Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0052/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Ռուզաննա Կիրակոսյան
Ռուզաննա Կիրակոսյան
Ռուզաննա Կիրակոսյան Վոլոդյիայի
Ռուզաննա Կիրակոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Տիգրան Սահակյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Ալեքսանդր Ազարյան
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 177 Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Տիգրան Սահակյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Ալեքսանդր Ազարյան
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2016-12-07 | 11:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-10-07 | 10:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-10-05 | 10:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-09-30 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-09-19 | 10:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-09-06 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-08-18 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-07-28 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-06-30 | 10:15 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-06-24 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-06-07 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-06-01 | 10:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-17 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-04-27 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-03-25 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-03-03 | 11:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-17 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-04 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-01-18 | 11:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-30 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-24 | 14:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-11 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-23 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-02 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-10-09 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-10-02 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-09-17 | 12:00 | 5 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ ԵԿԴ/0052/01/15
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի որոշումը
նախագահող դատավոր` Ա.Բեկթաշյանի
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴ` Կ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ
2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ին դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության Առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել Կարեն Խաչատրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 13213214 քրեական գործը` հարուցելու վերաբերյալ:
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և նախաքննությունը շարունակելու մասին:
2014 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի կողմից որոշում է կայացվել Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից թիվ 13213214 քրեական գործով որոշում է կայացվել Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով և Հայկ Վարդանյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով և 311.1 հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով Ռուզաննա Կիրակոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա «աշխատելով Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> պետական փակ բաժնետիրական ընկերությունում, որպես ֆելդշերական բրիգադայի սանիտար, 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ընդգրկված է եղել հերթապահության գրաֆիկում և ժամը 09:00-ից կատարել է աշխատանքային պարտականությունները: 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, ժամը 11:15-ին ստանալով ահազանգ, այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 51 շենքի 36 բնակարանում դիակ կա, Ռ.Կիրակոսյանը շտապօգնության ավտոմեքենայի վարորդ Հայկ Վարդանյանի հետ մեկնել է վերը նշված բնակարան, որտեղ, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կողմից համապատասխան գործողություններ կատարելուց հետո` ժամը 13:00-ին ՀՀ առողջապահության նախարարության դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոն տեղափոխելու համար Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի դիակը պատգարակով տեղափոխել են «Շտապբուժօգնություն» ՊՓԲ ընկերության ավտոմեքենայի սրահ, որի ընթացքում էլ Ռ.Կիրակոսյանը Ս.Պտրոսյանի դիակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր»:
2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2015 թվականի մարտի 05-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանում, որին էլ շնորհվել է թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 համարը:
2015 թվականի մարտի 20-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 /13213214/ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում դադարեցվել է ` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2015 թվականի հունիսի 12-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կայացված որոշման համաձայն մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել է ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 25-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ընդունել է վարույթ:
2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ին Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ`ամբաստանյալ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 13.10.2016 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդ Կարեն Վարոսի Խաչատրյանը:
Թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Տ.Սահակյանին է հանձնվել 2016 թվականի հոկտեմբերի 14-ին և Վերաքննիչ դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ըստ տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի` Առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշումը ենթակա է բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանում նիստերը տեղի էին ունենում հետաձգումներով և յուրաքանչյուր նոր նիստը նշանակվում էր մեկուկես ամիս անց, ինչի հետևանքով էլ անցել են ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ժամկետները ու վերջինս էլ խուսափել է քրեական պատասխանատվությունից:
Բացի այդ բողոքաբերը նշել է`քննիչ Զ.Դադյանի կողմից սույն գործով չի իրականցվել լրիվ քննություն, քանի որ Հայկ Վարդանյանը պետք է ճանաչվեր դատավարության մասնակից ոչ թե վկայի կարգավիճակով այլ պետք է ներգրավեր որպես մեղադրյալ, այն պատճառով, որ Ռ.Կիրակոսյանը հանցանքը կատարել է իր ներկայությամբ:
Ելնելով վերոգրյալից Վերաքննիչ դատարանի խնդրել է.
«Բեկանել առաջին ատյանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշումը և կայացնել մեղադրական դատավճիռ, իսկ վկա Հայկ Վարդանյանի մասով գործն ուղարկել լրացուցիչ քննության, որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով, քանի որ նա անմիջական մասնակից է եղել գողության»:
3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
1.ՀՀ քրեական օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
(…)>>:
Նույն օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն`
«Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում.
4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
2. Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե հաստատվել է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքը, որն ազդել է դատական ակտի օրինականության կամ հիմնավորվածության վրա»:
Արդար դատաքննության իրավունքն ամրագրած ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 63 հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք»:
Ողջամիտ ժամկետում գործի քննության երաշխիքի նպատակը դատավարությանը մասնակցող անձանց պաշտպանությունն է քննության չափից ավելի ձգձգումներից, որոնք կարող են խաթարել արդարադատության իրականացման արդյունավետությունը կամ դրա նկատմամբ վստահությունը:
Ընդ որում` ՄԻԵԴ-ը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ քրեական գործերով վարույթի ժամկետը հաշվարկվում է կամ անձին կալանավորելու կամ ձերբակալելու պահից կամ այն պահից, երբ տվյալ անձը պաշտոնապես տեղեկացվել է, որ իր նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել, կամ նախնական քննությունը սկսելու պահից (տե´ս Eckle v. Germany, 15 July 1982, § 73, Series A no. 51; Corigliano v. Italy judgment of 10 December 1982, Series A no. 57, p. 13, § 34):
Ժամկետի հաշվարկն ավարտվում է, երբ ավարտվում է քննությունն ամենաբարձր ատյանի դատարանում, այն է, երբ կայացվում է վերջնական որոշում: Այսինքն՝ գործի քննության ընդհանուր տևողության ողջամտությունը գնահատելիս պետք է հաշվի առնվի նաև վարույթների տևողությունը վերաքննիչ և վճռաբեկ ատյաններում:
ՄԻԵԴ-ը մշակել է չափանիշներ, որոնք հաշվի առնելով՝ որոշվում է ողջամիտ ժամկետի խախտման հարցը. գործի բարդությունը, դատական ու վարչական մարմինների վարքագիծը և ռիսկի աստիճանը դիմողի համար: Գործի բարդության աստիճանը որոշելիս կարևոր են դրա հետ կապված բոլոր հարցերը: Բարդությունը կարող է կապված լինել ինչպես փաստերի, այնպես էլ իրավական հարցերի հետ: Դատարանը մեծ նշանակություն է տալիս այնպիսի գործոնների, ինչպիսիք են հաստատման ենթակա փաստերի բնույթը, մեղադրյալների և վկաների թվաքանակը, միջազգային գործոնները, տվյալ գործի միացումն այլ գործերին, ինչպես նաև նոր անձանց ներգրավումը դատավարությանը:
Եթե գործի քննության ձգձգումը տեղի է ունենում դիմողի մեղքով, ապա դա, անկասկած, վերջինիս բողոքի արդյունավետությունը նվազեցնող գործոն է: Այնուամենայնիվ, չի կարելի դիմողին մեղադրել այն բանում, որ նա ամբողջությամբ օգտագործել է ներպետական օրենսդրությամբ նախատեսված պաշտպանության միջոցները: Ողջամիտ ժամկետների խախտման հարցը լուծելիս պետք է հաշվի առնվի նաև գործի քննությունը պետական մարմինների կողմից ձգձգելու հարցը:
Ինչպես երևում է սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից 2015 թվականի հունիսի 12-ին Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված որոշմամբ մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել է ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության, որն էլ 2015 թվականի օգոստոսի 25-ի կայացված որոշմամբ ընդունել է վարույթ: 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ին Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ`ամբաստանյալ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով, որի դեմ էլ վերաքննիչ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանը պնդելով, որ Առաջին ատյանի դատարանում նիստերը տեղի էին ունեցել հետաձգումներով և յուրաքանչյուր նոր նիստը նշանակվել էր մեկուկես ամիս անց, ինչի հետևանքով էլ անցել են ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ժամկետները ու վերջինս էլ խուսափել է քրեական պատասխանատվությունից:
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված դատական նիստի արձանագրության համակարգչային արձանագրման կրիչի և դրա համառոտագրման ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ սույն գործով առաջին նիստը նշանակվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, սակայն գործի քննությունը Առաջին ատյանի դատարանի կամքից անկախ պատճառներով հետաձգվել է շուրջ 12 անգամ, այն է` դատավարության մասնակիցների ներկայությունը ապահովելու, որոշակի հարցումներ կատարելու համար, քանի որ դատավարության մասնակիցների բացակայության կամ տարբեր պետական մարմիններին ներկայացված հարցումների պատասխանները չստանալու դեպքում հնարավոր չէր լինի իրականացնել գործի արդարացի քննություն:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով ներպետական և միջազգային իրավական նորմերով ու ՄԻԵԴ-ի կողմից գործի քննության ողջամիտ ժամկետի հաշվարկման հիմքում դրվող չափանիշներով, արձանագրում է, որ սույն գործով թույլ չեն տրվել արդար դատաքննության կարևոր բաղադրատարր հանդիսացող` գործի քննության ողջամիտ ժամկետի պահանջի խախտումներ, ինչի հետևանքով բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածով նախատեսված դատական ակտը բեկանելու հիմքերը, ուստի տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
2.Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի հաջորդ փաստարկին կապված` դատական ակտն բեկանելու և վկա Հայկ Վարդանյանի մասով գործն լրացուցիչ քննության ուղարկելու հետ, որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով, քանի որ նա էլ է անմիջական մասնակից եղել գողությանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ևս այդ մասով ենթակա է մերժման, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու հիմքը նրա կողմից հանցանքի կատարումը վկայող բավարար ապացույցների համակցությունն է:
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում քննիչը, դատախազը պատճառաբանված որոշում են կայացնում անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
(…)»:
Իսկ արդեն 203-րդ հոդվածը սահմանում է հետևյալը.
«1. Մեղադրանքը պետք է առաջադրվի տվյալ անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին քննիչի կողմից որոշումն ընդունելու պահից ոչ ուշ, քան 48 ժամվա ընթացքում, սակայն բոլոր դեպքերում ոչ ուշ, քան մեղադրյալի ներկայանալու կամ նրան բերման ենթարկելու օրը: Մեղադրանք առաջադրելու` սույն հոդվածով սահմանված ժամկետն ընդհատվում է, եթե մեղադրյալը թաքնվում է քննությունից:
2. Քննիչը, հավաստիանալով մեղադրյալի ինքնության մեջ, նրան հայտարարում է որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումը և բացատրում առաջադրված մեղադրանքի էությունը: Այդ գործողությունների կատարումը մեղադրյալի և քննիչի ստորագրությամբ հաստատվում է` որոշման մեջ նշելով մեղադրանքի առաջադրման ամիսը, օրը, ժամը և թվականը:
(…)»:
Վերոնշյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ցանկացած դեպքում մեղադրյալ ներգրավելու որոշում կայացնելու իրավազորությամբ օժտված են միայն քննիչն ու դատախազը, որից հետո էլ սահմանված կարգով անձին մեղադրանք առաջադրելուց հետո վերջինս ստանում է մեղադրյալի կարգավիճակ, իսկ արդեն դատարանում գործի քննությունը իրականացվում է այդ նույն մեղադրանքի ծավալով ինչպիսին, որ առաջադրված է եղել անձին մինչդատական վարույթում, այսինքն` դատարանն հանդես է գալիս միայն առաջադրված մեղադրանքը քննող և լուծող մարմնի դերում և որևէ դեպքում իրավասություն չունի մեղադրանքի սահարաններից դուրս գալու և անձին այլ հոդվածով մեղադրանք առաջադրելու կամ գործով դատավարական այլ կարգավիճակ ունեցող անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու և մեղադրանք առաջադրելու համար:
Հաշվի առնելով նշվածը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքի փաստարկը կապված` դատական ակտն բեկանելու և վկա Հայկ Վարդանյանի մասով գործն լրացուցիչ քննության ուղարկելու հետ, որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով, քանի որ նա էլ է անմիջական մասնակից եղել գողությանը ևս ենթակա է մերժման, քանի որ թե Առաջին ատյանի դատարանը և թե Վերաքննիչ դատարանը նման իրավազորությամբ օժտված չեն և նման լիազորությունը` հարուցված քրեական գործի շրջանակներում, վերապահված է միայն մինչդատական վարույթի հանրային մասնակիցներին` քննիչին և դատախազին:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության նախորդ փուլում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, հետևաբար տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշումը` ամբաստանյալ բեկանելու և փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշումը, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ ԵԿԴ/0052/01/15
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի որոշումը
նախագահող դատավոր` Ա.Բեկթաշյանի
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴ` Կ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ
2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ին դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության Առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել Կարեն Խաչատրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 13213214 քրեական գործը` հարուցելու վերաբերյալ:
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և նախաքննությունը շարունակելու մասին:
2014 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի կողմից որոշում է կայացվել Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից թիվ 13213214 քրեական գործով որոշում է կայացվել Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով և Հայկ Վարդանյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով և 311.1 հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով Ռուզաննա Կիրակոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա «աշխատելով Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> պետական փակ բաժնետիրական ընկերությունում, որպես ֆելդշերական բրիգադայի սանիտար, 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ընդգրկված է եղել հերթապահության գրաֆիկում և ժամը 09:00-ից կատարել է աշխատանքային պարտականությունները: 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, ժամը 11:15-ին ստանալով ահազանգ, այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 51 շենքի 36 բնակարանում դիակ կա, Ռ.Կիրակոսյանը շտապօգնության ավտոմեքենայի վարորդ Հայկ Վարդանյանի հետ մեկնել է վերը նշված բնակարան, որտեղ, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կողմից համապատասխան գործողություններ կատարելուց հետո` ժամը 13:00-ին ՀՀ առողջապահության նախարարության դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոն տեղափոխելու համար Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի դիակը պատգարակով տեղափոխել են «Շտապբուժօգնություն» ՊՓԲ ընկերության ավտոմեքենայի սրահ, որի ընթացքում էլ Ռ.Կիրակոսյանը Ս.Պտրոսյանի դիակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր»:
2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2015 թվականի մարտի 05-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանում, որին էլ շնորհվել է թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 համարը:
2015 թվականի մարտի 20-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 /13213214/ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում դադարեցվել է ` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2015 թվականի հունիսի 12-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կայացված որոշման համաձայն մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել է ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 25-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ընդունել է վարույթ:
2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ին Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ`ամբաստանյալ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 13.10.2016 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդ Կարեն Վարոսի Խաչատրյանը:
Թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Տ.Սահակյանին է հանձնվել 2016 թվականի հոկտեմբերի 14-ին և Վերաքննիչ դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ըստ տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի` Առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշումը ենթակա է բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանում նիստերը տեղի էին ունենում հետաձգումներով և յուրաքանչյուր նոր նիստը նշանակվում էր մեկուկես ամիս անց, ինչի հետևանքով էլ անցել են ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ժամկետները ու վերջինս էլ խուսափել է քրեական պատասխանատվությունից:
Բացի այդ բողոքաբերը նշել է`քննիչ Զ.Դադյանի կողմից սույն գործով չի իրականցվել լրիվ քննություն, քանի որ Հայկ Վարդանյանը պետք է ճանաչվեր դատավարության մասնակից ոչ թե վկայի կարգավիճակով այլ պետք է ներգրավեր որպես մեղադրյալ, այն պատճառով, որ Ռ.Կիրակոսյանը հանցանքը կատարել է իր ներկայությամբ:
Ելնելով վերոգրյալից Վերաքննիչ դատարանի խնդրել է.
«Բեկանել առաջին ատյանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշումը և կայացնել մեղադրական դատավճիռ, իսկ վկա Հայկ Վարդանյանի մասով գործն ուղարկել լրացուցիչ քննության, որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով, քանի որ նա անմիջական մասնակից է եղել գողության»:
3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
1.ՀՀ քրեական օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
(…)>>:
Նույն օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն`
«Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում.
4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
2. Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե հաստատվել է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքը, որն ազդել է դատական ակտի օրինականության կամ հիմնավորվածության վրա»:
Արդար դատաքննության իրավունքն ամրագրած ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 63 հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք»:
Ողջամիտ ժամկետում գործի քննության երաշխիքի նպատակը դատավարությանը մասնակցող անձանց պաշտպանությունն է քննության չափից ավելի ձգձգումներից, որոնք կարող են խաթարել արդարադատության իրականացման արդյունավետությունը կամ դրա նկատմամբ վստահությունը:
Ընդ որում` ՄԻԵԴ-ը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ քրեական գործերով վարույթի ժամկետը հաշվարկվում է կամ անձին կալանավորելու կամ ձերբակալելու պահից կամ այն պահից, երբ տվյալ անձը պաշտոնապես տեղեկացվել է, որ իր նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել, կամ նախնական քննությունը սկսելու պահից (տե´ս Eckle v. Germany, 15 July 1982, § 73, Series A no. 51; Corigliano v. Italy judgment of 10 December 1982, Series A no. 57, p. 13, § 34):
Ժամկետի հաշվարկն ավարտվում է, երբ ավարտվում է քննությունն ամենաբարձր ատյանի դատարանում, այն է, երբ կայացվում է վերջնական որոշում: Այսինքն՝ գործի քննության ընդհանուր տևողության ողջամտությունը գնահատելիս պետք է հաշվի առնվի նաև վարույթների տևողությունը վերաքննիչ և վճռաբեկ ատյաններում:
ՄԻԵԴ-ը մշակել է չափանիշներ, որոնք հաշվի առնելով՝ որոշվում է ողջամիտ ժամկետի խախտման հարցը. գործի բարդությունը, դատական ու վարչական մարմինների վարքագիծը և ռիսկի աստիճանը դիմողի համար: Գործի բարդության աստիճանը որոշելիս կարևոր են դրա հետ կապված բոլոր հարցերը: Բարդությունը կարող է կապված լինել ինչպես փաստերի, այնպես էլ իրավական հարցերի հետ: Դատարանը մեծ նշանակություն է տալիս այնպիսի գործոնների, ինչպիսիք են հաստատման ենթակա փաստերի բնույթը, մեղադրյալների և վկաների թվաքանակը, միջազգային գործոնները, տվյալ գործի միացումն այլ գործերին, ինչպես նաև նոր անձանց ներգրավումը դատավարությանը:
Եթե գործի քննության ձգձգումը տեղի է ունենում դիմողի մեղքով, ապա դա, անկասկած, վերջինիս բողոքի արդյունավետությունը նվազեցնող գործոն է: Այնուամենայնիվ, չի կարելի դիմողին մեղադրել այն բանում, որ նա ամբողջությամբ օգտագործել է ներպետական օրենսդրությամբ նախատեսված պաշտպանության միջոցները: Ողջամիտ ժամկետների խախտման հարցը լուծելիս պետք է հաշվի առնվի նաև գործի քննությունը պետական մարմինների կողմից ձգձգելու հարցը:
Ինչպես երևում է սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից 2015 թվականի հունիսի 12-ին Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված որոշմամբ մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել է ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության, որն էլ 2015 թվականի օգոստոսի 25-ի կայացված որոշմամբ ընդունել է վարույթ: 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ին Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ`ամբաստանյալ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով, որի դեմ էլ վերաքննիչ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանը պնդելով, որ Առաջին ատյանի դատարանում նիստերը տեղի էին ունեցել հետաձգումներով և յուրաքանչյուր նոր նիստը նշանակվել էր մեկուկես ամիս անց, ինչի հետևանքով էլ անցել են ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ժամկետները ու վերջինս էլ խուսափել է քրեական պատասխանատվությունից:
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված դատական նիստի արձանագրության համակարգչային արձանագրման կրիչի և դրա համառոտագրման ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ սույն գործով առաջին նիստը նշանակվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, սակայն գործի քննությունը Առաջին ատյանի դատարանի կամքից անկախ պատճառներով հետաձգվել է շուրջ 12 անգամ, այն է` դատավարության մասնակիցների ներկայությունը ապահովելու, որոշակի հարցումներ կատարելու համար, քանի որ դատավարության մասնակիցների բացակայության կամ տարբեր պետական մարմիններին ներկայացված հարցումների պատասխանները չստանալու դեպքում հնարավոր չէր լինի իրականացնել գործի արդարացի քննություն:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով ներպետական և միջազգային իրավական նորմերով ու ՄԻԵԴ-ի կողմից գործի քննության ողջամիտ ժամկետի հաշվարկման հիմքում դրվող չափանիշներով, արձանագրում է, որ սույն գործով թույլ չեն տրվել արդար դատաքննության կարևոր բաղադրատարր հանդիսացող` գործի քննության ողջամիտ ժամկետի պահանջի խախտումներ, ինչի հետևանքով բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածով նախատեսված դատական ակտը բեկանելու հիմքերը, ուստի տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
2.Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի հաջորդ փաստարկին կապված` դատական ակտն բեկանելու և վկա Հայկ Վարդանյանի մասով գործն լրացուցիչ քննության ուղարկելու հետ, որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով, քանի որ նա էլ է անմիջական մասնակից եղել գողությանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ևս այդ մասով ենթակա է մերժման, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու հիմքը նրա կողմից հանցանքի կատարումը վկայող բավարար ապացույցների համակցությունն է:
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում քննիչը, դատախազը պատճառաբանված որոշում են կայացնում անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
(…)»:
Իսկ արդեն 203-րդ հոդվածը սահմանում է հետևյալը.
«1. Մեղադրանքը պետք է առաջադրվի տվյալ անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին քննիչի կողմից որոշումն ընդունելու պահից ոչ ուշ, քան 48 ժամվա ընթացքում, սակայն բոլոր դեպքերում ոչ ուշ, քան մեղադրյալի ներկայանալու կամ նրան բերման ենթարկելու օրը: Մեղադրանք առաջադրելու` սույն հոդվածով սահմանված ժամկետն ընդհատվում է, եթե մեղադրյալը թաքնվում է քննությունից:
2. Քննիչը, հավաստիանալով մեղադրյալի ինքնության մեջ, նրան հայտարարում է որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումը և բացատրում առաջադրված մեղադրանքի էությունը: Այդ գործողությունների կատարումը մեղադրյալի և քննիչի ստորագրությամբ հաստատվում է` որոշման մեջ նշելով մեղադրանքի առաջադրման ամիսը, օրը, ժամը և թվականը:
(…)»:
Վերոնշյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ցանկացած դեպքում մեղադրյալ ներգրավելու որոշում կայացնելու իրավազորությամբ օժտված են միայն քննիչն ու դատախազը, որից հետո էլ սահմանված կարգով անձին մեղադրանք առաջադրելուց հետո վերջինս ստանում է մեղադրյալի կարգավիճակ, իսկ արդեն դատարանում գործի քննությունը իրականացվում է այդ նույն մեղադրանքի ծավալով ինչպիսին, որ առաջադրված է եղել անձին մինչդատական վարույթում, այսինքն` դատարանն հանդես է գալիս միայն առաջադրված մեղադրանքը քննող և լուծող մարմնի դերում և որևէ դեպքում իրավասություն չունի մեղադրանքի սահարաններից դուրս գալու և անձին այլ հոդվածով մեղադրանք առաջադրելու կամ գործով դատավարական այլ կարգավիճակ ունեցող անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու և մեղադրանք առաջադրելու համար:
Հաշվի առնելով նշվածը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքի փաստարկը կապված` դատական ակտն բեկանելու և վկա Հայկ Վարդանյանի մասով գործն լրացուցիչ քննության ուղարկելու հետ, որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով, քանի որ նա էլ է անմիջական մասնակից եղել գողությանը ևս ենթակա է մերժման, քանի որ թե Առաջին ատյանի դատարանը և թե Վերաքննիչ դատարանը նման իրավազորությամբ օժտված չեն և նման լիազորությունը` հարուցված քրեական գործի շրջանակներում, վերապահված է միայն մինչդատական վարույթի հանրային մասնակիցներին` քննիչին և դատախազին:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության նախորդ փուլում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, հետևաբար տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշումը` ամբաստանյալ բեկանելու և փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշումը, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ
ԵԿԴ/0052/01/15
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ԵՎ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
07.10.2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Արմեն Բեկթաշյանի, քարտուղարությամբ Գեորգի Սարգսյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Տիգրան Պողոսյանի, տուժողներ Կարեն Խաչատրյանի, Ռոբերտ Խաչատրյանի, պաշտպաններ Գեղամ Հակոբյանի, Աղավնի Մադոյանի, ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի (ծնված 02.10.1962 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չդատված, աշխատել է <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲԸ-ում, որպես ֆելդշերական բրիգադայաի սանիտար, բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգված, Նանսենի փողոց 87-րդ շենքի, 8-րդ բնակարանում)` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պաշտպան Աղավնի Մադոյանի կողմից ներկայացված միջնորդությունը` քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ`
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի կողմից որոշումէ կայացվել Կարեն Խաչատրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով թիվ 13213214 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցելու վերաբերյալ:
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և նախաքննությունը շարունակելու մասին:
2014 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի կողմից որոշում է կայացվել Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին:
2015 թվասկանի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից թիվ 13213214 քրեական գործով որոշում է կայացվել Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով և Հայկ Վարդանյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով և 311.1 հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով Ռուզաննա Կիրակոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա աշխատելով Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> պետական փակ բաժնետիրական ընկերությունում, որպես ֆելդշերական բրիգադայի սանիտար, 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ընդգրկված է եղել հերթապահության գրաֆիկում և ժամը 09:00-ից կատարել է աշխատանքային պարտականությունները: 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, ժամը 11:15-ին ստանալով ահազանգ, այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 51 շենքի 36 բնակարանում դիակ կա, Ռ.Կիրակոսյանը շտապօգնության ավտոմեքենայի վարորդ Հայկ Վարդանյանի հետ մեկնել է վերը նշված բնակարան, որտեղ, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կողմից համապատասխան գործողություններ կատարելուց հետո` ժամը 13:00-ին ՀՀ առողջապահության նախարարության դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոն տեղափոխելու համար Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի դիակը պատգարակով տեղափոխել են <<Շտապբուժօգնություն>> ՊՓԲ ընկերության ավտոմեքենայի սրահ, որի ընթացքում էլ Ռ.Կիրակոսյանը Ս.Պտրոսյանի դիակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր:
2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2015 թվականի մարտի 05-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 համարը:
2015 թվականի մարտի 05-ի որոշմամբ նույն դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանը թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ընդունել է վարույթ:
2015 թվականի մարտի 20-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 /13213214/ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում դադարեցվել է ` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2015 թվականի հունիսի 12-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կայացված որոշման համաձայն մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել է ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
2015 թվականի օգոստոսի 25-ի որոշմամբ դատավոր Ա.Բեկթաշյանս թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ընդունել է վարույթ:
2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ին նշանակված դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանի պաշտպան Ա.Մադոյանի կողմից ներկայացվեց միջնորդություն` Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամաբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարացնելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով և ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու մասին:
Ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանը միացավ իր պաշտպանի միջնորդությանը:
Մեղադրող Տիգրան Պողոսյանը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Տուժող Կարեն Խաչատրյանը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Տուժող Ռոբերտ Խաչատրյանը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` <<քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները>>, իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ <<դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
3) տասը տարի` ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
4) տասնհինգ տարի` առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից:
2.Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից:
3.Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4.Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսում է նաև ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, այսինքն` Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղսագրվող արարքը դասվում է ոչ միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին: Ըստ առաջադրված մեղադրանքի` Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն ավարտվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, այսինքն հանցագործության ավարտման պահից անցել է երկու տարի ժամանակ, սակայն հաշվի առնելով, որ վաղեմության ժամկետը կասեցվել է ութ օրով քանի Ռուզաննա Կիրակոսյանը 2016 թվականի հունիսի 30-ից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 08-ը գտնվել է հետախուզման մեջ և վաղեմության ժամկետը հաշվարկումը վերսկսվել է նրան հայտաբերելու օրվանից, ուստի վաղեմության ժամկետը ավարտվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին:
Նկատի ունենալով, որ Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղսագրվող ոչ միջին ծանրության հանցագործությունն ավարտված համարելու օրվանից անցել է 2 /երկու/ տարի ժամանակ, բացի այդ Դատարանի տրամադրության տակ առկա չէ փաստական որևէ տվյալ այն մասին, որ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանքի կատարմամբ, ինչպես նաև Ռուզաննա Կիրակոսյանը չի առարկել վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով իր վերաբերյալ քրեական գործի կարճման ու քրեական հետապնդման դադարեցման դեմ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պետք է թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը անցնելու հիմքով:
Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել` որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը` պետք է վերադարձնել տուժողներ Կարեն Խաչատրյանին և Ռոբերտ Խաչատրյանին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ որպես ապացույց ճանաչված` ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` պետք է թողնել քրեական գործին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 41-րդ, 151-րդ, 313-րդ և 379-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել ` որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը` վերադարձնել տուժողներ Կարեն Խաչատրյանին և Ռոբերտ Խաչատրյանին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ որպես ապացույց ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիտակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությանը պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` թողնել քրեական գործին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ԵՎ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
07.10.2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Արմեն Բեկթաշյանի, քարտուղարությամբ Գեորգի Սարգսյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Տիգրան Պողոսյանի, տուժողներ Կարեն Խաչատրյանի, Ռոբերտ Խաչատրյանի, պաշտպաններ Գեղամ Հակոբյանի, Աղավնի Մադոյանի, ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի (ծնված 02.10.1962 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չդատված, աշխատել է <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲԸ-ում, որպես ֆելդշերական բրիգադայաի սանիտար, բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգված, Նանսենի փողոց 87-րդ շենքի, 8-րդ բնակարանում)` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պաշտպան Աղավնի Մադոյանի կողմից ներկայացված միջնորդությունը` քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ`
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի կողմից որոշումէ կայացվել Կարեն Խաչատրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով թիվ 13213214 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցելու վերաբերյալ:
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և նախաքննությունը շարունակելու մասին:
2014 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի կողմից որոշում է կայացվել Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին:
2015 թվասկանի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից թիվ 13213214 քրեական գործով որոշում է կայացվել Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով և Հայկ Վարդանյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով և 311.1 հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով Ռուզաննա Կիրակոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա աշխատելով Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> պետական փակ բաժնետիրական ընկերությունում, որպես ֆելդշերական բրիգադայի սանիտար, 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ընդգրկված է եղել հերթապահության գրաֆիկում և ժամը 09:00-ից կատարել է աշխատանքային պարտականությունները: 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, ժամը 11:15-ին ստանալով ահազանգ, այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 51 շենքի 36 բնակարանում դիակ կա, Ռ.Կիրակոսյանը շտապօգնության ավտոմեքենայի վարորդ Հայկ Վարդանյանի հետ մեկնել է վերը նշված բնակարան, որտեղ, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կողմից համապատասխան գործողություններ կատարելուց հետո` ժամը 13:00-ին ՀՀ առողջապահության նախարարության դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոն տեղափոխելու համար Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի դիակը պատգարակով տեղափոխել են <<Շտապբուժօգնություն>> ՊՓԲ ընկերության ավտոմեքենայի սրահ, որի ընթացքում էլ Ռ.Կիրակոսյանը Ս.Պտրոսյանի դիակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր:
2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2015 թվականի մարտի 05-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 համարը:
2015 թվականի մարտի 05-ի որոշմամբ նույն դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանը թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ընդունել է վարույթ:
2015 թվականի մարտի 20-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 /13213214/ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում դադարեցվել է ` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2015 թվականի հունիսի 12-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կայացված որոշման համաձայն մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել է ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
2015 թվականի օգոստոսի 25-ի որոշմամբ դատավոր Ա.Բեկթաշյանս թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ընդունել է վարույթ:
2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ին նշանակված դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանի պաշտպան Ա.Մադոյանի կողմից ներկայացվեց միջնորդություն` Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամաբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարացնելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով և ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու մասին:
Ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանը միացավ իր պաշտպանի միջնորդությանը:
Մեղադրող Տիգրան Պողոսյանը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Տուժող Կարեն Խաչատրյանը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Տուժող Ռոբերտ Խաչատրյանը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` <<քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները>>, իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ <<դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
3) տասը տարի` ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
4) տասնհինգ տարի` առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից:
2.Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից:
3.Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4.Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսում է նաև ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, այսինքն` Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղսագրվող արարքը դասվում է ոչ միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին: Ըստ առաջադրված մեղադրանքի` Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն ավարտվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, այսինքն հանցագործության ավարտման պահից անցել է երկու տարի ժամանակ, սակայն հաշվի առնելով, որ վաղեմության ժամկետը կասեցվել է ութ օրով քանի Ռուզաննա Կիրակոսյանը 2016 թվականի հունիսի 30-ից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 08-ը գտնվել է հետախուզման մեջ և վաղեմության ժամկետը հաշվարկումը վերսկսվել է նրան հայտաբերելու օրվանից, ուստի վաղեմության ժամկետը ավարտվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին:
Նկատի ունենալով, որ Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղսագրվող ոչ միջին ծանրության հանցագործությունն ավարտված համարելու օրվանից անցել է 2 /երկու/ տարի ժամանակ, բացի այդ Դատարանի տրամադրության տակ առկա չէ փաստական որևէ տվյալ այն մասին, որ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանքի կատարմամբ, ինչպես նաև Ռուզաննա Կիրակոսյանը չի առարկել վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով իր վերաբերյալ քրեական գործի կարճման ու քրեական հետապնդման դադարեցման դեմ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պետք է թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը անցնելու հիմքով:
Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել` որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը` պետք է վերադարձնել տուժողներ Կարեն Խաչատրյանին և Ռոբերտ Խաչատրյանին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ որպես ապացույց ճանաչված` ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` պետք է թողնել քրեական գործին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 41-րդ, 151-րդ, 313-րդ և 379-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել ` որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը` վերադարձնել տուժողներ Կարեն Խաչատրյանին և Ռոբերտ Խաչատրյանին:
2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ որպես ապացույց ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիտակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությանը պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` թողնել քրեական գործին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0052/01/15
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 05-03-2015 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0052/01/15 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13213214 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա աշխատելով Երաևնի քաղաքապետարանի <<Շտապօգնություն>> պետական փակ բաժնետիրական ընկերությունում, որպես ֆիլդշերական բրիգադայի սանիտար, 2014թ. սեպտեմբերի 21-ին ընդգրկված է եղել հերթապահության գրաֆիկում և ժամը 09:00-ից կատարել աշխատանքային պարտականությունները: Այն է` ահազանգ ստանալով այն մասին, որ Մաշտոցի պողոտայի 51 շ. 36 բնակարանում դիակ կա, Ռ. Կիրակոսյանը շտապօգնության մեքենայի վարորդ Հայկ Վարդանյանի հետ մեկնել է վերը նշված բնակարան, ապաՍիլվա Պետրոսյանի դիակը պատգարակով տեղափոխել են շտապօգնության ավտոմեքենայի սրահ, որի ընթացքում էլ Ռ. Կիրակոսյանը Ս. պետրոսյանի դիակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի 50.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ ոսկյա ականջօղը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Կիրակոսյան |
| Հայրանուն | Վոլոդյիայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 05-03-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 05-03-2015 |
|---|
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբողջությամբ
| Կարճման ամսաթիվը | 20-03-2015 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Կարճման հիմքը | Սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում բացակայում է դիմումի բողոքը |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Կիրոկսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 20 մարտի 2015թ. ք. Երևան Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, հետազոտելով ԵԿԴ-0052/01/15 (13213214) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Համաձայն քրեական գործի նյութերի` քաղաքացի Կարեն Վարոսի Խաչատրյանը 2014թ. սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2014թ. սեպտեմբերի 21-ին Ռուզաննա Կիրակոսյանն իր մորաքրոջ` Սիլվա Մարգարի Պերոսյանի դիակի վրայից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա ականջօղեր և խաբեությամբ իր եղբորից վերցրել է հինգ հազար ՀՀ դրամ գումար։ Խնդրել է Ռ. Կիրակոսյանին ենթարկել քրեական պատասխանատվության` իր կողմից կատարված հանցագործությունների համար։ /Գ.Թ. 3/։ Այդ հաղորդման հիման վրա նյութեր են նախապատրաստվել։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Տ. Պողոսյանի կողմից, 2014թ. դեկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել Կ. Խաչատրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով հարուցել թիվ 13213214 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և այն ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին` նախաքննություն կատարելու համար /Գ.Թ. 27-28/։ Քննիչի 2015թ. փետրվարի 26-ի որոշմամբ, այդ քրեական գործով Ռուզաննա Կիրակոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ։ Նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` հիմնավորված համարելով, որ Ռ. Կիրակոսյանը. «աշխատելով Երևանի քաղաքապետարանի <Շտապբուժօգնություն> պետական փակ բաժնետիրական ընկերությունում, որպես ֆելդշերական բրիգադայի սանիտար, 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ընդգրկված է եղել հերթապահության գրաֆիկում և ժամը 09։00-ից կատարել աշխատանքային պարտականությունները։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, ժամը 11։15-ին ստանալով ահազանգ, այն մասին որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 51 շենքի 36 բնակարանում դիակ կա, Ռ. Կիրակոսյանը շտապօգնության մեքենայի վարորդ Հայկ Վարդանյանի հետ մեկնել է վերը նշված բնակարան, որտեղ, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կողմից համապատասխան գործողություններ կատարելուց հետո`ժամը 13։00-ին ՀՀ առողջապահության նածարարության դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոն տեղափոխելու համար Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի դիակը պատգարակով տեղափոխել են <Շտապբուժօգնություն> ՊՓԲ ընկերության ավտոմեքենայի սրահում, որի ընթացքում էլ Ռ. Կիրակոսյանը Ս. Պետրոսյանի դիակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, մեկ զույգ ոսկյա ականջօղը։ Այսինքն` Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին։» Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ, 2015թ. մարտի 05-ին, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 277-րդ հոդվածի կարգով ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։ Նույն օրն այն ընդունվել է դատարանի վարույթ։ Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման և Ռ. Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման հետևյալ պատճառաբանությամբ. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 7-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Ոչ ոք չպետք է մեղավոր ճանաչվի որևէ գործողության կամ անգործության համար, որը, կատարման պահին գործող ներպետական կամ միջազգային իրավունքի համաձայն, քրեական հանցագործություն չի համարվել։ (…)»։ ՀՀ սահմանադրության 5-րդ հոդվածի համաձայն` «Պետական իշխանությունն իրականացվում է Սահմանադրությանը եւ օրենքներին համապատասխան՝ օրենսդիր, գործադիր եւ դատական իշխանությունների բաժանման եւ հավասարակշռման հիման վրա։ Պետական եւ տեղական ինքնակառավարման մարմիններն ու պաշտոնատար անձինք իրավասու են կատարելու միայն այնպիսի գործողություններ, որոնց համար լիազորված են Սահմանադրությամբ կամ օրենքներով։» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի համաձայն` «Քրեական դատավարության օրենսգրքում տեղ գտած ներքոհիշյալ հասկացություններն ունեն հետևյալ նշանակությունը` (…) 40) մերձավոր ազգականներ` ծնողները, զավակները, որդեգրողները, որդեգրվածները, հարազատ և ոչ հարազատ (համահայր կամ համամայր) եղբայրները և քույրերը, պապը, տատը, թոռները, ինչպես նաև ամուսինը և ամուսնու ծնողները, վերջիններիս համար` փեսան և հարսը. (…)»։ Նույն օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով։ 2. Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը։ 3. Մնացած բոլոր հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը համարվում են հանրային հետապնդման գործեր։ 4. Քրեական հետապնդում կարող է իրականացվել միայն հարուցված քրեական գործով։» Նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (…) 4) սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում բացակայում է դիմողի բողոքը. (…) 5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։» Նույն օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս։ Տուժող է ճանաչվում նաև այն անձը, ում կարող էր անմիջականորեն պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, եթե ավարտվեր քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարելը։ 2. Տուժող ճանաչելու մասին որոշումն ընդունում է հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը կամ դատարանը։»։ Նույն օրենսգրքի 80-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Տուժողի իրավահաջորդ է ճանաչվում նրա մերձավոր ազգականներից մեկը, որը ցանկություն է հայտնել քրեական գործով վարույթում իրականացնել մահացած կամ իր կամքն արտահայտելու ունակությունը կորցրած տուժողի իրավունքները և պարտականությունները։ 2. Տուժողի մերձավոր ազգականին նրա իրավահաջորդ ճանաչելու մասին որոշումն ընդունում է հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը կամ դատարանը` նրա խնդրանքով։ Համապատասխան խնդրանքով դիմած մի քանի մերձավոր ազգականներից տուժողի իրավահաջորդի ընտրությունն իրականացնում է դատախազը կամ դատարանը։ 3. Տուժողի իրավահաջորդ ճանաչված անձն իրավունք ունի քրեական գործով վարույթի ցանկացած պահին դադարեցնել իր լիազորությունները։ 4. Տուժողի իրավահաջորդը քրեական գործով վարույթին մասնակցում է տուժողի փոխարեն և ունի վերջինիս իրավունքները և պարտականությունները, բացի ցուցմունքներ տալու և տուժողի անձից անբաժանելի այլ իրավունքներից և պարտականություններից։ Տուժողի իրավահաջորդն իրավունք չունի հաշտվել կասկածյալի և մեղադրյալի հետ ու հետ վերցնել տուժողի ներկայացրած բողոքը։ 5. Տուժողի իրավահաջորդը կարող է կանչվել որպես վկա։ 6. Տուժողի իրավահաջորդն ունի նաև սույն օրենսգրքով նախատեսված այլ իրավունքներ և պարտականություններ։»։ Նույն օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) 4. Մահացած կամ իր կամքն արտահայտելու ունակությունը կորցրած անձի մերձավոր ազգականը կարող է պահանջել նշված անձին ճանաչելու տուժող, եթե դիմողը ցանկանում է լինել նրա իրավահաջորդը։ Նշված պահանջը` քննության է առնվում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից` սույն հոդվածի երկրորդ և երրորդ մասերով սահմանված կարգով։»։ Նույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի (…) 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (…) նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։ Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը։»։ Նույն օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի համաձայն` «Քրեական գործն իր վարույթ ընդունած դատավորը հետազոտում է գործի նյութերը և քրեական գործը վարույթ ընդունելու պահից 15 օրվա ընթացքում կայացնում հետևյալ որոշումներից մեկը` (…) 2) քրեական գործի վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին. (…)»։ Նույն օրենսգրքի 294-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Սույն օրենսգրքով նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում, երբ դա հնարավոր է առանց դատաքննության, դատարանը պատճառաբանված որոշում է կայացնում քրեական գործով վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին։ Եթե քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքները վերաբերում են մեկ մեղադրյալի, քրեական հետապնդումը դադարեցվում է միայն նրա նկատմամբ։ 2. Գործով վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումն ընդգրկում է նախնական քննության փուլում ընտրված խափանման և վնասի հատուցման ապահովման միջոցները, քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցները վերացնելու մասին որոշում, ինչպես նաև որոշում է իրեղեն ապացույցների ճակատագրի հարցը։ (…)»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ՎԲ-73/08 գործով 2008 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) մասնավոր մեղադրանքով գործ հարուցելու և դրանով քրեական հետապնդում իրականացնելու հնարավորությունը լիովին կախված է դիմողի՝ հանցավորին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու միջոցով իր իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության համար քրեական հետապնդման մարմնին դիմելու ցանկությունից և կամարտահայտնությունից (…)»։ Համաձայն գործի նյութերի` Ռուզաննա Կիրակոսյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել է Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի մահից հետո և այդ արարքը որևէ պատճառական կապի մեջ չէ Ս. Պետրոսյանի մահվան հետ։ Գործում որևէ տեղեկություն առկա չէ այն մասին, թե Ս. Պետրոսյանի մահվանից հետո ում սեփականությունն են դարձել կենդանության օրենք Ս. Պետրոսյանի սեփականությունը հանդիսացած ոսկյա ականջօղերը, վերջին հաշվով ով է տուժողը և ուր է նրա բողոքը։ Քրեական գործի փաստաթղթերում առկա է Կարեն Վարոսի Խաչատրյանի 2014թ. դեկտեմբերի 23-ի դիմումը, որով խնդրել է իրեն ներգրավել տուժողի իրավահաջորդ /գ.թ. 48/, սակայն վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից Կարեն Խաչատրյանին տուժողի իրավահաջորդ ճանաչելու կամ նրա միջնորդությունը մերժելու մասին որոշում չի ընդունվել։ Ավելին` քննիչն առանց հաշվի առնելու, որ Կարեն Խաչատրյանը Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի մերձավոր ազգական չի հանդիսանում` ղեկավարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 59-րդ, 2051-րդ, 206-207-րդ, 209-210-րդ հոդվածներով սահմանված, այդ թվում նաև` վկայի և տուժողի հարցաքննության կանոններով, Կ. Խաչատրյանին պարզաբանելով տուժողի իրավունքներն ու պարտականությունները` նրան հարցաքննել է որպես տուժողի իրավահաջորդ` նախազգուշացնելով ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-րդ և 339-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվության մասին (գ.թ. 37-39)։ Այսպիսով, ԵԿԴ-0052/01/15 (13213214) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այսինքն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված` մասնավոր հետապնդման գործով, բացակայում է դիմողի բողոքը, որի պատճառով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման և Ռ. Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2015թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, երկու հատ ոսկյա ականջօղերը պետք է վերադարձնել այդ իրերը նախաքննության մարմնին ներկայացրած անձին` Կարեն Վարոսի Խաչատրյանին։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 35-րդ, 119-րդ, 183-րդ, 292-րդ, 294-րդ հոդվածներով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ԵԿԴ-0052/01/15 (13213214) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործի վարույթը կարճել և մեղադրյալ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Մեղադրյալ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված երկու հատ ոսկյա ականջօղերը վերադարձնել Կարեն Վարոսի Խաչատրյանին։ Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 20-03-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 29-04-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 133, 20 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 29-04-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 133, 20 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-18172 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 04-05-2015 |
|---|
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
| Ամսաթիվ | 30-07-2015 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար |
Մակագրել
| Երբ | 30-07-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 03-08-2015 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 03-08-2015 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 03-08-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-08-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժողի իրավահաջորդ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տ. |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Ինքնաբացարկ
| Երբ | 21-08-2015 |
|---|---|
| Հիմքը | Կանխակալ վերաբերմունք |
| Ինքնաբացարկի նախաձեռնողը | Կողմի միջնորդություն |
Բավարարում
| Երբ | 21-08-2015 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն (Դատական ակտ) | ԵԿԴ/0052/01/15 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԻՋՆՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԸ ԲԱՎԱՐԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 21 օգոստոսի 2015թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանս, խորհրդակցական սենյակում քննության առնելով Ռ.Կիրակոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ի մասով թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործով նախագահող դատավորին պաշտպան Գ.Հակոբյանի ներկայացրած ինքնաբացարկի միջնորդությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ռ.Կիրակոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ի մասով դատական նիստում պաշտպան Գ.Հակոբյանը, նախագահող դատավորին ներկայացնելով ինքնաբացարկի միջնորդություն, խնդրեց հայտնել ինքնաբացարկ, պատճառաբանելով, որ մինչդատական վարույթում դատավոր Գ.Պողոսյանի նախագահությամբ քննվել է սույն քրեական գործով տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի բողոքը, դատարանի որոշմամբ վերացվել է «Նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին» հետաքննիչի 02.10.2014թ. որոշումը, և դատարանի որոշման համաձայն հարուցվել է սույն քրեական գործը։ Պաշտպանը գտավ, որ նման պայմաններում առկա է ողջամիտ կասկած, որ սույն քրեական գործով նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանն օբյեկտիվորեն չի կարող լինել անկողմնակալ և անաչառ, քանի որ նրա մոտ՝ անկախ որևէ հանագամանքից, արդեն ձևավորված է կարծիք՝ ամբաստանյալի մեղավորության մասին։ Նախագահող դատավորը, բացատրելով, որ իրոք ինքը տեղյակ է սույն գործի որոշակի փաստական հանգամանքների մասին, գտավ, որ դա չի կարող գնահատվել որպես ամբաստանյալի կամ նրա պաշտպանի կամ որպես կողմ հանդես եկող այլ անձի նկատմամբ իր կողմից կանխակալ վերաբերմունք ունենալու առկայության, անկողմնակալության կամ անաչառության մասին բավարար հիմնավորում։ Ամբաստանյալը միացավ պաշտպանի միջնորդությանը, մեղադրողը չառարկեց դրան, իսկ տուժողի իրավահաջորդն առարկեց միջնորդությանը։ Քննության առնելով միջնորդությունը, լսելով մեղադրանքի կողմի կարծիքներն ու հետազոտելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.12.2014թ. որոշումը, գտնում եմ, որ պաշտպանի միջնորդությունը պետք է բավարարվի՝ հետևյալ պատճառաբանություններով. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները, կամ իրեն ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի քննարկման դեպքում, իրավունք ունի գործի արդարացի հրապարակային դատաքննության՝ խելամիտ ժամկետում, օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից։ (…)»։ ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի իր խախտված իրավունքները վերականգնելու, ինչպես նաև իրեն ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը պարզելու համար հավասարության պայմաններում, արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր գործի հրապարակային քննության իրավունք։ (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Դատավորը պարտավոր է ինքնաբացարկ հայտնել, եթե նա տեղյակ է այնպիսի փաստերի կամ հանգամանքների մասին, որոնք կարող են ողջամիտ կասկած հարուցել տվյալ գործով նրա անկողմնակալության մեջ»։ Վերը նշված հոդվածների վերլուծությունից հետևում է, որ օրենսդիրը, ամրագրելով յուրաքանչյուրի` անկողմնակալ դատարանի կողմից իր գործի քննության իրավունքի լիարժեք իրականացումը, սահմանել է այն հիմքերը, որոնց առկայության պայմաններում դատավորը պարտավոր է ինքնաբացարկ հայտնել։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, դատավոր Գ.Պողոսյանի նախագահությամբ քննելով սույն քրեական գործով տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի բողոքը, 04.12.2014թ-ին կայացրած որոշմամբ վերացրել է «Նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին» հետաքննիչի 02.10.2014թ. որոշումը, նկատի ունենալով վարույթն իրականացրած մարմնի կողմից նյութերի նախապատրաստման ընթացքում չեն պահպանվել քննության օբյեկտիվության և ամբողջականության չափանիշներն ու սկզբունքները, ... ու թերի նախապատրաստված նյութերի պայմաններում ակնհայտ նախապատվություն է տրվել Ռ.Խաչատրյանի և Հ.Վարդանյանի բացատրություններին, որոնք միակողմանիորեն հավաստի են համարել։ Նույն որոշմամբ դատարանը հարկ է համարել նաև նշել, որ դատարանի եզրահանգումները չեն կարող մեկնաբանվել որպես հանցանքի կատարման մեջ որևէ անձի մեղքի կանխորոշվածության վերաբերյալ դատողություններ։ Դատարանի որոշումը չի բողոքարկվել ու Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի 15.12.2014թ. որոշմամբ հարուցվել է քրեական գործ։ Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները, հանգում եմ եզրակացության, որ նույն դատավորի նախագահությամբ դատարանի կողմից մինչդատական վարույթում նույն արարքի և նույն անձի՝ ամբաստանյալի վերաբերյալ կազմված նյութերով հետաքննիչի որոշման դեմ բողոքը քննության առնելու և այն բավարարելու հանգամանքն անկողմնակալ դիտորդի մոտ չի բացառի իրավաչափ կասկածի առկայությունը, հետևաբար, ելնելով նաև արդարադատության շահից, գտնում եմ, որ նշվածը սույն քրեական գործի քննությանը նախագահող դատավորի մասնակցությունը բացառող հանգամանք է։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 90-րդ, 102-րդ և 313-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի 1. Բավարարել Ռ.Կիրակոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ի մասով թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործով նախագահող դատավորին պաշտպան Գ.Հակոբյանի ներկայացրած ինքնաբացարկի միջնորդությունը։ 2. Թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործով հայտնել ինքնաբացարկ։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 24-08-2015 |
|---|---|
| Փոփոխության հիմքը | Այլ |
| Հիմքը | դատավորի ինքնաբացարկի որոշում |
Մակագրել
| Երբ | 24-08-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 25-08-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-09-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժողի իրավահաջորդ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տ. |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Կիրակոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2016թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կասեցվել է
| Կասեցման ամսաթիվը | 30-06-2016 |
|---|---|
| Հիմքը | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Կասեցումից հանվել է
| Երբ | 08-07-2016 |
|---|---|
| Քր. օր. հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբողջությամբ
| Կարճման ամսաթիվը | 07-10-2016 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Կարճման հիմքը | Անցել են վաղեմության ժամկետները |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Կիրակոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0052/01/15 ՈՐՈՇՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 07.10.2016թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Արմեն Բեկթաշյանի, քարտուղարությամբ Գեորգի Սարգսյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Տիգրան Պողոսյանի, տուժողներ Կարեն Խաչատրյանի, Ռոբերտ Խաչատրյանի, պաշտպաններ Գեղամ Հակոբյանի, Աղավնի Մադոյանի, ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի (ծնված 02.10.1962 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չդատված, աշխատել է <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲԸ-ում, որպես ֆելդշերական բրիգադայաի սանիտար, բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգված, Նանսենի փողոց 87-րդ շենքի, 8-րդ բնակարանում)` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պաշտպան Աղավնի Մադոյանի կողմից ներկայացված միջնորդությունը` քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ` Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի կողմից որոշումէ կայացվել Կարեն Խաչատրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով թիվ 13213214 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցելու վերաբերյալ: 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և նախաքննությունը շարունակելու մասին: 2014 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի կողմից որոշում է կայացվել Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով: 2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին: 2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին: 2015 թվասկանի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից թիվ 13213214 քրեական գործով որոշում է կայացվել Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով և Հայկ Վարդանյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով և 311.1 հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: 2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով Ռուզաննա Կիրակոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա աշխատելով Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> պետական փակ բաժնետիրական ընկերությունում, որպես ֆելդշերական բրիգադայի սանիտար, 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ընդգրկված է եղել հերթապահության գրաֆիկում և ժամը 09:00-ից կատարել է աշխատանքային պարտականությունները: 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, ժամը 11:15-ին ստանալով ահազանգ, այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 51 շենքի 36 բնակարանում դիակ կա, Ռ.Կիրակոսյանը շտապօգնության ավտոմեքենայի վարորդ Հայկ Վարդանյանի հետ մեկնել է վերը նշված բնակարան, որտեղ, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կողմից համապատասխան գործողություններ կատարելուց հետո` ժամը 13:00-ին ՀՀ առողջապահության նախարարության դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոն տեղափոխելու համար Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի դիակը պատգարակով տեղափոխել են <<Շտապբուժօգնություն>> ՊՓԲ ընկերության ավտոմեքենայի սրահ, որի ընթացքում էլ Ռ.Կիրակոսյանը Ս.Պտրոսյանի դիակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր: 2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաննրի քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ: 2015 թվականի մարտի 05-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 համարը: 2015 թվականի մարտի 05-ի որոշմամբ նույն դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանը թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 /13213214/ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում դադարեցվել է ` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2015 թվականի հունիսի 12-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կայացված որոշման համաձայն մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել է ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության: 2015 թվականի օգոստոսի 25-ի որոշմամբ դատավոր Ա.Բեկթաշյանս թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ին նշանակված դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանի պաշտպան Ա.Մադոյանի կողմից ներկայացվեց միջնորդություն` Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամաբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարացնելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով և ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու մասին: Ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանը միացավ իր պաշտպանի միջնորդությանը: Մեղադրող Տիգրան Պողոսյանը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ: Տուժող Կարեն Խաչատրյանը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ: Տուժող Ռոբերտ Խաչատրյանը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` <<քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները>>, իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ <<դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն` 1.Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները. 1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. 2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. 3) տասը տարի` ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. 4) տասնհինգ տարի` առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից: 2.Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից: 3.Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից: 4.Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսում է նաև ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, այսինքն` Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղսագրվող արարքը դասվում է ոչ միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին: Ըստ առաջադրված մեղադրանքի` Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն ավարտվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, այսինքն հանցագործության ավարտման պահից անցել է երկու տարի ժամանակ, սակայն հաշվի առնելով, որ վաղեմության ժամկետը կասեցվել է ութ օրով քանի Ռուզաննա Կիրակոսյանը 2016 թվականի հունիսի 30-ից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 08-ը գտնվել է հետախուզման մեջ և վաղեմության ժամկետը հաշվարկումը վերսկսվել է նրան հայտաբերելու օրվանից, ուստի վաղեմության ժամկետը ավարտվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին: Նկատի ունենալով, որ Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղսագրվող ոչ միջին ծանրության հանցագործությունն ավարտված համարելու օրվանից անցել է 2 /երկու/ տարի ժամանակ, բացի այդ Դատարանի տրամադրության տակ առկա չէ փաստական որևէ տվյալ այն մասին, որ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների ընթացքն ընդհատվել է նրա կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանքի կատարմամբ, ինչպես նաև Ռուզաննա Կիրակոսյանը չի առարկել վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով իր վերաբերյալ քրեական գործի կարճման ու քրեական հետապնդման դադարեցման դեմ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պետք է թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը անցնելու հիմքով: Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել` որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: 2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը` պետք է վերադարձնել տուժողներ Կարեն Խաչատրյանին և Ռոբերտ Խաչատրյանին: 2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ որպես ապացույց ճանաչված` ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` պետք է թողնել քրեական գործին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 41-րդ, 151-րդ, 313-րդ և 379-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել և Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով: Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել ` որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: 2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը` վերադարձնել տուժողներ Կարեն Խաչատրյանին և Ռոբերտ Խաչատրյանին: 2015 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ որպես ապացույց ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիտակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությանը պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` թողնել քրեական գործին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-10-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-11-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 133, 20, 105, 302, 20, 72 |
| Գործին կից նյութերը | իրեղեն ապացույց հանդիսացող թվով երկու ականջօղերը` փաթեթավորված և կնքված վպճակում` հատոր 1-ին կազմին կցված: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 10-11-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 133, 20, 105, 302, 20, 72 |
| Գործին կից նյութերը | իրեղեն ապացույց հանդիսացող թվով երկու ականջօղերը` փաթեթավորված և կնքված վպճակում` հատոր 1-ին կազմին կցված: |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-53828 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 27-02-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 01-03-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-03-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 133, 20, 105, 302, 20, 72, 57 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-03-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 133, 20, 105, 302, 20, 72, 57 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0052/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 17-04-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-04-2015 |
| Ամսաթիվ | 22-04-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժող |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Տ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ռուզաննա Կիրակոսյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին 20.03.2015թ. կայացված որոշումը , քրեական գործն ուղարկել լրացուցիչ քննության և վերսկել քրեական հետապնդումը մեղադրյալ Ռ.Կիրակոսյանի նկատմամբ և նրան ենթարկել քրեական պատասխանատվության ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասով , հանրային կարգով : Ռուզաննա Կիրակոսյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին 20.03.2015թ. կայացված որոշումը և քրեական գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 21-04-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 04-05-2015 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Իրեղեն ապացույց հանդիսացող թվով 2 ականջօղերը /կցված է 1-ին հատորին/ |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 05-05-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Դատարանի կազմի չհամալրման պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 12-06-2015 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է և գործն ուղարկվել է ստորադաս դատարան նոր քննության |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Կիրակոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Այլ նշումներ | Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժվել է |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԿԴ/0052/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունի դատավորներ Մ.Պապոյան Ա.Դանիելյան դատական նիստերի քարտուղարներ Հ.Հակոբյան Էդ.Մկրտչյան մեղադրող Տ.Պողոսյան դիմող Կ.Խաչատրյան պաշտպան Գ.Հակոբյան ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյան 12.06.2015թ. ք.Երևան վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի (ծնված՝ 1962 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում` չդատված, բնակվում է Երևան քաղաքի Նորքի 1-ին զանգվածի Նանսենի 87-րդ փողոցի 8-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշման դեմ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի, ինչպես նաև Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքները` ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014 թվականի սեպտեմբերի 29-ի ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի որոշմամբ Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է՝ հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով: 2014 թվականի հոկտեմբերի 2-ի ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննիչ Ս.Բաղդասարյանի որոշմամբ Կարեն Խաչատրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով քրեական գործ հարուցելը մերժվել է՝ հանցադեպի և հանցակազմի բացակայության հիմքերով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 4-ի որոշմամբ վերացվել է նյութերով քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին հետաքննիչ Ս.Բաղդասարյանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 2-ի որոշումը: 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13213214 քրեական գործը: 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի որոշմամբ թիվ 13213214 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2015 թվականի փետրվարի 26-ին Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի որոշմամբ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2015 թվականի մարտի 3-ին թիվ 13213214 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճվել է և մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել՝ դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2015 թվականի ապրիլի 17-ին և 27-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Կարեն Խաչատրյանի և դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքները, իսկ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործը ստացվել է նույն թվականի մայիսի 4-ին: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Բողոքաբեր Կարեն Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումն անհիմն է: Դատարանը որոշմամբ նշել է, որ բացակայում է հանցագործության մասին հաղորդումը: Եթե տեղի է ունեցել սխալ, ապա ինչու դատարանը չի կայացրել լրացուցիչ որոշում կամ որևէ այլ դատական ակտ այն անձանց նկատմամբ, ովքեր ապօրինի վերացրել են հետաքննիչի որոշումը: Դատարանը պետք է Ռուզաննա Կիրակոսյանին առաջադրված մեղադրանքը վերաորակեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, քանի որ կատարվել էր գողություն 50000 ՀՀ դրամի չափով: Դատարանը կատարել է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում՝ հնարավորություն տալով Ռուզաննա Կիրակոսյանին խուսափել քրեական պատասխանատվությունից: Ելնելով վերոգրյալից՝ խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը, քրեական գործն ուղարկել նոր քննության և Ռուզաննա Կիրակոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ենթարկել քրեական պատասխանատվության: Դատախազ Տ.Պողոսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշման պատճառաբանական մասում նշել է, որ գործում որևէ տեղեկություն առկա չէ այն մասին, թե Ս.Պետրոսյանի մահվանից հետո ում սեփականությունն են դարձել կենդանության օրոք Ս.Պետրոսյանի սեփականությունը հանդիսացած ոսկյա ականջօղերը, վերջին հաշվով ով է տուժողը և ուր է նրա բողոքը: Դատարանը փաստել է նաև, որ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այսինքն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված մասնավոր հետապնդման գործով, բացակայում է դիմողի բողոքը, որի պատճառով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման և Ռ.Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցման: Դատարանը թույլ է տվել դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա, այսինքն՝ կիրառել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը, որը տվյալ դեպքում ենթակա չէր կիրառման: Ռուզաննա Կիրակոսյանի կողմից կատարված գողությամբ խախտվել են մահացած Ս.Պետրոսյանի իրավունքները: Մինչդեռ Ս.Պետրոսյանը մահացած լինելու պատճառով ոչ միայն օբյեկտիվորեն հնարավորություն չի ունեցել, այլ ընդհանրապես զրկված է եղել պաշտպանելու իր իրավունքներն ու օրինական շահերը, մասնավորապես՝ որպես դիմող ընդհանրապես զրկված է եղել կատարված հանցագործության մասին հաղորդում տալ, քրեական գործ հարուցելուց հետո տուժող ճանաչվել և օգտվել վերջինի դատավարական կարգավիճակից բխող իրավունքներից: Հաշվի առնելով քրեական գործի մինչդատական վարույթում պարզված փաստական հանգամանքները՝ նշել է, որ տվյալ դեպքում կիրառելի են ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի դեկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-73/08 որոշմամբ տրված մեկնաբանությունները: Հակառակ մոտեցման պարագայում ելնելով դատարանի կայացրած որոշման տրամաբանությունից՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, ինչպես նաև իրավաչափ կարող է համարվել մահացած և մերձավոր ազգականներ չունեցող անձից զգալի չափերով գույքի հափշտակությունը, ինչը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսդրության սկզբունքներից: Ելնելով վերոգրյալից՝ խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը և քրեական գործն ուղարկել նույն դատարան՝ այլ կազմով նոր քննության: Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները. Դատական նիստի ընթացքում դատախազ Տ.Պողոսյանը, ինչպես նաև բողոքաբեր Կ.Խաչատրյանը վերոնշյալ հիմնավորումներով պնդեցին վերաքննիչ բողոքները՝ խնդրելով դրանք բավարարել: Պաշտպան Գ.Հակոբյանը նշեց, որ առաջին ատյանի դատարանի դատկան ակտն օրինական է և հիմնավոր, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ: Գ.Հակոբյանն ավելացրեց նաև, որ անձի իրավունակությունը ծագում է ծնվելու պահից և դադարում է մահը վրա հասնելու փաստով: Հետևաբար հանգուցյալ Սիլվա Պետրոսյանը չի կարող հանդիսանալ տուժող, իսկ Կարեն Խաչատրյանն էլ տուժողի իրավահաջորդ: Բացի այդ, քրեական գործի քննության ընթացքում պարզվել է, որ հանգուցյալը չունի հարազատներ, ովքեր օրենքի ուժով կարող են հանդիսանալ խնդրո առարկա հանդիսացող գույքի օրինական տիրապետողներ և որոնց էլ կարող էր ենթադրյալ հանցագործությամբ վնաս պատճառվել: Ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանը միացավ պաշտպանի արտահայտած դիրքորոշմանը: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքները և առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ դատախազ Տ.Պողոսյանի բողոքը ենթակա է բավարարման, իսկ Կ.Խաչատրյանի բողոքը՝ մերժման, հետևյալ պատճառաբանություններով. Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ այն հարցին, թե ենթադրյալ հանցագործության արդյունքում Սիլվա Պետրոսյանը կարող է լինել տուժող, թե ոչ, իսկ Կ.Խաչատրյանը կարող է հանդիսանալ տուժողի իրավահաջորդ, թե ոչ: ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ քաղաքացու իրավունակությունը ծագում է նրա ծննդյան պահին և դադարում է մահվամբ: Նույն օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ քաղաքացիները կարող են սեփականության իրավունքով ունենալ գույք: ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 172-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ քաղաքացու մահվան դեպքում նրան պատկանող գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքը ժառանգաբար` կտակին կամ օրենքին համապատասխան, անցնում է այլ անձանց: Իսկ 1190-րդ հոդվածի համաձայն՝ ըստ կտակի և ըստ օրենքի ժառանգներ կարող են լինել ժառանգության բացման օրը կենդանի, ինչպես նաև ժառանգատուի կենդանության ժամանակ սաղմնավորված և ժառանգությունը բացվելուց հետո կենդանի ծնված քաղաքացիները: Ըստ կտակի՝ ժառանգներ կարող են լինել ժառանգության բացման օրը գոյություն ունեցող իրավաբանական անձինք, Հայաստանի Հանրապետությունը և համայնքները, ինչպես նաև օտարերկրյա պետություններն ու միջազգային կազմակերպությունները: Համաձայն՝ 1224-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի՝ եթե չկան ո´չ ըստ կտակի և ո´չ էլ ըստ օրենքի ժառանգներ, կամ նրանք հրաժարվել կամ մեկուսացվել են ժառանգությունից, ապա ժառանգվող գույքը ճանաչվում է անժառանգ: Անժառանգ գույքն անցնում է ժառանգության բացման վայրի համայնքի սեփականությանը: Վերը նշված իրավական նորմերի բովանդակությունից պարզ է դառնում, որ քաղաքացիները կարող են սեփականության իրավունքով ունենալ գույք: Ձեռք բերված իրավունքները, այդ թվում՝ սեփականության իրավունքը, ծագում են ծննդյան պահից և դադարում է մահվամբ, իսկ քաղաքացու մահվան դեպքում նրան պատկանող գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքն օրենքին համապատասխան անցնում է այլ անձանց, իսկ այդպիսի անձինք չլինելու դեպքում՝ համայնքին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս: Տուժող է ճանաչվում նաև այն անձը, ում կարող էր անմիջականորեն պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, եթե ավարտվեր քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարելը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ տուժող ճանաչելու մասին որոշումն ընդունում է հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը կամ դատարանը: Նշված հոդվածի բովանդակությունից պարզ է դառնում, որ անձը տուժողի կարգավիճակ ձեռք է բերում այն ժամանակ, երբ հանցավոր ոտնձգություն է կատարվում օրենքով պաշտպանվող նրա իրավունքների և օրինական շահերի նկատմամբ, որի արդյունքում էլ վնաս կրած անձը դառնում է դատավարության մասնակից՝ ձեռք բերելով որոշակի իրավունքներ և պարտականություններ: Ընդ որում՝ տուժող կարող է ճանաչվել միայն այն անձը, ում հանցագործությամբ պատճառվել է անմիջական վնաս: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունն անձին տուժող ճանաչելու համար նախատեսում է վնասի հետևյալ տեսակները՝ բարոյական, ֆիզիկական և գույքային: Գույքային վնասը՝ հանցագործությամբ անձի գույքային իրավունքների ու օրինական շահերի խախտումներն են, որի արդյունքում տուժողին պատճառվում է նյութական վնաս: Վերը նշված մեկնաբանություններից պարզ է դառնում, որ օրենսդիրը տուժող դառնալու հանգամանքը պայմանավորում է իրավունքներ և օրինական շահեր ունենալու և դրանց խախտման հետ: Այսինքն՝ տուժողի կարգավիճակ կարող է ձեռք բերվել միայն այն դեպքում, երբ հանրորեն վտանգավոր արարքի անմիջական կատարմամբ վնաս է պատճառվել կամ կարող էր վնաս պատճառվել անձի իրավունքներին և օրինական շահերին: Իսկ եթե անձի իրավունքները տվյալ հասարակական հարաբերության նկատմամբ օրենքի ուժով դադարել է, ապա հետևաբար այդ հարաբերության դեմ ուղղված ոտնձգությունների արդյունքում (պատճառով) տվյալ անձին չի կարող վնաս պատճառվել: Տվյալ դեպքում քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ Սիլվա Պետրոսյանը մահացել է կենդանության օրոք տառապած հիվանդությունների արդյունքում, իսկ ականջօղերի ենթադրյալ հափշտակությունը կատարվել է այն ժամանակ, երբ վերջինն արդեն իսկ մահացած է եղել: Հետևապես ենթադրյալ հափշտակության կատարման պահին ականջօղերի նկատմամբ Սիլվա Պետրոսյանի սեփականության իրավունքը մահվան հիմքով դադարեցված է եղել: Իսկ ենթադրյալ հանցագործությամբ ականջօղերի հափշտակումը որևէ կերպ պատճառական կապի մեջ չի գտնվել Սիլվա Պետրոսյանի մահվան հետ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հանգուցյալ Սիլվա Պետրոսյանն ականջօղերի հափշտակության արդյունքում չի կարող լինել տուժող, քանի որ ենթադրյալ հանցավոր արարքն անմիջականորեն ուղղված չի եղել ինչպես վերջինի անձի, այնպես էլ նրա իրավունքների ու օրինական շահերի դեմ: Հետևաբար ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում չեն ձեռնարկվել անհրաժեշտ և բավարար միջոցներ, մասնավորապես՝ հարցումներ կատարելու, հավաստող փաստաթղթեր պահանջելու միջոցով պարզելու, թե Սիլվա Պետրոսյանին կենդանության օրոք պատկանող սեփականության իրավունքն օրենքի ուժով ում պետք է փոխանցվեր և ով կարող էր հանդիսանալ նշված իրավունքի կրողը, որպիսի հանգամանքով էլ կարող էր պարզ դառնալ տուժողի առկայության հարցը, մասնավորապես՝ ենթադրյալ հանցագործությամբ ում իրավունքներն ու շահերն են խախտվել: Այսինքն՝ առաջին ատյանի դատարանը պետք է ընդհանուր կարգով քննություն իրականացներ և պարզեր վերը նշված հանգամանքները, որից հետո նոր միայն հնարավոր կլիներ քննարկելու տուժողի բողոքի բացակայության (հաշտվելու) հարցը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 80-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ տուժողի իրավահաջորդ է ճանաչվում նրա մերձավոր ազգականներից մեկը, որը ցանկություն է հայտնել քրեական գործով վարույթում իրականացնել մահացած կամ իր կամքն արտահայտելու ունակությունը կորցրած տուժողի իրավունքները և պարտականությունները: Նշված նորմի կարգավորումից պարզ է դառնում, որ քրեական դատավարության ընթացքում տուժողի իրավահաջորդ ճանաչելու անհրաժեշտությունն առաջանում է երկու իրավիճակներում: Երբ հանցագործության արդյունքում, հետևանքով անձը (տուժողը) մահացել է կամ հանցագործության հետևանքով վնաս պատճառած անձն ինչ-ինչ պատճառներով չի կարողանում արտահայտել իր կամքը: Իսկ եթե անձը մահացել է ոչ հանցագործության արդյունքում կամ ընդհանրապես անձին վնաս չի պատճառվել, ապա այդ անձը չի կարող ճանաչվել տուժող և ունենալ տուժողի իրավահաջորդ: Ինչպես արդեն նշվեց առկա պայմաններում Սիլվա Պետրոսյանը չէր կարող հանդիսանալ տուժող, հետևապես չէր կարող ունենալ նաև տուժողի իրավահաջորդ: Քանի որ նշված իրավիճակում տուժող կարող է հանդիսանալ այն անձը, ով ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի կարգավորմամբ Սիլվա Պետրոսյանի մահվանից հետո կարող էր դառնալ հափշտակված առարկայի՝ ականջօղերի, օրինական տնօրինողը: Ուստի Կ.Խաչատրյանը չի կարող հանդիսանալ Սիլվա Պետրոսյանի իրավահաջորդ և իրականացնել վերջինի իրավունքներն ու պարտականությունները: Տվյալ դեպքում քննարկման առարկա կարող է դառնալ Կ.Խաչատրյանին տուժող ճանաչելու հարցը, եթե ավելի առաջնային իրավունքով օժտված անձինք չկան: Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ նաև այն հարցին, թե Սիլվա Պետրոսյանի մահացած լինելու և տուժող չհանդիսանալու պայմաններում քրեական գործ կարող էր հարուցվել, թե ոչ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե բացակայում է դիմողի բողոքը: Նույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի (…) 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2008 թվականի դեկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-73/08 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ և 183-րդ հոդվածների ուժով մասնավոր մեղադրանքով գործ հարուցելու և դրանով քրեական հետապնդում իրականացնելու հնարավորությունը լիովին կախված է դիմողի՝ հանցավորին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու միջոցով իր իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության համար քրեական հետապնդման մարմնին դիմելու ցանկությունից և կամարտահայտությունից: Վճռաբեկ դատարանը մասնավոր հետապնդման գործերով «դիմող» դիտում է այն անձանց, ում իրավունքները խախտվել են քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով, ինչպես նաև նրանց, ովքեր օրենքի ուժով հանդիսանում են անչափահաս կամ անգործունակ անձանց օրինական ներկայացուցիչներ, եթե խախտվել են նրանց խնամարկյալների իրավունքները: Վերոնշյալ մոտեցումից բացառություն է այն դեպքը, երբ անձը, ում իրավունքները խախտվել են, իր անօգնական վիճակի կամ այլ օբյեկտիվ պատճառներով չի կարող պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրինական շահերը: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ նման իրավիճակում քրեական գործ հարուցելու առիթն օրինական է, իսկ հիմքերը բավարար լինելու դեպքում քրեական գործ հարուցելու մասին որոշում պետք է կայացվի հանրային մեղադրանքի գործերի հարուցման համար սահմանված ընդհանուր կարգով: Վերը հիշատակված որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորորշումը ձևավորել է այն անձի (դիմողի) վերաբերյալ, ում իրավունքները և օրինական շահերը հանցագործության անմիջական կատարմամբ խախտվել են և վերջինն օբյեկտիվ պատճառներով չի կարողանում պաշտպանել այն: Այսինքն՝ քրեական գործ հարուցելու կամ այն մերժելու համար պարտադիր կերպով պետք է առկա լինի անձի (դիմողի) դիրքորոշում, ում իրավունքները և օրիանական շահերը խախտվել են: Թեև Վերաքննիչ դատարանի համար դիմող լինելու պարտադիր հանգամանքը նույնպես ընդունելի է, սակայն որոշակի առանձնահատկություն ունեցող իրավիճակներում, մասնավորապես՝ այն դեպքերում, երբ որոշակի իրավունքներ ունեցող անձի մահից հետո հանրորեն վտանգավոր ոտնձգություն է կատարվում նշված իրավունքների նկատմամբ, սակայն դեռևս պարզված չէ այն անձը, ով կհանդիսանա այդ իրավունքների օրիանական կրողը և ում իրավունքները կարող է խախտված լինել, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Վճռաբեկ դատարանի վերը նշված տրամաբանությամբ և քրեադատավարական իրավունքի խնդիրների իրականացման անհրաժեշտությունից ելնելով՝ տվյալ դեպքերում ևս քրեական գործ հարուցելու մասին որոշումը պետք է կայացվի հանրային մեղադրանքի գործերի հարուցման համար սահմանված ընդհանուր կարգով: Այսինքն՝ տասօրյա ժամկետում տվյալ հանգամանքը չպարզելու դեպքում պետք է հարուցվի քրեական գործ և համապատասխան գործողությունների արդյունքում պարզվի հանցագործության արդյունքում իրավունքները և օրինական շահերը խախտված իրական դիմողի ինքնությունը: Այլապես նմանատիպ բոլոր դեպքերում անձի մահը կարող է դիտվել որպես դիմողի բողոքի բացակայություն, որի արդյունքում կարող է կայացվել քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին որոշում, որպիսի պայմաններում կանտեսվի դիմողի կամաարտահայտվելու իրավունքը: Տվյալ փուլում Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադառնում թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործում առկա ապացույցների գնահատմանը և ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի մեղավորության հարցին, քանի որ նշված հանգամանքներն առաջին ատյանի դատարանում ընդհանուր կարգով չի քննարկվել: Իսկ Սիլվա Պետրոսյանի մահվան փաստը և իրական դիմողի առկայության հանգամանքը պարզված չլինելը հիմք պետք է հանդիսանա հանրային մեղադրանքով նախատեսված ընդհանուր կարգով քրեական գործ հարուցելու համար: Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանն ընդհանուր կարգով քննություն չիրականացնելով և իրական տուժողի հանգամանքը պարզած չլինելու պայմաններում՝ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել է առանց բավարար հիմքերի, որպիսի հանգամանքով էլ թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում: Հետևաբար թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործը պետք է բեկանել և ուղարկել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան՝ այլ կազմով նոր քննության: Ինչ վերաբերում է այն հանգամանքին, որ 2015 թվականի փետրվարի 26-ի որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշմամբ նշված է, որ Ռուզաննա Կիրակոսյանը Սուսաննա Պետրոսյանի դիակից կատարել է հափշտակություն, իսկ այլ տուժող լինելու պայմաններում կարող է խախտվել մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ զուտ տուժողի անձի փոփոխությունը չի կարող դիտվել իրավունքի խախտում, քանի որ պաշտպանությունն իրականացվում է նկարագրված հանցագործության փաստական հանգամանքների և իրավաբանական որակման, այլ ոչ թե տուժողի անվան շուրջ: Այսինքն՝ տվյալ դեպքում տուժողի անձի փոփոխությամբ նկարագրված հանցագործության փաստական հանգամանքները և իրավաբանական որակումը որևէ կերպ փոփոխման ենթակա չեն: Ավելին՝ քիչ չեն դեպքերը, երբ նախաքննության ընթացքում սխալմամբ տուժող ճանաչված անձը, փոխարինվում է իրական տուժողով, որպիսի իրավասությամբ դատարանը, որպես վարույթն իրականացնող մարմին, օժտված է: Իսկ ինչ վերաբերում է Կ.Խաչատրյանի բողոքին, ապա այն ենթակա է մերժման նախ այն պատճառով, որ քրեական գործում առկա չէ որևէ տվյալ, որը ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն կարող է վկայել ենթադրյալ հանցագործության որակյալ հատկանիշի մասին, բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի իմաստով՝ գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում, իսկ դատական քննության ընթացքում դատարանի նախաձեռնությամբ մեղադրանքի փոփոխություն թույլատրվում է, եթե դրանով չի վատթարանում ամբաստանյալի վիճակը, և չի խախտվում ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1-րդ, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանել և թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան՝ այլ կազմով նոր քննության: Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 12-06-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 23-07-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 133, 20, ,77 |
| Գործին կից նյութեր | մեկ փակ ծրար կից քր. գործի 1-ին հատորին: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 23-07-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 133, 20, ,77 |
| Գործին կից նյութերը | մեկ փակ ծրար կից քր. գործի 1-ին հատորին: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-15105/15 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 04-07-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 04-07-2016 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Կիրակոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ռուզաննա Կիրակոսյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.06.2016թ. կայացված` Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 1-ին մասով / նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու և քրեական գործի վարույթը կասեցնելու մասին որոշումը և իր նկատմամբ հայտարարված հետախուզումը վերացնել` ակնհայտ անհիմն լինելու պատճառով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 20-07-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Միջանկյալ դատական ակտը մակագրվել է դատարանի նախագահի կողմից
| Ամսաթիվ | 20-07-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 20-07-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավորի խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Ոչ աշխատանքային օր լինելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ վարույթը կարճվել է
| Ամսաթիվ | 29-09-2016 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0052/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ «29» սեպտեմբերի 2016թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան ուսումնասիրելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունիսի 30-ի որոշման դեմ ներկայացված վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի դիմումը` ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի որոշմամբ Կարեն Խաչատրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստած նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13213214 քրեական գործը: 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի որոշմամբ թիվ 13213214 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի որոշմամբ թիվ 13213214 քրեական գործով Ռուզաննա Կիրակոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա, աշխատելով Երևանի քաղաքապետարանի «Շտապբուժօգնութուն» պետական ՓԲ ընկերությունում, որպես ֆելդշերական բրիգադի սանիտար, 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 11:15-ին, ստանալով ահազանգ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 51-րդ շենքի 36-րդ բնակարանում դիակ կա, Ռուզաննա Կիրակոսյանը շտապօգնության մեքենայի վարորդ Հայկ Վարդանյանի հետ մեկնել է վերը նշված բնակարան, որտեղ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կողմից համապատասխան գործողություններ կատարելուց հետո` ժամը 13:00-ին, ՀՀ ԱՆ դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոն տեղափոխելու համար Սիլվա Պետրոսյանի դիակը պատգարակով տեղափոխել են «Շտաբուժպօգնություն» ՊՓԲ ընկերության ավտոմեքենայի սրահ, որի ընթացքում էլ Ռուզաննա Կիրակոսյանը Սիլվա Պետրոսյանի դիակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր: 2015 թվականի մարտի 3-ին թիվ 13213214 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0052/01/15 համարը: 2015 թվականի մարտի 20-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճվել է և Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2015 թվականի հունիսի 12-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության: 2016 թվականի հունիսի 30-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ տուժող Կարեն Խաչատրյանի միջնորդությունը` թիվ 13213214 քրեական գործով Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, կալանքով փոխարինելու վերաբերյալ, մերժվել է և վերջինի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 2016 թվականի հուլիսի 4-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի և պաշտպան Գեղամ Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունիսի 30-ի որոշման դեմ, իսկ վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2016 թվականի հուլիսի 20-ին: 2016 թվականի հուլիսի 20-ին Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի և պաշտպան Գեղամ Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քննության նշանակվել դատական նիստում: 2016 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի դիմումը, որով վերջինը խնդրել է իր և իր պաշտպանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնել առանց քննության: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` բողոք բերած անձը և այն անձը, որի շահերի պաշտպանության նպատակով բերվել է բողոքը, իրավունք ունեն հետ վերցնելու այն` մինչև վերաքննիչ դատարանում դատական նիստը սկսվելը: Պաշտպանն իրավունք չունի առանց պաշտպանյալի համաձայնության հետ վերցնելու իր ներկայացրած բողոքը: Դատախազի կողմից բերված բողոքը կարող է հետ վերցնել վերադաս դատախազը: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե վերաքննիչ բողոքարկման ժամկետն ավարտվել է, իսկ տվյալ դատական ակտի դեմ այլ վերաքննիչ բողոքներ չեն բերվել, ապա բողոքը հետ վերցնելու դեպքում դատարանը կայացնում է վերաքննիչ վարույթը կարճելու մասին որոշում: Որոշումը կայացնելու պահից առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը մտնում է ուժի մեջ: Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մինչև Վերաքննիչ դատարանում դատական նիստը սկսվելը թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանը խնդրել է իր և իր պաշտպանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնել առանց քննության և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունիսի 30-ի որոշման դեմ այլ վերաքննիչ բողոքներ չեն ստացվել, գտնում է, որ վերաքննիչ վարույթը ենթակա է կարճման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածով` Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունիսի 30-ի որոշման դեմ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի և պաշտպան Գեղամ Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա սկսված վերաքննիչ վարույթը կարճել: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 25-10-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 20, 70 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 25-10-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 20, 70 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-27508/16 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 13-10-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-10-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ռուզաննա Կիրակոսյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին 07.10.2016թ. կայացված որոշումը և կայացնել մեղադրական դատավճիռ , իսկ վկա` Հայկ Վարդանյանի մասով գործն ուղարկել լրացուցիչ քննության , որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 1-ին մասով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 11-11-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 11-11-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ալեքսանդր |
| Ազգանուն | Ազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 22-11-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-12-2016 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Կիրակոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ ԵԿԴ/0052/01/15 վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշումը նախագահող դատավոր` Ա.Բեկթաշյանի Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴ` Կ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ին դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության Առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել Կարեն Խաչատրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 13213214 քրեական գործը` հարուցելու վերաբերյալ: 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և նախաքննությունը շարունակելու մասին: 2014 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի կողմից որոշում է կայացվել Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով: 2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով թվով երկու հատ ոսկուց պատրաստված ականջօղերը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին: 2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ դիակների ընդունման մատյանի պատճենը, Սիլվա Պետրոսյանի հանկարծամահության վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության պատճենը և Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> ՓԲ ընկերությունից ստացված գրությունը` ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին: 2015 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից թիվ 13213214 քրեական գործով որոշում է կայացվել Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով և Հայկ Վարդանյանի նկատմամբ ծառայության համար խաբեությամբ գումար վերցնելու մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով և 311.1 հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: 2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով Ռուզաննա Կիրակոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա «աշխատելով Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապբուժօգնություն>> պետական փակ բաժնետիրական ընկերությունում, որպես ֆելդշերական բրիգադայի սանիտար, 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ընդգրկված է եղել հերթապահության գրաֆիկում և ժամը 09:00-ից կատարել է աշխատանքային պարտականությունները: 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, ժամը 11:15-ին ստանալով ահազանգ, այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 51 շենքի 36 բնակարանում դիակ կա, Ռ.Կիրակոսյանը շտապօգնության ավտոմեքենայի վարորդ Հայկ Վարդանյանի հետ մեկնել է վերը նշված բնակարան, որտեղ, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կողմից համապատասխան գործողություններ կատարելուց հետո` ժամը 13:00-ին ՀՀ առողջապահության նախարարության դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոն տեղափոխելու համար Սիլվա Մարգարի Պետրոսյանի դիակը պատգարակով տեղափոխել են «Շտապբուժօգնություն» ՊՓԲ ընկերության ավտոմեքենայի սրահ, որի ընթացքում էլ Ռ.Կիրակոսյանը Ս.Պտրոսյանի դիակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր»: 2015 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13213214 քրեական գործով մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ: 2015 թվականի մարտի 05-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանում, որին էլ շնորհվել է թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 համարը: 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 /13213214/ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և մեղադրյալ Ռուզաննա Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում դադարեցվել է ` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2015 թվականի հունիսի 12-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կայացված որոշման համաձայն մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել է ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության: Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 25-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ին Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ`ամբաստանյալ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով: Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 13.10.2016 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդ Կարեն Վարոսի Խաչատրյանը: Թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Տ.Սահակյանին է հանձնվել 2016 թվականի հոկտեմբերի 14-ին և Վերաքննիչ դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: 2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Ըստ տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի` Առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշումը ենթակա է բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանում նիստերը տեղի էին ունենում հետաձգումներով և յուրաքանչյուր նոր նիստը նշանակվում էր մեկուկես ամիս անց, ինչի հետևանքով էլ անցել են ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ժամկետները ու վերջինս էլ խուսափել է քրեական պատասխանատվությունից: Բացի այդ բողոքաբերը նշել է`քննիչ Զ.Դադյանի կողմից սույն գործով չի իրականցվել լրիվ քննություն, քանի որ Հայկ Վարդանյանը պետք է ճանաչվեր դատավարության մասնակից ոչ թե վկայի կարգավիճակով այլ պետք է ներգրավեր որպես մեղադրյալ, այն պատճառով, որ Ռ.Կիրակոսյանը հանցանքը կատարել է իր ներկայությամբ: Ելնելով վերոգրյալից Վերաքննիչ դատարանի խնդրել է. «Բեկանել առաջին ատյանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշումը և կայացնել մեղադրական դատավճիռ, իսկ վկա Հայկ Վարդանյանի մասով գործն ուղարկել լրացուցիչ քննության, որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով, քանի որ նա անմիջական մասնակից է եղել գողության»: 3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. 1.ՀՀ քրեական օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված: 2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս: 3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա. այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար. դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին: 4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն. 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. (…)>>: Նույն օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն` «Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` 1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին. 2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը. 3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում. 4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: 2. Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե հաստատվել է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքը, որն ազդել է դատական ակտի օրինականության կամ հիմնավորվածության վրա»: Արդար դատաքննության իրավունքն ամրագրած ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 63 հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք»: Ողջամիտ ժամկետում գործի քննության երաշխիքի նպատակը դատավարությանը մասնակցող անձանց պաշտպանությունն է քննության չափից ավելի ձգձգումներից, որոնք կարող են խաթարել արդարադատության իրականացման արդյունավետությունը կամ դրա նկատմամբ վստահությունը: Ընդ որում` ՄԻԵԴ-ը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ քրեական գործերով վարույթի ժամկետը հաշվարկվում է կամ անձին կալանավորելու կամ ձերբակալելու պահից կամ այն պահից, երբ տվյալ անձը պաշտոնապես տեղեկացվել է, որ իր նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել, կամ նախնական քննությունը սկսելու պահից (տե´ս Eckle v. Germany, 15 July 1982, § 73, Series A no. 51; Corigliano v. Italy judgment of 10 December 1982, Series A no. 57, p. 13, § 34): Ժամկետի հաշվարկն ավարտվում է, երբ ավարտվում է քննությունն ամենաբարձր ատյանի դատարանում, այն է, երբ կայացվում է վերջնական որոշում: Այսինքն՝ գործի քննության ընդհանուր տևողության ողջամտությունը գնահատելիս պետք է հաշվի առնվի նաև վարույթների տևողությունը վերաքննիչ և վճռաբեկ ատյաններում: ՄԻԵԴ-ը մշակել է չափանիշներ, որոնք հաշվի առնելով՝ որոշվում է ողջամիտ ժամկետի խախտման հարցը. գործի բարդությունը, դատական ու վարչական մարմինների վարքագիծը և ռիսկի աստիճանը դիմողի համար: Գործի բարդության աստիճանը որոշելիս կարևոր են դրա հետ կապված բոլոր հարցերը: Բարդությունը կարող է կապված լինել ինչպես փաստերի, այնպես էլ իրավական հարցերի հետ: Դատարանը մեծ նշանակություն է տալիս այնպիսի գործոնների, ինչպիսիք են հաստատման ենթակա փաստերի բնույթը, մեղադրյալների և վկաների թվաքանակը, միջազգային գործոնները, տվյալ գործի միացումն այլ գործերին, ինչպես նաև նոր անձանց ներգրավումը դատավարությանը: Եթե գործի քննության ձգձգումը տեղի է ունենում դիմողի մեղքով, ապա դա, անկասկած, վերջինիս բողոքի արդյունավետությունը նվազեցնող գործոն է: Այնուամենայնիվ, չի կարելի դիմողին մեղադրել այն բանում, որ նա ամբողջությամբ օգտագործել է ներպետական օրենսդրությամբ նախատեսված պաշտպանության միջոցները: Ողջամիտ ժամկետների խախտման հարցը լուծելիս պետք է հաշվի առնվի նաև գործի քննությունը պետական մարմինների կողմից ձգձգելու հարցը: Ինչպես երևում է սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից 2015 թվականի հունիսի 12-ին Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված որոշմամբ մեղադրող Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 20-ի որոշումը բեկանվել է ու թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության, որն էլ 2015 թվականի օգոստոսի 25-ի կայացված որոշմամբ ընդունել է վարույթ: 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ին Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԿԴ/0052/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ`ամբաստանյալ Ռուզաննա Վոլոդյայի Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով, որի դեմ էլ վերաքննիչ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանը պնդելով, որ Առաջին ատյանի դատարանում նիստերը տեղի էին ունեցել հետաձգումներով և յուրաքանչյուր նոր նիստը նշանակվել էր մեկուկես ամիս անց, ինչի հետևանքով էլ անցել են ամբաստանյալ Ռ.Կիրակոսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ժամկետները ու վերջինս էլ խուսափել է քրեական պատասխանատվությունից: Վերաքննիչ դատարան ներկայացված դատական նիստի արձանագրության համակարգչային արձանագրման կրիչի և դրա համառոտագրման ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ սույն գործով առաջին նիստը նշանակվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, սակայն գործի քննությունը Առաջին ատյանի դատարանի կամքից անկախ պատճառներով հետաձգվել է շուրջ 12 անգամ, այն է` դատավարության մասնակիցների ներկայությունը ապահովելու, որոշակի հարցումներ կատարելու համար, քանի որ դատավարության մասնակիցների բացակայության կամ տարբեր պետական մարմիններին ներկայացված հարցումների պատասխանները չստանալու դեպքում հնարավոր չէր լինի իրականացնել գործի արդարացի քննություն: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով ներպետական և միջազգային իրավական նորմերով ու ՄԻԵԴ-ի կողմից գործի քննության ողջամիտ ժամկետի հաշվարկման հիմքում դրվող չափանիշներով, արձանագրում է, որ սույն գործով թույլ չեն տրվել արդար դատաքննության կարևոր բաղադրատարր հանդիսացող` գործի քննության ողջամիտ ժամկետի պահանջի խախտումներ, ինչի հետևանքով բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածով նախատեսված դատական ակտը բեկանելու հիմքերը, ուստի տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել: 2.Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի հաջորդ փաստարկին կապված` դատական ակտն բեկանելու և վկա Հայկ Վարդանյանի մասով գործն լրացուցիչ քննության ուղարկելու հետ, որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով, քանի որ նա էլ է անմիջական մասնակից եղել գողությանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ևս այդ մասով ենթակա է մերժման, հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել: (…)» Նույն օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու հիմքը նրա կողմից հանցանքի կատարումը վկայող բավարար ապացույցների համակցությունն է: 2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում քննիչը, դատախազը պատճառաբանված որոշում են կայացնում անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: (…)»: Իսկ արդեն 203-րդ հոդվածը սահմանում է հետևյալը. «1. Մեղադրանքը պետք է առաջադրվի տվյալ անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին քննիչի կողմից որոշումն ընդունելու պահից ոչ ուշ, քան 48 ժամվա ընթացքում, սակայն բոլոր դեպքերում ոչ ուշ, քան մեղադրյալի ներկայանալու կամ նրան բերման ենթարկելու օրը: Մեղադրանք առաջադրելու` սույն հոդվածով սահմանված ժամկետն ընդհատվում է, եթե մեղադրյալը թաքնվում է քննությունից: 2. Քննիչը, հավաստիանալով մեղադրյալի ինքնության մեջ, նրան հայտարարում է որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումը և բացատրում առաջադրված մեղադրանքի էությունը: Այդ գործողությունների կատարումը մեղադրյալի և քննիչի ստորագրությամբ հաստատվում է` որոշման մեջ նշելով մեղադրանքի առաջադրման ամիսը, օրը, ժամը և թվականը: (…)»: Վերոնշյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ցանկացած դեպքում մեղադրյալ ներգրավելու որոշում կայացնելու իրավազորությամբ օժտված են միայն քննիչն ու դատախազը, որից հետո էլ սահմանված կարգով անձին մեղադրանք առաջադրելուց հետո վերջինս ստանում է մեղադրյալի կարգավիճակ, իսկ արդեն դատարանում գործի քննությունը իրականացվում է այդ նույն մեղադրանքի ծավալով ինչպիսին, որ առաջադրված է եղել անձին մինչդատական վարույթում, այսինքն` դատարանն հանդես է գալիս միայն առաջադրված մեղադրանքը քննող և լուծող մարմնի դերում և որևէ դեպքում իրավասություն չունի մեղադրանքի սահարաններից դուրս գալու և անձին այլ հոդվածով մեղադրանք առաջադրելու կամ գործով դատավարական այլ կարգավիճակ ունեցող անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու և մեղադրանք առաջադրելու համար: Հաշվի առնելով նշվածը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքի փաստարկը կապված` դատական ակտն բեկանելու և վկա Հայկ Վարդանյանի մասով գործն լրացուցիչ քննության ուղարկելու հետ, որպեսզի նրան նույնպես մեղադրանք առաջադրվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով, քանի որ նա էլ է անմիջական մասնակից եղել գողությանը ևս ենթակա է մերժման, քանի որ թե Առաջին ատյանի դատարանը և թե Վերաքննիչ դատարանը նման իրավազորությամբ օժտված չեն և նման լիազորությունը` հարուցված քրեական գործի շրջանակներում, վերապահված է միայն մինչդատական վարույթի հանրային մասնակիցներին` քննիչին և դատախազին: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության նախորդ փուլում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, հետևաբար տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշումը` ամբաստանյալ բեկանելու և փոփոխելու համար: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշումը, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ տուժողի իրավահաջորդ Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-12-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-02-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 133, 20, 105, 302, 20, 72, 52 |
| Գործին կից նյութեր | կից իրեղեն ապացույց հանդիսացող թվով երկու ականջօղերը`փաթեթավորված և կնիքված վիճակում: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-02-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 133, 20, 105, 302, 20, 72, 52 |
| Գործին կից նյութերը | կից իրեղեն ապացույց հանդիսացող թվով երկու ականջօղերը`փաթեթավորված և կնիքված վիճակում: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-5045/17 |