գործ ԵԿԴ/0084/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Գեորգի Սարգսյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Տիգրան Ենոքյանի
պաշտպան` Ռուզաննա Սիրեկանյանի


2015 թվականի նոյեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի` ծնված 17.04.1980 թվականին Թուրքմենստանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չի աշխատում, չդատված, չամուսնացած, ութամյա կրթությամբ, հաշվառված է Երևան քաղաքի, Ն.Շենգավիթ, 11-րդ փողոցի 37/2 շենքի 28-րդ բնակարանում։

Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2015 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում Սիրանուշ Գրիգորյանցը հաղորդում է տվել այն մասին, որ «իմ ընկեր Վաղինակ Ոսկանյանը ս/թ նոյեմբերի 20 խոհանոցային դանակով իմ և ընտանիքիս անդամների նկատմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքներով Ամիրյան փողոցից արևանգել է ինձ ու տեղափոխելով Էջմիածին քաղաք 19 օր զրկելով ինձ ազատությունից պահել է իր կողմից վարձակալած տանը իսկ նոյեմբերի 22 նաև ծեծի է ենթարկել ինձ` բռունցքներով հարվածել դեմքիս և դանակով ձախ ձեռքիս ու կրծքավանդակիս»։
2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով թիվ 13832914 քրեական գործ հարուցելու մասին։
2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832914 քրեական գործով Սիրանուշ Գրիգորյանցին տուժող ճանաչելու մասին։
2015 թվականի փետրվարի 09-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832914 քրեական գործով Վաղինակ Ոսկանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի նոյեմբերի 22-ին Էջմիածին քաղաքում վարձակալած տանը բռունցքներով հարվածներ է հասցրել, այնուհետև դանակով հարվածել է Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի ձախ ձեռքին և կրծքավանդակի ձախ հատվածին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ։
2015 թվականի փետրվարի 09-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832914 քրեական գործով մեղադրյալ Վաղինակ Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ։
2015 թվականի փետրվարի 09-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832914 քրեական գործով մեղադրյալ Վաղինակ Ոսկանյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
2015 թվականի փետրվարի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832914 քրեական գործը Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության միջոցով տարածքային ենթակայության կարգով ՀՀ քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչություն ուղարկելու մասին։
2015 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832914 քրեական գործով վարույթը կարճելու մասին` Վաղինակ Ոսկանյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և ընտրված խափանման միջոցը վերացնել` տուժող Ս.Գրիգոյանցի հետ հաշտվելու հիմքով։
2015 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13832914 քրեական գործի նյութերով Սիրանուշ Գրիգորյանցի կողմից սուտ մատնություն կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով թիվ 13133315 քրեական գործ հարուցելու, այն առանձին վարույթում նախաքննությունը շարունակելու մասին։
2015 թվականի մարտի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133315 քրեական գործով կասկածյալ Սիրանուշ Գրիգորյանցի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ։
2015 թվականի մարտի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133315 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Սիրանուշ Գրիգորյանցի կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում տված հաղորդումն ընդունելու մասին արձանագրությունը ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին։
2015 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Բադալյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133315 քրեական գործով Սիրանուշ Գրիգորյանցին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա գիտակցելով իր կողմից կեղծ տեղեկատվություն տալու հանգամանքը, 2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի Սիմոն Վրացյան 90-րդ հասցեում գործող` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում իրականությանը չհամապատասխանող հաղորդում է տվել այն մասին, որ իր ընկեր Վաղինակ Հրաչյայի Ոսկանյանը 2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին խոհանոցային դանակով իր և ընտանիքի անդամների նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցից առևանգել է իրեն` վերջինիս մեղադրելով ծանր հանցագործության` կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով մարդուն առևանգելու մեջ։
2015 թվականի ապրիլի 03-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։

Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցը միջնորդություն է ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո։
Գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին որոշմամբ դատախազը առարկել էր արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու կարգի դեմ, սակայն դատարանում օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, փոխելով նախկինում մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս իր կողմից այդ առումով ունեցած դիրքորոշումը, հայտնել է, որ չի առարկում արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու դեմ։
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2015 թվականի նոյեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով»։
Ամբաստանյալ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցը պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ (….)։ Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Սույն քրեական գործով Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որի սանկցիան նախատեսում է ազատազրկում` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։
Ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հանգում է այն համոզման, որ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի նկատմամբ պետք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել պատիժ` ազատազրկման ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց հետագա պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չլինելու հանգամանքը, երիտասարդ լինելը, ինչպես նաև այն որ կին է առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն և զղջացել է կատարած արարքի համար, պատասանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանին հիմք են տալիս գալու հետևության, որ ամբաստանյալ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում տված հաղորդումն ընդունելու մասին արձանագրությունը` պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման։

Եզրափակիչ մաս.

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 169-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 372-րդ, 3751 և 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամանակով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿ համապատասխան ստորաբաժանման վրա։

Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Սիրանուշ Նիկոլայի Գրիգորյանցի կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում տված հաղորդումն ընդունելու մասին արձանագրությունը` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով)։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ