ԵԿԴ/0097/01/15


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
06 մայիսի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ԱՐԱՄՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ս.ԲԱԲԱՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Ստե-փան Կոլյայի Բաբայանի` ծնված 21.04.1962թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա-քացի, ամուսնացած, իր հայտարարությամբ` զբաղվում է մանրածախ առևտրով, խնամքին 2 անձ և վատառողջ, միջնակարգ կրթությամբ, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Նորք փողոց, տուն հ. 175, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-188.1-րդ հոդվա-ծի 1-ին մասով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Ռ.Մարտիկյանը 21.01.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 58200815 քրեական գոր-ծը, իսկ 27.01.2015թ. որոշմամբ այն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 24.03.2015թ. որոշմամբ Ս.Բաբայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Ս.Բաբայանի նկատմամբ ընտրվել է ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։
2015թ. ապրիլի 3-ին թիվ 58200815 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2015թ. ապրիլի 11-ի որոշ-մամբ Ստեփան Կոլյայի Բաբայանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-188.1-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015թ. ապրիլի 27-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Ս.Բաբայանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015 թվականի հունվարի 15-ին Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակի վրա գտնվող «Կոնվերս Բանկ» ՓԲԸ հարակից տարածքում առանց համապատասխան լիցենզիայի առկայության քաղաքացի Գևորգ Փանոսյանից 221.750 ՀՀ դրամ գումարով փորձել է գնել 350 ԱՄՆ դոլար և 100 եվրո գումար« սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգա-մանքներով« քանի որ բացահայտվել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր ազգային անվտան-գության ծառայության և ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակիցների համատեղ գործողությունների արդյունքում»։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Ս.Բաբայանը 2015թ. հունվարի 15-ին ք.Երևանի Հանրապետության հրապարակի հարևանությամբ գործող «Կոնվերս Բանկ» ՓԲ ընկերության հարակից տարածքում առանց համապատասխան լիցենզիայի առկայության քաղաքացի վկա Գևորգ Փանոսյանից 221.750 ՀՀ դրամ գումարով փորձել է գնել 350 ԱՄՆ դոլար և 100 եվրո գումար« սակայն բռնվել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր ազգային անվտանգության ծառայության և ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխա-տակիցների կողմից։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրան-քում ամբաստանյալ Ս.Բաբայանն իրեն մեղավոր ճանաչեց լիովին։
Ամբաստայալի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը Հանրապետության հրապարակի հարևանությամբ գտնվող «Կոնվերս Բանկ» ՓԲ ընկերության մոտակայքում զբաղվում է լո-տոյի (վիճակախաղի) և բջջային հեռախոսահամարների լիցքավորման քարտերի վաճառ-քով։ 2014թ. դեկտեմբեր ամսվա կեսերից սոցիալական վատ վիճակի պատճառով զբաղվել է նաև արտարժույթի փոխանակմամբ, չնայած համապատասխան լիցենզիա չի ունեցել։
2015 թվականի հունվարի 15-ին՝ ժամը 11-ից 1130-ի սահմաններում« իրեն է մոտեցել իր ծանոթ Գևորգը« ով աշխատել է կապի և տրանսպորտի նախարարությունում` որպես վարորդ« և պարտքով փող է խնդրել, իսկ մերժում ստանալուց հետո խնդրել է փոխանակել իր ունեցած 350 ԱՄՆ դոլարն ու 100 եվրոն։ Փոխանակումը պետք է կատարեր 1 եվրոն 555 ՀՀ դրամ փոխարժեքով« իսկ 1 ԱՄՆ դոլարը` 475 ՀՀ դրամ փոխարժեքով։ 100 եվրոյի դիմաց նրան տվել է 55.500 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 350 ԱՄՆ դոլարը 166.250 ՀՀ դրամով փոխանակելու պահին իրենց են մոտեցել ՀՀ ազգային ծառայության աշխատակիցներն ու հրավիրել ՀՀ ԱԱԾ Երևանի քաղաքային վարչություն։
Վկա Գևորգ Փանոսյանի ցուցմունքի համաձայն` ինքը՝ որպես վարորդ, աշխատելով ՀՀ կապի և տրանսպորտի նախարարությունում, ճանաչել է նախարարության շենքի մոտա-կայքում վիճակախաղի տոմսերի և հեռախոսների լիցքավորման քարտերի վաճառքով զբաղ-վող ամբաստանյալին« ումից 2015 թվականի հունվարի 15-ին պարտքով գումար է խնդրել, սակայն մերժում է ստացել։ Դրանից հետո նրան խնդրել է մանրել իր մոտի եղած 350 ԱՄՆ դոլարն ու 100 եվրոն։ Նա վերցրել է նշված գումարն ու իրեն է տվել 55.500 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած գումարը չի հասցրել տալ, քանի որ այդ պահին իրենց են մոտեցել ՀՀ ազգային անվտանգության աշխատակիցներն ու բերման ենթարկել իրենց։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 24.03.2015թ. որոշման համաձայն՝ 2015թ. հունվարի 15-ին Ս.Բաբայանի կողմից ներկայացված 100 եվրոն և 350 ԱՄՆ դոլարն ու Գ. Փանոսյանի կողմից ներկայացված 55.500 ՀՀ դրամը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։
Որպես այլ փաստաթուղթ՝ ապացույց ճանաչված 15.03.2015թ. արձանագրությունների համաձայն՝ Ս.Բաբայանը 221.750 ՀՀ դրամով Գ.Փանոսյանից փորձել է գնել 350 ԱՄՆ դոլար և 100 եվրո, ու որ նրա կողմից ներկայացվել է 475.000 ՀՀ դրամ« 200 եվրո և 436 ԱՄՆ դոլար, իսկ Գ.Փանոսյանի կողմից՝ 55.500 ՀՀ դրամ։
Որպես այլ փաստաթուղթ՝ ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի 13.03.2015թ. թիվ 15-4-06/000538-15 գրության համաձայն՝ Ս.Բաբայանին արտարժույթի առուվաճառքի իրականացման լիցենզիա երբևէ չի տրամադրվել։

Դատարանի վերլուծություն.

Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրա-վական գնահատական, քրեական գործի` դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնա-հատվող ապացույցները՝ ամբաստանյալի և վկայի ցուցմունքներն ու մյուս ապացույցները, ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեա-կան գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջու-թյամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալը փորձել է առանց համապատասխան լիցենզիայի իրականացրել արտարժույթի առուվաճառք, այսինքն` կատարել է հանցագործություն` նա-խատեսված 34-188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է պատասխանատվության են-թարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգա-մանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա-մանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում, խոս-տովանել է կատարած հանցանքն ու անկեղծորեն զղջաց դրա համար։
Դատաքննությամբ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրաց-նող հանգամանքներ չարձանագրվեցին։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ելնելով գործի փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահո-գեբանական ու քրեաիրավական բնութագրից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականաց-ման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ սոցիա-լական արդարությունը վերականգնելու և ամբաստանյալի կողմից նոր հանցագործություն-ների կատարումը կանխելու համար նա պետք է դատապարտվի տուգանքի, նկատի ունե-նալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու և որ նշված պատիժը կարող է ապահովել պատժի նպատակները։
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների և առգրավված գումարների տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված 100 եվրոն՝ որպես եկամուտ, պետք է հանձնվի պետությանը, 350 ԱՄՆ դոլարը և 55.500 ՀՀ դրամը՝ վերադարձվեն վկա Գ.Փանոսյանին, առգրավված 475.000 (չորս հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը, 100 (մեկ հարյուր) եվրոն և 86 (ութսունվեց) ԱՄՆ դոլարը՝ վերադարձվի ամբաստանյալ Ս.Բա-բայանին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռա-նալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թող-նըվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ստեփան Կոլյայի Բաբայանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-188.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել 600.000 (վեց հարյուր հազար) դրամ տուգանքի։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 100 (մեկ հարյուր) եվրոն՝ որպես եկամուտ, հանձնել պետությանը, իսկ 350 (երեք հարյուր հիսուն) ԱՄՆ դոլարը և 55.500 ՀՀ դրամը վերադարձնել վկա Գևորգ Փանոսյանին։
Ամբաստանյալ Ս.Բաբայանից առգրավված 475.000 (չորս հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը, 100 (մեկ հարյուր) եվրոն և 86 (ութսունվեց) ԱՄՆ դոլարը վերադարձնել նրան՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Ս.Բաբայանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստո-րագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ