ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Գործ №-ԵԿԴ/0092/01/15

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Ա. Վարդանյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

<<24>> դեկտեմբերի 2015 թվականի ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Մ. ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մ. ԳԵՂԱՄՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանի պաշտպան Աննա Ջուվանովայի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Պապ Անդրանիկի Ասատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ. Պողոսյանի 2014թ. նոյեմբերի 10-ի որոշմամբ հարուցվել է թիվ 13817314 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով /Տե՛ս քրեական գործի նյութեր հ.1 գ-թ 12/

2. Ավագ քննիչ Վ. Պողոսյանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 13817314 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. մարտի 10-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ. Գեղամյանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի հաստատմամբ թիվ 13817314 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. մարտի 10-ը: /հ.1 գ-թ 94-95/

3. Ավագ քննիչ Վ. Պողոսյանի 2015թ. մարտի 6-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 13817314 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. ապրիլի 10-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ. Գեղամյանի 2015թ. մարտի 10-ի հաստատմամբ թիվ 13817314 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. ապրիլի 10-ը: /հ.1 գ-թ 165-166/

4. Ավագ քննիչ Վ. Պողոսյանի 2015թ. մարտի 17-ի որոշմամբ թիվ 13817314 քրեական գործով Պապ Ասատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /հ.1 գ-թ 169/

5. Ավագ քննիչ Վ. Պողոսյանի 2015թ. մարտի 17-ի որոշմամբ թիվ 13817314 քրեական գործով մեղադրյալ Պապ Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրության չհեռանալու մասին: /հ.1 գ-թ 187/

6. 2015թ. մարտի 27-ին կազմվել է թիվ 13817314 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը, որն Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ. Գեղամյանի 2015թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ հաստատվելուց հետո քրեական գործի հետ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է 2015թ. ապրիլի 8-ին: /հ.1 198-202, հ.2 գ-թ 2, 1/

7. Առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. ապրիլի 9-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015թ. ապրիլի 20-ի որոշմամբ այն նշանակվել է դատական քննության: /հ.2 գ-թ 4, 9/

8. Առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. հուլիսի 6-ի դատավճռով Պապ Անդրանիկի Ասատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, որի կատարումն հանձնարարվել է ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Պապ Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Սարգիս Ռուբենի Սաֆարյանին ի պահ հանձնված` ավտոմեքենայի «C086119/c/01» գործարանային համարի մեղմիչը վճռվել է թողնել նրա տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իսկ տուժողին հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի հատուցման հարցն համարվել է լուծված: /հ.2 գ-թ 58-62/

9. Ամբաստանյալ Պ. Ասատրյանի պաշտպան Ա. Ջուվանովան 2015թ. օգոստոսի 10-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացվել:

10. Քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015թ. օգոստոսի 17-ին: Վերաքննիչ դատարանի 2015թ. օգոստոսի 19-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:

Գործի փաստական հանգամանքները.

11. Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Պ. Ասատրյանը դատապարտվել է այն արարքը կատարելու համար, որ նա 2014թ. օգոստոսին «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի պահեստամաս ձեռք բերելու համար հանդիպել է ավտոմեքենաների պահեստամասերի առուծախով զբաղվող Սարգիս Սաֆարյանին, իրեն անհրաժեշտ պահեստամասը ձեռք բերելու նպատակով վերջինիս տվել 20.000 ՀՀ դրամ կանխավճար։ Հետագա օրերին Պ. Ասատրյանը հեռախոսազրույցի միջոցով Ս. Սաֆարյանին տեղեկացրել է, որ այդ պահեստամասն այլևս անհրաժեշտ չէ, պահանջել է վերադարձնել իր գումարը։ Հաջորդող օրերին Պ.Ասատրյանը, չկարողանալով հեռախոսային կապ հաստատել Ս.Սաֆարյանի հետ, «List.am» կայքում հայտնաբերելով վերջինիս մեկ այլ հեռախոսահամար, կապ է հաստատել նրա հետ և առանց իր անձը բացահայտելու` պատվիրել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պահեստամաս, թեև իրականում այն գնելու նպատակ չի ունեցել։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքով սահմանված կարգի խախտմամբ իրականացնելով իր ենթադրյալ իրավունքը` Սարգիս Ռուբենի Սաֆարյանից պահեստամասի ձեռքբերման համար որպես կանխավճար տված 20.000 ՀՀ դրամի դիմաց փոխհատուցում ստանալու շարժառիթով Պ. Ասատրյանը 2014թ. սեպտեմբերի 19-ին հանդիպել է Ս. Սաֆարյանին, ուսումնասիրման նպատակով Երևանի Մյասնիկյան 35/2 հասցեում գտնվող ավտոտնակից վերցրել է վերջինիս պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի «C086119/c/01» գործարանային համարի 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեղմիչը, որից հետո միայն բացահայտել իր անձը` Ս.Սաֆարյանին հիշեցնելով 20.000 ՀՀ դրամ կանխավճարն իրեն չվերադարձելու փաստը, որից հետո, որպես փոխհատուցում վերցրած վերոնշյալ մեղմիչը ձեռքին, հեռացել է` Ս.Սաֆարյանին պատճառելով էական գույքային վնաս:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

12. Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Պ. Ասատրյանի պաշտպան Ա. Ջուվանովան Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացրել է հետևյալ հարցերը.
ա/ ամբաստանյալի գործողությունների հետևանքով տուժողի իրավունքներին և օրինական շահերին էական վնաս չի պատճառվել։ Այսինքն,ամբաստանյալի արարքում բացակայում է հանցավոր ինքնիրավչության օբյեկտիվ կողմը, հետևաբար՝ բացակայում է ինքնիրավչության հանցակազմը:
բ/ Առաջին ատյանի դատարանը Պապ Ասատրյանի նկատմամբ անհիմն կերպով նշանակել է տուգանքի ձևով պատժի առավելագույն չափը։

13. Ելնելով վերոգրյալներից` ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանի պաշտպան Ա. Ջուվանովան խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 06.07.2015թ.–ի դատավճիռը, կարճել քրեական գործի վարույթը դադարեցնելով քրեական հետապնդումը, այն չբավարարելու դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելիս քննության առնել տուգանքի նվազ չափը սահմանելով ժամանակացույց մեկ տարի ժամկետով։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով մեղադրողի ելույթը, ինչպես նաև` ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.

ա/ Ամբաստանյալ Պ. Ասատրյանին մեղսագրված արարքի հիմնավորվածությունը.

14. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`/…/
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն /…/>>:

15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. << Ինքնիրավչությունը՝ օրենքով կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտով սահմանված կարգի խախտմամբ իր իրական կամ ենթադրյալ իրավունքներն ինքնակամ (ինքնագլուխ) իրականացնելը, որն էական վնաս է պատճառել անձանց իրավունքներին կամ օրինական շահերին կամ խոշոր վնաս՝ պետական կամ հասարակական շահերին /…/>>:

16. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:

17. Առաջին ատյանի դատարանը, հետազոտելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ, ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:

18. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում նշված հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա:
Տուժող Սարգիս Սաֆարյանը դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներում հայտնել է, որ նախկինում հիմնադրած «Քրասովեր» ՍՊ ընկերությունով զբաղվել է «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի պահեստամասերի առուվաճառքով։ Հետագայում առաջացած պարտքերի պատճառով դադարել է զբաղվել այդ գործունեությամբ և սկսել է վաճառել նախկինում ձեռք բերած և մնացած պահեստամասերը` պարտքերը մարելու նպատակով։ Հայտարարություն է տեղադրել «Լիստ.ամ» ինտերնետային կայքում։ 2014թ. օգոստոսին իրեն է զանգահարել նախկինում անծանոթ Պապ Ասատրյանը և պատվիրել «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի պահեստամաս` «կուլակ»։ Ընդունել է պատվերը և իր նախաձեռնությամբ վերցրել 20.000 ՀՀ դրամ կանխավճար։ Ըստ պայմանավորվածության` եթե պահեստամասը չհայթայթեր, այդ 20.000 ՀՀ դրամը վերադարձնելու էր Պապին։ Հաջորդ օրը Պապը զանգահարել և հրաժարվել է պատվերից` պահանջելով տված կանխավճարը, համաձայնել է այն վերադարձնել 2 շաբաթվա ընթացքում։ Այդ ժամկետը լրանալուց հետո էլ չի կարողացել կանխավճարը վերադարձնել, որից հետո Պապը դարձյալ զանգահարել և պահանջել է գումարը, նրանից լրացուցիչ ժամկետ է խնդրել։
Մի քանի օր անց կորցրել է բջջային հեռախոսը, ձեռք է բերել նորը, ինչի արդյունքում չի կարողացել Պապի հետ կապվել։ Որոշ ժամանակ անց իրեն զանգահարել և պատվիրել են «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի մեղմիչ, որը ձեռք էր բերել 3 տարի առաջ և մնացել էր իր մոտ։ Պահեստամասի վաճառքի գինը սահմանել էր 250 ԱՄՆ դոլար։ Պատվիրատուի հետ պայմանավորվածության համաձայն` 2014թ. սեպտեմբերի 19-ին` երեկոյան, հանդիպել է իրենց ավտոտնակի մոտ, տրամադրել պահեստամասը, որից հետո վերջինս, առանց որևէ բան ասելու` հեռացել է քիչ հեռվում կայանած «Ֆոլքսվագեն» մակնիշի ավտոմեքենայի մոտ։ Կարծելով, թե պատվիրատուն պահեստամասը միգուցե որևէ արհեստավորի է ցուցադրում` ինքը նույնպես մոտեցել է այդ մեքենային։ Ավտոմեքենայում բացի նրանից նստած է եղել նաև այլ անձ։ Այդ պահին պատվիրատուն, հանելով գլխարկը, ներկայացել է որպես Պապ Ասատրյան, ում ճանաչում էր։ Խոսակցության ընթացքում Պապն իրեն հայտնել է, որ պահեստամասը վերցնում է պարտքի դիմաց, որից հետո նրանք ավտոմեքենայով հեռացել են։ Ինքը չի հրաժարվել կանխավճարի գումարը տրամադրելուց, ուղղակի ժամանակ է խնդրել։ Հետո զանգահարել է Պապին, որի ժամանակ վերջինս հայտնել է, որ երբ վերադարձնի նրա 20.000 ՀՀ դրամը, այդ ժամանակ նոր կստանա պահեստամասը։ Այդ կապակցությամբ նույն օրը զանգահարել է ոստիկանություն, ավելի ուշ ժամի նաև գրավոր հաղորդում տվել ոստիկանության բաժնում։ Պնդեց, որ երբեք չի համաձայնել, առավել ևս` առաջարկել, որ 20.000 ՀՀ դրամի դիմաց Պապը վերոնշյալ մեղմիչը վերցնի։
Հարցերին պատասխանելիս բացառեց, որ իր բջջային հեռախոսի կորցնելը որևէ առնչություն ունի իր կողմից Պապին կանխավճար վերադարձնելն ուշացնելու հետ, նշեց, որ նրանից խուսափելու նպատակ չի հետապնդել։ Նշեց նաև, որ իրեն տուժող է համարում, քանի որ Պապն իրենից 20.000 կանխավճարի դիմաց վերցրել է ավելի թանկ արժողությամբ մեղմիչ։ Ընդունեց, որ կանխավճարը մինչ օրս չի վերադարձրել։
Վկա Ռոբերտ Ասատրյանը դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդել է հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց` հանդիսանում է ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանի հորեղբորորդին։ 2014թ. օգոստոսին Պապ Ասատրյանը խնդրել է իր ավտոմեքենայով գնալ Երևան։ Կենտրոնի վարչական տարածքում Պապը հանդիպել է իրեն անծանոթ մի երիտասարդի։ Հետագայում` 2014թ. սեպտեմբերին Պապի խնդրանքով կրկին ժամանել են Երևան, Կենդանաբանական այգու հարևանությամբ գտնվող թաղամասում Պապն իր հեռախոսով ինչ-որ Սարգսի հետ հեռախոսազրույց է ունեցել։ Դրանից հետո Պապը, մոտ 50 մետր քայլելով, ինչ-որ տեղ է գնացել, քիչ անց վերադարձել է ձեռքին ինչ-որ պահեստամաս, որը դրել է բեռնախցիկում ու նստել իր ավտոմեքենան։ Այդ պահին ավտոմեքենային է մոտեցել մինչ այդ իրեն անծանոթ մի երիտասարդը` Սարգիսը և նշված պահեստամասի շուրջ խոսակցություն ունեցել, կոնկրետ չի կարող հիշել` ինչ բնույթի, որից հետո Սարգիսը հեռացել է։ Դրանից հետո Սարգիսը զանգահարել է իր հեռախոսահամարին, քանի որ Պապի հեռախոսում գումար չի եղել և մինչ այդ վերջինս իր հեռախոսից էր Սարգսին զանգահարել։ Այդ տղայի` Սարգսի հետ հեռախոսազրույցի ժամանակ Պապը հայտնել է, որ պահեստամասը կտա միայն այն ժամանակ, երբ նրա 20.000 ՀՀ դրամը վերադարձվի։ Նույն օրը Սարգիսը կրկին զանգահարել է իր հեռախոսահամարին և պահանջել վերադարձնել պահեստամասը, սակայն ինքը հայտնել է, որ դրա հետ կապ չունի և պահանջել է այլևս իրեն չզանգահարել։ Այդ հեռախոսազանգի մասին հայտնել է Պապին` առաջարկելով զանգահարի Սարգսին։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշել է, որ Պապ Ասատրյանը դեպքի ժամանակ ունեցել է ջիպ թափքով «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենա, նաև նշեց, որ պահեստամասի շուրջ հեռախոսազրույցի ընթացքում Սարգիսը հայհոյել է Պապին, սակայն վերջինս դրան չի պատասխանել։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. հոկտեմբերի 30-ի թիվ 878-ԱՊ-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը տրամադրված մեղմիչի միջին շուկայական արժեքը 2014թ. սեպտեմբերի 19-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ և ընդունելով այն աշխատունակ վիճակում, կազմում է 150.000 ՀՀ դրամ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Սարգիս Սաֆարյանին ի պահ հանձնված` «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի «C086119/c/01» գործարանային համարի մեղմիչի առկայությամբ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի` «Ղ-Տելեկոմ» և «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերություններից ստացված վերծանումների առկայությամբ և դրանց զննության արձանագրությամբ, որոնցով հաստատվել է Պապ Ասատրյանի և Սարգիս Սաֆարյանի միջև 2014թ. օգոստոսի 22-ին, 23-ին և 2014թ. սեպտեմբերի 19-ին հեռախոսազանգեր կատարվելու փաստը, այդ կերպ գործով տուժող Ս.Սաֆարյանի և վկա Ռ. Ասատրյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը։

19. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ Պապ Ասատրյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության, որ Պապ Ասատրյանի մեղավորությունը հիմնավորված է Առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ժամանակ հետազոտված և դատավճռում շարադրված` ամբաստանյալի հանցանքը հիմնավորող ապացույցներով, որոնցով և հերքվում է վերաքննիչ բողոքում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալի և իր պաշտպանի բերած` ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ պատճառաբանությունները:

20. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ Պապ Ասատրյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքում հաստատված է:

21. Այդպիսով, ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանի կողմից կատարված հանցանքն ապացուցված և նրա մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, իսկ վերաքննիչ բողոքում առկա փաստարկները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու համար:

Ամբաստանյալ Պ. Ասատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի իրավաչափությունը.

22. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`/…/
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը/…/>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:

23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածը սահմանում է. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:

24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասը նշում է. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:

25. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի առաջին մասում նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում:

26. Առաջին ատյանի դատարանը, գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանը կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որի համար նա ենթակա է պատժի։
Առաջին ատյանի դատարանը որպես ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատել` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. նոյեմբերի 21-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (համաձայն 2011թ. հոկտեմբերի 18-ին տրված AM սերիայի 0471538 համարի անձնագրի պատճենի` ծնվել է 1979 թվականին), խնամքին հոր` Անդրանիկ Բաբաջանի Ասատրյանի և մոր` Թամարա Պողոսի Մարկոսյանի առկայությունը (ըստ Մուսալեռ համայնքի ղեկավար Է.Հովհաննիսյանի տրամադրած 2015թ. հունիսի 11-ի թիվ 450 տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք` բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Արմավիրի մարզի Մուսալեռ համայնքի ղեկավար Է.Հովհաննիսյանի 2015թ. հունիսի 11-ի բնութագրի)։
Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել։
Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքի վտանգավորության ցածր աստիճանը (ոչ մեծ ծանրության է), նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների, ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հիմքերի բացակայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջով, հանգել է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը։ Այդ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ ամբաստանյալ Պապ Ասատրյանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։

27. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Պ. Ասատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը և նկատի ունենալով նրա կողմից հանցագործության կատարման վերը նշված հանգամանքները, արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաների սահմաններում` ամբաստանյալ Պ. Ասատրյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հիգհարյուրապատիկի` 500.000 / հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, և որ վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները Պապ Ասատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմք չեն կարող դառնալ:

28. Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. հուլիսի 6-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածով, 402-րդ հոդվածով ` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. հուլիսի 6-ի դատավճիռը` Պապ Անդրանիկի Ասատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ