Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով,


նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազ Վ. Ասատրյանի,

հանրային պաշտպաններ Էդ. Աղաջանյանի,
Կ. Մեժլումյանի,
Կ. Խաչատրյանի,


անչափահաս ամբաստանյալ Հ. Պապիկյանի
օրինական ներկայացուցիչ Ռ. Պապիկյանի,

անչափահաս ամբաստանյալ Հ. Մկրտչյանի
օրինական ներկայացուցիչ Ա. Մկրտչյանի,


տուժող «Նյուվենդ» սահմանափակ
պատասխանատվությամբ ընկերության
ներկայացուցիչ Ա. Մանասերյանի,

տուժող ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության
«Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ»
պետական ոչ առևտրային կազմակերպության
ներկայացուցիչ Ա. Հովհաննիսյանի,

տուժողներ Ս. Սուխուդյանի,
Ա. Աբրահամյանի,
Ն. Արմենակյանի,

տուժողներ են`
«Սելֆմատիկ» փակ բաժնետիրական ըկերությունը,
Ա. Ասլանյանը,




2015թ. դեկտեմբերի 1-ին Երևանում,


դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

1. Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի
ծնված 1995թ. հոկտեմբերի 29-ին Աբովյան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատել, նախկինում դատված, դատվածությունը չմարված, բնակվել է ՀՀ Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Չապիչի 3-րդ հանրակացարանի 85-րդ սենյակում, կալանքի տակ է 2014թ. սեպտեմբերի 15-ից, մեղադրվում է երկու դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, մեկական դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, երկու դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով, երկու դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։

2. Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի
ծնված 1997թ. հունիսի 11-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան քաղաքի Սարի Թաղի 6-րդ փողոցի թիվ 30 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։

3. Հայկ Բագրատի Մկրտչյանի
ծնված 1998թ. մայիսի 1-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։


Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 20109214 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի քննչական բաժանմունքում հարուցվել է 2014թ. փետրվարի 26-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Ալբերտ Միխայելի Հովհաննիսյանի հաղորդման առթիվ նախապատրաստված նյութերով և ընդունվել է վարույթ։
Թիվ 20130214 քրեական գործը 2014թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի քննչական բաժանմունքում հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, Նունուֆար Մերուժանի Արմենակյանի հաղորդման առթիվ նախապատրաստված նյութերով։
Թիվ 15149914 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Աշոտ Ռուբենի Մանուկյանի, Արուսյակ Սուրենի Ասլանյանի և Սոնա Սուրենի Սուխուդյանի հաղորդումների առթիվ նախապատրաստված նյութերով և ընդունվել է վարույթ։
2014թ. սեպտեմբերի 20-ին թիվ 20130214 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձի անհայտ լինելու հիմքով։
2014թ. հոկտեմբերի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Կոտայքի մարզային քննչական վարչության Աբովյանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ. Ասրյանի կողմից թիվ 20109214 քրեական գործով որոշում է կայացվել Նարեկ Փարսադանյանի և Արտեմ Մարյանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2014թ. հոկտեմբերի 7-ին թիվ 20109214 քրեական գործը ՀՀ Կոտայքի մարզի դատախազության միջոցով ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի քննչական բաժին` Արտաշես Արմենակյանի վերաբերյալ քննվող քրեական գործին միացնելու և համատեղ ընթացքը լուծելու համար։
2014թ. հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ Կոտայքի մարզի դատախազության ավագ դատախազ Հ. Ենոքյանը որոշում է կայացրել թիվ 20130214 քրեական գործով վարույթը կասեցնելու մասին որոշումը վերացնելու և նախաքննությունը շարունակելու համար այն քննիչին վերադարձնելու մասին։
2014թ. հոկտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Աբովյանի քննչական բաժնի քննիչը որոշում է կայացրել թիվ 20130214 քրեական գործով վարույթը վերսկսելու մասին։
2014թ. հոկտեմբերի 22-ին թիվ 20109214 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է. Կարապետյանի վարույթ։ Վերջինիս նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ այդ քրեական գործը միացվել է թիվ 15149914 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15149914 քրեական գործի վարույթում։
2014թ. նոյեմբերի 8-ին որոշում է կայացրել թիվ 20130214 քրեական գործն ըստ քննչական ենթակայության` ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին ուղարկելու, թիվ 15149914 քրեական գործին միացնելու և համատեղ ընթացքը լուծելու համար։
2014թ. նոյեմբերի 18-ին թիվ 20130214 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Է. Կարապետյանի վարույթ։ Վերջինիս` նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ այդ քրեական գործը միացվել է թիվ 15149914 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15149914 քրեական գործի վարույթում։
2015թ. մարտի 26-ին, անհայտ անձի կողմից 2014թ. սեպտեմբերի 13-ի գիշերը «Նյուվենդ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող սուրճի և քաղցրավենիքի պատրաստման սարքավորումից զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակության փորձ կատարելու փաստի առթիվ, թիվ 15149914 քրեական գործի նյութերով հարուցվել է թիվ 13133615 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և առանձնացվել է առանձին վարույթ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, թիվ 15149914 քրեական գործով, Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի նկատմամբ, Կոտայքի Աբովյան քաղաքի էներգետիկական պետական քոլեջից համակարգիչների գաղտնի հափշտակության փորձ կատարելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ, «37 փաբ» ակումբի մոտից հեծանիվ, 13 շիշ բնական հյութ գաղտնի հափշտակելու, Կոտայքի Աբովյան քաղաքի էներգետիկական պետական քոլեջից համակարգիչների գաղտնի հափշտակության փորձ կատարելու, նույն քոլեջին կից լաբորատորիայից հաշվիչների գաղտնի հափշտակություն, Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի «Զոնալ կայան» կոչվող թաղամասում ավտոմեքենայից մարտկոցի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դեպքերի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի նկատմամբ, Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակի մոտ գտնվող «Թել Սել» սարքավորումից գաղտնի հափշտակության փորձ կատարելու, «Կասկադ» համալիրի մոտից խաղալիք սարքավորումից գաղտնի հափշտակություն կատարելու դեպքերի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Հայկ Բագրատի Մկրտչյանի նկատմամբ, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցից հեծանիվ և «Ռոսիա» կինոթատրոնի մոտ գտնվող գետնանցումից գաղտնի հափշտակություն կատարելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի` այդ օրվա մեկ այլ որոշմամբ, թիվ 15149914 քրեական գործով Նորիկ Հովհաննեսի Հակոբյանի նկատմամբ, Ա. Արմենակյանի և Հ. Պապիկյանի կողմից գաղտնի հափշտակած «RAMBO» տեսակի հեծանիվը ձեռք բերելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքների համար, որ « նա 2014թ. փետրվարի 08-ից փետրվարի 19-ը ընկած ժամանակահատվածում ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ ապօրինի մուտք է գործել Աբովյան քաղաքում գործող «Էներգետիկական պետական քոլեջի» ուսումնական մասնաշենքի 3-րդ հարկում գտնվող համակարգչային սենյակ, որտեղից ապամոնտաժել և գաղտնի հափշտակել է ընդհանուրը զգալի չափի 20.000 դրամ արժողության էլեկտրական սարքավորումների պղնձյա դետալներ։
Այսինքն Արտաշես Արմենակյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Բացի այդ, Ա.Արմենակյանը խախտելով Ալեքսանդր Գրիգորի Աբրահամյանի բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքը` 2014թ. փետրվարի 17-ին ժամը 01-ի սահմաններում պատուհանը բացելու եղանակով Ա.Աբրահամյանի կամքին հակառակ գիշերելու նպատակով ապօրինի մուտք է գործել Ա.Աբրահամյանին պատկանող Աբովյան քաղաքի «Էլեկտրատեխնիկումի հանրակացարանի» թիվ 109 սենյակ և գիշերել այնտեղ։
Այսինքն Արտաշես Արմենակյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, Արտաշես Դավթի Արմենակյանը հափշտակություն կատարելու նպատակով 2014թ. հուլիսի 18-ին ժամը 19։00-ից մինչև հուլիսի 20-ը ժամը 20։10-ն ընկած ժամանակահատվածում ննջասենյակի պատուհանը բացելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել Կոտայքի մարզի Կոտայք գյուղի Կենտրոնական փողոցի 27/1 հասցեում գտնվող մորաքրոջ` Նունուֆար Մերուժանի Արմենակյանի տուն և ննջասենյակից գաղտնի հափշտակել զգալի չափերի` 100.000 ՀՀ դրամ արժողության «Գաթեվայ» տեսակի դյուրակիր համակարգիչ։
Այսինքն Արտաշես Արմենակյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Բացի այդ, Ա.Արմենակյանը հափշտակություն կատարելու, գողոնը միմյանց միջև հավասար բաժանելու խոստումով անչափահաս Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանին ներգրավել է հանցանքի կատարման մեջ, այն է`
Ա.Արմենակյանը նախնական համաձայնության գալով անչափահաս Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի հետ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 01-ի ժամը 22։00-ից մինչև 2014թ. սեպտեմբերի 02-ը ժամը 08։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Խորենացի 27 շենքի դիմացի բակային հատվածից մետաղական խողովակին ամրացված կողպեքը պոկելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են Արուսյակ Սուրենի Ասլանյանին պատկանող զգալի չափի 15,000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «RAMBO» տեսակի հեծանիվը և Սոնա Սուրենի Սուխուդյանին պատկանող զգալի չափի 60,000 ՀՀ դրամ արժողության «RAMBO» տեսակի հեծանիվը։
Այսինքն Արտաշես Արմենակյանը կատարել է հանցավոր արարքներ նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, Ա.Արմենակյանը 2014թ. սեպտեմբերի 09-ին` ժամը 01։30-ից 08։30-ի սահմաններում ձեռքերով կոտրել է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա և Բայրոն փողոցների խաչմերուկի մոտ տեղադրված «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող սուրճի պատրաստման սարքի դռան կողպեքը և սարքի միջից գաղտնի հափշտակել զգալի չափի 98,000 ՀՀ դրամ։
Այսինքն Արտաշես Արմենակյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Բացի այդ, Ա.Արմենակյանը 2014թ. սեպտեմբերի 13-ին` ժամը 05։00-ի սահմաններում ձեռքերով փորձել է կոտրել Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա և Բայրոն փողոցների խաչմերուկի մոտ տեղադրված «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող սուրճի պատրաստման սարքի դռան կողպեքը և սարքի միջից գաղտնի հափշտակություն կատարել, սակայն չկարողանալով կոտրել սարքավորման դռան կողպեքը հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։
Այսինքն Արտաշես Արմենակյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Բացի այդ, Ա.Արմենակյանը 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին` ժամը 22։00-ի սահմաններում փորձել է ձեռքերով կոտրել Երևան քաղաքի Տերյան և Կորյուն փողոցների խաչմերուկի մոտ տեղադրված «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող սուրճի պատրաստման սարքի դռան կողպեքը և սարքի միջից գաղտնի հափշտակություն կատարել, սակայն չկարողանալով կոտրել սարքավորման դռան կողպեքը հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։
Այսինքն Արտաշես Արմենակյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Բացի այդ, Ա.Արմենակյանը հափշտակություն կատարելու, գողոնը միմյանց միջև հավասար բաժանելու խոստումով անչափահասներ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանին և Հայկ Բագրատի Մկրտչյանին ներգրավել է հանցանքի կատարման մեջ, այն է`
Ա.Արմենակյանը նախնական համաձայնության գալով անչափահաս Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի և Հայկ Բագրատի Մկրտչյանի հետ 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին` ժամը 02։30-ի սահմաններում կոտրել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան 128 հասցեի հարևանությամբ տեղադրված «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող սուրճի պատրաստման սարքի դռան կողպեքը և սարքի մեջ տեղադրված տարայի միջից գաղտնի հափշտակել մանրադրամներ, սակայն չեն կարողացել հանցանքը ավարտին հասցնել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ Արտաշես Արմենակյանը նկատելով իրենց մոտեցող «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության տնօրեն Աշոտ Ռուբենի Մանասերյանին` հափշտակելով ընդհամենը 26,550 ՀՀ դրամ, գցել է մետաղադրամներով տարան և դիմել փախուստի։
Այսինքն Արտաշես Արմենակյանը կատարել է արարքներ նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Այսպիսով Արտաշես Դավիթի Արմենակյանը կատարել է արարքներ նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։
Անչափահաս Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքների համար. «որ նա 2014թ.-ի հուլիս ամսին Երևան քաղաքի «Առագաստ» սրճարանի հարևանությամբ տեղադրված մետաղադրամներով շահագործվող խաղալիք ավտոմատ սարքավորման մետաղադրամների պահպանման համար նախատեսված տուփի դռան կողպեքը մետաղական ձողով կատրելու միջոցով բացել է այն և տուփի մեջ տեղադրված տարայի միջից գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 8,400 ՀՀ դրամ մետաղադրամ։
Այսինքն, Հրաչյա Պապիկյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Բացի այդ Հրաչյա Պապիկյանը նախնական համաձայնության գալով Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի հետ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 01-ի ժամը 22։00-ից մինչև 2014թ. սեպտեմբերի 02-ը ժամը 08։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Խորենացի 27 շենքի դիմացի բակային հատվածից մետաղական խողովակին ամրացված կողպեքը պոկելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են Արուսյակ Սուրենի Ասլանյանին պատկանող զգալի չափի 15,000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «RAMBO» տեսակի հեծանիվը և Սոնա Սուրենի Սուխուդյանին պատկանող զգալի չափի 60,000 ՀՀ դրամ արժողության «RAMBO» տեսակի հեծանիվը։
Այսինքն, Հրաչյա Պապիկյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Բացի այդ Հրաչյա Պապիկյանը նախնական համաձայնության գալով Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի և Հայկ Բագրատի Մկրտչյանի հետ 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին` ժամը 02։30-ի սահմաններում կոտրել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան 128 հասցեի հարևանությամբ տեղադրված «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող սուրճի պատրաստման սարքի դռան կողպեքը և սարքի մեջ տեղադրված տարայի միջից գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 26,550 ՀՀ դրամ մանրադրամներ, սակայն չեն կարողացել հանցանքը ավարտին հասցնել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ Հրաչյա Պապիկյանը նկատելով իրենց մոտեցող «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության տնօրեն Աշոտ Ռուբենի Մանասերյանին, դիմել է փախուստի։
Այսինքն, Հրաչյա Պապիկյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Այսպիսով Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանը կատարել է հանցավոր արարքներ նախատեսված 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով»։
Հայկ Բագրատի Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար. «որ նա ուրիշի գույքի զգալի չափի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի և Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի հետ, 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին` ժամը 02։30-ի սահմաններում կոտրել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան 128 հասցեի հարևանությամբ տեղադրված «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող սուրճի պատրաստման սարքի դռան կողպեքը և սարքի մեջ տեղադրված տարայի միջից Արտաշես Արմենակյանը գաղտնի հափշտակել է 26,550 ՀՀ դրամ մանրադրամներ, սակայն չեն կարողացել հանցանքը ավարտին հասցնել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ Հայկ Մկրտչյանը նկատելով իրենց մոտեցող «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության տնօրեն Աշոտ Ռուբենի Մանասերյանին, դիմել է փախուստի։
Այսինքն, Հայկ Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քր. օր.-ի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով»։
2015թ. ապրիլի 1-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2015թ. ապրիլի 3-ին ստացվել, նույն օրն ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2015թ. ապրիլի 13-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2015թ. ապրիլի 21-ին նշանակելու մասին։
Դատարանի 2015թ. հուլիսի 7-ի որոշմամբ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց հսկողության հանձնելը փոփոխվել և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը` չափահաս դառնալու պատճառաբանությամբ։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Հ. Պապիկյանը, 2014թ. հուլիսին, Երևանի «Առագաստ» սրճարանի հարևանությամբ տեղադրված, մետաղադրամներով շահագործվող խաղալիք ավտոմատ սարքավորման մետաղադրամների պահպանման համար նախատեսված տուփի դռան փականը մետաղական ձողով կոտրելու միջոցով բացել է այն և դրանում տեղադրված տարայի միջից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր` 8.400 ՀՀ դրամ գումարի չափով մետաղադրամ։
Ամբաստանյալներ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանը, Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանը և Հայկ Բագրատի Մկրտչյանը 2014թ. ընթացքում ինչպես համատեղ, այնպես էլ առանձին-առանձին կատարել են ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություններ և գաղտնի հափշտակության փորձեր, որոնց մի մասի կատարման մեջ չափահաս Արտաշես Արմենակյանը ներգրավել է անչափահասներ Հրաչյա Պապիկյանին և Հայկ Մկրտչյանին։ Բացի այդ նա ապօրինաբար մուտք է գործել և գիշերել ՀՀ Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքում գտնվող հանրակացարանի սենյակներից մեկում հետևյալ հանգամանքներում`
Առաջին դրվագ` 2014թ. փետրվարի 08-ից փետրվարի 19-ն ընկած ժամանակահատվածում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանն ապօրինի մուտք է գործել ՀՀ Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքում գտնվող, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության ուսումնական մասնաշենքի 3-րդ հարկում գտնվող համակարգչային սենյակ, այդտեղից ապամոնտաժել և գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 20.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության էլեկտրական սարքավորումների պղնձյա դետալներ։
Երկրորդ դրվագ` 2014թ. փետրվարի 17-ին, ժամը 01։00-ի սահմաններում, պատուհանը բացելու եղանակով, գիշերելու նպատակով, ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանը ապօրինաբար մուտք է գործել ՀՀ Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի «Էլեկտրատեխնիկումի հանրակացարանի» թիվ 109 սենյակ և գիշերել է այնտեղ։
Երրորդ դրվագ` ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանը հափշտակություն կատարելու նպատակով 2014թ. հուլիսի 18-ի, ժամը 19։00-ից մինչև հուլիսի 20-ի ժամը 20։10-ն ընկած ժամանակահատվածում, ննջասենյակի պատուհանը բացելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել ՀՀ Կոտայքի մարզի Կոտայք գյուղի Կենտրոնական փողոցի 27/1 հասցեում գտնվող, իր մորաքրոջ` Նունուֆար Մերուժանի Արմենակյանի տուն և ննջասենյակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 100.000 ՀՀ դրամ արժողության «Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի դյուրակիր համակարգիչ։
Չորրորդ դրվագ` ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանը հափշտակություն կատարելու և գողոնը միմյանց միջև հավասար բաժանելու խոստումով` անչափահաս Հ. Պապիկյանին ներգրավել է հանցանքի կատարման մեջ։ Վերջիններս նախնական համաձայնության գալով` 2014թ. սեպտեմբերի 01-ի ժամը 22։00-ից մինչև 2014թ. սեպտեմբերի 02-ի ժամը 08։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 27 շենքի դիմացի բակային հատվածից, մետաղական խողովակին ամրացված փականը պոկելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են տուժող Արուսյակ Սուրենի Ասլանյանին պատկանող զգալի չափի` 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի հեծանիվը և Սոնա Սուրենի Սուխուդյանին պատկանող զգալի չափի` 60.000 ՀՀ դրամ արժողության «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի հեծանիվը։
Հինգերորդ դրվագ` ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանը 2014թ. սեպտեմբերի 09-ին, ժամը 01։30-ից 08։30-ի սահմաններում կոտրել է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա և Բայրոն փողոցների խաչմերուկի մոտ տեղադրված, «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող, սուրճի պատրաստման սարքի դռան փականը և սարքի միջից գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 98.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Վեցերորդ դրվագ` ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանը 2014թ. սեպտեմբերի 13-ին, ժամը 05։00-ի սահմաններում փորձել է կոտրել Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա և Բայրոն փողոցների խաչմերուկի մոտ տեղադրված, «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող, սուրճի պատրաստման սարքի դռան փականը և սարքի միջից գաղտնի հափշտակություն կատարել, սակայն չկարողանալով կոտրել սարքավորման դռան փականը` հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում։
Յոթերորդ դրվագ` ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանը 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում փորձել է կոտրել Երևան քաղաքի Տերյան և Կորյուն փողոցների խաչմերուկի մոտ տեղադրված, «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող, սուրճի պատրաստման սարքի դռան փականը և սարքի միջից գաղտնի հափշտակություն կատարել, սակայն չի կարողացել կոտրել սարքավորման դռան փականը, ուստի հանցանքն ավարտին չի հասցրել` իր կամքից անկախ պատճառով։
Ութերորդ դրվագ` ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանը` հափշտակություն կատարելու և գողոնը միմյանց միջև հավասար բաժանելու խոստումով, անչափահասներ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանին և Հայկ Բագրատի Մկրտչյանին ներգրավել է հանցանքի կատարման մեջ։ Վերջիններս նախնական համաձայնության գալով` 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 02։30-ի սահմաններում կոտրել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 128 հասցեի հարևանությամբ տեղադրված, «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող, սուրճի պատրաստման սարքի դռան փականը և սարքի մեջ տեղադրված տարայի միջից գաղտնի հափշտակել են մանրադրամներ, սակայն չեն կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ ամբաստանյալներ Ա. Արմենակյանը, Հ. Պապիկյանը և Հ. Մկրտչյանը, երբ նկատել են իրենց մոտեցող, «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության տնօրեն Աշոտ Ռուբենի Մանասերյանին` Ա. Արմենակյանը հափշտակելով 26.550 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար, գցել է մետաղադրամներով տարան և անչափահասներ Հ. Պապիկյանի, Հ. Մկրտչյանի հետ դիմել են փախուստի։ Դեպքի վայրից քիչ հեռու Հ. Պապիկյանը բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից և ներկայացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են հետևյալ փորձաքննությունները.
1. Ապրանքագիտական փորձաքննություն (24.11.2014թ., Հմ. 44521410)` ՀՀ «Հայաստանի Հանրապետության փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 16.800 /տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ։ /հատոր 3, գ.թ. 137-139/
2. Ապրանքագիտական և հետքաբանական փորձաքննություն (15.12.2014թ., Հմ. 45651410)` «Հայաստանի Հանրապետության փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 42.000 /քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ։ /հատոր 3, գ.թ. 167-177/
3. Տեսաձայնագրային փորձաքննություն (04.03.2015թ., թիվ 46241406)` ՀՀ «Հայաստանի Հանրապետության փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 67.200 /վաթսունյոթ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ։ /հատոր 4, գ.թ. 96-121/


Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
Ամբաստանյալ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանը ծնվել է 1997թ. հունիսի 11-ին, Երևանում, բնակվում է ծնողների և երեք անչափահաս քույրերի հետ միասին։ Համաձայն քրեական գործի նյութերի` Հ. Պապիկյանի դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվում է մայրը` Ռուզաննա Պապիկյանը, հայրը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, ընտանիքը բավարար չափով նյութապես ապահովված չէ` որպես նպաստառու օգտվում են «Փարոս» համակարգից։
Ամբաստանյալ Հ. Պապիկյանն իրեն վերագրվող արարքները կատարել է անչափահաս` 17 տարեկան հասակում, նախկինում դատված չի եղել։

Անչափահաս ամբաստանյալ Հայկ Բագրատի Մկրտչյանը ծնվել է 1998թ. մայիսի 1-ին Երևանում, բնակվում է մոր, մանկահասակ եղբոր և տատի հետ միասին, նյութապես անապահով ընտանիքում։ Հ. Մկրտչյանի դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվում է մայրը` Ալվարդ Մկրտչյանը։ Հ. Մկրտչյանն իրեն վերագրվող արարքները կատարել է անչափահաս` 16 տարեկան հասակում, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանի նախաքննական, մասնակի խոստովանական ցուցմունքներով, որոնց համաձայն.
Ա. Արմենակյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել և հայտնել է, որ 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին, Հ. Պապիկյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի «Ռոսիա» կինոթատրոնի մոտ գտնվող, «Ոսկու շուկա» կոչվող շինության դիմացի հատվածում նկատել են մետաղյա խողովակին կապված երկու հեծանիվներ։ Հ. Պապիկյանին առաջարկել է դրանք գողանալ։ Նա համաձայնվել է։ Իրենք պոկել են փականը, գողացել են այդ հեծանիվները և դիմել են փախուստի։
Դրանից բացի միայնակ կոտրել է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի վրա գտնվող սուրճի պատրաստման սարքավորման դռան փականը, գողացել 87.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի չափով մանրադրամներ և դիմել է փախուստի։
Դրանից բացի փորձել է կոտրել Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի վրա տեղակայված, սուրճի պատրաստման սարքավորման դռան փականը և գողություն կատարել, սակայն չի կարողացել այն բացել։
Բացի այդ` Հ. Պապիկյանին և Հ. Մկրտչյանին առաջարկել է այլ վայրից գողություն կատարել և 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին Հ. Պապիկյանի և Հ. Մկրտչյանի հետ կոտրել է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մոտ տեղադրված, սուրճի պատրաստման սարքավորման դուռը և միջից մանրադրամներ է գողացել, սակայն չի կարողացել գումարն ամբողջությամբ հափշտակել, քանի որ բռնվել է անծանոթ անձի կողմից։ Ազատվելով նրանից` դիմել է փախուստի։
/հատոր 1, գ.թ. 49-50, 57, 110, հատոր 2, 145, 149-150, հատոր 3, գ.թ. 22-23, 97, 162-163, հատոր 4, գ.թ. 61, 62, 82/
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանն առաջադրված մեղադրանքներում` երկու դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, մեկական դրվագներով` 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, երկու դրվագներով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով, երկու դրվագներով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի նախաքննական ցուցմունքներով, որոնց համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով իրեն առաջադրված մեղադրանքներում մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ա. Արմենակյանի և Հ. Մկրտչյանի հետ հաճախակի հանդիպել են Երևանի Թումանյան փողոցի վրա գտնվող «Կիբեր Սթար» ինտերնետային ակումբում։ Այդտեղ միասին խաղացել են։ 2014թ. սեպտեմբերից երկու-երեք ամիս առաջ, Ա. Արմենակյանի հետ նշված ակումբից դուրս գալուց հետո, երբ գտնվել են Երևանի «Ռոսիա» կինոթատրոնի մոտ գործող, «Ոսկու շուկա» կոչվող շինության դիմացի հատվածում` նկատել են մետաղյա խողովակին կապված երկու հեծանիվներ։ Ա. Արմենակյանն իրեն առաջարկել է դրանք գողանալ։ Համաձայնվել է առաջարկին և պոկելով փականը` այդ հեծանիվները գողացել են, որից հետո դիմել են փախուստի։
Դրանից հետո, 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին, Ա. Արմենակյանի և Հ. Մկրտչյանի հետ կոտրել է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մոտ տեղադրված սուրճի պատրաստման սարքավորման դուռը։ Ա. Արմենակյանը այդտեղից մանրադրամներ է գողացել, սակայն չեն կարողացել գումարն ամբողջությամբ հափշտակել, քանի որ նկատելով իրենց մոտեցած անծանոթ տղամարդուն` դիմել են փախուստի։
Բացի դրանից` 2014թ. հուլիսին, միայնակ կոտրել է Երևան քաղաքի «Առագսատ» սրճարանի հարևանությամբ տեղադրված, երեխաների համար նախատեսված խաղալիքների սարքավորման մետաղադրամների տուփը և այդտեղից գաղտնի հափշտակել է 8.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի չափով մետաղադրամ։
/հատոր 1, գ.թ. 29, 68-69, 125, 130, հատոր 4, գ.թ. 70/
Ամբաստանյալ Հ. Պապիկյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանի հետ 2014թ. դեկտեմբերի 12-ի առերես հարցաքննության ժամանակ։
/հատոր 3, գ.թ. 162-163/
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հ. Պապիկյանն առաջադրված մեղադրանքներում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, իրեն մեղավոր է ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Հայկ Բագրատի Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում։ Հ. Պապիկյանի և Ա. Արմենակյանի հետ ծանոթացել է 2014թ. ամռանը, Երևանի Թամանյան փողոցի վրա գտնվող «Կիբեր Սթար» ինտերնետային ակումբում, որտեղ հաճախել է խաղալու։ 2014թ. սեպտեմբերին, ստույգ օրը չի հիշում, ինքը, Ա. Արմենակյանը և Հ. Պապիկյանը նույն ակումբում հանդիպել և որոշ ժամանակ միասին խաղացել են։ Այնուհետև Ա. Արմենակյանի առաջարկով գնացել են քաղաքի կենտրոնում ման գալու։ Դրանից օրեր առաջ «գռազ»-ով խաղ են խաղացել, որի ընթացքում Արտաշին պարտվել է։ Վերջինս ասել է, որ պարտքը կազմում է 7.000 ՀՀ դրամ գումար։ Զբոսնելիս Արտաշն իրեն հարցրել է, թե պարտքը երբ է վերադարձնելու։ Պատասխանել է, որ տվյալ պահին գումար չունի, մորից կվերցնի և քիչ-քիչ կտա։ Դրանից հետո Արտաշն ասել է` «եթե չես կարող տալ, եկեք գնանք մի բան անենք»։ Իրենց հարցին Արտաշը պատասխանել է` «գողություն անենք»։ Սկզբից չեն համաձայնվել դրան, բայց քանի որ պարտքի զգացում է ունեցել, դրանից դրդված, նաև այն վախից, որ Արտաշի հետ կարող Է վիճաբանություն լինել` համաձայնվել է, իսկ թե Հրաչն ինչ պատճառով է համաձայնվել` չգիտի։ Երևանի Ալ. Մանուկյան փողոցով անցնելիս Արտաշը ցույց է տվել այդտեղ տեղադրված սուրճի կարմիր սարք, ասել է, որ շրջակայքում մարդ չկա և առաջարկել է դրանից գողություն անել։ Ինքն ու Հրաչը հետևել են Արտաշին։ Մինչ սարքը բացելը` ինքն ու Հրաչը չեն համաձայնվել դրան` ասելով, որ վատ արարք են կատարում, սակայն երեքով սկսել են քաշել այդ ապարատի դռան տակից, որը բացվել է։ Այնուհետև Արտաշը հանել է դրանում առկա երկաթյա ամանով մետաղադրամները, սկսել է լցնել գրպանները։ Ինքը Հրաչի հետ, Արտաշից քիչ հեռու կանգնած նայելիս են եղել Արտաշին։ Այդ ժամանակ ոստիկանության շենքի կողմից մի անծանոթ տղամարդ արագ մոտեցել է Արտաշին և ոլորել նրա ձեռքերը։ Ինքն ու Հրաչը վախեցել և փախել են տարբեր ուղղություններով։ Գողացված գումարից ինքը չի վերցրել և այլ գործողություն չի կատարել։ Դրանից հետո Արտաշին և Հրաչին այլևս չի հանդիպել։ Դրանից բացի այլ գործողություններ չի արել, զղջում է կատարած արարքի համար, խնդրում է ներել։
Հրաչյա Պապիկյանին և Արտաշես Արմենակյանին վերագրվող մյուս արարքների մասին տեղեկություններն իրեն հայտնի չեն եղել։
/հատոր 4, գ.թ. 17, 27-29, 41, 61/
Ամբաստանյալ Հ. Մկրտչյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանի հետ 2015թ. փետրվարի 19-ի առերես հարցաքննության ժամանակ։
/հատոր 4, գ.թ. 61/
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հ. Մկրտչյանն առաջադրված մեղադրանքում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Տուժող Նունուֆար Մերուժանի Արմենակյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալ Արտաշես Արմենակյանն իր հարազատ քրոջ որդին է։ 2014թ. հուլիսի 18-ի ժամը 19։00-ից, ընտանիքի հետ միասին, ՀՀ Կոտայքի մարզի Կոտայք գյուղի Կենտրոնական փողոցի թիվ 27/1 հասցեում գտնվող իր տնից մեկնել է ՀՀ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաք։ 2014թ.-ի հուլիսի 20-ին, ժամը 20։10-ի սահմաններում այդտեղից վերադարձել են տուն։ Մուտքի դուռը սովորականի նման բացել և ներս են մտել։ Այնուհետև նկատել են, որ «Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, որը գտնվել է որդու ննջասենյակի զարդասեղանի վրա` այդտեղ չէ։ Համակարգիչը փնտրելուց և այն չգտնելուց հետո պարզել են, որ այն տնից գողացել են։
2014թ. հոկտեմբերի 27-ին, ժամը 13։00-ի սահմաններում իր քույր Նունե Արմենակյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ որդին` Արտաշես Արմենակյանը, զանգահարել և տեղեկացրել է, որ համակարգիչն իրականում ինքն է գողացել և տվել հարևան Սերգեյին, սակայն խնդրել է ոչ մեկին այդ մասին չպատմել։
Ա. Արմենակյանի նկատմամբ բողոք և որևէ գույքային պահանջ չի ներկայացնում, խնդրում է նրան ներել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 7-8, 62-63, 98-100/
Տուժող Սոնա Սուրենի Սուխուդյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 01-ին մանկահասակ եղբայրն իր կողմից նվիրած, «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի հեծանիվն ընկերոջ` նույն շենքում բնակվող Հարություն Հակոբյանի նույն տեսակի հեծանիվի հետ, փականի միջոցով կապել է իրենց` Երևանի Խորենացու փողոցի թիվ 27 շենքի բակում գտնվող խաղահրապարակում տեղադրված մետաղական ձողից և բարձրացել տուն։ Հաջորդ օրն առավոտյան նկատել են, որ երկու հեծանիվները գողացել են։ Վերոհիշյալ հեծանիվը գնվել է 60.000 ՀՀ դրամ գումարով և այդ չափով վնաս է պատճառվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 84-85/
Տուժող Արուսյակ Սուրենի Ասլանյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 01-ին, մոտավորապես ժամը 22։00-ից մինչև հաջորդ օրն առավոտյան ժամը 08։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր որդի Հարություն Հակոբյանին պատկանող «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի հեծանիվը, որը նրա ընկեր, նույն շենքում բնակվող Էդուարդ Սուխուդյանի նույն տեսակի հեծանիվի հետ փականի միջոցով կապված է եղել իրենց` Երևանի Խորենացու փողոցի թիվ 27 շենքի բակում գտնվող խաղահրապարակում տեղադրված մետաղական ձողից` գողացել են։ Այդ հեծանիվն ինքն է նվիրել որդուն, որը գնել է 55.000 ՀՀ դրամով։
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում։
/հատոր 1, գ.թ. 95-96/
Անչափահաս վկա Արտեմ Մանվելի Մարյանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. ձմռանը, ժամը 01։00-ի սահմաններում, Արտաշես Արմենակյանի հետ Աբովյան քաղաքի «Էլեկտրատեխնիկում»-ի հանրակացարանի մոտով անցնելիս` վերջինս իրեն և Ն. Փարսադանյանին առաջարկել է հանրակացարանի 1-ին հարկում գտնվող սենյակներից մեկի բաց պատուհանից մուտք գործել ներս և գիշերել այնտեղ։ Ն. Փարսադանյանի և իր օգնությամբ Ա. Արմենակյանը բարձրացել և մուտք է գործել ներս, որից հետո Ա. Արմենակյանը նշված բնակարանի ներսից բացել է մուտքի դուռը, ներս թողել իրեն և Ն. Փարսադանյանին, որից հետո երեքով միասին գիշերել են այդտեղ։ Բացի դրանից Ա. Արմենակյանն իրեն պատմել է, որ մուտք է գործել «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության ուսումնական մասնաշենք և այնտեղից գողացել էլեկտրական սարքավորումների պղնձյա դետալներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 44-45, 124, 150/
Անչափահաս վկա Նարեկ Սուրենի Փարսադանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. փետրվարին, ժամը 01։00-ի սահմաններում, Արտաշես Արմենակյանի հետ Աբովյան քաղաքի «Էլեկտրատեխնիկում»-ի հանրակացարանի մոտով անցնելիս, Ա. Արմենակյանն իրեն և Ա. Մարյանյանին առաջարկել է հանրակացարանի 1-ին հարկում գտնվող սենյակներից մեկի բաց պատուհանից մուտք գործել ներս և գիշերել այդտեղ։ Ա. Մարյանյանի և իր օգնությամբ Ա. Արմենակյանը բարձրացել և մուտք է գործել ներս։ Դրանից հետո Ա. Արմենակյանը նշված բնակարանի ներսից բացել է մուտքի դուռը և ներս թողել իրեն և Ն. Փարսադանյանին, որից հետո երեքով միասին գիշերել են այդտեղ։ Բացի դրանից Ա. Արմենակյանն իրեն պատմել է, որ մուտք է գործել «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության ուսումնական մասնաշենք և այդտեղից գողացել է էլեկտրական սարքավորումների պղնձյա դետալներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 47-48, 125-126, 149/
Վկա Նորիկ Հովհաննեսի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերի սկզբին, երբ գտնվել է իր աշխատավայրում` Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում գտնվող «7 Կադր» սրճարանում, իր աշխատավայրում մոտեցել են երկու երիտասարդներ, առաջարկել են 6.000 ՀՀ դրամով գնել «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի հեծանիվը։ Նախապես հարցրել է, թե արդյոք հեծանիվը գողացված է` թե ոչ։ Բացասական պատասխան լսելով` գնել է այդ հեծանիվը և թողել աշխատանքի վայրում։ Հետագայում իր աշխատանքի վայր են եկել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց ներկայացրել է վերոհիշյալ հեծանիվը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 123-124/
Վկա Նարեկ Արմանդի Սահակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 02։45-ի սահմաններում գտնվել է Երևանի Ալ. Մանուկյան փողոցում գտնվող Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մոտ և նկատել է, որ երեք երիտասարդներ պոկելու միջոցով կոտրել են այդտեղ տեղադրված սուրճի պատրաստման սարքավորման դուռը։ Նրանցից մեկն այդ սարքավորման միջից հանել է ինչ-որ տարա։ Այդ ժամանակ նրանցից գտնվել է շուրջ 100 մետր հեռավորության վրա և ավտոմեքենայով մետեցել է նրանց։ Նախքան իր մոտենալը` մեկ այլ անձ մոտեցել է նրանց։ Հետագայում պարզվել է, որ այդ անձը սուրճի սարքավորման ընկերության տնօրենն է։ Երբ մոտենալիս է եղել` այդ երեք երիտասարդները տարբեր ուղղություններով դիմել են փախուստի։ Նրանցից մեկը վազել է դեպի Մոսկովյան և Իսահակյան փողոցների միջնամասում գտնվող այգի, մյուսը` Ալեք Մանուկյան և Խանջյան փողոցների միջնամասում գտնվող այգի, իսկ երրորդին չի տեսել, թե որ ուղղությամբ է փախել։ Ավտոմեքենան վարել է նրանցից մեկի ուղղությամբ, հասնելով մինչև այգու սկզբնամաս` ավտոմեքենան կայանել է Իսահակյան փողոցի ձախ հատվածում, վազել և բռնել է այդ երիտասարդին։ Վերջինս եղել է նիհար և փոքրահասակ, սակայն դեմքը, արտաքին հատկանիշները, հագուստները չի հիշել։ Բացի այդ մութ է եղել և նա չի տպավորվել։ Այդ անձին բռնելուց որոշ ժամանակ անց նկատել է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում ծառայություն իրականացնող Վախթանգ Հարությունյանին և վարորդ Ռոման Գևորգյանին։ Այդ անձին հանձնել է նրանց, պատմել է, թե ինչ հանգամանքներում է բռնել։ Երբ բռնել է այդ երիտասարդին` նա ասել է, որ իր հետ եղած տղաներն են իրեն գողության բերել։ Նրան հորդորել է ոստիկաններին ճիշտը պատմել։ Դրանից հետո ոստիկանության աշխատակիցների հետ գնացել և ցույց է տվել դեպքի վայրը։ Այդտեղ նկատել է, որ սուրճի պատրաստման սարքավորման դռները բաց են։ Դրա կողքին եղել են հագուստներ, կոշիկներ, որոնց վերաբերյալ սուրճի պատրաստման սարքավորման ընկերության տնօրենը հայտնել է, որ ցանկացել է բռնել գողություն կատարողներից մեկին, սակայն դա նրան չի հաջողվել և նա հագուստները թողնելով դեպքի վայրում` դիմել է փախուստի։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 184/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության պետական պահպանության ծառայության /այսուհետ ՊՊԾ/ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի, 1-ին դասակի ոստիկան Ռոման Գուրգենի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 14-ին, նույն դասակի ոստիկան Վ. Հարությունյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Ժամը 02։45-ի սահմաններում Մոսկովյան փողոցով անցնելիս` ոստիկանության նախկին աշխատակից Նարեկ Սահակյանն իրենց հայտնել է, որ երեք երիտասարդներ կոտրել են Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մոտ տեղադրված սուճի պատրաստման սարքավորումը, փորձել են գողանալ գումարը, սակայն իրեն նկատելով` դիմել են փախուստի։ Իրեն հաջողվել է բռնել նրանցից մեկին և վերջինիս հանձնել է իրենց։ Այնուհետև մեկնել են դեպքի վայր, որտեղ «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության տնօրեն Աշոտ Մանասերյանն իրենց հայտնել է կատարված գողության դեպքի մասին։
Պարզվել է, որ Ն. Սահակյանի կողմից իրենց հանձնված երիտասարդը հանդիսանում է 1997թ. ծնված, Երևանի Սարի Թաղի 6-րդ փողոցի թիվ 30 տան բնակիչ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանը, ում իրենք ներկայացրել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 198/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Վախթանգ Ջանիկի Հարությունյանի նույնաբովանդակ նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 14-ին, նույն դասակի ոստիկան Ռ. Գևորգյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևանի Կենտրոնի վարչական շրջանում։ Ժամը 02։45-ի սահմաններում Մոսկովյան փողոցով անցնելիս ոստիկանության նախկին աշխատակից Նարեկ Սահակյանն իրենց հայտնել է, որ երեք երիտասարդներ կոտրել են Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մոտ տեղադրված սուրճի պատրաստման սարքավորումը, փորձել են գողանալ գումարը, սակայն իրեն նկատելով` դիմել են փախուստի։ Իրեն հաջողվել է բռնել նրանցից մեկին և հանձնել է նրանց։
Պարզվել է, որ Ն. Սահակյանի կողմից նրանց հանձնված երիտասարդը հանդիսանում է 1997թ. ծնված, Երևանի Սարի Թաղի 6-րդ փողոցի թիվ 30 տան բնակիչ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանը, ում նրանք ներկայացրել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։
Երբ մեկնել են դեպքի վայր` նկատել է, որ սուրճի պատրաստման սարքավորման դռները բաց են։ Դրա կողքին եղել են հագուստներ, կոշիկներ։ Այդտեղ «Նյուվենդ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության տնօրեն Աշոտ Մանասերյանն իրենց հայտնել է կատարված գողության դեպքի մասին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 199/
Վկա, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության պահակ Սամվել Աշոտի Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ.-ի փետրվարին, գիշերային ժամերին, նշված քոլեջի տարածքից ձայներ է լսել։ Հաջորդ օրն առավոտյան քոլեջի տարածքում շրջայց կատարելով` նկատել է, որ մասնաշենքի 1-ին և 3-րդ հարկի պատուհանները կոտրված են։ Կասկածելով, որ գողություն է կատարվել` այդ մասին անմիջապես հայտնել է տնօրինությանը։ Հետագայում իմացել է, որ քոլեջի տարածքից պղնձե դետալներ են գողացել ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 76-77/
Վկա, «Կոմանդոս Ա» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության աշխատակից Դավիթ Տիգրանի Մովսիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ.-ի փետրվարի 09-ին աշխատանքի վայրում իրեն է մոտեցել թաղամասի բնակիչ Արտաշես Արմենակյանը, առաջարկել է ընդունել պղնձյա լարեր և վճարել դրա դիմաց։ Նախապես վերջինիս հարցրել է, թե այդ պղինձը գողացված է, թե` ոչ և Ա. Արմենակյանից լսելով, որ այն գողացված չէ` ընդունել է պղինձը, կշռել և Ա. Արմենակյանին վճարել է կշռին համարժեք 540 ՀՀ դրամ գումար։ Կատարված գործարքը ամրագրել է գնման ակտի միջոցով, որը ստորագրվել է Արտաշես Արմենակյանի կողմից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 122-123/
Վկա Նունե Մերուժանի Արմենակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Արտաշես Արմենակյանի հարազատ մայրը։
2014թ.-ի հոկտեմբերի 27-ին, Արտաշես Արմենակյանը «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկից 077-66-15-12 հեռախոսահամարից զանգահարել է իր` 077-60-52-33 հեռախոսահամարին և հայտնել է, որ մորաքրոջ տնից համակարգիչն ինքն է գողացել, տվել է հարևան Սերգեյին, ամաչում է իր կատարած արարքի համար և խնդրել է ոչ մեկին չպատմել այդ մասին։
Դատարանում վկա Նունե Արմենակյանը օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունք տալ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 85-86, 104/
Վկա Սերգեյ Հովհաննեսի Անդրեասյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Արտաշես Արմենակյանն իր հարևանն է։ 2014թ.-ի օգոստոսին, իրենց շենքի բակում, Արտաշես Արմենակյանը մոտեցել և առաջարկել է գնել դյուրակիր համակարգիչ։ Քանի որ համակարգչի կարիք չի ունեցել` այդ պատճառով մերժել է Ա. Արմենակյանին։ Դրանից հետո նրանից տեղեկացել է, որ համակարգիչն անսարքություններ ունի և առաջարկել է այն տրամադրել իր ծանոթ Ալիկին` մատչելի գներով վերանորոգելու համար։ Ա. Արմենակյանը համաձայնվել և դյուրակիր համակարգիչը սնուցման լարի հետ միասին հանձնել է իրեն։ Դյուրակիր համակարգիչը տվել է հարևան Ալիկ Դարբինյանին։ Որոշ ժամանակ հետո Ա. Դարբինյանից տեղեկացել է, որ Ա. Արմենակյանը կալանավորվել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 81-82/
Վկա Ալիկ Էդուարդի Դարբինյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր հարևան Սերգեյ Անդրեասյանը 2014թ.-ի օգոստոսի կեսերին գումարի դիմաց վերանորոգման համար իրեն է տրամադրել «Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի դյուրակիր համակարգիչ, սակայն բավականին շատ պատվերներ ունենալու պատճառով չի հասցրել այն ամբողջովին վերանորոգել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 83-84/
Դատահետքաբանական փորձաքննության 2014թ. հոկտեմբերի 8-ի Հմ. 2733 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը ներկայացված Ա. Արմենակյանի վերնաշապիկի վրա առկա է պատռվածքին բնորոշ հատկանիշներով ուղեկցվող վնասվածք (...), որը կարող էր առաջանալ մեխանիկական ձգվածության` ուժի ներգործության, քաշել-ձգելու հետևանքներով, չի բացառվում նաև որոշման մեջ նկարագրված հանգամանքներում»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 185-187/
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. հունիսի 23-ի թիվ 526-ԱՊ-14 եզրակացությամբ, որի համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված թվով 3 ռելեների շուկայական արժեքներն առանձին-առանձին, 2014թ. փետրվարի 8-ից մինչև փետրվարի 19-ն ընկած ժամանակահատվածի դրությամբ, առկա արտաքին վիճակի հաշվառմամբ կարող է կազմել ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 103-105/
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. նոյեմբերի 24-ի Հմ` 44521410 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը տրամադրված «RAMBO» մակնիշի հեծանիվի առկա վիճակի շուկայական միջին արժեքը 2014թ. սեպտեմբերի 01-ի և 02-ի դրությամբ ՀՀ գործող շուկայական գներով, կարող էր կազմել 15.000 /տասնհինգ գազար/ ՀՀ դրամ»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ 137-139/
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. նոյեմբերի 20-ի N 981-ԱՊ-14 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը տրամադրված «Gateway» տեսակի «EG-70» մոդելի համակարգչի` լիցքավորող սարքի հավանական միջին շուկայական ընդհանուր արժեքը 2014թ.-ի հուլիսի 18-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածի դրությամբ, դրանք ընդունելով պիտանի և աշխատունակ ապրանքային վիճակում գնահատվում է 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 143-144/
Դատաապրանքագիտական և դատահետքաբանական փորձաքննության 2014թ. դեկտեմբերի 15-ի Հմ` 45651410 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը տրամադրված ք.Երևան Նալբանդյան-Իսահակյան վաղոցների խաչմերուկում` ՀՊՏՀ դիմաց, Մաշտոցի պողոտայի և Պուշկինի փողոցի խաչմերուկում տեղակայված սուրճի և այլ ըմպելիքների պատրաստման ու Սայաթ-Նովա-Բայրոն փողոցների խաչմերուկում տեղակայված տարրավորված ըմպելիքների ու հրուշակեղենի վաճառքի ապարատների վրա հայտնաբերվել են մեխանիկական բնույթի վնասվածքներ /տեղակայությունները տես «Հետքաբանական մաս» բաժնում/, որոնք առաջացել են ապարատների իրանների դռների և դրանց հանդիպակաց շրջանակների միջև համապատասխան չափային և կառուցվածքային հատկանիշներով սահմանափակ աշխատանքային վերջավորություն ունեցող կոշտ, կարծր առարկայի-գործիքի /ների/, որպիսիք կարող են հանդիսանալ պտուտակահանը, դուրը և այլ նմանատիպ վերջավորություններով գործիքները, միջոցով դրսից դեպի ներս ուղղությամբ դռան վրա լծակի ու գործադրելու հետևանքով, որի արդյունքում կարող էին բացվել դռները։
Մոսկովյան փ, Տերյան 62 շենքի դիմաց տեղակայված ապարատի վնասվածքները առաջացել են մեխանիկական ուժ գործաֆրելու հետևանքով։ Իսկ Տերյան-Կորյուն փողոցների խաչմերուկում տեղակայված ապարատի վրա առկա են միայն շահագործման ընթացքում փականի սողնակների կողմից առաջացված վնասվածքներ։
Փորձաքննության տրամադրված բոլոր ապարատների վրա առկա են նաև դրանց պատրաստման և շահագործման ընթացքում առաջացած հետքեր։
2.,3. Փորձաքննությանը տրամադրված` ք.Երևան, Մոսկովյան փ, Տերյան 62 շենքի դիմաց և ք.Երևան, Մաշտոցի պողոտայի և Պուշկինի փողոցի խաչմերուկում տեղակայված սուրճի և այլ ըմպելիքների պատրաստման համար նախատեսված ապարատների ու ք.Երևան, Սայաթ-Նովա-Բայրոն փողոցների խաչմերուկում տեղակայված տարրավորված ըմպելիքների և հրուշակեղենի վաճառքի համար նախատեսված ապարատների վնասվածքների հետևանքով պատճառված նյութական /գույքի/ վնասի չափը /վերականգնման աշխատանքների/ առանձին-առանձին, 2014թ. սեպտեմբերի 09-ի, 13-ի և 14-ի դրությամբ ՀՀ գործող շուկայական գներով, բերված են սույն եզրակացության «Հետազոտություն» բաժնի «Ապրանքագիտական մաս»-ում, իսկ դրանց ընդհանուր վնասի չափը /վերականգնման աշխատանքների/ կարող էր կազմել 112.500 /մեկ հարյուր տասներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ։
Փորձաքննությանը տրամադրված և վերը նշված հասցեներում տեղակայված սուրճի և այլ ըմպելիքների պատրաստման համար նախատեսված ապարատների ու տարրավորված ըմպելիքների և հրուշակեղենի վաճառքի համար նախատեսված ապարատների վնասվածքները հնարավոր է վերականգնել։
Փորձաքննությանը տրամադրված` ք. Երևան, Տերյան-Կորյուն փողոցների խաչմերուկում և ք.Երևան, Սայաթ-Նովա-Բայրոն փողոցների խաչմերուկում տեղակայված սուրճի և այլ ըմպելիքների պատրաստման համար նախատեսված ապարատների վնասվածքների հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափը մեր կողմից չի որոշվում, որի պատճառաբանությունը բերված է սույն եզրակացության «Հետազոտություն» բաժնի «Ապրանքագիտական մաս»-ում։»
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 167-177/
Դատատեսաձայնագրային փորձաքննության 2015թ. մարտի 4-ի թիվ 46241406 եզրակացությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով։
Համաձայն այդ եզրակացության` «1. Փորձաքննությանը տրամադրված «PRINCO» ընկերության արտադրության «DVD-R» ֆորմատի լազերային սկավառակի (թողարկման սերիական համարը` «M7I65000084-1706») վրա գրառված են «1_01_R_141013050000», «1_02_R_141013040000», «2_02_R_14101305000» անվանումներով «dav» ֆորմատի թվով 3 տեսաֆայլեր և «10062321» անվանումով «vvf» ֆորմատի թվով 1 տեսաֆայլ։ Հետազոտելի «1_02_R_141013040000» և «2_02_R_141013050000» անվանումներով տեսաֆայլերը իրենցից ներկայացնում են առանց ձայնային բաղադրիչի, վերատադրման համար պիտանի տեսագրություններ, իսկ «1_02_R_14101304000» և «10062321» անվանումով տեսաֆայլերը` ձայնային բաղադրիչով, վերատադրաման համար պիտանի տեսաձայնագրություններ։ Սակայն նշված տեսաձայնագրությունների ձայնային բաղադրիչը իրենից ներկայացնում է ստատիկ աղմուկ և որևէ բանավոր խոսք գրառված չէ։
2. Տեսաձայնագրություններից առանձնացված և բարելավված որակով թվով 75 տեսապատկերներ բերված են եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածում, իսկ ընդհանուր` թվով 136 տեսապատկերները տրամադրվում են գրառված CD-R ֆորմատի լազերային սկավառակի վրա։ Տեսապատկերներում երևացող անձանց պատկերները պիտանի չեն ՀՀ ԱՆ «Փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ում կիրառվող «БарсЭксперт» փորձագիտական ծրագրային ապահովման միջոցով դիմանկարային նույնացում կատարելու համար»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 96-119/
Արտաշես Արմենակյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2014թ. սեպտեմբերի 16-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` Ա. Արմենակյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցի թիվ 27 հասցեի դիմաց գտնվող խաղահրապարակում տեղադրված մետաղական ձողը և հայտարարել, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերին Հ. Պապիկյանի հետ փականը կոտրելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են դրան ամրացված երկու հեծանիվներ։
Ա. Արմենակյանը մատնացույց է արել նաև Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի հարևանությամբ տեղադրված սուրճի պատրաստման սարքավորումը և հայտարարել, որ Հայկի և Հրաչյա Պապիկյանի հետ բացել են սարքավորման դռները և փորձել միջից գողություն կատարել։
Ա. Արմենակյանը մատնացույց է արել նաև Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա և Բայրոն փողոցի խաչմերուկում տեղադրված սուրճի պատրաստման սարքավորումը և հայտարարել, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերին այդ սարքավորման դռները միայնակ բացել և միջից գաղտնի հափշտակել է 98.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի չափով մանրադրամներ։
Ա. Արմենակյանը մատնացույց է արել նաև Երևան քաղաքի Տերյան և Կորյուն փողոցների խաչմերուկի մոտ տեղադրված սուրճի պատրաստման սարքավորումը և հայտարարել, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 14-ին Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի հարևանությամբ տեղադրված սուրճի պատրաստման սարքավորումը բացելուց առաջ փորձել է բացել այդ սարքավորման դռները և մանրադրամներ գողանալ, սակայն չկարողանալով բացել` հեռացել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 61-62/
Հրաչյա Պապիկյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2014թ. հոկտեմբերի 8-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` Հ. Պապիկյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցի թիվ 27 հասցեի դիմաց գտնվող խաղահրապարակում տեղադրված մետաղական ձողը և հայտարարել, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերին, Ա. Արմենակյանի հետ, փականը կոտրելու միջոցով գաղտնի հափշտակել են դրան ամրացված երկու հեծանիվներ։
Հ. Պապիկյանը մատնացույց է արել նաև Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի հարևանությամբ տեղադրված սուրճի պատրաստման սարքավորումը և հայտարարել, որ Հայկի և Արտաշես Արմենակյանի հետ բացել են սարքավորման դռները և փորձել միջից գողություն կատարել։
Հ. Պապիկյանը մատնացույց է արել նաև Երևան քաղաքի «Առագաստ» սրճարանի մոտ տեղադրված երեխաների համար նախատեսված խաղալիք ավտոմատ սարքավորումը և հայտարարել, որ 2014թ. հուլիսին այդ սարքավորման մետաղադրամների համար նախատեսված տուփի փականը կոտրելու միջոցով այն բացել և գողացել է 8.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի չափով մետաղադրամ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 171-177/
Հայկ Մկրտչյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2015թ. փետրվարի 13-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` Հ. Մկրտչյանը մատնացույց է արել Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի հարևանությամբ տեղադրված սուրճի պատրաստման սարքավորումը և հայտարարել, որ Հրաչյա Պապիկյանի և Արտաշես Արմենակյանի հետ բացել են այդ սարքավորման դռները և փորձել միջից գողություն կատարել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 34-35Ա/
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014թ. սեպտեմբերի 16-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ա. Արմենակյանին ճանաչման է ներկայացվել նույն շարքում տեղակայված չորս հեծանիվներ, որոնցից նա մատնացույց է արել ձախից 3-րդ տեղը զբաղեղցրած «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի հեծանիվը և հայտարարել, որ այդ հեծանիվն ինքն է գողացել Հ. Պապիկյանի հետ միասին` Երևանի «Ռոսիա» կինոթատրոնի մոտ գտնվող վայրից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 58-59/
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014թ. սեպտեմբերի 17-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` տուժող Արուսյակ Ասլանյանին ճանաչման է ներկայացվել նույն շարքում տեղակայված չորս հեծանիվներ, որոնցից նա մատնացույց է արել ձախից 3-րդ տեղը զբաղեղցրած «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի հեծանիվը և հայտարարել, որ այդ հեծանիվը պատկանում է իր որդի Հարություն Հակոբյանին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 97-98/
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014թ. սեպտեմբերի 16-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ա. Արմենակյանին ճանաչման են ներկայացվել չորս հատ վերնաշապիկներ, 4 հատ գլխարկ և չորս զույգ կոշիկներ, որոնցից նա ճանաչել է նույն շարքում ձախից երկրորդ տեղում տեղադրված «ԴընդԳ» («D&G») գրառմամբ մեկ զույգ կոշիկները, «Պարշ» («PORSCHE») գրառմամբ գլխարկը և ծաղկավոր վերնաշապիկը և հայտարարել է, որ դրանք 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին եղել են իր հագին, երբ Հրաչյա Պապիկյանի և Հայկ Մկրտչյանի հետ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մոտ գտնվող սուրճի պատրաստման սարքավորումից փորձել են գողություն կատարել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 60/
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014թ. հոկտեմբերի 30-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Նունուֆար Արմենակյանը իրեն ճանաչման ներկայացված չորս հատ «Գեթուեյ» («Gateway») դյուրակիր համակարգիչներից ճանաչել է ձախից աջ 2-րդ տեղում տեղադրված համակարգիչը և հայտարարել, որ դա այն համակարգիչն է, որը 2014թ.-ի հուլիսի 18-ից հուլիսի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում գաղտնի հափշտակվել է իր բնակարանից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 101-103/
Տուժող Աշոտ Մանասերյանի և փորձագետ Հ. Ալոյանի մասնակցությամբ կատարված, դեպքի վայրի զննության մասին 2014թ. սեպտեմբերի 14-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` դեպքը տեղի է ունեցել 2014թ. սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 01։30-ին, դեպքի վայրը հանդիսացել է Երևան քաղաքի Ալ. Մանուկյան փողոցում գտնվող Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի դիմացի հատվածը, որտեղ տեղակայված է եղել սուրճի պատրաստման համար նախատեսված կարմիր գույնի սարքը, որի փականները կոտրելու միջոցով անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են դրանում առկա մետաղադրամները։ Այդ սարքի վրա հայտնաբերվել են տեսախցիկներ։ Այդտեղից վերցվել է մեկ երկաթյա ձող, վերնաշապիկ, մեկ զույգ սև սպորտային կոշիկ և մետաղադրամներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 2-4/
Ալբերտ Հովհաննիսյանի և ՀՀ Կոտայքի մարզային վարչության ավագ փորձագետ Ա. Մելիքյանի մասնակցությամբ կատարված, դեպքի վայրի զննության մասին 2014թ. փետրվարի 19-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսացել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության` ՀՀ Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի 3-րդ միկրոշրջանի Հատիսի 1 հասցեում գտնվող մասնաշենքը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ այդ մասնաշենքի 3-րդ հարկում գտնվող լսարաններից մեկում հայտնաբերվել է հատակին դրված կիսաքանդ օդորակիչ, որի վրայից բացակայել է տարբեր պահեստամասեր։ Մյուս լսարանի հատակին առկա են եղել կիսաքանդ համակարգիչներ և մոնիտորներ, որտեղից ըստ Ա. Հովհաննիսյանի հայտարարության ոչինչ չի գողացվել։ Վերջինս հայտարարել է նաև, որ մասնաշենքի 1-ին հարկում գտնվող պահեստից գողացվել են տարբեր տրանսֆորմատորներ, որոնք հանվել են երեք հատ հաստոցների վրայից և դրանք պարունակում են պղնձյա դետալներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 22-27/
Անչափահաս Նարեկ Փարսադանյանի և մանկավարժ Ազատ Գրիգորյանի մասնակցությամբ կատարված, դեպքի վայրի զննության մասին 2014թ. ապրիլի 28-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսացել է ՀՀ Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի 4-րդ միկրոշրջանում գտնվող, Աբովյանի էլ. ցանցին պատկանող լաբորատորիան, որը գտնվում է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության հարևանությամբ։ Ն. Փարսադանյանը մատնացույց է արել այն հատվածը, որտեղից իր պատկերացմամբ Ա. Արմենակյանը մուտք է գործել լաբորատորիա և հայտարարել, որ Ա. Արմենակյանն իրեն պատմել է, որ նշված պատուհանից միայնակ մուտք է գործել այդտեղ և կատարել հաշվիչների գողություն։
Պարզվել է նաև, որ Ն. Փարսադանյանի կողմից մատնացույց արված պատուհանների ճաղավանդակները և մետաղական ցանցերը մասամբ առանձնացված են միմյանցից։
/դատական նիստի արձանագրությւոն, հատոր 2, գ.թ. 69-72/
Նունուֆար Արմենակյանի մասնակցությամբ կատարված, դեպքի վայրի զննության մասին 2014թ. հուլիսի 20-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսացել է ՀՀ Կոտայքի մարզի Կոտայք գյուղի Կենտրոնական փողոցի թիվ 27/1 տունը։ Ն. Արմենակյանը մատնացույց է արել այդ տան ննջասենյակի զարդասեղանը և հայտարարել, որ «Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի «ԷյՋի 70» («EG 70») դյուրակիր համակարգիչը 2014թ.-ի հուլիսի 18-ից հուլիսի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում գաղտնի հափշտակվել է ննջարանի սեղանի վրայից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 2-4/
«Հեծանիվ ներկայացնելու մասին» 2014թ. սեպտեմբերի 14-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` այդ օրը Նորիկ Հակոբյանը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ԿԵնտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Հ. Ներսիսյանին է ներկայացրել Նորիկ Հակոբյանի կողմից «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի կապույտ գույնի հեծանիվ և հայտարարել, որ այն շուրջ տաս օր առաջ անծանոթ երիտասարդից գնել է 6.000 ՀՀ դրամ գումարով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 19/
Մետաղադրամները զննելու մասին 2014թ. սեպտեմբերի 14-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Երևանի Նալբանդյան 128 հասցեի հարևանությամբ տեղադրված, սուրճի պատրաստման համար նախատեսված սարքավորման մոտ հայտնաբերվել են ինը հատ «50» ՀՀ դրամ, քսանհինգ հատ «100» ՀՀ դրամ, տասնութ հատ «200» ՀՀ դրամ, վեց հատ «500» ՀՀ դրամ անվանական արժեքով մետաղադրամներ։
Վերոհիշյալ մետաղադրամները ստացականով հանձնվել են Աշոտ Մանասերյանին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 8-9/
Փաթեթը բացելու և զննելու մասին 2014թ. սեպտեմբերի 16-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` նույն օրը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի հատկապես կարևոր գործերով ավագ քննիչ Է. Կարապետյանը բացել և զննել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքից 2014թ. սեպտեմբերի 14-ի թիվ 30/1-3-2636/352 գրությամբ ստացված փաթեթը։ Դրանում առկա է եղել մեկ հատ «Պորշ» («Porsche») գրառմամբ կապույտ եզրերով գլխարկ, մեկ հատ ծաղկավոր, կանաչակապտավուն, աջ թևը պատռված վերնաշապիկ, որի վրա առկա են եղել միայն վերին երկու կոճակները և «Դ ընդ Գ» («D&G») գրառմամբ մեկ զույգ կոշիկ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 51/
Էլեկտրոնային կրիչը զննելու մասին 2014թ. հոկտեմբերի 6-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Աշոտ Մանասերյանի կողմից ներկայացված էլեկտրոնային կրիչում առկա տեսագրություններում տեսախցիկների տեսադաշտում երևում է ծաղկավոր վերնաշապիկով և գլխարկով անձ, ինչ-որ առարկայով փորձում է բացել Երևանի Սայաթ-Նովա և Բայրոն փողոցների խաչմերուկում գտնվող սուրճի պատրաստման համար նախատեսված սարքավորման դուռը։ Այդ անձը կարճ ժամանակով, մերթընդմերթ դուրս է գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից և նորից վերադառնում, պտտվում է այդ սարքավորման շուրջ, դիպչում դրան, իսկ հետո կքանստած վիճակում սկսում է բացել սարքավորման դուռը և հեռանում։
/դատական նիստի աձանագրույթուն, հատոր 1, գ.թ. 161/
Առգրավում կատարելու մասին 2014թ. հոկտեմբերի 27-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` նույն օրն Ալիկ Դարբինյանը ներկայացրել է NXY24AA003251030C07200 գործարանային համարի, «Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի համակարգիչը` լիցքավորման և միացման սարքով, որն առգրավվել և փաթեթավորվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Կոտայքի քննչական բաժանմունքի` ծրարների համար նախատեսված 7/31 կնիքով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 88-89/
Զննություն կատարելու մասին 2014թ. հոկտեմբերի 28-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` զննվել է Ալիկ Դարբինյանի կողմից ներկայացված և առգրավված «Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի համակարգիչը (սև, 26,5 սմ լայնությամբ, 40 սմ երկարությամբ, «Gateway» և NXY24AA003251030C07200 գրառումներով)։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 92-93/
Նախաքննության մարմնի 2015թ. մարտի 26-ի որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված Ա. Արմենակյանի վերնաշապիկով, «Դ ընդ Գ» («D&G») գրառմամբ սև գույնի մեկ զույգ կոշիկով, մեկ հատ «Պորշ» («PORSCHE») գրառումով գլխարկով, «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի մեկ հեծանիվով, «Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի «Էյ Ջի» («EG 70») համակարգչով, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությանը պատկանող երեք ռելեներով (տրանսֆորմատորներով), Երևան քաղաքի Նալբանդյան և Իսահակյան փողոցների խաչմերուկում` Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի դիմաց, Երևան քաղաքի Տերյան-Կորյուն փողոցների խաչմերուկում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա-Բայրոն փողոցների խաչմերուկում տեղակայված, սուրճ և այլ ըմպելիքներ պատրաստելու համար նախատեսված երեք սարքավորումներով, «Առագաստ» սրճարանի հարևանությամբ տեղակայված, մետաղադրամներով շահագործվող երեխաների համար նախատեսված սարքավորումով, Արուսյակ Ասլանյանին պատկանող, «Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի մեկ հեծանիվով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 165-170/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալներ Արտաշես Արմենակյանի, Հրաչյա Պապիկյանի և Հայկ Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է հետևյալը.
Ամբաստանյալ Արտաշես Արմենակյանի նախաքննական ցուցմունքը` Նունուֆար Մերուժանի Արմենակյանին պատկանող, ՀՀ Կոտայքի մարզի Կոտայք գյուղի Կենտրոնական փողոցի թիվ 27/1 հասցեում գտնվող տան ննջասենյակի պատուհանը բացելու եղանակով այդտեղ ապօրինի մուտք չգործելու և այդտեղից «Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի դյուրակիր համակարգիչը գաղտնի չհափշտակելու մասին իրականությանը չի համապատասխանում, արժանահավատ չէ, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ է հետապնդում և հերքվում է վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերոհիշյալ վերլուծությունների արդյունքում դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, շինություն ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, երկու դրվագներից յուրաքանչյուրով, անչափահասին հանցանք կատարելուն ներգրավելը, նրա այդ արարքներից յուրաքանչյուրը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, երկու դրվագներից յուրաքանչյուրով, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով գողության փորձ կատարելը, նրա այդ արարքներից յուրաքանչյուրը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով գողության փորձ կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքը` մարդու կամքին հակառակ նրա բնակարան մուտք գործելու վերաբերյալ` դատարանը գտնում է հետևյալը.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները, կամ իրեն ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի քննարկման դեպքում, իրավունք ունի գործի արդարացի հրապարակային դատաքննության` խելամիտ ժամկետում, օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից։ Դատավճիռը հայտարարվում է հրապարակայնորեն, սակայն մամուլի ներկայացուցիչներին և հանրությանը կարող են թույլ չտրվել ներկա լինելու ամբողջ դատաքննությանը կամ նրա մի մասին` բարոյականության, հասարակական կարգի կամ ժողովրդական հասարակության մեջ պետական անվտանգության նկատառումներով, եթե դա պահանջվում է անչափահասների շահերի կամ կողմերի մասնավոր կյանքի պաշտպանվածության համար, կամ այնքանով, որքանով դա, դատարանի կարծիքով, խիստ անհրաժեշտ է առանձնահատուկ հանգամանքների դեպքում, երբ հրապարակայնությունը կխախտեր արդարատադության շահերը։
Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, անմեղ է համարվում, մինչև որ նրա մեղավորությունը չապացուցվի օրենքին համապատասխան։ (…)»։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` «Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։
2. Քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։
2. Դատավորը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը չեն կարող մասնակցել քրեական գործով վարույթին, եթե նրանք ուղղակի կամ անուղղակի շահագրգռված են գործի ելքով։
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԵԿԴ/0168/01/12 քրեական գործով 2013թ. մայիսի 08-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը։ Այս հանգամանքը բազմիցս շեշտադրվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից։ Մասնավորապես, Եվրոպական դատարանը կարևորել է կոնկրետ գործով արդար դատական քննություն կատարված լինելու վերաբերյալ իր համոզմունքի ձևավորումը և նշել է, որ քրեական վարույթի իմաստով արդար դատական քննությունը ներառում է նաև անմեղության կանխավարկածի պահպանումը, ինչը նշանակում է, որ դատավորը չպետք է ելնի այն կանխավարկածից, թե անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցանքը, հանցանքի կատարման մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցելու պարտականությունը կրում է դատախազությունը և կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի (տե՛ս Թելֆներն ընդդեմ Ավստրիայի (TELFNER v. AUSTRIA) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի մարտի 20-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33501/96, կետ 15, ինչպես նաև Նատունենն ընդդեմ Ֆինլանդիայի (NATUNEN v. FINLAND) գործով 2009 թվականի մարտի 31-ի վճիռը, գանգատ թիվ 21022/04, կետ 53)։ (...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով« սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35 հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները»։
Վերոգրյալ նորմերի վերլուծությունից բխում է, որ արարքը հանցավոր ճանաչելու համար անհրաժեշտ են հետևյալ պայմանների միաժամանակյա առկայությունը՝
ա/ արարքը պետք է նախատեսված լինի քրեական օրենքով,
բ/ այն պետք է բովանդակի հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։
Այլ կերպ` նշված պայմաններից որևէ մեկի բացակայությունը բացառում է հանցանքի առկայությունը։ Նշված հետևությունը բխում է նաև Տիգրան Ժորայի Շմավոնյանի վերաբերյալ ՎԲ-107/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հուլիսի 13-ի որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումից, որի համաձայն` «Արարքը ճանաչվում է հանցավոր միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեսված բոլոր հատկանիշները։ Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ։ Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունը անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին»։
Այսպիսով, արարքը հանցագործություն ճանաչելու համար այն պետք է նախատեսված լինի քրեական օրենսգրքով և բովանդակի հանցակազմի բոլոր տարրերը։
Նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել, որ ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանը խախտելով Ալեքսանդր Գրիգորի Աբրահամյանի բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքը` 2014թ. փետրվարի 17-ին, ժամը 01-ի սահմաններում, պատուհանը բացելու եղանակով, Ա. Աբրահամյանի կամքին հակառակ, գիշերելու նպատակով ապօրինի մուտք է գործել Ա. Աբրահամյանին պատկանող` Աբովյան քաղաքի «Էլեկտրատեխնիկումի հանրակացարանի» թիվ 109 սենյակ և գիշերել այնտեղ։
Այդ արարքի կատարման համար Ա. Արմենակյանին վերագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Ալեքսանդր Աբրահամյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ նա բնակվում է Աբովյան քաղաքի Ավտոճանապարհային հանրակացարանի 405 սենյակում և նույն քաղաքում գտնվող Էլեկտրոտեխնիկումի հանրակացարանի թիվ 109 հասցեում սենյակ ունի։ 2014թ.-ի փետրվարի 17-ին, ժամը 12։30-ի սահմաններում իր տուն է այցելել Էլեկտրոտեխնիկումի հանրակացարանի պարեկ Մխիթարյանը և հատնել, որ նույն հանրակացարանի` իրեն պատկանող սենյակի դուռը բաց է և իրերը խառված են։ Նրա այցից հետո գնացել է այդ սենյակ, տեսել, որ սենյակի դուռը բաց է, իրերը խառնված են, սակայն ոչինչ գողացված չի եղել։ Նկատել է նաև, որ իր սենյակի պատուհանը նույնպես բաց է։ Ինքը բողոքում է այն անձանց դեմ, ովքեր առանց իր թույլտվության մուտք են գործել իր սենյակ, խախտել իր` բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքը։ Պահանջել է այդ անձանց պատժել օրենքի ամբողջ խստությամբ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 130-131/
Վկա, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության հանրակացարանի պարետ Ֆրունզիկ Միրզաջանի Մխիթարյանի ցուցմունքը, որի համաձայն` 2014թ.-ի փետրվարին, Ալեքսանդր Աբրահամյանին պատկանող նույն հանրակացարանի թիվ 109-րդ սենյակից ձայներ է լսել։ Քանի որ սենյակում սովորաբար ոչ ոք չի բնակվել` այդ պատճառով մոտեցել, թակել է դուռը, որի բացվելուց հետո տեսել է ներսում երեք երիտասարդների, որոնցից երկուսը նույն հանրակացարանի բնակիչներ Նարեկն ու Արտեմն են եղել, իսկ երրորդն իրեն տեսնելով` պատուհանից դիմել է փախուստի։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 119/
Որպես ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց մեղադրողը նշել է նաև Ալեքսանդր Աբրահամյանի մասնակցությամբ կատարված, դեպքի վայրի զննության մասին 2014թ. փետրվարի 17-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսացել է ՀՀ Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքում գտնվող ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության հանրակացարանի թիվ 109 սենյակը, որտեղ առկա անկողնային պարագաները հայտնաբերվել են խառնված վիճակում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 16-19/
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Մարդու կամքին հակառակ նրա բնակարան ապօրինի մուտք գործելը`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկից հարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով (…)»։
Տվյալ հանցագործության անմիջական օբյեկտը բնակարանի անձեռնմխելիությունն է։
Օբյեկտիվ կողմից արարքը բնութագրվում է ապօրինաբար բնակարան մուտք գործելով` բացառությամբ օրենքով նախատեսված դեպքերի։
Բնակարան է հանդիսանում տունը, ամառանոցը, սենյակը, որտեղ մարդիկ են բնակվում։ Նշանակություն չունի, թե անձն ինչքան ժամանակ է ապրում այդ բնակարանում։ Նշանակություն չունի նաև, թե այդ բնակարանում անձը ժամանակավոր է բնակվում` թե մշտական։ Բնակարան կարող է հանդիասանալ ինչպես սեփական բնակարանը, այնպես էլ վարձակալությամբ վերցված բնակարանը, հյուրանոցի համարը, հանրակացարանի սենյակը և այլն։
Տվյալ հանցագործությունը համարվում է ավարտված այն պահից, երբ հակաօրինական կարգով մուտք են գործել քաղաքացու բնակարան` հակառակ նրա կամքին և ցանկությանը։
Նախաքննության ընթացքում կատարված քննչական և դատավարական գործողությունների արդյունքում, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության հանրակացարանի թիվ 109 սենյակն Ալեքսանդր Աբրահամյանին պատկանելու, այդ թվում` այդ գույքի նկատմամբ նրա ունեցած սեփականության կամ այլ գույքային իրավունքների, դրանց սահմանափակումների, ծագման, փոխանցման ու դադարման վերաբերյալ պետական գրանցման որևէ փաստաթուղթ գործում առկա չէ։ Դատարանին որևէ հիմնավոր պատճառաբանություն չի ներկայացվել այն մասին, թե հանրակացարանի թիվ 405 սենյակի բնակիչ Ալեքսանդր Աբրահամյանին թիվ 109 սենյակը ինչ հիմունքներով է պատկանում, ինչ կարգով և ինչի հիման վրա է հատկացվել նրան։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Գույքի նկատմամբ պետական գրանցման ենթակա իրավունքները ծագում են դրանց գրանցման պահից»։
Նույն օրենսգրքի 134-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Անշարժ գույք են համարվում հողամասերը, ընդերքի մասերը, մեկուսի ջրային օբյեկտները, անտառները, բազմամյա տնկիները, ստորգետնյա և վերգետնյա շենքերը, շինությունները և հողին ամրակցված այլ գույքը, այսինքն` այն օբյեկտները, որոնք անհնար է հողից անջատել` առանց այդ գույքին կամ հողամասին վնաս պատճառելու կամ դրանց նշանակության փոփոխման, դադարման կամ նպատակային նշանակությամբ հետագա օգտագործման անհնարինության»։
Նույն օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Անշարժ գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքը և այլ գույքային իրավունքները, այդ իրավունքների սահմանափակումները, դրանց ծագումը, փոխանցումն ու դադարումը ենթակա են պետական գրանցման։
Գրանցման ենթակա են` անշարժ գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքը, օգտագործման իրավունքը, հիփոթեքը, սերվիտուտները, ինչպես նաև սույն օրենսգրքով և այլ օրենքներով նախատեսված դեպքերում` այլ իրավունքները»։
Վերլուծելով վերոհիշյալ իրավադրույթները, դրանք համադրելով տվյալ գործի փաստական հանգամանքների հետ` դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արտաշես Արմենակյանի կողմից մուտք գործած բնակարանը` հանրակացարանի թիվ 109 սենյակը հանդիսանում է անշարժ գույք։ Դրա նկատմամբ սեփականության կամ այլ գույքային իրավունքները ենթակա են պետական գրանցման, մինչդեռ, Ալեքսանդր Աբրահամյանի կողմից ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության հանրակացարանի թիվ 109-րդ սենյակի նկատմամբ որևէ իրավունքի գրանցման փաստը հաստատող ապացույց գործի նյութերում առկա չեն։ Բացի այդ` որևէ ապացույց դատարանին չի ներկայացվել այն մասին, որ այդ սենյակն օրինական կարգով, ժամանակավորապես կամ մշտապես հանձնվել է Ալեքսանդր Աբրահամյանին։
Ստուգելով ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող բավարար ապացույցներ առկա չեն։
Հետևաբար պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արտաշես Արմենակյանի անմեղությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրան մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ մասով նա ենթակա է արդարացման` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով գողության փորձ կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Անչափահաս ամբաստանյալ Հայկ Բագրատի Մկրտչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով գողության փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Քննելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատժի անհատականացման հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները։ Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն` քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա։ Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված՝ պատժի նպատակների իրականացման համար։ Հետևաբար, դատարանն անհրաժեշտ է համարում բազմակողմանի հետազոտել ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն են` (…)
2) հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս լինելը, (…)»։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել։
Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնյոթ տարեկան լինելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Ամբաստանյալ Հայկ Բագրատի Մկրտչյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել` որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնվեց տարեկան լինելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Քննելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։մբ հանգել է այն հետևության, որ « »պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ (…)
3. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին ծանրության և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ Ընդ որում, ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել տասը տարին։
4. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ Ընդ որում, ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել քսանհինգ տարին։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Տուգանքը կիրառվում է անչափահասի ինքնուրույն վաստակի կամ այնպիսի գույքի առկայության դեպքում, որի վրա կարող է տարածվել բռնագանձում։
2. Տուգանքը նշանակվում է պատիժ նշանակելու պահին Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի համաձայն` (…) 2. Ազատազրկումն անչափահասների նկատմամբ նշանակվում է`
1) ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, իսկ միջին ծանրության հանցագործության համար` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով. (…)
3) տասնվեցից մինչև տասնութ տարին լրանալը կատարած ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքի համար` առավելագույնը տասը տարի ժամկետով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անչափահասի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա վրա այլ անձանց ազդեցությունը (…)
3. Տասնվեցից մինչև տասնութ տարին լրանալը միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանք կատարած անձանց նկատմամբ ազատազրկումը, ըստ հանցագործությունների համակցության, չի կարող գերազանցել տասը տարին։
4. Ըստ դատավճիռների համակցության` ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել տասներկու տարին»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան այլընտրանքային է, այն պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«13. (…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
14. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի նկատմամբ, իրեն վերագրվող յուրաքանչյուր հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Արտաշես Արմենակյանի անձը, կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանը` ամբաստանյալի կատարած արարքները միջին ծանրության և ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը` նախաքննության ընթացքում, առաջադրված մեղադրանքներում մասնակի մեղավոր ճանաչելով` ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը։
Ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանն իր կատարած` առաջին և հինգերորդ դրվագներով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, չորրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ենթակա է պատժի այդ հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար նախատեսված պատիժներից նվազ խստի` տուգանքի ձևով, քանի որ պատիժներից առավել խիստը` ազատազրկումը, կիրառելու հիմքեր առկա չեն։ Բացի այդ` տուգանքի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Երրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Ա. Արմենակյանն ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով` առանց գույքի բռնագրավման, չորրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վեցերորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, յոթերորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ութերորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի կատարման համար նույնպես նա ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ ու բավարար Արտաշես Արմենակյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ, Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նշանակվող պատժին` չորս տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարման են ենթակա յուրաքանչյուր դրվագով, յուրաքանչյուր հոդվածով նշանակված ազատազրկումից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, տուգանքի ձևով նշանակված յուրաքանչյուր պատժից` տուգանք 400.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Դատարանը գտնում է նաև, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Հաշվի առնելով հանցանք կատարելու պահին ամբաստանյալ Հրաչյա Պապիկյանի անչափահաս` տասնյոթ տարեկան լինելը, այն, որ նա բնակվում է ծնողների և երեք անչափահաս քույրերի հետ միասին նրա դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվում է մայրը` Ռուզաննա Պապիկյանը, հայրը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, ընտանիքը բավարար չափով նյութապես ապահովված չէ, ընտանիքն օգտվում է «Փարոս» համակարգից, ինչպես նաև հաշվի առնելով նրա կատարած` երկու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի կատարած արարքները միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին դասվելը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը` նախաքննության և դատաքննության ընթացքում, առաջադրված մեղադրանքներում մեղավոր ճանաչելով` ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, այդ ցուցմունքներն ամբաստանյալ Արտաշես Արմենակյանին առերես պնդելը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ` դատարանը գտնում է, որ Հրաչյա Պապիկյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից նվազ խստի` տուգանքի ձևով, քանի որ պատիժներից առավել խիստը` ազատազրկումը, կիրառելու հիմքեր առկա չեն։ Բացի այդ` տուգանքի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Դատարանը հաշվի է առնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` անչափահասի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակվող տուգանքի գումարը չի կարող գերազանցել ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկը` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարը։
Հաշվի առնելով հանցանք կատարելու պահին ամբաստանյալ Հայկ Մկրտչյանի անչափահաս` տասնվեց տարեկան լինելը, նրա կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի կատարած արարքը միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին դասվելը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը` նախաքննության և դատաքննության ընթացքում, առաջադրված մեղադրանքներում մեղավոր ճանաչելով` ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, այդ ցուցմունքներն ամբաստանյալ Արտաշես Արմենակյանին առերես պնդելը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ` դատարանը գտնում է հետևյալը`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է uույն oրենuգրքով»։
Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը»։
Նույն օրենսգրքի 85-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Հանցանք կատարած անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակվել պատիժ կամ կարող են նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ»։
Նույն օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անչափահասը դատարանի կողմից կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե դատարանը գտնի, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ։
2. Անչափահասի նկատմամբ դատարանը կարող է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի հետևյալ միջոցները. 1) (...)
2) ծնողների կամ նրանց փոխարինող անձանց կամ տեղական ինքնակառավարման կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողությանը հանձնելն առավելագույնը վեց ամիս ժամկետով։ (...)»։
Անչափահասին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու և նրա նկատմամբ դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու նպատակահարմարությունը և անհրաժեշտությունը մեծապես պայմանավորված է նաև անչափահասների շահերի պաշտպանության վերաբերյալ ուղղորդող նշանակություն ունեցող մի շարք միջազգային-իրավական ակտերի պահանջների իրացվելիության խնդրով։
Մասնավորապես` «Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին» միջազգային դաշնագրի 24-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր երեխա, առանց ռասայի, մաշկի գույնի, սեռի, լեզվի, կրոնի, ազգային կամ սոցիալական ծագման, գույքային վիճակի կամ ծննդի հատկանիշով որևէ խտրականության, իրավունք ունի իր ընտանիքի, հասարակության և պետության կողմից պաշտպանության այնպիսի միջոցների, որոնք անհրաժեշտ են նրան որպես մանկահասակի»։
«Երեխայի իրավունքների մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 1-ին պարբերության համաձայն` «Յուրաքանչյուր երեխա ունի ֆիզիկական, մտավոր և հոգևոր լիարժեք զարգացման համար անհրաժեշտ կենսապայմանների իրավունք»։
«Անչափահասների նկատմամբ արդարադատություն իրականացնելու վերաբերյալ» ՄԱԿ-ի նվազագույն ստանդարտ կանոնների («Պեկինյան կանոններ») 5.1-րդ մասի համաձայն` «5.1 Անչափահասների վերաբերյալ արդարադատության համակարգն ուղղված է առաջին հերթին անչափահասի բարեկեցության ապահովմանը, որպեսզի անչափահաս իրավախախտների վրա ազդեցություն գործող ցանկացած միջոց միշտ համաչափ լինի ինչպես իրավախախտի անհատական առանձնահատկություններին, այնպես էլ իրավախախտման հանգամանքներին»։
«Պեկինյան կանոնների» 17.1-րդ կետի համաձայն` «Ներգործության միջոցների ընտրության ժամանակ իրավասու մարմինը պետք է ղեկավարվի հետևյալ սկզբունքներով.
ա) ներգործության միջոցները միշտ պետք է համարժեք լինեն ոչ միայն իրավախախտման հանգամանքներին և ծանրությանը, այլև անչափահասի դրությանը և պահանջներին, ինչպես նաև հասարակության պահանջներին.
բ) անչափահասի անձնական ազատության սահմանափակման մասին որոշումը պետք է ընդունվի միայն հարցի մանրազնին քննարկումից հետո, և սահմանափակումը հնարավորության սահմաններում պետք է հասցնել նվազագույնի. (…)»։
Նույն կանոնների 18.1 կետի համաձայն` «18.1 Առավել ճկունություն ապահովելու և ուղղիչ հիմնարկներում կալանավորումից հնարավորին չափ խուսափելու նպատակով, իշխանության իրավասու մարմինը, գործի որոշման ժամանակ, իր տրամադրության տակ պետք է ներգործության համալիր միջոցառումներ ունենա։ Այդպիսի միջոցառումները, որոնք կարող են իրականացվել իրար հետ զուգակցելով, հանդիսանում են.
ա) խնամակալության մասին որոշումը, ղեկավարումը և հսկողությունը`
բ) պրոբացիան `
գ) ի բարօրություն համայնքի աշխատանքի մասին որոշումը`
դ) դրամական պատիժը, փոխհատուցումը և իրավունքների ռեստիտուցիան
ե) միջանկյալ և այլ կարգի միջոցառումների մասին որոշումը`
զ) խմբակային հոգեբուժությունը և նմանատիպ այլ միջոցառումների մասնակցության մասին որոշումը`
է) դաստիարակության հանձնելու, ապրելավայրի կամ այլ դաստիարակչական միջոցների վերաբերյալ որոշումը`
ը) համապատասխան այլ որոշումները։»։
«Երեխաների իրավունքների մասին» Նյու-Յորքի 1989թ. նոյեմբերի 20-ի կոնվենցիայի (Հայաստանի Հանրապետության կողմից վավերացվել է 1992թ. հունիսի 1-ին) 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Երեխաների նկատմամբ բոլոր գործողություններում, անկախ այն բանից, թե դրանք ձեռնարկվում են սոցիալական ապահովության հարցերով զբաղվող պետական կամ մասնավոր հիմնարկների, դատարանների, վարչական կամ օրենսդրական մարմինների կողմից, առաջնահերթ ուշադրություն է դարձվում երեխայի շահերի առավել ապահովմանը։»։
Նույն կոնվենցիայի 40-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Մասնակից պետությունները ճանաչում են մեղադրվող կամ քրեական օրենսդրությունը խախտած համարվող յուրաքանչյուր երեխայի իրավունքը՝ արժանանալու այնպիսի վերաբերմունքի, որը նպաստում է նրա արժանապատվության և նշանակալիության զգացումի զարգացմանը, երեխայի մեջ ամրապնդում է հարգանքը մարդու իրավունքների և ուրիշների հիմնարար ազատությունների նկատմամբ, և որի դեպքում հաշվի է առնվում երեխայի տարիքը և հասարակության մեջ նրա վերաինտեգրացման և հետագա դրական դեր խաղալուն նպաստելու ցանկալիությունը։ (…)
4. Անհրաժեշտ է այնպիսի բազմազան միջոցառումների առկայությունը, ինչպիսիք են խնամքի, խնամակալության և հսկողության մասին հրամանները, խորհրդատվական ծառայությունները, փորձաշրջանի նշանակումը, դաստիարակությունը, կրթական և մասնագիտական պատրաստության ծրագրերը և առանձին հաստատություններում խնամքի այլընտրանքային այլ ձևեր, որոնք ապահովում են երեխայի նկատմամբ նրա բարեկեցությանը, ինչպես նաև դրությանն ու հանցագործության բնույթին համապատասխանող վերաբերմունք։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծելով մեջբերված դրույթները` ԵԱՆԴ/0094/01/13 քրեական գործով 2015թ. օգոստոսի 28-ին կայացված որոշմամբ արձանագրել է, որ. «13. (…) անչափահասները, պայմանավորված իրենց տարիքային և սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկություններով, ունեն հատուկ հոգածության և խնամքի կարիք, ուստի արդարադատություն իրականացնելիս պետք է հաշվի առնել ձեռնարկվող միջոցառումների հնարավոր ազդեցությունը նրանց բարեկեցության վրա։ Մասնավորապես, կիրառվող ներգործության միջոցների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի ոչ միայն կատարված իրավախախտման ծանրությամբ, այլև անձի անհատական առանձնահատկություններով։ Հասարակությունից մեկուսացնելու հետ կապված պատժատեսակները անչափահասների նկատմամբ պետք է կիրառվեն որպես ծայրահեղ միջոց` հնարավոր նվազագույն ժամկետներով և սահմանափակ ու բացառիկ դեպքերում, քանի որ ի տարբերություն չափահասների` ազատազրկման բացասական հետևանքները նրանց վրա ավելի մեծ ազդեցություն են թողնում։ (…)
Այդ որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«15.1. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ անչափահասների սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկություններով պայմանավորված` հասարակությունից նրանց երկարատև ժամկետով մեկուսացնելն արդարացված չէ, քանի որ անչափահաս տարիքում անձը հեշտությամբ է ենթարկվում շրջապատի բացասական ազդեցությանը, մեծանում է հանցավոր ենթամշակույթի տարրերը յուրացնելու հավանականությունը։ Մյուս կողմից նրանք, ի տարբերություն չափահասների, ավելի հեշտ են ենթարկվում պատժի ուղղիչ ազդեցությանը։ Հետևաբար դատարանը նախ և առաջ պետք է քննարկի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատժատեսակի նշանակման հնարավորությունը։ (...)»։
Այսպիսով, վերոշարադրյալ ներպետական և միջազգային նորմերի վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ անչափահասը դատարանի կողմից կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից` եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Միևնույն ժամանակ, դատարանը նման հետևության կարող է հանգել միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, անչափահասի անձը և վկայում են քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքերի առկայության մասին։
Տվյալ գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Հ. Մկրտչյանը տասնյոթ տարեկան անչափահաս է, արարքը կատարել է տասնվեց տարեկան հասակում, բնակվում է մոր, մանկահասակ եղբոր և տատի հետ միասին, նրա դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվում է մայրը` Ալվարդ Մկրտչյանը, ընտանիքը բավարար չափով նյութապես ապահովված չէ, նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները և վերոգրյալը` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս Հայկ Մկրտչյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց քրեական պատժի միջոցներ կիրառելու, դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ։
Այդ պատճառաբանությամբ նա ենթակա է ազատման քրեական պատասխանատվությունից, նրա նկատմամբ պետք է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոց հսկողության հանձնելը` նրան հանձնելով ծնողների` Ալվարդ Արամայիսի Մկրտչյանի և Բագրատ Արամայիսի Մկրտչյանի հսկողությանը վեց ամիս ժամկետով։
Դատարանի նման եզրահանգումն ուղղված է նաև անչափահաս ամբաստանյալ Հայկ Մկրտչյանի շահերի և նրա բարեկեցության առավել ապահովմանը։
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում գործով չի կայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2015թ. մարտի 26-ի որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված երեք ռելեները պետք է վերադարձնել տուժող ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությանը,
Երևան քաղաքի Նալբանդյան Իսահակյան փողոցների խաչմերուկում` Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի դիմաց, Երևան քաղաքի Տերյան-Կորյուն փողոցների խաչմերուկում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա-Բայրոն փողոցների խաչմերուկում տեղակայված սուրճ և ըմպելիքների պատրաստման համար նախատեսված երեք սարքավորումները պետք է թողնել իրենց տեղակայման հասցեներում,
«Առագաստ» սրճարանի հարևանությամբ տեղակայված մետաղադրամներով շահագործվող երեխաների համար նախատեսված սարքավորումը պետք է թողնել իր տեղակայման հասցեում,
Արտաշես Արմենակյանի հագուստը, կոշիկները, գլխարկը պետք է վերադարձնել ամբաստանյալ Արմեն Արմենակյանին,
«Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի «ԷՅ ՋԻ» («EG 70») մոդելի համակարգչը պետք է վերադարձնել տուժող Նունուֆար Արմենակյանին,
«Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի մեկ հեծանիվը պետք է վերադարձնել տուժող Արուսյակ Ասլանյանին։
Քննելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու պարագայում` պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը բարձրանում է։
Ամբաստանյալ Հրաչյա Պապիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ տուգանքի դատապարտվելու դեպքում ամբաստանյալ Հրաչյա Պապիկյանի կողմից քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու, դատարանի դատավճռի կատարմանը խոչընդոտելու հավանականությունը ցածր է։
Անչափահաս ամբաստանյալ Հայկ Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված հսկողության հանձնելը ենթակա է վերացման։
Քննելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը`
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն` «1. Դատական ծախսերը բաղկացած են` (…)
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից. (…)»։
Նույն օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Անչափահասին դատապարտելու դեպքում դատական ծախսերը կարող են դրվել նրա օրինական ներկայացուցչի վրա»։
Հետևաբար անչափահաս ամբաստանյալ Հայկ Մկրտչյանի օրինական ներկայացուցիչ Ա. Մկրտչյանից, ամբաստանյալներ Արտաշես Արմենակյանից և Հրաչյա Պապիկյանից համապարտության կարգով հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա 126.000 /մեկ հարյուր քսանվեց հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 12-րդ կետերով, 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 439-441-րդ և 443-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանին մեղավոր ճանաչել երկու դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, մեկական դրվագներով` 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, երկու դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով, երկու դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքներում։
1. Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ամբաստանյալ Արտաշես Արմենակյանին դատապարտել տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
2. Երկրորդ դրվագով` Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի անմեղությունը` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 147-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան այդ մեղադրանքով արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
3. Երրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
4. Չորրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` դատապարտել տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
Նույն դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով` դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
5. Հինգերորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
6. Վեցերորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
7. Յոթերորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
8. Ութերորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
Նույն դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Արտաշես Դավիթի Արմենակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նշանակված պատժին` չորս տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել յուրաքանչյուր դրվագով, յուրաքանչյուր հոդվածով նշանակված ազատազրկում պատժից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, տուգանքի ձևով նշանակված յուրաքանչյուր պատժից` տուգանք 400.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հազարերկուհարյուրաապատիկի` 1.200.000 /մեկ միլիոն երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2014թ. սեպտեմբերի 15-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Ամբաստանյալ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել.
առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
երկրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
երրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքների կիրառմամբ, կիրառելով նաև նույն օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` ամբաստանյալ Հրաչյա Տիգրանի Պապիկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Անչափահաս ամբաստանյալ Հայկ Բագրատի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքում և նրա նկատմամբ նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոց հսկողության հանձնելը` նրան հանձնելով ծնողների` Ալվարդ Արամայիսի Մկրտչյանի և Բագրատ Արամայիսի Մկրտչյանի հսկողությանը վեց ամիս ժամկետով։
Խափանման միջոց հսկողության հանձնելը վերացնել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2015թ. մարտի 26-ի որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված`
երեք ռելեները վերադարձնել տուժող ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության «Աբովյանի պետական էներգետիկական քոլեջ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությանը,
սուրճ և ըմպելիքների պատրաստման Երևան քաղաքի Նալբանդյան Իսահակյան փողոցների խաչմերուկում` Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի դիմաց, Երևան քաղաքի Տերյան-Կորյուն փողոցների խաչմերուկում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա-Բայրոն փողոցների խաչմերուկում տեղակայված երեք սարքավորումները թողնել իրենց տեղակայման հասցեներում,
«Առագաստ» սրճարանի հարևանությամբ տեղակայված մետաղադրամներով շահագործվող երեխաների համար նախատեսված սարքավորումը թողնել իր տեղակայման հասցեում,
Արտաշես Արմենակյանի հագուստը, կոշիկները, գլխարկը վերադարձնել ամբաստանյալ Արմեն Արմենակյանին։
«Գեթուեյ» («Gateway») տեսակի «ԷՅ ՋԻ» («EG 70») մոդելի համակարգչը վերադարձնել տուժող Նունուֆար Արմենակյանին։
«Ռեմբո» («RAMBO») տեսակի մեկ հեծանիվը վերադարձնել տուժող Արուսյակ Ասլանյանին։
Ամբաստանյալներ Արտաշես Արմենակյանից, Հրաչյա Պապիկյանից և անչափահաս ամբաստանյալ Հայկ Մկրտչյանի օրինական ներկայացուցիչ Ա. Մկրտչյանից համապարտորեն հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 126.000 /մեկ հարյուր քսանվեց հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ