Գործ
ԵԿԴ/0223/01/14

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Հ. Հակոբյանի
Պաշտպան Ա. Ղարիբյանի

2015թ. հունվարի 27-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանի` ծնված 18.01.1942թ.-ին
ՀՀ Արագածոտնի մարզի Աշնակ գյուղում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած,
նախինում չդատված, աշխատում է Խ.Աբովյանի անվան
պետական մանկավարժական համալսարանում՝ որպես
ռեկտորի խորհրդական և մանկավարժ, հեռակա ուսուցման
ընդունող հանձնաժողովի պատախանատու
քարտուղար, բնակվում է ք. Երևան Հալաբյան փողոց, 7-րդ
շենք, 55-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ
կետերով։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում 2014 թվականի սեպտեմբերի 25-ին հարուցվել է թիվ 58213414 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով։
Գործով կատարված նախաքննությամբ պարզվել է, որ Մկրտիչ Մարգսի Ղուկասյանը, Խ.Աբովյանի անվան պետական հայկական մանկավարժական համալսարանի ռեկտորի 17.04.2014թ. թիվ 2-512 հրամանով նշանակվելով նույն համալսարանի՝ 2014-2015 թվականի ուսումնական տարվա ընդունող հանձնաժողովի պատասխանատու քարտուղար և 2014 թվականի ապրիլի 17-ից հանձնաժողովի կազմում իրականացնելով Հայաստանի Հանրապետության կրթության և գիտության նախարարի 22.07.2014թ. թիվ 754Ա/Ք հրամանով հաստատված՝ ՀՀ պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների հեռակա ուսուցման 2014 թվականի ընդունելության կանոնակարգով և ընթացակարգով նախատեսված լիազորությունները, Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի հեռակա ուսուցման մանկավարժություն և հոգեբանություն մասնագիտությամբ ընդունվելու համար դիմորդ՝ Ցողիկ Վլադիմիրի Հովհաննիսյանից տեղեկություն քաղելով նրա վճարունակության վերաբերյալ, մասնավորապես, որ վերջինիս ամուսինը բնակվում և աշխատում է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, որևէ լիազորություններ և հնարավորություններ չունենալով դիմորդի կողմից հանձնվող քննությունների դրական գնահատականներ ապահովելու և ընդունելության հարցում օգնելու համար, ծրագրել է՝ Ցողիկ Հովհաննիսյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, ընդունելության հարցը լուծելու համար կաշառք ստանալու պատրվակով, նրանից ստանալ խոշոր չափերով գումար և հափշտակել այն, վերջինիս սեփական ուժերով ընդունվելու դեպքում՝ դա ներկայացնել որպես իր միջամտության արդյունք, իսկ հակառակ դեպքում՝ պատճառաբանելով, որ չի ստացվել, վերադարձնել գումարը։
Ի կատարումն հանցավոր մտահղացմանը, Ցողիկ Հովհաննիսյանի՝ հեռակա ուսուցման մանկավարժություն և հոգեբանություն մասնագիտությամբ ընդունելու հարցը լուծելու համար կաշառք ստանալու պատրվակով՝ նրանից պահանջել և 2014 թվականի սեպտեմբերի 25-ին ստացել է խոշոր չափերով` 692.308 ՀՀ դրամին համարժեք 1700 ԱՄՆ դոլար գումար, որից անմիջապես հետո բռնվել է ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և բերման է ենթարկվել։
Փաստի առթիվ ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության կողմից 2014 թվականի սեպտեմբերի 25-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2014 թվականի հոկտեմբերի 01-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության կողմից որոշում է կայացվել Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 22.12.2014թ.-ին։
2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանը միջնորդել է դատաքննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին։
Տուժող Ցողիկ Վլադիմիրի Հովհաննիսյանը դատարանին ուղղված դիմումով հայտնել է, որ ամբաստանյալնի նկատմամբ բողոք չունի, միաժամանակ, խնդրել է դատական նիստերը անցկացնել իր բացակայությամբ։
Դատախազ Հ.Հակոբյանը գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ առարկել է, սակայն դատարանում, օգտվելով իր դատավարական լիազորություններից և փոխելով իր դիրքորոշումը, հայտարարել է, որ չի առարկում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` մեղադրյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, Մկրտիչ Ղուկասյանի կողմից որպես կաշառք ստացված և հետագայում որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված` 1700 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայությունը, բաղկացած 100 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ 17 թղթադրամներց, Մ.Ղուկասյանի ձեռքից հայտնաբերված` վերնշյալ թղթադրամների վրայից վերցված քիմիական փոշիով բամբակե խծուծները, Մ.Ղուկասյանի տաբատի գրպանի ներսի թաշկինակից վերցված` քիմիական փոշիով բամբակե խծուծը, Մ.Ղուկասյանի տաբատի գրպանից վերցված թաշկինակը, թղթադրամների մշակման համար օգտագործված քմիական փոշու և քիմիական մատիտի նմուշները, լազերային սկավառակների վերծանման և զննության 09.10.2014թ արձանագրությունը, թղթադրամները մշակման ենթարկելու մասին արձանագրությունը, քիմիական մշակման ենթարկված 100 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ 20 հատ թղթադրամները Ցողիկ Հովհաննիսյանին հանձնելու մասին արձանագրությունը, կաշառք տալու նմանակման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում իրականացնելու մասին արձանագրությունը, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի թիվ 754 Ա/Ք հրամանը, Մ.Ղուկասյանի կողմից սպիտակ փոքր թղթի վրա կատարված և Ցողիկ Հովհաննիսյանին փոխանցված` իր հեռախոսահամարի վերաբերյալ գրառումը, փորձագիտական թիվ 14-2812 եզրակացությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերը, գտավ, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ղուկասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված հանցավոր արարքը։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Մկրտիչ Ղուկասյանին մեղսագրված հանցագործության կատարումը և գտնում, որ կատարած արարքի համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես Մկրտիչ Ղուկասյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում Երևան քաղաքի Աջափնյակ վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի ղեկավար` Հ.Հարությունյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի`
«Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանը՝ ծնված 1942թ.-ին, բնակվում է Հալաբյան 7 շենքի 55 բնակարանում, ունի բարձրագույն կրթություն։ Աշխատում է Խ.Աբովյանի անվան մանկավարժական համալսարանում, որպես ռեկտորի խորհրդական։ Ամուսնացած է, ունի երեք չափահաս երեխաներ, որոնք ապրում են առանձին։ Նշված հասցեում Մկրտիչ Ղուկասյանը բնակվում է կնոջ հետ միասին 2007 թվականից։ Մկրտիչ Ղուկասյանը և նրա ընտանիքը մեր հարևանների կողմից միշտ գնահատվել են որպես դրական, բարեկիրթ, ազնիվ, քաղաքականապես կայուն, լավ, հարևանասեր մարդիկ։ Նշվածից ելնելով, Հալաբյան 7 շենքի հարևանները նրան բնութագրում են որպես օրինակելի և դրական անձնավորություն»։
/տես` Երևան քաղաքի Աջափնյակ վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի ղեկավար` Հ.Հարությունյանի կողմից տրված բնութագիրը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Մկրտիչ Ղուկասյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարան «ՊՈԱԿ» ռեկտոր` Ռուբեն Միրզախանյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի`
«Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանը /ծնվ.1942 թ./ ավարտելով Երևանի հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտը (այժմ համալսարան)՝ քիմիայի և կենսաբանության ուսուցչի որակավորմամբ, անցել է ուսուցչական աշխատանքի՝ դասավանդելով հանրակրթական տարբեր դպրոցներում։
1969 թվականից Մ.Ղուկասյանը աշխատում է Խ.Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում նախ որպես լաբորանտ, ավագ մեթոդիստ, ավագ դասախոս, ապա պաշտոնավարել է համալսարանի վարչական մասում։ 1982-ին ընտրվել է նախադպրոցական մանկավարժության ամբիոնի դոցենտ։ Մկրտիչ Ղուկասյանը շարունակաբար աշխատել է որպես համալսարանի հեռակա ուսուցման ֆակուլտետի դեկան, համալսարանի ուսումնական մասի, միջազգային կապերի, նախապատրաստական, բաժինների վարիչ։ 2007-ից Մ.Ղուկասյանը նշանակվել է համալսարանի դիմորդների ընդունելության կազմակերպման և համակարգման բաժնի վարիչ, 2013-ին ռեկտորի խորհրդական, ընդունող հանձնաժողովի պատասխանատու քարտուղար։ Ավելի քան 40 տարի աշխատելով Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում Մ. Ղուկասյանն իր մասնակցությունն ու նպաստն է բերել բուհական գործընթացների զարգացմանը, բարեխղճորեն ու պատասխանատվությամբ է վերաբերվել իրեն վստահված յուրաքանչյուր աշխատանքին։ Աշխատանքային կոլեկտիվում նա բնութագրվում է որպես մարդկային դրական հատկանիշներով օժտված, հավասարակշռված ու զուսպ խառնվածք ունեցող անձ, ուսանողների և գործընկերների հետ հարաբերություններում եղել է մեղմ ու հանդուրժող, որի շնորհիվ վայելել է աշխատանքային կոլեկտիվի հարգանքը։ Տրվում է ներկայացնելու Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան»։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Մկրտիչ Ղուկասյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/ տես` գ.թ. 26, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Ղուկասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար դատարանում անկեղծորեն զղջալը, ինչպես նաև այն, որ նա վատառողջ է՝ տառապում է «շաքարային դիաբետ» հիվանդությամբ։
/տես` գ.թ. 92-93 ում առկա բժշկական փաստաթղթերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ղուկասյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ղուկասյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։

Նշված եզրահանգմանը գալիս դատարանն արձանագրում է հետևյալը՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասը նախատեսում է պատիժ՝ տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։

Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ.

«(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։

Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։

Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տես՝ Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Ղուկասյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը /հանցափորձի պարագան/, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, տուժողի դիրքորոշումը՝ նաև սոցիալական արդարության վերականգման տեսանկյունից ելնելով, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Մկրտիչ Ղուկասյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։

Անդրադառնալով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Մկրտիչ Ղուկասյանի կողմից կրելու հարցին և հաշվի առնելով վերջինիս` 2014 թվականի սեպտեմբերի 25-ից մինչև 2014 թվականի սեպտեմբերի 27-ը ընկած ժամանակահատվածում 2 օր ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասը, համաձայն որի` «Մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց»։
Այլ կերպ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի ձևով պատիժ նծանակելու պարագայում պետք է մեղմացնել նշանակված պատժը՝ ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի դրույթներից։
Դատարանն անդրադառնալով Մկրտիչ Ղուկասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 152-րդ հոդվածի համաձայն՝

«1. Դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ` քննիչն իրավունք ունի ժամանակավոր դադարեցնել հանրային ծառայության մեջ գտնվող կասկածյալի կամ մեղադրյալի պաշտոնավարությունը, եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ պաշտոնում մնալով նա կխոչընդոտի մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցմանը կամ կզբաղվի հանցավոր գործունեությամբ։
2. Կասկածյալի կամ մեղադրյալի պաշտոնավարության ժամանակավոր դադարեցման մասին որոշումն ուղարկվում է նրա աշխատավայրի վարչակազմի ղեկավարին, որն ստանալուց հետո` եռօրյա ժամկետում, պարտավոր է կատարել այն և դրա մասին տեղյակ պահել համապատասխան որոշումը կայացրած մարմնին կամ անձին։
3. Պաշտոնավարության ժամանակավոր դադարեցումը վերացվում է դատարանի, դատախազի կամ քննիչի որոշմամբ, երբ վերանում է դրա անհրաժեշտությունը»։

Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Վ.Հարությունյանի` 01.10.2014թ.-ի որոշմամբ սահմանված` Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանի` Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի հեռակա ուսուցման ընդունելիության հանձնաժողովի պատասխանատու քարտուղարի պաշտոնավարման ժամանակավոր դադարեցումը պետք է վերացնել, հաշվի առնելով, որ հանցանքի բացահայտման և պաշտոնավարման ժամանակավոր դադարեցման պահից ի վեր Մկրտիչ Ղուկասյանը չի խոչընդոտել մինչդատական վարույթում և դատարանում գործի քննությանը ինչպես նաև չկան փաստեր, որ նա զբաղվել է հանցավոր գործունեությամբ։

Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` 1700 ԱՄՆ դոլար գումարը, որն ի պահ է հանձնված ՀՀ ԱԱԾ ֆինանսական վարչությանը, պետք է թողնել վերջինիս տնօրինությանը, իսկ ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող, բամբակե խծուծներով վերցված փոշիները և Մ.Ղուկասյանի գրպանից հայտնաբերված թաշկինակը` պետք է ոչնչացնել։

4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի` 800.000 /ուր հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։
Հաշվի առնելով Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանի 2014թ. սեպտեմբերի 25-ից մինչև 27-ը` երկու օր ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ կետի կարգով մեղմացնել նշանակված պատիժը և Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրհիսնապատիկի` 750.000 /յոթ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Վ.Հարությունյանի՝ 01.10.2014թ-ի որոշմամբ սահմանված՝ Մկրտիչ Սարգսի Ղուկասյանի՝ Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի հեռակա ուսուցման ընդունելության հանձնաժողովի պատասխանատու քարտուղարի պաշտոնավարման ժամանակավոր դադարեցումը՝ վերացնել։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 1700 ԱՄՆ դոլար գումարը, որն ի պահ է հանձնված ՀՀ ԱԱԾ ֆինանսական վարչությանը` թողնել վերջինիս տնօրինությսնը, իսկ ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող, փորձաքննության ենթարկված քիմիական փոշու և քիմիական մատիտի բամբակե խծուծներով վերցված փոշիները և Մ.Ղուկասյանի գրպանից հայտնաբերված թաշկինակը՝ ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետի։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն