Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0025/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
11.3
Պատասխանող
Սամվել Կարապետյան
Սամվել Կարապետյան Սուրենի
Սամվել Կարապետյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Արմեն Դանիելյան
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Արմեն Դանիելյան
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2016-01-13 | 15:00 | 1 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-11 | 11:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-10-15 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-09-25 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-09-02 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-07-30 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-07-08 | 11:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-06-09 | 17:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-06-08 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-06-05 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-05-25 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-05-05 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-04-09 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-03-18 | 12:00 | 5 | Կայացել է |
Գործ ԵԿԴ/0025/01/15
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13.01.2016թ. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա.Ավետիսյանի
Մասնակցությամբ
Պաշտպան Ս.Հարությունյանի
Մեղադրող Ա.Սիմոնյանի
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 11.11.2015թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2014թ. դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ ՔԿ Երևանի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13832614 քրեական գործը:
2015թ. փետրվարի 06-ին Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2015թ. փետրվարի 09-ին Սամվել Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով:
2015թ. փետրվարի 25-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 11-ի դատավճռով Սամվել Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել կալանքի 2 ամիս ժամկետով:
Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և որոշվել է նրան վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Որոշվել է Սամվել Կարապետյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու պահից։
Որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը, մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը որոշվել է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Սամվել Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ նա, 2014թ. ամռանը, Երևանի «Հրազդանի ձորում» վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, ապա չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի պատրաստել և պահել է 0.67 գրամը գերազանցող մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ծխելու միջոցով գործածել է, իսկ մնացած զգալի չափի`0.67 գրամ հաստատուն քաշով, մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը հետագա օգտագործման համար ապօրինի պահել է իր մոտ, որն էլ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում նրա մոտ հայտնաբերվել է ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցների կողմից` Երևանի Իսրայելյան փողոցում գտնվող «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտակայքում։
3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Պաշտպանը վերաքննիչ բողոքում նշում է, որ դատավճիռն անհիմն է, քանի որ կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 հոդվածների պահանջների խախտմամբ:
Դատարանն անտեսել է ամբաստանյալի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները և արդյունքում նշանակել է անհամաչափ խիստ պատիժ։
Թեև Դատարանն արձանագրել է, որ Սամվել Կարապետյանն ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, այնուամենայնիվ նշել է, որ պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ չկան՝ այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 հոդվածի համաձայն՝ մեղքը ընդունելը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը կարող է գնահատվել քննությանը աջակցելու հիմքով որպես մեղմացնող հանգամանք։
Դատարանը չի քննարկել կալանքի ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, պատճառաբանելով, որ պատիժը փաստացի կրելով միայն հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին։
Սամվել Կարապետյանը հասկացել և գիտակցել է իր կատարած սխալը և երկու ամիս պետական միջոցներ վատնելը նպատակահարմար չէ, քանի որ նա արդեն իսկ արել է անհրաժեշտ հետևություններ և հետագա ուղղման համար լրացուցիչ պետական միջոցներ ծախսելու անհրաժեշտություն չկա։
Պաշտպանը նշել է, որ առկա էին բոլոր հիմքերը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու և Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ երկու ամիս կալանքի ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար։
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումները, պաշտպանը նշել է նաև, որ Դատարանը սույն գործով կարող էր կայացնել օբյեկտիվ և արդարացի դատավճիռ:
Վերաքննիչ բողոքով պաշտպանը խնդրում է` բեկանել և փոփոխել Դատարանի 11.11.2015թ. դատավճիռը՝ Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ նշանալված երկու ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանել փորձաշրջան:
4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
Նշված հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «/…/ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
/…/ Չնայած պատիժը պայանականորեն չկիրառելու հետ կապված` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգքրի 61 հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության`հանրության համար վտանգավորության ատիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» /տես Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 18.12.2009թ. թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12 կետերը/:
Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/:
«/…/Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
/…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին/…/» /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/:
«/…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հացավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորությանը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից երևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հացավորի անձի, պատասպանատվությունն և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թ. Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 որոշումը/:
Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման մեջ, որի համաձայն`
«Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա…»:
«Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ`իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն» /տես Սերյոժա Թոմոյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2010թ. փետրվարի 12-ի ԼԴ2/0019/01/09 որոշման 15-րդ կետը/:
Վերոգրյալ հոդվածների և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոշարադրյալ նախադեպային որոշումների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես` Դատարանը հաշվի է առել այն, որ ամբաստանյալ Ս.Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվություն մեղմացնող, ինչպես նաև ծանրացնող հանագամանքներ առկա չեն և իրավացիորեն նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, չեն նվազեցնում ամբաստանյալ Սամվել Կարապետյանի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու առումով դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու համար օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Սամվել Սուրենի Կարապետյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.11.2015թ. դատավճիռը, թողնել օրինական ուժի մեջ`մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13.01.2016թ. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա.Ավետիսյանի
Մասնակցությամբ
Պաշտպան Ս.Հարությունյանի
Մեղադրող Ա.Սիմոնյանի
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 11.11.2015թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2014թ. դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ ՔԿ Երևանի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13832614 քրեական գործը:
2015թ. փետրվարի 06-ին Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2015թ. փետրվարի 09-ին Սամվել Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով:
2015թ. փետրվարի 25-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 11-ի դատավճռով Սամվել Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել կալանքի 2 ամիս ժամկետով:
Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և որոշվել է նրան վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Որոշվել է Սամվել Կարապետյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու պահից։
Որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը, մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը որոշվել է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Սամվել Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ նա, 2014թ. ամռանը, Երևանի «Հրազդանի ձորում» վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, ապա չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի պատրաստել և պահել է 0.67 գրամը գերազանցող մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ծխելու միջոցով գործածել է, իսկ մնացած զգալի չափի`0.67 գրամ հաստատուն քաշով, մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը հետագա օգտագործման համար ապօրինի պահել է իր մոտ, որն էլ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում նրա մոտ հայտնաբերվել է ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցների կողմից` Երևանի Իսրայելյան փողոցում գտնվող «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտակայքում։
3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Պաշտպանը վերաքննիչ բողոքում նշում է, որ դատավճիռն անհիմն է, քանի որ կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 հոդվածների պահանջների խախտմամբ:
Դատարանն անտեսել է ամբաստանյալի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները և արդյունքում նշանակել է անհամաչափ խիստ պատիժ։
Թեև Դատարանն արձանագրել է, որ Սամվել Կարապետյանն ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, այնուամենայնիվ նշել է, որ պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ չկան՝ այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 հոդվածի համաձայն՝ մեղքը ընդունելը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը կարող է գնահատվել քննությանը աջակցելու հիմքով որպես մեղմացնող հանգամանք։
Դատարանը չի քննարկել կալանքի ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, պատճառաբանելով, որ պատիժը փաստացի կրելով միայն հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին։
Սամվել Կարապետյանը հասկացել և գիտակցել է իր կատարած սխալը և երկու ամիս պետական միջոցներ վատնելը նպատակահարմար չէ, քանի որ նա արդեն իսկ արել է անհրաժեշտ հետևություններ և հետագա ուղղման համար լրացուցիչ պետական միջոցներ ծախսելու անհրաժեշտություն չկա։
Պաշտպանը նշել է, որ առկա էին բոլոր հիմքերը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու և Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ երկու ամիս կալանքի ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար։
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումները, պաշտպանը նշել է նաև, որ Դատարանը սույն գործով կարող էր կայացնել օբյեկտիվ և արդարացի դատավճիռ:
Վերաքննիչ բողոքով պաշտպանը խնդրում է` բեկանել և փոփոխել Դատարանի 11.11.2015թ. դատավճիռը՝ Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ նշանալված երկու ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանել փորձաշրջան:
4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
Նշված հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «/…/ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
/…/ Չնայած պատիժը պայանականորեն չկիրառելու հետ կապված` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգքրի 61 հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության`հանրության համար վտանգավորության ատիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» /տես Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 18.12.2009թ. թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12 կետերը/:
Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/:
«/…/Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
/…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին/…/» /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/:
«/…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հացավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորությանը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից երևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հացավորի անձի, պատասպանատվությունն և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թ. Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 որոշումը/:
Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման մեջ, որի համաձայն`
«Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա…»:
«Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ`իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն» /տես Սերյոժա Թոմոյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2010թ. փետրվարի 12-ի ԼԴ2/0019/01/09 որոշման 15-րդ կետը/:
Վերոգրյալ հոդվածների և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոշարադրյալ նախադեպային որոշումների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես` Դատարանը հաշվի է առել այն, որ ամբաստանյալ Ս.Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվություն մեղմացնող, ինչպես նաև ծանրացնող հանագամանքներ առկա չեն և իրավացիորեն նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, չեն նվազեցնում ամբաստանյալ Սամվել Կարապետյանի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու առումով դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու համար օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Սամվել Սուրենի Կարապետյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.11.2015թ. դատավճիռը, թողնել օրինական ուժի մեջ`մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
գործ ԵԿԴ/0025/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Գեորգի Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Անդրանիկ Սիմոնյանի
պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի
2015 թվականի նոյեմբերի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սամվել Սուրենի Կարապետյանի` ծնված 24.10.1978 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամ, չի աշխատում, չամուսնացած, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Ծարավ-Աղբյուր 32-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում։
Սամվել Սուրենի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2015 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի պետի գրության համաձայն` դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10։00-ին ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի ծառայողները` Երևան քաղաքի Իսրայելյան փողոցում գտնվող Սուրբ Սարգիս եկեղեցու մոտից թմրամիջոցներ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Կենտրոնական բաժին են բերման ենթարկել Սամվել Սուրենի Կարապետյանին /24.10.1978թ., ծ. բն. Ծարավ-Աղբյուրի 32շ., բն 2, չի աշխատում/ և ըստ ներկայացված զեկուցագրի Ս.Կարապետյանը նկատելով ոստիկանության ծառայողներին գետին է նետել ձեռքին եղած ծխախոտի տուփը, որի միջից ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հայտնաբերվել են թվով երեք անձեռնոցիկե փաթեթներ, որոնց մեջ առկա է եղել ընդհանուր մոտ 0.7 գրամ քաշով դեղնականաչավուն զանգված։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13832614 քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 13832614 քրեական գործով Սամվել Կարապետյանի մոտ հայտնաբերված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 06-ին որոշում է կայացվել Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին կիրառելու վերաբերյալ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 13832614 քրեական գործով Սամվել Սուրենի Կարապետյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի ամռանը Երևան քաղաքի <<Հրազդանի ձորում>> վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, ապա չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի պատրաստել և պահել է 0.67 գրամը գերազանցող մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ծխելու միջոցով գործածել է, իսկ մնացած զգալի չափի`0.67 գրամ հաստատուն քաշով, մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը հետագա օգտագործման համար ապօրինի պահել է իր մոտ, որն էլ 2014 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում նրա մոտ հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցների կողմից` Երևան քաղաքի Իսրայելյան փողոցում գտնվող «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտակայքում։
2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից որոշում է կայացվել` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը և մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը, ապացույց չանաչելու մասին։
2015 թվականի փետրվարի 25-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
2015 թվականի հունիսի 08-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել ամբաստանյալ` Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի կողմից ամբաստանյալ Սամվել Սուրեն Կարապետյանը հայտնաբերվել և նույն օրը ներկայացվել է դատարան։
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը միջնորդություն է ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո։
Գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս դատախազը առարկել էր արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու կարգի դեմ, սակայն դատարանում դատախազը օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, փոխելով նախկինում մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս այդ առումով ունեցած դիրքորոշումը, հայտնել է, որ չի առարկում արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու դեմ։
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2015 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Սամվել Սուրենի Կարապետյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն որպես ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Սույն քրեական գործով Սամվել Սուրենի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` կալանք՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմում՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, գալիս է այն եզրահանգման, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է միայն՝ նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դեպքում և քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները», դատարանը եկավ այն համոզման, որ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի մեղմ պատիժ՝ կալանքի ձևով, որը նա պետք է փաստացի կրի, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրան պետք է վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը, մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 375.3-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Սամվել Սուրենի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել կալանքի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրան վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Սամվել Սուրենի Կարապետյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու պահից։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը, մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Գեորգի Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Անդրանիկ Սիմոնյանի
պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի
2015 թվականի նոյեմբերի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սամվել Սուրենի Կարապետյանի` ծնված 24.10.1978 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամ, չի աշխատում, չամուսնացած, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Ծարավ-Աղբյուր 32-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում։
Սամվել Սուրենի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2015 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի պետի գրության համաձայն` դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10։00-ին ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի ծառայողները` Երևան քաղաքի Իսրայելյան փողոցում գտնվող Սուրբ Սարգիս եկեղեցու մոտից թմրամիջոցներ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Կենտրոնական բաժին են բերման ենթարկել Սամվել Սուրենի Կարապետյանին /24.10.1978թ., ծ. բն. Ծարավ-Աղբյուրի 32շ., բն 2, չի աշխատում/ և ըստ ներկայացված զեկուցագրի Ս.Կարապետյանը նկատելով ոստիկանության ծառայողներին գետին է նետել ձեռքին եղած ծխախոտի տուփը, որի միջից ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հայտնաբերվել են թվով երեք անձեռնոցիկե փաթեթներ, որոնց մեջ առկա է եղել ընդհանուր մոտ 0.7 գրամ քաշով դեղնականաչավուն զանգված։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13832614 քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 13832614 քրեական գործով Սամվել Կարապետյանի մոտ հայտնաբերված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 06-ին որոշում է կայացվել Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին կիրառելու վերաբերյալ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 13832614 քրեական գործով Սամվել Սուրենի Կարապետյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի ամռանը Երևան քաղաքի <<Հրազդանի ձորում>> վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, ապա չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի պատրաստել և պահել է 0.67 գրամը գերազանցող մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ծխելու միջոցով գործածել է, իսկ մնացած զգալի չափի`0.67 գրամ հաստատուն քաշով, մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը հետագա օգտագործման համար ապօրինի պահել է իր մոտ, որն էլ 2014 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում նրա մոտ հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցների կողմից` Երևան քաղաքի Իսրայելյան փողոցում գտնվող «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտակայքում։
2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից որոշում է կայացվել` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը և մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը, ապացույց չանաչելու մասին։
2015 թվականի փետրվարի 25-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
2015 թվականի հունիսի 08-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել ամբաստանյալ` Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
2015 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի կողմից ամբաստանյալ Սամվել Սուրեն Կարապետյանը հայտնաբերվել և նույն օրը ներկայացվել է դատարան։
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը միջնորդություն է ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո։
Գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս դատախազը առարկել էր արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու կարգի դեմ, սակայն դատարանում դատախազը օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, փոխելով նախկինում մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս այդ առումով ունեցած դիրքորոշումը, հայտնել է, որ չի առարկում արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու դեմ։
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2015 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Սամվել Սուրենի Կարապետյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն որպես ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Սույն քրեական գործով Սամվել Սուրենի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` կալանք՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմում՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, գալիս է այն եզրահանգման, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է միայն՝ նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դեպքում և քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները», դատարանը եկավ այն համոզման, որ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի մեղմ պատիժ՝ կալանքի ձևով, որը նա պետք է փաստացի կրի, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրան պետք է վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը, մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 375.3-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Սամվել Սուրենի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել կալանքի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրան վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։
Սամվել Սուրենի Կարապետյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու պահից։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը, մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0025/01/15
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 25-02-2015 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0025/01/15 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13832614 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սամվել Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014թ. ամռանը Երևան քաղաքի Հրազդանի ձորում վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, ապա չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի պատրաստել և պահել է 0.67 գրամը գերազանցող մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ծախելու միջոցով գործածել է, իսկ մնացած զգալի չափի` 0.67 գրամ հաստատուն քաշով, մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը հետագա օգտագործման համար ապօրինի պահել է իր մոտ, որն էլ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10:00-ի սահմաններում նրա մոտ հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցների կողմից` Երևան քաղաքի Իսրայելյան փողոցում գտնվող Սուրբ Սարգիս եկեղեցու մոտակայքում: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հայրանուն | Սուրենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 25-02-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 25-02-2015 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 25-02-2015 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 25-02-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-03-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կասեցվել է
| Կասեցման ամսաթիվը | 09-06-2015 |
|---|---|
| Հիմքը | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Այլ նշումներ | ԵԿԴ/0025/01/14 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Ամբաստանյալի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու, խափանման միջոցը փոխելու և քրեական գործի վարույթը կասեցնելու վերաբերյալ հարցը քննության առնելու մասին 08.06.2015թ. ք. Երևան Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Ա.Բեկթաշյանի, քարտուղարությամբ Կ.Կարապետյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Անդրանիկ Սիմոնյանի քննության առնելով թիվ ԵԿԴ/0025/01/15 քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սամվել Սուրենի Կարապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու, խափանման միջոցը փոփոխելու և քրեական գործի վարույթը կասեցնելու հարցը քննություն առնելու մասին, Պ Ա Ր Զ Ե Ց` ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13832614 քրեական գործը հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 13832614 քրեական գործով Սամվել Կարապետյանի մոտ հայտնաբերված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 06-ին որոշում է կայացվել Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրություն չհեռանալու մասին: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 13832614 քրեական գործով Սամվել Սուրենի Կարապետյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի ամռանը Երևան քաղաքի <<Հրազդանի ձորում>> վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, ապա չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի պատրաստել և պահել է 0.67 գրամը գերազանցող մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ծխելու միջոցով գործածել է, իսկ մնացած զգալի չափի`0.67 գրամ հաստատուն քաշով, մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը հետագա օգտագործման համար ապօրինի պահել է իր մոտ, որն էլ 2014 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10:00-ի սահմաններում նրա մոտ հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցների կողմից` Երևան քաղաքի Իսրայելյան փողոցում գտնվող Սուրբ Սարգիս եկեղեցու մոտակայքում: 2015 թվականի փետրվարի 25-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանին դատական նիստերին մասնակցելու համար դատարանի կողմից ուղարկվել են ծանուցագրեր քրեական գործում առկա դատակոչի ցուցակում նշված` Երևան քաղաքի Ծարավ Աղբյուր 32-րդ շենքի 2-րդ բնակարան հասցեով, սակայն ուղարկված բոլոր ծանուցագրերը հետ են վերադարձվել նշումով /տեղափոխված և չպահանջված/: Դատարանը 2015 թվականի մարտի 18-ին որոշում է կայացրել ամբաստանյալին 2015 թվականի ապրիլի 09-ին, ժամը 16:00-ին նշանակված դատական նիստին բերման ենթարկելու մասին, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնին, սակայն ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը բերման չի ենթարկվել դատական նիստին և դատարան որևէ պատասխան չի ստացվել: 2015 թվականի ապրիլի 09-ին դատարանը որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Ամվել Սուրենի Կարապետյանին 2015 թվականի մայիսի 05-ին, ժամը 10:30-ին նշանակված դատական նիստին մասնակցելու համար ծանուցագիր ուղարկել քրեական գործում առկա` ստորագրություն չհեռանալու մասին արձանագրությունում նշված` Երևան քաղաքի Մալաթիա Սեբաստիա 170/1 հասցեով: 2015 թվականի ապրիլի 17-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի թիվ 2123 գրությունը, համաձայն որի` <<Սավել Կարապետյանի ընտանիքի անդամների կողմից ք. Երևան Ծ.Աղբյուր 32 շ. 2 բն. հասցեն շուրջ 6 տարի առաջ վաճառել է և ըստ ներկայիս բնակարանատեր` Արամ Ավետիսյանի բանավոր հայտարարության նշված հասցեն Կարապետյաններից գնելուց հետո այլևս նրանց չի տեսել, որևէ տեղեկություն չունի նրանց մասին, որի հետևանքով հնարավոր չի եղել Ա.Կարապետյանին 09.04.2015 թվականին, ժամը 16:00-ին բերման ենթարկել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան>>: 2015 թվականի ապրիլի 09-ին դատարանի կողմից` Երևան քաղաքի Մալաթիա Սեբաստիա 170/1 հասցեով ուղարկված ծանուցման ծրարը վերադարձվել է վրան նշումով /170/1 չունի/: Դատարանը 2015 թվականի մայիսի 05-ին որոշում է կայացրել ամբաստանյալին 2015 թվականի մայիսի 25-ին, ժամը 15:00-ին նշանակված դատական նիստին բերման ենթարկելու մասին, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնին, սակայն ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը բերման չի ենթարկվել և դատարան որևէ պատասխան չի ստացվել: Դատարանի կողմից կրկին բերման ենթարկելու որոշում է ուղարկվել ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին ամբաստանյալին 2015 թվականի հունիսի 05-ին, ժամը 17:00-ին նշանակված դատական նիստին բերման ենթարկելու մասին, սակայն ամբաստանյալը բերման չի ենթարկվել և դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի գրությունը, համաձայն որի` <<հնարավոր չի եղել կատարել բերման ենթարկելու մասին որոշման պահանջները, քանի որ ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի կողմից սպասարկվող վարչական տարածքում Մալաթիա Սեբաստիա 170/1 հասցե գոյություն չունի>>: 2015 թվականի հունիսի 05-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի թիվ 5-4198 գրությունը համաձայն որի` 05.05.2015 թվականին կայացված անձին բերման ենթարկելու որոշման պահանջը հնարավոր չի եղել կատարել, քանի որ ոստիկանության Մալաթիայի կողմից սպասարկված վարչական տարածքում Մալաթիա-Սեբաստիա 170/1 հասցե գոյություն չունի: 2015 թվականի հունիսի 12-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի թիվ 5-4541 և 5-4454 գրությունները համաձայն որոնց` 05.05.2015 թվականին ակայացված անձին բերման ենթարկելու որոշման պահանջը հնարավոր չի եղել կատարել, քանի որ ոստիկանության Մալաթիայի կողմից սպասարկված վարչական տարածքում Մալաթիա-Սեբաստիա 170/1 հասցե գոյություն չունի: 2015 թվականի հունիսի 08-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում մեղադրող Ա.Սիմոնյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ հայտարարել հետախուզում, նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին փոխել կալանավորման, գործով վարույթը կասեցնել` մինչև նրան հայտնաբերելը` նկատի ունենալով, որ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը խուսափում է քննությունից և նրա գտնվելու վայրը հայտնի չէ: Հաշվի առնելով, որ թիվ ԵԿԴ/0025/01/14 /13832614/ քրեական գործով ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ նախաքննական մարմնի կողմից որպես խափանման միջոց ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին որոշմամբ վերջինս պարտավորվել է չփոխել բնակության վայրը, առաջին իսկ կանչով ներկայանալ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին, սակայն խախտելով վերը նշված պարտավորությունը խոչընդոտել է դատական քննությանը` թաքնվել է դատից` նշանակված դատական նիստերին չներկայանալով և հաշվի առնելով, որ չներկայանալով խոչընդոտել է դատական քննությանը` թաքնվելով դատից և ներկայումս նրա գտնվելու վայրը հայտնի չէ և համաձայն` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` եթե ամբաստանյալը թաքնվել է, ապա դատարանն այդ ամբաստանյալի նկատմամբ կասեցնում է գործի վարույթը մինչև նրան հայտնաբերելը: Իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանն իրավունք ունի թաքնվող ամբաստանյալի նկատմամբ հետախուզում հայտարարել, ուստի դատարանը գտնում է, որ մեղադրող Ա.Սիմոնյանի միջնորդությունը պետք է բավարարել մասնակի` Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ հայտարարել հետախուզում, ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, իսկ քրեական գործի վարույթը կասեցնել` մինչև Սամվել Սուրենի Կարապետյանին հայտնաբերելը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 144-րդ, 295-րդ, 303-րդ, 310-րդ և 313-րդ հոդվածներով, դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ` Մեղադրող Ա.Սիմոնյանի միջնորդությունը բավարարել մասնակի` թիվ ԵԿԴ/0025/01/15 /13832614/ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սամվել Սուրենի Կարապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի` ծնված 24.10.1978 թվականին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում դատված, չամուսնացած, չի աշխատում, ութամյա կրթությամբ, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ծարավ-Աղբյուրի 32-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում, մշտական բնակության վայր չունի, նկատմամբ հայտարարել հետախուզում, ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ: Քրեական գործի վարույթը կասեցնել մինչ ամբաստանյալ Սամվել Կարապետյանի հայտնաբերումը: Որոշման կատարումը հանձնարարել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնին: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
Կասեցումից հանվել է
| Երբ | 30-06-2015 |
|---|---|
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի վերապատրաստման դասընթացների մասնակցելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 11-11-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 11-11-2015 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Կալանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ ԵԿԴ/0025/01/15 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի Գեորգի Սարգսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Անդրանիկ Սիմոնյանի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի 2015 թվականի նոյեմբերի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սամվել Սուրենի Կարապետյանի` ծնված 24.10.1978 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամ, չի աշխատում, չամուսնացած, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Ծարավ-Աղբյուր 32-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում։ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2015 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի պետի գրության համաձայն` դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10։00-ին ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի ծառայողները` Երևան քաղաքի Իսրայելյան փողոցում գտնվող Սուրբ Սարգիս եկեղեցու մոտից թմրամիջոցներ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Կենտրոնական բաժին են բերման ենթարկել Սամվել Սուրենի Կարապետյանին /24.10.1978թ., ծ. բն. Ծարավ-Աղբյուրի 32շ., բն 2, չի աշխատում/ և ըստ ներկայացված զեկուցագրի Ս.Կարապետյանը նկատելով ոստիկանության ծառայողներին գետին է նետել ձեռքին եղած ծխախոտի տուփը, որի միջից ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հայտնաբերվել են թվով երեք անձեռնոցիկե փաթեթներ, որոնց մեջ առկա է եղել ընդհանուր մոտ 0.7 գրամ քաշով դեղնականաչավուն զանգված։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13832614 քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 13832614 քրեական գործով Սամվել Կարապետյանի մոտ հայտնաբերված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 06-ին որոշում է կայացվել Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին կիրառելու վերաբերյալ։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 13832614 քրեական գործով Սամվել Սուրենի Կարապետյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի ամռանը Երևան քաղաքի <<Հրազդանի ձորում>> վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, ապա չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի պատրաստել և պահել է 0.67 գրամը գերազանցող մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ծխելու միջոցով գործածել է, իսկ մնացած զգալի չափի`0.67 գրամ հաստատուն քաշով, մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը հետագա օգտագործման համար ապօրինի պահել է իր մոտ, որն էլ 2014 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում նրա մոտ հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցների կողմից` Երևան քաղաքի Իսրայելյան փողոցում գտնվող «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտակայքում։ 2015 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սիմոնյանի կողմից որոշում է կայացվել` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը և մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը, ապացույց չանաչելու մասին։ 2015 թվականի փետրվարի 25-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ 2015 թվականի հունիսի 08-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել ամբաստանյալ` Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։ 2015 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի կողմից ամբաստանյալ Սամվել Սուրեն Կարապետյանը հայտնաբերվել և նույն օրը ներկայացվել է դատարան։ Արագացված դատական քննություն. Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը միջնորդություն է ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո։ Գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս դատախազը առարկել էր արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու կարգի դեմ, սակայն դատարանում դատախազը օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, փոխելով նախկինում մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս այդ առումով ունեցած դիրքորոշումը, հայտնել է, որ չի առարկում արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու դեմ։ Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2015 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ Ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն որպես ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Սույն քրեական գործով Սամվել Սուրենի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` կալանք՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմում՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով։ Ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, գալիս է այն եզրահանգման, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է միայն՝ նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դեպքում և քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները», դատարանը եկավ այն համոզման, որ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի մեղմ պատիժ՝ կալանքի ձևով, որը նա պետք է փաստացի կրի, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրան պետք է վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։ Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը, մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։ Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ Եզրափակիչ մաս. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 375.3-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց` Սամվել Սուրենի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել կալանքի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրան վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու պահից։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը, մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։ Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։ Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-11-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-12-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 102, 153 |
| Գործին կից նյութերը | 1 ծրար |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 21-12-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 102, 153 |
| Գործին կից նյութերը | կից` 1 ծրար |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-59262 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 02-03-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 25-04-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 102, 153 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 26-04-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 102, 153 |
| Այլ նշումներ | 102, 153, 78 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0025/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-12-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-12-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սիրանուշ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սամվել Կարապետյան բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավաության դատարանի ամբաստանյալ` Սամվել Սուրենի Կարապետյանի / ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 1-ին մասով- 2 ամիս ժամկետով կալանք/ վերաբերյալ 11.11.2015թ-ի դատավճիռը:Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ սահմանված 2 ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 22-12-2015 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 22-12-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 24-12-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը փոփոխվել է
| Փոփոխված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-01-2016 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0025/01/15 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 13.01.2016թ. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա.Ավետիսյանի Մասնակցությամբ Պաշտպան Ս.Հարությունյանի Մեղադրող Ա.Սիմոնյանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Սամվել Սուրենի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 11.11.2015թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 2014թ. դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ ՔԿ Երևանի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13832614 քրեական գործը: 2015թ. փետրվարի 06-ին Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2015թ. փետրվարի 09-ին Սամվել Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով: 2015թ. փետրվարի 25-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան: Դատարանի 2015թ. նոյեմբերի 11-ի դատավճռով Սամվել Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել կալանքի 2 ամիս ժամկետով: Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և որոշվել է նրան վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից։ Որոշվել է Սամվել Կարապետյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու պահից։ Որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.67 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ս.Բաբայանի զեկուցագիրը, մեղադրյալ Ս.Կարապետյանին ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը որոշվել է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։ Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Սամվել Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ նա, 2014թ. ամռանը, Երևանի «Հրազդանի ձորում» վայրի աճած կանեփի թուփը քաղելու, ապա չորացնելու և մանրացնելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի պատրաստել և պահել է 0.67 գրամը գերազանցող մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը ծխելու միջոցով գործածել է, իսկ մնացած զգալի չափի`0.67 գրամ հաստատուն քաշով, մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը հետագա օգտագործման համար ապօրինի պահել է իր մոտ, որն էլ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում նրա մոտ հայտնաբերվել է ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցների կողմից` Երևանի Իսրայելյան փողոցում գտնվող «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու մոտակայքում։ 3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Պաշտպանը վերաքննիչ բողոքում նշում է, որ դատավճիռն անհիմն է, քանի որ կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 հոդվածների պահանջների խախտմամբ: Դատարանն անտեսել է ամբաստանյալի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները և արդյունքում նշանակել է անհամաչափ խիստ պատիժ։ Թեև Դատարանն արձանագրել է, որ Սամվել Կարապետյանն ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, այնուամենայնիվ նշել է, որ պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ չկան՝ այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 հոդվածի համաձայն՝ մեղքը ընդունելը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը կարող է գնահատվել քննությանը աջակցելու հիմքով որպես մեղմացնող հանգամանք։ Դատարանը չի քննարկել կալանքի ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, պատճառաբանելով, որ պատիժը փաստացի կրելով միայն հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին։ Սամվել Կարապետյանը հասկացել և գիտակցել է իր կատարած սխալը և երկու ամիս պետական միջոցներ վատնելը նպատակահարմար չէ, քանի որ նա արդեն իսկ արել է անհրաժեշտ հետևություններ և հետագա ուղղման համար լրացուցիչ պետական միջոցներ ծախսելու անհրաժեշտություն չկա։ Պաշտպանը նշել է, որ առկա էին բոլոր հիմքերը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու և Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ երկու ամիս կալանքի ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար։ Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումները, պաշտպանը նշել է նաև, որ Դատարանը սույն գործով կարող էր կայացնել օբյեկտիվ և արդարացի դատավճիռ: Վերաքննիչ բողոքով պաշտպանը խնդրում է` բեկանել և փոփոխել Դատարանի 11.11.2015թ. դատավճիռը՝ Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ նշանալված երկու ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանել փորձաշրջան: 4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա: ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: Նշված հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «/…/ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: /…/ Չնայած պատիժը պայանականորեն չկիրառելու հետ կապված` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգքրի 61 հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության`հանրության համար վտանգավորության ատիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» /տես Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 18.12.2009թ. թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12 կետերը/: Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/: «/…/Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: /…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին/…/» /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/: «/…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հացավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորությանը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից երևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հացավորի անձի, պատասպանատվությունն և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թ. Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 որոշումը/: Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա…»: «Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ`իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն» /տես Սերյոժա Թոմոյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2010թ. փետրվարի 12-ի ԼԴ2/0019/01/09 որոշման 15-րդ կետը/: Վերոգրյալ հոդվածների և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոշարադրյալ նախադեպային որոշումների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես` Դատարանը հաշվի է առել այն, որ ամբաստանյալ Ս.Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվություն մեղմացնող, ինչպես նաև ծանրացնող հանագամանքներ առկա չեն և իրավացիորեն նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Այսպիսով, վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, չեն նվազեցնում ամբաստանյալ Սամվել Կարապետյանի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու առումով դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու համար օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Սամվել Սուրենի Կարապետյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.11.2015թ. դատավճիռը, թողնել օրինական ուժի մեջ`մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-01-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 29-02-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 102, 153, 57 |
| Գործին կից նյութեր | 1 փակ ծրար |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 29-02-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 102, 153, 57 |
| Գործին կից նյութերը | 1 փակ ծրար |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-4513/16 |