ԵԿԴ/0024/01/15
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ԳԵՂԱՐՔՈՒՆԻՔԻ ՄԱՐԶԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ Հ. ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ
ՊԱՇՏՊԱՆ Պ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
Վ. ՇԱՆՈՅԱՆԻ

2015 ԹՎԱԿԱՆԻ ՍԵՊՏԵՄԲԵՐԻ 09-ԻՆ ԳԱՎԱՌ ՔԱՂԱՔՈՒՄ

Դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
ԵՐԵՄ ԼՅՈՎԱՅԻ ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ, ծնված 19.08.1985 թվականին ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, աշխատում է «Հիպերսպեյս» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես տեխնիկական բաժնի պատասխանատու, նախկինում չդատված, բնակվում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքի Ազատության փողոցի 22-րդ շենքի 44-րդ բնակարանում, արգելանքի տակ չէ:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 256-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որպիսի մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչում:
Արագացված կարգով դատական քննությամբ դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Երեմ Կիրակոսյանը 2013 թվականի հուլիսի 22-ին ժամը 2010-ի սահմաններում գտնվելով ՌԴ Մոսկվա քաղաքի Պրիվոլնայա փողոցի 25-րդ շենքում տեղակայված «ԷՆԷԼԷԿՕ» ՓԲ ընկերության 8-րդ գրասենյակում, դյուրակիր համակարգչի վրա տեղադրել և կարգավորել է «Project Expert 7 Professional» ծրագրային ապահովումը, որից հետո այն ակտիվացնելու նպատակով, առանց հեղինակային իրավունքի իրավատեր հանդիսացող «Զա Ֆինանս» ՍՊ ընկերության համաձայնության, շահադիտական դրդումներով, ծրագրային ապահովման պաշտպանիչ տեխնիկական միջոցները շրջանցելու և այն դյուրակիր համակարգչի վրա ակտիվացնելու համար, օգտագործել է «Ջարդել 2 (գործարկի ինձ)» նմանակող վնասաբեր ծրագիրը և իրացրել «Project Expert 7 Professional» ծրագրային ապահովումը, ինչի դիմաց ստացել է 2000 ՌԴ ռուբլի գումար՝ իրավատեր հանդիսացող «Զա Ֆինանս» ՍՊ ընկերությանը պատճառելով խոշոր չափերի՝ 1.298.778 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 102.025 ՌԴ ռուբլու վնաս:
Կատարված հանցավոր արարքների համար Երեմ Լյովայի Կիրակոսյանին մեղադրանքներ է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 256-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Մինչ դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Երեմ Կիրակոսյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Արագացված դատաքննության կարգ սահմանելու դեմ մեղադրողը չառարկեց։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները՝ որոշեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Երեմ Լյովայի Կիրակոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 256-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքներ, որոնցով և պետք է քրեական պատասխանատվության ու պատժի ենթարկվի:
Դատարանն ամբաստանյալ Երեմ Կիրակոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող այն հանգամանքները, որ զղջում է կատարածի համար, բնութագրվում է դրական, տուժողը քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Երեմ Կիրակոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձնով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը, ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել: Մեջբերված քրեաիրավական դրույթը վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Դ.Հովհաննիսյանի գործով, ինչպես նաև մի շարք այլ որոշումներում (Տես՝ թիվ ՎԲ-124/07, ՎԲ-192/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԼԴ2/0019/01/09 և այլն):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը:
Գ.Ազատյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի այն դրույթները, որոնք վերաբերում են պատժին և պատժի նպատակներին: Նշված դրույթներն են, մասնավորապես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ և 63-րդ հոդվածները, որոնք սահմանում են պատժի նպատակները, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Նշված իրավադրույթների լույսի ներքո գնահատելով գործի հանգամանքները՝ կատարված հանցագործության առանձնահատկությունները, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, միայն դատարանը կարող է հանգել որոշակի հետևության, թե հանցանք կատարած անձի կողմից պատիժը կրելն անհրաժեշտ պայման է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին հասնելու համար, թե ոչ» (տես՝ Գագիկ Հրաչի Ազատյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-195/07որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը սահմանում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը, ըստ որի 1-ին կետի՝ եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Այսինքն՝ դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից (կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը) որևէ մեկը՝ սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզված լինելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Հաշվի առնելով Երեմ Կիրակոսյանի անձը, նրան բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Երեմ Կիրակոսյանի ուղղումը հնարավոր է առանց վերջինիս կողմից ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու` նրան պայմանական դատապարտության ենթարկելով:
Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված Ռուսաստանի Բանկի տոմսեր` 500 ռուբլի արժողությամբ թվով 4 (չորս) թղթադրամ, որոնք ունեն հետևյալ սերիաներն ու համարները՝ Вл 1210816, 6Я 7570867, мЧ 0194232, гЯ 7588726, որոնք ի պահ են հանձնվել վկա Ռ.Վ.Սորոկինին, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանը, իսկ HTS548080M9AT00 մոդելի «Hitachi» ապրանքանիշի համակարգչային կոշտ սկավառակ (HDD)՝ ապրանքի համարը 08K0848, տարողությունը՝ 80 Գբ, «INSPIRON N5110» (ԻՆՍՓԻՐՈՆ Ն5110) մոդելի «Dell (Դել)» ապրանքանիշի նոթբուք համակարգիչ, սերիական համարը՝ «5110-6901», Micro SD 2Gb «TEAM» USB կուտակիչ՝ սև գույնի, համարը՝ CA2G0S4D1031-01BK11312F, որոնք գտնվում են ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի իրեղեն ապացույցների պահպանման սենյակում, պետք է պահել քրեական գործի հետ:
Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է համարել լուծված, քանի որ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել:
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Երեմ Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-3754-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Երեմ Լյովայի Կիրակոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 256-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 256-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Երեմ Լյովայի Կիրակոսյանի վրա դնել որոշակի պարտականություն` չփոխել մշտական բնակության վայրը:
Երեմ Կիրակոսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել բնակության վայրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ-ի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Ռուսաստանի Բանկի տոմսեր` 500 ռուբլի արժողությամբ թվով 4 (չորս) թղթադրամ, որոնք ունեն հետևյալ սերիաներն ու համարները՝ Вл 1210816, 6Я 7570867, мЧ 0194232, гЯ 7588726, որոնք ի պահ են հանձնվել վկա Ռ.Վ.Սորոկինին, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել վերջինիս տնօրինմանը, իսկ HTS548080M9AT00 մոդելի «Hitachi» ապրանքանիշի համակարգչային կոշտ սկավառակ (HDD)՝ ապրանքի համարը 08K0848, տարողությունը՝ 80 Գբ, «INSPIRON N5110» (ԻՆՍՓԻՐՈՆ Ն5110) մոդելի «Dell (Դել)» ապրանքանիշի նոթբուք համակարգիչ, սերիական համարը՝ «5110-6901», Micro SD 2Gb «TEAM» USB կուտակիչ՝ սև գույնի, համարը՝ CA2G0S4D1031-01BK11312F, որոնք գտնվում են ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի իրեղեն ապացույցների պահպանման սենյակում, պահել քրեական գործի հետ:
Երեմ Լյովայի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ