Գործ
ԵԿԴ/0077/01/15

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Մ.Նալբանդյանի

2015թ.-ի մայիսի 14-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Գոռ Պարգևի Առաքելյանի` ծնված 02.01.1996թ.-ին
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում
չդատված, չի աշխատում, բնակվում է` ք.Երևան,
Սվաճյան 50 բնակարան 31, մեղադրվում է ՀՀ
քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին
ստորագրությունը։



1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Երևան քաղաքի Սվաճյան փողոցի 51 շենքի 31 բնակարանի բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանը 2014թ. ամռանը Եբևան-Սևան ավտոմայրուղուն հարող տարածքում վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, ապա չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի՝ իր գործածման համար ապօրինի պատրաստել և պահել է 0,81 գրամը գերագանցող «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ժամանակի ընթացքում մաս-մաս ծխելու միջոցով գործածել Է, իսկ մնացած զգալի չափի՝ 0,81 գրամ հաստատուն քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը հետագա գործածման համար պահել է իր մոտ։
2015թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 23.30-ի սահմաններում մեղադրյալ Գ.Առաքելյանն ընկերոջ՝ Եգոր Մեհրաբյանի, հետ այցելել են Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի թիվ 1/3 հասցեում գործող «Մոցարտ» կարաոկե ակումբ, որտեղ ալկոհոլ են գործածել և զվարճացել։
Որոշ ժամանակ ակումբում անցկացնելուց հետո, փետրվարի լույս 13-ի գիշերը, ժամը 03.30-ին մեղադրյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանը հեռախոսով զրուցելու նպատակով դուրս է եկել ակումբից, քիչ անց նրան է հետևել Ե.Մեհրաբյանը։
Ակումբից դուրս գալուց հետո մեղաղրյալ Գ.Առաքելյանը, նկատելով քայլելով իրեն մոտեցող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ծառայողներ՝ Աբել Նորայրի Վարդանյանին և Գարիկ Վիրաբի Մաթևոսյանին, իր կողմից ապօրինի պատրաստված ու պահվող գգալի չափի` 0,81 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և դրա գործածման համար օգտագործվող կաթոցիչը և մի կողմ է նետել, ինչը չի վրիպել ՀՀ ոստիկանության ծառայողների աչքից։ Վերջիններիս պահանջով մեղադրյալ Գ.Առաքելյանը գետնից վերցրել է իր իսկ կողմից նետած թմրամիջոցի փաթեթը և կաթոցիչը, այն ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներին, ինչից հետո մեղադրյալ Գ.Առաքելյանը և Ե.Մեհրաբյանը բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին»։

Փաստի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 2-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2015թ. փետրվարի 26-ին Գոռ Պարգևի Առաքելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

02.03.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գոռ Պարգևի Առաքելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 30.03.2015թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում դատարանում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015 թվականի փետրվարի 12-ին գնացել է Երևան քաղաքի Չարենցի պողոտայում գտնվող «Մոցարտ» կարաոկե ակումբ։ Ակումբից դուրս գալով գետնին է նետել իր ձեռքում գտնվող թմրանյութը, որը քաղել էր Երևան-Սևան ավտոմայրուղում հարող տարածքում աճած կանեփի թփից։ Այն պահին, երբ նետել է գետնին, իրեն են նկատել այդ ժամանակ ծառայողկան պարտականություններ իրականացնող ոստիկանության աշխա-տակիցները և բերման ենթարկել ոստիկանության բաժանմունք։
Հայտնել է, որ թմրանյութը օգտագործել է կաթոցիչի միջոցով, սակայն այդ օրը ակումբում գտնվելու ընթացքում չի օգտագործել այն, ինչպես նաև երբևէ ոչ ոքի թմրանյութ չի հյուրասիրել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Գործով վկա Գարիկ Մաթևոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան։
2015թ. փետրվարի 12-ին, Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցում ծառայողական պարտականությունները կատարելիս նկատել է մի երիտասարդի, ով իր համար կասկածելի վարքագիծ է դրսևորել։ Ապա տեսել է, որ այդ երիտասարդը ձեռքում գտնվող ինչ-որ բան է նետել գետնին և մոտենալով նրան, տեսել է, որ գետնին նետած իրը հանդիսանում է թմրանյութ և կաթոցիչ, ուստի բերման է ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք։
Նշել է, որ բացի այդ երիտասարդից, ով հանդիսանում է սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Գոռ Առաքելյանը, նրա հետ եղել է նաև մեկ այլ երիտասարդ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Գործով վկա Եգոր Մեհրաբյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Գոռ Առաքելյանի ընկերը։
2015թ. փետրվար ամսին երևան քաղաքի Չարենցի փողոցում գործող «Մոցարտ» կարաոկե ակումբի մոտ ընկերոջը` սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Գ.Առաքելյանին, բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության բաժանմունք, քանի որ ոստիկանության աշխատակիցները նրա մոտ հայտնաբերել են թմրանյութ։ Ինքը անձամբ չի տեսել Գ.Առաքելյանի մոտ գտնվող թմրանյութը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել է գործով վկա` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Աբել Նորայրի Վարդանյանը նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ 2015թ. փետրվարի 12-ին նույն գնդի ոստիկան Գարիկ Մաթևոսյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցում։ Արդեն փետրվարի 13-ին, ժամը 03.30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Չարենցի փողոց թիվ 1/3 հասցեում ցործող «Մոցարտ» կարաոկե ակումբի մոտակայքում, նկատելով մի քաղաքացու, քայլելով մոտեցել են նրան։ Իրենց մոտենալուն պես՝ հիշյալ անձնավորությունն ինչ-որ բան է ձեռքից նետել։ Հասնելով նրան, պահաջել են գետնից վերցնել և իրենց ներկայացնել նետված առարկան։ Վերջինս գետնից վերցրել և իրենց է ներկայացրել թմրամիջոցին նմանվող զանգվածի պարունակությամբ փաթեթ և կաթոցիչ։ Այդ պահին մոտեցել է անծանոթի ընկերը, որին և թմրամիջոցը նետած անձնավորությանը բերման են ենթարկել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պազրվել է, որ թմրամիջոցը և կաթոցիչը նետած անձնավորությունը հանդիսանում Է Երևան քաղաքի Սվաճյան փողոցի բնակիչ Գոռ Առաքելյանը, իսկ նրա հետ եղած անձնավորությունը` Եգոր Մեհրաբյանը։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 60-62, 63-65, դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի վերոգրյալ ապացույցներից ամբաստանյալ Գ.Առաքելյանի մեղքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
2015թ. փետրվարի 13-ին մեղադրյալ Գոռ Առաքելյանի մոտ հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,81 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 54, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 33Ք-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «2015թ. փետրվարի 13-ին մեղադրյալ Գ.Առաքելյանի մոտ հայտնաբերված և փորձաքննությանը տրամադրված բուսական ծացմամբ խառնուդում «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր հաստատուն քաշը կազմում է 0.81 գրամ, իսկ ապակյա կաթոցիչի ներքին պատերին հայտնաբերվել են կանաբինոիդների հետքեր, որոնք հանդիսանում են կանեփի բույսի ալկալոիդներ»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 26-28, դատական նիստի արձանագրությունը/

Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 15-0068 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Մեղադրյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 81-83, դատական նիստի արձանագրությունը/

«Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ա.Վարդանյանի զեկուցագրով, մեղադրյալ Գ.Առաքելյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելուա մասին արձանագրությամբ»։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 1, 4-5, դատական նիստի արձանագրությունը/


Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Գոռ Պարգևի Առաքելյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանը 2014թ. ամռանը Երևան-Սևան ավտոմայրուղուն հարող տարածքում վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, իր անձնական գործածման համար պատրաստել է թմրամիջոց։ Թմրամիջոցի մի մասը մինչև 2015թ. փետրվար ամիսը օգտագործել է, իսկ մնացած մասը` պահել է իր մոտ` հետագա գործածման համար։ 2015թ. փետրվարի 12-ին ընկերոջ` Եգոր Մեհրաբյանի, հետ մասին գնացել են Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցում գտնվող «Մոցարտ» կարաոկե ակումբ` ժամանակ անցկացնելու։ Ապա, ակումբից մի պահ դուրս է եկել, և նկատելով այդ պահին ծառայություն իրականանող ոստիկաններին, ձեռքում գտնվող թմրանյութի փաթեթը և կաթոցիչը նետել է մի կողմ, ինչը նկատել են ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ծառայողներ` Աբել Վարդանյանը և Գարիկ Մաթևոսյանը ու պահանջել, որպեսզի այն վերցնի գետնից։ Այնուհետև, դրսում իրեն մոտեցած ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման են ենթարկվել ոստիկանության բաժին։
Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Գոռ Առաքելյանը, առանց իրացնելու նպատակի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափերով թմրամիջոց՝ այն է կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նախաքննության և դատական քննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, նրա երիտասարդ տարիքը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի կալանքի ձևով։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Սույն գործով դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալին մեղսագրված հանցավոր արարքի համար նախատեսված պատիժների ընտրության հարցում կողմնորոշվելիս դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է նշանակի նախատեսված պատիժներից առավել մեղմը՝ կալանքը, հիմք ընդունելով վերը թվարկված հանգամանքները։
Միաժամանակ, հաշվի առնելով ամբաստանյալի արարքում պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունն ու պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով, դատարանը եկավ այն համոզման, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կարելի է պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու։

Ամբաստանյալի նկատմամբ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ եզրահանգմանը գալիս դատարանն արձանագրում է հետևյալը՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատիժ` կալանք` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով։

Ինչպես նշվեց վերևում, սույն քրեական գործով դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքները, ինչպես նաև նրա կողմից կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Առաքելյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված կալանք պատժատեսակը, քանի որ եկավ այն եզրահանգման, որ տվյալ պատժի տեսակը միայն այս դեպքում կարող է ապահովել ինչպես պատժի նպատակները, այնպես էլ կանխել նմանատիպ հանցագործությունների աճն ու կատարումը հետագայում։
Այդուամենայնիվ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել՝ նշանակված պատիժը նրա կողմից փաստացի կրելու անհրաժեշտության բացակայության հիմնավորմամբ, ինչը պատճառաբանվում է հետևյալով.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին»։

Քննվող քրեական գործով դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառում, քանի որ առկա է դատարանի համոզվածությունն ու վստահությունը` սույն քրեական գործով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու ամբաստանյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է սույն քրեական գործով գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանն ու հատկապես արարքը կատարելու շարժառիթները, հանցավորի անձը, և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։

Այլ կերպ, դատարանն արձանագրելով, որ գործով ուսումնասիրված, առկա իրական հանգամանքերը վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու բավարար հիմքերի առկայության մասին, փաստում է, որ ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մի շարք հանգամանքների կողքին ի սպառ բացակայում է ամբաստանյալի արարքում պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը շարադրված տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, ուստի նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա ամբաստանյալ Գոռ Պարգևի Առաքելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը և նմանատիպ հանցագործությունների կանխմանը, քանի որ ամբաստանյալի՝ փորձաշրջանում, հետևապես և հսկողության մեջ գտնվելու հանգամանքը, կարող է զսպել նրա կողմից հետագայում հանցագործություններ կատարելու վտանգն այն հաշվառմամբ, որ նույնասեռ կամ այլ հանցանքեր կատարելու պարագայում իրական է օրենսդրական սպառնալիքը, որ փորձաշրջանի ընթացքում կատարված դիտավորյալ հանցագործության համար նշանակվելիք պատժին կգումարվի նաև այս դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը կամ թեկուզև դրա մի մասը։

Դատարանն, անդրադառնալով Գոռ Պարգևի Առաքելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող, անցկացված փորձաքննությունից հետո առկա 0.71 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և ապակյա կաթոցիչը` պետք է ոչնչացնել։

4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գոռ Պարգևի Առաքելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կալանք` 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` Գոռ Պարգևի Առաքելյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿ համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Գոռ Պարգևի Առաքելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված, անցկացված փորձաքննությունից հետո առկա 0.71 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը և ապակյա կաթոցիչը՝ ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն