Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Մ. Նալբանդյանի,

հանրային պաշտպաններ Ա. Եսայանի,
Ս. Հարությունյանի,

տուժող` Տ. Պետրոսյանի,


2016թ. փետրվարի 3-ին Երևանում,

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Արթուր Ալեքսանի Արշակյանի`
ծնված 1991թ. սեպտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, վատառողջ է, չի աշխատել, նախկինում դատված`
ԵԷԴ/0026/01/14 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. մարտի 18-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով, նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ հաշվակցելով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 2 /երկու/ օրը` Ա. Արշակյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, պատժի կրումով ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2015թ. մարտի 18-ից։ Այդ գործով Ա. Արշակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխվել, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, նա կալանքի է վերցվել դատական նիստերի դահլիճում, հաշվառված է և բնակվել է Երևանի Սևանի փողոցի թիվ 54 տանը, սույն գործով կալանքի տակ է 2014թ. սեպտեմբերի 19-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։



Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 12810114 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. սեպտեմբերի 11-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Տիգրան Մկրտչի Պետրոսյանի` մարմնական վնասվածք ստանալու դեպքի առթիվ նախապատրաստված նյութերով։
Հաջորդ օրը քրեական գործն ըստ տարածքային ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնական քննչական բաժին, նույն օրը ստացվել և ընդունվել է քննիչի վարույթ։
2014թ. սեպտեմբերի 19-ին Արթուր Արշակյանը ձերբակալվել է։
2014թ. սեպտեմբերի 20-ին Ա. Արշակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվելով 2014թ. սեպտեմբերի 19-ից։
2015թ. փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Բ. Գալստյանը որոշում է կայացրել Արթուր Ալեքսանի Արշակյանի, Տիգրան Մկրտչի Պետրոսյանի, Ստեփան Հակոբի Պայտարյանի և ինքնությունները չպարզված երկու անձանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նախաքննության մարմնի կողմից 2015թ. փետրվարի 20-ին Արթուր Ալեքսանի Արշակյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նա որպես մեղադրյալ է ներգրավվել հետևյալ արարքի համար, որ նա` «2014թ-ի սեպտեմբերի 11-ին, ժամը 02։10-ից մինչև 03։10-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի 22 հասցեի շենքին հարակից` «Անգլիական» զբոսայգու մուտքի հատվածում սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է Տիգրան Մկրտչի Պետրոսյանի որովայնի շրջանին` այդ կերպ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վերքի` ճարպոնի, աղիճ աղու և նրա միջընդերքի, սիգմայաձև աղու միջընդերքի, ձախ գոտկամկանի վնասումների ձևով։
Այսինքն` Արթուր Ալեքսանի Արշակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք։»։
2015թ. փետրվարի 27-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և 2015թ. մարտի 02-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2015թ. մարտի 06-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2015թ. մարտի 16-ին նշանակելու մասին։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
2014թ. սեպտեմբերի 11-ին, ժամը 0200-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Իտալիայի փողոցի թիվ 1 հասցեում գործող «Կոնգրես» հյուրանոցի դիմաց գտնվող զբոսայգում ամբաստանյալ Արթուր Ալեքսանի Արշակյանն իր մտերիմների` քրեական գործով ինքնությունները չպարզված անձանց հետ միասին անձնական հարցերի շուրջ վիճաբանել է տուժող Տիգրան Մկրտչի Պետրոսյանի և նրա ընկեր Ստեփան Հակոբի Պայտարյանի հետ։ Այնուհետև վիճաբանությունը դադարել է և Ա. Արշակյանը հաշտվել է տուժող Տ. Պետրոսյանի հետ։ Այնուհետև Ա. Արշակյանը տեղեկացել է, որ տուժող Տ. Պետրոսյանը Ս. Պայտարյանի և Տ. Քոլոյանի հետ գտնվում են վերոհիշյալ հյուրանոցի մոտակայքում գտնվող, Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 22 շենքին հարակից «Անգլիական» զբոսայգու մուտքի մոտ և ժամը 0210-ից մինչև 0310-ն ընկած ժամանակահատվածում ոմն Նարեկի հետ գնացել է նշված վայր` տուժող Տ. Պետրոսյանի հետ մինչ այդ ունեցած վիճաբանության շուրջ պարզաբանումներ կատարելու համար։ Տ. Պետրոսյանի և Ա. Արշակյանի միջև կրկին վիճաբանություն է սկսվել։ Դրա ընթացքում Ա. Արշակյանն իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող գործիքով մեկ անգամ հարվածել է տուժող Տ. Պետրոսյանի որովայնին և դիտավորությամբ պատճառել նրա կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջությանը ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածք, որից հետո դիմել է փախուստի։
Դրանից հետո տուժող Տ. Պետրոսյանը վկա Տ. Քոլոյանի օգնությամբ նստելով տաքսի ավտոմեքենա` այդտեղից ուղևորվել է դեպի ՀՀ պաշտպանության նախարարության Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալ։ Ճանապարհին տուժողը զանգահարել է այդ հոսպիտալի մոտ բնակվող իր հորեղբոր որդի Երվանդ Պետրոսյանին և վերջինս հոսպիտալի մոտ դիմավորելով տուժող Տ. Պետրոսյանին` նրան տեղափոխել է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։ Այնտեղ տուժողը ստացել է առաջնային բուժօգնություն, որից հետո վիրահատվել է։
Դեպքից հետո վկա Տ. Քոլոյանն իր կողմից օգտագործվող 094-13-00-15 հեռախոսահամարից զանգահարել է ամբաստանյալ Արթուր Արշակյանի 098-01-81-02 հեռախոսահամարին։ Նրանց միջև տեղի ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում ամբաստանյալ Ա. Արշակյանը վկա Տ. Քոլոյանին հարցրել է հարվածից հետո տուժող Տ. Պետրոսյանի վիճակի մասին և նրանից տեղեկացել է, որ Տ. Պետրոսյանին տեղափոխել են հիվանդանոց։

Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
Ամբաստանյալ Ա. Արշակյանը վատառողջ է` նրա ձախ երիկամը հեռացված է և նա գտնվել է դիսպանսեր հսկողության տակ։ Իրեն վերագրվող արարքն Ա. Արշակյանը կատարել է ալկոհոլ գործածած վիճակում։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Տիգրան Ազատի Քոլոյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. սեպտեմբերի 11-ին, ժամը 0230-ի սահմաններում, երբ իր ընկեր Արթուրի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի «Կոնգրես» հյուրանոցի դիմաց գտնվող այգում` իրենց են մոտեցել իր ծանոթներից Ստյոպիկը։ Վերջինիս հետ է եղել մի տղա, ով ներկայացել է Տիգրան անունով։ Որոշ ժամանակ զրուցել են, ինչից հետո իրենց են մոտեցել ևս երեք անձինք` իր հին ծանոթներից «Խուժանիկ» մականունով Արթուրը, Նարեկը և ևս մի տղա, որին Արթուրը ներկայացրել է որպես եղբայր։ Այնուհետև Տիգրանը և Ստյոպիկը հրաժեշտ տալով` հեռացել են։ Այդ պահին Արթուրը` «Խուժանիկը», նրանց հասցեին վիրավորական արտահայտություն է արել, ինչից հետո նրանց միջև խոսակցություն է սկսվել, որը վերածվել է վիճաբանության, ապա նաև ծեծկռտուքի։ Մի պահ ծեծկռտուքը դադարել է և տղաները սկսել են իրար հետ զրուցել։ Ի վերջո տղաները հաշտվել են և Արթուրը, նրա հետի տղան ու Նարեկը գնացել և նստել են այգու մյուս վերջնամասում տեղադրված նստարաններին, իսկ Տիգրանն ու Ստյոպիկը մոտեցել և սկսել են խոսել իր հետ։ Դրանից հետո ինքը, Տիգրանը և Ստյոպիկը Խորենացու փողոցով քայլել են դեպի «Կոնգրես» հյուրանոցի հետնամասում գտնվող «Անգլիական» այգի, իսկ իր ընկեր Արթուրը մնացել է այդ այգու «Կոնգրես» հյուրանոցի դիմացի մասում։ «Նեպտուն» սրճարանի դիմացի մուտքով մտնելով այգի` ինքը, Ստյոպիկը և Տիգրանը մի փոքր առաջացել և թեքվել են ձախ։ Ինքն ու Ստյոպիկն առանձնացել են այդտեղ առկա շինարարության մոտ գտնվող կապույտ պոլիէթիլենային թաղանթով պատված ցանկապատի մոտ, իսկ Տիգրանը կանգնել է իրենցից շուրջ տասից տասնհինգ մետր հեռավորության վրա` մի ծառի մոտ։ Շուրջ տասնհինգ րոպե անց` ժամը 0310-ի սահմաններում տեսել է, որ Արթուրը` «Խուժանիկը» և Նարեկը մոտեցել են Տիգրանին։ Նրանք սկսել են հանգիստ տոնով խոսել Տիգրանի հետ, իսկ մեկ րոպե անց տեսել է, որ Արթուրը գոտկատեղի հետևի մասից աջ ձեռքով հանել է դանակի նման մի առարկա և դրանով հարվածել Տիգրանի ձախ կողքին` որովայնի հատվածում։ Հենց այդ պահին Տիգրանը բղավել է. «Ստյոպ, խփեց»։ Ինքը և Ստյոպիկը մոտեցել են Տիգրանին, իսկ Արթուրը և Նարեկը փախել են։ Մոտենալով Տիգրանին` տեսել է, որ նրա մարմնի ձախ հատվածից առատ արյուն է հոսում։ Հասկացել է, որ Արթուրը Տիգրանին հարվածել է դանակով։ Դրանից հետո ինքը և Ստյոպիկը Տիգրանին հանել են այգուց և Ստյոպիկը պատահական տաքսի ավտոմեքենայով Տիգրանի հետ հեռացել է։
Այդ դեպքից հետո իր 094-13-00-15 բջջային հեռախոսահամարով մի քանի անգամ զանգահարել է Արթուրի` «Խուժանիկի» 098-01-81-02 հեռախոսահամարին և հեռախոսազրույցների ընթացքում Արթուրին ասել է, թե ինչու է նման հիմար բան արել և դանակով հարվածել Տիգրանին։ Արթուրն էլ իրեն հարցրել է, թե արդյոք հարվածի հետևանքով Տիգրանին շատ բան է եղել, ինչին ի պատասխան ասել է, որ Տիգրանին տարել են հիվանդանոց։
Վկա Տ. Քոլոյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Արթուր Արշակյանի հետ` 2014թ. սեպտեմբերի 20-ին և տուժող Տիգրան Պետրոսյանի հետ` 2014թ. դեկտեմբերի 18-ին կատարված առերես հարցաքննությունների ժամանակ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 40-43, 52, 72-73, 208, 209-210/
Վկա Արթուր Մնացականի Նիկոյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. սեպտեմբերի 11-ին, ժամը 0230-ի սահմաններում իր ընկեր Տիգրանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի «Կոնգրես» հյուրանոցի դիմաց գտնվող այգում։ Տիգրանը նստած է եղել այգու նստարաններից մեկին, իսկ ինքը գտնվել է նրանից շուրջ տաս մետր հեռավորության վրա, ժամանակ առ ժամանակ մոտեցել և խոսել է նրա հետ։ Այդ ընթացքում Տիգրանին են մոտեցել քսանից քսանհինգ տարեկան երկու տղաներ, որոնցից մեկի անունը եղել է Ստյոպիկ, մյուսինը` Տիկո։ Վերջիններս շուրջ տաս րոպե զրուցել են Տիգրանի հետ։ Դրանից հետո նրանց են մոտեցել իրենց ծանոթներից «Խուժանիկ» մականունով Արթուրը, նրա ընկեր Նարեկը և ևս մի տղա, որին Արթուրը ներկայացրել է որպես եղբայր։ Երբ Արթուրենք մոտեցել են` Ստյոպիկը և Տիկոն հրաժեշտ տալով փորձել են հեռանալ, սակայն Արթուրը վերջիններիս հասցեին ինչ-որ բան է ասել և մոտենալով նրանց` սկսել է խոսել։ Խոսակցությունը վերածվել է վիճաբանության, որի ընթացքում տղաները սկսել են միմյանց հարվածել։ Կարճ ժամանակ անց վիճաբանությունը դադարել է և այդ տղաները նորից սկսել են խոսել։ Այնուհետև ինքը գնացել է «Կոնգրես» հյուրանոցի մոտ և չի տեսել, թե ի վերջո ինչով է ավարտվել այդ խոսակցությունը։ Դրանից մեկ-երկու րոպե անց տեսել է, որ իր ընկեր Տիգանը Ստյոպիկի և Տիկոյի հետ քայլելիս է եղել Խորենացի փողոցով դեպի ներքև` «Ոսկու շուկա»-ի ուղղությամբ։ Դրանից տաս րոպե անց, երբ կանգնած է եղել Խորենացու փողոցում գտնվող «Կոնգրես» հյուրանոցին հարակից լուսացույցի մոտ` տեսել է, որ Արթուրը մի մեծ դանակ իր ձախ ձեռքում բռնած` հյուրանոցի մոտից վազելիս է եղել դեպի իր մոտ։ Հավասարվելով իրեն` Արթուրը նյարդայնացած, սեռական հայհոյանքներ տալով հարցրել է, թե ուր են դրանք։ Հասկացել է, որ Արթուրը նկատի է ունեցել նրա հետ վեճի բռնված Ստյոպիկին և Տիկոյին, սակայն նրան չի ասել, թե որտեղ են գնացել վերջիններս և հորդորել է նրան հանգստանալ։ Բայց Արթուրը, որը գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ` չի լսել իրեն և վազել է Հանրապետության Հրապարակի ուղղությամբ։ Դրանից հետո այլևս Արթուրին չի տեսել։ Մի քանի ժամ անց, երբ հանդիպել է իր ընկեր Տիգրանին` վերջինս հայտնել է, որ երբ ինքը Ստյոպիկի և Տիկոյի հետ գտնվել է «Անգլիական» այգում` Արթուրը դանակով հարվածել է Տիկոյի մարմնի ձախ հատվածին և Ստյոպիկը նրան տաքսիով տարել է հիվանդանոց։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 44-46/
Վկա Գայանե Մայիսի Արշակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Արթուր Ալեքսանի Արշակյանն իր հարազատ որդին է, նա ունեցել է 098-01-81-02 բջջային հեռախոսահամար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 16/
Դատարանում վկա Գայանե Մայիսի Արշակյանը օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունք տալ։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Երվանդ Վաչագանի Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Տիգրան Պետրոսյանն իր հորեղբոր որդին է։ 2014թ. սեպտեմբերի 11-ի գիշերը, ուշ ժամի Տիգրանը զանգահարել է իր բջջային հեռախոսահամարին և ասել, որ շտապ գա «Մուրացանի» հոսպիտալի մոտ։ Քանի որ իր տունը գտնվում է այդ հոսպիտալի հարևանությամբ` անմիջապես գնացել է նշված վայր, որտեղ գտնվել է Տիգրանը։ Տեսել է, որ վերջինիս վերնազգեստն ամբողջովին արյունոտված է և որովայնի ձախ հատվածում առկա է վնասվածք։ Տիգրանն ասել է, որ «Ոսկու շուկա»-ի մոտ ինչ-որ տղա իր հետ վիճաբանել է, որի ընթացքում դանակով հարվածել է։ Անմիջապես զանգահարել է տաքսի ծառայություն և պատվիրել է տաքսի ավտոմեքենա։ Րոպեներ անց եկել է «Օպել» մակնիշի մի ավտոմեքենա, Տիգրանին նստեցրել է այդ ավտոմեքենան և նրա հետ միասին ուղևորվել «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։ Այդտեղ Տգրանին առաջին բուժօգնություն են ցույց տվել, որից հետո նրան վիրահատել են։
Հետագայում, ապաքինվելուց հետո Տիգրանն ասել է, որ ինչ-որ անծանոթ տղայի հետ Երևան քաղաքի «Ոսկու շուկա»-ի մոտակայքում վիճաբանության է բռնվել, որի ընթացքում վերջինս դանակով հարվածել է իրեն։ Վիճաբանության պատճառը եղել է այն, որ այդ անծանոթ տղան ծխախոտ է ուզել և ստանալով բացասական պատասխան` վեճի է բռնվել Տիգրանի հետ։ Այդ մասին Տիգրանն իրեն այլ տեղեկություններ չի հայտնել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 31-32/
Տիգրան Մկրտչի Պետրոսյանին դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկելու մասին ՀՀ առողջապահության նախարարության «Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության դատաբժշկական փորձագետի 2014թ. սեպտեմբերի 24-ի թիվ 1556/հ եզրակացությամբ և դրա լրացմամբ, որոնց համաձայն` «Տ.Պետրոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վերքի` ճարպոնի, աղիճ աղու և նրա միջընդերքի, սիգմայաձև աղու միջընդերքի, ձախ գոտկամկանի վնասումներով, պատճառված է ծակող-կտրող գործիքով, այդ թվում դանակով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող։ Տ.Պետրոսյանի ստացած որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վերքի վերքային խողովակը ունի առջևից` հետ, ներքևից` վերև ուղղություն և նշված վնասվածքը ստանալուց հետո Տ.Պետրոսյանը կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ/քայլել, շարժվել, բղավել/։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 117-118, 120/
Տիգրան Պետրոսյանի հագուստները և հողաթափերը դատահետքաբանական փորձաքննության ենթարկելու մասին ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության փորձագետի 2014թ. դեկտեմբերի 17-ի թիվ Հմ` 3395 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1.2. Փորձաքննությանը ներկայացված Տիգրան Պետրոսյանի կարճաթև շապիկի առաջամասի ստորին կենտրոնական մակերեսին առկա է ծակած-կտրած բնույթի վնասվածք /ստույգ տեղակայությունները և չափերը տես հետազոտական մասում/, որը կարող էր առաջանալ, ինչպես միակողմանի, այնպես էլ երկկողմանի սրվածության ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի` հնարավոր է դանակի շեղբի մեկ ներթափանցման արդյունքում։
3. Փորձաքննությանը ներկայացված Տիգրան Պետրոսյանի կարճաթև շապիկի առաջամասի ստորին կենտրոնական մակերեսին առկա ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքը իր տեղակայությունով հիմնականում համապատասխանում է վերջինիս դ/բ փորձագետի թիվ 1556/հ եզրակացության մեջ նշված որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վերքի հետ։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 191-195
Տիգրան Պետրոսյանի արյան նմուշը, հագուստները, հողաթափերը և երկու հատ մարլյայի խծուծները դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկելու մասին ՀՀ առողջապահության նախարարության «Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության իրեղեն ապացույցների ուսումնասիրության գծով դատաբժշկական փորձագետի 2014թ. հոկտեմբերի 14-ի թիվ 421 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Փորձաքննության ներկայացված Տ.Պետրոսյանից վերցված արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է արյան 0 խմբին։
2. Փորձաքննության ներկայացված Տ.Պետրոսյանի մայկայի, կիսաանդրավարտիքի, գոտու, ներքնավարտիքի, հողաթափերի և թվով 2 մարլյայի խծուծների վրա առկա կասկածելի արնանման հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն ըստ արյան AB0 իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է արյան 0 խումբ ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում հնարավոր էր նաև առաջանար Տ.Պետրոսյանից։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 158-161/
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014թ. սեպտեմբերի 13-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` վկա Տիգրան Ազատի Քոլոյանը մատնացույց անելով լուսանկարներից` ձախից երրորդը, որտեղ պատկերված է Արթուր Արշակյանը` հայտարարել է, որ այդ անձը հանդիսանում է իր ծանոթ, «Խուժանիկ» մականունով Արթուրը։ 2014թ. սեպտեմբերի 11-ի ժամը 03։10-ի սահմաններում Արթուրը դանակով հարվածել է իր ծանոթ Տիգրանին և նշված դեպքը տեղի է ունեցել Երևան քաղաքի «Անգլիական» այգում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 47/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2014թ. սեպտեմբերի 11-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու փողոցի թիվ 22 հասցեի հարևանությամբ գտնվող «Անգլիական» զբոսայգու մուտքի հատվածն է։ Այդտեղից դեպի ներս վեց մետր հեռավորության վրա առկա է կապույտ պոլիէթիլենային թաղանթ, որը բաժանում է այգին շինարարական տարածքից։ Պոլիէթիլենային թաղանթից դեպի ձախ բացվում է այգու մուտքերից մեկը, որը տանում է դեպի Մ. Խորենացու փողոց։ Այդ մուտքից դեպի Մ. Խորենացու փողոցի մայթեզր տանող հատվածում, գետնի վրա առկա են արնանման հետքեր, որոնցից փորձագետի կողմից նմուշներ են վերցվել երկու հատ խծուծների վրա։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 13-19/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ղ-Տելեկոմ» փակ բաժնետիրական /այսուհետ ՓԲ/ ընկերության 2014թ. դեկտեմբերի 17-ի թիվ ՏՍ/5220/171214/5750 գրությամբ ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումներով և փաստաթղթերի զննում կատարելու մասին 2014թ. դեկտեմբերի 18-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` վերոհիշյալ գրությամբ ստացված և քրեական գործի նյութերին կցված վերծանումների զննությամբ պարզվել է հետևյալը.
«վերծանումները բաղկացած են 9 թերթից,
«1-ին թերթում առկա են վերծանման ենթակա հեռախոսահամարների տվյալները`
հեռախոսահամարը` 93819842, հեռախոսահամարի բաժանորդը` Տիգրան Պետրոսյան (Անձնագիր AK0392595), բաժանորդի հասցեն` Նոր Արեշ 2փ 16տ, ակտիվացման ամսաթիվը` 15/10/2013 00։00։00
հեռախոսահամարը` 94130015, հեռախոսահամարի բաժանորդը` Տիգրան Ազատի Քոլոյան (Անձնագիր AK0460818), ակտիվացման ամսաթիվը` 09/02/2011 06։21։01,
հեռախոսահամարը` 98269335, հեռախոսահամարի բաժանորդը` Արմիկ Մինասյան (Անձնացիր AH05813831),. ակտիվացման ամսաթիվը` 01/07/2014 14։51։43,
վերծանումների ժամանակահատվածը` 10/09/2014-11/09/2014։
2-րդից մինչև 4-րդ թերթը ներառյալ առկա են 93819842, 94130015, 98269335 հեռախոսահամարներով 10.09.2014թ-ից մինչև 11.09.2014թ-ր կայացած ելքային հեռախոսազանգերը։
5-րդից մինչև 7-րդ թերթը ներառյալ առկա են 93819842, 94130015, 98269335 հեռախոսահամարներով 10.09.2014թ-ից մինչև 11.09.2014թ-ը կայացած մուտքային հեռախոսազանգերը։
8-րդից մինչև 9-րդ թերթը ներառյալ առկա են 93819842, 94130015, 98269335 հեռախոսահամարների հետ հեռախոսազանգ ունեցած և «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության կողմից սպասարկվող հեռախոսահամարների բաժանորդային տվյալները։

վերը նշված տվյալների ուսումնասիրությամբ և համադրմամբ պարզվեց հետևյալը`

93819842 հեռախոսահամարից կատարվել են ընդհանուր թվով 20 ելքային հեռախոսազանգեր, որոնցից թվով 5-ը կայացել են 11.09.2014թ-ին, ժամը 03։15։19-ից մինչև 04։00։1-ը, որոնցից առաջինը սպասարկվել է Խորենացի փ.24 (Khorenatsi str.24) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանի կողմից, իսկ մնացած չորսը` Մուրացան 115 (Muratsan 115) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանի կողմից։ Նշված զանգերը կայացել են 94458004 հեռախոսահամարի հետ, որի բաժանորդ է հանդիսանում Երվանդ Պետրոսյանը (անձնագիր` AF0694736. ՀՀ, ք.Երևան, Նոր Արեշ)։
Թվով 3 ելքային հեռախոսազանգ կայացել է 93193610 հեռախոսահամարի հետ` 10.09.2014թ-ին` համապատասխանաբար` ժամը 00։56։56-ին, 12։49։38-ին և 21։58։36-ին, որոնցից առաջինը և երրորդը սպասարկվել են Մուրացան 115 (Muratsan 115), իսկ երկրորդը` Էրեբունի 21/1 (Erebuni 21/1) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանի կողմից։ 93193610 հեռախոսահամարի բաժանորդ է հանդիսանում Կարապետ Պայտարյանը (անձնագիր AN0433721, ՀՀ, ք. Երևան, Մուրացան փ.150)։
93819842 հեռախոսահամարից կատարվել են ընդհանուրը թվով 18 մուտքային հեռախոսազանգեր, որոնցից մեկը կայացել է 11.09.2014թ-ին, ժամը 03։21։06-ին 94458004 հեռախոսահամարի հետ և սպասարկվել է Մուրացան 115 (Muratsan 115) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանի կողմից։
Թվով 4 մուտքային հեռախոսազանգ կայացել է 93193610 հեռախոսահամարի հետ` 10.09.2014թ-ին` համապատասխանաբար` ժամը 12։40։41-ին, 12։47։04-ին, 16։08։27-ին և 21։54։33-ին, որոնցից առաջինր, երկրորդը և երրորդը սպասարկվել են էրեբունի 21/1 (Erebuni 21/1), իսկ չորրորդը` Մուրացան 115 (Muratsan 115) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանի կողմից։

94130015 հեռախոսահամարից կատարվել են ընդհանուրը թվով 98 ելքային հեռախոսազանգեր, որոնցից թվով 5 հեռախոսազանգ կայացել է 98018102 հեռախոսահամարի հետ 11.09.2014թ-ին` համապատասխանաբար` ժամը 03։26։29-ին, 03։34։53-ին, 04։03։00-ին, 05։12։10-ին և 16։08։31-ին և դրանցից առաջինը, երկրորդը և չորրորդը սպասարկվել են Մովսես Խորենացու փ. 13ա շինություն (Movses Khorenatsu str., 13a Building), երրորդը` Հրազդանի կիրճ 4 (Gorge of Hrazdan 4), իսկ հինգերորդը` Խարբերդի ամառանոցների տարածքի (Kharberd dacha area) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանների կողմից։ 98018102 հեռախոսահամարի բաժանորդ է հանդիսանում Արթուր Արշակյանը (անձնագիր` AH0680407, ՀՀ, ք.Երևան, Շենգավիթ, Սևանի 54)։

98269335 հեռախոսահամարից 10.09.2014-11.09.2014թթ ընթացքում որևէ հեռախոսազանգ չի կատարվել։
Զննության ընթացքում քրեական գործով հետաքրքրություն ներկայացնող այլ տեղեկատվություն չհայտնաբերվեց։ (…)»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 197-205, 206, հատոր 2, գ.թ. 43/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության 2015թ. հունվարի 23-ի թիվ ՏՍ /90/230115/76 գրությամբ ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումներով և փաստաթղթերի զննում կատարելու մասին 2014թ. դեկտեմբերի 18-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` զննվել են վերոհիշյալ գրությամբ ստացված և քրեական գործի նյութերին կցված վերծանումները և պարզվել է հետևյալը.
«վերծանումները բաղկացած են 10 թերթից,
«1-ին թերթում առկա են վերծանման ենթակա հեռախոսահամարի տվյալները`
հեռախոսահամարը` 98018102, հեռախոսահամարի բաժանորդը` Արթուր Ալեքսանի Արշակյան (Անձնագիր AH0680407) ակտիվացման ամսաթիվը` 11/09/2012 17։08։08, վերծանումների ժամանակահատվածը` 10/09/2014-11/09/2014։
2-րդից մինչև 5-րդ թերթը ներառյալ առկա են 98018102 հեռախոսահամարով 10.09.2014թ-ից մինչև 11.09.2014թ-ը կայացած ելքային հեռախոսազանգերը։
6-րդից մինչև 9-րդ թերթը ներառյալ առկա են 98018102 հեռախոսահամարով 10.09.2014թ-ից մինչև 11.09.2014թ-ը կայացած մուտքային հեռախոսազանգերը։
10-րդ թերթում առկա են 98018102 հեռախոսահամարի հետ հեռախոսազանգ ունեցած և «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության կողմից սպասարկվող հեռախոսահամարների բաժանորդային տվյալները։

վերր նշված տվյալների ուսումնասիրությամբ և համադրմամբ պարզվեց հետևյալը`

98018102 հեռախոսահամարից կատարվել են ընդհանուրը թվով 156 ելքային հեռախոսազանգեր« որոնցից թվով 5-ը կայացել են 11.09.2014թ-ին, ժամը 02։42։19-ից մինչև 02։45։30-ը« որոնցից առաջին 4 հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Մովսես Խորենացի փ., 13ա շինության (Movses Khorenatsu str.13a Building) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանի կողմից« իսկ վերջինը` հինգերորդը, Գրիգոր Լուսավորիչ փ., 6 շինություն (Grigor Lusavorich str. 6 bld.) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանի կողմից։ Նշված զանգերը կայացել են 55900909 հեռախոսահամարի հետ« որի բաժանորդային տվյալներն առկա չեն։
Թվով 6 ելքային հեռախոսազանգ կայացել է 94130015 հեռախոսահամարի հետ` 11.09.2014թ-ին, համապատասխանաբար` ժամը 03։25։54-ին, 03։32։58-ին, 03։56։45-ին, 05։11։04-ին, 05։11։49-ին և 16։08։12-ին, որոնցից առաջինը սպասարկվել է Արշակունյաց 2ա (Arshakunyats 2a), իսկ երկրորդը` Տիգրան Մեծ փ., թիվ 49 (Tigran mets str. 49) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանի կողմից։ 94130015 հեռախոսահամարի բաժանորդ է հանդիսանում Տիգրան Քոլոյանը (անձնացիր AK0460818, ՀՀ, ք. Երևան, Էրեբունի« Նեկրասովի 84)։

98018102 հեռախոսահամարից կատարվել են ընդհանուրը թվով 129 մուտքային հեռախոսազանգեր« որոնցից մեկը կայացել է 11.09.2014թ-ին« ժամը 03։04։13-ին 98701148 հեռախոսահամարի հետ և սպասարկվել է Գրիգոր Լուսավոր փ. 6 շինություն (Grigor Lusavorich str. 6 bld.) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանի կողմից։ 98701148 հեռախոսահամարի բաժանորդ է հանդիսանում Գայանե Զուռնաչյանը (անձնագիր AM0541811« ՀՀ, Աշտարակ, Շիրազի փ., տ.128)։
Թվով 6 մուտքային հեռախոսազանգ կայացել է 94130015 հեռախոսահամարի հետ` 11.09.2014թ-ին, համապատասխանաբար` ժամը 03։25։17-ին« 03։26։29-ին, 03։34։52-ին« 04։03։00-ին« 05։12։10-ին և 16։08։31-ին« որոնցից առաջինը սպասարկվել է Գրիգոր Լուսավորիչ փ., 6 շինություն (Grigor Lusavorich str. 6 bld.), երկրորդը` Արշակունյաց 9 (Arshakunyats 9)« երրորդը` Արշակունյաց 15 (Arshakunyats 15)« չորրորդը` Արշակունյաց 25 (Arshakunyats 25) հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող կայանների կողմից։
Զննության ընթացքում քրեական գործով քրեական գործով հետաքրքրություն ներկայացնող այլ տեղեկատվություն չհայտնաբերվեց։ (…)»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 4-14, 29, 43/
Նախաքննության մարմնի 2015թ. փետրվարի 20-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և դատարանում հետազոտված, տուժող Տիգրան Պետրոսյանի հագուստներով` ջինսե կիսավարտիքով, կարճաթև վերնաշապիկով, սև վարտիքով, գոտիով և հողաթափերով, արյան հետքերով երկու հատ խծուծներով։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 41-42/
Տուժող Տիգրան Մկրտչի Պետրոսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. սեպտեմբերի 11-ին, գիշերային ժամերին զբոսնելիս է եղել Երևան քաղաքում։ Այդ ընթացքում, ժամը 0230-ի սահմաններում, երբ գտնվել է Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու փողոցի հատվածից «Անգլիական» այգու մուտքի մոտ` իրեն է մոտեցել 20-ից 21 տարեկան, հնարավոր է նաև տարիքով ավելի մեծ, սև մազերով, իրենից ցածրահասակ մի տղա։ Նրա հագին եղել է սև հագուստ։ Նրա դեմքն իր մոտ չի տպավորվել, քանի որ մութ է եղել։ Այդ տղային տեսել է առաջին անգամ, տեսնելու դեպքում դժվար թե ճանաչի նրան։ Վերջինս իրենից ծխախոտ է ուզել, որին պատասխանել է, որ չունի։ Նրա հետ տեղի ունեցած խոսակցությունը վերածվել է վիճաբանության։ Դրա ընթացքում այդ տղան ինչ-որ առարկայով հարվածել է իրեն և փախուստի է դիմել։ Անմիջապես նշված այգու մուտքի մոտից նստել է մի պատահական տաքսի ավտոմեքենա։ Դրանում իրեն օգնել է Տիգրան Ազատի Քոլոյանը։ Այդտեղից ուղևորվել է դեպի ՀՀ պաշտպանության նախարարության Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի մոտ։ Ճանապարհին զանգահարել է այդ հոսպիտալի մոտակայքում բնակվող հորեղբոր որդուն` Երվանդ Պետրոսյանին և նրան հայտնել է տեղի ունեցածի մասին։ Վերջինս հոսպիտալի մոտ դիմավորել է իրեն և տեղափոխել «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։ Այդտեղ ինքը վիրահատվել է։ Մինչ իրեն հարվածելը` անցնելիս է եղել նաև Երևան քաղաքի «Կոնգրես» հյուրանոցի դիմացի այգու միջով, սակայն այդ ընթացքում որևէ մեկի հետ չի շփվել և որևէ մեկի հետ չի վիճաբանել։
Իրեն հարվածողին տեսել է առաջին անգամ, նրա դեմքն իր մոտ չի տպավորվել և նրա անունը չգիտի։
Մինչ դեպքը «Կոնգրես» հյուրանոցի դիմացի այգում այդ տղայի հետ չի վիճաբանել։ Այնուհետև, նախաքննության ընթացքում տուժողն օգտվելով իր վերաբերյալ ցուցմունք չտալու դատավարական իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 30-31, 106-108, 209-210 հատոր 2, գ.թ. 33/
Տուժող Տիգրան Մկրտչի Պետրոսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2014թ.-ի սեպտեմբերի 11-ի գիշերը, ժամը 0230-ի սահմաններում զբոսնելիս է եղել Երևան քաղաքի «Անգլիական» այգու մուտքի մոտ։ Իրեն մոտեցել է 20-ից 27 տարեկան մի տղա, հարցրել է անունը և ծխախոտ է պահանջել։ Նրան պատասխանել է, որ չի ծխում։ Այնուհետև իրենց միջև տեղի ունեցած խոսակցությունը վերածվել է վիճաբանության, որը տևել է երեքից չորս րոպե։ Դրա ընթացքում այդ տղան ինչ-որ առարկայով հարվածել է իրեն և դիմել է փախուստի։ Իրեն դանակով հարվածելուց հետո, անմիջապես, աղջկա հագուստով մի անձի օգնությամբ, որը հետագայում պարզվել է, որ գործով վկա Տիգրան Քոլոյանն է` նստել է տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել դեպի ՀՀ պաշտպանության նախարարության Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի մոտ։ Ճանապարհին զանգահարել և տեղի ունեցածի մասին հայտնել է հոսպիտալի մոտակայքում բնակվող իր հորեղբոր որդի Երվանդ Պետրոսյանին։ Վերջինս այդ հոսպիտալի մոտ դիմավորել է իրեն և տեղափոխել «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։ Այդտեղ ստացել է համապատասխան բուժօգնություն, որից հետո վիրահատվել է։ Դեպքի հանգամանքների մասին պատմել է հորեղբոր որդուն` Երվանդ Պետրոսյանին։ Դեպքի հաջորդ օրն իրեն հարցաքննել են, որի ընթացքում մանրամասն հայտնել է տեղի ունեցածի մասին։ Հնարավոր է, որ այդ հարցաքննության ընթացքում հայտնած տեղեկությունները որոշ առումով իրականությանը չհամապատասխանեն, քանի որ հարցաքննությունը կատարվել է` բժիշկների կողմից իրեն անզգայացնելուց և այդ վիճակից դուրս բերելուց հետո։
Դեպքի օրը, մինչ իրեն հարվածելը` անցնելիս է եղել նաև Երևան քաղաքի «Կոնգրես» հյուրանոցի դիմաց գտնվող այգու միջով, սակայն այդ ընթացքում որևէ մեկի հետ չի շփվել և որևէ մեկի հետ չի վիճաբանել։
Քանի որ դեպքից տևական ժամանակ է անցել` մանրամասները չի հիշում, սակայն նախաքննության ընթացքում հայտնածն իրականություն է։ Նախաքննության ընթացքում իր նկատմամբ բռնություն կամ սպառնալիք չեն գործադրվել։
Չնայած այն հանգամանքին, որ դեպքի ժամանակ մութ է եղել և իրեն հարվածող տղայի դեմքն իր մոտ չի տպավորվել, սակայն հայտնում է, որ իրեն հարվածողն ամբաստանյալը չի եղել։
Իրեն հարվածող տղան իրենից ցածրահասակ է եղել, ունեցել է սպորտային կազմվածք, հագին եղել է սև հագուստ։ Նախկինում այդ տղային երբևէ չի հանդիպել և նրա անունն իրեն հայտնի չէ։
Ամբաստանյալին տեսել է ընդամենը երկու անգամ` դատարանում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 30-31, 106-108, 209-210 հատոր 2, գ.թ. 33/
Նախաքննության ընթացքում Արթուր Ալեքսանի Արշակյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի հետ առնչություն չունի, որևէ մեկի դանակով չի հարվածել, չի ճանաչում վերը նշված դեպքի հետ առնչություն ունեցող որևէ մեկին, չի հիշում, թե որտեղ է գտնվել 2014թ. սեպտեմբերի 11-ին։ Չի հիշում թե նշված ժամանակահատվածում «Անգլիական» զբոսայգում կամ դրան հարակից հատվածներում գտնվել է, թե` ոչ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 70-71, 82, հատոր 2, գ.թ. 52/
Դատարանում ամբաստանյալ Արթուր Ալեքսանի Արշակյանն առաջադրված մեղադրանքում նույնպես իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժողին չի ճանաչում, նրան չի հիշում, տուժողի անունը չգիտի։ Իրեն հայտնի չէ, թե Տիգրան Քոլոյանն ինչու է ասել, թե իբր ինքն է հարվածել տուժողին։ Իրեն հասկանալի չէ նաև, թե ինչպես է տուժողն ասել, որ վկան օգնություն է ցույց տվել։ Ինքը դեպքի հետ ընդհանրապես առնչություն չի ունեցել։
Չնայած այն հանգամանքին, որ 098-01-81-02 բջջային հեռախոսահամարը «Վիվասել» ընկերությունում իր անվամբ է գրանցված, սակայն 2011թ. մայիսի 31-ից այդ համարը չի օգտագործել։ Տեղյակ չէ, թե այդ հեռախոսահամարի քարտը որտեղ է և ում կողմից է օգտագործվել։ Այդ հեռախոսաքարտն իրեն նվիրել են, որը որոշ ժամանակ օգտագործելուց հետո անվանափոխել է իր անվամբ և անձնական խնդիրների պատճառով այն կոտրել է։ Դեպքից հետո Տիգրանի որպիսությունը հարցնելու կամ ընդհանրապես դեպքի հետ կապված որևէ մեկի հետ որևէ հանգամանքի վերաբերյալ հեռախոսազրույց չի ունեցել։ Դա պարզելու համար համապատասխան մարմինները կարող են ձայնային որակման միջոցով ստուգում կատարել։
Դեպքի ժամանակահատվածում օգտագործել է իր մոր անվամբ գրանցված 094-04-25-30 հեռախոսահամարը կամ եղբոր հեռախոսահամարը։
Տիգրան Քոլոյանին ընդհանրապես չի ճանաչել։
Իր մականունը «Խուժանիկ» չէ, այդպիսի մականուն ինքը չունի և չի ունեցել։
Տիգրան Քոլոյանին տեսել է ընդամենը երկու անգամ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ոստիկանության բաժնում Տիգրան Քոլոյանն ասել է թե իբր նա տեսել է, որ տուժողին ինքն է դանակահարել, սակայն այդ հանգամանքը պարզելու վերաբերյալ իր կողմից Տ. Քոլայանին ուղղված հարցերին այն մասին, թե ինչու տեսնելով դա` չի միջամտել կամ կանխել` նա չի պատասխանել։
Եթե իրականում տուժողին ինքն է հարվածել, ապա թող այդ մասին հայտնի տուժողը։
Իրեն անհասկանալի է նաև, թե ինչու է Տ. Քոլոյանը ծանր հանցագործություն կատարելու մեջ իրեն մեղադրում։
Ինքը գտնվում է առողջական վատ վիճակում, իրեն մեկուսացնելիս դա պետք է հաշվի առնվեր և իրեն տեղափոխեին «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկ։
Ինքը հանրության համար վտանգավորություն ներկայացնող անձ չէ, իսկ նախկինում դատապարտված լինելու հանգամանքը դեռևս չի նշանակում, որ ինքը հանցագործ է։ Նախկինում իր կատարած արարքի համար պատասխանատվության է ենթարկվել` իր նկատմամբ նշանակված պատիժը կրել է։
2014թ. սեպտեմբերի 10-ին տանն է եղել, որից հետո գնացել է մորաքրոջ տուն, ծննդյան օրն է նշել և 2014թ. սեպտեմբերի 11-ին գտնվել է մորաքրոջ տանը։
Թե ինչու է իր անվամբ գրանցված 098-01-81-02 բջջային հեռախոսահամարից պարբերաբար իր մոր հեռախոսահամարին զանգեր կատարվել և դրանք ում կողմից են եղել` իրեն հայտնի չէ։ Եղել են դեպքեր, երբ ինքը և մայրը տանը գտնվելիս են եղել, սակայն նշված համարից զանգեր են եկել մոր հեռախոսահամարին։
Պնդում է, որ վերոհիշյալ հեռախոսահամարն իր կողմից չի օգտագործվել և դրա օգտագործողի մասին տվյալներն իրեն հայտնի չեն։
/դատական նիստի արձանագրություն/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Ստուգելով ամբաստանյալի, տուժողի և վկաների ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, ամբաստանյալ Արթուր Արշակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Վերոհիշյալ վերլուծությունների արդյունքում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Արշակյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` հանցագործություն կատարած չլինելու, դեպքի հետ առնչություն չունենալու, 2014թ. սեպտեմբերի 11-ի ժամը 0210-ից մինչև 0310-ն ընկած ժամանակահատվածում դեպքի վայրում չգտնվելու, տուժողին չճանաչելու և նրան ծանր մարմնական վնասվածք չպատճառելու, ինչպես նաև 098-01-81-02 բջջային հեռախոսահամարն իր կողմից չօգտագոծվելու վերաբերյալ` իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերոհիշյալ վերլուծությունների արդյունքում, դատարանը գտնում է նաև, որ տուժող Տիգրան Պետրոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ դեպքի օրը, մինչ իրեն հարվածելը, Երևան քաղաքի «Կոնգրես» հյուրանոցի դիմաց գտնվող այգու միջով անցնելիս որևէ մեկի հետ չի շփվել և որևէ մեկի հետ չի վիճաբանել, իրեն հարվածողն ամբաստանյալը չի եղել, նախկինում այդ տղային երբևէ չի հանդիպել և նրա անունն իրեն հայտնի չէ, ամբաստանյալին տեսել է ընդամենը երկու անգամ, դատարանում` նույնպես արժանահավատ չեն, ամբաստանյալ Ա. Արշակյանին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Ամբաստանյալ Արթուր Արշակյանի կողմից կատարված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թ. նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Արմեն Շահբազյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0143/01/13 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2014թ. օգոստոսի 15-ի որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «14. (…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանի կողմից արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի բացահայտումը սերտորեն կապված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների հետ` թե՛ արդարացի պատիժ նշանակելու և թե՛ պատժի անհատականացման համատեքստում։ Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից` հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով (տե՛ս mutatis mutandis Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը)։ Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա` առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վրա ազդող վերը նշված գործոնների հետ մեկտեղ Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է հանցավորի մեղքի ձևը։ Այսպես՝ մեղքի դիտավորյալ ձևով կատարվող հանցագործությունների ժամանակ առավել բարձր հանրային վտանգավորություն ունեն ուղղակի դիտավորությամբ կատարվող արարքները, որոնք ենթադրում են հանցավորի կողմից հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության կամ իրական հնարավորության նախատեսում։ Ընդ որում, արարքի վտանգավոր հետևանքների առաջացումը նախատեսելն ընդգրկում է ոչ միայն ապագայում սպասվելիք փոփոխությունների փաստական բովանդակության գիտակցումը, այլև այդ փոփոխությունների սոցիալական նշանակության (հանրային վտանգավորության) գիտակցումը։ Բոլոր այն դեպքերում, երբ հանցանք կատարած անձի կողմից հստակ գիտակցվում է արարքի և վտանգավոր հետևանքների միջև առկա միանշանակ պատճառական կապը և դրա զարգացումը, այսինքն` առկա է վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության նախատեսումը, օբյեկտիվորեն բարձրանում է նաև արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը։ Այս դեպքում հանցագործության սուբյեկտի պատրաստվածությունը, հանցանքի կատարման եղանակը, իրադրությունը, օգտագործվող գործիքները, միջոցներն իրենց ամբողջության մեջ անկանխելի են դարձնում հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացումը` հանցավորի մոտ միանշանակ վստահություն առաջացնելով իր նպատակների անխուսափելի իրագործման մեջ։
15. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սույն որոշման 14-րդ կետում արված դատողությունները կիրառելի են մարդու առողջության դեմ ուղղված դիտավորյալ հանցագործությունների դեպքում ընդհանրապես և դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդված) դեպքում՝ մասնավորապես։ Նշված դիրքորոշման համար հիմք է հանդիսանում մարդու առողջության` որպես պետության կողմից առանձնահատուկ պահպանվող արժեքի կարևորությունը։ Քննարկվող հանրորեն վտանգավոր արարքների դեմ արդյունավետ պայքարը պահանջում է այս ոլորտում համապատասխան քրեական, այդ թվում` պատժողական քաղաքականության իրականացում։ Իսկ դա իր հերթին ենթադրում է ոչ միայն համապատասխան օրենսդրական հիմքերի առկայություն, այլև դրանց գործնական կիրառման հնարավորության ապահովում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններից ամենավտանգավորի` դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար։ Քննարկվող հանցագործության հանրային առավել բարձր վտանգավորությունը պայմանավորված է ոչ միայն նրանով, որ համապատասխան հակաիրավական արարքի արդյունքում մարդուն պատճառվում է վնաս, որը խիստ բացասական է անդրադառնում նրա առողջական վիճակի վրա, այլև նրանով, որ կարող է առաջ բերել ավելի ծանր հետևանքներ՝ ընդհուպ մինչև տուժողի մահ։ Այս հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի (առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու հանցակազմի հատկանիշների վերաբերյալ տե՛ս Արարատ Բաղդասարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման 15-րդ կետը)։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը կարող է կատարվել տարբեր եղանակներով։ Մասնավորապես, հանցավորը տուժողի առողջությանը ծանր վնաս կարող է պատճառել՝ իր ֆիզիկական հնարավորությունները գործադրելով (ձեռ-քով կամ ոտ¬քով հար¬վա¬ծե¬լով, հրել-վայր գցե¬լով, մարմ¬նի որևէ մաս ջար¬դե¬լով և այլն), տար¬բեր գոր¬ծիք¬ներ, ի¬րեր կամ ա¬ռար¬կա¬ներ (դանակ, կա¬ցին, մուրճ, մե¬տաղ¬յա ձող, քար և այլն) օգտագործելով, զա¬նա¬զան մե¬խա¬նիզմ¬ներ, մի¬ջոց¬ներ կամ նյու¬թեր (հրազեն, թույն, թմրանյութ և այլն) կի¬րա¬ռե¬լով, տա¬րե¬րա¬յին ա¬ղե¬տի իրադ¬րութ¬յու¬նը կամ ա¬ռա¬վել վտան-գի աղբյու¬րն օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով և այլն։ Քննարկվող հանցագործության կատարման նշված եղանակները, ելնելով գործի փաստական հանգամանքների առանձնահատկություններից, տարբեր կերպ են բնորոշում հանցավորի անձնավորության և կատարված հանցագործության վտանգավորության աստիճանը։ Այսպես՝ տուժողի կենսական կարևոր օրգանների շրջանում դանակով հարված հասցնելիս հանցավորը ոչ միայն նախատեսում է հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիությունը, այլև գիտակցում է կամ առնվազն պարտավոր է գիտակցել, որ իր գործողություններով տուժողին պատճառում է առողջության ծանր վնաս, որը վտանգավոր է կյանքի համար և անգամ կարող է հանգեցնել մահվան։ Այլ խոսքով՝ հանցավորը գործում է ուղղակի դիտավորությամբ և հստակ նախատեսում է իր արարքի և վտանգավոր հետևանքների միջև առկա միանշանակ պատճառական կապը և դրա զարգացումը, այդ թվում՝ գիտակցում է կամ պարտավոր է գիտակցել, որ տուժողին կարող է պատճառել մահ, սակայն ինքնավստահությամբ կամ անփութությամբ հույս է ունենում, որ նշված ծանր հետևանքը չի առաջանա։ Վերոգրյալն ինքնին վկայում է հանցավորի անձնավորության և կատարված հանցագործության վտանգավորության առավել բարձր աստիճանի մասին, ուստի օբյեկտիվորեն պետք է գնահատվի և հաշվի առնվի դատարանների կողմից պատիժ նշանակելիս։
16. Ամփոփելով վերոգրյալը` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար դատարանները հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնեն արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքներին, միջոցներին, մարմնական վնասվածքների քանակին, բնույթին ու տեղակայմանը։ Համապատասխան գնահատականի պետք է արժանացվի նաև կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի և դրա հետևանքների նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը։
Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առանց նշված հանգամանքների գնահատման առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու վերաբերյալ գործերով հնարավոր չէ ճիշտ պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին։ Հետևաբար, նշանակված պատժով չի ապահովվի կատարված արարքի և կիրառված քրեաիրավական ներգործության միջոցի համաչափությունը, ինչպես նաև կխաթարվեն պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները։»։
Սույն գործի նյութերից երևում է, որ Ա. Արշակյանը ծակող-կտրող գործիքով, այդ թվում դանակով հարված է հասցրել Տ. Պետրսյանի որովայնի առաջային պատի շրջանում` վնասելով ճարպոնը, աղիճ աղին և նրա միջընդերքը, սիգմայաձև աղու միջընդերքը, ձախ գոտկամկանը և այդպիսով տուժողի առողջությանը պատճառել կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս։
Ամբաստանյալ Արթուր Արշակյանի նկատմամբ, իրեն վերագրվող հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալին վերագրվող հանցագործության բարձր հանրային վտանգավորությունը և հանցագործության կատարման եղանակը` կտրող-ծակող գործիքով մարմնի կենսականորեն կարևոր օրգաններին հարվածելը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը` դեպքի վայրից փախուստի դիմելը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև ամբաստանյալի վատառողջ լինելը։
Որպես ամբաստանյալ Արթուր Արշակյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Ալեքսանի Արշակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ծանր հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։
(...)
4. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ Ընդ որում, ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել քսանհինգ տարին։ Եթե համակցության մեջ մտնող հանցանքներից մեկի համար դատարանը նշանակում է ցմահ ազատազրկում, ապա վերջնական հիմնական պատիժը որոշվում է կլանելու միջոցով։
5. Հանցանքների համակցությամբ նշանակված հիմնական պատժին կարող են միացվել համակցությունը կազմող հանցանքների համար նշանակված լրացուցիչ պատիժները։ Լրացուցիչ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում վերջնական լրացուցիչ պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը։
6. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։»։
Հաշվի առնելով, որ մինչև սույն գործով Ա. Արշակյանին մեղսագրված հանցավոր արարքը նրա կողմից կատարելը` նա մեկ այլ հանցագործություն է կատարել, որի համար ԵԷԴ/0026/01/14 քրեական գործով Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. մարտի 18-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով, նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և այդ դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2015թ. մարտի 18-ից` դատարանը գտնում է, որ սույն գործով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. մարտի 18-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, hաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, ամբաստանյալ Ա. Արշակյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. սեպտեմբերի 19-ից։
Դատարանը գտնում է նաև, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արթուր Արշակյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2015թ. փետրվարի 20-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Տիգրան Պետրոսյանի հագուստները, գոտին և հողաթափերը պետք է վերադարձնել Տիգրան Պետրոսյանին, իսկ երկու հատ խծուծները` ոչնչացնել։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Արշակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ամբաստանյալի` ազատության մեջ գտնվելու դեպքում, պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը բարձրանում է` ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու պատճառաբանությամբ։
Դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ և 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արթուր Ալեքսանի Արշակյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. մարտի 18-ի դատավճռով Արթուր Արշակյանի նկատմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով` ամբաստանյալ Արթուր Արշակյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով, hաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` պատժի սկիզբը հաշվել 2014թ. սեպտեմբերի 19-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2015թ. փետրվարի 20-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Տիգրան Պետրոսյանի հագուստները, գոտին և հողաթափերը վերադարձնել Տիգրան Պետրոսյանին, իսկ երկու հատ խծուծները` ոչնչացնել։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ