ԵԿԴ/0058/01/15


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
09 հունիսի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Հ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ԳԱԳԻԿՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Արսեն Սահակի Գագիկյանի` ծնված 04.02.1965թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` ամուսնալուծված, խնամքին 2 անձ, 8-ամյա կրթությամբ, չի աշխատում և վատառողջ, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Աղբյուր Սերոբի փողոց, 2ա շենք, բնակարան հ. 32, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-ին մա-սով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հարությունյանը 03.03.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հարուցել է թիվ 13123615 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 04.03.2015թ. որոշմամբ Ա.Գագիկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Ա.Գագիկյանի նկատմամբ ընտր-վել է ստորագրություն չհեռանալու մասին։
2015թ. մարտի 12-ին թիվ 13123615 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2015թ. մարտի 13-ի որոշ-մամբ Արսեն Սահակի Գագիկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015թ. մարտի 25-ի որոշմամբ նշանակ-վել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Ա.Գագիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015 թվականի փետրվարի 22-ին՝ ժամը 20։00-ի սահմաններում« Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում ապօրինի կերպով կրել է գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության շեղբավոր սառը զենքի շարքին դասվող որսորդական ծալովի դանակ« որը նույն օրը հայտնաբերվել է ՀՀ ոս-տիկանության Կենտրոնական բաժնում՝ անձնական խուզարկության արդյունքում»։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Ա.Գագիկյանը 2014թ. դեկ-տեմբերին ք.Երևանի «Վերնիսաժ» տոնավաճառում գնել է գործարանային արտադրու-թյան՝ ընդհանուր նշանակության շեղբավոր սառը զենքի շարքին դասվող, որսորդական ծալովի դանակ, որն ապօրինի կրել է։
2015թ. փետրվարի 22-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում« վերը նշված դանակն ապօրինի կրելու կասկածանքով ամբաստանյալը ք.Երևանի Հանրապետության հրապարակից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, որտեղ կատարված անձնական խուզարկությամբ նրա մոտից հայտնաբերվել է հիշյալ դանակը։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ա.Գագիկյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց լիովին։
Ամբաստանյալի ցուցմունքի համաձայն՝ իր մոտից հայտնաբերված դանակն ինքը գնել է 2014թ. դեկտեմբերին՝ «Վերնիսաժ» տոնավաճառում։
2015 թվականի փետրվարի 22-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում« երբ գտնվել է ք.Երևանի Հանրապետության հրապարակում« իրեն են մոտեցել ոստիկանության 2 ծառայող և պա-հանջել են ցույց տալ իր տաբատի առջևի աջ գրպանի փոքրիկ գրպանիկում պահվող իրը, և ինքը« գիտակցելով« որ եթե ցույց չտա իր տաբատի գրպանում պահվող դանակը« ապա իրեն միևնույնն է կհրավիրեն ոստիկանության բաժին և կհայտնաբերեն այն, հանել ու ցույց է տվել դանակը« որից հետո իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին« որտեղ ընթերակաների ներկայությամբ անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է այդ դանակը։
Վկաներ՝ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ոստիկաններ Վահագն Ղազարյանի և Համազասպ Լալայանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն՝ 2015թ. փետրվարի 22-ին` ժամը 20-ի սահմաններում« ք.Երևանի Հանրապետության հրապարակում ծառայություն իրականացնելիս նկատել են ամբաստան-յալ Ա.Գագիկյանին« ում տաբատի առջևի աջ փոքրիկ գրպանիկում նկատել են կասկածելի իր։ Մոտենալով նրան՝ առաջարկել են ցույց տալ գրպանի պարունակությունը, և Ա.Գագիկ-յանը գրպանից հանել ու ցուցադրել է դանակը« որից հետո սառը զենք կրելու կասկածանքով նրան բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին« որտեղ էլ անձնական խուզարկության արդյունքում հայտնաբերվել է դանակը։
Դատատեխնիկական փորձաքննության 27.02.2015թ. հ. 518-15 եզրակացության հա-մաձայն՝ ամբաստանյալի մոտից հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված հո-դակապալծակային (բոլիսոնգ, թիթեռնիկ) դանակը գործարանային արտադրության ընդհա-նուր նշանակության ծալովի որսորդական դանակ է« որը դասվում է քաղաքացիական շեղ-բավոր սառը զենքերի շարքին։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 05.03.2015թ. որոշման համաձայն՝ ամբաս-տանյալի մոտից հայտնաբերված որսորդական ծալովի դանակը ճանաչվել է իրեղեն ա-պացույց։

Դատարանի վերլուծություն.

Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրա-վական գնահատական, քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավա-րական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխ-կապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամ-բաստանյալն ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք, այսինքն` կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որով և պետք է պա-տասխանատվության ենթարկվի։
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի այն պատճառաբանություններին, որ իր մոտից հայտնաբերված դանակը գնել է և չի իմացել, որ այն կրելու իրավունք չունի, ապա դատա-րանը գտնում է, որ դրանք անհիմն են, և նշված պատճառաբանություներով ամբաստանյալը պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպատակ է հետապնդում։
Դատարանը նման հետևության է հանգում ելնելով թիվ ԵԿԴ/0345/01/09 քրեական գործով 27.08.2010թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական վերլու-ծությունից և արտահայտած դիրքորոշումից։
Նշված որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու առումով որևէ նշանակություն չունի, թե անձն այդ զենքը գնել է հանրային առևտրի վայրից, գտել է, նվեր է ստացել կամ ձեռք է բերել ցանկա-ցած այլ եղանակով։ Այլ կերպ ասած, արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու համար զենքի ձեռքբերման աղբյուրը որևէ նշանակություն չունի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգա-մանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա-մանքներ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա խոստովանել է կատարած արարքը և առաջին անգամ է դատապարտվում։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի այն հայտարարությանը, որ վատառողջ է և իր խնամքի տակ են գտնվում մայրն ու թոռը, ապա նշված հանգամանքները հիմնավորող փաս-տաթղթեր կամ այլ հիմնավորումներ նրա կողմից չներկայացվեցին։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, ելնելով գործի փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության ան-հատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևութ-յան, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և ամբաստանյալի կողմից նոր հան-ցագործությունների կատարումը կանխելու համար նա պետք է դատապարտվի տուգանքի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրան հասարակությունից մեկու-սացնելու, և որ նշված պատիժը կարող է ապահովել պատժի նպատակները։
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված որսորդական ծալովի դանակը պետք է ոչնչացվի՝ որպես արժեք չներկայացնող հանցագործության գործիք։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռա-նալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թող-նըվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արսեն Սահակի Գագիկյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը ոչնչացնել։
Ա.Գագիկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ