ԵԿԴ/0252/01/14
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Ռ.Մխիթարյան
դատավորներ` Ս.Չիչոյան
Մ.Արղամանյան

քարտուղարությամբ` Հ.Հակոբյանի

մասնակցությամբ`
ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի
պաշտպան Մ.Գրիգորյանի
մեղադրող Հ.Ենոքյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Հ.Գրիգորյանի


2017 թվականի հուլիսի 21-ին, Երևան քաղաքում,

դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Աշոտ Արեգի Պողոսյանի պաշտպան Մանվել Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աշոտ Արեգի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2013 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 58214413 քրեական գործը:
Նույն օրը «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունը ճանաչվել է տուժող:
2013 թվականի դեկտեմբերի 28-ին թիվ 58214413 քրեական գործին է միացվել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում ՀՀ գլխավոր դատախազությունից ստացված թիվ 83122613 քրեական գործը:
2014 թվականի հունվարի 23-ին Աշոտ Արեգի Պողոսյանը ձերբակալվել է:
2014 թվականի հունվարի 25-ին Ա.Պողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2014 թվականի հունվարի 25-ի որոշմամբ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նախաքննության մարմինը 2014 թվականի փետրվարի 4-ին որոշումներ է կայացրել Իգոր Միխայիլի Կլիմկոյին և Վլադիմիր Ալեքսանդրի Սաչկովին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետեով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Ալեքսեյ Վյաչեսլավի Պիսրաևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալներ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի փետրվարի 5-ին Ի.Կլիմկոյի, Վ.Սաչկովի, Ա.Պիսրաևի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Նույն օրը` 2014 թվականի փետրվարի 5-ին, որոշում է կայացվել Ալեքսանդր Անատոլիյի Զուբովին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետեով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, և նույն օրը հայտարարվել է հետախուզում:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2014 թվականի փետրվարի 6-ի որոշումներով Ի.Կլիմկոյի, Վ.Սաչկովի, Ա.Պիսրաևի և Ա.Զուբովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի մայիսի 4-ին Վ.Սաչկովը Մինսկ քաղաքի օդանավակայանում ձերբակալվել է, 2014 թվականի նոյեմբերի 28-ին Մինսկի օդանավակայանում հանձնվել է Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին, տեղափոխվել է Հայաստանի Հանրապետության, և 2014 թվականի նոյեմբերի 28-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2014 թվականի դեկտեմբերի 20-ին թիվ 58214413 քրեական գործից Ա.Պողոսյանի վերաբերյալ մասն առանձնացվել է առանձին վարույթում՝ թիվ 58217414 համարի ներքո:
2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Ա.Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է, և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի դեկտեմբերի 30-ին թիվ 58217414 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան):
Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի փետրվարի 6-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով: Ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` հանրային ծառայության ոլորտում և կազմակերպություններում կարգադրիչ լիազորություններ իրականացնելու իրավունքի զրկմամբ` 2 (երկու) տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Հանցանքների համակցությամբ նշանակված հիմնական պատիժները մասնակիորեն, իսկ լրացուցիչ պատիժը լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` հանրային ծառայության ոլորտում և կազմակերպություններում կարգադրիչ լիազորություններ իրականացնելու իրավունքի զրկմամբ 2 (երկու) տարի ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի հունվարի 23-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Առաջին ատյանի դատարանը նաև վճռել է ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանից, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության օգտին բռնագանձել 1.782.967.651 (մեկ միլիարդ յոթ հարյուր ութսուներկու միլիոն ինը հարյուր վաթսունյոթ հազար վեց հարյուր հիսունմեկ) ՀՀ դրամ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի օգտին` 874.441.030 (ութ հարյուր յոթանասունչորս միլիոն չորս հարյուր քառասունմեկ հազար երեսուն) ՀՀ դրամ։
Առաջին ատյանի դատարանի՝ վերը նշված դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի պաշտպան Մ.Գրիգորյանը:
Վերաքննիչ դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 3-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:

Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
2. Ա.Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «[Ն]ա, հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության՝ «Արմենտել» ՓԲ ընկերության անվտանգության տնօրինության ղեկավար, 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ից մինչև 15-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվելով գործուղման մեջ ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, տեղի ունեցած հանդիպման ժամանակ, աշխատանքից ազատվելու մտավախությունից դրդված, համաձայնվել է վերադասի՝ «Վիմպելկոմ» ՓԲ ընկերության ԱՊՀ երկրներում անվտանգության տնօրինության պետ Ալեքսանդր Զուբովի առաջարկությանը, այն է՝ օգտագործելով կարգադրիչ լիազորությունները, «Արմենտել» ՓԲ ընկերության շահերին հակառակ ստեղծել միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի համար այլընտրանքային կապուղի և ինքնուրույն մատուցել արտասահմանյան կապի օպերատորների կողմից դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված հեռախոսազանգերի սպասարկման ծառայություններ՝ ՀՀ տարածքում օգտագործելով նաև «Արմենտել» ՓԲ ընկերության ենթակառուցվածքը, սակայն շրջանցելով դրա հաշվարկային համակարգը։ Նշված հանցավոր մտահաղացումն իրագործելու շուրջ Ալեքսանդր Զուբովի կողմից ձևավորվել է կայուն կազմակերպված խումբ, որի մեջ ընդգրկվել են Աշոտ Պողոսյանը, «Արմենտել» ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրեն Իգոր Կլիմկոն, տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վլադիմիր Սաչկովը, ինչպես նաև Ղրղզստանի Հանրապետության քաղաքացի Ալեքսեյ Պիսարևը։ Դերաբաշխման համաձայն՝ Ալեքսեյ Զուբովին վերապահվել է արտասահմանյան կապի օպերատորների հետ դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված ցանցեր տեղափոխվող ծավալների և դրանց դիմաց վճարումների վերաբերյալ պայմանավորվածություններ կնքելը, միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների գործընթացը վերահսկելը, հանցակիցների գործողությունները համակարգելը և իր ազդեցությամբ նրանց արարքները հովանավորելը։ Իգոր Կլիմկոյին և Վլադիմիր Սաչկովին վերապահվել է հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների համար կապուղիներ ստեղծելը, դրանց աշխատանքն ապահովելը, իսկ Ալեքսեյ Պիսարևին՝ այդ կապուղիների աշխատանքի համար անհրաժեշտ սարքավորումներն ու «Արմենտել» ՓԲ ընկերության միջազգային կայանը համապատասխան կարգաբերելը։ Աշոտ Պողոսյանին վերապահվել է հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների նպատակով կապուղիների ստեղծման և անհրաժեշտ սարքավորումների համար տարածք տրամադրելը և այն հսկողության տակ պահելը, այնտեղ կողմնակի անձանց մուտքն արգելելը և Պիսարևի մուտքն ապահովելը, իր ազդեցությամբ այդ կապուղիների աշխատանքով հետաքրքրվող «Արմենտել» ՓԲ ընկերության աշխատակիցներին հանցավոր գործունեությունը դադարեցնելու և դրա մասին իրավասու մարմիններին հայտնելուն ուղղված միջոցներ ձեռնարկելուց զերծ պահելը։
Ի կատարում վերոհիշյալ հանցավոր մտահղացման՝ Իգոր Կլիմկոն, օգտագործելով իր կարգադրիչ լիազորություններն «Արմենտել» ՓԲ ընկերության շահերին հակառակ, ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար կապուղի ստեղծելու պատրվակով 2010 թվականի մարտի 24-ից մինչև 31-ն ընկած ժամանակահատվածում ընկերության միջօպերատորական համագործակցության ծառայության ղեկավար Կարինե Եղիազարյանին գրավոր հանձնարարել է կազմակերպել SDH ցանցում միաժամանակյա 92 հեռախոսազանգերի թողունակությամբ E1 տեսակի 3 հատ հոսքերից բաղկացած կապուղու միացումը Երևան քաղաքի Ֆրունզե 20 հասցեում գտնվող №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի և Ազատության 24/1 հասցեում տեղակայված և միջազգային մուտքային զանգերի սպասարկման համար նախատեսված միջազգային կայանի միջև։ Դրա հիման վրա «Արմենտել» ՓԲ ընկերության համապատասխան աշխատակիցներին նույնաբովանդակ հանձնարարություններ տվել է նաև Վլադիմիր Սաչկովը, բացի դրանից, վերջինիս 2010 թվականի մարտի 26-ի հանձնարարությամբ ընկերության մասնագետները կազմակերպել են համացանցին համակցվելու համար կապուղի՝ N48 ավտոմատ հեռախոսակայանի SDH ցանցի սարքավորման և շենքի 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայությանը հատկացված տարածքի միջև, իսկ համացանցին համակցման համար տրամադրել են 8 հատ ռեալ IP-հասցեներ։ Նշված տարածքի սենյակներից մեկում տեղադրվել է համապատասխան համակարգչային սարքավորում` նախատեսված այդ 8 հատ IP-հասցեների վրա փոխանցվող միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերը ընդունելու, մշակելու և ստեղծված կապուղիներով դեպի «Արմենտել» ՓԲԸ բաժանորդներին ուղղորդելու համար, իսկ Աշոտ Պողոսյանը, տրամադրելով վերոհիշյալ սենյակը, հանձնարարել է ենթականերին այն պահել հսկողության տակ և արգելել կողմնակի անձանց մուտքը։
Ի կատարում վերոհիշյալ հանցավոր մտահղացման` Իգոր Կլիմկոն, օգտագործելով իր կարգադրիչ լիազորություններն «Արմենտել» ՓԲ ընկերության շահերին հակառակ, ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար կապուղի ստեղծելու պատրվակով 2010 թվականի մարտի 24-ից մինչև 31-ն ընկած ժամանակահատվածում ընկերության միջօպերատորական համագործակցության ծառայության ղեկավար Կարինե Եղիազարյանին գրավոր հանձնարարել է կազմակերպել SDH ցանցում միաժամանակյա 92 հեռախոսազանգերի թողունակությամբ E1 տեսակի 3 հատ հոսքերից բաղկացած կապուղու միացումը՝ Երևան քաղաքի Ֆրունզե 20 հասցեում գտնվող №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի և Ազատության 24/1 հասցեում տեղակայված և միջազգային մուտքային զանգերի սպասարկման համար նախատեսված միջազգային կայանի միջև։ Դրա հիման վրա «Արմենտել» ՓԲ ընկերության համապատասխան աշխատակիցներին նույնաբովանդակ հանձնարարություններ տվել է նաև Վլադիմիր Սաչկովը, բացի դրանից, վերջինիս 2010 թվականի մարտի 26-ի հանձնարարությամբ ընկերության մասնագետները կազմակերպել են համացանցին համակցվելու համար կապուղի՝ №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի SDH ցանցի սարքավորման և շենքի 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայությանը հատկացված տարածքի միջև, իսկ համացանցին համակցման համար տրամադրել են 212.73.73.224/29 միջակայքի 8 հատ ռեալ IP-հասցեներ։ Նշված տարածքի սենյակներից մեկում տեղադրվել է համապատասխան համակարգչային սարքավորում, նախատեսված այդ 8 հատ IP-հասցեների վրա փոխանցվող միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերը ընդունելու, մշակելու և ստեղծված կապուղիներով դեպի «Արմենտել» ՓԲԸ բաժանորդներին ուղղորդելու համար, իսկ Աշոտ Պողոսյանը, տրամադրելով վերոհիշյալ սենյակը, հանձնարարել է ենթականերին այն պահել հսկողության տակ և արգելել կողմնակի անձանց մուտքը։
Բացի դրանից, դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումներ կատարելու նպատակով, «Արմենտել» ՓԲ ընկերության միջազգային կայանում համապատասխան կարգաբերումներ կատարելու համար, Վլադիմիր Սաչկովի առաջարկով Աշոտ Պողոսյանը ծառայության շահերին հակառակ 2010 թվականի հուլիսի 7-ին հանձնարարություն է տվել Ալեքսեյ Պիսարևին տրամադրել «Արմենտել» ՓԲ ընկերության ցանցին հեռահար համակցվելու VPN-հասանելիություն, այնուհետև, դրա ժամկետը երկարացնելու համար բանավոր ցուցումներ է տվել «Արմենտել» ՓԲԸ ընկերության համապատասխան մասնագետներին։ Դրա արդյունքում Ալեքսեյ Պիսարևի կողմից համակարգչային կապի միջոցներ հանդիսացող նշված կապուղիներն այնպես են կարգաբերվել, որպեսզի դրանցով դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության միջազգային կայան հաղորդվող համակարգչային տեղեկատվությունը՝ «Արմենտել» ՓԲԸ բաժանորդներին ուղղված միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի տվյալները փոփոխվեն, այսինքն՝ կանչող հեռախոսահամարի տվյալները փոխարինվեն կեղծ հեռախոսահամարներով և այդ տվյալները միջազգային կայանում ֆիքսվեն ոչ թե «Արմենտել» ՓԲԸ տվյալների հաշվառման համակարգ ներբեռնման ենթակա «CAS» տեսակի ֆայլերի տեսքով, այլ «TT» տեսակի ֆայլերի տեսքով։
Դրանից հետո, կազմակերպված խմբի վերոհիշյալ անդամները, առանց պետական գրանցման և առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի) 2010 թվականի հուլիս ամսից սկսել են իրականացնել ձեռնարկատիրական գործունեություն և մատուցել են ծառայություններ՝ արտասահմանյան կապի օպերատորների բաժանորդներից դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված միջազգային զանգերը սպասարկելու տեսքով։ Ստեղծված 7UNM անվանմամբ կապուղու թողունակությունն ավելացնելու նպատակով 2011 թվականի նոյեմբեր ամսին, ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար կապուղի ստեղծելու պատրվակով Վլադիմիր Սաչկովն ընկերության համապատասխան աշխատակիցներին հանձնարարել է Երևան քաղաքի Ֆրունզե 20 հասցեում գտնվող №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի և Ազատության 24/1 հասցեում տեղակայված միջազգային կայանի միջև միացնել SIP տեսակի, UNM անվանմամբ լրացուցիչ կապուղի` տարբեր ժամանակահատվածներում միաժամանակյա 30-ից մինչև 60 հեռախոսազանգերի թողունակությամբ և նույնանման կարգաբերմամբ։
Արդյունքում նշված 7UNM և UNM կապուղիներով դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված կապի բաժանորդներին կատարված միջազգային մուտքային զանգերի վերաբերյալ տվյալները միջազգային (IGW) կայանից չեն ներբեռնվել զանգերի հաշվառման համակարգ, 2011 թվականի մարտից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներ այդ կապուղիներով ուղղվել է 80.788.266 րոպե ընդհանուր տևողությամբ միջազգային 18.058.866 հեռախոսազանգեր, որոնք հասել են բաժանորդներին, շրջանցելով զանգերի հաշվառման (բիլինգային) համակարգը։ Դրա հետևանքով կազմակերպված խմբի անդամները, իրականացնելով այդ ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեությունը, նշված ժամանակահատվածում պետությանը պատճառել են առանձնապես խոշոր չափերի` 855.860.378 դրամի վնաս (ԱԱՀ գծով՝ 421.839.189 դրամ+շահութահարկի գծով՝ 433.509.189 դրամ+պետական տուրքի գծով՝ 500.000 դրամ+պետական գրանցման գծով՝ 12.000 դրամ), իսկ «Արմենտել» ՓԲ ընկերությանը պատճառել են առանձնապես խոշոր չափերի` 1.745.810.805 դրամի չափով վնաս։
Քանի որ 2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբից օտարերկրյա մասնագետների կողմից «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունում անցկացվել է տեխնիկական վերստուգում, Վլադիմիր Սաչկովի ցուցումով 03.09.2013թ. 7UNM և UNM կապուղիները միջազգային կայանի վրա կազմալուծվել են, իսկ վերստուգման ավարտից հետո` 11.010.2013թ., վերականգնվել են և վերջնականորեն անջատվել են Վլադիմիր Սաչկովի ցուցումով միայն 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ հիմնադիրների ուղարկած հանձնաժողովի Մոսկվայից ժամանելու նախօրեին։ Ավելին, նշված օրվա գիշերը Մոսկվայից ժամանելով Երևան, բացահայտումից խուսափելու նպատակով Վլադիմիր Սաչկովն Աշոտ Պողոսյանի տեղակալի` Գառնիկ Մարտիրոսյանի ուղեկցությամբ №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության համար հատկացված տարածքի վերոհիշյալ սենյակից հանել է ապօրինի ուղղորդումների համար նախատեսված սարքավորումը և ցուցում է տվել այն վերացնել՝ հետքերը թաքցնելու համար։ Դրա հետ մեկտեղ կազմակերպված խմբի անդամ Ալեքսեյ Պիսարևը, օգտվելով «Արմենտել» ՓԲ ընկերության ցանցին Աշոտ Պողոսյանի ջանքերով տրամադրած հեռահար VPN-հասանելիության իրավունքից և օգտագործելով Վլադիմիր Սաչկովից ստացած միջազգային կայանին համակցվելու համար «Administrator» մուտքանունը և գաղտնաբառը, 2013 թվականի հոկտեմբերի 4-ից մինչև 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ջնջել է «Արմենտել» ՓԲ ընկերության միջազգային IGW հեռախոսակայանի կոշտ սկավառակի «K» տրամաբանական հատորի «AES» և «ACS» կատալոգպանակներում պահվող «TT» տեսակի ֆայլերը՝ «Արմենտել» ՓԲ ընկերության հաշվարկային համակարգի շրջանցմամբ միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի վերաբերյալ։
Այդ ամբողջ ընթացքում Աշոտ Պողոսյանը, օգտագործելով իր կարգադրիչ լիազորությունները հակառակ ընկերության շահերին, ի կատարումն հանցակիցների առջև ստանձնած պարտավորությունների, իր ազդեցությամբ օժանդակել է նրանց գործողություններին և հովանավորել է այդ գործունեությունը, Ալեքսանդր Զուբովի ցուցումով վերահսկել է իրավիճակը և հայտնել է վերջինիս անհրաժեշտ տեղեկությունները, հարկ եղած դեպքերում ներազդել և լռեցրել է այդ կապուղիների աշխատանքով հետաքրքրվող «Արմենտել» ՓԲ ընկերության աշխատակիցներին՝ թաքցնելով առևտրային կազմակերպությունում կազմակերպված խմբի կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությունը և դրա հետևանքով ընկերությանը պատճառվող առանձնապես խոշոր չափերով վնասները»:
3. Առաջին ատյանի դատարանում դատական քննության ընթացքում գործով մեղադրողն իր` 2016 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օերնսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օերնսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ «[Ն]ա, հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության՝ «Արմենտել» ՓԲ ընկերության, անվտանգության տնօրինության ղեկավար, 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ից մինչև 15-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվելով գործուղման մեջ ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, տեղի ունեցած հանդիպման ժամանակ, աշխատանքից ազատվելու մտավախությունից դրդված, համաձայնել է վերադասի՝ «Վիմպելկոմ» ՓԲ ընկերության ԱՊՀ երկրներում անվտանգության տնօրինության պետ Ալեքսանդր Զուբովի առաջարկությանը, այն է՝ օգտագործելով կարգադրիչ լիազորություններն, «Արմենտել» ՓԲ ընկերության շահերին հակառակ ստեղծել միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի համար այլընտրանքային կապուղի և ինքնուրույն մատուցել արտասահմանյան կապի օպերատորների կողմից դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված հեռախոսազանգերի սպասարկման ծառայություններ, ՀՀ տարածքում օգտագործելով նաև «Արմենտել» ՓԲ ընկերության ենթակառուցվածքը, սակայն շրջանցելով դրա հաշվարկային համակարգը։ Նշված հանցավոր մտահղացումն իրագործելու շուրջ Ալեքսանդր Զուբովի կողմից ձևավորվել է կայուն կազմակերպված խումբ, որի մեջ ընդգրկվել են Աշոտ Պողոսյանը, «Արմենտել» ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրեն Իգոր Կլիմկոն, տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վլադիմիր Սաչկովը, ինչպես նաև Ղրղզստանի Հանրապետության քաղաքացի Ալեքսեյ Պիսարևը։ Դերաբաշխման համաձայն՝ Ալեքսեյ Զուբովին վերապահվել է արտասահմանյան կապի օպերատորների հետ դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված ցանցեր տեղափոխվող ծավալների և դրանց դիմաց վճարումների վերաբերյալ պայմանավորվածություններ կնքելը, միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների գործընթացը վերահսկելը, հանցակիցների գործողությունները համակարգելը և իր ազդեցությամբ նրանց արարքների հովանավորելը։ Իգոր Կլիմկոյին և Վլադիմիր Սաչկովին վերապահվել է հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների համար կապուղիներ ստեղծելը, դրանց աշխատանքն ապահովելը, իսկ Ալեքսեյ Պիսարևին՝ այդ կապուղիների աշխատանքի համար անհրաժեշտ սարքավորումներն ու «Արմենտել» ՓԲ ընկերության միջազգային կայանը համապատասխան կարգաբերելը։ Աշոտ Պողոսյանին վերապահվել է հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների նպատակով կապու-ղիների ստեղծման և անհրաժեշտ սարքավորումների համար տարածք տրամադրելը և այն հըս-կողության տակ պահելը, այնտեղ կողմնակի անձանց մուտքն արգելելը և Պիսարևի մուտքն ապահովելը, իր ազդեցությամբ այդ կապուղիների աշխատանքով հետաքրքրվող «Արմենտել» ՓԲ ընկերության աշխատակիցներին հանցավոր գործունեությունը դադարեցնելու և դրա մասին իրավասու մարմիններին հայտնելուն ուղղված միջոցներ ձեռնարկելուց զերծ պահելը։
Ի կատարում վերոհիշյալ հանցավոր մտահղացման Իգոր Կլիմկոն, օգտագործելով իր կարգադրիչ լիազորություններն «Արմենտել» ՓԲ ընկերության շահերին հակառակ, ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար կապուղի ստեղծելու պատրվակով 2010 թվականի մարտի 24-ից մինչև 31-ն ընկած ժամանակահատվածում ընկերության միջօպերատորական համագործակցության ծառայության ղեկավար Կարինե Եղիազարյանին գրավոր հանձնարարել է կազմակերպել SDH ցանցում միաժամանակյա 92 հեռախոսազանգերի թողունակությամբ E1 տեսակի 3 հատ հոսքերից բաղկացած կապուղու միացումը՝ Երևան քաղաքի Ֆրունզե 20 հասցեում գտնվող №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի և Ազատության 24/1 հասցեում տեղակայված և միջազգային մուտքային զանգերի սպասարկման համար նախատեսված միջազգային կայանի միջև։ Դրա հիման վրա «Արմենտել» ՓԲ ընկերության համապատասխան աշխատակիցներին նույնաբովանդակ հանձնարարություններ տվել է նաև Վլադիմիր Սաչկովը, բացի դրանից, վերջինիս 2010 թվականի մարտի 26-ի հանձնարարությամբ ընկերության մասնագետները կազմակերպել են համացանցին համակցվելու համար կապուղի՝ №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի SDH ցանցի սարքավորման և շենքի 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայությանը հատկացված տարածքի միջև, իսկ համացանցին համակցման համար տրամադրել են 212.73.73.224/29 միջակայքի 8 հատ ռեալ IP-հասցեներ։ Նշված տարածքի սենյակներից մեկում տեղադրվել է համապատասխան համակարգչային սարքավորում, նախատեսված այդ 8 հատ IP-հասցեների վրա փոխանցվող միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերը ընդունելու, մշակելու և ստեղծված կապուղիներով դեպի «Արմենտել» ՓԲԸ բաժանորդներին ուղղորդելու համար, իսկ Աշոտ Պողոսյանը, տրամադրելով վերոհիշյալ սենյակը, հանձնարարել է ենթականերին այն պահել հսկողության տակ և արգելել կողմնակի անձանց մուտքը։
Բացի դրանից, դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումներ կատարելու նպատակով, «Արմենտել» ՓԲ ընկերության միջազգային կայանում համապատասխան կարգաբերումներ կատարելու համար, Վլադիմիր Սաչկովի առաջարկով Աշոտ Պողոսյանը, ծառայության շահերին հակառակ, 2010 թվականի հուլիսի 7-ին հանձնարարություն է տվել Ալեքսեյ Պիսարևին տրամադրել «Արմենտել» ՓԲ ընկերության ցանցին հեռահար համակցվելու VPN-հասանելիություն, այնուհետև դրա ժամկետը երկարացնելու համար բանավոր ցուցումներ է տվել «Արմենտել» ՓԲԸ ընկերության համապատասխան մասնագետներին։ Դրա արդյունքում Ալեքսեյ Պիսարևի կողմից համակարգչային կապի միջոցներ հանդիսացող նշված կապուղիներն այնպես են կարգաբերվել, որպեսզի դրանցով դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության միջազգային կայան հաղորդվող համակարգչային տեղեկատվությունը՝ «Արմենտել» ՓԲԸ բաժանորդներին ուղղված միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի տվյալները փոփոխվեն, այսինքն՝ կանչող հեռախոսահամարի տվյալները փոխարինվեն կեղծ հեռախոսահամարներով և այդ տվյալները միջազգային կայանում ֆիքսվեն ոչ թե «Արմենտել» ՓԲԸ տվյալների հաշվառման համակարգ ներբեռնման ենթակա «CAS» տեսակի ֆայլերի տեսքով, այլ «TT» տեսակի ֆայլերի տեսքով։
Դրանից հետո կազմակերպված խմբի վերոհիշյալ անդամները, առանց պետական գրանցման և առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի) 2010 թվականի հուլիս ամսից սկսել են իրականացնել ձեռնարկատիրական գործունեություն և մատուցել են ծառայություններ՝ արտասահմանյան կապի օպերատորների բաժանորդներից դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված միջազգային զանգերը սպասարկելու տեսքով։ Ստեղծված 7UNM անվանմամբ կապուղու թողունակությունն ավելացնելու նպատակով 2011 թվականի նոյեմբեր ամսին, ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար կապուղի ստեղծելու պատրվակով Վլադիմիր Սաչկովն ըն-կերության համապատասխան աշխատակիցներին հանձնարարել է Երևան քաղաքի Ֆրունզե 20 հասցեում գտնվող №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի և Ազատության 24/1 հասցեում տեղակայված միջազգային կայանի միջև միացնել SIP տեսակի, UNM անվանմամբ լրացուցիչ կապուղի` տարբեր ժամանակահատվածներում միաժամանակյա 30-ից մինչև 60 հեռախոսազանգերի թողունակությամբ և նույնանման կարգաբերմամբ։
Արդյունքում, նշված 7UNM և UNM կապուղիներով դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված կապի բաժանորդներին կատարված միջազգային մուտքային զանգերի վերաբերյալ տվյալները միջազգային (IGW) կայանից չեն ներբեռնվել զանգերի հաշվառման համակարգ, 2011 թվականի մարտից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներ այդ կապուղիներով ուղղվել է 80.788.266 րոպե ընդհանուր տևողությամբ միջազգային 18.058.866 հեռախոսազանգեր, որոնք հասել են բաժանորդներին, շրջանցելով զանգերի հաշվառման (բիլինգային) համակարգը։ Դրա հետևանքով կազմակերպված խմբի անդամները, իրականացնելով այդ ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեությունը, նշված ժամանակահատվածում պետությանը պատճառել է առանձնապես խոշոր չափերի` 874.441.030 դրամի վնաս, իսկ «Արմենտել» ՓԲ ընկերությանը պատճառել է առանձնապես խոշոր չափերի` 1.782.967.651 դրամի չափով վնաս։
Քանի որ 2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբից օտարերկրյա մասնագետների կողմից «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունում անցկացվել է տեխնիկական վերստուգում, Վլադիմիր Սաչկովի ցուցումով 03.09.2013թ. 7UNM և UNM կապուղիները միջազգային կայանի վրա կազմալուծվել են, իսկ վերստուգման ավարտից հետո՝ 11.010.2013թ. վերականգնվել են և վերջնականորեն անջատվել են Վլադիմիր Սաչկովի ցուցումով միայն 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ հիմնադիրների ուղարկած հանձնաժողովի Մոսկվայից ժամանելու նախօրեին։ Ավելին, նշված օրվա գիշերը Մոսկվայից ժամանելով Երևան, բացահայտումից խուսափելու նպատակով Վլադիմիր Սաչկովն Աշոտ Պողոսյանի տեղակալի՝ Գառնիկ Մարտիրոսյանի ուղեկցությամբ №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության համար հատկացված տարածքի վերոհիշյալ սենյակից հանել է ապօրինի ուղղորդումների համար նախատեսված սարքավորումը և ցուցում է տվել այն վերացնել՝ հետքերը թաքցնելու համար։ Դրա հետ մեկտեղ կազմակերպված խմբի անդամ Ալեքսեյ Պիսարևն, օգտվելով «Արմենտել» ՓԲ ընկերության ցանցին Աշոտ Պողոսյանի ջանքերով տրամադրած հեռահար VPN-հասանելիության իրավունքից և օգտագործելով Վլադիմիր Սաչկովից ստացած միջազգային կայանին համակցվելու համար «Administrator» մուտքանունը և գաղտնաբառը, 2013 թվականի հոկտեմբերի 4-ից մինչև 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ջնջել է «Արմենտել» ՓԲ ընկերության միջազգային IGW հեռախոսակայանի կոշտ սկավառակի «K» տրամաբանական հատորի «AES» և «ACS» կատալոգպանակներում պահվող «TT» տեսակի ֆայլերը՝ «Արմենտել» ՓԲ ընկերության հաշվարկային համակարգի շրջանցմամբ միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի վերաբերյալ։
Այդ ամբողջ ընթացքում Աշոտ Պողոսյանը, օգտագործելով իր կարգադրիչ լիազորությունները հակառակ ընկերության շահերին, ի կատարումն հանցակիցների առջև ստանձնած պարտավորությունների, իր ազդեցությամբ օժանդակել է նրանց գործողություններին և հովանավորել է այդ գործունեությունը, Ալեքսանդր Զուբովի ցուցումով վերահսկել է իրավիճակը և հայտնել է վերջինիս անհրաժեշտ տեղեկությունները, հարկ եղած դեպքերում ներազդել և լռեցրել է այդ կապուղիների աշխատանքով հետաքրքրվող «Արմենտել» ՓԲ ընկերության աշխատակիցներին՝ թաքցնելով առևտրային կազմակերպությունում կազմակերպված խմբի կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությունը և դրա հետևանքով ընկերությանը պատճառվող առանձնապես խոշոր չափերով վնասները»:
4. Ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի նոյեմբերին գործուղվել է քաղաք Մոսկվա։ Իր անմիջական ղեկավարը՝ ԱՊՀ տարածքում «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավար Զուբովը, գործնական խոսակցության ժամանակ իրեն ասել է, որ ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության համար պետք է կապուղի ստեղծվի, որի համար ինքն «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վ.Սաչկովին պետք է տրամադրի անվտանգության ծառայությանը հատկացված՝ Երևան քաղաքի Ֆրուզեի 20 հասցեում գտնվող թիվ 48 ԱՀԿ-ի 2-րդ հարկի 4 սենյակներից մեկը, ապահովի այդ սենյակի անվտանգությունը և անհրաժեշտության դեպքում աջակցի Վ.Սաչկովին։ Ինքն ավելորդ հարցեր չի տվել, մանրամասները չի իմացել և համաձայնվել է, որից հետո վերադարձել է ք.Երևան։ Հասկացել է, որ դա անօրինական կապ է, սակայն Զուբովն իրեն չի ասել, որ այդ կապուղիները շրջանցելու են «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բիլինգային համակարգը։ Ինքը կարծել է, որ նյութական շահագրգռվածություն կա այդ կապուղիների ստեղծման մեջ, սակայն չի խորացել և չի հետաքրքրվել, քանի որ եթե ինքը չկատարեր Զուբովի հրամանը, ապա կզրկվեր աշխատանքից։ Զուբովն իրեն ասել է, որ տեխնիկական հարցերով պետք է զբաղվեին Վ.Սաչկովը, Ա.Պիսարևը, Ի.Կլիմկոն, իսկ ինքը պետք է ապահովեր տրամադրված սենյակի անվտանգությունը։
Անվտանգության սենյակներից մեկը տրամադրելու և Վ.Սաչկովին աջակցելու հանձնարարականներն ինքն ստացել է ի պաշտոնե։ Այդ սենյակն ինքը չէր կարող հսկողության տակ չպահել, քանի որ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունում բոլոր սենյակներն էլ հսկողության տակ են։ Ցանկացած տարածք մտնելու համար անցագիր է անհրաժեշտ։ Տնօրինությունից կարող են բոլոր սենյակները մտնել և իրենց հետ մասնագետներ տանել, սակայն ի պաշտոնե ինքը պարտավոր չէր Վ.Սաչկովի հետ մտնող ցանկացած անձի թույլ տալ մտնել ներս։ Ինքն այդ տարածք չի մտել, թե ինչ կապ է եղել և ինչ ծավալ է ունեցել այն, ինքը տեղյակ չի եղել, իսկ տեղադրված սարքերն էլ տեսել է միայն քննիչի մոտ։
2010 թվականի հունվարին իրեն զանգահարել է Զուբովը և ասել, որ նշված կապուղիները ստեղծելու նպատակով պետք է Մոսկվայից 2 մասնագետ գան ՀՀ, ու ինքը պետք է դիմավորի նրանց։ Ինքն այդպես էլ արել է, դիմավորել է նրանց, ուղեկցել է Վ.Սաչկովի մոտ և հեռացել։
2010 թվականի մարտի 24-ին իրեն կրկին զանգահարել է Զուբովը և խնդրել է դիմավորել Ալեքսեյ Պիսարևին, ով Երևան է ժամանել նույն օրը։ Ինքը դիմավորել է Ա.Պիսարևին, ուղեկցել է Վ.Սաչկովի մոտ ու հեռացել։ Ա.Պիսարևի խնդրանքով ինքը նրան «ԱրմենՏել»-ի հեռախոսաքարտ է տվել։
Կապուղիների ստեղծման նպատակով ինքը զրուցել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջօպերատորական բաժնի պետ Կ.Եղիազարյանի հետ, ով իրեն ասել է, որ կապուղիների ստեղծման համար գրավոր RFC հանձնարարական է հարկավոր։ Այդ մասին ինքը զեկուցել է Վ.Սաչկովին և Զուբովին։ Դրանից մոտ 2 օր հետո «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրենի կողմից հրահանգ է տրվել, որի հիման վրա բացվել է RFC հանձնարարական։
Ա.Պիսարևի գնալուց հետո Վ.Սաչկովն իրեն ասել է, որ Ա.Պիսարևին պետք է հեռահար հասանելիության թույլտվություն տրվի։ Այդ նպատակով ինքը զրուցել է անվտանգության ինֆորմացիոն բաժնի պետ Արմեն Սաֆարյանի հետ, ով իրեն ասել է, որ դրա համար նույնպես գրավոր RFC հանձնարարական է հարկավոր։ Դրանից 2-3 օր անց RFC հանձնարարականը բացվել է և դրա հիման վրա Ա.Պիսարևին հեռահար հասանելիության իրավունք է տրվել, որը մոտ 2-3 անգամ խախտվել է, սակայն կրկին վերականգնվել է։
2012 թվականի օգոստոսին Զուբովը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ աուդիտորական մի խումբ է գալու Երևան՝ ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ոլորտը ստուգելու նպատակով և դրա համար պետք է ստեղծված կապուղիներն անջատվեն։ Նաև հայտնել է, որ ինքն այդ մասին արդեն Վ.Սաչկովին տեղյակ է պահել և իրեն խնդրել է ուղղակի վերահսկել, որպեսզի այդ կապն անպայման անջատեն։ Ինքը խոսել է Վ.Սաչկովի հետ, ով իրեն ասել է, որ կապն արդեն աջատել է։ 2012 թվականի սեպտեմբերի վերջին, երբ արդեն աուդիտորական խումբը գնացել է Երևանից, իրեն Զուբովն ասել է, որ կապը նորից պետք է միացվի, որի համար Ա.Պիսարևին ուղարկել է Երևան։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 3-ից ինքը գտնվել է արձակուրդի մեջ և մեկնել է Կրասնոդար։ Այդ ընթացքում Զուբովն անընդհատ զանգահարել է իրեն և ասել, որ կապը դեռ չի վերականգնվել, և ինքը պետք է զանգի ում պետք է, որպեսզի կապն արագ վերականգնվի։ Այդ ընթացքում Կ.Եղիազարյանը նույպես գտնվել է արձակուրդում, սակայն ինքը զանգել է նրան, նա կազմակերպել է կապուղու վերականգնումը, և այդ կապը հոկտեմբերի 23-ից նորից սկսել է գործել։ Հոկտեմբերի 21-ին ինքը վերադարձել է Երևան և գնացել աշխատանքի։ Իրեն զանգահարել է Զուբովն ու ասել, որ կապուղին պետք է անմիջապես անջատվի և ապամոնտաժվի։ Նա նաև ասել է, որ այդ մասին արդեն հրահանգներ է տվել Վ.Սաչկովին։ Միաժամանակ տեղեկացրել է, որ ստուգող հանձնաժողով պետք է գա Երևան, որի այն հարցին, թե դա ում կապուղին է, պետք է պատասխանել, որ այն ստեղծվել է ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար։
Ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի` դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ «(...) 2007 թվականի փետրվար ամսից աշխատել է «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունում` որպես ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավար։ Իր պարտականությունների մեջ է մտել անվտանգության ծառայության աշխատակիցների աշխատանքի ղեկավարումը, ընկերության օբյեկտների ֆիզիկական անվտանգության ապահովումը, իրավապահ մարմինների հետ համագործակցումը, տնտեսական անվտանգության և գաղտնի բաժինների աշխատանքի համակարգումը։ Անմիջականորեն ենթարկվել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրենին և «Վիմպելկոմ» ՓԲ ընկերության ԱՊՀ երկրներում անվտանգության տնօրինության ղեկավարին՝ Ալեքսանդր Անատոլիի Զուբովին, ով օգտվել է աշխատանքային բջջային +79037905756 հեռախոսահամարից։ Աշխատանքի բերումով վերջինս հաճախ է ժամանել Հայաստան, բազմիցս հանդիպել է նրա հետ, և իրենց միջև ստեղծվել են բավականին լավ աշխատանքային հարաբերություններ։
2009 թվականի նոյեմբերին գործուղման է մեկնել Մոսկվա քաղաք, և երբ հանդիպել է Ա.Զուբովին, ու զրուցել են նրա աշխատասենյակում, նա հայտնել է, որ ՀՀ ԱԱԾ կարիքների սպասարկման պատրվակով կազմակերպվելու է կապուղի, որով անցնելու է արտասահմանից դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի տրաֆիկ՝ շրջանցելով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության զանգերի հաշվառման համակարգը։ Նա ասել է, որ այդ կապուղու կազմակերպման հարցերով զբաղվելու են «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տնօրեն Իգոր Կլիմկոն և տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վլադիմիր Սաչկովը, իսկ ինքը պետք է ապահովի այդ կապուղու ստեղծման և գործունեության անվտանգությունը։ Հասկանալով, որ այդ տրաֆիկը լինելու է ապօրինի, չի հակաճառել, որպեսզի չզրկվի բավականին բարձր վարձատրվող աշխատանքից, նկատի ունենալով, որ իր աշխատավարձը կազմել է ամսական 1.560.000 դրամ։ Այդ կապուղու ստեղծման տեխնիկական մանրամասնություններով չի հետաքրքրվել, դրանից ոչինչ չի հասկացել, դա եղել է Իգոր Կլիմկոյի և Վլադիմիր Սաչկովի գործը։ Ինքն ուղղակի պետք է ապահովեր Ա.Զուբովի ուղարկած մասնագետների ելքն ու մուտքն «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության օբյեկտներ՝ համապատասխան աշխատանքներ կատարելու համար, տրամադրեր նրանց հեռահար հասանելիության հնարավորությունը «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցին, հսկեր, որ կատարվեն այդ կապուղու գործունեության հետ կապված Ա.Զուբովի ցուցումները։ Նշված խոսակցությունից հետո վերադարձել է ք.Երևան։
2010 թվականի հունվարին Ա.Զուբովը զանգահարել է իրեն և ասել է, որ վերոհիշյալ շրջանցիկ կապուղին կազմակերպելու համար Մոսկվայից համապատասխան մասնագետներ է ուղարկել։ Նրա հրահանգի համաձայն՝ դիմավորել է ժամանած անձանց՝ Ղրղզստանի քաղաքացի Ալեքսեյ Պիսարևին և նրա գործընկերոջը, ում անունն ու դիմագծերը չեն տպավորվել իր հիշողության մեջ։ Նրանց տարել է Վ.Սաչկովի մոտ, և նրանք առանձին բանակցել են։ Ա.Պիսարևը և նրա ուղեկիցը գիշերել են «Արմոբիլ» ՓԲ ընկերության տնօրենին պատկանող հյուրանոցում, Նոր Նորքից դեպի Ջրվեժ թաղամաս տանող ճանապարհին, իսկ 2 օր անց նրանք ինքնաթիռով մեկնել են Մոսկվա։
2010 թվականի մարտի 24-ին Ա.Զուբովը զանգահարել է իրեն, և նրա հանձնարարությամբ նորից դիմավորել է վերոհիշյալ կապուղին ստեղծելու համար ժամանած Ա.Պիսարևին, և նրան տարել է Վ.Սաչկովի մոտ, սակայն թե ինչի մասին են նրանք զրուցել, չի հետաքրքրվել, իմացել է, որ Ա.Պիսարևը գիշերել է «Ավիատրանս» հյուրանոցում։ Քանի որ վերջինիս անհրաժեշտ է եղել բջջային հեռախոսահամար՝ կապ պաշտպանելու համար, նրա խնդրանքով նրան տրամադրել է իր անվամբ ձևակերպված 099790899 հեռախոսահամարը, որը նա Հայաստանից մեկնելիս վերադարձրել է։ Նա օգտվել է նաև +996555170710 հեռախոսահամարից։ Ի դեպ, դրանից մի քանի օր առաջ Վ.Սաչկովն իրեն ասել է, որ այդ կապուղին ստեղծելու համար անհրաժեշտ է ազատել մեկ սենյակ Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեում գործող հ. 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկում՝ անվտանգության ծառայության համար հատկացված տարածքում։ Թե ինչու է ընտրվել հենց այդ սենյակը, ինչ սկզբունքով, չի իմացել, այդ տեխնիկական նրբություններից ոչինչ չի հասկացել։ Այդ տարածքը հատկացված է եղել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայությանը և այնտեղ տեղադրված է եղել տեսահսկման համակարգ։ Տեսահսկումը, ըստ պայմանագրի, իրականացրել են «Արմոբիլ» ՓԲ ընկերության օպերատորները։ Տեսահսկվող սենյակներ եղել են ընկերության՝ Ազատության 24/1 հասցեում գործող Երևանի քաղաքային ցանցի շենքում և Ֆրունզեի 20 հասցեում գործող հ. 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկում։ Կոնկրետ հ. 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկում տեսահսկման համակարգի համար անվտանգության ծառայությանը հատկացված տարածքը բաղկացած է եղել 4 սենյակից, որոնք ունեցել են ընդհանուր դուռ, որը բացվել է միայն համապատասխան կարգաբերմամբ էլեկտրոնային անցագրով։ Նույն շենքում աշխատող այլ անձինք տարածք մտնել չեն կարողացել, եթե չեն ունեցել համապատասխան կարգաբերմամբ անցագիր կամ եթե տեսահսկման օպերատորները դուռը չեն բացել։ Այդ տարածքը բաղկացած է եղել 4 սենյակից, որոնցից կենտրոնականը կատարել է խոհանոցի դեր, իսկ տեսահսկման համակարգի օպերատորներն օգտագործել են խոհանոցից դեպի ձախ 2 սենյակները։ Դրանցից մեկում տեղադրված են եղել տեսահսկման համակարգի համակարգիչները, իսկ մյուս սենյակում՝ մոնիտորներ, որտեղ էլ նստել են օպերատորները։ Վ.Սաչկովը շրջանցիկ կապուղի ստեղծելու համար ընտրել է մուտքի դռնից դեպի աջ գտնվող սենյակը, և ինքը ենթականերին ցուցում է տվել ազատել այն՝ տեխնիկական ծառայությանը հատկացնելու համար, ու զգուշացնել օպերատորներին, որ այդ սենյակ այլևս չմտնեն։
Ալեքսեյ Պիսարևի ժամանելու օրը՝ 2010 թվականի մարտի 24-ին, Վ.Սաչկովն իրեն ասել է, որ այդ շրջանցիկ կապուղու ստեղծման համար անհրաժեշտ է ձևակերպել RFC-հանձնարարություն և դրա համար պետք է դիմել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջօպերատորական բաժնի պետ Կարինե Եղիազարյանին։ Նա իրեն խնդրել է խոսել Կ.Եղիազարյանի հետ և համոզել նրան բացել RFC-հանձնարարական՝ ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար «ԱրմենՏել» ՓԲԸ միջազգային կայանի և հ. 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի միջև կապուղի ստեղծելու համար, քանի որ ընկերությունում բոլոր տեխնիկական փոփոխությունները կատարվել են «RFC» անվանմամբ ներքին շրջանառության էլեկտրոնային փաստաթղթերի հիման վրա։ Այդ նպատակով ինքն իր աշխատասենյակ է հրավիրել Կ.Եղիազարյանին և խնդրել է ձևակերպել նման RFC-հանձնարարական` պատճառաբանելով, որ կապուղին անհրաժեշտ է ստեղծել ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար։ Նա պատասխանել է, որ նման կապուղի ստեղծելու համար նրան գրավոր հանձնարարական է անհրաժեշտ։ Ինքը դրա մասին հայտնել է Վ.Սաչկովին, և նույն օրը «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրեն Իգոր Կլիմկոյի կողմից Կ.Եղիազարյանին գրավոր կարգադրություն է ուղարկվել՝ ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար կազմակերպել մեկ հատ «E1» տեսակի հոսքի միացում՝ Երևանի Ֆրունզե 20 հասցեով գտնվող հ. 48 ավտոմատ հեռախոսակայանից մինչև Ազատության 24/1 հասցեում գտնվող «5 ESS» անվանմամբ միջազգային կայան` ձևակերպելով այն որպես ծառայողական կապ։ «5 ESS» անվանմամբ միջազգային կայանն այդ ժամանակ սպասարկել է ՀՀ մուտքային և ելքային բոլոր հեռախոսազանգերը, իսկ որոշ ժամանակ անց՝ 2011 թվականին, դրա փոխարեն տեղադրել են «Էրիքսոն» ֆիրմայի արտադրության «IGW» անվանմամբ միջազգային կայանը։
Վերը նշված նամակի հիման վրա բացվել է RFC-հանձնարարական և համապատասխան տեխնիկական ստորաբաժանումների կողմից կազմակերպվել է նշված միացումը։ Այնուհետև Վ.Սաչկովն իրեն ասել է, որ այդ շրջանցիկ կապուղին ստեղծելու համար անհրաժեշտ է կազմակերպել 8 հատ ռեալ IP-հասցեների միացում թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկում՝ անվտանգության ծառայության համար հատկացված տարածքում։ Թե ինչու է դա անհրաժեշտ եղել, չի հարցրել, քանի որ այդ տեխնիկական մանրամասնություններն իրեն չեն հետաքրքրել։ Ինքը զանգահարել է Ա.Զուբովին և հայտնել է այդ մասին։ Վերջինս ցուցում է տվել կատարել Վ.Սաչկովի առաջարկը։ Մի քանի օրվա ընթացքում Վ.Սաչկովը ձևակերպել է համապատասխան RFC-հանձնարարություն և իր իմանալով համացանցին միացումը կազմակերպվել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության համապատասխան ծառայությունների կողմից։
Ա.Պիսարևը, ստեղծելով շրջանցիկ կապուղին և համապատասխան կարգաբերումներ կատարելով, մի քանի օր անց մեկնել է Մոսկվա։ Թե ինչ կարգաբերումներ է կատարել, չի հետաքրքրվել, դրանից ոչինչ չի հասկացել։ Սակայն կարող է ասել, որ նրա մեկնելուց հետո այդ կապուղին դեռ չի գործել, ինչի պատճառներով չի հետաքրքրվել։ Այդ կապուղին սկսել է գործել Ա.Պիսարևի՝ Հայաստան հաջորդ այցելությունից հետո, մոտավորապես 2010 թվականի հուլիսի սկզբին։ Ա.Պիսարևն այդ անգամ ժամանել է Երևանի «Զվարթնոց» օդանավակայան, նրան դիմավորել է կամ ինքը, կամ Վ.Սաչկովը։ Իր հիշելով նրան նորից տվել է 099790899 հեռախոսահամարը։ Ա.Պիսարևը շփվել է Վ.Սաչկովի հետ, սակայն թե ի՞նչ են արել, չի հետաքրքրվել, բայց իմացել է, որ նրանք գնացել են հ. 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկի վերոհիշյալ աշխատասենյակ։ Կարճ ժամանակ Երևանում մնալուց հետո, Ա.Պիսարևը վերադարձել է Մոսկվա՝ վերադարձնելով իրեն հեռախոսահամարը։
Մոտավորապես այդ ժամանակ Վ.Սաչկովն իրեն ասել է, որ այդ շրջանցիկ կապուղին ստեղծելու համար անհրաժեշտ է կազմակերպել 8 հատ ռեալ IP-հասցեների միացում հ. 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկում՝ անվտանգության ծառայության համար հատկացված տարածքում, ինչպես նաև՝ ապահովել Ա.Պիսարևի հեռահար VPN-հասանելիությունը «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցին։ Թե ինչու է դա անհրաժեշտ եղել, չի հարցրել, այդ տեխնիկական մանրամասնությունները իրեն չեն հետաքրքրել։ Վ.Սաչկովի առաջարկության մասին հեռախոսազանգով հայտնել է Ա.Զուբովին, ով կարգադրել է օգնել Վլ.Սաչկովին և օժանդակել այդ հարցում։ Իրեն ենթակա աշխատակցին՝ տեղեկատվական անվտանգության բաժնի պետ Արմեն Սաֆարյանին, կարգադրել է ապահովել Ա.Պիսարևի հեռահար VPN-հասանելիությունը «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցին։ Ա.Սաֆարյանի հարցին, թե դա ով է, պատասխանել է, որ դրա մասին տեղյակ է Վլ.Սաչկովը, նա անվտանգության գծով վերստուգող է։ Ա.Պիսարևը կապ է պաշտպանել Ա.Սաֆարյանի հետ, հասանելիության իրավունքը ձևակերպելու համար էլեկտրոնային փոստով ուղարկել է իր էլեկտրոնային փոստի հասցեն, +996555170710 հեռախոսահամարը և 92.245.102.26 IP-հասցեն։ Իր հանձնարարության համաձայն՝ Ա.Սաֆարյանը ցուցում է տվել համապատասխան աշխատակցին՝ Ռուբեն Նալչաջյանին, Ա.Պիսարևի համար ձևակերպել հեռահար VPN-հասանելիության իրավունք, ինչը և կատարվել է համապատասխան RFC-հանձնարարության հիման վրա։
Հետագայում մի քանի անգամ իրեն Մոսկվայից զանգահարել է Ա.Զուբովը և ասել, որ Ա.Պիսարևը խնդիրներ ունի՝ կապված «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցին հեռահար VPN-հասանելիության հետ, և ցուցում է տվել օգնել այդ հասանելիության իրավունքի երկարացման հարցում։ Այդ խնդիրները լուծելու համար RFC-հանձնարարություն չի ձևակերպել, հարցը լուծել է՝ բանավոր ցուցումներ տալով Ռ.Նալչաջյանին։
Դրանից հետո Ա.Պիսարևը 2011-2012 թվականների ընթացքում մի քանի անգամ եկել է Հայաստան։ Եղել են դեպքեր, երբ Ա.Զուբովի ցուցումով ինքն է նրան դիմավորել։ Հիմնականում նա ժամանակն անցկացրել է Վ.Սաչկովի հետ, միասին գնացել են հ.48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության համար հատկացված տարածքի վերոհիշյալ սենյակ՝ աշխատելու, իսկ թե կոնկրետ ինչ են արել, չի հետաքրքրվել։ Իր հիշելով, եղել է նաև դեպք, երբ Ա.Պիսարևը Վ.Սաչկովի հետ մտել են Երևանի Ազատության հ. 24/1 շենքում տեղակայված միջազգային «IGW» կայան, բայց թե ինչի համար և ինչ կարգաբերումներ են այնտեղ արել, չի իմացել։ Ա.Պիսարևն այդ շրջանցիկ կապուղու գործունեության ապահովման համար է եկել, իր հիշելով մի անգամ դա կապված է եղել «Ալկատել» ֆիրմայի արտադրության միջազգային «5 ESS» կայանը «Էրիքսոն» ֆիրմայի արտադրության միջազգային «IGW» կայանով փոխարինելու, իսկ մյուս անգամ՝ հ. 48 ավտոմատ հեռախոսակայանում «Սիմենս» ֆիրմայի արտադրության կայանը «Էրիքսոն» ֆիրմայի արտադրության կայանով փոխարինելու հետ։
2013 թվականի օգոստոսի վերջին, օրը ստույգ չի տպավորվել իր հիշողության մեջ, Ա.Զուբովը զանգահարել է իրեն և հայտնել է, որ «Վիմպելկոմ» ՓԲ ընկերության կողմից արտասահմանից հրավիրված վերստուգողների խումբ է ժամանելու Հայաստան՝ «IT» ոլորտն ստուգելու համար, ու ասել է, որ շրջանցիկ կապուղիները թաքցնելու համար անհրաժեշտ է դրանք անջատել։ Նաև տեղեկացրել է, որ դրա մասին զգուշացրել է նաև Վ.Սաչկովին։ 2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբին Վ.Սաչկովն իրեն հայտնել է, որ շրջանցիկ կապուղին անջատել է, թե կոնկրետ ինչպես է նա դա արել և ում միջոցով, չի հետաքրքրվել։ Ա.Զուբովին դրա մասին չի տեղեկացրել, քանի որ Վ. Սաչկովն ասել է, որ հայտնել է դրա մասին։ Դրանից հետո Երևան է ժամանել վերստուգողների խումբը, կատարել են ինչ-որ ուսումնասիրություններ և սեպտեմբերի վերջին հեռացել են Հայաստանից։ Դրան զուգահեռ զանգահարել է Ա.Զուբովը և ասել է, որ պետք է նորից միացնել այդ կապուղիները և դրա համար ուղարկել է Ա.Պիսարևին։
2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Ա.Պիսարևն անձամբ է եկել օդանավակայանից Երևան և նորից տեղավորվել է «Ավիատրանս» հյուրանոցում։ Վ.Սաչկովն իրեն ասել է, որ գիշերը պետք է Ա.Պիսարևի հետ գնա վերոհիշյալ սենյակ՝ աշխատելու, և ինքը ցուցում է տվել տեղակալին՝ Գ.Մարտիրոսյանին, զգուշացնել տեսահսկման օպերատորներին այդ մասին։ Թե ինչով պետք է այդ սենյակում զբաղվեին նրանք, Գ.Մարտիրոսյանը չի իմացել, նա այդ գործից անտեղյակ է եղել, կատարել է միայն իր ցուցումները։ Գիշերը Վ.Սաչկովն ու Ա.Պիսարևը գնացել են այդ աշխատասենյակ և աշխատել են այնտեղ, բայց թե կոնկրետ ինչ են արել, ինչ բնույթի կարգաբերումներ են կատարել՝ չգիտի։ Ի դեպ, նշված սենյակի դուռն իր ցուցումով տեղակալը՝ Գ.Մարտիրոսյանը միշտ կնիքված վիճակում է պահել և տեսահսկման օպերատորները հերթափոխից հերթափոխ հանձնել են այդ կնիքն անխախտ վիճակում։ Հաջորդ օրը Վ.Սաչկովն իրեն ասել է, որ Ա.Պիսարևը նորից պետք է այնտեղ աշխատի և խնդրել է ապահովել վերջինիս մուտքն այդ սենյակ։ Ինքը խնդրել է Գ.Մարտիրոսյանին ուղեկցել Ա.Պիսարևին, ինչը Գառնիկը կատարել է։ Իր իմանալով՝ կարգաբերումներ կատարելու համար Վ.Սաչկովն Ա.Պիսարևին պետք է տրամադրեր «IGW» միջազգային կայանին համակցվելու համար նախատեսված մուտքանունը և գաղտնաբառը, որը պետք է ստանար «Էրիքսոն» կազմակերպությունից։ Նույն օրը, անջատված կապուղիները միացնելու համար, Վ.Սաչկովն իր մոտ է ուղարկել Տիգրան Վարդանյանին, որպեսզի նրան համոզի, որ պետք է այդ կապուղիները վերականգնել։ Տիգրանը եկել է իր աշխատասենյակ, վերջինիս ասել է, որ ՀՀ ազգային անվտանգության կարիքների համար անհրաժեշտ է վերականգնել անջատված կապուղիները, դա գաղտնի կապ է և դրա մասին պետք է իմանան միայն ինքը, Տիգրանը և Վ.Սաչկովը, համապատասխան փաստաթղթերն իր սեյֆում են, իսկ բոլոր տեխնիկական հարցերը համակարգելու է Վ.Սաչկովը։
Այդ ամբողջ ընթացքում իրեն և Վ.Սաչկովին Մոսկվայից պարբերաբար զանգահարել կամ «SMS» հաղորդագրություններ է ուղարկել Ա.Զուբովը՝ պահանջելով արագացնել շրջանցիկ կապուղիների միացման և կարգաբերման գործը, նա իրենից պահանջել է շտապեցնել Վ.Սաչկովին, քանի որ արդեն պայմանավորված է եղել ինչ-որ օպերատորների հետ՝ կապուղին շահագործելու վերաբերյալ։ Նրա ցուցումների համաձայն՝ զանգահարել է Վ.Սաչկովին, ճշտել է գործի ընթացքը և այդ մասին հեռախոսով հայտնել է Ա.Զուբովին։ Իր գործն անելուց հետո Ա.Պիսարևը 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին վերադարձել է Մոսկվա։ Ինչքանով հասկացել է Վ.Սաչկովի խոսքերից, Ա.Պիսարևը մնացած աշխատանքը կարող էր կատարել նաև հեռահար VPN-հասանելիության եղանակով համակցվելով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցին։
Նաև հայտնել է, որ հոկտեմբերի 6-ից ինքը գտնվել է արձակուրդում և մեկնել է Կրասնոդար քաղաք, որտեղից հեռախոսով Վ.Սաչկովից ճշտել է գործի ընթացքը, իմացել է, որ Տ.Վարդանյանը վերականգնել է կապուղիները և դրանք կարգաբերվել են Ա.Պիսարևի կողմից։ Վ.Սաչկովը հեռախոսով հայտնել է, որ Տ.Վարդանյանը պահանջել է RFC-հանձնարարական ձևակերպել՝ կապուղիների վերականգնման համար և, որ դրա համար անհրաժեշտ է կապվել միջօպերատորական համագործակցության բաժնի պետ Կարինե Եղիազարյանի հետ։ Ինքը զանգահարել է Կարինեին և ասել է, որ պետք է վերականգնել ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար նախատեսված կապուղիները և դրա համար անհրաժեշտ է ձևակերպել RFC-հանձնարարական, առաջարկել է նրա հետևից ավտոմեքենա ուղարկել։ Կարինեն ասել է, որ դրա անհրաժեշտությունը չկա, քանի որ կարող է տնից հեռահար հասանելիությամբ կազմել RFC-հանձնարարական։ Նրան ասել է, որ քանի որ գործը կապված է հատուկ ծառայության կապի հետ, գաղտնիության նկատառումներից ելնելով RFC-հանձնարարականում պետք է նշվի մինիմալ քանակով անձ, մասնավորապես՝ ինքը, Վ.Սաչկովը, Տ.Վարդանյանը և Ա.Դարբինյանը։ Հաջորդ օրը զննելով այդ հանձնարարականը, տեսել է, որ այնտեղ բազմաթիվ ազգանուններ են նշվել, իրեն այդ մասին հեռախոսով հայտնել է նաև Վ.Սաչկովը և հարցրել է, թե ինչ անի։ Ինքը խորհուրդ է տվել անձամբ խոսել Կ.Եղիազարյանի հետ և պահանջել, որ ազգանունների քանակը կրճատի, ինչը և արվել է նրա կողմից։
Այդ տեղեկությունները Կրասնոդարից հեռախոսով պարբերաբար հայտնել է Ա.Զուբովին։ Իր իմանալով, վերականգնված կապուղիները սկսել են գործել հոկտեմբերի 13-ից, այդ ժամանակ Կրասնոդարում է եղել, իսկ Երևան վերադարձել է հոկտեմբերի 21-ին։ Հաջորդ օրն իրեն զանգահարել է Ա.Զուբովը և հայտնել է, որ անհրաժեշտ է վերջնականորեն անջատել այդ կապուղիները, քանի որ վերստուգման արդյունքներով Երևան է ժամանելու հանձնաժողով՝ ծառայողական քննություն անցկացնելու համար, և որոշում է կայացվել անվտանգության ծառայության աշխատակիցներին ազատել գործից։ Նաև ասել է, որ հանձնաժողովի կազմում գտնվող Կոնստանտին Լիտվինենկոն կփորձի պաշտպանել իրենց, սակայն դրա համար անհրաժեշտ է բոլորին զգուշացնել, որ այդ կապուղիների վերաբերյալ հարցերի դեպքում հանձնաժողովի անդամներին հայտնեն, որ դրանք սպասարկել են ՀՀ ԱԱԾ կարիքները։ Հատկապես դա վերաբերվել է ֆրոդի բաժնի պետ Ա.Տեր-Հովհաննիսյանին, ում Ա.Զուբովը պահանջել է համապատասխան կերպ մշակել և լռեցնել նրան։ Դրա պատճառն է եղել այն, որ 2012 թվականին Ա.Տեր-Հովհաննիսյանը, ուսումնասիրելով այդ կապուղիները, գրանցել է միջադեպ և դրա արձագանքը նույնիսկ Մոսկվա է հասել։ Ինքը կատարել է Ա.Զուբովի ցուցումը, զրուցել է Արմենի հետ, նրան Մոսկվայից զանգահարել է նաև Ա.Զուբովը։ Վերջինս իրեն ցուցում է տվել ժամանող հանձնաժողովին մաքսիմալ կերպ ապակողմնորոշել, որպեսզի շրջանցիկ կապուղիները չհայտնաբերեն կամ դրան ուշադրություն չդարձնեն։ Նա ասել է, որ կապուղիները կազմալուծելու համար ուղարկելու է Վ.Սաչկովին, ով այդ ժամանակ գտնվել է Մոսկվայում՝ գործուղման մեջ։ Զուբովը ցուցում է տվել դիմավորել Վ.Սաչկովին, և ինքը Գառնիկ Մարտիրոսյանին հրահանգ է տվել գնալ օդանավակայան ու դիմավորել նրան։ Թե Գառնիկն ինչ ավտոմեքենայով է գնացել, ստույգ չի հետաքրքրվել։ Հաջորդ օրը Երևանում Վ.Սաչկովն իրեն հայտնել է, որ օդանավակայանից գնացել են հ. 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենք, անջատել է շրջանցիկ կապուղիներն ու այնտեղից հանել է սարքավորումները։ Ա.Զուբովն իմացել է այդ կապուղիների անջատման մասին, սակայն ոչ իրենից։ Հավանաբար դրա մասին նրան հայտնել է Վ.Սաչկովը։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 29-ին իրեն ազատել են աշխատանքից՝ կողմերի համաձայնությամբ։
Այդ գործի շահույթից իրեն որևիցե մասնաբաժին չի հատկացվել և նույնիսկ խոսակցություն դրա շուրջ չի եղել։ Բացի իրենից միջազգային հեռախոսազանգերի մուտքային տրաֆիկի ապօրինի ուղղորդումների գործին մասնակցել են Ա.Զուբովը, Ի.Կլիմկոն, Վ.Սաչկովը և Ա.Պիսարևը։ Ինքն իմացել է միայն նրանց անունները, սակայն հնարավոր է, որ Ռուսաստանում այդ գործը կազմակերպելու համար ներգրավվել են նաև այլ անձինք։ Թե նրանք ինչ մասնաբաժին են ունեցել այդ գործից գոյացած շահույթից, ստույգ չի իմացել, իր ներկայությամբ նման խոսակցություսններ չեն եղել։ Բնական է, որ շահույթ եղել է և այն կիսվել է որոշ մասնակիցների միջև, սակայն մասնաբաժինների չափով չի հետաքրքրվել։
Այն մասին, որ Ի.Կլիմկոն նույնպես ներգրավված է եղել այդ գործին, իրեն հայտնել է Ա.Զուբովը, ասելով, որ Ի.Կլիմկոն գործի մեջ է և նրանից վախենալ պետք չէ։ Ինքն անձամբ խոսել է Ի.Կլիմկոյի հետ՝ ՀՀ ԱԱԾ անվան տակ ստեղծված այդ շրջանցիկ կապուղիների մասին, և նա ասել է, որ հանգիստ աշխատեն։ Բացի դրանից, նա անձամբ է գրություն ուղարկել Կ.Եղիազարյանին՝ ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար այդ կապուղիները ստեղծելու համար։
Արտասահմանյան կապի օպերատորների հետ շրջանցիկ տրաֆիկի կազմակերպման հարցերով զբաղվել է Ա.Զուբովը և իր կարծիքով՝ Ա.Պիսարևը։ Օպերատորների հետ պայմանավորվածություններ կնքելուն երբեք չի մասնակցել, սակագների և վճարման մանրամասնություններն իրեն հայտնի չեն եղել։
Վ.Սաչկովը և Ա.Պիսարևը ապահովել են շրջանցիկ կապուղիների ստեղծման, գործունեության տեխնիկական մասը։ Ա.Պիսարևն իր իմանալով ծրագրավորող է եղել և հավանական է, որ նա է կատարել համապատասխան կարգաբերումները, այդ թվում՝ հեռակա հասանելիությամբ, քանի որ նրան տրամադրվել է VPN-հասանելիության հնարավորություն «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցին։ Թե կոնկրետ ինչ բնույթի կարգաբերումներ է կատարել, ինչպես են հեռախոսազանգերը շրջանցել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության հաշվարկային համակարգը, չի իմացել, դրանից ոչինչ չի հասկացել։ Թե ինչ սարքավորում է տեղադրված եղել հ. 48 ԱՀԿ շենքի 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության համար հատկացված տարածքի վերոհիշյալ սենյակում, ինչպես է եղել դրա անվանումը, չի հետաքրքրվել։
«ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջազգային «IGW» կայանում հեռախոսազանգերի վերաբերյալ ֆայլերը ջնջելու մասին չի իմացել, թե դա ինչ տեսակի ֆայլեր են և ով է դրանք ջնջել, չգիտի։ Սակայն 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ից հետո Վ.Սաչկովն իրեն ասել է, որ արդեն կարելի է փակել Ա.Պիսարևի ցանցին հեռահար VPN-հասանելիության իրավունքը, և ինքը համապատասխան բանավոր ցուցում է տվել Ռ.Նալչաջյանին։ (…)»:
Ա.Պողոսյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Վ.Սաչկովի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործի 5-րդ հատորի 6-12-րդ, 39-40-րդ, 46-47-րդ, 6-րդ հատորի 161-168-րդ, 10-րդ հատորի 87-88-րդ, 11-րդ հատորի 211-213-րդ և 12-րդ հատորի 86-87-րդ թերթերը):
5. Դատաքննությամբ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալ Աշոտ Պողոսյանը, հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության` «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության, անվտանգության տնօրինության ղեկավար, 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ից մինչև 15-ն ընկած ժամանակահատվածում ՌԴ Մոսկվա քաղաքում գտնվել է գործուղման մեջ, որի ընթացքում հանդիպել է իր վերադաս անձանցից մեկի հետ և տեղի ունեցած զրույցի ժամանակ, աշխատանքից ազատվելու մտավախությունից դրդված, համաձայնվել է այդ անձի իրեն արված առաջարկին, այն է՝ օգտագործելով իր կարգադրիչ լիազորությունները, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության շահերին հակառակ ստեղծել միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի համար այլընտրանքային կապուղի և ինքնուրույն մատուցել արտասահմանյան կապի օպերատորների կողմից դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված հեռախոսազանգերի սպասարկման ծառայություններ՝ ՀՀ տարածքում օգտագործելով նաև «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ենթակառուցվածքը, սակայն շըրջանցելով դրա հաշվարկային համակարգը։ Նշված հանցավոր մտահղացումն իրագործելու համար այդ անձի կողմից ձևավորվել է կայուն կազմակերպված խումբ, որի մեջ ընդգրկվել են ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության մի շարք աշխատակիցներ և մեկ այլ անձ։ Կատարված դերաբաշխման համաձայն՝ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանին վերապահվել են հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների նպատակով կապուղիների ստեղծման և անհրաժեշտ սարքավորումների համար տարածք տրամադրելու և այն հսկողության տակ պահելու, այնտեղ կողմնակի անձանց մուտքն արգելելու և անհրաժեշտ անձանց մուտքն ապահովելու պարտականությունները, իր ազդեցությամբ այդ կապուղիների աշխատանքով հետաքրքրվող «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության աշխատակիցներին՝ հանցավոր գործունեությունը դադարեցման ու դրա մասին իրավասու մարմիններին հայտնելուն ուղղված հնարավոր միջոցներ ձեռնարկելուց զերծ պահելը։
Ի կատարումն նշված հանցավոր մտահղացման, կազմակերպված խմբի անդամներից մեկը, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության շահերին հակառակ օգտագործելով իր կարգադրիչ լիազորությունները, ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար կապուղի ստեղծելու պատրվակով 2010 թվականի մարտի 24-ից մինչև 31-ն ընկած ժամանակահատվածում ընկերության միջօպերատորական համագործակցության ծառայության ղեկավար Կարինե Եղիազարյանին գրավոր հանձնարարել է կազմակերպել SDH ցանցում միաժամանակյա 92 հեռախոսազանգերի թողունակությամբ E1 տեսակի 3 հոսքից բաղկացած կապուղու միացումը՝ Երևան քաղաքի Ֆրունզեի 20 հասցեում գործող թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի և Ազատության 24/1 հասցեում տեղակայված, միջազգային մուտքային զանգերի սպասարկման համար նախատեսված միջազգային կայանի միջև։ Դրա հիման վրա «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության համապատասխան աշխատակիցներին նույնաբովանդակ հանձնարարություններ են տրվել նաև կազմակերպված խմբի մեկ այլ անդամի կողմից, ում 2010 թվականի մարտի 26-ի հանձնարարությամբ ընկերության մասնագետները կազմակերպել են նաև համացանցին համակցվելու համար կապուղի՝ թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի SDH ցանցի սարքավորման և շենքի 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայությանը հատկացված տարածքի միջև, իսկ համացանցին համակցման համար տրամադրել են 212.73.73.224/29 միջակայքի 8 հատ ռեալ IP-հասցեներ։ Նշված տարածքի սենյակներից մեկում տեղադրվել է համապատասխան համակարգչային սարքավորում՝ նշված 8 հատ IP-հասցեների վրա փոխանցվող միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերն ընդունելու, մշակելու և ստեղծված կապուղիներով դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներին ուղղորդելու համար։
Ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը, տրամադրելով վերոհիշյալ սենյակը, ենթականերին հանձնարարել է այն պահել հսկողության տակ և արգելել կողմնակի անձանց մուտքը։
«ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումներ կատարելու նպատակով ընկերության միջազգային կայանում համապատասխան կարգաբերումներ կատարելու համար կազմակերպված խմբի անդամներից մեկի առաջարկով ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը ծառայության շահերին հակառակ 2010 թվականի հուլիսի 7-ին հանձնարարություն է տվել կազմակերպված խմբի մեկ այլ անդամին տրամադրել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցին հեռահար համակցվելու VPN-հասանելիություն, այնուհետև դրա ժամկետը երկարացնելու համար բանավոր ցուցումներ է տվել ընկերության համապատասխան մասնագետներին։ Արդյունքում կազմակերպված խմբի այդ անդամի կողմից համակարգչային կապի միջոցներ հանդիսացող նշված կապուղիները կարգաբերվել են այնպես, որպեսզի դրանցով դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջազգային կայան հաղորդվող համակարգչային տեղեկատվությունը՝ ընկերության բաժանորդներին ուղղված միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի տվյալները, փոփոխվեն, այսինքն՝ կանչող հեռախոսահամարի տվյալները փոխարինվեն կեղծ հեռախոսահամարներով, դրանք միջազգային կայանում ֆիքսվեն ոչ թե «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տվյալների հաշվառման համակարգ ներբեռնման ենթակա «CAS» տեսակի ֆայլերի տեսքով, այլ՝ «TT» տեսակի ֆայլերի տեսքով։
Դրանից հետո, կազմակերպված խմբի անդամներն առանց պետական գրանցման և առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի), 2010 թվականի հուլիսից սկսել են իրականացնել ձեռնարկատիրական գործունեություն և մատուցել են ծառայություններ՝ արտասահմանյան կապի օպերատորների բաժանորդներից դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին ուղղված միջազգային զանգերն սպասարկելու ձևով։ Ստեղծված «7 UNM» անվանմամբ կապուղու թողունակությունն ավելացնելու նպատակով 2011 թվականի նոյեմբերին ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար կապուղի ստեղծելու պատրվակով կազմակերպված խմբի անդամներից մեկն ընկերության համապատասխան աշխատակիցներին հանձնարարել է Երևան քաղաքի Ֆրունզե 20 հասցեում գործող թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի և Ազատության 24/1 հասցեում տեղակայված միջազգային կայանի միջև միացնել «SIP» տեսակի, «UNM» անվամբ լրացուցիչ կապուղի` տարբեր ժամանակահատվածներում միաժամանակյա 30-ից մինչև 60 հեռախոսազանգերի թողունակությամբ ու նույնանման կարգաբերմամբ։
Արդյունքում, նշված «7 UNM» և «UNM» կապուղիներով դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված կապի բաժանորդներին կատարված միջազգային մուտքային զանգերի վերաբերյալ տվյալները միջազգային (IGW) կայանից չեն ներբեռնվել զանգերի հաշվառման համակարգ, 2011 թվականի մարտից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներ այդ կապուղիներով ուղղվել է 80.788.266 րոպե ընդհանուր տևողությամբ միջազգային 18.058.866 հեռախոսազանգ, որոնք հասել են բաժանորդներին՝ շրջանցելով զանգերի հաշվառման (բիլինգային) համակարգը։ Դրա հետևանքով կազմակերպված խմբի անդամները, իրականացնելով այդ ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեությունը, նշված ժամանակահատվածում պետությանը պատճառել են առանձնապես խոշոր չափերի` 874.441.030 դրամի վնաս, իսկ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությանը՝ առանձնապես խոշոր չափերի` 1.782.967.651 դրամի վնաս։
Քանի որ 2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբից օտարերկրյա մասնագետների կողմից «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունում անցկացվել է տեխնիկական վերստուգում, կազմակերպված խմբի անդամներից մեկի ցուցումով 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին «7UNM» և «UNM» կապուղիները միջազգային կայանի վրա կազմալուծվել են, իսկ վերստուգման ավարտից հետո՝ 2013 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, վերականգնվել են և կազմակերպված խմբի նույն անդամի ցուցումով վերջնականորեն անջատվել են միայն 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ հիմնադիրների ուղարկած հանձնաժողովի Մոսկվայից ժամանելու նախօրեին։ Նշված օրվա գիշերը Մոսկվայից ժամանելով Երևան, բացահայտումից խուսափելու նպատակով կազմակերպված խմբի նշված անդամն ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի տեղակալի՝ Գառնիկ Մարտիրոսյանի ուղեկցությամբ գնացել է թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայան, որի 2-րդ հարկում հատկացված տարածքի վերոհիշյալ սենյակից հանել է ապօրինի ուղղորդումների համար նախատեսված սարքավորումը և ցուցում է տվել այն վերացնել՝ հետքերը թաքցնելու համար։
Կազմակերպված խմբի անդամներից մյուսն էլ, օգտվելով ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի ջանքերով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցին տրամադրած հեռահար VPN-հասանելիության իրավունքից և օգտագործելով կազմակերպված խմբի մեկ այլ անդամից ստացած միջազգային կայանին համակցվելու «Administrator» մուտքանունն ու գաղտնաբառը, 2013 թվականի հոկտեմբերի 4-ից մինչև 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ջնջել է «Արմենտել» ՓԲ ընկերության միջազգային «IGW» հեռախոսակայանի կոշտ սկավառակի «K» տրամաբանական հատորի «AES» և «ACS» կատալոգպանակներում պահվող՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության հաշվարկային համակարգի շրջանցմամբ միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի վերաբերյալ «TT» տեսակի ֆայլերը։
Նշված ամբողջ ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը, ընկերության շահերին հակառակ օգտագործելով իր կարգադրիչ լիազորությունները, ի կատարումն հանցակիցների առջև ստանձնած պարտավորությունների, իր ազդեցությամբ օժանդակել է նրանց գործողություններին և հովանավորել է այդ գործունեությունը, կազմակերպված խմբի ղեկավարի ցուցումով վերահսկել է իրավիճակը և հայտնել է վերջինիս անհրաժեշտ տեղեկությունները, հարկ եղած դեպքերում ներազդել և լռեցրել է այդ կապուղիների աշխատանքով հետաքրքրվող «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության աշխատակիցներին՝ թաքցնելով առևտրային կազմակերպությունում կազմակերպված խմբի կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությունն ու դրա հետևանքով ընկերությանը պատճառվող առանձնապես խոշոր չափերով վնասները։
6. Նախորդ կետում արձանագրվածն Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել սույն որաշման 4-րդ կետում արձանագրված և ստորև ներկայացվող ապացույցներով.
1) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ռոումինգի բաժնի պետ Կարինե Եղիազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի օգոստոսից ղեկավարության բանավոր հրահանգով կատարել է նաև միջօպերատորական վարչության պետի գործառույթները։ 2010 թվականի մարտի 24-ին իրեն կանչել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայության տնօրեն Աշոտ Պողոսյանը և, ցույց տալով մի փաստաթուղթ, հայտնել է, որ դա ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությունից ստացված գաղտնի գրություն է ու դրա հիման վրա անհրաժեշտ է կապ ստեղծել ՀՀ ԱԱԾ և ՌԴ համապատասխան կազմակերպության միջև։ Քանի որ գրությունը գաղտնի է եղել և իրեն չի տրամադրվել, ինքն այդ նամակը չի ուսումնասիրել ու ասել է, որ նման կապ ստեղծելու համար իրեն գրավոր հանձնարարական է անհրաժեշտ։ Նույն օրը «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրեն Իգոր Կլիմկոյի կողմից գրավոր կարգադրություն է ստացել ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար կազմակերպել մեկ E1 հոսքի միացում՝ Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեում գործող թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանից մինչև Ազատության 24/1 հասցեում գործող «5 ESS» անվանմամբ միջազգային կայան` ձևակերպելով այն որպես ծառայողական կապ։ «5 ESS» անվանմամբ միջազգային կայանն այդ ժամանակ սպասարկել է ՀՀ մուտքային և ելքային բոլոր հեռախոսազանգերը, որոշ ժամանակ անց՝ 2011 թվականին, դրա փոխարեն տեղադրել են «Էրիքսոն» ֆիրմայի արտադրության «IGW» անվանմամբ միջազգային կայան։
Ի.Կլիմկոյի գրավոր կարգադրությունն ստանալուց հետո նամակ է գրել «Արմենտել» ՓԲ ընկերության տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վլադիմիր Սաչկովին՝ նշված E1 տեսակի հոսքի միացումը կազմակերպելու նպատակով։ Այդ նամակի հիման վրա բացվել է RFC-հանձնարարություն և համապատասխան տեխնիկական ստորաբաժանումների կողմից կազմակերպվել է նշված միացումը։ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունում բոլոր տեխնիկական փոփոխությունները կատարվել են RFC անվանմամբ ներքին շրջանառության էլեկտրոնային հարցումների հիման վրա։ Դրանից հետո՝ 2010 թվականի մարտի 31-ին, Ի.Կլիմկոյից ստացել է կարգադրություն՝ նույն հիմնավորմամբ վերը նշված հոսքին ավելացնել ևս 2 E1 հոսքեր, որից հետո նամակ է գրել Վ.Սաչկովին։ Բացվել է նույնանման առանձին RFC և դրա հիման վրա տեխնիկական ստորաբաժանումները Ֆրունզեի 20 հասցեի թիվ 48 ԱՀԿ-ից միացրել են դեպի միջազգային կայան ևս 2 հատ E1 հոսքեր։ Թե ինչպես են անցկացվել այդ հոսքերը, կոնկրետ ում միջոցով, ով է կատարել կարգաբերումները և ինչ տեսակի՝ չի հետաքրքրվել, տեխնիկական հարցերի մեջ չի խորացել։ Իր հիշելով, կամ Աշոտ Պողոսյանը կամ էլ Սաչկովն իրեն բացատրել են, որ կապուղին պետք է միջազգային կայանից հասցվի մինչև թիվ 48 ԱՀԿ-ում ՀՀ ԱԱ ծառայությանը պատկանող սենյակ, իսկ այնտեղից ՀՀ ԱԱ ծառայությունն արդեն կտնօրինի այդ կապուղիներով անցնող տեղեկատվությունը։ Թե դա ինչ բնույթի տեղեկատվություն է եղել՝ հեռախոսազանգեր են եղել, թե համացանցային միացումներ, չեն բացատրել, իսկ թե ՀՀ ԱԱ ծառայությունն իրականում թիվ 48 ԱՀԿ-ում ունեցել է սենյակ՝ չի իմացել։ Առանձնապես այդ հարցերով չի հետաքրքրվել, քանի որ իրեն ասել են, որ դա գաղտնի տեղեկատվություն է։
Երբ ընկերության միջօպերատորական ծառայությունների վարչության պետ Ալեքսանդր Չեգլիկբաշևն ազատվել է աշխատանքից և վերադարձել է Ռուսաստան, 2013 թվականի օգոստոսից ղեկավարության բանավոր հրահանգով ինքը կատարել է վերջինիս գործառույթները, բանակցություններ է վարել ռուսաստանյան «Մեգաֆոն» օպերատորի հետ՝ ուղիղ կապ հաստատելու վերաբերյալ։ «Մեգաֆոն» օպերատորի հետ տրաֆիկի ուղիղ փոխանակման ուղի չեն ունեցել, աշխատել են միջնորդ օպերատորների միջոցով։ Այդ բանակցությունների ժամանակ անհրաժեշտություն է առաջացել ուսումնասիրելու «Մեգաֆոն»-ի բաժանորդների կողմից դեպի «ԱրմենՏել»-ի բաժանորդներ ուղղված զանգերի ծավալները։ Ուսումնասիրությունների ընթացքում, այդ զանգերի ծավալների վերաբերյալ «Մեգաֆոն»-ի կողմից իրեն էլեկտրոնային փոստով փոխանցված տվյալները մոտ 2.5 անգամ ավելի մեծ են եղել, քան «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջազգային զանգերի հաշվառման «Ինտեկ» համակարգում գրանցված հեռախոսազանգերի ծավալները։ Բանակցությունների ընթացքում տվյալների փոխանակումները իրականացվել են իր և իր բաժնի աշխատակիցների՝ Օլգա Սարգսյանի և Մերի Վարդանյանի ծառայողական էլեկտրոնային փոստի միջոցով։ Բանակցությունների ընթացքում՝ 2013 թվականի օգոստոսի 15-ին, «Մեգաֆոն»-ի ներկայացուցիչները բողոքել են իրենց բաժանորդներից դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության հեռախոսազանգերի որակից, այսինքն` զանգերի մի մասը չի հասել բաժանորդներին։ Այդ ժամանակ իրենք խորհուրդ են տվել որակի հարցը ստուգել նրանց միջազգային տրաֆիկն ապահովող օպերատորների հետ, որոնք ուղղել են զանգերը դեպի Հայաստան, կամ փոխել դրանց։ Նույն օրը զանգերի տրաֆիկի ծավալների տարբերության վերաբերյալ տվյալներն իր բաժնի աշխատակից Օլգա Սարգսյանը փոխանցել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆրոդի և եկամուտների երաշխավորման բաժնի աշխատակից Մարինե Խաչատրյանին՝ ուսումնասիրությունների և հավանական կեղծիքների հայտնաբերման նպատակով։ Հաջորդ օրն «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջազգային հեռախոսազանգերի հաշվառման համակարգում նկատվել է «Մեգաֆոն» կազմակերպությունից դեպի «ԱրմենՏել»-ի բջջային ցանցի բաժանորդներին ուղղված հեռախոսազանգերի ծավալների աճ։ Իր կարծիքով կամ «Մեգաֆոն» կազմակերպությունը փոխել է միջազգային տրաֆիկն ապահովող օպերատորին կամ որևէ մեկը, հաշվի առնելով իր հետաքրքրությունը, ժամանակավորապես դադարեցրել է միջազգային մուտքային զանգերի ապօրինի ուղղորդումները։ Դրա մասին տեղեկացրել է անմիջական ղեկավարին՝ Անդրեյ Պոնոմարյովին, որից իմացել է, որ նման դեպքեր հայտնաբերելու համար 2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբից կազմակերպությունում իրականացվելու է վերստուգում և արտերկրից մասնագետներ են գալու։
2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբից նկատել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆիքսված ցանցի բաժանորդներին ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի ծավալի աճ, ինչի մասին կրկին տեղեկացրել է Պոնոմարյովին։ Դրանից մի քանի օր անց՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեխնիկական բլոկի ղեկավար Վլադիմիր Սաչկովի աշխատակիցների կողմից անհրաժեշտության վերացման հիմքով բացվել է RFC-հանձնարարություն՝ 7UNM և UNM անվանմամբ կապուղիները կազմալուծելու համար։ Ինքը հարցրել է իր աշխատակցին՝ Օլգա Սարգսյանին, թե ինչ կապուղիներ են կազմալուծվելու, և նա հետաքրքրվել ու պատասխանել է, որ դա ՀՀ ԱԱԾ կապուղիներն են։ Ինքը հասկացել է, որ խոսքը նախկինում իր կողմից պատվիրված 3 հատ E1 հոսքերի մասին է։ Թե իրականում երբ են ապամոնտաժվել այդ կապուղիները՝ RFC-հանձնարարական ձևակերպելուց առաջ, թե՝ հետո, չի իմացել։ Քանի որ այդ կապուղիների փակման ամսաթիվը, ըստ RFC հանձնարարականի, ավելի ուշ է եղել, քան տրաֆիկի աճը, սկզբնական շրջանում մեկը մյուսի հետ չի կապել։ 2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբից մինչև վերջ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունում անցկացվել է վերստուգում՝ ֆրոդի փաստը հայտնաբերելու համար։ Ստուգման արդյունքների հետ իրեն չեն ծանոթացրել։ 2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբին տրաֆիկի տեղի ունեցած աճի մասին սեպտեմբերի վերջին հայտնել է նաև «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ֆրոդի դեմ պայքարի բաժնի պետ Ա.Տեր-Հովհաննիսյանին, ով խնդրել է տրամադրել այդ տվյալները և այսուհետ տրաֆիկի նման տատանումների դեպքում հայտնել նրան։
2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ի երեկոյան, մոտավորապես ժամը 18։30-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայության պետ Աշոտ Պողոսյանն ու ասել, որ այդ կապուղիները փակելուց հետո մեծ աղմուկ է բարձրացել Մոսկվայում և անհրաժեշտ է շտապ այդ կապուղիները վերականգնել։ Աշոտն առաջարկել է անհրաժեշտության դեպքում նույնիսկ ավտոմեքենա ուղարկել իր աշխատակիցներից մեկի հետևից, որպեսզի տանի աշխատավայր՝ RFC-հանձնարարական ձևակերպելու համար։ Մանրամասն տեղեկություններ ստանալու համար Աշոտն առաջարկել է զանգահարել Վլադիմիր Սաչկովին։ Զանգահարել է Սաչկովին, ով հայտնել է, թե ով պետք է նշվի RFC-հանձնարարականում՝ որպես համաձայնեցնող, հիշատակելով, որ կապուղին սպասարկելու է ՀՀ ԱԱԾ կարիքները։ Սաչկովը խնդրել է RFC-հանձնարարականում նշել որպես համաձայնեցնողներ նրան, Աշոտ Դարբինյանին, Աշոտ Պողոսյանին, իսկ որպես կատարող՝ Տիգրան Վարդանյանին։ Այդ ժամանակ ինքը եղել է արձակուրդում և ունեցել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցին հեռակա հասանելիության հնարավորություն, ուստի տնից է ձևակերպել այդ RFC-հանձնարարականը։ Հաջորդ օրն իրեն զանգահարել է Վ.Սաչկովը և հարցրել է, թե ինչու են բացված RFC-հանձնարարականում նշվել անձինք, որոնց անունները չի տվել։ Ինքը հասկացել է, որ այդ ավելորդ անձանց տվյալները համակարգիչն է նշել ինքնաբերաբար, զանգահարել է բացված RFC-հանձնարարականի կատարմանը հետևող աշխատակցին՝ Արմենակյանին, և խնդրել է հանել մի քանի հոգու տվյալներ և թողնել միայն նրանց, ում նշել է RFC-հանձնարարականը ձևակերպելուց։ Արմենակյանը կատարել է իր խնդրանքը։
Այդ կապուղին բացելուց հետո նորից նկատվել է տրաֆիկի աստիճանաբար նվազում, ինչի մասին հայտնել է ղեկավարությանը՝ Անդրեյ Պոնոմարյովին։ Հաշվի առնելով, որ այդ կապուղիները բացելու ժամանակ Պոնոմարյովը գտնվել է արձակուրդում, նրան տեղյակ է պահել այդ հանձնարարությունն ստանալու և RFC-ն ձևակերպելու մասին։ Այդ ժամանակ որոշել է ստուգել, թե վերստին բացված 7UNM և UNM կապուղիներով անցնող տրաֆիկը ֆիքսվում է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության զանգերի հաշվառման «Ինտեկ» համակարգում և ուսումնասիրման արդյունքում համոզվել է, որ «Ինտեկ» համակարգում այդ կապուղիներով անցնող տրաֆիկի վերաբերյալ որևիցե տեղեկություն չի գրանցվել։ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության կողմից այդ կապուղիները կազմակերպելու և սպասարկելու վերաբերյալ ոչ մի օպերատորի հետ պայմանագիր չի ստորագրել։ Եթե այդ կապուղիներով անցել է միջազգային տրաֆիկ, ապա դրա դիմաց «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունը վճարում չի ստացել։
2013 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Պոնոմարյովից կարգադրություն է ստացել տրամադրել տրաֆիկ համեմատություն հոկտեմբերի 23-ի և 24-ի համար, նա ասել է, որ այսուհետ ամեն օր պետք է տրամադրվեն նման տվյալներ։ Այդ տվյալներից նկատելի է դարձել, որ 2013 թվականի հոկտեմբերի 24-ից սկսած աճել է դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆիքսված ցանցի բաժանորդներ ուղարկված միջազգային տրաֆիկը։ Ավելի ուշ իրեն հայտնի է դարձել, որ վերոհիշյալ կապուղիները նորից փակվել են 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, այս անգամ առանց RFC-հանձնարարականի։ Թե ով է տվել այդ կապուղիները նորից փակելու հանձնարարություն, չգիտի։
2) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ անվտանգության տնօրինության տարածքային անվտանգության և պահպանության բաժնի նախկին պետ Գառնիկ Մարտիրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի 2-րդ հարկում աշխատասենյակները հատկացվել են անվտանգության ծառայությանը՝ տեսահսկման համակարգ տեղադրելու համար։ Հատկացված տարածքը բաղկացած է եղել 4 սենյակից, որոնցից երեքն օգտագործվել են «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայության կողմից։ Այդ սենյակներն ունեցել են ընդհանուր դուռ, որը բացվել է միայն համապատասխան կարգաբերմամբ էլեկտրոնային անցագրով։ Նույն շենքում աշխատող այլ անձինք առանց այդ անցագրի այդ տարածք մտնել չեն կարողացել։
Սենյակներից մեկը եղել է խոհանոց, իսկ տեսահսկման համակարգի օպերատորներն օգտագործել են խոհանոցից դեպի ձախ 2 սենյակները։ Դրանցից մեկում տեղադրվել են տեսահսկման համակարգի համակարգիչները, իսկ մյուս սենյակում՝ մոնիտորները և օպերատորները հենց այդտեղ են նստել։
2010 թվականին Ա.Պողոսյանն իրեն հանձնարարել է ազատել որպես պահեստ օգտագործվող սենյակը և այն տրամադրել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեխնիկական տնօրինությանը։ Նրա ցուցումով այդ սենյակը հսկողության տակ է պահվել, և կողմնակի անձանց մուտքն արգելվել է։ 2010-2013 թվականների ընթացքում մի քանի անգամ Ա.Պողոսյանի հանձնարարությամբ Վ.Սաչկովին և նրա մասնագետներին, այդ թվում՝ Պիսարև ազգանունով անձին, ուղեկցել է վերը նշված սենյակ, որտեղ նրանք ինչ-որ աշխատանքներ են կատարել, որից հետո սենյակի դուռը փակել է և կնքել իր կնիքով։ Թե կոնկրետ ինչ բնույթի աշխատանքներ են կատարվել այդ սենյակում, ինքը չի հետաքրքրվել, սակայն այնտեղ համակարգիչներ են եղել։
2013 թվականին, մինչև ստուգող հանձնաժողովի գալը, Ա.Պողոսյանի հանձնարարությամբ դիմավորել է Մոսկվայից ժամանած Վ.Սաչկովին և նրա հետ գնացել են վերը նշված սենյակ։ Վ.Սաչկովը սկսել է հավաքել սենյակում գտնվող սարքավորումները, դրանք լցրել են նրա առաջարկով իր տարած տոպրակների մեջ, օպերատորների օգնությամբ դրանք իջեցրել ու դրել են իր ավտոմեքենայի մեջ։ Ճանապարհին՝ աղբարկղի մոտ, Վ.Սաչկովի պահանջով կանգնել է, այդ տոպրակները գցել են աղբամանի մեջ ու շարունակել ճանապարհը։ Դա եղել է առավոտվա ժամը 5-ի սահմաններում։ Դրանից հետո աշխատանքի գնալիս նկատել է, որ տոպրակներից մեկը մնացել է իր ավտոմեքենայի մեջ։ Զանգահարել և այդ մասին ասել է Վ.Սաչկովին, ում հանձնարարությամբ ճանապարհին այդ տոպրակը նույնպես գցել է աղբարկղի մեջ։ Հասկացել է, որ ինչ-որ խնդիր կա, որ սարքերը գցում են։ Այդ պատճառով իր նախաձեռնությամբ ջնջել է այդ օրվա տեսաձայնագրությունները, որտեղ երևում է, որ ինքն ու Վ.Սաչկովը դուրս են բերում սարքերը։ Այն սարքը, որն ինքը գցած է եղել աղբարկղի մեջ, քննության ընթացքում Ա.Պողոսյանի առաջարկով գտել և ներկայացրել է քննությանը։
Ամեն ինչ կատարվել է Ա.Պողոսյանի հանձնարարությամբ ու գիտությամբ։ Նա իրեն տեղեկացրել է, որ սենյակում ինչ-որ հատուկ կապ է տեղադրվել։ Այդ կապով հետաքրքրվել է նաև Ա.Զուբովը, ով երկու անգամ զանգահարել է իրեն։ Որ տեղի է ունեցել անօրինական տրաֆիկ, իմացել է քննության ժամանակ:
3) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆիքսված կապի ցանցի շահագործման ծառայության ղեկավար Արման Բադալյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի մարտի 24-ին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջօպերատորական ծառայության ղեկավար Կարինե Եղիազարյանի գրության հիման վրա բացված հ.008459/10 RFC-հանձնարարականի շրջանակներում ընկերության 4 աշխատակիցներ SDH տրանսպորտային ցանցով 1 հատ Е1 հոսք են միացրել Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեում գտնվող «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ին պատկանող շենքից մինչև Երևանի Ազատության 24/1 հասցեում գտնվող 5ESS տեսակի միջազգային հեռախոսային կայանը։ Իր ծառայությունից այդ աշխատանքներին մասնակցել են տրանսպորտային ցանցի կառավարման բաժնի ճարտարագետ Գայանե Մնացականյանը և ավագ ճարտարագետ Աստղիկ Մուրադյանը։ Նրանք փաստացի ակտիվացրել են E1 հոսքի պորտերը SDH սարքավորումների մեջ, որոնք գտնվել են վերոհիշյալ հասցեներում։ Այդ սարքավորումներից էլ, ըստ RFC-հանձնարարականի, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ արդյունաբերական լաբորատորիայի ուղղության ղեկավար Արամ Բաղդասարյանը և միջազգային կապի միջոցների մենեջեր Հովհաննես Խաչատրյանը պետք է միացումներ կատարեին այդ հասցեներում գտնվող 5ESS միջազգային կայանին և Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեի մոտակայքում գտնվող համապատասխան սարքավորմանը։ Ըստ RFC-հանձնարարականի, Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեում աշխատանքները կատարել է Արամ Բաղդասարյանը, այդ աշխատանքներին անձամբ չի մասնակցել։ Թե Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեի մոտակայքում ինչ սարքավորումներ է տեղադրված եղել, կոնկրետ որտեղ, ինչ կարգաբերումներով և ինչի համար է նախատեսված եղել, չի հետաքրքրվել և չի իմացել։
Դրանից հետո՝ 2010 թվականի մարտի 31-ին, Կարինե Եղիազարյանի մեկ այլ գրության հիման վրա բացված թիվ 008556/10 RFC-հանձնարարականի շրջանակներում ընկերության 6 աշխատակիցներ ևս 2 հատ Е1 հոսքեր են միացրել նույն շենքից մինչև Երևանի Ազատության 24/1 հասցեով շենքում գտնվող 5ESS տեսակի միջազգային հեռախոսային կայանը։ Իր ծառայությունից այդ աշխատանքներին մասնակցել են տրանսպորտային ցանցի կառավարման բաժնի ճարտարագետ Գայանե Մնացականյանը և նույն բաժնի պետ Սամվել Վասիլյանը։ Նրանք փաստացի ակտիվացրել են E1 տեսակի 2 հոսքերի պորտերը SDH սարքավորումների մեջ, որոնք գտնվել են վերոհիշյալ հասցեներում։ Այդ սարքավորումներից էլ, ըստ RFC-հանձնարարականի, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ միջազգային կապի միջոցների մենեջեր Հովհաննես Խաչատրյանը և Արամ Բաղդասարյանի նշանակած մասնագետները՝ ավագ ճարտարագետ Կ.Ավետիսյանը, ճարտարագետ Ա.Փսոմասը և մենեջեր Սուրեն Քարտաշյանը պետք է միացումներ կատարեին այդ հասցեներում գտնվող 5ESS միջազգային կայանին և Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեի մոտակայքում գտնվող համապատասխան սարքավորմանը։
2011 թվականի փետրվար-մարտ ամիսներին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունում տեղակայվել է «Էրիքսոն» ֆիրմայի արտադրության նոր միջազգային թվային հեռախոսակայան՝ IGW ծառայողական անվանմամբ, որի վրա աստիճանաբար վերամիացվել են նախկին 5ESS անվանմամբ միջազգային կայանի բոլոր հոսքերը։ Վերամիացման ավարտից հետո 5ESS անվանմամբ միջազգային կայանը դուրս է բերվել շահագործումից։ Միջազգային կայանի բոլոր հոսքերի վերամիացումները կատարել է իր աշխատակիցը՝ ցանցերի կառավարման կենտրոնի համակցման ցանցերի կառավարման բաժնի պետ Տիգրան Վարդանյանը, և նրա բաժնի աշխատակիցները։ Բոլոր հոսքերի վերամիացումները կատարվել են համապատասխան RFC-հանձնարարականների հիման վրա։ 2011 թվականի փետրվարի 22-ին բացված հ. 012202/11 RFC-հանձնարարականի հիման վրա 5ESS անվանմամբ միջազգային կայանից IGW միջազգային կայանի վրա վերամիացվել են մի շարք միջկայանային կապուղիներ, այդ թվում նաև 5ESS կայանում գործող 798 անվանմամբ կապուղին, բաղկացած 3 հատ E1 հոսքերից՝ միաժամանակյա 92 զանգի թողունակությամբ։ Բոլոր կապուղիները նոր IGW միջազգային կայանում ստացել են իմաստային նոր անվանումներ։ Տվյալ 798 կապուղին ստացել է 7UNM անվանումը, քանի որ ինչ-որ մեկն ասել է, որ այդ կապուղին հատկացվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությանը։ Թե կոնկրետ ով է դա իրեն ասել, ստույգ չի տպավորվել իր հիշողության մեջ։ Հ.012202/11 RFC-հանձնարարականի կատարման ընթացքում Տիգրան Վարդանյանը եկել է իր մոտ և հայտնել է, որ 7UNM կապուղին ֆիզիկական մակարդակով 5ESS կայանից IGW կայանի վրա վերամիացնելուց հետո չի կարգաբերել, իսկ երբ հաջորդ օրը գնացել է դա անելու, տեսել է, որ կապուղին արդեն կարգաբերվել է և դրանով զանգեր են անցնում։ Թե ով է կարգաբերել IGW կայանում այդ կապուղիները, իրենք չեն իմացել, իրենց նախապես ոչ մեկ չի զգուշացրել։ Տիգրան Վարդանյանը հայտնել է, որ այդ կարգաբերումներն ունեցել են ոչ ստանդարտ կոնֆիգուրացիա։ Սովորաբար բոլոր կապուղիներով անցնող հեռախոսազանգերի վերաբերյալ տվյալները գրանցվել են IGW միջազգային կայանում «CAS» տեսակի ֆայլերում, որոնք դրանից հետո ինքնաբերաբար փոխանցվել են «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության զանգերի հաշվառման բիլինգային «intec» համակարգ։ 7UNM կապուղով անցնող հեռախոսազանգերը դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆիքսված և բջջային ցանցերի բաժանորդներ, գրանցվել են IGW միջազգային կայանում ոչ թե «CAS» տեսակի ֆայլերում, այլ «TT» տեսակի ֆայլերում, որոնք նույնպես նախատեսված են եղել զանգերի մասին տեղեկություններ գրանցելու համար, սակայն չեն փոխանցվել «intec» համակարգ։
Վերոհիշյալ 7UNM կապուղու 3 հատ E1 հոսքերի կարգաբերման ոչ ստանդարտ լինելու վերաբերյալ ինքը և Տիգրան Վարդանյանը բանավոր հայտնել են «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վլադիմիր Սաչկովին։ Վերջինս իրենց պատասխանել է, որ այդ կապուղին հատկացվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությանը և այդպես էլ պետք է լինի։ Սաչկովն ասել է, որ այդ կապուղին կարգաբերվել է այլ մասնագետի կողմից, նրա հանձնարարությամբ։ Թե կոնկրետ ում կողմից, չի ասել, իսկ իրենք չեն հետաքրքրվել։ Լսելով դա, ավելորդ հարցեր չեն տվել։
2011 թվականի նոյեմբեր ամսին Վ.Սաչկովի բանավոր հանձնարարությամբ Տ.Վարդանյանի կողմից IGW կայանին միացվել է նոր՝ SIP տեսակի կապուղի, որն անվանվել է UNM։ Նոր կապուղու միացումից կարճ ժամանակ անց Վ.Սաչկովն իրեն և Տիգրան Վարդանյանին հայտնել է, որ այն նույնպես հատկացվել է Ազգային անվտանգության ծառայությանը, ուստի անհրաժեշտ է այն կարգաբերել 7UNM կապուղու պես։ Նշված կարգաբերումները կատարելուց հետո Տ.Վարդանյանը 2011 թվականի դեկտեմբերի սկզբին նամակ է ուղարկել Վ.Սաչկովին, որով իրազեկել է, որ նրա բանավոր հանձնարարությունը կատարել է և խնդրել է տվյալ միացման և կարգաբերման համար տրամադրել RFC-հանձնարարական։ Նամակը ստանալուց հետո Վ.Սաչկովն իրեն և Տ.Վարդանյանին առաջարկել է գնալ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավար Աշոտ Պողոսյանի մոտ։ Վերջինս իրենց հայտնել է, որ Ազգային անվտանգության ծառայությունից գաղտնի գրություն է ստացել այն մասին, որ նոր UNM կապուղին անհրաժեշտ է միացնել և նույն եղանակով կարգաբերել Ազգային անվտանգության ծառայության համար՝ պահպանելով գաղտնիությունը։ Պահանջել է հավատալ իր բանավոր խոսքերին՝ ասելով որ այդ գաղտնի ծրարն իր մետաղյա պահարանի մեջ է և այն ոչ մեկին ցույց տալու իրավունք չունի, այդ իսկ պատճառով տվյալ միացման համար որևիցե պաշտոնական ձևակերպում չի լինելու։ Նա առաջարկել է գնալ և հանգիստ աշխատել ու այդ հարցով իրենց անհանգստացնողներին ուղարկեն նրա մոտ։
Այդ UNM կապուղու վրա ստեղծվել են 30 խոսակցական պորտեր, որոնց քանակը Վ.Սաչկովի բանավոր հրահանգով հետագայում ավելացվել են մինչև 90 պորտ և վերջնականորեն դարձել է 60 խոսակցական պորտ։ Տվյալ կապուղին գործել է մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի սկիզբը, երբ Վ.Սաչկովը Տ.Վարդանյանին բանավոր հրահանգ է տվել կազմալուծել, այսինքն` վերացնել այդ կապուղիները և դրանց անվանումները IGW միջազգային կայանում։ Տիգրանը կատարել է նրա բանավոր ցուցումը, սակայն պահանջել է այդ գործողությունները կատարելու հիմք և ստացել է դրա վերաբերյալ 021701/13 RFC-հանձնարարականը՝ ձևակերպված ընկերության աշխատակից Գայանե Բադալյանի կողմից։ Այդ ամենի մասին Տ.Վարդանյանը հայտնել է իրեն։
2013 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Վ.Սաչկովը Տ.Վարդանյանին ուղարկել է Աշոտ Պողոսյանի մոտ, վերջինս հայտնել է, որ անհրաժեշտ է ՀՀ պաշտպանության նախարարության համար ստեղծել նոր կապուղի, որի տեխնիկական տվյալները կտրամադրի Վ.Սաչկովը։ Նա նաև նշել է, որ այդ գործընթացը նույնպես պիտի պահվի գաղտնի։ Տ.Վարդանյանը վերադարձել է Վ.Սաչկովի մոտ և խնդրել է իրեն տրամադրել պաշտպանության նախարարության համար նախատեսված նոր կապուղու տեխնիկական տվյալները։ Վերջինս Տիգրանին հայտնել է, որ անհրաժեշտ է ընդամենը վերականգնել 7UNM կապուղին։ Տ.Վարդանյանը նրանից պահանջել է համապատասխան RFC-հանձնարարականով պաշտոնապես ձևակերպել կարգադրությունը, և նա խոստացել է ձևակերպել այն։ Կապուղու միացումը Տիգրանը կատարել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ին, երբ ստացվել է համապատասխան հ. 022157/13 RFC-հանձնարարականը, որով նախատեսվել է նույն տեսքով վերականգնել հ. 021701/13 RFC-հանձնարարականով կազմալուծված 7UNM և UNM կապուղիները։ Այդ RFC-հանձնարարականը ձևակերպվել է Կարինե Եղիազարյանի կողմից։
2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Վ.Սաչկովի բանավոր ցուցումով Տիգրանը կազմալուծել է, այսինքն` վերացրել է 7UNM և UNM անվանումներով կապուղիները IGW միջազգային կայանից, իսկ Վ.Սաչկովը նրան խոստացել է հետագայում ձևակերպել համապատասխան RFC-հանձնարարական։ Ինքը դա իմացել է Տիգրանից, նա կատարել է Վ.Սաչկովի ցուցումը, սակայն այդպես էլ RFC-հանձնարարական չի ձևակերպվել և Տիգրանը կատարած գործողությունների մասին 2013 թվականի հոկտեմբերի 29-ին գրավոր դիմել է պլանավորման բաժնի պետ Գայանե Բադալյանին։ Տեսնելով, որ նամակը մնացել է անպատասխան, նամակով դիմել է իրեն և Իգոր Գաբրիելյանին՝ հայտնելով կատարած գործողությունների մասին, սակայն այդպես էլ RFC-հանձնարարական չի ձևակերպվել։
2013 թվականի սեպտեմբեր ամսին արտերկրից հրավիրված մասնագետների կողմից «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունում կատարվել է վերստուգում, արդյունքների մասին տեղեկություններ չի ունեցել։ Այդ կապուղիներն անջատվել են վերստուգումը սկսելու հետ զուգահեռ և նորից միացվել են ստուգման ավարտից հետո։
2013 թվականի հոկտեմբերի վերջին Մոսկվայից ժամանել են «Վիմպելկոմ» ընկերության բարձրաստիճան ղեկավարներ՝ ըստ երևույթի վերստուգման արդյունքների շուրջ պարզաբանումների համար։ Իրեն կանչել են և այդ հանձնաժողովի անդամները՝ Անդրեյ Պոնոմարյովը, Իգոր Յակուշինը, Կուդինովը, իրենից հետաքրքրվել են, թե ինչով կարելի է բացատրել 2013 թվականի սեպտեմբերի սկզբին հեռախոսազանգերի մուտքային միջազգային տրաֆիկի աճը։ Ինքը դա բացատրել չի կարողացել, նրանք ասել են, որ դա կարող է լինել միայն ցանցում փոփոխություն կատարելու արդյունքում և հարցրել են, թե ինչ փոփոխություններ են կատարվել։ Ինքը պատասխանել է, որ բոլոր փոփոխությունները կատարվել են RFC-հանձնարարականների հիման վրա։ Նրանք պահանջել են ներկայացնել այդ հանձնարարականները, նրանց հետաքրքրող՝ 2013 թվականի օգոստոսի կեսից մինչև սեպտեմբերի կեսն ընկած ժամանակահատվածի համար։ Ինքը պատրաստել է այդ ժամանակահատվածի համար RFC-հանձնարարականների ցուցակը, որոնց թվում եղել է նաև հ. 021701/13 RFC-հանձնարարականը` 7UNM և UNM անվանումներով կապուղիները կազմալուծելու մասին։ Ինքը հասկացել է, որ սեպտեմբերի սկզբին տեղի ունեցած հեռախոսազանգերի մուտքային միջազգային տրաֆիկի աճը կարող է պայմանավորված լինել 7UNM և UNM անվանումներով կապուղիների անջատմամբ։ Քանի որ Աշոտ Պողոսյանն ասել է, որ այդ կապուղիների հետ կապված բոլոր հարցերով դիմի նրան, գնացել է նրա մոտ և տեղեկացրել, որ հանձնաժողովի անդամները հետաքրքրվել են այդ կապուղու անջատում-միացումներով։ Հարցրել է, թե ինչ տեղեկատվություն կարող է նրանց հայտնել։ Աշոտն ասել է, որ բոլոր հարցերով դիմի Վ.Սաչկովին։ Գնացել է Վ.Սաչկովի մոտ, ով ասել է, որ առավոտյան ստույգ կասի, թե ինքն ինչ անի։ Առավոտյան նա ասել է, որ հանձնաժողովին ներկայացվող ցուցակից պետք է հանել հ. 021701/13 RFC-հանձնարարականը, սակայն ինքը հրաժարվել է դա անել, ինչի համար նա խնդրել է մի փոքր համբերել։ Մոտ 1-2 ժամ անց նորից գնացել է նրա մոտ և ասել է, որ ցուցակը պետք է հանձնի հանձնաժողովին, ինչին նա չի առարկել։ Ցուցակը տվել է հանձնաժողովի անդամներից Կուդինովին։ Նույն օրն իմացել է, որ Աշոտ Պողոսյանն ազատվել է աշխատանքից։ Մի քանի օր անց էլ աշխատանքից ազատվել է Վ.Սաչկովը։
Մինչ այդ, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդների սպասարկման կենտրոնի կողմից «REMEDY HELPDESK» համակարգում գրանցվել են միջադեպեր այն մասին, որ որոշ բաժանորդներ ստացել են միջազգային մուտքային հեռախոսազանգեր, որտեղ զանգահարող համարը չի համապատասխանել իրական զանգահարող հեռախոսահամարին, ինչի պատճառով էլ բաժանորդները չեն կարողացել հետադարձ զանգ կատարել արտասահման։ Այդ միջադեպերի կապակցությամբ Տիգրանի կողմից իրականացվել է ուսումնասիրություն IGW միջազգային կայանում և պարզել է, որ տվյալ միջադեպում նշված հեռախոսազանգը եկել են 7UNM կամ UNM կապուղիներով։ Դրանից հետո Տիգրանը դիմել է Վ.Սաչկովին, ով հայտնել է, որ միջադեպի կապակցությամբ «REMEDY HELPDESK» համակարգում եզրակացություն տա, որ միջազգային հեռախոսազանգերի ժամանակ զանգող համարի ճշտությունը չի երաշխավորվում։ Այդ մեկնաբանությամբ էլ նման միջադեպերը փակվել են։ Իր հիշելով նման միջադեպեր գրանցվել է երկուսից երեք անգամ։ Բացի այդ, միջադեպ է գրանցվել նաև «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆրոդի և երաշխավորման բաժնի կողմից այն մասին, որ ընկերության ֆիքսված ցանցի կայաններից մեկում գրանցվել են միջազգային կայանից եկած բազմաթիվ զանգեր, որոնց վերաբերյալ բացակայել են տվյալներ միջազգային զանգերի հաշվառման «Intec» համակարգում։ Այդ կապակցությամբ Տիգրանի կողմից ևս կատարվել են ուսումնասիրություններ և պարզել է, որ այդ զանգերը նույնպես անցել են 7UNM և UNM կապուղիներով, սակայն իր հետ խորհրդակցելուց հետո միջադեպի կապակցությամբ եզրակացություն են տվել, որ միջազգային կայանում ամեն ինչ նորմալ է։
Բացի դրանից, եղել է նաև մի դեպք, երբ «Արմենտել» ՓԲԸ ֆիքսված կապի բլոկի տնօրեն Անդրեյ Պոնոմարյովի ծառայողական 010-290117 հեռախոսահամարին զանգ է ստացվել Թուրքիայից, սակայն հեռախոսի վրա որպես կանչող A-համար ֆիքսվել է 010-296425 հեռախոսահամարը։ Պոնոմարյովը խնդրել է պարզել պատճառը, 2013 թվականի օգոստոսի 30-ին էլեկտրոնային փոստով դիմել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ֆինանսական տնօրենին, տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վ.Սաչկովին և ինֆորմացիոն տեխնոլոգներին, նամակի պատճեն ուղարկել է նաև նոր գլխավոր տնօրեն Անդրեյ Պյատախինին և անվտանգության տնօրեն Աշոտ Պողոսյանին։ Այդ նամակը ուղարկվել է տարբեր բաժիններ՝ պարզաբանումների համար, այդ թվում՝ նաև Տիգրան Վարդանյանին, ում կատարած ուսումնասիրությունների արդյունքում պարզվել է, որ նշված հեռախոսազանգն անցել է UNM կապուղով։ Նա այդ մասին գրավոր հայտնել է Վ.Սաչկովին՝ կցելով համապատասխան TT ֆայլից քաղվածք։ Այլևս դրա մասին որևիցե խոսակցություն չի եղել, միջադեպ չի գրանցվել:
4) Վկա «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Երևանի տարածքային կենտրոնի համակցման ցանցերի շահագործման բաժնի պետ Տիգրան Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011 թվականի փետրվար-մարտ ամիսներին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունում տեղադրվել է «Էրիքսոն» ֆիրմայի արտադրության նոր միջազգային թվային հեռախոսակայան։ Բոլոր վերամիացվող հոսքերը թեստավորվել են RFC-հանձնարարականների համապատասխան՝ բացի 5ESS կայանից տեղափոխված 7UNMO/7UNMI անվանմամբ կապուղուց, որը բաղկացած է եղել 3 հատ E1 հոսքերից, որոնցով անցնող մուտքային զանգերը չեն գրանցվել, չնայած դրանց վերաբերյալ տվյալները պետք է գրանցվեին միջազգային կայանում՝ «CAS» տեսակի ֆայլերի տեսքով։
7UNM անվանմամբ կապուղու 3 հատ E1 հոսքերի կարգաբերման ոչ ստանդարտ լինելու վերաբերյալ տեղյակ է պահել իր ղեկավար Արման Բադալյանին, ով դրանից տեղեկություն չի ունեցել, ինչի համար դիմել են Վ.Սաչկովին։ Վերջինս իրենց պատասխանել է, որ այդ կապուղին հատկացվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությանը։
Այնուհետև, Վ.Սաչկովի հրահանգով միջազգային կայանում ստեղծվել է UNMO/UNMI անվանմամբ կապուղի, որը Վ.Սաչկովի պարզաբանմամբ նույնպես անհրաժեշտ է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության կարիքների համար։ Անվտանգության տնօրինության պետ Աշոտ Պողոսյանը նույնպես իրեն և Արման Բադալյանին տեղեկացրել է, որ այդ կապուղին հատկացվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությանը։
2013 թվականի հոկտեմբերին Ա.Պողոսյանն իրեն ասել է, որ ՀՀ պաշտպանության նախարարության կարիքների համար անհրաժեշտ է տրամադրել 3 հատ E1 հոսքերից բաղկացած կապուղի։ Այդ մասին տեղյակ է պահել իր ղեկավար Արման Բադալյանին։ Այդ ամենն իր մեջ կասկած է հարուցել, քանի որ նախկինում տվյալ կապուղիներն իբր օգտագործվել են ՀՀ ԱԱԾ կողմից։ Հասկացել է, որ նույն կապուղիները չեն կարող սպասարկել տարբեր գերատեսչությունների կարիքները։ Որոշել է իր ապահովության համար պահպանել այդ կապակցությամբ ստացված SMS-հաղորդագրությունները և ձայնագրել իր հեռախոսազրույցները Վ.Սաչկովի հետ։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Վ.Սաչկովից հեռախոսազանգով հրահանգ է ստացել կազմալուծել վերը նշված ուղղությունները միջազգային կայանից։ Նա խոստացել է հետագայում ձևակերպել հա-մապատասխան RFC-հանձնարարական։ Ինքը կատարել է նրա ցուցումը, սակայն այդպես էլ համապատասխան RFC-հանձնարարական չի ձևակերպվել։ Իր կատարած գործողությունների մասին նամակով տեղեկացրել է Արման Բադալյանին և Իգոր Գաբրիելյանին, սակայն այդպես էլ RFC-հանձնարարական չի ձևակերպվել։
Ժամանակ առ ժամանակ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդների սպասարկման կենտրոնի կողմից համակարգում գրանցվել են միջադեպեր այն մասին, որ որոշ բաժանորդներ ստացել են միջազգային մուտքային հեռախոսազանգեր, որտեղ զանգահարող համարը չի համապատասխանել իրական զանգահարող հեռախոսահամարին։ Այդ միջադեպերի կապակցությամբ իր կողմից իրականացվել է ուսումնասիրություն միջազգային կայանում և պարզել է, որ տվյալ միջադեպում նշված հեռախոսազանգը եկել են 7UNM կամ UNM կապուղիներով։ Դրանից հետո դիմել է Վ.Սաչկովին, ով իրեն հայտնել է, որ միջադեպի կապակցությամբ համակարգում եզրակացություն տա, որ միջազգային հեռախոսազանգերի ժամանակ զանգող համարի ճշտությունը չի երաշխավորվում, և այդ մեկնաբանությամբ էլ նման միջադեպերը փակվել են։ Բացի այդ, միջադեպ է գրանցվել նաև «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆրոդի և երաշխավորման բաժնի կողմից առ այն, որ ընկերության ֆիքսված ցանցի կայաններից մեկում գրանցվել են միջազգային կայանից եկած բազմաթիվ զանգեր, որոնց վերաբերյալ բացակայել են տվյալներ միջազգային զանգերի հաշվառման համակարգում։ Այդ կապակցությամբ իր կողմից ևս կատարվել են ուսումնասիրություններ և պարզել է, որ այդ զանգերը նույնպես անցել են 7UNM և UNM կապուղիներով, սակայն իր ղեկավար Արման Բադալյանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջադեպի կապակցությամբ եզրակացություն են տվել, որ միջազգային կայանում ամեն ինչ նորմալ է:
5) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեղեկատվական անվտանգության բաժնի պետ Ռուբեն Նալչաջյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր անմիջական պարտականությունների մեջ մտել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեղեկատվական տեխնոլոգիաների համակարգերի անվտանգության ռիսկերի գնահատումը, ցանցերը և համակարգերը պաշտպանող միջոցների ներդնումը, ցանցերի հասանելիության իրավունքների վերահսկումը։
2010 թվականի հուլիսի 7-ին իր անմիջական ղեկավարը՝ տեղեկատվական անվտանգության բաժնի պետ Արմեն Սաֆարյանը, իրեն էլեկտրոնային փոստով նամակ է ուղարկել, որի մեջ նշված են եղել Ալեքսեյ Պիսարևի տվյալները՝ էլեկտրոնային փոստի հասցեն՝ «pisarev777@ gmail.com», հեռախոսահամարը՝ +996555170710 և IP-հասցեն՝ 92.245.102.26։ Սաֆարյանը բանավոր իրեն հայտնել է, որ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայության պետ Աշոտ Պողոսյանի ցուցումով այդ անձին պետք է տրամադրել ընկերության ցանցին հեռահար VPN-հասանելիություն, որպեսզի հնարավորություն ունենա միանալու 10.4.2.58 IP-հասցեով աշխատակայանին։ Թե դա ինչ աշխատակայան է եղել, չի իմացել, այդ հարցին կարող են պատասխանել միայն «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տնօրինության սերվերային խմբի մասնագետները։ Ինքն այդ ժամանակ հանդիսացել է տեղեկատվական անվտանգության բաժնի առաջատար մասնագետ, այդ բաժինն մտել է անվտանգության ծառայության կազմի մեջ և Աշոտ Պողոսյանը փաստացի հանդիսացել է իր և Արմեն Սաֆարյանի ղեկավարը։ Ինքը հարցրել է Սաֆարյանին, թե ով է այդ Ալեքսեյ Պիսարևը, քանի որ էլեկտրոնային փոստի հասցեն մասնավոր է եղել, ոչ ծառայողական։ Սաֆարյանը խորհուրդ է տվել ավելորդ հարցեր չտալ՝ նշելով, որ դա անվտանգության ծառայության գործընկերն է Ղրղզստանում։ Ըստ ցուցումի՝ ձևակերպել է համապատասխան RFC-հանձնարարություն՝ Ալեքսեյ Պիսարևի համար ընկերության ցանցին հեռահար VPN-հասանելիության հնարավորություն տրամադրելու համար, հանձնարարության մեջ նշել է Սաֆարյանի կողմից իրեն ուղարկված տվյալները։ Ցանցին միանալու համար Պիսարևին հատկացվել է «apisarev» մուտքանունը։
Դրանից հետո Արմեն Սաֆարյանն ազատվել է աշխատանքից և ինքը նշանակվել է նրա փոխարեն՝ որպես բաժնի պետ։ Այդ 2-3 տարվա ընթացքում մի քանի անգամ եղել են դեպքեր, երբ իրեն զանգահարել է անվտանգության տնօրինության ղեկավար Աշոտ Պողոսյանը և ասել է, որ Ալեքսեյ Պիսարևը «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ցանցին հեռահար VPN-հասանելիության հետ կապված խնդիրներ ունի, խնդրել է օգնել դրանք լուծելու հարցում։ Այդ խնդիրները լուծելու համար RFC-հանձնարարություն չի բացել, դրանք լուծվել են բանավոր ցուցումի համաձայն, ինքը խնդրել է համապատասխան մասնագետներին լուծել այդ հարցը։ Խնդիրները լուծելու ընթացքում իրեն զանգահարել է նաև Ալեքսեյ Պիսարևը, նկարագրել է խնդիրը, ասել է, որ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ցանցին հասանելիություն չունի։ Ավելորդ հարցեր չի տվել, չի հարցրել, թե ինչ նպատակով է նա փորձել միանալ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ցանցին, ով է նա, քանի որ Պիսարևին օգնելու ցուցումով իրեն զանգահարել է ընկերության անվտանգության տնօրինության ղեկավարը։ Անձամբ Պիսարևին երբեք չի տեսել, մի քանի անգամ վերջինս զանգահարել է իրեն, ընդ որում, զանգահարել է ինչպես +996555170710, այնպես էլ 099790899 հեռախոսահամարից։ Ի վերջո այդ խնդիրները լուծվել են։
2013 թվականի հոկտեմբերի վերջին իրեն զանգահարել է Աշոտ Պողոսյանը և ասել է, որ փակի Պիսարևի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ցանցին VPN-հասանելիության հնարավորությունը, առանց որևիցե պատճառաբանման։ Ինքը կատարել է նրա ցուցումը առանց RFC-հանձնարարության։ Մի քանի օր անց էլ Աշոտ Պողոսյանն ազատվել է աշխատանքից։
Թե ի՞նչ բնույթի գործողություններ է կատարել Ալեքսեյ Պիսարևը «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ցանցում, չի իմացել, նա VPN-հասանելիությամբ միացել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ցանցին, իսկ թե հետագայում ի՞նչ գործողություններ է կատարել, ինքը տեսնել չի կարողացել, քանի որ տեխնիկական բլոկի սարքերը չի վերահսկել։ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի սարքավորումները չեն վերահսկվել տեղեկատվական անվտանգության բաժնի կողմից։ 2011 թվականի վերջին կամ 2012 թվականին սկզբին փորձել է անցկացնել տեխնիկական բլոկի վերստուգում՝ առկա թերությունները բացահայտելու և սարքավորումների վերահսկման հնարավորություն ստեղծելու համար, որոշակի խոսակցություններ է վարել այդ կապակցությամբ։ Այդ ժամանակ Մոսկվայում իր ֆունկցիոնալ ղեկավարին զանգահարել է «Վիմպելկոմ» ընկերության ԱՊՀ երկրների գծով անվտանգության տնօրեն Ա.Զուբովը և ասել է, որ իրեն անհապաղ հեռացնի աշխատանքից։ Այդ ժամանակ իրեն կանչել է «Արմենտել» ՓԲԸ անվտանգության տնօրինության ղեկավար Աշոտ Պողոսյանը և հարցրել է, թե ինչ բնույթի արտահայտություններ է արել անվտանգության ծառայության հետ կապված։ Ինքն ասել է, որ ոչ մի արտահայտություններ չի արել։ Աշոտն ասել է, որ կխոսի Զուբովի հետ, խորհուրդ է տվել հանգիստ շարունակել աշխատանքը, ոչնչի չխառնվել։ Դրանից հետո հասկացել է, որ ընդհանրապես «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի աշխատանքին միջամտել և վերահսկել չի կարելի:
6) Վկա «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ֆրոդի և եկամուտների ապահովման բաժնի նախկին պետ Ա.Տեր-Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականին իր բաժնի կամ անվտանգության ծառայության աշխատակիցներից մեկը զգուշացրել է, որ գոյություն ունի չսակագնավորվող երթևեկ և այն չի վերահսկվում իրենց բաժնի կողմից։ Իրեն բացատրել են, որ դա ռազմական գերատեսչության երթևեկ է։ Այն անցել է 3 հատ E1 հոսքերի միջոցով։ Թե կոնկրետ ում կողմից և ինչպես են դրանք միացվել, ինքը չի հետաքրքրվել, այդ ոլորտի մասնագիտական գիտելիքներ չունենալու պատճառով։ Այդ կապուղիներով անցնող երթևեկն իրենք չեն հսկել, թեև այն ժամանակ առ ժամանակ հայտնվել է իրենց տեսադաշտում։ 2012 թվականի հունվարի վերջին կամ փետրվարի սկզբին իրենց բաժինն անցկացրել է ֆիքսված կապի ավտոմատացված հեռախոսակայաններից մեկի մուտքային տրաֆիկի ստուգում։ Այդ ստուգման ընթացքում հայտնաբերվել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության հաշվարկային համակարգի շրջանցմամբ անցած միջազգային հեռախոսազանգերի մուտքային երթևեկ, որը չի ֆիքսվել միջազգային կայանում։ Ամսվա կտրվածքով ընկերությունը կրել է 50.000 ԱՄՆ դոլարի չափով վնաս։ Դրա հիման վրա բաժնի աշխատակից Մարինե Խաչատրյանն իր հրահանգով գրանցել է միջադեպ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ «Ռեմեդի» համակարգում։ Միջադեպի գրանցումից մի քանի օր անց իրեն զանգահարել է Աշոտ Պողոսյանը և խնդրել է անցնել իր մոտ։ Նրա մոտ գնալու ճանապարհին իր բջջային հեռախոսին զանգահարել են +79037905756 հեռախոսահամարից, զանգահարողը ներկայացել է որպես «Վիմպելկոմ» ընկերության անվտանգության պետ Ա.Զուբով։ Նա հրամայական տոնով բացատրել է, որ այդ միջադեպը պետք չէր բացել, քանի որ դա ռազմական գերատեսչության կապուղի է, ասել է, որ գնա Աշոտ Պողոսյանի մոտ՝ որոշելու համար, թե ինչպես փակել միջադեպը։ Ավելի ուշ ստուգել է հեռախոսահամարը «Վիմպելկոմ» ԲԲԸ ծառայողական հեռախոսների բազայով և պարզել է, որ հեռախոսահամարն իրոք պատկանել է Ա.Զուբովին։ Ավելի ուշ մտել է Աշոտ Պողոսյանի մոտ, որը հաստատել է Ա.Զուբովի բառերը և ասել է, որ այդ կապուղիներով անցնող հեռախոսազանգերը չեն հաշվառվում, այսինքն` չեն գրանցվում «ԱրմենՏել» ՓԲԸ համակարգում։ Ինքն առաջարկել է, որ միջադեպը փակի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեխնիկական ծառայությունը` պատշաճ ձևակերպմամբ։ Դրանից հետո հանդիպել է տեխնիկական բլոկի ղեկավար Վ.Սաչկովի հետ, ով տեղյակ է եղել, որ այդ երթևեկը պատկանում է ռազմական գերատեսչության։ Նա առաջարկել է փակել միջադեպն այն ձևակերպմամբ, որ տեխնիկապես հնարավոր չէ պարզել այդ երթևեկի պատճառը։
Դրանից հետո Մոսկվայից իրեն զանգահարել են իր անմիջական ղեկավարները և հետաքրքրվել են այդ միջադեպով։ Ինքն ասել է, որ խնդիրը վերահասցեագրվել է տեխնիկական ծառայություններին և դրանք դեռ չեն կարողացել պարզել պատճառը։ Այդ հեռախոսազանգի մասին ինքը հաղորդել է Աշոտ Պողոսյանին։ Մի քանի օր անց իրեն զանգահարել է Ա.Զուբովը և հաստատել, որ Մոսկվայում բոլորը տեղեկացվել են և այդ թեմայի վերաբերյալ իրեն այլևս չեն անհանգստացնելու։ Հետագայում ինքը մի քանի անգամ անցկացրել է փորձարկումներ, երբեմն հայտնաբերել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բիլինգային համակարգը շրջանցող նույն երթևեկը։ Այդ մուտքային հեռախոսահամարներում՝ որպես զանգահարող A-համար տեղական կայաններում, ֆիքսվել է «Սքայ Լինկ» ռուսաստանյան ընկերության տիրույթի հեռախոսահամարներ, սակայն հնարավոր է, որ դա փոփոխված A-համարներ են եղել։ Այդպիսի տրաֆիկի մասին զեկուցել է Աշոտ Պողոսյանին, նա մի քանի անգամ ասել է, որ դա ռազմական գերատեսչության նույն երթևեկն է։ Այդպիսի չսակագնավորվող մուտքային երթևեկ պարբերաբար հայտնաբերել է մինչև 2013 թվականի օգոստոս ամիսը։ Սակայն միջադեպեր չի գրանցել՝ համաձայն Աշոտ Պողոսյանի և Ա.Զուբովի հրահանգի։ Ինքն իմացել է ընկերությունում անցկացվող վերստուգման մասին, ըստ ղեկավարության հրահանգի՝ վերստուգողներին տրամադրել է իր բաժնի համակարգ մուտք գործելու հնարավորություն։ Անցկացված ստուգման արդյունքների հետ չի ծանոթացել։ 2013 թվականի հոկտեմբերին իրեն կանչել է Աշոտ Պողոսյանը և զգուշացրել է, որ շուտով Մոսկվայից հանձնաժողով է գալու, ասել է, որ արդեն փոխանցել է հանձնաժողովի համար տեղեկատվություն՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության սարքավորումներին և կապուղիներին ուժային կառույցների տրամադրած հասանելիության մասին։ Նա խորհուրդ է տվել վերոհիշյալ երթևեկի վերաբերյալ հարցերի դեպքում դրա ստեղծումը հանգիստ վերագրել ուժային կառույցներին։ Ըստ հանձնաժողովի առաջարկության՝ ինքն ազատվել է պաշտոնից` կողմերի համաձայնությամբ, տվյալ երթևեկի վերաբերյալ հանձնաժողովը հարցեր չի տվել:
7) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տրանսպորտային ցանցի շահագործման բաժնի պետ Կարեն Գումրոյանի ցուցմունքով առ այն, որ 7UNM և UNM անվանմամբ կապուղիների գոյության մասին ինքն իմացել է 2013 թվականի սեպտեմբերին, երբ ստացել է RFC-հանձնարարություն՝ այդ անվանումներով կապուղիները կազմալուծելու վերաբերյալ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 9-ին իրեն զանգահարել է Ա.Դարբինյանը և ասել է, որ թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքում տեղադրված կայանում անջատվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությանը հատկացված E1 հոսքը։ Աշոտը նորից զանգահարել է իրեն և ասել, որ Վ.Սաչկովը ցուցում է տվել շտապ վերականգնել այդ E1 տեսակի հոսքի գործունեությունը։ Դրանից հետո ինքը և Աշոտ Դարբինյանը գնացել են հեռախոսակայանի շենք, ուր եկել են նաև Վ.Սաչկովը անվտանգության տնօրինության աշխատակից Գառնիկ Մարտիրոսյանը։ 2-րդ հարկի պատի վրա իրենք հայտնաբերել են 3 հատ լար, որոնք 2-րդ հարկում գտնվող անվտանգության ծառայության սենյակից իջեցվել են դեպի 1-ին հարկ։ Այդ լարերը ուսումնասիրելով պարզել են, որ դրանցից երկուսը կտրված են, իսկ 3-րդ լարը հանված է կայանի սարքավորման պորտից։ Չնայած Վ.Սաչկովը Գառնիկի միջոցով ցուցում է տվել միացնել այդ լարերը սարքավորմանը, սակայն ինքը պատասխանել է, որ դա անել չի կարող, քանի որ չգիտի, թե այդ լարերը սարքավորման որ պորտերին պետք է միացնի։ Հաջորդ օրը Վ.Սաչկովը զանգահարել է իրեն և ցուցում է տվել գնալ թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայան և միացնել 3 հատ E1 հոսքերը, այսինքն՝ այդ 3 լարերը, ասել է, որ պորտերի համարներն իրեն կհայտնի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տրանսպորտային ցանցի ծառայության պետ Հայկ Թառումյանը։ Ինքը գնացել է վերջինիս մոտ, որը նշել է պորտերի համարները, որից հետո գնացել է թիվ 48 հեռախոսակայան, նշված լարերի կտրած ծայրերին ավելացրել է պակասորդ հատվածներ՝ մինչև կայանի SDH-սարքավորումը և դրան է միացրել այդ 3 լարերից 2-ը։ Այդ ժամանակ էլ Հայկ Թառումյանից իմացել է, որ այդ 3 հատ E1 հոսքերը միացված են IGW միջազգային կայանին։ Միացրել է կայանի SDH-սարքավորմանը 2 հատ լար, որոնցից մեկով անցել է մեկ հատ E1 հոսք, իսկ մյուսով անցել է 2 հատ E1 հոսքեր՝ յուրաքանչյուրն միաժամանակյա 30 հեռախոսազանգի թողունակությամբ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Վ.Սաչկովի ցուցումով ավտոմատ հեռախոսակայանում անջատել է նշված 3 հատ E1 հոսքերը:
8) Վկաներ, «Արմոբիլ» ՓԲ ընկերության տեսահսկման համակարգի օպերատորներ Բաբկեն Հարությունյանի, Խաչատուր Գալստյանի, Արթուր Մատինյանի, Սիմոն Ամիրյանի և պահնորդ Սերգեյ Աբելյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկում տեսահսկման համակարգի համար նախատեսված տարածքը բաղկացած է եղել 4 սենյակներից, դրանք ունեցել են ընդհանուր դուռ, որը բացվել է միայն համապատասխան կարգաբերմամբ էլեկտրոնային անցագրով։ Այդ սենյակների ընդհանուր դուռը էլեկտրոնային անցագրերով բացելու հնարավորություն են ունեցել «ԱրմենՏել» ՓԲԸ անվտանգության ծառայության որոշ ղեկավար անձինք, մասնավորապես՝ Աշոտ Պողոսյանը և Գառնիկ Մարտիրոսյանը։ Նշված սենյակ հաճախ մտել է նաև Վ.Սաչկովը՝ իրենց անծանոթ անձի հետ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 24-ի առավոտյան նշված սենյակ են մտել Վ.Սաչկովը և Գառնիկ Մարտիրոսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Ա.Մատինյանի և Ս.Աբելյանի օգնությամբ Գառնիկը տոպրակներ է իջեցրել ու տեղադրել իր ավտոմեքենայի բեռնախցիկում, որից հետո նրանք գնացել են:
9) Վկաներ, «Արմոբիլ» ՓԲԸ տեսահսկման համակարգի օպերատորներ Գայանե Մուրադյանի և Գայանե Ղազարյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ տեսահսկման համար 48-րդ ավտոմատ հեռախոսակայանի 2-րդ հարկում իրենց հատկացված տարածքի մուտքից դեպի աջ գտնվող սենյակը միշտ փակված և կնքված վիճակում է եղել։ Իրենց զգուշացրել են, որ այդ սենյակ կարող են մտնել միայն «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայության պետ Աշոտ Պողոսյանի հրամանով։ Այդ սենյակ իրավունք են ունեցել մտնելու նաև Աշոտ Պողոսյանի տեղակալ Գառնիկ Մարտիրոսյանը և «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության փոխտնօրեն Վլադիմիր Սաչկովը։
Մինչև 2013 թվականի հոկտեմբեր ամիսը նշված սենյակ օրվա տարբեր ժամերի հաճախակի մտել է Վ.Սաչկովը, սլավոնական արտաքինով մեկ այլ տղամարդ և զբաղվել են ինչ-որ գործերով։ Որոշ դեպքերում նրանց հետ է եղել նաև Գ.Մարտիրոսյանը:
10) Վկա, «Արմենտել» ՓԲԸ սերվիս պլատֆորմների բաժնի պետ Հայկ Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի մարտի 26-ին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության հատուկ բաժանորդների տեխնիկական սպասարկման բաժնի պետ Կարո Առաքելյանի կողմից բացվել է RFC-հանձնարարական, որով իրեն հանձնարարվել է տրամադրել համացանցի 3 մեգաբիթ թողունակությամբ 8 ռեալ IP-հասցեներ։ Նույն հանձնարարականով տրանսմիսիայի բաժնին հանձնարարվել է ապահովել ֆիզիկական միացում համացանցին 48-րդ ավտոմատ հեռախոսակայանի 2-րդ հարկում «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայությանը հատկացված սենյակում։ Իր ղեկավարը՝ IT-տնօրինության տնօրեն Կարեն Կարապետյանը, իրեն ասել է, որ դա անհրաժեշտ է ռուսաստանյան անվտանգության ծառայության կարիքների համար, թե նա ումից է այդ տեղեկությունը ստացել, ինքը չի ճշտել։ RFC-հանձնարարականում որպես կոնտակտային անձ նշված է եղել ոմն Ալեքսեյի անունը և հեռախոսահամարը՝ 099-790899։
2010 թվականի մարտի 29-ին ինքը կատարել է հանձնարարականի իր հատվածը և 48-րդ ԱՀԿ-ում «Տանդեմ-Բ» SWITCH-սարքավորման 32-րդ պորտը տրամադրել է համացանցին պահանջվող արագությամբ համակցվելու համար, պորտի համարն է եղել FA0/32, այն անվանել է «-INTERNET-FOR-FSB-Spe»։ Բացի դրանից, հատկացրել է 212.73.73.224/29 միջակայքի 8 հատ ռեալ հասցեներ, որոնց համացանց դուրս գալու համար GW (գեյթվեյի) IP-հասցեն է եղել 212.73.73.225։ Այնուհետև, զանգահարել է Ալեքսեյին և հայտնել է հատկացված IP-հասցեների միջակայքը և համացանց դուրս գալու համար GW IP-հասցեն, ավելորդ հարցեր չի տվել։ Ինչ վերաբերում է համացանցին ֆիզիկապես միանալու համար նախատեսված մալուխ անցկացնելուն, ապա դրա հետ որևիցե առնչություն չի ունեցել, դրանով զբաղվել են տրանսմիսիայի բաժնի աշխատակիցները, ըստ RFC-հանձնարարականի՝ Արամ Բաղդասարյանը, Տիգրան Գրիգորյանը և Մ.Իսկանդարյանը, որոնց հեռախոսով հայտնել է պորտի համարը՝ մալուխն անցկացնելու համար։
Դրանից որոշ ժամանակ անց, մոտավորապես 2010 թվականի հուլիս ամսին Կ.Կարապետյանն ասել է, որ իր մոտ գալու են ռուսաստանյան դաշնային անվտանգության ծառայության ներկայացուցիչներ՝ իրենց «Ալֆա»-սերվերի փոխարեն նոր սերվեր տեղադրելու համար։ Կարենն ասել է, որ որոշ ժամանակ իրենց բիլինգային տվյալներ հավաքող «Ալֆա»-սերվերը պետք է աշխատի այդ ներկայացուցչի բերած սերվերի հետ զուգահեռ, այնուհետև իրենց սերվերը պետք է անջատվի։ Ինքն այդ մասին հեռախոսով հայտնել է Մոսկվայում «Բիլայն» ԲԲ ընկերությունից իրենց վերահսկող փորձագետին՝ Վալերի Կոնդրաշովին, որը որոշ ժամանակ անց հետ է զանգահարել և ասել է, որ իրենց «Ալֆա»-սերվերը անջատել, փոփոխել կամ դրան զուգահեռ մի այլ սերվեր միացնել ոչ մի դեպքում չի կարելի։ Նույն օրն իր մոտ եկել է Ալեքսեյ Պիսարևը, ներկայացել է որպես ՌԴ դաշնային անվտանգության ծառայության մասնագետ՝ ասելով, որ այցի մասին իրեն պետք է զգուշացրած լինեն։ Իֆքը նրանից որևիցե փաստաթուղթ չի պահանջել։ Նրա ձեռքին մի սերվեր է եղել։ Նրան ասել է, որ իրեն Մոսկվայից վերահսկողներն արգելել են որևիցե այլ սերվեր տեղադրել։ Լսելով դա, Ալեքսեյը հեռացել է։
Դրանից հետո, 2010 թվականի հուլիսի 7-ին, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ինֆորմացիոն անվտանգության ծառայության առաջատար մասնագետ Ռուբեն Նալչաջյանի կողմից բացվել է RFC-հանձնարարական, որով իրեն հանձնարարվել է Ալեքսեյ Պիսարևի համար տրամադրել VPN-հասանելիություն ցանցի 10.4.2.58 IP-հասցեով հոստին, նշված է եղել 92.245.102.26 IP-հասցեն, որից Պիսարևը կարող էր միանալ վերոհիշյալ հոստին։ Նշված է եղել նաև Պիսարևի հեռախոսահամարը՝ +996555170710։ Ինքը կատարել է հանձնարարագրի պահանջը 2010 թվականի հուլիսի 9-ին։
«Տանդեմ-Բ» SWITCH-սարքավորման 32-րդ պորտում հատկացված 212.73.73.224/29 միջակայքի 8 հատ ռեալ հասցեների թողունակությունն ավելացնելու համար 2012 թվականի ամռանն իրեն հեռախոսով դիմել է «Արմենտել» ՓԲ ընկերության տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վլադիմիր Սաչկովը։ Այդ ժամանակահատվածում իրենց ծառայությունը տեղափոխվել է տեխնիկական բլոկի կազմի մեջ և Վլադիմիր Սաչկովը հանդիսացել է իր ղեկավարը։ Նա զանգահարել և ասել է, որ Ռուսաստանի դաշնային անվտանգության ծառայությունից խնդրել են ավելացնել FA0/32 պորտով դեպի ՌԴ ԴԱԾ ուղղվող ինտերնետի հոսքի թողունակությունը մինչև 8 մեգաբիթ։ Ինքը նրա պահանջով ավելացրել է այդ թողունակությունը, ավելորդ հարցեր չի տվել:
11) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տրանսպորտային ցանցի շահագործման ծառայության պետ Հայկ Թառումյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր ծառայության աշխատակիցների անմիջական պարտականությունների մեջ մտել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տրանսպորտային ցանցի կառավարումը, RFC-հանձնարարականների հիման վրա նոր E1 և այլ տեսակի հոսքերի ստեղծումը, օպտիկամանրաթելային մալուխների, SDH համակարգերում վթարների հայտնաբերումը, պատճառների պարզաբանումը և վերացման կազմակերպումը։
7UNM և UNM անվանումներով կապուղիների գոյության մասին իմացել է 2013 թվականի սեպտեմբերին։ Ցանցում տեսել են 3 հատ E-1 հոսքերի վթար, որոնք միացված են եղել միջազգային հեռախոսազանգերի սպասարկման համար նախատեսված կայանի և 48-րդ ավտոմատ հեռախոսակայանի միջև։ Այդ վթարի պատճառների մասին հետաքրքրվել է Տիգրան Վարդանյանից, ով հայտնել է, որ այդ կապուղին կազմալուծվել է։
2010 թվականի հոկտեմբերին Վ.Սաչկովի խնդրանքով վերականգնել է ՀՀ ԱԱԾ սպասարկող կապուղին, որը կազմալուծված է եղել։ Դրա համար ստացել է համապատասխան RFC-հանձնարարություն։
2013 թվականի հոկտեմբերին միջազգային կայանի սարքավորման վրա հայտնաբերվել է վերոհիշյալ 3 հատ E-1 հոսքերի ազդանշանի կորստի հատկանիշներով վթար։ Թե ինչն է եղել դրա պատճառը՝ չի իմացել, սակայն հաջորդ առավոտյան իրեն զանգահարել է Վ.Սաչկովը և ասել է, որ ՀՀ ԱԱԾ կարիքները սպասարկող 3 հատ E-1 հոսքերը այլևս պետք չեն, այդ կապուղիները պետք է կազմալուծել:
12) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հատուկ հաճախորդների տեխնիկական սպասարկման բաժնի պետ Կարապետ Առաքելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Վ.Սաչկովի հանձնարարությամբ ընկերության կարիքների համար 3 հատ ծառայողական E1 կապուղի է կազմակերպվել՝ Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեով շարժական կայանից մինչև Ազատության 24/1 հասցեով 5ESS կայան։ Այդ կապուղիները ձևակերպվել են որպես ծառայողական։ Թե ինչպես են հետագայում կարգաբերվել այդ կապուղիները, ինչպես են օգտագործվել, ինչ սարքավորումներ են դրանց միացվել, չի իմացել:
13) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ պլանավորման ծառայության հաշվառման և արտացոլման բաժնի պետ Աշոտ Դարբինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի մարտին բացվել է RFC-հանձնարարական՝ Երևանի Ազատության 24/1 հասցեով տեղակայված 5ESS միջազգային կայանից մինչև Երևանի Ֆրունզե 20 հասցեով տեղակայված 48-րդ ավտոմատ հեռախոսակայան 1 հատ E1 հոսքի միացում կազմակերպելու համար։ Վ.Սաչկովն իրեն կարգադրել է այդ հանձնարարությունը շտապ կատարել՝ նշելով, որ այդ կապուղին ՀՀ ԱԱԾ կարիքների համար է։ Նա իրեն բանավոր ցուցում է տվել, որ E1 հոսքը պետք է աշխատի Երևանի Ֆրունզե 20 հասցեով ԱՀԿ 2-րդ հարկում՝ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ անվտանգության ծառայությանը հատկացված տարածքի սենյակներից մեկում, և դա կազմակերպելու համար անհրաժեշտ է ԱՀԿ 1-ին հարկում գտնվող SDH-ցանցի «Շանթարգել» կոչվող սարքավորումից անցկացնել UTP տեսակի լար դեպի 2-րդ հարկում գտնվող վերոհիշյալ սենյակը։ Լարի անցկացման աշխատանքների հսկողությունը նա բանավոր հանձնարարել է իրեն։ Այդ աշխատանքները կատարել են Երևանի հանգույցի տրանսմիսիայի լարագործները։ Անցկացված լարը թողնվել է SDH ցանցի «Շանթարգել» կոչվով սարքավորման մոտ, դրան չի միացվել, դա չի մտել լարագործների լիազորությունների մեջ։ 2-րդ հարկի սենյակում նույնպես որևիցե միացումներ չեն կատարվել, լարը թողնվել է հատակի վրա, այդ սենյակում այդ ժամանակ ոչ մի սարքավորում տեղադրված չի եղել, այն դատարկ է եղել։ Հետագայում ինքն այդ սենյակ չի մտել, թե ինչ է այնտեղ տեղադրված եղել, չի իմացել։ Իր հսկողությամբ անցկացվել է UTP տեսակի 1 լար։ Աշխատանքի ավարտի մասին զեկուցել է Վ.Սաչկովին։ Լարի հետագա կիրառման և շահագործման մասին տեղեկություն չի ունեցել։ Մի քանի օր անց բացվել է մի այլ RFC-հանձնարարական՝ ևս 2 հատ E1 հոսքեր նույն հասցեների միջև տրամադրելու մասին, սակայն ինքն այդ RFC-հանձնարարականի կատարմանը չի մասնակցել, միայն համաձայնություն է տվել էլեկտրոնային տեսքով։
2013 թվականի հոկտեմբերի 9-ին՝ ժամը 18-ի սահմաններում, իրեն զանգահարել է Վ.Սաչկովը և ասել, որ ՀՀ ԱԱԾ կապուղիները չեն աշխատում։ Չիմանալով կապուղու տեխնիկական տվյալները՝ միացման պորտերի համարները, փորձել է նրանից ճշտել, սակայն Սաչկովը չի կարողացել դրանք հայտնել, ցուցում է տվել գնալ և տեղում ճշտել։ Ինքը զանգահարել է դրա պատասխանատու տրանսպորտային ցանցի շահագործման բաժնի պետ Կարեն Գումրոյանին, կարծելով, որ նա ինչ-որ տվյալներ կարող է ունենալ այդ կապուղիների վերաբերյալ, բայց նա նույնպես ոչ մի տվյալ չի կարողացել հայտնել։ Ինքը նրան խնդրել է գալ 48-րդ ԱՀԿ, որպեսզի միասին գտնեն կապուղիների միացման պորտերը և պարզեն վթարի պատճառը։ Տեղում չեն կարողացել պարզել լարի միացման պորտերը, որոշել են անվտանգության ծառայությանը պատկանող 2-րդ հարկի սենյակից դուրս եկող լարերով պարզել, թե ուր են միանում։ Մալուխի վերջնավորման կից սենյակը, որտեղ անցկացված է եղել լարը, փակ է եղել։ Այդ ժամանակ իրենց հետ է եղել անվտանգության ծառայության աշխատակից Գառնիկ Մարտիրոսյանը։ Փակ սենյակից դուրս է եկել արդեն 3 հատ լար, Կարեն Գումրոյանը կանչել է իր աշխատակիցներին և, իրենց հետ ուսումնասիրելով լարի անցկացման ճանապարհը, գտել են, որ 3 հատ UTP տեսակի լարերը անցկացվել են ԱՀԿ 1-ին հարկ։ Պարզել են, որ դրանցից մեկը կտրված է եղել ԱՀԿ 1-ին հարկի արհեստական առաստաղի տակ, 2-րդ լարը կտրված է եղել 1-ին հարկի կեղծ հատակի տակ, իսկ երրորդը հանված է եղել SDH-սարքավորման պորտից։ Թե որ պորտից է հանված եղել, որոշել հնարավոր չի եղել, քանի որ սարքավորման մեջ եղել է 3 հազարից ավել պորտեր։ Իրենք զանգահարել են Վ.Սաչկովին և հայտնել են այդ մասին, նա ասել է, որ կարող են գնալ, եթե չեն կարող պարզել պորտը։ Թե ով է կտրել այդ լարերը, ինքն այդպես էլ չի իմացել, այլևս այդ լարերի միացման կամ անջատման գործընթացին չի մասնակցել:
Վ.Սաչկովը 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին զանգահարել է իրեն այդ լարերի ապամոնտաժման համար, ինքն ասել է, որ տեղյակ չէ, թե ով է կատարել միացումները։ Նա ասել է, որ դա արել է Կ.Գումրոյանը։ Ինքը զանգահարել է Կարենին և հայտնել է, որ Սաչկովի ցուցումով պետք է ապամոնտաժի լարերը։ Նա ասել է, որ առանց RFC-հանձնարարականի դա չի անելու։ Ինքը զանգահարել է Վ.Սաչկովին և ասել է, որ Կարենը իրավասու չէ կատարել այդ աշխատանքներն առանց RFC-հանձնարարականի և լավ կլինի, որ նա անձամբ զանգահարի Կարենի ղեկավարությանը:
14) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ Երևանի տարածքային կենտրոնի համակցման ցանցերի շահագործման բաժնի ավագ ճարտարագետ Աիդա Ճենտերեճյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի գարնանը «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունում տեղադրվել է «Էրիքսոն» ֆիրմայի արտադրության նոր միջազգային թվային հեռախոսակայան՝ IGW անվանմամբ։ Իր ֆունկցիոնալ պարտականությունների մեջ մտել է կայանային խափանումների վերահսկումը և վերականգնումը, ըստ ներքին շրջանառության RFC-հանձնարարականների՝ նոր կապուղիների ստեղծումը, երթուղավորումը։ Միջազգային կայան մուտք գործելու համար իրեն է հատկացված եղել «jaid1» մուտքանունը և համապատասխան գաղտնաբառ։
7UNM անվանմամբ կապուղին բաղկացած է եղել 3 հատ E1 հոսքերից։ UNM անվանմամբ կապուղին աշխատել է IP-հեռախոսակապի սկզբունքով։ Այդ երկու կապուղիներն էլ աշխատել են միակողմանի, սպասարկել են մուտքային հեռախոսազանգեր, դրանով հնարավոր է եղել զանգահարել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆիքսված և բջջային ցանցերի բոլոր բաժանորդներին։ Ընդհանուր խոսակցություններից իմացել է, որ այդ կապուղիներն իբր հատկացվել են ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությանը, այդ պատճառով դրանց նկատմամբ հետաքրքրություն չի ցուցաբերել։
7UNM անվանմամբ կապուղին 2013 թվականի օգոստոսին խափանվել է։ Մի քանի օր անց իրենց աշխատասենյակ է մտել Վ.Սաչկովը, իսկ նրա գնալուց հետո Տիգրան Վարդանյանն իրեն ցուցում է տվել կազմալուծել 7UNM և UNM անվանումներով կապուղիները, ինչը կատարել է։
2013 թվականի հոկտեմբերին Տ.Վարդանյանի ցուցումով այդ կապուղիների կարգաբերումները վերականգնել է նույնությամբ։
Այդ կապուղիները վերջնականորեն կազմալուծվել են իր կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի վերջին։ Դա կատարել է Տ.Վարդանյանի ցուցումով, ումից տեղեկացել է, որ այդ կապուղիների աշխատանքով անընդհատ հետաքրքրվել է Վ.Սաչկովը, նա է հրահանգներ տվել դրանք վերականգնելու և կազմալուծելու մասին:
15) Վկա, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի տնօրեն Մաքսիմ Լևինի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը, հիմնվելով ոչ պաշտոնական տեղեկությունների վրա, ունեցել է պատկերացում, որ ընկերությունում առկա են որոշ չթույլատրված կապուղիներ, տեխնիկական մանրամասներն իրեն հայտնի չեն եղել։ 2012 թվականի մայիսին Վ.Սաչկովից հարցրել է նման կապուղիների մասին, և նա հայտնել է, որ այդպիսի կապուղիներ իսկապես գոյություն ունեն և ինքը միայն կատարող է։ Նշել է, որ այդ ամենի հետևում կանգնած է ընկերության անվտանգության ծառայությունը և ինչ-որ բարձրաստիճան աշխատակիցներ։ Նա նաև հիշատակել է Ա.Պողոսյանի անունը:
16) Վկա, «Վիմպելկոմ» ԲԲ ընկերության ֆրոդի կառավարման և եկամուտների երաշխավորման տնօրինության տարածաշրջանային գործարքների դեպարտամենտի ղեկավար Ալեքսանդր Կուդինովի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին անցկացվել են թեստային զանգեր՝ ապօրինի իերմինացիայի կապուղիներ հայտնաբերելու համար։ Զանգերի նախաձեռնողն է հանդիսացել «Վիմպելկոմ» ԲԲ ընկերության իր ղեկավարած ֆրոդի կառավարման և եկամուտներն երաշխավորման տնօրինությունը։ Թեստային զանգերը կատարվել են հաստատված ընթացակարգի համաձայն, դրան ներգրավվել է նաև «ԱրմենՏելի» ֆրոդի կառավարման և եկամուտի երաշխավորման բաժինը, որի ղեկավարն է հանդիսացել Արմեն Տեր-Հովհաննիսյանը։ Թեստային զանգերն իրականացվել են «Մեգաֆոն» ԲԲԸ Sim-քարտերի օգտագործմամբ։ Պարզվել է, որ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության 5ESS միջազգային կայանում 10 հեռախոսազանգերից միայն երեքն են գրանցվել, մնացած զանգերը չեն ֆիքսվել բիլինգային համակարգում։ Թեստային զանգերն անցել են 798 տրանկային խմբով, բայց կանչող հեռախոսահամարի խեղաթյուրմամբ և չեն արտացոլվել բիլինգային համակարգում, քանի որ անցել են տեղական տրանկային խմբով։ Տեղական տրանկային խմբով միջազգային տրաֆիկի անցկացնելը հակասել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ցանցում տրաֆիկի ուղղորդման կանոններին, ինչի մասին ինքը տեղեկացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ղեկավարությանը և առաջարկել է միջոցներ ձեռնարկել և երթուղավորումը համապատասխանեցնել սահմանված կանոններին։ Իր հիշելով, այդ նամակի վերաբերյալ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի տնօրենը հայտնել է, որ նախաձեռնել է երթուղավորումը պատշաճ վիճակի բերելու միջոցներ։ Թե կոնկրետ ինչ է ձեռնարկել, ինքը չի իմացել։ Իր հիշելով, 798 տրանկային խմբով հետագայում խնդիրներ չեն ֆիքսվել, այն մասին, որ այն ստացել է 7UNM անվանումը, չի իմացել։
«Վիմպելկոմ» ԲԲ ընկերության Ամստերդամում գտնվող գլխավոր գրասենյակի նախաձեռնությամբ BSGVS կազմակերպության մասնագետների կողմից 2013 թվականի օգոստոսի 31-ից մինչև սեպտեմբերի կեսերն «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունում անցկացվել է վերստուգում, որով հայտնաբերվել են դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված ցանցին ուղղված զանգերի ապօրինի տերմինացիայի հատկանիշներ։ Վերստուգման արդյունքներով 2013 թվականի հոկտեմբերի վերջին ստեղծվել է հանձնաժողով «Vimpelcom LTD» բիզնեսի զարգացման և փաթեթային նախագծերի ղեկավար Անտոն Կուդրյաշովի ղեկավարությամբ, հանձնաժողովի կազմում ներգրավել են նաև իրեն։ Հանձնաժողովը ժամանել է Երևան 2013 թվականի հոկտեմբերի 28-ին և դրա գործունեության արդյունքում պարզվել են «Արմենտել» ՓԲ ընկերության ցանցային սարքավորումների օգտագործմամբ ապօրինի տերմինացիայի իրականացման հանգամանքները և տեխնիկական եղանակները։ «Արմենտել» ՓԲ ընկերության ֆիքսված ցանցի բաժանորդներին ուղղված մուտքային զանգերի ապօրինի տերմինացիայի հատկանիշ է հանդիսացել բնորոշ դիմակը։ Ապօրինի ուղղորդված բոլոր հեռախոսազանգերի կանչող Ա-համարները սկսվել են «Մոսկովսկայա սոտովայա սետ» ընկերությանը հատկացված +7901587 համարային շարքով։ Ապօրինի տերմինացիայի փաստի բացահայտմանը նպաստել է երթևեկի վերլուծումը։ Ինքը նկատել է, որ ապօրինի երթևեկը դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ֆիքսված ցանց անկում է ապրել 2013 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ ժամը 20։55, այսինքն` վերստուգող խմբի Երևան ժամանելու օրը, ապօրինի երթևեկն վերականգնվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 13։43, վերստուգողների մեկնելուց հետո և նորից անկում է ապրել հոկտեմբերի 23-ին՝ ժամը 15։38-ին, այսինքն` վերստուգող խմբի հաշվետվության ստանալու օրը։ Իր կողմից վերլուծվել են այդ ամսաթվերի գրանցամատյանները և «ԱրմենՏել» ՓԲԸ աշխատակիցների ծրագրային գործողությունները։ Պարզվել է, որ նշված ժամանակահատվածներում գործողություններ են կատարվել 7UNM և UNM տրանկային խմբերը կառավարելու նպատակով և այդ գործողությունների արդյունքում 2013 թվականի օգոստոսի 31-ին այդ տրանկային խմբերը սկզբից կազմալուծվել են «TIGRAN» մուտքանունով աշխատակցի կողմից, 2013 թվականի հոկտեմբերի 11-ին վերականգնվել են, իսկ 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին նորից կազմալուծվել են «jaid1» մոտքանունով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության աշխատակցի կողմից։
Հանձնաժողովի ուշադրության կենտրոնում են հայտնվել 7UNM և UNM տրանկային խմբերը և պարզվել է, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ցանցում երթևեկնն ուղղորդվել է այդ տրանկային խմբերի միջոցով։ Հայտնաբերվել են այդ տրանկային խմբերի ստեղծման և կազմալուծման մասին վկայող RFC-հանձնարարությունները, այդ թվում՝ մակագրված «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեխնիկական տնօրեն Վլադիմիր Սաչկովի կողմից։
Այն հարցին, թե ինչի՞ համար են նախատեսված այդ տրանկային խմբերը, Վ.Սաչկովը պատասխանել է, որ նշված տրանկային խմբերը ստեղծվել են ըստ ՀՀ ԱԱԾ հայտի, որևէ ապացույցներ չի ներկայացրել, հղում է կատարել ՀՀ ԱԱԾ-ից «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ին ուղղված ինչ-որ պաշտոնական դիմումի վրա, ասելով, որ նախկին գլխավոր տնօրեն Իգոր Կլիմկոյի մոտ եղել է գաղտնի նամակ և իբրև այդ տրանկային խմբերը նախատեսված են եղել ոչ թե միջազգային կոմերցիոն տրաֆիկի անցկացման համար, այլ ինչ-որ հատուկ խնդիրներ կատարելու նպատակով։
Այդ տրանկային խմբերով անցած հեռախոսազանգերի վերաբերյալ CDR-գրառումները չեն գրանցվել ոչ «Արմենտել» ՓԲ ընկերության IGW միջազգային կայանի «Ինտեկ» համակարգում, ոչ էլ ընկերության ֆրոդի դեմ պայքարի համակարգերում։
Փորձագիտական խմբի ժողովներում լսել է, որ նշված տրանկային խմբերին միացված է եղել ինչ-որ սարքավորում, ենթադրաբար ապօրինի տրաֆիկն ընդունելու համար և այդ սարքավորումը գտնվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից կնքված ինչ-որ ԱՀԿ սենյակում։ Այդ պատճառով զննել և հետազոտել այդ սարքավորումը չի հաջողվել։ Բացի այդ, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետներից իրեն տեղեկություն է հասել, որ 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին IGW միջազգային կայանում գրանցվել է հեռակա VPN-հասանելիության սեանս «apisarev» մուտքանունով օգտատերի կողմից և այդ սեանսի ընթացքում հեռացվել են 7UNM, UNM տրանկային խմբերով անցած տրաֆիկի վերաբերյալ տվյալները։ Ինքը էլեկտրոնային նամակ է ստացել, համաձայն որի «apisarev» մուտքանունը ստեղծելու հանձնարարությունը ստացվել է Աշոտ Պողոսյանից, և որ տվյալ հասանելիության հնարավորությունն ապակտիվացվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 25-ին։
Տվյալ փաստը իր կողմից դիտվել է որպես «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ցանց չթույլատրված մուտքի հնարավոր վտանգ։ Փոփոխություն կատարելու 2010 թվականի հուլիսի 7-ի թիվ 009778/10 հարցման մեջ նշված է եղել այն անձը, ում համար անհրաժեշտ է եղել կազմակերպել VPN-հասանելիություն։ Դա ոմն Ալեքսեյ Պիսարևն է եղել (հեռ. 996555170710)։ Այնտեղ նշված է եղել նաև IP-հասցեն, որից նախատեսվել է իրականացնել միացումը։ Բաց աղբյուրներից պարզել է, որ հարցման մեջ նշված Ալեքսեյ Պիսարևի կոնտակտային հեռախոսահամարը պատկանել է Ղրղզստանում գրանցված «Shmelle Ltd» ընկերությանը։ Այնտեղ նշված են եղել Պիսարևի ազգանունին համահունչ էլեկտրոնային փոստի հասցեներ։ Ղրղզստանում բնակվող ընկերոջից՝ «SkyMobile» ընկերության ֆրոդի կառավարման բաժնի ղեկավար Ալեքսեյ Դմիտրիևից, իմացել է, որ Բիշկեկում տարածվել են հայտարարություններ «Shmelle Ltd» ընկերության կողմից դեպի ԱՊՀ երկրներ էժան գներով հեռախոսազանգեր կազմակերպելու մասին։ Այդ ամենն իր կողմից նշվել է զեկույցում։
«Վիմպելկոմ» ՓԲ ընկերության ԱՊՀ երկներում անվտանգության տնօրինության ղեկավար Ալեքսանդր Զուբովի հետ ծանոթացել է մոտ 10 տարի առաջ, պարբերաբար հանդիպել է նրա հետ աշխատանքային հարցերով, քանի որ իր ստորաբաժանման գործունեությունը կապված է անվտանգության ծառայության հետ։ Իրենց հարաբերությունները միայն ծառայողական բնույթ են կրել։ Իր հիշելով, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ֆրոդի կառավարման և եկամուտների երաշխավորման բաժնի կողմից 2012 թվականի հունվարի վերջին և փետրվարի սկզբին «HelpDesk» համակարգում գրանցվել են 507843, 507845, 498107 համարների միջադեպեր՝ ընկերության հաշվարկային համակարգը շրջանցած միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի հայտնաբերման առթիվ։ Այդ ժամանակ իրեն զանգել է Ալեքսանդր Զուբովը և ասել է, որ Հայաստանում իր ենթակա աշխատողները միջադեպեր են գրանցել, որոնք վերաբերվում են ՀՀ ԱԱԾ համար հատկացված կապուղիների գործունեությանը, այդպիսի միջադեպեր պետք չէ գրանցել ստանդարտ եղանակով։ Ինքն ասել է, որ այդ աշխատակիցները գործել են իրենց պաշտոնական պարտականություններին համապատասխան և այդպիսի միջադեպեր չգրանցելը կարող է դիտվել միայն որպես պաշտոնեական պարտականությունների խախտում, ինքը չի կարող ցուցում տալ աշխատակիցներին չտեղեկացնել ղեկավարությանը հայտնաբերված խախտումների մասին։ Քանի որ Ալեքսանդրը պնդել է, որ տվյալ դեպքը հատուկ մոտեցում է պահանջում, շոշափվում են հատուկ ծառայությունների շահերը, ինքն առաջարկել է դրա վերաբերյալ գրավոր հարցում ուղարկել կամ դիմել ընկերության ղեկավարությանը, որպեսզի իրեն գրավոր տեսքով հանձնարարություն տան։ Նա ասել է, որ դա անել չի կարող և առաջարկել է, որպեսզի ֆրոդի բաժինը նախապես՝ միջադեպը բացելուց առաջ, դիմի տեխնիկական բլոկի տնօրեն Սաչկովին և ղեկավարվի նրա հրահանգներով։
Ինքն Ալեքսանդրի ուշադրությունն է հրավիրել այն հանգամանքին, որ տվյալ կապուղիներով բիլինգային համակարգը շրջանցմամբ անցել է միջազգային հեռախոսային տրաֆիկը, ինչին վերջինս պատասխանել է, որ դա ազգային անվտանգության ապահովման հարցեր են, դրա մասին տեղյակ է ընկերության ղեկավարությունը` Կլիմկոն և Սաչկովը։ Զուբովի հետ զրույցի մասին ինքը տեղեկացրել է անմիջական ղեկավարությանը` Անդրեյ Մանեշենին:
17) Վկա, «Վիմպելկոմ» ԲԲ ընկերության ֆրոդի կառավարման և եկամուտների երաշխավորման տնօրինության ավագ մենեջեր Սերգեյ Տարասովի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին անցկացվել են թեստային զանգեր՝ ապօրինի իերմինացիայի կապուղիներ հայտնաբերելու համար։ Զանգերի նախաձեռնողն է հանդիսացել «Վիմպելկոմ» ԲԲ ընկերության իր ղեկավարած ֆրոդի կառավարման և եկամուտներն երաշխավորման տնօրինությունը։ Թեստային զանգերը կատարվել են հաստատված ընթացակարգի համաձայն, դրան ներգրավվել է նաև «ԱրմենՏելի» ՓԲԸ ֆրոդի կառավարման և եկամուտի երաշխավորման բաժինը, որի ղեկավարն է հանդիսացել Արմեն Տեր-Հովհաննիսյանը։ Թեստային զանգերն իրականացվել են «Մեգաֆոն» ԲԲԸ Sim-քարտերի և VOIP քարտերի օգտագործմամբ։ Պարզվել է, որ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության 5ESS միջազգային կայանում 10 հեռախոսազանգերից միայն երեքն են գրանցվել, մնացած զանգերը չեն ֆիքսվել բիլինգային համակարգում։ Թեստային զանգերը անցել են 798 տրանկային խմբով, բայց կանչող հեռախոսահամարի համարի խեղաթյուրմամբ և չեն արտացոլվել բիլինգային համակարգում, քանի որ անցել են տեղական տրանկային խմբով։ Տվյալ փաստի առթիվ հետագա պարզաբանումն իրականացրել է իր ղեկավար Ա.Կուդինովը։ Արդյունքում «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության 5ESS միջազգային կայանը փոխվել է։ Տվյալ պարզաբանման արդյունքների մասին ոչինչ չի իմացել։
2012 թվականի հունվարի սկզբին, փետրվարի վերջին զանգերի վերաբերյալ CDR գրառումները համեմատելու արդյունքում «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ցանցում հայտնաբերվել են միջազգային մուտքային զանգեր, որոնք չեն գրանցվել բիլինգային համակարգում։ Այդ առթիվ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆրոդի կառավարման և եկամուտների երաշխավորման բաժնի կողմից գրանցվել են 507843, 507845, 498107 միջադեպերը «HelpDetsk» համակարգում։ Տվյալ փաստի մասին զեկուցվել է իր անմիջական ղեկավարին` Ա.Կուդինովին։ Որոշ ժամանակ անց տվյալ միջադեպերը փակվել են, ինչպես նշվել է եզրակացություններում` տեղական կայաններում խնդիրների բացակայության և չսակագնավորված երթևեկի դադարեցման հիմքով։ Տվյալ միջադեպերի շուրջ պարզաբանումներ չեն անցկացվել։
«Վիմպելկոմ» ՓԲ ընկերության ԱՊՀ երկրներում անվտանգության տնօրինության ղեկավար Ալեքսանդր Զուբովը 2012 թվականի հունվարին հեռախոսազանգով նշված միջադեպերի հարցով դիմել է իրեն՝ խնդրելով չխորացնել քննությունը, կոծկել այն։ Նա դա հիմնավորել է Հայաստանի Հանրապետությունում նախագահական ընտրությունների անցկացմամբ՝ ասելով, որ երթևեկի կազմակերպմամբ զբաղվել են Հայաստանի շատ բարձրաստիճան պաշտոնյաներ, այդ թվում` ԱԱԾ ներկայացուցիչներ։ Ոչ մի ապացույց Զուբովը չի ներկայացրել, իսկ ինքը չի պահանջել, քանի որ ցանկացած դեպքում որոշումը պիտի կայացներ իր ղեկավարը։ Դրա մասին զեկուցել է Ա.Կուդինովին, ով ասել է, որ զրուցել է Զուբովի հետ և եկել է այն կարծիքի, որ անհրաժեշտ է շարունակել քննությունը:
18) Վկա, «Շմել» ՍՊ ընկերության ցանցային ադմինիստրատոր Ռուսլան Բատիրովի ցուցմունքներով այն մասին, որ 195.162.93.70 IP-հասցեն հատկացվել է «Շմել» ընկերության «Շմել-14» ինտերնետ-ակումբին՝ քաղ. Բիշկեկ, Ախունբաևի փողոց 30 հասցեով, բայց պարզել կոնկրետ անձին, ով 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին օգտվել է տվյալ IP-հասցեից հնարավոր չէ, քանի որ ինտերնետ ակումբում տվյալ IP-հասցեին միացված է 26 համակարգիչ և նշված օրը տվյալ IP-հասցեից կարող էր օգտվել ցանկացած հաճախորդ։ Բացի այդ, տեսահսկման տվյալների պահպանման ժամկետը կազմել է մեկ ամիս։ Ալեքսեյ Պիսարևի հետ ծանոթ է նշված ընկերությունում աշխատելու բերումով, նախկինում նա զբաղեցրել է տեխնիկական տնօրենի պաշտոնը։ Որևէ հարաբերություններ նրա հետ չունի, նախկինում շփվել են միայն աշխատանքային հարցերով:
19) ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության հակահետախուզության գլխավոր վարչության պետի 2013 թվականի նոյեմբերի 21-ի թիվ 2/4/3-1512 գրությամբ, համաձայն որի` ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությունը Ե1 կապուղիների ծառայություն ստանալու նպատակով 2010 թվականի մարտ ամսին «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ին չի դիմել:
20) ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության օպերատիվ-տեխնիկական գլխավոր վարչության պետի 2013 թվականի նոյեմբերի 20-ի տեղեկանքով, համաձայն որի` ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության կառավարական կապի և տեղեկատվության վարչությունը ըստ թիվ 12/2249 առ 2013 թվականի նոյեմբերի 19-ի տեղեկանքի և ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության օպերատիվ-տեխնիկական գլխավոր վարչությունը 2010 թվականի մարտ ամսին անվճար հիմունքներով E1 կապուղի ծառայություն «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից չի պահանջել:
21) ՀՀ պետական սահմանը հատելու մասին «ՍԷԿՏ» համակարգից ստացված քաղվածքով, համաձայն որի` Վլադիմիր Սաչկովը 2013 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Մոսկվայից թիվ 1863 չվերթով ժամանել է Երևան և անցել է սահմանային հսկողությունը:
22) «Տեսագրություններով կոշտ սկավառակ ներկայացնելու մասին» 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ի արձանագրությամբ առ այն, որ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ անվտանգության տնօրինության տարածաշրջանային անվտանգության և պահնորդական գործունեության բաժնի առաջատար մասնագետ Արմեն Սարգսի Ազարյանը նշված ընկերության անվտանգության տնօրենի պաշտոնակատար Իգոր Յակուչինի ցուցումով ներկայացրել է Երևան քաղաքի Ֆրունզեի փողոցի 20 հասցեի «48» ԱՀԿ շենքի տեսահսկման համակարգի տեսագրությունները՝ վերաբերող 2013 թվականի սեպտեմբերից մինչև հոկտեմբերի 26-ի ժամանակահատվածին, որոնք տեսահսկման համակարգից պատճենահանվել են կոշտ սկավառակի վրա:
23) 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ի արձանագրությամբ առ այն, որ Երևան քաղաքի Ֆրունզեի փողոց 20 հասցեի 2-րդ հարկում գտնվող տեսահսկման սարքերի գրասենյակի գլխավոր մուտքից մտնելիս աջ կողմում գտնվող դուռը կնքվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության ծրարների համար գրառումով թիվ 2 կնիքով:
24) Փոփոխություն կատարելու մասին 2010 թվականի մարտի 24-ի թիվ 008459/10 հարցմամբ, համաձայն որի` անհրաժեշտ է ներկայացնել տեխնիկական պայմաններ SDH ցանցում Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեով շարժական կայանից մինչև Ազատության 24/1 հասցեով 5ESS կայան E1 տեսակի կապուղու համար, որպես կատարման վերջնաժամկետ նշվել է մարտի 26-ը։ Որպես բիզնես-հովանավոր նշվել է «Արմենտել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի ֆիքսված և բջջային բիզնեսի ցանցերի շահագործման տնօրեն Վ.Ա.Սաչկովը, իսկ որպես նախաձեռնող՝ հատուկ ցանցերի և հատուկ հաճախորդների տեխնիկական սպասարկման բաժնի պետ Կ.Բ.Առաքելյանը։ Որպես փոփոխություններ կատարելու հիմնավորում նշվել է միջօպերատորական համագործակցության ծառայության նամակը:
«ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ի ՄՀ ծառայության ղեկավար Կ.Եղիազարյանի 2010 թվականի մարտի 24-ի գրությամբ, համաձայն որի՝ ընկերության կարիքների համար Կ.Եղիազարյանը Վ.Սաչկովին խնդրել է վերջինիս կարգադրությունը տեխնիկական տնօրինության համապատասխան ծառայություններին՝ Երևանի Ֆրունզեի 20 /շարժական կայանից/ մինչև Ազատության 24/1 /5ESS կայան/ տվյալների փոխանցման համար անհրաժեշտ E1 կապուղու տեխնիկական պայմանների տրամադրման համար:
Փոփոխություն կատարելու մասին 2010 թվականի մարտի 31-ի թիվ 008556/10 RFC-հանձնարարականով, համաձայն որի՝ անհրաժեշտ է տրամադրել SDH ցանցում Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեով շարժական կայանից մինչև Ազատության 24/1 հասցեով 5ESS կայան ևս 2 E1 տեսակի կապուղի։ Որպես բիզնեսհովանավոր նշվել է «Արմենտել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի ֆիքսված և բջջային բիզնեսի ցանցերի շահագործման տնօրեն Վ.Սաչկովը, իսկ որպես նախաձեռնող՝ հատուկ ցանցերի և հատուկ հաճախորդների տեխնիկական սպասարկման բաժնի պետ Կ.Բ.Առաքելյանը։ Որպես փոփոխություն կատարելու հիմք նշվել է միջօպերատորական համագործակցության ծառայության նամակը:
25) «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ի միջօպերատորական համագործակցության ծառայության ղեկավար Կ.Եղիազարյանի` 2010 թվականի մարտի 31-ի գրությամբ, համաձայն որի՝ ընկերության կարիքների համար Կ.Եղիազարյանը Վ.Սաչկովին խնդրել է կազմակերպել Ֆրունզեի 20 /շարժական կայանից/ մինչև Ազատության 24/1 /5ESS կայան/ 2 E1 կապուղու տրամադրման գործընթացը:
26) Ա.Պիսարևի` «pisarev777@gmail.com» էլեկտրոնային փոստի հասցեից 2010 թվականի հուլիսի 7-ի ժամը 09։06-ին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայության տեղեկատվական անվտանգության բաժնի պետ Արմեն Սաֆարյանի «ArSafaryan@beeline.am» էլեկտրոնային փոստի հասցեին ուղղված նամակով, համաձայն որի` Ա.Սաֆարյանի կողմից 2010 թվականի հուլիսի 7-ին` ժամը 09։04-ին վերահասցեագրվել է Ռուբեն Նալչաջյանին, Ա.Պիսարևը մուտքի թույլտվություն է խնդրել IP 10.4.2.58 սերվերին, որպես իր սերվերի IP-հասցե նշելով 92.245.102.26 IP-հասցեն և հեռախոսահամարը՝+996555170710:
27) Փոփոխություն կատարելու մասին 2010 թվականի փետրվարի 22-ի թիվ 012202/11 հարցումով առ այն, որ անհրաժեշտ է վերամիացնել ազգային հոսքերը «Alcatel-Lucent» միջազգային համակցման կենտրոնից «Ericsson» միջազգային համակցման կենտրոնի վրա։ Որպես բիզնես-հովանավոր նշվել են «Արմենտել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի պլանավորման, օպտիմիզացման և շինարարության տնօրեն Մ.Վ.Լևինը, ինչպես նաև տեխնիկական բլոկի ֆիքսված և բջջային ցանցերի շահագործման տնօրեն Վ.Ա.Սաչկովը։ Որպես փոփոխություններ կատարելու պատճառ նշվել է «Էրիքսոն» միջազգային համակցման կենտրոնը շահագործման հանձնելը, որպես կատարման նախանշած ժամկետ՝ 2011 թվականի մարտի 4-ը։ RFC-հանձնարարականի հավելվածների արտատպվածքների բովանդակության համաձայն՝ 5ESS միջազգային համակցման կենտրոնի 3 E1 հոսքերից բաղկացած 798 կապուղին՝ 92 զանգերի միաժամանակյա թողունակությամբ վերա-միացվել է IGW միջազգային համակցման կենտրոնի վրա որպես 7UNMO&7UNMI անվանմամբ կապուղի:
28) Փոփոխություն կատարելու մասին 2011 թվականի մարտի 11-ի թիվ 012399/11 հանձնարարականով առ այն, որ անհրաժեշտ է կատարել նախապատրաստական աշխատանքներ ազգային հոսքերը «Alcatel-Lucent» միջազգային համակցման կենտրոնից «Ericsson» միջազգային համակցման կենտրոնի վրա վերամիացնելու 2-րդ փուլի համար։ Որպես բիզնես-հովանավոր նշվել են «Արմենտել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի պլանավորման, օպտիմիզացման և շինարարության տնօրեն Մ.Վ.Լևինը, ինչպես նաև տեխնիկական բլոկի ֆիքսված և բջջային բիզնեսի ցանցերի շահագործման տնօրեն Վ.Ա.Սաչկովը։ Որպես փոփոխություններ կատարելու պատճառ նշվել է «Էրիքսոն» միջազգային համակցման կենտրոնը շահագործման հանձնելը, որպես կատարման նախանշած ժամկետ՝ 2011 թվականի մարտի 24-ը:
29) Փոփոխություն կատարելու մասին 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ի թիվ 021701/13 RFC-հանձնարարականով, համաձայն որի՝ «IGW» միջազգային համակցման կենտրոնի վրա անհրաժեշտ է կազմալուծել 7UNM և UNM կապուղիները՝ գրանցված ուղղորդմամբ։ Որպես բիզնես-հովանավոր նշվել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վ.Ա.Սաչկովը, իսկ որպես նախաձեռնող՝ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի պլանավորման և օպտիմիզացման ծառայության համակցման համակարգերի պլանավորման և օպտիմիզացման բաժնի պետ Գ.Մ.Բադալյանը։ Որպես փոփոխություններ կատարելու պատճառ նշվել է դրանց անհրաժեշտության բացակայությունը, որպես կատարման նախանշած ժամկետ՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 4-ը:
30) Առգրավում կատարելու մասին 2013 թվականի դեկտեմբերի 10-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ առգրավվել են «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջազգային կայանին համակցվելու, այնտեղ կարգավորումների և ծրագրային այլ գործողությունների վերաբերյալ էլեկտրոնային գրանցամատյաններով (լոգերով), զետեղված «IGW-log» անվանմամբ պանակում, որտեղ ֆիքսվել են նաև 7UNM և UNM կապուղիների կազմալուծման և վերականգնման, Ալեքսեյ Պիսարևի կողմից «Adminis-trator» մուտքանունով գործողություններ կատարելու և համակարգչային տեղեկություններ ոչնչացնելու վերաբերյալ տվյալներ։ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ներքին ցանցին VPN-հասանելիությամբ համակցվելու վերաբերյալ էլեկտրոնային գրանցամատյաններով (լոգերովը), զետեղված «vpn-log-23-Oct-15-00-15-59.doc» անվանմամբ ֆայլում, որում առկա գրառումները վերաբերվում են 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ի ժամը 15։00-ից մինչև ժամը 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածին։ Նշված գրանցամատյանային ֆայլում առկա է 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ի ժամը 15։48։55-ին «apisarev» անվանմամբ և 195.162.93.70 IP-հասցեով գործածողի կողմից մուտք գործելու վերաբերյալ գրառում։ Նշված գործածողին հատկացվել է լոկալ (Private) 10.0.11.219 IP-հասցեն և նա 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ի ժամը 15։57։35-ին դուրս է եկել համակարգից (ընդհանուր սեանսը տևել է 8 րոպե 39 վայրկյան):
31) «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ի «Help desk» համակարգում բացված 2012 թվականի հունվարի 27-ի թիվ 498107 դիմումին տրված պատասխանով, համաձայն որի՝ «Alcatel» փոխարկչի վրա հայտնաբերվել են միջազգային մուտքային զանգեր /օրական մոտավորապես 500 զանգ/, որոնք չեն ֆիքսվել ոչ միջազգային կայանում, ոչ էլ intec-ում:
32) Փոփոխություն կատարելու մասին 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ 008499/10 հարցմամբ, համաձայն որի՝ անհրաժեշտ է շտապ կազմակերպել ինտերնետ միացում համացանցին 3 մեգաբիթ /վայրկյան արագությամբ 48 ԱՀԿ-ի 2-րդ հարկում՝ անվտանգության տարածքում և տրամադրել 8 ռեալ IP-հասցե։ Որպես բիզնես-հովանավոր նշվել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի ֆիքսված և բջջային բիզնեսի ցանցերի շահագործման տնօրեն Վ.Սաչկովը, իսկ որպես նախաձեռնող՝ հատուկ ցանցերի և հատուկ հաճախորդների տեխնիկական սպասարկման բաժնի պետ Կ.Բ.Առաքելյանը։ Մեկնաբանություններին հատկացված տողում որպես կոնտակտային անձ նշվել է Ալեքսեյ անունով անձնավորություն՝ 099-79-08-99 հեռախոսահամարով:
33) Փոփոխություն կատարելու մասին 2010 թվականի հուլիսի 7-ի թիվ 009778/10 հանձնարարականով, համաձայն որի՝ անհրաժեշտ է տրամադրել VPN-հասանելիության տրամադրում Ալեքսեյ Պիսարևի համար։ Որպես բիզնես-հովանավոր նշվել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տնօրեն Կ.Ռ.Կարապետյանը, իսկ որպես նախաձեռնող՝ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ անվտանգության ծառայության տեղեկատվական անվտանգության բաժնի ավագ մասնագետ Ռ.Ֆ.Նալչաջյանը։ Որպես փոփոխություններ կատարելու պատճառ նշվել է 10.4.2.58 հոստին հասանելիության կազմակերպումը, որպես կատարման նախանշած ժամկետ՝ 2010 թվականի հուլիսի 8-ը։ Մեկնաբանություններին հատկացված տողում նշվել է, որ անհրաժեշտ է մինչև 01.11.2010թ. տրամադրել VPN-հասանելիություն Ալեքսեյ Պիսարևի համար /հեռ. +996555170710/, IP-հասցե՝ 92.245.102.26՝ հոստի վրա աշխատանքներ կազմակերպելու համար:
34) Առգրավում կատարելու մասին 2013 թվականի դեկտեմբերի 18-ի արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ առգրավվել են.
- Երևանի տարածքային կենտրոնի համակցման ցանցերի շահագործման բաժնի պետ Տիգրան Վարդանյանի անունից ծառայողական «tivardanyan@beeline.am» էլեկտրոնային հասցեից 2011 թվականի դեկտեմբերի 5-ին` ժամը 8։25-ին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վլադիմիր Սաչկովին ուղղված նամակը՝ արտատպված Ա-4 ֆորմատի 1 թղթի վրա համակարգչային կրիչի միջոցով, ռուսերեն լեզվով, որի կրկնօրինակն ուղարկվել է Արման Բադալյանին։ Նշված նամակով Տիգրան Վարդանյանը հայտնել է, որ Վլադիմիր Սաչկովի հանձնարարությամբ գրանցվել է IGW փոխարկչի վրա 30 պորտ ունեցող UNMO&UNMI(SIP) տրանկային խումբը, որը գործում է նոյեմբեր ամսից և խնդրել է վերջինիս աջակցել նշված տրանկային խումբը ձևակերպելու հարցում,
- Երևանի տարածքային կենտրոնի համակցման ցանցերի շահագործման բաժնի պետ Տիգրան Վարդանյանի անունից ծառայողական «tivardanyan@beeline.am» էլեկտրոնային հասցեից 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին` ժամը 15։15-ին «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության կոմուտացիաների համակարգի պլանավորման և օպտիմիզացման բաժնի պետ Գայանե Բադալյանին ուղղված նամակը` արտատպված Ա-4 ֆորմատի 1 թղթի վրա համակարգչային կրիչի միջոցով, ռուսերեն լեզվով, որի կրկնօրինակն ուղարկվել է Արման Բադալյանին։ Նշված նամակով Տիգրան Վարդանյանը ՏԲ տնօրենի հանձնարարությամբ խնդրել է բացել RFC-ին 7UNM և UNM ուղղությունները հանելու համար:
34) Առգրավում կատարելու մասին 2013 թվականի դեկտեմբերի 11-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ առգրավվել է թիվ 022157/13 RFC-հանձնարարականը` թվագրված 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ով, տպագրված ռուսերեն լեզվով համակարգչային տպիչի միջոցով, ընդհամենը 4 թերթից։ Փոփոխություն կատարելու 10.10.2013թ. հ. 022157/13 հարցման համաձայն՝ ՀՄԿ «IGW» փոխարկչի վրա վերականգնել 03.09.2013թ. RFC 021701/13 հանձնարարականի համաձայն կազմալուծված ուղղության կոնֆիգուրացիան։ Որպես բիզնես-հովանավոր նշվել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ տեխնիկական բլոկի տնօրեն Վ.Ա.Սաչկովը, իսկ որպես նախաձեռնող՝ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ռոումինգի բաժնի պետ Կ.Ռ.Եղիազարյանը։ Որպես փոփոխություններ կատարելու պատճառ է նշվել առաջացած անհրաժեշտությունը, որպես կատարման նախանշած ժամկետ՝ 2013 թվականի հոկտեմբերի 15-ը։ Որպես մակագրող անձինք հանձնարարության մեջ նշվել են Վ.Սաչկովը, Ա.Դարբինյանը, Ա.Պողոսյանը, իսկ որպես կատարող՝ Տ.Վարդանյանը:
34) Երևանի տարածքային կենտրոնի համակցման ցանցերի շահագործման բաժնի պետ Տիգրան Վարդանյանի` 2013 թվականի հոկտեմբերի 11-ի ժամը 10։48-ի Վլադիմիր Սաչկովին ուղարկված նամակով, համաձայն որի՝ ուղարկվել է այն RFC-ների համարները, որոնցով բացվել են երեք հոսքերը 5ESS վրա /RFC-008556/10, RFC-008459/10/ և որից հետո դրանք վերամիացվել են նոր IGW ՀՄԿ-ի վրա, համապատասխանաբար RFC-012202/11 և RFC-012399/11 միջոցով,
-Երևանի տարածքային կենտրոնի համակցման ցանցերի շահագործման բաժնի պետ Տիգրան Վարդանյանի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 29-ին` ժամը 18։40-ին, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության համակցման համակարգի պլանավորման և օպտիմիզացման բաժնի պետ Գայանե Բադալյանին ուղարկված նամակով, համաձայն որի՝ Տ.Վարդանյանը Գ.Բադալյանին ՏԲ տնօրենի հանձնարարության համաձայն, խնդրել է բացել RFC-ին 7UNM և UNM ուղղությունները հանելու համար,
-Երևանի տարածքային կենտրոնի համակցման ցանցերի շահագործման բաժնի պետ Տիգրան Վարդանյանի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 29-ին` ժամը 08։29-ին, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության համակցման համակարգի պլանավորման և օպտիմիզացման բաժնի պետ Գայանե Բադալյանին ուղարկված նամակով, համաձայն որի՝ Տ.Վարդանյանը Գ.Բադալյանին տեղեկացրել է, որ ՏԲ տնօրենի հանձնարարության համաձայն, UNM ուղղությունները հանվել են, և խնդրել է ձևակերպել դա համապատասխան RFC-ով,
-Երևանի տարածքային կենտրոնի համակցման ցանցերի շահագործման բաժնի պետ Տիգրան Վարդանյանի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 08։40-ին, Արման Բադալյանին և Իգոր Գաբրիելյանին ուղարկված նամակով, համաձայն որի՝ Տ.Վարդանյանը վերջիններիս տեղեկացրել է, որ 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ՏԲ տնօրենից ստացվել է հանձնարարություն` UNM ուղղությունը կազմալուծելու վերաբերյալ՝ հետագայում RFC ձևակերպելու պայմանով, սակայն կազմալուծման համար այդպես էլ RFC չի բացվել:
34) Առգրավում կատարելու մասին 2013 թվականի դեկտեմբերի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից առգրավվել է 700 մեգաբայթ ծավալով, «Maxell» ֆիրմայի արտադրությա RFD80M-80216 նույնացման համարով լազերային սկավառակը, որի վրա գրառված են հետևյալ ֆայլերը.
- «Microsoft Office Exel» ֆորմատի «ызовы за одну неделю мая» անվամբ ֆայլ, պարունակող 2013 թվականի մայիսի 13-ից մինչև 19-ն ընկած ժամանակահատվածում «Մեգաֆոն» բջջային օպերատորից դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բջջային ցանցի բաժանորդներին ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի վերծանումները, ստացված ռուսաստանյան «Մեգաֆոն» օպերատորից,
- «Microsoft Office Exel 97-2003» ֆորմատի «ызовы за одну неделю августа» անվամբ ֆայլ, պարունակող 2013 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 11-ն ընկած ժամանակահատվածում «Մեգաֆոն» բջջային օպերատորից դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բջջային ցանցի բաժանորդներին ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի վերծանումները, ստացված ռուսաստանյան «Մեգաֆոն» օպերատորից,
- «Microsoft Office Exel 97-2003» ֆորմատի, «ArmenTel-Aug-13» անվամբ ֆայլ, պարունակող 2013 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 11-ն ընկած ժամանակահատվածում «Մեգաֆոն» բջջային օպերատորից դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բջջային ցանցի բաժանորդներին ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի վերծանումները, ֆիքսված «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջազգային IGW կայանում,
- «Microsoft Office Exel 97-2003» ֆորմատի, «ArmenTel-May-13» անվամբ ֆայլ, պարունակող 2013 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 11-ն ընկած ժամանակահատվածում «Մեգաֆոն» բջջային օպերատորից դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բջջային ցանցի բաժանորդներին ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի վերծանումները, ֆիքսված «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության միջազգային IGW կայանում:
35) Առգրավում կատարելու մասին 2013 թվականի դեկտեմբերի 11-ի արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից առգրավվել են.
- «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ռոումինգի բաժնի պետ Կարինե Եղիազարյանի համակարգչում առկա՝ «Մեգաֆոն» բջջային օպերատորից 2013թ. մայիսի 5-ից մինչև 11-և և 2013 թվականի օգոստոսի 13-ից մինչև 19-ն ընկած ժամանակահատվածում դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ֆիքսված և բջջային ցանցի բաժանորդներին ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի վերծանումների վերաբերյալ նամակագրությունը՝ Կարինե Եղիազաևյանին հատկացված «KYeghiazaryan@beeline.am» ծառայողական էլեկտրոնային հասցեի, Օլգա Սարգսյանի «OSargsyan@beeline.am» ծառայողական էլեկտրոնային հասցեի և «skrivoshchapov@me gafon.ru» էլեկտրոնային հասցեի միջև,
- «Մեգաֆոն» բջջային օպերատորի կողմից 2013 թվականի մայիսի 5-ից մինչև 11-ը և 2013 թվականի օգոստոսի 13-ից մինչև 19-ն ընկած ժամանակահատվածում դեպի «Արմենտել» ՓԲԸ ֆիքսված և բջջային ցանցերի բաժանորդներին ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի տվյալների և նույն ժամանակահատվածի վերաբերյալ «ԱրմենՏել» ՓԲԸ համակարգում ֆիքսված հեռախոսազանգերի տվյալների հետ համադրման աղյուսակը, որի համաձայն.
- 2013 թվականի մայիսի 13-ից մինչև 19-ն ընկած ժամանակահատվածի համար «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգում ֆիքսվել է դեպի շրջանների ֆիքսված ցանցի բաժանորդներ ուղղված 15421 րոպե տևողությամբ և 1218 ԱՄՆ դոլար արժեքով քիչ հեռախոսազանգեր, քան ուղղվել է «Մեգաֆոն» ԲԲԸ կողմից,
- 2013 թվականի մայիսի 13-ից մինչև 19-ն ընկած ժամանակահատվածի համար «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգում ֆիքսվել է դեպի Երևանի ֆիքսված ցանցի բաժանորդներ ուղղված 18100 րոպե տևողությամբ և 1429 ԱՄՆ դոլար արժեքով քիչ հեռախոսազանգեր, քան ուղղվել է «Մեգաֆոն» ԲԲԸ կողմից,
- 2013 թվականի մայիսի 13-ից մինչև 19-ն ընկած ժամանակահատվածի համար «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգում ֆիքսվել է դեպի բջջային ցանցի բաժանորդներ ուղղված 130048 րոպե տևողությամբ և 18819 ԱՄՆ դոլար արժեքով քիչ հեռախոսազանգեր, քան ուղղվել է «Մեգաֆոն» ԲԲԸ կողմից,
- 2013 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 11-ն ընկած ժամանակահատվածի համար «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգում ֆիքսվել է դեպի շրջանների ֆիքսված ցանցի բաժանորդներ ուղղված 24421 րոպե տևողությամբ և 1929 ԱՄՆ դոլար արժեքով քիչ հեռախոսազանգեր, քան ուղղվել է «Մեգաֆոն» ԲԲԸ կողմից,
- 2013 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 11-ն ընկած ժամանակահատվածի համար «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգում ֆիքսվել է դեպի Երևանի ֆիքսված ցանցի բաժանորդներ ուղղված 26966 րոպե տևողությամբ և 2130 ԱՄՆ դոլար արժեքով քիչ հեռախոսազանգեր, քան ուղղվել է «Մեգաֆոն» ԲԲԸ կողմից,
- 2013 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 11-ն ընկած ժամանակահատվածի համար «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգում ֆիքսվել է դեպի բջջային ցանցի բաժանորդներ ուղղված 26402 րոպե տևողությամբ և 3569 ԱՄՆ դոլար արժեքով քիչ հեռախոսազանգեր, քան ուղղվել է «Մեգաֆոն» ԲԲԸ կողմից:
36) Առգրավում կատարելու մասին 2013 թվականի դեկտեմբերի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից առգրավվել է «TOSHIBA» ֆիրմայի արտադրությամբ 1306132A350 CBRG01S նույնացման համարով էլեկտրոնային կրիչը, որի վրա զետեղված են հետևյալ պնակները.
- «IGW 2011-2013» անվանմամբ պանակը, որը պարունակում է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ IGW միջազգային կայանի 7UNM և UNM կապուղիներով տեղափոխված մուտքային հեռախոսազանգերի ծավալների վերաբերյալ վիճակագրական տվյալները։ Ըստ այդ տվյալների՝ 7UNM անվանմամբ կապուղով անցել են բացառապես մուտքային հեռախոսազանգեր, սկսած 10.03.2011թ. ժամը 00։00-ից մինչև 23.10.2013թ. ժամը 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդհանուր առմամբ անցել է 30.783.462 հեռախոսազանգ, որոնցից պատասխանվել է 13.403.681 հեռախոսազանգին։ UNM անվանմամբ կապուղով նույնպես անցել են բացառապես մուտքային հեռախոսազանգեր, սկսած 10.12.2011թ. ժամը 00։00-ից 23.10.2013թ. ժամը 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդհանուր առմամբ անցել է 13.673.318 հեռախոսազանգ, որոնցից պատասխանվել է 4.655.185 հեռախոսազանգին,
- «Tandem B Switch-Traffic-Fa0 32-INTERNET-FOR-FSB-Spe» անվանմամբ ֆայլը, որը պարունակում է 2011 թվականի հոկտեմբերի 12-ից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում «ԱրմենՏել» ՓԲԸ №48 ավտոմատ հեռախոսակայանի ինտերնետփոխարկչի՝ (SWITCH)-ի վրա 212.73.73.224/29 միջակայքի IP-հասցեներով տեղափոխված ծավալների վերաբերյալ վիճակագրական տվյալները,
- «CDR» անվանմամբ պանակը, որը պարունակում է 2010 թվականից մինչև 2013 թվականն ընկած ժամանակահատվածում «ԱրմենՏել» ՓԲԸ IGW և 5ESS միջազգային հեռախոսակայաններում բոլոր մուտքային և ելքային զանգերի վերաբերյալ առկա CDR տեսակի գրառումներն՝ ըստ ամիսների, ընդ որում յուրաքանչյուր ամսին վերաբերող գրառումները նշված են առանձին պանակներում:
37) Առգրավում կատարելու մասին 2013 թվականի դեկտեմբերի 19-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից առգրավվել է «Արմոբիլ» ՓԲ ընկերության հերթափոխի ընդունման և հանձնման մատյանը, որի համաձայն՝ թիվ 100 կնիքով կնիքված սենյակը հանձնվել է հերթափոխից հերթափոխ, իսկ 28-րդ թերթի վրա առկա է գրառում այն մասին, որ օպերատորներ Գ.Ղազարյանը և Գ.Մուրադյանը 02.10.2013թ. ժամը 8-ին ընդունելով հերթափոխն օպերատորներ Խ.Գալստյանից և Ս.Ամիրյանից, հայտնաբերել են սենյակի թիվ 100 կնիքով կնիքված դուռը բաց վիճակում:
38) Խուզարկության մասին 2013 թվականի դեկտեմբերի 16-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի` թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայությանը հատկացված տարածքի կնիքված սենյակի դռնից մոտակա ձախ անկյան արհեստական առաստաղի տակ հայտնաբերվել է 3 հատ կտրված լարեր, որոնք դուրս են գալիս պատի հակառակ կողմից և անցնում են արհեստական առաստաղի տակ:
39) Աշոտ Պողոսյանի +37491284004 հեռախոսահամարի, Վլադիմիր Սաչկովի +37499100090 և +79095911272 հեռախոսահամարների, Ալեքսանդր Զուբովի +79037905756 և +79250228838 հեռախոսահամարների գաղտնալսման նյութերը, որոնցով հաստատվում են վերջիններիս ցուցմունքները:
40) «Վիմպելկոմ» ԲԲ ընկրության կողմից նշանակված հանձնաժողովի վերստուգման ակտով, համաձայն որի՝ ֆիքսվել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բջջային ցանցին ուղղված միջազգային տրաֆիկի տերմինացիա, որը զուգորդվել է կանչող Ա-համարները +7901587 համարային շարքին պատկանող հեռախոսահամարներով փոփոխմամբ և IGW միջազգային կայանում զանգերի մասին CDR-գրառումների հեռացմամբ և վնասը 2013 թվականի հունիսի 26-ից մինչև օգոստոսի 15-ն ընկած ժամանակահատվածի համար կազմել է 385352 ԱՄՆ դոլար։ Ֆիքսվել է նաև 7UNM/UNM տրանկային խմբերով դեպի «Արմենտել» ՓԲԸ ֆիքսված ցանցին ուղղված միջազգային տրաֆիկի տերմինացիա, որն զուգորդվել է կանչող Ա-համարները 010 համարաշարով սկսվող տեղական հեռախոսահամարներով փոփոխմամբ և վնասը 2013 թվականի հունիսի 1-ից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածի համար կազմել է 302.739 ԱՄՆ դոլար:
41) Մատյան ներկայացնելու մասին 2014 թվականի փետրվարի 1-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության տնօրինության տարածքային անվտանգության և պահպանության բաժնի պետ Գառնիկ Մարտիրոսյանը վարույթն իրականացնող մարմնին է ներկայացրել «Արմոբիլ» ՓԲ ընկերության տարածքների պահպանության ընդունման «Բիլայն» ընկերության 44/48 օպերատորականին մատյանը, որի 3-րդ թերթի վրա առկա են գրառումներ այն մասին, որ 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, ժամը 22-ին հ.100 կնիքով կնիքված սենյակը բացվել է Վլադիմիր Սաչկովի կողմից, իսկ հոկտեմբերի 2-ին` ժամը 11։30-ին, հոկտեմբերի 6-ին` ժամը 14։27-ին, հոկտեմբերի 9-ին` ժամը 14։55-ին և հոկտեմբերի 10-ին` ժամը 15։05-ին` Գառնիկ Մարտիրոսյանի կողմից:
42) Համակարգիչ ներկայացնելու և ուսումնասիրելու մասին 2014 թվականի հունվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության տնօրինության տարածքային անվտանգության և պահպանության բաժնի պետ Գառնիկ Մարտիրոսյանը վարույթն իրականացնող մարմնին է ներկայացրել «Samsung electronics» ցելոֆանե տոպրակի մեջ տեղադրված համակարգիչը, որի իրանի մեջ տեղադրված «Maxtor» մակնիշի, STM3250318AS մոդելի S/N 9VY1TD46 գործարանային համարի 250 GB ծավալով կոշտ սկավառակը և «Open Vox» մակնիշի EC 28HJ06KMCN և EC1247270872381 նույնացնող համարներով 2 ցանցային սարքավորումներ՝ խոնավ վիճակում, հանվել են համակարգչի մեջ տեղադրված հանգույցներից՝ դրանց խափանումը կանխելու նպատակով։ Գ.Մարտիրոսյանը հայտարարել է, որ նշված համակարգիչը Վլադիմիր Սաչկովի հետ, վերջինիս ցուցումով հանել են 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ի լույս 24-ի գիշերը Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեով թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի շենքի 2-րդ հարկում «ԱրմենՏել» ՓԲԸ անվտանգության ծառայությանը տեսահսկման համակարգի համար հատկացված տարածքում թիվ 100 կնիքով կնիքված սենյակից և այդ համակարգիչը Վլադիմիր Սաչկովի ցուցումով նույն գիշերը դեն է նետել իրենց տանը կից աղբանոց:
43) Առգրավում կատարելու մասին 2014 թվականի փետրվարի 27-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից առգրավվել է ընկերության ցանցում ապօրինի ուղղորդումների հայտնաբերման դեպքերի կապակցությամբ «Վիմպելկոմ» ՓԲԸ ֆրոդի և եկամուտների երաշխավորման տնօրինության ԱՊՀ երկրների գծով գործառնությունների ղեկավար Ալեքսանդր Կուդինովի էլեկտրոնային նամակը` «Արմենտել» ՓԲԸ գլխավոր տնօրեն Ի.Կլիմկոյին, թվագրված 05.08.2010թ., և դրա հետ կապված նամակագրությունը, ըստ որի` «Վիմպելկոմ» ԲԲԸ-ում և «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ում դեռ 2010 թվականի օգոստոսից հայտնի է եղել այն մասին, որ 798 տրանկային խմբով (հետագայում՝ 7UNM) անցնող միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերը չեն մտնում զանգերի հաշվառման համակարգ:
44) «Help desk» համակարգում 2012 թվականի փետրվարի 15-ին բացված թիվ 507835 և թիվ 507843 միջադեպեպերի վերաբերյալ հետևյալի պարունակությամբ արտատպվածքներով.
- CD և MA փոխարկչի վրա հայտնաբերվել են միջազգային ելքային զանգեր, որոնք չեն ֆիքսվել ոչ միջազգային կայանում, ոչ էլ intec-ում։ Որպես նախաձեռնող նշվել է Մարինա Խաչատրյանը։ «Workflow3.0» համակարգում բացված թիվ 91 միջադեպի վերաբերյալ արտատպվածքների համաձայն՝ օգտատեր Մարինա Խաչատրյանին տրվել է մեկնաբանություն, որի համաձայն՝ փոխարկիչ սարքավորման վրա ոչ մի խնդիր չկա։ Բայց 20.02.2012թ-ից երթևեկը դադարվել է։ Հաշվարկվել են մեկ ամսվա ՊՎ,
- Ericsson փոխարկչի վրա հայտնաբերվել են միջազգային ելքային զանգեր, որոնք չեն ֆիքսվել ոչ միջազգային կայանում, ոչ էլ intec-ում։ Որպես նախաձեռնող նշվել է Մարինա Խաչատրյանը։ «Workflow3.0» համակարգում բացված թիվ 92 միջադեպի վերաբերյալ արտատպվածքների համաձայն՝ օգտատեր Մարինա Խաչատրյանին տրվել է մեկնաբանություն, որի համաձայն՝ փոխարկիչ սարքավորման վրա ոչ մի խնդիր չկա։ Բայց 20.02.2012թ-ից երթևեկը դադարվել է։ Հաշվարկվել են մեկ ամսվա ՊՎ:
45) Առգրավում կատարելու մասին 2014 թվականի փետրվարի 27-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «Արմեն-Տել» ՓԲ ընկերությունից առգրավվել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆրոդի և եկամուտների երաշխավորման բաժնի առաջատար մասնագետ Մարինա Խաչատրյանի կողմից ներկայացված թիվ 507843 և թիվ 507835 միջադեպերին վերաբերող, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդների կողմից զանգերի հաշվառման համակարգի շրջանցմամբ կատարված զանգերի վերծանումները՝ վերաբերող 2012 թվականի հունվարի 1-ին և փետրվարի 1-ին, որոնք զետեղվել են «Maxell» ֆիրմայի արտադրությամբ CD-R տեսակի, 2322 55 LD 26799 նույնացման համարով լազերային սկավառակի վրա:
45) Առգրավում կատարելու մասին 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից առգրավվել են «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության տեսահսկման համակարգի տեսագրություններ պարունակող կոշտ սկավառակը՝ հետևյալ ֆայլերով.
-«Alarm-10-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-01 21-55-40» և «Alarm-9-6RA1TKDB 00DVRVIDEO31 2013-10-01 21-55-59» անվանմամբ ֆայլերով, որոնց վրա ֆիքսված է, թե ինչպես է Ալեքսեյ Պիսարևը 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ին` ժամը 21։55-ին, ձեռքին մեծ պայուսակով, Վլադիմիր Սաչկովի ուղեկցությամբ անցնում միջանցքով և մտնում 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության հատկացված տարածք,
- «Alarm-9-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-01 21-59-37» և «Alarm-10-6RA1TKD B00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-00-02» անվանմամբ ֆայլերով, որոնց վրա ֆիքսված է, թե ինչպես է 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ին` ժամը 21։59-ին, Վլադիմիր Սաչկովը դուրս գալիս 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության հատկացված տարածքից և միջանցքով շարժվում դեպի աստիճաններ,
- «Alarm-10-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-07-49» և «Alarm-9-6RA1TKD B00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-08-04» անվանմամբ ֆայլերով, որոնց վրա ֆիքսված է, թե ինչպես է 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ի ժամը 22։07-ին Վլադիմիր Սաչկովը, ձեռքին ինչ-որ առարկա, անցնում միջանցքով և մտնում 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության հատկացված տարածք,
- «Alarm-9-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-09-56» և «Alarm-10-6RA1TKD B00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-10-14» անվանմամբ ֆայլերով, որոնց վրա ֆիքսված է, թե ինչպես է 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ին` ժամը 22։09-ին, Վլադիմիր Սաչկովը դուրս գալիս 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության հատկացված տարածքից՝ ձեռքին մեծ պայուսակով, և միջանցքով շարժվում է դեպի աստիճաններ,
- «Alarm-10-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-28-56» և «Alarm-9-6RA1TKD B00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-29-12» «Alarm-9-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-08-04» անվանմամբ ֆայլերով, որոնց վրա ֆիքսված է, թե ինչպես 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, ժամը 22։07-ին Վլադիմիր Սաչկովը վերադառնում է միջանցքով՝ առանց պայուսակի, և մտնում 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության հատկացված տարածք,
- «Alarm-9-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-35-51» և «Alarm-10-6RA1TKD B00DVRVIDEO31 2013-10-01 22-36-16» անվանմամբ ֆայլերով, որոնց վրա ֆիքսված է, թե ինչպես է 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ի ժամը 22։35-ին Ալեքսեյ Պիսարևը Վլադիմիր Սաչկովի ուղեկցությամբ դուրս գալիս 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայությանը հատկացված տարածքից և միջանցքով շարժվում դեպի աստիճաններ,
- «Alarm-10-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-02 11-01-39» և «Alarm-9-6RA1TKD B00DVRVIDEO31 2013-10-02 11-02-26» անվանմամբ ֆայլերով, որոնց վրա ֆիքսված է, թե ինչպես է 2013 թվականի հոկտեմբերի 2-ի ժամը 11։01-ին Ալեքսեյ Պիսարևը Գառնիկ Մարտիրոսյանի ուղեկցությամբ անցնում միջանցքով և մտնում 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության հատկացված տարածք,
- «Alarm-9-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-02 11-35-06» անվանմամբ ֆայլով, որի վրա ֆիքսված է, թե ինչպես 2013 թվականի հոկտեմբերի 2-ի ժամը 11։35-ին Ալեքսեյ Պիսարևը բջջային հեռախոսով զրուցելով քայլում է միջանցքում,
- «Alarm-9-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-02 11-36-41» և «Alarm-10-6RA1TKD B00DVRVIDEO31 2013-10-02 11-36-17» անվանմամբ ֆայլերով, որոնց վրա ֆիքսված է, թե ինչպես 2013 թվականի հոկտեմբերի 2-ի ժամը 11։36-ին Ալեքսեյ Պիսարևը Գառնիկ Մարտիրոսյանի ուղեկցությամբ դուրս է գալիս 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության հատկացված տարածքից և միջանցքով շարժվում դեպի աստիճաններ,
- «Alarm-9-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-09 16-46-03» անվանմամբ ֆայլով, որի վրա ֆիքսված է, թե ինչպես է 2013 թվականի հոկտեմբերի 9-ի ժամը 16։46-ին Վլադիմիր Սաչկովը Գառնիկ Մարտիրոսյանի ուղեկցությամբ դուրս գալիս 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության հատկացված տարածքից և միջանցքով շարժվում դեպի աստիճաններ,
- «Alarm-10-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-09 18-50-35» և «Alarm-9-6RA1TKD B00DVRVIDEO31 2013-10-09 18-50-53» անվանմամբ ֆայլերով, որոնց վրա ֆիքսված է, թե ինչպես 2013 թվականի հոկտեմբերի 9-ի ժամը 18։50-ին Վլադիմիր Սաչկովը Գառնիկ Մարտիրոսյանի ուղեկցությամբ անցնում է միջանցքով և մտնում 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկում անվտանգության ծառայության հատկացված տարածք,
- «Alarm-10-6RA1TKDB00DVRVIDEO31 2013-10-10 15-11-07» անվանմամբ ֆայլով, որի վրա ֆիքսված է, թե ինչպես 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ի ժամը 15։11-ին Վլադիմիր Սաչկովը Գառնիկ Մարտիրոսյանի ուղեկցությամբ անցնում է 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկի միջանցքով և շարժվում է դեպի աստիճաններ:
46) «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրենի` 2014 թվականի մարտի 11-ի թիվ 00086-14- Ս11 գրությամբ, համաձայն որի՝ «Մեգաֆոն» օպերատորի կողմից տրամադրված ցուցակից կանխավճարային «Comverse PPS» համակարգում գրանցվել են միայն օգոստոս ամսին կատարված զանգերը։ «Intec» բիլինգային համակարգի շրջանցմամբ կատարված զանգերը, որոնք գրանցվել են «Comverse PPS» համակարգում, ուղղորդվել են 7901587**** համարային շարքին պատկանող Ա-համարներից և նշված զանգերը չեն գրանցվել տեղական կայաններում:
47) Ձեռագրաբանական փորձաքննության 2014 թվականի մարտի 13-ի թիվ թիվ 14-0245 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Խնդրում եմ կազմակերպել Ֆրունզե 20 /շարժական կայանից/ մինչև Ազատության 24 /5ESS կայան/ 2*E1 կապուղու ԱԱԾ տրամադրման գործընթացը և ձևակերպել այն որպես ԱրմենՏելի ծառայողական կապ» բովանդակությամբ թվով 2 գրությունների /դրանց վերին աջ մասերում առկա են «ԱրմենՏել» ՓԲԸ Միջօպերատորական Համագործակցության Ծառայություն Տ-ին՝ Կ.Եղիազարյանին գրառումները/ ստորին մասերում՝ ««Արմենտել» ՓԲԸ գլխավոր տնօրեն Իգոր Կլիմկո» տպագիր գրառումների դիմաց տեղավորված ստորագրությունները կատարված են միևնույն անձի՝ Իգոր Կլիմկոյի անունից:
48) «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին 2013 թվականի ընթզացքում ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումներով, համաձայն որոնց՝ 2013 թվականի ընթացքում «Մեգա-Լայն» ՍՊ ընկերության կողմից զանգեր են ուղղվել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներին «Stelton technologies LTD» և «Garbo commerce limited» կազմակերպությունների միջոցով:
49) Առգրավում կատարելու մասին 2014 թվականի մայիսի 15-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «Մեգաֆոն» ԲԲ ընկերությունից առգրավվել է թիվ CMDR47-G-CTMWMO2-1505 2412 DVD-R սկավառակը, 2013 թվականի մայիս ամսին՝ շաբաթվա ընթացքում «Արմենտել» ՓԲ ընկերության հաշվարկային համակարգը շրջանցած զանգերի ուղղորդման վերաբերյալ տվյալներով:
50) Առգրավում կատարելու մասին 2014 թվականի ապրիլի 16-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «Վիմպելկոմ» ԲԲ ընկերությունից առգրավվել են «Verbatim» ֆիրմայի թիվ 213813BD06570 սերիական համարի և «Verbatim» ֆիրմայի 213813BA06583 սերիական համարի CD-R սկավառակները, որոնք պարունակում են 2010 թվականի հուլիսից առ 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված ցանցերի բաժանորդներ ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի տրաֆիկի /ներառյալ՝ տարանցիկ/ վերաբերյալ տեղեկությունները, ուղղորդման մանրամասները:
51) Դատաֆինանսա-տնտեսագիտական փորձաքննության 2014 թվականի ապրիլի 22-ի թիվ 14-0246 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Աշոտ Պողոսյանի, Ալեքսանդր Զուբովի, Իգոր Կլիմկոյի, Վլադիմիր Սաչկովի, Ալեքսեյ Պիսարևի գործունեությունը, զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման, ինչպես նաև տնտեսագիտական տեսանկյունից, չեն համապատասխանում ՀՀ-ում գործով օրենքների և տվյալ գործարքներին վերաբերվող նորմատիվ ակտերի պահանջներին, քանի որ վերջիներիս կողմից, 2011 թվականի մարտ ամսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում, խախտվել են «Իրավաբանական անձանց պետական գրանցման մասին» ՀՀ օրենքի 5-րդ հոդվածի 3-րդ կետի, «Լիցենզիայի մասին» ՀՀ օրենքի 43-րդ հոդվածի 1-ին կետի, ինչպես նաև «ԱԱՀ-ի մասին» ՀՀ օրենքի 3-րդ հոդվածի և նույն օրենքի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետի ու «Շահութահարկի մասին» ՀՀ օրենքի 4-րդ կետի պահանջները։
Զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման, ինչպես նաև տնտեսագիտական տեսանկյունից, համաձայն «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 26-րդ հոդվածի պահանջների, Աշոտ Պողոսյանից, Ալեքսանդր Զուբովից, Իգոր Կլիմկոյից, Վլադիմիր Սաչկովից, Ալեքսեյ Պիսարևից ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն ծավալելու համար, ենթակա է գանձման տուգանք` 1.300.579.592 (2601159183 x 50%) դրամ գումարի չափով։ Հիշյալ տուգանքը համաձայն «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 26-րդ հոդվածի պահանջների` հանդիսանում է ապօրինի գործունեություն իրականացնողների համար ապօրինի գործունեության մասով վերջնական հարկային պարտավորություն։ Փորձաքննությամբ տուգանքի ձևով հաշվարկված ընդամենը` 1.300.579.592 դրամ հարկային պարտավորությունը, զուտ հաշվապահական և հարկային հաշվառման տեսանկյունից, չի կարող ամբողջությամբ դիտվել որպես Աշոտ Պողոսյանի, Ալեքսանդր Զուբովի, Իգոր Կլիմկոյի, Վլադիմիր Սաչկովի, Ալեքսեյ Պիսարևի կողմից իրականացրած ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափ, քանի որ հաշվարկված տուգանքի մեջ ներառված են ծավալած ձեռնարկատիրական գործունեությունից առաջացող հարկերն և դրանք չհաշվարկելու ու չվճարելու համար նախատեսված տույժերն ու տուգանքները։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 4-րդ կետի վերջին պարբերության համաձայն Աշոտ Պողոսյանի, Ալեքսանդր Զուբովի, Իգոր Կլիմկոյի, Վլադիմիր Սաչկովի, Ալեքսեյ Պիսարևի կողմից 2011 թվականի մարտ ամսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում իրականացված ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով պետությանը պատճառված վնասի չափը կազմել է` 855.860.378 (ԱԱՀ-ի գծով` 421839189 + շահութահարկի գծով`433509189 + պետական տուրքի գծով` 500000 + պետական գրանցման գծով` 12000) դրամ։ Նշված 855.860.378 դրամ գումարի վնասից շահութահարկի և ԱԱՀ-ի գծով հաշվարկված ընդամենը` 855.348.378 դրամ գումարի վնասը ներառված է սույն փորձաքննությամբ տուգանքի ձևով հաշվարկված` 1.300.579.592 դրամ հարկային պարտավորության գումարի մեջ։
Աշոտ Պողոսյանի, Ալեքսանդր Զուբովի, Իգոր Կլիմկոյի, Վլադիմիր Սաչկովի, Ալեքսեյ Պիսարևի կողմից 2011 թվականի մարտ ամսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում իրականացված ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով, համաձայն ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջների, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությանը պատճառվել է` 1.745.810.805 (2.601.159.183-շահութահարկ` 433.509.189 - ԱԱՀ`421.839.189) դրամ գումարի չափով վնաս։
Աշոտ Պողոսյանի, Ալեքսանդր Զուբովի, Իգոր Կլիմկոյի, Վլադիմիր Սաչկովի, Ալեքսեյ Պիսարևի կողմից 2011 թվականի մարտ ամսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում, ծավալած ձեռնարկատիրական գործունեության ժամանակ խախտվել են «Իրավաբանական անձանց պետական գրանցման մասին» ՀՀ օրենքի 5-րդ հոդվածի 3-րդ կետի, «Լիցենզիայի մասին» ՀՀ օրենքի 43-րդ հոդվածի 1-ին կետի, ինչպես նաև «ԱԱՀ-ի մասին» ՀՀ օրենքի 3 հոդվածի և նույն օրենքի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետի ու «Շահութահարկի մասին» ՀՀ օրենքի 4-րդ կետի պահանջները:
53) «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության` 2014 թվականի հուլիսի 3-ի թիվ 00209/14-Ս11 գրությամբ տրամադրած ճշտգրտված տվյալներով, համաձայն որի՝ վերլուծվել են «Մեգա-Լայն» ՍՊԸ կողմից դեպի «Արմենտել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներ 2013 թվականի ընթացքում ուղղված զանգերը և պարզվել է, որ դրանց մի մասը չի հաշվառվել ընկերության հեռախոսազանգերի հաշվառման «intek» համակարգի կողմից, սակայն որոշ դեպքերում գրանցվել է «Comverse PPS» համակարգում, ընդ որում որպես կանչող համար ֆիքսվել է ոչ թե «Մեգա-Լայն» ՍՊԸ կողմից տրամադրած վերծանման մեջ նշված հեռախոսահամարը կամ IP-հասցեն, այլ +7901587 համարային շարքին պատկանող հեռախոսահամարներ:
54) «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության թիվ 48 կայանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 21-25-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքերի վերաբերյալ տեղեյատվությամբ առ այն, որ Գառնիկ Մարտիրոսյանը 24.10.2014թ. ժամը 04։16-ին բացել է թիվ 48 ավտոմատ հեռախոսակայանի անվտանգության ծառայությանը հատկացված տարածքի դուռը:
55) Առգրավում կատարելու մասին 2014 թվականի հունիսի 3-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «Ռոստելեկոմ» ԲԲ ընկերությունից առգրավվել է «Verbatim» ֆիրմայի թիվ 3127RK14143316LH սերիական համարի CD-R սկավառակը, որը պարունակում է 2010 թվականի հուլիսից առ 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված ցանցերի բաժանորդներ ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի տրաֆիկի /ներառյալ՝ տարանցիկ/ վերաբերյալ տեղեկությունները, ուղղորդման մանրամասները:
56) Առգրավում կատարելու մասին 2014 թվականի օգոստոսի 20-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «ՄՏՍ» ԲԲ ընկերությունից առգրավվել է «Digitex» ֆիրմայի հ. PP02-2606-6001 6069P0921 00396P18 սերիական համարի DVD-R սկավառակը, որը պարունակում է 2010 թվականի հուլիսից առ 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված ցանցերի բաժանորդներ ուղղված միջազգային հեռախոսազանգերի տրաֆիկի /ներառյալ՝ տարանցիկ/ վերաբերյալ տեղեկությունները, ուղղորդման մանրամասները։
Աշոտ Դարբինյանի կողմից քննությանը ներկայացված, էլեկտրոնային փոստով ստացված 3 հատ նամակներով, որոնցից առաջինը` թվագրված 2013 թվականի մարտի 31-ով, ժամը 16։43-ին ուղարկվել է միջօպերատորական համագործակցության ծառայության պետ Կարինե Եղիազարյանի կողմից Վլադիմիր Սաչկովին, պատճեներն ուղղվել են Կարապետ Առաքելյանին և Աշոտ Դարբինյանին։ Դրա բովանդակության համաձայն` Կ.Եղիազարյանը խնդրել է Վ.Սաչկովին համաձայնությունը` Ընկերության կարիքների համար Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեով շարժական կայանից մինչև Ազատության 24/1 հասցեով 5ESS կայան 2 հատ E1 կապուղիների միացման գործընթացը։
Երկրորդ նամակը` թվագրված 2013 թվականի ապրիլի 1-ով, ժամը 11։29-ին ուղարկվել է Վլադիմիր Սաչկովի կողմից միջօպերատորական համագործակցության ծառայության պետ Կարինե Եղիազարյանին, պատճեներն ուղղվել են Կարապետ Առաքելյանին և Աշոտ Դարբինյանին։ Ըստ բովանդակության` Վ.Սաչկովը համաձայնություն է տվել Կ.Եղիազարյանի խնդրանքին՝ ընկերության կարիքների համար Երևանի Ֆրունզեի 20 հասցեով շարժական կայանից մինչև Ազատության 24/1 հասցեով 5ESS կայան 2 հատ E1 կապուղիների միացնելուն։
Երրորդ նամակը` թվագրված 2013 թվականի ապրիլի 1-ով, ժամը 15։05-ին ուղարկվել է միջօպերատորական համագործակցության ծառայության պետ Կարինե Եղիազարյանի կողմից Վլադիմիր Սաչկովին, պատճենեն ուղղվել են Կարապետ Առաքելյանին և Աշոտ Դարբինյանին։ Ըստ բովանդակության` Կ.Եղիազարյանը հայտնել է հաճախորդի վերջին խնդրանքի մասին, այն է՝ միացնել A-Տանդեմը 48-րդ ԱՀԿ 2-րդ հարկի հետ, որտեղ տեղադրված է հաճախորդի սարքավորումը և խնդրել է Վ.Սաչկովի համաձայնությունը:
57) Կառավարման կապի և տեղեկատվության վարչության 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ի թիվ 12/2311 գրությամբ, համաձայն որի ՝ հատուկ մասնագիտական ուսումնասիրության է ենթարկվել «Toshiba» տեսակի էլեկտրոնային կրիչի վրա զետեղված «CDR» անվամբ պանակում պարունակվող 5ESS և IGW միջազգային կայանների CDR տեսակի արխիվացված գրառումները։ Արխիվացումից հանելուց հետո IGW միջազգային կայանի CDR տեսակի գրառումների հետազոտման արդյունքում պարզվել է, որ «Արմենտել» ՓԲԸ IGW միջազգային կայանի CDR ֆայլերում բացակայում են 7UNM և UNM կապուղիներով անցած զանգերի վերաբերյալ գրառումները:
58) Համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ի թիվ 14-0263 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված «Maxtor» մակնիշի, STM3250318AS մոդելի և S/N 9VY1TD46 գործարանային համարի կոշտ սկավառակում նախկինում գործածողի կողմից ստեղծված, այնուհետև ջնջված ֆայլերի վերականգնման արդյունքում հայտնաբերված ֆայլերի և պանակների անվանումները, ինչպես նաև, դրանց գտնվելու պանակները և այդ պանակներում առկա ֆայլերի բովանդակությունները վկայում են այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված կոշտ սկավառակի վրա նախկինում տեղադրված է եղել «Asterisk» ծրագրային ապահովում։ Վերականգնված ֆայլերի թվում հայտնաբերվել են նաև «Asterisk» ծրագրային ապահովման կարգաբերումները պահպանող ֆայլեր, ինչպես նաև «Asterisk» ծրագրային ապահովման գրանցամատյաններ։ «Asterisk» ծրագրային ապահովումը «Di-gium» ընկերության կողմից թողարկված ազատ ծրագրային ապահովում է, որը նախատեսված է համակարգչային հեռախոսակապ իրականացնելու, այդ թվում նաև «VoIP» հեռախոսակապի կազմակերպման համար, կարող է աշխատել ինչպես անալոգային (FXO/FXS մոդուլներ), այն-պես էլ թվային գծերի հետ (T1/E1 հոսքեր), համատեղելի է «SIP», «H.323», «IAX2», «MGCP», «SIMPLE», «Skinny/SCCP», «XMPP (Google Talk)», «Unistim», «Skype» արձանագրությունների հետ։
Փորձաքննությանը ներկայացված կոշտ սկավառակից վերականգնված ֆայլերի թվում, «etc\asterisk» պանակում հայտնաբերված, «Asterisk» ծրագրային ապահովման կարգաբերում-ները պահպանող ֆայլերի թվում առկա «h323.conf» անվանմամբ ֆայլում առկա տեղեկատ-վության համաձայն «Asterisk» ծրագրային ապահովման միջոցով «H.323» արձանագրությամբ տվյալների (մասնավորապես ձայնային հոսքի) փոխանցումը և ստացումը տեղի է ունեցել տվյալ համակարգչի 212.73.73.226 IP-հասցեով։
Փորձաքննությանը ներկայացված կոշտ սկավառակից վերականգնված ֆայլերի թվում, «var\log\asterisk\cdr-csv» պանակում հայտնաբերված, «Asterisk» ծրագրային ապահովման միջոցով իրականացված զանգերի վերաբերյալ տեղեկատվություն պահպանող «Master.csv» անվանմամբ ֆայլը որևէ տեղեկատվություն չի պարունակում։
Փորձաքննությանը ներկայացված կոշտ սկավառակից վերականգնված ֆայլերի թվում, «root» պանակում հայտնաբերված «.bash-history» անվանմամբ ֆայլում առկա, համակարգչում իրականացված հրամանների թվում հայտնաբերվել է «echo"">cdr-csv/Master.csv» հրամանը, որի միջոցով «Master.csv» ֆայլի պարունակությունը վերագրառվել է դատարկ արժեքներով։
Փորձաքննությանը ներկայացված կոշտ սկավառակում առկա և գործածողի կողմից ստեղծված և նախկինում ջնջված ֆայլերի մեջ կատարված որոնման արդյունքում 212.73.73.224, 212.73.73.227, 212.73.73.228, 212.73.73.229, 212.73.73.230 և 212.73.73.231 IP-հասցեների կամ դրանցով տեղափոխված ցանցային երթևեկի ծավալների վերաբերյալ տեղեկատվություն չի հայտնաբերվել։ Փորձաքննության ներկայացված կոշտ սկավառակից նախկինում ջնջված ֆայլերի թվում հայտնաբերվել է «\etc\conf.d» պանակում գտնված «net» անվանմամբ տեքստային ֆայլ, որում առկա են 212.73.73.225 և 212.73.73.226 IP-հասցեների վերաբերյալ գրառումներ։ «\etc\conf.d» պանակում գտնված «net» ֆայլն իր մեջ պարունակում է այն համակարգչի ցանցային կարգաբերումները, որի իրանում տեղադրված է եղել և շահագործվել է փորձաքննության ներկայացված կոշտ սկավառակը։ Ըստ «net» ֆայլում հայտնաբերված տեղեկատվության՝ նշված համակարգչի IP-հասցեն է եղել 212.73.73.226, ցանցային պատիչի (netmask) IP-հասցեն.՝ 255.255.255.252, ուղղորդիչի (gateway) IP-հասցեն՝ 212.73.73.225։
Փորձաքննությանը ներկայացված կոշտ սկավառակից նախկինում ջնջված տեղեկատվության թվում առկա են 212.73.73.226 IP-հասցեի վերաբերյալ տեքստային գրառումներ պարունակող տեղեկատվություններ։ «Unallocated 1.txt» անվանմամբ ֆայլի 28-ից 31 տողերում ներառյալ առկա են 212.73.73.226 IP-հասցեի վերաբերյալ գրառումներ, մասնավորապես, 28-րդ և 31-րդ տողերում առկա գրառումների համաձայն «ping» հրամանի միջոցով ստուգվել է 212.73.73.226 IP-հասցեի հասանելիությունը ցանցում` ping 212.73.73.226, 29-րդ և 30-րդ տողերում առկա գրառումների համաձայն օգտա-գործվել է 212.73.73.226 IP-հասցեին հեռահար միակցման հրաման՝ «ssh 212.73.73.226»։
Փորձաքննությանը ներկայացված թվով 2 ցանցային սարքավորումները «OpenVox Communication Co. Ltd.» ընկերության «OpenVox D210P D410P» մոդելի սարքավորումներ են և նախատեսված են «VoIP» տեսակի հեռախոսակապի իրականացման համար, յուրաքանչյուր սարքավորումն ունի թվով 4 պորտեր։ Փորձաքննության ներկայացված թվով 2 սարքավորումները գտնվում են սարքին վիճակում։
Փորձաքննությանը ներկայացված «ֆլեշ» հիշողության կրիչում առկա «IGW 2011-2013.xls» անվանմամբ ֆայլը պարունակում է տեղեկատվություններ «7UNM» և «UNM» անվանումներով կապուղիների միջոցով իրականացված հեռախոսազանգերի վիճակագրական տվյալների վերաբերյալ։ Մասնավորապես, տեղեկատվությունը վերաբերվում է «7UNM» անվանմամբ կապուղու միջոցով 10.03.2011թ. ժամը 00։00-ից մինչև 16.03.2011թ. ժամը 16։00-ն, 17.03. 2011թ. ժամը 00։00-ից մինչև 19.03.2011թ. ժամը 14։00-ն, 21.03.2011թ. ժամը 00։00-ից մինչև 21.03. 2011թ. ժամը 18։00-ն, 22.03.2011թ. ժամը 00։00-ից մինչև 23.03.2011թ. ժամը 15։00-ն, 24.03.2011թ. ժամը 00։00-ից մինչև 24.03.2011թ. ժամը 12։00-ն, 25.03.2011թ. ժամը 00։00-ից մինչև 01.09.2013թ. ժամը 00։00-ն, 12.10.2013թ. ժամը 00։00-ից մինչև 23.10.2013թ. ժամը 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածներում իրականացված հեռախոսազանգերին և «UNM» անվանմամբ կապուղու միջոցով 10.12.2011թ. ժամը 00։00-ից մինչև 01.09.2013թ. ժամը 08։00-ն, 12.10.2013թ. ժամը 00։00-ից մինչև 23.10.2013թ. ժամը 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածներում իրականացված հեռախոսազանգերին։ «IGW 2011-2013.xls» անվանմամբ ֆայլում առկա տեղեկատվության համաձայն, ընդհանուր առմամբ 2011-2013թթ. ընթացքում «7UNM» անվանմամբ կապուղու միջոցով իրականացվել է ընդհանուր թվով 30.783.462 հեռախոսազանգ, որոնցից պատասխանվել են թվով 13.403.681-ը, իսկ «UNM» անվանմամբ կապուղու միջոցով իրականացվել է ընդհանուր թվով 13.673. 318 հեռախոսազանգ, որոնցից պատասխանվել են թվով 4655185-ը։
«7UNM» և «UNM» անվանումներով կապուղիների միջոցով իրականացված բոլոր հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունը կազմել է 90.155.779.4 րոպե, ներառյալ` չպատասխանված զանգերի տևողություններ)։
Փորձաքննությանը ներկայացված «ֆլեշ» հիշողության կրիչի «TANDEMB IP» պանակում առկա «'Tandem B Switch-Traffic-Fa0-32-INTERNET-FOR-FSB-Spe'.xls» անվանմամբ տեքստային «xls» ձևատեսակի ֆայլում առկա են «Tandem B Switch» անվանմամբ ցանցային սարքավորման միջոցով «Fa0/32» ինտերֆեյսով տեղափոխված ցանցային երթևեկի արագությունների վերաբերյալ վիճակագրական տվյալներ, որոնք վերաբերվում են 13.10.2011թ. ժամը 05։00։00-ից մինչև 18.12.2013թ. ժամը 04։00։00-ն ընկած ժամանակահատվածին։ Նշված տվյալները, հավանաբար, միջինացված արժեքներ են և տրված են նշված ժամանակահատվածի յուրաքանչյուր օրվա ժամը 04։00։00-ի դրությամբ։ Ցանցային երթևեկի մուտքային և ելքային արագությունների տրված արժեքները համաչափելի մեծություններ են, ինչը բնորոշ է «VoIP» տեսակի հեռախոսակապի մուտքային և ելքային ցանցային երթևեկների արագությունների արժեքներին։ «Tandem B Switch-Traffic-Fa0-32-INTERNET-FOR-FSB-Spe.xls» անվանմամբ տեքստային «xls» ձևատեսակի ֆայլում պարունակվող տեղեկատվության վերլուծության արդյունքում պարզվել է, որ 02.09.2013թ. ժամը 04։00։00-ից մինչև 02.10.2013թ. ժամը 04։00։00-ն ընկած ժամանակահատվածում մուտքային և ելքային ցանցային երթևեկի արագությունների արժեքները զրո են։ 03.10.2013թ. ժամը 04։00։00-ից մինչև 11.10.2013թ. ժամը 04։00։00-ն ընկած ժամանակահատվածում մուտքային և ելքային ցանցային երթևեկի արագությունների արժեքները մյուս օրերի համար բերված տվյալների համեմատ ունեն մի քանի կարգ փոքր արժեքներ։ 24.10.2013թ. ժամը 04։00։00-ից մինչև 18.12.2013թ. ժամը 04։00։00-ն ընկած ժամանակահատվածում մուտքային և ելքային ցանցային երթևեկի արագությունների կրկին ունեն զրո արժեքներ։ «'Tandem B Switch-Traffic-Fa0-32- INTERNE-FOR-FSB-Spe.xls» անվանմամբ ֆայլում պարունակվող մուտքային և ելքային ցանցային երթևեկի արագությունների զրո դառնալու ժամանակագրական տվյալները և «IGW 2011-2013.xls» անվանմամբ ֆայլում առկա՝ «7UNM» և «UNM» անվանումներով կապուղիների միջոցով իրականացված հեռախոսազանգերի քանակների վիճակագրական տվյալների զրո դառնալու ժամանակագրական տվյալները գրեթե համընկնում են: Ըստ «IGW 2011-2013.xls» անվանմամբ ֆայլում բերված տեղեկատվության՝ 31.08.2013թ. ժամը 21։00-ից մինչև 12.10.2013թ. ժամը 00։00-ն «7UNM» և «UNM» անվանումներով կապուղիների միջոցով հեռախոսազանգեր չեն իրականացվել, իսկ 23.10.2013թ.-ի ժամը 15։00-ից սկսած «7UNM» և «UNM» անվանումներով կապուղիների միջոցով կատարված հեռախոսազանգերի վերաբերյալ գրառումներ առկա չեն։ Ելնելով վերոգրյալից կարելի է նշել, որ «'Tandem B Switch-Traffic-Fa0-32-INTERNET-FOR-FSB-Spe'.xls» անվանմամբ ֆայլում պարունակվող տվյալները և «IGW 2011-2013.xls» անվանմամբ ֆայլում պարունակվող տվյալները, հավանաբար, վերաբերվում են միևնույն կապուղուն։
Ընդունելով, որ «'Tandem B Switch-Traffic-Fa0-32-INTERNET-FOR-FSB-Spe'.xls» անվանմամբ ֆայլում պարունակվող տվյալներն իրենցից ներկայացնում են «VoIP» տեսակի կապի մուտքային և ելքային ցանցային երթևեկի միջին արագություններն օրական կտրվածքով, ինչպես նաև պայմանականորեն ընդունելով, որ տվյալ «VoIP» տեսակի կապի դեպքում ձայնային տվյալները փոխանցվել /ստացվել են առավելագույն (64Kb/s) արագությամբ, պարզվել է, որ «'Tandem B Switch-Traffic-Fa0-32- INTERNET-FOR-FSB-Spe'.xls» անվանմամբ ֆայլում պարունակվող ցանցային երթևեկի միջին արագությունների դեպքում 13.10.2011թ. ժամը 05։00։00-ից մինչև 25.10.2013թ. ժամը 04։00։00-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարված բոլոր զանգերի ընդհանուր տևողությունը կազմել է 44.642.868 րոպե։
Փորձաքննությանը ներկայացված, «Imation CD-RW» գրառումներով 4C8E08FA5D69 DFAE69CC69748A1A7FAD անհատականացնող արժեքով լազերային սկավառակում առկա «RTR-0830-0737.4674» և «RTR-0830-1207.4675» անվանումներով թվով 2 ֆայլերում, հավանաբար, պարունակվում են «UNM» և «7UNM» կապուղիներով իրականացված հեռախոսազանգերի վերաբերյալ տեղեկատվություններ, որոնք վերաբերվում են 2013 թվականի օգոստոսի 30-ին։ Փորձաքննության ներկայացված, «Verbatim», «DVD-R» գրառումներով 33823ACFB9924DF 2158AC6E5C556E3EE անհատականացման արժեքով լազերային սկավառակում առկա «vpn-log-23-Oct-15-00-15-59.doc» անվանմամբ ֆայլն իրենից ներկայացնում է գրանցամատյանային ֆայլ, որում առկա գրառումները վերաբերվում են 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ի ժամը 15։00-ից մինչև ժամը 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածին։ Նշված գրանցամատյանային ֆայլում առկա է 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ի ժամը 15։48։55-ին «apisarev» անվանմամբ և 195.162.93.70 IP-հասցեով գործածողի կողմից մուտք գործելու վերաբերյալ գրառում։ Նշված գործածողին հատկացվել է լոկալ (Private) 10.0.11.219 IP-հասցեն։ «apisarev» անվանմամբ գործածողը 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ի ժամը 15։57։35-ին դուրս է եկել համակարգից (ընդհանուր սեանսը (session) տևել է 8 րոպե 39 վայրկյան)։
Փորձաքննությանը ներկայացված «Verbatim», «DVD-R» գրառումներով լազերային սկավառակի «Info\IGW-Log» պանակում առկա թվով 2833 տեքստային ֆայլերն իրենցից ներկայացնում են գրանցամատյանային ֆայլեր («Log» ֆայլեր)։ «Info\IGW-Log» պանակում պարուակվող թվով 2833 տեքստային ֆայլերից «LOGFILE-2013-09-03-1205.txt» անվանմամբ ֆայլում առկա են «RTR-0830-0737» և «RTR-0830-1207» ֆայլերի վերաբերյալ գրառումներ։ Համաձայն հայտնաբերված գրառումների 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին ժամը 12։52։09-ին «RTR-830-0737» և «RTR-0830-1207» անվանումներով ֆայլերը «K։\ACS\data\RTR\CHS-CP0EX\DATAFILES\ REPORTED» պանակից «move» հրամանի միջոցով տեղափոխվել են «K։\ftpvol\BILLLS» պանակ։ Նշված գործողությունն իրականացվել է «tigran» անվանմամբ գործածողի կողմից, որը համակարգ մուտք է գործել 2013թ. սեպտեմբերի 3-ին ժամը 12։48։48-ին՝ 10.6.1.52 IP-հասցեից։
«Info\IGW-Log» պանակում առկա թվով 2833 տեքստային ֆայլերում առկա տեղեկատվությունները և «vpn-log-23-Oct-15-00-15-59.doc» անվանմամբ ֆայլում հայտնաբերված՝ «apisarev» անվանմամբ գործածողի մուտքի վերաբերյալ տեղեկատվությունները համադրելու նպատակով, «Info\IGW-Log» պանակում առկա թվով 2833 տեքստային ֆայլերում կատարվել է որոնում՝ ըստ «10.0.11.219» տեքստային արտահայտության։ Որոնման արդյունքում պարզվել է, որ նշված թվով 2833 ֆայլերից «LOGFILE-2013-10-23-1508.txt» անվանմամբ ֆայլում առկա են 10.0.11.219 IP-հասցեի վերաբերյալ գրառումներ, ըստ որոնց գրառումների 2013թ. հոկտեմբերի 23-ին ժամը 15։56։30-ին 10.0.11.219 IP-հասցեից IGW միջազգային կայան մուտք է գործել «Administrator» անվանմամբ գործածող, որն անհատականացվել է «MN01ARMD\ Administrator» արտահայտությամբ։ Ժամանակագրական տվյալների, ինչպես նաև մուտք գործած գործածողի IP-հասցեի վերլուծության արդյունքում պարզ է դարձել, որ «apisarev» և «MN01ARMD\Administrator;;» գործածողները միևնույն գործածողն են։ Այնուհետև, «Administrator» անվանմամբ գործածողի կողմից իրականացված գործողությունների վերա-բերյալ տեղեկատվություն հայտնաբերելու նպատակով «EnCase v6.15» ծրագրային ապահովման միջոցով «Info\IGW-Log» պանակում առկա թվով 2833 տեքստային ֆայլերում կատարվել է «MN01ARMD\Administrator;;» տեքստային արտահայտության որոնում։ Որոնման արդյունքում հայտնաբերվել են «MN01ARMD\Administrator;» արտահայտությամբ անհատականացվող «Administrator» անվանմամբ գործածողի կողմից իրականացված գործողությունների վերաբերյալ թվով 1964 գրառումներ։
«Info\IGW-Log» պանակում պարունակվող թվով 2833 տեքստային ֆայլերում առկա գրառումների մեջ սույն փորձաքննության նշանակման որոշման մեջ նշված «AES» և փորձաքննության ներկայացված «Verbatim», «DVD-R» գրառումներով լազերային սկավառակի «Info\ IGW-Log» պանակում պարունակվող թվով 2833 տեքստային ֆայլերում առկա տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվել են նաև «Administrator» անվանմամբ գործածողի կողմից ֆայլեր ջնջելու հրամաններ, մասնավորապես առկա են «K» անվանմամբ տրամաբանական հատորի «AES» և «ACS» պանակների ենթապանակներից ֆայլերի ջնջման վերաբերյալ բազմաթիվ հրամաններ։ Այնուհետև, ուսումնասիրվել են «Administrator» անվանմամբ գործածողի կողմից մուտք գործելու վերաբերյալ տեղեկատվությունը՝ ըստ վերջինիս կողմից «AES» և «ACS» պանակների ենթապանակներից ֆայլերի ջնջման վերաբերյալ տրված հրամանների ժամանակահատվածների։ Ուսումնասիրության արդյունքում պարզվել է, որ «Administrator» անվանմամբ գործածողի կողմից ֆայլերի ջնջման վերաբերյալ հրամաններ են տրվել 04.10.201թ.՝ ժամը 16։24։51-ին, 09.10.2013թ.՝ ժամը 12։25։57-ին, 11.10.2013թ.՝ ժամը 13։20։11-ին, 12.10.2013թ.՝ ժամը 05։00։38-ին, 17.10.2013թ.՝ ժամը 08։40։03-ին, 22.10.2013թ.՝ ժամը 12։19։01-ին, 24.10.2013թ.՝ ժամը 04։24։14-ին։
«Administrator» անվանմամբ գործածողի կողմից ջնջված ֆայլերի թվում առկա են նաև «TTFILE-RTR.VTTFILE-0830-0737» և «TTFILE-RTR.VTTFILE-0830-1207» անվանում-ներով ֆայլեր, որոնք ջնջվել են 11.10.2013թ. ժամը 13։25։32-ին։ Նշված ֆայլերի անվանումները նման են «RTR-0830-0737» և «RTR-0830-1207» անվանումներով ֆայլերի անվանումներին և հավանաբար հանդիսանում են վերջիններիս փոխակերպված տարբերակներ (converted)։
Փորձաքննությանը ներկայացված «Verbatim», «DVD-R» գրառումներով լազերային սկավառակի «Info\IGW-Log» պանակում առկա «LOGFILE-2013-09-03-1500.txt» անվանմամբ ֆայլում առկա տեղեկատվության համաձայն 03.09.2013թ.-ին «JAid1» անվանմամբ գործածողի կողմից հավանաբար իրականացվել է «UNM» և «7UNM» կապուղիների փակում։ «LOGFILE-2013-10-10-1352.txt» անվանմամբ ֆայլում առկա տեղեկատվության համաձայն 10.10.2013թ.-ին «JAid1» անվանմամբ գործածողի կողմից հավանաբար իրականացվել է «UNM» և «7UNM» կապուղիների կարգաբերում։ «LOGFILE-2013-09-03.txt» անվանմամբ ֆայլում առկա տեղեկատվության համաձայն 23.10.2013թ.-ին «JAid1» անվանմամբ գործածողի կողմից հավանաբար իրականացվել է «UNM» և «7UNM» կապուղիների փակում։
Փորձաքննության ընթացքում «RTR-0830-0737.4674» ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Ռոստելեկոմ» ԲԲ ընկերությունից 09.10.2014թ. արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարների վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ահեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 243 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում «RTR-0830-0737.4674» ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «ՄՏՍ» ԲԲ ընկերությունից 20.08.2014թ. արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 584 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում «RTR-0830-1207.4675» ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Ռոստելեկոմ» ԲԲ ընկերությունից 09.10.2014թ. արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 242 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում «RTR-0830-1207.4675» ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «ՄՏՍ» ԲԲ ընկերությունից 20.08.2014թ. արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 661 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում 507843 միջադեպով ֆիքսված և «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգը չմտած հեռախոսազանգերով ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Մեգաֆոն» ԲԲ ընկերությունից 15.05.2014թ. արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 8 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում 507843 միջադեպով ֆիքսված և «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգը չմտած հեռախոսազանգերով ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Մեգաֆոն» ԲԲ ընկերությունից 2014 թվականի մայիսի 15-ի արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 260 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում 507843 միջադեպով ֆիքսված և «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգը չմտած հեռախոսազանգերով ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Ռոստելեկոմ» ԲԲ ընկերությունից 2014 թվականի հոկտեմբերի 9-ի արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 410 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում 507835 միջադեպով ֆիքսված և «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգը չմտած հեռախոսազանգերով ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Վիմպելկոմ» ԲԲ ընկերությունից 2014 թվականի ապրիլի 16-ի արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 3 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում 507835 միջադեպով ֆիքսված և «Արմենտել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգը չմտած հեռախոսազանգերով ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Ռոստելեկոմ» ԲԲ ընկերությունից 2014 թվականի հունիսի 3-ի արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 2 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում 507835 միջադեպով ֆիքսված և «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգը չմտած հեռախոսազանգերով ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Ռոստելեկոմ» ԲԲ ընկերությունից 2014 թվականի հոկտեմբերի 9-ին արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 30 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում 507835 միջադեպով ֆիքսված և «ԱրմենՏել» ՓԲԸ հաշվարկային համակարգը չմտած հեռախոսազանգերով ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Մեգաֆոն» ԲԲԸ-ից 2014 թվականի մայիսի 15-ի արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 34 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ համընկնումներ:
Փորձաքննության ընթացքում 507835 միջադեպով ֆիքսված և «Արմենտել» ՓԲԸ հաշ-վարկային համակարգը չմտած հեռախոսազանգերով ֆայլում առկա գրառումները համադրվել են «Մեգաֆոն» ԲԲԸ-ից 2014 թվականի մայիսի 15-ի արձանագրությամբ առգրավված, դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդներ ուղղված հեռախոսազանգերի վերծանումների հետ, որի արդյունքում հայտնաբերվել են միևնույն կանչվող հեռախոսահամարներին վերաբերող գրառումներ, որտեղ գրեթե համընկնում են զանգի ժամը և տևողությունը, սակայն կանչող Ա-հեռախոսահամարները տարբեր են, ինչը վկայում է ֆայլերից մեկում կանչող հեռախոսահամարի փոփոխության մասին։ Մասնավորապես, հայտնաբերվել է թվով 139 հեռախոսազանգերին վերաբերող համընկնումներ համընկնումներ:
59) Աամակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ 16-1678 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «(...) Փորձաքննությանը ներկայացված լազերային սկավառակում առկա արխիվային «rar» ձևատեսակի թվով 7 ֆայլերում պարունակվում են տեքստային «xls» ձևատեսակի «Alcatel.xls», «ERICSSON-Mask-007901587-20110101-20130824.xls» անվանումներով թվով 2 ֆայլեր և տեքստային «xlsx» ձևատեսակի «7901-all.xlsx», «CDMA-Mask-007901587-20110101-20130824-1.xlsx», «CDMA-Mask-007901587-20110101-20130824-2.xlsx» անվանումներով թվով 3 ֆայլեր, որոնք ամբողջությամբ համընկնում են փորձաքննության ներկայացված լազերային սկավառակում պարունակվող համապատասխանաբար տեքստային «xls» ձևատեսակի «Alcatel.xls», «ERICSSON-Mask-007901587.20110101-20130824.xls» անվանումներով թվով 2 ֆայլեր և տեքստային «xlsx» ձևատեսակի «7901-all.xlsx», «CDMA-Mask-007901587-20110101-20130824-1.xlsx», «CDMA-Mask-007901587-20110101-20130824-2.xlsx» անվանումներով թվով 3 ֆայլերի հետ։ Փորձաքննության ներկայացված լազերային սկավառակում առկա տեքստային «xlsx» ձևատեսակի «7901-all-копия.xlsx» և «7901-alI.xlsx» ֆայլերում պարունակվում է միևնույն տեղեկատվությունը։ Փորձաքննության ներկայացված լազերային սկավառակում առկա «7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլը պարունակում է 17.10.2010թ. ժամը 14։58-ից մինչև 22.10.2013թ. ժամը 03։24-ն ընկած ժամանակատահատվածում կատարված հեռախոսազանգերի և դրանց տևողությունների վերաբերյալ գրառումներ։
Փորձաքննությանը ներկայացված լազերային սկավառակում առկա «Alcatel.xls» տեքստային ֆայլը պարունակում է 06.08.2011թ. ժամը 14։13-ից մինչև 31.08.2013թ. ժամը 20։58-ն ընկած ժամանակատահատվածում կատարված հեռախոսազանգերի և դրանց տևողությունների վերաբերյալ գրառումներ։
Փորձաքննությանը ներկայացված լազերային սկավառակում առկա «CDMA-Mask-00 7901587-20110101-20130824-1.xlsx» տեքստային ֆայլը պարունակում է 06.08.2011թ. Ժամը 21։25-ից մինչև 24.08.2012թ. ժամը 23։53-ը և 25.08.2013թ. ժամը 02։06-ից մինչև 23.10.2013թ. ժամը 13։10-ն ընկած ժամանակատահատվածներում կատարված հեռախոսազանգերի և դրանց տևողությունների վերաբերյալ գրառումներ։ Փորձաքննության ներկայացված լազերային սկավառակում առկա «CDMA-Mask-007901587-20110101-20130824-1.xlsx» տեքստային ֆայլը պարունակում է 25.08.2012թ. Ժամը 00։03-ից մինչև 24.08.2013թ. ժամը 23։49-ն ընկած ժամանակատահատվածում կատարված հեռախոսազանգերի և դրանց տևողությունների վերաբերյալ գրառումներ։
Փորձաքննությանը ներկայացված լազերային սկավառակում առկա «ERICSSON- Mask- 007901587-20110101-20130824. xlsx» տեքստային ֆայլը պարունակում էմ 06.08.2011թ. ժամը 21։43-ից մինչև 23.10.2013թ. ժամը 12։05-ն ընկած ժամանակատահատվածում կատարված հեռախոսազանգերի և դրանց տևողությունների վերաբերյալ գրառումներ։
Համեմատական հետազոտություն իրականացնելու համար փորձաքննությանը ներկայացված լազերային սկավառակում առկա ֆսւյլերից նախաձեռնողի կողմից ընտրվեց «7901-all.xlsx» անվանումով տեքստային ֆայլը, իսկ փորձագետի N14-0263 և N15-2534 եզրակացություններից հետազոտական մասում նշված տեղեկատվություններից՝ փորձագետի N 14-0263 եզրակացությամբ նշված «2-1», «4-1», «6-1» և «7-1» լազերային սկավառակներից 2013 թվականի հունիսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերն ընդգրկող ժամանակահատվածի տեղեկատվությունները։
Փորձաքննությանը ներկայացված լազերային սկավառակում առկա «7901-all. xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների և N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա 2013 թվականի օգոստոսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերն ընդգրկող ժամանակահատվածի տեղեկատվությունների համեմատման արդյունքում` 2013 թվականի օգոստոսի 1-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 12376 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 01 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 6188 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 6188 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների` կազմում է 626262 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 1033333 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 2-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 11542 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 02 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 5771 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 5771 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-.all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 944411 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շըրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 943211 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 3-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 11978 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 03 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 5771 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 5989 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-.all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 1024710 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 1024492 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 4-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 11384 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 04 vs 7901-all.xls. pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 5692 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 5692 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 973518 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 972292 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 5-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 11872 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 05 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 5936 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 5936 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 1004837 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 1003255 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 6-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 11900 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 06 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 5950 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 5950 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 989161 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 988960 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 7-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբեր-վեցին ընդհանուր թվով 11234 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 07 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայյի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 5617 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 5617 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 932764 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 932949 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 8-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբեր-վեցին ընդհանուր թվով 15090 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 08 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 7545 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 7545 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 1247666 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 1245556 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 9-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 10388 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 09 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 5194 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 5194 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 921900 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 923712 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 10-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 11648 գրառումներ (տրամադրվում են «2- 1 ogostos 10 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 5824 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 5824 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901_all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 1023166 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 1022461 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 11-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 11390 գրառումներ (տրամադրվում են «2- 1 ogostos 11 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 5695 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 5695 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 1044642 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 1044401 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 12-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 12690 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 12 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 6345 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 6345 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 1039231 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 1041946 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 13-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 13784 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 13 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 6892 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 6892 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 1092754 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 1093484 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 14-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 8088 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 14 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 4044 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 4044 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 696710 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 695533 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 15-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 7926 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 15 vs 7901-all. xls. pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 3863 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 3863 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 599673 վայրկյան, իսկ ըստ N 14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 599863 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 18-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 2 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 18 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 1 հեռախոսազանգին։ Նշված հեռախոսազանգի տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 163 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 165 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսի 26-ին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 6 գրառումներ (տրամադրվում են «2-1 ogostos 26 vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 3 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 3 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 440 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «2-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 383 վայրկյան։
Փորձաքննության ներկայացված լազերային սկավառակում առկա «7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների և N14-0263 փորձաքննության շըրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «4-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա 2013 թվականի հունիսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերն ընդգրկող ժամանակահատվածի տեղեկատվությունների համեմատման արդյունքում` 2013 թվականի հունիսին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 20 գրառումներ (տրամադրվում են «4-1 hunis vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 10 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 10 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 1266 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N14-0263 եզրակացության մեջ «4-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 1261 վայրկյան։
2013 թվականի հուլիսին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 304 գրառումներ (տրամադրվում են «4-1 hulis vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 152 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 152 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901_all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 20910 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետաոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «4-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 21324 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 1042 գրառումներ (տրամադրվում են «4-1 ogostos vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 521 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 521 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 92817 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «4-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 91360 վայրկյան։
Փորձաքննությանը ներկայացված լազերային սկավառակում առկա «7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների և N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «6-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա 2013 թվականի հունիսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերն ընդգրկող ժամանակահատվածի տեղեկատվությունների համեմատման արդյունքում միևնույն հեռախոսազանգերին վերաբերվող գրառումներ չհայտնաբերվեցին։
Փորձաքննությանը ներկայացված լազերային սկավառակում առկա «7901-a1l.xlsx» տեքս-տային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների և N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «7-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա 2013 թվականի հունիսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերն ընդգրկող ժամանակահատվածի տեղեկատվությունների համեմատման արդյունքում՝
2013 թվականի հունիսին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 45816 գրառումներ (տրամադրվում են «7-1 hunis vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 22908 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 22908 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 4115874 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «7-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 4113868 վայրկյան։
2013 թվականի հուլիսին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 295874 գրառումներ (տրամադրվում են «7-1 hulis vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 147937 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 147937 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901_all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 25849432 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «7-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 25841403 վայրկյան։
2013 թվականի օգոստոսին վերաբերվող տեղեկատվությունների թվում հայտնաբերվեցին ընդհանուր թվով 136482 գրառումներ (տրամադրվում են «7-1 ogostos vs 7901-all.xls.pdf» անվանումով տեքստային ֆայլի տեսքով՝ «16-1678» գրառումով լազերային սկավառակով), որոնք վերաբերվում են միևնույն թվով 68241 հեռախոսազանգերին։ Նշված թվով 68241 հեռախոսազանգերի ընդհանուր տևողությունն ըստ 7901-all.xlsx» տեքստային ֆայլում պարունակվող տեղեկատվությունների կազմում է 11739650 վայրկյան, իսկ ըստ N14-0263 փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված և N 14-0263 եզրակացության մեջ «7-1» պայմանական համարով նշված լազերային սկավառակում առկա տեղեկատվությունների՝ 11745295 վայրկյան։ (...)»:
60) «Արմենտել» ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրենի` 2015 թվականի հոկտեմբերւ 14-ի թիվ 302/15- U11 գրությունը, համաձայն որի՝ 2011 թվականի մարտ ամսից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ը 7UNM և UNM կապուղիներով միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների արդյունքում «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ին պատճառված վնասն առնվազն կարելի է գնահատել 6.519.032 ԱՄՆ դոլարի չափով։
61) Լրացուցիչ դատաֆինանսատնտեսական փորձաքննության 2016 թվականի հունիսի 24-ի թիվ 25141609 եզրակացությունը և փորձագետ Վ.Առուստամյանի պարզաբանումները, համաձայն որոնց՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Հ.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված 20.05.2016թ. թիվ ԻՏ 782 գրությամբ պատճառված վնասի հաշվարկման համար անհրաժեշտ տվյալների, կոնկրետ դեպքում հեռախոսազանգերի տևողությունը որոշելու նպատակով կիրառված մեթոդիկան, մասնավորապես՝ ընդհանուր տևողության 10 տոկոսի չափով ծավալը որպես սակագնավորման ոչ ենթակա հոսքեր դիտարկելը, զուտ հաշվապահական և հարկային հաշվառման տեսանկյունից դիտվում է հիմնավոր։
Փորձաքննությամբ զուտ հաշվապահական ու հարկային հաշվառման տեսանկյունից դիտվում է, որ Աշոտ Պողոսյանի, Ալեքսանդր Զուբովի, Իգոր Կլիմկոյի, Վլադիմիր Սաչկովի, Ալեքսեյ Պսարևի կողմից իրականացված ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով պետությանը պատճառված վնասի չափը կազմում է 874441030 (սկզբնական եզրակացությամբ հաշվարկված վնասի չափը՝ 855860378 + նոր ելակետային տվյալների հետևանքով ավելացման ենթակա վնասի չափը՝ 18580652) ՀՀ դրամ, իսկ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությանը՝ 1782967651 (սկզբնական եզրակացությամբ հաշվարկված վնասի չափը՝ 1745810805 + նոր ելակետային տվյալների հետևանքով ավելացման ենթակա վնասի չափը՝ 37156846) ՀՀ դրամ: Միևնույն ժամանակ, նոր ելակետային տվյալներով տուգանքի չափը կկազմի 1.328.448.341 (2.656.896.682 x 50 տոկոս) ՀՀ դրամ, այլ ոչ թե 1.300.579.592 ՀՀ դրամ, որն արձանագրվել է սկզբնական փորձաքննությամբ տրված եզրակացությամբ։
7. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի փետրվարի 6-ի դատավճռի համաձայն.
«(...)
Սույն գործով հետազոտված ապացույցներից երևում է, որ կազմակերպված խմբի մասնակիցների միջև առկա է եղել ամուր սուբյեկտիվ կապ, նրանց հայտնի հանցանքը համատեղ, միասնական ջանքերով կատարելու վերաբերյալ նախապես ձեռք բերված համաձայնություն, և ամբաստանյալին՝ որպես նշված խմբի անդամի, վերապահված է եղել կոնկրետ դերակատարում։ Մասնավորապես, խմբի կազմակերպիչի կողմից ամբաստանյալի վրա է դրվել հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների նպատակով կապուղիների ստեղծման, անհրաժեշտ սարքավորումների համար տարածք տրամադրելու և այն հսկողության տակ պահելու, այնտեղ կողմնակի անձանց մուտքն արգելելու և անհրաժեշտ անձանց մուտքն ապահովելու, իր ազդեցությամբ այդ կապուղիների աշխատանքով հետաքրքրվող «Արմենտել» ՓԲ ընկերության աշխատակիցներին՝ հանցավոր գործունեությանը դադարեցման ու դրա մասին իրավասու մարմիններին հայտնելուն ուղղված հնարավոր միջոցներ ձեռնարկելուց զերծ պահելու պարտականությունը, որը նրա կողմից կատարվել է։
Քրեական գործի փաստական տվյաներից և ապացույցներից հետևում է, որ ամբաստանյալը, հանդիսանալով տուժող առևտրային կազմակերպության պատասխանատու ծառայող (քննարկվող հանցակազմերի սուբյեկտ), իր կարգադրիչ լիազորությունները կազմակերպության շահերին հակառակ, իր և ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելով, կազմակերպված խմբի կազմում առանց պետական գրանցման իրականացրել է լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկատիրական գործունեություն, որպիսի գործունեությամբ կազմակերպության և պետության իրավունքներին ու օրինական շահերին ծանր հետևանքներ առաջացրած վնաս է պատճառվել, և այն զուգորդվել է կազմակերպությանն ու պետությանն առանձնապես խոշոր չափերով վնասներ պատճառելով։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նախատեսված «էական վնաս» ու «ծանր հետևանքներ» հասկացություններն արժեքավորվող հասկացություններ են, իսկ այդ հասկացություններն իրենց բնույթով՝ գնահատվող, գտնում է, որ տվյալ հետևանքների՝ որպես հանցակազմի հատկանիշի հարցը պետք է լուծվի իրավակիրառողի՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից՝ ելնելով կատարված արարքի կոնկրետ փաստական հանգամանքներից։
(...):
Սույն գործով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի որոշմամբ և մեղադրական եզրակացությամբ վարույթն իրականացնող մարմինը գտել է, որ կազմակերպության՝ «Արմենտել» ՓԲ ընկերության ծառայող ամբաստանյալի արարքներն առաջացրել են ծանր հետևանքներ ընկերության և պետության համար։ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ նշված հետևությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, գտնում է, որ այն հաստատվեց նաև դատաքննությամբ՝ ելնելով պատճառված վնասների հաշվարկված չափերից։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ պաշտպանության կողմը չառարկեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքին ու խնդրեց այդ մասով՝ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով կարճել նրա նկատմամբ քրեական գործի վարույթը, չի անդրադառնում նշված հանցակազմերի վերլուծությանն ու այդ հանցանքները նրա կողմից կատարված լինելու ապացուցվածության և հիմնավորվածության հարցերին։
Այսպիսով, (…) վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ և վերը նշված հիմնավորումներով ու պատճառաբանություններով հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գործի` դատարանի կողմից գնահատված ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալը կատարել է հանցագործություններ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ու 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որոնցից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պետք է դադարեցվի քրեական հետապնդումը՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ու 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա պետք է ճանաչվի մեղավոր և պատասխանատվության ենթարկվի՝ դատապարտվելով ազատազրկման։
Դատարանը, անդրադառնալով հանցակազմ չլինելու հիմքով ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում անմեղ ճանաչելու և արդարացնելու, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը նույն հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասին պաշտպանի միջնորդությանն ու դրա հիմնավորումներին և պատճառաբանություններին, գտնում է, որ դատարանի վերը նշված վերլուծությամբ այն անհիմն է և չի կարող բավարարվել։
Պաշտպանը, վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 1-ին մասը, թեև իրավացիորեն գտավ, որ նշված հոդվածով նախատեսված հանցակազմը նյութական է. այդ հանցագործությունը համարվում է ավարտված, երբ առաջանում են հոդվածի դիսպոզիցիայով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր հետևանքները, մասնավորապես՝ ապօրինի ձեռնարկատիրությունը համարվում է ավարտված, երբ զգալի վնաս է պատճառվում անձանց, կազմակերպություններին կամ պետությանը, սակայն ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի լույսի ներքո վերլուծելով նաև «ձեռնարկատիրություն» հասկացությունը, հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքում նկարագրված արարքը չի կարող ձեռնարկատիրական համարվել զուտ այն ենթադրությամբ, որ կազմակերպված խումբը գործել է շահույթ ստանալու նպատակով և որ քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ ձեռք չեն բերվել գեթ մեկ ապացույց այդ հանգամանքը հիմնավորելու համար։
Պատճառաբանեց, որ. «Քրեական գործի քննությամբ ձեռք չի բերվել մեկ փաստական տվյալ, որով կհիմնավորվեր, որ որևէ տեղ, որևէ անձի, կազմակերպության, բանկային հաշվի կամ որևէ այլ ձևով չհաշվառված զանգերի համար գումարներ են ստացվել, փոխանցվել և այդպիսով հասույթ է գոյացել, ինչը պարտադիր պայման է ձեռնարկատիրական գործունեության համար, որից էլ գոյանում է շահույթը՝ չհաշված կատարված ծախսերը, ինչն էլ ձեռնարկատիրական գործունեության հիմնական նպատակն է, իսկ առանց այդպիսի հասույթի խոսել ձեռնարկատիրական գործունեության հիմնական նպատակ հանդիսացող շահույթի կամ առավել ևս ձեռնարկատիրական գործունեության մասին պարզապես անմտություն է։ Միայն կատարված զանգերի դիմաց կատարված վճարումներն ինչ-որ տեղ կարող էին վկայել շահույթ ունենալու նպատակի առկայության մասին և հետևաբար ձեռնարկատիրական գործունեության մասին»։
Գտավ, որ. «Կազմակերպված խմբի գործողություններում ձեռնարկատիրական գործունեությանը բնորոշ ինքնուրույնության, ռիսկային գործունեության, ծառայություններ մատուցելուց հասույթի առկայության, շահույթ ստանալու նպատակի որևէ հատկանիշ առկա չէ, հետևաբար խոսք չի կարող լինել կազմակերպված խմբի կողմից ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու մասին»։
Նաև գտավ, որ. «Ձեռնարկատիրական գործունեությունը կարող է վերածվել ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության և համապատասխանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 1-ին մասում նկարագրված արարքին միայն, երբ այն իրականացվել է առանց պետական գրանցման, հաշվառման (բացառությամբ օրենքով նախատեսված դեպքերի) կամ առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի)։ Այսինքն, ապօրինիությունը ձեռնարկատիրական գործունեության դեպքում կայանում է ոչ թե բուն գործունեության մեջ, այլ այդ գործունեությունը չգրանցելու մեջ։ Հակառակ դեպքում, երբ ապօրինիությունն ու հակաօրինականությունը կայանում է բուն գործունեության մեջ, ինչպես տվյալ դեպքում, թեկուզ այն միտված լինի նյութական օգուտ ստանալուն, ապա արարքը պետք է որակել քրեական օրենսգրքի այլ հոդվածով, եթե պարունակում է հանցագործության հատկանիշներ»։
Պաշտպանը, ելնելով ՀՀ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2009թ. փետրվարի 4-ի որոշման 2-րդ կետի պահանջից, գտավ, որ. «Ֆիզիկական անձանց կամ նրանցից կազմավորված խմբի համար հեռախոսազանգերի տերմինացիան լիցենզավորման ենթակա չէ, քանի որ միջազգային զանգի տերմինացիա իրականացնելու իրավունք ունեն միայն հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության ցանցերի օպերատորները` սեփական ցանցի ներսում կամ հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության այլ ցանցերում` հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության ցանցերի փոխկապակցման ծառայությունների մատուցման պայմանագրի շրջանակներում։ Այսինքն, միջազգային զանգերի տերմինացիա իրականացնելու թույլտվություն տրվում է բացառապես միայն հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության ցանցերի օպերատորներին, ոչ թե անձին կամ անձանց խմբին։ Հետևաբար միջազգային զանգերի տերմինացիայի միջոցով ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն կարող են կատարել միայն հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության ցանցերի օպերատորները, առանց հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի հատուկ թույլտվության գործելու դեպքում, իսկ քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ տվյալ դեպքում կարող են հանդես գալ միայն այդ օպերատորների ղեկավար անձիք»։
Նաև պատճառաբանեց, որ քրեական գործում առկա ապացույցները միանշանակ հերքում են կազմակերպված խմբի գոյությունը։
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքին, պաշտպանը գտավ, որ քրեական գործով ձեռք չի բերվել գեթ մեկ փաստական տվյալ, որով կարող էր հիմնավորել, որ հանցագործությամբ ընկերությանը պատճառվել են ծանր հետևանքներ, և որ միայն առանձնապես խոշոր չափի վնասի պատճառման փաստը տարածական մեկնաբանմամբ վերացարկված գնահատելով որպես ծանր հետևանքներ, թույլ է տրվել օրինականության սկզբունքի խախտում։
Նաև գտավ, որ քաղաքացիական հայցը պետք է առանց քննության թողնվի՝ պատշաճ հիմնավորված չլինելու պատճառաբանությամբ։
Ինչպես արդեն նշվել է, վերը շարադրված վերլուծությամբ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի պատճառաբանություններն անհիմն են և հերքվում են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով։ Մասնավորապես, դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ամբաստանյալը նույնպես ընդունել է կազմակերպված խմբի գոյության փաստը և բնական է համարել, որ խումբն իր ապօրինի գործունեության արդյունքում ունեցել է շահույթ, որը բաշխվել է խմբի որոշ անդամների միջև, թեև ինքը որևէ մասնաբաժին չի ունեցել և չի հետաքրքրվել մյուսների մասնաբաժինների չափով։
Այսինքն, ամբաստանյալի ցուցմունքով նույնպես հաստատվում է, որ կազմակերպված խմբի կողմից իրականացվել է ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն։
Դատարանը չի անդրադառնում պաշտպանի կողմից նշված մյուս ենթադրյալ խախտումներին, նկատի ունենալով, որ նախաքննության ընթացքում թույլ չեն տրվել այնպիսի էական դատավարական խախտումներ, որոնք կարող են ազդել ձեռք բերված փաստական տվյալների հավաստիության վրա, դրանք դարձնել օգտագործման համար անթույլատրելի ապացույցներ և հերքել առաջադրված մեղադրանքը։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պատիժների տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, նրա կատարած գործողությունների ծավալը, կազմակերպված խմբին անդամագրվելու դրդապատճառները, դրանում նրա դերակատարությունն ու ակտիվության աստիճանը, նրա և նրա ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա նշանակվելիք պատժի ազդեցության հնարավոր բացասական հետևանքները, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա հանցանքները կատարել է նյութական և ծառայողական կախվածության ազդեցության տակ՝ բավականին բարձր վարձատրվող աշխատանքից ազատվելու իրական մտավախությունից դրդված, խոստովանել է կատարած հանցանքներն ու աջակցել է հանցագործությունները բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, դատաքննությամբ, ըստ էության, նույնպես ընդունեց կատարած հանցանքները, ամուսնացած է և նրա խնամքի տակ են գտնվում 4 անձ, որոնցից մեկը մինչև 14 տարեկան երեխան է։
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում, բնութագրվում է դրական, ԼՂՀ ՊՆ ՍՊԲ ՊԵՏ, ԼՂՀ պաշտպանության մարտական գործողությունների մասնակցի կարգավիճակ շնորհող հանրապետական հանձնաժողովի քարտուղար, գնդապետ Ս.Աբրահամյանի կողմից տրված 09.07. 2015թ. տեղեկանքի համաձայն՝ Ա.Պողոսյանը 1992թ. փետրվարի 2-ից մինչև հուլիսի 10-ը մասնակցել է ԼՂՀ պաշտպանության մարտական գործողություններին։
Դատաքննությամբ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրվեցին։
(…)
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքներն ու պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ելնելով գործի փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրերից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու կամ նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակի նշանակմամբ, և գտնում է, որ նա պետք է դատապարտվի ազատազրկման՝ հանրային ծառայության ոլորտում և կազմակերպություններում կարգադրիչ լիազորություններ իրականացնելու իրավունքի զրկմամբ, ու կրի պատիժը, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում՝ Ա.Պողոսյանից հօգուտ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության 1.782.967.651 (մեկ միլիարդ յոթ հարյուր ութսուներկու միլիոն ինը հարյուր վաթսունյոթ հազար վեց հարյուր հիսունմեկ) և հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 874.441.030 (ութ հարյուր յոթանասունչորս միլիոն չորս հարյուր քառասունմեկ հազար երեսուն) ՀՀ դրամ բռնագանձելու պահանջներով հայցերն ու անհիմն համարելով դրանց չապացուցված լինելու վերաբերյալ պաշտպանության կողմի պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված են և պետք է բավարարվեն։
(…)»:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
8. Ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի պաշտպան Մ.Գրիգորյանն իր վերաքննիչ բողոքում փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա: Մասնավորապես, ըստ բողոքի հեղինակի, ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի արարքը չէր կարող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակվել, այն ընդամենը կարող էր որակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի դեմ մեղադրողի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը ենթակա է կարճման` Ա.Պողոսյանի կողմից ապօրինի ձեռնարկատիրություն իրականացված չլինելու պատճառաբանությամբ, իսկ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը ենթակա է առանց քննության թողնելու` 1.782.967.651 (մեկ միլիարդ յոթ հարյուր ութսուներկու միլիոն ինը հարյուր վաթսունյոթ հազար վեց հարյուր հիսունմեկ) ՀՀ դրամը հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնաս չհանդիսանալու և քաղաքացիական հայցի հիմքն ու առարկան պատշաճ կերպով հիմնավորված չլինելու պատճառաբանությամբ:
Բողոքի հեղինակը նաև փաստարկել է, որ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը չկիրառելով կամ նրան տուգանքի չդատապարտելով` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 51-րդ, 61-րդ և 70-րդ հոդվածների պահանջների խախտում:
Ի հիմնավորումն վերոշարադրյալ փաստարկների` բողոքի հեղինակը նշել է մասնավորապես հետևյալը.
«(...) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված նորմի վերլուծությունից հետևում է, որ դրանով նախատեսված հանցակազմը նյութական է. այդ հանցագործությունը համարվում է ավարտված, երբ առաջանում են հոդվածի դիսպոզիցիայով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր հետևանքները: Մասնավորապես, ապօրինի ձեռնարկատիրությունը համարվում է ավարտված, երբ զգալի վնաս է պատճառվում անձանց, կազմակերպություններին կամ պետությանը:
Հանցագործության անմիջական օբյեկտը նորմալ ձեռնարկատիրական հարաբերություններն են, որոնք կարգավորում են ձեռնարկատիրություն իրականացնող սուբյեկտի և պետական մարմինների միջև առաջացած ձեռնարկատիրական գործունեության գրանցմանը, հաշվառմանը կամ լիցենզավորմանն ուղղված հարաբերությունները:
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում հոդվածում նկարագրված արարքներից որևէ մեկի կատարմամբ՝ առանց պետական գրանցման, հաշվառման (բացառությամբ օրենքով նախատեսված դեպքերի) ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելով կամ առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի) լիցենզավորման ենթակա կամ օրենքով արգելված ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելով:
Սուբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է դիտավորությամբ:
Այսինքն, քննարկվող հանցակազմի առկայության դեպքում անհրաժեշտ է, որ անձի դիտավորությունն ուղղված լինի ձեռնարկատիրական գործունեության գրանցմանը, հաշվառմանը կամ լիցենզավորմանն ուղղված հարաբերությունների դեմ, անկախ «Արմենտել» ՓԲ ընկերության գործունեությունից կամ ընկերության հետ ունեցած հարաբերություններից:
Քննարկվող հանցակազմերի օբյեկտիվ կողմերի վերաբերյալ լիարժեք պատկերացում կազմելու համար անհրաժեշտ է բացահայտել «ձեռնարկատիրական գործունեություն հասկացության էությունը:
Այսպես` ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի համաձայն` (…):
Շահույթ ստանալը ձեռնարկատիրական գործունեության հիմնական նպատակ և պարտադիր հատկանիշ է հանդիսանում:
Ձեռնարկատիրական գործունեություն հաջորդ հատկանիշը ինքնուրույնությունն է, այսինքն այն իրականացնող սուբյեկտի կողմից իրականացվում է ինքնուրույն: Ձեռնարկատիրոջ ինքնուրույնությունը նախ և առաջ ենթադրում է նրա անկախությունը պետական մարմիններից, հիմնարկներից և մասնավոր անձանցից: Քաղաքացիները և նրանց միավորումներն իրենք են ձեռնամուխ լինում «սկսել սեփական գործը», ձեռներեցն ինքն է ընտրում գործունեության ոլորտը և իրականացնում այն: Ինքնուրույնությունը դրսևորվում է նաև գործընկերներ ընտրելու, պայմանագրեր կնքելու, ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունքում շահույթ ստանալու, վնասներ կրելու և այլ հարցերում:
Ձեռնարկատիրական գործունեության հաջորդ հատկանիշը ռիսկայնությունն է: Ձեռնարկատիրական գործունեությունը ռիսկային գործունեություն է: Ռիսկը տնտեսվարման առանձնահատկություններով պայմանավորված և դրա վրա ազդող տարաբնույթ հանգամանքների ներգործության հետևանքով վնասներ կրելու կամ օգուտներ ստանալու հավանականության անորոշությունն է:
Սակայն ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու համար անհրաժեշտություն է առաջանում դիմել պետական իրավասու մարմիններին, մասնավորապես իրավաբանական անձի գրանցումն իրականացնելու, համապատասխան գործունեությամբ զբաղվելու թույլտվություն /լիցենզիա/ ստանալու համար:
Այսինքն, գործունեությունը ձեռնարկատիրական որակելու համար անհրաժեշտ է թվարկված հատկանիշների միաժամանակյա առկայությունը: Իսկ միայն ենթադրական նյութական օգուտ ստանալու նպատակը բավարար չէ արարքը ձեռնարկատիրական որակելու համար:
Այպիսով մեղադրանքում նկարագրված արարքը չի կարող ձեռնարկատիրական համարվել զուտ այն ենթադրությամբ, որ կազմակերպված խումբը գործել է շահույթ ստանալու նպատակով: Չնայած որ քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ ձեռք չեն բերվել գեթ մեկ ապացույց այդ հանգամանքը հիմնավորելու համար:
Այդ գործունեությունում բացակայել է ձեռնարկատիրական գործունեությանը բնորոշ ինքնուրույնության պարտադիր հատկանիշը: Կազմակերպված խումբը չի գործել «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունից անկախ, կապը կազմավորվել, շահագործվել, կազմալուծվել է «Արմենտել» ՓԲ ընկերության կողմից, ընկերությունում կապերի կազմավորման և շահագործման համար սահմանված կարգով, առկա են համապատասխան հանձնարարականներ, գրություններ, օգտագործվել են ընկերության ենթակառուցվածքները և մասնագետները: Կազմակերպված խումբը հնարավորություն չի ունեցել ինքնուրույն կապը կազմավորելու, շահագործելու, կազմալուծելու, որոշելու մատուցվող ծառայություների ծավալը, արժեքը, հեռախոսազանգեր ուղարկող և ստացող սուբյեկտներին, ինչպես նաև շահույթ ստանալու և վնասներ կրելու հարցերը: Այդ ամենը պայմանավորված է եղել «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունում ստացվող զանգերի քանակից, արժեքից, հեռախոսազանգեր ուղարկող և ստացող սուբյեկտներից և այլ հանգամանքներից: Ապօրինի կապն ամբողջությամբ գործել է «Արմենտել» ՓԲ ընկերության համակարգում, որպես ընկերության ենթակառուցվածք, այդ կապով տեղափոխվող զանգերն ամբողջությամբ ընդունվել, տեղափոխվել և բաժանորդներին է տրամադրվել «Արմենտել» ՓԲ ընկերության կողմից, բացառությամբ, որ այդ զանգերը հակառակ ընկերության շահերի չեն հաշվարկվել ընկերության հաշվարկման համակարգում: Այպիսով ապօրինի կապի գոյությամբ խախտվել է բացառապես «Արմենտել» ՓԲ ընկերության գույքային շահերը: Միջազգային հեռախոսազանգերը չգրանցվելով հաշվարկման համակարգում «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունը զրկվել է դրանք հաշվառելուց և դրանց դիմաց օպերատորներից գումարներ պահանջելուց, այսպես ասած «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունը զրկվել է մատուցվող ծառայություների դիմաց ստացվող հասույթից, ապա նաև եկամուտներից: Միայն այն ենթադրությունը, որ միջազգային զանգերի ապօրինի տերմինացիայի արդյունքում ստացված հասույթն է հակառակ «Արմենտել» ՓԲ ընկերության շահերի խմբի կողմից ինքնուրույն տնօրինվել, չնայած որ դրա վերաբերյալ քրեական գործում առկա չէ որևէ տվյալ, իսկ առանց հասույթի առկայության, որը ձեռնարկատիրական գործունեության համար պարտադիր է, թեկուզ առանց շահույթի ստացման, խոսք չի կարող լինել ձեռնարկատիրական գործունեության մասին և հենց այդ ենթադրությունն էլ դրվել է մեղադրական դատավճռի հիմքում:
Բացի այդ, բացակայել է նաև ձեռնարկատիրական գործունեությանը բնորոշ ռիսկայնության պարտադիր հատկանիշը: Այսինքն կազմակերպված խմբի անդաներն իրենց ռիսկով որևէ ներդրում չեն կատարել նկարագրված գործունեության համար և նրանց կողմից օգուտներ ստանալու կամ վնասներ կրելու հավանականությունը պայմանավորված չի եղել տնտեսվարման առանձնահատկություններով: Այն իր մեջ ռիսկայնություն չպարունակող գործունեություն է ներկայացրել, որը պայմանավորված է եղել միայն առևտրային կազմակերպության գործունեությամբ: Այսինքն, «Արմենտել» ՓԲ ընկերություն ուղարկված և ստեղծված կապուղու միջոցով ուղղորդված զանգերն բաժանորդներին հասցնելը խմբի անդամների համար ռիսկայնության տարր չի պարունակել: Խումբը ձեռնարկատիրական գործունեությանը բնորոշ հեռահաղորդակցության շուկայում իր տեղը գրավելու, բաժանորդներ հավաքագրելու, ներդրումներ կատարելու և դրանցով պայմանավորված վնասները նվազագույնի հասցնելու մտահոգություն չի ունեցել, քանի որ այդ հանգամանքներն օբյեկտիվորեն պայմանավորված են եղել «Արմենտել» ՓԲ ընկերության գործունեությամբ, անկախ խմբի գործունեությունից:
Բացի այդ, ձեռնարկատիրական գործունեության հիմնական նպատակը ինչպես ասվեց ծառայությունների մատուցումից շահույթ ստանալն է: Տվյալ դեպքում, միջազգային զանգերի ապօրինի տերմինացիայով գումարներ ստանալու միջոցով անհրաժեշտ է շահույթ ստանալու նպատակ ունենալը, ինչպիսի հանգամանքը հիմնավորող որևէ փաստական տվյալ քրեական գործի նյութերում առկա չէ: Առկա չէ ուղղակի կամ անուղղակի մեկ փաստական հանգամանք, ինչը կարող է վկայել կատարված միջազգային զանգերի ուղղորդումների համար խմբի կողմից հասույթ, գումարներ ստանալու հանգամանքը, թեկուզ առանց շահույթի, սակայն ձեռնարկատիրական գործունեության համար պարտադիր հասույթի առկայությամբ:
Քրեական գործի քննությամբ ձեռք չի բերվել մեկ փաստական տվյալ, որով կհիմնավորվեր, որ որևէ տեղ, որևէ անձի, կազմակերպության, բանկային հաշվի կամ որևէ այլ ձևով չհաշվառված զանգերի համար գումարներ են ստացվել, փոխանցվել և այդպիսով հասույթ է գոյացել, ինչը պարտադիր պայման է ձեռնարկատիրական գործունեության համար, որից էլ գոյանում է շահույթը՝ չհաշված կատարած ծախսերը, ինչն էլ ձեռնարկատիրական գործունեության հիմնական նպատակն է, իսկ առանց այդպիսի հասույթի խոսել ձեռնարկատիրական գործունեության հիմնական նպատակ հանդիսացող շահույթի կամ առավել ևս ձեռնարկատիրական գործունեության մասին, պարզապես անմտություն է: Միայն կատարված զանգերի դիմաց կատարված վճարումներն ինչ որ տեղ կարող էին վկայել շահույթ ունենալու նպատակի առկայության մասին և հետևաբար ձեռնարկատիրական գործունեության մասին:
Ինչպես նախաքննության մարմինը, այնպես էլ դատարանը շահույթի առկայությունը հիմնավորող ապացույց են դիտել միայն այն հանգամանքը, որ Աշոտ Պողոսյանի կարծիքով կամ ենթադրությամբ ապօրինի կապը հնարավոր է, որ գործել է շահույթ ստանալու նպատակով, որը նա հայտնել է քրեական գործի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում, ինչն էլ դրվել է արարքն ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն որակելու և դատավճռի հիմքում:
Այսպիսով, կազմակերպված խմբի գործողություններում ձեռնարկատիրական գործունեությանը բնորոշ ինքնուրույնության, ռիսկային գործունեության, ծառայություններ մատուցելուց հասույթի առկայության, շահույթ ստանալու նպատակի որևէ հատկանիշ առկա չէ, հետևաբար խոսք չի կարող լինել կազմակերպված խմբի կողմից ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու մասին:
Քնարկվող հանցագործության հատկանիշներն առկա կարող են լինել միայն այն դեպքում, երբ լիցենզավորման ենթակա կամ օրենքով արգելված ձեռնարկատիրական գործունեությունն իրականացվում է առանց պետական գրանցման, հաշվառման (բացառությամբ օրենքով նախատեսված դեպքերի) կամ առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի), որը զուգորդվել է անձանց կամ կազմակերպություններին կամ պետությանը զգալի վնաս պատճառելով: Այսինքն, ձեռնարկատիրական գործունեությունը կարող է վերածվել ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության և համապատասխանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 1-ին մասում նկարագրված արարքին միայն, երբ այն իրականացվել է առանց պետական գրանցման, հաշվառման (բացառությամբ օրենքով նախատեսված դեպքերի) կամ առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի): Այսինքն, ապօրինիությունը ձեռնարկատիրական գործունեության դեպքում կայանում է ոչ թե բուն գործունեության մեջ, այլ այդ գործունեությունը չգրանցելու մեջ: Հակառակ դեպքում, երբ ապօրինիությունն ու հակաօրինականությունը կայանում է բուն գործունեության մեջ, ինչպես տվյալ դեպքում, թեկուզ այն միտված լինի նյութական օգուտ ստանալուն, ապա արարքը պետք է որակել քրեական օրենսգրքի այլ հոդվածով, եթե պարունակում է հանցագործության հատկանիշներ:
Բացի այդ, ֆիզիկական անձանց կամ նրանցից կազմավորված խմբի համար հեռախոսազանգերի տերմինացիան լիցենզավորման ենթակա էլ չէ, քանի որ ՀՀ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2009 թվականի փետրվարի 4-ի որոշման 2-րդ կետի համաձայն միջազգային զանգի տերմինացիա իրականացնելու իրավունք ունեն միայն հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության ցանցերի օպերատորները` սեփական ցանցի ներսում կամ հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության այլ ցանցերում` հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության ցանցերի փոխկապակցման ծառայությունների մատուցման պայմանագրի շրջանակներում: Այսինքն, միջազգային զանգերի տերմինացիա իրականացնելու թույլտվություն տրվում է բացառապես միայն հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության ցանցերի օպերատորներին, ոչ թե անձին կամ անձանց խմբին: Հետևաբար միջազգային զանգերի տերմինացիայի միջոցով ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն կարող են կատարել միայն հանրային էլեկտրոնային հաղորդակցության ցանցերի օպերատորները, առանց հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի հատուկ թույլտվության գործելու դեպքում, իսկ քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ տվյալ դեպքում կարող են հանդես գալ միայն այդ օպերատորների ղեկավար անձիք:
Արարքը համապատասխան հոդվածով որակելու համար բավական չէ միայն ենթադրությունը շահույթ ստանալու վերաբերյալ, չունենալով գործում որևէ փաստական տվյալ: Դրա համար անհրաժեշտ է, որ կատարված արարքի հատկանիշները լիովին համընկնեն ապօրինի ձեռնարկատիրության բոլոր բնութագրիչ հատկանիշներին, այդ հատկանիշները ոչ թե պետք է նման լինեն, այլ լրիվ նույնական լինեն և անխտիր համապատասխանեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 1-ին մասում նկարագրված արարքի հատկանիշներին, ինչը տվյալ դեպքում բացակայում է: Այսինքն, բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 1-ին մասում նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմը՝ հանրորեն վտանգավոր արարքը, ինչը քրեական պատասխանատվության միակ հիմքն է: Հետևաբար խոսք չի կարող լինել կազմակերպված խմբի կողմից կատարված ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու մասին:
Կազմակերպված խմբին մեղսագրված արարքը համակցությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի որակվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ առևտրային կազմակերպության ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ՝ իր և ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելը, որն առաջացրել է ծանր հետևանքներ:
Կազմակերպված խմբի գործունեության արդյունքում այլ օպերատորների կողմից դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ուղարկվող զանգերը չեն հաշվառվել ընկերության հաշվարկման համակարգում, դրանք ուղղորդվել են ապօրինի կապի միջոցով, շրջանցելով զանգերի հաշվարկման համակարգը, որի արդյունքում ընկերությունը զրկվել է այդ զանգերն հաշվարկելուց և դրա դիմաց գումարներ ստանալուց, այդպիսով ոտնձգելով ընկերության գույքային շահերի նկատմամբ, այլ ոչ թե նրանց գործունեության արդյունքում խախտվել են պետության նորմալ ձեռնարկատիրական հարաբերությունները:
Խմբի ապօրինի գործունեությունը, որը քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվում է միայն առևտրային կազմակերպությանը վնաս պատճառելով չի կարող որակվել որպես ապօրինի ձեռնարկատիրություն, այլ պետք է որակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի այլ հոդվածով:
Խմբի կատարած մեկ արարքը պատճառած հետևանքով որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածով՝ առանց պետական գրանցման և առանց հատուկ թույլտվության /լիցենզիայի/ լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու, որը զուգորդվել է կազմակերպությանը առանձնապես խոշոր չափի վնաս պատճառելով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով՝ առևտրային կազմակերպության ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ՝ իր և ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու, որն առաջացրել է ծանր հետևանքներ, այդպիսով թույլ տալով նյութական իրավունքի խախտում:
Նկատի ունենալով, որ Աշոտ Պողոսյանին ապօրինի ձեռնարկատիրություն կատարելու մեջ մեղադրելը հիմնավոր չէ: Նրան մեղսագրված արարքը չի համապատասխանում ապօրինի ձեռնարկատիրության հատկանիշներին և սխալ է որակված, հետևաբար ապօրինի ձեռնարկատիրության որակյալ հատկանիշներից՝ կազմակերպված խմբի բացակայությունը հիմնավորելու անհրաժեշտություն չի առաջանում: Այնուամենայնիվ նշեմ, որ քրեական գործում առկա չէ որևէ մեկ ապացույց, փաստական տվյալ այն մասին, որը կհիմնավորվեր, որ Աշոտ Պողոսյանը գործել է ոչ թե նախնական համաձայնությամբ, այլ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 որոշմամբ բնորոշվող կազմակերպվածության առավել բարձր աստիճան ունեցող, պլանավորվածությամբ, մշակված և մասնակիցների կողմից հավանության արժանացված ծրագրով, մանրակրկիտ նախապատրաստվածությամբ, հանցակիցների միջև գոյություն ունեցող ամուր և կայուն կապով, դերերի հստակ բաշխմամբ ու անդամների մասնագիտացվածությամբ գործող կազմակերպված խմբի կազմում:
Դատարանը գտել է, որ կազմակերպված խմբի մասնակիցների միջև առկա է եղել ամուր սուբյեկտիվ կապ, նրանց հայտնի հանցանքը համատեղ, միասնական ջանքերով կատարելու վերաբերյալ նախապես ձեռք բերված համաձայնություն, և ամբաստանյալին՝ որպես նշված խմբի անդամի, վերապահված է եղել կոնկրետ դերակատարում։ Մասնավորապես, խմբի կազմակերպիչի կողմից ամբաստանյալի վրա է դրվել հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների նպատակով կապուղիների ստեղծման, անհրաժեշտ սարքավորումների համար տարածք տրամադրելու և այն հսկողության տակ պահելու, այնտեղ կողմնակի անձանց մուտքն արգելելու և անհրաժեշտ անձանց մուտքն ապահովելու, իր ազդեցությամբ այդ կապուղիների աշխատանքով հետաքրքրվող «Արմենտել» ՓԲ ընկերության աշխատակիցներին՝ հանցավոր գործունեությանը դադարեցման ու դրա մասին իրավասու մարմիններին հայտնելուն ուղղված հնարավոր միջոցներ ձեռնարկելուց զերծ պահելու պարտականությունը, որը նրա կողմից կատարվել է։
Կազմակերպված խումբ ձևավորելը և խմբի անդամներին վերապահված դերաբաշխումները մտացածին են և որևէ առնչություն չունեն քրեական գործի փաստական տվյալների հետ: Հանցանքը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարելու դեպքում էլ ենթադրվում է դերերի որոշակի դերաբաշխում: Քննարկվող կապի կազմավորման, շահագործման, կազմալուծման աշխատանքներին խմբի անդամներն, ինչպես նաև խմբի անդամ չհանդիսացող «Արմենտել» ՓԲ ընկերության մյուս աշխատակիցները, մասնակցել են իրենց աշխատանքային պարտականությունների կատարման շրջանակներում: Աշոտ Պողոսյանին և մյուսներին դերաբաշխման համաձայն վերապահված պարտականություններն ընդգրկված են նրանց աշխատանքային պարտականությունների շրջանակներում:
Քրեական գործում առկա ապացույցները միանշանակ հերքում են կազմակերպված խմբի գոյությունը: Աշոտ Պողոսյանի ցուցմունքի համաձայն` ինքը տեղյակ չէ, թե Զուբովն ապօրինի կապի ստեղծման մասին Սաչկովին ասել է, թե ոչ, Սաչկովն այդ մասին իմացել է, թե ոչ, Պիսարևի մասին իմացել է, որ մասնագետ է և պետք է աշխատի Սաչկովի հետ: Այդպիսի հանգամանքները բնորոշ չեն կազմակերպված խմբին և անդամների միջև գոյություն ունեցող ամուր և կայուն կապի առկայությանը: Քրեական գործում առկա SMS հաղորդագրությունները, որոնք օբյեկտիվորեն են բնորոշում կազմակերպված խմբի բացակայության մասին, միանշանակ հիմնավորում են, որ ապօրինի կապը ստեղծվել է Զուբովի կողմից, ով էլ անձամբ է զբաղվել այդ կապի խնդիրներով, անձամբ հավասարապես հանձնարարություններ է տվել, ինչպես Աշոտ Պողոսյանին և Վլադիմիր Սաչկովին, այնպես էլ քրեական գործով անցնող «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության մյուս աշխատակիցներին, անգամ դրանք զուգորդելով սպառնալիքներով: Հաղորդագրություններում որևէ խոսք չի գնում կազմակերպված խմբին կամ խմբի կողմից իրականացվող ձեռնարկատիրական գործունեությանը բնորոշ որևէ հատկանիշի մասին: Այսպես կոչված կազմակերպված խմբի անդամների հետ Զուբովը հաղորդակցվում է ոչ թե իրենց համատեղ բիզնեսից, շահույթից, դերերի հստակությունից, այլ կապի որակի վերաբերյալ օպերատորների դժգոհություններից: Հաղորդագրություն է առկա անգամ Աշոտ Պողոսյանին, ոչ թե խմբից հեռացնելու և շահույթից զրկելու, այլ աշխատանքից հեռացնելու մասին: Նման տրամաբանությամբ առաջնորդվելու դեպքում «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության մյուս աշխատակիցներն, որոնք իրենց աշխատանքային պարտականությունների կատարման շրջանակում որևէ ձևով առնչություն են ունեցել այդ կապի կազմավորման և շահագործման հետ պետք է հանդիսանային կազմակերպված խմբի անդամներ և սույն քրեական գործով մեղադրյալներ:
Այսպիսով, Աշոտ Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրած մեղադրանքը հիմնավոր չէ և նա ենթակա է այդ մասով արդարացման:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրած մեղադրանքին /առևտրային կազմակերպության ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ՝ իր և ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելը, որն առաջացրել է ծանր հետևանքներ/, գտնում [է], որ այդ մեղադրանքը ծանր հետևանքների մասով նույնպես հիմնավոր չէ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածում նկարագրված նյութական հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշներ են առաջացած հետևանքները՝ էական վնասը և ծանր հետևանքները, որոնք գնահատողական և ընդհանրական հասկացություններ են և դրանց բովանդակությունը հնարավոր չէ վերացարկված սահմանել՝ պայմանավորված հանցագործության բնույթով: Նշված գնահատողական հասկացությունների բովանդակությունը ողջամտորեն որոշվում է դատարանի կողմից՝ կոնկրետ գործի հանգամանքների գնահատմամբ (...): Ծանր հետևանքների թվին պետք է դասել կազմակերպության սննկացումը, կազմալուծումը, տևական ժամանակով գործունեության դադարեցումը, հիմնական աշխատատեղերի կրճատումը, աշխատողների աշխատավարձի վճարման անհնարինությունը և նման հանգամանքներ, իսկ միայն այն փաստը որ ընկերությանը պատճառվել է առանձնապես խոշոր չափի նյութական վնաս չի կարող հիմք հանդիսանալ արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակելու համար, առանց գործի կոնկրետ հանգամանքների գնահատմամբ:
(…)
Դատարանը, մատնացույց չանելով գեթ մեկ փաստական տվյալ, որով կարող էր հիմնավորել, որ հանցագործությամբ ընկերությանը պատճառվել են ծանր հետևանքներ, այլ միայն առանձնապես խոշոր չափի վնասի պատճառման փաստը տարածական մեկնաբանմամբ վերացարկված գնահատելով որպես ծանր հետևանքներ, թույլ է տվել օրինականության սկզբունքի խախտում և դուրս եկել իրավակարգավորման շրջանակներից: Դրան հակառակ, պաշտպանության կողմը «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ձեռք է բերել և դատարնի հետազոտմանն է ներկայացրել «ԱրմենՏել» ՓԲԸ ամփոփ համախմբված ֆինանսական հաշվետվությունները 2013 թվականի համար անկախ աուդիտորական եզրակացության հետ միասին և Beeline 2013 հաշվետվությունը, որոնցով հիմնավորվում են, որ Աշոտ Պողոսյանին մեղսագրված հանցագործության արդյունքում ընկերությանը էական, տեսանելի վնաս չի պատճառվել, այսինքն` տվյալ իրադրությունում ընկերությանը ծանր հետևանքներ չեն պատճառվել: Երկու տարուց ավել գործող կապը միայն հնարավոր է եղել հայտնաբերել արտասահմանյան մասնագետների կողմից մասնագիտական ուսումնասիրությունների արդյունքում: Ընկերությունն ինչպես գործել է մինչև մեղսագրված հանցագործության կատարումը, այնպես էլ դրանից հետո: Դեռ ավելին, այդ ընթացքում ընկերությունն իր ֆինանսական միջոցներով հովանավորել է մի շարք բարեգործական և սոցիալական ծրագրեր, ավելացրել է հիմնական ակտիվները և բարելավել մատուցվող ծառայությունների որակը: Այսինքն, գործի կոնկրետ հանգամանքներով և փաստական տվյալներով հիմնավորել է, որ ընկերությանը ծանր հետևանքներ չեն պատճառվել, ընկերությունը ծանր դրության մեջ չի ընկել:
Այսպիսով, Աշոտ Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրած մեղադրանքը նույնպես հիմնավոր չէ և նա ենթակա չէ պատասխանատվության, նաև առևտրային կազմակերպության ծառայողի կողմից իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ՝ իր և ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու միջոցով ծանր հետևանքներ առաջացնելու համար:
Այսպիսով, Աշոտ Պողոսյանին վերագրված արարքը չի կարող որակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ու 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Դատարանն ամեն գնով Աշոտ Պողոսյանին դատապարտելու մեծ ցանկության դեպքում թերևս նրան կարող էր միայն մեղավոր ճանաչել, որ նա հանդիսանալով առևտրային կազմակերպության՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության անվտանգության տնօրինության ղեկավար, իր կարգադրիչ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու միջոցով էական վնաս պատճառելու համար, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Ինչ վերաբերում է Աշոտ Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքին՝ հանցագործությամբ պատճառված վնասի մասով և ներկայացրած քաղաքացիական հայցերին, ապա հանցագործությամբ պատճառված վնասը նյութական հանցագործությունների օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է, որի իրական չափը, ինչպես նաև առաջադրված մեղադրանքի հիմքը բավարար ապացույցների համակցությունն է: Մեղադրանքի ձևակերպումը պետք է ներառի հանցակազմի բոլոր պարտադիր հատկանիշները բնութագրող փաստական տվյալները, ինչը հնարավորություն է տալիս մեղադրյալին արդյունավետ իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը, ինչն էլ իր հերթին արդար դատաքննության էական պայման է: Անորոշ մեղադրանքի պայմաններում պաշտպանության իրավունքը կոնկրետ և իրական լինել չի կարող, այն կլինի վերացական և պատրանքային, քանի որ պաշտպանվելու իրավունքը առարկայազուրկ է:
Ինչպես քրեական գործի սկզբում՝ 25.01.2014 թվականի, այնպես էլ դատաքննության ավարտին՝ 01.09.2016 թվականի մեղադրանքների հիմքում դրված են վնասի չափի վերաբերյալ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության նախնական հաշվարկները, որոնք վնասի չափի վերաբերյալ ունեն գնահատողական բնույթ: Այսինքն, հանցագործությամբ պատճառված իրական վնասի չափի վերաբերյալ փաստական տվյալներ գործում առկա չեն, դրանք մոտավոր, նախնական և գնահատողական հաշվարկներ են, որոնք դրվել են մեղադրանքների հիմքում, ինչն էլ իրենց հերթին վկայում են մեղադրանքների կոնկրետ և հստակ չլինելու հանգամանքը: Բացի այդ, մեղադրանքի հիմքում ոչ թե պետք է դրվի տուժող կազմակերպության ներկայացրած կամայական, ոչնչով չհիմնավորված տվյալներն, այլ վնասի իրական չափի վերաբերյալ փաստական տվյալներ: Այսպիսով Աշոտ Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքն առարկայազուրկ է, բացակայում են մեղադրանքի իրավական հիմքերը՝ բավարար ապացույցների համակցությունը:
Աշոտ Պողոսյանի դեմ ներկայացրած քաղաքացիական հայցերի մասով գտնում [է], որ մեղադրողի ներկայացրած հայցը ենթակա է կարճման, նկատի ունենալով, որ Աշոտ Պողոսյանի կողմից ապօրինի ձեռնարկատիրություն չի կատարվել, նրան առաջադրված մեղադրանքն այդ մասով ենթակա է վերացման և Աշոտ Պողոսյանն այդ մեղադրանքով պատասխանատվության ենթակա չէ, իսկ ինչ վերաբերում է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության հայցին, ապա այն ենթակա է թողնելու առանց քննության, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
[Ք]աղաքացիական հայց է ներկայացրել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Հ. Գրիգորյանը, որով խնդրել է Աշոտ Պողոսյանից հօգուտ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բռնագանձել քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա 1.782.967.651 /մեկ միլիարդ յոթ հարյուր ութսուներկու միլիոն ինը հարյուր վաթսունյոթ հազար վեց հարյուր հիսունմեկ/ ՀՀ դրամ։
Ներկայացրած հայցի համաձայն 7UNM և UNM կապուղիներով դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված կապի բաժանորդներին կատարված միջազգային մուտքային զանգերի վերաբերյալ տվյալները միջազգային /IGW/ կայանից չեն ներբեռնվել զանգերի հաշվառման համակարգ, 2011թվականի մարտից մինչև 2013 թվականի մարտից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվաածում դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներ այդ կապուղիներով ուղղվել է 80.788.266 րոպե ընդհանուր տևողությաամբ միջազգային 18.058.866 հեռախոսազանգեր, որոնք հասել են բաժանորդներին, շրջանցելով զանգերի հաշվառման /բիլինգային/ համակարգը: Դրա հետևանքով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությանը պատճառվել է առանձնապես խոշոր չափերի 1.782.967.651 ՀՀ դրամի վնաս:
(…)
[Գ]ործի փաստական հանգամանքներից երևում է, որ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությանը առանձնապես խոշոր չափերի 1.782.967.651 ՀՀ դրամի վնասը ոչ միայն անմիջականորեն չի պատճառվել, այլ նաև քաղաքացիական հայցի հիմքն ու առարկան պատշաճ կերպով հիմնավորված չէ: [Մասնավորապես], 7UNM և UNM կապուղիներով դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բջջային և ֆիքսված կապի բաժանորդներին կատարված միջազգային մուտքային զանգերի վերաբերյալ տվյալները միջազգային /IGW/ կայանից չեն ներբեռնվել զանգերի հաշվառման համակարգ և 2011թվականի մարտից մինչև 2013 թվականի մարտից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվաածում դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության բաժանորդներ այդ կապուղիներով ուղղորդված 80.788.266 րոպե ընդհանուր տևողությաամբ միջազգային 18.058.866 հեռախոսազանգերը, որոնք հասել են բաժանորդներին, շրջանցելով զանգերի հաշվառման /բիլինգային/ համակարգը չեն հաշվառվել և դրանց դիմաց «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությանը վճարումներ չեն կատարվել, այսինքն «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունը չի կատարել այնպիսի ծախսեր, որ նա պետք է կատարեր խախտված իրավունքը վերականգնելու համար, մինչև հանցագործությունն ունեցած նրա գույքին կորուստ կամ վնասվածք չի պատճառվել (իրական վնաս), այլ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունը չի ստացել այն եկամուտները, որոնք կստանար քաղաքացիական շրջանառության սովորական պայմաններում, եթե նրա իրավունքը չխախտվեր (բաց թողնված օգուտ), որ ընկերությանը վնասը պատճառվել է բաց թողված օգուտի տեսքով, այդ մասին իրենց ցուցմունքներում հայտնեցին նաև «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Հ.Գրիգորյանը և փորձագետ Վ.Առուստամյանը, ինչը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի դիրքորոշման համաձայն որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնաս չի կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվի առանց քննության:
Բացի այդ, քաղաքացիական հայցը պետք է առանց քննության թողնվի նաև պատշաճ հիմնավորված չլինելու պատճառաբանությամբ: [Մասնավորապես,] «Արմենտել» ՓԲ ընկերության 24.01.2014թ. թիվ N024/14-Ս11 գրության համաձայն` 2011թ. մարտից մինչև 2013թ. հոկտեմբերի 23-ը միջազգային կայանին միացված կապուղիներով «ինտեք» համակարգի շրջանցմամբ դեպի ընկերության բաժանորդներին կատարվել են 1.496.079 էռլանգ ծավալով միջազգային մուտքային հեռախոսազանգեր, որը համարժեք է 89.764.740 րոպե հեռախոսազանգի տևողության (1 էռլանգը=60 րոպե): Գրության համաձայն, ըստ նախնական տեխնիկական մասնագիտական գնահատականի, զուտ հեռախոսազանգերի տևողությունը կարող է կազմել այդ ծավալի 90 տոկոսը, իսկ 10 տոկոսը կարելի է որակել որպես սակագնավորման ոչ ենթակա հոսքեր: Հետևաբար կորուստի հաշվարկի համար հիմք է ընդունվում 80.788.266 րոպե դեպի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ֆիքսված և բջջային ցանցի բաժանորդներին ուղղված տրաֆիկը: Հաշվի առնելով 2011-2013թթ. ընթացքում ընկերությունում գործող սակագները, որոնք են ֆիքսված կապի միջազգային մուտքային զանգի համար 0.079 ԱՄՆ դոլար և բջջային ցանցի համար 0.13 ԱՄՆ դոլար, կորուստի հաշվարկի համար ընտրվել է նվազագույն սակագինը` 0.079 ԱՄՆ դոլար: Այսպիսով 2011թ. մարտից մինչև 2013թ. հոկտեմբերի 23-ը միջազգային մուտքային հեռախոսազանգերի ապօրինի ուղղորդումների արդյունքում «Արմենտել» ՓԲ ընկերությանը պատճառված առնվազն վնասը կազմում է 6.382.273 ԱՄՆ դոլար, կամ 2.601.159.183 ՀՀ դրամ (1 դոլարը=407.56 ՀՀ դրամի): Դրա հիման վրա 29.01.2014թ. նշանակված դատաֆինանսա-տնտեսագիտական փորձաքննության 22.04.2014թ. N14-0246 եզրակացության համաձայն, հիմք ընդունելով բացառապես «Արմենտել» ՓԲ ընկերության 24.01.2014թ. թիվ N024/14-Ս11 գրության ելակետային տվյալները, եզրակացվել է, որ «Արմենտել» ՓԲԸ-ին պատճառվել է 1.745.810.805 դրամի վնաս, ինչը 80.788.266 րոպե տևողության հեռախոսազանգերի արժեքն է հաշվարկված 0.079 ԱՄՆ դոլար սակագնով արտահայտված ՀՀ դրամով (1 դոլարը=407.56 ՀՀ դրամի), առանց շահութահարկի՝ 433.509.189 և ԱԱՀ՝ 41.839.189: Իսկ համակարգչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 14-0263 փորձագետի եզրակացության համաձայն` իրականացված բոլոր զանգերի ընդհանուր տևողությունը կազմում է 44.642.868 րոպե, [և] բերված բոլոր հաշվարկները, նույն փորձագետի եզրակացության համաձայն` կրում են մոտավոր և պայմանական բնույթ:
«ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ներկայացրած նոր հաշվարկի հիման վրա կատարված լրացուցիչ դատաֆինանսա-տնտեսագիտական փորձաքննության եզրակացության համաձայն` «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությանը պատճառված վնասը կազմում է 1.782.967.651 ՀՀ դրամ: Տրված եզրակացություններում փորձագետն առանձնահատուկ շեշտել է, որ բերված հետևությունները հիմնված են փորձաքննությունը նշանակելու մասին որոշմամբ առաջադրված ելակետային տվյալների և տրամադրված նյութերի հետազոտության վրա՝ առանց այդ տվյալների հավաստիությունն ու թույլատրելիությունը երաշխավորելու: Փորձագետը նույնը պնդեց նաև դատարանում` հայտարարելով, որ որպես ելակետային տվյալներ հաշվարկի համար հիմք է ընդունվել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության ներկայացրած հաշվարկները վնասի չափի վերաբերյալ և նոր տվյալ ներկայացվելու դեպքում այն ենթակա է փոփոխման: Այսինքն, վնասի չափի վերաբերյալ հիմք է ընդունվել «Արմենտել» ՓԲ ընկերության կողմից նախաքննության մարմնին ներկայացրած կամայական տվյալ և յուրաքնչյուր այլ տվյալ ներկայավելու դեպքում փոխվում է վնասի չափը և առաջադրված մեղադրանքը, ինչն էլ իր հերթին վկայում է ինչպես վնասի, այնպես էլ առաջադրված մեղադրանքի կամայական և անհիմն լինելը: Քանի որ նախաքննության մարմինը նաև դատարանը հնարավորությաուն չունի որոշելու վնասի իրական և հիմնավոր չափը` փորձագետի եզրակացության միջոցով, համապատասխան հիմքերի բացակայության պատճառով, այդ իսկ պատճառով հիմք է ընդունվում ներկայացված ցանկացած տվյալ չունենալով դրա մասնագիտական հիմնավորումը:
Այսպիսով հաշվարկների ակնհայտ տարբերությունները, դրանց մոտավոր ու պայմանական բնույթ կրելը և վնասի չափի վերաբերյալ տուժող կազմակերպության ներկայացրած կամայական, ոչնչով չհիմնավորվող նախնական և գնահատողական հաշվարկներն ինքնին վկայում են մեղադրանքի և քաղաքացիական հայցի առարկայի պատշաճ հիմնավորված չլինելու և այդ հիմքով քաղաքացիական հայցը նույնպես առանց քննության թողնելու հանգամանքները:
Բացի այդ, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունը հայցը ներկայացրել է միայն Աշոտ Պողոսայնի դեմ, այդպիսով ցուցաբերելով պարտականությունների նկատմամբ հայեցողական մոտեցում:
Հետևաբար, գտնում [է], որ սույն քրեական գործով Աշոտ Պողոսյանից «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության օգտին 1.782.967.651 (մեկ միլիարդ յոթ հարյուր ութսուներկու միլիոն ինը հարյուր վաթսունյոթ հազար վեց հարյուր հիսունմեկ) ՀՀ դրամ բռնագանձելու վերաբերյալ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության քաղաքացիական հայցը պետք է թողնվի առանց քննության:
[Առաջին ատյանի] դատարանը պատիժ նշանակելիս ևս թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա: [Ամբաստանյալի] նկատմամբ նշանակած ազատազրկման ձևով պատիժի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը չկիրառելով կամ տուգանքի չդատապարտելով թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի նորմերի` 10-րդ, 48-րդ, 51-րդ, 61-րդ և 70-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման, պատժի նպատակների, տուգանքի, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պահանջների խախտում:
Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե (…):
Դատարանը թեպետ արձանագրել է գործում առկա` ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, սակայն դրանք պատշաճ իրավական գնահատականի չի արժանացրել նշանակված պատժի կրման անհրաժեշտության հարցը որոշելիս: [Ը]նդհանրապես չի անդրադարձել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորությանը, չի քննարկել` արդյոք պատժի փաստացի կրումը նպատակահարմար է պատժի նպատակների իրագործման տեսանկյունից: Մինչդեռ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս ընդգծել է, որ (…) դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի՝ պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը (տե'ս, ի թիվս այլնի, Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԱՎԴ/0100/01/08, ԵՔՐԴ/0571/01/08, ԱՐԴ/0117/01/08 որոշումները):
Բացի այդ, դատարանն ընդհանրապես չի պատճառաբանել նաև, թե ինչու պատժի նպատակներին չի կարելի հասնել ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով տուգանքի ձևով պատժի դատապարտելու դեպքում: Այսպիսով, դատարանը պատշաճ ստուգման և գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալի անձը բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական և ժողովրդագրական հատկանիշները, հանցագործությունից հետո նրա դրսևորած դրական վարքագիծը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որ Աշոտ Պողոսյանը ոչ միայն չի խոչընդոտել գործի քննությանը և խուսափել քրեական պատասխանատվությունից, այլ դրան հակառակ ամեն ինչ ձեռնարկել է գործով ճշմարտությունը բացահայտելու ուղղությամբ: Տեղյակ լինելով իր վերաբերյալ 2013թ. դեկտեմբերի 4-ին հարուցված քրեական գործի մասին, հանդիսանալով ՌԴ քաղաքացի և իրազեկված լինելով քաղաքացուն այլ պետությանը հանձնելու սահմանադրական արգելքին, հնարավորություն ունենալով ՌԴ մեկնելու միջոցով խուսափել քրեական պատասխանատվությունից, մնացել է Հայաստանի Հանրապետությունում և փորձել հնարավորինս անել գործով ճշմարտությունը բացահայտելու համար, մասնակցել է քրեական վարույթին, ճշմարտացի ցուցմունքներ տալու միջոցով օժանդակել է քրեական վարույթի իրականացմանը, իր հորդորրով Գառնիկ Մարտիրոսյանը սենյակից հանված սարքավորումները ներկայացրել է նախաքննական մարմնին, որոնք հետագայում դարձել են իրեղեն ապացույցներ: Իսկ մինչ այդ, հորդորրել է իրեն դիմած «Արմենտել» ՓԲ ընկերության աշխատակիցներին տվյալ կապի վերաբերյալ իրենց տեղեկությունները հայտնել ստուգող հանձնաժողովի անդամներին: Նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքին են Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Վանք գյուղում բնակվող միայնակ ծնողները, Երևանում բնակվող կինը և մանկահասակ երեխան: Ծառայել է Ռուսաստանի Դաշնության հատուկ ծառայություններում և արժանացել ՌԴ և ՀՀ մի շարք մեդալների և պատվոգրերի, մասնակցել է ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական և ազատագրական գործողություններին, ինչպես նաև Շուշի քաղաքի ազատագրման օպերացիային, բնութագրվում է դրական:
Բացի այդ, դատարանը չի անդրադարձել այն հարցին, թե նշանկված պատիժն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ ամբաստանյալի ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա: Մինչդեռ Աշոտ Պողոսյանի խնամքին են միայնակ ծնողները, կինը և մանկահասակ երեխան, հետևաբար նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը` 4 տարի ժամկետով ազատազրկումը, ողջամտորեն կարող է բացասական ազդեցություն ունենալ նրա ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա:
Սույն գործի նյութերից երևում է, որ դատարնն իր իսկ կողմից նշված հանգամանքներն օբյեկտիվ գնահատման չի ենթարկել, որի արդյունքում հանգել է այն հետևության, որ պատժի ռեալ (իրական) կրման միջոցով միայն հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացվելիությանը: Ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորությունը իրական և ողջամտորեն նվազեցնող վերոնշյալ հանգամանքները վկայում են նրա նվազ հանրային վտանգավորության մասին, և նման պայմաններում Աշոտ Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ դատարանի դատական ակտում առկա եզրահանգումները չեն կարող գնահատվել որպես հիմնավորված և պատճառաբանված, ինչը հանգեցրել է նյութական իրավունքի այնպիսի խախտման, որը հիմք է դատական ակտը փոխելու համար»:
9. Նախորդ կետում մեջբերվածի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 6-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել. ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ և արդարացնել`արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, և մեղադրողի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը կարճել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղավոր ճանաչելու դեպքում` Ա.Պողոսյանի նկատմամբ սահմանել նվազագույն պատիժ, որի սկիզբը հաշվել 2014 թվականի հունվարի 23-ից և Ա.Պողոսյանին ազատ արձակել դատարանի դահլիճում: Իսկ մեղադրանքը հիմնավոր համարելու դեպքում Ա.Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով նվազագույն ժամկետով փորձաշրջան, կամ նշանակված պատիժը փոփոխել և սահմանելով վերջնական պատժաչափ` համարել պատիժը կրած, ինչպես նաև «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության:

Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.

10. Ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի պաշտպան Մ.Գրիգորյանը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը միացել է պաշտպանին:
Դատախազ Հ.Ենոքյանը և տուժողի ներկայացուցիչ Հ.Գրիգորյանն առարկել են վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել են այն մերժել՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
11. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 8-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին հերթին պետք է պատասխանել այն հարցին, թե գործին վերաբերող փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հիմնավորվա՞ծ է արդյոք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի մեղավորության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը:
Այսպես.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Առանց պետական գրանցման, հաշվառման (բացառությամբ օրենքով նախատեսված դեպքերի) կամ առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի) լիցենզավորման ենթակա կամ օրենքով արգելված ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելը, որը զուգորդվել է անձանց կամ կազմակերպություններին կամ պետությանը զգալի վնաս պատճառելով` պատժվում է (...)։
(...)
3. Նույն արարքը, որը՝
1) զուգորդվել է անձանց կամ կազմակերպություններին կամ պետությանն առանձնապես խոշոր չափի վնաս պատճառելով,
2) կատարվել է կազմակերպված խմբի կողմից՝ պատժվում է (...)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Առևտրային կամ այլ կազմակերպությունների ծառայողների կողմից իրենց կարգադրիչ կամ այլ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ և իր կամ ուրիշ անձանց օգտին օգտագործելու կամ առավելություններ ձեռք բերելու կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու նպատակով օգտագործելը, եթե անձանց, կազմակերպությունների կամ պետության իրավունքներին ու օրինական շահերին էական վնաս է պատճառվել՝ պատժվում է (...)։
2. Նույն արարքը, որն առաջացրել է ծանր հետևանքներ՝ պատժվում է (...)»:
Նախ, վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածով նախատեսված ապօրինի ձեռնարկատիրության հիմնական հանցակազմը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այն դասվում է տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին և բնութագրվում որպես հանցավոր արարք, որը ոտնձգում է Հայաստանի Հանրապետությունում օրինական ձեռնարկատիրական գործունեության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների դեմ։ Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է ստորև ներկայացվող արարքներից որևէ մեկի կատարմամբ.
1) առանց պետական գրանցման, հաշվառման (բացառությամբ օրենքով նախատեսված դեպքերի) ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելով,
2) առանց հատուկ թույլտվության (լիցենզիայի) լիցենզավորման ենթակա ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելով,
3) օրենքով արգելված ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելով:
Ընդ որում, քննարկվող հանցակազմի իմաստով ձեռնարկատիրական գործունեությունն իրենից ներկայացնում է գույք օգտագործելուց կամ ապրանքներ վաճառելուց կամ աշխատանքներ կատարելուց կամ ծառայություններ մատուցելուց շահույթ (եկամուտ) ստանալու նպատակ հետապնդող ապօրինի գործունեություն:
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ: Ընդ որում, եթե հետևանքի նկատմամբ կարող է դրսևորվել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի դիտավուրություն, ապա բուն արարքը դրսևորվում է բացառապես ուղղակի դիտավորությամբ:
Հարկ է նաև արձանագրել, որ քննարկվող հանցակազմը նյութական է. հանցագործության օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է հանդիսանում հետևանքը (անձանց կամ կազմակերպություններին կամ պետությանը զգալի վնաս պատճառելը)։
Տվյալ հանցագործության առավել վտանգավոր (որակյալ) տեսակները նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, այն է՝ նույն արարքը, որը.
1) զուգորդվել է անձանց կամ կազմակերպություններին կամ պետությանն առանձնապես խոշոր` հանցագործության պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարապատիկը գերազանցող գումարի չափով (նաև տե'ս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 4-րդ մասը),
2) կատարվել է կազմակերպված խմբի կողմից:
Անդրադառնալով «կազմակերպված խումբ» հասկացությանը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված, եթե դա կատարվել է այնպիսի անձանց կայուն խմբի կողմից, ովքեր նախապես միավորվել են մեկ կամ մի քանի հանցանքներ կատարելու համար»:
Հ.Սարգսյանի և այլոց գործով որոշման մեջ, ի թիվս այլնի, վերլուծելով հանցակցության վերոնշյալ տեսակի առանձնահատկությունները` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ. «[Կ]ազմակերպված խմբին բնորոշ հիմնական առանձնահատկություններն են՝
ա) հանցանքի կատարմանը երկու կամ ավելի անձանց մասնակցությունը,
բ) մասնակից անձանց միջև առկա ամուր սուբյեկտիվ կապը, հանցանքը համատեղ կատարելու վերաբերյալ նախապես ձեռք բերված համաձայնությունը,
գ) հանցանքի կատարումը խմբի մեկ կամ մի քանի անդամների կողմից՝ այն պայմաններում, երբ խմբի մյուս անդամները կազմակերպել, դրդել կամ օժանդակել են հանցանքի կատարումը,
դ) հանցանքը համատեղ, միասնական ջանքերով կատարելը,
ե) յուրաքանչյուր անձի՝ հանցանքը համատեղ կատարելուն ուղղված դիտավորությունը,
զ) յուրաքանչյուրի գործողության համաձայնեցվածությունը մյուսի գործողության հետ, ինչն արտացոլում է հանցանքի կատարման վերաբերյալ նրանցից յուրաքանչյուրի տեղեկացվածությունը» (տե՛ս Հակոբ Հայկի Սարգսյանի և այլոց գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 որոշումը)։
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության անմիջական օբյեկտն առևտրային կամ այլ կազմակերպությունների գործունեության կարգի ու դրանցում ծառայության օրինական շահերի պաշտպանության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է հետևյալ երեք պարտադիր հատկանիշներով.
1) առևտրային կամ այլ կազմակերպությունների ծառայողների կողմից իրենց կարգադրիչ կամ այլ լիազորություններն այդ կազմակերպության շահերին հակառակ օգտագործելը,
2) անձանց, կազմակերպությունների կամ պետության իրավունքներին ու օրինական շահերին էական վնաս պատճառելը,
3) առևտրային կամ այլ կազմակերպության ծառայողի արարքի և նշված հետևանքի միջև պատճառական կապի առկայությունը։
Քննարկվող հանցագործության օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է հանդիսանում հետևանքը: Ընդ որում, ինչպես «էական վնաս» (տե'ս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասը), այնպես էլ «ծանր հետևանքներ» (տե'ս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասը) արժեքավորվող հասկացություններ են։
Սույն գործով կարևորելով հատկապես «ծանր հետևանքներ» հասկացությունը (տե'ս վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները)` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հետևանքի՝ որպես որակյալ հանցակազմի հատկանիշ, գնահատումն իրականացվում է իրավակիրառողի կողմից՝ ելնելով գործի կոնկրետ հանգամանքներից։ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ծանր հետևանքների շարքին, ի թիվս այլնի, կարող է դասվել առանձնապես խոշոր չափերի նյութական վնասը, որն իր հերթին կարող է արտահայտվել նաև բաց թողնված օգուտի տեսքով:
12. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից»:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ»:
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ինչպես նաև ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին ու դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. «Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: (…)» (տե’ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ վերահաստատելով և զարգացնելով նախկինում արտահայտած իր իրավական դիրքորոշումները՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև ընդգծել է, որ. «(…) [Ք]րեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
Նույն որոշման մեջ անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հարցին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա» (տե’ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
13. Սույն որոշման 11-12-րդ կետերում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում արձանագրված իրավական դիրքորոշումների և մեջբերված նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 4-րդ կետում և 6-րդ կետի 1-ից 61-րդ ենթակետերում շարադրված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ինչպես նաև ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի մեղավորության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված են և պատճառաբանված (նաև տե՛ս սույն որոշման 7-րդ կետը):
Ինչ վերաբերում է բողոքի հեղինակի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ և 214-րդ հոդվածների դրույթների վերաբերյալ մեկնաբանություններին և դրանց վրա հիմնված պնդումներին (մանրամասն տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը), ապա Վերաքննիչ դատարանը, հիմք ընդունելով իր` սույն որոշման 11-րդ կետում շարադրված վերլուծություններն ու դիրքորոշումները, այլևս առարկայազուրկ համարելով բողոքի հեղինակի պնդումներին մանրամասն անդրադառնալը, արձանագրում է, որ դրանք (մասնավորապես`«ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն», «կազմակերպված խումբ» և «ծանր հետևանք» եզրույթների մասով) հիմնազուրկ են ու մտացածին` կառուցված են քրեական օրենքը և գործի հանգամանքները բացառապես պաշտպանության կողմի համար նախընտրելի սուբյեկտիվ մեկնաբանումների վրա, և հիմք չեն կարող հանդիսանալ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով արդարացման դատական ակտ կայացնելու, ինչպես նաև համապատասխան արարքի մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասի փոխարեն նրան նույն հոդվածի 1-ին մասով մեղավոր ճանաչելու համար:
14. Անդրադառնալով գործով մեղադրողի և «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը բավարարելու առնչությամբ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունների հիմնավորվածության հարցին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինիս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորվում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի հիմքին և առարկային վերաբերող քրեադատավարական նորմերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ա.Մկրտչյանի, Ա.Ստեփանյանի և Ա.Վարդանյանի վերաբերյալ գործերով կայացրած որոշումներում:
Մասնավորապես, Ա.Վարդանյանի գործով որոշման մեջ վերահաստատելով և զարգացնելով Ա.Մկրտչյանի ու Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկայի մասով արձանագրել է, որ. «[Քրեական դատավարությունում ք]աղաքացիական հայցի առարկան (…) կազմում է հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը:
Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար, քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավախախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով:
(…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության շրջանակներում ենթակա են հատուցման`
ա) քրեական օրենքով արգելված արարքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը,
բ) վնասված կամ ոչնչացված (կորսված) գույքը վերականգնելու, գնելու ծախսերը,
գ) տուժողի բուժման կամ հուղարկավորության համար կատարված անհրաժեշտ ծախսերը (mutatis mutandis տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը):
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են միայն վերոնշյալ վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարավորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով (տե՛ս Արկադի Արամայիսի Վարդանյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 որոշման 14-15-րդ կետերը):
Ինչպես հետևում է սույն գործի նյութերից, Առաջին ատյանի դատարանը, քննության առնելով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության և գործով մեղադրողի կողմից ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի դեմ հարուցված քաղաքացիական հայցերը, համապատասխանաբար` «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության օգտին 1.782.967.651 (մեկ միլիարդ յոթ հարյուր ութսուներկու միլիոն ինը հարյուր վաթսունյոթ հազար վեց հարյուր հիսունմեկ) ՀՀ դրամ և Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի օգտին` 874.441.030 (ութ հարյուր յոթանասունչորս միլիոն չորս հարյուր քառասունմեկ հազար երեսուն) ՀՀ դրամ բռնագանձելու պահանջների մասին, դրանք բավարարել է:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ 1.782.967.651 (մեկ միլիարդ յոթ հարյուր ութսուներկու միլիոն ինը հարյուր վաթսունյոթ հազար վեց հարյուր հիսունմեկ) ՀՀ դրամը հանդիսանում է հանցագործությամբ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությանը, իսկ 874.441.030 (ութ հարյուր յոթանասունչորս միլիոն չորս հարյուր քառասունմեկ հազար երեսուն) ՀՀ դրամը` պետությանն անմիջականորեն պատճառված վնաս (տե'ս սույն որոշման 5-րդ, 11-րդ և 13-րդ կետերը), և որպես այդպիսիք դրանք ներառված են ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տրվել ինչպես քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննությունը և լուծումը կանոնակարգող իրավանորմերի (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-164-րդ հոդվածներ), այնպես էլ դրանց վերլուծության արդյունքում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված և վերը մեջբերված նախադեպային իրավունքի խախտում: Հետևապես այդ մասով ևս վերաքննիչ բողոքը բավարարելու իրավաչափ հիմքեր չկան:
15. Անդրադառնալով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի արդարացիության և նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևության հիմնավորվածության հարցերին՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։
Մեջբերված նորմի մեկնաբանման վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքի համաձայն. «[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման» (տե՛ս, ի թիվս այլնի, Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն.
«1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացրած որոշումներում, և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։
Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վերաբերյալ հարցերին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Ա.Շահբազյանի գործով որոշման մեջ վերահաստատելով և զարգացնելով վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումը` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ. «(...) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից` հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով (...)։ Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա` առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վրա ազդող վերը նշված գործոնների հետ մեկտեղ Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է հանցավորի մեղքի ձևը։ Այսպես՝ մեղքի դիտավորյալ ձևով կատարվող հանցագործությունների ժամանակ առավել բարձր հանրային վտանգավորություն ունեն ուղղակի դիտավորությամբ կատարվող արարքները, որոնք ենթադրում են հանցավորի կողմից հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության կամ իրական հնարավորության նախատեսում։ Ընդ որում, արարքի վտանգավոր հետևանքների առաջացումը նախատեսելն ընդգրկում է ոչ միայն ապագայում սպասվելիք փոփոխությունների փաստական բովանդակության գիտակցումը, այլև այդ փոփոխությունների սոցիալական նշանակության (հանրային վտանգավորության) գիտակցումը։ Բոլոր այն դեպքերում, երբ հանցանք կատարած անձի կողմից հստակ գիտակցվում է արարքի և վտանգավոր հետևանքների միջև առկա միանշանակ պատճառական կապը և դրա զարգացումը, այսինքն` առկա է վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության նախատեսումը, օբյեկտիվորեն բարձրանում է նաև արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը։ Այս դեպքում հանցագործության սուբյեկտի պատրաստվածությունը, հանցանքի կատարման եղանակը, իրադրությունը, օգտագործվող գործիքները, միջոցներն իրենց ամբողջության մեջ անկանխելի են դարձնում հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացումը` հանցավորի մոտ միանշանակ վստահություն առաջացնելով իր նպատակների անխուսափելի իրագործման մեջ» (տե՛ս Արմեն Շահբազյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 որոշումը)։
Հ.Հարությունյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հարցին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն)» (տե՛ս Հազարապետ Հարությունյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի գոյություն ունեցող այնպիսի օբյեկտիվ տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, խախտված հասարակական հարաբերության կարևորությունը և պետության կողմից իրականացվող համապատասխան քրեաիրավական քաղաքականությունը, հանցավորի պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքն ու հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14, ԵԱԴԴ/0011/01/14, ԵԱՔԴ/0091/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15, ԱՐԴ/0031/01/15 և այլն)։
Ա. Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև ընդգծել է, որ. «[Հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը] հակադարձ համեմատական է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառելիության հնարավորությանը: Այլ խոսքով՝ որքան բարձր է հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, այնքան ցածր է դրա համար նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հավանականությունը» (տե՛ս Արամայիս Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14 որոշումը):
16. Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ հանրային ծառայության ոլորտում և կազմակերպություններում կարգադրիչ լիազորություններ իրականացնելու իրավունքի զրկմամբ 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Ընդ որում, համակցության մեջ ներառված հանցանքներից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսվածի համար Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ հանրային ծառայության ոլորտում և կազմակերպություններում կարգադրիչ լիազորություններ իրականացնելու իրավունքի զրկմամբ՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ ազատազրկում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (երկու ծանրացնող հանգամանքներով) նախատեսված հանցագործությունը, ըստ տիպային բնութագրի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, դասակարգվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսվածը` միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին: Երկու հանցագործությունների սուբյեկտիվ կողմերն էլ բնութագրվում են դիտավորությամբ: Դրանցից առաջինի համար օրենսդիրը պատիժ է նախատեսել ազատազրկում՝ երկուսից վեց տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, իսկ երկրորդի համար` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ երկուսից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով: Տվյալ դեպքում հանցագործությամբ պետությանը պատճառված վնասի չափը կազմում է 874.441.030 (ութ հարյուր յոթանասունչորս միլիոն չորս հարյուր քառասունմեկ հազար երեսուն) ՀՀ դրամ, իսկ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությանը պատճառված վնասի չափը` 1.782.967.651 (մեկ միլիարդ յոթ հարյուր ութսուներկու միլիոն ինը հարյուր վաթսունյոթ հազար վեց հարյուր հիսունմեկ) ՀՀ դրամ, որպիսիք բազմաթիվ անգամ գերազանցում են թերևս հենց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 4-րդ մասի ուժով այդ հոդվածում առանձնապես խոշոր չափ համարվող նյութական վնասի նվազագույն չափը` հանցագործության պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարապատիկը գերազանցող գումարը:
17. Նախորդ կետում արձանագրված ու վերլուծված փաստական հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով սույն որոշման 15-րդ կետում մեջբերված իրավադրույթների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի կատարած հանցանքներից յուրաքանչյուրի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, նրան մեղսագրվող կոնկրետ արարքի, մեղքի դրսևորման ձևի, խախտված հասարակական հարաբերության կարևորության, տվյալ ոլորտներում պետության կողմից իրականացվող քրեական քաղաքականության, հանցագործությամբ պատճառված վնասի տեսակի ու չափի, Ա.Պողոսյանի անձը բնութագրող տվյալների, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայության փաստի ամբողջական վերլուծությունն օբյեկտիվ հիմք չի տալիս հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի կողմից կատարված հանցանքներից յուրաքանչյուրի համար Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նրա նկատմամբ կիրառված պատժատեսակներից ավելի մեղմ պատժատեսակ ընտրելու, կամ սահմանված պատժաչափից ավելի մեղմ պատժաչափ սահմանելու, կամ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությանը:
Այսինքն, առկա չէ որևէ օբյեկտիվ հիմք, որը հնարավորություն կտար հետևություն անելու առ այն, որ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակվել է ակնհայտ խիստ լինելու հիմքով անարդարացի պատիժ, կամ որ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությանը, այդ թվում՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելուն, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունները կանխելուն:
Արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված պատժատեսակների, սահմանված պատժաչափի և հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժը ռեալ (իրական) կրելու անհրաժեշտության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից հիմնավորված են, ուստի բողոքարկված դատական ակտն այդ մասով ևս բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան:
18. Ամփոփելով սույն որոշման 13-14-րդ և 17-րդ կետերում շարադրված եզրահանգումները՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից սույն գործով թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի պաշտպնի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և բողոքարկված դատական ակտը բեկանելու համար: Ուստի բողոքարկված դատական ակտը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ դրա դեմ բերված վերաքննիչ բողոքը՝ մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Ամբաստանյալ Աշոտ Արեգի Պողոսյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 6-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/14 դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ

Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ