն, ինքը բավականին մեծ ծավալի ծառայություններ է մատուցել տուժողին։
Այնուհետև, իր և տուժողի միջև տարաձայնություններ են առաջացել, կապված իր համար անհասկանալի լուսանկարների պատճառով։ Այդ հարցի հետ կապված իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, որտեղ իրեն առաջարկել են, որպեսզի ինքը տրամադրի իր մոտ եղած նկարները, սակայն ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել թե ինչ նկարների մասին է խոսքը։ Հայտնել է, որ ինքը տուժողից պարտքով, ընդհանուրը՝ 68.000 ՀՀ դրամ գումար է վերցրել, որից 45.000 ՀՀ դրամը՝ Նոր-Նորքի 1-ին զանգվածի նոտարական գրասենյակի մոտ, իսկ մնացած 23.000 ՀՀ դրամը վերցրել է Երևան քաղաքի Ե.Քոչար փողոցի վրա գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմաց։ Ինչ վերաբերվում է 2000 ԱՄՆ դոլարին, նշել է, որ նման խոսակցություն չի եղել և որևէ մեկից ինքը գումար չի պահանջել։ Միաժամանակ, նշել է, որ տուժողները խոստացել են իրենց օգնություն ցուցաբերելու դեպքում վարձահատույց լինեն, սակայն թե ինչ չափով՝ կոնկրետ չեն պայմանավավորվել։
09.12.2015թ.-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ, դատական վիճաբանությունների փուլում ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանը հայտարարել է, որ ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը, և զղջում է կատարած արարքի համար։
Միաժամանակ, ամբաստանյալը դատական քննության ընթացքում հատուցեց տուժողին պատճառված վնասն ամբողջությամբ և դատարանին հայտնելով, որ խնամքին են որդին ու զառամյալ մայրը՝ խնդրեց իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Էլեն Սարգսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 01.09.2013թ. հորաքրոջ՝ Հասմիկ Սարգսյանի, մահից հետո, հանդիսանալով նրա միակ ժառանգը՝ մտադրություն է ունեցել հորաքրոջ բնակարանը ժառանգության կարգով ձևակերպել իր անվամբ, որի համար անհրաժեշտ է եղել փաստաբանի ծառայություն։ Այդ նպատակով իրեն ծանոթ Սվետլանայի տանը ծանոթացել է գործով ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանի հետ ով, ներկայանալով որպես իրավաբան և Ազգային ժողովի աշխատակից, խոստացել է զբաղվել ժառանգության ձևակերպման հարցերով՝ իր ծառայությունների դիմաց պահանջելով 2000 ԱՄՆ դոլար գումար, որին ինքը համաձայնվել է։ Մ.Մելքոնյանը խոստացել էր մինչև 2013թ. դեկտեմբերի վերջերը հիշյալ բնակարանի նկատմամբ ըստ օրենքի ժառանգության կարգով ձևակերպել իր սեփականության իրավունքը։ Դրանից հետո 2013թ. սեպտեմբերի 24-ին Շենգավիթ վարչական շրջանի նոտարի մոտ ինքն ու իր սկեսրայրը՝ Սամվել Մելիքյանը, Մ.Մելքոնյանին են տվել 45.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2013թ. սեպտեմբերի 27-ին իրենց՝ Դիմիտրովի փողոցում գտնվող տանը ինքը, Սամվել Մելիքյանը և մայրը, Մ.Մելքոնյանին են տվել 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև, իր սկեսրայրը «Սիփան» ռեստորանի մոտ Մ.Մելքոնյանին է տվել ևս 30.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2013թ. հոկտեմբերի 24-ին Մ.Մելիքյանը Շենգավիթ վարչական շրջանում Մ.Մելքոնյանին է տվել 500 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2013թ. նոյեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի Ե.Քոչար փողոցի վրա գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմաց Մ.Մելքոնյանին է տվել 56.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2013թ. նոյեմբերի 06-ին Մ.Մելքոնյանին է տվել 500 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2013թ. դեկտեմբերի 17-ին Մ.Մելքոնյանին է տվել 47.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հիշյալ գումարները Մ.Մելքոնյանն իրենցից պահանջել էր Զագս հարցումներ անելու և բնակարանի սեփականաշնորհման վկայականի ձեռքբերման համար նախատեսված այլ ծախսերը հոգալու պատրվակով։ Գումարները Մ.Մելքոնյանին տալուց հետո, վերջինս պահանջել էր ևս 220.000 ՀՀ դրամ գումար, հայտնելով, որ Դատական ակտերի հարկադիր կատարման ծառայությունում հորաքրոջը պատկանող բնակարանն ունի 220.000 ՀՀ դրամ գումարի պարտք։ Սակայն, իրենք պարզել են, որ հարկադիր ծառայությունում որևէ պարտք ու պահանջ չունեն, այդ իսկ պատճառով էլ նրան այդ գումարը չեն տվել և սկսել են ընդհանրապես կասկածել Մելքոնյանի կողմից նախկինում իրականացված գործողությունների վրա։ Ինչ վերաբերվում է այդ գործողությունների ընթացքի և ավարտի մասին, նշել է, որ այդ բոլոր հարցերով զբաղվել է ինքը և որևէ միջնորդություն կարիք չի եղել և Մարիամ Մելքոնյանը ոչ մի հարցով իրեն չի օգնել։ Իրենք այդ բոլոր գումարները տվել են իրենց ունեցած ոսկյա զարդերը գրավ դնելու միջոցով։
Տուժող Էլեն Սարգսյանը 24.07.2015թ.-ին դատարան է ներկայացրել հայցադիմում ընդդեմ ամբաստանյալ Մարյամ Մելքոնյանի` հատուցման ենթակա գումարի բռնագանձման պահանջի մասին, որով խնդրել է ամբաստանյալից հոգուտ իրեն բռնագանձել 1000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 278.000 ՀՀ դրամ։
Դատական վիճաբանությունների փուլում սակայն, ամբաստանյալի կողմից տուժողին պատճառված վնասը վերականգնելուց հետո, վերջինս դատարանին ներկայացրել է ստացական այն մասին, որ ամբաստանյալը վերականգնել է իրեն պատճառված վնասը և Մարիամ Մելքոնյանից որևէ պարտք ու պահանջ չունի։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Սամվել Մելիքյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ գործով տուժող Էլեն Սարգսյանը հանդիսանում Է իր հարսը։ Է.Սարգսյանը հորաքրոջ մահից հետո նա հանդիսացել Է վերջինիս բնակարանի միակ ժառանգորդը։ Հիշյալ բնակարանը վերջինիս անվանբ, ժառանգությամբ ձևակերպելու համար իրենց անհրաժեշտ Է եղել իրավաբանական օգնություն, որի նպատակով իր ծանոթ Սվետլանայի միջոցով վերջինիս տանը ծանոթացել Է Մարիամ Սելքոնյանի հետ, ով ներկայանալով Ազգային ժողովի աշխատակից և իրավաբան՝ խոստացել Է մատուցել համապատասխան իրավաբանական ծառայություններ և հիշյալ բնակարանը ժառանգության կարգով ձևակերպել Էլեն Սարգսյանի անվամբ։ Մարիամ Մելքոնյանը նշել է, որ այդ գործարքների համար կպահանջվի մոտ 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Մի քանի օր անց, իրենք ընտանիքով որոշել են գնալ այդ քայլին և համաձայնվել են։ Հիշյալ ծառայությունների դիմաց, կոնկրետ ժամանակահատվածը չի հիշում, ինքն ու Էլեն Սարգսյանը Մ.Մելքոնյանին են տվել 45.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրանից հետո իրենց տանը Մ.Մելքոնյանի պահանջով ինչ-որ վճարումներ կատարելու համար վերջինիս են տվել 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև տարբեր օերրի և վայրերում՝ 30.000 ՀՀ դրամ, 500 ԱՄՆ դոլար, 56.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշել է, որ ինքն անձամբ Մ.Մելքոնյանին տվել է ընդհանուր` 175.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած գումարները տվել է Էլենը։
2013թ. դեկտեմբերի վերջերին Մ.Մելքոնյանից պահանջել են վերջինիս կատարած աշխատանքի արդյունքը, սակայն նա որևէ փաստաթուղթ չի ներկայացրել, որից ելնելով էլ հասկացել են, որ իրականում որևէ գործողություն չի կատարել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Սվետլանա Ջաղարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականից ճանաչել է Մարիամ Խաչիկի Մելքոնյանին, ով հանդիսացել է իր թոռնիկի ընկերոջ մայրը։ Սամվել Սերյոժայի Մելիքյանին ճանաչել է 2013 թվականից՝ որպես հեռուստացույց վերանորոգող մասնագետի։
2013 թվականին՝ կոնկրետ ամիսը չի հիշում, Ս.Մելիքյանը հեռուստացույց վերանորոգելու նպատակով այցելել է իրեն, որտեղ միևնույն ժամանակ գտնվել է նաև Մ.Մելքոնյանը։ Տանը գտնվելու ընթացքում Ս.Մելիքյանը ընդհանուր խոսակցությունից տեղեկացել է, որ Մ.Մելքոնյանը հանդիսացել է իրավաբան, որից հետո խոսակցության ընթացքում նա պատմել է, որ իր հարսի՝ Էլեն Սարգսյանի հորաքույրը մահացել է և Է.Սարգսյանն է հանդիսանում վերջինիս բնակարանի միակ ժառանգորդը։ Մ.Մելքոնյանը խոստացել է օգնել Է.Սարգսյանի հորաքրոջ բնակարանը վերջինիս անվամբ ժառանգության կարգով ձևակերպելուն։ Դրանից հետո ինքը տեղյակ չէ թե ինչ ընթացք է ունեցել այդ գործը։ Հիշում է, որ մի օր Էլեն Սարգսյանը և Սամվել Մելիքյանը այցելել են իրենց տուն և ասել են, որպեսզի ինքը Մարիամին փոխանցի, թե ինչ տալու է թող բերի, սակայն, թե ինչի մասին է եղել խոսքը իրեն չեն ասել։ Դրանից հետո Մարիամը գնացել է իրենց տուն և ինքը հարցրել է, թե այդ ինչ հարցեր են առաջացել, որին Մարիամը պատասխանել է, որ ինքն իր խոստացածը կատարել է և ամեն ինչ նորմալ է, պետք է բնակարանի բանալին արդեն տա նրանց։ Այլ մանրամասների մասին ինքը տեղյակ չէ։
Դատարանն արձանագրելով, որ վկա Ջաղարյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություներ՝ որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքները հակասության մասով առ այն, որ` Մ.Մելքոնյանը խոսակցության ընթացքում լսել է, որ գործն ավարտելուց հետո իրեն «շնորհակալություն են» հայտնելու և որ գործընթացը ժամանակ է պահանջելու՝ թաղապետարան, նոտար, քաղաքապետարան այցելելու և մի շարք հարցեր լուծելու համար, որն արժենալու էր մոտ 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից օրեր անց իրենց տուն են եկել Է.Սարգսյանը և վերջինիս ամուսինը, որտեղ Է.Սարգսյանը իրեն խնդրել է Մ.Մելքոնյանից պահանջել և իրեն վերադարձնել վերջինիս կողմից Մ.Մելքոնյանին տված գումարները՝ միաժամանակ հայտնելով, որ իրենք են ցանկանում, որ Մ.Մելքոնյանը զբաղվի բնակարանի ժառանգության ձևակերպման հարցով։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո, վկա Ղազարյանը հայտնել է, որ իր նախաքննական ցուցմունքների մեջ առկա 2000 դոլարի վերաբերյալ մասը ավելացված է ինքը դա չի գրել, իսկ մնացած մասը համապատասխանում է իր գրածին։
Սույն վկայի՝ դատարանում տրված ցուցմունքի առնչությամբ, գործով մեղադրողը համապատասխան միջոցներ է ձեռնարկել դրանց արժանահավատությունը ստուգելու և քննության համար խորթ մեթոդների կիրառմամբ վերջինից ցուցմուք կորզելու հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ, ըստ որի պարզվել է, որ վկայի հարցաքննությունը նախաքննության ընթացքում իրականացվել է օրենքի պահանջների պահպանմամբ, ուստի այն կարող է գործով թույլատրվել որպես ապացույց։
/տես`հատոր 1, գ.թ. 82-84, դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Ջեմմա Պատուրյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ էլեն Սարգսյանը հանդիսանում է իր մորաքրոջ դուստրը։
2013 թվականի դեկտեմբերի 16-ին գտնվել է Էլեն Սարգսյանի տանը։ Վերջինիցս տեղեկացել է, որ Մարիամ Մելքոնյանը խոստացել էր 2000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց ժառանգության կարգով է.Սարգսյանի անվամբ ձևակերպել հանգուցյալ հորաքրոջ բնակարանը։ 2013թ. դեկտեմբերի 17-ին էլեն Սարգսյանի հետ միասին Երևան քաղաքի Եր.Քոչար փողոցում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ հանդիպել են Մ.Մելքոնյանին և վերջինիս փոխանցել 47.000 ՀՀ դրամ գումար, որպեսզի նա՝ ՀՀ կառավարությանն առընթեր անշարժ գույքի կադաստրից վերցնի տան սեփականության վկայականը։ Իր տեղեկությամբ այդ 47.000 ՀՀ դրամը եղել է Մ.Մելքոնյանի կողմից պահանջած 2000 ԱՄՆ դոլարի վերջին մասը։ Տեղեկացել է, որ հիշյալ ծառայությունների դիմաց Է.Սարգսյանը Մ.Մելքոնյանին տվել է այլ գումարներ նույնպես, սակայն վերջինս չմատուցելով խոստացված ծառայությունը՝ նա հափշտակել է այդ գումարները։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Ժանետտա Ավետիսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ էլեն Սարգսյանը հանդիսանում է իր դուստրը, ով հորաքրոջ մահից հետո հանդիսացել է վերջինիս բնակարանի միակ ժառանգը։ Հիշյալ բնակարանի նկատմամբ ժառանգության կարգով դստեր սեփականության իրավունքը ձևակերպելու համար անհրաժեշտ իրավաբանական ծառայություններ մատուցելու նպատակով ծանոթացել են Մ.Մելքոնյանի հետ, ով ներկայանալով որպես իրավաբան և Ազգային ժողովի աշխատող՝ 2.000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց խոստում է տվել մինչև 2013թ. դեկտեմբերի վերջերը վերջացնել հիշյալ բնակարանի նկատմամբ ժառանգության կարգով դստեր սեփականության իրավունքը ձևակերպելու գործընթացը՝ միաժամանակ Է.Սարգսյանին հանձնելով բնակարանի սեփականության վկայականը։ 2013թ. սեպտեմբերի 27-ին դստեր տանը, Սամվել Մելիքյանն իր ներկայությամբ Մ.Մելքոնյանին է տվել 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Մնացած գումարները Մ.Մելքոնյանին տվել են էլեն Սարգսյանը և վերջինիս սկեսրայրը՝ Ս.Մելիքյանը, որոնց, ինքը ներկա չի գտնվել։ Բացի ստացած գումարներից, Մ.Մելքոնյանը պահանջել էր նաև 220.000 ՀՀ դրամ գումար՝ բնակարանի 220.000 ՀՀ դրամ գումարի պարտքը Դատական ակտերի հարկադիր կատարման ծառայությանը վճարելու համար։ Սակայն, հետագայում պարզվել է, որ ոչ մի պարտք չի եղել։ Այնուհետև, դեկտեմբերի 16-ին Մարիամ Մելքոնյանը զանգահարել է Էլենին և նրանից պահանջել է իրեն տալ բնակարանի սփականության վկայականը վերցնելու համար անհրաշետ 47.000 ՀՀ դրամ։ Ինչ վերաբերվում է այն հարցին, թե Մարիամ Մելքոնյանն ինչ գործողություններ է կատարել, ապա տեղյակ է, որ նա որևէ գործողություն կամ որևէ այլ ծառայություններ չի մատուցել, իսկ այդ փաստաթղթերի հարցով ի վերջո զբաղվել է իր աղջիկը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Սևակ Մելիքյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Էլեն Սարգսյանը հանդիսանում է իր կինը։ 2013թ. սեպտեմբերի 1-ին Է.Սարգսյանի հորաքրոջ մահից հետո վերջինիս տան նկատմամբ միակ ժառանգորդը հանդիսացել է կինը։ Հոր` Սամվել Մելիքյանի, ծանոթ Սվետլանայի միջոցով ծանոթացել են Մարիամ Մելքոնյանի հետ, ով 2000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց խոստացել է մատուցել համապատասխան իրավաբանական ծառայություններ և ժառանգության կարգով ձևակերպել բնակարանի նկատմամբ Է.Սարգսյանի սեփականության իրավունքը, որին իրենք համաձայնվել են։ Դրանից հետո Է.Սարգսյանն ու իր հայրը՝ Սամվել Մելիքյանը, մաս-մաս Մ.Մելքոնյանին են տվել մոտ 1.700 ԱՄՆ դոլար։ Իր հիշելով վերջին ամգամ կինը 2013 թվականի դեկտեմբերի 17-ին 47.000 ՀՀ դրամ գումար է տվել Մ.Մելքոնյանին։ Մ.Մելքոնյանն իրենցից պահանջել է նաև 220.000 ՀՀ դրամ գումար՝ բնակարանի պարտքը դատական ակտերի հարկադիր կատարման ծառայությանը վճարելու պատճառաբանությամբ, սակայն ինչպես պարզվել է հիշյալ մարմնում բնակարանը պարտք չի ունեցել։
/տես, ատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերոգրյալներից, Մարիամ Մելքոնյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև դատարանում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

«այլ փաստաթուղթ հանդիսացող որպես ապացույց ճանաչված 2014թ. նոյեմբերի 04-ին Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 9 հասցեում գործող «Առեքսիմբանկ» ՓԲԸ-ում գործով տուժող Էլեն Սարգսյանի կողմից կնքված թիվ «VTM06537» ոսկյա իրերի և թանկարժեք քարերի գրավականով վարկային և գրավի պայմանագրով, դրան կից բանկային անդորրագրերով, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ դատական ակտերի հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն բաժնից 22.10.2013թ. ստացված թիվ ՀԷ-15427/01 գրությունով, որոնցով հաստատվել են գործով տուժող Է.Սարգսյանի կողմից բանկից վարկ վերցնելու և 2013թ. նոյեմբերի 06-ին Երևան քաղաքի «Այրարատ» կինոթատրոնի մոտակայքում մեղադրյալ Մ.Մելքոնյանին 500 ԱՄՆ դոլար գումար տալու, ինչպես նաև դատական ակտերի հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայությունում Երևան քաղաքի Խաղաղ Դոնի 23-րդ շենքի 18-րդ բնակարանի նկատմամբ կատարողական վարույթ հարուցված չլինելու հանգամանքները։
/տես` հատոր 2, գ.թ. 244-245, դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ապացույց ճանաչված «Արմենթել» ՓԲԸ-ից թիվ 00/1027, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից թիվ 1456 և «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից թիվ 1838-14ԱՄ/Ո գրություններով ստացված վերծանումների էլեկտրոնային կրիչներով և դրանց զննության արձանագրությամբ՝
1) 2013թ. սեպտեմբերի 24-ին՝ ժամը 16։16-ին, Ս.Մելիքյանի 095 45-74-96 համարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել Մ.Մելքոնյանի 094 10-80-16 համարին։
2) 2013թ. սեպտեմբերի 27-ին ժամը 10։22-ին, Մ.Մելքոնյանի 094 10-80-16 համարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել Ս.Մելիքյանի 095 45-74-96 համարին։
3) 2013թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 21։52-ին, Ս.Մելիքյանի 091 98-74-01 համարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել Մ. Մելքոնյանի 094 10-80-16 համարին։
4) Ս.Մելրքյանի 09545-74-96 համարից 2013թ. հոկտեմբերի 24-ին՝ ժամը 14։23-ին, հեռախոսազանգ է կատարվել Մ.Մելքոնյանի 094 10-80-16 համարին, որը սպասարկել է Երևան քաղաքի Ֆրունզեի 6/8 հասցեի ալեհավաքը։
5) 2013թ. նոյեմբերի 03-ին՝ ժամը 18։46-ին, 21։46-ին և 21։49-ին Է.Սարգսյանի 091 25-27-26 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել Մ.Մելքոնյանի 094 10-80-16 հեռախոսահամարին։
6) 2013թ. նոյեմբերի 06-ին՝ ժամը 14։11-ին. Է.Սարգսյանի 091 25-27-26 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել Մ.Մելքոնյանի 094 10-80-16 հեռախոսահամարին։
7) 2013թ. դեկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 14։51-ին. 15։28-ին. 15։40-ին և 15։55-ին է.Սարգսյանի 091 25-27-26 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել Մ.Մելքոնյանի 091 17-89-17 հեռախոսահամարին։
/տես`հատոր 1, 110-111, հատոր 2 գ.թ. 246-247դատական նիստի արձանագրությունը/

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հետազոտվել է նաև ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանի վերաբերյալ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, վերջինիս վերաբերյալ բնութագրերը, տեղեկանեները, երեխայի ծննդյան վկայականն ու վերջինսին՝ սպորտի բնագավառում գրանցացծ հաջողությունների մասին տրված պատվոգրերը։
/տես, հատոր 1 գ.թ. 79, դատական նիստի արձանագրությունը/
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանը կատարել է հանցավոր արարք՝ նապատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որի համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես Մարիամ Մելքոնյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում Երևան քաղաքի Շենգավիթի թաղապետարանի թիվ 2 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Վ.Հովհաննիսյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Մարիամ Խաչիկի Մելքոնայնին ճանաչում եմ շուրջ 15 տարի մինչ օրս։ Այսքան տարիների ընթացքում, Մարիամ Մելքոնյանը մեծ հարգանք է վայելում հարևանության նկատմամբ։ Կարող եմ նշել նաև օգնության ձեռք է մեկնել ծերերին և անչափահաս երեխաներին իր բարիդրակցական խորհուրդներով, ինչպես նաև նյութապես։ Կարող եմ նշել նաև շատ աշխատասեր, բանիմաց, օրինակելի վարքագծի տեր անձնավորություն։ Նա միշտ իր մասնակցությունն է ունեցել հասարակական մինչև քաղաքական միջոցառումներին, անշահախնդիր կերպով կատարել է իրեն հանձնարարված բոլոր հանձնարարությունները։ կարող եմ ավելացնել նաև, որ շատ ակտիվ է հասարակական կյանքում, մարդկանց ունեցած պրոբլեմներին տվել է դրական լուծումներ։ Մարիամ Մելքոնյանը հանդիսանում է նաև նաև Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ։ Մարիամ Մելքոնյանի խնամքին գտնվում է անչափահաս որդին` Ռաֆիկ Պետրոսյանը, որը օլիմպիական քոլեջի սան է և սպորտային կարերիայում հասել է աշխարհի առաջնություններում բազմաթիվ հաջողությունների։ Մարիամ Մելքոնյանը օրինակելի մայր է, և խնամում է իր 86 ամյա անկողնային, հիվանդ, զառամյալ ծեր մորը»։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն որպես ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինիս խնամքին գտնվում է մեկ անչափահաս երեխա` Ռաֆիկ Ազատի Պետրոսյանը, ծնված` 30.04.2002թ.-ին։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն որպես ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում տուժողին պատճառված վնասն ամբողջությմամբ ու կամովին հատուցելը։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ նա զղջացել է կատարած արարքի համար, վերջինիս խնամքին են գտնվում զառամյալ մայրը և անչափահաս որդին, ինչպես նաև այն, որ նա տառապում է «ողնաշարհային օստրոխոնդրոզ» հիվանդությամբ։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Մարիամ Մելքոնյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատվածություն չունեցող անձ։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 79, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ տուգանքի ձևով, որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։
Նշված եզրահանգմանը գալիս դատարանն արձանագրում է հետևյալը՝
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն` խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելը՝ պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Մարիամ Մելքոնյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։

Քննվող քրեական գործով տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Էլեն Սարգսյանը դատարանին է ներկայացրել հայցադիմում՝ հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման պահանջի մասին, որով խնդրել է պատասխանող, սույն գործով ամբաստանյալ Մարիամ Մելքոնյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 1000 /հազար/ ԱՄՆ դոլար և 278 /երկու հարյուր յոթանասունութ/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում։
Այնուհետև, տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Էլեն Սարգսյանը դիմում է ներկայացրել դատարանին հայտարարել է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ վնասի հատուցման պահանջ չունի։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի համաձայն`
1. «Քաղաքացիական հայց ներկայացրած անձն իրավունք ունի հրաժարվել հայցից քրեական գործով վարույթի ցանկացած պահի, եթե դրանով չեն խախտվում այլ անձանց իրավունքները և օրինական շահերը։ Նման իրավունքներից օգտվում է նաև այն անձը, որի շահերի պաշտպանության համար դատախազը քաղաքացիական հայց է հարուցել։
2. Քաղաքացիական հայցից հրաժարվելն ընդունելը հանգեցնում է քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցով վարույթի կարճման և համապատասխան անձին զրկում է տվյալ քաղաքացիական հայցը քրեական դատավարության կարգով կրկին հարուցելուց»։
Դատարանը գտնում է, որ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի դրույթներով, տուժող, քաղ. հայցվոր Էլեն Սարգսյանի կողմից ընդդեմ ամբաստանյալ, քաղաքացիական պատասխանող Մարիամ Մելքոնյանի ներկայացված հայցադիմումով քաղաքացիական հայցի վարույթը պետք է կարճել` հայցվորի կողմից հայցից հրաժարվելու հիմքով։
Միաժամանակ, հաշվի առնելով, որ նույն հայցադիմումով առաջ քաշված միջնորդությամբ դատարանը, որպես հայցի ապահովման միջոց հայցագնի չափով արգելանք էր դրել ամբաստանյալների գույքի և դրամական միջոցների վրա, ուստի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալ Մարիամ Խաչիկի Մելքոնյանի գույքի և դրամական միջոցների վրա դատարանի` 2015թ. հոկտեմբերի 08-ի որոշմամբ 1000 /հազար/ ԱՄՆ դոլար և 278 /երկու հարյուր յոթանասունութ/ ՀՀ դրամ չափով դրված արգելանքները պետք է վերացնել։
Դատարանն անդրադառնալով Մարիամ Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

4. Եզրափակիչ մաս
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մարիամ Խաչիկի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Մարիամ Խաչիկի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Էլեն Սարգսյանի կողմից ընդդեմ ամբաստանյալ, քաղաքացիական պատասխանող Մարիամ Մելքոնյանի ներկայացված հայցադիմումով քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել՝ հայցվորի կողմից հայցից հրաժարվելու հիմքով։
Մարիամ Խաչիկի Մելքոնյանի գույքի և դրամական միջոցների վրա դատարանի` 2015թ. հոկտեմբերի 08-ի որոշմամբ 1000 /հազար/ ԱՄՆ դոլար և 278 /երկու հարյուր յոթանասունութ/ ՀՀ դրամ չափով դրված արգելանքները՝ վերացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն