Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0238/01/14
Վիճակագրական տողի համար : 6.4

Պատասխանող

Արթուր Ղևոնդյան
Արթուր Ղևոնդյան Հոմերոսի
Արթուր Ղևոնդյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Վազգեն Ռշտունի

Կարինե Ղազարյան

Մխիթար Պապոյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Վազգեն Ռշտունի

Կարինե Ղազարյան

Մխիթար Պապոյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արթուր Ղևոնդյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թ. նոյեմբերի 4-ին խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով <<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերությանը պատճառել է խոշոր չափի` 2.680.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, բացի այդ նույն օրը խարդախությամբ հափշտակել է հիշյալ ընկերությանը պատկանող զգալի չափի` 300.000 ՀՀ դրամ գումարը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2015-04-10 14:00 1 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2015-02-13 15:00 5 Կայացել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2015-02-10 09:30 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2015-01-26 10:00 5 Կայացել է
ԵԿԴ/0238/01/14




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)

Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունի
դատավորներ Կ.Ղազարյան
Մ.Պապոյան
դատական նիստի քարտուղար Ա.Ջուլհակյան
ամբաստանյալ Ա.Ղևոնդյան
մեղադրող Մ.Գեղամյան



10.04.2015թ. ք.Երևան

վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի (ծնված՝ 1983 թվականի հունիսի 28-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում` չդատված, հաշվառված և բնակվում է Երևանի Թումանյան 11Ա շենքի 67-րդ բնակարանում) վերաքննիչ բողոքը`

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի նոյեմբերի 25-ի ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Ավետիսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13842813 քրեական գործը:
2014 թվականի մարտի 6-ին Արթուր Ղևոնդյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2014 թվականի մարտի 6-ի ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Ավետիսյանի որոշմամբ Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի մարտի 25-ի ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 13842813 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու հիմքով:
2014 թվականի օգոստոսի 19-ի արձանագրությամբ Արթուր Ղևոնդյանը ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին ինքնակամ ներկայանալու համար ժամանել է ՀՀ:
2014 թվականի օգոստոսի 19-ի ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 13842813 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2014 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Արթուր Ղևոնդյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի դեկտեմբերի 26-ին թիվ 13842813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճռով Արթուր Ղևոնդյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի չափով։
Տուժող <<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Ժորայի Մելիքյանի ներկայացրած 2980000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է ամբողջությամբ։
2015 թվականի մարտի 6-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Արթուր Ղևոնդյանի բողոքը, իսկ թիվ ԵԿԴ/0238/01/14 քրեական գործը ստացվել է 2015 թվականի մարտի 17-ին:
<<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի կողմից վերաքննիչ բողոքի պատասխան է ստացվել 2015 թվականի մարտի 20-ին:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանն իր նկատմամբ նշանակել է խիստ պատիժ: Դատարանը հաշվի չի առել իր անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ չի աշխատում, գտնվում է ֆինանսական ծանր կացության մեջ, վատառողջ է, ուստի տվյալ դեպքում դատարանը կարող էր հանցագործությունների համակցությամբ մասնակի գումարելու սկզբունքով նշանակել մեղմ պատիժ: Դատարանը հիմնավորել է, որ ինքը <<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերությանը պատճառել է 2980000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Դատաքննության ընթացքում ինքը պնդել է իր ցուցմունքները, որ գանձապահ Գնել Հակոբյանից ստացել է ընդամենը 320000 ՀՀ դրամ, սակայն այդ հանգամանքը հաշվի չեն առել և առանց համապատասխան փորձաքննությունների եզրակացության հիմք են ընդունել վկաների հայտնած տվյալները, ինչը չի համապատասխանում իրականությանը: Բոլոր իր խաղադրույքները գրանցվել են համակարգչում, կան համապատասխան փաստաթղթեր, այդ թվում` անդորրագրեր և այլ գործին վերաբերող հաշվապահական փաստաթղթեր: Ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատարանը քննության առարկա չի դարձրել <<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության գանձապահ-օպերատոր Գնել Հակոբյանի հակաօրինական գործողությունները:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ են տրվել նյութական և դատավարական նորմերի այնպիսի կոպիտ ու էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի օբյեկտիվ ելքի վրա, ինչի արդյունքում խախտվել է իր արդար դատաքննության իրավունքը և դատարանի կողմից թույլ տրված առերևույթ դատական սխալն իր համար առաջացրել է ծանր հետևանքներ:
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջի ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճիռը, իր նկատմամբ նշանակել համաչափ մեղմ պատիժ, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցը բավարարել 320000 ՀՀ դրամ գումարի չափով:
<<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանը վերաքննիչ բողոքի պատասխանում նշել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճիռը հիմնավոր է, օրինական, դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել դատավարական և նյութական նորմերի խախտումներ, և դատական ակտը ենթական չէ բեկանման:
Դատարանն իրականացրել է գործի օբյեկտիվ, բազմակողմանի և լրիվ քննություն, այսինքն` տեղի չի ունեցել դատական սխալ, որն ըստ էության ազդել է կամ կասկած է հարուցում, որ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Դատարանի կողմից տուգանք պատժատեսակը նշանակվել է բացառապես հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող դրական հատկանիշները` նրա երիտասարդ լինելը, ինքնակամ նախաքննության մարմնին ներկայանալը, նախկինում դատապարտված չլինելը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, իսկ որպես պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք` բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը: Դատարանը ոչ միայն պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ և 62-րդ հադվածներով սահմանված դրույթները, այլ նաև չի խախտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի պահանջները, քանի որ պատիժը եղել է արդարացի, համապատասխանել է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, որակվել է անհրաժեշտ և բավարար, ադեկվատ, ազատությունից չզրկելով` ամբաստանյալին հնարավորություն տալու ուղղվել և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխել, ինչպես նաև ազատության մեջ գտնվելով` նրա կողմից քաղաքացիական հայցվորին պատճառված նյութական վնասը վերականգնել: Դատարանը պահպանել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները, քանի որ կայացված դատավճիռը եղել է օրինական, հիմնավորված, այն կայացնելիս դատարանը պահպանել է ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական օրենսգրքի և այլ իրավական ակտերի պահանջները:
2014 թվականի օգոստոսի 19-ից սկսած՝ ամբաստանյալը, ով հետախուզվում էր, իր պաշտպանի ներկայությամբ մասնակցել է ոչ միայն գործով նախաքննությանը, այլ նաև ողջ դատաքննությանը: Դատավճիռը հրապարակվել է 2015 թվականի փետրվարի 13-ին: Հետևաբար պարզ է դառնում, որ ամբաստանյալը կամ իր պաշտպանը շուրջ վեց ամսվա ընթացքում օբյեկտիվորեն հնարավորություն են ունեցել ներկայացնելու բողոքում նշված բոլոր համապատասխան փաստաթղթերը` անդորրագրերը, հաշվապահական փաստաթղթերը: Ավելին` դատաքննության ժամանակ նման միջնորդություն չի ներկայացվել ամբաստանյալի կամ վերջինի պաշտպանի կողմից, որն անհիմն մերժված լիներ առաջին ատյանի դատարանի կողմից:
Ամբաստանյալը չի ընդունում իր մեղքը, իրեն մեղսագրվող հանցավոր արարքները, համաձայն չէ վերը նշված արարքները կատարելու համար իր նկատմամբ նշանակված նվազ խիստ պատժատեսակների, ինչպես նաև տուժող <<Վիվառո-Բեթինգ>> ՍՊ ընկերությանը պատճառված նյութական վնասների վերականգնման հետ, ավելին` բերված վերաքննիչ բողոքում փորձում է ամբողջ մեղքը բարդել գանձապահ-օպերատորի վրա` նրան մեղադրելով, որ եթե վերջինն իրեն մերժեր և հուշանվեր թղթադրամներով խաղադրույքներ չընդուներ, ապա նման դեպք տեղի չէր ունենա:
Ելնելով վերոգրյալից` խնդրել է մերժել վերաքննիչ բողոքը` թողնելով անփոփոխ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճիռը:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները.
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի, տուժող <<Վիվառո-Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի, վկաներ Գնել Հակոբյանի, Սամվել Ներսիսյանի, Սևակ Հովհաննիսյանի, Վահան Ռշտունու և Հոմերոս Ղևոնդյանի դատաքննական ցուցմունքները, դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 403/14 եզրակացությունը, իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաները և դրանց զննման արձանագրությունը, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագիրը, առողջական վիճակի վերաբերյալ տրված գրությունը և բնութագիրը:
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը վերոնշյալ հիմնավորումներով պնդեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել:
Դատախազ Մ.Գեղամյանը նշեց, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը օրինական և հիմնավոր, քանի որ նշանակված պատիժը համաչափ է կատարված արարքի բնույթին և վտանգավորության աստիճանին, իսկ բավարարված քաղաքացիական հայցի չափը նույնպես հիմնավոր է, ուստի խնդրեց վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի անմեղության վերաբերյալ վերջինի փաստարկներին, քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության:
Այսպիսով` ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքներում հաստատված է և վերջինի կատարած հանցանքն ապացուցված, իսկ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները հերքվում են տուժող <<Վիվառո-Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի, վկաներ Գնել Հակոբյանի, Սամվել Ներսիսյանի, Սևակ Հովհաննիսյանի, Վահան Ռշտունու դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև իրեղեն ապացույց հանդիսացող հուշանվեր-թղթադրամներով և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 403/14 եզրակացությամբ:
Այնուհետև առաջին ատյանի դատարանը գործի հանգամանքների, մասնավորապես՝ կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ճիշտ գնահատման արդյուքնում նշանակել է նվազ խիստ պատժի տեսակ՝ տուգանք:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի այն պատճառաբանությանը, որ դատարանի կողմից բավարարված քաղաքացիական հայցը՝ 2980000 ՀՀ դրամը, համարժեք չէ իր կողմից պատճառված վնասին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը քաղաքացիական հայցը բավարարել է հանցագործությամբ տուժողին անմիջականորեն պատճառված վնասի չափով, որպիսի մոտեցումը նույնպես ընդունելի է:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1-րդ, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ


Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Գործ ԵԿԴ/0238/01/14






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի և
Նաիրա Թումանյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-
Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ` Մամիկոն Գեղամյանի,

տուժողի ներկայացուցիչ` Վահրամ Մելիքյանի,

պաշտպան` Կարեն Խաչատրյանի,


2015թ. փետրվարի 13-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի` (ծնված 1983թ. հունիսի 28-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթութ¬¬¬յամբ« ամուրի« նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Թումանյան 11Ա շենքի 67-րդ բնակարանում« սույն գործով նրա նկատ¬¬մամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13842813 քրեական գործը հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 25-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում` տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյա¬նի հա¬ղորդման կապակ¬ցութ¬յամբ։
2014թ. մարտի 6-ին Արթուր Ղևոնդյանը ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետա¬խուզում և որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. մարտի 24-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության գանձապահ-օպերատոր Գնել Հակոբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրա¬կանացնելու մասին` նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հան¬¬ցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2014թ. մարտի 25-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալ Ա.Ղևոնդյանի հայտնաբերումը կամ կամովին ներկայանալը։
2014թ. օգոստոսի 19-ին հետախուզվող Ա.Ղևոնդյանը կամովին ներկայացել է նա¬խաքննական մարմնին, որի կապակցությամբ քրեական գործի վարույթը նույն օրը վերսկսվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։
2014թ. դեկտեմբերի 12-ին Արթուր Ղևոնդյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով առաջադրվել է նոր (վերջնական) մեղադրանք։
2014թ. դեկտեմբերի 26-ին քրեական գործն Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատա¬րան, 2014թ. դեկտեմբերի 29-ին ընդունվել վա¬րույթ և նշանակվել դատական քննության։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը 2013թ. նոյեմբերի 4-ին նախ` «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերութ¬յան գանձապահ-օպերատորին խաբելու և նրա վստա¬հությունը չարա¬շահելու եղանակներով այդ ընկերությանը պատճառել է խոշոր չափի` 2.680.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, ապա նույն եղանակով հափշտակել է հիշյալ ընկե¬րությանը պատկանող զգալի չափի` 300.000 ՀՀ դրամ գումար, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Արթուր Ղևոնդյանը, հանդիսանալով «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրասենյակի մշտական հաճախորդ, 2013թ. նոյեմբերի 3-ին` ժամը 10։00-ի սահմաններում, հերթական անգամ այ¬ցելել է նշված գրասենյակ, որտեղ, չարաշահելով նշված բուքմեյքերական գրասենյակի գանձապահ-օպերատոր Գնել Հակոբյանի վստահությունը, մասնավորապես նրա հետ այցելելով տարադրամի փոխանակման կետ և նախորդ օրը խաղադրույք կատարելու կապակցությամբ նույն գրա¬սենյակում որպես երաշխիք թողած 5.000 ՌԴ անվանական արժեքով թղթադրամը փո¬խակերպելով ՀՀ դրամի և հանձնելով Գ.Հակոբյանին և մարելով պարտքը, խաբեությամբ` որպես կատարվելիք խա¬ղադրույքների համար վճարման երաշխիք, անձնագրի մեջ տեղադրել և Գ.Հակոբյանին ի պահ է հանձ¬նել արտաքնապես 5.000 ՌԴ ռուբլու և 100 ԱՄՆ դոլար անվա¬նական արժեքներով վճարման միջոցի տեսք ունեցող, իրականում 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց և 43 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլիանոց հուշանվեր-թղթադրամներ, որից հետո օգտվելով այդ հուշանվեր-թղթադրամ¬ները որպես իրական վճարային միջոց ընդունած Գ.Հակոբյանի անու¬շադրությունից, ինչպես նաև չարաշահելով իր` որպես մշտական հաճախորդի նկատմամբ ունե¬ցած նրա վստա¬հությունը` մինչև նոյեմբերի 4-ի ժամը 01.30-ը բուքմեյքերական նույն գրասենյակում կատարել է խա¬ղադրույքներ, վերջ¬նական արդյունքով պարտվել է 2.680.000 ՀՀ դրամ գումար, այդ կերպ «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերութ¬յանը վերոնշյալ եղանակներով պատճառել է խոշոր չափի գույքային վնաս, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարքը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ավելին, բուքմեյքերական գրասենյակից հեռանալուց առաջ Արթուր Ղևոնդյանը, վերստին չարաշահելով բարեխիղճ մոլորության մեջ հայտնված Գնել Հակոբյանի վստահությունը` պարտված, ինչպես նաև ստանալիք ողջ գումարները հաջորդ օրն իր բանկային հաշվեհամարից կանխիկացնելու և ՀՀ դրամով մարելու, Գ.Հակոբյանի մոտ թողած արտարժույթը հետ ստանալու պատրվակով, խա¬բեութ¬յամբ վերջինցս պահանջել և ստացել է իր թողած թղթադրամ-հուշանվերների անվանական արժեք¬ների հանրագումարի և տվյալ օրն այդ բուք¬մեյքերական գրասենյակում պարտված ընդհանուր գումարի մո¬տավոր տարբերությունը` 300.000 ՀՀ դրամ գումար, հափշտակել զգալի չափի այդ գու¬մարը, այսինքն` կատարել է նաև հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանն ըստ էության իրեն մե¬ղավոր չճա¬նա¬չեց, պնդեց, թե իբր կատարել է ոչ թե ընդհանուր 2.680.000 ՀՀ դրամի, այլ 320.000 ՀՀ դրամի խաղադրույքներ, Գնել Հակոբյանին չի խաբել, նրան նախապես տեղեկացրել է թղթադրամ¬ների հուշանվեր հանդիսանալու մասին, վերջինս է առանց իր գիտության, սակայն իր անվամբ այդքան խաղադրույքներ կատարել և պարտվել` իրեն զրպարտելու միջոցով փորձելով կատարածի ողջ պատասխանատվությունը բարդել իր վրա։ Նշեց նաև, գրասենյակից հեռանալիս Գ.Հակոբ¬յանից պարտքով վերցրել է ևս 640.000 ՀՀ դրամ գումար՝ խոստանալով հաջորդ օրը վերադարձնել այդ և նախապես պարտված, ընդհանուր` 960.000 ՀՀ դրամը, որը սակայն չի կարողացել կատարել` նյութական ծանր կա¬ցության մեջ գտնվելու պատճառով։
Ամբաստանյալ Ա.Ղևոնդյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտա¬ցածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու պահելու նպատակ, հերքված են պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետա¬զոտված հետևյալ ապացույցների ամբողջությամբ.
Իր իսկ հակասական ցուցմունքներով.
Այսպես, ամբաստանյալ Ա.Ղևոնդյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2013թ. նոյեմբերի 3-ի առավոտյան այցելելով Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 գործող «Վիվառո» բուքմեյքե¬րական գրասենյակ, իր մոտ առկա ՀՀ դրամով խաղադրույքներ է կատարել, իսկ երբ պարտվել է, գրասենյակի օպերատոր-գանձապահ Գնել Հակոբյանին հայտնել է, որ իր մոտ առկա են արտար¬ժույթին նմանվող հուշանվեր-թղթեր և նրան խնդրել այդ թղթերի հիման վրա խա¬ղադրույք¬ներ կատարել՝ խոստանալով պարտվելու դեպքում հաջորդ օրը դրամային հաշվեհամարից կանխի¬կացնել և ՀՀ դրամով վերա¬դարձնել ողջ պարտքը։ Գնել Հակոբյանն ի վերջո համաձայնել է, խա¬ղադրույքներ է ընդունել հուշանվեր-թղթադրամների հիման վրա։ Խաղադրույքներ կատարելիս Գնելն իրեն հայտնել է, թե կարող է յուրաքանչյուր 5.000 ՌԴ ռուբլու հաշվարկով կատարել 20.000 ՀՀ դրամի, իսկ 100 ԱՄՆ դոլարին նմանվող թղթի փոխարեն՝ 10.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով խաղադրույքներ։ Խաղադրույքներ կատարելու համար Գնելին ի սկզբանե տվել է 11 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլու նմանվող և 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլար թղթադրամի նմանվող հուշանվեր-թղթադրամներ և մաս-մաս կատարել ընդհանուր 320.000 ՀՀ դրամ գումարի խաղադրույքներ, որոնք պարտվել է։ Մնացած 32 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլու նմանվող թղթերը Գնելին տվել է օրվա վերջում՝ 2013թ. նոյեմբերի 4-ին` ժամը 01։00-ի սահմաններում, երբ դադարել է խաղադրույքներ կատարել և դրա դիմաց նրանից խնդրել և վերցրել է 640.000 ՀՀ դրամ գումար՝ խոստանալով հաջորդ օրը վերադարձնել ընդհանուր 960.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Նշեց նաև, որ չնայած Գնելին խոստացել էր ընկերությանը պարտք մնացած գումարները վերադարձնել հաջորդ օրը` առավոտյան, սակայն քանի որ պարտվել էր, ծնողներից վախենա¬լով՝ մեկնել է Հայաստանից` գումար վաստակելու և ընկերությանը պարտք մնացած 960.000 ՀՀ դրամը վերադարձնելու նպատակով։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, թե իբր Գնելը տեղյակ է եղել, որ թղթադրամները սիմվոլիկ էին, սակայն Սևակ Հովհաննիսյանն այդ մասին տեղեկացել է իրենից։ Գնելը, իմանալով, որ թղթադրամները կեղծ են, դրանք ընդունել է, որ գրասենյակի տեսախցիկով ֆիքսվեր նրան գումար հանձնելու պահը։ Բացի այդ, Գնելը շահագրգռված էր այդ խաղադրույքներն ընդունելու հանգամանքով, քանի որ կատարած յուրաքանչյուր խաղադրույքից նրանց տոկոս էր վճարվում։ Ինքը Գնելի հետ փոխհամաձայնության էր եկել, նրան հայտնել, որ առավոտյան բանկից գումար ունի ստանալու և առավոտյան 960.000 ՀՀ դրամը կվերադարձնի, ավելին` խոստացել էր նաև նրան «մաղարիչ» անել, քանի որ պարբերաբար նրան որպես «մաղարիչ» գումարներ էր թողում։ Նշեց, որ իր անձնագիրը թողել է Գնելի մոտ, քանի որ այդ օրը ջինսե տաբատ էր հագել, այն հարմար չէր դրա գրպանում պահել, սակայն երեկոյան հեռանալիս այն նար մոտից վերցրել է։ Նշեց նաև, որ հուշանվեր-թղթադրամները գնել է Սոչի քաղաքում` մանկահասակ եղբորորդուն նվիրելու նպատա¬կով։ Նշեց նաև, թե այդ օրն իբր պարտվել է 320.000 ՀՀ դրամ, իսկ 640.000 ՀՀ դրամը պարտքով է վերցրել Գնել Հակոբյանից, ավելացրեց, որ չի հրաժարվում ընկերությանը պատ¬ճառված այդ գու¬մարը վճարելուց։
Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված համարեց նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի ցուց¬մունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ նշված ընկերությունը բուքմեյքերական գրասեն¬յակների միջոցով իրականացրել է վիճակախաղերի գործունեություն, այսինքն` սպորտային խաղե¬րի գործակիցների սահմանում, համապատասխան տոմսերի միջո¬ցով խաղադրույքների ընդունում և շահումների տրամադրում։
2013թ. մայիսից Գնել Հակոբյանը աշխատել է «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատ¬կանող Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող բուքմեյքերական գրասեն¬յակում՝ որպես վիճակախաղերի տոմսերի օպերատոր-գանձապահ։ Նշված ընկերության բուքմեյ¬քերական գրասենյակների մենեջեր Սամվել Ներսիսյանը 2013թ. նոյեմբերի 4-ին, հեր¬թական անգամ, հաշ¬վարկ կատարելով Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող բուքմեյքերական գրասենյակում, Գնել Հակոբյանի դրամարկղում հայտնաբերել է 2.980.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով պակասորդ։ Վերջինս ներկայացնելով 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարի և 43 հատ 5000 ՌԴ ռուբլու նման¬վող «վճարման միջոց չի հանդիսանում» ռուսերեն գրառմամբ թղթեր՝ պատճառաբանել է, թե խաղադրույք ընդունելիս արտարժույթի իրական չլինելու հանգամանքի մասին տեղյակ չի եղել, թեև պարտավոր էր դրանք ընդունել բացառապես ՀՀ դրամով։ Ս.Ներսիսյանը, ուսումնասիրելով թղթադրամ¬¬ները, այդ հանգամանքի մասին զեկուցել է ընկերության տնօրինությանը։ «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրենի հանձնարարությամբ, որպես լիազորված անձ, հանդես է գալիս որպես տուժողի ներկայացուցիչ, կատարվածի վերա¬բերյալ հաղորդում է տվել Ոստիկանության բաժնում։
Նշեց նաև, որ խաղադրույքներ կատարելիս խաղատոմսի վրա չի ֆիքսվում հաճախորդի որևէ տվյալ, իսկ հաճախորդի շահելու և պարտվելու հանգամանքից անկախ` մուտք արված գումարները հանդիսանում են ընկերության սեփականություն։ Խաղադրույք կատարելու նպա¬տակով հաճա¬խորդից գումար վերցնելուց հետո տվյալ բուքմեյքերական գրասենյակի օպերատոր-գանձապահը համակարգչում մուտքագրում է տվյալ գումարը և համակարգչում առկա խաղադրույքային ծրագրով կատարում համապատասխան համարակալած տոմսի ամրագրում, որից հետո տոմսը տպելու միջոցով հանձնվում է հաճախորդին, իսկ խաղի ավարտից հետո ծրագիրն արտահայտում է շահած տոմ¬սերը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ նշված արտարժույթին նմանվող հուշանվեր-թղթադրամ¬նե¬րը, որպես երաշխիք, ընկերության օպերատոր-գանձապահ Գնել Հակոբյանին է ներկայացրել բուքմեյքերական գրասենյակի մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանը և դրա ենթադրյալ փոխարժեքով մաս-մաս խաղադրույքներ կատարելով՝ պարտվել է և խաբեությամբ ընկերությանը պատճառել 2.980.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Դատարանում ներկայացրեց քաղաքացիական հայց` 2.980.000 ՀՀ դրամ գումարի չա¬փով, պնդեց ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանին պատասխանատվության ենթարկելու վերա¬բերյալ ընկերության սկզբնական դիրքորոշումը։
Վկա Գնել Հակոբյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հանդի¬սա¬նա¬լով Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրասենյակի օպերատոր-գանձապահ` իրականացրել է վիճակախաղի տոմսերի վաճառք։ 2013թ. նոյեմբերի 3-ին` ժամը 10։00-ի սահ¬մաններում, երբ սովորականի պես գնացել է աշխատավայր, իրեն դիմավորել է մշտական հա¬ճա¬խորդ Արթուր Ղևոնդյանը։ Քանի որ վերջինս նախորդ օրը 1 հատ 500 կամ 5.000 ՌԴ ռուբլի անվանական արժեքով թղթադրամով խաղադրույք էր կատարել և պարտվել, ուստի նշված գումարը ՀՀ դրամով փո¬խանակելու և դրամարկղ մուտքագրելու նպատակով վերջինիս հետ գնացել են մոտակա տա¬րադրամի փոխա¬նակման կետ, այն փոխանակվել է, մուտք է արվել իրենց դրամարկղ, որը պետք է նախորդ օրվա խաղադրույքներից գոյացած գումարների հետ միասին հանձնվեր մենեջերին։ Այնու¬հետև, վերադառ¬նալով գրասենյակ` Արթուր Ղևոնդյանը ցանկություն է հայտնել նոր խաղադրույք¬ներ կատարել, հայտնել, որ իր մոտ ռուսական ռուբլի է, որը չի ցանկանում փոխանակել ՀՀ դրամով։ Խնդրել է այդ արտարժույթը, որպես երաշխիք, ընդունել և պահել դրամարկղում, պարտավորվել պարտվելու դեպքում հաջորդ օրն առավոտյան պարտքը մարել ստացվելիք ՀՀ դրամով և ետ վերցնել որպես երաշխիք թողնված արտարժույթը՝ միաժամանակ իրեն խնդրելով, որ այն ՀՀ դրամի չփոխանակեն։ Վստահելով Արթուր Ղևոնդյանին՝ համաձայնել է և որպես երաշխիք իրեն հանձնված արտարժույթի դիմաց նրանից ողջ օրը խաղադրույքներ է ընդունել։
Որպես երաշխիք թողնված արտարժույթի սահմաններում թղթի վրա սևագիր գրառումներ է կատարել, որպեսզի ՀՀ դրամով խաղադրույքներ կատարելիս հաշվարկը ճիշտ լինի։ Ողջ օրվա ընթացքում Ա.Ղևոնդյանը, որպես երաշխիք, մաս-մաս իրեն է տրամադրել ընդհանուր 215.000 ՌԴ ռուբլու և 1.000 ԱՄՆ դոլարի չափով արտարժույթ, որոնք մոտավոր փոխարժեքով ինքը վերածել է ՀՀ դրամի և մաս-մաս խաղադրույքներ ընդունել՝ չիմանալով դրանց իրական վճարման միջոց չլինելու հանգամանքի մասին։
Երեկոյան, երբ մենեջեր Սամվել Ներսիսյանն այցելել է գրասենյակ, նրան տեղյակ է պահել մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանի կողմից որպես երաշխիք թողնված արտար¬ժույթի դիմաց խաղադրույքներ կատարելու հանգամանքի մասին՝ միաժամանակ տեղեկաց¬նելով, որ նա պարտ¬վելու դեպքում խոստացել է առավոտյան ՀՀ դրամով պարտքը մարել, իսկ արտարժույթը ետ վերց¬նել։ Այդ հանգամանքի մասին Ս.Ներսիսյանին հայտնել է նաև անձամբ Ա.Ղևոնդյանը՝ նրան ևս խնդրելով այդ արտարժույթը չփոխանակել։
Կեսգիշերն անց՝ նոյեմբերի 4-ին` ժամը 01։30-ի սահմաններում, Ա.Ղևոնդյանին զգուշացրել է, որ դադարեցնում է խաղադրույքների ընդունումը։ Քանի որ Արթուր Ղևոնդյանի կողմից որպես երաշխիք թողնված արտարժույթի փոխարժեքը գերազանցում էր նրա պարտված գումարի չափը, վերջինս առաջարկել է այդ տարբերության չափով դրամարկղից նրան տալ 300.000 ՀՀ դրամ գումար՝ խոստանալով առավոտյան ողջ գումարնեը մարել ՀՀ դրամով և ետ վերցնել որպես երաշ¬խիք իր մոտ թողած արտարժույթը։ Հավա¬տալով և վստահելով Ա. Ղևոնդյանին` դրամարկղից նրան է տվել 300.000 ՀՀ դրամ գումար։
Առավոտյան Արթուր Ղևոնդյանը զանգահարել է հերթափոխն ընդունող իր աշխատակից Սևակ Հովհաննիսյանին և հայտնել, թե նախորդ օրը նրա կողմից որպես երաշխիք թողնված արտարժույթն իրական չէ, զգուշացրել, որ այն չփոխանակեն՝ միաժամանակ հայտնելով, թե արտերկրում է գտնվում և մաս-մաս կմարի գումարները։ Դրանից հետո ինքը մանրամասն ուսում¬նասիրելով Ա. Ղևոնդյանի կողմից որպես երաշխիք թողնված գումարները՝ համոզվել է, որ դրանք իրական չեն և որ Ա. Ղևոնդյանն իր վստահությունը չարաշահելու միջոցով, խաբեութ¬յամբ դրամական միջոց չհանդիսացող հուշանվեր-թղթադրամների հիման վրա խաղադրույքներ է կատարել ու պարտվել, իսկ դրամարկղից վերցրել 300.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Վկա Սամվել Ներսիսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ որպես «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության մենեջեր` 2013թ. նոյեմբերի 4-ի առավոտյան հաշվարկ կա¬տարելու նպատակով հանդիպել է ընկերությանը պատկանող, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրասենյակ, օպերատոր-գանձապահ Գնել Հակոբ¬յանն իրեն է ներկայացրել թվով 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարի և 43 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլու նմանվող «վճարման միջոց չի հանդիսանում» ռուսերեն գրառմամբ հուշանվեր-թղթադրամներ և հայտնել, որ տեղյակ չի եղել, որ նրան ներկայացված արտարժույթի նմանվող այդ թղթերն իրական չեն։ Գ.Հակոբյանը նշել է նաև, որ դրանք, որպես երաշխիք, նրան է ներկայացրել բուքմեյքերական գրասենյակի մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանը, դրա հիման վրա խաղադրույքներ կատա¬րել, սակայն պարտվել, ինչի հետևանքով դրամարկղում առաջացել է 2.980.000 ՀՀ դրամի պակա¬սորդ։ Ինքը համակարգչային ծրագրի միջոցով հաշվարկ կատարելով՝ հայտնա¬բերել է, որ ընկե¬րության տվյալ օրվա շահույթը կազմել է ընդհանուր 2.989.630 ՀՀ դրամ, որից Գ.Հակոբյանը ներկա¬յացրել է միայն 9.630 ՀՀ դրամ գումարը, իսկ մնացած 2.980.000 ՀՀ դրամ գումարը վերը նշված պատճառաբանությամբ չի ներկայացրել։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկերության տնօրինությանը և նրանց պահանջով հուշանվեր-թղթադրամները օրվա շահումների տոմսերի հետ միասին ներկա¬յացրել «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության գլխավոր գրասենյակ։ և Գ.Հակոբյանի հետ այցելել են Արթուր Ղևոնդյանի բնակության վայր, սակայն վերջինիս հետ համատեղ բնակվող նրա ծնողները կատարվածի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չեն ունեցել։
Վկա Սևակ Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2013թ. հունիսից աշխատել է «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևանի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող բուքմեյքերական գրասենյակում՝ որպես վիճակախաղերի տոմսերի օպերատոր-գանձապահ։ Իր հետ միասին, հերթափոխով նույն գրասենյակում աշխատել է նաև Գնել Հակոբյանը։ 2013թ. նոյեմբերի 2-ին` ժամը 10։00-ին, ընդունել է հերթափոխը, քանի որ ընդունված կարգի համաձայն՝ օրվա խաղադրույքների վերջնահաշվարկը կատարվել է հաջորդ հեր¬թափոխն ընդունող աշխատակցի կողմից, տվյալ օրվա դրամարկղում եղած գումարի չափը համեմատել է նախորդ օրվա կատարված խաղադրույքների ծրագրային չափի հետ և համոզվելով, որ գումարը համապատասխանում է ծրագրին, այն տրամադրել է մենեջերին։ Օրվա ընթացքում բուքմեյքերական գրասենյակ է այցելել մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանը և խա¬ղադրույքներ կատարել։ Վերջինս ՀՀ դրամով խաղադրույքներ է կատարել և պարտվել, սակայն վերջին խաղադրույքը կատարելիս Ա.Ղևոնդյանի խնդրանքով գումարը նախապես նրանից չի վերցրել և դրամարկղ չի մուտքագրել, սպասել է խաղի ավարտին։ Երբ Արթուր Ղևոնդյանը վերջին խաղադրույքի արդյունքում ևս պարտվել է, իրեն հայտնել է, որ մոտը ՀՀ դրամ գումար չունի և պարտված 6.000 ՀՀ դրամ գումա¬րի փոխարեն որպես երաշխիք առաջարկել է իր թողնել 5.000 ՌԴ ռուբլիանոց՝ խոստանալով պարտքը մարել հաջորդ օրը, ՀՀ դրամով։ Այլընտրանք չունենալով՝ համաձայնել և վերցրել է նշված արտարժույթը և այդ հանգամանքի մասին տեղեկացրել հերթափոխն ընդունող Գնել Հակոբյանին, իսկ կեսգիշերն անց` ժամը 02։00-ի սահմաններում, աշխա¬տանքն ավարտելով՝ գնացել է տուն։
Երբ 2013թ. նոյեմբերի 4-ին` առավոտյան ժամը 10։00-ի սահմաններում, սովորականի պես գնացել է աշխատավայր և բացել դրամարկղը` նախորդ օրվա կատարված խաղադրույքների հաշվարկը կատարելու նպատակով, հայտնաբերել է 5.000 ՌԴ ռուբլիանոց և 100 ԱՄՆ դոլարա¬նոց հուշանվեր-թղթադրամների կապոց, որի վրա առկա է եղել Գ.Հակոբյանի թողած գրությունն այն մասին, որ ինքն արտարժույթը չփոխանակի, և որ Ա.Ղևոնդյանը ՀՀ դրամ է բերելու, որպեսզի արտար¬ժույթը ետ վերցնի։ Գրեթե նույն պահին արտասահմանյան հեռախոսահա¬մարից իր բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Արթուր Ղևոնդյանը, հայտնել, որ ինքը գտնվում է Թուրքիայում, նախորդ օրն իր կողմից թողած թղթադրամներն իրական չեն, զգուշացրել է, որ այն չփոխանակեն՝ միաժամանակ ներողություն խնդրել և խոստացել, որ կաշխատի և մաս-մաս կվերադարձնի դրամարկղում կուտակած պարտքը։ Անմիջապես զան¬գահարել է հերթափոխն իրեն հանձնած աշխատակցին՝ Գնել Հակոբյանին և ետ կանչել գրասենյակ։ Քիչ անց գրասենյակ է եկել ինչպես Գնել Հակոբյանը, այնպես էլ մենեջեր Սամվել Ներսիսյանը։ Գնել Հակոբյանը պարզաբանել է, որ հուշանվեր-թղթադրամներն իրեն է ներկայացրել մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանը, որին վստահելով՝ դրանք մանրամասն չի ուսումնասիրել և չի իմացել, որ դրանք իրական վճարման միջոց չեն։ Այդէ պատճառը, որ դրանց հիման վրա խաղադրույքներ է ընդունել` համոզված լինելով, որ պարտվելու դեպքում Ա.Ղևոնդյանն առավոտյան ՀՀ դրամով վերականգնելու է պարտված և վերցրած գու¬մարները և ետ է վերցնելու արտարժույթը։ Հաշվարկ կատարելու արդյունքում պարզել են, որ Ա.Ղևոնդ¬յանի խաբեության հետևանքով դրա¬մարկղից պակասել է 2.980.000 ՀՀ դրամ գումար, որի մասին մենեջերը զեկուցել է ընկերության տնօրինությանը։
Վկա Վահան Ռշտունու ցուցմունքներով. Վերջինս հայտնեց, որ աշխատել է «Վիվառո Բե¬թինգ» ՍՊ ընկերությունում` որպես անվտանգության հարցերով գլխավոր գործադիր տնօրենի խորհրդա¬կան։ Նշված ընկերությունն իրականացրել է վիճակախաղերի գործունեություն, իսկ ինքն ապահովել է ընկերության տնտեսական անվտանգության հետ կապված խնդիրների լուծումը։
2013թ. նոյեմբերի 4-ին տեղեկացել է, որ «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրասեն¬յակում արտարժույթի հիման վրա կատարվել է խաղադրույք, ինչի հետևանքով դրամարկղում հայտնա¬բերվել է 2.980.000 ՀՀ դրամ գումարի պակասորդ։ Քանի որ արգելված է եղել արտար¬ժույ¬թով որևէ գործարք կատարելը, իր մոտ է կանչել գրասենյակի օպերատոր-գանձապահ Գնել Հակոբ¬յանին և այդ հարցերի շուրջ պարզաբանում պահանջել։ Վերջինս իրեն հայտնել է, թե արտարժույթի նման¬վող թղթերը իրեն են ներկայացվել որպես երաշխիք, մշտական հաճախորդ Արթուրի կողմից, ում վստահել է և խաղադրույքներ ընդունել` տեղյակ չլինելով դրանց իրական վճարման միջոց չհանդի¬սա¬նալու մասին։ Այնուհետև, իրենց ընկերության ներկայացու¬ցիչը ոստիկանությունում կատար¬վածի առնչությամբ տվել է համապատասխան հաղորդում։
Վկա Հոմերոս Ղևոնդյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ որդին խաղամոլ է, որի հետ կապված բազմիցս փորձել են նրան զերծ պահել այդ զբաղմունքից, սակայն ապարդյուն։ 2013թ. ամռանը Արթուր Ղևոնդյանը մեկնել է ՌԴ և վերադարձել հոկտեմբեր ամսվա վերջերին ու դարձյալ շարունակել է այցելել բուքմեյ¬քերական գրասենյակներ։ 2013թ. նոյեմբերի 3-ին, տեղյակ լինելով, որ որդին գնացել է Երևանի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրա¬սենյակ խա¬ղադրույք¬ներ կատարելու, գնացել է այնտեղ, զգուշացրել, որ խաղադրույքներ չկատարի, սա¬կայն չի կարողացել նրան ետ պահել դրանից։ Որդին, առանց իրեն տեղյակ պահելու, մեկնել է ՌԴ, որից հետո իրենց բնակարան են այցելել «Վի¬վառո» բուքմեյ¬քերական ընկերության աշխա¬տակիցները և հայտնել, որ Արթուր Ղևոնդյանը, արտարժույթին նմանվող հուշանվեր-թղթադրամ¬ների հիման վրա խաղադրույքներ է կատարել, պարտվել, պահանջել են փոխհատուցել այդ գու¬մարը, որից հրաժարվել է։ Այդ հանգամանքի մասին խոսել է որդու հետ, ով որոշակիորեն ընդունել է արտարժույթի նմանվող հուշանվեր-թղթադրամների հիման վրա խաղադրույք¬ներ կատա¬րելու հան¬գա¬մանքը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված` 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց և 43 հատ 5000 ՌԴ ռուբլիանոց հուշանվեր-թղթադրամների առկա¬յությամբ, ինչպես նաև Դատարանում դրանց զննման արձանագրությամբ։
Դատահոգեբուժական փորձաքննության 2014թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ 403/14 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, հանդիսանում է «անձի խառը խանգարում» ախտորոշմամբ փսիխոպաթ անձ¬նավորություն։ Որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձնավորություն՝ նա ինչպես իրեն մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներակայումս մեղսունակ է, այսինքն` կա¬րող էր և կարող է հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք։


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը խաբեությամբ և վստահութ¬յունը չարաշահելու եղանակներով «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատճառել է խոշոր չափի` 2.680.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, ինչպես նաև նույն եղանակներով հափշտակել է հիշյալ ընկերությանը պատկանող զգալի չափի` 300.000 ՀՀ դրամ գումարը, այսինքն` կատարել է հանցա¬վոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬¬խանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործությունների հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վեր¬ջինս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդվածների համա¬պա¬տասխան մասերով։
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շե¬լիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬խել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կա¬տա¬րելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Սույն գործով Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է գնահատում`երիտասարդ լինելը (ըստ 2012թ. հուլիսի 2-ին տրված AM սե¬րիայի 0783889 համարի անձնագրի` ծնվել է 1983թ. հունիսի 28-ին), նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը ( ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. փետրվարի 12-ի դրութ¬յամբ կա¬տար¬ված հարցման արդյունքների), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (ըստ ՀՀ ԱՆ «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն ՓԲ ընկերության տնօրեն Ա.Հակոբյանի` 2014թ. սեպտեմբերի 29-ի թիվ 0125-3988 գրության, ինչպես նաև դատա¬հոգեբուժական փորձաքննության 2014թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ 403/14 եզրակացության` հանդիսանում է «անձի խառը խանգարում» ախտորոշմամբ փսիխո¬պաթ անձ¬նավորություն), իսկ որպես պատիժը և պատասխա¬նատ¬¬վութ¬յունը մեղ¬մացնող հանգա¬մանք` բնակության վայ¬րում դրականորեն բնու¬թագրվելը (ըստ Կենտրոն համատիրության կառա¬վարիչ Ա.Միքայելյանի հաստա¬տած բնու¬թագրի)։
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ Ար¬թուր Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահման¬ված հանցա¬կազ¬ների պատ¬ժամասն այլընտրանքային է, նախա¬տեսում են պատժատե¬սակ¬ներ տու¬գանքի, կալանքի կամ որո¬շակի ժամ¬կետով ազատազրկման ձևով, հետևա¬բար` քննարկման են¬թակա է նշանակվող պատ¬ժատեսակի ընտ¬րության, պատժաչափի, հանցագործությունների համակ¬ցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը ռեալ կրե¬լու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցե¬րը։
Հաշվի առնելով Արթուր Ղևոնդյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատ¬վությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգքրի 184-րդ հոդ¬վածի 1-ին և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքների վտանգավո¬րության հարաբե¬րա¬կա¬նորեն ցածր աստիճանը և բնույթը (ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ են, մասնավոր մե¬ղադրանքի «գործեր» են), ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ նրա նկատմամբ անհրա¬¬ժեշտ է նշանակել նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը։
Հաշվի առնելով այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանին մեղսագրվում է ոչ մեծ ծան¬րության հան¬ցանքների կատարում` Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ հան¬ցանք¬ների համակցությամբ վերջ¬նական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը թույլատրելի է համարում նաև պատիժները լրիվ գումա¬րելու կանոնը։
Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Արթուր Ղևոնդյա¬նին ուղղելու և հնարա¬վոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬լական արդարությունը վերականգ¬նելու հա¬մար։
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դա¬տական ծախ¬սե¬րի հար¬ցերին« սակայն Դատարանը« պարզելով« որ դա¬տական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները քրեա¬կան գործում բացակայում են, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստի արձանագրմամբ։


Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` որպես հան¬ցա¬գոր¬ծության գործիք ծառայած` 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց և 43 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլիա¬նոց ան¬վանական արժեքով հուշանվեր-թղթադրամները տնօրինելու հարցին` Դատարանը գտնում է, որ վե¬րոնշյալ թղթադրամներն անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Դատարանն արձանագրում է, որ տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկա¬յացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի ներկայացրած 2.980.000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցն ենթակա է բավա¬րարման ամ¬բող¬ջությամբ, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ տուժողին անմիջականորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանից։
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի անշարժ և շարժական գույքերի նկատմամբ 2.980.000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով անհրաժեշտ է կիրառել ար¬գե¬լանք` տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացրած քա¬ղաքացիական հայցի լրիվ բռնա¬գան¬ձումն ապահովելու նպատակով։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդ¬ված¬¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատ¬¬մամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով` տուգանք նվազագույն աշխատա¬վարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 ( չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանք նվազագույն աշխատա¬վարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժ¬ները լրիվ գումարելով` Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նա¬կան պատիժ նշա¬նա¬կել տու¬գանք` նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրա¬մի չա¬փով։
Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհե¬ռանալու մա¬սին ստո¬¬րագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Ժորայի Մելիքյանի ներկայացրած 2.980.000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը բավա¬րարել ամ¬բող¬ջությամբ, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ տուժո¬ղին անմիջա¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանից։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի անշարժ և շարժական գույքերի նկատմամբ 2.980.000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով կիրառել ար¬գե¬լանք` տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացրած քա¬ղաքացիական հայցի լրիվ բռնա¬գան¬ձումն ապահովելու նպատակով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` որպես հանցագործության գործիք ծառայած` 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց և 43 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլիանոց անվանական արժեքով հուշանվեր-թղթադրամները ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0238/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 27-12-2014
Քրեական գործի համարը 238/01/14
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 13842813
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արթուր Ղևոնդյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թ. նոյեմբերի 4-ին խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով <<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերությանը պատճառել է խոշոր չափի` 2.680.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, բացի այդ նույն օրը խարդախությամբ հափշտակել է հիշյալ ընկերությանը պատկանող զգալի չափի` 300.000 ՀՀ դրամ գումարը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արթուր
Ազգանուն Ղևոնդյան
Հայրանուն Հոմերոսի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 6.4
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 27-12-2014
Նախագահող դատավոր
Անուն Արշակ
Ազգանուն Վարդանյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 29-12-2014
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 29-12-2014
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 29-12-2014
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2015թ.
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 26-01-2015
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Քաղաքացիական հայցվոր
Դատավարության կողմեր
Անուն Մամիկոն
Ազգանուն Գեղամյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Կարեն
Ազգանուն Խաչատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-02-2015
Ժամ 09:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 13-02-2015
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 13-02-2015
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արթուր
Ազգանուն Ղևոնդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 13-02-2015
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Տուգանք
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ ԵԿԴ/0238/01/14






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի և
Նաիրա Թումանյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-
Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ` Մամիկոն Գեղամյանի,

տուժողի ներկայացուցիչ` Վահրամ Մելիքյանի,

պաշտպան` Կարեն Խաչատրյանի,


2015թ. փետրվարի 13-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի` (ծնված 1983թ. հունիսի 28-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթութ¬¬¬յամբ« ամուրի« նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Թումանյան 11Ա շենքի 67-րդ բնակարանում« սույն գործով նրա նկատ¬¬մամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13842813 քրեական գործը հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 25-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում` տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյա¬նի հա¬ղորդման կապակ¬ցութ¬յամբ։
2014թ. մարտի 6-ին Արթուր Ղևոնդյանը ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետա¬խուզում և որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. մարտի 24-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության գանձապահ-օպերատոր Գնել Հակոբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրա¬կանացնելու մասին` նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հան¬¬ցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2014թ. մարտի 25-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալ Ա.Ղևոնդյանի հայտնաբերումը կամ կամովին ներկայանալը։
2014թ. օգոստոսի 19-ին հետախուզվող Ա.Ղևոնդյանը կամովին ներկայացել է նա¬խաքննական մարմնին, որի կապակցությամբ քրեական գործի վարույթը նույն օրը վերսկսվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։
2014թ. դեկտեմբերի 12-ին Արթուր Ղևոնդյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով առաջադրվել է նոր (վերջնական) մեղադրանք։
2014թ. դեկտեմբերի 26-ին քրեական գործն Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատա¬րան, 2014թ. դեկտեմբերի 29-ին ընդունվել վա¬րույթ և նշանակվել դատական քննության։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը 2013թ. նոյեմբերի 4-ին նախ` «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերութ¬յան գանձապահ-օպերատորին խաբելու և նրա վստա¬հությունը չարա¬շահելու եղանակներով այդ ընկերությանը պատճառել է խոշոր չափի` 2.680.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, ապա նույն եղանակով հափշտակել է հիշյալ ընկե¬րությանը պատկանող զգալի չափի` 300.000 ՀՀ դրամ գումար, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Արթուր Ղևոնդյանը, հանդիսանալով «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրասենյակի մշտական հաճախորդ, 2013թ. նոյեմբերի 3-ին` ժամը 10։00-ի սահմաններում, հերթական անգամ այ¬ցելել է նշված գրասենյակ, որտեղ, չարաշահելով նշված բուքմեյքերական գրասենյակի գանձապահ-օպերատոր Գնել Հակոբյանի վստահությունը, մասնավորապես նրա հետ այցելելով տարադրամի փոխանակման կետ և նախորդ օրը խաղադրույք կատարելու կապակցությամբ նույն գրա¬սենյակում որպես երաշխիք թողած 5.000 ՌԴ անվանական արժեքով թղթադրամը փո¬խակերպելով ՀՀ դրամի և հանձնելով Գ.Հակոբյանին և մարելով պարտքը, խաբեությամբ` որպես կատարվելիք խա¬ղադրույքների համար վճարման երաշխիք, անձնագրի մեջ տեղադրել և Գ.Հակոբյանին ի պահ է հանձ¬նել արտաքնապես 5.000 ՌԴ ռուբլու և 100 ԱՄՆ դոլար անվա¬նական արժեքներով վճարման միջոցի տեսք ունեցող, իրականում 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց և 43 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլիանոց հուշանվեր-թղթադրամներ, որից հետո օգտվելով այդ հուշանվեր-թղթադրամ¬ները որպես իրական վճարային միջոց ընդունած Գ.Հակոբյանի անու¬շադրությունից, ինչպես նաև չարաշահելով իր` որպես մշտական հաճախորդի նկատմամբ ունե¬ցած նրա վստա¬հությունը` մինչև նոյեմբերի 4-ի ժամը 01.30-ը բուքմեյքերական նույն գրասենյակում կատարել է խա¬ղադրույքներ, վերջ¬նական արդյունքով պարտվել է 2.680.000 ՀՀ դրամ գումար, այդ կերպ «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերութ¬յանը վերոնշյալ եղանակներով պատճառել է խոշոր չափի գույքային վնաս, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարքը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ավելին, բուքմեյքերական գրասենյակից հեռանալուց առաջ Արթուր Ղևոնդյանը, վերստին չարաշահելով բարեխիղճ մոլորության մեջ հայտնված Գնել Հակոբյանի վստահությունը` պարտված, ինչպես նաև ստանալիք ողջ գումարները հաջորդ օրն իր բանկային հաշվեհամարից կանխիկացնելու և ՀՀ դրամով մարելու, Գ.Հակոբյանի մոտ թողած արտարժույթը հետ ստանալու պատրվակով, խա¬բեութ¬յամբ վերջինցս պահանջել և ստացել է իր թողած թղթադրամ-հուշանվերների անվանական արժեք¬ների հանրագումարի և տվյալ օրն այդ բուք¬մեյքերական գրասենյակում պարտված ընդհանուր գումարի մո¬տավոր տարբերությունը` 300.000 ՀՀ դրամ գումար, հափշտակել զգալի չափի այդ գու¬մարը, այսինքն` կատարել է նաև հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանն ըստ էության իրեն մե¬ղավոր չճա¬նա¬չեց, պնդեց, թե իբր կատարել է ոչ թե ընդհանուր 2.680.000 ՀՀ դրամի, այլ 320.000 ՀՀ դրամի խաղադրույքներ, Գնել Հակոբյանին չի խաբել, նրան նախապես տեղեկացրել է թղթադրամ¬ների հուշանվեր հանդիսանալու մասին, վերջինս է առանց իր գիտության, սակայն իր անվամբ այդքան խաղադրույքներ կատարել և պարտվել` իրեն զրպարտելու միջոցով փորձելով կատարածի ողջ պատասխանատվությունը բարդել իր վրա։ Նշեց նաև, գրասենյակից հեռանալիս Գ.Հակոբ¬յանից պարտքով վերցրել է ևս 640.000 ՀՀ դրամ գումար՝ խոստանալով հաջորդ օրը վերադարձնել այդ և նախապես պարտված, ընդհանուր` 960.000 ՀՀ դրամը, որը սակայն չի կարողացել կատարել` նյութական ծանր կա¬ցության մեջ գտնվելու պատճառով։
Ամբաստանյալ Ա.Ղևոնդյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտա¬ցածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու պահելու նպատակ, հերքված են պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետա¬զոտված հետևյալ ապացույցների ամբողջությամբ.
Իր իսկ հակասական ցուցմունքներով.
Այսպես, ամբաստանյալ Ա.Ղևոնդյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2013թ. նոյեմբերի 3-ի առավոտյան այցելելով Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 գործող «Վիվառո» բուքմեյքե¬րական գրասենյակ, իր մոտ առկա ՀՀ դրամով խաղադրույքներ է կատարել, իսկ երբ պարտվել է, գրասենյակի օպերատոր-գանձապահ Գնել Հակոբյանին հայտնել է, որ իր մոտ առկա են արտար¬ժույթին նմանվող հուշանվեր-թղթեր և նրան խնդրել այդ թղթերի հիման վրա խա¬ղադրույք¬ներ կատարել՝ խոստանալով պարտվելու դեպքում հաջորդ օրը դրամային հաշվեհամարից կանխի¬կացնել և ՀՀ դրամով վերա¬դարձնել ողջ պարտքը։ Գնել Հակոբյանն ի վերջո համաձայնել է, խա¬ղադրույքներ է ընդունել հուշանվեր-թղթադրամների հիման վրա։ Խաղադրույքներ կատարելիս Գնելն իրեն հայտնել է, թե կարող է յուրաքանչյուր 5.000 ՌԴ ռուբլու հաշվարկով կատարել 20.000 ՀՀ դրամի, իսկ 100 ԱՄՆ դոլարին նմանվող թղթի փոխարեն՝ 10.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով խաղադրույքներ։ Խաղադրույքներ կատարելու համար Գնելին ի սկզբանե տվել է 11 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլու նմանվող և 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլար թղթադրամի նմանվող հուշանվեր-թղթադրամներ և մաս-մաս կատարել ընդհանուր 320.000 ՀՀ դրամ գումարի խաղադրույքներ, որոնք պարտվել է։ Մնացած 32 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլու նմանվող թղթերը Գնելին տվել է օրվա վերջում՝ 2013թ. նոյեմբերի 4-ին` ժամը 01։00-ի սահմաններում, երբ դադարել է խաղադրույքներ կատարել և դրա դիմաց նրանից խնդրել և վերցրել է 640.000 ՀՀ դրամ գումար՝ խոստանալով հաջորդ օրը վերադարձնել ընդհանուր 960.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Նշեց նաև, որ չնայած Գնելին խոստացել էր ընկերությանը պարտք մնացած գումարները վերադարձնել հաջորդ օրը` առավոտյան, սակայն քանի որ պարտվել էր, ծնողներից վախենա¬լով՝ մեկնել է Հայաստանից` գումար վաստակելու և ընկերությանը պարտք մնացած 960.000 ՀՀ դրամը վերադարձնելու նպատակով։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, թե իբր Գնելը տեղյակ է եղել, որ թղթադրամները սիմվոլիկ էին, սակայն Սևակ Հովհաննիսյանն այդ մասին տեղեկացել է իրենից։ Գնելը, իմանալով, որ թղթադրամները կեղծ են, դրանք ընդունել է, որ գրասենյակի տեսախցիկով ֆիքսվեր նրան գումար հանձնելու պահը։ Բացի այդ, Գնելը շահագրգռված էր այդ խաղադրույքներն ընդունելու հանգամանքով, քանի որ կատարած յուրաքանչյուր խաղադրույքից նրանց տոկոս էր վճարվում։ Ինքը Գնելի հետ փոխհամաձայնության էր եկել, նրան հայտնել, որ առավոտյան բանկից գումար ունի ստանալու և առավոտյան 960.000 ՀՀ դրամը կվերադարձնի, ավելին` խոստացել էր նաև նրան «մաղարիչ» անել, քանի որ պարբերաբար նրան որպես «մաղարիչ» գումարներ էր թողում։ Նշեց, որ իր անձնագիրը թողել է Գնելի մոտ, քանի որ այդ օրը ջինսե տաբատ էր հագել, այն հարմար չէր դրա գրպանում պահել, սակայն երեկոյան հեռանալիս այն նար մոտից վերցրել է։ Նշեց նաև, որ հուշանվեր-թղթադրամները գնել է Սոչի քաղաքում` մանկահասակ եղբորորդուն նվիրելու նպատա¬կով։ Նշեց նաև, թե այդ օրն իբր պարտվել է 320.000 ՀՀ դրամ, իսկ 640.000 ՀՀ դրամը պարտքով է վերցրել Գնել Հակոբյանից, ավելացրեց, որ չի հրաժարվում ընկերությանը պատ¬ճառված այդ գու¬մարը վճարելուց։
Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված համարեց նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի ցուց¬մունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ նշված ընկերությունը բուքմեյքերական գրասեն¬յակների միջոցով իրականացրել է վիճակախաղերի գործունեություն, այսինքն` սպորտային խաղե¬րի գործակիցների սահմանում, համապատասխան տոմսերի միջո¬ցով խաղադրույքների ընդունում և շահումների տրամադրում։
2013թ. մայիսից Գնել Հակոբյանը աշխատել է «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատ¬կանող Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող բուքմեյքերական գրասեն¬յակում՝ որպես վիճակախաղերի տոմսերի օպերատոր-գանձապահ։ Նշված ընկերության բուքմեյ¬քերական գրասենյակների մենեջեր Սամվել Ներսիսյանը 2013թ. նոյեմբերի 4-ին, հեր¬թական անգամ, հաշ¬վարկ կատարելով Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող բուքմեյքերական գրասենյակում, Գնել Հակոբյանի դրամարկղում հայտնաբերել է 2.980.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով պակասորդ։ Վերջինս ներկայացնելով 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարի և 43 հատ 5000 ՌԴ ռուբլու նման¬վող «վճարման միջոց չի հանդիսանում» ռուսերեն գրառմամբ թղթեր՝ պատճառաբանել է, թե խաղադրույք ընդունելիս արտարժույթի իրական չլինելու հանգամանքի մասին տեղյակ չի եղել, թեև պարտավոր էր դրանք ընդունել բացառապես ՀՀ դրամով։ Ս.Ներսիսյանը, ուսումնասիրելով թղթադրամ¬¬ները, այդ հանգամանքի մասին զեկուցել է ընկերության տնօրինությանը։ «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրենի հանձնարարությամբ, որպես լիազորված անձ, հանդես է գալիս որպես տուժողի ներկայացուցիչ, կատարվածի վերա¬բերյալ հաղորդում է տվել Ոստիկանության բաժնում։
Նշեց նաև, որ խաղադրույքներ կատարելիս խաղատոմսի վրա չի ֆիքսվում հաճախորդի որևէ տվյալ, իսկ հաճախորդի շահելու և պարտվելու հանգամանքից անկախ` մուտք արված գումարները հանդիսանում են ընկերության սեփականություն։ Խաղադրույք կատարելու նպա¬տակով հաճա¬խորդից գումար վերցնելուց հետո տվյալ բուքմեյքերական գրասենյակի օպերատոր-գանձապահը համակարգչում մուտքագրում է տվյալ գումարը և համակարգչում առկա խաղադրույքային ծրագրով կատարում համապատասխան համարակալած տոմսի ամրագրում, որից հետո տոմսը տպելու միջոցով հանձնվում է հաճախորդին, իսկ խաղի ավարտից հետո ծրագիրն արտահայտում է շահած տոմ¬սերը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ նշված արտարժույթին նմանվող հուշանվեր-թղթադրամ¬նե¬րը, որպես երաշխիք, ընկերության օպերատոր-գանձապահ Գնել Հակոբյանին է ներկայացրել բուքմեյքերական գրասենյակի մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանը և դրա ենթադրյալ փոխարժեքով մաս-մաս խաղադրույքներ կատարելով՝ պարտվել է և խաբեությամբ ընկերությանը պատճառել 2.980.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Դատարանում ներկայացրեց քաղաքացիական հայց` 2.980.000 ՀՀ դրամ գումարի չա¬փով, պնդեց ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանին պատասխանատվության ենթարկելու վերա¬բերյալ ընկերության սկզբնական դիրքորոշումը։
Վկա Գնել Հակոբյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հանդի¬սա¬նա¬լով Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրասենյակի օպերատոր-գանձապահ` իրականացրել է վիճակախաղի տոմսերի վաճառք։ 2013թ. նոյեմբերի 3-ին` ժամը 10։00-ի սահ¬մաններում, երբ սովորականի պես գնացել է աշխատավայր, իրեն դիմավորել է մշտական հա¬ճա¬խորդ Արթուր Ղևոնդյանը։ Քանի որ վերջինս նախորդ օրը 1 հատ 500 կամ 5.000 ՌԴ ռուբլի անվանական արժեքով թղթադրամով խաղադրույք էր կատարել և պարտվել, ուստի նշված գումարը ՀՀ դրամով փո¬խանակելու և դրամարկղ մուտքագրելու նպատակով վերջինիս հետ գնացել են մոտակա տա¬րադրամի փոխա¬նակման կետ, այն փոխանակվել է, մուտք է արվել իրենց դրամարկղ, որը պետք է նախորդ օրվա խաղադրույքներից գոյացած գումարների հետ միասին հանձնվեր մենեջերին։ Այնու¬հետև, վերադառ¬նալով գրասենյակ` Արթուր Ղևոնդյանը ցանկություն է հայտնել նոր խաղադրույք¬ներ կատարել, հայտնել, որ իր մոտ ռուսական ռուբլի է, որը չի ցանկանում փոխանակել ՀՀ դրամով։ Խնդրել է այդ արտարժույթը, որպես երաշխիք, ընդունել և պահել դրամարկղում, պարտավորվել պարտվելու դեպքում հաջորդ օրն առավոտյան պարտքը մարել ստացվելիք ՀՀ դրամով և ետ վերցնել որպես երաշխիք թողնված արտարժույթը՝ միաժամանակ իրեն խնդրելով, որ այն ՀՀ դրամի չփոխանակեն։ Վստահելով Արթուր Ղևոնդյանին՝ համաձայնել է և որպես երաշխիք իրեն հանձնված արտարժույթի դիմաց նրանից ողջ օրը խաղադրույքներ է ընդունել։
Որպես երաշխիք թողնված արտարժույթի սահմաններում թղթի վրա սևագիր գրառումներ է կատարել, որպեսզի ՀՀ դրամով խաղադրույքներ կատարելիս հաշվարկը ճիշտ լինի։ Ողջ օրվա ընթացքում Ա.Ղևոնդյանը, որպես երաշխիք, մաս-մաս իրեն է տրամադրել ընդհանուր 215.000 ՌԴ ռուբլու և 1.000 ԱՄՆ դոլարի չափով արտարժույթ, որոնք մոտավոր փոխարժեքով ինքը վերածել է ՀՀ դրամի և մաս-մաս խաղադրույքներ ընդունել՝ չիմանալով դրանց իրական վճարման միջոց չլինելու հանգամանքի մասին։
Երեկոյան, երբ մենեջեր Սամվել Ներսիսյանն այցելել է գրասենյակ, նրան տեղյակ է պահել մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանի կողմից որպես երաշխիք թողնված արտար¬ժույթի դիմաց խաղադրույքներ կատարելու հանգամանքի մասին՝ միաժամանակ տեղեկաց¬նելով, որ նա պարտ¬վելու դեպքում խոստացել է առավոտյան ՀՀ դրամով պարտքը մարել, իսկ արտարժույթը ետ վերց¬նել։ Այդ հանգամանքի մասին Ս.Ներսիսյանին հայտնել է նաև անձամբ Ա.Ղևոնդյանը՝ նրան ևս խնդրելով այդ արտարժույթը չփոխանակել։
Կեսգիշերն անց՝ նոյեմբերի 4-ին` ժամը 01։30-ի սահմաններում, Ա.Ղևոնդյանին զգուշացրել է, որ դադարեցնում է խաղադրույքների ընդունումը։ Քանի որ Արթուր Ղևոնդյանի կողմից որպես երաշխիք թողնված արտարժույթի փոխարժեքը գերազանցում էր նրա պարտված գումարի չափը, վերջինս առաջարկել է այդ տարբերության չափով դրամարկղից նրան տալ 300.000 ՀՀ դրամ գումար՝ խոստանալով առավոտյան ողջ գումարնեը մարել ՀՀ դրամով և ետ վերցնել որպես երաշ¬խիք իր մոտ թողած արտարժույթը։ Հավա¬տալով և վստահելով Ա. Ղևոնդյանին` դրամարկղից նրան է տվել 300.000 ՀՀ դրամ գումար։
Առավոտյան Արթուր Ղևոնդյանը զանգահարել է հերթափոխն ընդունող իր աշխատակից Սևակ Հովհաննիսյանին և հայտնել, թե նախորդ օրը նրա կողմից որպես երաշխիք թողնված արտարժույթն իրական չէ, զգուշացրել, որ այն չփոխանակեն՝ միաժամանակ հայտնելով, թե արտերկրում է գտնվում և մաս-մաս կմարի գումարները։ Դրանից հետո ինքը մանրամասն ուսում¬նասիրելով Ա. Ղևոնդյանի կողմից որպես երաշխիք թողնված գումարները՝ համոզվել է, որ դրանք իրական չեն և որ Ա. Ղևոնդյանն իր վստահությունը չարաշահելու միջոցով, խաբեութ¬յամբ դրամական միջոց չհանդիսացող հուշանվեր-թղթադրամների հիման վրա խաղադրույքներ է կատարել ու պարտվել, իսկ դրամարկղից վերցրել 300.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Վկա Սամվել Ներսիսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ որպես «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության մենեջեր` 2013թ. նոյեմբերի 4-ի առավոտյան հաշվարկ կա¬տարելու նպատակով հանդիպել է ընկերությանը պատկանող, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրասենյակ, օպերատոր-գանձապահ Գնել Հակոբ¬յանն իրեն է ներկայացրել թվով 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարի և 43 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլու նմանվող «վճարման միջոց չի հանդիսանում» ռուսերեն գրառմամբ հուշանվեր-թղթադրամներ և հայտնել, որ տեղյակ չի եղել, որ նրան ներկայացված արտարժույթի նմանվող այդ թղթերն իրական չեն։ Գ.Հակոբյանը նշել է նաև, որ դրանք, որպես երաշխիք, նրան է ներկայացրել բուքմեյքերական գրասենյակի մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանը, դրա հիման վրա խաղադրույքներ կատա¬րել, սակայն պարտվել, ինչի հետևանքով դրամարկղում առաջացել է 2.980.000 ՀՀ դրամի պակա¬սորդ։ Ինքը համակարգչային ծրագրի միջոցով հաշվարկ կատարելով՝ հայտնա¬բերել է, որ ընկե¬րության տվյալ օրվա շահույթը կազմել է ընդհանուր 2.989.630 ՀՀ դրամ, որից Գ.Հակոբյանը ներկա¬յացրել է միայն 9.630 ՀՀ դրամ գումարը, իսկ մնացած 2.980.000 ՀՀ դրամ գումարը վերը նշված պատճառաբանությամբ չի ներկայացրել։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկերության տնօրինությանը և նրանց պահանջով հուշանվեր-թղթադրամները օրվա շահումների տոմսերի հետ միասին ներկա¬յացրել «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության գլխավոր գրասենյակ։ և Գ.Հակոբյանի հետ այցելել են Արթուր Ղևոնդյանի բնակության վայր, սակայն վերջինիս հետ համատեղ բնակվող նրա ծնողները կատարվածի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չեն ունեցել։
Վկա Սևակ Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2013թ. հունիսից աշխատել է «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևանի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող բուքմեյքերական գրասենյակում՝ որպես վիճակախաղերի տոմսերի օպերատոր-գանձապահ։ Իր հետ միասին, հերթափոխով նույն գրասենյակում աշխատել է նաև Գնել Հակոբյանը։ 2013թ. նոյեմբերի 2-ին` ժամը 10։00-ին, ընդունել է հերթափոխը, քանի որ ընդունված կարգի համաձայն՝ օրվա խաղադրույքների վերջնահաշվարկը կատարվել է հաջորդ հեր¬թափոխն ընդունող աշխատակցի կողմից, տվյալ օրվա դրամարկղում եղած գումարի չափը համեմատել է նախորդ օրվա կատարված խաղադրույքների ծրագրային չափի հետ և համոզվելով, որ գումարը համապատասխանում է ծրագրին, այն տրամադրել է մենեջերին։ Օրվա ընթացքում բուքմեյքերական գրասենյակ է այցելել մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանը և խա¬ղադրույքներ կատարել։ Վերջինս ՀՀ դրամով խաղադրույքներ է կատարել և պարտվել, սակայն վերջին խաղադրույքը կատարելիս Ա.Ղևոնդյանի խնդրանքով գումարը նախապես նրանից չի վերցրել և դրամարկղ չի մուտքագրել, սպասել է խաղի ավարտին։ Երբ Արթուր Ղևոնդյանը վերջին խաղադրույքի արդյունքում ևս պարտվել է, իրեն հայտնել է, որ մոտը ՀՀ դրամ գումար չունի և պարտված 6.000 ՀՀ դրամ գումա¬րի փոխարեն որպես երաշխիք առաջարկել է իր թողնել 5.000 ՌԴ ռուբլիանոց՝ խոստանալով պարտքը մարել հաջորդ օրը, ՀՀ դրամով։ Այլընտրանք չունենալով՝ համաձայնել և վերցրել է նշված արտարժույթը և այդ հանգամանքի մասին տեղեկացրել հերթափոխն ընդունող Գնել Հակոբյանին, իսկ կեսգիշերն անց` ժամը 02։00-ի սահմաններում, աշխա¬տանքն ավարտելով՝ գնացել է տուն։
Երբ 2013թ. նոյեմբերի 4-ին` առավոտյան ժամը 10։00-ի սահմաններում, սովորականի պես գնացել է աշխատավայր և բացել դրամարկղը` նախորդ օրվա կատարված խաղադրույքների հաշվարկը կատարելու նպատակով, հայտնաբերել է 5.000 ՌԴ ռուբլիանոց և 100 ԱՄՆ դոլարա¬նոց հուշանվեր-թղթադրամների կապոց, որի վրա առկա է եղել Գ.Հակոբյանի թողած գրությունն այն մասին, որ ինքն արտարժույթը չփոխանակի, և որ Ա.Ղևոնդյանը ՀՀ դրամ է բերելու, որպեսզի արտար¬ժույթը ետ վերցնի։ Գրեթե նույն պահին արտասահմանյան հեռախոսահա¬մարից իր բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Արթուր Ղևոնդյանը, հայտնել, որ ինքը գտնվում է Թուրքիայում, նախորդ օրն իր կողմից թողած թղթադրամներն իրական չեն, զգուշացրել է, որ այն չփոխանակեն՝ միաժամանակ ներողություն խնդրել և խոստացել, որ կաշխատի և մաս-մաս կվերադարձնի դրամարկղում կուտակած պարտքը։ Անմիջապես զան¬գահարել է հերթափոխն իրեն հանձնած աշխատակցին՝ Գնել Հակոբյանին և ետ կանչել գրասենյակ։ Քիչ անց գրասենյակ է եկել ինչպես Գնել Հակոբյանը, այնպես էլ մենեջեր Սամվել Ներսիսյանը։ Գնել Հակոբյանը պարզաբանել է, որ հուշանվեր-թղթադրամներն իրեն է ներկայացրել մշտական հաճախորդ Արթուր Ղևոնդյանը, որին վստահելով՝ դրանք մանրամասն չի ուսումնասիրել և չի իմացել, որ դրանք իրական վճարման միջոց չեն։ Այդէ պատճառը, որ դրանց հիման վրա խաղադրույքներ է ընդունել` համոզված լինելով, որ պարտվելու դեպքում Ա.Ղևոնդյանն առավոտյան ՀՀ դրամով վերականգնելու է պարտված և վերցրած գու¬մարները և ետ է վերցնելու արտարժույթը։ Հաշվարկ կատարելու արդյունքում պարզել են, որ Ա.Ղևոնդ¬յանի խաբեության հետևանքով դրա¬մարկղից պակասել է 2.980.000 ՀՀ դրամ գումար, որի մասին մենեջերը զեկուցել է ընկերության տնօրինությանը։
Վկա Վահան Ռշտունու ցուցմունքներով. Վերջինս հայտնեց, որ աշխատել է «Վիվառո Բե¬թինգ» ՍՊ ընկերությունում` որպես անվտանգության հարցերով գլխավոր գործադիր տնօրենի խորհրդա¬կան։ Նշված ընկերությունն իրականացրել է վիճակախաղերի գործունեություն, իսկ ինքն ապահովել է ընկերության տնտեսական անվտանգության հետ կապված խնդիրների լուծումը։
2013թ. նոյեմբերի 4-ին տեղեկացել է, որ «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրասեն¬յակում արտարժույթի հիման վրա կատարվել է խաղադրույք, ինչի հետևանքով դրամարկղում հայտնա¬բերվել է 2.980.000 ՀՀ դրամ գումարի պակասորդ։ Քանի որ արգելված է եղել արտար¬ժույ¬թով որևէ գործարք կատարելը, իր մոտ է կանչել գրասենյակի օպերատոր-գանձապահ Գնել Հակոբ¬յանին և այդ հարցերի շուրջ պարզաբանում պահանջել։ Վերջինս իրեն հայտնել է, թե արտարժույթի նման¬վող թղթերը իրեն են ներկայացվել որպես երաշխիք, մշտական հաճախորդ Արթուրի կողմից, ում վստահել է և խաղադրույքներ ընդունել` տեղյակ չլինելով դրանց իրական վճարման միջոց չհանդի¬սա¬նալու մասին։ Այնուհետև, իրենց ընկերության ներկայացու¬ցիչը ոստիկանությունում կատար¬վածի առնչությամբ տվել է համապատասխան հաղորդում։
Վկա Հոմերոս Ղևոնդյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ որդին խաղամոլ է, որի հետ կապված բազմիցս փորձել են նրան զերծ պահել այդ զբաղմունքից, սակայն ապարդյուն։ 2013թ. ամռանը Արթուր Ղևոնդյանը մեկնել է ՌԴ և վերադարձել հոկտեմբեր ամսվա վերջերին ու դարձյալ շարունակել է այցելել բուքմեյ¬քերական գրասենյակներ։ 2013թ. նոյեմբերի 3-ին, տեղյակ լինելով, որ որդին գնացել է Երևանի Նալբանդյան 110/16 հասցեում գործող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրա¬սենյակ խա¬ղադրույք¬ներ կատարելու, գնացել է այնտեղ, զգուշացրել, որ խաղադրույքներ չկատարի, սա¬կայն չի կարողացել նրան ետ պահել դրանից։ Որդին, առանց իրեն տեղյակ պահելու, մեկնել է ՌԴ, որից հետո իրենց բնակարան են այցելել «Վի¬վառո» բուքմեյ¬քերական ընկերության աշխա¬տակիցները և հայտնել, որ Արթուր Ղևոնդյանը, արտարժույթին նմանվող հուշանվեր-թղթադրամ¬ների հիման վրա խաղադրույքներ է կատարել, պարտվել, պահանջել են փոխհատուցել այդ գու¬մարը, որից հրաժարվել է։ Այդ հանգամանքի մասին խոսել է որդու հետ, ով որոշակիորեն ընդունել է արտարժույթի նմանվող հուշանվեր-թղթադրամների հիման վրա խաղադրույք¬ներ կատա¬րելու հան¬գա¬մանքը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված` 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց և 43 հատ 5000 ՌԴ ռուբլիանոց հուշանվեր-թղթադրամների առկա¬յությամբ, ինչպես նաև Դատարանում դրանց զննման արձանագրությամբ։
Դատահոգեբուժական փորձաքննության 2014թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ 403/14 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, հանդիսանում է «անձի խառը խանգարում» ախտորոշմամբ փսիխոպաթ անձ¬նավորություն։ Որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձնավորություն՝ նա ինչպես իրեն մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներակայումս մեղսունակ է, այսինքն` կա¬րող էր և կարող է հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք։


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը խաբեությամբ և վստահութ¬յունը չարաշահելու եղանակներով «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերությանը պատճառել է խոշոր չափի` 2.680.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, ինչպես նաև նույն եղանակներով հափշտակել է հիշյալ ընկերությանը պատկանող զգալի չափի` 300.000 ՀՀ դրամ գումարը, այսինքն` կատարել է հանցա¬վոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬¬խանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործությունների հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վեր¬ջինս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդվածների համա¬պա¬տասխան մասերով։
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շե¬լիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬խել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կա¬տա¬րելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Սույն գործով Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է գնահատում`երիտասարդ լինելը (ըստ 2012թ. հուլիսի 2-ին տրված AM սե¬րիայի 0783889 համարի անձնագրի` ծնվել է 1983թ. հունիսի 28-ին), նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը ( ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. փետրվարի 12-ի դրութ¬յամբ կա¬տար¬ված հարցման արդյունքների), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (ըստ ՀՀ ԱՆ «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն ՓԲ ընկերության տնօրեն Ա.Հակոբյանի` 2014թ. սեպտեմբերի 29-ի թիվ 0125-3988 գրության, ինչպես նաև դատա¬հոգեբուժական փորձաքննության 2014թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ 403/14 եզրակացության` հանդիսանում է «անձի խառը խանգարում» ախտորոշմամբ փսիխո¬պաթ անձ¬նավորություն), իսկ որպես պատիժը և պատասխա¬նատ¬¬վութ¬յունը մեղ¬մացնող հանգա¬մանք` բնակության վայ¬րում դրականորեն բնու¬թագրվելը (ըստ Կենտրոն համատիրության կառա¬վարիչ Ա.Միքայելյանի հաստա¬տած բնու¬թագրի)։
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ Ար¬թուր Ղևոնդյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահման¬ված հանցա¬կազ¬ների պատ¬ժամասն այլընտրանքային է, նախա¬տեսում են պատժատե¬սակ¬ներ տու¬գանքի, կալանքի կամ որո¬շակի ժամ¬կետով ազատազրկման ձևով, հետևա¬բար` քննարկման են¬թակա է նշանակվող պատ¬ժատեսակի ընտ¬րության, պատժաչափի, հանցագործությունների համակ¬ցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը ռեալ կրե¬լու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցե¬րը։
Հաշվի առնելով Արթուր Ղևոնդյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատ¬վությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգքրի 184-րդ հոդ¬վածի 1-ին և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքների վտանգավո¬րության հարաբե¬րա¬կա¬նորեն ցածր աստիճանը և բնույթը (ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ են, մասնավոր մե¬ղադրանքի «գործեր» են), ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ նրա նկատմամբ անհրա¬¬ժեշտ է նշանակել նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը։
Հաշվի առնելով այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանին մեղսագրվում է ոչ մեծ ծան¬րության հան¬ցանքների կատարում` Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ հան¬ցանք¬ների համակցությամբ վերջ¬նական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը թույլատրելի է համարում նաև պատիժները լրիվ գումա¬րելու կանոնը։
Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Արթուր Ղևոնդյա¬նին ուղղելու և հնարա¬վոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬լական արդարությունը վերականգ¬նելու հա¬մար։
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դա¬տական ծախ¬սե¬րի հար¬ցերին« սակայն Դատարանը« պարզելով« որ դա¬տական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները քրեա¬կան գործում բացակայում են, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստի արձանագրմամբ։


Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` որպես հան¬ցա¬գոր¬ծության գործիք ծառայած` 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց և 43 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլիա¬նոց ան¬վանական արժեքով հուշանվեր-թղթադրամները տնօրինելու հարցին` Դատարանը գտնում է, որ վե¬րոնշյալ թղթադրամներն անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Դատարանն արձանագրում է, որ տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկա¬յացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի ներկայացրած 2.980.000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցն ենթակա է բավա¬րարման ամ¬բող¬ջությամբ, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ տուժողին անմիջականորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանից։
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի անշարժ և շարժական գույքերի նկատմամբ 2.980.000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով անհրաժեշտ է կիրառել ար¬գե¬լանք` տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացրած քա¬ղաքացիական հայցի լրիվ բռնա¬գան¬ձումն ապահովելու նպատակով։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդ¬ված¬¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատ¬¬մամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով` տուգանք նվազագույն աշխատա¬վարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 ( չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանք նվազագույն աշխատա¬վարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժ¬ները լրիվ գումարելով` Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նա¬կան պատիժ նշա¬նա¬կել տու¬գանք` նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրա¬մի չա¬փով։
Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհե¬ռանալու մա¬սին ստո¬¬րագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Ժորայի Մելիքյանի ներկայացրած 2.980.000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը բավա¬րարել ամ¬բող¬ջությամբ, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ տուժո¬ղին անմիջա¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանից։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի անշարժ և շարժական գույքերի նկատմամբ 2.980.000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով կիրառել ար¬գե¬լանք` տուժող «Վիվառո Բեթինգ» ՍՊ ընկերության ներկայացրած քա¬ղաքացիական հայցի լրիվ բռնա¬գան¬ձումն ապահովելու նպատակով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` որպես հանցագործության գործիք ծառայած` 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց և 43 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլիանոց անվանական արժեքով հուշանվեր-թղթադրամները ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 13-02-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 13-03-2015
Էջերի քանակ 288, 62
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 13-03-2015
Էջերի քանակը 288, 62
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-10090
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 17-03-2015
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 09-06-2015
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 10-06-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 12-06-2015
Էջերի քանակ 279, 62, 84
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 15-06-2015
Էջերի քանակը 279, 62, 84
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0238/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 06-03-2015
Ամսաթիվ 05-03-2015
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Արթուր
Ազգանուն Ղևոնդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Արթուր Ղևոնդյան Սույն բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի /ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 1-ին մասով և 184 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - տուգանք` 700.000 ՀՀ դրամի չափով , Արթուր Ղևոնդյանից հօգուտ տուժող <<Վիվառո Բեթինգ >> ՍՊԸ բռնագանձվել է 2.980.000 ՀՀ դրամ / վերաբերյալ 13.02.2015թ. դատավճիռը` իր նկատմամբ նշանակել կատարված հանցագործությանը և իր անձը բնութագրող տվլյալներին համաչափ մեղմ պատիժ : Դատավճիռը քաղ.հայցի` 2.980.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով մասնակիորեն բեկանել և բավարարել միայն 320.000 ՀՀ դրամ գումարը :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Մակագրել
Ամսաթիվ 10-03-2015
Նախագահող դատավոր
Անուն Վազգեն
Ազգանուն Ռշտունի
Դատավոր
Անուն Կարինե
Ազգանուն Ղազարյան
Դատավոր
Անուն Մխիթար
Ազգանուն Պապոյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 17-03-2015
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց Մեղադրյալ Ա.Ղևոնդյանի անձնագիրը
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 17-03-2015
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 01-04-2015
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Չի կայացվել
Պատճառը Պաշտպանի բացակայության պատճառով
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 10-04-2015
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 10-04-2015
Ամբաստանյալ
Անուն Արթուր
Ազգանուն Ղևոնդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԿԴ/0238/01/14




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)

Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունի
դատավորներ Կ.Ղազարյան
Մ.Պապոյան
դատական նիստի քարտուղար Ա.Ջուլհակյան
ամբաստանյալ Ա.Ղևոնդյան
մեղադրող Մ.Գեղամյան



10.04.2015թ. ք.Երևան

վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արթուր Հոմերոսի Ղևոնդյանի (ծնված՝ 1983 թվականի հունիսի 28-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում` չդատված, հաշվառված և բնակվում է Երևանի Թումանյան 11Ա շենքի 67-րդ բնակարանում) վերաքննիչ բողոքը`

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի նոյեմբերի 25-ի ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Ավետիսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13842813 քրեական գործը:
2014 թվականի մարտի 6-ին Արթուր Ղևոնդյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2014 թվականի մարտի 6-ի ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Ավետիսյանի որոշմամբ Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի մարտի 25-ի ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 13842813 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու հիմքով:
2014 թվականի օգոստոսի 19-ի արձանագրությամբ Արթուր Ղևոնդյանը ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին ինքնակամ ներկայանալու համար ժամանել է ՀՀ:
2014 թվականի օգոստոսի 19-ի ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 13842813 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2014 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Արթուր Ղևոնդյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի դեկտեմբերի 26-ին թիվ 13842813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճռով Արթուր Ղևոնդյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արթուր Ղևոնդյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի չափով։
Տուժող <<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Ժորայի Մելիքյանի ներկայացրած 2980000 (երկու միլիոն ինը հարյուր ութսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է ամբողջությամբ։
2015 թվականի մարտի 6-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Արթուր Ղևոնդյանի բողոքը, իսկ թիվ ԵԿԴ/0238/01/14 քրեական գործը ստացվել է 2015 թվականի մարտի 17-ին:
<<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի կողմից վերաքննիչ բողոքի պատասխան է ստացվել 2015 թվականի մարտի 20-ին:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանն իր նկատմամբ նշանակել է խիստ պատիժ: Դատարանը հաշվի չի առել իր անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ չի աշխատում, գտնվում է ֆինանսական ծանր կացության մեջ, վատառողջ է, ուստի տվյալ դեպքում դատարանը կարող էր հանցագործությունների համակցությամբ մասնակի գումարելու սկզբունքով նշանակել մեղմ պատիժ: Դատարանը հիմնավորել է, որ ինքը <<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերությանը պատճառել է 2980000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Դատաքննության ընթացքում ինքը պնդել է իր ցուցմունքները, որ գանձապահ Գնել Հակոբյանից ստացել է ընդամենը 320000 ՀՀ դրամ, սակայն այդ հանգամանքը հաշվի չեն առել և առանց համապատասխան փորձաքննությունների եզրակացության հիմք են ընդունել վկաների հայտնած տվյալները, ինչը չի համապատասխանում իրականությանը: Բոլոր իր խաղադրույքները գրանցվել են համակարգչում, կան համապատասխան փաստաթղթեր, այդ թվում` անդորրագրեր և այլ գործին վերաբերող հաշվապահական փաստաթղթեր: Ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատարանը քննության առարկա չի դարձրել <<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության գանձապահ-օպերատոր Գնել Հակոբյանի հակաօրինական գործողությունները:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ են տրվել նյութական և դատավարական նորմերի այնպիսի կոպիտ ու էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի օբյեկտիվ ելքի վրա, ինչի արդյունքում խախտվել է իր արդար դատաքննության իրավունքը և դատարանի կողմից թույլ տրված առերևույթ դատական սխալն իր համար առաջացրել է ծանր հետևանքներ:
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջի ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճիռը, իր նկատմամբ նշանակել համաչափ մեղմ պատիժ, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցը բավարարել 320000 ՀՀ դրամ գումարի չափով:
<<Վիվառո Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանը վերաքննիչ բողոքի պատասխանում նշել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճիռը հիմնավոր է, օրինական, դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել դատավարական և նյութական նորմերի խախտումներ, և դատական ակտը ենթական չէ բեկանման:
Դատարանն իրականացրել է գործի օբյեկտիվ, բազմակողմանի և լրիվ քննություն, այսինքն` տեղի չի ունեցել դատական սխալ, որն ըստ էության ազդել է կամ կասկած է հարուցում, որ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Դատարանի կողմից տուգանք պատժատեսակը նշանակվել է բացառապես հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող դրական հատկանիշները` նրա երիտասարդ լինելը, ինքնակամ նախաքննության մարմնին ներկայանալը, նախկինում դատապարտված չլինելը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, իսկ որպես պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք` բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը: Դատարանը ոչ միայն պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ և 62-րդ հադվածներով սահմանված դրույթները, այլ նաև չի խախտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի պահանջները, քանի որ պատիժը եղել է արդարացի, համապատասխանել է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, որակվել է անհրաժեշտ և բավարար, ադեկվատ, ազատությունից չզրկելով` ամբաստանյալին հնարավորություն տալու ուղղվել և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխել, ինչպես նաև ազատության մեջ գտնվելով` նրա կողմից քաղաքացիական հայցվորին պատճառված նյութական վնասը վերականգնել: Դատարանը պահպանել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները, քանի որ կայացված դատավճիռը եղել է օրինական, հիմնավորված, այն կայացնելիս դատարանը պահպանել է ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական օրենսգրքի և այլ իրավական ակտերի պահանջները:
2014 թվականի օգոստոսի 19-ից սկսած՝ ամբաստանյալը, ով հետախուզվում էր, իր պաշտպանի ներկայությամբ մասնակցել է ոչ միայն գործով նախաքննությանը, այլ նաև ողջ դատաքննությանը: Դատավճիռը հրապարակվել է 2015 թվականի փետրվարի 13-ին: Հետևաբար պարզ է դառնում, որ ամբաստանյալը կամ իր պաշտպանը շուրջ վեց ամսվա ընթացքում օբյեկտիվորեն հնարավորություն են ունեցել ներկայացնելու բողոքում նշված բոլոր համապատասխան փաստաթղթերը` անդորրագրերը, հաշվապահական փաստաթղթերը: Ավելին` դատաքննության ժամանակ նման միջնորդություն չի ներկայացվել ամբաստանյալի կամ վերջինի պաշտպանի կողմից, որն անհիմն մերժված լիներ առաջին ատյանի դատարանի կողմից:
Ամբաստանյալը չի ընդունում իր մեղքը, իրեն մեղսագրվող հանցավոր արարքները, համաձայն չէ վերը նշված արարքները կատարելու համար իր նկատմամբ նշանակված նվազ խիստ պատժատեսակների, ինչպես նաև տուժող <<Վիվառո-Բեթինգ>> ՍՊ ընկերությանը պատճառված նյութական վնասների վերականգնման հետ, ավելին` բերված վերաքննիչ բողոքում փորձում է ամբողջ մեղքը բարդել գանձապահ-օպերատորի վրա` նրան մեղադրելով, որ եթե վերջինն իրեն մերժեր և հուշանվեր թղթադրամներով խաղադրույքներ չընդուներ, ապա նման դեպք տեղի չէր ունենա:
Ելնելով վերոգրյալից` խնդրել է մերժել վերաքննիչ բողոքը` թողնելով անփոփոխ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճիռը:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները.
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի, տուժող <<Վիվառո-Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի, վկաներ Գնել Հակոբյանի, Սամվել Ներսիսյանի, Սևակ Հովհաննիսյանի, Վահան Ռշտունու և Հոմերոս Ղևոնդյանի դատաքննական ցուցմունքները, դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 403/14 եզրակացությունը, իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաները և դրանց զննման արձանագրությունը, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագիրը, առողջական վիճակի վերաբերյալ տրված գրությունը և բնութագիրը:
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանը վերոնշյալ հիմնավորումներով պնդեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել:
Դատախազ Մ.Գեղամյանը նշեց, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը օրինական և հիմնավոր, քանի որ նշանակված պատիժը համաչափ է կատարված արարքի բնույթին և վտանգավորության աստիճանին, իսկ բավարարված քաղաքացիական հայցի չափը նույնպես հիմնավոր է, ուստի խնդրեց վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի անմեղության վերաբերյալ վերջինի փաստարկներին, քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության:
Այսպիսով` ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքներում հաստատված է և վերջինի կատարած հանցանքն ապացուցված, իսկ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները հերքվում են տուժող <<Վիվառո-Բեթինգ>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահրամ Մելիքյանի, վկաներ Գնել Հակոբյանի, Սամվել Ներսիսյանի, Սևակ Հովհաննիսյանի, Վահան Ռշտունու դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև իրեղեն ապացույց հանդիսացող հուշանվեր-թղթադրամներով և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 403/14 եզրակացությամբ:
Այնուհետև առաջին ատյանի դատարանը գործի հանգամանքների, մասնավորապես՝ կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ճիշտ գնահատման արդյուքնում նշանակել է նվազ խիստ պատժի տեսակ՝ տուգանք:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի այն պատճառաբանությանը, որ դատարանի կողմից բավարարված քաղաքացիական հայցը՝ 2980000 ՀՀ դրամը, համարժեք չէ իր կողմից պատճառված վնասին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը քաղաքացիական հայցը բավարարել է հանցագործությամբ տուժողին անմիջականորեն պատճառված վնասի չափով, որպիսի մոտեցումը նույնպես ընդունելի է:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1-րդ, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Ամբաստանյալ Արթուր Ղևոնդյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 13-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ


Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 10-04-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 02-06-2015
Էջերի քանակը 280, 62, 72
Գործին կից նյութեր Ա.Ղևոնդյանի անձնագիրը կից քր. գործի 1-ին հատորին:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 02-06-2015
Էջերի քանակը 280, 62, 72
Գործին կից նյութերը Ա.Ղևոնդյանի անձնագիրը կից քր. գործի 1-ին հատորին:
Ուր Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գրության համարը Ե-10891/15