Գործ
ԵԿԴ/0096/01/15


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,10,, հուլիսի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ

Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի


Մասնակցությամբ`

Մեղադրող Ա. Հարությունյանի


դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանի` ծնված 24.12.1990թ.-ին, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, ՀՀ Պն 95532
զորամասի պայմանագրային զինծառայող, կոչումով` սերժանտ, նախկինում
դատապարտված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նարոք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.12.2014թ.-ի
դատավճռով ՀՀքրեական օրենսգրքին 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝
կալանքի՝ 3 ամիս ժամկետով, դատավճիռը կայացնելու պահին գտնվում է
պատժի կրման մեջ, հաշվառված` Ասկերանի շրջան գ.Իվանյան, բնակվում
է ք.Երևան ՀԱԹ Շերամի 15շենք, 46-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ
3 դրվագներով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 90201115 րեական գործով կատարված նախաքննությամբ հիմնավորվել և հաստատվել է հետևյալը։

Գործով մեղադրյալ Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանը 2010թ.-ից ծառայում է ՀՀ զինված ուժերում։ 2013թ. հուլիսի 13-ից՝ պայմանագրային հիմունքներով ծառայում է ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասում, որպես 4-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի, 3-րդ վաշտի, 2-րդ դասակի, 1-ին ջոկի դիպուկահար, կոչումով սերժանտ է։
ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի պայմանագրային զինծառայող, սերժանտ Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանը 08.12.2014թ.-ի ժամը 09։20-ից մինչև 08.12.2014թ.-ի ժամը 11։30-ը, 02.02.2015թ.-ի Ժամը 09։20-ից մինչև 02.02.2015թ.-ի 12։00-ը, 06.02.2015թ.-ի ժամը 15։00-ից մինչև 06.02.2015թ.-ի Ժամը 17։00-ը, 23.02.2015թ.-ի ժամը 09։20-ից մինչև 25.02.2015թ.-ի Ժամը 09։20-ը, 02.03.2015թ.-ի ժամը 09։20-ից մինչև 02.03.2015թ.-ի Ժամը 12։30-ը և 04.03.2015թ.-ի ժամը 09։20-ից մինչև 04.03.2015թ.-ի ժամը 14։10-ը՝ երեք ամսվա ընթացքում երեք և ավելի անգամ մեկ ժամից մինչև երեք օր տևողությամբ առանց հարգելի պատճառների ժամանակին ծառայության վայր չի ներկայացել։

Փաստի առթիվ 2015թ. փետրվարի 16-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90201115 քրեական գործը։

17.03.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԶՔԳՎ 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Թիվ 90204215 քրեական գործով կատարված նախաքննությամբ պարզվել և հիմնավորվել է հետևյալը.

Գործով մեղադրյալ Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանը 2013 թվականի սեպտեմբերի 19-ից պայմանագրային հիմունքներով ծառայում է ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասում։

2015 թվականի հունվարի 30-ից զբաղեցնում է ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 4-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի 3-րդ մոտոհրաձգային վաշտի 2-րդ մոտոհրաձգային դասակի 1-ին ջոկի դիպուկահարի պաշտոնը, կոչումով սերժանտ է։

ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 4-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի 3-րդ մոտոհրաձգային վաշտի 2-րդ մոտոհրաձգային դասակի 1-ին ջոկի դիպուկահար, կոչումով սերժանտ Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանը երեք ամսվա ընթացքում երեք և ավելի անգամ մեկ ժամից մինչև երեք օր տևողությամբ՝ 01.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 02.04.2015թ. ժամը 12։30-ը, 03.04.2015թ. Ժամը 09։20-ից մինչև 03.04.2015թ. ժամը 12։00-ը, 07.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 07.04.2015թ. ժամը 12։10-ը և 06.05.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 06.05.2015թ. ժամը 16։50-ը, առանց հարգելի պատճառների ժամանակին չի ներկայացել ծառայության։

Բացի այդ, Դավիթ Շահոյանը 09.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 15.04.2015թ. ժամը 16։05-ն առանց հարգելի պատճառների երեք օրից ավելի, բայց մեկ ամսից ոչ ավելի տևողությամբ ժամանակին չի ներկայացել ծառայության։

Փաստի առթիվ 2015թ. ապրիլի 09-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90204215 քրեական գործը։

29.05.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԶՔԳՎ 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել 2 դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Թիվ 90201115 Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 09.04.2015թ.-ին, իսկ թիվ 90204215 քրեական գործը՝ 11.06.2015թ.-ին։

25.06.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԿԴ/0150/01/15, 90204215 քրեական գործը թիվ ԵԿԴ/0096/01/15, 90201115 քրեական գործին մեկ վարույթում՝ ԵԿԴ/0096/01/15 համարի տակ միացնելու մասին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ունեցել է կենցաղային խնդիրներ, մասնավորապես, իր ծնողներին խնամքը դրված է իր վրա, իսկ աշխատավարձը չի բավականացրել այդ հոգսերը հոգալու համար, ուստի չի ներկայացրել ծառայության, այլ դրա փոխարեն զբաղվել է այլ աշխատանքով։ Նշել է, որ ծառայության ընթացքում բավականին լավ հարաբերությունների մեջ չի գտնվել հրամանատարության հետ, որպեսզի կարողանար արձակուրդ վերցնել և այլ աշխատանքով զբաղվեր, սակայն այդպես չի վարվել և որոշել է ծառայությունից դուրս չգալով հոգալ իր խնդիրները։ Իսկ ուշացումներով է գնացել ծառայության, քանի որ գիշերային աշխատանքից ուշ է վերադարձել տուն ու չի հասցրել գնալ ծառայության։
Ամբաստանյալը զղջալով կատարվածի մասին, դատարանին խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանի խոստովանական ցուցմունքներից, վերջինիս առաջադրված մեղադրանքները դատարանում հիմնավորվել են պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով։

Վկա Արտավազդ Գևորգյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ 95532 զորամասում։ Դավիթ Շահոյանի հետ գտնվել է ծառայողական հարաբերությունների մեջ, նրան բնութագրում է, որպես պարտաճանաչ և կարգապահ ծառայակցի։ Իր հիշելով 08.12.2014թ.-ին և մեկ, երկու անգամ Դավիթ Շահոյանը ծառայությանը ներկայացել է ուշացումով, որի մասին կազմել է զեկուցագիր և ներկայացվել վերադաս հրամանատարությանը։ Դավիթ Շահոյանը իր չներկայանալը պատճառաբանել է անձնական խնդիրներով՝ կապված ինչ-որ աղջկա և մեքենայի հետ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Հրայր Մաճկալյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ 95532 զորամասում։ Դավիթ Շահոյանին ճանաչում է համատեղ ծառայությունից, նրա հետ գտնվում է նորմալ, կանոնադրային փոխհարաբերությունների մեջ։ Դավիթ Շահոյանը մշտապես եղել է կարգապահ զինծառայող։ Սակայն, վերջին ժամանակաշրջանում նա մի քանի անգամ ուշացումով է ներկայացել ծառայության, որը պատճառաբանել է անձնական խնդիրներով։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Հայկ Խրիմյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ 95532 զորամասում։ Դավիթ Շահոյանին ճանաչում է համատեղ ծառայությունից, նրա հետ գտնվում է ընկերական, ծառայողական հարաբերությունների մեջ։ Նա մշտապես եղել է կարգապահ զինծառայող, սակայն մի քանի անգամ ուշացումով է ներկայացել ծառայության, որը պատճառաբանել է՝ մի դեպքում, որ իր անձնական մեքենան է այրվել, ինչի պատճառով ուշացել է ծառայությունից, իսկ մնացած դեպքերում ուշացել է, քանի որ ունեցել է այլ խնդիրներ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկաներ Արթուր Մնացականյանի և Գևորգ Մարդոյանի նույնաբովանդակ դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Դ.Շահոյանը կոնկրետ չի հիշում, սակայն մի քանի անգամ առանց հարգելի պատճառների ժամանակին ծառայության չի ներկայացել։ Վերջինիս անհարգելի բացակայությունների վերաբերյալ զեկուցագրեր են ներկայացվել վերադաս հրամանատարությանը։ Դ.Շահոյանը, որպես իր բացակայությունների պատճառ նշել է քնից ուշ արթնանալը։ Դ.Շահոյանը զորամասում խնդիրներ չի ունեցել, համածառայակիցների և սպայական անձնակազմի հետ գտնվել է ծառայողական, կանոնադրային փոխհարաբերությունների մեջ, նրան ոչ ոք չի ծեծել, չի վիրավորել և պատիվն ու արժանապատվությունը չի նվաստացրել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարակված, վկա՝ Կարեն Աթոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Դ.Շահոյանը 01.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 02.04.2015թ. ժամը 12։30-ը, 03.04.2015թ. Ժամը 09։20-ից մինչև 03.04.2015թ. ժամը 12։00-ը, 07.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 07.04.2015թ. ժամը 12։10-ը, 09.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 15.04.2015թ. ժամը 16։05-ն և 06.05.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 06.05.2015թ. ժամը 16։50-ը, առանց հարգելի պատճառների ժամանակին ծառայության չի ներկայացել։ Վերջինիս անհարգելի բացակայությունների վերաբերյալ զեկուցագրեր են ներկայացվել վերադաս հրամանատարությանը։ Դ.Շահոյանն իր անհարգելի բացակայությունների մասին զորամասի անձնակազմից որևէ մեկին չի զեկուցել և թույլտվություն չի խնդրել։ Որպես անհարգելի բացակայությունների պատճառ Դ.Շահոյանը նշել է քնից ուշ արթնանալը։ Վերջինս զորամասում խնդիրներ չի ունեցել, համածառայակիցների և սպայական անձնակազմի հետ գտնվել է ծառայողական կանոնադրային փոխհարաբերությունների մեջ, նրան ոչ ոք չի ծեծել, չի վիրավորել և պատիվն ու արժանապատվությունը չի նվաստացրել, ծառայությունից խուսափելու մտքեր Դավիթ Շահոյանը չի արտահայտել։

/տես` թիվ 90201115 քր. գործ, գ.թ. 36, դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարակված, վկա Կարեն Աթոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Դավիթ Շահոյանը 01.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 02.04.2015թ. ժամը 12։30-ը, 03.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 03.04.2015թ. ժամը 12։00-ը, 07.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 07.04.2015թ. ժամը 12։10-ը, 09.04.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 15.04.2015թ. ժամը 16։05-ն և 06.05.2015թ. ժամը 09։20-ից մինչև 06.05.2015թ. ժամը 16։50-ը, առանց հարգելի պատճառների ժամանակին ծառայության չի ներկայացել։ Դ.Շահոյանն իր անհարգելի բացակայությունների մասին զորամասի անձնակազմից որևէ մեկին չի զեկուցել և թույլտվություն չի խնդրել։ Փորձել է առանձնազրույցների արդյունքում պարզել Դ.Շահոյանի անհարգելի բացակայությունների պատճառը, սակայն վերջինս նշել է, որ ուշ է արթնանում քնից, իսկ այնուհետև զբաղվում է իր գործերով։ Պարզաբանել է նրան անհարգելի բացակայությունների հնարավոր հետևանքները, սակայն ապարդյուն։ Դ.Շահոյանը զորամասում խնդիրներ չի ունեցել, համածառայակիցների և սպայական անձնակազմի հետ գտնվել է ծառայողական կանոնադրային փոխհարաբերությունների մեջ, նրան ոչ ոք չի ծեծել, չի վիրավորել և պատիվն ու արժանապատվությունը չի նվաստացրել, ծառայությունից խուսափելու մտքեր Դավիթ Շահոյանը չի արտահայտել։

/տես` թիվ 90204215 քր. գործ, գ.թ. 94, դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերոգրյալներից, ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանի կողմից կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացուցների համակցությամբ.

որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով՝ ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի հրամանաատարին ուղղված 01.04.2015թ., 02.04.2015թ., 03.04.2015թ., 07.04.2015թ., 09.04.2015թ., 15.04.2015թ., 06.05.2015թ. զեկուցագրերվ, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի հրամանատարի թիվ 57, 58, 59, 60, 62, 67, 32, 80 հրամաններից քաղվածքներով, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասից ստացված տեղեկանքներով, ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնից ստացված թիվ 408, 413, 506, 510 հեռախոսագրերով, Դ.Շահոյանի՝ զինվորական ծառայություն անցնելու մասին պայմանագրով, ՀՀ ԶՈԻ ԳՇ պետի տեղակալի 26.11.2013թ. թիվ 2592 ա/վ և 16.02.2015թ. թիվ 496 հրամաններով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժնից 26.05.2015թ. ստացված գրությամբ։։

/տես`
թիվ 90204215 քր. գործ , գ.թ. 5, 6, 7, 8, 9, 10, 18, 43, 44, 87, 88, 11, 12, 13, 46, 72, 89, 97, 20, 21, 45, 121, 122, 122ա, 29, 30, 50, 51, 47, 49, 97,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես ապացույց ճանաչված և քրեական գործում առկա հրամանների քաղվածքներով, հեռախոսագրերով, տեղեկանքներով։

/տես` 90201115 քր. գործ գ.թ. 3-21, 37-38, 39, 44, 46-47, 50-61, 71-74, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հետազոտվել են նաև ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանի վերաբերյալ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և վերջինիս վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.12.2014թ.-ի դատավճիռը։

/տես` 90201115 քր. գործ, գ.թ. 99-108, դատական նիստի արձանագրությունը/

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանը կատարել է երեք դրվագներով հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որոնց կատարման համար վերջինս ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Դատարանը, որպես Դավիթ Շահոյանի անձը բնութագրող բացասական հանգամանք հաշվի է առնում ՀՀ ՊՆ 95532 4-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի հրամանատար Վ.Փայտյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Ս-տ Դավիթ Շահոյանը 13.07.2013թ.-ից պայմանագրային զինվորական ծառայության է անցել ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասում, որպես 4-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի 3-րդ մոտոհրաձգային վաշտի 2-րդ մոտոհրաձգային դասակի 1-ին ջոկի դիպուկահար։ Ս-տ Շահոյանը իրեն դրսևորել է, որպես անպարտաճանաչ և ոչ օրինակելի զինծառայող։ Բնավորությամբ անկայուն է։ Նախկինում ունեցել է կարգապահական տույժեր։ 1 նախազգուշացում ոչ լրիվ համապատասխանության մասին` հրաման Ն85 առ 20.02.2015թ.»։

/տես` գ.թ. 72, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, որպես Դավիթ Շահոյանի անձը բնութագրող բացասական հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նարոք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.12.2014թ.-ի դատավճռով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքին 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ կալանքի 3 ամիս ժամկետով։ Սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալը գտնվում է քրեակատարողական հիմնարկում՝ այդ դատավճռով նշանակված պատժի կրման մեջ։

/տես` քր. գործ, 90201115 գ.թ. 36, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում կատարած հանցանքի վերաբերյալ խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, դատարանում կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածների համաձայն՝ ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը՝ այն որ ամբաստանյալը ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տվյալներով անցնում է որպես նախկինում մեկ անգամ` դատապարված, դատվածությունը չմարված անձ։

/տես` քր. գործ, գ.թ. 36, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման ձևով, որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։

Ինչպես նշվեց սույն դատավճռում, ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանի արարքում որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ըստ էության ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածով, համաձայն որի`

«Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից»։

Այս առումով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանի արարքում որպես ծանրացուցիչ հանգամանք առկա է հանցանքների կատարման ռեցիդիվը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ դատարանը նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակի ոչ պակաս քան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ժամկետի կեսը` այն է 1 /մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը։

Բացի այդ, դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով, այն է`

«Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը»։

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նարոք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.12.2014թ.-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 3 /երեք/ ամիս կալանքի դատապարտվելուց հետո, ամբաստանյալն իր նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կրել, կատարել է նոր հանցագործություն, ուստի սույն դատավճռով նշանակվելիք պատժին պետք է մասնակջորեն գումարել 27.12.2014թ.-ի ԵԿԴ/0222/01/14 դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։

Ինչպես արդեն նշվեց, Դավիթ Շահոյանը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նարոք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.12.2014թ.-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է կալանքի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբն է 07.05.2015թ-ը։ Փաստորեն, նա ենթակա է ազատման պատժից 2015թ.-ի օգոստոսի 07-ին, այսինքն, մինչև սույն գործով կայացվելիք դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Շահոյանը ներկայումս հանդիսանում է դատապարտյալ և նրա նկատմամբ որևէ խափանման միջոց նախաքննական մարմնի կողմից ընտրված չէ։

Տվյալ հանգամանքից ելնելով, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է ընտրվի կալանավորումը, քանի ամբաստանյալ Շահոյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու պայմաններում և հաշվի առնելով այն, որ նա Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նարոք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.12.2014թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի ժամկետը լրանալուց հետո պետք է ազատ արձակվի՝ բարձր է հավանականությունը, որ հայտնվելով ազատության մեջ նա կխուսափ այս դատավճռով նշանակված պատժից և դրանով իսկ կխոչընդոտի դատավճռի կատարմանը։

Լուծելով իրեղեն ապացույցների հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով, դատարանը գտնում է, որ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը` պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։

4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանին մեղավոր ճանաչել երեք դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ /դրվագներ 1.2.3/։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դրվագներ 1.2.3/, Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանի նկատմամբ յուրաքանչյուր դրվագի համար պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հանցանքների համակցությամբ` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դրվագ 1/ նշանակված պատժին` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դրվագ 2/ և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դրվագ 3/ նշանակված պատիժներից մասնակիորեն գումարել 1 /մեկ/ ական ամիս ժամկետով ազատազրկում և Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ և 68-րդ հոդվածների կարգով, դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.12.2014թ.-ի ԵԿԴ/0222/01/14 դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` 27 /քսանյոթ/ օրից` 15 /տասնհինգ/ օրը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 2 /երկու/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով։

Դավիթ Վլադիմիրի Շահոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը՝ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. հուլիսի 10-ից։

Գործով այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն