Գործ
ԵԿԴ/0083/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Տ.Ամբարյանի
Պաշտպան Հ.Հակոբյանի

2015թ.-ի մայիսի 5-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի` ծնված 17.10.1979թ.-ին
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում
դատված` 22.09.2014թ.-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական
դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ
հոդվածի 4-րդ մասով՝ ազատազրկման 3 ամիս
ժամկետով, կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-
րդ հոդվածը և սահմանվել է փորձաշրջան 1 տարի
ժամկետով, սույն հանցանքը կատարելու ժամանակ
գտնվել է պայմանական փորձաշրջանի մեջ,
հաշվառված` ք.Երևան, Բաբաջանյան փողոց, 99 շենք, 24
բնակարան, բնակվում է` ք.Երևան, Ավան, Բրյուսով
թաղամաս, 63 շենք, 19 բնակարան, ներկայումս` ՀՀ ԱՆ
«Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում
է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի
1.1 կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրված
կալանավորումը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Երևան քաղաքի Բաբաջանյան փողոցի 99-րդ շենքի թիվ 24 բնակարանի բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանը 18.06.2014թ. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաններ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար դատապարտվել է 3 ամիս ազատազրկման, սակայն դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքի արդյունքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 1 տարի ժամկետով։
Մեղադրյալ Գ.Ավագյանը 2015թ. փեստվարի 25-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայով քայլելու ընթացքում որոշել է խաբեությամբ մուտք գործել մոտակա շենքերից մեկի բնակարանը և այնտեղից գույքի հափշտակություն կատարել։ Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով գնացել է Մաշտոցի պողոտայի 6 շենք, ապա թիվ 59 հասցեում գտնվող բնակարանի դուռը թակելով, իր առջև դուռը բացած՝ հիշյալ բնակարանի բնակչուհի Հասմիկ Հացագործյանին ներկայանալով որպես թաղապետարանի աշխատակից, բնակարանի պատուհանները չափագրելու և հետագայում նորերով փոխարինելու պատրվակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք է գործել հիշյալ բնակարան։ Դրանից հետո մեղադրյալ Գ.Ավագյանը բնակարանի պատշգամբում ձևական չափումներ կատարելուց հետո, հյուրասենյակում բազմոցին նստած տանտիրոջ՝ Գաբրիել Հացագործյանի, ներկայությամբ զննել է պահարանի մեջ գտնվող՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ շաքարամանը, որից հետո որոշել է այն հափշտակել։ Այդ նպատակով մեղադրյալ Գ.Ավագյանը հյուրասենյակ այցելած Հ.Հացագործյանին խնդրել է մեկ գավաթ սուրճ հյուրասիրել, իսկ երբ վերջինս հրաժարվել է, նրանից մեկ բաժակ ջուր է խնդրել։ Հ.Հացագործյանը չի մերժել և գնացել է խոհանոց՝ մեղադրյալ Գ.Ավագյանի խնդրանքը կատարելու, իսկ վերջինս, անտեսելով հյուրասենյակում գտնվող Գ.Հացագործյանի ներկայությունը, բացահայտ հափշտակել է պահարանի մեջ գտնվող՝ Հ.Հացագործյանին պատկանող խոշոր չափի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ արժողության շաքարամանը և դիմել փախուստի։

Փաստի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի մարտի 3-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2015թ. մարտի 09-ին Գագիկ Ավագյանը ձերբակալվել է, իսկ հետագայում նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։

11.03.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գագիկ Գառնիկի Ավագյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 30.04.2015թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքում դատարանում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015 թվականի փետրվարի 25-ին գնացել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտային թիվ 6 շենք։ Նշված շենքը, հատկապես, ընտրել է այն պատճառով, որ դռան մուտքի դուռը, ի տարբերություն այլ շենքերի մուտքերի, որոնց դռները կոդավորված են, եղել է բաց։ Աստիճաններով բարձրանալով, լսել է բնակարաներից մեկի ներսից եկող բնակիչների ձայներ ու հասկանալով, որ տանը մարդ կա, թակել է այդ բնակարանի դուռը։ Դուռը բացել է բնակարանի տանտիրուհին, ում ներկայացել է որպես թաղապետարանի աշխատակից, հայտնելով, թե իբր եկել է կատարելու որոշակի գործողություններ` մասնավորապես պատուհանների չափագրումներ։ Բացի բնակարանի տանտիրուհուց, բնակարանում է գտնվել նաև նրա հաշմանդամ հայրը, ով եղել է հյուրասենյակում իրեն մեջքով նստած։ Տանտիրուհուց խնդրել է մեկ գավաթ ջուր և մինչ նա գնացել էր ջուր բերելու, ինքը բնակարանում տեսել է պահարանի մեջ գտնվող մետաղյա շաքարամանը, և որոշել է հափշտակել այն, ուստի վերցնելով՝ հեռացել է։ Դուրս գալով շենքի բակ, լսել է, որ տանտիրուհին իր ետևից բղավել է «կանգնիր, կանգնիր», սակայն առանց որևէ ուշադրություն դարձնելու, հեռացել է։
Ամբաստանյալ Ավագյանը հայտնել է նաև, որ, երբ գտնվել է դրսում, իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և հարցրել, արդյոք նա է հափշտակել շաքարամանը։ Ինքը նրանց ասել է, որ շաքարամանի հափշտակությունը կատարվել է իր կողմից։ Հետևաբար, առանց որևէ առարկության՝ նստել է ոստիկանական ավտոմեքենան ու նրանց հետ միասին ներկայացել է ոստիկանության բաժին։
Հայտնել է նաև, որ նախնական որևէ դիտավորություն չի ունեցել կոնկրետ տվյալ բնակարանը մուտք գործելու առումով, այլ այնտեղ է հայտնվել գործել պատահականորեն, քանի որ հենց այդ մուտքի դուռն եղել է բաց։
Հափշտակություն կատարելու նպատակը եղել է կուտակված պարտքերի մարումը, ինչպես նաև որոշակի իրեր գնելը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի դատարանում տված խոստովանական ցուցմունքից, ամբաստանյալ Ավագյանի մեղքը հիմնավորվել է նաև դատարանում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով՝

Դատարանում հրապարակված՝ գործով տուժող Հասմիկ Գաբրիելի Հացագործյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 6 շենքի թիվ 59 բնակարանում՝ ծնողների հետ միասին։
2015 թվականի փետրվարի 25-ին, երբ ծնողների հետ միասին գտնվել է տանը, ինչ-որ մեկը թակել է իրենց բնակարանի դուռը։ Մոտեցել է դռանը, բացել այն և դռան առջև տեսել մի երիտասարդի, ով ներկայացել է որպես թաղապետարանի աշխատակից և հայտնել, որ ցանկանում է չափագրել բնակարանի պատուհանները։ Վերջինիս ներս է հրավիրել և թույլատրել չափագրում կատարել։ Անծանոթը գրպանից հանել է բջջային հեռախոսը և սկսել նկարել պատուհանները։ Դրանից հետո նշված երիտասարդի հետ քայլել են դեպի պատշգամբ, որտեղ պատուհանները նկարահանելուց հետո, վերջինս թուղթ և գրիչ է խնդրել, իսկ հայրը՝ Գաբրիել Հացագործյանը, հյուրասենյակում բազմոցին նստած հեռուստացույց է դիտել։
Քիչ անց, երբ վերադարձել են հյուրասենյակ, անծանոթը սուրճ է խնդրել, սակայն մերժել է, ապա նկատելով նրա տարօրինակ պահվածքը, բնակարանից դուրս է հրավիրել։ Վերջինս վրդովվել է և մի բաժակ ջուր խնդրել, ասելով, որ ջուրը խմելուց հետո՝ կհեռանա։ Թողնելով երիտասարդին հյուրասենյակում հոր հետ, գնացել է խոհանոց և մեկ բաժակ ջուր վերցնելով, վերադարձել հյուրասենյակ, որտեղ տեսել է, որ այդ երիտասարդը բաճկոնի երկու կողմերը իրար վրա քաշած, արագ մոտեցել է մուտքի դռանը և դուրս գալով բնակարանից, հեռացել։ Այդ ընթացքում լսել է, թե ինչպես է հայրը բղավում, «տարավ տարավ», սակայն այդ խառնաշփոթի պատճառով արագ կողպել է դուռը և նրան չի հետևել։ Այդ ժամանակ հորից տեղեկացել է, որ նշված երիտասարդը հյուրասենյակում մոտեցել է պահարանին, չնայած իր հորդորներին և զգուշացումներին, պահարանից վերցրել է շաքարամանը և արագ քայլելով հեռացել։ Բացել է պատուհանը և տեսնելով փողոցով քայլող՝ իր գույքը հափշտակած անձնավորությանը, բղավել է և պահանջել վերադարձնել իր գույքը, սակայն վերջինս, ուշադրություն չդարձնելով, հեռացել է։
Դրանից հետո դիմել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում տեսել և ճանաչել է հանցագործությունը կատարած անձին և տեղեկացել, որ վերջինս հանդիսանում է Երևան քաղաքի բնակիչ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանը։

/տես՝ հատոր 1, գ.թ. 21-24, 55, 140, դատական նիստի արձանագրությունը/

Գործով վկա Գաբրիել Վահանի Հացագործյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 6 շենքի թիվ 59 բնակարանում՝ ընտանիքի անդամների հետ միասին։
2015 թվականի փետրվարի 25-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել են տանը և հյուրասենյակում հեռուստացույց դիտելիս է եղել, նկատել է բարձրահասակ մի երիտասարդի, իր դստեր՝ Հասմիկի հետ ներս մտնելիս։ Հարցրել է, թե ով է այդ երիտասարդը, Հասմիկը պատասխանել է, որ թաղապետարանի աշխատակից է և եկել է բնակարանի պատուհանները չափագրելու համար։ Նկատել է, որ այդ երիտասարդը ավելի շատ նայել է ոչ թե պատուհաններին, այլ հյուրասենյակի պահարանին։ Ինչ-որ գծագիր կատարելուց հետո, անծանոթը Հասմիկից մեկ բաժակ սուրճ է խնդրել, սակայն վերջինս մերժել է և բացել է բնակարանի դուռը ու նրան դուրս հրավիրել։ Հասմիկի մերժումը լսելով, անծանոթը ջուր է խնդրել և խոստացել, որ ջուր խմելուց հետո անմիջապես կհեռանա։ Այդ ժամանակ Հասմիկը գնացել է խոհանոց՝ ջուր բերելու նպատակով, որից անմիջապես հետո երիտասարդը մոտեցել է հյուրասենյակում գտնվող պահարանին և բացել դուռը։ Մոտեցել է վերջինիս և ասել, որ նա գողություն անելու համար է այցելել իրենց բնակարան, ապա բռնել է նրան, սակայն վերջինս ուշադրություն չդարձնելով, մեջքով իրեն մի կողմ է հրել, ապա պահարանի միջից վերցնելով շաքարամանը, այն դրել է բաճկոնի մեջ և արագ քայլերով շարժվել դեպի բնակարանի մուտքի դուռը։ Այնուհետև, դստեր հետ դուրս են եկել պատշգամբ և բղավել այդ երիտասարդի հետևից, որ կանգնի, սակայն վերջինս, ուշադրություն չդարձնելով, հեռացել է։

/տես՝ հատոր 1, գ.թ. 30-32, դատական նիստի արձանագրությունը/

Մեղադրյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված շաքարամանը դատարանում հետազոտելով։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 12-120, դատական նիստի արձանագրությունը/
«Առարկաներ ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` «տուժող Հասմիկ Հացագործյանը ճանաչել է մեղադրյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին ներկայացված շաքարամանը և հայտարարել, որ այն հանդիսանում է 2015թ. փետրվարի 25-ին իր բնակարանից հափշտակված շաքարամանը»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 35-37, դատական նիստի արձանագրությունը/

Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` «տուժող Հասմիկ Հացագործյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում ճանաչել է մեղադրյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանին և հայտարարել է, որ վերջինս հանդիսանում է 2015 թվականի փետրվարի 25-ին իր բնակարանից հափշտակություն կատարած անձնավորությունը»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 53-54, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաապրանքագիտակւսն, դատամշակութաբանական և դատանյութագիտական համալիր փորձաքննության փորձագետների թիվ 15-0593 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «փորձաքննության ներկայացված շաքարամանը պատված է ոսկու բարակ շերտով, որի տակ գտնվում է մոտ 90 տոկոս արծաթ պարունակող համաձուլվածք։ Շաքարամանի շուկայական արժեքը 2015թ. փետրվարի 25-ի դրությամբ կազմում է 2.000.000 ՀՀ դրամ»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 100-113 դատական նիստի արձանագրությունը/

Մեղադրյալ Գ.Ավագյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի` «մեղադրյալ Գ.Ավագյանը դեպքի վայրում հանգամանորեն նկարագրել է իր կողմից կատարված հանցանքի մանրամասները»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 58-63 դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքը, ՀՀ առողջապահության նախարարության կողմից ներկայացված տեղեկանքը, թիվ 274766 երեխայի ծննդյան վկայականը։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 28-30, 76, դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեակա գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանը 2015թ.-ի փետրվարի 25-ին քայլելով Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայով, նկատել է, որ ի տարբերություն մյուս շենքերի մուտքերի դռների, Մաշտոցի պողոտայի թիվ 6-րդ շենքի մուտքի դուռը բաց է, ուստի որոշել է մտնել տվյալ շենքի մուտք։ Բարձրանալով աստիճաններով վերև, լսել է բնակարանի բնակչուհիների ձայներ, այդ պատճառով, համոզվելով, որ բնակարանում մարդ կա, թակել է բնակարանի դուռը։ Բացելով դուռը, տանտիրուհուն` Հասմիկ Հացագործյանին, ներկայացել է որպես թաղապետարանի աշխատակից, ով եկել է կատարելու որոշակի գործողություններ` մասնավորապես, պատուհանների չափագրում։ Ապա, գտնվելով բնակարանում, տանտիրուհուց մեկ գավաթ ջուր է խնդրել։ Բնակարանում, բացի Հասմիկ Հացագործյանից, տեսել է նաև նրա հաշմանդամ հորը` Գաբրիել Հացագործյանին, ով հյուրասենյակում նստած հեռուստացույց է դիտել։ Հյուրասենյակում, պահարանի մեջ նկատել է մետաղյա շաքարաման։ Մինչ տանտիրուհին գնացել էր խոհանուց` ջուր բերելու, նա բացել է պահարանի դուռը և վերցնելով շաքարամանը, հեռացել։ Երբ դուրս է եկել շենքի բակ, լսել է, որ տանտիրուհին` Հասմիկը, բղավում է իր ետևից, սակայն առանց ուշադրություն դարձնելու նրա բղավոցններին, շարունակել հեռանալ։
Այնուհետև, դրսում իրեն մոտեցած ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հրավիրվել է ոստիկանության բաժին։
Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանը, ապօրինի բնակարան մուտք գործելով բացահայտ հափշտակել է ուրիշի գույքը, այն է կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ուստի վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Մասնավորապես.
Որպես ամբաստանյալ Գագիկ Ավագյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում Ավան Բրյուսով թաղամասի 63 շենքի բնակիչների հայտարարությունը` համաձայն որի`
«Մենք Ավան Բրյուսով թաղամասի 63 շենքի 19 շենքի բնակիչներս տալիս ենք սույն հայտարարությունն այն մասին, որ նշված հասցեում բնակվում է Գագիկ Ավագյանը իր ընտանիքի անդամների հետ, մոր` Գայանե Մելքոնյանի, Կնոջ` Էլեն Մովսեսյանի, աղջկա` Մարիա Ավագյանի հետ։ Հայտարարում ենք, որ Գագիկ Ավագյանը հարևանների կողմից գնահատվում է դրական, առանձին հարգանքով է վերաբերվում մեծերի և երեխաների նկատմամբ։ Միաժամանակ, հայտարարում ենք, որ Գ.Ավագյանի մայրը ծանր հիվանդ է, 2-րդ կարգի հաշմանդամ է և գտնվում է Գ.Ավագյանի խնամքի, միաժամանակ, Գ.Ավագյանի խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան` Մարիա Ավագյանը։»
Որպես Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված անձ` 22.09.2014թ.-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման՝ 3 ամիս ժամկետով։ Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նրա նկատմամբ սահմանվել է փորձաշրջան է 1 տարի ժամկետով։ Սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը գտնվել է պայմանական փորձաշրջանի մեջ։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը` Մարիա Գագիկ Ավագյան՝ ծնված` 19. 09.2008թ.-ին։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը և այն, որ նրա խնամքին է գտնվում տարեց, մանկուց հաշմանդամ և անաշխատունակ մայրը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը՝ այն որ նա 22.09.2014թ.-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման՝ 3 ամիս ժամկետով։ Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նրա նկատմամբ սահմանվել է փորձաշրջան է 1 տարի ժամկետով։
Սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը գտնվել է պայմանական փորձաշրջանի մեջ։
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի առանց գույքի բռնագրավման ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի հարցին, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կանոններով և հաշվի առնելով այն, որ նրա մոտ առկա է հանցանքի կատարման ռեցիդիվը, ուստի նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել մեղսագրված հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի համաձայն` կողոպուտը՝ ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակությունը, որը կատարվել է բնակարան ապօրինի մուտք գործելով՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։
Բացի այդ, համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ կետի՝ «Փորձաշրջանի ընթացքում անձի կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապեu ծանր դիտավորյալ հանցանք կատարելու դեպքում դատարանը վերացնում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և պատիժ նշանակում uույն oրենuգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեuված կանոններով....»։
Գագիկ Ավագյանն իրեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով մեղսագրված ծանր արարքը կատարել է 2015թ. փետրվարի 25-ին, այսինքն, այն ժամանակահատվածում, երբ գտնվել է 22.09.2014թ.-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ սահմանված պայմանական փորձաշրջանի մեջ։
Դատարանը գտնում է, որ պետք է վերացնել Գագիկ Ավագյանի նկատմամբ 22.09.2014թ.-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ սահմանված պատժի պայմանականորեն չկիրառումը և պատիժ նշանակել նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով` դատավճիռների համակցությամբ, համաձայն որի՝ «Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը»։
Դատարանն, անդրադառնալով Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող` շաքարամանը` պետք է վերադարձնել տուժող Հ.Հացագործյանին։

Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Գառնիկի Ավագյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 82.440 /ութսուներկու հազար չորս հարյուր քառասուն/ ՀՀ դրամ՝ որպես փորձաքննության համար կատարված դատական ծախսերի փոխհատուցում։

4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը





Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գագիկ Գառնիկի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասի կարգով վերացնել Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 22.09.2014թ.-ի որոշմամբ սահմանված պատժի պայմանականորեն չկիրառումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով վերը նշված որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից` 1 /մեկ/ ամիսը` վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 7 /յոթ/ ամիս ժամկետով։
Գագիկ Գառնիկի Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. մարտի 09-ից։
Քեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված` շաքարամանը՝ վերադարձնել տուժող Հ.Հացագործյանին։
Գագիկ Գառնիկի Ավագյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 82.440 ՀՀ դրամ որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն