գործ ԵԿԴ/0095/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ալբերտ Աբրահամյանի


պաշտպան` Գեորգի Մելիքյանի

2016 թվականի փետրվարի 15-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Արթուր Մերուժանի Հակոբյանի` ծնված 04.08.1985 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չդատված, չի աշխատել, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մայիսի 9-ի փողոցի 50-րդ տանը, կալանքի տակ է 2015 թվականի մարտի 07-ից։

Արթուր Մերուժանի Հակոբյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
2009 թվականի փետրվարի 23-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արթուր Մերուժանի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
2015 թվականի մարտի 10-ին Արթուր Մերուժանի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերահաստատվել է։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի փետրվարի 15-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ավագ քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել Է.Բաբայանի կողմից կեղծ թղթադրամ պահելու, իրացնելու և իրացնելու փորձ կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին և 34-202-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 59101209 քրեական գործը հարուցելու մասին։
2009 թվականի փետրվարի 18-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209 քրեական գործով Էրիկ Բաբայանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
2009 թվականի փետրվարի 23-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209 քրեական գործով մեղադրյալ Արթուր Մերուժանի Հակոբյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
2009 թվականի փետրվարի 23-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Արթուր Մերուժանի Հակոբյանի նկատմամբ երկու ամիս ժամանակով կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին և նույն օրը դատարանի կողմից բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը։
2009 թվականի փետրվարի 24-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209 քրեական գործով մեղադրյալ Արթուր Մերուժանի Հակոբյանի /գրանցված է ք.Երևան, Մայիսի 9 փող. 50 տուն/ սեփականության /կամ համասեփականության/ իրավունքով պատկանող ամբողջ գույքի վրա կալանք դնելու մասին։
2009 թվականի մարտի 04-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209 քրեական գործով ընդհանուր թվով 29 հատ 1000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով Թ 03614923 միևնույն համարի թղթադրամները իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
2009 թվականի ապրիլի 06-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209 քրեական գործով Արթուր Մերուժանի Հակոբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու վերաբերյալ մասը պատճենահանմամբ անջատելու առանձին վարույթում և թիվ 59101209/1 քրեական գործի համարը շնորհելու մասին։
2009 թվականի ապրիլի 07-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209 քրեական գործով Էրիկ Բաբայանին առաջադրված մեղադրանքը լրացնելու և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
2009 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության ավագ քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209/1 քրեական գործի վարույթը կասեցնելու` մեղադրյալ Արթուր Մերուժանի Հակոբյանի կողմից քննությունից թաքնվելու պատճառաբանությամբ։
2015 թվականի մարտի 07-ի հետախուզվողի ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանագրության համաձայն` ՌԴ Մոսկվա քաղաք գործուղման մեկնած, օպերատիվ խմբին ինքնակամ ներկայացել և 07.03.2015 թվականին ժամը 20։25-ին Մոսկվա-Երևան թիվ 1862 չվերթով ՀՀ է տեղափոխվել 27.02.2009 թվականից ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հետախուզման մեջ գտնվող Արթուր Մերուժանի Հակոբյանը։
2015 թվականի մարտի 09-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ս.Սամվելյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209/1 քրեական գործի վարույթը վերսկսելու մասին։
2009 թվականի փետրվարի 23-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Խ.Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209 քրեական գործով Արթուր Մերուժանի Հակոբյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2009 թվականի փետրվարի 14-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի իրենց տան մոտ, իրացման վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով իր հարևան Էրիկ Բաբայնի հետ, վերջինիս իրացման նպատակով տվել է իր համար ակնհայտ կեղծ 43 հատ 1000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով Թ 03614923 միևնույն համարի թղթադրամներ` իրացումից հետո Է.Բաբայանին 10.000 ՀՀ դրամ տալու պայմանով։ Նույն օրը Է.Բաբայանի կողմից կեղծ փողերի մի մասի իրացումից հետո վերջինիցս ստացել է արդեն փոխանակված 10.000 ՀՀ դրամ։ Այսպիսով Արթուր Հակոբյանը իրացման նպատակով պահել, ապա նաև նախնական համաձայնության գալով Էրիկ Բաբայանի հետ իրացրել է 43 հատ 1000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով կեղծ թղթադրամեր։
2015 թվականի մարտի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ս.Սամվելյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մեղադրյալ Արթուր Հակոբյանի ներկայությամբ կրկնակի քննարկելու վերջինի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորման հարցը և նույն օրը դատարանի կողմից որոշում է կայացվել` համաձայն որի մեղադրյալ Արթուր Հակոբյանի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրված` կալանավորումը վերահաստատելու մասին։
2015 թվականի մարտի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ս.Սամվելյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209/1 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 2009 թվականի մարտի 9-ին և մայիսի 19-ին «ԱրմենՏել», 2009 թվականի մարտի 3-ի և մայիսի 2-ին «Ղ-Տելեկոմ» փակ բաժնետիրական ընկերություններից ստացված հեռախոսահամարների վերծանումները ապացույց ճանաչելու մասին։
2015 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ս.Սամվելյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 59101209/1 քրեական գործից մեղադրյալ Արթուր Հակոբյանի վերաբերյալ գործի մասը անջատելու և անջատված մասին թիվ 59100615 համարը շնորհելու մասին, քանի որ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են մեղադրյալ Արթուր Հակոբյանի կողմից կեղծ 43 հատ 1.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով «Թ03614923» միևնույն համարի թղթադրամներն իր մոտ պահելու և դրանք իրացնելու մասով մեղադրական եզրակացություն կազմելու համար, իսկ կեղծ 43 հատ 1.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով «Թ03614923» միևնույն սերիա համարի թղթադրամները պատրաստված անհայտ անձի մասով անհրաժեշտ է քրեական գործի նախաքննությունը շարունակել։
2015 թվականի ապրիլի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Ամբաստանյալ` Արթուր Մերուժանի Հակոբյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց։ Ամբաստանյալ Արթուր Մերուժանի Հակոբյանը նախաքննության ընթացքում նույնպես հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։

Վկա Անուշ Հայրապետյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել երեք կամ չորս տարի առաջ։ Ինքը Հայաստանի Հանրապետության յոթ աղբյուրների մոտ, երեկոյան ժամը 21։00-ի սահմաններում իրեն է մոտեցել երիտասարդ` նիհար, 21 տարեկանի կարգի մի տղա և իրենից ուզել է 150 ՀՀ դրամի արևածաղիկ և ինքը արևածաղիկը լցրել է թղթե տոպրակի մեջ և տվել է այդ տղային։ Այդ տղան արևածաղիկը վերցնելով իրեն է տվել 1000 ՀՀ դրամ գումար` ծալված վիճակում ու ինքը նրան տվելը մանրը։ Մանրը վերցնելով այդ երիտասարդը արագ հեռացել է։ Ինքը իր ձեռքում շոշափելով տրված թղթադրամը հասկացել է, որ կեղծ և պահելով լույսի տակ տեսել է, որ կեղծ է։ Հետագայում իր հետևից են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն տարել են, քանի այդ տղան ներքևի հատվածում նույնպես փորձել է իրացնել կեղծ թղթադրամ, սակայն բռնվել է։ Իրենց տարել են ոստիկանության բաժին` կատարել է առերեսումներ, հարցաքննություններ։ Իր հիշել իրեն գումար տվողը դատ ամբաստանյալը չի եղել։ Իրեն գումար տվող տղային ցույց են տվել սովետաշենի բաժնում ու ամբաստանյալը այդ տղան չի եղել։ Ինքը այս նույն գործի վերաբերյալ նույն դատարանում երկու անգամ մասնակցել է դատական նիստի մեկ այլ դատավորի վարույթում գտնվող և այդ դատական նիստերի ժամանակ տեսել և ճանաչել է իրեն գումար տվող տղային։
Վկա Անահիտ Եղիազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը հրապարակում զբաղվել է առևտրով։ Չի հիշում իրեն մոտեցող անձնավորությանը։ Իրեն մոտեցել է մի տղա և ցանկացել է գնել խաղալիք ու գումարը իրեն տալով ինքը ասել է, որ դա կեղծ է և այդ պահին նրան են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներ։ Ինքը ճանաչում է նաև Անուշին, նա նույնպես զբաղվել է առևտրով և այդ դեպքի առթիվ նա նույնպես նույն օրը ոստիկանությունում ցուցմունք է տվել։ Աբաստանյալը իրեն անծանոթ է և դեպքից շատ ժամանակ է անցել։
Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է վկա Անահիտ Բարտալյանի կողմից 2009 թվականի փետրվարի 17-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ շուրջ երեք տարի աշխատում է Արշակունյաց 53ա հասցեում գտնվող «Վագա-Ֆարմ» ՍՊԸ-ին պատկանող դեղատանը։ Աշխաում է հերթափոխով` իր հետ միասին աշխատում է Մկրտչյան Լուսինեն։ 2009 թվականի փետրվարի 14-ին, երեկոյան ստույգ ժամը չի հիշում իրենց դեղատուն է մտել մի երիտասարդ տղա և մտնելով իրեն և Լուսինեին խնդրել է խոշորացնել իր մոտ եղած կոպեկները։ Նա ասել է, որ կոպեկները 4000 դրամի է և ինքը առաջարկել է ավելացնի 1000 դրամ կլոր 5000 դրամ վերադարձնելու նպատակով, որից հետո այդ տղան կոպեկներին ավելացրել է ևս 1000 դրամ։ Ստանալով գումարը ինքը այդ փոխանցել է Լուսինեյին։ Շնորհակալութուն հայտնելով նա հեռացել է։ Հերթափոխն ավարտելուց հետո տուն է գնացել, սակայն առավոտյան իրեն կանչել է տնօրենը և հայտնել է, որ վերահաշվարկ կատարելուց կեղծ 1000 դրամ է հայտնաբերվել, բացի այդ այնտեղ են եղել նաև ոստիկանության աշխատակիցներ որոնք ասել են, որ իրենց կողմից ձերբակալած մի տղա խոստովանել է, որ երեկ իրենց դեղատանը տվել է մեկ հատ կեղծ 1000 դրամ 4000 դրամ կոպեկի հետ։ Ինքը և Լուսինեն հիշել են և ներկայացրել են ողջ եղելությունը։ Տեղում զննելով տեսել են այդ կեղծ թղթադրամը, որի համարն է եղել Թ03614923։ Նշված թղթադրամը տնօրենը ներկայացրել է ոստիկանություն և հայտարարություն է տվել։ Հայտնեց, որ իրեն կեղծ փող տված երիտասարդի արտաքինը իր մոտ չի տպավորվել և չի կարող ճանաչել, սակայն վստահ է, որ դա նույն երիտասարդն է ով բռնվել է ոստիկանների կողմից, քանի որ այլ անձ չէր կարող մանրամասն նկարագրել վերը նշված դեպքը։
Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է վկա Լուսինե Մկրտչյանի կողմից 2009 թվականի փետրվարի 17-ին տրված ցուցմունքը այն մասին, որ 2009 թվականի փետրվարից աշխատում է Արշակունյաց 53ա հասցեում գտնվող Վագա Ֆարմ ՍՊԸ-ին պատկանող դեղատանը։ Աշխատում է հերթափոխով իր հետ միասին աշխատում է Բարտալյան Անահիտը։ 2009 թվականի փետրվարի 14-ին երեկոյան ստույգ ժամը չի հիշում իրենց դեղատուն է մտել մի երիտասարդ տղա և մոտենալով իրեն և Անահատին խնդրել է խոշորացնել իր մոտ եղած մանրադրամը։ Նա ասել է, որ մանրադրամը 4000 դրամի է և Անահիտը առաջարկել է ևս 1000 դրամ կլոր 5000 դրամ վերադարձնելու նպատակով։ Որից հետո այդ տղան մանրադրամներին ավելացրել է ևս մեկ 1000 դրամանոց թղթադրամ։ Ինքը կասայից հանել է 5000 դրամ և Անահիտի միջոցով փոխանցել է այդ տղային։ Շնորհակալություն հայտնելով հեռացել է հերթափոխն ավարտելուց հետո տուն է գնացել։ Սակայն առավոտյան իրեն կանչել է տնօրենը և հայտնել է, որ վերահաշվարկ կատարելուց կեղծ 1000 դրամանոց է հայտնաբերել։ Բացի այդ այնտեղ են գտնվել նաև ոստիկանության աշխատակիցները, որոնք ասել են, որ իրենց կողմից ձերբակալված մի տղա խոստովանել է, որ երեկ իրենց դեղատանը տվել է մեկ հատ կեղծ 1000 դրամանոց 4000 դրամ մանրադրամի հետ։ Ինքը և Անահիտը հիշել և ներկայացրել են ողջ եղելությունը։ Տեղում տեսնելով զննել են և տեսել են կեղծ թղթադրամ, որի համարները են եղել Թ03614923։ Նշված թղթադրամը տնօրենը ներկայացրել է ոստիկանություն և հայտարարություն է տվել։ Կեղծ փողը իրենց տված երիտասարդի արտաքինը չի տպավորվել և չի կարող ճանաչել։ Սակայն վստահ է, որ դա նույն երիտասարդն է, որը բռնվել է ոտիկանների կողմից, քանի որ այլ անձ չի կարող մանրամասն նկարագրել վերը նշված դեպքը։
Դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանը նախաքննության ընթացքում` 2009 թվականի փետրվարի 15-ին որպես կասկածյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է թոշակառու, սրտի անբավարարությամբ տառապող պապիկի, 2-րդ կարգի հաշմանդամ մոր /հոգեկան հիվանդ/ և եղբոր հետ, որը ծառայում է ՀՀ բանակում։ Սովորել է թիվ 74 դպրոցում և ավարտել է այն հարվածային առաջադիմությամբ։ Ֆիզիկապես և հոգեպես առողջ է, նարկոլոգիական և հոգեբուժական դիսպանսերներում հաշվառման մեջ չի գտնվում և չի գտնվել։ 2006-2008թթ. ծառայել է ՀՀ բանակում, նախկինում դատապարտված չի եղել։ Կասկածանքի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ երեկ ժամը 15-ի սահմաններում իրենց տան դիմացի մայթի կողքի տան բնակիչ Արթուրը, որը 23 տարեկան է, ամուսնացած է բնակվում է կնոջ, քրոջ և ծնողների հետ` իրեն բակում տեսնելով ասել է մի գործ կա երեկոյան կհանդիպեն կասի։ Ինքը մինչ այդ նրան ասել է, որ աշխատանք է փնտրում ընտանիքի հոգսը հոգալու համար և հավանաբար աշխատանքի տեղ է գտել իր համար։ Երեկոյան ժամը 19-ի սահմաններում ինքը Արթուրին հանդիպել է իրենց բակում և նա իրեն ասել է, որ իր մոտ կա 43 հազար դրամ կեղծ և ասել է կցանկանա 1000 դրամանոցը փոխարինել իսկական ՀՀ դրամի և դրանից իր շահույթը կկազմի 10000 հազար դրամ և ինքը ներքին վատ կանխազգացումով, որ դա օրենքին դեմ է բայց ֆինանսական պայմանները չներելով և դրա համար գնացել է այդ քային, բայց շատ զղջալով, քանի որ սխալ քայլ է արել։ Դրանից հետո ինքը Արթուրից վերցրել է 43 հատ կեղծ հազար դրամանոց և մոտ հինգ րոպե հետ գնացել է դրանք իրացնելու։ Մայիսի 9 և Չեխով փողոցների խաչմերուկում նստել է 41 երթուղային տաքսին, որից իջել է ծերեթելի փողոցի խաչմերուկում։ Վարորդին վճարել է կեղծ 1000 դրամանոցով և ստացել է 900 դրամ մանր և այնտեղից ուղևորվել է 3-րդ մասի հրապարակ, այդ վարորդին ևս տվել է կեղծ 1000 դրամանոց և ստացել է 900 դրամ մանր։ Այնուհետև մոտեցել է Մանանդյան փողոցի մոտ գտնվող Գրիոն էլեկտրոնիկայի խանութի կողքի կրպակին և մոտ 45 տարեկան տղամարդ վաճառողին տալով մեկ հատ կեղծ 1000 դրամանոց խնդրել է փոխանակել 2 հատ հինգհարյուր հետ, որը նա արել է որևէ բան կասկածելով։ Այնուհետև գնացել է 3-րդ մասի հրապարակի մոտ` Վան գաստրոնոմի մոտ գտնվող բանան վաճառող մի տղայի մոտ և տալով 5 հատ կողծ հազար դրամանող խնդրել է իրեն տալ 5-հազար դրամ, որը նա առանց կասկածելու արել է։ Այնտեղից չի հիշում 44 կամ 48 համարի երթոըժւղային տաքսիով որը սպիտակ գույնի է եղել ինքը գնացել է Արշակունյաց պողոտա` դեպի կրկես տանող ճանապարհը, իչել է կինոհայրենիքի դիմացի խաչմերուկի դեղադան մոտ և վարորդին նորից վճարել է կեղծ 1000 դրամանոց և ստացել է 900 դրամ մանր։ Այնուհետև մտել է կանգառի մոտի դեղատուն տալով 4000 դրամի մանր կոպեկներ և 1 հատ կեղծ հազար դրամանոց խնդրել է իրեն տալ 5000 հազար դրամանոց։ Դեղատանը աշխատել են երկու հոգի երիտասարդ աղջիկներ որոնցից մեկը տվել է իրեն 5000 հազար դրամը։ Այնուհետև ինքը զանգահարել է Արթուրին 099-73-77-76 համարով, պայմանավորվել են հանդիպել 3-րդ մասի հրապարակում, որ նա փող տա, այնտեղ ուղևորվել է 214 կամ 42 համարի երթուղային տաքսիյով և նրան տալով 1 հատ կեղծ 1000 դրամանոց ստացել է 900 դրամի մանր։ 3-րդ մասի հրապարակում հանդիպել է Արթուրին սրճարանի մոտ և տվել է իսկական 2 հատ 5000 հազար դրամանոց։ Այնտեղ Արթուրին ասել է, որ տուն է գնում և առաջարկել է հետ տալ մնացած կեղծ փողերը, սակայն նա ասել է, որ դժվար չէ 2 ժամվա մեջ կուզենա կվերջացնի ինքը ասել է, որ չի կարա այդքան ուշ տուն գնալ` կանհանգստանան։ Նա ասել է, որ նա հիմա տեղ է գնում, որ հետ գա կզանգի իրեն, որ տեսնվեն, գումարը կեղծ փողերում փոխած իսկականով։ Հետո գնացել է նստել է երթուղային գազել և իջնելով տվել է կեղծ 1000 դրամանոց և ստասել է 900 դրամ մանր։ Այնտեղից ոտքով դեպի Ռոսիա կինոթատրոն տանող ճանապարհով գնացել է Հանրապետության Հրապարակ և մտածելով, որ հարմար տեղ գտնի փողը փոխելու, բայց չի կարողացել անել։ Հրապարակի շատրվանների մոտ արևածաղիկ վաճառող մի սև շորերով 55-60 տարեկան կնոջ տվել է կեղծ հազար դրամանոց որպեսզի 2 բաժակ արևածաղիկ գնի, սակայն այդ կինը նայելով փողին ասել է, որ դա կեղծ է և հարցրել է, որ դա իրեն որտեղից ասել է, որ երևի խանութում են տվել և ինքը վերցրել էկեղծ փողը և ցանկացել է գնալ տուն հասկանալով, որ սխալ բան է անում ու կբռնվի, սակայն այդ ժամանակ իրեն է մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներ և կասկածելով կեղծ փող իրացնելու մեջ բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնի բաժին։ Այնտեղ ընթերականների ներկայությամբ իրեն անձնական զննության ենթարկելու և բաջկոնի ձախ ծոցագրպանից հայտնաբերել են 27 հատ կեղծ հազար դրամանոց թղթադրամներ, որոնք բոլորը նույն համարի են եղել` 03614923։ Ինքը հայտնել է, որ դրանք կեղծ են և դրանք իրեն տվել էր Արթուրը։ Այդ մասին կազմվել է արձանագրություն, որը բոլոր մասնակիցները ստորագրել են։ Ինքը ուշադրություն չի դարձրել և չի կարող նկարագրել այն վարորդներին ում իրացրել է կեղծ 1000 դրամանոցներ։ Արթուրի վերաբերյալ այլ տվյալներ չգիտի և նա իրեն չի ասել որտեղից է ձեռք բերել այդ կեղծ փողերը։ Նախկինում Արթուրի հետ կամ այլ անձի հետ նման գործ չի արել դա առաջին անգամն է եղել։ Ինքը կատարվածի համար զղջում է, դա կատարել է ծանր սոցալական վիճակից ելնելով, խնդրում է մեղմ վերաբերվել։
Դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանը 2009 թվականի փետրվարի 18-ին որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում զղջում է արածի համար և մեղադրանքի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ 2009թ. փետրվարի 14-ին իրենց հարևան Արթուր Հակոբյանից իրացման նպատակով վերցրել է 43 հատ թ03614923 համարի կեղծ 1000 դրամանոցներ, որի մասին իրեն ասել է նաև Արթուրը։ Ստացված 43 հատ կեղծ 1000 դրամանոցներից մի քանիսը ինքը վճարելով որպես ուղևվարձ տվել է թիվ 41, 42, 44 կամ 48, 8 համարի եթուղային տաքսիների վարորդներին և ստացել է 900 դրամ մանր, մեկ հատ կեղծ 1000 դրամանոց 4000 հազար դրամ մանրադրամի հետ տվել է Արշակունյաց 53 ա հասցեում կանգառի մոտ գտնվող դեղատան աշխատող երկու աղջիկների և ստացել է 5000 դրամ։ 5 հատ կեղծ հազար դրամանոց տվել է 3-րդ մասում գտնվող մի բանան վաճառող տղայի և ստացել է 5000 հազար դրամ։ Նույն օրը Հանրապետության Հրապարակում մի կնոջ տվել է 1000 դրամանոց արևածաղիկ գնելու համար սակայն նա տեսել է, որ փողը կեղծ է և վերադարձրել է իրեն։ Դրանից բացի կեղծ հազար դրամանոց է տվել Օրիոն խանութի կողքին գտնվող կրպակում և ստացել է 2 հատ 500 դրամ։ Ճանաչման ժամանակ ճանաչող անձը այն մարդը չի, որին ինքը տվել է 1000 դրամ։ Այդ տղամարդը մի տեսակ այդ մարդը մի տեսակ քառակուսի դեմք է ունեցել, մոտ 45 տարեկան է եղել, կարճահասակ միչինբ կազմվածքով։ Նրան տեսնելու դեպքում ինքը կարող է ճանաչել։ Նշում է, որ նրա մազերը ալեխառն են եղել սև և սպիտակի մեջ։ Ինչ վերաբերվում է մի կնոջից ևս 150 դրամի արևածաղիկ առնելու ապա ինքը նման բան չի արել։ Նորից նշում է , որ իր արածի համար զղջում է խնդրում է մեղմ վերաբերվել, նկատի ունենալով, որ հիվանդ ու ծեր պապիկը 2-րդ կարգի հաշմանդամ մայրը իր խնամքի կարիքը ունեն։
Դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանը 2015 թվականի մարտի 19-ին որպես դատապարտյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը հանցագործություն կատարելու համար դատապարտվել է ու կրել է իր պատիժը, ներկայում հիմք ընդունեն նախկինում տված ցուցմունքները, որոնք ինքը պնդում է իսկ ներկայում մեկ խնդրանք ունի` եթե հարց լիլին Արթուրի հետ առերեսվելու ապա խնդրում է այն չկատարել, քանի որ իրենք մեծացել են մի բակում, ընկերություն են արել և այդ դեպքից անցել է 5 տարի իրենք ավելի են հասունացել ընտանիք են կազմել և ներկայում չի կարող նստել Արթուրի դիմաց և ցուցմունք տալ, որ նա իրեն կեղծ թղթադրամներ է տվել որպեսզի ինքը իրացնի դրանք և ստացված իսկական գումարները կիսվել են։ Չի ցանկանում ավելորդ խնդիրներ ունենալ ներկայում և ներկայում օգտվելով իր իրավունքներից հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
2009 թվականի փետրվարի 18-ի անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` կասկածյալ Էրիկ Բաբայանը նախազգուշացված լինելով ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու, ակնհայտ սուտ ցուցմունքներ տալու համար սահմանված պատասխանատվության, ինչպես նաև իր, ամուսնու և մերձավոր ազգականների դեմ չվկայելու իր իրավունքների մասին` հայտնել է, որ ճանաչել է իրեն ներկայացված լուսանկարներից երրորդում 3 համարի տակ փակցված լուսանկարում պատկերված անձին։ Դա իրենց հարևան Արթուրն է, որն իրեն է տվել կեղծ 43 հատ 1000 դրամանոց թղթադրամներ` 14.02.2004թ. նրան ճանաչել է դեմքից, դիմագծերից, արտաքինից, տարիքը ավելի երիտասարդ է այդ լուսանկարում քան նա հիմա իրականում է։
Դատատեխնիկական և քիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 379 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Թ03614923 սերիա-համարի 29 հատ 1.000 դրամ անվանական արժեքով հայկական թղթադրամները կեղծ են և պատրաստված են համակարգչային շիթային գունավոր բազմացնող սարքի միջոցով։ Համեմատելով ՓՔՎ-ի կեղծ թղթադրամները քարտադարանի հետ, պարզվել է, որ Թ03614923 սերիա-համարի 1.000 դրամ անվանական արժեքով կեղծ ՀՀ թղթադրամներ նախկինում չեն ներկայացվել։ Ներկայացված թղթադրամների պատրաստման ընթացքում օգտագործվել են համակարգչային շիթային գունավոր բազմացնող տպիչ սարքում օգտագործվող ներկանյութ, ինչպես նաև թուղթ, որը չունի հատուկ պաշտպանական միջոցներ, բացակայում են թղթի հատուկ լուսարձակումը և ջրանիշը, այսինքն օգտագործված թուղթը չի համապատասխանում իսկական թղթադրամների պատրաստման ընթացքում օգտագործվող թղթին։
2015 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված` դեպքի ժամանակ Արթուր Հակոբյանի կողմից շահագործված 099-73-77-76 հեռախոսահամարի և Էրիկ Բաբայանի կողմից շահագործված 093-38-00-21 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումների զննությամբ պարզվել է, որ Արթուր Հակոբյանը և Էրիկ Բաբայանը կեղծ թղթադրամների իրացման դեպքի ժամանակահատվածում գտնվել են հեռախոսակապի մեջ։
2015 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատական նիստի ձայնագրառման լազերային սկավառակի։
Էրիկ Բաբայանին ոստիկանության բաժնում անձնական զննության ենթարկելու մասին արձանագրության համաձայն` Էրիկ Բաբայանի բաճկոնի ձախ ծոցագրպանից հայտնաբերվել և առգրավվել են 27 հատ 1.000 դրամ անվանական արժեքով Թ03614923 միևնույն սերիա համար թղթադրամներ, որոնց վերաբերյալ վերջինը հայտարարել է, որ դրանք տվել է հարևան Արթուրն ու որ դրանք կեղծ են։
Թիվ 59101209 քրեական գործով 2009 թվականի մարտի 4-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռով ոչնչացված թվով 29 հատ կեղծ 1.000 անվանական արժեքով, Թ03614923 սերիա համարի թղթադրամները։
Համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի Արթուր Մերուժանի Հակոբյանը նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարությունը որոշելու հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ գործով իր 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ։ Մասնավորապես` իրացնելով օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու իր սահմանադրական գործառույթը` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հիշատակված դատական ակտում նախադեպային նշանակության իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել առ այն, որ. «(...) Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում։
(...) Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով։ Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում (...)։

Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (...)»։
Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն ամբաստանյալ Արթուր Հակոբյանի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ նա է կատարել իրեն վերագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարքը այն է, որ նա 2009 թվականի փետրվարի 14-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի իրենց տան մոտ, իրացման վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով իր հարևան Էրիկ Բաբայնի հետ, վերջինիս իրացման նպատակով տվել է իր համար ակնհայտ կեղծ 43 հատ 1000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով Թ 03614923 միևնույն համարի թղթադրամներ` իրացումից հետո Է.Բաբայանին 10.000 ՀՀ դրամ տալու պայմանով։ Նույն օրը Է.Բաբայանի կողմից կեղծ փողերի մի մասի իրացումից հետո վերջինիցս ստացել է արդեն փոխանակված 10.000 ՀՀ դրամ։ Այսպիսով Արթուր Հակոբյանը իրացման նպատակով պահել, ապա նաև նախնական համաձայնության գալով Էրիկ Բաբայանի հետ իրացրել է 43 հատ 1000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով կեղծ թղթադրամեր։
Նշված տվյալները վերլուծելու և համադրելու, ինչպես նաև պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում չփարատված բոլոր կասկածները հօգուտ ամբաստանյալի մեկնաբանելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, վերը նշվածներում առկա չէ փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջություն, որով կհաստատվեր, որ ամբաստանյալ Արթուր Հակոբյանը 2009 թվականի փետրվարի 14-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի իրենց տան մոտ, իրացման վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով իր հարևան Էրիկ Բաբայնի հետ, վերջինիս իրացման նպատակով տվել է իր համար ակնհայտ կեղծ 43 հատ 1000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով Թ03614923 միևնույն համարի թղթադրամներ` իրացումից հետո Է.Բաբայանին 10.000 ՀՀ դրամ տալու պայմանով։ Նույն օրը Է.Բաբայանի կողմից կեղծ փողերի մի մասի իրացումից հետո վերջինիցս ստացել է արդեն փոխանակված 10.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպես.
Վերլուծելով քրեական գործի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, դրանք գնահատելով համակցության մեջ, դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ ամբաստանյալ Արթուր Հակոբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու հանգամանքը չի կարող հիմնավորված համարվել միայն դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով, դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանի կողմից լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, թիվ 59101209 քրեական գործով 2009 թվականի մարտի 4-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռով ոչնչացված թվով 29 հատ կեղծ 1.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով, Թ03614923 սերիա համարի թղթադրամներով, դատատեխնիկական և քիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 379 եզրակացությունով, 2015 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված` դեպքի ժամանակ Արթուր Հակոբյանի կողմից շահագործված 099-73-77-76 հեռախոսահամարի և Էրիկ Բաբայանի կողմից շահագործված 093-38-00-21 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումներով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատական նիստի ձայնագրառման լազերային սկավառակով և Էրիկ Բաբայանին ոստիկանության բաժնում անձնական զննության ենթարկելու մասին արձանագրությունով։

Նման պայմաններում Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն անդրադառնալ այն ապացույցներին, որոնք վերաբերում են նախաքննական մարմնի կողմից Արթուր Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքին, այն է` Արթուր Հակոբյանը նախնական համաձայնության գալով Էրիկ Բաբայնի հետ, վերջինի իրացման նպատակով ակնհայտ կեղծ 43 հատ 1000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով Թ03614923 միևնույն համարի թղթադրամներ տալու գործողություններին.
-1-
Դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում զղջում է արածի համար և մեղադրանքի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ 2009թ. փետրվարի 14-ին իրենց հարևան Արթուր Հակոբյանից իրացման նպատակով վերցրել է 43 հատ թ03614923 համարի կեղծ 1000 դրամանոցներ։ Ստացված 43 հատ կեղծ 1000 դրամանոցներից մի քանիսը ինքը վճարելով որպես ուղևվարձ տվել է թիվ 41, 42, 44 կամ 48, 8 համարի եթուղային տաքսիների վարորդներին և ստացել է 900 դրամ մանր, մեկ հատ կեղծ 1000 դրամանոց 4000 հազար դրամ մանրադրամի հետ տվել է Արշակունյաց 53 ա հասցեում կանգառի մոտ գտնվող դեղատան աշխատող երկու աղջիկների և ստացել է 5000 դրամ։ 5 հատ կեղծ հազար դրամանոց տվել է 3-րդ մասում գտնվող մի բանան վաճառող մի տղայի և ստացել է 5000 հազար դրամ։ Նույն օրը Հանրապետության Հրապարակում մի կնոջ տվել է 1000 դրամանոց արևածաղիկ գնելու համար սակայն նա տեսել է, որ փողը կեղծ է և վերադարձրել իրեն։ Դրանից բացի կեղծ հազար դրամանոց է տվել Օրիոն խանութի կողքին գտնվող կրպակում և ստացել է 2 հատ 500 դրամ։ Ճանաչման ժամանակ ճանաչող անձը այն մարդը չի, որին ինքը տվել է 1000 դրամ։ Այդ տղամարդը մի տեսակ քառակուսի դեմք է ունեցել, մոտ 45 տարեկան է եղել, կարճահասակ միչին կազմվածքով։ Նրան տեսնելու դեպքում ինքը կարող է ճանաչել։ Նշում է, որ նրա մազերը ալեխառն են եղել սև և սպիտակի մեջ։ Ինչ վերաբերվում է մի կնոջից ևս 150 դրամի արևածաղիկ առնելու ապա ինքը նման բան չի արել։ Նորից նշում է, որ իր արածի համար զղջում է խնդրում է մեղմ վերաբերվել, նկատի ունենալով, որ հիվանդ ու ծեր պապիկը և `2-րդ կարգի հաշմանդամ մայրը իր խնամքի կարիքը ունեն։
Բացի այդ դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանը 2015 թվականի մարտի 19-ին որպես դատապարտյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը հանցագործություն կատարելու համար դատապարտվել է ու կրել է իր պատիժը, ներկայում հիմք ընդունեն նախկինում տված ցուցմունքները, որոնք ինքը պնդում է, իսկ ներկայում մեկ խնդրանք ունի` եթե հարց լինի Արթուրի հետ առերեսվելու ապա խնդրում է այն չկատարել, քանի որ իրենք մեծացել են մի բակում, ընկերություն են արել և այդ դեպքից անցել է 5 տարի իրենք ավելի են հասունացել, ընտանիք են կազմել և ներկայում չի կարող նստել Արթուրի դիմաց և ցուցմունք տալ, որ նա իրեն կեղծ թղթադրամներ է տվել որպեսզի ինքը իրացնի դրանք և ստացված իսկական գումարները կիսվել են։ Չի ցանկանում ավելորդ խնդիրներ ունենալ ներկայում և ներկայում օգտվելով իր իրավունքներից հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
Դատարանը արձանագրում է հետևյալը, որ դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանը 2015 թվականի մարտի 19-ին որպես դատապարտյալ տրված ցուցմունքով հրաժարվել է Արթուր Հակոբյանի հետ առերես հարցաքննվելուց և առերես պնդելուց իր տված ցուցմունքները։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հմայակ Սահակյանի գործով 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0212/01/10 որոշման 23-րդ կետում հայտնել է հետևյալը` «... Հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում։ Այլ կերպ առանց հակընդդեմ հարցման` ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու արգելքը բացարձակ բնույթ չի կրում։ Ուստի այս պարագայում հանրային և մասնավոր իրավաչափ շահերի հավասարակշռությունը հնարավոր է ապահովել հանրային շահերի առավել մեծ ընդգրկմամբ։
Վերը շարադարվածից պարզ է դառնում, որ քննիչը պարտավոր էր անկախ ամենից առերես հարցաքննություն կատարել, քանի որ այդ ապացույցը /դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանի ցուցմունքները/ վճռական կշիռ ունի և ըստ էության Ա.Հակոբյանի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում` միակ ապացույցն է հանդիսանում։ Բացի այդ Դատարանում ամբաստանյալ Արթուր Հակոբյանը կրկին զրկված է եղել հակընդդեմ հարցման /կոնֆրոնտացիայի/ իրավունքից, քանի որ բազմաթիվ դատական նիտեր հետաձգվել են որպեսզի ապահովվի դատապարտյալ Է.Բաբայանի ներկայությունը, սակայն վերջինի ներկայությունը հնարավոր չի եղել ապահովել նշանակված դատական նիստերին։ Այսինքն դատապարտյալ Է.Բաբայանի ցուցմունքները չեն կարող դրվել դատավճռի հիմքում։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, իրացնելով օրենքի միատեսակ կիրառություն իրականացնելու իր օրեսդրական առաքելությունը, Սարիբեկ Վարազդատի Հարությունյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/12 քրեական գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի որոշման 26 կետում հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
« (...)
26. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները. (…), դ. հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության (…)»։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, կիրառելով և մեկնաբանելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 (դ) ենթակետը, եկել է այն ընդհանուր հետևության, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորություն չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուցմունք տված անձին, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տե՛ս Ունտերպերտինգերն ընդդեմ Ավստրիայի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռը, գանգատ թիվ 9120/80, 31-33-րդ կետեր)։ Անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չափով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա, որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնարավորություն պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տե՛ս Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռը, գանգատներ թիվ 29900/96 և այլն, 65-րդ կետ)։
Ունտերպերտինգերի և Սադակի գործերով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները ոչ թե կոնկրետ գործի փաստերով պայմանավորված դատողություններ են, այլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կայուն նախադեպային պրակտիկայի արտահայտություն, որոնք բազմիցս վերահաստատվել ու կիրառվել են (տե՛ս Հուլկի Գյունեշն ընդդեմ Թուրքիայի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2003 թվականի հունիսի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 28490/95, 53-54-րդ կետեր, Գոսսան ընդդեմ Լեհաստանի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2007 թվականի հունվարի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 47986/99, 54-55-րդ կետեր, Բալսիտե-Լիդեիկյենեն ընդդեմ Լիտվայի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ի վճիռը, գանգատ թիվ 72596/01, 86-րդ կետ, Չական ընդդեմ Ալբանիայի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ի վճիռը, գանգատ թիվ 44023/02, 102-րդ կետ, և այլն)։
Հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Սահակյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս mutatis mutandis Համայակ Զալիկոյի Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0212/01/10 որոշման 22-24-րդ կետերը)»։
-2-
Նախաքննական մարմինը Արթուր Հակոբյանի մեղադրանքը հիմնաորող ապացույց է դիտել նաև 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատական նիստի ձայնագրառման լազերային սկավառակը, որտեղ ձայնագրառված է Է.Բաբայանի դատաքննական ցուցմունքը, ինչի վերաբերյալ տարածվում է 1-ին կետում շարադրված հիմնավորումները և նախադեպային որոշումները։
-3-
Նախաքննական մարմինը մեղադրական եզրակացության մեջ` ապացույցների շարքում նշել է նաև 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ։ 2. Քրեական դատավարությունում որպես ապացույցներ թույլատրվում են` 1) կասկածյալի ցուցմունքները, 2) մեղադրյալի ցուցմունքները, 3) տուժողի ցուցմունքները, 4) վկայի ցուցմունքները, 4.1) տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ քրեական գործով կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի ցուցմունքները, 5) դատապարտյալի ցուցմունքները, 6) փորձագետի եզրակացությունը, 7) իրեղեն ապացույցները, 8) քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները, 9) այլ փաստաթղթերը։ 3. Քրեական դատավարության ընթացքում թույլատրվում է օգտագործել միայն այն փաստական տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել սույն օրենսգրքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ»։
Ինչպես երևում է վերը շարադրվածից` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում սպառիչ կերպով թվարկված է քրեական դատավարությունում օգտագործով ապացույցների տեսակները, որոնց թվում որպես առանձին ապացույցի տեսակ, բացակայում է դատարանի կողմից կայացված դատավճիռը։ Օրենսդիրը նախատեսել է դրանցում պարունակող տվյալները` տվյալ գործի համար նշանակություն ունենալու դեպքում, որպես այլ փաստաթուղթ ապացույցի տեսակ օգտագործելու հնարավորությունը` սահմանելով ամրագրման առանձնահատուկ ընթացակարգ։ Մասնաորապես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Այլ փաստաթղթերն ապացույց են ճանաչվում վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ», իսկ քրեական գործի նյութերում բացակայում է նմանատիպ որոշում համաձայն որի` 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը սույն քրեական գործով որպես ապացույց ճանաչելու մասին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել` քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ, ուստի դատավճիռը պետք է ճանաչել որպես անթույլատրելի ապացույց։
-4-
Նախաքննական մարմինը Արթուր Հակոբյանի մեղադրանքի հիմքում դրել է նաև Էրիկ Բաբայանին ոստիկանության բաժնում անձնական զննության ենթարկելու մասին արձանագրությունը, ինչի վերաբերյալ տարածվում է 1-ին կետում շարադրված հիմնավորումները և նախադեպային որոշումները։ Այսինքն 27 հատ կեղծ 1000 դրամանոց թղթադրամները ձեռք են բերվել անձնական զննություն ենթարկելու արձանագրությամբ, այնինչ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասում սպառիչ կերպով թվարկված է քրեական դատավարությունում օգտագործվող ապացույցների տեսակները, որոնց թվում որպես առանձին ապացույցի տեսակ, բացակայում է անձնական զննության ենթարկելու արձանագրությունը, ուստի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի հիման վրա ենթակա է ճանաչման անթույլատրելի ապացույց։
-5-
Նախաքննական մարմինը Արթուր Հակոբյանի մեղադրանքը հիմնաորող ապացույց է դիտել նաև 2009 թվականի փետրվարի 18-ի անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը։ ՀՀ քրեական դատավորության օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Կասկածյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա և նրա համար առաջացնի որևէ անբարենպաստ հետևանք։ Կասկածյալի վրա չի կարող որևէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների և բացատրությունների համար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին», այնինչ Էրիկ Բաբայանը լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության կազման ժամանակ ունեցել է կասկածյալի կարգավիճակ և քննիչը իրավունք չի ունեցել կասկածյալի կարգավիճակ ունեցող անձին նախազգուշացնել ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու, ակնհայտ սուտ ցուցմունքներ տալու համար սահմանված պատասխանատվության մասին, ուստի անձին լուսանկարով ճանաչելու մասին արձանագրությունը պետք է ճանաչել որպես անթույլատրելի ապացույց։
-6-
Ինչ վերաբերվում է 2009 թվականի մարտի 04-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռով ոչնչացված թվով 29 հատ կեղծ 1.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով, Թ03614923 սերիա համարի թղթադրամները սույն քրեական գործով մեղադրանքի հիմքում դնելու հարցին ապա Դատարանը արձանագրում հետևյալ` սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում դատարանը և դատավարության մասնակիցները հնարավորություն չեն ունեցել զննելու իրեղեն ապացույց ճանաչված կեղծ թղթադրամները, քանի որ դրանք համաձայն 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռով ոչնչացված են եղել։ Նման պայմաններում դատարանը նշված իրեղեն ապացույցը չի կարող դնել դատավճռի հիմքում։
-7-
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրանքի հիմքում որպես ապացույց դրված վկաներ` Անահիտ Եղիազարյանի, Անուշ Հայրապետյանի, Անահիտ Բարտալյանի, Վանուշ Խաչատրյանի և Լուսինե Մկրտչյանի ցուցմունքները արձանագրում է հետևյալը, որ դրանցից ոչ մեկով չի ապացուցվում Ա.Հակոբյանի առնչությունը որևէ կեղծ թղթադրամի հետ և դրանով չի ապացուցվում, որ Ա.Հակոբյանը գործել է Է.Բաբայանի հետ խմբի կազմում և անմիջականորեն մասնակցություն է ունեցել Է.Բաբայանի կողմից կատարված որևէ հանցագործությանը։
Միաժամանակ դատարանը հարկ է համարում փաստել այն հանգամանքը, որ վկաներ Ա.Եղիազարյանի /գ.թ. 24-25/, Ա. Բարտալյանի /գ.թ.28-29/, Լ.Մկրտչյանի /գ.թ. 30/, Վ.Խաչատրյանի /գ.թ. 121-123, 170-172/ ցուցմունքներում` նախաքննության ընթացքում մինչև հարցաքննությունը չեն տեղեկացվել, թե որ դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով և պարզաբանման ենթակա որ հանգամանքների շուրջ են կանչվել հարցաքննության, ուստի այդ վկաներին հարցաքննելու քննչական գործողությունը կատարվել է վկայի հարցաքննության կատարման կարգի էական խախտմամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի հիման վրա ենթակա են ճանաչման անթույլատրելի ապացույց։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ԼԴ/0301/01/09 քրեական գործով 27.08.2010թվ. որոշմամբ հստակ անդրադարձել է ապացույցների թույլատրելիության կանոններին, առավել կոնկրետ` վկայի ցուցմունքի թույլատրելիության հարցին։
Մասնավորապես, վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետին, 206-րդ հոդվածիի 4-րդ մասին եզրահանգել է, որ նախքան հարցաքննությունը վկան պետք է տեղեկացվի, թե կոնկրետ որ դեպքի /փաստի/ առթիվ հարուցված քրեական գործով և պարզաբանման ենթակա որ հանգամանքների շուրջ է հարցաքննվում։
Հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ վկան նախազգուշացվում է տվյալ գործով իրեն հայտնի ամեն ինչ պատմելու պարտականության, ինչպես նաև ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու, սուտ ցուցմունքներ տալու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին` Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ վկայի ցուցմունքը կդիտվի որպես քննչական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված, եթե նախքան ցուցմունք վերցնելը վկան չի տեղեկացվել, թե որ քրեական գործով է հարցաքննվում և որ հանգամանքների շուրջ։
-8-
Դատարանը անդրադառնալով Արթուր Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված` 2015 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված` Արթուր Հակոբյանի կողմից շահագործված 099-73-77-76 հեռախոսահամարի և Էրիկ Բաբայանի կողմից շահագործված 093-38-00-21 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումնումներին, որոնց զննությամբ պարզվել է, որ Արթուր Հակոբյանը և Էրիկ Բաբայանը գտնվել են հեռախոսակապի մեջ, ապա դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Արթուր Հակոբյանը և Էրիկ Բաբայանը եղել են հարևաններ ու գտնվել են ընկերական հարաբերությունների մեջ, ավելին դատապարտյալ Էրիկ Բաբայանը նախաքննության ընթացքում` 2009 թվականի փետրվարի 15-ին որպես կասկածյալ տված ցուցմունքով հայտնել է, որ մինչ Արթուր Հակոբյանի կողմից իրեն կեղծ թղթադրամներ տալը ինքը նրան ասել է, որ աշխատանք է փնտրում` ընտանիքի հոգսը հոգալու համար և դեպքի օրը ինքը տեսել է Արթուրին` որը իրեն ասել է գործ կա և երեկոյան կհանդիպեն ու այդ ժամանակ ինքը մտածել է, որ աշխատանքի տեղ է գտել իր համար, բացի այդ նախաքննությամբ ձեռք չի բերվել այնպիսի ապացույց, որ նրանց հեռախոսազրույցների բովանդակությունը եղել է կեղծ թղթադրամներ իրացնելը։


Դատարանը հարկ է համարում նաև փաստել այն հանգամանքը, որ համաձայն /գ.թ.12/-ում առկա գրության` Էրիկ Բաբայանի կողմից կեղծ թղթադրամներ իրացնելու վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերը` Երևան քաղաքի քննչական վարչության գրասենյակ մուտքագրվել է 16.02.2009 թվականին, իսկ քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին որոշումը քննիչի կողմից կայացվել է 15.02.2009 թվականին, այսինքն նյութերը ստանալուց մեկ օր առաջ քննիչը արդեն կայացրել է որոշում քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին։ Պարզ է դառնում, որ քննիչը 2009 թվականի փետրվարի 15-ին որոշումը կայացնելով քրեական գործ հարուցելու մասին, տվյալ օրվա դրությամբ հանդիսացել է քրեական գործով, համապատասխան քննչական կամ այլ դատավարական գործողություն կատարելու իրավունք չունեցող անձ։

Բացի այդ քննիչի կողմից մեղադրական եզրակացությունում որպես ապացույց է դրվել վկա Վանուշ Խաչատրյանի ցուցմունքը, իսկ դատակոչի ենթակա անձանց ցուցակում նրա անուն ազգանունունը առկա չէ։ Ինչպես նաև դատաքննության փուլում մեղադրողի կամ պաշտպանական կողմից չի ներկայացվել միջնորդություն որպեսզի տվյալ անձին ներառեն դատակոչի ենթակա անձանց ցուցակում և հրավիրեն դատարան հարցաքննության։ Բացի այդ նրա հայտնած տեղեկությունը, որ Ա.Հակոբյանից իմացել է, որ նրան են փնտրում ոստիկանության աշխատակիցները` էական նշանակություն չի կարող ունենալ սույն դատավճռի հիմքում դնելու դեպքում։ Քանի որ նա իր ցուցմունքում չի նշել, թե ինչու են փնտրել ոստիկանության աշխատակիցները Ա.Հակոբյանին, ավելին հայտնել է, որ Ա.Հակոբյանը տեղյակ չի եղել, թե ինչի համար են նրան փնտրում։ Միևնույն ժամանակ դատարանը կրկին անդրադառնում է 7-րդ կետում դատարանի հայտնած այն դիրքորոշմանը, որ ` նախաքննության ընթացքում մինչև հարցաքննությունը վկան չի տեղեկացվել, թե որ դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով և պարզաբանման ենթակա որ հանգամանքների շուրջ է կանչվել հարցաքննության, ուստի այդ վկայի հարցաքննելու քննչական գործողությունը կատարվել է վկային հարցաքննության կատարման կարգի էական խախտմամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի հիման վրա ենթակա են ճանաչման անթույլատրելի ապացույց։

Դատարանը, նկատի ունենալով, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար չեն հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Արթուր Հակոբյանը 2009 թվականի փետրվարի 14-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի իրենց տան մոտ, իրացման վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով իր հարևան Էրիկ Բաբայնի հետ, վերջինիս իրացման նպատակով տվել է իր համար ակնհայտ կեղծ 43 հատ 1000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով Թ03614923 միևնույն համարի թղթադրամներ` իրացումից հետո Է.Բաբայանին 10.000 ՀՀ դրամ տալու պայմանով։ Նույն օրը Է.Բաբայանի կողմից կեղծ փողերի մի մասի իրացումից հետո վերջինիցս ստացել է արդեն փոխանակված 10.000 ՀՀ դրամ։ Այսպիսով Արթուր Հակոբյանը իրացման նպատակով պահել, ապա նաև նախնական համաձայնության գալով Էրիկ Բաբայանի հետ իրացրել է 43 հատ 1000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով կեղծ թղթադրամեր, գտնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել Արթուր Հակոբյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում` արարքի մեջ հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել Արթուր Հակոբյանի անմեղությունը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նկատի ունենալով, որ Արթուր Հակոբյանի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու պայմաններում, անհայտ է մնում Է.Բաբայանին իրացման նպատակով կեղծ 1000 ՀՀ դրամանոցներ տված անձը, գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործը պետք է ուղարկել դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2015 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված` Արթուր Հակոբյանի կողմից շահագործված 099-73-77-76 հեռախոսահամարի և Էրիկ Բաբայանի կողմից շահագործված 093-38-00-21 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումներով և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մայիսի 11-ի դատական նիստի ձայնագրառման լազերային սկավառակը, պետք է թողնել քրեական գործին կցված։

Դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն Արթուր Հակոբյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ վերոգրյալ հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել նրա անմեղությունն առաջադրված մեղադրանքում։








Եզրափակիչ մաս.

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 151-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 364-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Արթուր Մերուժանի Հակոբյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ և արդարացնել։
Արթուր Մերուժանի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում։
Արթուր Մերուժանի Հակոբյանին պարզաբանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարացվածի և նրան պատճառված /հնարավոր/ վնասի հատուցման` նրա իրավունքներն ու հատուցման կարգը։
Քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող և ապացույց ճանաչված` 2009 թվականի մարտի 9-ին և մայիսի 19-ին «ԱրմենՏել», 2009 թվականի մարտի 3-ին և մայիսի 2-ին «Ղ-Տելեկոմ» փակ բաժնետիրական ընկերություններից ստացված հեռախոսահամարների վերծանումները, թողնել քրեական գործին կցված։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ