Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0033/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
8.21
Պատասխանող
Արամ Մարտիրոսյան Սիրաժի
Արամ Մարտիրոսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-04-11 | 12:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-04-06 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-03-27 | 11:00 | 1 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0033/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
11 ապրիլի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Հ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Արամ Սիրաժի Մարտիրոսյանի` ծնված 07.12.1983թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ՝ մասնավոր կարգով սովորում է ոսկերչություն, ամուսնացած և վատ-առողջ, 8-ամյա կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան, Գալշոյան փո-ղոց, 48-րդ շենք, բնակարան հ. 24, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 235-րդ հոդվածի 4-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանը 19.02.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հարուցել է թիվ 13116215 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 21.02.2015թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Ա.Մարտիրոսյանի նկատ-մամբ ընտրվել է ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։
Քննիչի 23.02.2015թ. որոշմամբ Ա.Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
2015թ. փետրվարի 26-ին թիվ 13116215 քրեական գործը մեղադրական եզրակացու-թյամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2015թ. մարտի 2-ի որոշ-մամբ Արամ Սիրաժի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015թ. մարտի 17-ի որոշմամբ նշա-նակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. փետրվարի 10-ին ապօրինի կերպով կրել է գորշ գույնի մետաղից ինքնաշեն եղանակով« կռփազենքերի (կաս-տետների) նմանողությամբ պատրաստված, հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դաս-վող կռփազենք« որը 2015թ. փետրվարի 10-ին՝ ժամը 0130-ի սահմաններում« նրա մոտից հայտ-նաբերվել է Երևան քաղաքի «Ա.Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակա-դեմիական թատրոնի» շենքի հարակից տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստի-կանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ «Հատուկ» գումարտակի ծառայողների կողմից»։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանը 2014թ. դեկ-տեմբերին ձեռք է բերել՝ գտել է, իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը, որը պարբե-րաբար կրել է։
2015թ. փետրվարի 09-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում« ամբաստանյալը, տաբատի հետևի գրպանում պահելու ձևով կրելով վերը նշված կռփազենքը, գնացել է «Ա.Սպենդի-արյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոն»-ի շենքի հարևանու-թյամբ գործող «Ատլանտիկ» ակումբ՝ ժամանցի։ Որոշ ժամանակ անց՝ փետրվարի 10-ին՝ ժա-մը 0130-ի սահմաններում, երբ ամբաստանյալը և ակումբի այցելու երիտասարդներից մի քա-նիսը դուրս են եկել ակումբից ու դրանից ոչ հեռվում բարձր տոնով խուսակցություն են վարել, նրանց են մոտեցել մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ոստիկանները՝ վկաներ Ս.Մութաֆյանն ու Ս.Խաչատրյանը, և պահանջել են չաղմկել։ Նույն պահին նկատելով ամ-բաստանյալի տաբատի հետևի գրպանում ուրվագծված կռփազենքը՝ վկաները նրանից պա-հանջել են ցույց տալ այն և, տեսնելով կռփազենքը, ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու կաս-կածանքով ամբաստանյալին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բա-ժին։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց լիովին։
Ամբաստանյալի ցուցմունքի համաձայն՝ 2014թ. դեկտեմբեր ամսին ինքը Երևան քա-ղաքի Նորքի 5-րդ զանգվածում գտնվող եկեղեցու մոտակայքում գտել է իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը, որը պարբերաբար՝ ինքնապաշտպանության նպատակով, կրել է, սակայն չի իմացել, որ այն սառը զենք է համարվում, քանի որ տեղյակ է եղել, որ այն վաճառ-վում է խանութում։
Դրանից հետո՝ 2015թ. փետրվարի 09-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում« նշված կռփա-զենքը պահելով տաբատի հետևի գրպանում, գնացել է «Օպերայի» մոտ գտնվող «Ատլան-տիկ» ակումբ՝ ժամանակ անցկացնելու համար։ Կեսգիշերից հետո՝ 0130-ի սահմաններում, նշված ակումբի մի քանի այլ այցելու երիտասարդների հետ խոսակցության է բռնվել« որը շա-րունակելու համար դուրս են եկել ակումբից և դրանից ոչ հեռու զրուցել են բարձր տոնով« ինչի համար իրենց են մոտեցել մոտակայքում ծառայություն իրականացնող երկու ոստիկան և պահանջել են զրուցել ցածր տոնով։ Այնուհետև, նրանք իր տաբատի հետևի գրպանում նկա-տել են «ռուգատկան» (կռփազենքը), որը նրանց պահանջով հանել և ցույց է տվել։ Դրանից հետո նշված ոստիկանները՝ ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու կասկածանքով իրեն բեր-ման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Վկա՝ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ «Հատուկ» գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ավագ ոստիկան, Սարգիս Մութաֆյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. փետրվարի 10-ին՝ ժամը 0130-ի սահմաններում, երբ ինքը նույն դասակի ավագ ոստիկան Սարգիս Խա-չատրյանի հետ ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տա-րածքում« «Ատլանտիկ» ակումբի մոտ նկատել են մի քանի քաղաքացիների« ովքեր բարձրա-ձայն զրուցելիս են եղել։ Մոտենալով վերջիններիս՝ նախազգուշացրել են խոսել ցածր ձայ-նով, և նկատել են ամբաստանյալի տաբատի հետևի գրպանում ուրվագծվող՝ կռփազենքի նմանվող, իր։ Վերջինիցս պահանջել են ներկայացնել գրպանի պարունակությունը« և երբ նա ցույց է տվել մուգ գույնի մետաղյա առարկան, ապօրինի կերպով սառը զենք՝ կռփազենք, կրե-լու կասկածանքով նրան բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Դատատեխնիկական փորձաքննության 16.02.2015թ. հ. 369-15 եզրակացության հա-մաձայն՝ ամբաստանյալի մոտից հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված գորշ գույնի մետաղյա առարկան պատրաստված է ինքնաշեն եղանակով՝ կռփազենքերի նմանո-ղությամբ« և դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 23.02.2015թ. որոշման համաձայն՝ ամբաս-տանյալի մոտից հայտնաբերված կռփազենքը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։
Մեղադրողը, միջնորդելով սահմանափակել ապացույցների հետազոտումը, հրա-ժարվեց վկա Սարգիս Խաչատրյանի ցուցմունքը և վկա Սարգիս Մութաֆյանի զեկուցա-գիրը որպես ապացույց ներկայացնելուց ու գնահատելուց, որին ամբաստանյալը չառար-կեց։
Դատարանի որոշմամբ մեղադրողի միջնորդությունը բավարարվել է։
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրա-վական գնահատական, քրեական գործի` դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնա-հատվող ապացույցները՝ ամբաստանյալի և վկայի ցուցմունքներն ու մյուս ապացույցները, ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեա-կան գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջու-թյամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալն ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք, այսինքն` կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որով և պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի պատճառաբանություններին, ապա դատարանը գտնում է, որ դրանք անհիմն են և պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպա-տակ են հետապնդում։
Դատարանը նման հետևության է հանգում ելնելով թիվ ԵԿԴ/0345/01/09 քրեական գործով 27.08.2010թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական վերլու-ծությունից և արտահայտած դիրքորոշումից։
Նշված որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու առումով որևէ նշանակություն չունի, թե անձն այդ զենքը գնել է հանրային առևտրի վայրից, գտել է, նվեր է ստացել կամ ձեռք է բերել ցանկա-ցած այլ եղանակով։ Այլ կերպ ասած, արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու համար զենքի ձեռքբերման աղբյուրը որևէ նշանակություն չունի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգա-մանքները։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։ Թեև նա հայտարարեց, որ ա-մուսնացած է, վատառողջ և մասնավոր կարգով սովորում է ոսկերչություն, սակայն նշվածի վերաբերյալ փաստաթղթեր կամ այլ հիմնավորումներ չներկայացրեց։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, ելնելով գործի փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության ան-հատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևութ-յան, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և ամբաստանյալի կողմից նոր հան-ցագործությունների կատարումը կանխելու համար նա պետք է դատապարտվի կալանքի, որպիսի պատիժը պետք է կրի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, և որ նշված պատիժը կարող է ապահովել պատժի նպատակները, ինչը հնարավոր չէ նրա նկատմամբ՝ որպես պատիժ, տուգանք նշանակելու դեպքում։
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը պետք է ոչնչացվի՝ որպես արժեք չներկայաց-նող հանցագործության գործիք։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռա-նալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թող-նըվի անփոփոխ, իսկ կալանքի ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արամ Սիրաժի Մարտիրոսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել կալանքի 2 (երկու) ամիս ժամկետով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը ոչնչացնել։
Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ կալանքի ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օր-վանից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
11 ապրիլի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Հ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Արամ Սիրաժի Մարտիրոսյանի` ծնված 07.12.1983թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ՝ մասնավոր կարգով սովորում է ոսկերչություն, ամուսնացած և վատ-առողջ, 8-ամյա կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան, Գալշոյան փո-ղոց, 48-րդ շենք, բնակարան հ. 24, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 235-րդ հոդվածի 4-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանը 19.02.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հարուցել է թիվ 13116215 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 21.02.2015թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Ա.Մարտիրոսյանի նկատ-մամբ ընտրվել է ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։
Քննիչի 23.02.2015թ. որոշմամբ Ա.Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
2015թ. փետրվարի 26-ին թիվ 13116215 քրեական գործը մեղադրական եզրակացու-թյամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2015թ. մարտի 2-ի որոշ-մամբ Արամ Սիրաժի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015թ. մարտի 17-ի որոշմամբ նշա-նակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. փետրվարի 10-ին ապօրինի կերպով կրել է գորշ գույնի մետաղից ինքնաշեն եղանակով« կռփազենքերի (կաս-տետների) նմանողությամբ պատրաստված, հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դաս-վող կռփազենք« որը 2015թ. փետրվարի 10-ին՝ ժամը 0130-ի սահմաններում« նրա մոտից հայտ-նաբերվել է Երևան քաղաքի «Ա.Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակա-դեմիական թատրոնի» շենքի հարակից տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստի-կանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ «Հատուկ» գումարտակի ծառայողների կողմից»։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանը 2014թ. դեկ-տեմբերին ձեռք է բերել՝ գտել է, իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը, որը պարբե-րաբար կրել է։
2015թ. փետրվարի 09-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում« ամբաստանյալը, տաբատի հետևի գրպանում պահելու ձևով կրելով վերը նշված կռփազենքը, գնացել է «Ա.Սպենդի-արյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոն»-ի շենքի հարևանու-թյամբ գործող «Ատլանտիկ» ակումբ՝ ժամանցի։ Որոշ ժամանակ անց՝ փետրվարի 10-ին՝ ժա-մը 0130-ի սահմաններում, երբ ամբաստանյալը և ակումբի այցելու երիտասարդներից մի քա-նիսը դուրս են եկել ակումբից ու դրանից ոչ հեռվում բարձր տոնով խուսակցություն են վարել, նրանց են մոտեցել մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ոստիկանները՝ վկաներ Ս.Մութաֆյանն ու Ս.Խաչատրյանը, և պահանջել են չաղմկել։ Նույն պահին նկատելով ամ-բաստանյալի տաբատի հետևի գրպանում ուրվագծված կռփազենքը՝ վկաները նրանից պա-հանջել են ցույց տալ այն և, տեսնելով կռփազենքը, ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու կաս-կածանքով ամբաստանյալին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բա-ժին։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց լիովին։
Ամբաստանյալի ցուցմունքի համաձայն՝ 2014թ. դեկտեմբեր ամսին ինքը Երևան քա-ղաքի Նորքի 5-րդ զանգվածում գտնվող եկեղեցու մոտակայքում գտել է իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը, որը պարբերաբար՝ ինքնապաշտպանության նպատակով, կրել է, սակայն չի իմացել, որ այն սառը զենք է համարվում, քանի որ տեղյակ է եղել, որ այն վաճառ-վում է խանութում։
Դրանից հետո՝ 2015թ. փետրվարի 09-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում« նշված կռփա-զենքը պահելով տաբատի հետևի գրպանում, գնացել է «Օպերայի» մոտ գտնվող «Ատլան-տիկ» ակումբ՝ ժամանակ անցկացնելու համար։ Կեսգիշերից հետո՝ 0130-ի սահմաններում, նշված ակումբի մի քանի այլ այցելու երիտասարդների հետ խոսակցության է բռնվել« որը շա-րունակելու համար դուրս են եկել ակումբից և դրանից ոչ հեռու զրուցել են բարձր տոնով« ինչի համար իրենց են մոտեցել մոտակայքում ծառայություն իրականացնող երկու ոստիկան և պահանջել են զրուցել ցածր տոնով։ Այնուհետև, նրանք իր տաբատի հետևի գրպանում նկա-տել են «ռուգատկան» (կռփազենքը), որը նրանց պահանջով հանել և ցույց է տվել։ Դրանից հետո նշված ոստիկանները՝ ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու կասկածանքով իրեն բեր-ման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Վկա՝ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ «Հատուկ» գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ավագ ոստիկան, Սարգիս Մութաֆյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. փետրվարի 10-ին՝ ժամը 0130-ի սահմաններում, երբ ինքը նույն դասակի ավագ ոստիկան Սարգիս Խա-չատրյանի հետ ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տա-րածքում« «Ատլանտիկ» ակումբի մոտ նկատել են մի քանի քաղաքացիների« ովքեր բարձրա-ձայն զրուցելիս են եղել։ Մոտենալով վերջիններիս՝ նախազգուշացրել են խոսել ցածր ձայ-նով, և նկատել են ամբաստանյալի տաբատի հետևի գրպանում ուրվագծվող՝ կռփազենքի նմանվող, իր։ Վերջինիցս պահանջել են ներկայացնել գրպանի պարունակությունը« և երբ նա ցույց է տվել մուգ գույնի մետաղյա առարկան, ապօրինի կերպով սառը զենք՝ կռփազենք, կրե-լու կասկածանքով նրան բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Դատատեխնիկական փորձաքննության 16.02.2015թ. հ. 369-15 եզրակացության հա-մաձայն՝ ամբաստանյալի մոտից հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված գորշ գույնի մետաղյա առարկան պատրաստված է ինքնաշեն եղանակով՝ կռփազենքերի նմանո-ղությամբ« և դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 23.02.2015թ. որոշման համաձայն՝ ամբաս-տանյալի մոտից հայտնաբերված կռփազենքը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։
Մեղադրողը, միջնորդելով սահմանափակել ապացույցների հետազոտումը, հրա-ժարվեց վկա Սարգիս Խաչատրյանի ցուցմունքը և վկա Սարգիս Մութաֆյանի զեկուցա-գիրը որպես ապացույց ներկայացնելուց ու գնահատելուց, որին ամբաստանյալը չառար-կեց։
Դատարանի որոշմամբ մեղադրողի միջնորդությունը բավարարվել է։
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրա-վական գնահատական, քրեական գործի` դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնա-հատվող ապացույցները՝ ամբաստանյալի և վկայի ցուցմունքներն ու մյուս ապացույցները, ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեա-կան գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջու-թյամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալն ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք, այսինքն` կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որով և պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի պատճառաբանություններին, ապա դատարանը գտնում է, որ դրանք անհիմն են և պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպա-տակ են հետապնդում։
Դատարանը նման հետևության է հանգում ելնելով թիվ ԵԿԴ/0345/01/09 քրեական գործով 27.08.2010թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական վերլու-ծությունից և արտահայտած դիրքորոշումից։
Նշված որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու առումով որևէ նշանակություն չունի, թե անձն այդ զենքը գնել է հանրային առևտրի վայրից, գտել է, նվեր է ստացել կամ ձեռք է բերել ցանկա-ցած այլ եղանակով։ Այլ կերպ ասած, արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու համար զենքի ձեռքբերման աղբյուրը որևէ նշանակություն չունի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգա-մանքները։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։ Թեև նա հայտարարեց, որ ա-մուսնացած է, վատառողջ և մասնավոր կարգով սովորում է ոսկերչություն, սակայն նշվածի վերաբերյալ փաստաթղթեր կամ այլ հիմնավորումներ չներկայացրեց։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, ելնելով գործի փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության ան-հատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևութ-յան, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և ամբաստանյալի կողմից նոր հան-ցագործությունների կատարումը կանխելու համար նա պետք է դատապարտվի կալանքի, որպիսի պատիժը պետք է կրի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, և որ նշված պատիժը կարող է ապահովել պատժի նպատակները, ինչը հնարավոր չէ նրա նկատմամբ՝ որպես պատիժ, տուգանք նշանակելու դեպքում։
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը պետք է ոչնչացվի՝ որպես արժեք չներկայաց-նող հանցագործության գործիք։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռա-նալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թող-նըվի անփոփոխ, իսկ կալանքի ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արամ Սիրաժի Մարտիրոսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել կալանքի 2 (երկու) ամիս ժամկետով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը ոչնչացնել։
Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ կալանքի ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օր-վանից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0033/01/15
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 27-02-2015 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0033/01/15 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13116215 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արամ Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ապօրինի կերպով կրել է գորշ գույնի մետաղից` ինքնաշեն եղանակով, կռփազենք /կաստետների/ նմանվող պատրաստված, հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող կռփազենք, որը 2015թ. փետրվարի 10-ին նրա մոտից հայտնավերվել է Երևան քաղաքի <<Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի>> շենքի հարակից տարածքում ծառայություն իրականացնող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ <<Հատուկ>> գումարտակի ծառայողների կողմից: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հայրանուն | Սիրաժի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ա. Մարտիրոսյանի անձնագիրը |
| Վիճակագրական տողի համարը | 8.21 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 27-02-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 02-03-2015 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 02-03-2015 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 02-03-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-03-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա. |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նկատի ունենալով, որ 2015թ. ապրիլի 6-ը հայտարարվել է ոչ աշխատանքային օր, ուստի 06.04.2015թ.` ժամը 12:30-ին նշանակված Արամ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ քրեական գործի քննությունը տեղափոխվել է և նշանակվել է մեկ այլ հերթի: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 11-04-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 11-04-2015 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կալանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0033/01/15 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 11 ապրիլի 2015թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Հ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ ամբաստանյալ Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Արամ Սիրաժի Մարտիրոսյանի` ծնված 07.12.1983թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ՝ մասնավոր կարգով սովորում է ոսկերչություն, ամուսնացած և վատ-առողջ, 8-ամյա կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան, Գալշոյան փո-ղոց, 48-րդ շենք, բնակարան հ. 24, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 235-րդ հոդվածի 4-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանը 19.02.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հարուցել է թիվ 13116215 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։ Քննիչի 21.02.2015թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Ա.Մարտիրոսյանի նկատ-մամբ ընտրվել է ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։ Քննիչի 23.02.2015թ. որոշմամբ Ա.Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ 2015թ. փետրվարի 26-ին թիվ 13116215 քրեական գործը մեղադրական եզրակացու-թյամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2015թ. մարտի 2-ի որոշ-մամբ Արամ Սիրաժի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015թ. մարտի 17-ի որոշմամբ նշա-նակվել է դատաքննության։ Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. փետրվարի 10-ին ապօրինի կերպով կրել է գորշ գույնի մետաղից ինքնաշեն եղանակով« կռփազենքերի (կաս-տետների) նմանողությամբ պատրաստված, հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դաս-վող կռփազենք« որը 2015թ. փետրվարի 10-ին՝ ժամը 0130-ի սահմաններում« նրա մոտից հայտ-նաբերվել է Երևան քաղաքի «Ա.Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակա-դեմիական թատրոնի» շենքի հարակից տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստի-կանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ «Հատուկ» գումարտակի ծառայողների կողմից»։ Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները. Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանը 2014թ. դեկ-տեմբերին ձեռք է բերել՝ գտել է, իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը, որը պարբե-րաբար կրել է։ 2015թ. փետրվարի 09-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում« ամբաստանյալը, տաբատի հետևի գրպանում պահելու ձևով կրելով վերը նշված կռփազենքը, գնացել է «Ա.Սպենդի-արյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոն»-ի շենքի հարևանու-թյամբ գործող «Ատլանտիկ» ակումբ՝ ժամանցի։ Որոշ ժամանակ անց՝ փետրվարի 10-ին՝ ժա-մը 0130-ի սահմաններում, երբ ամբաստանյալը և ակումբի այցելու երիտասարդներից մի քա-նիսը դուրս են եկել ակումբից ու դրանից ոչ հեռվում բարձր տոնով խուսակցություն են վարել, նրանց են մոտեցել մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ոստիկանները՝ վկաներ Ս.Մութաֆյանն ու Ս.Խաչատրյանը, և պահանջել են չաղմկել։ Նույն պահին նկատելով ամ-բաստանյալի տաբատի հետևի գրպանում ուրվագծված կռփազենքը՝ վկաները նրանից պա-հանջել են ցույց տալ այն և, տեսնելով կռփազենքը, ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու կաս-կածանքով ամբաստանյալին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բա-ժին։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց լիովին։ Ամբաստանյալի ցուցմունքի համաձայն՝ 2014թ. դեկտեմբեր ամսին ինքը Երևան քա-ղաքի Նորքի 5-րդ զանգվածում գտնվող եկեղեցու մոտակայքում գտել է իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը, որը պարբերաբար՝ ինքնապաշտպանության նպատակով, կրել է, սակայն չի իմացել, որ այն սառը զենք է համարվում, քանի որ տեղյակ է եղել, որ այն վաճառ-վում է խանութում։ Դրանից հետո՝ 2015թ. փետրվարի 09-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում« նշված կռփա-զենքը պահելով տաբատի հետևի գրպանում, գնացել է «Օպերայի» մոտ գտնվող «Ատլան-տիկ» ակումբ՝ ժամանակ անցկացնելու համար։ Կեսգիշերից հետո՝ 0130-ի սահմաններում, նշված ակումբի մի քանի այլ այցելու երիտասարդների հետ խոսակցության է բռնվել« որը շա-րունակելու համար դուրս են եկել ակումբից և դրանից ոչ հեռու զրուցել են բարձր տոնով« ինչի համար իրենց են մոտեցել մոտակայքում ծառայություն իրականացնող երկու ոստիկան և պահանջել են զրուցել ցածր տոնով։ Այնուհետև, նրանք իր տաբատի հետևի գրպանում նկա-տել են «ռուգատկան» (կռփազենքը), որը նրանց պահանջով հանել և ցույց է տվել։ Դրանից հետո նշված ոստիկանները՝ ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու կասկածանքով իրեն բեր-ման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Վկա՝ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ «Հատուկ» գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ավագ ոստիկան, Սարգիս Մութաֆյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. փետրվարի 10-ին՝ ժամը 0130-ի սահմաններում, երբ ինքը նույն դասակի ավագ ոստիկան Սարգիս Խա-չատրյանի հետ ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տա-րածքում« «Ատլանտիկ» ակումբի մոտ նկատել են մի քանի քաղաքացիների« ովքեր բարձրա-ձայն զրուցելիս են եղել։ Մոտենալով վերջիններիս՝ նախազգուշացրել են խոսել ցածր ձայ-նով, և նկատել են ամբաստանյալի տաբատի հետևի գրպանում ուրվագծվող՝ կռփազենքի նմանվող, իր։ Վերջինիցս պահանջել են ներկայացնել գրպանի պարունակությունը« և երբ նա ցույց է տվել մուգ գույնի մետաղյա առարկան, ապօրինի կերպով սառը զենք՝ կռփազենք, կրե-լու կասկածանքով նրան բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Դատատեխնիկական փորձաքննության 16.02.2015թ. հ. 369-15 եզրակացության հա-մաձայն՝ ամբաստանյալի մոտից հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված գորշ գույնի մետաղյա առարկան պատրաստված է ինքնաշեն եղանակով՝ կռփազենքերի նմանո-ղությամբ« և դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին։ «Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 23.02.2015թ. որոշման համաձայն՝ ամբաս-տանյալի մոտից հայտնաբերված կռփազենքը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։ Մեղադրողը, միջնորդելով սահմանափակել ապացույցների հետազոտումը, հրա-ժարվեց վկա Սարգիս Խաչատրյանի ցուցմունքը և վկա Սարգիս Մութաֆյանի զեկուցա-գիրը որպես ապացույց ներկայացնելուց ու գնահատելուց, որին ամբաստանյալը չառար-կեց։ Դատարանի որոշմամբ մեղադրողի միջնորդությունը բավարարվել է։ Դատարանի վերլուծություն. Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրա-վական գնահատական, քրեական գործի` դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնա-հատվող ապացույցները՝ ամբաստանյալի և վկայի ցուցմունքներն ու մյուս ապացույցները, ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեա-կան գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջու-թյամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալն ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք, այսինքն` կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որով և պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։ Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի պատճառաբանություններին, ապա դատարանը գտնում է, որ դրանք անհիմն են և պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպա-տակ են հետապնդում։ Դատարանը նման հետևության է հանգում ելնելով թիվ ԵԿԴ/0345/01/09 քրեական գործով 27.08.2010թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական վերլու-ծությունից և արտահայտած դիրքորոշումից։ Նշված որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու առումով որևէ նշանակություն չունի, թե անձն այդ զենքը գնել է հանրային առևտրի վայրից, գտել է, նվեր է ստացել կամ ձեռք է բերել ցանկա-ցած այլ եղանակով։ Այլ կերպ ասած, արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու համար զենքի ձեռքբերման աղբյուրը որևէ նշանակություն չունի։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգա-մանքները։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։ Թեև նա հայտարարեց, որ ա-մուսնացած է, վատառողջ և մասնավոր կարգով սովորում է ոսկերչություն, սակայն նշվածի վերաբերյալ փաստաթղթեր կամ այլ հիմնավորումներ չներկայացրեց։ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, ելնելով գործի փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության ան-հատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևութ-յան, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և ամբաստանյալի կողմից նոր հան-ցագործությունների կատարումը կանխելու համար նա պետք է դատապարտվի կալանքի, որպիսի պատիժը պետք է կրի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, և որ նշված պատիժը կարող է ապահովել պատժի նպատակները, ինչը հնարավոր չէ նրա նկատմամբ՝ որպես պատիժ, տուգանք նշանակելու դեպքում։ Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը պետք է ոչնչացվի՝ որպես արժեք չներկայաց-նող հանցագործության գործիք։ Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռա-նալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թող-նըվի անփոփոխ, իսկ կալանքի ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից։ Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Արամ Սիրաժի Մարտիրոսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել կալանքի 2 (երկու) ամիս ժամկետով։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը ոչնչացնել։ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ կալանքի ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օր-վանից։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-04-2015 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 13-05-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-05-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 92 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-05-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 92 |