Գործ ԵԿԴ/0100/01/15




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«
քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող« Երևանի կայազորի զինվորական
դատախազի տեղակալ` Տիգրան Հարությունյանի,


պաշտպան(հանրային)` Հայկ Իսրայելյանի,


2015թ. մայիսի 21-ին նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստում« արա¬գաց¬ված դա¬տա¬կան քննության կարգով քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արշակ Արծրունու Մարտիրոսյանի` (ծնված 1996թ. օգոստոսի 26-ին« Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղում« ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ« ամուրի, ծառայում է ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասում` որպես 1-ին կուրսանտական գումարտակի 1-ին մարտկոցի 111 դասակի կուրսանտ, նախ¬կինում չդատապարտված, հա¬¬շվառված է Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղի Կամոյի փողոցի 4/2 տանը)։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015թ. հունվարի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 90250715 քրեական գործը` ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի կուրսանտներ Գնել Թևոսյանի, Նորիկ Սահակյանի, Վաչե Սահակ¬յանի և Մովսես Ազարյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ Հայկազ Բարսեղյանին ապօրինա¬բար կյանքից զրկելու դեպքի առթիվ։
2015թ. փետրվարի 13-ին թիվ 90250715 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և առանձին վարույթում առանձնացվել է թիվ 90251015 քրեական գործը` նույն զորամասի 1-ին կուրսանտական գումարտակի 1-ին կուրսանտական մարտկոցի 1-ին դասակի հրամանատար Արտյոմ Ավետիսյանի կողմից, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, իշխանության անգործություն դրսևորելու կապակցությամբ։
2015թ. մարտի 6-ին նույն քննչական բաժնում թիվ 90251015 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել սույն` թիվ 90290815 քրեական գործը` նույն զորամասի 1-ին կուրսանտական գումարտակի 1-ին կուր¬սանտական մարտկոցի 1-ին դասակի կուրսանտներ Արշակ Մարտիրոսյանի և Հայկազ Բարսեղյանի կողմից զինվորական պարտականությունները կատարելու կապակցությամբ միմյանց պատիվն ու արժանապատվությունն անպարկեշտ ձևով ստորացնելու դեպքի առթիվ։
2015թ. մարտի 26-ին Արշակ Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2015թ. մարտի 27-ին Արշակ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը։
2015թ. ապրիլի 4-ին որոշում է կայացվել Հայկազ Բարսեղյանի նկատմամբ քրեական հե¬տապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս մահվան հիմքով։
2015թ. ապրիլի 10-ին թիվ 90290815 քրեական գործը Արշակ Արծրունու Մարտիրոսյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրա¬կան եզրա¬կացութ¬յամբ ուղարկ¬վել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տա¬րան, 2015թ. ապրիլի 15-ին ընդունվել վարույթ և նշանակվել դատական քննության։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, «հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի 1-ին կուրսանտական գումարտակի 1-ին մարտկոցի 1-ին դասակի կուրսանտ« 2015թ. հունվարի 28-ին` ժամը 20։00-ի սահմաններում« «Ա.Սպենդարյանի» անվան օպերայի և բալետի ազգային թատրոնում ՀՀ ԶՈւ կազմավորման տարեդարձի առթիվ կազ¬մակերպված տոնական համերգից հետո« ռազմական ինստիտուտ վերադառնալու ճանապարհին« զորամասին ամրակցված ավտոբուսի մեջ« խախտելով ՀՀ ԶՈՒ ներքին ծառայության կանոնագրքի 13-րդ« 16-րդ և 65-րդ հոդվածներով սահմանված` զինվորական ընկերասիրությունը բարձր պահելու« զինծառայողներից յուրաքանչյուրի պատիվն ու արժանապատվությունը հարգելու« իր և ուրիշ զինծառայողների նկատմամբ կոպտություն և ծաղրուծանակ թույլ չտալու« զինվորական հարգանքի և վարքի կանոնները պահպանելու զինծառայողների փոխհարաբերությունների կանոնագրքային կանոնները« վիճաբանել է նույն դասակի կուրսանտ Հայկազ Արկադիի Բարսեղյանի հետ« որի ըն¬թաց¬քում հայհոյել և քաշքշել է վերջինիս` այդ կերպ անպարկեշտ ձևով ստորացնելով նրա պատիվն ու արժանապատվությունը»։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանը միջնորդեց գործը քննել դա¬տա¬կան քննության արագացված կարգով։ Ամ¬բաս¬¬¬տան¬յալը հայտարարեց« որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկա¬նալի է« հա¬¬մա¬ձայն է դրա հետ« ավելին` առա¬ջադրված մեղադրան¬քում լիովին մեղավոր է ճանա¬չում։ Ամբաստանյալը նաև հայտարարեց« որ վերոնշյալ միջ¬նոր¬¬դութ¬¬յունը ներկա¬յացնում է կա¬մավոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ« գիտակ¬ցում է արա¬գացված կար¬գով դա¬տաքննութ¬¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանք¬ները։
Քննության առնելով ամբաստանյալի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը« հաշվի առ¬նելով այն, որ մե¬ղադրողը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս չի առարկել գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ, նկատի ունենալով« որ առկա են ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդված¬ներով նա¬¬խա¬տեսված` գործն արա¬գացված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայ¬ման¬ները, փաստելով, որ ամ¬բաս¬տանյալը չա¬փահաս է« մեղ¬սու¬նակ է` Դա¬¬տա¬¬րա¬նը« համապա¬տաս¬¬խան որոշ¬ման կայացմամբ« գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննության կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ամբաստանյալին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված համարեց հետևյալ ապացույցներով` նրա խոստովանա¬կան ցուց¬մունք¬¬ներով, վկաներ Տիգրան Դեմիրճյանի, Հովհաննես Պետրոսյանի, Էրիկ Բեգլարյանի և Սամվել Օգանեսյանի ցուցմունքներով, ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաս¬տաթղթերի` հրամանների քաղվածքների առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը հան¬գում է այն հետևության« որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադ¬րանքի հիմ¬քում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րութ¬¬յան օրենսգրքով սահ¬մանված թույլատրե¬լիության և վերա¬բերե¬լիության« իսկ համակ¬¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տես¬անկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափա¬նիշներին։
Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ զինծառայող, գործով ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքը` զինծառայողին զինվորական ծառայութ¬յունը կրելու վայրում վիրավո¬րանք հասցնելը` զինծառայողի պատիվն ու արժանապատվությունն անպարկեշտ ձևով ստորացնելը, կա¬տարել է մեղավո¬րութ¬յամբ, այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապա¬տաս¬խան հոդվածով որակ¬ված է ճիշտ, վերջին¬ս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթակա է վերոնշյալ հոդվածի համա¬պա¬¬տաս¬խան մա¬սով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդա¬րացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬ցա¬վորի անձ¬նա¬¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նա¬խա¬տեսված պատիժներից առա¬¬վել խիստը նշանակ¬վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպա¬տակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմնա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬տեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմաց¬նող հան¬¬գամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կա¬րող է հաշ¬¬վի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬¬ցիոն կենտրոն 2015թ. մարտի 30-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը ( ըստ ՕԼ սերիայի 00066010 համարի զինվորական գրքույկի` ծնվել է 1996թ. օգոստոսի 26-ին), ՀՀ զինված ուժերում ծառայության մեջ գտնվելը (համաձայն 2014թ. սեպտեմբերի 16-ին տրված թիվ OL 00066010 զինվորական գրքույկի պատճենի), իսկ որպես պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանքներ՝ անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդա¬¬տա¬կան վարույթից իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանա¬չելը, ծառայության վայրում դրականորեն բնութագրվելը և սույն դատական ակտը կայացնելու պահին տույժեր չունենալը (համաձայն` հրամա¬նատար Հ.Ավագյանի կողմից 2015թ. մարտի 27-ին տրված բնութագրի և անձնական գործում առկա ծառայողական քարտի)։
Վերոնշյալ տվյալներն ու հանգա¬մանք¬ները հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬¬տա¬կան տվյալ¬¬ներով« իրական են« նվազեցնում են ամբաս¬տանյալի անձի հան¬րային վտան¬¬գա¬վո¬րութ¬յան աստիճանը։
Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬¬գա¬մանք¬ներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արշակ Մարտիրոսյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահ¬մանված հանցա¬կազմը նախատեսում է այլընտրան¬քային պատժատե¬սակներ` կալանք կամ կարգապահական գումարտակում պահել կամ ազատազրկում (զին¬վո¬րական ծառայության մեջ սահմանափակումը գործով ամբաստանյալի նկատմամբ չի կարող նշանակվել)։
Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի շրջանակներում քննարկման ենթակա են ամբաս¬տանյալ Արշակ Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակ¬վող պատժի տեսակի ընտ¬րության, պատժա¬չափի, այդ թվում՝ տվյալ հոդվածով նախա¬տեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժա¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), պատիժը ռեալ կրե¬լու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցե¬րը։
Հաշվի առնելով ամբաս¬տանյալ Արշակ Մարտիրոսյանին վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը (ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է), նրա երիտա¬սարդ լինելը, զինվորական ծառայության մեջ գտնվելը, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու անկեղ¬ծորեն զղջալը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի ուղղակի պահան¬ջով` Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬նով վերջինիս նկատ¬մամբ անհրաժեշտ է նշանակել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 360-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված պատ¬ժա¬տե¬սակ¬ներից նվազ խիստը` կալանքը։
Ինչ վերաբերվում է Արշակ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակվող պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցին, ապա տվյալ հարցը քննարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կարող է որո¬շում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համա¬ձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգա¬մանք¬ները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, հան¬ցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նակի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայմա¬նա¬կանորեն չկի¬րա¬ռելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնա¬րավոր է առանց որոշակի պատժա¬տեսակները ռեալ կրե¬լու (նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշ¬մամբ)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդյունքներով։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ները, նրա պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` մաս¬նավո¬րապես` երիտասարդ լինելը, նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը, անկեղծորեն զղջալն ու առա¬ջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, ներկայումս զինվորական ծառայության մեջ գտնվելու փաստը, ծառայության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, տույժեր չունենալը, նրան վե¬¬րագրվող հանցա¬գոր¬¬ծութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության ցածր աստի¬ճանը (ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է), պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգա¬մանքների բացա¬կա¬յությունը` Դատարանը հանգում է այն համոզվա¬ծության, որ վերջինիս ուղղվե¬լը և նոր հանցա¬գործությունների կանխելն հնա¬րավոր է նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակվող պա¬տիժը պայմա¬նա¬կանորեն չկիրա¬ռելու և միա¬ժամանակ ողջամիտ, տվյալ դեպքում՝ մեկ տարի ժամ¬կետով փոր¬ձաշրջան սահմա¬նելու պայման¬ներում։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրա¬ժեշտ սո¬ցիալական արդարությունը վերա¬կանգնելու, ամբաս¬տան¬յալ Ա.Մարտիրոսյանին ուղղելու և հնա¬րավոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու հա¬մար։ Դատարանը գտնում է, որ նշանակվող պատիժը կրելու ընթացքում Արշակ Մար¬տիրոսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունն անհրաժեշտ է հանձնարարել համապա¬տասխան զորամասի հրամանատարությանը, իսկ նրան մինչև փորձաշրջանի ավարտը զորացրելու պարագայում, զորացրման պահից` ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վար¬չության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման մի¬ջոց հրամանատարության հսկողության հանձնելու հարցը` Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռը կայաց¬նելու պահին ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված վերոնշյալ խափանման միջոցը փո¬փո¬խելու կամ վերաց¬նելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են, այն անհրաժեշտ է վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։ Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույցները քրեական գործում բացակայում են, ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրա գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դա¬տական ծախսերը« նույն օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համա¬ձայն« ամ¬¬բաս¬տան¬յալից բռնա¬գա¬նձ¬ման ենթակա չեն« հետևաբար` Դատարանն այդ հարցը ևս համարում է լուծված։
Գնահատելով և ամփոփելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդ¬ված¬ներով, Դատա¬րանը





Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Արշակ Արծրունու Մարտիրոսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` կալանք 2 (երկու) ամիս ժամ¬կետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արշակ Արծրունու Մարտիրոսյանի նկատ¬մամբ կալանքի ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով համապա¬տասխան զորամասի հրամանատարությանը, իսկ զորացրվելու դեպքում` ՀՀ ԱՆ քրեակատարո¬ղա¬կան վարչության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
Արշակ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկո¬ղության հանձնելը, վերացնել սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված` գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու պատճառաբանությամբ։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգա¬մանք¬ների վերա¬բերյալ Դա¬տա¬րանի հետևությունների։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ