Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0234/01/14
Վիճակագրական տողի համար : 10.1

Պատասխանող

Սամվել Անտոնյան
Սամվել Անտոնյան Կորյունի
Սարգիս Անտոնյան Կորյունի
Սամվել Անտոնյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Կարեն Մարդանյան

Անդրանիկ Մնացականյան

Մհեր Արղամանյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Կարեն Մարդանյան

Անդրանիկ Մնացականյան

Մհեր Արղամանյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Սամվել Անտոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Սարգիս Անտոնյանի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով Երևանի Ծ. Իսակովի պողոտայով երթևեկելիս նույն ավտոմեքենայով ազդանշանեն տվել իրեն դիմաց, տվյալ պահին անսարք վիճակում գտնվող ավտոմեքենային և <արա> արտահայտությամբ պահանջվել շարժվել տեղից: Մոտ 200 մետր տեղաշարժվելուց հետո ստիպել են կանգնել Արսեն Գևորգյանին պատկանող ավտոմեքենան և մոտենալով նրան իրենց անձը հասարակությունից վեր դասելով և դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, ինչպես նաև փողոցով երթևեկող ավտոմեքենաների բնականոն ընթացքը ծեծի են ենթարկել վերջինիս և նրա հետ գտնվող Սամվել Մոսինյանին, որի ընթացքում շուրջ 5 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայոյանքներ են տվել նրանց հասցեին, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2015-04-27 10:30 2 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2015-02-18 16:30 5 Կայացել է
Վճռաբեկ 2015-02-04 10:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2015-01-21 15:00 5 Կայացել է
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0234/01/14
նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
բողոք բերած անձ` ամբաստանյալ` Ս. ԱՆՏՈՆՅԱՆԻ
դատախազ` Մ.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ

2015 թվականի ապրիլի 27-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Սամվել Կորյունի Անտոնյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-ին մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Սամվել Կորյունի Անտոնյանի վերաքննիչ բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի 2-րդ բաժանմունքի քննիչ Տ.Մուրադյանի 2014 թվականի հուլիսի 22-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 16138714 քրեական գործը /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 1/:
2. 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին Սամվել Անտոնյանն ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության Մալաթիայի բաժին /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 59/:
3. 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին կասկածյալ Ս.Անտոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 61/:
4. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի 2-րդ բաժանմունքի քննիչ Տ.Մուրադյանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 01-ի որոշմամբ Սամվել Կորյունի Անտոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 95/:
5. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Նավասարդյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 13-ի որոշմամբ թիվ 16138714 քրեական գործն ընդունել է վարույթ /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 159/:
6. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Նավասարդյանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ տուժողներ Ա.Գևորգյանի, Ս.Մոսինյանի և վկաներ Ա.Վարդանյանի ու Ա.Շամոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել նրանց արարքում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշների բացակայության հիմքով /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 204/:
7. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Նավասարդյանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ի որոշմամբ Սամվել Անտոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 210-211/:
8. 2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ին թիվ 16138714 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 24-ին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 1/:
9. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 16138714 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և 2015 թվականի հունվարի 12-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 4, 9/:
10. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճռով Սամվել Կորյունի Անտոնյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում երեք տարի ինն ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 04-ի դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած 63.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 50.000 ՀՀ դրամը` Սամվել Կորյունի Անտոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` երեք տարի ինն ամիս ժամկետով և տուգանք` 50.000 ՀՀ դրամի չափով։
Սամվել Անտոնյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն դատվճռով դատապարտվել է նաև Սարգիս Կորյունի Անտոնյանը, ում մասով վերաքննիչ բողոք չի բերվել: /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 60-69/:
11. Ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ, որը վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի մարտի 17-ին, իսկ քրեական գործը` 2015 թվականի մարտի 23-ին:

12. Վերաքննիչ դատարանի 2015 թվականի մարտի 23-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության` վճռաբեկության կանոններով:
Գործի փաստական հանգամանքները
13. Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Սամվել Կորյունի Անտոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել և Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ նա 2014 թվականի հուլիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, եղբոր` Սարգիս Անտոնյանի հետ վերջինիս վարած «Նիվա» մակնիշի 27 ՍԼ 356 համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկել են Երևանի Ծ.Իսակովի պողոտայով, որի ընթացքում ազդանշան են տվել ժամակավորապես խափանված և լուսացույցի կանաչ լույսի պայմաններում առաջ չշարժվող «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդին և «արա» արտահայտությամբ պահանջել շարժվել տեղից, այն պարագայում, երբ այդ ավտոմեքենայի շարժիչը մի պահ անջատվել ու չի գործարկվել և վարորդն օբյեկտիվորեն զրկվել էր այդ հնարավորությունից։ Գիտակցելով այդ փաստը և նույն պողոտայով մոտ 200 մ հետապնդելով «Պեժո» մակնիշի վերոնշյալ ավտոմեքենան` ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատան վարչական շենքից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա` խուլիգանական դրդումներով, այն է` համակեցության կանոնները խախտելու և սեփական անձի առավելությունն ու գերակայությունը ճանապարհային երթևեկության մյուս մասնակիցների նկատմամբ ընդգծելու ձգտումով, Սամվել Անտոնյանը պահանջել, իսկ Սարգիս Անտոնյանը «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով «Պեժո» ավտոմքենայի առջևը փակելով` հարկադրել են այդ մեքենայի վարորդ Արսեն Գևորգյանին կանգնեցնել ավտոմեքենան, անմիջապես մոտենալով նրան` իրենց անձը հասարակությունից վեր դասելով և դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, այդ թվում՝ փողոցով երթևեկող ավտոմեքենաների երթևեկությունը, բռնություն են գործադրել, այն է` ծեծի են ենթարկել ավտոմեքենայից իջած Ա.Գևորգյանին և «Պեժո» մակնիշի մեքենայի ուղևոր Սամվել Մոսինյանին` նրանց առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայմամբ, որի ընթացքում ծեծկռտուքից հավաքված անցորդների ներկայությամբ հասարակական վայրում շուրջ 5 րոպե տևողությամբ տվել են հայհոյանքներ՝ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտելով հասարակության նկատմամբ /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 210-211, հատոր 2, էջ 60-69/:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
14. Ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ, 64-րդ հոդվածներով սահմանված պատիժ նշանակելու սկզբունքները, որի հետևանքով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ խիստ պատիժ:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը քննության չի առել ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու հնարավորության հարցը և առանց հիմնավոր պատճառաբանության գտել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի նախատեսված պատիժներից առավել խիստը` ազատազրկումը:
Պատժի նպատակների և նշանակվող պատժի արդարացիության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել ԼԴ2/0019/01/09, ՎԲ-192/07 ԱՎԴ2/0059/01/08 և մի շարք այլ որոշումներում, որոնք դատարանը հաշվի չի առել: Գնահատելով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, դատարանն արձանագրել է, որ այդպիսիք են դիտվում վնասը կամովին հարթելը և խոստովանական ցուցմունքեր տալը:
Դատարանի կողմից չեն գնահատվել պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող այլ հանգամանքներ, այն, որ վատառողջ է, խնամքին է գտնվում տարեց և հիվանդ մայրը, նաև այն, որ տուժողները հայտնել են, որ իր նկատմամբ բողոք չունեն:
Թվարկված մեղմացնող հանգամանքները դատարանի կողմից ամբողջության մեջ չգնահատելը և այդ հիմքով ամբաստանյալի նկատմամբ ակնհայտ խիստ պատիժ նշանակելն ամբաստանյալի և նրա ընտանիքի համար կարող են առաջացնել ծանր հետևանքներ:
Դատարանը չի պահպանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի պահանջները, քննության չի առել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորության հարցը:
Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն կրելու հիմնավորումները մեկնաբանել է հետևյալ կերպ. <<Քրեական գործի կոնկրետ հանգամանքները` այն է արարքն ալկոհոլային հարբածության պայմաններում կատարելը վկայում են այն մասին, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով և այդ ազատազրկումը նա պետք է կրի, քանզի պատժի այլ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելն ինքնին չի կարող մեկնաբանվել որպես ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու հիմք: Գործում չկան ապացույցներ, որ ամբաստանյալը տառապում է ալկոհոլիզմով կամ նախկինում հանցանք է կատարել ալկոհոլի ազդեցության տակ, դատապարտվել է և դրանից հետևություն չի կատարել:
Մատնանշելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների դրույթները` գտել է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առնաձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Դիմողը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճիռը և Ս.Անտոնյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
15. Դատախազ Մ.Ալեքսանյանն առարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը:
Ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանը ներկա է եղել նախորդ դատական նիստին և տեղյակ լինելով դատական նիստի ժամանակի մասին Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացել, չի ապահովել նաև իր ցանկացած պաշտպանի ներկայությունը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` դրա հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի պատասխանն, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝ /…/
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով՝ /…/
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից, /…/
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
… 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
17. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում արձանագրել է.
<<… Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանները խմբի կազմում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարարական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել տուժողներ Արսեն Գևորգյանի և Սամվել Մոսինյանի նկատմամբ բռնության գործադրմամբ, այսինքն` կատարել են հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջիններս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա են այդ հոդվածի համապատասխան մասով։
Ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
… Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում` մեղայականով ներկայանալը (համաձայն այդ կապակցությամբ կազմված 2014 թվականի օգոստոսի 25-ի արձանագրության), անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքները կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին կատարված ստուգման արդյունքների, թիվ ՍԴ/0021/01/11 քրեական գործով ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 04-ի դատավճռի, այն վերանայելու վերաբերյալ նույն դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 14-ի որոշման, ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի պետ Լ.Ավետիսյանի 2015 թվականի հունվարի 29-ի թիվ Ե 40/16-Ա-29 նամակի` նախկինում ծանր և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ կատարելու համար 8 անգամ դատապարտվելով և ազատազրկման ձևով պատիժն ամբողջությամբ կրելով, տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ չկրած, վերոնշյալ դատվածությունները չմարված` կատարել է սույն գործով նրան վերագրված միջին ծանրության նոր դիտավորյալ հանցագործությունը։
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող վերոնշյալ հանգամանքները, ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալներն հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով և ողջամտորեն մեղմացնում (ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի դեպքում` նաև բարձրացնում) են նրանց հանրային վտանգավորությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցակազմի պատժամասն այլընտրանքային է, նախատեսում է պատժատեսակներ տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման ենթակա է նշանակվող պատժատեսակի ընտրության, պատժաչափի, ինչպես նաև պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
… Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակին և այն կրելու անհրաժեշտության հարցին` հաշվի առնելով նրան վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նախկինում դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար, այդ թվում՝ պատիժը կրելու ընթացքում դատապարտվելու, սակայն պատշաճ հետևությունների չհանգելու փաստը, հանցանքների վտանգավոր ռեցիդիվի առկայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով վերջինիս նկատմամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացառապես ազատազրկման ձևով։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժն ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Դատարանը փաստում է, որ մինչև գործով մեղսագրված դիտավորյալ հանցանքի կատարումը գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նախկինում 8 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման ծանր և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար, որոնք վերջինս կատարել է չափահաս տարիքում, և դրանց համար դատվածությունները մինչև սույն գործով նրան մեղսագրվող դիտավորյալ հանցանքի կատարման համար չեն մարվել կամ հանվել, այլ դրանց մարման ժամկետի հոսքը ընդհատվել է հաջորդող հանցագործության կատարմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից կամ պատիժը կրելուց ազատվելու պահից։
Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը կատարել է 2014 թվականի հուլիսի 20-ին, այսինքն` 2011 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի 67.1 հոդվածով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի պահանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ուժով` ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ, քանի որ վերջինս սույն գործով հաստատված դիտավորյալ հանցանքը կատարելու պարագայում նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս (փաստացի 8 անգամ) ազատազրկման է դատապարտվել ծանր և միջին ծանրության հանցագործությունների կատարման համար։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սամվել Գրիգորի Բալյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԴ1/0059/15/13 գործով այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի առկայության համար (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետ) նախկինում կատարած միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների տեսակային հաջորդականությունը որևէ նշանակություն չունի, բավարար է, որ ցանկացած հաջորդականությամբ վերը նշված երեք տեսակի հանցագործություններն էլ առկա լինեն։ Նշված դիրքորոշման համար հիմք է հանդիսանում այն, որ օրենսդիրը «ցանկացած հաջորդականություն» բառակապակցությունը շարադրել է հանցագործությունների երեք տեսակները թվարկելուց առաջ։ Այսինքն` հաջորդականության վերաբերյալ օրենսդրի պահանջը վերաբերում է հանցագործությունների տարբեր տեսակներին, քանի որ նույնատեսակ հանցագործությունների հաջորդականության մասին օրենսդրական կարգավորում նախատեսելը որևէ իրավական նպատակ չի կարող հետապնդել։ Վճռաբեկ դատարանը նաև փաստել է, որ հակառակ մեկնաբանության դեպքում, եթե առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի առկայության համար ոչ թե միջին, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների միաժամանակյա առկայությունը, այլ երեք անգամից ոչ պակաս դրանցից ցանկացածի առկայությունը բավարար համարվի, կատարված հանցագործությունների վտանգավորության բնույթի և աստիճանի գնահատման առումով անձանց համար կստեղծվեն անհավասար պայմաններ, ինչով կխախտվեն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքները։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նախկինում 8 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման ծանր և միջին ( նաև ոչ մեծ) ծանրության դիտավորյալ հանցանքների կատարման համար, այսինքն՝ բացակայում է առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու համար դատվածությունը, ինչը միջին ծանրության դիտավորյալ նոր հանցագործություն կատարելու պարագայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համատեքստում առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի առկայությունը փաստելու պարտադիր պայմաններից էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծանրության աստիճանը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ պարբերության համաձայն` հանցագործության վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվը Դատարանը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հատուկ կարգի կիրառումն հիմնավորող փաստարկ։
Դատարանը նաև փաստում է, որ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ, դատավճիռների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատական ակտով` ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 04-ի դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը` տուգանքը։
Համաձայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների՝ Սամվել Անտոնյանի պատժի ազատման թիվ 028514 տեղեկանքի, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի պետ Լ.Ավետիսյանի 2015 թվականի հունվարի 29-ի թիվ Ե 40/16-Ա-29 նամակի` Սամվել Անտոնյանը 2014 թվականի մարտի 04-ին ազատվել է ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված հիմնական պատժից` այն ամբողջությամբ կրելով։ Ինչ վերաբերում է նույն դատավճռով նշանակված 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքին, ապա Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ դրա վճարման համար սահմանվել է 10 ամիս՝ յուրաքանչյուր ամիս 7.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, ընդ որում` տվյալ գործով դատապարտյալ Սամվել Անտոնյանը նշանակված 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքից սույն դատական ակտը կայացնելու պահին վճարել է ընդամենը 7.000 ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ եթե անձն օրենքով սահմանված կարգով ազատվել է պատիժը կրելուց, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշվարկվում է հիմնական և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը ամբողջությամբ չի կրել տուգանքի ձևով նշանակված հիմնական պատիժը և կատարել է նոր հանցանք, այսինքն՝ առկա է նրա նկատմամբ նոր և հին դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու քրեաիրավական հիմքը։ Տուգանքի չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ սույն դատավճռով նշանակվող պատժին ենթակա է լրիվ կամ մասնակիորեն գումարման միայն փաստացի չվճարված («չկրած») 63.000 ՀՀ դրամ տուգանքը։
Այդ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։ …>> /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 60-69/:
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով 1-ին կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում նրա կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` մեղայականով ներկայանալը, անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է գնահատել հանցանքները կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` նախկինում ծանր և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ կատարելու համար 8 անգամ դատապարտվելով և ազատազրկման ձևով պատիժն ամբողջությամբ կրելով, տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ չկրած, վերոնշյալ դատվածությունները չմարված` կատարել է միջին ծանրության նոր դիտավորյալ հանցագործություն։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը համապատասխանում է Ս.Անտոնյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակության համաձայն` փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մի շարք գործերով որոշումներում արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
20. Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով նրա կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ս.Անտոնյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատ-վության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համոզվածություն, վստահություն, որ առանց ռեալ պատիժ նշանակելու հնարավոր է ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի ուղղվելը:
21. Վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս չի գնահատել գործում առկա ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, որ նա վատառողջ է, խնամքին են գտնվում տարեց և հիվանդ մայրը, տուժողների` ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք, պահանջ չունենալը` չեն կարող հիմք հանդիսանալ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու համար:
22. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու առումով դատավճիռը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան` Ս.Անտոնյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ նրա վերաբերյալ 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով` Վերաքննիչ դատարանը.
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Ամբաստանյալ Սամվել Կորյունի Անտոնյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
ԻՍԿԱԿԱՆԻ ՀԵՏ ՃԻՇՏ Է

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Գործ ԵԿԴ/0234/01/14






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի և
Նաիրա Թումանյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա
վարչական շրջանի դատա-
խազության ավագ դատախազ` Մանվել Ալեքսանյանի,

տուժողներ` Արսեն Գևորգյանի և
Սամվել Մոսինյանի,

2015թ. փետրվարի 18-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Սարգիս Կորյունի Անտոնյանի` (ծնված 1964թ. հունվարի 25-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬¬¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթութ¬¬¬յամբ« ամուսնացած« նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Լե¬նինգրադ¬յան 48-րդ շենքի 41-րդ բնակարանում« սույն գոր¬ծով նրա նկատ¬¬մամբ որպես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
2. Սամվել Կորյունի Անտոնյանի` (ծնված 1966թ. օգոստոսի 26-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬¬¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթութ¬¬¬յամբ« ամուրի« չի աշխատում, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Լենինգրադ¬յան 48-րդ շենքի 41-րդ բնակարանում« սույն գործով նրա նկատ¬¬մամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն, ոչ մեծ և միջին ծանրության, ինչպես նաև ծանր հանցագործությունների կատարման համար նախկինում 8 ան¬գամ դատա¬պարտ¬ված, մասնավորապես` 1. ՀՀ գերագույն դատարանի քրեական կոլեգիայի 1994թ. հուլիսի 21-ի դատավճռով ՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232 հոդվածի 1-ին մասով« ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման` 9 տարի ժամկետով՝ անձ¬¬նա¬կան գույքի 50 %-ի բռնագրավմամբ, 2. Արթիկի շրջանի ժողդատարանի 1997թ. դեկտեմբերի 5-ի դատավճռով՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 203.3-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազա¬տազրկման` 1 տարի ժամկետով, 3. Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի դատարանի 2002թ. մայիսի 17-ի դա¬տավճռով՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի` 50.000 ՀՀ դրամի չափով« ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 38-39 հոդվածների կիրառմամբ` ազատազրկման՝ 11 ամիս 14 օր ժամկետով և 50.000 ՀՀ դրամ տուգանքով, 4. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2002թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռով՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-39-րդ հոդվածների կիրառմամբ` ազատազրկման՝ 7 տարի 11 ամիս ժամկետով և տուգանքի՝ 50.000 դրամի չափով, ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2002թ. հոկտեմբերի 8-ի դատավճռով Ս.Անտոնյանի արարքները համապատաս¬խանեցվել են՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի հա¬մա¬¬պատաս¬խանաբար 175-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով նախատես¬ված արարքներին, սահմանվել է ազատազրկում՝ 7 տարի ժամկետով, որը հաշվարկվել է որպես կրած, ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 203.3 հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժի չկրած մասի կրումից ազատվել է՝ այդ արարքի ապաքրեականացման հետևանքով, իսկ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կատարած արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 1-ին մասին և սահմանվել է ազատազրկում՝ 5 տարի ժամ¬կետով, պատժից ազատվել է 2004թ. մարտի 18-ին, պայմանական վաղաժամկետ, 5. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայֆք¬ների 1-ին ատյանի դատարանի 2006թ. սեպտեմբերի 7-ի դատավճռով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 3-րդ և 4-րդ կետերով` ազատազրկման` 8 տարի ժամկետով« ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի կիրառմամբ նախորդ դա¬տավճիռ¬ներով նշանակ¬ված և լրիվ կրած պատիժները հաշվակցելու միջոցով համարվել է նշա¬նակված պատիժը կրած, 6. Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների 1-ին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հունվարի 30-ի դատավճռով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով« նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ` ազա¬տազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ հոգեբույժի մոտ հարկադիր բուժման նշանակմամբ և տու¬գանի` 70.000 ՀՀ դրամի չափով, 7. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 31-ի դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով« ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման՝ 2 տարի 9 ամիս ժամկետով և տուգանքի` 70.000 ՀՀ դրամի չափով։ Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվել է 2009թ. օգոստոսի 7-ից, 8. ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տարանի 2011թ. մարտի 4-ի դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով` ազատազրկման` 2 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մաս¬նակիորեն գու¬մա¬րելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 31-ի դա¬տավճռով նշանակված ու ամբաստանյալի կողմից չկրած պատժից 1 տարի ազատազրկումն ու 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքը` վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 տարի ժամկետով և տուգանք` 70.000 ՀՀ դրամի չափով, պատիժը կրելու սկիզբը հաշվարկվել է 2011թ. մարտի 4-ից։ 2011թ. հուլիսի 14-ին դատապարտյալ Ս.Անտոնյանի դիմումի հիման վրա նույն դատարանի որոշ¬մամբ վերոնշյալ դատավճիռը վերանայվել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով կա¬տարած արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի նոր խմբագրությամբ 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին` պատիժը թողնելով անփոփոխ։ 2014թ. մարտի 4-ին Ս.Անտոնյանը պատիժների կրումից ազատվել է` ազա¬տազրկման ձևով նշանակված պատիժն ամբողջությամբ կրելով։ Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մայիսի 29-ի որոշմամբ Ս.Անտոնյանի նկատմամբ որպես 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել 10 ամիս` յուրա¬քանչյուր ամիս 7.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, որից վերջինս վճարել է 7.000 ՀՀ դրամ, դատվա¬ծութ¬յունները չմարված)։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 16138714 քրեական գործը հարուցվել է 2014թ. հուլիսի 22-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Մալաթիայի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով` գործով տուժողներ Արսեն Գևորգյա¬նի և Սամվել Մոսինյանի հա¬ղորդումների հիման վրա։
2014թ. օգոստոսի 25-ին Սարգիս և Սամվել Անտոնյանները կամովին ներկայացել են նա¬խաքննական մարմնին, նույն օրը նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհե¬ռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։
2014թ. սեպտեմբերի 1-ին Սարգիս և Սամվել Անտոնյաններին մեղադրանքներ են առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։
2014թ. դեկտեմբերի 17-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արսեն Գևորգյանի, Սամվել Մոսինյանի, ինչպես նաև Արման Վարդանյանի և Արթուր Շամոյանի նկատ¬մամբ քրեական հետապնդում չիրա¬կանացնելու մասին` նրանց արարքներում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդ¬վածով նախատեսված հան¬¬ցակազմի բացակայության պատճառաբանութ¬յամբ։
2014թ. դեկտեմբերի 22-ին քրեական գործը Սամվել Կորյունի Անտոնյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Սարգիս Կորյունի Անտոնյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադ¬րա¬կան եզրակացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դատա¬րան (փաստացի ստացվել է 2014թ. դեկտեմբերի 24-ին), 2014թ. դեկտեմբերի 26-ին ընդունվել վա¬րույթ և նշանակվել դատական քննության։
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ Սամվել Անտոնյանը 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, եղբոր` Սարգիս Անտոնյանի հետ վերջինիս վարած «Նիվա» մակնիշի 27 ՍԼ 356 հա¬մա¬րանիշի ավտոմեքենայով երթևեկել են Երևան քաղաքի Ծ.Իսակովի պողոտայով, որի ընթաց¬քում ազդանշան են տվել ժամակավորապես խափանված և լուսացույցի կանաչ լույսի պայման¬ներում առաջ չշարժվող «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 համարանիշի ավտոմեքենային վա¬րոր¬դին և «արա» արտահայտությամբ պա¬հանջել շարժվել տեղից, այն պարագայում, երբ այդ ավ¬տո¬մե¬քե¬նայի շարժիչը մի պահ անջատվել ու չի գործարկվել և վարորդն օբյեկտիվորեն զրկվել էր այդ հնա¬րա¬վորութ¬յունից։ Գիտակցելով այդ փաստը և նույն պողոտայով մոտ 200 մետր հետապնդելով «Պեժո» մակնիշի վերոնշյալ ավտո¬մեքենան` ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատան վարչական շենքից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա` խուլիգանական դրդումներով, այն է` համակեցության կանոնները խախտելու և սե¬փական անձի առավելութ¬յունն ու գերակայությունը ճանապարհային երթևեկության մյուս մասնակիցների նկատ¬¬մամբ ընդգծելու ձգտու¬մով, Սամվել Անտոնյանը պահանջել, իսկ Սարգիս Անտոնյանը «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով «Պեժո» ավտոմքենայի առջևը փակելով` հար¬կադրել են այդ մեքենայի վարորդ Արսեն Գևորգյանին կանգնեցնել ավտո¬մեքենան, անմիջա¬պես մոտենալով նրան` իրենց անձը հասարա¬կությունից վեր դասելով և դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, այդ թվում՝ փողոցով երթևեկող ավտոմեքե¬նաների երթևե¬¬կությունը, բռնություն են գործադրել, այն է` ծեծի են ենթարկել ավտոմեքենայից իջած Ա.Գևորգյա¬¬նին և «Պեժո» մակնիշի մե¬քենայի ուղևոր Սամվել Մոսին¬յա¬նին` նրանց առող¬ջությանը պատ¬ճառելով թեթև վնաս` առողջութ¬յան կարճատև քայքայմամբ, որի ընթացքում ծեծկռտուքից հավաքված անցորդների ներկայությամբ հասարա¬կա¬կան վայրում շուրջ 5 րոպե տևո¬ղությամբ տվել են հայհո¬յանքներ՝ բացահայտ անհար¬գալից վերաբերմունք արտահայտվելով հասարակութ¬յան նկատմամբ, այսինքն՝ Սամվել և Սարգիս Անտոնյանները կատարել են հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանա¬չեց, ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ եղբոր՝ Սարգիս Անտոնյանի, իրենց ծանոթ Արթուր Շամոյանի հետ 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահման¬ներում, եղբորը պատկանող «Նիվա» մակնիշի 27 ՍԼ 356 համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկե¬լիս են եղել Երևանի Ծ.Իսակովի պողոտայով ու հասնելով Իսակով և Թաիրով փողոցների հատման խաչմերուկ, գտնվելով լուսացույցի տակ կանգնած վիճակում՝ եղբայրն ազդանշան է տվել իրենց դիմաց կայանած «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 համարանիշի ավտոմե¬քենային` տեղից շարժվելու և առաջ ընթանալու նպատակով։ Տեսնելով, որ տվյալ «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենան տեղից չի շարժ¬վում` եղբայրը վատ տոնով պահանջել է դրա վարորդին վարել մեքենան, որին ի պատասխան «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես վատ տոնով է պատասխանել, սակայն կարճ ժամանակ անց գործի գցելով ավտոմեքենայի շարժիչը՝ շարժվել է առաջ։ Մոտ 200 մետր ընթա¬նալուց հետո, Ծ. Իսակովի պողոտայում` ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատան վարչական շենքից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա գտնվող հատվածում, ավտոմեքենայի պատուհանից դիմել է «Պեժո» մակ¬նիշի ավտոմեքենայի վարորդին, պահանջել կայանել ավտոմեքե¬նան, իսկ երբ վերջինս ենթարկ¬վել է իր պահանջին, ավտոմեքենայից իջնել և ձեռքով մեկ անգամ հարվածել է ավտոմեքենայից իջնող վարորդին։ Այնուհետև, երբ վարորդը ավտոմեքենայից դուրս է եկել, շուրջ 10 վայրկյան տևած խոսակցությունից հետո դարձյալ ձեռքերով հարվածներ է հասցնել նրան, որի ընթացքում եղբայրը, տեսնելով, որ վարորդի կողքից իջած անձը փորձում է իրեն հարվածել, մեկ անգամ հարվածել է նրան, որից հետո ինքը սկսել է հարվածել նրանց երկուսին՝ շուրջ 5 րոպե տևողությամբ բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով նրանց հասցեին։ Այդ ընթացքում այնտեղ հավաքված են եղել պատահական անցորդներ, ովքեր չեն մի¬ջամտել վիճաբանությանը, այլ, ինչպես և իրենց հետ գտնվող Արթուր Շամոյանը, «Պեժոյի» սրահից իջած երրորդ երիտա¬սարդը, փորձել են բաժանել իրեն, սակայն շարունակել է հարվածել ու հայհոյանք¬ներ տալ նրանց հասցեին։ Մեծ դժվարությամբ նրանց հաջողվել է բաժանել իրենց, որից հետո, նստելով իրենց ավտոմե¬քենան, հեռացել են։
Դատարանում նշեց, թե իբր միջադեպը տևել է ոչ ավել, քան մեկ րոպե, ունեցել է ակն¬թարթային ընթացք։ Ընդունեց, որ միջադեպի հետևանքով մոտակայքում մեքենաներ են կայանել, սակայն չընդունեց պատահական անցորդներ հավաքվելու հանգամանքը։ Նշեց, որ վիճաբանութ¬յունը պատ¬ճառ չի ունեցել, ինքն է տուժողներին պահանջել կանգնեցնել մեքենան, բարձրաձայն վիրա¬վորել է նրանց, մեկ անգամ ապտա¬կել է, քանի որ իրեն թվացել է, թե այդ անձը ձեռքը բարձ¬րաց¬նելով` ցանկանում է հարվածել իրեն։ Նշեց նաև, թե իբր եղբայրը որևէ մեկի չի հարվածել, փորձել է միայն բաժանել իրենց։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի կարգով նա¬խաքննական վերոնշյալ ցուցմունք¬ները հրա¬պա¬րակելուց հետո՝ գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նշեց, որ հնարավոր է, որ միջա¬դեպին պատա¬հական անցորդ¬¬ներ ակա¬նատես եղած լինեն, սակայն նրանք իրենց չեն մոտեցել, վեճին չեն միջամտել, իսկ ցուցմունքներում վիճա¬բա¬նութ¬յան տևո¬ղութ¬յան վերաբերյալ հակասությունը մեկնաբանեց նրանով, որ հնարավոր է քննիչի մոտ հար¬ցաքննվելիս սխալվել է, քանի որ իր կարծիքով այն 5 րոպե չէր կարող տևել։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սարգիս Անտոնյանն իրեն մեղավոր ճանա¬չեց, Դատարանում օգտվելով դատավարական իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուց¬մունք տալուց, իսկ հար¬ցերին պատասխանելիս հայտնեց, որ հարվածել է տուժողներից մեկին, ով ցանկացել է հարվա¬ծել եղբորը՝ Սամվել Անտոնյանին, իսկ «Պեժո» մակնիշի մեքենան կայանելու պահանջը ներկա¬յացրել է եղբայրը։ Նշեց, թե իբր վիճաբանությունը տևել է ընդամենը 2-3 րոպե, որի ընթացքում ան¬ցորդներ չեն հավաքվել, քանի որ գիշերային ուշ ժամ էր։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի կարգով նախաքննական վե¬րոնշյալ ցուցմունք¬ները հրա¬պա¬րակելուց հետո՝ նշեց, որ եղբոր՝ Սամվել Անտոնյանի, իրենց ծանոթ Արթուր Շամոյանի հետ 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, իրեն պատ¬կանող «Նիվա» մակնիշի 27 ՍԼ 356 համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկելիս են եղել Երևանի Ծ.Իսակո¬վի պողոտայով ու հասնելով Իսակով և Թաիրով փողոցների հատման խաչմերուկ, գտնվելով լուսացույցի տակ կանգնած վիճակում՝ ազդանշան է տվել իրենց դիմաց կայանած «Պեժո» մակնիշի ավտո¬մեքենայի վարորդին` տեղից շարժվելու և առաջ ընթանալու նպատակով։ Տեսնելով, որ տվյալ «Պե¬ժո» մակնիշի ավտոմեքենան տեղից չի շարժվում` վատ տոնով պահանջել է դրա վարորդին վարել մեքենան, որին «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես վատ տոնով է պա¬տասխանել, ապա կարճ ժամանակ անց, գործի գցելով ավտոմեքենայի շարժիչը, շարժվել է առաջ։ Մոտ 200 մետր ընթանալուց հետո, Ծ.Իսակովի պողոտայում` ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատան վարչական շենքից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա գտնվող հատվածում, եղբայրը, ով նստած է եղել իր կողքը, ավտոմեքենայի պատուհանից «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդից պահան¬ջել է կայանել ավտոմեքենան և իջնելով ավտոմեքենայից` ձեռքով մեկ անգամ հարվածել է ավ¬տոմեքենայից իջնող վարորդին։ Այնուհետև, բոլորով իջել են ավտոմեքենայից, շուրջ 10 վայրկյան տևած խոսակցութ¬յունից հետո եղբայրը ձեռքերով հարվածներ է հասցնել «Պեժո» մակ¬նիշի ավտո¬մեքենայի վ¬րորդին։ Տեսնելով, որ «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքից նստատեղից իջած անձը փորձում է հարվածել եղբորը՝ մեկ անգամ հարվածել է նրան, որից հետո եղբայրը սկսել է հարվածել այդ երկուսին, որի ժամանակ բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհո¬յանքներ են տվել նրանց հասցեին, որը տևել է շուրջ 5 րոպե։ Այդ ընթացքում հավաքվել են պատա¬հական անցորդներ, ովքեր վիճաբա¬նությանը չեն միջամտել։ Նրանք, ինքը, Շամոյանը և «Պեժոյից» իջած երրորդ երի¬տասարդը փորձել են առանձնացնել և հանգստացնել եղբորը, սակայն եղբայրը շարունակել է հար¬վածել ու հայհո¬յանք¬ներ տալ նրանց հասցեին, որից հետո մեծ դժվարությամբ իրենց հաջողվել է բաժանել, ապա ավտոմեքենայով հեռանալ այդ վայրից։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո նշեց նաև, որ վեճի հետևանքով հնա¬րավոր է, որ մար¬դիկ հավաքված լինեին, սակայն ինքը նրանց չի նկատել։
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում համադրելով և գնահատելով ամբաս¬տանյալներ Սամվել և Սարգիս Անտոնյանների նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները՝ Դատարանն առավել արժևորում է նրանց նա¬խաքննական ցուցմունքները՝ փաստելով, որ Դատա¬րա¬նում ներկայացված պատճառաբա¬նութ¬յուններն անհիմն են և կցկտուր, իրականում հետապնդում են քննվող դեպքի իրական հանգամանքները խեղաթյուրելու, այդ կերպ հնա¬րավոր քրեական պա¬տաս¬¬խանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ, հերքված են դատաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապա¬ցույց¬ների ամբողջությամբ.
Տուժող Արսեն Գևորգյանի ցուց¬մունքներով. Վերջինս Դատարանում ըստ էության պնդեց և վերահաստատեց նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ աշխատում է «Տոռնադո» անվտանգության ծառայությունում` որպես անվտանգության աշխատակից։ Աշխատանքի բնույթը կայանում է նրանում, որ շրջում են Երևանում գտնվող թվով 8 «Կարաս» թոնրատների ցանցերում և ապահովում են այնտեղի անվտանգությունը։ 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 20։00-ի սահմաններում, իրեն պատկանող «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դուրս է եկել աշխատանքի և իր հետ միասին շրջել են նաև նույն անվտանգության ծառայությունում փորձաշրջանի մեջ գտնվող Սամվել Մոսինյանը և Արման Վարդանյանը։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում երթևեկել են Երևանի Ծ.Իսակովի փողոցով և հասնելով Իսակով և Թաիրով փողոցների հատման խաչմերուկ` կանգնել է լուսացույցի կարմիր լույսի տակ, որտեղ ավտոմեքենայի շարժիչն անջատվել է։ Այնու¬հետև, երբ լուսացույցի կարմիր լույսը փոխվել է կանաչի, ավտոմեքենայի շարժիչը գործի չի ընկել և հնարավոր չի եղել առաջ շարժվել։ Այդ ընթացքում իրենց հետևում կանգնած «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը ազդանշան է տվել, ապա, տեսնելով, որ չեն շարժվում՝ «արա» արտա¬հայ¬տությամբ պա¬հան¬ջել է շարժվել, ում պատասխանել է նույն տոնով, դարձյալ փորձելուց հետո գործի է գցել շար¬ժիչը, ընթացել առաջ։ ԱՄՆ դեսպանատնից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա նշված «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան առաջացել է, փակել իր ճանապարհը և թեքությամբ կանգնել իրենց ավտո¬մեքենայի դիմաց, որից իրենք ևս կանգնել են։ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայից դուրս են եկել 3 անձ, որոնցից վարորդի կողքի նստած, մինչ այդ իրեն անծանոթ անձը մոտեցել և հարվածել է իրեն այն պահին, երբ փորձում էր իջնել ավտոմեքենայից։ Իջել են ավտոմեքենայից, սկսվել է վիճաբա¬նություն, սակայն դեպքից երկար ժամանակ անցնելու պատճառով չի հիշում, թե նույն անձն իրեն նորից հարվածել է, թե` ոչ։ Նկատել է, որ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հարվածել է Սամվել Մոսինյանին, իսկ նույն ավտոմեքենայի հետևի նստատեղից իջած անձն ու իրենց հետ գտնվող Արման Վարդանյանը միայն բաժանել են։ Վիճաբանությանը ներկա են եղել պատահական անցորդներ, հնարավոր է, որ սեռական բնույթի հայհոյանքները տևել են մոտ 5 րո¬պե։ Նշեց նաև, որ ետևի մեքենայից ազդանշան ստանալով՝ մեքենայի սրահից ձեռքով որևէ շար¬ժում չեն արել, այդ կերպ վիճաբանության առիթ չեն տվել։ Նշեց նաև, որ ամբաստանյալների դեմ որևէ բողոք կամ պահանջ, այդ թվում՝ նյութաիրավական, չունի։
Տուժող Սամվել Մոսինյանի ցուց¬մունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Արման Վարդանյանի և Արսեն Գևորգյանի հետ փորձաշրջան են անցնում «Տոռնադո» անվտանգության ծառայությունում։ 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 20։00-ի սահմաններում, Արսեն Գևորգյանին պատ¬կանող «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դուրս են եկել աշխատանքի, իրենց հետ շրջել է նաև Արման Վարդանյանը։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում, հասնելով Իսակով և Թաիրով փողոցների հատման խաչմերուկ, կանգնել են լուսացույցի կարմիր լույսի տակ, որտեղ ավտոմեքե¬նայի շարժիչն անջատվել է։ Այնուհետև, երբ լուսացույցի կարմիր լույսը փոխվել է կանաչի, ավտոմե¬քենայի շարժիչը գործի չի ընկել և հնարավոր չի եղել առաջ շարժվել։ Այդ ընթացքում իրենց հետևում կանգնած «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը ազդանշան է տվել, որպեսզի շարժվեն տեղից, որից հետո, տեսնելով, որ իրենք չեն շարժվում, նշված ավտոմեքենայի վարորդը «արա» ար¬տա¬հայտութ¬յամբ պահանջել է Ա. Գևորգյանից շարժվել, ում Ա.Գևորգյանը պատասխանել է նույն տոնով, իսկ շարժիչը գործարկելուց հետո՝ շարունակել են ճանապարհն Իսակովի պողոտայով։ ԱՄՆ դեսպանատնից մոտ 300 մետր անցնելով՝ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը վազանց է կատարել և թեքությամբ կանգնել ավտոմեքենայի դիմաց՝ փակելով իրենց ճանապարհը։ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայից դուրս են եկել 3 անձ, որոնցից վարորդի կողքի նստածը մոտեցել և հարվածել է Ա.Գևորգյանի գլխին այն պահին, երբ վերջինս դեռևս պատրաստվում էր իջնել ավտո¬մե¬քե¬նայից։ Բոլորով իջել են ավտոմեքենայից, վիճաբանություն է ծագել, որի ընթացքում նույն անձը ևս մեկ անգամ հարվածել է Ա.Գևորգյանին։ Տեսնելով այդ` մոտեցել է, որ հարվածի այդ անձին, սակայն «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հարվածել է իրեն։ Վիճաբանությունը տևել է մոտ 5 րոպե, որի ընթացքում այդ անձինք իրենց բարձրաձայն հայհոյել են, որին ներկա են գտնվել վիճաբանությանն ականատես դարձած պատահական անցորդներ, խախտվել է այդ պողոտայոով երթևեկող ավտոմեքենաների երթևեկությունը։ Նույն ավտոմեքենայի հետևի նստատեղից իջած անձը և Արման Վարդանյանը փորձել են բաժանել։ Մեծ դժվարությամբ նրանց դա հաջողվել է, որից հետո նշված 3 անձը նստել են «Նիվան» և հեռացել։ Նշեց նաև, որ ամբաստանյալների դեմ որևէ բողոք կամ պահանջ, այդ թվում՝ նյութաիրավական, չունի։
Վկա Արման Վարդանյանի` դատաքննությամբ հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով, որոնք ըստ էության նույնաբովանդակ են տուժողների ցուցմունք¬նե¬րին, ուստի անհարկի կրկնությունից խուսափելու նպատակով չեն շարադրվում։
Վկա Արթուր Շամոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. հու¬լիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, Սամվել Անտոնյանի և նրա եղբայր Սարգիս Անտոն¬յանի հետ վերջինիս «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով երթևեկելիս են եղել Երևանի Ծ.Իսակովի փողո¬ցով, հասնելով Իսակովի և Թաիրովի փողոցների հատման խաչմերուկ՝ կանգնել են լուսացույցի կար¬միր լույսի տակ։ Երբ լուսացույցի կարմիր լույսը փոխվել է կանաչի, իրենց դիմաց գտնվող «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենան չի շարժվել, որի պատճառով Սարգիս Անտոնյանը բղավել է, ազ¬դանշան տվել` նշված ավտոմեքենայի վարորդին հասկացնելով, որ շարժվի տեղից։ Այնուհետև հնչել են փոխադարձ ազդանշաններ և բղավոցներ, որից հետո «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենան շարժվել է առաջ։ Մոտ 200 մետր ընթանալուց հետո հասել են այդ ավտոմեքենային, Սամվել Անտոնյանը պա¬տուհանից նրանց ասել է. «Այս ինչ ձև եք քշում» և նրանց ինչ-որ պատասխանից հետո պա¬հանջել է կանգնեցնել ավտոմեքենան։ Նրանք ավտոմեքենան կայանել են մայթեզրին, իսկ Սարգիս Ան¬տոնյանը` ավտոմեքենան թեքությամբ կանգնեցրել է նրանց ավտոմեքենայի դիմաց։ Սամվել Անտոն¬յանն այդ պահին անմիջապես դուրս է եկել ավտոմեքենայից և մոտենալով՝ հարվածել դեռևս ավտոմեքենայից կիսով չափ իջած «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի գլխին։ Դրանից հետո ինչպես իրենք, այնպես էլ նշված ավտոմեքենայի 3 երիտասարդներն իջել են ավտոմեքե¬նա¬ներից, մի քանի վայրկյան զրուցել, սակայն Սամվել Անտոնյանը դարձյալ հարվածել է նրանց վա¬րոր¬դին։ Այդ ժամանակ վարորդի կողքից իջած երիտասարդը փորձել է հարվածել Սամվել Անտոն¬յանին, սակայն Սարգիս Անտոնյանը հարվածել է այդ երիտասարդին, որից հետո Սամվել Անտոն¬յանը սկսել է հարվածներ հասցնել ինչպես վարորդին, այնպես էլ նրա կողքից իջած երիտա¬սարդին։ Ինչպես ինքը, այնպես էլ նրանց ավտոմեքենայի հետևի նստատեղից իջած երիտասարդը փորձել են բաժանել։ Սամվել Անտոնյանը դիմադրել է, և մեծ դժվարությամբ է հաջողվել նրան առանձ¬նացնել, որից հետո նստել են իրենց ավտոմեքենան և հեռացել։ Վիճաբանությունը տևել է 5 –ից 7 րոպե, որի ընթացքում պատահական անցորդների ներկայությամբ փոխադարձաբար հնչել են սեռական բնույ¬թի հայհոյանքներ։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հուլիսի 21-ի թիվ 2073 եզրակացությամբ, համա¬ձայն որի՝ գործով տուժող Արսեն Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գանգու¬ղե¬ղային փակ վնասվածքի, աջ քունքագագաթային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ նախաբազ¬կի վ/3-ի կողմնային մա¬կերեսի, աջ ուսագոտու վերին հետին շրջանի քերծվածքների ձևերով, հասցվել են բութ առարկա¬ներով, հնարավոր է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում և հան¬գա¬մանք¬ներում, որոնք նրա առող¬ջությանը պատճա¬ռել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայմամբ՝ նկա¬տի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևո¬ղությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հուլիսի 21-ի թիվ 2072 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ գործով տուժող Սամվել Մոսինյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գան¬գու¬ղեղային փակ վնասվածքի, աջ և ձախ աչքերի կոպերի, ձախ նախաբազկի արյունազեղում¬ների, աջ ստորհոնքային շրջանի, աջ աչքի ստորին կոպի, ձախ նախաբազուկ-դաստակային հոդի թիկ¬նային մակերեսի քերծվածքների ձևերով, հասցվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում, չի բացառվում՝ այդ դեպքի հանգա¬մանքներում, որոնք նրա առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայմամբ՝ նկատի ունե¬¬նա¬լով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2014թ. հուլիսի 21-ին կատար¬ված քննչական այդ գործողության ընթացքում մասնակից, գործով տուժող Արսեն Գևորգ¬յանը մատնա¬ցույց է արել այն վայրը, որտեղ տեղի է քննվող դեպքը։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանները խմբի կազ¬մում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարարական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել տուժողներ Արսեն Գևորգյանի և Սամվել Մոսինյանի նկատմամբ բռնության գործադրմամբ, այսինքն` կատարել են հանցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վեր¬ջիններս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա են այդ հոդվածի համա¬պա¬տասխան մասով։
Ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակը և չափը որո¬շե¬լիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬խել հան¬ցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կա¬տա¬րելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հան¬ցա¬¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հո¬վել պատժի նպատակ¬ները։
Սույն գործով Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սարգիս Անտոնյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է գնահատում` նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. դեկտեմբերի 29-ին կա¬տար¬ված հարցման արդյունք¬ների), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանք` մեղայականով ներկա¬յա¬նալը (համաձայն այդ կապակցությամբ կազմված 2014թ. օգոստոսի 25-ի արձանագրության), ան¬կեղ¬ծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդա¬տա¬կան վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը։
Դատարանն ամբաստանյալ Սարգիս Անտոնյանի որպես պատիժը և պատասխա¬նատ¬¬վութ¬յունը ծանրացնող հանգա¬մանք չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պա¬տասխանատ¬վութ¬¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանք է գնահատում` մեղայա¬կանով ներկա¬յա¬նալը (համաձայն այդ կա¬պակ¬ցությամբ կազմված 2014թ. օգոստոսի 25-ի արձանագրության), անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչ¬դա¬տա¬կան վարույթից իրեն լիովին մեղա¬վոր ճանաչելը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է գնահատում հանցանքները կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վեր¬ջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. դեկ¬տեմբերի 19-ին կա¬տար¬¬ված ստուգման արդյունքների, թիվ ՍԴ0021/01/11 քրեական գոր¬ծով ՀՀ Սյու¬նիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 4-ի դատավճռի, այն վերանա¬յելու վերաբերյալ նույն դատարանի 2011թ. հուլիսի 14-ի որոշման, ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի պետ Լ.Ավետիսյանի 2015թ. հուն¬վարի 29-ի թիվ Ե 40/16-Ա-29 նամակի` նախկինում ծանր և միջին ծան¬րության դիտավորյալ հան¬ցանք¬ներ կատա¬րելու համար 8 անգամ դատապարտվելով և ազա¬տազրկման ձևով պատիժն ամբող¬ջությամբ կրելով, տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ չկրած, վերոնշյալ դատ¬վածութ¬յուն¬ները չմա¬րված` կատարել է սույն գործով նրան վերագրված միջին ծան¬րութ¬յան նոր դի¬տա¬վոր¬յալ հան¬ցա¬գործությունը։
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող վերոնշյալ հան¬գամանք¬ները, ամբաստանյալների անձը բնու¬թագրող տվյալներն հաս¬տատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապա¬ցույց¬¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն մեղմացնում (ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի դեպքում` նաև բարձ¬րաց¬նում) են նրանց հանրային վտան¬գավո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահման¬ված հանցա¬կազ¬մի պատ¬ժամասն այլընտրանքային է, նախա¬տեսում է պատժատե¬սակ¬ներ տու¬գանքի կամ որո¬շակի ժամ¬կե¬տով ազատազրկման ձևով, հետևա¬բար` քննարկման են¬թակա է նշանակվող պատ¬ժատեսակի ընտ¬րության, պատժաչափի, ինչպես նաև պատիժը ռեալ կրե¬լու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցե¬րը։
Հաշվի առնելով Սարգիս Անտոնյանի՝ նախկինում դատապարտված չլինելու փաստը, մեղա¬յականով ներկայանալը, անկեղծորեն զղջալը և դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն մե¬ղավոր ճա¬նաչելը, նրա պատասխանատ¬վությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬յութ¬յունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ նրա նկատմամբ անհրա¬¬ժեշտ է նշանակել նվազ խիստ պատ¬ժատեսակը` տուգանքը։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Սարգիս Անտոն¬յանին ուղղելու և հնարա¬վոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬լական արդա¬րութ¬յունը վերականգ¬նելու հա¬մար։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրաժեշտութ¬յան հարցին` հաշվի առնելով նրան վերագրվող հանցագործութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, նախկինում դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար, այդ թվում՝ պատիժը կրելու ընթացքում դատապարտվելու, սակայն պատ¬շաճ հետևությունների չհանգելու փաստը, հանցանք¬ների վտան¬գավոր ռեցիդիվի առկայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը` Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացառապես ազա¬¬տազրկման ձևով։ Դատարանը նաև փաս¬տում է, որ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժն ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգ¬նելու համար։
Դատարանը փաստում է, որ մինչև գործով մեղսագրված դիտավորյալ հանցանքի կատա¬րումը գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նախկի¬նում 8 անգամ դա¬տա¬¬պարտվել է ազա¬¬¬տազրկման ծանր և միջին ծանրության դիտա¬վորյալ հանցա¬գործութ¬յունների կատարման համար, որոնք վերջինս կատարել է չա¬փահաս տարիքում, և դրանց համար դատվա¬¬ծությունները մինչև սույն գործով նրան մեղսագրվող դիտավորյալ հան¬ցանքի կատա¬ր¬ման համար դատվածությունները չեն մարվել կամ հանվել, այլ դրանց մարման ժամկետի հոսքը ընդհատվել է հաջորդող հանցագոր¬ծության կատարմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցի¬դիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախ¬¬կինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքը ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը կա¬տա¬րել է 2014թ. հուլիսի 20-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծի լրացում կատա¬րելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշա¬նակվի 67.1 հոդ¬վա¬ծով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի պահանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ուժով` ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ, քանի որ վերջինս սույն գործով հաստատված դիտավորյալ հանցանքը կատարելու պա¬րա¬¬գայում նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս (փաստացի 8 անգամ) ազատազրկման է դատա¬պարտվել ծանր և միջին ծանրության հանցագործությունների կատարման համար։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սամվել Գրիգորի Բալյանի վերաբերյալ 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի ԵԴ1/0059/15/13 գործով այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ առանձնապես վտան¬գավոր ռեցիդիվի առկայության համար (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետ) նախկինում կատարած միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների տեսակային հաջորդա¬կանությունը որևէ նշանակություն չունի, բավարար է, որ ցանկացած հաջորդականությամբ վերը նշված երեք տեսակի հանցագործություններն էլ առկա լինեն։ Նշված դիրքորոշման համար հիմք է հանդիսանում այն, որ օրենսդիրը «ցանկացած հաջորդականություն» բառակապակցությունը շարադրել է հանցագործությունների երեք տեսակ¬ները թվարկելուց առաջ։ Այսինքն` հաջորդա¬կանության վերաբերյալ օրենսդրի պահանջը վերա¬բերում է հանցագործութ¬յուն¬ների տարբեր տեսակներին, քանի որ նույնատեսակ հանցագործութ¬յուն¬ների հաջորդակա¬նութ¬յան մասին օրենսդրական կարգավորում նախատեսելը որևէ իրավական նպատակ չի կարող հետապնդել։ Վճռաբեկ դատարանը նաև փաստել է, որ հակառակ մեկնա¬բանության դեպքում, եթե առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի առկայության համար ոչ թե միջին, ծանր և առանձնապես ծանր հանցա¬գործությունների միաժամանակյա առկայությունը, այլ երեք անգամից ոչ պակաս դրան¬ցից ցանկացածի առկայությունը բավարար համարվի, կատարված հանցագործությունների վտանգավորության բնույթի և աստիճանի գնահատման առումով անձանց համար կստեղծվեն անհա¬վասար պայմաններ, ինչով կխախտվեն արդարության և պատասխա¬նատ¬վության անհա¬տականացման սկզբունքները։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նախկինում 8 անգամ դատա¬պարտվել է ազատազրկման ծանր և միջին ( նաև ոչ մեծ ծան¬րության) դիտավորյալ հանցանքների կատարման համար, այսինքն՝ բա¬ցա¬¬կայում է առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու համար դատվածությունը, ինչը միջին ծան¬րութ¬յան դիտավորյալ նոր հանցագործություն կա¬տա¬րելու պարագայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համատեքստում առանձ¬նապես վտանգավոր ռեցի¬դիվի առկա¬յութ¬յունը փաստելու պարտադիր պայմաններից էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտան¬¬գավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծան¬րության աստի¬ճանը, այն հան¬գա¬¬մանք¬ները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչ¬պես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ պարբերության համաձայն` հանցագործության վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապա¬տաս¬խան հոդվածի սանկցիա¬յով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գոր¬ծությունների վտանգավոր ռեցիդիվը Դատարանը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հա¬տուկ կար¬գի կիրա¬ռումն հիմնավորող փաս¬տարկ։
Դատա¬րանը նաև փաստում է, որ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշա¬նակել նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ, դատավճիռների համակցութ¬յամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատական ակտով` ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 4-ի դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը` տուգանքը։
Համաձայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների՝ Սամվել Անտոնյանի պատժի ազատման թիվ 028514 տեղեկանքի, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրան¬քային պատիժների կատարման բաժնի պետ Լ.Ավետիսյանի 2015թ. հուն¬վարի 29-ի թիվ Ե 40/16-Ա-29 նամակի` Սամվել Անտոնյանը 2014թ. մարտի 4-ին ազատվել է ՀՀ Սյունիքի մար¬զի ընդհա¬նուր իրավասության դատարանի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված հիմ¬նական պատժից` այն ամբողջությամբ կրելով։ Ինչ վերաբերում է նույն դատավճռով նշանակված 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքին, ապա Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի 2014թ. մայիսի 29-ի որոշմամբ դրա վճարման համար սահ¬մանվել է 10 ամիս՝ յուրաքանչյուր ամիս 7.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, ընդ որում` տվյալ գործով դատա¬պարտ¬յալ Սամվել Անտոնյանը նշա¬նակված 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքից սույն դա¬տական ակտը կայացնելու պահին վճարել է ընդամենը 7.000 ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ եթե անձն օրենքով սահ¬մանված կարգով ազատվել է պատիժը կրելուց, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշ¬վարկվում է հիմնական և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը ամբողջությամբ չի կրել տուգանքի ձևով նշանակված հիմ¬նա¬կան պատիժը և կատարել է նոր հանցանք, այսինքն՝ առկա է նրա նկատմամբ նոր և հին դա¬¬տավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու քրեաիրավական հիմքը։ Տուգանքի չափը որոշե¬լիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում այն, որ սույն դատավճռով նշանակվող պատժին ենթակա է լրիվ կամ մասնա¬կիորեն գումարման միայն փաստացի չվճարված («չկրած») 63.000 ՀՀ դրամ տուգանքը։
Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Սամվել Անտոն¬յանին ուղղելու և հնարա¬վոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬լական արդարությունը վերականգ¬նելու հա¬մար։
Ամբաստանյալներ Սամվել և Սարգիս Անտոնյանների նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման մի¬ջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Միաժամանակ, հաշվի առնելով Սամվել Անտոնյանի` ազատության մեջ գտնվելու, սակայն սույն դատական ակտով ազատազրկման դատապարտելու հան¬գամանքը, Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվար¬կել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դա¬տական ծախ¬սե¬րի հար¬ցերին« սա¬կայն Դատարանը« պարզելով« որ դա¬տական ծախսերի, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցների վե¬րաբերյալ ապացույցները քրեա¬կան գործում բացակայում են, ամբաստանյալների նկատմամբ քա¬ղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրանց գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել` սահմա¬նա¬փակ¬վում է այդ փաստերի արձանագրմամբ։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 375-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

1. Սարգիս Կորյունի Անտոնյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Սարգիս Անտոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Սամվել Կորյունի Անտոնյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատ¬ժին մասնակիորեն գումարելով ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 4-ի դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած 63.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամը` Սամվել Կորյունի Անտոնյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նական պատիժ նշա¬նակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկե¬տով և տուգանք` 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Սամվել Անտոնյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրա փաստացի արգելանքի վերցնելու պա¬հից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու վերաբերյալ ստո¬րագրութ¬յունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0234/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 24-12-2014
Քրեական գործի համարը ԵԿԴ/0234/01/14
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 16138714
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Սամվել Անտոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Սարգիս Անտոնյանի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով Երևանի Ծ. Իսակովի պողոտայով երթևեկելիս նույն ավտոմեքենայով ազդանշանեն տվել իրեն դիմաց, տվյալ պահին անսարք վիճակում գտնվող ավտոմեքենային և <արա> արտահայտությամբ պահանջվել շարժվել տեղից: Մոտ 200 մետր տեղաշարժվելուց հետո ստիպել են կանգնել Արսեն Գևորգյանին պատկանող ավտոմեքենան և մոտենալով նրան իրենց անձը հասարակությունից վեր դասելով և դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, ինչպես նաև փողոցով երթևեկող ավտոմեքենաների բնականոն ընթացքը ծեծի են ենթարկել վերջինիս և նրա հետ գտնվող Սամվել Մոսինյանին, որի ընթացքում շուրջ 5 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայոյանքներ են տվել նրանց հասցեին, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով:
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Սարգիս Անտոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Սամվել Անտոնյանի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով Երևանի Ծ. Իսակովի պողոտայով երթևեկելիս նույն ավտոմեքենայով ազդանշանեն տվել իրեն դիմաց, տվյալ պահին անսարք վիճակում գտնվող ավտոմեքենային և <արա> արտահայտությամբ պահանջվել շարժվել տեղից: Մոտ 200 մետր տեղաշարժվելուց հետո ստիպել են կանգնել Արսեն Գևորգյանին պատկանող ավտոմեքենան և մոտենալով նրան իրենց անձը հասարակությունից վեր դասելով և դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, ինչպես նաև փողոցով երթևեկող ավտոմեքենաների բնականոն ընթացքը ծեծի են ենթարկել վերջինիս և նրա հետ գտնվող Սամվել Մոսինյանին, որի ընթացքում շուրջ 5 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայոյանքներ են տվել նրանց հասցեին, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Անտոնյան
Հայրանուն Կորյունի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 258 Մաս 3 Կետ 1
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Սարգիս
Ազգանուն Անտոնյան
Հայրանուն Կորյունի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 258 Մաս 3 Կետ 1
Վիճակագրական տողի համարը 10.1
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 25-12-2014
Նախագահող դատավոր
Անուն Արշակ
Ազգանուն Վարդանյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 26-12-2014
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 26-12-2014
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 26-12-2014
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2015թ.
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 21-01-2015
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Մանվել
Ազգանուն Ալեքսանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Սամվել
Ազգանուն Մոսինյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արսեն
Ազգանուն Գևորգյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 04-02-2015
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 18-02-2015
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 18-02-2015
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Սարգիս
Ազգանուն Անտոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 18-02-2015
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Տուգանք
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Անտոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 18-02-2015
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ ԵԿԴ/0234/01/14






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի և
Նաիրա Թումանյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա
վարչական շրջանի դատա-
խազության ավագ դատախազ` Մանվել Ալեքսանյանի,

տուժողներ` Արսեն Գևորգյանի և
Սամվել Մոսինյանի,

2015թ. փետրվարի 18-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Սարգիս Կորյունի Անտոնյանի` (ծնված 1964թ. հունվարի 25-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬¬¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթութ¬¬¬յամբ« ամուսնացած« նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Լե¬նինգրադ¬յան 48-րդ շենքի 41-րդ բնակարանում« սույն գոր¬ծով նրա նկատ¬¬մամբ որպես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
2. Սամվել Կորյունի Անտոնյանի` (ծնված 1966թ. օգոստոսի 26-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬¬¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթութ¬¬¬յամբ« ամուրի« չի աշխատում, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Լենինգրադ¬յան 48-րդ շենքի 41-րդ բնակարանում« սույն գործով նրա նկատ¬¬մամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն, ոչ մեծ և միջին ծանրության, ինչպես նաև ծանր հանցագործությունների կատարման համար նախկինում 8 ան¬գամ դատա¬պարտ¬ված, մասնավորապես` 1. ՀՀ գերագույն դատարանի քրեական կոլեգիայի 1994թ. հուլիսի 21-ի դատավճռով ՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232 հոդվածի 1-ին մասով« ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման` 9 տարի ժամկետով՝ անձ¬¬նա¬կան գույքի 50 %-ի բռնագրավմամբ, 2. Արթիկի շրջանի ժողդատարանի 1997թ. դեկտեմբերի 5-ի դատավճռով՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 203.3-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազա¬տազրկման` 1 տարի ժամկետով, 3. Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի դատարանի 2002թ. մայիսի 17-ի դա¬տավճռով՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի` 50.000 ՀՀ դրամի չափով« ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 38-39 հոդվածների կիրառմամբ` ազատազրկման՝ 11 ամիս 14 օր ժամկետով և 50.000 ՀՀ դրամ տուգանքով, 4. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2002թ. օգոստոսի 28-ի դատավճռով՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-39-րդ հոդվածների կիրառմամբ` ազատազրկման՝ 7 տարի 11 ամիս ժամկետով և տուգանքի՝ 50.000 դրամի չափով, ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2002թ. հոկտեմբերի 8-ի դատավճռով Ս.Անտոնյանի արարքները համապատաս¬խանեցվել են՝ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի հա¬մա¬¬պատաս¬խանաբար 175-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով նախատես¬ված արարքներին, սահմանվել է ազատազրկում՝ 7 տարի ժամկետով, որը հաշվարկվել է որպես կրած, ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 203.3 հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժի չկրած մասի կրումից ազատվել է՝ այդ արարքի ապաքրեականացման հետևանքով, իսկ ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կատարած արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 1-ին մասին և սահմանվել է ազատազրկում՝ 5 տարի ժամ¬կետով, պատժից ազատվել է 2004թ. մարտի 18-ին, պայմանական վաղաժամկետ, 5. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայֆք¬ների 1-ին ատյանի դատարանի 2006թ. սեպտեմբերի 7-ի դատավճռով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին« 3-րդ և 4-րդ կետերով` ազատազրկման` 8 տարի ժամկետով« ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի կիրառմամբ նախորդ դա¬տավճիռ¬ներով նշանակ¬ված և լրիվ կրած պատիժները հաշվակցելու միջոցով համարվել է նշա¬նակված պատիժը կրած, 6. Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների 1-ին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. հունվարի 30-ի դատավճռով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով« նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ` ազա¬տազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ հոգեբույժի մոտ հարկադիր բուժման նշանակմամբ և տու¬գանի` 70.000 ՀՀ դրամի չափով, 7. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 31-ի դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով« ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման՝ 2 տարի 9 ամիս ժամկետով և տուգանքի` 70.000 ՀՀ դրամի չափով։ Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվել է 2009թ. օգոստոսի 7-ից, 8. ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տարանի 2011թ. մարտի 4-ի դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով` ազատազրկման` 2 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մաս¬նակիորեն գու¬մա¬րելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. օգոստոսի 31-ի դա¬տավճռով նշանակված ու ամբաստանյալի կողմից չկրած պատժից 1 տարի ազատազրկումն ու 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքը` վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 տարի ժամկետով և տուգանք` 70.000 ՀՀ դրամի չափով, պատիժը կրելու սկիզբը հաշվարկվել է 2011թ. մարտի 4-ից։ 2011թ. հուլիսի 14-ին դատապարտյալ Ս.Անտոնյանի դիմումի հիման վրա նույն դատարանի որոշ¬մամբ վերոնշյալ դատավճիռը վերանայվել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով կա¬տարած արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի նոր խմբագրությամբ 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին` պատիժը թողնելով անփոփոխ։ 2014թ. մարտի 4-ին Ս.Անտոնյանը պատիժների կրումից ազատվել է` ազա¬տազրկման ձևով նշանակված պատիժն ամբողջությամբ կրելով։ Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մայիսի 29-ի որոշմամբ Ս.Անտոնյանի նկատմամբ որպես 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել 10 ամիս` յուրա¬քանչյուր ամիս 7.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, որից վերջինս վճարել է 7.000 ՀՀ դրամ, դատվա¬ծութ¬յունները չմարված)։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 16138714 քրեական գործը հարուցվել է 2014թ. հուլիսի 22-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Մալաթիայի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով` գործով տուժողներ Արսեն Գևորգյա¬նի և Սամվել Մոսինյանի հա¬ղորդումների հիման վրա։
2014թ. օգոստոսի 25-ին Սարգիս և Սամվել Անտոնյանները կամովին ներկայացել են նա¬խաքննական մարմնին, նույն օրը նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհե¬ռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։
2014թ. սեպտեմբերի 1-ին Սարգիս և Սամվել Անտոնյաններին մեղադրանքներ են առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նրանց նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։
2014թ. դեկտեմբերի 17-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արսեն Գևորգյանի, Սամվել Մոսինյանի, ինչպես նաև Արման Վարդանյանի և Արթուր Շամոյանի նկատ¬մամբ քրեական հետապնդում չիրա¬կանացնելու մասին` նրանց արարքներում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդ¬վածով նախատեսված հան¬¬ցակազմի բացակայության պատճառաբանութ¬յամբ։
2014թ. դեկտեմբերի 22-ին քրեական գործը Սամվել Կորյունի Անտոնյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Սարգիս Կորյունի Անտոնյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադ¬րա¬կան եզրակացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դատա¬րան (փաստացի ստացվել է 2014թ. դեկտեմբերի 24-ին), 2014թ. դեկտեմբերի 26-ին ընդունվել վա¬րույթ և նշանակվել դատական քննության։
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ Սամվել Անտոնյանը 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, եղբոր` Սարգիս Անտոնյանի հետ վերջինիս վարած «Նիվա» մակնիշի 27 ՍԼ 356 հա¬մա¬րանիշի ավտոմեքենայով երթևեկել են Երևան քաղաքի Ծ.Իսակովի պողոտայով, որի ընթաց¬քում ազդանշան են տվել ժամակավորապես խափանված և լուսացույցի կանաչ լույսի պայման¬ներում առաջ չշարժվող «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 համարանիշի ավտոմեքենային վա¬րոր¬դին և «արա» արտահայտությամբ պա¬հանջել շարժվել տեղից, այն պարագայում, երբ այդ ավ¬տո¬մե¬քե¬նայի շարժիչը մի պահ անջատվել ու չի գործարկվել և վարորդն օբյեկտիվորեն զրկվել էր այդ հնա¬րա¬վորութ¬յունից։ Գիտակցելով այդ փաստը և նույն պողոտայով մոտ 200 մետր հետապնդելով «Պեժո» մակնիշի վերոնշյալ ավտո¬մեքենան` ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատան վարչական շենքից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա` խուլիգանական դրդումներով, այն է` համակեցության կանոնները խախտելու և սե¬փական անձի առավելութ¬յունն ու գերակայությունը ճանապարհային երթևեկության մյուս մասնակիցների նկատ¬¬մամբ ընդգծելու ձգտու¬մով, Սամվել Անտոնյանը պահանջել, իսկ Սարգիս Անտոնյանը «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով «Պեժո» ավտոմքենայի առջևը փակելով` հար¬կադրել են այդ մեքենայի վարորդ Արսեն Գևորգյանին կանգնեցնել ավտո¬մեքենան, անմիջա¬պես մոտենալով նրան` իրենց անձը հասարա¬կությունից վեր դասելով և դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, այդ թվում՝ փողոցով երթևեկող ավտոմեքե¬նաների երթևե¬¬կությունը, բռնություն են գործադրել, այն է` ծեծի են ենթարկել ավտոմեքենայից իջած Ա.Գևորգյա¬¬նին և «Պեժո» մակնիշի մե¬քենայի ուղևոր Սամվել Մոսին¬յա¬նին` նրանց առող¬ջությանը պատ¬ճառելով թեթև վնաս` առողջութ¬յան կարճատև քայքայմամբ, որի ընթացքում ծեծկռտուքից հավաքված անցորդների ներկայությամբ հասարա¬կա¬կան վայրում շուրջ 5 րոպե տևո¬ղությամբ տվել են հայհո¬յանքներ՝ բացահայտ անհար¬գալից վերաբերմունք արտահայտվելով հասարակութ¬յան նկատմամբ, այսինքն՝ Սամվել և Սարգիս Անտոնյանները կատարել են հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանա¬չեց, ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ եղբոր՝ Սարգիս Անտոնյանի, իրենց ծանոթ Արթուր Շամոյանի հետ 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահման¬ներում, եղբորը պատկանող «Նիվա» մակնիշի 27 ՍԼ 356 համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկե¬լիս են եղել Երևանի Ծ.Իսակովի պողոտայով ու հասնելով Իսակով և Թաիրով փողոցների հատման խաչմերուկ, գտնվելով լուսացույցի տակ կանգնած վիճակում՝ եղբայրն ազդանշան է տվել իրենց դիմաց կայանած «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 համարանիշի ավտոմե¬քենային` տեղից շարժվելու և առաջ ընթանալու նպատակով։ Տեսնելով, որ տվյալ «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենան տեղից չի շարժ¬վում` եղբայրը վատ տոնով պահանջել է դրա վարորդին վարել մեքենան, որին ի պատասխան «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես վատ տոնով է պատասխանել, սակայն կարճ ժամանակ անց գործի գցելով ավտոմեքենայի շարժիչը՝ շարժվել է առաջ։ Մոտ 200 մետր ընթա¬նալուց հետո, Ծ. Իսակովի պողոտայում` ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատան վարչական շենքից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա գտնվող հատվածում, ավտոմեքենայի պատուհանից դիմել է «Պեժո» մակ¬նիշի ավտոմեքենայի վարորդին, պահանջել կայանել ավտոմեքե¬նան, իսկ երբ վերջինս ենթարկ¬վել է իր պահանջին, ավտոմեքենայից իջնել և ձեռքով մեկ անգամ հարվածել է ավտոմեքենայից իջնող վարորդին։ Այնուհետև, երբ վարորդը ավտոմեքենայից դուրս է եկել, շուրջ 10 վայրկյան տևած խոսակցությունից հետո դարձյալ ձեռքերով հարվածներ է հասցնել նրան, որի ընթացքում եղբայրը, տեսնելով, որ վարորդի կողքից իջած անձը փորձում է իրեն հարվածել, մեկ անգամ հարվածել է նրան, որից հետո ինքը սկսել է հարվածել նրանց երկուսին՝ շուրջ 5 րոպե տևողությամբ բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով նրանց հասցեին։ Այդ ընթացքում այնտեղ հավաքված են եղել պատահական անցորդներ, ովքեր չեն մի¬ջամտել վիճաբանությանը, այլ, ինչպես և իրենց հետ գտնվող Արթուր Շամոյանը, «Պեժոյի» սրահից իջած երրորդ երիտա¬սարդը, փորձել են բաժանել իրեն, սակայն շարունակել է հարվածել ու հայհոյանք¬ներ տալ նրանց հասցեին։ Մեծ դժվարությամբ նրանց հաջողվել է բաժանել իրենց, որից հետո, նստելով իրենց ավտոմե¬քենան, հեռացել են։
Դատարանում նշեց, թե իբր միջադեպը տևել է ոչ ավել, քան մեկ րոպե, ունեցել է ակն¬թարթային ընթացք։ Ընդունեց, որ միջադեպի հետևանքով մոտակայքում մեքենաներ են կայանել, սակայն չընդունեց պատահական անցորդներ հավաքվելու հանգամանքը։ Նշեց, որ վիճաբանութ¬յունը պատ¬ճառ չի ունեցել, ինքն է տուժողներին պահանջել կանգնեցնել մեքենան, բարձրաձայն վիրա¬վորել է նրանց, մեկ անգամ ապտա¬կել է, քանի որ իրեն թվացել է, թե այդ անձը ձեռքը բարձ¬րաց¬նելով` ցանկանում է հարվածել իրեն։ Նշեց նաև, թե իբր եղբայրը որևէ մեկի չի հարվածել, փորձել է միայն բաժանել իրենց։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի կարգով նա¬խաքննական վերոնշյալ ցուցմունք¬ները հրա¬պա¬րակելուց հետո՝ գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նշեց, որ հնարավոր է, որ միջա¬դեպին պատա¬հական անցորդ¬¬ներ ակա¬նատես եղած լինեն, սակայն նրանք իրենց չեն մոտեցել, վեճին չեն միջամտել, իսկ ցուցմունքներում վիճա¬բա¬նութ¬յան տևո¬ղութ¬յան վերաբերյալ հակասությունը մեկնաբանեց նրանով, որ հնարավոր է քննիչի մոտ հար¬ցաքննվելիս սխալվել է, քանի որ իր կարծիքով այն 5 րոպե չէր կարող տևել։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սարգիս Անտոնյանն իրեն մեղավոր ճանա¬չեց, Դատարանում օգտվելով դատավարական իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուց¬մունք տալուց, իսկ հար¬ցերին պատասխանելիս հայտնեց, որ հարվածել է տուժողներից մեկին, ով ցանկացել է հարվա¬ծել եղբորը՝ Սամվել Անտոնյանին, իսկ «Պեժո» մակնիշի մեքենան կայանելու պահանջը ներկա¬յացրել է եղբայրը։ Նշեց, թե իբր վիճաբանությունը տևել է ընդամենը 2-3 րոպե, որի ընթացքում ան¬ցորդներ չեն հավաքվել, քանի որ գիշերային ուշ ժամ էր։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի կարգով նախաքննական վե¬րոնշյալ ցուցմունք¬ները հրա¬պա¬րակելուց հետո՝ նշեց, որ եղբոր՝ Սամվել Անտոնյանի, իրենց ծանոթ Արթուր Շամոյանի հետ 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, իրեն պատ¬կանող «Նիվա» մակնիշի 27 ՍԼ 356 համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկելիս են եղել Երևանի Ծ.Իսակո¬վի պողոտայով ու հասնելով Իսակով և Թաիրով փողոցների հատման խաչմերուկ, գտնվելով լուսացույցի տակ կանգնած վիճակում՝ ազդանշան է տվել իրենց դիմաց կայանած «Պեժո» մակնիշի ավտո¬մեքենայի վարորդին` տեղից շարժվելու և առաջ ընթանալու նպատակով։ Տեսնելով, որ տվյալ «Պե¬ժո» մակնիշի ավտոմեքենան տեղից չի շարժվում` վատ տոնով պահանջել է դրա վարորդին վարել մեքենան, որին «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նույնպես վատ տոնով է պա¬տասխանել, ապա կարճ ժամանակ անց, գործի գցելով ավտոմեքենայի շարժիչը, շարժվել է առաջ։ Մոտ 200 մետր ընթանալուց հետո, Ծ.Իսակովի պողոտայում` ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատան վարչական շենքից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա գտնվող հատվածում, եղբայրը, ով նստած է եղել իր կողքը, ավտոմեքենայի պատուհանից «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդից պահան¬ջել է կայանել ավտոմեքենան և իջնելով ավտոմեքենայից` ձեռքով մեկ անգամ հարվածել է ավ¬տոմեքենայից իջնող վարորդին։ Այնուհետև, բոլորով իջել են ավտոմեքենայից, շուրջ 10 վայրկյան տևած խոսակցութ¬յունից հետո եղբայրը ձեռքերով հարվածներ է հասցնել «Պեժո» մակ¬նիշի ավտո¬մեքենայի վ¬րորդին։ Տեսնելով, որ «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքից նստատեղից իջած անձը փորձում է հարվածել եղբորը՝ մեկ անգամ հարվածել է նրան, որից հետո եղբայրը սկսել է հարվածել այդ երկուսին, որի ժամանակ բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհո¬յանքներ են տվել նրանց հասցեին, որը տևել է շուրջ 5 րոպե։ Այդ ընթացքում հավաքվել են պատա¬հական անցորդներ, ովքեր վիճաբա¬նությանը չեն միջամտել։ Նրանք, ինքը, Շամոյանը և «Պեժոյից» իջած երրորդ երի¬տասարդը փորձել են առանձնացնել և հանգստացնել եղբորը, սակայն եղբայրը շարունակել է հար¬վածել ու հայհո¬յանք¬ներ տալ նրանց հասցեին, որից հետո մեծ դժվարությամբ իրենց հաջողվել է բաժանել, ապա ավտոմեքենայով հեռանալ այդ վայրից։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո նշեց նաև, որ վեճի հետևանքով հնա¬րավոր է, որ մար¬դիկ հավաքված լինեին, սակայն ինքը նրանց չի նկատել։
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում համադրելով և գնահատելով ամբաս¬տանյալներ Սամվել և Սարգիս Անտոնյանների նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները՝ Դատարանն առավել արժևորում է նրանց նա¬խաքննական ցուցմունքները՝ փաստելով, որ Դատա¬րա¬նում ներկայացված պատճառաբա¬նութ¬յուններն անհիմն են և կցկտուր, իրականում հետապնդում են քննվող դեպքի իրական հանգամանքները խեղաթյուրելու, այդ կերպ հնա¬րավոր քրեական պա¬տաս¬¬խանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ, հերքված են դատաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապա¬ցույց¬ների ամբողջությամբ.
Տուժող Արսեն Գևորգյանի ցուց¬մունքներով. Վերջինս Դատարանում ըստ էության պնդեց և վերահաստատեց նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ աշխատում է «Տոռնադո» անվտանգության ծառայությունում` որպես անվտանգության աշխատակից։ Աշխատանքի բնույթը կայանում է նրանում, որ շրջում են Երևանում գտնվող թվով 8 «Կարաս» թոնրատների ցանցերում և ապահովում են այնտեղի անվտանգությունը։ 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 20։00-ի սահմաններում, իրեն պատկանող «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դուրս է եկել աշխատանքի և իր հետ միասին շրջել են նաև նույն անվտանգության ծառայությունում փորձաշրջանի մեջ գտնվող Սամվել Մոսինյանը և Արման Վարդանյանը։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում երթևեկել են Երևանի Ծ.Իսակովի փողոցով և հասնելով Իսակով և Թաիրով փողոցների հատման խաչմերուկ` կանգնել է լուսացույցի կարմիր լույսի տակ, որտեղ ավտոմեքենայի շարժիչն անջատվել է։ Այնու¬հետև, երբ լուսացույցի կարմիր լույսը փոխվել է կանաչի, ավտոմեքենայի շարժիչը գործի չի ընկել և հնարավոր չի եղել առաջ շարժվել։ Այդ ընթացքում իրենց հետևում կանգնած «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը ազդանշան է տվել, ապա, տեսնելով, որ չեն շարժվում՝ «արա» արտա¬հայ¬տությամբ պա¬հան¬ջել է շարժվել, ում պատասխանել է նույն տոնով, դարձյալ փորձելուց հետո գործի է գցել շար¬ժիչը, ընթացել առաջ։ ԱՄՆ դեսպանատնից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա նշված «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան առաջացել է, փակել իր ճանապարհը և թեքությամբ կանգնել իրենց ավտո¬մեքենայի դիմաց, որից իրենք ևս կանգնել են։ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայից դուրս են եկել 3 անձ, որոնցից վարորդի կողքի նստած, մինչ այդ իրեն անծանոթ անձը մոտեցել և հարվածել է իրեն այն պահին, երբ փորձում էր իջնել ավտոմեքենայից։ Իջել են ավտոմեքենայից, սկսվել է վիճաբա¬նություն, սակայն դեպքից երկար ժամանակ անցնելու պատճառով չի հիշում, թե նույն անձն իրեն նորից հարվածել է, թե` ոչ։ Նկատել է, որ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հարվածել է Սամվել Մոսինյանին, իսկ նույն ավտոմեքենայի հետևի նստատեղից իջած անձն ու իրենց հետ գտնվող Արման Վարդանյանը միայն բաժանել են։ Վիճաբանությանը ներկա են եղել պատահական անցորդներ, հնարավոր է, որ սեռական բնույթի հայհոյանքները տևել են մոտ 5 րո¬պե։ Նշեց նաև, որ ետևի մեքենայից ազդանշան ստանալով՝ մեքենայի սրահից ձեռքով որևէ շար¬ժում չեն արել, այդ կերպ վիճաբանության առիթ չեն տվել։ Նշեց նաև, որ ամբաստանյալների դեմ որևէ բողոք կամ պահանջ, այդ թվում՝ նյութաիրավական, չունի։
Տուժող Սամվել Մոսինյանի ցուց¬մունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Արման Վարդանյանի և Արսեն Գևորգյանի հետ փորձաշրջան են անցնում «Տոռնադո» անվտանգության ծառայությունում։ 2014թ. հուլիսի 20-ին` ժամը 20։00-ի սահմաններում, Արսեն Գևորգյանին պատ¬կանող «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 պ/հ-ի ավտոմեքենայով դուրս են եկել աշխատանքի, իրենց հետ շրջել է նաև Արման Վարդանյանը։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում, հասնելով Իսակով և Թաիրով փողոցների հատման խաչմերուկ, կանգնել են լուսացույցի կարմիր լույսի տակ, որտեղ ավտոմեքե¬նայի շարժիչն անջատվել է։ Այնուհետև, երբ լուսացույցի կարմիր լույսը փոխվել է կանաչի, ավտոմե¬քենայի շարժիչը գործի չի ընկել և հնարավոր չի եղել առաջ շարժվել։ Այդ ընթացքում իրենց հետևում կանգնած «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը ազդանշան է տվել, որպեսզի շարժվեն տեղից, որից հետո, տեսնելով, որ իրենք չեն շարժվում, նշված ավտոմեքենայի վարորդը «արա» ար¬տա¬հայտութ¬յամբ պահանջել է Ա. Գևորգյանից շարժվել, ում Ա.Գևորգյանը պատասխանել է նույն տոնով, իսկ շարժիչը գործարկելուց հետո՝ շարունակել են ճանապարհն Իսակովի պողոտայով։ ԱՄՆ դեսպանատնից մոտ 300 մետր անցնելով՝ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը վազանց է կատարել և թեքությամբ կանգնել ավտոմեքենայի դիմաց՝ փակելով իրենց ճանապարհը։ «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայից դուրս են եկել 3 անձ, որոնցից վարորդի կողքի նստածը մոտեցել և հարվածել է Ա.Գևորգյանի գլխին այն պահին, երբ վերջինս դեռևս պատրաստվում էր իջնել ավտո¬մե¬քե¬նայից։ Բոլորով իջել են ավտոմեքենայից, վիճաբանություն է ծագել, որի ընթացքում նույն անձը ևս մեկ անգամ հարվածել է Ա.Գևորգյանին։ Տեսնելով այդ` մոտեցել է, որ հարվածի այդ անձին, սակայն «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հարվածել է իրեն։ Վիճաբանությունը տևել է մոտ 5 րոպե, որի ընթացքում այդ անձինք իրենց բարձրաձայն հայհոյել են, որին ներկա են գտնվել վիճաբանությանն ականատես դարձած պատահական անցորդներ, խախտվել է այդ պողոտայոով երթևեկող ավտոմեքենաների երթևեկությունը։ Նույն ավտոմեքենայի հետևի նստատեղից իջած անձը և Արման Վարդանյանը փորձել են բաժանել։ Մեծ դժվարությամբ նրանց դա հաջողվել է, որից հետո նշված 3 անձը նստել են «Նիվան» և հեռացել։ Նշեց նաև, որ ամբաստանյալների դեմ որևէ բողոք կամ պահանջ, այդ թվում՝ նյութաիրավական, չունի։
Վկա Արման Վարդանյանի` դատաքննությամբ հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով, որոնք ըստ էության նույնաբովանդակ են տուժողների ցուցմունք¬նե¬րին, ուստի անհարկի կրկնությունից խուսափելու նպատակով չեն շարադրվում։
Վկա Արթուր Շամոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. հու¬լիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, Սամվել Անտոնյանի և նրա եղբայր Սարգիս Անտոն¬յանի հետ վերջինիս «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով երթևեկելիս են եղել Երևանի Ծ.Իսակովի փողո¬ցով, հասնելով Իսակովի և Թաիրովի փողոցների հատման խաչմերուկ՝ կանգնել են լուսացույցի կար¬միր լույսի տակ։ Երբ լուսացույցի կարմիր լույսը փոխվել է կանաչի, իրենց դիմաց գտնվող «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենան չի շարժվել, որի պատճառով Սարգիս Անտոնյանը բղավել է, ազ¬դանշան տվել` նշված ավտոմեքենայի վարորդին հասկացնելով, որ շարժվի տեղից։ Այնուհետև հնչել են փոխադարձ ազդանշաններ և բղավոցներ, որից հետո «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենան շարժվել է առաջ։ Մոտ 200 մետր ընթանալուց հետո հասել են այդ ավտոմեքենային, Սամվել Անտոնյանը պա¬տուհանից նրանց ասել է. «Այս ինչ ձև եք քշում» և նրանց ինչ-որ պատասխանից հետո պա¬հանջել է կանգնեցնել ավտոմեքենան։ Նրանք ավտոմեքենան կայանել են մայթեզրին, իսկ Սարգիս Ան¬տոնյանը` ավտոմեքենան թեքությամբ կանգնեցրել է նրանց ավտոմեքենայի դիմաց։ Սամվել Անտոն¬յանն այդ պահին անմիջապես դուրս է եկել ավտոմեքենայից և մոտենալով՝ հարվածել դեռևս ավտոմեքենայից կիսով չափ իջած «Պեժո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի գլխին։ Դրանից հետո ինչպես իրենք, այնպես էլ նշված ավտոմեքենայի 3 երիտասարդներն իջել են ավտոմեքե¬նա¬ներից, մի քանի վայրկյան զրուցել, սակայն Սամվել Անտոնյանը դարձյալ հարվածել է նրանց վա¬րոր¬դին։ Այդ ժամանակ վարորդի կողքից իջած երիտասարդը փորձել է հարվածել Սամվել Անտոն¬յանին, սակայն Սարգիս Անտոնյանը հարվածել է այդ երիտասարդին, որից հետո Սամվել Անտոն¬յանը սկսել է հարվածներ հասցնել ինչպես վարորդին, այնպես էլ նրա կողքից իջած երիտա¬սարդին։ Ինչպես ինքը, այնպես էլ նրանց ավտոմեքենայի հետևի նստատեղից իջած երիտասարդը փորձել են բաժանել։ Սամվել Անտոնյանը դիմադրել է, և մեծ դժվարությամբ է հաջողվել նրան առանձ¬նացնել, որից հետո նստել են իրենց ավտոմեքենան և հեռացել։ Վիճաբանությունը տևել է 5 –ից 7 րոպե, որի ընթացքում պատահական անցորդների ներկայությամբ փոխադարձաբար հնչել են սեռական բնույ¬թի հայհոյանքներ։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հուլիսի 21-ի թիվ 2073 եզրակացությամբ, համա¬ձայն որի՝ գործով տուժող Արսեն Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գանգու¬ղե¬ղային փակ վնասվածքի, աջ քունքագագաթային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ նախաբազ¬կի վ/3-ի կողմնային մա¬կերեսի, աջ ուսագոտու վերին հետին շրջանի քերծվածքների ձևերով, հասցվել են բութ առարկա¬ներով, հնարավոր է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում և հան¬գա¬մանք¬ներում, որոնք նրա առող¬ջությանը պատճա¬ռել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայմամբ՝ նկա¬տի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևո¬ղությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հուլիսի 21-ի թիվ 2072 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ գործով տուժող Սամվել Մոսինյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գան¬գու¬ղեղային փակ վնասվածքի, աջ և ձախ աչքերի կոպերի, ձախ նախաբազկի արյունազեղում¬ների, աջ ստորհոնքային շրջանի, աջ աչքի ստորին կոպի, ձախ նախաբազուկ-դաստակային հոդի թիկ¬նային մակերեսի քերծվածքների ձևերով, հասցվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում, չի բացառվում՝ այդ դեպքի հանգա¬մանքներում, որոնք նրա առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայմամբ՝ նկատի ունե¬¬նա¬լով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2014թ. հուլիսի 21-ին կատար¬ված քննչական այդ գործողության ընթացքում մասնակից, գործով տուժող Արսեն Գևորգ¬յանը մատնա¬ցույց է արել այն վայրը, որտեղ տեղի է քննվող դեպքը։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանները խմբի կազ¬մում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարարական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել տուժողներ Արսեն Գևորգյանի և Սամվել Մոսինյանի նկատմամբ բռնության գործադրմամբ, այսինքն` կատարել են հանցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վեր¬ջիններս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա են այդ հոդվածի համա¬պա¬տասխան մասով։
Ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակը և չափը որո¬շե¬լիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬խել հան¬ցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կա¬տա¬րելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հան¬ցա¬¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հո¬վել պատժի նպատակ¬ները։
Սույն գործով Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սարգիս Անտոնյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է գնահատում` նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. դեկտեմբերի 29-ին կա¬տար¬ված հարցման արդյունք¬ների), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանք` մեղայականով ներկա¬յա¬նալը (համաձայն այդ կապակցությամբ կազմված 2014թ. օգոստոսի 25-ի արձանագրության), ան¬կեղ¬ծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդա¬տա¬կան վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը։
Դատարանն ամբաստանյալ Սարգիս Անտոնյանի որպես պատիժը և պատասխա¬նատ¬¬վութ¬յունը ծանրացնող հանգա¬մանք չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պա¬տասխանատ¬վութ¬¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանք է գնահատում` մեղայա¬կանով ներկա¬յա¬նալը (համաձայն այդ կա¬պակ¬ցությամբ կազմված 2014թ. օգոստոսի 25-ի արձանագրության), անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչ¬դա¬տա¬կան վարույթից իրեն լիովին մեղա¬վոր ճանաչելը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է գնահատում հանցանքները կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վեր¬ջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. դեկ¬տեմբերի 19-ին կա¬տար¬¬ված ստուգման արդյունքների, թիվ ՍԴ0021/01/11 քրեական գոր¬ծով ՀՀ Սյու¬նիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 4-ի դատավճռի, այն վերանա¬յելու վերաբերյալ նույն դատարանի 2011թ. հուլիսի 14-ի որոշման, ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի պետ Լ.Ավետիսյանի 2015թ. հուն¬վարի 29-ի թիվ Ե 40/16-Ա-29 նամակի` նախկինում ծանր և միջին ծան¬րության դիտավորյալ հան¬ցանք¬ներ կատա¬րելու համար 8 անգամ դատապարտվելով և ազա¬տազրկման ձևով պատիժն ամբող¬ջությամբ կրելով, տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ չկրած, վերոնշյալ դատ¬վածութ¬յուն¬ները չմա¬րված` կատարել է սույն գործով նրան վերագրված միջին ծան¬րութ¬յան նոր դի¬տա¬վոր¬յալ հան¬ցա¬գործությունը։
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող վերոնշյալ հան¬գամանք¬ները, ամբաստանյալների անձը բնու¬թագրող տվյալներն հաս¬տատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապա¬ցույց¬¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն մեղմացնում (ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի դեպքում` նաև բարձ¬րաց¬նում) են նրանց հանրային վտան¬գավո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահման¬ված հանցա¬կազ¬մի պատ¬ժամասն այլընտրանքային է, նախա¬տեսում է պատժատե¬սակ¬ներ տու¬գանքի կամ որո¬շակի ժամ¬կե¬տով ազատազրկման ձևով, հետևա¬բար` քննարկման են¬թակա է նշանակվող պատ¬ժատեսակի ընտ¬րության, պատժաչափի, ինչպես նաև պատիժը ռեալ կրե¬լու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցե¬րը։
Հաշվի առնելով Սարգիս Անտոնյանի՝ նախկինում դատապարտված չլինելու փաստը, մեղա¬յականով ներկայանալը, անկեղծորեն զղջալը և դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն մե¬ղավոր ճա¬նաչելը, նրա պատասխանատ¬վությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬յութ¬յունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ նրա նկատմամբ անհրա¬¬ժեշտ է նշանակել նվազ խիստ պատ¬ժատեսակը` տուգանքը։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Սարգիս Անտոն¬յանին ուղղելու և հնարա¬վոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬լական արդա¬րութ¬յունը վերականգ¬նելու հա¬մար։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրաժեշտութ¬յան հարցին` հաշվի առնելով նրան վերագրվող հանցագործութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, նախկինում դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար, այդ թվում՝ պատիժը կրելու ընթացքում դատապարտվելու, սակայն պատ¬շաճ հետևությունների չհանգելու փաստը, հանցանք¬ների վտան¬գավոր ռեցիդիվի առկայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը` Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացառապես ազա¬¬տազրկման ձևով։ Դատարանը նաև փաս¬տում է, որ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժն ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգ¬նելու համար։
Դատարանը փաստում է, որ մինչև գործով մեղսագրված դիտավորյալ հանցանքի կատա¬րումը գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նախկի¬նում 8 անգամ դա¬տա¬¬պարտվել է ազա¬¬¬տազրկման ծանր և միջին ծանրության դիտա¬վորյալ հանցա¬գործութ¬յունների կատարման համար, որոնք վերջինս կատարել է չա¬փահաս տարիքում, և դրանց համար դատվա¬¬ծությունները մինչև սույն գործով նրան մեղսագրվող դիտավորյալ հան¬ցանքի կատա¬ր¬ման համար դատվածությունները չեն մարվել կամ հանվել, այլ դրանց մարման ժամկետի հոսքը ընդհատվել է հաջորդող հանցագոր¬ծության կատարմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցի¬դիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախ¬¬կինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքը ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը կա¬տա¬րել է 2014թ. հուլիսի 20-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծի լրացում կատա¬րելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշա¬նակվի 67.1 հոդ¬վա¬ծով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի պահանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ուժով` ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ, քանի որ վերջինս սույն գործով հաստատված դիտավորյալ հանցանքը կատարելու պա¬րա¬¬գայում նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս (փաստացի 8 անգամ) ազատազրկման է դատա¬պարտվել ծանր և միջին ծանրության հանցագործությունների կատարման համար։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սամվել Գրիգորի Բալյանի վերաբերյալ 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի ԵԴ1/0059/15/13 գործով այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ առանձնապես վտան¬գավոր ռեցիդիվի առկայության համար (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետ) նախկինում կատարած միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների տեսակային հաջորդա¬կանությունը որևէ նշանակություն չունի, բավարար է, որ ցանկացած հաջորդականությամբ վերը նշված երեք տեսակի հանցագործություններն էլ առկա լինեն։ Նշված դիրքորոշման համար հիմք է հանդիսանում այն, որ օրենսդիրը «ցանկացած հաջորդականություն» բառակապակցությունը շարադրել է հանցագործությունների երեք տեսակ¬ները թվարկելուց առաջ։ Այսինքն` հաջորդա¬կանության վերաբերյալ օրենսդրի պահանջը վերա¬բերում է հանցագործութ¬յուն¬ների տարբեր տեսակներին, քանի որ նույնատեսակ հանցագործութ¬յուն¬ների հաջորդակա¬նութ¬յան մասին օրենսդրական կարգավորում նախատեսելը որևէ իրավական նպատակ չի կարող հետապնդել։ Վճռաբեկ դատարանը նաև փաստել է, որ հակառակ մեկնա¬բանության դեպքում, եթե առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի առկայության համար ոչ թե միջին, ծանր և առանձնապես ծանր հանցա¬գործությունների միաժամանակյա առկայությունը, այլ երեք անգամից ոչ պակաս դրան¬ցից ցանկացածի առկայությունը բավարար համարվի, կատարված հանցագործությունների վտանգավորության բնույթի և աստիճանի գնահատման առումով անձանց համար կստեղծվեն անհա¬վասար պայմաններ, ինչով կխախտվեն արդարության և պատասխա¬նատ¬վության անհա¬տականացման սկզբունքները։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նախկինում 8 անգամ դատա¬պարտվել է ազատազրկման ծանր և միջին ( նաև ոչ մեծ ծան¬րության) դիտավորյալ հանցանքների կատարման համար, այսինքն՝ բա¬ցա¬¬կայում է առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու համար դատվածությունը, ինչը միջին ծան¬րութ¬յան դիտավորյալ նոր հանցագործություն կա¬տա¬րելու պարագայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համատեքստում առանձ¬նապես վտանգավոր ռեցի¬դիվի առկա¬յութ¬յունը փաստելու պարտադիր պայմաններից էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտան¬¬գավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծան¬րության աստի¬ճանը, այն հան¬գա¬¬մանք¬ները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչ¬պես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ պարբերության համաձայն` հանցագործության վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապա¬տաս¬խան հոդվածի սանկցիա¬յով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գոր¬ծությունների վտանգավոր ռեցիդիվը Դատարանը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հա¬տուկ կար¬գի կիրա¬ռումն հիմնավորող փաս¬տարկ։
Դատա¬րանը նաև փաստում է, որ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշա¬նակել նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ, դատավճիռների համակցութ¬յամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատական ակտով` ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 4-ի դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը` տուգանքը։
Համաձայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների՝ Սամվել Անտոնյանի պատժի ազատման թիվ 028514 տեղեկանքի, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրան¬քային պատիժների կատարման բաժնի պետ Լ.Ավետիսյանի 2015թ. հուն¬վարի 29-ի թիվ Ե 40/16-Ա-29 նամակի` Սամվել Անտոնյանը 2014թ. մարտի 4-ին ազատվել է ՀՀ Սյունիքի մար¬զի ընդհա¬նուր իրավասության դատարանի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված հիմ¬նական պատժից` այն ամբողջությամբ կրելով։ Ինչ վերաբերում է նույն դատավճռով նշանակված 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքին, ապա Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի 2014թ. մայիսի 29-ի որոշմամբ դրա վճարման համար սահ¬մանվել է 10 ամիս՝ յուրաքանչյուր ամիս 7.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, ընդ որում` տվյալ գործով դատա¬պարտ¬յալ Սամվել Անտոնյանը նշա¬նակված 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքից սույն դա¬տական ակտը կայացնելու պահին վճարել է ընդամենը 7.000 ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ եթե անձն օրենքով սահ¬մանված կարգով ազատվել է պատիժը կրելուց, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշ¬վարկվում է հիմնական և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը ամբողջությամբ չի կրել տուգանքի ձևով նշանակված հիմ¬նա¬կան պատիժը և կատարել է նոր հանցանք, այսինքն՝ առկա է նրա նկատմամբ նոր և հին դա¬¬տավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու քրեաիրավական հիմքը։ Տուգանքի չափը որոշե¬լիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում այն, որ սույն դատավճռով նշանակվող պատժին ենթակա է լրիվ կամ մասնա¬կիորեն գումարման միայն փաստացի չվճարված («չկրած») 63.000 ՀՀ դրամ տուգանքը։
Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Սամվել Անտոն¬յանին ուղղելու և հնարա¬վոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬լական արդարությունը վերականգ¬նելու հա¬մար։
Ամբաստանյալներ Սամվել և Սարգիս Անտոնյանների նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման մի¬ջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Միաժամանակ, հաշվի առնելով Սամվել Անտոնյանի` ազատության մեջ գտնվելու, սակայն սույն դատական ակտով ազատազրկման դատապարտելու հան¬գամանքը, Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվար¬կել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դա¬տական ծախ¬սե¬րի հար¬ցերին« սա¬կայն Դատարանը« պարզելով« որ դա¬տական ծախսերի, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցների վե¬րաբերյալ ապացույցները քրեա¬կան գործում բացակայում են, ամբաստանյալների նկատմամբ քա¬ղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրանց գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել` սահմա¬նա¬փակ¬վում է այդ փաստերի արձանագրմամբ։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 375-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

1. Սարգիս Կորյունի Անտոնյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Սարգիս Անտոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Սամվել Կորյունի Անտոնյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատ¬ժին մասնակիորեն գումարելով ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 4-ի դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած 63.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամը` Սամվել Կորյունի Անտոնյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նական պատիժ նշա¬նակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկե¬տով և տուգանք` 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Սամվել Անտոնյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրա փաստացի արգելանքի վերցնելու պա¬հից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու վերաբերյալ ստո¬րագրութ¬յունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 18-02-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 20-03-2015
Էջերի քանակ 240, 78
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 20-03-2015
Էջերի քանակը 240, 78
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-11322
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 24-03-2015
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 09-06-2015
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 10-06-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 12-06-2015
Էջերի քանակ 238, 78, 93
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 15-06-2015
Էջերի քանակը 238, 78, 93
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0234/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 17-03-2015
Ամսաթիվ 17-03-2015
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Սամվել
Ազգանուն Անտոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Սամվել Անտոնյան մյուսը` Սարգիս Անտոնյան Սարգիս Կորյունի Անտոնյան Բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Սամվել Կորյունի Անտոնյանի /ՀՀ քր. օր. 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով , ՀՀ քր.օր. 67.1 հոդ. կիրառմամբ - ազատազրկում 3 տարի 9 ամիս ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 67 հոդ. համաձայն վերջնական պատիժ - ազատազրկում 3 տարի 9 ամիս ժամկետով և տուգանք` 50.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 18.02.2015թ. դատավճիռը և Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածի կիրառմամբ :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Մակագրել
Ամսաթիվ 19-03-2015
Նախագահող դատավոր
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Սերգեյ
Ազգանուն Չիչոյան
Դատավոր
Անուն Ռուզաննա
Ազգանուն Բարսեղյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 23-03-2015
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց չկա
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 23-03-2015
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 07-04-2015
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 20-04-2015
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 27-04-2015
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 27-04-2015
Ամբաստանյալ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Անտոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0234/01/14
նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
բողոք բերած անձ` ամբաստանյալ` Ս. ԱՆՏՈՆՅԱՆԻ
դատախազ` Մ.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ

2015 թվականի ապրիլի 27-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Սամվել Կորյունի Անտոնյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-ին մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Սամվել Կորյունի Անտոնյանի վերաքննիչ բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի 2-րդ բաժանմունքի քննիչ Տ.Մուրադյանի 2014 թվականի հուլիսի 22-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 16138714 քրեական գործը /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 1/:
2. 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին Սամվել Անտոնյանն ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության Մալաթիայի բաժին /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 59/:
3. 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին կասկածյալ Ս.Անտոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 61/:
4. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի 2-րդ բաժանմունքի քննիչ Տ.Մուրադյանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 01-ի որոշմամբ Սամվել Կորյունի Անտոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 95/:
5. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Նավասարդյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 13-ի որոշմամբ թիվ 16138714 քրեական գործն ընդունել է վարույթ /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 159/:
6. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Նավասարդյանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ տուժողներ Ա.Գևորգյանի, Ս.Մոսինյանի և վկաներ Ա.Վարդանյանի ու Ա.Շամոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել նրանց արարքում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշների բացակայության հիմքով /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 204/:
7. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Նավասարդյանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ի որոշմամբ Սամվել Անտոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 210-211/:
8. 2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ին թիվ 16138714 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 24-ին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 1/:
9. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 16138714 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և 2015 թվականի հունվարի 12-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 4, 9/:
10. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճռով Սամվել Կորյունի Անտոնյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում երեք տարի ինն ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 04-ի դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած 63.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 50.000 ՀՀ դրամը` Սամվել Կորյունի Անտոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` երեք տարի ինն ամիս ժամկետով և տուգանք` 50.000 ՀՀ դրամի չափով։
Սամվել Անտոնյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն դատվճռով դատապարտվել է նաև Սարգիս Կորյունի Անտոնյանը, ում մասով վերաքննիչ բողոք չի բերվել: /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 60-69/:
11. Ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ, որը վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի մարտի 17-ին, իսկ քրեական գործը` 2015 թվականի մարտի 23-ին:

12. Վերաքննիչ դատարանի 2015 թվականի մարտի 23-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության` վճռաբեկության կանոններով:
Գործի փաստական հանգամանքները
13. Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Սամվել Կորյունի Անտոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել և Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ նա 2014 թվականի հուլիսի 20-ին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, եղբոր` Սարգիս Անտոնյանի հետ վերջինիս վարած «Նիվա» մակնիշի 27 ՍԼ 356 համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկել են Երևանի Ծ.Իսակովի պողոտայով, որի ընթացքում ազդանշան են տվել ժամակավորապես խափանված և լուսացույցի կանաչ լույսի պայմաններում առաջ չշարժվող «Պեժո» մակնիշի 08 ՍՍ 101 համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդին և «արա» արտահայտությամբ պահանջել շարժվել տեղից, այն պարագայում, երբ այդ ավտոմեքենայի շարժիչը մի պահ անջատվել ու չի գործարկվել և վարորդն օբյեկտիվորեն զրկվել էր այդ հնարավորությունից։ Գիտակցելով այդ փաստը և նույն պողոտայով մոտ 200 մ հետապնդելով «Պեժո» մակնիշի վերոնշյալ ավտոմեքենան` ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատան վարչական շենքից մոտ 300 մետր հեռավորության վրա` խուլիգանական դրդումներով, այն է` համակեցության կանոնները խախտելու և սեփական անձի առավելությունն ու գերակայությունը ճանապարհային երթևեկության մյուս մասնակիցների նկատմամբ ընդգծելու ձգտումով, Սամվել Անտոնյանը պահանջել, իսկ Սարգիս Անտոնյանը «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայով «Պեժո» ավտոմքենայի առջևը փակելով` հարկադրել են այդ մեքենայի վարորդ Արսեն Գևորգյանին կանգնեցնել ավտոմեքենան, անմիջապես մոտենալով նրան` իրենց անձը հասարակությունից վեր դասելով և դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, այդ թվում՝ փողոցով երթևեկող ավտոմեքենաների երթևեկությունը, բռնություն են գործադրել, այն է` ծեծի են ենթարկել ավտոմեքենայից իջած Ա.Գևորգյանին և «Պեժո» մակնիշի մեքենայի ուղևոր Սամվել Մոսինյանին` նրանց առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայմամբ, որի ընթացքում ծեծկռտուքից հավաքված անցորդների ներկայությամբ հասարակական վայրում շուրջ 5 րոպե տևողությամբ տվել են հայհոյանքներ՝ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտելով հասարակության նկատմամբ /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 210-211, հատոր 2, էջ 60-69/:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
14. Ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ, 64-րդ հոդվածներով սահմանված պատիժ նշանակելու սկզբունքները, որի հետևանքով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ խիստ պատիժ:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը քննության չի առել ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու հնարավորության հարցը և առանց հիմնավոր պատճառաբանության գտել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի նախատեսված պատիժներից առավել խիստը` ազատազրկումը:
Պատժի նպատակների և նշանակվող պատժի արդարացիության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել ԼԴ2/0019/01/09, ՎԲ-192/07 ԱՎԴ2/0059/01/08 և մի շարք այլ որոշումներում, որոնք դատարանը հաշվի չի առել: Գնահատելով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, դատարանն արձանագրել է, որ այդպիսիք են դիտվում վնասը կամովին հարթելը և խոստովանական ցուցմունքեր տալը:
Դատարանի կողմից չեն գնահատվել պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող այլ հանգամանքներ, այն, որ վատառողջ է, խնամքին է գտնվում տարեց և հիվանդ մայրը, նաև այն, որ տուժողները հայտնել են, որ իր նկատմամբ բողոք չունեն:
Թվարկված մեղմացնող հանգամանքները դատարանի կողմից ամբողջության մեջ չգնահատելը և այդ հիմքով ամբաստանյալի նկատմամբ ակնհայտ խիստ պատիժ նշանակելն ամբաստանյալի և նրա ընտանիքի համար կարող են առաջացնել ծանր հետևանքներ:
Դատարանը չի պահպանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի պահանջները, քննության չի առել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորության հարցը:
Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն կրելու հիմնավորումները մեկնաբանել է հետևյալ կերպ. <<Քրեական գործի կոնկրետ հանգամանքները` այն է արարքն ալկոհոլային հարբածության պայմաններում կատարելը վկայում են այն մասին, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով և այդ ազատազրկումը նա պետք է կրի, քանզի պատժի այլ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելն ինքնին չի կարող մեկնաբանվել որպես ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու հիմք: Գործում չկան ապացույցներ, որ ամբաստանյալը տառապում է ալկոհոլիզմով կամ նախկինում հանցանք է կատարել ալկոհոլի ազդեցության տակ, դատապարտվել է և դրանից հետևություն չի կատարել:
Մատնանշելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների դրույթները` գտել է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առնաձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Դիմողը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճիռը և Ս.Անտոնյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
15. Դատախազ Մ.Ալեքսանյանն առարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը:
Ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանը ներկա է եղել նախորդ դատական նիստին և տեղյակ լինելով դատական նիստի ժամանակի մասին Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացել, չի ապահովել նաև իր ցանկացած պաշտպանի ներկայությունը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` դրա հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի պատասխանն, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝ /…/
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով՝ /…/
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից, /…/
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
… 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
17. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում արձանագրել է.
<<… Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանները խմբի կազմում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարարական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել տուժողներ Արսեն Գևորգյանի և Սամվել Մոսինյանի նկատմամբ բռնության գործադրմամբ, այսինքն` կատարել են հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջիններս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա են այդ հոդվածի համապատասխան մասով։
Ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
… Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում` մեղայականով ներկայանալը (համաձայն այդ կապակցությամբ կազմված 2014 թվականի օգոստոսի 25-ի արձանագրության), անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքները կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին կատարված ստուգման արդյունքների, թիվ ՍԴ/0021/01/11 քրեական գործով ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 04-ի դատավճռի, այն վերանայելու վերաբերյալ նույն դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 14-ի որոշման, ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի պետ Լ.Ավետիսյանի 2015 թվականի հունվարի 29-ի թիվ Ե 40/16-Ա-29 նամակի` նախկինում ծանր և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ կատարելու համար 8 անգամ դատապարտվելով և ազատազրկման ձևով պատիժն ամբողջությամբ կրելով, տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ չկրած, վերոնշյալ դատվածությունները չմարված` կատարել է սույն գործով նրան վերագրված միջին ծանրության նոր դիտավորյալ հանցագործությունը։
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող վերոնշյալ հանգամանքները, ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալներն հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով և ողջամտորեն մեղմացնում (ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի դեպքում` նաև բարձրացնում) են նրանց հանրային վտանգավորությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Սարգիս և Սամվել Անտոնյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցակազմի պատժամասն այլընտրանքային է, նախատեսում է պատժատեսակներ տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման ենթակա է նշանակվող պատժատեսակի ընտրության, պատժաչափի, ինչպես նաև պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
… Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակին և այն կրելու անհրաժեշտության հարցին` հաշվի առնելով նրան վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նախկինում դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար, այդ թվում՝ պատիժը կրելու ընթացքում դատապարտվելու, սակայն պատշաճ հետևությունների չհանգելու փաստը, հանցանքների վտանգավոր ռեցիդիվի առկայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով վերջինիս նկատմամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացառապես ազատազրկման ձևով։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժն ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Դատարանը փաստում է, որ մինչև գործով մեղսագրված դիտավորյալ հանցանքի կատարումը գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նախկինում 8 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման ծանր և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար, որոնք վերջինս կատարել է չափահաս տարիքում, և դրանց համար դատվածությունները մինչև սույն գործով նրան մեղսագրվող դիտավորյալ հանցանքի կատարման համար չեն մարվել կամ հանվել, այլ դրանց մարման ժամկետի հոսքը ընդհատվել է հաջորդող հանցագործության կատարմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից կամ պատիժը կրելուց ազատվելու պահից։
Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը կատարել է 2014 թվականի հուլիսի 20-ին, այսինքն` 2011 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի 67.1 հոդվածով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի պահանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ուժով` ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ, քանի որ վերջինս սույն գործով հաստատված դիտավորյալ հանցանքը կատարելու պարագայում նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս (փաստացի 8 անգամ) ազատազրկման է դատապարտվել ծանր և միջին ծանրության հանցագործությունների կատարման համար։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սամվել Գրիգորի Բալյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԴ1/0059/15/13 գործով այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի առկայության համար (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետ) նախկինում կատարած միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների տեսակային հաջորդականությունը որևէ նշանակություն չունի, բավարար է, որ ցանկացած հաջորդականությամբ վերը նշված երեք տեսակի հանցագործություններն էլ առկա լինեն։ Նշված դիրքորոշման համար հիմք է հանդիսանում այն, որ օրենսդիրը «ցանկացած հաջորդականություն» բառակապակցությունը շարադրել է հանցագործությունների երեք տեսակները թվարկելուց առաջ։ Այսինքն` հաջորդականության վերաբերյալ օրենսդրի պահանջը վերաբերում է հանցագործությունների տարբեր տեսակներին, քանի որ նույնատեսակ հանցագործությունների հաջորդականության մասին օրենսդրական կարգավորում նախատեսելը որևէ իրավական նպատակ չի կարող հետապնդել։ Վճռաբեկ դատարանը նաև փաստել է, որ հակառակ մեկնաբանության դեպքում, եթե առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի առկայության համար ոչ թե միջին, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների միաժամանակյա առկայությունը, այլ երեք անգամից ոչ պակաս դրանցից ցանկացածի առկայությունը բավարար համարվի, կատարված հանցագործությունների վտանգավորության բնույթի և աստիճանի գնահատման առումով անձանց համար կստեղծվեն անհավասար պայմաններ, ինչով կխախտվեն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքները։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նախկինում 8 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման ծանր և միջին ( նաև ոչ մեծ) ծանրության դիտավորյալ հանցանքների կատարման համար, այսինքն՝ բացակայում է առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու համար դատվածությունը, ինչը միջին ծանրության դիտավորյալ նոր հանցագործություն կատարելու պարագայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համատեքստում առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի առկայությունը փաստելու պարտադիր պայմաններից էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծանրության աստիճանը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ պարբերության համաձայն` հանցագործության վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվը Դատարանը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն որպես ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հատուկ կարգի կիրառումն հիմնավորող փաստարկ։
Դատարանը նաև փաստում է, որ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ, դատավճիռների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատական ակտով` ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 04-ի դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը` տուգանքը։
Համաձայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների՝ Սամվել Անտոնյանի պատժի ազատման թիվ 028514 տեղեկանքի, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի պետ Լ.Ավետիսյանի 2015 թվականի հունվարի 29-ի թիվ Ե 40/16-Ա-29 նամակի` Սամվել Անտոնյանը 2014 թվականի մարտի 04-ին ազատվել է ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված հիմնական պատժից` այն ամբողջությամբ կրելով։ Ինչ վերաբերում է նույն դատավճռով նշանակված 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքին, ապա Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ դրա վճարման համար սահմանվել է 10 ամիս՝ յուրաքանչյուր ամիս 7.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով, ընդ որում` տվյալ գործով դատապարտյալ Սամվել Անտոնյանը նշանակված 70.000 ՀՀ դրամ տուգանքից սույն դատական ակտը կայացնելու պահին վճարել է ընդամենը 7.000 ՀՀ դրամ գումար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ եթե անձն օրենքով սահմանված կարգով ազատվել է պատիժը կրելուց, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշվարկվում է հիմնական և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը ամբողջությամբ չի կրել տուգանքի ձևով նշանակված հիմնական պատիժը և կատարել է նոր հանցանք, այսինքն՝ առկա է նրա նկատմամբ նոր և հին դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու քրեաիրավական հիմքը։ Տուգանքի չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ սույն դատավճռով նշանակվող պատժին ենթակա է լրիվ կամ մասնակիորեն գումարման միայն փաստացի չվճարված («չկրած») 63.000 ՀՀ դրամ տուգանքը։
Այդ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։ …>> /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 60-69/:
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով 1-ին կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում նրա կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` մեղայականով ներկայանալը, անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է գնահատել հանցանքները կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` նախկինում ծանր և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ կատարելու համար 8 անգամ դատապարտվելով և ազատազրկման ձևով պատիժն ամբողջությամբ կրելով, տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ չկրած, վերոնշյալ դատվածությունները չմարված` կատարել է միջին ծանրության նոր դիտավորյալ հանցագործություն։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը համապատասխանում է Ս.Անտոնյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակության համաձայն` փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մի շարք գործերով որոշումներում արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
20. Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով նրա կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ս.Անտոնյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատ-վության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համոզվածություն, վստահություն, որ առանց ռեալ պատիժ նշանակելու հնարավոր է ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի ուղղվելը:
21. Վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս չի գնահատել գործում առկա ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, որ նա վատառողջ է, խնամքին են գտնվում տարեց և հիվանդ մայրը, տուժողների` ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք, պահանջ չունենալը` չեն կարող հիմք հանդիսանալ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու համար:
22. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Ս.Անտոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու առումով դատավճիռը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան` Ս.Անտոնյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ նրա վերաբերյալ 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով` Վերաքննիչ դատարանը.
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Ամբաստանյալ Սամվել Կորյունի Անտոնյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
ԻՍԿԱԿԱՆԻ ՀԵՏ ՃԻՇՏ Է

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 27-04-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 01-06-2015
Էջերի քանակը 240, 78, 83
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 01-06-2015
Էջերի քանակը 240, 78, 83
Ուր Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գրության համարը Ե-10694/15
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 17-08-2018
Ամսաթիվ 15-08-2018
Ում կողմից է բերվել բողոքը Դատապարտյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Սամվել
Ազգանուն Անտոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Սամվել Անտոնյան
Վերանայել դատապարտյալ Սամվել Կորյունի Անտոնյանի բողոքը` իր կատարած և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.02.2015թ. թիվ ԵԿԴ/0234/01/14 դատավճռով նախատեսված արարքը << ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումեր կատարելու մասին >> 06.12.2017թ. ՀՀ օրենքի կիրառմամբ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքին համապատասխանեցնելու մասին , և փոփոխել վերջնական պատիժը /կամ իրեն ազատել հետագա պատիժը կրելուց / :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 28-08-2018
Ամսաթիվ 23-08-2018
Ում կողմից է բերվել բողոքը Դատապարտյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Սամվել
Ազգանուն Անտոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Սամվել Անտոնյան
Վերանայել դատապարտյալ Սամվել Կորյունի Անտոնյանի բողոքը` իր կատարած և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.02.2015թ. թիվ ԵԿԴ/0234/01/14 դատավճռով նախատեսված արարքը << ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումեր կատարելու մասին >> 06.12.2017թ. ՀՀ օրենքի կիրառմամբ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքին համապատասխանեցնելու մասին , և փոփոխել վերջնական պատիժը :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 19-09-2018
Գործը ստացվել է Երևան քաղաքի դատարան
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 19-09-2018
Նախագահող դատավոր
Անուն Կարեն
Ազգանուն Մարդանյան
Դատավոր
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Մնացականյան
Դատավոր
Անուն Մհեր
Ազգանուն Արղամանյան
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0234/01/14
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 02-10-2018
Բողոք բերող անձինք Դատապարտյալ
Բողոք բերող անձինք
Անուն Սամվել
Ազգանուն Անտոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Կայացվել է որոշում Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար
Որոշման ամսաթիվ 10-10-2018
Որոշման բովանդակություն ԵԿԴ/0234/01/14




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


10 հոկտեմբերի 2018 թվական ք.Երևան
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

քննարկելով դատապարտյալ Սամվել Կորյունի Անտոնյանի նոր հանգամանքի հիմքով բերված բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.7-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Բողոք ներկայացնող անձը դրա պատճենը, նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքը հաստատող նյութերի պատճենների հետ պատշաճորեն ուղարկում է դատավարության մասնակիցներին (…)»:
Բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը:
Այսինքն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ և 426.7-րդ հոդվածի 3-րդ մասերի պահանջները պահպանված չեն:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` Վճռաբեկ բողոքին կցվում է նաև վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը):
Մինչդեռ սույն վճռաբեկ բողոքին դրա էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը) կցված չէ:
Հետևաբար, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի պահանջը ևս պահպանված չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ` ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 15-օրյա ժամկետ:
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Դատապարտյալ Սամվել Կորյունի Անտոնյանի նոր հանգամանքի հիմքով բերված բողոքը վերադարձնել:
Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 15-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից:
Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:


Նախագահող` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 26-10-2018
Գործը ստացվել է
Ամսաթիվ 02-10-2018
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Զեկուցող դատավոր
Ամսաթիվ 03-10-2018
Զեկուցող դատավոր
Անուն Ելիզավետա
Ազգանուն Դանիելյան
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 28-12-2018
Դատարան Երևան քաղաքի դատարան
Այլ նշումներ 4 հատոր` 240, 122, 83, 30 թերթ